You are on page 1of 9

MASYARAKAT AGRARIA DI CHINA

Sebelum campur tangan kuasa-kuasa Barat, sistem feudal diamalkan di China. Masyarakat China
mengamalkan kegiatan ekonomi feudal seperti bercucuk tanam secara kecil-kecilan dan berbentuk secara
sara diri. Di samping itu, masyarakat petani China juga menghasilkan barangan kraf tangan yang amat
diperlukan. Negara China mempunyai keluasan hampir 9.6 juta km persegi tetapi tanah yang sesuai untuk
kegiatan pertanian hanyalah 15% sahaja. Kawasan lain terdiri daripada pergunungan dan gurun di sebelah
barat dan utara China. Negara China juga sebahagian besarnya berada dalam kawasan hawa sederhana
mengalami perubahan iklim dari kawasan tropika ke kawasan sejuk. Walaupun berkeadaan demikian,
negara China masih lagi mampu mengeluarkan makanan daripada pelbagai jenis tanaman untuk kegunaan
masyarakat dan untuk dieksport ke negara luar.
Terdapat beberapa faktor yang telah mendorong perkembangan pertanian di negara China
menjelang abad ke-16 M dan abad ke-17 M seperti kegiatan ekonomi sara diri, sistem pengairan,
pertanian komersial, kemajuan dalam teknologi pertanian dan pengenalan kaedah baru pertanian.
1. Kegiatan Ekonomi Sara Diri / Tanaman Utama
Sistem ekonomi yang diamalkan pada abad ke-16 M dan ke-17 M adalah bercorak sara diri.
Sebahagian besar daripada penduduk China terlibat dalam aktiviti bercucuk tanam. Pada zaman
pemerintahan Dinasti Ming dan Qing, negara China masih dipanggil masyarakat agraria iaitu meliputi
85% daripada keseluruhan penduduk dan tinggal di desa. Tanaman utama yang diusahakan oleh
masyarakat agraria di China ialah padi sawah yang banyak ditanam di kawasan selatan China iaitu di hilir
lembah Sungai Yangtze dan Sungai Kuning. Penanaman padi jenis baru telah diperkenalkan dari selatan
Vietnam yang boleh ditanam dua kali setahun dan tidak memerlukan air yang banyak. Ini telah memboleh
padi ini di tanam di kawasan tanah tinggi yang kekurangan air. Tanaman baru yang lain turut
diperkenalkan seperti tanaman kekacang, ubi kentang manis, barli, jagung, kapas, tebu, teh, gandum,
barli, sekoi, milet, kaoliang, barli, dan oat. Tanaman baru ini telah meningkatkan lagi hasil pengeluaran
pertanian masyarakat agraria. Masyarakat China yang tinggal di tanah tinggi Utara China, mereka
menanam padi huma, sekoi dan kekacang terutama di sekitar Sungai Heilongjiang. Gandum merupakan
tanaman makanan utama di bahagian dataran tinggi di utara China. Tanaman gandum ditanam secara
meluas di wilayah Shantung, Kansu, Shensi dan bahagian utara Anhui dan Hupeh. Milet ditanam secara
meluas di bahagian utara khususnya di wilayah Kansu, Shensi dan Shansi. Koaling merupakan tanaman
yang ditanam secara meluas di bahagian timur laut China. Selain itu, tanaman bijirin lain seperti barli dan
oat juga ditanam di bahagian-bahagian tertentu di negara China. Sejak zaman awal pemerintahan beraja,
tanah pertanian di negara China dimiliki oleh maharaja dan dikurniakan kepada golongan bangsawan atau
pembesar (tuan tanah). Tanah merupakan satu aset yang amat berharga yang dapat menentukan status
sosial seseorang itu. Tuan-tuan tanah ini akan memberikan kepada golongan rakyat masyarakat agraria
untuk diusahakan. Penguasaan tanah pertanian oleh golongan tuan tanah menyebabkan petani menjadi
penyewa dan serf
2. Petempatan Masyarakat agraria
China tertumpu di kawasan timur laut China dengan Mongolia. Kawasan ini mempunyai dataran
loes yang subur di sepanjang Sungai Kuning. Di sebelah selatan pula terdapat pula Sungai Yangtze
(sungai terbesar di China) yang banyak memberi sumbangan kepada masyarakat agraria di China.

