WYKŁAD 12

PRAWO MIĘDZYNARODOWE WOBEC NOWYCH ZAGROŻEŃ
I WYZWAŃ DLA BEZPIECZEŃSTWA

ZAGADNIENIA:
1.Prawne aspekty zwalczania terroryzmu.
2.Proliferacja BMR jako zagrożenie dla bezpieczeństwa.
3.Problem bezpieczeństwa w cyberprzestrzeni.
4.Zwalczanie przestępczości zorganizowanej.
5.Międzynarodowe inicjatywy związane z ochroną środowiska.

Zag.1
RAWNE ASPEKTY ZWALCZANIA TERRORYZMU
Ogólnie terroryzm to sianie grozy, strachu, destabilizowanie
ustanowionego porządku społecznego.
To bezprawne różnie umotywowane(religia, ideologia, polityka, ekonomia)
wykorzystanie siły przeciwko ludności cywilnej, przedstawicielom władzy,
biznesu, wojska, policji w celu zastraszenia, wywarcia nacisku, przymusu
na władzę, opinię publiczną (ukazanie słuszności sprawy), społeczeństwo.

FORMY DZIAŁAŃ TERRORYSTYCZNYCH:
*ZAMACHY BOMBOWE - 45%
*ZAMACHY ZBROJNE – 31%
*PORWANIA – 16%
*INNE – 8%
AKTY PRAWNE ONZ
Od 1963 roku ONZ wypracowała 14 uniwersalnych instrumentów
prawnych. Pozwalają na ściganie i karanie sprawców aktów terroru.
1963- Konwencja w sprawie przestępstw i niektórych innych czynów)
popełnionych na pokładzie bezprawnego zawładnięcia statkami
powietrznymi.
1970-Konwencja o zwalczeniu bezprawnego zawładnięcia statkami
powietrznymi.
1971- Konwencja o zwalczeniu bezprawnych czynów skierowanych
przeciwko bezpieczeństwu lotnictwa cywilnego
1973- Konwencja o zapobieganiu przestępstwom i karaniu sprawców
przestępstw przeciwko osobom korzystającym z ochrony
międzynarodowej, w tym przeciwko dyplomatom.
1979- Konwencja o zakazie brania zakładników

1980- Konwencja o ochronie fizycznej materiałów jądrowych
1988- Konwencja w sprawie przeciwdziałania bezprawnym czynom
przeciwko bezpieczeństwu żeglugi morskiej
1997- Międzynarodowa Konwencja o zwalczaniu ataków terrorystycznych z
użyciem bomb
1999-Międzynarodowa Konwencja o zwalczaniu finansowania terroryzmu
2005- Konwencja o zwalczaniu aktów terroryzmu nuklearnego
2010- Konwencja o zwalczaniu bezprawnych czynów związanych z
międzynarodowym lotnictwem cywilnym
Obecnie trwają negocjacje nad wypracowaniem nowej konwencji
dotyczącej międzynarodowego terroryzmu.
Ma ona opierać się na istniejących instrumentach i zasadach zawartych w
konwencjach antyterrorystycznych oraz nowych takich jak:
-uznanie aktów terrorystycznych za niezgodne z prawem,
-karanie i ekstradycja sprawców przestępstw,
-usunięcie zapisów prawnych, dopuszczających do nieprowadzenia aktów
terrorystycznych na tle politycznym, ideologicznym, religijnym,
pochodzenia rasowego i etnicznego,
-zapobieganie aktom terrorystycznym przez państwa członkowskie
-zwiększenie współpracy w zakresie zwalczania terroryzmu i wymiany
informacji w tej dziedzinie.
GLOBALNA STRATEGIA ZWALCZANIA TERRORYZMU ONZ
Przyjęta w 2006r. przez wszystkie kraje ONZ. Strategia w formie rezolucji z
załączonym Planem Działania. Uzgodniono wspólne stanowisko i wzmacnia
wysiłki w zwalczaniu terroryzmu. Cel- likwidacja przyczyn zjawiska poprzez
działania. Potępienie terroryzmu we wszelkich jego formach- stosowanego
przez kogokolwiek, gdziekolwiek i z jakichkolwiek powodów. Strategia
ustanawia konkretne środki dla eliminowania przyczyn rozprzestrzenienia
się terroryzmu oraz dla wzmacniania zdolności państw w zapobieganiu i
zwalczania terroryzmu.
Inicjatywy zawarte w Strategii:
-poprawa spójności i skuteczności dostarczania pomocy technicznej dla
zwalczaniu terroryzmu;

