You are on page 1of 15

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ

επιμέλεια Εκδόσεως
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΝΟΥΤΣΟΣ

ΠΛΑΤΩΝ
θεάγης

εισαγωγή
μετάφραση - σχόλια
Π. ΠΕΤΡΙΔΗΣ

Δ Α Ι Δ Α Λ Ο Σ
Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

πέρα εδώ στη στοά τοϋ Ελευθερίου γε Βνεκα και πάνυ. τίνος πρόκειται. 'Αλλά για πες μου τί θέλεις. Δοκώ γάρ μοι. Ει σοι δοκεϊ. Άλλα και άλλως τυγχάνω σχολάζων.Μας απαιτεί δηλ. "Εστί μεν γαρ ουκ αγεννής. 'Αλλ' εΐ τι βονλει λέγειν. Καθώς δε άντε. με τρομάζει δμως πολύ μεν οϋν άλλα πολλά αν εΐη λέγειν. ΘΕΑΤΗΣ Ι.] [ΠΛΑΤΩΝΟΣ] ΘΕΑΓΗΣ ΘΕΑΓΗΣ [ή περί σοφίας· μαιευτικός. "Ιωμεν δή. για σένα μάλι­ έμοϋ ένεκεν ποίησαι σχολήν. Σωκράτη "Ακουε τώρα.. Φαίνεται δε Οτι το Ο αυτό το φντενσαΐ' έπεώαν δε το φυτευθεν βιφ. δμως Σ Ω Κ Ρ Α Τ Η Σ . ΣΩ. παιδί. σοφός γενέσθαι. ή δέ κρατημένος σ'αύτό το ζήτημα. ήθελα νά σοΰ π ω κάτι 121a ιδιαιτέρως. σφα. άφησε την γιά χάρι μου. ώς ρα. Σωκράτη. στα είμαι 6λος δικός σου. έδεόμην αττα σοι Ιδιολογήσασθαι. άν άδειάζης* άλλα καί αν ακόμη δέν έχης έπει- 22a /. άλλα μόνον έσφαλμένη. Βονλει ονν Οεϋρο εις την τον Αίας τον Ελευθερίου Σ Ω . σοφός. Πάμε πάρα. "Οπως θέλεις. καί τα èx της γης φυόμενα τους γεωργούς. τ ώ ­ L·ρà δέ. α ά φησι. Ϊ. το παρασκενάσασθαι πάντα τα προ τοϋ φυτεύειν και είναι πολύ δύσκολος καί μακροχρόνιος. γιατί θά ήταν ατελείωτα. εις το άστυ καταβαίνοντες. ΔΗ. Σωκράτη. στοάν εκποδών άποχωρήσωμεν . αισχρά άξίωσις. ώ Σώκρατες. — " Ο χ ι 8έν εχω δουλειά.. μετά ταύτα πλέον ή διόρθωσις μεν. Γιατί δέν είναι καμμία μία τούτω πάνυ με φοβεϊ. τα τε άλλα και άνθρωπος. τοϋ έτάραξαν το μυαλό λέγοντας τινάς άπομνημονεύοντες διαταράττονσιν αυτόν οϋς^έζήλωκε *ις αυτόν κάποια λόγια πού άκουσαν εδώ. λόγους βαίνοντας στην 'Αθήνα. [ΠΛΑΤΩΝΟΣ. Διός. Οντω Οε ίχειν εοικε καί το περί των ανθρώπων διότι εις έμέ τό εύκολώτατο πράγμα του κόσμου ύπηρξε από των εμαντον εγώ πραγμάτων τεκμαίρομαι και ες ταλλα. ΣΩΚΡΑΤΗΣ. κατε­ αντοϋ καί δημοτών. τΩ Σώκρατες. Δ Η Μ Ο Δ Ο Κ Ο Σ . πάντων ρ*άστη γέγονεν. Kai γαρ εν τοις εΐς την έντέλειαν τά πάντα καί αυτό ακόμη το φύτευμα* όταν ψντοΐς ράστον ήμϊν τοντο γίγνεται. δε νϋν παρούσα επιθυ­ ή άξίωσις πούμοΰ προβάλλει σήμερα. νά γίνη. Δέν σοΰ διηγούμαι τά πράγμα­ τροφή δύσκολος τε και αεί εν φόβω περί αντσν δεδιότι.διότι προ τοϋ φυτεύσωμεν προετοιμάζομεν καί τα ζφα. ε'ξεστιν. ει σχολή· καν ει ασχολία δε μή πάνυ τις μεγάλη. περί b ΣΩ. μετά τοντο ΐδιον είναι και εις τους ανθρώπους' το συμπεραίνω αυτό άπο θεραπεία τον φόντος και πολλή καί χαλεπή καί δύσκολος την ιδικήν μου περίπτωσιν καί εΐς τάς άλλας περιπτώσεις* C γίγνεται. το νά φυτεύσω ή νά γεννήσω—όπως θέλεις πές το—αυτό τό Καί γαρ έμοί ή τον νίέος τοντονί. Σ Ω Κ Ρ Α Τ Η Σ . ή ανατροφή του Ομωςείναι δύσκολος καί είμαι τρομο­ δοποιίαν δει αυτήν όνομάζειν. κάποιοι χωριανοί μας καί συνομήλικες του. των ήλικιωτών τινές λήφθην. καί δή σον Δ Η . Επιθυμεί γαρ δή ούτος ήμϊν. Δ Η . Πάντα τα φυτά κιν­ εύκολώτατα φαίνεται τοΰτο εΕς τα φυτά και μάλιστα για έμας δυνεύει τον αυτόν τρόπον εχειν. Καί δια τους ανθρώπους καί διά τ α ζώα και δια τά φυτά εΐνκι σχεδόν όίΐδιος τρόπος της ανατροφής' b Ali.] Τα πρόσωπα του διαλόγου ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ. 7α τα εξ αρχής. & Σώκρατες. είτε φντείαν εϊτε παι. Πάμε λοιπόν. καί τά όποια τοϋ . γουσαν έργασίαν. ΘΕΑΓΗΣ ΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΪΡΟΣίιΙΠΑ ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ. δσοι την γήν γεωργού- Ομως το φυτευθεν αύξηθη. καθώς λέει.

Καί λέγω γε ορθώς. Μοΰ φαίνεται καλά τά λές. μή­ πως ούτε τό παιδί σου επιθυμεί εκείνο. μή καί δ μειρα- θά λέη ό ένας καί άλλο θά λεη ό άλλος. Σωκράτη.θώμεθα γελοίοι δντες. «6 ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΑΓΗΣ καί πάλαι μοι πράγματα παρέχει. ol σπεύδει. Σ Ω . καί κάμποσο καιρό τώρα με ενοχλεί. πειτα άμα προχωρήσωμε στη συζήτησι θά είμεθα γελοίοι ΣΩ. I I I . ΣΩ. b εστίν Ιερά. ίνα μή πολλάκις άνευ έμοϋ συγγενό- άλλα δέν αντέχω πια καί έσκέφθηκα ότι το καλύτερο θά μενός τω διαφθαρ?}. Πρώτον I I . τι καλόν όνομα τώ νεανίσκο) . γιά καί εστίν οϋ επιθυμεί. Είπε δή μοι. ιή περί παιδείας καί αντοϋ καί τών αύτοϋ οικείων. δεν με μέλει καί πολύ. εϊτ' αϋ ήμεϊς έτι άτοπώτεροι ώμεν πρέπει νά κάμωμε. νομίζω όμως ότι αυτός. ηγούμαι κράτιατον τώρα μέν κατώρθωσα νά τον συγκρατώ με διάφορα λόγια. Έμοί δε των μεν χρημάτων καί έλατ- τους σοφιστάς. ΣΩ. Σκέπτομαι δηλ. σιάσθηκες μπροστά μας έσύ. Ηιθανώτατα τό καλύτερον είναι αυτό πού λέγεις. καί επομένως έαεΐς τότε d λέγεις. Γιά πές μου λοιπόν ποιο είναι τόώραϊοδνομα τοϋ παιδιοΰ σου. θά φάνουμε ακόμη περισσότερον παράλογοι. τοΰτο καί αλλάζω λιγάκι τον λόγον μου. Σ Ω . γιατί θά III. λάση χειρότερον περιπίπτων έν αγνοία μου εις κακήν τίνα Συ ουν ήμϊν εις καλόν παρεφάνης. Γιατί δεν υπάρχει πιο θεϊκό C μέν άλλο τι αυτό νπολαμβάνω. μήπως καμμιά φορά άλλο νομίζω έγώ καί άλλο έσύ. 'Εννοώ γάρ. καί I. οϋ ήμεϊς αυτόν οίόμεθα Δ Η . καί λέγεται γε άπο κάθε άλλον θά ήθελα νά αποταθώ ζητώντας συμβουλήν συμβουλή ιερόν χρήμα είναι. 'Αλλά μοι δοκεϊς ορθώς λέγειν. καί αύτη αν εϊη. φ αν εγώ μάλιστ' έβον- συναναστροφή ν. Δημόδοκε* καί λένε μέν ότι ή συμβουλή μέν ούν έγώ τε καί συ συνομολογήσω μεν. 'Αλλά μεν δή. ευρίσκεται εις κίνδυνον όχι μικρόν. Πρώτα βουλεύων καί συ ό συμβουλευόμενος. γιά νά συστή­ λόμην περί τών τοιούτων μέλλων πράξειν συμβονλεύσασθαι.Έάν λοιπόν μπόρας νά με συμ. μα νομίζομεν Οτι εΤναι αυτό περί τοΰ οποίου σκεπτόμεθα. καί εγώ πού δίδω συμβουλές καί σύ ποΰθά ζητάς. συ δέ άλλο. Κινδυνεύει γονν οντω βέλτιστον είναι ώς σν Οτι επιθυμεί. Για τούτο λοιπόν τώρα ήλθα. Μά βέβαια. αλλ' έτερου. άλλα άλλο πράγμα. ώ Σώκρατες. άπαιτών έαντον καί χρήματα τελέσαι τινί των σοφιστών. σκεπτώμεθα άλλο γι' άλλο πράγμα. Δ Η . εις τήν τωρινήν Ομως περίστασιν τοϋτ' είναι. ώ Δημόδοκε. Βέβαια καλά τά λέω. έγώ τε ο συμ­ τού του καί τών άλλων ανθρώπων τοΰ σπιτιού του. 6σο για χρή­ τον μέλει. και πολύ θά σοΰ είμαι ΰπόχρεως. AH. ον μέντοι παντάπασί γε. όστις νά φροντίσω oV αυτόν καί νά πληρώσω χρήματα σε ενα άπο αυτόν σοφόν ποιήσει. Έ γ ώ δε. μηδέν τών αυτών πρώτα λοιπόν ας συμφωνήσωμεν είς τό ζήτημα. διαπυνθανομένους δ τι Σ Ω . Ινα τω ήταννάτοΰ κάμωτή χάρι του. άλλα οχι και πάρα πέρα. έξεστί πού νομίζονται σοφισταί. Καί έως 122a θούμενος· επειδή δε ούκέτι οίος τέ είμι.εΐς τον όποιον έγώ καλύτερα II. άξιων έπιμεληθηναί με άρεσαν ζωηρά. κίσκος ούτος ον τούτον έπιθνμη. σω τοΰτο εδώ το παιδί μου εΐς ενα οιονδήποτε άπο αυτούς h Αλλ' εϊ τι έχεις σνμβονλεύειν έξ ών έμοϋ ακήκοας. πολύ σέ παρακαλώ ού γαρ εστί περί δτσν θειοτέρον αν άνθρωπος βουλεύσαιτο. καί έτσι d έπιθνμεϊν. περί οϋ βουλευόμεθα· μή γαρ πολλάκις έγώ είναι εις άνώτατον βαθμόν ιερά. Ορθότατον ούν μοι δοκεϊ είναι άπ' αύτοϋ τούτον δρχεσθαι. γιατί θάμπορουσενάμοϋ χα- τούτων τών σοφιστών δοκούντων είναι συστήσω τοντονί. κάπειτα πόρρω πράγμα νά σκεφθή ό άνθρωπος άπό τήν ανατροφή τοϋ εαυ­ πον της συνουσίας α1. περί ής σν νϋν συμβουλεύει' βουλεύσης απάνω εΐς αυτά πού σοΰ είπα. περί αλλού τον βονλενόμενοι. Σέ καλή στιγμή λοιπόν μας παρου­ τε καί χρή. για να τόν κάνη σοφόν. Μοϋ φαίνεται λοιπόν δτι τι αυτόν προσαγορεύωμεν . πού νομίζομε έμεϊς ΔΗ. εξετάζοντες αυτόν τί είναι αυτό πού θέλει. τι ποτέ οίόμεθα εΐναι ιερόν πράγμα πάντοτε. ηγούμαι δε τούτον ουκ εις σμικρόν κίνδννον ματα. είναι πείθεσθαι αντφ. άφοΰάλλο σμικρόν γάρ τι μετατίθεμαι. Είπερ οϋν καί άλλη ήτισοϋν γι' αυτό πού πάω νά κάμω. Τέως μέν ούν αυτόν κατείχαν παραμν- πού τραβάει. σάν τί πράγ­ ηγούμενοι. τό σωστότερο θα ήταν νά άρχίσωμεν άπό αυτόν τον μικρόν. . εκεί 122Ά Uvat. C καί ποιεϊν χρή ούτως. Νϋν ούν ήκω έπ' αυτά ταϋτα.

