பீட்டர்

பீட்டர்
நான், சிவா, பீ ட டர மவரம வரஷ ஆரம பததிேலேய நணபர கள ஆேனோம . காரணம்
மூூவருக்கும் தனி ரூூம் ொகாடுக்கும் வைர தற்காலிகமாக பாரக்ஸ் ோபான்றிருந்த
அந்தப் ொபரிய அைறையக் ொகாடுத்தார்கள். பிறபோட சிஙகிள ரம மவரககம
கிைடத்தோபாது சிோனகிதம் வலுப்பட்டு ோவண்டாம் இந்த அைறயிோலோய ொதாடர்ந்து
இருக்கிோறாம்
என்று
ொசால்லிவிட்ோடாம்.
சிவசாமிதான்
மூூவரில்
மிகவும்
ொகட்டிக்காரன். ொரோமப சததமம ஒழஙகம ொகோணடவன. அவன் சன்னோலாரக்
கட்டிைலயும் ோமைசையயும் ஒரு அொசப்டிக் துல்லியத்தில் ைவத்திருப்பான்.
ோவட்டிகள் நீட்டாக மடிக்கப்பட்டு ொகாடியில் ொதாங்க, ொசருப்பு, படஸ, போலிஷ
எல்லாம் நியமித்த இடங்களில் இருக்கும். பறபைச சீரோக பிதககபபடடரககம.
பிேளட உைறயில இதவைர எததைன சவரஙகள ஆகியிரககிறத எனற டகமோரக
ேபோடடரககம. மணி மணியாக ைகொயழுத்து. ோநாட்ஸ் எல்லாம் ஒழுங்காக
எழுதியிருப்பான். ஒரு கிளாஸ் விட மாட்டான். எப்ோபாதும் முதல் ராங்க்.
இரண்டாவது, மூூன்றாவது என்று வந்துவிட்டால் கடுப்பாகிவிடுவான்.
சிவா எதுக்குப்ோபாயி இந்தப் பாடுபடோற, வாழ்க்ைகல ‘ராங்க்கா’ முக்கியம் என்று
பீடடர அவைன சமோதோனம ொசயத ‘பேள போய’ இதழ ஒனைறக ொகோடதத ‘பட
ஜன்ம சாபல்யாமாகும்” என்பான். நான் நடுவாந்தரம். ேதைவபபடட அளவ படதத
ேதைவபபடட அளவ மோரக வோஙகி தடககோமல போஸ ொசயத விடேவன. பீடடர
எல்லாவற்றிலும் ோநொரதிர். ரமககள வநத உடேனேய சிவோவின போகொகடைடத
தளோவி எதோவத சிலலைற, ோநாட்டு இருந்தால் சுவாதீனமாக எடுத்துக்ொகாண்டு
சிகொரட் பற்ற ைவத்து ஆஷ்ட்ோரைய சிவாவின் படுக்ைக ோமல் ைவத்துக் ொகாண்டு
குடிப்பான். எப்ோபாதும் என் படுக்ைகயிோலா, சிவாவின் படுக்ைகயிோலாதான்
படபபோன. அவன் படுக்ைக பூூரா பைழய துணி, நியூூஸ் ோபப்பர், எரால்ட் ராபின்ஸ்
என்று பலதும் இருக்கும். ஒரு நாள் “உன் படுக்ைகைய க்ளீன் பண்ணா
போமபதோணடோ வரம பீடடர” எனறோன சிவோ.
“அைத எதுக்கு க்ளீன் பண்ணணும். கடவுள் நம்ைம பைடச்சது எதுக்குத்
ொதரியமோ சிவோ? குளிக்கறதுக்கு இல்ைல. களிக்கிறதுக்கு... மைலயாளக் களி.”
“ோவண்டாம் ொசால்லாோத.”
“பீடடர! குளிடா ோவர்ைவ நாத்தம் தாங்கைல” நான்.
“என்ன ொவைளயாடோற... ேபோன வோரமதோேன களிசேசன. ொரோமப களிசசோ ஜளப
படசசககம ஐயேர” எனற தன கிததோைர எடதத ைவததகொகோணட அதன
கம்பிகைள இறக்கி ொடாய்ங் ொடாய்ங் என்று பிட்ச் ைபப்ைப ைவத்து ட்யூூன்
பணணி ரோததிரி பதிேனோர மணிகக ‘வி ஆல லீவ இன எ ொயலேலோ சபமரின’
என்று அற்புதமாகப் பாடுவான்.
பறபல திைசகளிலிரநதம “ஷோடோப!” என்று அதட்டல்கள் ோகட்கும்.
ேஷவ பணண மோடடோன. குளிக்க மாட்டான். எங்கள் எல்ோலார் சட்ைடையயும்
ேபோடடகொகோணட சினிமோ, ொமஸ் ோபாவான். என் ொசருப்பு என் ொசருப்பு; உன்
ொசருப்பு, என் ொசருப்பு என்பதுதான் அவன் ோமாட்ோடா. அோதோபால் எைதயும்
எடுத்துக் ொகாள்வான். இவ்வளவு இருந்தும் என்னாலும் சிவசாமியாலும் பீட்டைர
ொவறுக்க முடியவில்ைல. காரணம் அவன் மற்ற திறைமகள். எைதயும் ஒரு சிரிப்பில்
1