-organizowanie systemów pomocy dla ofiar terroryzmu’
-przeciwdziałanie zagrożeniu bioterroryzmem (baza danych)
-uniemożliwienie wykorzystania postępu w dziedzinie biotechnologii przez
terrorystów;
-angażowanie społeczeństwa obywatelskiego i organizacji do zwalczania
terroryzmu;
-opracowanie innowacyjnych środków przeciwdziałania rosnącemu
zagrożeniu użycia Internetu przez terrorystów;
-modernizacja systemów kontroli granicznej i celnej;
-wzmocnienie współpracy w dziedzinie zwalczania procederu prania
brudnych pieniędzy i finansowania terroryzmu;
Odpowiedzialność państw za odmowę finansowego i operacyjnego
schronienia, azylu politycznego oraz pociąganie terrorystów do
odpowiedzialności karnej lub zastosowania w stosunku do nich procedury
ekstradycyjnej. Przeglądy realizacji Strategii odbywają się co 2 lata.
(wymiana doświadczeń i dobrych praktyk w zwalczaniu terroryzmu).
Kwestia terroryzmu stała się priorytetem działalności ONZ.
GRUPA ZADANIOWA DS. ZWALCZANIA TERRORYZMU
Ustanowiona została przez Sekretarza Generalnego w 2005r. Działa w
oparciu o Globalną Strategię Zwalczania Terroryzmu z 2006r. Zadaniem
Grupy jest wzmocnienie współpracy i spójności działań zwalczających
terroryzmu podejmowanych przez system ONZ. Składa się z 31
międzynarodowych podmiotów, podejmujących wysiłki na rzecz
przeciwdziałania terroryzmowi. Grupa zapewnia, by w działaniach
systemu NZ były uwzględnione potrzeby państw członkowskich odnośnie
terroryzmu, udziela państwom wsparcia przy przygotowaniu właściwej
polityki antyterrorystycznej oraz dostarcz pomocy technicznej w dziedzinie
wdrażania strategii.
STRATEGIA UNII EUROPEJSKIEJ WOBEC TERRORYZMU
Przyjęta w 2005r.
Główne kierunki działań, zdefiniowane w strategii:
-zapobieganie rekrutacji terrorystów,
-skuteczniejsza ochrona potencjalnych celów aktów terrorystycznych,
-śledzenie członków istniejących sieci,

-poprawa zdolności do reagowania na ataki terrorystyczne
ZOBOWIĄZANIA STRATEGICZNE
*zapobieganie
*ochrona
*ściganie
*reagowanie
EUROPEJSKI URZĄD POLICJI-EUROPOL
Rozpoczął swoją działalność w 1.10.1998r. Cel: doskonalenie
odpowiedzialnych w państwach UE za zapobieganie i walkę z terroryzmem.
Instytucjonalny filar UE w walce z terroryzmem. Nie dysponuje żadnymi
siłami wykonawczymi (ok. 800osób). Wspiera policję i służby specjalne
państw UE poprzez
-wielopoziomową wymianę informacji i doświadczeń (współpraca
strategiczna) (m.in. ze wspólnym centrum sytuacyjnym, zrzeszającym
reprezentantów służb specjalnych krajów UE)
-prowadzenie badań wpływających na zwalczanie terroryzmu(m.in.
opracowanie bazy danych z lista narodowych środków prawnoinstytucjonalnym, oraz kompetencji antyterrorystycznych).
-prowadzi szkolenia pracowników właściwych organów(we współpracy z
Europejskim Kolegium Policji-CEPOL),
-prowadzi prace analityczne(sporządza okresowe raporty).
EUROPEJSKA KONWENCJA O ZWALCZANIU TERRORYZMU Z 1977R.
Dokument RadyEuropy- Strasburg 1977r. (od 1978) Ustanawia standardy w
zakresie ekstradycji (ekstradycja jest skuteczny narzędziem, które
zapewnia, że sprawcy aktó terroryzmu nie unikną osądzenia i kary)
Rozszerzyła katalog przestępstw, które nie mogły być uznane za
przestępstwa polityczne.
Umożliwia ekstradycję osób popełniających szczególnie poważne
przestępstwa terrorystyczne ( porwanie samolotu: zamach na życie,
nietykalność osobistą lub wolność osób korzystających ze szczególnej
ochrony międzynarodowej; porwanie albo wzięcie zakładników; użycie
bomb, broni palnej; przestępstwa przeciwko mieniu, jeśli stwarzają one