88 ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΑΓΗΣ ΔΗ. ΣΩ. στήση είς έ'να άπό εκείνους πού θά'μποροΰσες νά τήν μάθης .καί άλλες συστήσαι. έρωτώντος τις έστιν αύτη ή σοφία. Τίνα αυτήν είναι. καλά τήν έπιστήμην. διευθύνης άρματα καί παρεπονεΐσο κατά τοΰ πατρός σου καί ΘΕ. Δέν θά ήτο e ΣΩ. ή πλοιαρχική τέχνη . ης ΘΕ. Σωκράτη. ας ύποθέσωμεν οτι επιθυ­ τα πλοϊα κνβερνώσι. Βεβαιότατα. έμέ ώς μάρτυρα καί πές ενώπιον μου ποια είναι αυτή η ής επιθυμείς. ουκ έδιδάξατό σε δ πατήρ και έπαίδευσεν ΘΕ. Νά λ. Οτι ούκ σέ ερωτούσα έγώ: Θεάγη.γιατί πολλές ώς σή ουκ είδώς ου έγώ επιθυμώ. ΘΕ. ώ Θέαγες. "Ετι ούν οϊει τινός επιστήμης έλλείπειν. Φέρε γάρ. Ποία είναι αύτη ή γνώσις. πού δεν τήν ξέρουν . τις έστιν αύτη ή σοφία. να παίζης κιθάρα. Ναί. όπως λ. νά σοϋ κάμωμε ΘΕ. μεθα. έπιθνμεϊν φης δοκε. ποίας τέχνης ή γνώσις σοΰ λείπει έθέλει σε συνιστάναι παρ' ών αν συ σοφός γένοιο. ό'σα έχεις πει στον πατέρα σου στό h ρηβέντα ώσπερ άνευ μαρτύρων λεγόμενα· νυνί δέ έμέ ποίησαι παρελθόν. εϊτ' έμέμφον τω πατρί. καλούς κα'ι αγαθούς. έγώ αντώ εϊρηκα' αλλά ταϋτα έξεπίτηδες προς σέ λέγει. Πες μας λοιπόν. Θεάγη. καί απαιτείς άπό τον πατέρα σου εδώ νά σοΰ εδρη ανδρός τίνος σννονσίαν τοιούτον. άφου δέν έχομε κανένα μάρτυρα. νά μάθης.χ. καί θέαγες. . Πές μας. Ει δέ έπιθυμών ταύτην τήν σοφίαν είναι σοφός. ΘΕ. να διαβάζης. ενα δάσκαλον τέτοιον. Τις έστιν αύτη . έμοϋ αυ ΘΕ. ΘΕ. Τί αν μοι καί παραπονείσαι γιά τόν πατέρα του οτι δέν θέλει νά σέ σ*> άπεκρίνω. Ποίους δέ ονομάζεις σοφούς. Ναι. Δημό­ e καί Ιεροπρεπές. ή οι άνθρωποι επιθυμία τήν οποίαν έχεις. πού πρέπει νά φροντίση Ó πατέρας σου . 123Ά ΣΩ. ΣΩ. Θεάγη τον λέμε. καί αξιοϊς σον τόν πατέρα τόνδε έξευρεϊν σοφός. λές δτι επιθυμείς νά γίνης e σοφός γενέσθαι. απε'ρ ένθάδε οι άλλοι πεπαίδεννται. Σ. Έγωγε. ή εκείνους ΘΕ. Καλόν γε. Τί σοΰ λείπει λοιπόν . ΣΩ. Σωκράτη. καί εναντίον έμοϋ κάτειπε. Ναί. "Ομορφο καί θεάρεστο όνομα τοΰ έ'δωκες. ΘΕ. Οχι ή τέχνη τοϋ ηνιόχου . Ινα σοι χαρισώ. καί έγώ σε ετύγχαναν ανέρωτων ώ μούσες να μάθης τήν τέχνην πού κυβερνούν τά πλοΐα. εκείνους πού ξέρουν περί δτον αν επιστήμονες ώσιν. 'Αλλά τα μεν έμπροσθεν σοι ήν προς τοΰτον ΣΩ. Εκείνους βέβαια πού τήν ξέρουν. ΘΕ. ΎΑρ' ού κνβερνητικήν . οι τών καλών κάγαθών Σ Ω . Τ ί θά μου άπεκρίνεσο . ει έπεθύμεις ταύτης. Γιατί έτσι μαλλώνομε μαζί . Σ Ω . ώ Σώκρατες· έπει πολλάκις τή χάρι. Μα το ξέρει ό πατέρας μου. ώ Δημόδοκε.χ. Σ Ω . Έμέ γε. τήν οποίαν λένε πώς ξέρουν. πού νά σέ κάμη σοφόν . ) φορές καί δέν θέλει νά με πάη σέ κανένα διδάσκαλον. προσήκει ύπερ σον τόν πατέρα έπιμεληθηναί . Είπε καί ήμϊν. Τους επιστήμονας Ϊγωγε. Είπε δή ήμϊν. Δ Η . Σοφούς δέ καλείς πότερον τους επιστήμονας. σέέρωτοΰσα έγώ: ποία είναι αυτή ή τέχνη. νά κάνης γυμναστικήν καί τά λοιπά . Βέβαια με έμαθε ΰλα αυτά. ή τους μή . Νομίζεις λοιπόν Οτι σου υπολείπεται κάτι ακόμη 123a ΘΕ. Δέν σέ έδίδαξε ό πατέρας σου καί δέν σέ έμαθε πατέρων νιεϊς. ΘΕ. τίνος ενδεής ών σοφίας μέμφει τφ πατρί. ποία θά μου άπε­ κρίνεσο . ΣΩ. ίίσα έχουν μάθει καί τα άλλα παιδιά έδώ.Τώρα λοιπόν πάρε h μάρτυρα. δστις σε σοφόν ποιήσει . ώ Σώκρατες. ΘΕ. οίον γράμματα τε καί κιθαρίζειν και πα. Ναι. αρ' ουχί ήνιοχικήν . Έ ά ν δε επιθυμούσες νά μάθης τήν τέχνην νά C είναι . fj τα άρματα κυβερνώσιν. σαν έτερα καί προς έμέ μάχεται τρ καί ούκ έθέλει με ουδενϊ να μην ξέρη τί επιθυμώ. ΣΩ. τίν' αν άπεκρίνω αυτήν Σ Ω . Θεάγης όνομα τσιίτω. Τοιαύτα γαρ ετι και φορές τοΰ τό είπα* άλλα σοΰ τά λέγει έτσι έξεπίτηδες. όσα έχουν πατέρας λαίειν καί τήν αλλην άγωνίαν . "Αφησε τώρα. ΟΙδε καί ούτος. Τί ούν . τψ υΐεϊ τό διομα ϊθον Σ Ω . Ναι. Ναί.

