ΚΤΡΙΑΚΗ 26 ΥΕΒΡΟΤΑΡΙΟΤ 2017 ΕΣΟ΢ 17Ο ΑΡΙΘΜ.

ΥΤΛΛΟΤ 845

ΚΤΡΙΑΚΗ ΣΗ΢ ΣΤΡΙΝΗ΢
"Εσπερινός Κυριακής της ΢υγχώρεσης"
(Μητροπολίτης ΢ουρόζ, Αντώνιος Bloom)

ΚΤΡΙΑΚΑΣΙΚΗ ΕΥΗΜΕΡΙΔΑ ΙΕΡΟΤ ΝΑΟΤ ΑΓΙΟΤ ΠΑΝΣΕΛΕΗΜΟΝΟ΢ ΑΜΠΕΡΙΑ΢ ΦΑΝΙΩΝ
[...] ΢υγχωρῶ δὲν σημαίνει ξεχνῶ ὅ,τι Ἄς μάθουμε νὰ συγχωροῦμε, ἔτσι
ἔχει συμβεῖ, ἀλλὰ ἐπωμίζομαι τὸ βάρος ὥστε οἱ ἄλλοι νὰ μποροῦν νὰ
τῆς ἀδυναμίας ἑνὸς ἄλλου ἀνθρώπου, ἤ θεραπευθοῦν ἀλλὰ νὰ μποροῦμε καὶ οἱ
μερικὲς φορὲς τὸ κακὸ ἑνός ἄλλου ἴδιοι νὰ θεραπευθοῦμε. Ἄς
ἀνθρώπου. Λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: προσευχηθοῦμε τώρα μαζί, μὲ μιὰ ψυχή,
«Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε». Καὶ μ’ ἕνα νοῦ· καὶ ὅταν θὰ ἔρθουμε νὰ
αὐτὰ τὰ φορτία εἶναι πολὺ συχνὰ ἡ γονατίσουμε μπροστὰ στὴν εἰκόνα τοῦ
ἀποτυχία τοῦ καθενὸς ἀπὸ ἐμᾶς νὰ Φριστοῦ καὶ τῆς Θεοτόκου, νὰ στραφοῦμε
φανοῦμε ἀντάξιοι τῆς κλήσης μας· ἡ ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλο ἕτοιμοι νὰ
ἀνικανότητά μας ν’ ἀγαπᾶμε, νὰ συγχωρεθοῦμε καὶ νὰ συγχωρέσουμε, μὲ
ἀποδεχόμαστε, νὰ ὑπηρετοῦμε, νὰ βοηθᾶμε ὁ ἕνας τὸν ὅποιο κι ἄν εἶναι γιὰ μᾶς τὸ τίμημα. Ἀμήν.
ἄλλο στὸ δρόμο ποὺ ὁδηγεῖ στὸν Θεό. Ἔτσι ἄς κρίνουμε
τὴν ψυχή μας, τὴ ζωή μας· νὰ κρίνουμε δίκαια καὶ τίμια,
καὶ νὰ ζητήσουμε συγχώρεση ὄχι μόνο ἀπὸ τὸν Θεὸ - «Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τοῦ παιδός
αὐτὸ ὑπὸ μίαν ἔννοια μᾶς φαίνεται τόσο συχνά πιὸ σου, ὅτι θλίβομαι· ταχὺ ἐπάκουσόν μου· πρόσχες τῇ
εὔκολο ἀπὸ τὸ νὰ ζητήσουμε συγχώρεση ἀπὸ τὸν ψυχῇ μου καὶ λύτρωσαι αὐτήν» (Ψαλμ. 68,18-19).
πλησίον μας. Ἀλλὰ ἄς ζητήσουμε συγχώρεση ἀπὸ αὐτοὺς (προκείμενο κατανυκτικού εσπερινού)
ποὺ ἔχουμε προσβάλλει μὲ τὸν ἕνα ἤ τὸν ἄλλο τρόπο,
ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ δὲν βοηθήσαμε στὸ ταξίδι ΢ε συγχωρώ...