zagrożenie zbiorowe dla osób) Państwo nie może odmówić ekstradycji
sprawcy takiego czynu.
Pełny obowiązek ekstradycji sprawcy ogranicza:-klauzula niedyskryminacji
(art.5)
-możliwość złożenia przez państwo oświadczenie, że zastrzega sobie
prawo odmowy wydania sprawcy przestępstwa, które uzna za
przestępstwo polityczne (prawa człowieka).
Państwo powinno wziąć pod uwage fakt, że przestępstwo spowodowało
zbiorowe zagrożenie życia, zdrowia i wolności osób, popełniono je na
szkode osób niezwiązanych z motywami, dla których je popełniono lub
popełniono je w sposób okrutny lub nieludzki.
Protokół zmieniający do Europejskiej konwencji o zwalczaniu terroryzmu z
1977r. sporządzony w Strasburgu dnia 15 maja 2003r.
KONWENCJA O ZAPOBIEGANIU TERRORYZMOWI Konwencja
Warszawska I
Przyjeta podczas szczytu Rady Europy w Warszawie 16.05.2005r.
Zobowiązuje państwa do:
-podjęcia odpowiednich środków na płaszczyźnie edukacji, kultury,
informacji dla podnoszenia świadomości społecznej;
-poprawy i rozwoju współpracy między władzami krajowymi (wymiana
informacji, poprawa ochrony osób i rzeczy, wzmocnienie szkolenia)
-promowania tolerancji poprzez wspieranie, popieranie dialogu między
kulturami i religiami (zapobieganie napięciom);
-wskazywania zagrożeń i zachęcanie społeczeństwa do udzielania pomocy
władzom.
Postanowienia Konwencji zobowiązały państwa członkowskie do
wprowadzenia nowych kategorii przestępstw: publiczne nawoływanie do
przestępstw o charakterze terrorystycznym.
KONWENCJA RADY EUROPY O PRANIU, UJAWNIANIU, ZAJMOWANIU,
KONFISKACIE DOCHODÓW POCHODZĄCYCH Z PRZESTEPSTW ORAZ
O FINANSOWANIU TERRORYZMU (KONWENCCJA WARSZAWSKA II)
Przyjęta na szczycie Rady Europy w Warszawie 16.05.2005r. Celzwiększenie efektywności przeciwdziałania finansowania terroryzmu dzięki
mechanizmom stosowanym dotychczas do zwalczania prania pieniędzy.