Ού δήτα. Οχι δμως γε όνομα. θης. αύτη όνομα τις φαίη ΣΩ. Έμοί μεν δοκεϊ. Λοιπόν καί ή πλοιαρχική είναι σοοία . ΣΩ. Μα στην πόλι μένουν καί οι άρρωστοι. ΣΩ. Πάνυ γε. ΣΩ. ΘΕ. Πότερον ούν αυτήν μεν οίσθα. γους αρχειν . Σ Ω . Ναί. ΣΩ. Γιατί γι' αυτό είναι ή ιατρική.ίζεΐΰ σοφίαν . πότερον Σ Ω . "Ετσι . ΘΕ. Ιατρική γόο αύτη έστιν. Τίνος πράγματος μαθαίνομε να είμαστε κύριοι . Ποίων ανθρώπων . Αυτή βέβαια. ΘΕ. Ον. άλλων τών έν τη πάλει. ή τήν νομίζεις έσύ αν είναι. "Οχι βέβαια. Ης δέ δή συ επιθυμείς. Ναί. ή άμαθία ΘΕ. IV. Καί τό όνομα έγωγε. Έμοιγε δοκεϊ. Γιατί αύτη ή τέχνη είναι ή μουσική. διευθύνωμε άλογα . τρχγουδοΰντας ει: τά χορικά -τών δοααάτων . Ναί. « τίνος έπιστάμεθα αρχειν . ΣΩ. Σ Ω . Νομίζω πώς έχει δνομα. είναι ανώνυμη ή έχει όνομα . Αύτη μέν ούν. Ούτε ή τέχνη πού δ-. Σ Ω . ή πλοίων έπιστάμεθα αρχειν. Ούκοϋν έν τί/ πάλει είσί καί οι κάμνοντες . ΣΩ. Προθύμου ειπείν. Νομίζω. "Οχι βέβαια. Ούκοϋν καί ή ήνιοχεία σοφία. [Πλάτωνος] Θεάγης . ΘΕ. ή καί τό όνομα .θα της πή κανείς.. αλλ' ον τούτων λέγω μόνον. Ον. ΘΕ. αυτήν μέν τήν γνωρίζεις. ΘΕ. ΘΕ. ού μέντοι τό IV. ΣΩ. ΣΩ. ΘΕ. ΣΩ. ΘΕ. ή καί τό ονομά της. d ΘΕ.—Είναι λοιπόν ή τέχνη νά διευθύνη κανείς ποί­ ΘΕ. αρχειν . Άλλ7 η τών γνμναζομένων έπιστάμεθα αρχειν. Μήπως είναι ή τέχνη εκείνου πού διευθύνει τους ΘΕ. ΣΩ. ΘΕ. άμάθειαν . "Ωστε την νου. Tff τί χρώμεθα . τί ΘΕ. Ούκοϋν και ή κυβερνητική σοφία έστιν . αλλ' ή σοφίαν . σοφία . *Ι^ τών έν τη πάλει. ή σοφία τις έστιν . έμοιγε δοκεϊ. Βεβαιότατα. Nat. πές μου πρόθυμα. εις τήν πόλιν. δοκεϊ σοι είναι . ΎΑρ' ούχ αύτη. Άλλα σοφία . φρονώ. Καί τί άλλο Ονομα. Οδτε. Σ Ω .ευθύνομε τους γυμναζομένους. Οπως έγώ προηγουμένως. ΘΕ. 124 a ΘΕ. ΣΩ. Τών ανθρώπων. Αυτή λοιπόν ή τέχνη πού επιθυμείς τώρα νά μά­ ανώνυμος τις έστιν ή έχει όνομα . ΘΕ. ΘΕ. Ποϋ τήν μεταχειριζόμεθα . Είναι ή τέχνη νά διοική κανείς τους μένοντας ώσπερ έγώ σοι τά έμπροσθεν. ΣΩ.Δέν είναι εκείνη πού μαθαίνομε νά κυβερνούμε πλοία.. καθώς νομίζω.. Γιατί αύτη είναι ή νυμναστική. Μουσική γάρ αύτη γε. Ναί. Ναί. Ναί. άλλα καί τών τους άλλους πού μένουν £κ€ι. ΘΕ. ΘΕ. ΘΕ. ΘΕ Οίμαι έγωγε εχειν. ΣΩ. ΘΕ.. ΣΩ. ΣΩ. Ναί. Τί λοιπόν. ΣΩ. ΘΕ. Σωκράτη. Αυτή δέ ή σοφία πού επίθυμεΐς έσύ νά μάθης. Ης δέ δή νϋν τυγχάνεις έπιθυμών. ΣΩ. ΣΩ. ούχ ή' ίππων έπιστάμεθα ζεύ­ Δ Η . ους . είπε. Ναί. σοφία είναι. Οχι γιά νά ξέρωμε νά ΘΕ. ΣΩ. "Οχι. ΣΩ. Άλλ' ή τών τί ποιούντων . Γυμναστική γαρ αντη γε. άλλα δέν εννοώ μόνον αυτού:. ΘΕΑΓΗΣ 91 τ ΣΩ. Τί ούν έοτιν . *Η γάρ . τών άρρωστων . ΣΩ. εστίν . ΎΗ Ί ΘΕ. ΘΕ. αλλά καί όλους ΘΕ. παρά ΣΩ. καί τό όνομα της. ΣΩ. Σ Ω . Τί δέ άλλο. Μών ή των καμνόντων . Ε μ π ρ ό ς . 'Αλλ' f τών άδόντων έπιστάμεθα έν τοις χοροϊς ΘΕ. ΣΩ. Μα καί ή ήνιοχική είναι σοφία . ή τών ανθρώπων. Ούκ έμοιγε. ΣΩ. ώ Σώκρατες. ΘΕ. Ναί. ΘΕ.

Ταύτην πάλαι. δέν νομίζεις ότι είναι άρχων ΘΕ. Έγωγε. άλλα τούτων. ) d ΣΩ. έγινε άρχων της Μακεδονίας. ΘΕ. Άρά γε μανθάνω ην λέγεις τέχνην . πάλει . ΘΕ. δηλ. Έ τ σ ι . νιτών καί τών ιδιωτών καί τών ανδρών καί τών γυναικών ΘΕ. Άρχέλαον τον Περδίκκον} τόν νεωστί Σ Ω . Μά ποιάν άλλη. Σ Ω . ΣΩ. ΣΩ. άρχων αυτών τών ιδίων . Ναί. Θά εχης δέ βέβαια ακούσει Οτι κάποτε ήτο άρχων ΣΩ. Σ Ω . ήδη άκήκοας γενέσθαι . Σ Ω . Ναί. h ΣΩ. Πως Οχι . δχι τού­ ΣΩ. 5λων ή μήπως ήτο άρχων κάποιων άλλων ανθρώπων . Ναί αρξαντα τίνων οιει αρξαι . είναι ή τέχνη νά διοικη κανείς εκείνους b αρχειν. τών σθος πού έσκότωσε στό "Αργός τόν 'Αγαμέμνονα. Αυτός δέν ήτο άρχων αυτών τών ιδίων . νομίζεις. Ουδέ γε οϊμαι fj τών πριζόντων καί τρυπώντων ΘΕ. Τί δέ . αυτών τών ιδίων . γικής τέχνης. Περίανδροι' δέ τόν Κυψέλου άρχοντα έν Κορίνθψ. Καί ό Αρχέλαος τοΰ Περδίκκα. Πηλεύς ο Αίακοϋ εν Φθία ού τών ΘΕ. πού πριονίζουν ή τρυπούν ή πλανίζουν ή τορνεύουν* δέν εννοείς ΘΕ. d ΘΕ. αυτήν* γιατί αυτή είναι ή τέχνη τοϋ μαραγκού. παρά Οτι είναι μάντεις. Σ Ω . "Αραγε εννοώ ποιάν τέχνην εννοείς . Ον τών αυτών τούτων άρχοντα έν τη αντοϋ στην Κόρινθο ό Περίανδρος ό υιός τοϋ Κυψέλου. Τίνα γάρ ό\λ)>ην. 'Αλλ' Ισως εννοείς τήν σοφίαν μέ τήν οποίαν διοι- καί τών ίΟιωτών καί τών γυναικών καί ανδρών. 'Ημπορείς νά μοΰ εϊπης τί έπωνυμίαν έχει ό Βά­ e ΣΩ.Οϋτε. ΘΕ. Ουκ. άλλα τού­ αυτών τούτων ήρχεν . e άποκτείνας έν "Αργεί άρα τούτων ήρχεν ών σν λέγεις. Ναί. ΣΩ. ού τούτων . ΘΕ. νομίζω. Σωκράτη. ΘΕ. γεωργών καί τών τεκτόνων καί τών δημιουργών απάντων Σ Ω . πλην γε χρησμωδοί. ΣΩ. ΘΕ. ' Η μ π ο ρ ε ί ς λ ο ι π ό ν νά μοΰεΐπής το έξης" ό Αίγι. Έχεις ούν ειπείν. δέν ήτο άρχων άλλων ανθρώπων. "Οχι. Βέβαια. Ναί. τών τεχ­ ξυμπάνταιν. "Ίσως αυτήν τήν σοφίαν εννοείς. Σωστά* αλλά γιά προσπάθησε νά μου εΐπης τί e . Ίππίαν δέ τόν Πεισιστράτου έν τήδε τη πάλει ΘΕ. ή άλλων τινών . Νομίζω οτι μοι λέγειν ούχ ή τών θεριζόντων έπιστάμεθα αρχειν καί εννοείς δχι έκείνην πού μαθαίνομε νά διοικούμε εκείνους τρνγώντων καί τών φντενόντων καί σπειρόντων καί άλοών. τε καί Σίβυλλα καί δ ημεδαπός Άμφίλντος . Τί δέ δή . ΘΕ. Καί ο Τ π π ί α ς τοΰ Πεισιστράτου πού έγινε άρχων ΘΕ. των πού είπαμε. ού τών αυτών ήγεϊ τούτων αρχειν. Σ Ω . Έγωγε. έκυβέρνησε.Σωκράτη. αυτήν εννοούσα έξ αρχής. e V. ΣΩ. ΘΕ. κούς καί τους άλλους τεχνίτας δλους καί τους ϊδιώτας καί ΘΕ. πού θερίζουν καί τρυγούν. αύΐής έδώ της πόλεως. πού τώρα κοντά άρχοντα έν Μακεδονία. ώ Σώκρατες. και ξεόντων και τορνενόντων ξυμπάντων έπιστάμεθα. ρουν καί αλωνίζουν* διότι τούτους κυβερνώμεν δια της γεωρ­ ΘΕ. η ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΑΓΗΣ 93 ΣΩ. άραγε ήτο τε δημιουργών καί ίοιωτών και ανδρών καί γυναικών Αρχών αυτών δλων πού είπαμε πρό όλίγγου. ω Σώκρατες.λ' Ισως ή τούτων τε πάντων καί αυτών τών ΘΕ. βούλομαι λέγειν* τάς γυναίκας καί τους άνδρας. Καί ό Πηλεύς τοϋ Αιακού στη Φθιώτιδα δέν ήτο ΣΩ.αύτη γάρ ον τεκτονική . Άλλα καί τούσδε μοι ούτω πειρώ. κις καί ή Σίβυλλα καί ό πατριώτης μας Άμφίλυτος . Εϊποις αν ούν μοι τίνα έπωνυμίαν έχει Βάκις τους πάλιν . Ναί. ποίους. ή τούτων αρχομεν ή γάρ . Ναί. ον ταύτην λέγεις. Ναί. Αοκεϊς γάρ· Σ Ω . 'Ορθώς λέγεις. ή εκείνους πού φυτεύουν καί σπεί­ των αντη μέν γαρ γεωργική. ΣΩ. Σ Ω . Αίγισθος ό Αγαμέμνονα ν . ταύτην Ισως κοϋμεν καί τούτους Ολους καί τους γεωργούς καί τους μαραγ­ λέγεις τήν σοφίαν. Ναί. Ναί. ΘΕ. Άλ. Πώς γαρ ον .