பீட்டர்

சமாளித்துவிடும் தன்ைம. சிரிப்ொபன்றால் ‘கட’ொவன்ற சிரிப்பு. கண்களும்
ஒத்துைழத்து நமக்கும் ொதாற்றிக்ொகாள்ளும் சிரிப்பு. ோகாபோம கிைடயாது. அவைனக்
ொகான்று இரண்டு துண்டமாக்கி சாரிடா என்றால் ோபாதும், சிரித்து விடுவான்.
இத்தைன அழுக்கின் இைடயிலும் அவன் பச்ைசக் கண்ணின் வசீகரமும் சிரிப்பும்
அவைன ொவறுக்க முடியாமல் ொசய்தன.
பீடடர ொடனனிஸ, கிரிக்ொகட் எல்லாவற்றிலும் விற்பன்னன். நல்ல பாட்ஸ்மன்,
விக்ொகட் கீப்பர். ஒரு முைற பச்ைசயப்பாஸ் உடன் இன்டர் காோலஜிோயட் ஆடப்
ேபோய பீடடர மடடம கைடசிவைர நோட அவடடோக இரநதோன. நான் வழக்கம்ோபால்
ஒன்பது டவுனில் ோபாோனன். பதிொனடட ரனகள போககியிரநதத. ேதோறறவிடடத
என்று பலர் வீட்டுக்குப் ோபாக ஆயத்தமானர்கள். முதல் இரண்டு பந்ைத
எப்படிோயா தடுமாறி விைளயாடிவிட்டு டிப் பண்ணி ஓடி விட்ோடன். பீடடர
போககியிரககம நோனக பநதகளில 4, 4, 4, 6 என்று பதிொனட்டு ரன்
அடித்துவிட்டான். காட்டடி. பசைசயபபோஸகோரரகள அபபடேய பிரமிதத ேபோய தைல
ோமல் ைகைவத்து கீோழ உட்கார்ந்துவிட்டார்கள். நாங்கள் ஃைபனல்சில் ோபாய்ச்
ோசர்ந்து ோமாசமாக ோதாற்றதற்கும் காரணம் பீட்டர்தான். இறுதியாட்டத்துக்குள்
ஸ்ோபார்ட்ஸ்
ொசக்ரட்ரியுடன்
சண்ைடப்
ோபாட்டுக்ொகாண்டு
ராயபுரம்
தணணியடககப ேபோயவிடடோன. போதி ஆடடததில ைவேதகி எனகிற ொபணணடன
ோமாட்டார் ைசக்கிளில் வந்து ோவடிக்ைகப் பார்த்தான், கழுத்தில் ப்ளானைல
குறுக்குவாட்டாகக் கட்டிக்ொகாண்டு –
இந்த ைவோதகி என்கிற ொசைம ைமலாப்பூூர் ஐயராத்துப் ொபண்ைண பீட்டர் எப்படிச்
சந்தித்தான், எப்படிக் காதலித்தான் ோபான்ற விவரங்கள் எல்லாம் இல்ைல. ஒரு