Zobowiązuje państwa do przyjęcia środków zapewniających skuteczne
poszukiwanie, śledzenie, identyfikację, zamrażanie, zajmowanie i
konfiskowanie mienia, pochodzącego z legalnego lub nielegalnego źródła,
przeznaczonego do finansowania terroryzmu lub dochodów z tego
przestępstwa. Obliguje państwa do międzynarodowej współpracy oraz
zobowiązuje wprowadzenia środków umożliwiających konfiskatę i
pociągnięcie osób prawnych do odpowiedzialności (art.10).
Zawiera wiele rozwiązań organizacyjnych i administracyjnych.
ZAG.2
PROLIFERACJA BMR JAKO ZAGROŻENIE DLA BEZPIECZEŃSTWA
Broń masowego rażenia to rodzaj broni przeznaczonych do masowego
rażenia ludzi, sprzętu bojowego i obiektów rozmieszczony na dużych
obszarach.
Proliferacja- rozprzestrzenienie, rozpowszechnianie-termin zapożyczony z
nauk biologicznych-rozmnażanie, rozrost komórek. Może być pozioma i
pionowa.
Podział z punktu widzenia zagrożenia proliferacją:
-państwa nieatomowe (w rozumieniu traktatu NPT)
-państwa „szczególnej troski” (Syria, Kuba, KRLD)
-państwa „osi zła”
DZIAŁANOŚĆ ZWIĄZANA Z PROLIFERACJĄ
*nielegalne pozyskiwanie surowców do produkcji BMR
*Nielegalny obrót urządzeniami i maszynami do produkcji BMR
*Nielegalny transfer technologii
*Niegodziwe wykorzystanie dorobku naukowego
*Rozprzestrzenianie środków przenoszenia BMR

BROŃ MASOWEGO RAŻENIA NA ŚWIECIE
Kraje podejrzewane o posiadanie broni chemicznej: Izrael, Syria, Libia,
Egipt, Korea Płn., Angola, RPA, Mozambik;

Kraje podejrzewane o posiadanie broni jądrowej: Izrael, Iran, Korea Płn.,
Libia;
Kraje podejrzewane o posiadanie broni biologicznej: Izrael, Chiny, Tajwan,
Wietnam, Algieria, Sudan;
TRAKTAT O NIEROZPRZESTRZENIANIU BRONI JĄDROWEJ
-podpisano 1 lipca 1968r. (od05.03.1970r.). Stronami jest 189 państw (do
końca 2003r.). Polska przyjęła go 3 Maja 1969r. Podział na państwa
posiadające broń jądrową oraz na państwa, które zobowiązujące się do
rezygnacji z posiadania tej broni i wykorzystywania materiałów jądrowych
w celach pokojowych (pod nadzorem Międzynarodowej agencji Energii
Atomowej). W zamian mają one dostęp do pokojowych technologii
jądrowych. Państwa posiadające BJ zobowiązały się do nieprzekazywania
jej innym krajom, niepomagania w uzyskaniu tej broni oraz wymiany
informacji i materiałów uniemożliwiających rozwój pokojowego
wykorzystania energii atomowej. Od 1993r. co 5 lat odbywają się
konferencje przeglądowe. Realizacje nadzoruje MAEA powołana w 1957r.
(137 państwa) W 1995r. traktat został przedłużony bezterminowo.

KONWENCJA O ZAKAZIE BRONI CHEMICZNEJ
Podpisana 13.02.1993r. obowiązuje od kwietna 1997r. Zakazuje badań,
produkcji, składowania i użycia broni oraz nakazuje zniszczenie broni
chemicznej w ciągu 10 lat. Jej stronami jest 188 państw. Posiadanie broni
chemicznej zadeklarowały takie kraje jak:
USA, Rosja, Korea Południowa, Libia.
Za weryfikację postanowień konwencji odpowiada Organizacja ds. Zakazu
Broni Chemicznej (siedziba w Hadze). Państwa składają deklaracje
dotyczące posiadania broni, a także na temat przemysłu
chemicznego(substancje niebezpieczne). Deklaracje weryfikują zespoły
inspekcyjne OPCW (200inspektorów).
KONWENCJA O ZAKAZIE BRONI BIOLOGICZNEJ I TOKSYCZNEJ
Obowiązuje od 26.03.1975r. (3 lata po podpisaniu). Podpisało 151 krajów.
Państwa zobowiązały się do zaniechania badań, produkcji, składowania
broni, do zniszczenia zapasów i środków przenoszenia tej broni. Jedyna
konwencja z zakresu BMR, która nie posiada systemu weryfikacyjnego(nie
wypracowano mechanizmów weryfikacji). Państwa są zobligowane do
składania corocznych deklaracji związanych z brodnią biologiczną.
Konferencja Przeglądowa BTWC- organ, który zbiera się co 5 lat w celu

oceny aktualnej sytuacji praz podjęcia kroków zapewniających
skuteczniejsze przestrzeganie konwencji.