Penanaman pohon mulberi diusahakan di wilayah Kwangtung. Sungkiang.Kawasan ini mempunyai mendapan tanah loes yang subur dan sesuai untuk menjalankan aktiviti pertanian. Terusan dibina untuk menyalurkan air ke kawasan pertanian. 6. Masyarakat agraria juga turut mendirikan petempatan di kawasan dataran tinggi yang terletak di utara China. 4. Pam ini digerakkan dengan menggunakan tenaga binatang ataupun manusia. penyisir tanah. tambak juga dibina untuk mengelakkan banjir memusnahkan kawasan pertanian. kegiatan ekonomi kapitalisme mula bertapak di China dan mula berkembang pesat terutama semasa pemerintahan Maharaja Chien-Lung pada abad ke-18 M. Kemajuan Dalam Teknologi Pertanian Penciptaan dan penggunaan peralatan baru telah membawa kepada kemajuan yang pesat dalam aktiviti pertanian di negara China. Daun mulberi telah dijadikan makanan ulat sutera. Projek-projek pengairan juga dijalankan oleh pemerintah untuk mengairi kawasan pertanian seperti projek pengairan di Sichuan mengairi kawasan tanah pertanian seluas 2 juta hektar. penggiling. Bagi mengairi kawasan pertanian yang jauh daripada sumber air. penggiling dan kolar kuda. mereka menggunakan sistem penggiliran tanaman dan menggunakan baja asli yang diperolehi daripada najis ternakan. Fukien dan Szechwan. Untuk menjaga kesuburan tanah. Tanaman tembakau ditanam secara besar-besaran di wilayah Kwangsi dan Fukien. Petani-petani China juga mempunyai kemahiran dalam membina teres di lereng-lereng bukit bagi membolehkan penanaman padi dijalankan. antaranya tenggala penabur benih. mulberi dan tebu. alat ini juga digunakan untuk menabur benih dalam barisan yang lurus dan sekata. Tanaman kapas ditanam secara meluas di wilayah Kiangsu. Perkembangan ini menyebabkan sistem penanaman komersial mula diperkenalkan seperti tembakau. Selain tenggala kayu. maka kaedah empangan telah digunakan. Petani yang menetap di lembah sungai terlibat dengan aktiviti penanaman padi secara meluas. Sistem Pengairan Perkembangan pertanian di negara China mempunyai kaitan yang rapat dengan kemajuan dalam teknologi pengairan. Selain itu. Petempatan masyarakat agraria terdapat di kawasan tanah pamah yang terletak di bahagian selatan China. Tai-tsang dan Tung-chou. 5. Bekalan air disalurkan ke kawasan pertanian daripada terusan dan kolam takungan air dengan menggunakan kaedah mengepam air. Tenggala penabur benih digunakan untuk membina alur. kolar kuda dan kereta sorong beroda dua. Tanaman tebu pula dikeluarkan di daerah Kwangtung.16 M dan 17 M. Pengetahuan Menjaga Kesuburan Tanah Perkembangan masyarakat agraria di China dalam bidang petanian juga adalah disebabakan mereka mempunyai pengetahuan dalam menjaga dan memelihara tahap kesuburan tanah. Petani-petani di China mempunyai kemahiran dalam membina terusan dan mengawal aliran air sungai. mereka turut mencipta peralatan lain seperti penyisir tanah. parit atau lekuk memanjang di permukaan tanah. 3. Selain itu. kapas. Pertanian Komersial Menjelang abad ke. mengelakkan banjir dan untuk mengangkut hasil pertanian ke bandar-bandar. Kereta sorong beroda dua telah dicipta untuk memudahkan pengangkutan . Kapas telah mendapat permintaan yang tinggi dalam pasaran.

