You are on page 1of 25

« Σό χρονικό μιᾶσ μεγάλθσ διαδρομῆσ, τῆσ ἐπιςτροφῆσ τοῦ Κϊδικα τῆσ

Ἱερᾶσ Μονῆσ Εἰκοςιφοινίςςθσ μζ ἀρικμό: «1424». Ἕνα ἱςτορικό γεγονόσ
γιά τιν Ἱερά Μθτρόπολθ Δράμασ καί τό λαό τθσ ».

ΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Ι. Σ΢ΙΑΝΙΚΛΙΔΗ

Δροσ Θ – Νομικοῦ
1. ΓΕΝΙΚΑ Ι΢ΣΟΡΙΚΑ ΢ΣΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΣΟΝ ΚΩΔΙΚΑ : «1424»

Σό πάγιο αἴτθμα τῆσ Ἱερᾶσ Μθτρόπολθσ Δράμασ (ἐφεξῆσ, Ἱ.Μ.Δ.), γιά τιν ἐπιςτροφι
τῶν ςυλλθκζντων κειμθλείων τῆσ Ἱερᾶσ Μονῆσ Εἰκοςιφοινίςςθσ ( ἐφεξῆσ, Ἱ.Μ.Ε.)
ἀπό τοφσ Βουλγάρουσ τό 1917, ἐπανζρχεται μετά ἀπό ἀρκετζσ δεκαετίεσ ςτό
ἐκκλθςιαςτικό καί πολιτικό προςκινιο καί παίρνει ςάρκα καί ὀςτᾶ, χάρθ ςτίσ ἄοκνεσ
προςπάκειεσ τοῦ μαχθτικοῦ καί ρζκτθ μθτροπολίτθ Δράμασ κ. Παφλου.

Ἕναν αἰῶνα πρίν, κατά τθν περίοδο τῆσ βουλγαρικῆσ Κατοχῆσ τιν 27θν Μαρτίου
1917 βοφλγαροι ςτρατιῶτεσ με ἀρχθγό τον κομιτατηῆ Πανίτςα και τον ἀρχαιολόγο-
δθμοςιογράφο Βλαδίμθρο ΢ίσ, αὐςτριακῆσ καταγωγῆσ1, ςτίσ 2 το μεςθμζρι,
εἰςζβαλαν ςτθ μονι καί ςυνζλαβαν και κακοποίθςαν τουσ μοναχοφσ, με ςκοπό τθ
λεθλαςία. ΢τι ςυνζχεια, ςζ διάςτθμα τεςςάρων ὡρῶν, ἀφοῦ ἅρπαξαν μζ
ὀργανωμζνο ςχζδιο ὅλθ τιν κινθτι περιουςία χριματα, ἀγροτικά προϊόντα, ηῶα,
κ.ἄ., κακϊσ καί τι βιβλιοκικθ, ἡ ὁποία ἀποτελοῦνταν ἀπό χειρόγραφα, κῶδικεσ,
βιβλία, ἐκκλθςιαςτικά κειμιλια, ἄμφια, κ.ἄ. τά φόρτωςαν πάνω ςζ 18 ἡμιόνουσ καί
τά μετζφεραν μζςω τῆσ Δράμασ ςτι ΢όφια. Εἰδικότερα, ςφμφωνα μζ τίσ ἀρχειακζσ
πθγζσ καί τιν ὑπάρχουςα βιβλιογραφία, ἡ βιβλιοκικθ τῆσ μονῆσ ἀρικμοῦςε γφρω
ςτοφσ 1300 τόμουσ, ἀπό τοφσ ὁποίουσ 400 χειρόγραφα, πατριαρχικά ςιγγίλια,
βιβλία διαφόρων ἐπιςτθμῶν, ἐκκλθςιαςτικά ἔντυπα, κ.ἄ., ἐνῶ παράλλθλα διζκετε
ἕνα πλοφςιο ςκευοφυλάκειο, ποφ περιεῖχε ἀρχιερατικά, ἱερατικά καί διακονικά
ἄμφια, καλφμματα Ἁγίασ Σραπζηθσ, διάφορεσ εἰκόνεσ, ἱερά Εὐαγγζλια, ἱερά ςκεφθ,
διςκοπότθρα, ΢ταυροφσ μζ ἤ καί χωρίσ Σίμιο Ξφλο, ἐξαπτζρυγα, κανδῆλεσ,
κυμιατιρια, Ἅγια Λείψανα καί ἄλλα διάφορα χριςιμα ἐκκλθςιαςτικά εἴδθ2.

Ἡ ἑλλθνικι Πολιτεία ἀντζδραςε ἀμζςωσ, ἀπζναντι ςτι βάρβαρθ ςυμπεριφορά
τῶν βουλγάρων. Σζςςερισ μζρεσ μετά τι λεθλαςία, ποφ ὑπζςτθ ἡ μονι, ςτίσ 31
Μαρτίου 1917, ὁ τότε νομάρχθσ Δράμασ Ν. Μπακόπουλοσ διαμαρτυρικθκε
κάνοντασ τίσ ςχετικζσ ἐνζργειεσ πρόσ τίσ βουλγαρικζσ ἀρχζσ κατοχῆσ, οἱ ὁποῖεσ καί
φυςικά ἀπζβθςαν ἄκαρπεσ3. Ἐπίςθσ, μετά τιν ἀπελευκζρωςθ ἀπό τι βουλγαρικι
κατοχι (1918), ἡ ἑλλθνικι κυβζρνθςθ ςτράφθκε πρόσ τι ΢όφια γιά τιν ἐπιςτροφι
τῶν κλαπζντων καί μάλιςτα, ςυηθτικθκε τό κζμα καί ςτό ἑλλθνικό Κοινοβοφλιο4 ςτι
ςυνεδρίαςθ τῆσ 7θσ Ἀπριλίου 1918. ΢τιν παραπάνω ςυνεδρίαςθ τῆσ Βουλῆσ ςζ
ἐρϊτθςθ τῶν βουλευτῶν Ἰωάννθ Βαλαλᾶ καί Δθμθτρίου Πάηθ ςχετικά μζ τιν
κατάςταςθ τῶν ἑλλθνικῶν πλθκυςμῶν τῆσ Ἀνατολικῆσ Μακεδονίασ, ὁ ὑπουργόσ
τῶν ἐξωτερικῶν Νικόλαοσ Πολίτθσ, ἀφοῦ περιζγραψε « τιν εἰκόνα τῆσ τραγικῆσ
καταςτάςεωσ εἰσ τιν ὁποίαν εὑρίςκονται οἱ πλθκυςμοί τῆσ Ἀνατολικῆσ Μακεδονίασ
καί οἱ ἐξ’ αὐτῆσ μεταφερκζντεσ εἰσ τό Βουλγαρικόν ἔδαφοσ», ἀνζφερε μεταξφ
ἄλλων τά ἑξῆσ: « Ἤδθ ἡ Βουλι γνωρίηει ἐκ διαφόρων ἐγγράφων, ἅτινα ἔχουν
καταχωρθκῇ ἐν τῇ Λευκῇ Βίβλῳ, ςελίσ 108 καί ἐφεξῆσ, ὁποία τίσ ἦτο ἡ κατάςταςισ
ἐν Ἀνατολικῇ Μακεδονία κατά τοφσ πρϊτουσ μῆνασ τοῦ 1917. Ἔκτοτε περιῆλκον εἰσ
γνῶςιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν ἐξωτερικῶν διάφοραι ἐμπιςτευτικαί ἐκκζςεισ, αἵτινεσ
δίδουςιν ἡμῖν πλιρθ τιν ηοφεράν εἰκόνα καί τῆσ μζχρι τοῦδε καταςτάςεωσ. Κατά
τάσ ἐκκζςεισ ταφτασ ἀπό τῆσ εἰςβολῆσ αὐτῆσ τῶν Βουλγάρων δφναταί τισ νά εἴπθ εἰσ
τιν Ἀνατολικιν Μακεδονίαν, ἐφθρμόςκθ ςυςτθματικι ἡ μζκοδοσ τῆσ ἐξοντϊςεωσ
τοῦ ἑλλθνιςμοῦ καί τῆσ ἀλλοιϊςεωσ τῆσ ἐκνολογικῆσ καταςτάςεωσ τῆσ Χϊρασ.
Ἰδιαιτζρωσ, ἀπό τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1916 ἄρχιςαν οἱ Βοφλγαροι νά ἐρθμϊνουν τάσ
πόλεισ νά λεθλατοῦν τιν ὕπαικρον χϊραν νά μεταβάλουν τίσ Ἐκκλθςίεσ εἰσ
ςτρατϊνασ καί διαρπάηουν τάσ ἀποκικασ, νά ἀπογυμνϊνουν τά ἄτομα καί τζλοσ, νά
ἐκτοπίηουν τοφσ πλθκυςμοφσ5 ». ΢τι ςυνζχεια, ἡ ἑλλθνικι κυβζρνθςθ ἀπαίτθςε τιν
ἐφαρμογι τῆσ ΢υνκικθσ τοῦ Νεϊγφ (1919), ςφμφωνα μζ τιν ὁποία ἔπρεπε νά
ἐπιςτραφοῦν τά πολιτιςτικά ἀγακά, ποφ διθρπάγθςαν κατά τι διάρκεια τῶν
ἐχκροπραξιῶν. ΢ζ ἐφαρμογι τῆσ παραπάνω ΢υνκικθσ, ἡ ἑλλθνικι Κυβζρνθςθ τό
Μαΐο τοῦ 1923 ἀπζςτειλε ςτι ΢όφια ἀντιπροςωπεία μζ τεχνικό ςφμβουλο τόν
κακθγθτι Γ. ΢ωτθρίου. Ἡ ἑλλθνικι ἀντιπροςωπεία παρζλαβε ἕνα
«προςυςκευαςμζνο» κιβϊτιο, τό ὁποίο ὅταν ἀνοίχτθκε ςτιν Ἀκινα περιεῖχε 300
περίπου χειρόγραφα καί 60 κειμιλια, ἄμφια, ςταυροί, κ.λπ., τά ὁποία προζρχονταν
ἀπό τιν Ἱερά Μονι Σιμίου Προδρόμου καί τά ὁποία κατατζκθκαν ςτιν Ἐκνικι
Βιβλιοκικθ τῆσ Ἑλλάδασ, ςτό Βυηαντινό Μουςεῖο Ἀκθνῶν, κ.λπ. Ἐπίςθσ, τό 1923 ἡ
ἑλλθνικι Κυβζρνθςθ καί πάλι, μζςω τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ςτράφθκε πρόσ
τιν τςεχοςλοβακικι Κυβζρνθςθ ηθτϊντασ πίςω τά χειρόγραφα καί τά κειμιλια ποφ
ἰδιοποιικθκε-ςφμφωνα με πλθροφορίεσ- ὁ Βλαδίμθροσ ΢ίσ καί ἔλαβε τιν ἀπάντθςθ
ὅτι « ἡ Βιβλιοκικθ τῆσ Μονῆσ Εἰκοςιφοινίςςθσ κατεςτράφθ ὑπό ἀτάκτων
Σοφρκων6». Ἀπό τότε, τό κζμα δζν ἀνακινικθκε ἀπό τίσ διάφορεσ πολιτικζσ καί
πολιτειακζσ ἡγεςίεσ καί παρζμεινε μζ τά γνωςτά παραπάνω ἀποτελζςματα.

Μαρτυρίεσ ἀναφζρουν ὅτι, ςιμερα, τό μεγαλφτερο μζροσ ἀπό τά κλαπζντα
πολφτιμα κειμιλια φυλάςςονται ςτό Κζντρο ΢λαβο-βυηαντινῶν ΢πουδῶν «
ΙvanDujcev » καί ςτιν Ἀκαδθμία Ἐπιςτθμῶν ποφ ἀνικει ςτό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν
τῆσ Βουλγαρίασ7. Σό ὑπόλοιπο μζροσ τῶν κλοπιμαίων κειμθλίων βρίςκεται
διάςπαρτο ςζ δθμόςιεσ ἤ ἰδιωτικζσ ςυλλογζσ τῆσ Εὐρϊπθσ καί τῆσ Ἀμερικῆσ, ἀφοῦ
τόςο, χειρόγραφα τῆσ μονῆσ Εἰκοςιφοινίςςθσ, ὅςο καί τοῦ Σιμίου Προδρόμου
΢ερρῶν ἐντοπίςτθκαν, πχ., τό 1920 ςτι Φραγκφοφρτθ, τό 1924 ςτό Πανεπιςτιμιο
τοῦ Πρίςτον ( Princeton), τό 1943 ςτι Βιβλιοκικθ τῆσ Θεολογικῆσ ΢χολῆσ τῆσ
Εὐαγγελικῆσ Εκκλθςίασ τοῦ Μαΐβουντ (Maywood) ςτίσ ΗΠΑ, τό 1952, 1953 καί 1957
ςτιν Πράγα, τό 1973 ςτό Ἀμςτερνταμ, τό 1982 ςτιν Ἐκνικι Βιβλιοκικθ τῆσ Γαλλίασ,
τό 1987 ςτό Λονδίνο καί ἀλλοῦ8.