கட்டு நீல ோபப்பரில் அவள் எழுதிய காதல் கடிதங்கைள எல்லாம் எங்களுக்குப்
படககத தரவோன. ‘பீடடர நீ இலலோமல எனகக வோழகைகேய இலைல. உன்
தைலமட ொநறறியில தவளமேபோத அநதத தைலமடயோக நோன இரககககடோதோ!
இப்ோபாோத என் ொபயைர கிறிஸ்டினா என்று மாற்றிக் ொகாண்டிருக்கிோறன்’
என்ொறல்லாம் எழுதியிருக்கும்.
“கிறுக்குடா அது. ஆனோ நோஙக இனனம கறைப இழககைல. வீ ஆர் ஸ்டில்
ஃொபரண்ட்ஸ்” என்றான். ஆஸடல தினததினேபோத. பீடடர, மாதவ நாராயணன், ோவதா
ேபோனறவரகள ரோயபரததிலிரநத கமலோ எனகிற ஒர போனம வோஙகி வநத
ொடனனிஸ ேகோரடல ேபோய உடகோரநத தணணியடககமேபோத, பீடடர ைவேதகிைய
அைழத்து வந்திருந்தான். சிவாவின் ொபாறுப்பில் விட்டுவிட்டுப் ோபானான். அன்று
ைவோதகி எங்கள் ரூூமுக்கு வந்து பீட்டர் வந்தானா என்று சிவாைவக் ோகட்டது .
சிவா காதுகளில் எல்லாம் சிவந்து ைவோதகி இந்தப் பீட்டைர நம்பி எப்படி தனியாக
வரப் ோபாகும்? உங்க அப்பா, அம்மா, அண்ணா, தஙகசசி யோரம இலைலயோ? என்ற
ேபோத அநதப ொபண ‘ேபோடோ ேசோமோறி’ எனற அவைன அதடடனோள.
பீடடர வநததம சிவோ அைதச ொசோனனேபோத “அவ அபபடப ேபசியிரககக கடோத
சிவா, தபபதோன கணடசச ொவககிேறன” எனறோன.
எதிலும் பீட்டைர எதிர்பார்க்கோவ முடியாது. ஒருநாள் ொராம்ப ோசாகமாக இருந்தான்.
‘என்னடா பீட்டர்?’ என்ற ோபாது “ைவோதகி ொசத்துட்டாடா” என்றான்.
“அய்ோயா எதனாோல?”
“அவளுக்கு அவங்க அப்பா, அம்மா ோவற மாப்பிள்ைள பார்த்திருக்காங்க. இவ
பீடடைரததோன கலயோணம பணணிபேபனன ஒதைதககோலல நிககறோ. நா படிப்பு
முடிச்சு பத்தாயிர ரூூபா சம்பளத்தில் ோவைல ொகைடக்கிறவைர கல்யாணம்
கிைடயாதுன்னுட் ோடன். போபபோர வடல எனேபோல கிறிஷடனஸகக ொகோடபபோங2