Menjelang zaman Ming-Qing petani-petani membayar sewa tanah dalam bentuk hasil pertanian. padi huma. dan keladi. Mereka juga mempunyai kemahiran menghasilkan makanan sendiri dengan pertanian pindah sehingga mengusahakan pertanian tetap. teh dan daun mulberry untuk makanan ulat sutera di Chekiang danselatanKingsu. Di samping itu. masyarakat juga menjalankan aktiviti berburu. kesuburan tanah pertanian dapat dipelihara. oat. Penggunaan kaedah-kaedah baru menyebabkan pembukaan tanah-tanah baru untuk pertanian. 8. Jenis-jenis tanaman utama ialah padi sawah. 9. Peralatan-peralatan ini menyebabkan berlaku peningkatan yang amat ketara dalam pengeluaran basil pertanian. Selain itu.Masyarakat agraria di China menjalankan kegiatannnya atas arahan golongan pembesar. Petani dikehendaki menyerahkan antara 50 – 60% daripada hasil pertanian yang diperoleh sebagai cukai. dan hasil hutan (kayu balak) di Manchuria. antaranya pengenalan sistem penanaman bergilir. Sistem cukai Petani yang tidak memiliki tanah menyewa tanah dengan tuan-tuan tanah (bangsawan) dengan kadar yang ditetapkan oleh tuan-tuan tanah. mengutip hasil hutan dan menangkap ikan pada peringkat awal. kubis. Pengenalan Kaedah Baru Pertanian Peningkatan hasil pertanian juga berlaku kesan daripada pengenalan kaedah baru dalam bidang pertanian. Menerusi sistem penanaman bergilir. perusahaan kain kapas. kain sutera. kaedah pertanian yang lebih baik seperti tanaman dua pusingan dan pengkhususan dalam tanaman juga diamalkan. kekacang dan sebagainya. serta kawasan yang mempunyai sistem saliran yang baik. Fukien dan Szechwan. kapas di Kinagsu dan daerah utara. dan pakaian diusahakan oleh petani di Kiangnan. tanaman bijirin pula ialah gandum. Pada tahun 1581 sistem cukai baru diperkenalkan dan dikenali sebagai ‘cukai tunggal’ melalui cukai baru ini petani hanya dikehendaki membayar satu jenis cukai sahaja iaitu dalam bentuk wang perak. perlombongan di Yunnan. Penempatan mereka terbentuk di sekitar kawasan yang subur seperti lembah-lembah sungai. . ubi taro. Pada masa yang sama masyarakat agraria mempunyai hubungan dengan masyarakat maritim dan saling bergantungan.barang-barang atau hasil pertanian. Huraikan ciri-ciri masyarakat agraria di China Pengenalan : o Masyarakat agraria merupakan masyarakat yang menjalankan kegiatan ekonomi berasaskan kepada pertanian iaitu bercucuk tanam dan menternak binatang. Sistem ini telah diamalkan di China sejak zaman Han lagi. Pegkhususan pengeluaran barangan Masyarakat agraria China mengamal pengkhususan dalam pengeluaran barangan mengikut daerah atau kawasan seperti tebu dikeluarkan di daerah Kwangtung. 7. Petani juga dikehendaki berkhidmat sebagai buruh paksa kepada tuan tanah. barli. kawasan berbukit.