Ἀνάμεςα ςτά παραπάνω κλοπιμαία ἀρικμεῖται καί τό μζ ἀρικμό : «124»,
χειρόγραφο τοῦ καταλόγου τῶν χειρογράφων τῆσ Μονῆσ ποφ ςυνζταξε τόν
Ὀκτϊβριο τοῦ 1886, ὁ ὑφθγθτισ τῆσ ἑλλθνικῆσ γλϊςςασ τοῦ πανεπιςτθμίου τῆσ
Πετροφπολθσ Ἀκανάςιοσ Παπαδόπουλοσ –Κεραμεφσ καί ἔλαβε διεκνῶσ μεταξφ τῶν
βιβλικῶν κεολόγων τιν ὀνομαςία : « Κϊδικασ 1424» ( Codex 1424)9. Σό παραπάνω
χειρόγραφο, ἀφοῦ βρζκθκε ςτιν κατοχι ἑνόσ εὐρωπαίου ἐμπόρου βιβλίων
ἀγοράςτθκε τό 1920 ἀπό τόν LeviFranklinGruber, μετζπειτα πρόεδροσ τοῦ
Λουκθρανικοῦ Θεολογικοῦ ΢πουδαςτθρίου τοῦ ΢ικάγου10. ΢τι ςυνζχεια, ἡ ςφηυγοσ
τοῦ Gruber παρζδωςε, μαηί μζ τό χειρόγραφο καί ὁλόκλθρθ τι βιβλιοκικθ τοῦ
ςυηφγου τθσ ςτό ΢πουδαςτιριο11. Σό χειρόγραφο ποφ χρονολογείται τόν 9ο αἰῶνα
κεωρεῖται τό ἀρχαιότερο ςζ μικρογράμματθ γραφι ( πρόκειται γιά καλλιγραφικι μζ
κλίςθ ) καί περιζχει ὁλόκλθρο τό κείμενο τῆσ Καινῆσ Διακικθσ μζ τό βιβλίο τῆσ
Ἀποκάλυψθσ νά προτάςςεται τῶν Παφλειων Ἐπιςτολῶν. Εἰκάηεται, ὅτι εἶναι ἕνα ἀπό
τά ἑξῆντα ἑλλθνικά χειρόγραφα τῆσ Καινῆσ Διακικθσ ποφ ἀρικμοῦνται ςιμερα, ἀνά
τόν κόςμο. Σό ὡσ ἄνω χειρόγραφο φζρει διαςτάςεισ 28 Χ 18 ἑκατοςτά καί ἀρικμεῖ
674 ςελίδεσ, μζ 29 ἕωσ 33 ὁλογράμματεσ ςειρζσ ἀνά ςελίδα. ΢υγγραφζασ τοῦ
χειρόγραφου φζρεται κάποιοσ μοναχόσ ΢άββασ, ἐνῶ τρεῖσ αἰῶνεσ ἀργότερα, ἄλλοι
μοναχοί προςζκεςαν ςτά περικϊρια τῶν φφλλων τοῦ Κϊδικα, ὑπό τι μορφι
ὑπομνιματοσ, ἀποςπάςματα ἀπό ἔργα τῶν Ἁγίων Ἰωάννου τοῦ Χρυςοςτόμου,
Μεγάλου Βαςιλείου, Γρθγορίου Νφςςθσ καί ἄλλων πατζρων τῆσ Ἐκκλθςίασ μασ12.

Ὁ RalphW. Klein, ἐπιςτθμονικό ςτζλεχοσ τῆσ Λουκθρανικῆσ Θεολογικῆσ ΢χολῆσ
΢ικάγου ( ἐφεξῆσ, Λ.Θ.΢.΢.), ἐπιςθμαίνει ὅτι τό ςυγκεκριμζνο χειρόγραφο εἶναι ἀπό
τά κορυφαία ἐκκζματα τῆσ ΢χολῆσ τουσ13 καί παράλλθλα ὑπογράμμιςε ὅτι : «
Χειρόγραφα ςάν τόν Κϊδικα 1424 ἔχουν δϊςει τι δυνατότθτα ςτοφσ μελετθτζσ να
διαμορφϊςουν μιά πλιρθ εἰκόνα γιά τό ὁριςτικό κείμενο τῆσ ἑλλθνικῆσ Καινῆσ
Διακικθσ μζ δεδομζνο ὅτι δζν ἔχει διαςωκεῖ κανζνα ἀπό τά ἀρχικά ἀρχαία κείμενα
καί ὑπάρχουν χιλιάδεσ διαφορετικζσ παραλλαγζσ. Εἴμαςτε ὑπόχρεοι ἀπζναντι ςτοφσ
προγόνουσ μασ γιά τιν πίςτθ καί τι φροντίδα ποφ ἔδειξαν ἀπζναντι ςτιν Ἁγία
Γραφι, κλθροδοτϊντασ τθν ςτίσ ἑπόμενεσ γενιζσ14». Σό παραπάνω χειρόγραφο ποφ
φυλάςςονταν γιά χρόνια ςτι Λ.Θ.΢.΢., ἔχει τεκμθριωκεῖ καί μελετθκεῖ καί
ψθφιοποιθκεῖ ἀπό τοφσ ὑπεφκυνουσ τῆσ ΢χολῆσ καί φυλάςςεται ςτό ἱςτορικό τθσ
ἀρχεῖο ὡσ μζροσ τῆσ ςυλλογῆσ Gruber15.

2. Η ΠΑΡΑΔΟ΢Η-ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΣΟΤ ΚΩΔΙΚΑ : «1424» ΢ΣΙ΢ Η. Π. ΑΜΕΡΙΚΗ΢

΢ζ εἰδικι τελετι16 ποφ πραγματοποιικθκε ςτιν ἕδρα τῆσ ΢χολῆσ ςτό ΢ικάγο τιν
Σρίτθ 15θ Νοεμβρίου 2016, παραδόκθκε ὁ κϊδικασ 1424 ἀπό τόν πρόεδρο τῆσ
Λ.Θ.΢.΢., Ἐλλογ. Dr. James Nieman ςτό ΢εβ. Ἀρχιεπίςκοπο Γζροντα Ἀμερικῆσ κ.
Δθμιτριο γιά νά μεταφερκεῖ ςτιν πόλθ μασ, ἀπό τοφσ παραπάνω Ἀρχιεπίςκοπο
καί πρόεδρο, κακϊσ καί ἀπό τόν κ. Σςουγκαράκθ Γεϊργιο Δικθγόρο καί Ἄρχοντα τῆσ
Μεγάλθσ τοῦ Χριςτοῦ Εκκλθςίασ ( ἐφεξῆσ, Μ.τ.Χ.Ε.) καί νά τό παραδϊςουν ςτό
μθτροπολίτθ μασ κ. Παῦλο καί αὐτόσ μζ τι ςειρά του ςτιν Ἱ.Μ.Ε. Μετά τό πζρασ
τῆσ τελετῆσ ὁ Ἐλλογ. Dr. James Nieman διλωςε ὅτι : « Γιά ςχεδόν ἕναν αἰῶνα
ἔχουμε τιν εὐλογία νά εἴμαςτε οἱ κάτοχοι αὐτοῦ τοῦ ςθμαντικοῦ χειρογράφου.
Σϊρα εἴμαςτε καί πάλι εὐλογθμζνοι γιά τιν εὐκαρία ποφ μᾶσ δίνεται νά τό
ἐπιςτρζψουμε ςτοφσ Ἑλλθνεσ ὀρκοδόξουσ φίλουσ μασ καί νά ἐνιςχφςουμε τοφσ
κοινοφσ δεςμοφσ μασ μζ τόν Ἰθςοῦ Χριςτό17 », ἐνῶ ὁ Ἀρχιεπίςκοποσ κ. Δθμιτριοσ,
ἀφοῦ ἐξζφραςε « τι βακιά του εὐγνωμοςφνθ γιά τιν εὐγενικι καί ἰδιαίτερα
γενναιόδωρθ χειρονομία τῶν ἀνκρϊπων τῆσ ΢χολῆσ18 », ὑπογράμμιςε τά ἑξῆσ : «
Πρίν ἀπό περίπου ἕναν αἰῶνα, οἱ πιςτοί μασ ἔχαςαν ἕνα ἀναπόςπαςτο μζροσ τῶν
κθςαυρῶν τῆσ ὀρκόδοξθσ πίςτθσ καί τῆσ παράδοςισ μασ, ὅταν λεθλατικθκε ἡ
βιβλιοκικθ τῆσ Μονῆσ Εἰκοςιφοινίςςθσ καί κλάπθκαν πολλά χειρόγραφα μεταξφ
αὐτῶν καί τό Codex 1424. Ἐλπίηουμε, ὅτι καί ἄλλεσ ςυλλογζσ ςτίσ ΗΠΑ ποφ
προζρχονται ἀπό τιν ἴδια Μονι κά ἀκολουκιςουν τό καλό παράδειγμα τῆσ
Λουκθρανικῆσ ΢χολῆσ καί κά ἐπιςτρζψουν τά χειρόγραφα ςτό νόμιμο ςπίτι τουσ19 ».

΢ζ ἐνθμερωτικι ἐπιςτολι ποφ ἀπζςτειλε ( Ἀρικμ. Πρωτ: 247/16 ) ὁ
Ἀρχιεπίςκοποσ Ἀμερικῆσ κ. Δθμιτριοσ πρόσ τό ΢εβ. μθτροπολίτθ Δράμασ κ. Παῦλο
πλθροφορεῖ ὅτι κομίηει ςτιν πόλθ μασ « τόν πολφτιμον μικρογράμματον
χειρόγραφον Κῶδικα 1424 τῆσ Καινῆσ Διακικθσ τοῦ 9ου μ.Χ αἰῶνοσ ἄρτι
παραλθφκζντα ἐκ τῆσ Λουκθρανικῆσ Θεολογικῆσ ΢χολῆσ τοῦ ΢ικάγου20 ».

3. Η ΑΦΙΞΗ ΣΗ΢ ΑΝΣΙΠΡΟ΢ΩΠΕΙΑ΢ ΣΗ΢ ΙΕΡΑ΢ ΑΡΧΙΕΠΙ΢ΚΟΠΗ΢ ΑΜΕΡΙΚΗ΢ ΢ΣΗΝ
ΙΕΡΑ ΜΗΣΡΟΠΟΛΗ ΔΡΑΜΑ΢

Πράγματι, τό πρωΐ τῆσ Παραςκευῆσ 2 Δεκεμβρίου 2016, τά μζλθ τῆσ ἀποςτολῆσ
ἀπό τίσ ΗΠΑ21, μζ ἐπικεφαλισ τόν Ἀρχιεπίςκοπο κ. Δθμιτριο, τόν Ἐλλογ. Dr. James
Nieman πρόεδρο τῆσ Λ.Θ.΢.΢, μετά τῆσ ςυηφγου αὐτοῦ κ. JoAnn, τόν Αἰδεςι. πρωτ. π.
Ἀλζξανδρο Καρλοῦτςο, μετά τῆσ πρεςβυτζρασ αὐτοῦ Ξανκῆσ, τό διακεκριμζνο
πολιτικό Ἑλλθνοαμερικανικῆσ καταγωγῆσ κ. Γεϊργιο Παπαδόπουλο, ςφμβουλο τοῦ
νεοεκλεγζντα ἐξοχωτάτου προζδρου τῶν ΗΠΑ κ. Donald J. Trump - ςτόν ὁποῖον
εὐχόμεκα καλι καί εὐλογθμζνθ πολιτικι ςταδιοδρομία γιά τιν εἰρθνικι ςυνφπαρξθ
καί εὐμερία τῶν λαῶν τῆσ ὑφθλίου - κακϊσ καί τόν κ. Γεϊργιο Σςουγκαράκθ
Δικθγόρο καί Ἀρχοντα τῆσ Μ.τ. Χ. Ε., ἔφκαςαν ςτιν Ἱ.Μ.Δ. ΢τι ςυνζχεια, ὁ
Ἀρχιεπίςκοποσ κ. Δθμιτριοσ καί τά μζλθ τῆσ παραπάνω ἀποςτολῆσ ςυνοδευόμενοι,
τόςο ἀπό τόν ἐπιχϊριο ἐπίςκοπο μθτροπολίτθ Δράμασ κ. Παῦλο, ὅςο καί ἀπό τό
μθτροπολίτθ Νεαπόλεωσ καί ΢ταυροπόλεωσ κ. Βαρνάβα, ἐπιςκζφκθκαν τιν Ἱ. Μ. Ε.,
ὅπου τοφσ ἐπεφυλάχκθ ἐγκάρδια ὑποδοχι. Ἀρχικά, τελζςτθκε δοξολογία πρόσ τιμιν
τοῦ ὑψθλοῦ ἐπιςκζπτθ τοῦ Ἀρχιεπιςκόπου κ. Δθμθτρίου. Μετά τό πζρασ τῆσ
δοξολογίασ, ὁ ΢εβ. μθτροπολίτθσ κ. Παῦλοσ, ἀφοῦ καλωςόριςε τό ΢εβ. κ. Δθμιτριο
καί τά μζλθ τῆσ ἀποςτολῆσ, τόνιςε, ἐπιγραμματικά τιν ἐκνικι προςφορά τῆσ Μονῆσ
καί ἀπθφκυνε ἀπό μζρουσ τῆσ Ἀδελφότθτασ εὐχαριςτιριο χαιρετιςμό γιά τιν
ἀγάπθ τουσ καί τιν κοπιϊδθ προςπάκεια ςτιν ὁποία ὑπεβλικθςαν νά
πραγματοποιιςουν ἕνα ὑπερπόντιο ταξίδι, ἀλλά καί γιά τόν ἀγῶνα ποφ κατζβαλαν
ὅλοι οἱ παράγοντεσ τῆσ Ἀρχιεπιςκοπῆσ Ἀμερικῆσ γιά τιν ἐπιςτροφι τοῦ πολφτιμου
αὐτοῦ κειμθλείου. ΢τιν ἀντιφϊνθςι του ὁ κ. Δθμιτριοσ, ἀφοῦ εὐχαρίςτθςε τόν κ.
Παῦλο καί τιν ἀδελφότθτα τῆσ μονῆσ γιά τιν ἐγκάρδια ὑποδοχι, ὑπογράμμιςε τιν
ἐπιςτθμονικι ἀξία τοῦ χειρογράφου γιά τιν ὀρκοδοξία καί τόν ἑλλθνιςμό. ΢τι
ςυνζχεια, ἀκολοφκθςε ἡ φιλοξενία ςτοφσ χϊρουσ τῆσ μονῆσ, ὅπου δόκθκε ἡ
δυνατότθτα ςτόν κ. Παῦλο νά ἐνθμερϊςει διεξοδικά τά μζλθ τῆσ ἀποςτολῆσ,
ςχετικά μζ τά διάφορα κεολογικά καί ἱςτορικά γεγονότα ποφ ςθμάδεψαν τι Μονι
ςτό διάβα τῶν αἰϊνων.
4. Η ΣΕΛΕΣΗ ΠΑΡΑΔΟ΢Η΢ –ΠΑΡΑΛΑΒΗ΢ ΣΟΤ ΚΩΔΙΚΑ : «1424» ΑΠΟ ΣΗΝ
ΑΝΣΙΠΡΟ΢ΩΠΕΙΑ ΣΗ΢ ΙΕΡΑ΢ ΑΡΧΙΕΠΙ΢ΚΟΠΗ΢ ΑΜΕΡΙΚΗ΢ ΢ΣΟΝ ΙΕΡΟ ΜΗΣΡΟΠΟΛΙΣΙΚΟ
ΝΑΟ ΕΙ΢ΟΔΙΩΝ ΘΕΟΣΟΚΟΤ ΔΡΑΜΑ΢ ΣΗΝ 3θ -12-2016

΢ζ ἀνακοίνωςι τθσ22, ποφ ἐξζδωςε ἡ Ἱ.Μ.Δ., γιά τό κακιερωμζνο πρόγραμμα τῶν
ἑορταςτικῶν ἐκδθλϊςεων τῆσ Ἁγίασ Μεγαλομάρτυροσ Βαρβάρασ, πολιοφχου τῆσ
πόλθσ μασ, ςυμπεριζλαβε τιν παράδοςθ – παραλαβῆσ τοῦ Κϊδικα 1424, τιν
παραμονι τῆσ ἑορτῆσ τιν 3θ Δεκεμβρίου 2016 καί ὥρα 5θ : 00 μ.μ., ςτόν Ἱερό
Μθτροπολιτικό Ναό τῶν Εἰςοδίων τῆσ Θεοτόκου ( ἐφεξῆσ, Ἱ.Μ.Ν.Ε.Θ.) πρό τῆσ
ἔναρξθσ τοῦ Μεγάλου Πανθγυρικοῦ Ἑςπερινοῦ, δίδοντασ ἕναν ἰδιαίτερο κεολογικό
τόνο ςτίσ παραπάνω ἐκδθλϊςεισ.

