διαδρομές

Ν ο ητ ι κ έ ς

διαδρομές

στόν

χῶρο

τῆς

πίστης

Μηνιαῖο φυλλάδιο τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγίας Τριάδος Πετρουπόλεως | Σουλίου 167 - Τηλ.: 210 5013108 | Τεῦχος 30ο - Ἰανουάριος 2017
ierosnaosagiastriadospetroupoleos.blogspot.gr - agiatriadapetroupoleos.gr - facebook: agiatriadapetroupolis

Δρόμος δέν ὑπάρχει...
τόν δρόμο
τόν ἀνοίγουμε...
προχωρώντας
καί συγχωρώντας...

Οἱ γεωργοί καί ἡ ἄμπελος.
Μικρογραφία εἰκονογραφημένου
χειρογράφου, 11ος αἰ. μ.Χ.,
Ἐθνική Βιβλιοθήκη Παρισίων.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Ἡ σημασία τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου
τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας (Κρήτη 18 – 26 Ἰουνίου 2016)

πραγματοποίηση τῆς
Ἁγίας καὶ
Μεγάλης Συνόδου τῆς
Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας
- ἡ ὁποία, ἐμεῖς καὶ οἱ
σύγχρονοί μας, δεχθήκαμε τὴν Χαρὰ καὶ τὴν Χάρη νὰ συμβεῖ ἐπὶ
τῶν ἡμερῶν μας - ὑπῆρξε ἀποτέλεσμα προσπαθειῶν καὶ ἀγώνα πίστεως καὶ ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος γενεῶν Ὀρθοδόξων Ἱεραρχῶν καὶ Θεολόγων, ἀρχῆς γενομένης τὸ
1923, στὸ «Συνέδριο τῆς Κωνσταντινουπόλεως», ὅπου ἄρχισε νὰ συζητεῖται ἡ θεματολογία μιᾶς μέλλουσας Πανορθόδοξης Συνόδου.
Τὸ πέρασμα σχεδὸν ἑνὸς αἰώνα συζητήσεων, μέχρι νὰ φράσουμε στὴν πραγματοποίηση τῆς Συνόδου, δείχνει πόσο οἱ Ὀρθόδοξες
Ἐκκλησίες δυσκολεύτηκαν καὶ δυσκολεύονται
νὰ ἀκολουθήσουν τὴν παράδοση τοῦ διαλόγου καὶ τῆς συνοδικότητας μὲ τὴν ὁποία μεγαλύνθηκε ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Δυσκολία
ἡ ὁποία, πρέπει νὰ σημειώσουμε, ἔγινε ἀκόμη πιὸ ἰσχυρὴ ἀπὸ τὰ τραγικὰ πολεμικὰ γεγονότα τοῦ 20οῦ αἰώνα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὶς πολιτικὲς παρεμβάσεις τῶν Τσάρων τῆς Ρωσίας, οἱ
ὁποῖοι «ὀνειρεύονταν» ἕνα τρίτο μεγάλο Πατριαρχεῖο γιὰ νὰ ἔχει τὰ πρωτεῖα στὴν Ἐκκλησία (μὲ πρώτη τὴν Ρώμη τῆς ἑνιαίας Χριστιανοσύνης πρὶν τὸ Σχίσμα τοῦ 1054, δεύτερη τὴν
Κωνσταντινούπολη ἢ Νέα Ρώμη καὶ τρίτη τὴν
Μόσχα ἢ «Τρίτη Ρώμη»).
Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, τὸ ὁποῖο ἔχει
πλήρη συνείδηση ὅτι ἐντός τῶν «πρεσβείων»
ποὺ τοῦ ἀπονέμονται, ἀπὸ τὸν 3ο κανόνα τῆς
Β' Οἰκουμενικῆς Συνόδου τοῦ 381, δὲν εἶναι
μόνο ἡ τιμὴ ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπιστασία τῆς ἑνότητας τῶν Ὀρθοδόξων, κατέβαλε κόπο πολύ, μὲ
προσήλωση στὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας,
ὥστε νὰ μπορέσουν οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες

νὰ διαλεχθοῦν ἐπὶ τῶν μεγάλων θεμάτων ποὺ
ἀντιμετωπίζει ὄχι μόνο ἡ Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ
ὁ σύγχρονος κόσμος καὶ ὁ ἄνθρωπος.
Παράλληλα πρωτοστάτησε στὴν ἔναρξη
τοῦ διαχριστιανικοῦ διαλόγου, ἔχοντας πλήρη
τὴν συναίσθηση τῆς εὐθύνης ἀπέναντι στὴν
ὑπόθεση τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς ἑνότητας. Ἐξάλλου ἡ Ἐκκλησία δὲν παλεύει μόνη. Ἀποθέτει
τὶς ἐλπίδες καὶ τὶς προσευχές Της στὸ Ἅγιο
Πνεῦμα, τὸ ὁποῖο συγκροτεῖ καὶ συνέχει τὸν
θεσμὸ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ σὲ Αὐτὸ καταθέτουμε τὶς προσευχές μας, γιὰ νὰ «ἀναπληρώση
τὰ ἐλλείποντα» καὶ νὰ φωτίσει τὴν ἀλήθεια.
Ἄς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ἀποφασίσουν γιὰ
τὸ σοβαρότατο ζήτημα τῆς ἀποδοχῆς τῶν
Ἐθνικῶν (δηλαδὴ τῶν μὴ Ἑβραίων) στὴν
Ἐκκλησία καὶ ἂν θὰ ὑποχρεώνονταν νὰ κάνουν
περιτομὴ γιὰ νὰ γίνουν Χριστιανοί, συνῆλθαν
στὰ Ἱεροσόλυμα (Πράξ. 15:2) καὶ συζήτησαν μὲ
αὐτὸ τὸ θέμα, ἀποφασίζοντας φυσικὰ νὰ μὴν
ὑποχρεώνονται στὴν περιτομὴ οἱ Χριστιανοί.
Τὸ παράδειγμα τῶν Ἀποστόλων ἀκολούθησε συνολικὰ ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ὅταν ἔπρεπε
νὰ ἀντιμετωπίσει τὸν κίνδυνο τῶν αἱρέσεων,
νὰ λύσει ἐκκλησιαστικά, κανονικὰ καὶ ἠθικὰ
ζητήματα, συγκαλοῦσε Συνόδους, οἱ ὁποῖες,
ἂν στὴν πορεία ἀποδεικνυόταν ὅτι οἱ ἀποφάσεις τοὺς ἦταν ἀληθεῖς καὶ θεόπνευστες, τότε
ἡ ἰσχὺς τους ἀναγνωριζόταν ἀπὸ τὴν συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας καὶ κάποιες ἀπὸ αὐτὲς εἶναι
οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι.
Ἡ ἀξία δηλαδὴ καὶ ἡ σημασία κάθε Συνόδου ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὴν ἑπόμενη Σύνοδο
καὶ ἀπὸ τὴν ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας. Πολλὲς
Σύνοδοι συγκλήθηκαν ὡς Οἰκουμενικὲς ἀλλὰ
στὴν πορεία ἀποδείχθηκαν αἱρετικές, (ὅπως ἡ
Δεύτερη Σύνοδος τῆς Ἐφέσου, ἐπονομαζόμενη καὶ Ληστρικὴ Σύνοδος τῆς Ἐφέσου, ἡ ὁποία
συγκλήθηκε ἀπὸ τὸν Θεοδόσιο Β' τὸ 449 καὶ

ἀναγνώρισε ὡς ὀρθὸ δόγμα τὸν Μονοφυσιτισμό). Σύνοδοι, πολλὲς φορὲς μὲ παρουσία
πλήθους ἐπισκόπων, ἐξέδωσαν λανθασμένες
καὶ αἱρετικὲς ἀποφάσεις καὶ φυσικὰ κυνήγησαν καὶ ἐξόντωσαν ἅγιους Πατέρες καὶ μεγάλους ἄνδρες τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁ Μέγας
Ἀθανάσιος καὶ ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος, οἱ ὁποῖοι
καθαιρέθηκαν ἀπὸ ἐπισκοπικὲς Συνόδους.
Ἐπίσης ὅμως Σύνοδοι (οἱ Α' καὶ Β' Οἰκουμενικὲς) διατύπωσαν ὁριστικά τά ἄρθρα τοῦ
Συμβόλου τῆς Πίστεώς μας. Ὑπῆρξε δηλαδὴ ἡ
ἀνάγκη ἡ Ἐκκλησία, διὰ τῶν ἁγίων Πατέρων
Της, νὰ διατυπώσει τὶς βασικὲς καὶ ἀπαράβατες ἀρχὲς τοῦ Τριαδικοῦ δόγματος καὶ αὐτὸ
τὸ ἔπραξε ἐν Συνόδῳ καὶ μάλιστα παρακάθισαν στὴν Σύνοδο ὀρθόδοξοι καὶ αἱρετικοὶ μαζὶ
γιὰ νὰ διαλεχθοῦν καὶ νὰ λάμψει ἡ ἀλήθεια.
Ὀφείλουμε δηλαδὴ τὴν Ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας στὸν διάλογο. Ὁλόκληρο τό σχέδιο τοῦ
Θεοῦ γιὰ τὴν ἐνανθρώπιση τοῦ Υἱοῦ, δηλαδὴ
τοῦ Θεοῦ Λόγου, καὶ τὴν σάρκωσή Του, ἀποτελεῖ μίαν ἐπιθυμία καὶ «ἀνάγκη» διαλόγου.
Ὁ Χριστὸς μιλᾶ τὴν γλώσσα μας καὶ ἀνακαινίζει τὴν σημασία τῶν λέξεων, κυρίως ὅμως
συνομιλεῖ μὲ ὅσους ἡ ἐποχή Του δὲν συζητᾶ,
τὶς γυναῖκες, τοὺς κατατρεγμένους, τοὺς ξέ-