τους πρὸς τὸν Θεό. Εἴμαστε όλοι ἀδύναμοι, ὅλοι
χρειαζόμαστε στήριξη. ΢τηρίζουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον; Ἤ Τπάρχουν τα συγχωρώ τα γεμάτα έπαρση. Εννοούν:
διαλέγουμε αὐτοὺς ποὺ θέλουμε νὰ στηρίξουμε, ἐπειδὴ εγώ ο καλότατος, ο γενναιόκαρδος, ο άριστος, ο
τοὺς συμπαθοῦμε, ἐπειδὴ τὸ νὰ τοὺς στηρίζουμε εἶναι γιὰ ακομπλεξάριστος, συγχωρώ βέβαια εσένα, ο οποίος, σαν
μᾶς χαρά, ἐπειδή αὐτὸ σημαίνει ὅτι αὐτοὶ ἐπίσης μυρμήγκι που είσαι, τι βλάβη θα μπορούσες να μου
ἀνταποκρίνονται ἀπὸ εὐγνωμοσύνη, ἀπὸ φιλία; προξενήσεις<
Ἄς στραφοῦμε στὸν καθένα ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ θὰ μᾶς Τπάρχουν τα συγχωρώ του καλόπαιδου του Θεού! Δες,
συναντήσουν σήμερα κατὰ πρόσωπο, καὶ ὅταν ποῦν Θεέ μου, πόσο εντάξει δούλος ΢ου είμαι, πόσο καλός
«συγχωρέστε με» ἄς ἀναρωτηθοῦμε: «Σί ἔχω γιὰ νὰ μαθητής, ΢ε υπακούω, ακολουθώ τις διδαχές ΢ου,
συγχωρεθεῖ;» Καὶ νὰ ὑποκλιθοῦμε μπροστὰ στὸ ἄλλο μιμούμαι το παράδειγμα ΢ου, και φρόντισε να με
πρόσωπο καὶ νὰ ἀνταποκριθοῦμε μὲ τὸν ἴδιο τρόπο, διότι ανταμείψεις σύντομα.
ποιὸς ἀπὸ ἐμᾶς ὑπῆρξε γιὰ τοὺς ἄλλους φῶς στὴν πορεία Τπάρχουν τα συγχωρώ τα πανεύκολα. Σώρα πλέον
του πρὸς τὸν Θεό, στήριγμα σὲ στιγμὲς ἀδυναμίας; που το πρόβλημα το οποίο μου προκάλεσες δεν
Ἄς ἀρχίσουμε τώρα τὴν πορεία μας πρὸς τὸν Γολγοθά, υφίσταται -εσύ με απάτησες μεν, αλλά εγώ τώρα βρήκα
ἔτσι ὥστε ὅταν σταθοῦμε πρόσωπο μὲ πρόσωπο μὲ τὸν έναν άλλο πανέμορφο και πλούσιο άντρα, ευτυχώς
Φριστὸ νὰ μὴν εἴμαστε σὰν τὸ πλῆθος ἐκείνων τῶν δηλαδή που με απάτησες και σώθηκα, άνοιξαν τα μάτια
ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἤλπισαν ὅτι ὁ Φριστὸς θὰ κατέβει μου-, σου απευθύνω ένα μεγαλειώδες «σε συγχωρώ»!
ἀπὸ τὸ σταυρὸ καὶ ὅτι θὰ εἶναι εὔκολο νὰ γίνουν μαθητές Καμαρώνω μειώνοντας σε. Προσφέρω συγγνώμη άκοπη,
Σου. Ἄς σταθοῦμε στὸ πλῆθος ὅπως στάθηκε ἡ Μητέρα χωρίς κόστος, χωρίς θυσία· με αυταρέσκεια. Κυρίως δε
τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης. Καὶ ἄς μὴ βροῦμε στοιχίζει, δεν πονάει διότι όλες οι συνθήκες άλλαξαν,
σοβαροὺς λόγους γιὰ νὰ μὴν συγχωρέσουμε.[...] αυτός είναι ο λόγος άλλωστε που σε συγχωρώ.

ΕΥΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΢ΕΛΙΔΑ 1 από 4 Ι. Ν. ΑΓΙΟΤ ΠΑΝΣΕΛΕΗΜΟΝΟ΢
ΚΤΡΙΑΚΗ 26 ΥΕΒΡΟΤΑΡΙΟΤ 2017 ΕΣΟ΢ 17Ο ΑΡΙΘΜ. ΥΤΛΛΟΤ 845
Και ασφαλώς, το πιο συνηθισμένο, υπάρχουν με ψυχική ανάταση· με προσευχή. Να ζούσα την αληθινή
συγχωρώ που δεν τα εννοούμε. Σα πετάμε αμέσως, πνευματική ζωή. Σώρα όμως, μέσα στον κόσμο,
επιπόλαια, τυπικότατα, άδεια σαν φακέλους δίχως μπλεγμένος στη ρουτίνα της ζωής, αλυσοδεμένος με τα
επιστολή μέσα, σαν φέιγ βολάν διαφήμισης, σαν ένα δεσμά της οικογένειας και των κοινωνικών
ψυχαναγκαστικό και κούφιο χαιρετισμό. Οι υποχρεώσεων, υποχρεωμένος να λέω τα κατά συνθήκη
ψυχαναγκασμοί είναι πάντα κούφιοι. Μιμούνται ένα λεγόμενα ψέματα, με το κεφάλι πάντοτε κάτω, δεν
περιεχόμενο, αλλά είναι κενοί. γίνεται τίποτα». Και σου δημιουργεί ο αρχέκακος ένα
«Σι κάνετε;» άλλοθι αμέλειας: δεν κάνω τίποτε, ή κάνω ελάχιστα,
«Καλά! Εσείς;» γιατί ακριβώς δεν μ π ο ρ ώ να κάνω κάτι άλλο. Γιατί έτσι
«Κι εμείς καλά!» είναι η «κανονικότητα» της ζωής μέσα στον κόσμο.
«Φαίρετε!» Και ησυχάζεις μ’ αυτόν τον τρόπο την ένοχη
«Πολύ καλημέρα σας!» συνείδησή σου. Και πείθεσαι μάλιστα ότι η χριστιανική
«Επίσης!» ζωή είναι μόνο για τους μοναχούς και τους καλόγερους.
«Σα όμοια!» ΢αν την κυρία κάποτε που απηυδισμένη από τα
Ούτε καλά είμαστε, ούτε να χαίρεστε εσείς έχουμε οικογενειακά της βάρη, από τις υποχρεώσεις της
όρεξη, ούτε να είναι καλή η μέρα σας ευχόμαστε όταν καθημερινότητας με τον σύζυγο και τα παιδιά της, μου
εμείς περνάμε μια τόσο ζόρικη μέρα. Σα επίσης δεν έχουν είπε με απόλυτη σοβαρότητα: «Θέλω να πάω σε ένα
αντιστοιχίες, τα όμοια εννοούν εντελώς ανόμοια. Αξία μοναστήρι. Εκεί μόνο θα βρω τη γαλήνη που έχω ανάγκη.
έχει να μπορείς να συγχωρείς εκείνον που σε πόνεσε, ενώ Εκεί θα ζήσω την πνευματική ζωή που ονειρεύομαι». Και
ο πόνος διαρκεί και καίει. Η πιο αληθινή, η πιο το πίστευε. Και το ‘χε σχεδόν αποφασισμένο. Κι είναι
σπαραχτική συγγνώμη που δόθηκε ποτέ ήταν η παγίδα, γιατί υπάρχει αληθοφάνεια: αυτό δείχνει η
συγγνώμη πάνω σε σταυρό από έναν αιμορραγούντα πραγματικότητα των πολλών, ακόμη και των
νεαρό σταυρωμένο. Σότε μόνο. χριστιανών, των ανθρώπων της Εκκλησίας.
Ενόσω υποφέρεις από την αδικία που σου έγινε να Αλλά έτσι χωρίς να το καταλάβεις, παρασύρεσαι στην
συγχωρείς, να το εννοείς με καθαρή καρδιά για εκείνον αίρεση της διάσπασης της χριστιανικής ζωής. ΢την
που σε αδίκησε. Να συγχωρείς διότι καταλαβαίνεις ίσως αθέλητη και ανεπίγνωστη υποβάθμιση του λόγου του
την πρόθεση του τη διαφορετική από την πράξη του. Φριστού, ή ακόμη χειρότερα, στον παραμερισμό Σου από
Διότι υποψιάζεσαι το «δεν ξέρει τι κάνει»<Διότι δέχεσαι τη ζωή σου, γιατί τάχα δεν τα κανόνισε όπως έπρεπε:
πως είναι πλάσμα ατελές και ταλαίπωρο ακριβώς όπως ζητάει το θέλημα του Θεού, που είναι τελικά όμως μόνο
εσύ, πέφτει σε λάθη από αδυναμίες και ανοησίες για τους λίγους, για τους εκλεκτούς! ΢αν να υπάρχουν
προπατορικές. Σο σπουδαιότερο, διότι δέχεσαι ότι κι εσύ δύο ευαγγέλια!