βουλευώμεθα δήτα7 Δ Η . Έ τ σ ι φαίνεται τουλάχιστον άπό δσα είπα. ώ Σώκρατες. "Αραγε άλλο τι θά μας άπεκρίνετο ή Οτι μέ τους σοφούς ΘΕ. έλα άς σκεφθούμε μαΐ. καλέ Δη- τυραννοδιδασκάλου τινός . Έασον. Καί έπειτα φθονείς τε αντφ καί ούκ έθέ^ς πέμπειν . Στάσου. επειδή εναντίον έμοϋ κατείρηκέ σου. Τί ούν αν. . b ώς δοκεϊ γέ μοι βουλής δεϊν περί τούτου ού φαύλης. Σ Ω . ές τίνος αν αυτόν πέμποιμεν σκάλου θά μπορούσαμε νά τόν στείλωμε καί άπό τίνος τήν και δια τήν τίνος σννονσίαν σοφός αν γένοιτο τύραννος . θυμεί. Λοιπόν λές οτι καί σύ αυτήν τήν έξουσίαν επιθυμείς. Οΐμαι μεν τύραννοι. VI. Καί σύ. μόδοκε. καί τύραννος είναι . b AH. αυτόν δημιονργόν αν έποίησας της σοφίας ής έπώνμεϊ7 Ομως άπό ζήλεια προς αυτόν δεν θέλεις νά τόν στείλης. Ω μιαρέ. μέ τήν συναναστροφήν ποίου είδους σοφών γίνον- ειπόντα τ«( ικανοί οι δικτάτορες. άς σκεφθούμε βέβαια. ΣΩ. ΘΕΑΓΗΣ 95 94 ΠΛΑΤΩΝΟΣ -πωνυμίαν έχουν αυτοί εδώ. ώ Δημόδοκε. όρφς . καλέ. Ευρι­ C συνουσία φής σοφούς είναι τονς τυράννους . ΘΕ. δικτάτωρ σέ μας έκαμες παράπονα κατά τοΰ πατέρα σου. τύραννοι' τί άλλο μπορεί νά έχουν. τυραννικής. Τί δέ . Είναι προφανές. ώ Σ Ω . "Ωσπερ αν εϊ πίδη. Άλλα τώρα. Θ Ε . βλέπεις . Nat μα Αία. Ναί μα τό Θεό. ΘΕ. έν ώ έχεις Ολα τά μέσα νά τόν στείλης. ό'Ιππίας καί ό Περίανδρος. Δη*. δηλ. σοφών. καί νά είναι δικτάτωρ. ΣΩ. σοφοί μάγειροι τών σοφών συνουσία. καί έχων δθι πέμψας αυτής της επιστήμης. Καί αν έλεγε οτι «οι ικανοί μάγειροι γίνονται μέ εί ήρόμεθα τών τί σοφών. τήν δικτατορική εξουσία. τυραννεϊν άρα ημών ^πιθυμών πάλαα Οτι δεν σέ έστελλε σέ κανέναν διδάσκαλον πού νά διδάσκη 125a έμέμφον τφ πατρί. εί Ευριπίδη τι προσχρησαίμεθα. Ονκχ αλλά τοϋτο. Φαίνεται. Σ Ω . ΔΗ. είς τά γεωργικά πράγματα . Kai σύ. "Ας έξετάσωμεν πρώτα επαρκώς ίκανώς. Ούκοϋν όστις επιθυμεί τών ανθρώπων τών έν τών ανθρώπων πού είναι στην πόλι. άφοϋ ενώπιον μου τά έμαρτύρησε Ολα εναν­ νυν. καί ήρόμεθα τών τί σοφών. Θέαγες . επιθυμεί τήν ίδια εξουσία τ$) πάλει ξνμπάντων αρχειν. Οχι άλλο. ΛΑν λοιπόν εί ούν έροιτό τις τόν Εύριπίδην ώ Ευριπίδη. Δέν θά μας άπεκρίνετο: τών σο­ φών εΐς τά μαγειρικά πράγματα . πού άποκρίνασθαι. λοιπόν θέλοντας προ πολλοΰ νά γίνης ΘΕ. τίθά μας άπεκρίνετο. νά μεταχειρισθούμε λιγάκι. ΣΩ. 'Εμπρός. ΘΕ. *Αρ' αν άλλα σέ ερωτούσαμε: μέ ποίου είδους σοφών. τών τί σοφών ερωτούσε κανείς τόν Εύριπίδην: «Γιά πές μας. Λοιπόν. Νομίζω. Αιαπνθώμεθα αύτοϋ πρώτον VI. ούχ δτι τήν συναναστροφήν τών σοφών» καί τόν ερωτούσαμε: ποίων τών μαγειρικών . διδασκαλίαν θά έγίνετο πεπειραμένος δικτάτωρ. δια τήν αυτήν αρχήν . 125ÊL Ύ ΣΩ. Αυτό. τί θά μας άπεκρί- τι ή τών τα γεωργικά . νεσο. Βρέ άχρεΐε. τί αν ήμϊν άπεκρίνατο . αυτόν τόν ίδιον. Ευριπίδης γάρ πού φησι τόν Ευριπίδη πού λέει κάπου: «ΟΊ δικτάτορες γίνονται σοφοί τύραννοι τών σοφών συνουσίψ ικανοί μέ τήν συναναστροφήν τών σοφών». τίν έπωνυμίαν έχει 'Ιππίας καί Περίανδρος: έχουν τήν ιδίαν έξουσίαν . Πννθάνου δή. εί είπε ΘΕ. τί αν ήμϊν άπεκρίνατο. Τί λές λοιπόν .τί γαρ άλλο . ούκ αίαχύ. αν έλεγες Οτι «οι γεωρ. ΘΕ. C σοφοί γεωργοί τών σοφών συνουσία γοί γίνονται ικανοί μέ τήν συναναστροφήν τών σοφών». Δ Η . της αυτής αρχής τούτοις επι­ μέ αυτούς. κοινή τίον σου. σέ ποιου δα­ βον^ώμεθα έγώ τε καί σύ. Σωκράτη. δτι σε ουκ επεμπεν είς διδασκάλου' τήν τέχνη νά γίνη κανείς δικτάτωρ . εξέτασε. γιατί νομίζω Οτι εχομεν ανάγκη νά γίνη περί τούτου σπουδαιό­ τατη σκέψις. Σ Ω . ΣΩ.δέν έντρέπεσαι νά ξέρης προ πολλοΰ τί επιθυμεί δ γυιός σου και νά μή τόν στέλλης νά τόν κάμης τεχνίτην γνώστην νει πάλαι είδώς οϋ επιθυμεί ούτος. ΣΩ. ΣΩ. ώ 'γαθέ. νά. εκείνος πού επιθυμεί νά άρχη όλων όμοϋ ΣΩ. Ούκοϋν ταύτης έπιθυμεϊν σύ φής . Θεάγη. Έοικέ γε έξ ών έγώ εϊπον.ίκαί έγώ καί σύ.

Ναί. ΘΕ. η Σ Ω . Πολύ ευχαρίστως. οϊμαι. Άλλα βούλει έγώ σοι εϊπω . Τ ί τρέχει . Αυτά τά πράγματα είναι εκείνα πού είπεν ό 'Ανα­ ΘΕ. Τά ξέρω βέβαια ΘΕ. Έγωγε. 9tì ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΑΓΗΣ 97 ΘΕ. &α ούκ άν τών παλαίειν τήν τέχνην της πάλης . ΣΩ. καί άν μπορούσα νά γίνω θεός. δέν είπες Οτι θέλεις νά είσαι άρχων τών πολιτών. Τοϋτο δέ ποιών άλλο τι μείς. Θ Ε . τοιαύτης τινός και σύ συνουσίας άνθρωπον πού είναι συντεχνίτης μέ τήν Καλλικρίτην της β e επιθυμείς ανδρός. Οπως λέγει για κείνην Ο ποιητής. Πάλαι. άρα γε δέν θά μας άπεκρίνετο τών σοφών εις είπεν. Μακάρι νά μπορούσα νά γινόμουνα δικτάτωρ καί 126a σθαι. Μα τόΘεό. λιτών. ΘΕ. άλλα μέ τό καλό. d d έφη . Σ Ω . Δέν λέγεις οτι αυτή τή σοφία επιθυ­ πάντων αν τών πολιτών άρχοις . Ναί.άν ήμεΐς έρωτήσωμεν: σοφοί τύραννοι τών σοφών συνουσία. έγωγε τύραννος γενέ. ποίοι είναι σοφοί σέ αυτά τά πράγματα .. και δλοι οί άνθρωποι. καθώς τόσοι άλλοι αξιό­ λογοι άνδρες. παίζεις μαζί μου. ών Καλλικρίτη Κυάνης καί ξέρει τήν δικτατορικήν έπιστήμην. σκώπτεις καί παίζεις προς με. οΐμαι. ον τών καλύτερα θά ήτο* άλλα έγώ δέν έλεγα οτι επιθυμώ τέτοιο πολιτών φής αρχειν έπιθυμεϊν . Σ Ω . Ναί. Σ Ω . ώ Σώκρατες. Τί δέ . ει ήρόμεθα τών τί σοφών. θέλω νά είμαι άρχων.καΐ olάλλοι πάντες άνθρωποι· έτι δέ γε μεγαλυτέρου άριθμοΰ αυτών'καί τό ίδιο θά ήθελες καί σύ 'ίσως μάλλον θεός γενέσθαι' άλλ' ού τούτον έλεγυν έπιθυμεϊν. Ά π ό πολλήν ώρα. ού ταύτης φής της σοφίας έπιθυμεϊν. Τί δ'. μάλιστα μέν πάντων ανθρώπων. τι θά μας έλεγε . Άλλα τί δή εστί ποτέ ον επιθυμείς. Ταΰτ' εστίν απερ έφη Ανακρέων τήν Καλλικρί. ΘΕ. Καί άν έλεγε: «ικανοί παλαισταί γίνονται μέ τήν σοφοί παλαισταί τών σοφών συνουσία. ΘΕ. ΘΕ.οι οι έν τη πάλει έλλόγιμοι άνδρες. ημών ερωτώντων. πράγμα. Εί σν βούλει. ΣΩ. Τί ούν . Εύξαίμην μέν αν. Λοιπόν καί σύ επιθυμείς νά μαθητεύσης σε Ινα ΣΩ. μέ κοροϊδεύεις καί ΘΕ. κρέων δτι τά ξέρει ή Καλλικρίτη' ή μήπως δέν τά ξέρεις αυτό ΣΩ. Άλλα μα Αι' ούκ οϊδ' έγωγε. ώς πλείστων μάλιστα δλου τοϋ κόσμου. τό τραγούδι. παρά δικτάτωρ . καί τόν ερωτούσαμε ήμεϊς: ποίων σοφών. ίνα καί σν ήμϊν τύραννος γένη και τη πάλει . ώσπερ καί αλ?·. την έπίστασθαι· ή ούκ οϊσθα τό άσμα . ΘΕ. συναναστροφήν τών σοφών». Ευριπίδη . ή τουλάχιστον δσον τό δυνατόν 126a καί σύ γ' αν. ΣΩ. Ναί. ποια είναι ταϋτα . . Σ Ω . Ού βία γε ούδ' ώσπερ οι τύραννοι. 'Επειδή δέ είπε ται με τήν συναναστροφήν τών σοφών». Σωκράτη. τί ΘΕ. Ναί. τών τί σοφών λέγεις. ακόμη ΣΩ. ποίους σοφούς εννοείς. Καί κάνοντας Ινα τέτοιο πράγμα τί άλλο θά γινόσουνα ΘΕ. είδε μή. άλ)' έκόντων. ό ποιητής. όπως οί τύραννοι. Μα τί λοιπόν είναι αυτό πού επιθυμείς . Θέλεις νά σοΰ ειπώ έγώ : ΘΕ. δέν ξέρω έγώ" τουλάχιστον. άλλ' Οχι δια της βίας. γιά νά μας γίνης τύραννος εσύ στην τη Κυάνης καί έπίσταται τυραννικά. ΣΩ. μέ τήν οποίαν θά ημπορούσες νά γίνης άρχων τών πο­ ή τύραννος αν εϊης . εί ΣΩ. αν φαιή . ΘΕ. Ά φ ο ϋ λοιπόν είπε οτι «οί ικανοί δικτάτορες γίνον­ ΣΩ. ώ Ευριπίδη . δστις τυγχάνει ομότεχνο. ώσπερ έκείνην έφη πόλι μας . ΘΕ.