Συντακτική ὁμάδα

> Ὁμάδα Νεότητας
Ἁγίας Τριάδος Πετρουπόλεως
> π. Σπυρίδων Ἀργύρης

ἐνοριακά
νους, τοὺς ἀσθενεῖς, τοὺς αἱρετικούς, τοὺς
ἁμαρτωλούς, τὰ παιδιά.
Ἐμεῖς θὰ ἀγνοήσουμε αὐτὴν τὴν πραγματικότητα; Κάποιοι τὸ πράττουν.
Ἀκόμη δὲν «ἔσβησαν τὰ φῶτα» τῆς Ἁγίας
καὶ Μεγάλης Συνόδου, κάποιοι ἀδελφοί μας
Χριστιανοὶ χαρακτηρίζουν τὴν Σύνοδο προδοτική. Γιατί;
Ἰσχυρίζονται ὅτι στὴν Σύνοδο δὲν παρέστησαν ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες. Ἐμεῖς
τοὺς ρωτᾶμε: Σὲ ποιὰ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο
ἦταν ὅλες οἱ Ἐκκλησίες καὶ ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι; Ὑπῆρξαν Σύνοδοι ποὺ συγκλήθηκαν ὡς
τοπικὲς καὶ ἀναγνωρίστηκαν οἱ ἀποφάσεις
τους ἀπὸ τὶς Οἰκουμενικές. Ὑπῆρξαν Σύνοδοι μεγάλης δογματικῆς βαρύτητας μὲ ἐλάχιστους ἐπισκόπους (στὴ μὲν Β΄ εἴχαμε 150,
στὴν δὲ Ε΄ 165).
Ἰσχυρίζονται ἐπίσης ὅτι ἡ Σύνοδος ἔλαβε
αἱρετικὲς ἀποφάσεις καὶ θέσεις. Ἐμεῖς τοὺς
ρωτᾶμε: Ποιοὶ εἶναι αὐτοὶ πού θὰ τὸ ὁρίσουν
αὐτό;
Ἡ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅσο καὶ
ἂν σέβεται τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν λάμψη τῶν
ἱερῶν προσώπων Της, δὲν ἀναγνωρίζει ἀλά-

θητο σὲ κανέναν μεμονωμένα. Ἀλάνθαστη
εἶναι μόνο ἡ Ἐκκλησία, ὡς σῶμα, ἔχουσα κεφαλὴ Της τὸν Χριστό.
Μελετώντας τὰ κείμενα τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, γίνεται σαφὲς ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη
Ἐκκλησία ἔχει πλήρη αὐτοσυνειδησία ὅτι Αὐτὴ
ἀποτελεῖ τὴν αὐθεντικὴ συνέχεια τῆς Μίας,
Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ὁ φορέας τῆς ἀκέραιης πίστης τῶν
Πατέρων καὶ ἐλπίζει καὶ πράττει, ὥστε νὰ ἐπιστρέψουν στοὺς κόλπους Της ἐκεῖνοι ποὺ διαχωρίστηκαν ἀπὸ τὸ Σῶμα Της. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δηλαδὴ δὲν ἀποδέχεται ὅτι ἐκτὸς
αὐτῆς ὑπάρχει ὀρθὴ πίστη, ἄρα, παρότι ἐργάζεται γιὰ τὴν ἑνότητα, ἐντούτοις καὶ γνωρίζει
καὶ δηλώνει ὅτι δὲν ὑπάρχει ἑνότητα μὲ τοὺς
ἑτεροδόξους.
Ἐπίσης ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία συμμετέχει στοὺς διαλόγους μὲ τὶς ἄλλες ὁμολογίες,
ὄχι γιατί ἀποδέχεται ὡς ὀρθὲς τὶς διδασκαλίες τους, ἀλλὰ γιατί, μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ
ὁμολογοῦν Χριστὸ κάτω ἀπὸ τὰ «φτερὰ» μιᾶς
ἄλλης ὁμολογίας, ἐπειδὴ «ἔτυχε» νὰ γεννηθοῦν σὲ ἕνα διαφορετικὸ θρησκευτικὸ περιβάλλον, μᾶς ἑνώνει ἡ κοινὴ παράδοση χιλίων

χρόνων χριστιανικῆς ἱστορίας πρὶν τὸ Σχίσμα,
μάλιστα «Ἀρκετοὶ ἐξ αὐτῶν ἐσχάτως γεύονται
καὶ τὸ βάπτισμα τοῦ αἵματος γι’ αὐτὴ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὶς ὀρδὲς τῶν φανατικῶν ISIS», μᾶς ἑνώνει ἐπίσης ἡ ἀγωνία γιὰ
τὸ μέλλον τοῦ κόσμου.
Ἀπὸ τὸν Ἰούνιο τοῦ 2016 ὡς τὴν ἑπόμενη
Σύνοδο, οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ θὰ ἔχουμε
τὸν χρόνο νὰ κατηχηθοῦμε πληρέστερα, νὰ
ἀναδείξουμε τὴν ἀλήθεια ὡς ὁδηγὸ τῆς πορείας μας, νὰ ἐργαστοῦμε μὲ ἀγάπη, νὰ πράξουμε ὀρθότερα, καλλιεργώντας ἀκόμη περισσότερο τὴν βεβαιότητα ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν
ζεῖ γιὰ τὸν ἑαυτό Της. Ζεῖ ἐντός τοῦ κόσμου
ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐκ τοῦ κόσμου. Ζεῖ ἐντός τοῦ
κόσμου γιὰ νὰ τὸν ἀλλάξει ἁγιοποιητικά, μεταδίδοντας «τὴν μαρτυρία τοῦ Εὐαγγελίου
τῆς χάριτος καὶ τῆς ἀληθείας» καὶ προσφέροντας «σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη τὰ δῶρα τοῦ
Θεοῦ: τὴν ἀγάπη, τὴν εἰρήνη, τὴν δικαιοσύνη, τὴν καταλλαγή, τὴν δύναμη τοῦ Σταυροῦ
καὶ τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὴν προσδοκία τῆς
αἰωνιότητος.».
Ἑλένη Λιντζαροπούλου,
Θεολόγος

Ἐπειδή αὐτά τά φαινόμενα ἔχουν ἀρχίσει καί ἐμφανίζονται στήν ἐνορία μας,
ἡ ἀπάντηση σέ αὐτούς εἶναι:

Α. Πρός τούς ἐπώνυμους κ αί ἀνώνυμους λιβελογράφους.
Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκταρίου

Π

ρὶν ἀπό μέρες πληροφορήθηκα μὲ θλίψη ὅτι κάποιος
ἁγιορείτης μοναχός, κυκλοφορεῖ στὴν Ἀργολίδα καὶ ὄχι
μόνο, καλώντας τὸ λαό σὲ «ἀποτείχιση». 
Δὲν ἧταν ἄλλος ἀπό τὸν πρώην Λαυριώτη μοναχό π. Σάββα, ὁ
ὁποῖος θεωρώντας ὅτι ἡ σύνοδος τῆς Κρήτης ἧταν προδοσία τῆς
Ὀρθοδοξίας, ἄρχισε νὰ περιοδεύει ἀνά τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ καταγγέλλει τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα.
Οἱ ὀπαδοί του ὀργάνωσαν τὴν ὁμιλία του σὲ ξενοδοχεῖο τοῦ Ναυπλίου, τὸ διαφήμισαν κατάλληλα, ἀλλά ἡ ἀνταπόκριση τῶν ἀνθρώπων ἧταν ἐλάχιστη.
Στὴν ἐκδήλωση ἐμφανίστηκε καὶ δεύτερος ἁγιορείτης μοναχός, ὁ
π. Κ. ἀπ᾿ τά Κατουνάκια, ὁ ὁποῖος μὲ γλυκανάλατο ὕφος καὶ εὐτελῆ
ἐπιχειρήματα, προσπάθησε νὰ ἀποδείξει πόσο δικαιολογημένη εἶναι
ἡ σχισματική αὐτή κίνηση τοῦ π. Σάββα.
Γνώριζα ὅτι ὁ μοναχός Κ. –δυστυχῶς δὲν εἶναι ὁ μόνος- γυρίζει
ἐδῶ καὶ καιρό τὴν Ἀργολίδα, συγκεντρώνει κόσμο σὲ σπίτια, δημιουργώντας πυρῆνες ὀπαδῶν. Εἶπα νὰ τὸ ἀγνοήσω παρόλο ποὺ
ἡ ἐνέργεια αὐτή εἶναι ἀντικανονική. Καὶ τοῦτο γιατί ὅλοι αὐτοί οἱ
κατά καιρούς “Σωτῆρες” τῆς Ἐκκλησίας ἐπιδιώκουν τὴν θυματοποίηση καὶ ἡρωοποίησή τους.
Ἐπιδιώκουν νὰ φαίνονται θύματα καὶ βέβαια οἱ ἄνθρωποι εὔκο2

λα καὶ ἀβασάνιστα πᾶνε μὲ
τὸ μέρος τοῦ (δῆθεν) ἀδικημένου.
Ἀναγκάστηκα λοιπόν νὰ
συντάξω καὶ νὰ κοινοποιήσω στὸ ποίμνιο τῆς Ἀργολίδος μία ἐγκύκλιο, ποὺ ἧταν
πάντως γενικότερη καὶ ἀφοροῦσε καὶ ἄλλους, ποὺ μὲ διάφορους τρόπους προσπαθοῦν νὰ ἀποκτήσουν ὀπαδούς καὶ νὰ παρασύρουν
ἀνύποπτους ἀνθρώπους.
Ἡ ἐγκύκλιος αὐτή, ὅπως
ἧταν ἀναμενόμενο, πυροδότησε κάποιες ἀντιδράσεις
ἀπό μία ἀσήμαντη μειοψηφία.
Ἔτσι λοιπόν, μία αὐτοαποκαλούμενη ὁμάδα προσκυνητῶν «Ἁγίου Ὄρους Ἀργολίδος», ἐκπροσωπούμενη ἀπό τὸν κ. I. K., ἀπόστρατο ἀξιωματικό, ἔστειλε μία ἐπιστολή καλώντας με νὰ πάρω θέση ἤ
μᾶλλον νὰ ἀπολογηθῶ γιὰ τὴν «παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ».