΢φμφωνα, μζ τό παραπάνω πρόγραμμα οἱ ἑορταςτικζσ ἐκδθλϊςεισ
πραγματοποιικθκαν, μζ ἰδιαίτερθ λαμπρότθτα καί ἱεροπρζπεια καί ἄρχιςαν τιν 3θ
: 00 μ.μ. μζ τιν Ἀκολουκία τῆσ Παράκλθςθσ τῆσ Ἁγίασ Βαρβάρασ ςτό ὁμϊνυμο
ναΰδριο. ΢τι ςυνζχεια, ἀπό τό παράπανω ναΰδριο ἀκολοφκθςε ςτοφσ δρόμουσ τῆσ
πόλθσ καί ὑπό τοφσ ἤχουσ τῆσ Φιλαρμονικῆσ τοῦ Διμου Δράμασ ἡ λιτάνευςθ τῶν
καυματουργῶν εἰκόνων τῆσ ἀχειροποιιτου τῆσ Ὑπεραγίασ Θεοτόκου
Εἰκοςιφοινίςςθσ, κακϊσ καί τῆσ Ἁγίασ Βαρβάρασ καί τῶν λειψάνων Αὐτῆσ, ἡ ὁποία
κατζλθξε ςτον Ἱ.Μ.Ν.Ε.Θ., ὅπου καί κατατζκθκαν οἱ χαριτόβρυτεσ ἱερζσ εἰκόνεσ καί
τά τίμια λείψανα τῆσ ὡσ ἄνω Ἁγίασ γιά προςκφνθςθ καί εὐλογία τῶν πιςτῶν. Σῆσ
λιτάνευςθσ προΐςτατο ὁ ΢εβ. μθτροπολίτθσ Νεαπόλεωσ καί ΢ταυρουπόλεωσ κ.
Βαρνάβασ μζ τι ςυμμετοχι τοῦ ἱεροῦ κλιρου τῆσ Ἱ.Μ Δ., τῶν μελῶν τῆσ
ἀντιπροςωπείασ τῶν ΗΠΑ, τῶν πολιτικῶν καί πολιτειακῶν ἀρχῶν, τῶν ΢ωμάτων
Ἀςφαλείασ καί τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τῆσ μακθτιϊςασ νεολαίασ, τῶν
πολιτιςτικῶν ΢ωματείων και Φορζων τῆσ πόλθσ, κακϊσ καί πλῆκοσ κόςμου. ΢τόν
παραπάνω Ἱ.Μ.Ν.Ε.Θ., ἀνζμεναν τιν ἄφιξθ τῆσ λιτανείασ, ὁ ΢εβ. Ἀμερικῆσ κ.
Δθμιτριοσ, ὁ οἰκεῖοσ ποιμενάρχθσ κ. Παῦλοσ, ὁ ἐκπρόςωποσ τῆσ Ἁγιορείτικθσ
Πολιτείασ Ὁςιολ. μοναχόσ Γζρων Νικόδθμοσ Ἁγιοπαυλίτθσ, κακϊσ καί ἡ Ὁςιολ.
Κακθγουμζνθ τῆσ Ἱ.Μ.Ε. Ἀλεξία μοναχι. Ἀκολοφκωσ, ςφμφωνα, μζ τό ἐκδοκζν
πρόγραμμα ἔλαβε χϊρα ἡ τελετι παράδοςθσ –παραλαβῆσ τοῦ Κϊδικα 1424.
Ἀρχικά, ὁ ΢εβ. κ. Δθμιτριοσ ἀνζγνωςε τθν παρακάτω ἱεροπρεπζςτατθ ἐπιςτολι τῆσ
Α.Θ.Π. καί Οἰκουμενικοῦ μασ Πατριάρχθ κ. Βαρκολομαίου πρόσ τό ΢εβ. μθτροπολίτθ
Δράμασ κ. Παῦλο, ἡ ὁποία ἔχει ὡσ ἑξῆσ23 :
΢τθ ςυνζχεια, μετά τθν ἀνάγνωςθ τῆσ πατριαρχικῆσ ἐπιςτολῆσ, ἔλαβε το λόγο ὁ ΢εβ.
κ. Δθμιτριοσ, ὁ ὁποῖοσ, ἀφοῦ μετζφερε τισ πατριαρχικζσ εὐχζσ τοῦ κ. Βαρκολομαίου
προσ τον εὐςεβῆ και φιλόχριςτο λαό τῆσ Θεοςϊςτου Μθτροπόλεωσ Δράμασ,
περιζγραψε ςυνοπτικά τθν ἱςτορικι πορεία τοῦ παρόντοσ χειρογράφου και
παράλλθλα, ἐξῆρε τον ἀγῶνα και τισ προςπάκειεσ, τόςο τοῦ Παναγιωτάτου κ.
Βαρκολομαίου, ὅςο και τοῦ ΢εβ. κ. Παφλου για τθν ἐπιςτροφι τῶν κειμθλίων τῆσ
Ἱ.Μ.Ε. Ὁλοκλθρϊνοντασ το λόγο του ὁ κ. Δθμιτριοσ, ἀναφζρκθκε ςτθν προςφορά
τῆσ Λουκθρανικῆσ Θεολογικῆσ ΢χολῆσ και εὐχαρίςτθςε τον πρόεδρο τῆσ ὡσ ἄνω
΢χολῆσ Ἐλλογιμότατο Dr. James Nieman για τθ ςυμβολι του ςτθν ἐπιςτροφι τοῦ
Κϊδικα 1424. Ἀκολοφκωσ, ἔλαβε το λόγο ὁ παραπάνω πρόεδροσ Dr. James Nieman,
ὁ ὁποῖοσ μίλθςε ςτθν ἀγγλικι γλῶςςα και μετζφραςε ςτο ἐκκλθςίαςμα ὁ π.
Παντελειμων Παπαδόπουλοσ ἱεροδιάκονοσ τῆσ Ἀρχιεπιςκοπῆσ Ἀμερικῆσ.

Ἡ ὁμιλία τοῦκ. James Nieman ἔχει ὡσ ἑξῆσ :

« ΢εβαςμιϊτατε Μθτροπολίτα κ. Παῦλε, ΢εβαςμιότατε Ἀρχιεπίςκοπε κ. Δθμιτριε,
ἀφοςιωμζνοι ἱεράρχεσ καί πιςτά μζλθ τῆσ Ἱερᾶσ Μθτρόπολθσ Δράμασ, καί ὅλουσ
ἐςᾶσ ποφ κεωροῦμε πλζον φίλουσ μασ. ΢ᾶσ εὐχαριςτῶ γιά τό εὐγενικό καί
ςυγκινθτικό καλωςόριςμά ςασ πρόσ ἐμζνα καί τι ςφηυγό μου, ἀλλά καί μζςω ἡμῶν
καί πρόσ ὁλόκλθρθ τιν κοινότθτα τῆσ Λουκθρανικῆσ Θεολογικῆσ ΢χολῆσ τοῦ
΢ικάγου. Εἶναι χαρά μασ ποφ ἔχουμε τιν εὐκαιρία νά βριςκόμαςτε μαηί ςασ ςτι
γιορτι τῆσ Ἁγ. Βαρβάρασ γιά τιν ἐπιςτροφι ἑνόσ ἀρχαίου βιβλίου ςτιν πατρίδα
του, ἐκεῖ ποφ δικαιωματικά ἀνικει.

Παρακαλῶ ςυγχωριςτε με ἐάν μιλῶ ἑλλθνικά μζ διάλεκτο, πολφ παλαιότερθ
ἀπό αὐτι ποφ χρθςιμοποιεῖται ςιμερα : « Χάρισ ὑμῖν καί εἰρινθ ». Σά λόγια αὐτά
εἶναι φυςικά τοῦ εὐλογθμζνου Ἀποςτόλου Παφλου, ποφ τά προςζφερε ὡσ
χαιρετιςμό ὄχι μόνο πρόσ τιν ἀγαπθτι του κοινότθτα τῶν Φιλίππων, πολφ κοντά
ἀπό ἐδῶ ποφ βριςκόμαςτε, ἀλλά ςχεδόν πρόσ ὅλουσ αὐτοφσ ςτοφσ ὁποίουσ ἔγραφε.
Διαβάηουμε ςτά γριγορα τίσ ἐπιςτολζσ τοῦ Ἀποςτόλου Παφλου, ὅμωσ
ἐντυπωςιάηομαι ἀπό τό πόςο ταιριάηουν τά λόγια του ςτό ςθμερινό χαιρετιςμό
μου.

΢ᾶσ ἀναφζρω δφο λζξεισ ποφ εὔχεται ὁ Ἀπ. Παῦλοσ : Χάρισ - ὡσ δῶρο ἐλζουσ
καί ἴαςθσ ποφ μόνο ὁ Θεόσ μπορεῖ νά προςφζρει. Μαηί μζ αὐτά, εὔχεται εἰρινθ-γιά
τιν εἰρινθ ; ὄχι αὐτι ποφ ἔρχεται μετά τό τζλοσ ἑνόσ ςπαραγμοῦ, ἀλλά γιά τιν
εἰρινθ ποφ βρίςκει ἡ ψυχι μασ, ὅταν ςτρεφόμαςτε πρόσ τόν Θεό. Σά δφο αὐτά –
Χάρισ καί Εἰρινθ-εἶναι ἀλλθλζνδετα . Ὁ Ἰθςοῦσ Χριςτόσ, τό δῶρο τοῦ Θεοῦ , ποφ
ἐνςαρκϊνει τιν εἰρινθ καί ἡ αἰϊνια εἰρινθ ποφ νοιϊκουμε ςτίσ ψυχζσ μασ μζςα
ἀπό αὐτό τό ἅγιο δῶρο. Καί ὁ Ἀπ. Παῦλοσ τό εὔχεται αὐτό «ὑμῖν»-εὐχι πρόσ ἐςᾶσ,
ἐμζνα, πρόσ ὅλουσ.

Πόςο διαφζρει αὐτι ἡ διπλι εὐχι ἀπό τά τόςα πολλά ποφ ἀκοῦμε ςιμερα.
Ἴςωσ ὄχι ςτιν Ἑλλάδα, ἀλλά περιςςότερο ςτιν πατρίδα μου, ἀκοῦμε φωνζσ νά
κραυγάηουν ἄλλεσ ἐπικυμίεσ : ἀπλθςτία καί μίςοσ, φκόνο καί διχαςμό, ηιλεια καί
περιφρόνθςθ. Ὅμωσ ὅλοι ἐμεῖσ ἐδῶ, Λουκθρανοί ἤ Ὀρκόδοξοι, διαβάηουμε ἀπό το
ἴδιο βιβλίο ποφ φζρει μία διαφορετικι εὐχι, τι βακιά εὐχι « Χάρισ ὑμῖν καί Εἰρινθ
». Πῶσ εἶναι νά ηεῖσ ς’ αὐτι τιν πραγματικότθτα ; Αὐτόσ εἶναι ὁ λόγοσ ποφ μᾶσ
ὁδιγθςε ςτιν ἐπικυμία μασ νά ἐπιςτρζψουμε τό ἀρχαῖο αὐτό βιβλίο.

Ὅπωσ προανζφερα ςτό ΢εβαςμιϊτατο, δζν ἤμαςταν ἀναγκαςμζνοι νά
ἐπιςτρζψουμε τό βιβλίο. Δζν ἦταν ἀναγκαῖο .Ὄχι, δζν ἦμαςταν ὑποχρεωμζνοι νά τό
ἐπιςτρζψουμε, κζλαμε νά τό ἐπιςτρζψουμε καί κά πρζπει νά μάκετε γιατί . Ὅταν
μᾶσ ηθτικθκε γιά πρϊτθ φορά ἡ ἐπιςτροφι του, ἠγζρκθςαν πολλά ἐρωτιματα. Ἐάν
μποροφςατε νά ἐπανορκϊςετε ἕνα κακό γιά τό ὁποῖο δζν φταῖτε, κά τό κάνατε ;
Ἐάν μποροφςατε νά γίνετε φίλοι μζ ἕναν ἄγνωςτο, κά τό κάνατε ; Ἐάν ἀπό μία μόνο
πράξθ μποροφςατε νά μεταλαμπαδεφςετε τά καλά νζα τοῦ Ἰθςοῦ πρόσ ἄλλουσ κά
τό κάνατε ; Ἡ ἀπάντθςι μασ ςζ ὅλα αὐτά τά τρία ἐρωτιματα ἦταν τό ΝΑΙ.