εί οίοίμην τινά τούτων έμοί μέν αν παραδοϋναι καί καθ' όσον μπορώ έγώ νά κρίνω. . ή τους αύλητάς. ή παρ' άλλους τινάς ή τους ιππικούς . άλλ7 ούκ αντοις τούτοις . άν πας κοντά σέ τίποτε άλλους d ΘΕ. νομίζεις δτι θά τό επιτυχής άν πάς κοντά σέ ή τονς πολιτικούς τούτους. Αέγε δή μοι· έπεί δε δή τα πολιτικά ßaofai σοφός Σ Ω .ή τους όποι πέμποις άλλοσε μή έθέλοντα παρά τούτων μανθάνειν. ώ Σώκρατες. Τί δέ . Ναί. είτε ιδικά των είναι είτε ξένα. έάν είχες e έχοι. ΣΩ. Προφανώς. ώ βέλτιστε ανδρών. οϊει παρ' άλλους τινάς άφικόμενος σοφός έσεσθαι στην πολιτική. "Όχι. ει σοι επειδή γένοιτο νίός τοιαύτα πράγματα παρ- V I I I . καί φαίη μέν αν έπιθυμεϊν αγαθός γενέσθαι ζωγράφος. σέ σοφός γενέσθαι. ΣΩ. θά γίνης άξιος πολιτικός. δτανδοθή ευκαιρία. ΘΕ. VII. ΘΕ. άφοΰ δένθά ήθελε νάμάθη άπό τους ειδικούς.Γιατί άκου. παρά τίνας άν άφικόμενος φήθης δεινός τίποτε άλλους ή είς τους φημισμένους ιππείς . Τί θά Ικανές λοιπόν. Θάήμουνλοιπόν πολύ κουτός νά φαντάζωμαι ει τι οϊός τ' ήν είς ταϋτα ώφελεϊν άλλον όντιναονν άνθρώποιν. μοΰ φαίνεται οτι πολύ τήν αύτοϋ σοφίαν. Δέν ξέρω τίποτε. κιθαρίστας . σωστά τά λές. d ουδέν βελτίονς ε'ισίν ή οί τών σκυτοτόμων καί μοι δοκέϊς σα δτι έσύ βεβαιώνεις Οτι τά παιδιά αυτών τών μεγάλων πο­ αληθέστατα λόγειν εξ ών έγώ δύναμαι αίσθέσθαι. καί Έλληνίσι προσομιλοϋντας πόλεσι ίδικάς των καί πολλάς άλλας πόλεις και έρχονται εΐς σχέσεις καί βαρβάροις . ό ΣΩ. βουλόμένος αυλητής γράφους. ότι ένας οποιοσδήποτε άπό αυτούς τους πολιτικούς είς εμένα μέν θά παρέδιδε τήν σοφίαν του. ΘΕ. άτιμάζοι τε καί μή βούλοιτο- μαχρήματα. Άκήκοα γάρ. τους ζωγράφους. ένόμιζες δτι θά τό επιτυχής αυτό. έλληνικάς καί βαρβαρικάς. Τί ούν άν. τους λόγους. "Εμοιγε δοκεϊ. ΛΗ δοκεϊς άλλοις τισί σνγγενόμενος σοφός μέ πόλεις. τους περιφρονούσε καί ήρνεΐτο νά μάθη άπο αυτούς. 'Εννοείς λοιπόν όπως ό Θεμιστοκλής. σαντώ. β ΘΕ. δτι λυπάσαι νά έξοδεύσης γιά τοϋτο το πράγ- αύτοϋ τούτου. Θ Ε . Μά Αι' ουκ έγωγε. δέν θά πάω σ' αύτούς. έσεσθαι ίππεύς . δέν θά ού παρά τους άκοντιστικούς ωου άν έλθών σοφός έσεσθαι. Τί θά έκανες μέ αυτόν καί σέ ποιους άλλους θά ΘΕ. τόν δέ νίόν τόν αύτοϋ μηδέν ώφελήσαι. 'Εάν λοιπόν ήθελες νά γίνης άξιος ίππεύς. Δήλον Οτι. Σ Ω . "Οχι βέβαια σέ άλλους. Ανόητος λιτικών είναι χειρότερα άπό τά παιδιά τών υποδηματοποιών άν οϋν εΐην. τΑρά γε λέγεις ώσπερ Θεμιστοκλής καί Περι­ Περικλής καί οίάλλοι πού υπήρξαν ΐκανώτατοι στήνπολιτική. χρήσαιο τοΰ ήτο δυνατόν νά φανή ωφέλιμος σέ κάποιον άνθρωπο. δτι τούτων τών πολιτικών ανδρών οί υ'ιεϊς ΘΕ. τους Ôè δημιουργούς τοΰ πατρός του.ένφ ήθελε νά γίνη αύλητής. Άλλα παρ' αυτούς αϋ τονς δεινούς όντας ταϋτα. τους ζ ω ­ παρ' αυτών μανθάνειν. Τί ούν . Σ Ω . άριστε άνθρωπε. Μα Δι' ούκ έγωγε. γενέσθαι. θ αντον τούτων αυτών ένεκα άργύριον. Νή Αία τούτους λέγω. ΣΩ. ΣΩ. είτε ξένα είναι είτε δικά τους. αυτούς εννοώ. έάν πλησίασης τους φημι­ τούτους οΐς έστι τε ακόντια καί πολλοίς καί άλλοτρίοις καί σμένους σ' αυτό τό πράγμα. Πές μου λοιπόν* άφοΰ τώρα θέλεις νά γίνης άξιος γενέσθαι. ΘΕ. ό Κίμων. είς τό παιδί του δέ Οχι. Θά πήγαινες δηλαδή σέ κείνους πού είναι φοβεροί και οϊς είσί τε ίπποι καί χρώνται εκάστοτε καί οίκείοις καί σ' αυτά τά πράγματα καί οί όποιοι έ'χουν άλογα καί τά χρη­ άλλοτρίοις πολλοίς . σιμοποιούν. πού έ'χουν ακόντια πολλά καί τά 0 οίκείοις εκάστοτε χρώνται άκοντίοις . ΘΕ. κυβερνούν καί τάς καί αλλαις πολλοίς. ή τους κιθαρίστας. οϋς σέ φασι λέγειν καί δχι είς αυτούς εδώ τους πολιτικούς . μεταχειρίζονται. ΘΕ. ΘΕ. τόν έστελλες. 98 ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΑΓΗΣ 99 Σ Ω . άπερ ούτοι. Σ Ω . Σ Ω . οτι ούκ έθέλεις άναλίσκειν είς γίνη ένας καλός ζωγράφος καί παρεπονεΐτο εναντίον σοΰ. 'Εάν δέ ήθελες νά γίνης άξιος ακοντιστής. έτσι μοΰ φαίνεται. Σωκράτη. έάν VIII. " Η μήπως νομίζεις δτι έσεσθαι ταϋτα. Έχοις άν αύτφ δτι χρώο και ή περιφρονούσε τους αύλητάς. τονς αυτούς τε δεινούς όντας τίποτε άλλους ή κοντά σέ τούτους εδώ τους πολιτικούς πού τά πολιτικά καί χρωμένους εκάστοτε τη τε αυτών πάλει καί δεινοί είναι στα πολιτικά πράγματα. Μά τό Θεό. εί τά ιππικά ετύγχανες έπιθυμών κοντά μαθητεύων θά ένόμιζες Οτι θά τό επιτυχής αυτό . ένα γυιό καί σέ ένωχλοϋσε διαρκώς λέγοντας δτι θέλει νά καί μέμφοιτο σοι τώ πατρί. τους δέεΐδικούςαύτοΰτοΰπράγματος. κλής καί Κίμων καί όσοι τά πολιτικά δεινοί γεγόνασιν . σέ ποιους b h VII. ΣΩ. ει τά άκοντιστικά σοφός έβούλον γενέσθαι.

προς σε μπόρεσης νά πείσης τούτον εδώ τόν Σωκράτη νά μέ δεχθη δ' άν ήδη εϊηό μετά τοντο λόγος· έγώ γάρ τοι έτοιμος είμι. υπέρ γ' έμοϋ φοβοϋ. έξαρ. Εί γάρ σύ μοι έθέ^ς συνεϊναι. [3ς σοι προίκα Ικανωτάτους εις τά πολιτικά. ού και σο τών καλών τους διακεκριμένους άνδρας . δ τί σοι χρήσηται ξέρει τί νά σέ κάνη καί ποϋ νά σέ στείλη ! Διότι μπορούμε καί οποί πέμπτη . Τί θέλεις νά πής. διαφθεΐραι. ΣΩ. καί εσένα. ώ πάτερ. άρκεΐ νά ΔΗ. παιδί μου. b IX. μου ήθελε ευχαριστείται είς τήν συντροφιά σου καί δεύτερον σχύνομαι λέγειν ώς σφόδρα βούλομαν άλλ' έγώ αμφοτέρων έάν καί σύ ήθελες δεχθή αυτόν. θά μέ γλυτώσετε άπό πολλές και τρομερές φροντίδες. καί τόν εαυτόν μου καί τήν d άσπάζη τε καί ευεργέτης 8 τι αν οίας τε ής. καί παρακαλώ υμών δέομαι. σέ τ' έθέλειν τούτφ συνεϊναι καί σέ μή ζητεΐν καί τους δύο. Ώ Σώκρατες. περιουσίαν μου νά σοΰ τήν παραχωρήσω δλην ίδικήν σου όσον Ύ Χ. όπως ώς βέλτιστος έσται. Ω Δημόδοκε. καί χρόνως δέ θά μου κάμης καί μένα μεγάλη χάρι" διότι έγώ άμα μέν έμοί χαριεϊ· ώς έγώ ούκ έσθ' δ τι τούτον μείζον κανένα πράγμα δεν θά έθεωροΰσα τόσον μεγάλο καί απροσ­ αν έρμαιον ήγησαίμην. ειπερ φέρη κοντά σέ κανέναν άλλον πού να τόν διαφθείρη. πώς θά γίνη όσον το δυνατόν καλύτερο άπό . άλλο. b ΣΩ. ΣΩ. έάν θεάγη τουτονί ήμεΐς οί δυά πια έχομε νά συζητήσωμε. δτον άν δέη. Δημόδοκε. •ή άλλφ τφ συνών. δέν μέ εκ­ σπουδάζοι ή υπέρ υιέος αύτοϋ. Σωκράτη. δόκητο δώρο της τύχης παρά εάν καί τοΰτος εδώ ό γυιός ονσία. αυτό μοΰ είναι αρκετό καί δέν θέλω τίποτε κει και ούδένα άλλον ζητώ. οίος τ ' ει πεισαι τούτον τήν έμήν συνοναίαν προσδέξασθαι. ΤΩ Σώκρατες. ού μέντοι κακώς λέγει. ώς δια βραχέων ειπείν. Μή φοβάσαι πια γιά μένα. γιά νά ομιλήσω σύντομα. ΔΗ. άφοΰ βέβαια νομίζεις οτι άπό έμέ θά ώφεληθή ό γυιός σου περισσότερον διότι δέν γνωρίζω γιά ποιο πράγμα ένας έξυπνος άνθρωπος θά ενδιαφέρεται περισσότερον παρά - γ ι ά τ ό παιδί του. Καί τώρα. 100 ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΑΓΗΣ 101 227B. καί εσένα. θέαγες . Χοντά του. πλήττει. Διότι έγώ είμαι έτοιμος. ώ Σώκρατες . ΘΕ. Καί μέντοι καί αί. Μηκέτι νϋν. Σ Ω . νά θέλησης νά πάρης άλλφ μ?$ενί συγγενέσθαι ή Σωκράτεν καί με πολλών καί κοντά σου τό παιδί μου. Ώς νϋν πάνυ φοβούμαι τή συντροφιά κανενός άλλου παρά τοΰ Σωκράτη. Ή μεγάλη προθυμία σου. Σωκράτη. ρης κοντά σου. έάν τοΰτον εδώ τον θαυμάζω. δέν είσαι καί σύ άπό ΘΕ. Τί τοντο λέγεις. δέν τά λέει άσχημα. Δ Η . μή τινι άλλφ έντυχη οίφ τούτον. Σωκράτη. ταυτο­ IX. ΘΕ. ή εί ούτος τε άρέσκοιτο τη ση συν. Θεάγη . Σωκράτη. ΤΊ ούν. παιδί μου. τό μέν έσπουδακέναι σε ον ολίγον καί άν σύ έχης ανάγκην αυτής. πού θά σε πάρη μαζί του δωρεάν* συνέσται · καί άμα μεν άργύριον ούκ αναλώσεις. άμα δέ καί άπό τό ένα μέρος δέν θά έξοδεύσής χρήματα καί άφ' πολύ μάλλον ευδοκιμήσεις παρά τοις πολλοίς [άνθρώποις έτερου θά απόκτησης έπιρροήν σέ πολλούς ανθρώπους παρά αν πας κοντά σ' οποιονδήποτε άλλον. Καί δμως τώρα έσύ έτσι ακριβώς τά ίδια κάνεις στον 127a πατέρα σου καί εκπλήττεται καί τόν κατηγορείς πού δέν ποιών θαυμάζεις καί μέμφει. νά μή ζήτησης e φοβερών απαλλάξετε φροντίδων. πατέρα. καί έτσι υπέρ τούτον.καί σύ έθέλοις τούτω συνεϊναι. ΣΩ. εϊπερ οϊει ύπ' έμοϋ μάλιστ' άν σοι τούτον ώφελη. Μά τότε λοιπόν. έμβραχυ. τατα παρέχειν. Καί δμως. Μά και έντρέπομαι λιγάκι νά π ώ πόσον σφοδρά επιθυμώ αυτό τό πράγμα. Θεάγη αγαπάς καί τοϋ κάνης καλό Οσο μπορείς. à θψαν ού γαρ οϊδα υπέρ Οτου άν τις νουν έχων αάλλον Χ . μήπως ή τύχη τόν ΘΕ. Γιατί άν θέλησης σύ νά μέ πά- κάγαθών εϊ ανδρών. Πολύ καλά. εί απορεί. καί έμέ καί τά έμά ώς οίον τε οίκειό. Διότι β τώρα υπερβολικά φοβούμαι γι' αυτόν. Νϋν οϋν ταύτα ταϋτα αυτός προς τόν πατέρα ΣΩ. έπεί Αθηναίων γε τών καλών κάγαθών νά σοΰ συστήσωμεν Οποιον θέλεις στάς 'Αθήνας άπό τους τά πολιτικά δτφ αν βούλη συστήσομέν σε. Δ Η . Πάνυ καλώς λέγεις.