பீட்டர்

களா? அவங்க மாட்ோடன்னு ொசால்லிட்டாங்க. டகடொவணட சோபடடடடோ. இப்பதான்
ஆஸபததிரில ேபோய போரததடட வரேறன.”
பீடடர இைத வரததமிலலோமல ொசோனனத எஙகளகக வயிறைறக கலககியத.
சிவா அழுதுவிட்டான். “நீ எதுக்கு அழுவோற சிவா? நாோன கலங்காம இருக்ோகன்”
என்று ஐயர் பங்க் ோபாய் ோகால்டு ப்ோளக் சிகொரட் வாங்கச் ொசன்றோபாது “சிவா,
பீடடர இரககோனோ” எனற கரல ேகடட ைவேதகி மஞசள தடவிய கலயோணக
கடுதாசியுடன் நிற்கிறாள்!
சிவாவுக்கு அந்த அதிர்ச்சியில் இருந்து விடுபட ஒரு மாதமாகி விட்டது. “பீடடர
எைதத்தான் ோஜாக் பண்ணணும்னு விவஸ்ைத இல்ைலயாடா உனக்கு? எதுவுோம
உனக்குப் புனிதமில்ைலயா” என்றான்.
“ஒோர ஒரு விசயம் மட்டும் எனக்கு புனிதம்” என்றான்.
“என்னது?”
“ோகாபப்படாம
இருக்கறது.
அது
மட்டும்தான்
எங்க
மாமா
ொசால்லிக்
ொகாடுத்திருக்காரு. ஏர்ோபார்ஸ்ல ஒரு ைபலட் அவர். ஏர் க்ராஷ்ல ொசத்துட்டாரு.”
“ேபோன தடைவ ஆரமி கோபடனேன?”
“அப்டியா ொசான்ோனன். அது எங்க ொபரியப்பா.”
பீடடைர எதிரபோரககேவ மடயோத. சிவாசாமியும் நானும் பலமுைற அவைனத் திருத்த
முற்பட்டு ைகவிட்டு விட்ோடாம்.
“பீடடர படடோ. படககததோன உஙகபபோ கஷடபபடட அனபபிசசிரககோரடோ.”
“சிவா, எல்லாருோம பாஸ் பண்ணிட்டா எப்படி? ஃொபயில் ஆறதுக்கு ஒரு ஆளாவது
ோவண்டாமா? படககிறதகக ரோஙக வோஙகறதகக நீ இரகேக. பிட அடககிறதகக
நான் இருக்ோகன்.”
பிட அடபபத எனபைத ஒர நணகைலயோக வளரததவன. இன்ஜினியரிங் காோலஜில்
இரண்டு வைக பரீட்ைசகள் உண்டு. ஒன்று ோகள்வித்தாள், விைடதாள் வைக.
மற்ொறான்று, “ைவவா” என்று ோநரடியாக ப்ொராபசைர அவர் ரூூமில் ோபாய் சந்தித்து
அவர் ோகள்விகளுக்கு வாய்ொமாழியாக பதில் ொசால்வது. இரண்டிற்கும் சம
மார்க்குகள். வழக்கமாக, எழுதும் பரீட்ைசயில்தான் காப்பி அடிப்பார்கள். பீடடர
ைவவாயிலும் காப்பியடித்த ஒோர மாணவன் என்கிற ொபருைம ொபற்றான்!
ைவவாவுக்கு நான், சிவா பீட்டர் மூூன்று ோபரும் பாட்சாக உள்ோள ோபாோனாம்.
வரிைசயாக ப்ொராபசரின் ோடபிளில் மூூன்று ோசர் ோபாட்டிருந்ததில் உட்கார, அவர்
ஒவ்ொவாருவராக ோகள்வி ோகட்டுக்ொகாண்ோட வந்தார். பீடடர பொரோபசர ேகடட எலலோ
ோகள்விகளுக்கும் சரியாக பதில் ொசால்லி “குட் ொவரிகுட்” என்று அவர் பாராட்டித்
தைலயைசககம போககியமம ொபறறோன. சிவாதான் கால்பிட்ஸ் ஆசிோலட்டைரப் பற்றி
பொரோபசரடன ஒர வோகக வோதததில மோடடகொகோணட அவர மோரகக
கழித்துவிட்டார். நான் எப்ோபாதும் ோபால் நடுவாந்தரமாக விைடயளித்ோதன்.
மார்க்குகள் வந்தோபாது பீட்டர்தான் முதல் மார்க். எண்பத்து எட்டு. எனக்கு
அறுபத்ொதான்பது. சிவா ஃொபயில் என்று சிவப்பில் எழுதி ரிப்பீட் என்று
குறிப்பிட்டிருந்தது.
3