Γιά τόν λόγο αὐτό, ςᾶσ ἐπιςτρζψαμε τό βιβλίο αὐτό ὡσ δῶρο -ὅμωσ ὄχι ὑπό
τιν ἔννοια ποφ εἴκιςται νά χρθςιμοποιεῖται ὁ ὄροσ αὐτόσ. Ὅταν κάποιοσ ςᾶσ δίνει
κάτι ςζ μιά εἰδικι περίςταςθ, καί ἐςεῖσ ἀνταποδίδετε τι χάρθ αὐτι κάποια ἄλλθ
ςτιγμι, αὐτό ςυνικωσ ἀποκαλεῖται «δῶρο». Ὅμωσ ςτιν πραγματικότθτα, πρόκειται
μόνο γιά μιά κακυςτερθμζνθ ἀνταλλαγι. Ἡ προςφορά αὐτοῦ τοῦ βιβλίου δζν
ἀφορᾶ τίποτα ἀπό ὅλα αὐτά. Μαηί μζ τι χαρά, ποφ νιϊκουμε ἐπιςτρζφοντασ τό
βιβλίο αὐτό, νιϊκουμε καί ἀπζραντθ λφπθ. Χάςαμε κάτι ἀγαπθμζνο, ἕναν κθςαυρό
ποφ δζν ἀντικακίςταται μζ τίποτα.

Αὐτό εἶναι ποφ τό κακιςτᾶ ἕνα πραγματικό καί εἰλικρινζσ δῶρο. ΢ᾶσ τό
ἐπιςτρζψαμε μζ λφπθ, ναί πράγματι, ὅμωσ ςυνάμα μζ ἀπελευκζρωςθ ψυχῆσ,
γνωρίηοντασ τι χαρά ποφ γεμίηει τοφσ φίλουσ μασ πιςτοφσ Χριςτιανοφσ. Θεωρεῖςτε,
λοιπόν, τό μικρό αὐτό βιβλίο ὡσ ἔνδειξθ Χάριτοσ, ὡσ ἔνδειξθ τοῦ ἀκόμα πιό
οὐςιαςτικοῦ δῶρου, τοῦ ἐλζουσ καί ἴαςθσ ποφ μόνο ὁ Θεόσ μπορεῖ νά προςφζρει.
Θεωρεῖςτε το ἐπίςθσ -ἀγαπθμζνοι μου-ὡσ κίνθςθ πρόσ τιν εἰρινθ – μία χειρονομία
εἰρινθσ γιά τιν περαιτζρω ἀναγνϊριςθ καί βακφτερθ ςυμφιλίωςθ τῶν δφο
Χριςτιανικῶν κοινοτιτων μασ.

΢τιν πραγματικότθτα, ἐμεῖσ, Λουκθρανοί καί Ὀρκόδοξοι, δζν εἴμαςτε καί τόςο
« ξζνοι » ὅςο, μερικοί, ἴςωσ φαντάηονται. Οἱ πρῶτεσ μασ ςυηθτιςεισ ξεκίνθςαν ἐδῶ
καί πολφ καιρό. Κατά τά τελευταία τριάντα περίπου χρόνια τοῦ δζκατου ἕκτου
αἰῶνα, ὑπῆρχε ἔντονθ ἐπαφι, μεταξφ τῶν Λουκθρανῶν Λογίων καί τοῦ
Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά ηθτιματα κεολογικῶν ςυγκλίςεων καί ἀποκλίςεων.
Δυςτυχῶσ οἱ ςυηθτιςεισ αὐτζσ ἔπεςαν ςτό κενό, ςιμερα, ὅμωσ ἀναηωπυρϊνεται τό
ἐνδιαφζρον γιά ἀμοιβαία κατανόθςθ, ποφ εὔχομαι νά ἐνδυναμϊνεται μζςω τῶν
ςθμερινῶν ἐκδθλϊςεων.

Ὅταν μᾶσ ἐπιςκζφκθκε ὁ ΢εβαςμιϊτατοσ ςτό ΢ικάγο, παρατιρθςε τιν
ἀναγκαιότθτα νά προχωριςουμε ἀπό τό διάλογο ςζ πράξεισ καί μίλθςε γιά τιν
ἐπιςτροφι τοῦ βιβλίου ὡσ μία ἔνδειξθ αὐτῶν τῶν πράξεων. ΢υμφωνοῦμε καί ἔτςι
προτείνουμε ἡ πράξθ αὐτι, τό δῶρο τῆσ ἐπιςτροφῆσ, νά κεωρθκεῖ ὡσ τόν ςπόρο
ποφ φυτεφουμε ἐκ νζου. ΢τό κρφο τοῦ χειμϊνα, ςτι γιορτι τῆσ Ἁγ. Βαρβάρασ, ἄσ
εὐχθκοῦμε ὁ ςπόροσ αὐτόσ νά φυτρϊςει ἀνάμεςα ςτίσ δφο κοινότθτεσ μασ, ἀκόμα
καί φζτοσ, ὅπου ἐμεῖσ οἱ Λουκθρανοί γιορτάηουμε τιν ἐπζτειο τῶν «μόνο»
πεντακοςιοςτῶν ἐτῶν μασ.

Ἡ εἰκόνα ἑνόσ ςπόρου εἶναι αὐτό ποφ ταιριάηει . Ἡ Α.Θ.Π., ὁ Οἰκουμενικόσ
Πατριάρχθσ, μιλᾶ ἐπιτακτικά γιά τιν ἀναγκαιότθτα νά νοιαηόμαςτε γιά τι
δθμιουργία ποφ χάριςε ὁ Θεόσ, νά ἐλζγχουμε τιν ἀπλθςτία μασ, νά ςεβόμαςτε
κάκε ηωι, καί νά αντιμετωπίηουμε τόν κοινό μασ οἶκο μζ πνευματικό βλζμμα. Ἔτςι
λοιπόν, ὅλοι ἐμεῖσ οἱ Λουκθρανοί καί Ὀρκόδοξοι , ἄσ εἰςακοφςουμε ςτό κάλεςμά
του, ὑποδεχόμενοι τι δθμιουργία του. Ἀπό τό ςπόρο τῆσ ἐπιςτροφῆσ αὐτοῦ τοῦ
βιβλίου, ἀσ πράξουμε ςιμερα ἀπό κοινοῦ μζ δζςμευςθ γιά αὐτά ποφ περιζχουν οἱ
ςελίδεσ του, ςτά ὁποία πιςτεφουν ἀμφότερεσ οἱ κοινότθτζσ μασ.

Ἄσ εὐχθκοῦμε ςιμερα, ὁ ςπόροσ τοῦ χειμϊνα νά εὐδοκιμιςει καί νά ἀνκίςει
ςτίσ κοινζσ μασ πράξεισ ἐλζουσ καί ἴαςθσ γιά τι δθμιουργία, μζ τιν ἐλπίδα ποφ
γεννᾶται ὅταν ςτρεφόμαςτε πρόσ τόν Θεό. Ἤτοι, ἄσ ευχθκοῦμε, ὁ ςπόροσ τῆσ
ἐπιςτροφῆσ τοῦ βιβλίου αὐτοῦ, νά ἀποδϊςει καρποφσ μζ τι χάρθ καί εἰρινθ τοῦ
Ἰθςοῦ Χριςτοῦ. ΢ᾶσ εὐχαριςτῶ καί πάλι γιά τό ὄμορφο δῶρο νά μᾶσ καλωςορίςετε,
τό ὁποίο κά προςπακιςουμε νά ςᾶσ τό ἀνταποδϊςουμε μζςα ἀπό τά λόγια τοῦ
Ἀποςτόλου Παφλου: « Χάρισ ὑμῖν καί Εἰρινθ. Εἰσ τό Ὀνομα τοῦ Πατρόσ, τοῦ Ὑιοῦ καί
τοῦ Ἁγίου Πνεφματοσ. Ἀμιν ».

΢τιςυνζχεια, ἔλαβε το λόγο ὁ οἰκεῖοσ πομενάρχθσ κ. Παῦλοσ, ὁ ὁποίοσ, ἀφοῦ
ὑπογράμμιςε τισ δοκιμαςίεσ και τισ περιπζτειεσ, ποφ διῆλκε ἡ μονι Εἰκοςιφοινίςςθσ
ςτο διάβα τῶν αἰϊνων, τόνιςε τθ κεολογικι και ἱςτορικι ἀξία τοῦ χειρογράφου για
τθν Ἐκκλθςία, τον Πολιτιςμό και τθν Ἐπιςτιμθ. Ἀκολοφκωσ, ὁ κ. Παῦλοσ,
εὐχαρίςτθςε, κατά πρῶτον τιν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχθ κ. Βαρκολομαῖο
γιά τι φροντίδα καί τιν ἀγάπθ του γιά τά μοναςτικά κακιδρφματα τῆσ Μ. τ. Χ. Ε.,
ἀλλά καί τιν κακοριςτικι του ςυμβολι ςτό κορυφαῖο γεγονόσ τῆσ ἐπιςτροφῆσ τοῦ
κϊδικα 1424, κατά δεφτερον τό ΢εβ. Ἀρχιεπίςκοπο Γζροντα Ἀμερικῆσ κ. Δθμιτριο
γιά τοφσ κόπουσ του καί τιν προςφορά του γιά τιν ἐπιςτροφι τοῦ κειμθλίου ςτιν
ἱςτορικι καί παλαίφατο μονι. Ἀκολοφκωσ, ἀφοῦ ἐξζφραςε εὐχαριςτίεσ, ὅλωσ
ἰδαιτζρωσ ςτον Ἐλλογ. Dr. James Nieman γιά τιν ἀνεκτίμθτθ προςφορά του ςτιν
ἐπιςτροφι τοῦ κειμθλίου, ἐξῆρε τιν ὁμιλία του, ἡ ὁποία ἦταν διδακτικι καί κά
ἔπρεπε οἱ ἰκφνοντεσ τοῦ βουλγαρικοῦ ἔκνουσ νά διδαχκοῦν καί νά ἀκολουκιςουν
τό παράδειγμά του ποφ ἀνζδειξε τίσ μεγάλεσ ἀλικειεσ τῆσ ἀγάπθσ, τῆσ εἰρινθσ, τῆσ
ἀλλθλεγγφθσ καί τῆσ ἑνότθτασ. Ἐπίςθσ, ὁ κ. Παῦλοσ ἐξζφραςε, τόςο τθν ἰςόβια
εὐγνωμοςφνθ τῆσ Ἱ.Μ.Δ. πρόσ τι Λ.Θ.΢.΢ γιά τι δωρεά τοῦ παρόντοσ χειρογράφου,
ὅςο καί τίσ εὐχαριςτίεσ του ςτόν πρωτ. π. Ἀλζξανδρο Καρλοῦτςο γιά τοφσ κόπουσ
του καί τι ςυμπαράςταςι του. Ἀκόμθ, δζν παρζλειψε νά εὐχαριςτιςει τόν κ.
Σςουγκαράκθ Γεϊργιο Δικθγόρο και Ἄρχοντα τῆσ Μ. τ. Χ. Ε., γιά τίσ προςπάκειεσ του
καί τιν ἀφιλοκερδι ςυμβολι του ςτίσ νομικζσ διαδικαςίεσ τῆσ ἐπιςτροφῆσ τοῦ
παρόντοσ χειρογράφου καί τόν χαρακτιριςε μζ τιν ποντιακι ἔκφραςθ
«Σραντζλλθνα», δθλ.,τριάντα φορζσ Ἕλλθνασ, δίδοντασ τό παράδειγμα τοῦ
εὐπατρίδθ Ἕλλθνα τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀκολοφκωσ, ὁ ΢εβ. κ. Παῦλοσ ἐκφράηοντασ τιν
εὐγνωμοςφνθ του καί τίσ εὐχαριςτίεσ του ςτοφσ παραπάνω ςυντελεςτζσ τῆσ
ἐπιςτροφῆσ τοῦ πολφτιμου πνευματικοῦ κθςαυροῦ τῆσ Μονῆσ, ἀπζνειμε τιν
ὑψίςτθ τιμθτικι διάκριςθ τῆσ Ἱ.Μ.Δ., τό χρυςό ΢ταυρό τοῦ Ἁγίου Χρυςοςτόμου
΢μφρνθσ ςτοφσ : ΢εβ. Ἀρχιεπίςκοπο Γζροντα Ἀμερικῆσ κ. Δθμιτριο, Ἐλλογ. Dr. James
Nieman, Αἰδ. πρωτ. π. Ἀλζξανδρο Καρλοῦτςο καί κ. Σςουγκαράκθ Γεϊργιο Δικθγόρο,
Ἄρχοντα τῆσ Μ.τ.Χ.Ε. ΢τι ςυνζχεια, παρεδόκθ ἀπό τό ΢εβ. κ. Δθμιτριο καί τόν
Ἐλλογ. Dr. James Nieman ςτό ΢εβ. κ. Παῦλο τό χειρόγραφο καί ὑπεγράφθ ἀπό τά
μζλθ τῶν ἀντιπροςωπειῶν τῶν Η.Π.Α. καί τῆσ Ἱ.Μ.Δ ἡ ςυνταχκεῖςα πράξθ
παράδοςθσ –παραλαβῆσ ςτόν κϊδικα τῆσ Ἱ.Μ.Δ.