3

3

ἐνοριακά
Βεβαίως, συγχαίρω τὸν κ. Καρυανό, γιατί εἶχε τὸ θᾶρρος νὰ γράψει τὸ ὄνομά του καὶ νὰ μὴν κρύβεται πίσω ἀπό ἀνωνυμίες ὅπως
ἄλλοι. Ἡ ἐπιστολή φαίνεται εὐγενική ἀλλά κρύβει πολλή ὑποκρισία.
Ὅταν τὴ διάβασα, αὐθόρμητα ἦλθε στὴ σκέψη μου ἡ συνάντηση τῶν Φαρισαίων καὶ Ἡρωδιανῶν μὲ τὸ Χριστό καὶ τὸ ἐρώτημά
τους γιὰ τὸν φόρο στὸν καίσαρα.
Σκοπός τους ἦταν «ἵνα αὐτόν ἀγρεύσωσι λόγῳ» (Μάρκ.12,13).
Ἡ ἀπάντηση τοῦ Χριστοῦ ἐπικεντρώνεται στὰ κίνητρα ποὺ κάθε
ἄλλο ἦταν εἰλικρινή: «Τὶ μὲ πειράζετε ὑποκριταί;»
Κατά πρῶτον κ. ταξίαρχε δὲν ἀπευθύνεστε στὸν ἀνθυπασπιστή
σας γιὰ νὰ τοῦ ζητήσετε ἀναφορά.
Τὸ ἄν ὁ οἰκουμενισμός εἶναι παναίρεση, ἁρμόδια νὰ τὸ ἀποφασίσει εἶναι ἄν ὄχι Οἰκουμενική, τουλάχιστον κάποια σύνοδος· καὶ ὄχι
ὁ κάθε ἄσχετος ποὺ οὔτε ξέρει τὶ σημαίνει οἰκουμενισμός καὶ ἀναμασάει τὰ ἰδεολογήματα τοῦ καθενός.
Καὶ δεύτερον· εἶμαι σαράντα ἕνα χρόνια κληρικός, ἔχω ἐπικοινωνήσει, συζητήσει καὶ ἐξομολογήσει χιλιάδες ἀνθρώπους. Πάντα προσπαθῶ νὰ ἀφουγκράζομαι τὶς ἀνησυχίες καὶ τὰ προβλήματα τῶν ἀνθρώπων.
Σᾶς ὁμολογῶ ὅτι τὸ μόνο ποὺ δὲν ἀπασχολεῖ τοὺς ἀνθρώπους
εἶναι ὁ οἰκουμενισμός. Καὶ εἰδικά τὸ ποίμνιο τῆς Ἀργολίδος.
Ἐκτός ἀπό ἐλάχιστους ἀνθρώπους ποὺ ἀρέσκονται νὰ ψάχνουν γιὰ
νὰ ἀνακαλύψουν παντοῦ ἐχθρούς καὶ ἐπίβουλους τῆς Ὀρθοδοξίας.
Εἶναι πάντα εὔκολο νὰ κολλήσουν τὴν ἐτικέτα τοῦ οἰκουμενιστῆ
καὶ αἱρετικοῦ σὲ ὅποιον δὲν συμφωνεῖ μαζί τους. Εἶναι οἱ μόνοι ἀλάθητοι ἑρμηνευτές τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἄς κατηγοροῦν τὸν πάπα γιὰ
τ᾿ ἀλάθητο. 
Ρωτῆστε ἕναν ὁποιονδήποτε ἄνθρωπο τυχαῖα στὸ δρόμο νὰ σᾶς
πεῖ τὶ εἶναι οἰκουμενισμός, καὶ θὰ δεῖτε νὰ σᾶς κοιτάει ἀμήχανα. Αὐτό
ποὺ τὸν ἐνδιαφέρει εἶναι ὁ ΕΝΦΙΑ, τὰ χρέη του, ἡ ἀνεργία του, οἱ
ἀρρώστιες του, τὰ παιδιά του.
Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι δυστυχῶς δὲν ξέρουν νὰ κάνουν καλά
καλά τὸ σταυρό τους. Δὲν γνωρίζουν τὶ εἶναι ἐκκλησία, θεία κοινωνία, ἐξομολόγηση.
Κατατρύχονται ἀπό δεισιδαιμονίες καὶ προλήψεις. Ἐλάχιστοι
ἔχουν ζωντανή σχέση μὲ τὸ Χριστό, μὲ τὴν ἐκκλησία.
Τὸ μόνο ποὺ ξέρουν πολύ καλά νὰ κάνουν εἶναι νὰ … ξεματιάζουν. Καὶ σεῖς μοῦ λέτε νὰ ἐνημερώσω τὸν κόσμο γιὰ τὸν οἰκουμενισμό; Αὐτό εἶναι τὸ ποιμαντικό πρόβλημα;
Ὅταν εἴσαστε ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικός θὰ τὸ θυμᾶστε, γιὰ νὰ
εἶναι ἡ μονάδα σας ἑτοιμοπόλεμη, ἐκτός ἀπό τὴν ἐκπαίδευση τῶν
ὁπλιτῶν καὶ τὴν ἐπάρκεια ὅπλων καὶ πυρομαχικῶν, ἔπρεπε σὲ συνεργασία μὲ τὸ γραφεῖο ἐπιχειρήσεων νὰ γνωρίζετε καλά τὴν τοπογραφία τῆς περιοχῆς, γιὰ νὰ εἴσαστε ἔτοιμοι σὲ ποιὸ ἔδαφος θὰ
δίνατε τὴ μάχη, ἄν χρειαζόταν.
Ἔτσι θυμᾶμαι ὅτι ἔκανε ὁ διοικητής μου. Ἔφευγε πρωί πρωί μὲ τὸ
ἐπιτελεῖο του γιὰ νὰ κάνει μιά χαρτογράφηση, μία ἀναγνώριση τοῦ
ἐδάφους. Χωρίς αὐτή τὴν ἐξερεύνηση ἀκόμη και ἡ καλύτερη μονάδα θὰ πάθαινε πανολεθρία, ὅπως κι ὁ Ναπολέων στὴ Ρωσία. Γιατί
δὲν εἶχε ὑπολογίσει τὸ στρατηγό χειμῶνα.
Ἔτσι γίνεται καὶ στὴν ποιμαντική κ. Κ. τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καὶ οἱ ἄλλοι Ἀπόστολοι, ὅταν ἔγραφαν
τὶς ἐπιστολές τους, ἀπαντοῦσαν σὲ καίρια ἐρωτήματα καὶ προβλήματα τοῦ ποιμνίου τους καὶ ὄχι σὲ φαντασιώσεις. Αὐτό ἔκαναν καὶ
ὅλοι οἱ ἅγιοι ποιμένες ἀνά τοὺς αἰῶνες καὶ αὐτό μᾶς κληροδότησαν.
Γιὰ τὸ ποίμνιο λοιπόν τῆς Ἀργολίδος ὁ κίνδυνος δὲν εἶναι ὁ οἰκουμενισμός, ἀλλά ἡ ἔλλειψη κατήχησης, ἡ ἀδιαφορία τῶν ἀνθρώπων γιὰ
τὴν ἐν Χριστῷ ζωή, ἡ ἀποξένωση τῶν νέων παιδιῶν ἀπό τὴν ἐκκλησία.