έχεις πράξει ακόμη χειρότερες αδικίες, ακόμη πιο Ο άγιος Ιωάννης σε προσγειώνει, γιατί σε αγαπά: η
επικίνδυνες κουταμάρες, ασυναισθησίες αλλά και αμέλεια της χριστιανικής ζωής στον κόσμο δεν έχει
αναισθησίες με εγωισμό εξωφρενικό. Σότε μετράει. Σότε δικαιολογία, δεν έχει άλλοθι. Είσαι κοντά στη βασιλεία
συγχωρείς, τότε λύνεις δεσμά και αποδεσμεύεσαι. του Θεού, είσαι μέσα στον Φριστό δηλαδή, αν προσπαθείς
Πονώντας. στην ουσία ένα πράγμα: να κρατάς λίγο την αγάπη προς
Τ.Γ. Ο Αντόνιο Πόρτσια λέει «Ναι, αυτό είναι το καλό: τον συνάνθρωπο. Να μην τον αδικείς σε οτιδήποτε
να συγχωρείς το κακό. Δεν υπάρχει άλλο καλό.» πρώτα, και ό,τι καλό μπορείς να του κάνεις, να το κάνεις
(από τη Μάρω Βαμβουνάκη) χωρίς δισταγμό. Και κυρίως: αφού είσαι έγγαμος, μην
ξενοκοιτάς. Μένε πιστός στο στεφάνι σου!
«Δεν υπάρχει δεν μπορώ. Τπάρχει δεν Δεν είπε τυχαία ο όσιος γέρων Παΐσιος: «Δεν υπάρχει
θέλω. Και υπάρχει δεν θέλω, γιατί τελικά δεν δεν μπορώ. Τπάρχει δεν θέλω. Και υπάρχει δεν θέλω,
αγαπώ». γιατί τελικά δεν αγαπώ».
(Μικρές στάσεις στην Κλίμακα του Αγ.Ιωάννου του
π.Γεωργίου Δορμπαράκη)
«Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ερώτησαν:
Πώς μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε
Περί προσευχῆς
περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις ν’
ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή»; Και τους απήντησα:
Ὁ Γέροντας Παΐσιος εἶπε:
«Όσα καλά μπορείτε, να τα κάνετε· κανένα να μη
‚Ρίξτε τό μεγαλύτερο βάρος τοῦ ἀγώνα σας στήν
περιγελάσετε, κανένα να μη κλέψετε, σε κανένα να μην
προσευχή, γιατί αὐτή θά σᾶς κρατάει σέ ἐπαφή μέ τό
ειπήτε ψέματα, κανένα να μη περιφρονήσετε, κανένα να
Θεό. Καί ἡ ἐπαφή αὐτή πρέπει νά εἶναι συνεχής. Ἡ
μη σκανδαλίσετε. ΢ε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα
προσευχή εἶναι τό ὀξυγόνο τῆς ψυχῆς, εἶναι ἀνάγκη τῆς
να μην πλησιάσετε. Αρκεσθήτε στην ιδική σας γυναίκα
ψυχῆς καί δέν πρέπει νά θεωρεῖται ἀγγαρεία. Ἡ
(πρβλ. Λουκ. Γ΄ 14). Εάν ζήτε έτσι, «ου μακράν εστε της
προσευχή γιά νά εἰσακουστεῖ ἀπό τό Θεό, πρέπει νά
βασιλείας των ουρανών» (Μάρκ. ιβ΄ 34)» (λόγ. α΄ 38).