5. Ο ΠΑΝΗΓΤΡΙΚΟ΢ ΑΡΧΙΕΡΑΣΙΚΟ΢ Ε΢ΠΕΡΙΝΟ΢ ΣΗ΢ ΕΟΡΣΗ΢ ΣΗ΢
ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΣΤΡΟ΢ ΑΓΙΑ΢ ΒΑΡΒΑΡΑ΢ ΢ΣΟΝ ΙΕΡΟ ΜΗΣΡΟΠΟΛΙΣΙΚΟ ΝΑΟ ΕΙ΢ΟΔΙΩΝ
ΘΕΟΣΟΚΟΤ ΔΡΑΜΑ΢ ΣΗΝ 3θ -12-2016

Μετά τό τζλοσ τῆσ παράδοςθσ –παραλαβῆσ τοῦ κϊδικα 1424, τελζςτθκε ὁ Μζγασ
Ἀρχιερατικόσ Πανθγυρικόσ Ἑςπερινόσ τῆσ ἑορτῆσ τῆσ Ἁγίασ Μεγαλομάρτυροσ
Βαρβάρασ χοροςτατοῦντοσ τοῦ ΢εβ. κ. Δθμθτρίου καί ςυγχοροςτατοφντων τῶν ΢εβ.
Μθτροπολιτῶν Φιλίππων, Νεαπόλεωσ καί Θάςου κ. Προκοπίου, Νεαπόλεωσ καί
΢ταυρουπόλεωσ κ. Βαρνάβα καί Δράμασ κ. Παφλου. Πρίν τι λιξθ τῆσ Ἀκολουκίασ
τοῦ Ἑςπερινοῦ ὁ ΢εβ. κ. Δθμιτριοσ, ἀφοῦ εὐχαρίςτθςε τόν οἰκεῖο ποιμενάρχθ κ.
Παῦλο γιά τιν φιλόξενθ ὑποδοχι, εὐχικθκε ἀπό καρδιᾶσ ςτόν πανθγυρίηοντα λαό
τοῦ Θεοῦ ὑγεία καί κάκε εὐλογία ἀπό τό δωρεοδότθ Χριςτό.
6. Η ΠΑΝΗΓΤΡΙΚΗ ΠΟΛΤΑΡΧΙΕΡΑΣΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΣΟΤΡΓΙΑ ΣΗ΢ ΕΟΡΣΗ΢ ΣΗ΢
ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΣΤΡΟ΢ ΑΓΙΑ΢ ΒΑΡΒΑΡΑ΢ ΢ΣΟΝ ΙΕΡΟ ΜΗΣΡΟΠΟΛΙΣΙΚΟ ΝΑΟ ΕΙ΢ΟΔΙΩΝ
ΘΕΟΣΟΚΟΤ ΔΡΑΜΑ΢ ΣΗΝ 4θ-12-2016.

Σιν κυριϊνυμθ ἡμζρα τῆσ ἑορτῆσ, τιν Κυριακι τό πρωΐ 4 Δεκεμβρίου ςτον
Ἱ.Μ.Ν.Ε.Θ., τελζςτθκε πανθγυρικι πολυαρχιερατικι Θεία Λειτουργία. Ὁ ΢εβ. κ.
Δθμιτριοσ, ὁ ὁποῖοσ χοροςτάτθςε ςτόν Ὄρκρο, προεξῆρχε τῆσ παραπάνω Θείασ
Λειτουργίασ, ςυλλειτουργοφντων τῶν ΢εβ. μθτροπολιτῶν Νεαπόλεωσ καί
΢ταυρουπόλεωσ κ. Βαρνάβα καί Δράμασ κ. Παφλου. ΢τό Θεῖο κιρυγμά του ὁ κ.
Δθμιτριοσ, ἀφοῦ ἀνζλυςε τά Οὐράνια διδάγματα τῆσ Εὐαγγελικῆσ περικοπῆσ καί
ὑπογράμμιςε τιν ἀναγκαιότθτα τῆσ προςευχῆσ καί τῆσ ταπείνωςθσ γιά τι ςωτθρία
τῶν ἀνκρϊπων, περιζγραψε μζ τόν πατερικό του λόγο τιν ἐπιςτροφι τοῦ
χειρογράφου ὡσ ἕνα ἀπό τά καφματα τῆσ Θείασ Πρόνοιασ. ΢τό τζλοσ, τῆσ Θείασ
Λειτουργίασ ὁ ΢εβ.κ. Παῦλοσ, ἀφοῦ ἀναφζρκθκε ςτό ἐκκλθςιαςτικό ἦκοσ καί τιν
καλλίκαρπθ ποιμαντορικι διακονία τοῦ Ἀρχιεπιςκόπου κ. Δθμθτρίου, ςτοιχεῖα ποφ
τόν κακιςτοῦν πρότυπο ἱεράρχθ καί ποιμζνα τῆσ Ὀρκοδοξίασ και τοῦ Ἑλλθνιςμοῦ ,
εὐχικθκε ἀπό καρδιᾶσ ςτόν ποιμενάρχθ τῆσ Ἀμερικῆσ, ὅπωσ ὁ Θεόσ εὐλογεῖ καί
προάγει τιν ἀρχιερωςφνθ του. ΢τι ςυνζχεια, ὁ ΢εβ. κ. Παῡλοσ, μίλθςε γιά τιν
κοινωνικι προςφορά καί τό ἔργο δφο διακεκριμζνων δραμινῶν ἰατρῶν, τοῦ
πακολόγου-ὀγκολόγου Δρ. κ. Χαράλαμπου Ἀνδρεάδθ καί τοῦ πακολογοανατόμου
Δρ. κ. Παπαδόπουλου ΢άββα, τοφσ ὁποίουσ βράβευςε μζ τιν ὑψίςτθ τιμθτικι
διάκριςθ τῆσ Ἱ.Μ.Δ., τό χρυςό ΢ταυρό τοῦ Ἁγίου Χρυςοςτόμου ΢μφρνθσ. Σίσ
τιμθτικζσ διακρίςεισ ἀπζνειμε ὁ ΢εβ. κ. Δθμιτριοσ, ὁ ὁποῖοσ ςυνεχάρθ τοφσ δφο
παραπάνω ἰατροφσ γιά τό κοινωνικό τουσ ἔργο καί αὐτοί μζ τι ςειρά τουσ
εὐχαρίςτθςαν τιν Ἱ.Μ.Δ γιά τιν παραπάνω τιμθτικι διάκριςθ. Ἐπίςθσ, ὁ κ. Παῦλοσ
δζν παρζλειψε νά εὐχαριςτιςει καί τό ΢εβ. Νεαπόλεωσ καί ΢ταυρουπόλεωσ κ.
Βαρνάβα, γιά τιν προςφορά του καί τι ςυμπαράςταςι του ςτό κοινωνικό ἔργο τῆσ
Ἱ.Μ.Δ. Σζλοσ, ἀντθλλάγθςαν δϊρα καί ἐκκλθςιαςτικά ἐνκυμιματα, τόςο ἀπό τθν
πλευρά τοῦ ΢εβ. κ. Δθμθτρίου, ὅςο καί ἀπό τιν πλευρά τοῦ ΢εβ. κ. Παφλου, ςζ
ἀνάμνθςθ τῆσ ἱςτορικῆσ ἐπίςκεψθσ τοῦ παραπάνω ὑψθλοῦ ἐπιςκζπτθ
Ἀρχιεπιςκόπου Ἀμερικῆσ κ. Δθμθτρίου ςτιν πόλθ μασ. ΢τίσ παραπάνω λατρευτικζσ
ἐκδθλϊςεισ ποφ ἔλαβαν χϊρα ςτιν πόλθ μασ πρόσ τιμι τῆσ πολιοφχου μασ
Μεγαλομάρτυροσ Ἁγίασ Βαρβάρασ, παρζςτθςαν οἱ πολιτικζσ, ςτρατιωτικζσ και
δικαςτικζσ ἀρχζσ, κακϊσ καί μζγα πλῆκοσ εὐλαβῶν προςκυνθτῶν. ΢υγχαρθτιρια
ἀξίηουν τόςο, ςτόν ἱερατικό προϊςτάμενο τοῦ Ἱ.Μ.Ν.Ε.Θ.,Πανος. ἀρχιμ. π.
Χριςτόδουλο Μετεντηίδθ γιά τθν ἐκκλθςιαςτικι εὐταξία καί τιν ἄψογθ διοργάνωςθ
τῶν ἐκδθλϊςεων, ὅςο καί ςτόν καλλικζλαδο χορό τῶν ψαλτῶν ὑπό τι διεφκυνςθ
τοῦ χοράρχθ τοῦ Ἄρχοντοσ Πρωτοψάλτθ τῆσ Μ.τ.Χ.Ε κ. Ἀπόςτολου Ἀκιανοῦ γιά τι
καυμάςια, ὑποδειγματικι καί ἄρτια ἐκτζλεςθ τῶν ὕμνων. Ἐπίςθσ, ἐδῶ κα πρζπει νά
ςθμειϊςουμε, ὅτι κατά τιν παραμονι του ὁ ΢εβ. κ. Δθμιτριοσ, ςυνοδευόμενοσ
πάντα ἀπό τόν ἐπιχϊριο μθτροπολίτθ κ. Παῦλο καί τό ΢εβ.μθτροπολίτθ Νεαπόλεωσ
καί ΢ταυρουπόλεωσ κ. Βαρνάβα εἶχε τθν εὐκαιρία να ἐπιςκεφκεῖ, τόςο τιν Ἱερά
Μονι Ἀναλιψεωσ Σαξιαρχῶν ( ΢ίψα) καί νά προςκυνιςει τόν τάφο καί τό
χαριτόβρυτο λείψανο τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Καρςλίδθ, ὅςο καί τιν κωμόπολθ τοῦ
Δοξάτου, ὅπου ξεναγικθκε ἀπό τίσ τοπικζσ Ἀρχζσ καί ἐνθμερϊκθκε γιά τιν ἔνδοξθ
καί μαρτυρικι ἱςτορία τῆσ πόλθσ αὐτῆσ, ποφ ἔγραψε λαμπρζσ ςελίδεσ ἡρωϊςμοῦ καί
αὐτοκυςίασ ςτι νεότερθ πολιτικι ἱςτορία τοῦ ἑλλθνικοῦ Ἔκνουσ24.
7. ΕΠΙΛΟΓΟ΢

Ἡ 3θΔεκεμβρίου 2016, παραμονι τῆσ ἑορτῆσ τῆσ Μεγαλομάρτυροσ Ἁγίασ
Βαρβάρασ, πολιοφχου τῆσ πόλθσ μασ, ὑπῆρξε μιά μεγάλθ ἡμζρα, γιά τιν Ἱ.Μ.Ε, γιά
ὁλόκλθρθ τιν Ἱ.Μ.Δ, κακϊσ καί γιά τό φιλόχριςτο λαό τθσ. Ἦταν μιά χαρμόςυνθ
ἡμζρα. Ἦταν μιά ἱςτορικι καί ςυμβολικι ἡμζρα. Ἔγινε ἡ ἀπαρχι τῆσ ἐπιςτροφῆσ
τῶν κλοπιμαίων κειμθλείων τῆσ Ἱ.Μ.Ε. Μιά μεγάλθ διαδρομι ἑνόσ αἰῶνα, ἔφκαςε
ςτό τζρμα τθσ. Ἔλαβε τζλοσ, ἡ « Ὀδφςεια» τοῦ ὑπ. ἀρικμοῦ « Κϊδικα 1424».
’Επζςτρεψε, ὁ παραπάνω Κϊδικασ, ςτό πατρικό του ςπίτι, ςτιν πνευματικι καί
πολιτιςτικι κιβωτό. Ἀπζκτθςε καί πάλι, ἡ μονι τῆσ Εἰκοςιφοινίςςθσ ἕνα κομμάτι
ἀπό τιν ἔνδοξθ ἱςτορία τθσ. Ἐπαναπατρίςκθκε ἕνα ςφμβολο τῆσ ἑλλθνορκόδοξθσ
βυηαντινῆσ τζχνθσ. Ἔςμιξε μζ τι γενζτειρά του ἕνα ἱςτορικό τμῆμα τῆσ πολιτιςτικῆσ
μασ κλθρονομιᾶσ. Νιϊκουμε χαροφμενοι καί περιφανοι. Περιφανοι, γιατί ἡ
Μθτζρα Ἐκκλθςία, τό ςεπτό καί μαρτυρικό Οἰκουμενικό μασ Πατριαρχεῖο, κάτω ἀπό
τιν πεπνυμμζνθ κακοδιγθςθ τῆσ Α.Θ.Π. τοῦ Οἰκουμενικοῦ μασ Πατριάρχθ κ.
Βαρκολομαίου, φροντίηει καί μεριμνᾶ γιά τά μοναςτικά τθσ κακιδρφματα καί
ἀγωνίηεται γιά τά κεκτθμζνα δικαιϊματά τθσ. Χαροφμενοι, γιατί ὁ Πανοικτίρμων
Θεόσ μᾶσ χάριςε τό μθτροπολίτθ κ. Παῦλο. Ἕναν Ἐπίςκοπο δυναμικό καί δραςτιριο,
προςτάτθ καί ὑπζρμαχο τῆσ Ὀρκοδοξίασ, φφλακα καί ἄγρυπνο φρουρό τῶν
ἐκνικῶν μασ δικαίων. Ὀφείλονται χάριτεσ ςτόν ποιμενάρχθ μασ κ. Παῦλο, γιατί
βρίςκεται ςτιν πρϊτθ γραμμι ὑπεραςπιηόμενοσ τά δίκαια αἰτιματα τοῦ ποιμνίου
του. Ὑψϊνει φωνι διαμαρτυρίασ ἀπζναντι ςτιν καταςτρατιγθςθ τῶν ἀνκρωπίνων
δικαιωμάτων. Ἀγωνίηεται γιά τιν πνευματικι προκοπι τοῦ φιλόχριςτου λαοῦ του.
Συγχάνει ἀπαράμιλλοσ λειτουργόσ τοῦ Ὑψίςτου. Μελωδικόσ καί καλλίφωνοσ,
ἄριςτοσ γνϊςτθσ τῆσ βυηαντινῆσ μουςικῆσ, ἱερουργεῖ μζ ἰδιαίτερθ ἱεροπρζπεια,
κατάνυξθ καί πνευματικι ἀνάταςθ. ΢υγκροφεται μζ ἀρχζσ καί ἐξουςίεσ καί
παλαιομοδίτικεσ πολιτικζσ καί ἀντιλιψεισ γιά χάρθ τῆσ πνευματικῆσ προκοπῆσ καί
ἐξφψωςθσ τῶν πιςτῶν. ΢τόν ἀγῶνα αὐτό ἔχει ςυμπαραςτάτθ καί ςυνοδοιπόρο τιν
Παναγία τιν Εἰκοςιφοίνιςςα, τόν Οἰκουμενικό Θρόνο καί τό λαό τῆσ Δράμασ.
Ἐπικαλοφμενοσ τίσ Διεκνεῖσ ΢υνκῆκεσ καί ΢υμβάςεισ, κακϊσ καί τό Εὐρωπαϊκό
Δίκαιο ( π.χ. ΢υνκικθ Νεϊγφ 1919, ΢υνκικθ Λωηάννθσ 1923, κλπ.), ἀπζςτειλε
ἐπιςτολζσ ςζ Διεκνεῖσ Ὀργανιςμοφσ προβάλλοντασ τό δίκαιο αἴτθμα τῆσ
ἐπιςτροφῆσ τῶν κειμθλίων τῆσ Ἱ.Μ.Ε. Σαξίδευςε ςτό ἐςωτερικό καί ςτό ἐξωτερικό.
΢υνόδευςε τιν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχθ κ. Βαρκολομαῖο ςτι ΢όφια, ὅπου
τζκθκε, τόςο ςτι Βουλγαρικι Ἐκκλθςία, ὅςο καί ςτιν κυβζρνθςθ τῆσ γείτονασ
Χϊρασ τό αἴτθμα τῆσ ἐπιςτροφῆσ τῶν κειμθλίων. Κάλεςε τιν ἑλλθνικι Κυβζρνθςθ,
νά ἀναλάβει τίσ εὐκφνεσ τθσ γιά τιν ἐπιςτροφι τῶν κειμθλίων, κατά τιν ὁμιλία του
ςτι Βουλι τῶν Ἐλλινων τιν 16θ -3-2016 ςτά μζλθ τοῦ Ἐκνικοῦ Κοινοβουλίου τῆσ
Διακομματικῆσ Κοινοβουλευτικῆσ Ἐπιτροπῆσ γιά τίσ διεκδικιςεισ τῶν Γερμανικῶν
ἀποηθμιϊςεων25.