o Masyarakat agraria China mula mengalami perubahan di zaman Dinasti Ming apabila wujudnya hubungan luar dengan negara-negara luar seperti selatan India.Isi-isi : Ciri-ciri Masyarakat Agraria Di China : o Negara China mempunyai keluasan hampir 9. gandum. meningkatkan keluasan kawasan pertanian dan penggunaan baja. o Semasa pemerintahan Dinasti Ming. Di sebelah selatan pula terdapat pula Sungai Yangtze (sungai terbesar di China) yang banyak memberi sumbangan kepada masyarakat agraria di China. teh. mereka menanam padi huma. Walaupun berkeadaan demikian. o Pada zaman pemerintahan Dinasti Ming dan Qing. Masyarakat agraria China mengusahakan tanah pertanian secara tradisional dengan menggunakan peralatan lama dan najis binatang untuk menyuburkan tanah. barli. Kawasan ini mempunyai dataran loes yang subur disepanjang Sungai Kuning. Hubungan ini telah meningkatkan aktiviti perdagangan China dengan pedagang-pedagang dari luar terutama di pelabuhan Canton. dan persisir pantai timur Afrika. Hormuz. hasil yang diperolehi masih cukup untuk menampung keperluan harian mereka tetapi tidak dapat menyimpan. China telah berusaha untuk meningkatkan hasil pertanian mereka dengan memperkenalkan sistem pengairan. Masyarakat China yang tinggal di tanah tinggi Utara China. sekoi dan bijirin lain. memperkenalkan peralatan pertanian yang baru. Tanah merupakan satu aset yang amat berharga yang dapat menentukan status sosial seseorang itu. o Tanah ini akan diusahakan dari satu generasi ke satu generasi secara bersama dan tidak mengutamakan hak individu. Namum. sekoi dan kekacang terutama di sekitar Sungai Heilongjiang. Kawasan lain terdiri daripada pergunungan dan gurun di sebelah barat dan utara China. membolehkan negara China menikmati kemakmuran dan kekayaan dalam pertambahan penduduk dan bidang pertanian. o Tanaman utama yang diusahakan oleh masyarakat agraria di China ialah padi sawah yang banyak ditanam di kawasan lembah Sungai Yangtze dan Sungai Kuning. Tanaman lain turut diusahakan seperti menanam kapas. Seterusnya. Perkara ini secara langsung telah membawa banyak perubahan dalam bidang pertanian dan ini akan meningkatkan lagi ekonomi negara China. Negara China juga sebahagian besarnya berada dalam kawasan hawa sederhana mengalami perubahan iklim dari kawasan tropika ke kawasan sejuk. Masyarakat agraria China tertumpu di kawasan timur laut China dengan Mongolia. o Walaupun negara China mempunyai tanah yang subur dan masyarakat agrarianya cekap bercucuk tanam. Tuan-tuan tanah ini akan memberikan kepada golongan rakyat masyarakat agraria untuk diusahakan. Kedatangan pedagang luar ini telah menyebabkan negara China o o menerima pelbagai aspek dari tamadun luar. . namum mereka masih hidup dibelenggu dengan kemiskinan. mengamalkan tanaman giliran mengikut musim.6 juta km persegi tetapi tanah yang sesuai untuk kegiatan pertanian hanyalah 15% sahaja. negara China masih lagi mampu mengeluarkan makanan daripada perlbagai jenis tanaman untuk kegunaan masyarakat dan untuk dieksport ke negara luar. tebu. Sri Lanka. negara China masih dipanggil masyarakat agraria iaitu meliputi 85% daripada keseluruhan penduduk dan tinggal di desa. o Tanah di negara China semua dimiliki oleh maharaja dan dikurniakan kepada golongan bangsawan atau pembesar (tuan tanah).