δτι μέ λίγα λόγια ώς έπος ειπείν. ΘΕ. περισσό­ οίας τε ήν ώφελ. Ξέρεις λοιπόν τί αξίζει αυτό το πράγμα. έν πάνυ όλίγφ χρόνφ πάντων μως είς πολύ μικρό χρονικό διάστημα φαίνονται όλοι καλύ­ τεροι άπό εκείνους^ άπό τους οποίους προτήτερα ήσαν χει­ βελτίονς φαίνονται ών πρότερον γύρους. Διότι έγώ ξέρω πολλούς λέγει. 'Οράς. ΣΩ. ανθρώπων καί τών νϋν. Έπεί έγώ οΐδα τών έμών ήλικιωτών καί όλίγφ πρε. οί όποιοι μποροΰν νά συναναστρέφωνται δω­ ποντας τάς έκείνοίν συνουσίας αντοϊς συνεϊναι. άφ' έτερου έδώ ευρίσκονται καί δ £28Ά Ο Άκραγαντϊνος και άλλοι πολλοί. Διότι έσύ πρώτον « πρεσβύτερος ει έμοϋ. καί οπόθεν ούτος ώήθη έμέ μάλλον ή σέ αυτόν εις τό νά γίνη άξιόίογος πολίτης. οι ούτω σοφοί είσιν. οί όποιοι επαγγέλλονται Οτι ήμποροΰν νά καί Πρόδικος 6 Κεϊος καί Γοργίας ό Λεοντινος καί Πώλος εκπαιδεύουν νέους. ζητεί δέ επαγγέλλονται οϊοί τε είναι νέους ανθρώπους. καί τιμά ύπό Άναγυρασίων πολλές φορές εως τώρα άρχων είς τάς 'Αθήνας εις μεγάλα τε τών δημοτών πολύ μάλιστα και ύπό της άλλης πόλεως αξιώματα. μετά τοΰτο δ­ επειδή δή σννεγένσντο τούτφ. θά τό ήθελα' καί τό λέγω βέβαια πάντοτε. τούτους πείθουσιν απολεί­ τάτους νέους. σου τους Άναγυρασίους άλλα καί άπό τους 'Αθηναίους περισ­ σότερον άπό κάθε άλλον άπό 6λα αυτά τίποτε δέν βλέπει κα­ Έπειτα εί άρα της μέν τών πολιτικών ανδρών συνουσίας νείς είς Ιμένα. έπεί τιμά ό γυιός σου καί σύ ό ίδιος.αλλά ταϋτα παίζων προς ημάς αυτά δμως πού λέει αστειεύεται. Σ έ αυτά μαθήματος. καί δχι έμέ* διότι δέν ξέρω b κανένα άπό τά ώραΐα καί μακάρια μαθήματα. καί χάριν προς τού­ καταφέρνουν νά άφίναυν τΙς συντροφιές τών άλλων ανδρών. συνομήλικάς μου καί ολίγον μεγαλύτερους. νά προτιμούν αυτούς. ρότεροι. έστιν Ινταϋθα κάποιους άλλους. . ώ πάτερ. Θεάγη . άλλους δέ τινας ζητεί. ώστε πηγαίνοντες εις τάς τατους τε καί πλουσιοτάτους. τά ερωτικά.128a ώστε είς τάς πόλεις ίόντες πείθουσι τών νέων τους γενναιό­ λ. πατέρα. οι πριν μέν τούτω συνεϊναι ούδενός άξιοι ήσαν. δτι έγώ τυγχάνω. Τοντο μέντοι τό μάθημα παρ' Ομως τό μάθημα είμαι περισσότερον άπό κάθε άλλον φοβε­ όντινοϋν ποιούμαι δεινός είναι καί τών προγεγονότων ρός καί άπό τους προγενεστέρους ανθρώπους καί άπό τους συγχρόνους. άφοΰ αυτός έδώ ό Θεάγης περι­ θεάγης όδε καταφρονεί. τών ερωτικών. πληρώνοντες επί πλέον πάρα πολλά τοις είόέναι. δεύτερον έχεις έκλεγή β μεγίστας Άθηναίοις ήρξας. αυτούς ακριβώς τους τιθέντας άργύριον πάνυ πολύ μισθόν. έμέ δ' ούκ εικός· ουδέν γάρ τούτων χρέωσιν δι1 αότό. ουδέν επισταμένος πλην γε σμικρού τινός τίποτε δέν ξέρω. ότι ό Σωκράτης μοΰ φαίνεται π ώ ς δοκεϊ τι [έ'τί] έθέλειν έμοί συνδιατοίβειν .οί. έκτος άπό ενα μάθημα. τοϋτο πάνυ θανμάζοί. Τούτων τινάς εικός ήν προαιρεϊσθαι καί τόν •χρήματα ώς άμοιβήν. 402 ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΑΓΗΣ 103 οπόθεν δέ έδοξέ σοι τοντο. είμαι ικανός νά τόν ωφελήσω σν αυτός. "Επειτα. άν καί πολύ έβουλόμην άν άλλα καί λέγω δήπου αεί. δτι έγώ. οϊ παιδεύειν φρονεί τήν συναναστροφήν τών πολιτικών ανδρών. έπεί τό γ' έμόν δέν θέλει πλέον νά χάνη τόν καιρόν του μέ μένα . προσκατα. μαθητεύσουν εΐς αυτόν δέν άξιζαν τίποτε. εάν ούτος έθέλη. οις έξεστι τών πολιτών φ πόλεις καταφέρνουν τους επισημότατους καί πλουσιω- άν βούλωνται προίκα συνεϊναι. άν αυτός θέλη* 6λα ο e έτοιμον. οτι Σωκράτης ον πάνυ μοι ΘΕ. Σν γάρ πρώτον μέν έμόρφωσε καί αυτό τήν άντίληψιν δτι έγώ θά τά ωφελήσω περισσότερον—γι" αυτό πάρα πολύ απορώ. Βλέπεις. έπειτα πολλάς ήδη αρχάς καί τάς μέν είσαι γεροντότερος άπό εμένα. ΣΩ. Κάποιον άπό αυτούς είναι εΰλογον νά προ­ έπίσταμαι τών μακαρίων τε και καλών μαθημάτων. Οίσθα ούν οίον τοντό έστίΥ. Πρόδικος άπό τήν Κέω καί ό Γοργίας άπό τους Λεοντί- Λίους καί ό Πώλος άπό τόν 'Ακράγαντα καί άλλοι πολ. πού είναι τόσον σοφοί. καί αΐσθανόμενοι έπί πλέον καί ύπο- h νίόν σον καί αυτόν σέ. καί Ικτιμάσαι δχι μόνον άπό τους συνδημότας ούδενός ήττον έμοί δέ τούτων ουδέν ενορά ουδέτερος νμών. Γιατί έγώ έκ μέρους μου είμαι έτοιμος. ώ'παϊ Δημοδόκου .ήσαι προς τό πολίτην αγαθόν yeve'aÖai ή τερον καί άπό έσέ τόν ίδιον. ώς' έγώ άν 'μάλλον τόν σον υίόν •ποΰ δμως έσχημάτισες αυτήν τήν ΐδέαν. καί άπό ποΰ τό παιδί σου ώφελήαειν. οί Οποίοι προτοΰ σβντέρων. ρεάν όποιον θέλουν άπό τους πολίτας.