Σό ἀγωνιςτικό αὐτό φρόνθμα τοῦ ΢εβ. κ. Παφλου ἀποτυπϊνεται καί ςτι
φετινι ποιμαντορικι ἐγκφκλιο τῆσ Πρωτοχρονιᾶσ τοῦ 2017, ποφ ἐξαπζλυςε ὁ
Μθτροπολίτθσ μασ καί ἀνεγνϊςκθ ἀπό τόν Πανος. ἀρχιμ. π. ΢εβαςτιανό Σςιαντι,
κατά τιν ὥρα τοῦ κοινωνικοῦ τῆσ Ἀρχιερατικῆσ Θείασ Λειτουργίασ ἱερουργοῦντοσ
τοῦ ΢εβ. κ. Παφλου ποφ ἔλαβε χϊρα τιν 1θ -1-2017 ςτόν Ἱ.Μ.Ν.Ε.Θ. Μεταξφ ἄλλων
ἡ ὡσ ἄνω ποιμαντορικι ἐγκφκλιοσ ἀναφζρει τά ἑξῆσ26 : « Σό ἀρχόμενο ςιμερα νζο
ἔτοσ 2017, ἔχει διά τιν ἱερά Μθτρόπολι μασ ἀλλά καί ὁλόκλθρθ τιν ἀνατολικι
Μακεδονία, ἰδιαίτερθ ςθμαςία. ΢υμπλθρϊνονται ἑκατό χρόνια ἀπό τιν
ἀνεπανόρκωτθ πολιτιςτικι καταςτροφι, ποφ ὑπζςτθ ἡ περιοχι μασ κατά τιν
ἀπαιςίου μνιμθσ Βϋ Βουλγαρικι κατοχι 1916-1918, διά τῆσ καταλθςτεφςεωσ τῶν
ἀμυκιτου ἀξίασ κθςαυρῶν τῆσ ἱερᾶσ Μονῆσ Εἰκοςιφοινίςςθσ, ποφ ἐπιςυνζβθ τόν
Μάρτιο τοῦ 1917. Σά περιςςότερα ἀπό τά κειμιλια παραμζνουν ἀκόμθ ςτίσ
προκῆκεσ μουςείων καί ἱδρυμάτων ςτι ΢όφια χωρίσ ἴχνοσ ἐντροπῆσ ἀπό τοφσ
γείτονζσ μασ. Ἡ πρόςφατθ οἰκειοκελισ ἐπιςτροφι τοῦ χειρογράφου τῆσ Καινῆσ
Διακικθσ ἀπό τιν Λουκθρανικι Θεολογικι ΢χολι τοῦ ΢ικάγου, δεῖγμα πολιτιςμοῦ,
λεπτότθτοσ καί χριςτιανικῆσ ςυμπεριφορᾶσ, εὐχόμαςτε ν’ ἀποτελζςει παράδειγμα
πρόσ μίμθςθ ἀπό τιν Βουλγαρικι πλευρά. Ἡ μι ἀπόδοςθ τῶν κειμθλίων κακιςτᾶ
τοφσ γείτονζσ μασ ςυνενόχουσ τῆσ ἁμαρτίασ τῶν προγόνων τουσ. Καί βεβαίωσ
περιμζνουμε ἀνάλογα νά κινθκεῖ καί τό Ἑλλθνικό κράτοσ πρόσ τιν κατεφκυνςθ
αὐτι. Ἐμεῖσ δζν κά πάψουμε ν’ ἀγωνιηόμαςτε γιά τιν ὑπόκεςθ αὐτι, ὅπωσ
ὀφείλουμε, μζχρι τιν δικαίωςθ τῆσ Μονῆσ. ΢τόν ἀγῶνα μασ αὐτό χρειαηόμαςτε τίσ
προςευχζσ ςασ καί τιν ἠκικι ςασ ςυμπαράςταςθ. Ἔτςι τό νζο ἔτοσ μζ τι βοικεια
τοῦ Θεοῦ κά εἶναι ἔτοσ διεκδίκθςθσ, ἔτοσ ἀγωνιςτικό γιά τιν ἀποκατάςταςθ τῆσ
ἱςτορίασ καί τιν ἀπόδοςθ δικαιοςφνθσ γιά τά χιλιάδεσ κφματα τῆσ περιόδου αὐτῆσ.
Νομίηω ὅτι αὐτό τό ἔχουμε ἀνάγκθ. Ἀρκετά ταπεινωκικαμε ὅλα αὐτά τά χρόνια.
Εἴκε διά πρεςβειῶν τῆσ Ὑπεραγίασ Θεοτόκου νά ἔχουμε ςτόν ἀγῶνα μασ αὐτό τιν ἐξ
ὕψουσ βοικεια, ὥςτε νά ἐπιςυμβεῖ καί ςζ μᾶσ αὐτό ποφ ἀναφζρεται ςτόν δζκατο
ἔνατο ψαλμό τοῦ Δαυΐδ : «Οὗτοι ἐν ἅρμαςι καί οὗτοι ἐν ἵπποισ, ἡμεῖσ δζ ἐν ὀνόματι
Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνκθςόμεκα. Αὐτοί ςυνεποδίςκθςαν καί ἔπεςον̇ ἡμεῖσ δζ
ἀνζςτθμεν καί ἀνωρκϊκθμεν. Κφριε, ἐπάκουςον ἡμῶν, ἐν ᾗ ἄν ἡμζρᾳ
ἐπικαλεςϊμεκά ςε».

Ἡ ὡσ ἄνω ποιμαντορικι ἐγκφκλιοσ εἶναι μιά πρόςκλθςθ ςζ μιά πανδραμινι
ςυςτρατειά ἑνότθτασ, ἐλπίδασ καί προοπτικῆσ ςτό πλευρό τοῦ μθτροπολίτθ μασ κ.
Παφλου, ςτόν τίμιο ἀγῶνα του γιά τιν ἐπιςτροφι τῶν κειμθλίων τῆσ Ἱ.Μ.Ε. Ἡ
ἐπιςτροφι τῶν κειμθλίων τῆσ Ἱ.Μ.Ε. κά πρζπει νά εἶναι ἀπαίτθςθ ὅλων τῶν
Δραμινῶν, ὅλων τῶν Ἑλλινων. Ἀφορᾶ τιν ἑλλθνορκόδοξθ παράδοςι μασ. Ἀφορᾶ
τιν πολιτιςτικι μασ κλθρονομιά. Εἶναι μιά ἐκνικι ἐπιταγι. Εἶναι ὁ ἐλάχιςτοσ φόροσ
τιμῆσ ςτοφσ προγόνουσ μασ.

Εἴμαςτε βζβαιοι, ὅτι ἡ Χάρθ τῆσ Παναγίασ τῆσ Εἰκοςιφοινίςςθσ κά ςτζψει μζ
ἐπιτυχία τίσ ἀξιζπαινεσ προςπάκειεσ καί ἐνζργειεσ ποφ καταβάλλει ὁ ἀγωνιςτισ
ποιμενάρχθσ μασ κ. Παῦλοσ. Ἤδθ ἡ ἀρχι ἔγινε. Ὁ ἄκλοσ ἐπετεφχκθ. Σό 2010, πζντε
χρόνια μετά τιν ἐνκρόνιςι του ὁ κ. Παῦλοσ γιά πρϊτθ φορά πετυχαίνει μζ
ςκλθροφσ ἀγῶνεσ καί δοκιμαςίεσ τιν ἐπαναφορά τεμαχίου « ἐκ τῶν ἱερῶν
λειψάνων τοῦ ἐν ἁγίοισ πατρόσ ἡμῶν Διονυςίου τοῦ Αϋ, πατριάρχου
Κωνςταντινουπόλεωσ, δευτζρου κτιτοροσ τῆσ Ἱερᾶσ καί ΢εβαςμίασ Πατριαρχικῆσ
και ΢ταυροπθγιακῆσ Μονῆσ Ὑπεραγίασ Θεοτόκου τῆσ Εἰκοςιφοινίςςθσ27 », τό ὁποῖο
ἀφθρζκθ ἀπό τιν ὡσ ἄνω Ἱερά Μονι τό 1917 καί φυλάςςονταν ἀπό τότε ςτό
Ἐκνικό Ἱςτορικό Μουςεῖο ΢όφιασ καί ἀπό τό 1992 κατζλθξε καί διαςϊηονταν ςτιν
῾Ιερά Μονι Ἁγ. Ἰωάννου Ρίλασ Βουλγαρίασ ( ἐφεξῆσ, Ἱ.Μ.Ἁ.Ἰ.Ρ.Β). Ἡ παράδοςθ τοῦ
ὡσ ἄνω λειψάνου ἔγινε τιν 3θ-1-2010, ἡμζρα Κυριακι κατά τιν ὥρα τῆσ Θείασ
Λειτουργίασ ςτόν Ἱερό Ναό τῶν Ἁγίων Δϊδεκα Ἀποςτόλων Δράμασ ἀπό
ἀντιπροςωπεία τῆσ βουλγαρικῆσ Ἐκκλθςίασ, ἀποτελουμζνθ ἀπό τοφσ ΢εβ.
μθτροπολίτεσ : α) Βάρνθσ καί Μεγάλθσ Πρεςλάβασ κ. Κυρίλλου, β) Νευροκοπίου κ.
Νακαναιλ, γ) Πλόβδιβ κ. Νικολάου καί δ) τοῦ ἐπιςκόπου κ. Εὐλογίου,
Κακθγουμζνου τῆσ Ἱ.Μ.Ἁ.Ἰ.Ρ.Β. Σό 2016, τιν 3θ Δεκεμβρίου, παραμονι τῆσ ἑορτῆσ
τῆσ Μεγαλομάρτυροσ Ἁγίασ Βαρβάρασ ὁ ποιμενάρχθσ μασ κ. Παῦλοσ, μετά ἀπό ἕξι
χρόνια καί πάλι ςκλθρϊν ἀγϊνων καί προςπακειϊν, πετυχαίνει γιά δεφτερθ φορά
τιν ἐπιςτροφι τοῦ κειμθλίου τῆσ Ἱ.Μ.Ε., τοῦ χειρόγραφου Κϊδικα μζ ἀρικμό 1424,
μζ τιν ἀνάλογθ τελετι παράδοςθσ –παραλαβῆσ ςτόν Ἱ.Μ.Ν.Ε.Θ. τῆσ Δράμασ.
Εἴμαςτε πεπειςμζνοι, ὅτι κα ὑπάρξει καί τρίτθ καί τζταρτθ φορά, εὐχι μασ νά
ὑπάρξουν καί πολλζσ φορζσ, ποφ κά ἐπιβραβευκοῦν οἱ προςπάκειζσ του,
πετυχαίνοντασ τιν ἐπιςτροφι ὅλων τῶν κειμθλίων τῆσ Ἱ.Μ.Ε.

΢τίσ παραπάνω αὐτζσ ἐπιτυχίεσ τοῦ κ. Παφλου γιά τιν ἐπιςτροφι τῶν
κειμθλίων τῆσ Ἱ.Μ.Ε., ἀπό τιν ἡμζρα τῆσ ἐνκρόνιςισ του ( 19-11-2005) μζχρι
ςιμερα, ἡ Πολιτεία ὑπῆρξε ἀποῦςα28. Ὅ,τι κατάφερε, τό κατάφερε μόνοσ του «
ἰδίαισ δυνάμεςι », μζ τι βοικεια τῆσ Παναγίασ τῆσ Εἰκοςιφοινίςςθσ, τῆσ Ἐκκλθςίασ,
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τῆσ Ἱερᾶσ Ἀρχιεπιςκοπῆσ Ἀμερικῆσ, κ.λπ. Σό
κατάφερε πρόσ δόξαν Θεοῦ, γιά χάρθ τοῦ φιλόχριςτου λαοῦ του. Εἶναι λυπθρό, ὅλα
αὐτά τά χρόνια νά ἀπουςιάηει ἡ Πολιτεία ἀπό πράξεισ καί ἐνζργειεσ ὑψίςτθσ
ἐκνικῆσ καί πολιτιςτικῆσ ςθμαςίασ. Ἡ ἑλλθνικι Πολιτεία κα πρζπει ἄμεςα νά
προχωριςει ςζ διπλωματικζσ ἐνζργειεσ, ὥςτε νά ἐπιςτρζψουν ςτό φυςικό κάτοχό
τουσ τά κειμιλια , ὄχι μόνο τῆσ Ἱ.Μ.Ε., ἀλλά καί τῶν ἄλλων μοναςτικῶν
κακιδρυμάτων τῆσ Ἀνατολικῆσ Μακεδονίασ. Ἀκολουκϊντασ τίσ ἐπιτυχείσ
προςπάκειεσ τῆσ Ἐκκλθςίασ, ὀφείλει νά ὑπεραςπιςτεῖ ςτό ἀκζραιο τά πολιτιςτικά
τθσ δικαιϊματα καί νά ἐνεργοποιιςει τίσ διατάξεισ τῶν ἄρκρων 125 καί 126 τῆσ
΢υνκικθσ Νεϊγφ περί ἐπιςτροφῆσ τῶν πολιτιςτικῶν ἀγακῶν, ποφ διθρπάγθςαν κατά
τθν περίοδο τοῦ πολζμου ἀπό τοφσ Βουλγάρουσ29.