பீட்டர்

“ஏண்டா சிவா, பொரோபசரகிடட ேபோய ஆரகய பணேற” எனறோர பீடடர.
“இல்ைலடா. நான் ொசான்னதுதான் சரியான விைட. அப்பால வந்து ொடக்ஸ்ட்ல
போரததடேடன.”
“பீடடர, நீ எப்படிரா அத்தைன மார்க் வாங்கிோன?”
“சிம்பிள்டா ரங்குஸ்கி (என் ொசல்லப் ொபயர்!) ொடரமன பததகதைத மடல
ொவச்சுக்கிட்ோடன். நீங்க ொரண்டு ோபரும் விைட ொகாடுக்கறப்ப சரக் சரக்குனு
பததகதைதப பரடட ஆனசர போததககிடேடன. தைடைய மடககி மைறசசடட.”
“பொரோபசர போரககைல?”
“அதாண்டா ட்ரிக்கு. பொரோபசர கணணோடய களடடடடோ பகலல பசமோட ொதரியோத.
சில விைடகைள ோநரா புத்தகத்துல இருந்ோத படிச்ோசன். பொரோபசரகக தரபபோரைவ
ொகாஞ்சம் மந்தம். அதனால் நாற்காலிைய...”
“அநியாயண்டா” என்றான் சிவா. “நான் மாஞ்சு மாஞ்சு படிச்சு ொபயிலு ோபாட்டு
உட்கார்ந்துொகாள்ள ோவண்டியது நீ...”
“சிவா வாழ்க்ைகல சில ோபர்
தககவோஙக. அதான் நியதி.”

பல்லக்கில

ோபாவாங்க.

சில

ோபர்

பல்லக்கு

சிவசாமி ைவவாவில் ஃொபயில் ஆகிவிட்டது எங்களுக்கு ொபரிய அதிர்ச்சி. அவன்
சரியாகத்தான் பதில் ொசால்லியிருக்க ோவண்டும். சிவகாமிைய பீட்டர் ொராம்ப கலாட்டா
ொசய்தான். “சிவா எதுக்கு படிக்கிோற. உலகத்தில படிப்பு மட்டும் ோபாதாது சிவா,
சாமர்த்தியம் ோவணும். என் ொமதட்படி படிக்கோவ ோவண்டாம். பிடடஙகறத எதகக
இருக்கு.”
“உருப்பட மாட்ோடடா நீ வாழ்க்ைகல.”
“வாழ்க்ைகல என்ன நடக்குதுன்னு அப்ப பார்க்கலாம்.”
இந்த ‘பிட்’டிலும் பீட்டரின் பல திறைமகள் சரித்திர பிரசித்தம். எழுதும்
பரீடைசகக மடடம பலைக சடைட ேபோடடகொகோணட வரவோன. அதன் ஸ்லீைவ
உருவினால் ொசல்லோபன் ோடப் ோபாட்டு ‘அப்ைலட் எலக்ட்ரானிக்’சின் அத்தைன
அத்தியாயங்களும் எறும்பு எழுத்துக்களில் எழுதி ஒட்டப்பட்டிருக்கும். பீடடரின
ைபயில அதறகரிய அடடவைண இரககம.
அதில் ஹார்ட்லி ஆசிோலட்டர் - இடது முழங்ைக, ொரசனணட சரகயட - வலது
சாக்ஸ் என்று குறிப்புகள் இருக்கும். சிவசாமி அந்த ொசமஸ்டர் பரீட்ைசைய
ரிபபீட ொசயயமோற ேநோடடஸ ேபோரடல வநததம அலலோமல மதல ரோஙக
டஸடஙஷனில பீடடரின ேபரம இரநதத.
ஆததிரமம தககமம
ொசால்லிவிட்டான்.