ZAG.3
PROBKEM BEZPIECZEŃSTWA W CYBERPRZESTRZENI
Cyberprzestrzeń to nowe środowisko bezpieczeństwa. Konieczność zmian
prawno-organizacyjnych (trzy miliardy użytkowników sieci Internet) Cztery
główne kategorie zagrożeń cybernetycznych:
-cyberwojna
-szpiegostwo gospodarcze,
-cyberprzestępczość,
- i cyberterroryzm
Cyberwojna ro wszelkie wrogie działania w cyberprzestrzeni, które
podsycają albo stanowią odpowiednik poważnej przemocy fizycznej.
Cyberprzestępczość ma silny wymiar trans graniczny, (ściganie i karanie
przestępstw w sieci utrudnione)

KONWECJA W SPRAWIE CYBERPRZESTRZENI Z 2001R.
Podpisały państwa Rady Europy w Budapeszcie 23.11.2001r. Pierwszy
dokument międzynarodowy dotyczący przestępstw popełnionych ze
pośrednictwem Internetu (sieci komputerowych). Reguluje przestępstwa:
*naruszanie prawa autorskiego, oszustw komputerowych, pornografii
dziecięcej oraz pogwałcanie bezpieczeństwa sieci;
-zawiera postanowienia, które dotyczące uprawnień polegających na
przeszukiwaniu danych sieci komputerowych (przejmowania).
Cel konwencji:
-zapobieganie działaniom skierowanym przeciw poufności, integralności i
dostępność systemów, sieci i danych informatycznych.
-zapobieganie nadużyciom związanym z tymi systemami, sieciami i
danymi poprzez uznanie karalności takiego postępowania.
Określono typy przestępstw:

-przestępstwa przeciwko poufności, integralności i dostępności danych i
systemów informatycznych (nielegalny dostęp do systemu
informatycznego, nielegalne przechwytywanie danych naruszenie
integralności i dostępności danych, naruszenie integralności systemu,
niewłaściwe używanie urządzeń)
-przestępstwa związane z użyciem komputera (fałszerstwo komputerowe,
oszustwo komputerowe)
-przestepstwa stypizowane ze względu na charakter informacji
stanowiących ich przedmiot (przestępstwa związane z pornografią
dziecięcą)
-przestępstwa związane z naruszeniem praw autorskich
Konwencja określa uprawnienia:
-umożliwiające skuteczne zwalczanie tego typu przestępstwa,
-ułatwianie ich wykrywania, prowadzenia dochodzeń i ścigania na szczeblu
krajowym i międzynarodowym (współpraca).

DYREKTYWAPARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2013/40/UE Z
DNIA 12 SIERPNIA 2013R. DOTYCZĄCA AKTÓW NA SYSTEMY
INFORMATYCZNE
Cel dyrektywy:
-zbliżenie prawa karnego państwa UE w dziedzinie aktów na systemy
informatyczne; (definicja przestępstw i odpowiednich kar)
-poprawa współpracy między właściwymi organami państw UE, (policja,
organy ścigania, wyspecjalizowane agencje i organy; Eurojust (organ
uprawnienia współpracy sądów), Europol)
-zagwarantowanie, by ataki na systemy informatyczne były karane we
wszystkich państwach UE odstraszającymi sankcjami karnymi;
-propagowanie współpracy międzynarodowej w walce z terroryzmem.
ZAG.4
ZWALCZANIE PRZESTĘPCZOŚCI ZORGANIZOWANEJ
Przestępczość zorganizowana- zjawisko kryminalne występujące pod
wieloma postaciami w Kali międzynarodowej i krajowej, którego nie można
ściśle ograniczyć stanem faktycznym jednego, pojedynczego