Αὐτό μὲ ἀπασχολεῖ καὶ ἐκεῖ ἐπικεντρώνω μὲ τοὺς ἱερεῖς καὶ συνεργάτες μας τὴν ποιμαντική μας φροντίδα. (Κι ἐπειδή κάποιοι ὁμοϊδεάτες σας ἀμφισβητοῦν αὐτή τὴν ἀγωνία μου, ἄν καὶ δὲν μοῦ ἀρέσει ἡ διαφήμιση, θέλω νὰ σᾶς γνωρίσω ὅτι ἔχουν μοιραστεῖ δωρεάν
αὐτά τὰ τρία χρόνια σ᾿ ὅλο τὸ λαό: δώδεκα χιλιάδες (12.000) Καινές Διαθῆκες, εἴκοσι πέντε χιλιάδες (25.000) βιβλία γιὰ τὴν μετάνοια, τριάντα χιλιάδες (30.000) παιδικά καὶ νεανικά βιβλία στὰ παιδιά καὶ τοὺς νέους τῆς Ἀργολίδος καὶ τριακόσιες πενήντα χιλιάδες
(350.000) κατηχητικά φυλλάδια σ᾿ ὅλη τὴν Ἱερά Μητρόπολη, μέχρι καὶ τὸ τελευταῖο χωριό).
Ἤμουν μαθητής ἀκόμη τοῦ Λυκείου ὅταν τότε ἧταν καὶ πάλι σὲ
ἔξαρση ὁ οἰκουμενισμός. Κάποια γνωστά ἔντυπα τῶν γνωστῶν κατευθύνσεων ἐκθείαζαν ἕναν εὐλαβέστατο κατά τὰ ἄλλα Μητροπολίτη, ὁ ὁποῖος στὴ μικρή καὶ φτωχή Μητρόπολή του εἶχε κηρύξει
τὸν πόλεμο κατά τοῦ οἰκουμενισμοῦ. Περιόδευε τὰ χωριά καὶ κήρυττε κατά τοῦ οἰκουμενισμοῦ.
Τὸν ἄκουγαν οἱ ἄνθρωποι καὶ ἀποροῦσαν. Στὶς συζητήσεις μεταξύ τους ἔλεγαν: «καλός εἶναι ὁ Δεσπότης μας ἀλλά ὅλο γιὰ τὸν κομμουνισμό μᾶς μιλάει!» Τὸ ἄν οἱ ἄνθρωποι δὲν ἤξεραν νὰ κάνουν τὸ
σταυρό τους, δὲν ἤξεραν τὶ σημαίνει ἐξομολόγηση, δὲν τὸν ἐνδιέφερε. Τὸ ἄν στὴν ἐπαρχία του γίνονταν τόσες ἐκτρώσεις, τὸ ἄν νέα
παιδιά πέθαιναν μὲ μία σύριγγα στὸ χέρι, δὲν τὸν ἐνοχλοῦσε.
Πρὶν ἀπό λίγα χρόνια μὲ ἐπισκέφθηκε στὸ μοναστήρι ἕνας ἡλικιωμένος Μητροπολίτης, εὐλαβής καὶ αὐτός καὶ μὲ πολύ μικρή ἐπαρχία, γεμάτος ἀγωνία μοῦ εἶπε: “Τὶ θὰ κάνουμε μὲ τὸν πάπα! Τὶ θὰ
κάνουμε! Μεγάλος κίνδυνος!” Γέλασα.
Ἐπειδή εἶχα τὸ θάρρος τοῦ εἶπα: “Σεβασμιώτατε στὸ τάδε χωριό κινδυνεύει ὁ μπάρμπα Κώστας καὶ ἡ κυρά Μελπωμένη ἀπό τὸν
πάπα; Ὅσα χρόνια εἴσαστε ἐκεῖ, εἴδατε κανέναν νὰ γίνει παπικός;
Αὐτό εἶναι τὸ κύριο πρόβλημα τῆς ἐπαρχίας σας;”
Μὲ κοίταζε μὲ ἀπορία. Αὐτό τὸ ἐρώτημα λοιπόν θέτω καὶ σὲ σᾶς.
Πεῖτε μου ἕναν ποὺ κινδυνεύει ἀπό τὸν παπικό προσυλητισμό.
Καὶ κάτι ἀκόμη. Ὑπερασπίζεστε ἀνθρώπους ποὺ καλοῦν τὸ λαό
σὲ ἀποτείχιση, δηλαδή σὲ σχίσμα. Σᾶς ρωτῶ: Ἄν ἐρχόταν κάποιος
στὴ μονάδα σας καὶ καλοῦσε τοὺς στρατιῶτες σὲ ἀνυπακοή, σὲ
ἀνταρσία, τὶ θὰ κάνατε;
Οὔτε κὰν θὰ γράφατε ἐγκύκλιο. Θὰ ἐνεργοποιούσατε τὸ 2ο γραφεῖο καὶ ὅλα τὰ ἐσωτερικά δίκτυα ἀσφαλείας καὶ θὰ τοὺς στέλνατε στὸ στρατοδικεῖο.
Ἤ δὲν εἶναι ἔτσι; Ἐγώ δὲν ἔστειλα οὔτε τὴν ἀστυνομία, οὔτε πράκτορες. Τὸ λιγότερο ποὺ μποροῦσα νὰ κάνω ἧταν ἡ ἐγκύκλιος. Αὐτό
μοῦ ὑπαγόρευε ἡ ἐπισκοπική μου εὐθύνη.
Κι ἔρχομαι σὲ σᾶς π. Κ. Εἶδα γιὰ λίγο τὸ βίντεο ποὺ κυκλοφορήσατε ἀπό τὴ συνάντηση τοῦ Ναυπλίου καὶ σᾶς ἄκουγα. Πράγματι
ἦλθα στὸ κελλί σας καὶ μάλιστα ἀρκετές φορές.
Εἰλικρινά σᾶς θαύμασα τότε. Ὅταν σᾶς εἶδα νὰ κουβαλάτε ἀπό
τὸν ἀρσανᾶ, τὰ οἰκοδομικά ὑλικά στοὺς ὤμους σας, δίχως τὴ βοήθεια ὑποζυγίου, καὶ ὅταν εἶδα τὸ ἐρειπωμένο κελλί νὰ μεταμορφώνεται μὲ τὸν κόπο σας σ᾿ ἕνα τόσο ὄμορφο κτίσμα, εἰλικρινά δόξασα τὸν Θεό καὶ παραδειγματίστηκα ἀπό τὸν ἀγῶνα σας.
Δόξασα τὸν Θεό γιὰ τὸ ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ θυσιάζουν
τὴ ζωή τους καὶ ἐπιλέγουν τὴ ζωή στὴν ἔρημο, σὲ τόπους ἀπαράκλητους γιὰ νὰ προσεύχονται γιὰ τὴ σωτηρία τους καὶ γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου. Δυστυχῶς φαίνεται ξεχάσατε τὴν ἀποστολή σας.
Ἀφήσατε τὸ κελλί σας καὶ χωρίς νὰ σᾶς τὸ ζητήσει κανείς, χωρίς νὰ σᾶς καλέσει ἡ ἐκκλησία, γυρίζετε ἀνά τὴν Ἑλλάδα καλώντας
τὸ λαό σὲ σχίσμα.
Ὄχι π. Κ. Δὲν ἔχουμε ἀνάγκη τὰ διχαστικά σας κηρύγματα. Δὲν
3