தோஙகோமல

சிவோ,

ைடரகடரிடம

ேபோய

“என்னது ைவவால கூூட காப்பி அடிச்சானா? எப்படிப்பா சாத்தியம்?”
சிவசாமி பீட்டரின் முைறைய விளக்க,
4

விஷயதைதச

பீட்டர்

மறுதினம் நான், பீடடர, சிவா மூூன்று ோபரும் கட் த்ோராட் ஆடிக்ொகாண்டு
இருக்கும்ோபாது பீட்டைர ைடரக்டர் கூூப்பிடுவதாக கோணசன் வந்து ொசான்னான்.
சிவசாமிக்கு வயிற்ைற பிைசந்திருக்க ோவண்டும். மூூத்திரம் குடித்த மாடு மாதிரி
முகத்ைத ைவத்துக் ொகாண்டிருந்தான்.
“ைடரகடர எனகக தஙக ொமடல ொகோடகக கபபிடறோர” எனற ொசோலலிவிடடச
ொசன்றான்.
சிவசாமி என்ைன ோநராகப் பார்ப்பைதத் தவிர்த்தான்.
“ொசால்லிட்டியாடா” என்ோறன்.
“ஆமோணடோ அநியோயம இலைலயோ ரஙகோ?”
“அவன் காப்பி அடிக்கிறானா இல்ைலயான்னு கண்டுபிடிக்க ோவண்டியது ப்ொராபசர்
ோவைல இல்ைலோயா? நீ ஏன் அைதப் ோபாய்ச் ொசால்லணும்? உனக்கு ஏன் மார்க்
வரைலன்னு ோகட்கலாோம தவிர அவனுக்கு ஏன் நிைறய மார்க்குன்னா ோகட்க
முடியும்? சிவா நீ பண்ணது தப்பு. அஞ்சாம் பைட ோவைல. பீடடர உனைன
மன்னிக்கோவ
மாட்டான்.
பீடடர
அைரமணியில
திரமப
வரமேபோத
சிரித்துக்ொகாண்ோட வந்தான். “சிவா! என்னடா இப்படி வத்தி ொவச்சுட்ோட. என்
சீக்ொரட்ைட ொசால்லிட்ோட?”
“நான் ொசால்லோவ இல்ைலோய?”
“ொபோய ேவற ொசோலற போர. ைடரகடேர ொசோலலிடடோன. நீதான் காட்டி ொகாடுத்ததா.
காப்பியடிக்கிறது என்னோவா மகத்தான குற்றம் மாதிரி ராோஜந்திர பாபு மாதிரி ஏோதோதா
ொசான்னான்.”
“கைடசில என்ன ஆச்சு ொசால்லு.”
“ட போர பணணிடடோஙக. இன்னும் மூூணு வருஷம் காோலஜ் பக்கோம தைலொவச்சு
படககக கடோதனனடடோர. மூூணு வருஷம் என் வாழ்க்ைகல ோபாச்சு. எங்கப்பா
வருத்தப்படுவாரு.”
“அய்ோயா” என்று சிவாைவப் பார்த்ோதன். மிக கடுைமயான தண்டைன.
சிவாவின் முகம் ொவளிறிப் ோபாயிருந்தது. “என்ன சிவா நா உன் ஃப்ொரண்டு இல்ைலயா.
நீ சரியா பரீட்ைச பண்ைலன்னா என்ைன ஏன் காட்டிக் ொகாடுக்கோற. அது நியாயமா?
பரவோலைலடோ. நம் ோதாஸ்த் எல்லாம் துஷ்மன் ஆகணும்னு என் விதி” என்று
கித்தாைர ைவத்துக்ொகாண்டு “லூூசி இன் தி ஸ்ைக வித் தி டயமண்ட்ஸ்” பாட
ஆரமபிததோன.
மறுதினம், கித்தார், படகைக, ொபடட, அவன் வளர்த்த ொவள்ொளளி எல்லாவற்ைறயும்
எடுத்துக்ொகாண்டு அய்யர் பங்க் கைடக்கு ொகாடுக்க ோவண்டிய சிகொரட்
போககிகக தன வோடசைச கழறறிக ொகோடததவிடட பீடடர கோேலைஜவிடட
பறபபடட ேபோத அவைன சபரபன நிைலயததில வழியனபப ஹோஸடேல ஒனற
திரணடரநதத. சிவா மட்டும் புழுங்கிக்ொகாண்டிருந்தான்.
சிவா அப்புறம் ொசான்னான்: “போவமடோ ொசோலலியிரகக ேவணடோேமோ? என்ைனத்
திடடககட
இலைலடோ,
என்னா
மன்சன்டா.
ோகாவம்ங்கறோத
ொகைடயாதா.
அப்படிப்பட்ட ொஜன்டில்மண்டா அவன்! ஐ ஃபீல் ொவரி கில்ட்டி ரங்கா” என்றான்.
5