przestępstwa. Obejmuje zbiór jedno lub wielorodzajowych przestępstw,
popełnionych przez zorganizowane grupy przestępcze połączone
wspólnym celem. Zorganizowanie ułatwia dokonywanie przestępstw
przynoszących stały i z reguły wysoki dochód.
Zorganizowana grupa przestępcza- oznacza posiadającą strukturę, grupę
składającą się z trzech lub więcej osób, istniejąca przez pewien okres oraz
działającą w porozumieniu w celu popełnienia jednego lub więcej
poważnych przestępstw określonych na podstawie niniejszej konwencji, dla
uzyskania, w sposób bezpośredni lub pośredni, korzyści finansowej lub
innej korzyści materialnej.
KONWENCJA PRZECIWKO MIĘDZYNARODOWEJ PRZESTEPCZOŚCI
ZORGANIZOWANEJ
Konwencja jest inicjatywą polską (projekt przedtswił prezydenta A.
Kwaśniewskiego w 1996r. na ZO ONZ) Została przyjęta przez ZO w 2000r.
(weszła w Zycie w 2003r.)
Konwencja reguluje w sposób kompleksowy problemtykę prewencji,
ścigania i karania przestępczości zorganizowanej. Zobowiązuje ona
państwa strony do penalizacji przestępstw:
-udział w zorganizowanej grupie przestępczej
-pranie pieniędzy
-korupcja funkcjonariuszy publicznych (czynna i bierna)
-przestepstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości
Ważne:
„państwo przyjmie środki w celu zapewnienia skutecznych działań w
zakresie zapobiegania, wykrywania oraz karania przekupstwa
funkcjonariuszy publicznych)
Konwencja nakłada obowiązek, aby na osoby prawne odpowiedzialne za
czyny zostały nałożone odpowiednie sankcje karne bądź pozakarne, w tym
sankcje pieniężne. Zawiera wiele regulacji dotyczących współpracy
międzynarodowej, (ekstarycja, wzajemna pomoc prawna, tworzenie
współpracy grup dochodzeniowo-śledczych, wykorzystanie specjalnych
technik dochodzeniowo-śledczych, przesłuchanie z wykorzystaniem
technologii komunikacyjnych)
Konwencję uzupełniają przy protokoły dodatkowe przyjęte przez ZO w
2001r,:

1. Protokół o zapobieganiu, zwalczaniu i karaniu handlu ludźmi, zwłaszcza
kobietami i dziećmi.
2. Protokół przeciwko przemytowi migrantów drogą lądową, morską i
powietrzną.
3. Protokół przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i handlowi bronią palna
jej częściami i komponentami oraz amunicją.
Przyjęta przez ZO NZ w 2003r.
Cel konwencji:
-popieranie i wzmacnianie środków w celu skuteczniejszego i
efektywniejszego zapobiegania w zwalczania korupcji;
-popieranie, ułatwianie i spieranie międzynarodowej współpracy i pomocy
technicznej w celu zapobiegania i zwalczania korupcji, w tym zwrotu
korzyści;
-popierania uczciwości, odpowiedzialności i właściwego zarządzania
sprawami publicznymi i mieniem publicznym.
PAKT NA RZECZ ZWALCZANIA PRZESTEPCZOŚCI ZORGANIZOWANEJ
Przyjęty przez państwa UE w Brukseli w 1998r. Okreslono w nim działania i
kierunki szczegółowej współpracy w walce z przestępczością
zorganizowaną. Przyjęto 15 zasad regulujących formy i środki współpracy i
sprawnego i skutecznego zwalczania przestępczości.
Cel:
-stworzenie efektywnej administracji policyjnej:
-stworzenie efektywnego wymiaru sprawiedliwości, posiadającego
odpowiednie uprawnienie i wysokiej jakości standardy merytoryczne i
procesowe:
-wzajemna pomoc w śledztwach i operacjach przeciwko przestępczości.
ZAG.5
MIĘDZYNARODOWE INICJATYWY ZWIĄZANE Z OCHRONA
ŚRODOWISKA
Zanieczyszczenie powietrza- występowanie w atmosferze różnych
substancji w takiej koncentracji i [rzez tak długi czas, że prowadzi do
szkodliwych konsekwencji dla zdrowia ludzi, dla organizmów żywych albo