ἐνοριακά
εἶναι αὐτό τὸ διακόνημά σας μέσα στὸ σῶμα τῆς ἐκκλησίας. Αὐτό
ποὺ ἔχουμε ἀνάγκη εἶναι τὸ κομποσχοίνι σας. Αὐτή θὰ εἶναι ἡ μεγαλύτερη προσφορά σας στὸ σῶμα τῆς ἐκκλησίας.
Ἀναρωτιέμαι, δὲν πήρατε παράδειγμα ἀπό τὸν ἁγιασμένο γείτονά
σας π. Ἐφραίμ Κατουνακιώτη; Τούτες τὶς μέρες γράφω τὶς ἐμπειρίες
μου ἀπό τὸ Ἅγιον Ὄρος. Σᾶς μεταφέρω λοιπόν λίγες γραμμές ἀπό τὸ
βιβλίο ποὺ ἑτοιμάζεται γιὰ νὰ δεῖτε καὶ σεῖς ἀλλά καὶ ὅλοι οἱ πιστοί
πῶς σκέφτεται καὶ πῶς ἐνεργεῖ ἕνας ἅγιος καὶ διακριτικός μοναχός. 
«Ἧταν ἡ ἐποχή ποὺ τὸ Ἅγιο Ὄρος διχάστηκε. Ἤθελαν οἱ μὲν νὰ
διακόψουν τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη. Πίεζαν φορτικά τὸν γέροντα νὰ πάρει θέση. Ὁ γέροντας ἀρνιόταν.
Καὶ μᾶς ἔλεγε: “Ἄχ παπά μου, ἔχει πέσει ἕνας πειρασμός στὸ Ἅγιον
Ὄρος. Μ᾿ ἔχει πιάσει ἕνας φόβος! Ἔρχονται καὶ μοῦ λένε νὰ μιλήσω. Τὶ νὰ πῶ; Ποιὸς εἴμαι ἐγώ; Νὰ τὰ βάλω μὲ τὸν Πατριάρχη; Πατριάρχης εἶναι αὐτός παιδί μου. Γι᾿ αὐτό καὶ ᾿γώ τὸ ᾿χω ρίξει στὸ
κομποσχοινάκι μου. Παναγία μου μὴν ἀφήνεις τὸ διάβολο νὰ γελάει μὲ μᾶς τοὺς καλογήρους. Ἐδῶ εἶναι τὸ περιβόλι σου, τὸ μπαξεδάκι σου, εἶναι τὸ δικό σου σπίτι. Σὲ λυποῦμε, ἀλλά μὴν μᾶς ἀφήνεις νὰ γελάει ὁ διάβολος. Ἔχει χωριστεῖ ἡ κοινότητα. Τὶ νὰ σοῦ πῶ
παιδάκι μου. Δὲν πλησιάζει ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Ὁ ἕνας χτυπάει τὸν
ἄλλον. Δὲν μπορῶ νὰ κοιμηθῶ ἀπ᾿ τὴ στεναχώρια μου. Τὶ νὰ κάνουμε παιδί μου, βγήκαμε ἀπό τὸν παράδεισο καὶ πέσαμε σὲ θρῆνο,
σὲ πολέμους καὶ σκοτωμούς.”
Σ᾿ ὅσους τοῦ λένε νὰ κάνει δήλωση, ἀπαντάει «Πατέρες τὸ σχίσμα εἶναι εὔκολο. Ἡ ἕνωσις εἶναι δύσκολη».
Σκεφθῆτε το λοιπόν αὐτό τὸ τελευταῖο: “τὸ σχίσμα εἶναι εὔκολο. Ἡ ἕνωσις εἶναι δύσκολη“.
Γιὰ νὰ δικαιολογήσετε τὴν ἔξοδό σας ἀπό τὸ Ἅγιον Ὄρος, ἀναφερθήκατε στὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό καὶ τὴν ἱεραποστολική
του δράση.
Ξεχνᾶτε βέβαια ἤ σκόπιμα ἀποσιωπᾶτε ὅτι αὐτό τὸ λογισμό του
τὸν ἐξομολογήθηκε στοὺς πνευματικούς, πῆγε ἀκόμη καὶ στὴν Κωνσταντινούπολη νὰ πάρει ἄδεια καὶ εὐλογία ἀπό τὸν Πατριάρχη καὶ
σὲ ὅποια ἐπαρχία πήγαινε, ἔπαιρνε ἄδεια ἀπό τὸν τοπικό ἐπίσκοπο.
Καὶ στὰ ἑπτάνησα ἀκόμη ποὺ δὲν ὑπῆρχε ἐπίσκοπος ἔπαιρνε ἄδεια
ἀπό τὸν πρωτόπαπα. Ἐσεῖς εἴπατε ὅτι ρωτήσατε τρεῖς πνευματικούς.
Ἀσφαλῶς ὁμοϊδεάτες σας. Ἀλήθεια δὲν σᾶς θύμισε κανείς τὸν
φοβερό λόγο τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου «Ὁ λάθρᾳ ὑπό τοῦ ἐπισκόπου τὶ
πράττων τῷ διαβόλῳ δουλεύει».
Ποιὸς σᾶς ἔδωσε τὴν ἐντολή νὰ ξεσηκώνετε τὸν κόσμο; Μοῦ θυμίζετε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς ψευδοπροφῆτες τῆς Παλαιᾶς
Διαθήκης: «Ποίος σᾶς ἔδωσε τὴν ἐντολή νὰ κηρύττετε καὶ νὰ προφητεύετε;»
Ἄν ἄκουσα καλά, ἀναφέρατε στὴν ὁμιλία σας ὅτι ἐξομολογεῖτε.
Εὔχομαι νὰ μὴν ἄκουσα καλά. Ἄν εἶναι ὅμως ἀλήθεια, μὲ ποιὸ δικαίωμα ἐξομολογεῖτε, ἀπό τὴ στιγμή ποὺ δὲν εἴστε οὔτε πνευματικός οὔτε κάν κληρικός;
Εἴπατε ἀκόμη στὸν κόσμο ὅτι θὰ ἔλθετε νὰ μὲ δεῖτε στὸ γραφεῖο
μου. Πότε π. Κ; Κατόπιν ἑορτῆς; Γιὰ νὰ πάρετε ἑτεροχρονισμένα
ἄδεια νὰ καλεῖτε τὸ λαό σὲ ἀποτείχιση; Ἔχετε δεῖ κάποιον κληρικό νὰ κάνει πρῶτα τὸ μυστήριο καὶ μετά νὰ παίρνει ἄδεια ἀπό τὸν
ἐπίσκοπο; 
Ὅσο γιὰ σᾶς π. Σάββα, φοβᾶμαι πὼς μετά τὴν ἀπομάκρυνσή σας
ἀπό τὴ μονή τῆς μετανοίας σας, ἔχετε χάσει κάθε μέτρο.
Ἄν καὶ πολλοί ποὺ σᾶς γνωρίζουν, μοῦ λένε ὅτι τὸ εἴχατε χάσει πολύ πιὸ πρὶν. Φοβᾶμαι ὅτι ἔχετε ξεχάσει τὸ “δι’ ὅ ἐξῆλθες” τοῦ
Ἀββᾶ Ἀρσενίου.
Φοβᾶμαι πὼς ἔχετε προσβληθῆ, ὅπως καὶ πολλοί ἄλλοι ὁμοϊ4

δεάτες σας ἀπό τὸ «σύνδρομο» τοῦ ἀγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ.
Ὄχι πῶς φταίει ὁ ἅγιος Μᾶρκος. Τὸν ἅγιο Μᾶρκο τὸν τιμῶ, τὸν
σέβομαι καὶ τὸν θαυμάζω (γιὰ νὰ μὴν παρεξηγηθῶ).
Ἀλλά μιλῶ γιὰ τὶς κακέκτυπες ἀπομιμήσεις. Προσπαθεῖτε νὰ
ἀναδειχθῆτε, λοιπόν, σὲ προστάτη τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ καλεῖτε τὸ
λαό σὲ ἀποτείχιση.
Ἔχετε συνειδητοποιήσει τὶ πᾶτε νὰ κάνετε; Δὲν βλέπετε τὶ γίνεται μὲ τοὺς ζηλωτές καὶ λοιπούς ἀποσχισθέντες, ποὺ ἐν ὀνόματι τῆς Ὀρθοδοξίας ἔγιναν πεντακόσια κομμάτια καὶ οὔτε μεταξύ
τους δὲν μιλοῦν;
Δὲν σᾶς προβληματίζει ὅτι οἱ ἁγιορείτες ζηλωτές ἀλληλοτρώγονται καὶ ἀλληλοϋβρίζονται;
Δὲν σᾶς περνάει ἀπό τὸ λογισμό τὸ ἐρώτημα: μήπως τοὺς ἐγκατέλειψε ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ; Καὶ σεῖς μὲν θέλετε νὰ ἡρωοποιηθῆτε καὶ
νὰ ἀναδειχθῆτε σ᾿ ἕνα νέο Μᾶρκο Εὐγενικό –κακέκτυπο βεβαίως.
Ὅμως, δὲν φοβᾶστε τὸν Θεό; Γιατί ἐκμεταλλεύεστε αὐτούς τοὺς
ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν ἕνα βαθύτατο σεβασμό στὸ ράσο καὶ στὴν
ἁγιορείτικη ἰδιότητά σας;
Ὁ Χριστός λέει ὅτι τὸ δέντρο θὰ τὸ γνωρίσεις ἀπό τὸν καρπό.
Κοιτάξτε τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σᾶς περιβάλλουν μὲ τὸ ἄγριο βλέμμα
καὶ τὸν τζιχαντικοῦ τύπου φανατισμό. Εἶναι αὐτοί καρποί τοῦ Ἁγίου
Πνεύματος, ὅπως τὰ περιγράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος; 
Πρὶν ἀπό δύο μῆνες πῆγα σὲ μία πόλη ἐδῶ στὴν Ἀργολίδα νὰ λειτουργήσω. Στὸ τέλος μὲ πλησίασε μία ἄγνωστη σὲ μένα κυρία, ποὺ
οὔτε λίγο οὔτε πολύ, μοῦ δήλωσε μπροστά σὲ κόσμο ὅτι μὲ ἐχθρεύεται καὶ θυμώνει ποὺ μὲ βλέπει.
Κατάλαβα ὅτι ἡ γυναίκα ἔχει πρόβλημα. Χαμογέλασα καὶ τὸ ᾿ριξα
στὸ ἀστεῖο, προσπαθῶντας νὰ τὴν ἀποενοχοποιήσω. Οὔτε πειράχτηκα, οὔτε ἔδωσα σημασία.
Λίγες μέρες πρὶν, ἡ ἴδια κυρία βρέθηκε σ’ἕνα μοναστήρι καὶ ὁ ἱερέας βγῆκε νὰ διαβάσει τὴν ἐγκύκλιο ποὺ εἴχαμε στείλει. Ἡ κυρία
αὐτή βγῆκε μπροστά ἀναιδέστατα καὶ προσπάθησε νὰ σταματήσει
τὴν ἀνάγνωση τῆς ἐγκυκλίου.
Ἐπενέβησαν οἱ μοναχές καὶ τὴν ἔβγαλαν ἔξω. Δὲν σεβάστηκε οὔτε
τὸ χῶρο, οὔτε τὴ Θεία Λειτουργία, οὔτε τὸν ἱερέα, οὔτε τὴ γερόντισσα. Καὶ σᾶς ρωτῶ: Αὐτό τὸν τύπο ὀρθοδόξου χριστιανοῦ καλλιεργεῖτε; Λυπᾶμαι πολύ.
Δεύτερον, οἱ ὀπαδοί σας μοῦ ἔστειλαν μία ἐπιστολή τὴν ὁποία
ἀνέβασαν στὸ διαδίκτυο.
Διαβάστε την λοιπόν:
«ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΟΥ ΑΡΜΟΖΕΙ ΙΟΥΔΑ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΥΠΟΚΡΙΤΗ
“ΛΥΚΟΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ“ ΛΥΚΟΠΟΙΜΕΝΑ ΝΕΚΤΑΡΙΕ, ΠΟΥ ΩΣ ΓΝΗΣΙΟΣ ΧΡΙΣΤΕΜΠΟΡΑΣ «ΠΡΟΣΚΥΝΑΣ
ΤΟΝ ΠΡΟΣΟΔΟΦΟΡΟ ΘΡΟΝΟ ΣΟΥ» ΓΙΑΤΙ ΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΙΔΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ
ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΩΝΤΑΣ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΤΡΕΛΟ ΜΙΣΟΣ, ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΚΑΙ
ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΨΕΥΔΗ ΔΙΩΚΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΣΩΤΗΡΑ
ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΗΜΩΝ.»
Ἀκολουθοῦν δώδεκα(!) σελίδες σκέτο παραλήρημα, μὲ κείμενα ἁγιογραφικά καὶ πατερικά, ἀσύντακτα, ἀτάκτως ἐριμμένα ποὺ
ἀπορῶ τὶ σχέση ἔχουν μὲ τὸ θέμα.