பீட்டர்

பறபபடம ரயிலிலிரநத “ரஙகஸகி!!” என்று உச்சக்குரல் ோகட்டு பீட்டர்
ேதோளபடைடையப பிடததகொகோணட ரயில வோசலில நினற ொகோணட எஙகள
ரைமப போரதத ‘கட ைப சிவோ’ எனறோன.
அதன்பின் பீட்டைர நான் பார்க்கோவ இல்ைல. ோகார்ைஸ முடித்து விட்டுப்
ேபோனதம பீடடர நோனக வரஷம கழிதததோன வநத ஒவொவோர சபொஜகடோக போஸ
பணணியதோக அறிநேதன.
அவன் அப்புறம் என்ன ஆனான் - பமபோய ேபோனோனோ; ொவளிநாடு ோபானானா;
சினிமாவில் ோசர்ந்துவிட்டானா என்று பல வதந்திகள் இருந்தன. சிவா ொபங்களூூரில்
ொபரிய பபளிக ொசகடர கமொபனியில எனஜினியரோக ேசரநத இபேபோத உயரநத
பதவியில ொபரிய ேவைலயில இரககிறோன எனற ொதரிநேதன.
ஓரமைற ொபங களரக க ேவ ைல நிமித தமோகப ேபோயிரந தேபோத சிவோைவ
சந்திக்கலாம் என ோயாசித்ோதன். ஏர்ோபார்ட்டில் கோராஸலில் என் ொபட்டி வரக்
காத்திருந்த ோபாது, “ஏய் ரங்குஸ்கி” என்று பின்னால் ஒரு ொபரிய குரல் ோகட்டு, யார்
இது, என்ைன ரங்குஸ்கி என்று கூூப்பிட்டவன் பீட்டர் ஒருத்தன் தாோன என்று
திரமபிப போரததோல, பீடடர ைகயில ொபரிய ேரோஜோ மோைலயடன நினற
ொகாண்டிருந்தான்.
இருபத்ைதந்து வருஷங்களில் முகம் மாறோவ இல்ைல. தைலமயிரின அடரததி சறற
கம்மியாகி நைர ொதரிந்தது. ஆனோல பனனைகயம பசைசககணணம அேததோன.
“பீடடர நீ ொபஙகளரலயோ இரகேக?”
“ஆமோ இபபததோன வடகேக இரநத மோறறி வநேதன. ஒரு ஜப்பானிய ொகாலாபோரட்டர்
வரான். அவைன வரோவற்க வந்ோதன். ஃப்ைளட் ோலட். நீ எப்படி இருக்ோக?”
“போேரன” எனேறன. “ஆற ேவைல. ஒரு ைபபாஸ். ஒரு விவாகரத்து. உன்ைனப் பற்றிச்
ொசால்லு. அன்னிக்கி உன்ைன டீபார் பண்ணாங்கோள, அதுக்கப்புறம் கைத
விட்டுப்ோபாச்சு” என்ோறன்.
“ொமல்ல தடுக்கி தடுக்கி பாஸ் பண்ணி டிகிரி வாங்கிோனன். மூூன்று வருஷம்
ோகார்ைஸ எட்டு வருஷத்தில் முடிச்ோசன். பிட அடகக மடயைல. பரீடைச
எழுதறப்ப எல்லாம் பக்கத்திோலோய ப்ொராபசர் அைட கார்த்தார். எப்படிோயா
முடிச்ோசன். அப்புறம் இந்தக் கம்ொபனி இண்டர்வ்யுவில் என் ோபச்ைசப் பார்த்து
மயங்கி ொதரியாத்தனமா ோவைல ொகாடுத்துட்டாங்க.”
“பொரோேபசனரோததோன ேசரநேதன. ொதரியோததனமோ ேவைல ொகோடததவஙக,
ொதரியோததனமோகேவ பரேமோசனம ொகோடததககிடேட வரறோஙக. இப்ப கூூட
சப்ொஜக்ட் நாம் படிச்சப்ோபா எப்படிோயா அப்படித்தான். சுத்தம். ஒரு அட்சரம்
ொதரியோத. ஆனோ யோர ேவைல ொதரிஞசவன, யார் நல்லா ோவைல ொசய்வான்னு
நல்லாோவ ொதரியும். அது என்னோவாடா என் மூூஞ்சிைய பார்த்ததும் அவங்க
தடயோேவ ொசயதரறோஙக. என்னோவா முகராசி!”
“இப்ப என்ன ோவைலல இருக்ோக!”
“நான்தான் கம்ொபனி ைடரக்டர்! நம்புவியா?”
“என்ன கம்ொபனி ொசான்ோன?”
“ஐ. சி. எல். ஐ.”
6