dan pakaian diusahakan oleh petani di Kiangnan. teh dan daun mulberry untuk makanan ulat sutera di Chekiang dan selatan Kingsu. kawasan pertanian seluas 549 juta ekar (mu) meningkat kepada 724 juta ekar (mu) pada tahun 1725 dan 781 ekar pada tahun 1766. Industri porselin memberi sumbangan dalam pendapatan negara China dan bandar Kiangsi muncul sebagai pusat pengeluran porselin utama. Persatuan berperanan sebagai badan yang akan mengawal harga barangan. dan kesatuan peniaga emas. o Masyarakat agraria China turut menjalankan ekonomi perdagangan walaupun kegiatan ini dianggap hina dan rendah tarafnya di negara China. Sungai Peiho dan Sungai Kuning. kesatuan peniaga pakaian. Ini telah memboleh padi ini di tanam di kawan tanah tinggi yang kekurangan air. Mereka akan bergabung mengikut wilayah menjadi satu kesatuan peniaga yang akan disertai oleh kesatuan peniaga. Sebagai contoh pada tahun 1661. perlombongan di Yunnan. Tanaman baru ini telah meningkatkan lagi hasil pengeluaran pertanian masyarakat agraria. Industri kraf tangan dan tenunan turut menyumbang kepada ekonomi masyarakat agraria di China. menatapkan nilai barangan. Sistem perhubungan darat masih primitif iaitu masyarakat masih menggunakan unta dan keldai sebagai pengangkutan utamanya. Terangkan perkembangan ciri-ciri masyarakat agraria yang diamalkan di negara China Pendahuluan: . dan menyelesaikan segala masalah atau pertikaian antara ahli-ahli persatuan. perusahaan kain kapas. o Masyarakat agraria China mengamal pengkhususan dalam pengeluaran barangan mengikut daerah atau kawasan seperti tebu dikeluarkan di daerah Kwangtung. Tanaman baru yang lain turut diperkenalkan seperti tanaman kekacang. pembuatan kertas. o Masyarakat agraria China juga turut menjalankan kegiatan perusahaan pertukangan secara perkongsian modal dan tanggungjawab untuk memajukan perusahaan ini. Golongan ini hanya mengawasi sistem pao-chia (tanggungjawab kolektif) untuk mengawal kaum petani. o Seterusnya negara China semakin berkembang ekonominya terutama dalam pembuatan porselin. kerajaan China hanya membiarkan ekonomi berada di tangan golongan bangsawan. o Semasa pemerintahan Dinasti Ching (1644-1911). Manakala terusan turut dibina untuk merancakkan lagi aktiviti perdagangan seperti Terusan Besar (menganjur dari Peking ke Hangchow di selatan Sungai Yangtze) dan terusan-terusan kecil di bahagian tengah dan selatan China. Namum kegiatan ini sebenarnya memberi pulangan yang cukup besar kepada negara dan masyarakatnya. kesatuan penenun.o Penanaman padi jenis baru telah diperkenalkan dari selatan Vietnam yang boleh ditanam dua kali setahun dan tidak memerlukan air yang banyak. kapas di Kinagsu dan daerah utara. Soochow pula sebagai bandar pusat industri tekstil dan Sungkiang menjadi pusat pengeluran kain kapas. sutera dan kapas di bandar Nanjing dan Beijing. Manakala di zaman Kang-hsi. ekonomi China berlaku pemulihan dan hasil pengeluaran pertanian bertambah. Kesimpulan : Aktiviti perdagangan berkembang dengan baik kerana adanya sistem pengangkutan yang baik iaitu sungai sebagai jalan perhubungan yang utama seperti Sungai Yangtze. dan hasil hutan (kayu balak) di Manchuria. Fukien dan Szechwan. kesatuan peniaga bank. Tanaman kapas menjadi tanaman penting di zaman Dinasti Ming. kain sutera. barli dan jagung yang dibawa dari Asia Barat. ubi kentang manis.