5

5

ἐνοριακά
Καὶ ξαναρωτῶ: Τέτοιους χριστιανούς ὀρθοδόξους θέλετε νὰ
δημιουργήσετε; Μάλλον κάποιο λάθος ἔχετε κάνει, ἤ μᾶλλον
λάθος τόπο διαλέξατε. Μήπως πρέπει νὰ μετακομίσετε στὸ ISIS;
Ἐδῶ ἀδικεῖστε…
Λυπᾶμαι πολύ πατέρες μου. Ἀλλά ἄν ὁ Χριστός ἦλθε γιὰ νὰ
δημιουργήσει τέτοιους μαθητές, συγχωρέστε με, καλύτερα νὰ
μὴν ἐρχόταν! Εὐτυχῶς ὅμως, δὲν εἶναι ἔτσι.
Ὅσον ἀφορᾶ τὴν πανορθόδοξη σύνοδο ἕνα ἐρώτημα ἔχω νὰ
σᾶς θέσω: Τόσοι αἰῶνες πέρασαν. Εἶναι τόσο μεγάλη ἁμαρτία, τόσο
μεγάλος κίνδυνος νὰ συναντηθοῦν ἐπί τὸ αὐτό οἱ ἁπανταχοῦ τῆς
γῆς ὀρθόδοξοι ποιμένες καὶ νὰ κουβεντιάσουν μερικά θέματα;
Δὲν εἴμαστε ἱκανοί οἱ ὀρθόδοξοι οὔτε μία πανορθόδοξη σύνοδο
νὰ πραγματοποιήσουμε; Κι ἔπειτα μιλάμε γιὰ συνοδικό σύστημα;
Δίχως νὰ μπαίνω σὲ ἐπι μέρους θέματα, σὲ ὑπαρκτά ἤ ὄχι προβλήματα, σὲ λάθη ἐνδεχομένως ποὺ νὰ ἔγιναν, προσωπικά χάρηκα ποὺ ἐπί τέλους οἱ κατά τόπους ἐκκλησίες συναντήθηκαν.
Καὶ ἄν μὴ τὶ ἄλλο γνωρίστηκαν, συζήτησαν, ἐπικοινώνησαν.
Καὶ τίποτα ἄλλο νὰ μὴν ἔγινε, τοὐλάχιστον ἔγινε αὐτή ἡ ἐπικοινωνία. Συναντήθηκαν στὸ ποτήριο τῆς ζωῆς. Λίγο εἶναι; 
Τὸ ἄν κάποιες ἐκκλησίες ἀπεῖχαν, τὸ ξέρετε πολύ καλά καὶ
εἶναι γνωστό τοῖς πᾶσι, ὅτι τὰ κίνητρα δὲν ἦταν τόσο … ὀρθόδοξα. Δὲν ἧταν θεολογικοί οἱ λόγοι, ἀλλά μᾶλλον γεωπολιτικοί
καὶ ἐθνικιστικοί. Ἄς μὴν κρυβόμαστε πίσω ἀπό τὸ δάκτυλο. Εἶναι
πολύ εὔκολο νά κρύβουμε τήν ἀνεπάρκειά μας, τίς εὐτελεῖς σκοπιμότητές μας, τίς μειονεξίες μας μέ τό μανδύα τῆς Ὀρθοδόξίας.
Προσωπικά ἀγαπητοί πατέρες σᾶς συνιστῶ νά ἐπιστρέψετε στή
μονή τῆς μετανοίας σας ἐν μετανοίᾳ. Θά προσφέρετε πολύ περισσότερα στήν ἐκκλησία μέ τό κομποσχοίνι σας παρά μέ τά λόγια
σας, ὅπως ἔλεγαν καί οἱ ἅγιοι τῶν ἡμερῶν μας Παΐσιος καί Ἐφραίμ.
Εἶναι μεγάλος ὁ πειρασμός γιά ἕναν μοναχό καί κληρικό ἡ δημιουργία ὀπαδῶν καί χειροκροτητῶν. Τό μυαλό σαλεύει. Ἡ πλάνη παραμονεύει. Καί ἀπό τήν ἁμαρτία μπορεῖ κανείς νά ξεφύγει,
ἀπό τήν πλάνη ποτέ. Τελειώνω μέ κάτι πού διάβασα καί πού θά
πρέπει ὅλους νά μᾶς προβληματίσει.

Ἤτανε λέει κάποτε ἕνας μεγάλος ἀσκητής πού θέλησε ὁ διάβολος νά τόν κερδίσει. Ἔστειλε λοιπόν τόν καλύτερο μαθητή του
νά ἐφαρμόσει πάνω του ὅτι εἶχε διδαχτεῖ.
Ἔπιασε ὁ μαθητής νά σκανδαλίζει τόν γέροντα πρῶτα μέ πειρασμούς γαστριμαργίας, μὰ δέν πέτυχε τίποτε· ὕστερα πορνείας, μά καί δῶ δέν κατάφερε τίποτα.
Γι’ αὐτό κατέφυγε στή φιλαργυρία -τίποτε· στή λύπη, στήν
ὀργή, τέλος στήν ἀκηδία, ἀλλά ὁ ἀσκητής ἔμενε ἀκλόνητος.
Ἔτσι ὁ μαθητής ἐπέστρεψε ἄπραχτος στό δάσκαλό του: “Δὲν
μπορῶ νά πετύχω τίποτε μ’ αὐτόν τό Γέροντα”, παραδέχτηκε
ἀποκαρδιωμένος.
Ὁ διάβολος γέλασε μέ κεῖνο τό σατανικό γέλιο πού σπέρνει
τόν τρόμο σέ ὅσους δέν κρατιοῦνται γερά ἀπό τό χέρι τοῦ Θεοῦ:
“Εἶσαι νέος ἀκόμα καί ξέχασες τήν πιό ἀποτελεσματική μέθοδο
ἀπ’ ὅλες, τήν κενοδοξία καί τήν ὑπερηφάνεια! Γύρνα πίσω καί
φρόντισε νά τοῦ δημιουργήσεις ὀπαδούς...
Καί κάτι ἀκόμη: Εἶναι ἡ τελευταῖα φορά πού ἀσχολοῦμαι μαζί
σας. Μέ τίς ἰδεοληψίες δέν ἔχει νόημα νά ἀσχολεῖσαι. Ἔχουμε
πολύ σοβαρότερα θέματα νά ἀσχοληθοῦμε καί ὁ χρόνος εἶναι
τόσο σύντομος.
Μπορεῖτε λοιπόν νά συνεχίζετε νά μέ βρίζετε καί σεῖς καί
ὅποιος ἄλλος τό ἐπιθυμεῖ. Ἄλλωστε μέ τήν ἐπιστολή μου αὐτή
σᾶς ἔδωσα τόσο πλούσιο ὑλικό γιά νά τό ἐπεξεργασθεῖτε, νά
ἀνακαλύψετε σέ κάθε λέξη τίς ἀντορθόδοξες ἥ φιλοπαπικές μου
θέσεις κ.λπ.
Πιστεύω πώς γιά ἀρκετούς μῆνες ὅποιος τό ἔχει διακόνημα
καί ἐργόχειρο, μπορεῖ νά ἀπασχολεῖται γιά νά ἀποδείξει πώς καί
ὁ Ἀργολίδος εἶναι ..... αἱρεσιάρχης καί ὅ,τι ἄλλο.
Ἀναρωτηθεῖτε μόνο μήπως «τὸ φῶς τό ἐν σοί, σκότος ἐστί».
Μὲ εὐχές ἐν Χριστῷ
† Ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος

β. Ἐγκύκλιος - καταπέλτης τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας
κατά «ψευδο-παπάδων» καί «ἀποτειχισμένων ψευδο-Ὀρθοδόξων»
Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου

Τ

ήν προσοχή τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς
Ἐπαρχίας του ἔναντι ψευδο-παπάδων χαρισματικῶν
πού ἐξαπατοῦν τούς πιστούς άλλά καί ἀποτειχισμένων ψευδο-Ορθοδόξων πού καλοῦν τόν λαό νά στραφεῖ ἐναντίον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδοξίας ἐφιστᾶ
ὁ Μήτροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, μέ ἐγκύκλιο σημείωμά του πρός τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν Πιστό Λαό.
«Μὲ ὅλους αὐτοὺς Ἀγαπητοί μου, τοὺς ψευδοπροφῆτες καὶ
τοὺς δῆθεν χαρισματούχους, πλανεμένους καὶ ἀποτειχισμένους
ψευδο-ορθοδόξους, κάθε συζήτηση μαζί τους ἀποβαίνει μάταιη,
ἐπειδὴ ὅλοι τους εἶναι ἀμετανόητοι ἐνῷ ἐξυπηρετοῦν σκοποὺς
ἄλλων ἀλλὰ κυρίως τὴν ἰδιοτέλεια καὶ τὸν ἐγωϊσμό τους» ἀναφέρει στήν Ἐγκύκλιό του ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας ἐνῶ σέ
ἄλλο σημεῖο τονίζει: «Γι᾿ αὐτὸ καὶ Σᾶς, παρακαλῶ ὅλους, κληρι-