γίνεται μέ ταπείνωση, μέ βαθιά συναίσθηση τῆς
Είναι παγίδα που σου στήνει πολλές φορές εκ δεξιών
ἁμαρτωλότητάς μας καί νά εἶναι καρδιακή. Ἐάν δέν εἶναι
ο πονηρός: «ας ήμουνα καλόγερος. Να ζούσα ελεύθερος·
ΕΥΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΢ΕΛΙΔΑ 2 από 4 Ι. Ν. ΑΓΙΟΤ ΠΑΝΣΕΛΕΗΜΟΝΟ΢
ΚΤΡΙΑΚΗ 26 ΥΕΒΡΟΤΑΡΙΟΤ 2017 ΕΣΟ΢ 17Ο ΑΡΙΘΜ. ΥΤΛΛΟΤ 845
καρδιακή, δέν ὠφελεῖ. Ὁ Θεός ἀκούει πάντοτε τήν δύσκολα τα πράγματα. Εσύ θα δίνεις αυτό που μπορείς,
προσευχή τοῦ ἀνθρώπου, πού εἶναι πνευματικά το λίγο, κι ο άλλος θα ζητάει συνέχεια πιο πολύ.
ἀνεβασμένος. Ἡ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς βοηθάει πολύ Η χημεία των σχέσεων, το πιο δύσκολο, το πιο
τήν προσευχή, γιατί θερμαίνει τήν ψυχή καί τήν γοητευτικό, το πιο μυστήριο...Μιλάμε για μεγάλη
προετοιμάζει‛. άσκηση... (π.Ανδρέας Κονάνος)
Γιά τή συγκέντρωση τοῦ νοῦ στήν προσευχή, τήν
ὁποία δέν πετυχαίνουν οἱ ἄνθρωποι πού ἀσχολοῦνται μέ Μου αρέσουν οι άνθρωποι που ξέρουν να
πολλές ὑποθέσεις, ὁ Γέροντας Παΐσιος εἶπε:
δίνουν την ψυχή τους.
‚Ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὅπως τό μικρό παιδί, πού
πηγαίνει κάπου νά παίξει καί μόλις τοῦ ἀρέσει τό μέρος,
Μου αρέσουν οι άνθρωποι που σ’ αφήνουν να δεις την
συνηθίζει καί πηγαίνει συνέχεια ἐκεῖ. Ἔτσι καί ὁ
καθαρότητα της ψυχής τους στα μάτια τους.
ἄνθρωπος, ὅταν καταπιάνεται μέ πολλά ἄλλα θέματα,
Αυτοί που είναι «αυτοδίδακτοι» σε όλους τους ρόλους
ἐκτός ἀπό τά πνευματικά, κι ἔχει πολλές βιοτικές
της ζωής τους, και δε χρειάζεται να τους υποδυθούν γιατί
μέριμνες, εἶναι φυσικό ὁ νοῦς του νά τρέχει συνέχεια σ’
απλούστατα τους ζούνε!
ὅλα αὐτά‛.
Αυτοί οι άνθρωποι κατά κανόνα είναι αυθεντικοί,
(Ἁγίου Παισΐου τοῦ Ἁγιορείτου, από το περιοδικό της Ι.
Μητροπόλεως Λεμεσού «Παράκληση», Σεύχος 58) αυτοδημιούργητοι, αυτάρκεις, γαλαντόμοι και
χουβαρντάδες σε όλα τους!
Σα λίγα που γίνονται πολλά... Κυρίως στα συναισθήματά τους!
Δε τα τσιγκουνεύονται, δε μιζεριάζουν, δεν
Ναι, δεν αναλώνονται να μετρούν και να ζυγιάζουν πόσα έδωσαν,
μπορούμε όλα να τα πόσα πήραν, πόσα τους μένουν.
αλλάξουμε. Αλλα Ανοίγουν διάπλατα τις πύλες της ψυχής τους να μπεις
γιατί θα έπρεπε; Ας να σεργιανίσεις και να «πάρεις» όσα χρειάζεσαι<
μάθουμε να ζούμε με Δίνουν, δίνουν, κι όσο πιο πολλά σ’ αφήνουν να
τα λίγα που μπορούν πάρεις, τόσο πιο πολλά έχουν για δόσιμο!
να γίνουν πολλά, Εξαργυρώνουν «ψυχή» σε καθετί που πράττουν.
όταν τα εκτιμήσουμε Με ψυχή θα γελάσουν! Με ψυχή θα πονέσουν!
και τα Με ψυχή θα κλάψουν! Με ψυχή θα σ’ αγαπήσουν!