Ὁ ἀγῶνασ κα εἶναι διαρκισ γιά τιν ἐπιςτροφι τῶν κειμθλίων τῆσ Ἱ.Μ.Ε., μζχρι
τι δικαίωςι τθσ, ὅπωσ παραγγζλει ἡ ὡσ ἄνω ποιμαντορικι ἐγκφκλιοσ. Ὑπομονι καί
κζλθςθ χρειάηεται. Πιςτεφουμε, ὅτι διακζτει καί τά δφο ὁ Μθτροπολίτθσ μασ. Ἡ
μζχρι τϊρα πορεία του ἀπζδειξε, ὅτι δζν παρζδωςε τά ὅπλα, οὔτε ὑπζςτειλε τι
ςθμαῖα τῆσ μάχθσ, ἔμεινε καί μζνει άνυποχϊρθτοσ, ἄκαμπτοσ, ἀκζραιοσ, ἀκοίμθτοσ,
πολυόμματοσ γιά χάρθ τοῦ λαοῦ καί τῆσ Ὀρκοδοξίασ. Γιατί ἔχει ἐπίγνωςθ τῆσ
ἀποςτολῆ του. Γιατί ἀγωνίηεται « τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν » ( Σιμ. Βϋ4,7). Ἀπό τιν
πρϊτθ ὥρα τῆσ ἐνκρόνιςισ του, ἀναφερόμενοσ κατά τιν ἐπιβάτθρια ὁμιλία του μζ
τιμθτικοφσ λόγουσ ςτι μοναςτικι ἀδελφότθτα τῆσ Ἱ.Μ.Ε. ἡ ὁποία « ὡσ ἀδάμαντασ
κοςμεῖ τιν ἀρχιερατικι του μίτρα30», ἐπιβεβαιϊνεται μζχρι ςιμερα ἡ πατρικι
ςτοργι, φροντίδα καί ἀγάπθ του πρόσ τό Θεῖο αὐτό μοναςτικό κακίδρυμα. Μάχεται
ὁ ΢εβ. κ. Παῦλοσ, γιατί ἀντιλαμβάνεται ὅτι τά κειμιλια αὐτά εἶναι οἱ
κεματοφφλακεσ τῆσ ὀρκόδοξθσ λατρείασ καί παράλλθλα ἀναγνωρίηει, ὅτι εἶναι τά
ἱερά κθςαυρίςματα τῆσ ἐνθμζρωςθσ καί τῆσ πλθροφόρθςθσ γιά τιν ἱςτορία τῆσ
βυηαντινῆσ τζχνθσ καί τοῦ βυηαντινοῦ πολιτιςμοῦ. Μάχεται ὁ ΢εβ. κ. Παῦλοσ, γιατί
γνωρίηει ὅτι τά κειμιλια αὐτά εἶναι ςτοιχεῖα τῆσ ηωγραφικῆσ τῆσ Ὀρκοδοξίασ ποφ
μεταλλάςςονται ςζ ἱςτορία καί καλλιτεχνικι παράδοςθ καί μεταφζρουν τό μινυμα
αὐτῆσ τῆσ παράδοςθσ ςτό ςφγχρονο ἄνκρωπο, ποφ ἀγωνιᾶ γιά τιν Ἀλικεια τῆσ
ηωῆσ. Ἀγωνίηεται, ὁ μθτροπολίτθσ μασ κ. Παῦλοσ, γιατί ἔχει τιν πεποίκθςθ, ὅτι τά
κειμιλια αὐτά εἶναι ςθμεῖα τῆσ ἑλλθνορκόδοξθσ πίςτθσ καί καρπόσ μιᾶσ ηωντανῆσ
καί ἔνκεθσ τζχνθσ , μιᾶσ τζχνθσ ποφ εἶναι γεμάτθ ἀπό μυςτικιςμό, κατάνυξθ καί κεῖο
κάλλοσ, ἀφοῦ ὁ ἴδιοσ ὡσ Ἀρχικφτθσ μυςταγωγόσ κεωρεῖ, ὅτι τά κειμιλια αὐτά εἶναι
τεκμιρια τῆσ πατερικῆσ Θεολογίασ μζ τά ὁποῖα τελεῖται, ἡ μυςτικι πορεία τῆσ
ςυνάντθςθσ τοῦ ἀνκρϊπου μζ το Θεό. Παςχίηει καί μοχκεῖ ὁ ποιμενάρχθσ μασ κ.
Παῦλοσ, γιά νά ἐπαναπατριςκοῦν ὅλα τά κειμιλια καί νά τοποκετθκοῦν ςτίσ
προκῆκεσ τοῦ ΢κευοφυλακείου τῆσ μονῆσ, γιά νά μαρτυροῦν τιν πνευματικι
δθμιουργία καί τιν ἐν Χριςτῷ ἐμπειρία τῆσ Ἐκκλθςίασ μασ, ἀφοῦ εἶναι ςαφζσ, ὅτι ὁ
΢εβ. κ. Παῦλοσ βιϊνει τθν ἀξία τῶν κειμθλίων αὐτῶν ὥσ ἔργα ἀγάπθσ καί τζχνθσ τῆσ
βυηαντινῆσ παράδοςθσ, ποφ ἀντιςτζκονται ςτι φκορά τοῦ χρόνου καί
ςυμβάλλουν ςτι διάςωςθ καί διαφφλαξθ τῆσ κρθςκευτικῆσ, ἱςτορικῆσ καί
πολιτιςμικῆσ κλθρονομιᾶσ, ἡ ὁποία δθμιουργικθκε καί διαμορφϊκθκε ςτά χρόνια
τῆσ δουλείασ, προςδιορίηοντασ τιν ἑλλθνορκόδοξθ ταυτότθτά μασ.

Σζλοσ, νιϊκουμε τιν ἀνάγκθ ὡσ δραμινοί πολίτεσ νά εὐχαριςτιςουμε καί
ὅλουσ, ὅςουσ προςπάκθςαν καί ςυνζβαλαν ςτιν ἐπιςτροφι τῶν κειμθλίων τῆσ
μονῆσ καί κατά πρῶτον, τιν Α.Θ.Π. τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχθ κ. Βαρκολομαῖο, τόν
πατριάρχθ τοῦ Γζνουσ, τό διαπρφςιο κιρυκα τῆσ εἰρινθσ καί τῆσ ἀγάπθσ, γιά τό
ἀμζριςτο ἐνδιαφζρον καί τι φροντίδα του, κατά δεφτερον τό ΢εβ. Ἀρχιεπίςκοπο
Γζροντα Ἀμερικῆσ κ. Δθμιτριο, ἱεράρχθ μζ ἄριςτθ κεολογικι κατάρτιςθ καί ὑψθλό
αἴςκθμα ἐκκλθςιαςτικῆσ καί ἐκνικῆσ εὐκφνθσ, ποφ ἀναδεικνφεται φωτεινι
προςωπικότθτα καί ἀποτελεῖ ςφμβολο ἑνότθτασ γιά τόν ἑλλθνιςμό τῆσ Ἀμερικῆσ καί
κατά τρίτον τά μζλθ τῆσ Λουκθρανικῆσ Ἐκκλθςίασ μζ ἐπικεφαλισ τόν Ἐλλογιμότατο
Dr. JamesNieman, ὅπωσ, ἐπίςθσ, τόν πρωτ. π. Ἀλζξανδρο Καρλοῦτςο, κακϊσ καί τόν
κ. Γεϊργιο Σςουγκαράκθ, Δικθγόρο και Ἄρχοντα τῆσ Μ.τ.Χ.Ε. καί τοφσ ςυνεργάτεσ
του, οἱ ὁποῖοι διεκπεραίωςαν ἀφιλοκερδῶσ καί ἐπιτυχῶσ τίσ νομικζσ διαδικαςίεσ
γιά τιν παραλαβι καί παράδοςθ τοῦ χειρογράφου τῆσ μονῆσ, ἀλλά καί κάκε
ἔπωνυμο καί ἀνϊνυμο ποφ μζ τόν ὁποιονδιποτε τρόπο ςυνζβαλε ςτιν ἐπιςτροφι
τῆσ ἀνεκτίμθτθσ ἑλλθνορκόδοξθσ πολιτιςτικῆσ κλθρονομιᾶσ μασ.

8. ΒΡΑΧΤΓΡΑΦΙΕ΢

Αἰδεςι. : Αἰδεςιμολογιϊτατοσ

Α.Θ.Π. : Αὐτοῦ Θειότθσ Παναγιότθσ

ἀρχιμ. : ἀρχιμανδρίτθσ

Δρ. : Διδάκτωρ

Ἑλλογ. : Ἐλλογιμϊτατοσ

Θ. : Θεολογία

κ.λπ. : καί λοιπά

Ὁςιολ : Ὁςιολογιϊτατοσ\θ
π. : πατιρ

Πανος. : Πανοςιολογιότατοσ

πρβλ. : Παράβαλε

πρωτ. : πρωτοπρεςβφτεροσ

ς. : ςελίδα

ςς. : ςελίδεσ

΢εβ. : ΢εβαςμιότατοσ

9. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ- ΤΠΟ΢ΗΜΕΙΩ΢ΕΙ΢

1. ΢χετικά μζ τι ηωι καί τι δράςθ τοῦ Βλαδίμθρου ΢ίσ, βλ., ΚΩΝ΢ΣΑΝΣΙΝΟΤ
ΕΤΘΤΜΙΟΤ Σ΢ΙΑΚΑ, Ι΢ΣΟΡΙΑ ΣΗ΢ ΙΕΡΑ΢ ΜΟΝΗ΢ ΕΙΚΟ΢ΙΦΟΙΝΙ΢΢Η΢ ΠΑΓΓΑΙΟΤ, ΔΡΑΜΑ,
Αὔγουςτοσ 1958,ςς. 40,49 ( ἐφεξῆσ, Σ΢ΙΑΚΑ, Ι΢ΣΟΡΙΑ). Σοῦ ἰδίου, Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ
ΕΙΚΟ΢ΙΦΟΙΝΙ΢΢Η΢ ΠΑΓΓΑΙΟΤ, ΘΕ΢΢ΑΛΟΝΙΚΗ 1998, ς. 204 (ἐφεξῆσ, Σ΢ΙΑΚΑ, Η ΙΕΡΑ
ΜΟΝΗ) . Γεωργίου Κ. Παπάηογλου, Χειρόγραφα και Βιβλιοκῆκεσ τῆσ Ἀνατολικῆσ
Μακεδονίασ καί Θράκθσ-Δθμοκρίτειο Πανεπιςτιμιο Θράκθσ-Θρακικι Βιβλιοκικθ (
Προςτίκεται Επίμετρο), Αϋ τόμοσ, Κομοτθνι 1993, ςς. Γ. 58 καί ἑξῆσ ( ἐφεξῆσ,
Παπάηογλου, Χειρόγραφα).

2. Γιά τό λεπτομερι κατάλογο ὅλων τῶν χειρογράφων καί ἐντφπων τῆσ
βιβλιοκικθσ τῆσ μονῆσ, κακϊσ καί τοῦ ΢κευοφυλακείου, ποφ φζρει μερομθνία 29-8-
1915, βλ., ΜΗΣΡΟΠΟΛΙΣΟΤ ΔΡΑΜΑ΢ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΤ ΜΑΓΝΗΣΟ΢, ΕΙΚΟ΢ΙΦΟΙΝΙ΢΢Α
ΠΑΓΓΑΙΟΤ ΑΝΑΣΟΛΙΚΗ΢ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ΢- ΗΣΟΙ-΢υνοπτικι ἱςτορία καί περιγραφι τῆσ
ἱερᾶσ ΢ταυροπθγιακῆσ Μονῆσ τῆσ Ὑπεραγίασ Θεοτόκου τῆσ ἐπιλεγομζνθσ
Εἰκοςιφοινίςςθσ ἱδρυκείςθσ τό 450 μ. Χ. καί ἀρικμοφςθσ βίον πολυκφμαντον καί
ἐκνωφελῆ δζκα καί πζντε αἰϊνων, ᾗτινι ςυνάπτονται –Κατάλογοσ τῶν χειρογράφων
καί ἐντφπων βιβλίων τῆσ νῦν Βιβλιοκικθσ καί τῶν ἐν τῶ ΢κευοφυλακείῳ
ςωηομζνων κειμθλείων, ΣΤΠΟΙ΢ ΜΠΕΣΡΟΠΟΤΛΟΤ-ΚΑΠΡΙΝΗ ΔΡΑΜΑ-1916, ςς. 107-
143. Ἐπίςθσ, για τον ἴδιο κατάλογο βλ., ςτθν ἔκκεςθ τοῦ Ἡγουμζνου τῆσ μονῆσ
Νεοφφτου ( 28-10-1918), ςτό ἔργο τοῦ ΚΩΝ΢ΣΑΝΣΙΝΟΤ ΕΤΘΤΜΙΟΤ Σ΢ΙΑΚΑ, Ι΢ΣΟΡΙΑ
ΣΗ΢ ΙΕΡΑ΢ ΜΟΝΗ΢ ΕΙΚΟ΢ΙΦΟΙΝΙ΢΢Η΢ ΠΑΓΓΑΙΟΤ, ΔΡΑΜΑ, Αὔγουςτοσ 1958,ςς. 29-
30,37-47 ( ἐφεξῆσ, Σ΢ΙΑΚΑ, Ι΢ΣΟΡΙΑ). Πρβλ., ἐπίςθσ, Σ΢ΙΑΚΑ, Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ, ὅ. π.,
ςς.97, 200-213) . Πρβλ., Δ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΤΛΟ΢, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΙΚΟ΢ΙΦΟΙΝΙ΢΢Η΢
ΠΑΓΓΑΙΟΤ, ΑΘΗΝΑΙ 1968, ςς.26 -36.( ἐφεξῆσ, ΠΑΝΑΓΟΠΟΤΛΟ΢, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ). Βλ.,
ἐπίςθσ, ὅπου καί ἐκτενζςτερθ βιβλιογραφία ςτό ἔργο τοῦ : Παπάηογλου,
Χειρόγραφα, ὅ.π. ς.ς. Γ.58-59. Βλ., ἀκόμθ, Ἐπιςκόπου ΔΙΟΝΤ΢ΙΟΤ Κ. ΚΤΡΑΣ΢ΟΤ, Δροσ
Θεολογίασ, Μθτροπολίτου Δράμασ, Ι΢ΣΟΡΙΑ ΣΗ΢ ΙΕΡΑ΢ ΜΗΣΡΟΠΟΛΕΩ΢ ΔΡΑΜΑ΢ -
ἀπό τίσ ἀπαρχζσ τθσ μζχρι ςιμερα. ΔΡΑΜΑ 1997, ς.134-136 ( ἐφεξῆσ, ΚΤΡΑΣ΢ΟΤ,
Ι΢ΣΟΡΙΑ). Σου ἰδίου, ΢ΤΝΣΟΜΗ Ι΢ΣΟΡΙΑ ΣΗ΢ ΜΟΝΗ΢ ΚΑΙ ΘΑΤΜΑΣΑ ΠΑΝΑΓΙΑ΢
ΕΙΚΟ΢ΙΦΟΙΝΙ΢΢Η΢, ΕΚΔΟ΢Η Δϋ, ΕΚΔΟ΢ΕΙ΢ Ι.Μ.ΕΙΚΟ΢ΙΦΟΙΝΙ΢΢Η΢ ΔΡΑΜΑ 1998, ς.26-
27 ( ἐφεξῆσ ΚΤΡΑΣ΢ΟΤ, ΢ΤΝΣΟΜΗ Ι΢ΣΟΡΙΑ ΣΗ΢ ΜΟΝΗ΢).