κοὺς καὶ λαϊκούς, νὰ μὴν
παρασύρεσθε ἀπὸ κάθε
πλανεμένο καὶ χριστοκάπηλο, καὶ νὰ δείχνετε
ἐμπιστοσύνη στὴν Ἱερὰ
Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας
τῆς Ἑλλάδος καὶ στὸν
Ἐπίσκοπό σας, νὰ συμβουλεύεσθε αὐτὸν καὶ
τοὺς κληρικοὺς ἐφημερίους τῶν ἐνοριῶν σας,
καὶ νὰ μὴν ἐνθουσιάζεσθε ἀπὸ κάθε τὶ τὸ διαφορετικό, μυστικιστικὸ
5

ἐνοριακά
καὶ δῆθεν μαχητικὸ ὑπὲρ τῆς ἀμωμήτου πίστης, ἀλλὰ νὰ ἔχετε
κρίση καὶ διάκριση».
Ἀκολουθεῖ τό πλῆρες κείμενο τῆς Ἐγκυκλίου τοῦ Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσοστόμου:
Πρὸς
Τοὺς Πανοσιολογιωτάτους καὶ Αἰδεσιμωτάτους Ἐφημερίους
τῶν Ἐνοριακῶν Ἱερῶν Ναῶν καὶ τὸ Πλήρωμα τῆς καθ’ Ἡμᾶς
Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Ἀγαπητοί μου Πατέρες καὶ εὐλαβεῖς Χριστιανοί,
Τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας στηρίζεται στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες,
στοὺς ὁποίους παρουσιάζεται μία τάξις ἱεραρχική, ὅπου κάθε
μέλος τῆς Ἐκκλησίας δὲν κινεῖται ἀνεξάρτητα καὶ ἀνεξέλεγκτα,
ἀλλὰ δίδει λογαριασμὸ καὶ ἔχει τὴν ἀναφορά του, ὁ Ἐπίσκοπος στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, οἱ Κληρικοὶ στὸν Ἐπίσκοπο τῆς Τοπικῆς
Ἐκκλησίας καὶ οἱ Λαϊκοὶ στοὺς Ἱερεῖς Ἐφημερίους.
Δυστυχῶς ὅμως, κάποια μέλη τῆς Ἐκκλησίας περιφρονοῦν
τὴν κανονικὴ αὐτὴ τάξη καὶ ἐπιδιώκουν νὰ κινοῦνται αὐτόνομα, ἀνεξά-ρτητα καὶ ἀνεξέλεγκτα, δίχως νὰ τηροῦν τὴν ἱεραρχία
ποὺ προ-αναφέραμε, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκαλοῦν στὸ Σῶμα
τῆς Ἐκκλησίας σχίσματα, ἀκόμη καὶ αἱρέσεις.
Εἰδικότερα:
α) Στὴν Τοπική μας Ἐκκλησία, κυκλοφοροῦν συχνὰ ρασοφόροι ἀκόμη καὶ λαϊκοί, μοναχοὶ ἢ καὶ μὴ μοναχοί (δηλαδὴ ψευδοκληρικοὶ καὶ ψευδομοναχοί), οἱ ὁποῖοι ἀφενὸς μὲν παραθεωροῦν
τὸν Ἐπίσκοπο τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Μεσσηνίας, καὶ μὲ τὸ
πρόσχημα ὅτι εἶναι «ψυχοσωτῆρες» γυρνοῦν ὅλη τὴν ἐκκλησιαστικὴ περιοχή, αὐτόχαρακτηριζόμενοι προφῆτες, φωτισμένοι καὶ
χαρισματοῦχοι, χωρὶς νὰ εἶναι πραγματικοὶ καὶ κανονικοὶ ἱερεῖς,
δηλαδὴ χειροτονημένοι ἀπὸ κανονικὸ Ἐπίσκοπο καὶ χωρὶς τὴν
ἄδεια τοῦ Ἐπισκόπου σας, τοῦ Μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου, τελοῦν τὸ μυστήριο τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως, ἐξαπατοῦν τοὺς πιστοὺς μὲ ἀνύπαρκτες καὶ ἀνυπόστατες θαυματομαγγανεῖες, ὁράματα, ἐξορκισμούς, ὀργανώνουν δῆθεν πνευματικὲς συναντήσεις σὲ διάφορα σπίτια καὶ κάποιες φορὲς τελοῦν
καὶ τὴ Θεία Εὐχαριστία. Καθιστοῦν δηλαδὴ τὰ σπίτια διαφόρων
ἀφελῶν χριστιανῶν, σὲ μόνιμο ἐργαστήριο ἐξορκισμῶν, σὲ βιομηχανία θαυμάτων, ὁραμάτων καὶ δῆθεν ὑπερφυσικῶν καταστάσεων καὶ τελικὰ αὐτοανακηρύσσονται καὶ αὐτοδιαφημίζονται ὡς ἅγιοι καὶ πνευματικοὶ γεροντάδες.
Ἐκτὸς ἀπὸ ὅλα αὐτὰ, δηλαδὴ τὶς ἀντικανονικὲς ἐνέργειες ποὺ
διαπράττουν, μὲ τὸν τρόπο τὸν ὁποῖον ἐργάζονται δημιουργοῦν πνευματικά, ψυχολογικὰ καὶ ψυχικὰ θύματα. Ὅταν δηλαδὴ
προφητεύουν, ὡς ἄλλοι ψευδοπροφῆτες, γεγονότα τὰ ὁποῖα θὰ
συμβοῦν δῆθεν στοὺς ἀνθρώπους ἢ στοὺς οἰκογενεῖς τους, διασπείρουν εὐφάνταστα τρομοκρατικὰ συναισθήματα μὲ ὀδυνηρὲς συνέπειες.
Ἐπίσης, μέσω διαφόρων ἁπλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνθρώπων, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἁπλότητα, ἀφέλεια καὶ ἀγαθότητα αὐτῶν, διαφημίζουν τὶς δῆθεν ἀρετές τους, τὶς ἠθικὲς κατακτήσεις τους,
τὰ ἰδιαίτερα χαρίσματα καὶ τὶς θεραπευτικὲς ἰδιότητες ποὺ κατέχουν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργοῦν ὄχι μόνο ὀπαδοὺς ἀλλὰ
καὶ νὰ ἐγκλωβίζουν κάποιους ἀπὸ τοὺς ἁπλοϊκοὺς ἀκροατές τους
στὰ δύχτια τῶν ἐπιδιώξεών τους, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλες ἀπὸ τὸ νὰ
6

μαζεύουν χρήματα, νὰ ζοῦν εἰς βάρος τῶν συνανθρώπων τους
καὶ νὰ πορίζονται ἀγαθά, ἀκόμη καὶ νὰ ὑποκλέπτουν περιουσίες, κινητὲς καὶ ἀκίνητες.
Στὸ σημεῖο αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴ καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἠθελημένα ἢ ἀθέλητα, τὰ ὑποτιθέμενα δηλαδὴ
πνευματικὰ παιδιά τους, οἱ ὁποῖοι ὡς τυφλοὶ καὶ φανατισμένοι
ὀπαδοὶ ἀναλαμβάνουν τὴ διαφήμισή τους μέσω ἐντύπων, διαδικτύου, δημοσίων σχέσεων καὶ ἄλλων συγχρόνων μέσων ἐπικοινωνίας, προπαγανδίζοντας ὑπὲρ αὐτῶν καὶ προβάλλοντας ὅλα
τὰ ὑπερφυσικὰ χαρίσματα τῶν ἐν λόγω γεροντάδων καὶ πνευματικῶν, οἱ ὁποῖοι προκειμένου νὰ ἐπιτύχουν τοὺς σκοπούς των
καὶ γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσουν τὰ ἰδιαίτερα χαρίσματά τους, κατασυκοφαντοῦν τὸν Ἐπίσκοπο καὶ τοὺς Ἱερεῖς. Καὶ τὸ πράττουν αὐτὸ
ἀφενὸς μὲν γιὰ νὰ ἀποδείξουν ὅτι δὲν εἶναι «ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν
ἀνθρώπων», ἀφετέρου δὲ γιὰ νὰ ἀπομακρύνουν τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ ἀπομονώνουν τοὺς ὀπαδούς τους, ὥστε ἀδέσμευτοι καὶ ἀνεξέλεγκτοι νὰ μποροῦν νὰ τοὺς ἐκμεταλλεύονται μὲ
κάθε τρόπο καὶ μέσο.
β) Στὰ ὅρια τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας κυκλοφορεῖ ἐπίσης
ἀπὸ κάποιους αὐτοαποκαλούμενους «Ὀρθοδόξους Χριστιανούς», ἔντυπο πρὸς ὑπογραφὴν μὲ τὸν τίτλο, «Ὁμολογία Πίστεως», τὸ ὁποῖο προτρέπουν ἀνυποψίαστους Ὀρθοδόξους πιστοὺς
νὰ τὸ ὑπογράψουν μὲ σκοπὸ νὰ ἐκφράσουν τὴν ἀντίθεσή τους
στὶς Ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι στὴ Σύνοδο αὐτὴ ἀποφασίστηκαν αἱρετικὲς ἀπόψεις καὶ ἀντιλήψεις.
Αὐτοὶ οἱ ἐκκλησιαστικὰ ἀκέφαλοι κληρικοί, μοναχοὶ καὶ λαϊκοί, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὴν παραπάνω «Ὁμολογία Πίστεως»
ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ποὺ γίνονται ὑπογραφοσυλλέκτες τους, ξεχνοῦν
ὅτι τὴν Ὀρθοδοξία ἢ τὴν αἵρεση, σύμφωνα μὲ τοὺς κανόνες τῆς
Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, τὴν ἀποφασίζει καὶ τὴν διαπιστώνει ἡ
Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων κάθε Τοπικῆς Ἐκκλησίας καὶ ὄχι μεμονωμένες ὁμάδες κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξ
αἰτίας τῆς στάσεώς τους αὐτῆς ἔναντι τῆς Κανονικῆς Ἐκκλησίας, δέν γίνονται μόνον σχισματικοὶ ἢ ἀποτειχισμένοι, ἀλλὰ καὶ
ἐγκλωβίζονται στὰ πλοκάμια μιᾶς ἀσυνείδητης ἢ καὶ ἐνσυνείδητης αἵρεσης. Κατὰ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, αἱρετικὸς εἶναι
μὲν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος πρεσβεύει καὶ διδάσκει διαφορετικὴ πίστη
ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη ἀλλὰ καὶ αὐτός, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ
μιὰ νέα ἐκκλησιαστικὴ πραγματικότητα, μιὰ δική του ἀντίληψη
περὶ Ἐκκλησίας «λαϊκοῦ ἢ πρεσβυτεριανοῦ τύπου», χωρὶς δηλαδὴ τὸν Ἐπίσκοπο. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι οἱ Ἀποφάσεις κάθε Συνόδου, ὅπως καὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ φωτισμοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ
ὄχι προϊὸν ἀριθμοῦ ὑπογραφῶν, κι αὐτὸ γιατὶ ἡ Ὀρθοδοξία δὲν
ἔχει νὰ κάνει μὲ ὀπαδοὺς καὶ ἰδεολογίες, ὅπως τὰ διάφορα σωματεῖα καὶ οἱ σέκτες, ἀλλὰ βρίσκεται σὲ ἀναφορὰ πρὸς τὴν κανονικότητα, ὅπως αὐτὴ ἐκφράζεται καὶ διαφυλάσσεται μὲ βάση
τὴν ἱεραρχικὴ καὶ κανονικὴ τάξη (Ἱερὰ Σύνοδος – Ἐπίσκοποι – Ἱερεῖς), στὴν ἴδια τὴν ζωὴ τῆς Κανονικῆς Ἐκκλησίας.
Ὁ καθένας μέσα σ᾿ αὐτὴν τὴν ἱεραρχικὴ καὶ κανονικὴ τάξη
διακονεῖ τὸ ἴδιο Σῶμα, τὴν Ἐκκλησία, καὶ ἐκφράζει τὴν ἴδια πίστη
καὶ τὸ ἴδιο Βάπτισμα, ὅπως ἐκφραστικὰ τὸ περιγράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, «Εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα» (Ἐφ. 4, 5).
Ὅταν τὰ μέλη τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἀκολουθοῦν
τὴν ἀνωτέρω ἱεροκανονικὴ τάξη, τότε δημιουργοῦν, μὲ πρόφα-