αξιολογήσουμε Με ψυχή θα σ’ αγκαλιάσουν και θα νιώσεις μεμιάς να
σωστά. Η ζωή περνά και χάνεται μαζί και οι ευκαιρίες ενώνονται όλα τα σπασμένα κομμάτια σου<
που μας χαρίζει ο Θεός. Ας ζήσουμε αυτό το δώρο του Με ψυχή θα πληρώσουν τα λάθη και τις επιλογές που
Κυρίου, κι ας μην είναι όλα τέλεια. Να σε βρίσκει το δε τους «βγήκαν» όπως τις περίμεναν τελικά και θ’
βράδυ και πριν ξαπλώσεις στο κρεβάτι, να μην λες "ουφ αποχωρίσουν απ’ όπου περισσεύουν!
παει πέρασε κι αυτή η μέρα", αλλά "δοξα τω Θεώ έζησα Με τη ψυχή σπαταλημένη μα το κεφάλι ψηλά!
κι σήμερα....". Κι ας νιώθουν να σέρνονται<
Άλλωστε η τέχνη της ζωής είναι να κερδίζεις την μάχη Θα δεις μια πλάτη στιβαρή ν’ απομακρύνεται με βήμα
με τον χρόνο. Αυτός να μετράει τις μέρες και εσύ να ζείς σταθερό, που ξεχειλίζει Αξιοπρέπεια κι ας έχει
με πάθος τις στιγμές. γκρεμιστεί όλος ο κόσμος τους!
(π.λίβυος) Οι άνθρωποι αυτοί, – αμετανόητοι- αφού μαζέψουν τα
κομμάτια τους, και περιθάλψουν τις πληγές τους, θα
Η χημεία των σχέσεων ξανα-διαθέσουν τη ψυχή τους προς εξαργύρωση<χωρίς
καμιά δυσπιστία ή καχυποψία!
Γι’ αυτό είναι ανεκτίμητοι, ιδιαίτεροι και σπάνιοι!
Τπάρχουν άνθρωποι που το λουλούδι της καρδιάς
Γιατί είναι αθεράπευτα δοτικοί!
τους ανθίζει όταν ποτίζονται λίγο λίγο. Με το
Έχουν αυτό το «κουσουράκι»<που τους κάνει
σταγονόμετρο. Σο πολύ, τους πνίγει. Σρομάζουν,
ξεχωριστούς!
αγχώνονται, και φεύγουν. Μοιάζουν με βασιλικό
«Ρέστα» καταδέχονται να πάρουν μόνο «Από
πλατύφυλλο ή με άνθος ερήμου. Αν ένας πληθωρικός
Χυχής»<
και σούπερ ευαίσθητος τύπος γνωρίσει μια τέτοια
Αλλιώς, τα χαρίζουν! κι απομακρύνονται, από κει που
κοπέλα, κι όλη μέρα την πολιορκεί με την αγάπη του,
ασύστολα τους κλέβουν<
πάει, την έχασε.
(http://anonymoigr.blogspot.com)
Άλλες ψυχές όμως, αντίθετα,θέλουν χορταστικό νερό,
όλη μέρα πότισμα και υγρασία. Κάτι σαν ορυζώνας η
Σο μεγάλο ταξίδι – Μ.΢αρακοστή
ψυχή τους. Όσο τους δίνεις, τόσο σε θέλουν
περισσότερο. Σους αρέσει να ακούν ατέλειωτα
Όταν κάποιος ξεκινάει για ένα ταξίδι θα πρέπει να
γλυκόλογα, να στέλνεις διαρκώς μηνύματα. Αν είσαι
ξέρει που πηγαίνει. Αυτό συμβαίνει και με τη Μεγάλη
βαρύς τύπος, και γνωρίσεις έναν τέτοιο άνθρωπο,
΢αρακοστή. Πάνω απ' όλα η Μεγάλη ΢αρακοστή είναι
ΕΥΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΢ΕΛΙΔΑ 3 από 4 Ι. Ν. ΑΓΙΟΤ ΠΑΝΣΕΛΕΗΜΟΝΟ΢
ΚΤΡΙΑΚΗ 26 ΥΕΒΡΟΤΑΡΙΟΤ 2017 ΕΣΟ΢ 17Ο ΑΡΙΘΜ. ΥΤΛΛΟΤ 845
ένα πνευματικό ταξίδι που προορισμός του είναι το εμβέλειας άπό τη θρηνητική προσευχή αύτών πού
Πάσχα, «η Εορτή Εορτών». Είναι η προετοιμασία για την μετανοούν.