பீட்டர்

“நம்ம சிவசாமி கூூட ஐ. சி. எல். ஐ. லதான் இருக்கான்னு யாோரா ொசான்னாங்கோள.”
“சிவாதாோன? ஆமோ.”
“என்னவா இருக்கான்?”
“ோமோனஜரா இருக்கான். எனக்கு இரண்டு ொலவல் கீோழ இருக்கான். எனக்கு
ஸ்டாஃப்
ஆபீசரா
ொவச்சிருக்ோகன்.
இன்ொனாரு
மாைல
ொகாண்டு
வர
அனுப்பிச்சிருக்ோகன். ஜப்பான்காரன் மைனவிோயாட வரானாம்.”
“இப்ப கூூட ரங்குஸ்கி, எனக்கு சப்ொஜக்ட் ொதரியாது. ஆனோ, இந்த ொலவல்ல
சப்ொஜக்ட் ொதரிஞ்சாகணும்னு கட்டாயமில்ைல.”
“பினேன எனன ொதரியணம பீடடர” எனேறன பரியோமல. சிவா, அத்தைன
பரீடைசயிலம மதல ரோஙக வோஙகின சிவோ, பீடடரகக கீேழ ேசவகம
பணணகிறோனோ! எனக்கு சமன்பாடுகள் புரியவில்ைல.
“ோகாபப்படாம இருக்கணும். அது ோபாதும் ைலஃப்ல” என்று கடகடொவன்று
சிரித்தான். முப்பது வருஷம் கழித்து அோத சிரிப்பு. கண்களும் ஒத்துைழத்து
மற்றவருக்கும்
ொதாற்றிக்
ொகாள்ளும்
சிரிப்பு.
தரததில
சிவோ
மோைல
ொகாண்டுவந்து பீட்டருக்கு மரியாைதயான தூூரத்தில் நின்றான்.
1994

7