3. Παπάηογλου, Χειρόγραφα, ὅ.π., ς.Θ.15.

4. Παπάηογλου, Χειρόγραφα, ὅ.π., ς.Θ.14 καί ὑποςθμ.17.

5. www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/I-Bibliothiki/Koinovouleftiki-
Syllogi/Praktika-Synedriaseon/Praktika-Voulis-1910-1935/ΒΟΤΛΗ ΣΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, Κ
ΠΕΡΙΟΔΟ΢, Γϋ ΢ΤΝΟΔΟ΢, ΢ΤΝΕΔΡΙΑ΢Ι΢ ΛΓϋ, ΣΗ΢ 7θσ ΑΠΡΙΛΙΟΤ 1918, ςς.1-2.

6. Βλ., γιά τιν ἐπίςθμθ ἀλλθλογραφία τοῦ Γ. ΢ωτθρίου ςτουσ: Σ΢ΙΑΚΑ΢,
Ι΢ΣΟΡΙΑ, ὅ.π.,ςς.,47-49. Παπάηογλου, Χειρόγραφα, ὅ.π., ς.ς. Γ. 60. Θ.11-16.
ΚΤΡΑΣ΢ΟΤ, ΢ΤΝΣΟΜΗ Ι΢ΣΟΡΙΑ ΣΗ΢ ΜΟΝΗ΢, ὅ.π. ς., 27.

7. Παπάηογλου, Χειρόγραφα, ὅ.π., ς.ς. Θ.19-20. Βλ., ἐπίςθσ, ΚΤΡΑΣ΢ΟΤ,
Ι΢ΣΟΡΙΑ, ὅ.π., ς.135.

8. Παπάηογλου, Χειρόγραφα, ὅ.π., ς.ς. Θ.17-18. Βλ., ἐπίςθσ, ΚΤΡΑΣ΢ΟΤ,
Ι΢ΣΟΡΙΑ, ὅ.π., ςς.135-136.

9. Σ΢ΙΑΚΑ΢, Ι΢ΣΟΡΙΑ , ὅ.π., ςς., 29-30. ΠΑΝΑΓΟΠΟΤΛΟ΢, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ, ὅ.π.,ς.,27.
Παπάηογλου, Χειρόγραφα, ὅ.π., ς.ς. Θ.17-21. www.imdramas. gr/n/2313/
Λουκθρανικι ΢χολι ΢ικάγο.Επιςτρζφει ςπάνιο χειρόγραφο ςτθν
Ι.Μ.Εικοςιφοινίςςθσ/9-11-2016( ἐφεξῆσ, Imdramas, Λουκθρανικι ΢χολι, 9-11-
2016).

10. Imdramas, Λουκθρανικι ΢χολι, 9-11-2016. www.ethnos.gr/koinonia/ arthro/
byzantinoaristourgimaepistrefeistimakedonia- 64628561/4-11-16( ἐφεξῆσ, www.
Ethnos.gr).

11. Imdramas, Λουκθρανικι ΢χολι, 9-11-2016, ὅ.π. Ethnos.gr, ὅ.π.

12. Imdramas, Λουκθρανικι ΢χολι, 9-11-2016, ὅ.π. Ethnos.gr, ὅ.π.

13. Imdramas, Λουκθρανικι ΢χολι, 9-11-2016, ὅ.π.

14. Εthnos.gr., ὅ.π.

15. Εthnos.gr., ὅ.π.

16. www.imdramas.gr/n/2341/ ΣΕΛΕΣΗ ΠΑΡAΔΟ΢Η΢-ΠΑΡΑΛΑΒΗ΢ Ι΢ΣΟΡΙΚΟΤ
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΤ ΢ΣΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙ΢ΚΟΠΟ ΑΜΕΡΙΚΗ΢ κ. κ. ΔΗΜΗΣΡΙΟ//18-11-
2016.www.goarch.org/news/codex1424/Drama-12042016-el( ἐφεξῆσ, www.goarch.)

17. Εthnos.gr., ὅ.π.

18. Εthnos.gr., ὅ.π.
19. Εthnos.gr., ὅ.π.

20. www.imdramas.gr./n/2379/ ΕΠΙ΢ΣΟΛΗ ΣΟΤ ΢ΕΒ. ΑΡΧΙΕΠΙ΢ΚΟΠΟΤ ΓΕΡΟΝΣΟ΢
ΑΜΕΡΙΚΗ΢ κ.ΔΗΜΗΣΡΙΟΤ ΠΡΟ΢ ΣΟΝ ΢ΕΒ. ΜΗΣΡΟΠΟΛΙΣΗΝ ΔΡΑΜΑ΢ κ. ΠΑΤΛΟΝ,
Ἀρικμ. Πρωτ:247/16/23-11-2016.

21. www.goarch., ὅ.π. www.doxato.gr/ ΔΕΛΣΙΟ ΣΤΠΟΤ, Επίςκεψθ του
Αρχιεπιςκόπου Αμερικισ κ. Δθμθτρίου ςτο Δοξάτο.

22. www.imdramas.gr/n/2375/ΙΕΡΑ ΜΗΣΡΟΠΟΛΗ ΔΡΑΜΑ΢-ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΕΟΡΣΩΝ ΑΓΙΑ΢ ΒΑΡΒΑΡΑ΢.

23. www.idmdramas.gr/n/2389/ ΕΠΙ΢ΣΟΛΗ ΟΙΚΟΤΜΕΝΙΚΟΤ ΠΑΣΡΙΑΡΧΗ κ κ.
ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΤ ΢ΣΟΝ ΜΗΣΡΟΠΟΛΙΣΗ ΔΡΑΜΑ΢ κ.κ. ΠΑΤΛΟ.

24. www.doxato/gr /ΔΕΛΣΙΟ ΣΤΠΟΤ, Επίςκεψθ του Αρχιεπιςκόπου Αμερικισ

κ. Δθμθτρίου ςτο Δοξάτο.

25. www.pontos-news.gr/artigle/148151/sti-voyli-o-mitropolitis-dramas-gia-tin-
klopi-keimilion-apo-toys-voylgaroys-video. Βλ. καί τιν πολφ ἐνδιαφζρουςα ἱςτορικι
ὁμιλία τοῦ ΢εβ. κ. Παφλου, γιά τιν ἐπιςτροφι τῶν κειμθλίων τῆσ Ἱ.Μ.Ε., ςτό
παραπάνω ςχετικό video ( ἐφεξῆσ, www.pontos-news.gr)

26. http://www.imdramas.gr/n/2481/ΠΟΙΜΑΝΣΟΡΙΚΗ ΕΓΚΤΚΛΙΟ΢
ΠΡΩΣΟΧΡΟΝΙΑ΢ 2017.

27. Ἀρχεῖον Ἱερᾶσ Μθτροπόλεωσ Δράμασ, Κῶδιξ Ἰερᾶς Μητροπόλεως Δράμας
ΠΡΑΞΙ΢ Ϟ Γϋ( 93) ΠΑΡΑΔΟ΢ΕΩ΢-ΠΑΡΑΛΑΒΗ΢ ΙΕΡΟΤ ΛΕΙΨΑΝΟΤ ΑΓΙΟΤ ΔΙΟΝΤ΢ΙΟΤ,
ΒϋΚΣΗΣΟΡΟ΢ ΣΗ΢ ΙΕΡΑ΢ ΜΟΝΗ΢ ΕΙΚΟ΢ΙΦΟΙΝΙ΢΢Η΢, 2010, ςς. 267-268.

28. www.pontos-news.gr., ὅ.π.

29. wwi.lib.byu.edu/index.php/Section_II_-_PART_VII,_ REPARATION,
_ARTICLES_121_-_176. Σά ἄρκρα 125 καί 126 ἀναφζρουν τά ἑξῆσ : « Ἄρκρο 125.
Ἐκτόσ ἀπό τίσ πλθρωμζσ ποφ ἀναφζρονται ςτό ἄρκρο 121, ἡ Βουλγαρία
ἀναλαμβάνει τιν ὑποχρζωςθ νά ἐπιςτρζψει, ςφμφωνα μζ τι διαδικαςία ποφ κά
κακοριςτοῦν ἀπό τιν Inter-Allied Ἐπιτροπῆσ, ἀντικείμενα ὁποιαςδιποτε φφςθσ καί
τῶν κινθτῶν ἀξιϊν ποφ λαμβάνονται μακριά, καταςχζκθκαν ἤ μεςεγγφθςθ ςτό
ἔδαφοσ εἰςζβαλε ςτιν Ἑλλάδα, Ρουμανία ἤ τι ΢ερβία, ςτίσ περιπτϊςεισ ςτίσ ὁποίεσ
εἶναι δυνατι ἡ ἀναγνϊριςι τουσ ςτι βουλγαρικι ἐπικράτεια, ἐκτόσ ἀπό τιν
περίπτωςθ τῆσ κτθνοτροφίασ, τό ὁποῖο κά πρζπει νά ἀντιμετωπίηονται ςφμφωνα μζ
τό ἄρκρο 127. Γιά τό ςκοπό αὐτό, οἱ κυβερνιςεισ τῆσ Ἑλλάδα, Ρουμανία καί τι
΢ερβικι-Κροατίασ-΢λοβενίασ μζλοσ παραδϊςει ςτιν Διαςυμμαχικι Ἐπιτροπι ἐντόσ
τεςςάρων μθνῶν ἀπό τιν ἔναρξθ ἰςχφοσ τοῦ παρόντοσ καταλόγουσ τῆσ ΢υνκικθσ
τῶν ἀντικειμζνων καί τῶν ἀξιῶν ποφ μποροῦν νά ἀποδείξουν ὅτι ἔχουν
μεταφζρονται μακριά ἀπό τίσ εἰςζβαλαν ἐδάφθ καί τά ὁποῖα μποροῦν νά
προςδιοριςτοῦν καί νά βρίςκονται ςζ βουλγαρικό ἔδαφοσ. Ἐπίςθσ, κά κάνουν
ταυτόχρονα ὅλεσ τίσ πλθροφορίεσ εἶναι δυνατόν νά βοθκιςει ςτιν ἀνακάλυψθ καί
τόν ἐντοπιςμό αὐτῶν τῶν ἀντικειμζνων. Ἡ βουλγαρικι κυβζρνθςθ ἀναλαμβάνει
τιν ὑποχρζωςθ νά διευκολφνουν μζ κάκε τρόπο ςτιν ἐξουςία τθσ, ἡ ἀνακάλυψθ
τῶν ἐν λόγῳ ἀντικειμζνων καί τῶν κινθτϊν ἀξιῶν, καί νά περάςει ἐντόσ τριῶν μθνῶν
ἀπό τιν ἔναρξθ ἰςχφοσ ulto τῆσ παροῦςασ ΢υνκικθσ ἕνασ νόμοσ ἀπαιτεῖ ἀπό ὅλουσ
τοφσ Βοφλγαρουσ ὑπθκόουσ νά ἀποκαλφψει ὅλα αὐτά τά ἀντικείμενα καί τοφσ
τίτλουσ κατοχι τουσ ἐπί ποινι νά ἀντιμετωπίηονται ὡσ ἀποδζκτεσ τῶν κλοπιμαίων».
« Ἄρκρο 126. Ἡ Βουλγαρία ἀναλαμβάνει τιν ὑποχρζωςθ νά ἀναηθτιςει καί ἀμζςωσ
νά ἐπιςτρζψουν ςτιν Ἑλλάδα, Ρουμανία, καί τι ΢ερβικι-Κροατίασ-΢λοβενίασ μζλοσ
ἀντίςτοιχα ὁποιαδιποτε ἀρχεῖα ἤ ἀρχεῖα ἤ ὁποιαδιποτε ἀντικείμενα
ἀρχαιολογικοῦ, ἱςτορικοῦ ἤ καλλιτεχνικοῦ ἐνδιαφζροντοσ ποφ ἔχουν λθφκεῖ μακριά
ἀπό τά ἐδάφθ τῶν χωρῶν αὐτῶν κατά τι διάρκεια τθσ ςθμερινό πόλεμο. Κάκε
διαφορά μεταξφ τῶν Δυνάμεων ἀναφζρεται παραπάνω καί τι Βουλγαρία ὡσ πρόσ
τιν ἰδιοκτθςία τουσ, ὁποιωνδιποτε τζτοιων ἀντικειμζνων κά πρζπει νά
παραπζμπεται ςζ διαιτθτι ποφ κά ὁριςτεῖ ἀπό τιν Inter-Allied Ἐπιτροπι, καί τοῦ
ὁποίου ἡ ἀπόφαςθ εἶναι ὁριςτικι.

30. http://www.imdramas.gr/n/1386/Επιβατιριοσ-Λόγοσ.