do uszkodzeń obiektów nieożywionych (np. korozja).Rocznie z powodu
zanieczyszczenia umiera 6 mln ludzi.
Skutkami degradacji środowiska są:
Globalne ocieplenie, dziura ozonowa, smog, kwaśne deszcze, hałas
Truciciele (co2 w tonach): Chiny)9,5mld), USA(5,9 mld), Indie (2,4mld),
UE(3,5mld), Rosja (1,8mld) i Japonia (1,2 mld).
SZCZYT ZIEMI- W RIO DE JANEIRO W 1992R.
Konferencja NZ na temat środowiska i rozwoju z inicjatywy ONZ. (20 lat po
I Konferencji ONZ w Sztokholmie)
Uczestniczyły 172 kraje.
Przyjęto dokumenty określające fundamentalne zasady w polityce
społeczno-gospodarczej nakazujące ochronę środowiska:
1. Ramowa konwencja NZ w sprawie zmian klimatu:
–określa założenia współpracy dotyczącej ograniczenia emisji gazów
cieplarnianych
–przystąpiło 196 państw:
-nie zawiera wiążących nakazów dotyczących ograniczenia emisji
gazów:
2. Agenda 21-katalog celów ochrony do realizowania w XXIw.
3. Konwencja o zachowaniu różnorodności biologicznej.
4. Deklaracja dotycząca kierunku rozwoju, ochrony i użytkowania lasów.
KONFERENCJA STRON KONWENCJI W PARYŻU 2015R.
Uczestniczyło 195 państw. Przyjęto porozumienie klimatyczne.
Cel- ograniczenie wzrostu temperatury na świecie do poniżej 2 st. C ponad
poziom przedindustrialny oraz dążenie do nawet 1,5st,C (nie podjecie
działań- do 2100r. temperatura wzrosłaby aż o 4,5 st. C)
Do 2020r. kraje rozwiniete mają łącznie przeznaczać na walkę ze zmianami
klimatycznymi 100 mld dolarow rocznie. Zobowiązały się one także do
udzielania pomocy finansowej biedniejszy, państwom rozwijającym się.
Kraje będą spotykać się co pięć lat, aby kontrolować wypełnienie
postanowień, oszacować postęp i wypunktować co należy zrobić. Do
2050r. globalna redukcja emisji gazów cieplarnianych, w porównaniu z
poziomem z 1990r. powinna wynieść aż 50ł a w 2100-ok. 100%
PROTOKÓŁ Z KIOTO

Traktat dotyczący przeciwdziałania globalnemu ociepleniu. Jest
uzupełnieniem Ramowej Konwencji NZ w sprawie zmian klimatu przyjętej
w Rio de Janeiro w 1992r.
Wynegocjowany na konferencji z Kioto w grudniu 1997r. wszedł w życie w
2005r. po ratyfikowaniu przez Rosję. Został podpisany przez 141 krajów,
wytwarzających w sumie 61% światowej emisji gazów (nie ratyfikowały
Chiny i USA)
Obecnie stronami protokołu są 192 państwa. Wygasł z dniem 31.12.2012r.
ale UE zobowiązały się przedłużyć swoje zobowiązania do 2020r.
Postanowienia ogólne:
Kraje zobowiązały się do redukcji do 2012r. własnych misji gazów o
wynegocjowanie wartości (co najmniej 15% poziomu emisji z 1990r.)
UNIA EUROPEJSKA- POSTANOWIENIA
Cele w zakresie klimatu i energii do 2020r.
-ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w UE o co najmniej 20% w
porównaniu z poziomem z 1990r.
-zwiększanie o 20% udziału energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych w
ogólnym zuzyciu energii w UE
-zmniejszenie zużycia energii pierwotnej o 20% dzięki racjonalnemu
wykorzystaniu energii.
Nowe cele przyjęte w 2014 r. do 2030r.
-zmniejszenie o co najmniej 40% emisji gazów cieplarnianych w UE w
porównaniu do poziomów z 1990r.
-poprawa o co najmniej 27% efektywności energetycznej.
UE zobowiązały się, że do 2050r. ograniczy emisje o 80-95% w porównaniu
do poziomów z 1990r.