«πλήρωση του Πάσχα, που είναι η πραγματική Ή παράδοση τής Εκκλησίας λέει πώς, οταν κάποτε
Αποκάλυψη». Για το λόγο αυτό θα πρέπει να αρχίσουμε κηδεύανε τό μονάκριβο παιδί μιας χήρας μάννας, έτυχε
με την προσπάθεια να καταλάβουμε αυτή τη σχέση που νά περνάει άπό κεΐ μιά όνομαστή γιά τήν άμαρτία της
υπάρχει ανάμεσα στη ΢αρακοστή και το Πάσχα, γιατί γυναίκα πού, μπροστά στο οδυνηρό θέαμα, δέν άντεξε
αυτή αποκαλύπτει κάτι πολύ ουσιαστικό και πολύ καί, σηκώνοντας τά μάτια στον ούρανό, έβγαλε
σημαντικό για τη Φριστιανική πίστη και ζωή μας.[...] άπελπισμένη κραυγή: όχι γιά μένα πού είμαι βουτηγμένη
Ένα ταξίδι, ένα προσκύνημα! Καθώς το αρχίζουμε, σέ βούρκο, όχι γιά μένα πού άσύστολα άμαρτάνω, αλλά
καθώς κάνουμε το πρώτο βήμα στη «χαρμολύπη» της γι’ αύτή τή μάννα πού σπαράζει, γι’ αύτή τή μάννα πού
Μεγάλης ΢αρακοστής βλέπουμε μακριά, πολύ μακριά – διπλώθηκε στά δύο, Φριστέ μου, κάνε έλεος καί φέρε
τον προορισμό. Είναι η χαρά της Λαμπρής, είναι η πίσω τό παιδί της... καί τό νεκρό παιδί άναστήθηκε!
είσοδος στη δόξα της Βασιλείας. Είναι αυτό το όραμα, η Δέν ύπάρχει τίποτα πιό ισχυρό άπό τόν άνθρωπο πού
πρόγευση του Πάσχα, που κάνει τη λύπη της Μεγάλης αναγνωρίζει τήν άμαρτία του! Δέν υπάρχει τίποτα πιό
΢αρακοστής χαρά, Υως, και τη δική μας προσπάθεια μια ισχυρ άπό τόν άνθρωπο πού έκθέτει την αμαρτία του, γιά
«πνευματική άνοιξη». Η νύχτα μπορεί να είναι σκοτεινή νά εκθέσει τόν εαυτό του. Δεν υπάρχει τίποτα πιό ισχυρό
και μεγάλη, αλλά σε όλο το μήκος του δρόμου μια άπό τόν άνθρωπο πού νιώθει άνάξιος νά προσευχηθεί
μυστική και ακτινοβόλα αυγή φαίνεται να λάμπει στο και όμως προσεύχεται. Πού νιώθει άνάξιος νά
ορίζοντα. «Μη καταισχύνης ημάς από της προσδοκίας εισακουστεί και γι’ αυτό εισακούεται! Πού νιώθει άνάξιος
ημών, Υιλάνθρωπε!» νά βρεί έλεος και γι’ αύτό βρίσκει! Ό Φριστός είναι
(Από το Βιβλίο «Μεγάλη ΢αρακοστή» Αλέξανδρου σκυμμένος πάνω του! Είναι σκυμμένος πάνω άπ’ αύτόν
΢μέμαν Εκδ. Ακρίτας) πού μετάνιωσε καί μετανιωμένος κλαίει.[...]
Πίστεψέ με...Τπάρχει τρόπος νά Ανατρέψουμε τη
Καιρός Μετανοίας...! φυσική, τάξη τών πραγμάτων! 'Τπάρχει τρόπος νά
γλυτώσουμε άπ’ το καμίνι, νά μετακινήσουμε τά βουνά,
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για νά μεταθέσω τα βουνά νά κρυσταλλώσουμε τΙς θάλασσες και νά περπατήσουμε
πού μοΰ κλείνουν τό δρόμο, παρά μόνο ή συναίσθηση ότι πάνω σ’ αυτές:
είναι και δική μου ευθύνη τό Αδιέξοδο. Δεν υπάρχει Ή άγια ταπείνωση: έφταιξα. Ή άγια συναίσθηση:
άλλος τρόπος για νά εξουδετερώσω τούς ογκόλιθους πού δίκαια πάσχω. Ή άγια μετάνοια: επιθυμώ νά
κατευθύνονται πάνω μου, παρά μόνο η συναίσθηση ότι επανορθώσω. Ή εκζήτηση τοΰ ελέους: εγώ ώς άνθρωπος
φταίω. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για νά άντιμετωπίσω άμάρτησα, Έσύ ώς Θεός έλέησέ με... ώς Υιλόστοργος
την έπερχόμενη συμφορά, παρά μόνον ή βαθιά Πατέρας και ώς Έλεήμων Βασιλιάς.[...]