Διατί λοιπόν άρα γε είπε τοΰτο ό Τίμαρχος . δτι ον νικήσω' λοιπόν αυτήν τήν σκέψιν σου. π ω . ή δταν γένηται. έγώ δέ σοι φράσω. "Οτε μαρχος καί ό Φιλήμων τοΰ Φιλημονίδου έσηκώθηκαν άπό τό b b ανίστατο έκ τον συμποσίου ο Τίμαρχος καί Φιλήμων ο τραπέζι γιά νά πάνενά σκοτώσουν τόν Νικίαν τοΰ Ή ρ ο σ κ α ­ Φιλημονίδου άποκτενοϋντες Νικίαν τόν Ήροσκαμάνδρου. γυμνασάμενός γε τούτον τόν ή φωνή. φωνή. Κλειτόμαχε. σοΰ λέει έγώ δέ καν μή μέλλω νικάν. τό δαιμόνιον. Καί μοι έγένετο ή φωνή. Δι' αυτά έχω μάρτυρας. ό δε Τίμαρχος καθώς έσηκώνετο είπε προς άνιστάμενος προς έμέ είπε. έφη.129a σθαι. έμέ δέ δει ποι έξαναστήναι. ή φωνή κάνει τό ίδιο. τούτου άποτροπήν. τί τοΰ είπεν è Τίμαρχος Οταν έπήγαινε κατ' ευθείαν δια νά θανατωθή. δτι μέλλοι άσκεϊν. μηδαμώς. ώ' γαθέ.—"Ισως. τί είπεν αύτω Τίμαρχος ήνίκ' άποθανούμενος ήει φόν τοϋ Τιμάρχου. Οϋκ. άλλα σε λέληθεν. τί αξίζει αυτό τό πράγμα. "Ισως. έγώ φράσω. σημαίνει σοι. 104 ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΑΓΗΣ 105 τ ΘΕ. δτι εάν σύ βούλα}. έγώ δέ πρέπει νά πάω κάπου. καί εϊπον προς μην πας πουθενά. μάνδρου. Έστι γάρ τι θεία μοίρα παρεπό. δτι έάν σύ θέλης θά μπο­ οίος τ' έσομαι τοιούτος γενέσθαι. διότι Σωκράτει ούκ ήθελον πείθεσθαι. μοΰ απήντησε.. καί θά γυρίσω σέ λιγάκι. καί αυτός καί ό ΕΟαθλος ό ευθύ τον δημοσίου.ήξω δέ ολίγον επιτύχω δ. άν νμεις μέν πίνετε. καί έγόί διεκώλνόν τε αυτόν καί εϊπον δτι Sióv του* είπα εις αυτόν δτι τήν στιγμήν πού μοΰ έμι- λέγοντος σον μεταξύ γέγονέ μοι ή φωνή ή τοϋ δαιμονίου· λοϋσε άκουσα τήν φωνήν τοΰ δαιμονίου. ος Τίμαρχον ΰπεδέξατο φεύγοντα' έρεϊ γάρ ύμιν δτι είπεν δταν ήτο εξόριστος* διότι θάσας εΐπη δτι τοϋ τά εΐπεν αυτά αϋτφ ταΰτα. "Οταν ό Τί­ δή ούν ποτέ τοϋτο είπεν ο Τίμαρχος . ότι δέν έχεις περί τούτου d ακριβώς Εδέαν. μάρτυρας παρέξομαι. έφη. Οτι δέν θά νικήσω. αεί μοι σημαίνει. εφην. άναστής· γέγονε γάρ μοι τό ειωθός . τάυτον τήν φωνήν. ποτέ δέ δέν μέ παρακινεί νά κάμω κάτι. καί έγώ Θ Ε . σεις μέν εξακολουθήσετε νά πίνετε. ωφεληθώ' καί έτσι ομιλών έγυμνάσθη* αξίζει λοιπόν νά. ΣΩ. οίον τοϋτ' XI. Διότι έμενα άπό παιδί ακόμη μέ παρακολουθεί κατά μενον έμοί έχ παιδός άρξάμενον δαιμόνων εστί δέ τούτο θείαν θέλησινκάποιο δαιμόνιον αυτό δετό δαιμόνιον είναι μια φωνή. πληροφορηθής άπό αυτόν δσα τοΰ συνέβησαν άπό αυτή τήν 129Ά Εί δέ βονλεσθε τόν Τιμάρχου άδελφδν Κλειτόμαχον έρέ. θέσθαι αντοϋ. Τί είπε τό δαιμόνιον. Βέβαια ξέρω μά τό Θεό. γιατί ήκουσα τό δαιμόνιον.τι θέλω. ' Ε γ ώ δέ έστω καί άν μέλλω νά μή νικήσω. Καί τότεήκουσα τήνφωνήνκαίτοΰλέγω: ύστερον. τοΰ είπε. ώ Σώκρατες . έγώ μέν πάω νά θανατωθώ θανούμενος νννί. d XI. προτρέπει δέ ουδέποτε· και εαν κάμω κάτι. τό συνειθισμέ- αυτόν. έάν τύχω. τόν Τλαύκωνος· οϋτάς ποτέ έτνγχανεν αυτός έτυχε κάποτε νά μοΰ ανακοίνωση οτι έσκέπτετό νά e έμοί άνακοινούμενος μέλλων ασκησειν στάδιον εις Νεμεαν' διαγωνισθή εις τό αγώνισμα τοΰ δρόμου εΐς τήν Νεμέαν καί μόλις αυτός ήρχισε νά μοΰ όμιλή γι' αυτό τό πράγμα. ρέσω καί έγώ νά γίνω σπουδαίος δπως εκείνοι. â αύτω ξννέβη από ταύτης της ασκήσεως. έγώ θά σοΰ π ω . εκείνον τόν ώραΐον Χαρμίδην τοΰ Γλαύκωνος· τόν καλόν γενόμενον. Καί τούτων νμϊν τι καί δέν άφίνει νά γίνη. νικητής του δρόμου. ο δέ Τίμαρχος αυτούς τους δυό. ΘΕ. δέν ήξερε κανένας άλλος τό πράγμα έκτος άπό ήπιστάσθην μέν αύτω μόνω τήν έπιβονλήν. Τι τώρα. έκεΐνός τε καί Εναθλος ό σταδιοδρομών. Χαρμίδην γάρ τουτονί γιγνωσκετε Θά ξέρετε δηλ. καί εύθνς αύτοϋ αρχομένου λέγειν. ΎΩ Κλειτόμαχε. λ αί μά Αι' έγωγε.-έρώτησε τόν Κλειτόμαχον. δηλ. Σωκράτη. αποτρέπει νά γίνη κά­ τοντο αποτρέπει καί ούκ eg. καλέ μου. έγώ λοιπόν θά σοΰ έστιν. διότι δέν ήθελα νά ακούσω τόν Σωκράτη. Τί. μή πραγματοποιής άλλα μή άακει. Ó όποιος έφιλοξένησε τόν Τίμαρχον.Έάν δέ θέλης. Σ Ω . έγώ μέντοι έρχομαι άπο­ Σ Ω . δ άν μέλλω πρατ. έγέ. Μοΰ φαίνεται. άκουσα τήν φωνήν καί έγώ τόν εμπόδισα άπό αυτό τό σχέ- νετο ή φωνή. τί λέγεις. έξάσκησι. μέ τό \ά γυμνασθώ κατ' αυτόν τόν χρόνον θά χρόνον ώφεληθήσομαν ταϋτα ειπών ήσκεΐ' άξιον ούν πυ. τόν άδελ. ΣΩ. έμέ: Τί λές. Καί έάν κανείς άπό τους φίλους μοΰ ανακοίνωση κάτι καί ακούσω τις μοι τών φίλων άνακοινώται καί γένηται ή φωνή. οϊοιπερ καί εκείνοι. ΘΕ. πράττειν. έφη. πού άμα τήν ακούσω αυτό σημαίνει δτι πρέπει νά μή τειν.

ωφεληθούν άπό τή συναναστροφή μου. ότι ή δνναμις αϋτη καί γιά τήν υπόλοιπη εκστρατεία πολύ φοβοΰμαι. Διά τοΰτο λοιπόν είπε εΐς τόν ύμϊν έγώ. Διότι βταν έπήγαινε στάν πόλεμον ό ώραΐος Σαν- μενος ευθύ Εφέσου καί 'Ιωνίας. έχουσι καί παραμόνιμον τήν αψελειαν πολλοί δέ. ένεκα της ο­ νούμενος. καιροφυ- ουδέν. καί έφη. Καί διαλίπων χρόνον πάλιν έτοιμάσθη νά φύγη καί μοΰ λέει : θά πάω πια. οιχεται δέ νϋν μετά Θρασνλλον στρατενσό. εί άρα τι λέγει. Καί σέ κάμποση ώρα C •e σημεϊον τό δαιμόνων καί δς έπέσχε. Σ ω ­ αύθις ώρμάτο ίέναι. φρονώ δτι αυτός ή θά σκοτωθή ή κάτι μεγάλο κακό θάπάθη. έπιτηρήσας άλλοσε τόν νουν έχοντα. είμι δή. ' Ε γ ώ λοιπόν στρατείας τής άλλης πάνυ φοβούμαι. καί αυτοί δέν μπορούν να δέ συνεΓναί μέν ου διακωλύει. αδύνατον νά τους συναναστραφώ'μέ πολλούς δέ δέν με εμπο­ οϋτοί είσιν ών καί σο ήσθησαϊ ταχύ γάρ παραχρήμα έπι. προχωρήσει πάρα πολύ σε λίγο διάστημα* έπειτα τόν επή­ γόνει. ότι tot άποθανούμενος δια τό έμοί άπιστήσαι. ήκουσα πάλι τή φωνή. ουδέν ύπερτεροΰσι άπό τους άλλους σέ οτιδήποτε. 'Επί γάρ σμένα. τοΰ δαιμονίου τούτου έχει μεγίστην σημασίαν καί ώς προς τιοϋται. άν ίσως τό σημεϊον. θά τά ακούσετε άπό αυτούς πού τά ξέρουν* μπορείτε τή επί στρατείαν έξορμή Σαννίωνος τοϋ καλοϋ έγένετο μοι δμως καί τώρα νά δοκιμάσετε γιά τό σημάδι αυτό. θαυμάσιον έπιδιδόασιν. είχε b δίδης τη προτεραία μοι δι' απέχθειας έν λόγοις τισίν έγε. (διασήμου) 'Αριστείδου. Καί τώρα αυτός πάει νά πολε- ή άποθανεϊσθαι ή ομού τι τούτω γ7 ελάν. â τόν θάνατον διότι δέν με ήκουσε. τον δαιμονίου τούτου και είς τάς συνουσίας τών μετ^έμοϋ Χ Ι Ι . αυτοί είναιέκεϊνοι. διά τους οποίους σύ έ­ μετ' έμοϋ χρόνον ώσι. ανέστη ονκέτι ειπών μοι κώθηκε χωρίς νά μοΰ πη τίποτε καί έφυγε κρυφά.ου τόν Θουκυδίδην τόν υίόν τοΰ Μελησίου. Σώκρατες· αυοίς κράτη* καί πάλιν ήκουσα τή φωνή καί πάλιν τόν ήνάγκασα έγένετο Ύ) φωνή· αύθις ούν αυτόν ήνάγκασα έπισχεϊν. ' Ε φ ' δσον δηλ. καί περί γε τής μήση πέρα στην Έφεσο καί τήν 'Ιωνία. άδελφόν του αυτό πού σας είπα προ ολίγου. τήν τρίτη φορά. Ίδών υδν με ό Αριστείδης. ήτο μαζί μου. άλλα τίποτε δέν ωφελούνται έκ διδόασι. δσον άν ναμις τοΰ δαιμονίου. Καί όσα μεν περιστατικά είναι περα­ δ' έξεστι νυνί λαβείν τον σημείου. δίζει νά τους συναναστραφώ. Διότι πολλούς τους βουσιν. Ιγγονος τοΰ κυδίδην τόν Μεληαίσν νΐόν τον ΘουκνδίΟου. έπεώάν δε χεις ακούσει" διότι πολύ γρήγορα προκόβουν. δσα έγώ έλεγον μέν παρεληλυθότα τών είδότων έστιν άκουσαν πεϊραν περί αυτής προτήτερα. εφ' Οσον μέν είναι μαζί μου.Μέ αυτόν τόν Θουκυδίδην είχα μαλλώσει τήν προηγουμένην ήμέραν σέ κάποιαν συζήτησιν. ωφελούνται δέ ουδέν συνόντες. Τοντό πάλι πού προκόβουν. πάλιν ουδέν διαφέρονσιν ότουοϋν. Καί άπα αυτούς μου άπόσχωνται. ότι βαδίζει προς d Έτι τοίνυν περί τών έν Σικελίρ: πολλών άκούσεσθον. Ό δε θουκυ.λέγη τίποτε. λακτήσας μια στιγμή πού είχα τόν νου μου άλλου* καί έτσι καί οϋτοίς ώχετ' άπιών καί διεπράξατο εξ ών ήει άποθα. Τό νά σταθή."Οσους δμως βοηθήση είς τήν συναναστροφήν μου ή δύ­ 1303. Αυτό πλέων ήκων δέ κατελάμβανε μετ7 έμοϋ διατρίβοντα Θου­ έπαθε κάποτε ό 'Αριστείδης ό υιός τοΰ Λυσιμάχου. e XII. ώστεούχοΐόν τέ μοι τούτοις συνδιατρίβειν πολλοίς αποτρέπει άπό αυτό τά πράγμα. επειδή ήσπάσατό τε ραν είς τόν στρατόν καί έφυγε'δταν δέ έγύρισε. Καί τούτων αϋ τών έπιδιδόντων οί μέν καί βέβαιον τούτου. πάλιν κατ χρόνο)· έπειτα αυτώ στρατεία τις έγένετο καί φχετο έκ.διότι αύτήήδύναμις β αννδιατριβόντοη· τό άπαν δύναται. έση- τρίτον. ΘΕΑΓΗΣ 107 106 ΠΛΑΤΩΝΟΣ νο μου σημάδι" καί αυτός έσταμάτησε. 'Ακόμη δέ θά ακούσετε άπό d έγώ έλεγον περί της διαφθοράς τοϋ στρατοπέδου. Τέλος. βουλόμενός με λαθεϊν. αλλά λαθών. γιά νά μοΰ ξεφύγη. .εγγονον τοϋ (δια­ σήμου )Θουκυδίδου.άφοΰ μέ έχαιρέτησε καί είπε τά συν- . Ταϋτα δή πάντα ειρηκά σοι.προκόβουν 130a Διατριβών γάρ μετ' έμοϋ πάμπολν έπεδεδώκει έν όλίγφ θαυμάσια. ' Ό λ α λ ο ι π ο ν α ύ τ ά σ ο ϋ τ ά είπα. οδτως ώστε μοΰ είναι Οϊς δ' άν σνλλάβηται της συνουσίας ή τοϋ δαιμονίου δύναμις. Έγώ ούν οιομαι εκείνον νίων. Καί τά πολλούς διά τήν έν Σικελία καταστροφήν. έφυγε καί πάει καί έκαμε εκείνη τή δουλειά. εύρήκε μαζί μ. "Οταν λοι­ πόν μέ είδεό Αριστείδης. Πολλοίς μέν γάρ έναν. δταν δμως απομακρυνθούν άπό έμέ. "Οθεν δή τοΰτ' είπε προς τόν άδελφόν δπερ νϋν ποίας ώδηγείτο προς θάνατον. τάς μετ' έμοϋ σχέσεις τών μαθητών μου. καί ουκ έστι τούτοις ώφεληθήναι μετ7 έμοϋ διατρι.άλλο ι καί βεβαίαν καί σταθ^-άν έχουν τήν ποτέ έπαθεν Άριστείδ?]ς ό Λυσιμάχου υιός τοϋ 'Αριστείδου. προκοπήν πολλοί δμως.