petempatan terletak di sekitar lembah sungai yang subur. kapas dan tebu. gandum. Tanaman kapas merupakan tanaman yang mempunyai permintaan yang tinggi di pasaran. mereka juga mempunyai kemahiran dalam membina teres di lereng-lereng bukit bagi penanaman padi. Kawasan ini mempunyai mendapan tanahloes yang subur dan sesuai untuk menjalankan aktiviti pertanian. Isi-isi penting: 1. Kebanyakan petani menyewa tanah daripada tuan-tuan tanah yang kaya. 4. Empangan di bina untuk membekalkan bekalan air yang mencukupi bagi mengairi kawasan pertanian. Kegiatan sistem ekonomi feudal § Sistem ekonomi yang diamalkan di China pada abad ke-16 dan 17 bersifat saradiri. kegiatan ekonomi kapitalisme mula bertapak di China. Sistem pengairan § Masyarakat agraria di China mempunyai kemahiran dalam teknologi pengairan. Petani mempunyai kemahiran dalam membina terusan dan mengawal aliran air sungai. Petempatan masyarakat agraria terdapat di kawasan tanah pamah yang terletak di bahagian selatan China.§ Masyarakat agraria merujuk kepada masyarakat yang bergantung kepada kegiatan pertanian. Sebahagian besar penduduk China terlibat dengan aktiviti bercucuk tanam. Projek pengairan juga dijalankan oleh pemerintah untuk mengairi kawasan pertanian. barli dan oat. § Sebahagian besar daripada penduduk negara China terlibat dalam aktiviti bercucuk tanam. Antara kawasan lembah sungai yang menjadi tumpuan masyarakat agraria di China ialah Lembah Sungai Kuning dan Sungai Yang Tze. Antara tanaman makanan yang ditanam oleh masyarakat agraria ialah padi. 2. Tanaman utama masyarakat agraria di China ialah penanaman padi sawah. Perkembangan ini berlaku kerana sistem penanaman komersial mula diperkenalkan. Kawasan penanaman padi sawah utama ialah di lembah Sungai Yangtze dan Sungai Kuning. Petempatan § Masyarakat agraria dalam tamadun China mendirikan petempatan di kawasan lembah sungai. Masyarakat agraria juga turut mendirikan petempatan di kawasan dataran tinggi yang terletak di utara China. menjalankan aktiviti pertanian. memungut hasil hutan. dan mencipta peralatan-peralatan pertanian baru. § Pam yang digerakkan menggunakan tenaga binatang ataupun manusia untuk mengepam air ke kawasan pengairan juga digunakan. Antara ciri masyarakat agraria adalah seperti yang berikut iaitu. § Petani yang menetap di lembah sungai terlibat dengan aktiviti penanaman padi secara meluas. § Negara China juga merupakan sebuah negara yang menjalankan kegiatan bercucuk tanam untuk sara diri. penternakan. Kesuburan tanah . Antara tanaman komersial yang diusahakan adalah tembakau. mempunyai kemahiran membina sistem pengairan. Selain itu. 3. mempunyai pengetahuan memelihara kesuburan tanah. Menjelang abad ke-16 dan ke-17.

Pelbagai jenis peralatan baharu telah dicipta untuk meningkatkan pengeluaran hasil pertanian. teh dan daun mulberry untuk makanan ulat sutera di Chekiang dan selatan Kingsu. tanah pertanian diletakkan di bawah pentadabiran Jabatan Hal Ehwal Kerabat Diraja. kain sutera. Petani di China juga mahir membina teres di lereng-lereng bukit bagi penanaman padi. Keluasan tanah milik keluarga diraja telah meningkat kepada 20 juta mu pada tahun 1522 § Menjelang zaman Ching. Petani juga dikehendaki berkhidmat sebagai buruh paksa kepada tuan tanah. kapas di Kiangsu dan daerah utara. Pada tahun 1581 sistem cukai baru diperkenalkan dan dikenali sebagai ‘cukai tunggal’ melalui cukai baru ini petani hanya dikehendaki membayar satu jenis cukai sahaja iaitu dalam bentuk wang perak. Kereta sorong beroda dua juga turut dicipta untuk memudahkan barang-barang diangkut. dan kolar kuda. 5. Terusan juga digunakan untuk mengangkut hasil pertanian ke bandar-bandar. § Selain itu. § Petani dikehendaki menyerahkan antara 50 – 60% daripada hasil pertanian yang diperoleh sebagai cukai. mereka turut mencipta peralatan lain seperti penyisir tanah. dan pakaian diusahakan oleh petani di Kiangnan.28 juta mu. Mereka mengamalkan sistem penanaman bergilir untuk memelihara kesuburan tanah pertanian. parit atau lekuk memanjang di permukaan tanah. Pada masa pemerintahan Maharaja Jiaqing jabatan ini menguruskan tanah seluas 4 juta mu 7 Pengkhususan pengeluaran pertanian § Masyarakat agraria China mengamal pengkhususan dalam pengeluaran barangan mengikut daerah atau kawasan seperti tebu dikeluarkan di daerah Kwangtung. Peningkatan teknologi § Masyarakat agraria di China mempunyai kemahiran dalam teknologi pertanian. Kaedah pertanian juga diperkenalkan iaitu sistem penanaman bergilir. 