συναίσθηση ότι ημάρτηκα τω Κυρίω μου και οτι δίκαια (απο την ιστοσελίδα Άγια Μετέωρα)
πάσχω. Σό νά πιστεύω οτι άνέβηκα στον σταυρό και δε με
Δίκτυο Προσευχής
άνέβασαν άλλοι, τό νά άναλαμβάνω την αίτια τής
συμφοράς μου, τό νά ομολογώ την άμαρτία μου εχει Από την Κυριακή 5 Ιουλίου 2015 και κάθε
μέσα του δυνατή την ελπίδα της θεραπείας μου. Όπως βράδυ 11.00 – 12.00, όσοι θέλουμε, να κάνουμε
έγινε με τό ληστή το σταυρωμένο στα δεξιά τοΰ Φριστού! στο σπίτι μας την Παράκληση στην Παναγία μας και
Σό να παραβλέπω όμως τη δική μου ευθύνη, τό να την Ευχή να σκεπάσει την Πατρίδα μας και τον Λαό μας.
υποστηρίζω με αλαζονεία τον εαυτό μου και να τα βάζω «Σην πάσαν ελπίδα μου εις ΢ε ανατίθημι, Μήτερ
μόνο με σένα δε μ' αφήνει να σωθώ. Μου φράζει τό δρόμο του Θεού φύλαξον ημάς υπό την ΢κέπην ΢ου»
τής σωτηρίας. Όπως έγινε μέ τό ληστή τό σταυρωμένο
στα αριστερά τοΰ Φριστού![...]
Ἐπισκεφθεῖτε τὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἐνορίας μας:
΢τοιχείο τής φύσης μας είναι ή μετάνοια. Ή http://saintpanteleimonchania.wordpress.com
άναγνώριση τού λάθους, δπως έγινε μέ τό Δαυίδ. Ή
εκζήτηση τοΰ ελέους, οπως έγινε μέ τόν τελώνη. Ή
ανάγκη νά συγχωρεθώ,οπως έγινε μέ την όσια Μαρία
Εφημερίδα ΔΙΑΚΟΝΙΑ
την Αιγύπτια. Ή άνάγκη νά άποκαταστήσω ό,τι χάλασα, ΙΕΡΟΤ ΝΑΟΤ
δπως έγινε μέ τό Ζακχαίο. Ή άνάγκη νά ξαναγυρίσω στο ΑΓΙΟΤ ΠΑΝΣΕΛΕΗΜΟΝΟ΢
σπίτι μου, νά ξαναγαπήσω και νά ξαναγαπηθώ, δπως ΑΜΠΕΡΙΑ΢ ΦΑΝΙΨΝ
έγινε μέ τον άσωτο. Όπως γίνεται μέ τόσους αμαρτωλούς ΤΠΕΤΘΤΝΟΙ ΤΛΗ΢:
πού καθημερινά γεμίζουν τον Παράδεισο! Πρωτ π.ΔΗΜΗΣΡΙΟ΢ ΚΑΣΑΠΙΔΗ΢
Δέν υπάρχουν όπλα μεγαλύτερης ισχύος άπό τά Πρωτ.π.ΕΜΜΑΝΟΤΗΛ
ΚΟΤΔΟΤΜΝΑΚΗ΢
δάκρυα αύτών πού μετανοούν. Δέν ύπάρχει
ΣΗΛ. ΙΕΡΟΤ ΝΑΟΤ: 28210-43053
ασφαλέστερος τρόπος γιά νά άποτραποϋν τά
άναπότρεπτα άπό τό ταπεινό φρόνημα αύτών πού
μετανοούν. Δέν ύπάρχει προσευχή μεγαλύτερης

ΕΥΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΢ΕΛΙΔΑ 4 από 4 Ι. Ν. ΑΓΙΟΤ ΠΑΝΣΕΛΕΗΜΟΝΟ΢