7

7

ἐνοριακά
ση τὸν ὑπέρμετρο ζῆλο τους ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας, δυσλειτουργία στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἀποσχίζονται, αὐτονομοῦνται, ἀποτειχίζονται καὶ τελικὰ δημιουργοῦν παθολογικὲς καταστάσεις.
Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ αὐτονομοῦνται ἀπὸ τὸ κανονικὸ Σῶμα τῆς
Ἐκκλησίας καὶ χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνουν δημιουργοῦν αἵρεση,
ὡς συνεπακόλουθο τοῦ σχίσματος, ποὺ τοὺς ὁδηγεῖ τελικὰ ἐκτὸς
Ἐκκλησίας καὶ ἐνῷ αὐτοαποκαλοῦνται Ὀρθόδοξοι, βρίσκονται
ἀποκομμένοι, ἀνεξάρτητοι καὶ αὐτοπεριορισμένοι στὴν ἰδεολογική τους πλάνη. Ἡ συλλογὴ τέλος τῶν ὑπογραφῶν, ἀποδεικνύει ὅτι ἡ ἐκκλησιαστική τους συνείδηση εἶναι ἀμβλυμένη καὶ προσπαθοῦν μὲ μέσα κοσμικοῦ σωματειακοῦ τύπου, νὰ ἐπιβάλλουν
πρωτίστως στοὺς ὀπαδούς τους καὶ ὕστερα στοὺς ἀδαεῖς καὶ ἀνυποψίαστους τὶς ἀπόψεις τους ἐνῷ παράλληλα ἀναζητοῦν στηρίγματα κοσμικοῦ τύπου στὴν ἀδύναμη ἐπιχειρηματολογία τους.
Μὲ ὅλους αὐτοὺς Ἀγαπητοί μου, τοὺς ψευδοπροφῆτες καὶ
τοὺς δῆθεν χαρισματούχους, πλανεμένους καὶ ἀποτειχισμένους
ψευδο-ορθοδόξους, κάθε συζήτηση μαζί τους ἀποβαίνει μάταιη,
ἐπειδὴ ὅλοι τους εἶναι ἀμετανόητοι ἐνῷ ἐξυπηρετοῦν σκοποὺς
ἄλλων, ἀλλὰ κυρίως τὴν ἰδιοτέλεια καὶ τὸν ἐγωϊσμό τους. Εἶναι
«πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» καὶ οὐδέποτε πρόκειται νὰ μετανοήσουν καὶ νὰ ἐνταχθοῦν στὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς κανονικῆς τάξεως, ἐπειδὴ θεωροῦν ὅτι εἶναι οἱ «σωτῆρες» τοῦ κόσμου καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Διακατέχονται καὶ προσωποποιοῦν ἕνα
ἑωσφορικὸ ἐγωϊσμό, καὶ ἱκανοποιοῦν τὴν ὀρθοδοξολαγνεία τους
ὑπηρετῶντας ἄλλες σκοπιμότητες καὶ ἐπιδιώξεις, ξένες ἀπὸ αὐτὲς
ποὺ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πρεσβεύει καὶ οἱ ἅγιοί Της ὑπηρέτησαν, δίδαξαν καὶ ἐξέφρασαν.
Ὡς Ἐπίσκοπός σας, προτρέπω ὅλους ἀνεξαιρέτως νὰ μὴν ἐμπιστεύεσθε τὸν κάθε ἀγύρτη καὶ θεομπαίχτη ρασοφόρο, ὁ ὁποῖος
ἐν ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ προσπαθεῖ νὰ σᾶς συγκινήσει μὲ
τὸ ὕφος του, τὴν ἐξωτερικὴ ἐμφάνισή του, τὴν ὑποκριτικὴ συ-

μπεριφορά του καὶ τὴν δῆθεν μαχητικότητά του ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ ὁποῖος μπορεῖ νὰ ἐκμεταλλεύεται ἢ καὶ νὰ ἐπικαλεῖται
τὴν ἁγιορείτικη καταγωγή του καὶ νὰ ξεγελάει τοὺς εὔπιστους
καὶ ἁπλοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι πέφτουν ὡς θύματα στὰ δύχτια
του. Οὔτε νὰ διαβάζετε τὰ δικά τους προπαγανδιστικὰ ἔντυπα.
Γι᾿ αὐτὸ καὶ Σᾶς παρακαλῶ ὅλους, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, νὰ
μὴν παρασύρεσθε ἀπὸ κάθε πλανεμένο καὶ χριστοκάπηλο, καὶ
νὰ δείχνετε ἐμπιστοσύνη στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς
Ἑλλάδος καὶ στὸν Ἐπίσκοπό σας, νὰ συμβουλεύεσθε αὐτὸν καὶ
τοὺς κληρικοὺς ἐφημερίους τῶν ἐνοριῶν σας, καὶ νὰ μὴν ἐνθουσιάζεσθε ἀπὸ κάθε τὶ τὸ διαφορετικό, μυστικιστικὸ καὶ δῆθεν μαχητικὸ ὑπὲρ τῆς ἀμωμήτου πίστης, ἀλλὰ νὰ ἔχετε κρίση καὶ διάκριση, γιατὶ ὅπως μᾶς διδάσκει καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης
«μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα εἰ
ἐκ Θεοῦ ἐστιν, ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν
κόσμον» (Α΄ Ἰω. 4,1).
Μὲ πατρικὲς εὐχὲς καὶ εὐλογίες
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ Κ. ΚΑΚΑΒΑΣ
Χειρουργός Οδοντίατρος

• Ολοκληρωμένες Λύσεις Ψηφιακής Τεχνολογίας • Service TV - HiFi
• Δορυφορική & Επίγεια τηλεοπτική λήψη • CCTV, κάμερες -καταγραφικά
• Συστήματα ασφαλείας • Πιστοποιημένες εγκαταστάσεις

ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΣ
ΙΑΤΡΙΚΗ
ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

25ης Μαρτίου 101, Πετρούπολη
Τηλ./Fax: 210.5026954
Κιν.: 697.2968023
email: nkakavas.gr@gmail.com
ΙΑΤΡΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ,
ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ & ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ
• ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΠΟΝΟΥ
& ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ
• ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ
• ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΚΑΚΩΣΕΙΣ
• ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
• ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
• ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑΣ - ΗΜΙΚΡΑΝΙΑΣ
• ΟΖΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ
7

ΛΕΥΚΟΝΟΗ
Αίθουσα δεξιώσεων
Γάμου, βάπτισης, εκδηλώσεως
Διεύθυνση: Αχιλλέως 69, Ίλιον 131 22
Τηλ: 21 0263 1361

Εὐχαριστοῦμε θερμά
τούς καθηγητές
τοῦ Φροντιστηρίου
Μέσης Ἐκπαίδευσης
8

(Ἁγίας Τριάδος 4, τηλ.: 210-5060700)

γιά τήν προσφορά τους
στό Ἐνοριακό Κοινωνικό
Φροντιστήριο
τοῦ Ἱεροῦ μας Ναοῦ.