8 Sistem cukai § Petani yang tidak memiliki tanah menyewa tanah dengan tuan-tuan tanah (bangsawan) dengan kadar yang ditetapkan oleh tuan-tuan tanah. 6 Pemilikan tanah pertanian § Tanah adalah milik kerabat diraja atau golongan bangsawan. perlombongan di Yunnan. Menjelang zaman Ming-Qing petani-petani membayar sewa tanah dalam bentuk hasil pertanian. 9 Sistem pengairan § Petani di China berkemahiran dalam pembinaan terusan dan mengawal aliran air sungai. § Sistem penanaman bergilir ini diamalkan di China sejak zaman Han lagi. penggiling. . Pada zaman kerajaan Ming. perusahaan kain kapas. petani menggunakan baja secara meluas bagi meningkatkan pengeluaran hasil pertanian.§ Masyarakat agraria di China mempunyai pengetahuan memelihara kesuburan tanah pertanian. Tenggala penabur benih diperkenalkan untuk membina alur. tanaman dua pusingan dan pengkhususan dalam pertanian. dan hasil hutan (kayu balak) di Manchuria. Terusan dibina untuk menyalurkan air ke kawasan pertanian dan mengelakkan banjir. tanah yang dimiliki oleh kerabat diraja seluas 1. Fukien dan Szechwan. Di samping itu.

peralatan lain seperti penyisir tanah. perlombongan di Yunnan. Kemajuan yang pesat ini adalah disebabkan beberapa faktor. masyarakat agraria di China merupakan tulang belakang kepada perkembangan ekonomi dan politik negara tersebut. dan pakaian diusahakan oleh petani di Kiangnan. dan hasil hutan (kayu balak) di Manchuria. Huraikan faktor2 yangg menyebabkan berlakunya kemajuan yang pesat dalam sektor pertanian di China pada abad ke-16 dan ke-17 a) b) c) d) e) - Pengenalan Menjelang abad ke-16 dan ke-17.10 Pegkhususan pengeluaran barangan § Masyarakat agraria China mengamal pengkhususan dalam pengeluaran barangan mengikut daerah atau kawasan seperti tebu dikeluarkan di daerah Kwangtung. penggiling dan kolar kuda dicipta Pengenalan kaedah baru pertanian Menyebabkan peningkatan pengeluaran pertanian Sistem penanaman bergilir diamalkan sejak zaman Han Sistem penanaman pusingan dan pengkhususan pengeluaran diamalkan Penutup Menjelang abad ke 16 dan ke-17 Pertanian merupakan sumber ekonomi masyarakat china. Sistem percukaian Terdapat sistem percukaian yang sistematik dan teratu di negara China Petani yang tidak memilih tanah dikehendaki menyewa tanah daripada tuan tanah Petani dikehendaki membayar sejumlah wang sebagai sewa tanah kepada tuan tanah Sistem pengairan Kemajuan dalam pertanian disebabkan oleh perkembangan teknologi pertanian Petani mempunyai kemahiran membina teres di lereng bukit untuk tanaman padi Petani mempunyai kemahiran membina terusan dan mengawal aliran sungai Kemajuan dalam teknologi pertanian Kemajuan dalam teknologi pertanian menyebabkan peralatan baru dicipta Tenggala penabur benih diperkenalkan untuk membina alur. Kemajian dalam teknologi pertanian dan pengenalan kaedah baru menyebabkan berlaku peningkatan pengeluaran . berlaku kemajuan yang pesat dalam bidang pertanian di negara China. parit atau lekuk memanjang dipermukaan tanah Selain tenggala. kapas di Kinagsu dan daerah utara. Penutup: § Kesimpulannya. Fukien dan Szechwan. teh dan daun mulberry untuk makanan ulat sutera di Chekiang danselatanKingsu. kain sutera. Sistem pentadbiran tanah pertanian Kemajuan dalam bidang pertanian disebabkan oleh sistem pentadbiran yang cekap Tanah pertanian ditadbir oleh jabatan Hal Ehwal Kerabat Diraja. perusahaan kain kapas.