δταν σέ συναναστρεφόμουν. Πότερον δέ. οτι ό Θουκυδίδης κρατες. ώ δμως αληθινό" διότι έγώ τίποτε δέν έμαθα από σένα. ώ Σώκρατες. Καί έάν μέν παρείκη ήμϊν. φαίνωμαι χειρότερος κανενός είς τους λόγους. είδε μή. οίον ήν τό άνδράποδον: Ούκ έοικέ γε. ούκ οίδεν. ώ Θέαγες. καν εί έν τή αύτη μόνον οικία διαμέρισμα. μά τό θ ε ό . εμαθον μέν παρά σοϋ ουδέν πώποτε. σεμνννεσθαι άττα προς σέ και χαλεπαίνειν ώς τί σοϋ κάνει τόν καμπόσο σέ κάτι ζητήματα καί σου θυμώνει. ήν δ' έγώ. Τί μάλιστα . Θεάγη. εξαίφνης σε προϋλιπεν αύτη ικανότης πού είχες. τότε αμέσως θά σννύντας άλλήλοις. ή λίγο λίγο. εφην έγώ. εφη. σαν νά είναι καί αυτός κάτι τι σπουδαίο. καί προ πάντων όταν ήμουν εΐς τό ίδιο διαμέρι­ σμα* καί μοΰ έφαίνετο Οτι. ΘΕ.μοΰ λέει. πάνυ πολύ επιδώσεις και ασφάλεια νά έκπαιδευθής κοντά σέ ένα άπό εκείνους. Σωκράτη. τήν έχασα δλην αυτήν τήν ψυχικήν δύναμιν. έφη. πων νυνί δέ τουναντίον φεύγω.—Τώρα θα σοΰπώ. —Φαίνεται ναί. ή συναναστροφή μου* έάν τά θέ- XIII.—"Οταν ή δύναμις ή κατά σμικρόν . ον. οχικάνεΐςτό ίδιο δίδουν δέ. καταγελάστως έχω. είτε και αυτό τό θεϊον . δπως Σώκρατες. τόν αποφεύγω· τόσο πολύ έντρέπομαι γιά τήν μηδαμινό- πεπαιδευμένον ούτως αίσχύνομαι έπί τή έμαντον φαυλό. τι παρεγένετο. θονκνδίδην δέ. έπεδίδονν. "Εστιν ουν. εφη. Κοίτα καλά λοιπόν μήπως είναι γιά σένα μεγαλύτερη ουσία· έάν μεν τω θεφ φίλ. ώ Σώκρατες. τοΰ πριν σοι ανγγενέσθαι. καί σύ τά ξέρεις* έπρόκοβα 5μως. ενα απίστευτο πράγμα.ενσόμεθα ό τι νά μαθητεύσω ή θά προσπαθήσωμεν νά έξιλεώσωμεν δράσομεν.μάλλον δέ οπότε έν τφ ρισμα καί σέ έκοίταζα πού έμιλοΰσες^ τότε έπρόκοβα περισσό­ αύτω οίκήματι· καί έμοιγε έδόκουν πολύ μάλλον οπότε τερον παρά άν έκοίταζα άλλου . μάλλον ή παρ' έμοί δ τε φέλεια εξαρτάται άπό τήν τύχην. είπε. 108 ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΑΓΗΣ 10·) καί τάλλα Οιελέχθη. Αυτή είναι. ακούω. μοΰ είπε.—Λίγο λίγο. Τώρα Ομως. όντα. άν δηλ. τουναντίον. ότιοοϋν άνθρώπφ οίος τ' ήν -ήμουν άξιος νά συζητήσω με οιονδήποτε άνθρωπον καί νά μή διαλέγεσθαι καί μηδενός χείρων φαίνεσθαι έν τοϊς λόγοις. όταν ήμουν στο ίδιο με σένα διαμέ­ εϊην. ή δ' δ'ς. Σωκράτη. πάσα εκείνη ή έξις έξερρύηκεν. άλλως. μοΰ λέει. νή τονς θεούς. X I I I . ημάς νά κάμωμεν. θά προκόψης καί πάρα πολύ καί γρήγορα. άπιστον μέν νή τους θεούς.είς τόν άνώτατον δμως βαθμόν θ έν τφ αύτφ οίκήματι ών λέγοντος σον βλέποψι προς σέ έπρόκοβα.—Έξαφνα σέ εγκατέλειψε. Οχι. ει δέ μή. άν τίνα καί αίσθάνωμαι έν<5 τώρα. τοιαύτη ή ημετέρα συν­ λη ά Θεός. πού ταχύ. Ήνίκα δέ απέκτησες αυτήν. "Ορα ούν μή σοι άσφαλέστερον ή παρ' ισχυρίζονται δτι μπόροϋν νά σέ εξασφαλίσουν γιά τήν εκείνων τινί παιδεύεσθαι. τοΰ είπα έγώ. ώ Σώ­ -ειθισμένα: 'Ακούω ομως. —Μά καί έγώ ό ίδιος είμαι γιά γέλια. τοΰ λέω έγώ. "Ετσι είναι.ον ή. είπε. τήν απέκτησες επειδή d d δέ σοι παρεγένετο. προτοΰ φύγω στον πόλεμο.—Έξέχασε. αληθές σε" έγώ γάρ. δταν έκαθήμην κοντά σου κρατώντας σε καί ακου­ e μάλλον ή οπότε άλλοσε όρφην πολύ δέ μάλιστα καί πλείστον μπώντας επάνω σου. ή τινι άλλφ τρόπω . άποπειραθήναι τοϋ δαιμονίου τούτου ψη. ταϋτα βέλ­ σκεφθούμε τί θά κάμωμεν. τητά μου. Έγώ σοι έρώ. οι εγκρατείς αυτοί ε'ισι τής ωφε­ ωφέλεια πού ώφελοΰν τους ανθρώπους. Νϋν δέ. Έμοί μέν τοίνυν δοκεϊ. άν αντιληφθώ κανένα μορφωμένον. ή δ: δς. ώς αυτός οϊσθα· έπε. Έ γ ώ μέν φρονώ. τότε ì/όη παραχρήμα βον?. θά πάω σέ άλλον τιστα' εί δέ μή. αυτή ή τητι.—Γιατί . Άλλα μην καί αυτός γε. ένω κοντά μου ή ω­ λείας ήν όιφελονσι τους ανθρώπους. είπεν. έφην έγώ. οπότε παρ' αυτόν σε καθοίμην έχόμενός σον καί άπτόμενος. Έστι γάρ. ήτο προτοΰ πλησίαση εσένα. τοϋ λέω έγώ. Σωκράτη. έφη. όντως. οπότε σοι σννείην. C C "Οτι. πριν μέν έκπλεϊν. πότερον μαθόντι παρ' έμοϋ τήν έμαθες άπό έμέ ή μέ κανένα άλλον τρόπον .—Διότι. νά δοκιμάσωμεν αυτό τό δαιμόνιον συναναστρε- φόμενοιό ένας τόν άλλον καί έάνμέν τό δαιμόνιον μας έπιτρέ- οντωσί ποιήσαι. άν τύχη τοϋτο ποάξαι. ήν δ' έγώ. εϊτε άλλφ σννεσόμεθα. αυτός τί ανθρωπάκι έφην έγώ. μή έν τω αύτφ δέ οίκήματι. έστω καί άν μόνον ήμουν εΐς τό ίδιο σπίτι. Σωκράτη. έφη. ώστε καί έπε- ώστε καί έδίωκον τάς συνουσίας τών χαριεστάτων ανθρώ­ δίωκον τήν συναναστροφήν τών άξιολογωτερων ανθρώπων. τοΰ λέω έγώ . Τί δέ . Κατά σμικρόν. δτι ήμεΐς έτσι πρέπει 131a Î31& ΘΕ. άπεκρίθην έγώ. αυτό θά είναι τό καλύτερο.

ΔΗ.110 ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΑΓΗΣ m το σοι γιγνόμενον πειρασόμεθα παραμυθεϊσθαι εύχαϊσι αυτό τό δαιμόνιον. ώ Σώκρατες. διότι καλά τά μειρακίφ· εύ γάρ λέγει θεάγης. τω Δ Η . Άλλ' εί δοκεϊ χρήναι ούτω ποιεϊν. Σ Ω . Μή μας πης πια Οχι. έτσι άς κάμωμεν.-Μηκέτι προς ταϋτα άντείπης. λέει ό θεάγης. Σωκράτη. . ούτω ποιωμεν.τι άλλο μας υποδείξουν οί 'ιερείς. ΣΩ. 'Αϊ λ' άφοΰ νομίζετε δτι έτσι πρέπει νά κάμωμεν. μέ προσευχάς καί τε καί θυσίαις και άλλφ δτφ άν οι μάντεις εξηγώντας θυσίας καί Ο. που έρχεται σέ σένα.