NietNiet-conformistisch tijdschrift

Confiteor!
Niet-conformistisch tijdschrift van KASPER

ARTIKELS
POLITIEK
Aanzet tot een nieuwe nationale beweging Partijonafhankelijkheid 6 11 COLOFON INHOUDSOPGAVE PRAESES DIXIT 2 2 3

KASPER-Gent Korte Meer 19 B101 9000 Gent info@kasper-gent.org www.kasper-gent.org Tel.: 0473/71.61.82

KORTOM GESCHIEDENIS
Een beknopte geschiedenis van het Verdinaso 12 De actualiteit in woord en beeld 4

KASPER
Beginselverklaring Visietekst Naamsverklaring KASPER in De Standaard 15 16 18 18

GEOPOLITIEK
Transdnjestrië 19 Transatlantische economische unie tussen de VS en de EU in 2015 23

IBAN: BE07 7370 2907 3266

CHRISTENDOM
De plaag der sociologische katholieken Heropleving der Tridentijnse misviering 24 25

Hoofdredacteur: Thomas Braeckman Redactiesecretaris: Raf Praet Opmaak: Robin Vandenberghe Eindredactie: Dieter Verlinden Medewerkers: Erik Langerock en Karel Verheyden Aantal exemplaren: 1.000 Verantwoordelijke uitgever: Erik Langerock

ACTIEF
Lezing Orania Beweging te Veenendaal Jongerenbezinning aan het graf van Joris Van Severen Mars voor het Leven Tridentijnse Mis voor Gentse studenten Colloquium: Historie & Toekomst der Lage Landen 25 26 28 30 32

Abonnementen: Gewoon abonnement: 20 € Steunabonnement: 30 € Ereabonnement: 50 €
Alle betalingen graag met vermelding ‘abonnement’ op IBAN: BE07 7370 2907 3266

Artikels uit deze uitgave mogen worden overgenomen mits bronvermelding.

© 2010 KASPER-Gent © 2010 Confiteor!

Alle artikels vallen onder de verantwoordelijkheid van de auteur.

Confiteor! 2

www.kasper-gent.org

Winter 2010

Waarde KASPER-leden en sympathisanten,

anneer men als praeses van een nieuwe vereniging het roer in handen neemt, wacht onvermijdelijk een zware taak. In dit voorbereidende jaar heeft KASPER laten zien dat het zijn plaats als vernieuwende studentenvereniging aan de Universiteit Gent met alle eer kan opeisen. Onze bekendheid en onze reputatie hebben we namelijk niet te danken aan loze woorden of antifascistisch geweld, maar aan onze degelijke, professionele werking waarin ieder lid een plaats vindt. Onze activiteiten en hoogtepunten van de laatste maanden zijn dan ook velerlei. Tijdens ons eerste semester verschenen we in 3 kranten (4 als we Schamper meerekenen), in tal van tijdschriften (zoals Delta, waarvoor dank) en mocht ik een interview houden met Radio Rapaille. We mogen dus stellen dat we min of meer bekend raken, zowel in de studentenwereld als daarbuiten, maar voldoende is dat uiteraard niet. Toch kan ik me er niet van weerhouden om tevreden terug te blikken op deze eerste maanden. Ondanks (of misschien juist dankzij) alle kritiek zijn we erin geslaagd om ons te profileren als “dé katholieken” van de Gentse Universiteit. Ons erelid E.H. Louis Bochkoltz zal het wellicht graag horen wanneer hij op 8 maart een Tridentijnse misviering houdt voor ons. En wij horen het eigenlijk ook graag, gezien er niet zoveel studentenverenigingen bestaan die het katholieke durven omarmen. Een ‘gat in de markt’ als het ware voor onze werking. Niet alleen worden we geprofileerd als één groep, we zijn het ook. Het praesidium hoort dan ook geëngageerde leden te omvatten die goed met elkaar kunnen opschieten. Meningsverschillen zijn er uiteraard, maar die zorgen er niet voor dat de vereniging uit elkaar valt, laat staan dat we hierover een robbertje gaan vechten. De resultaten zijn er dan ook naar: we organiseerden een kleine 30 activiteiten die ons allen op hun eigen wijze hebben verrijkt. En gelukkig bestaat de meerderheid ervan niet uit drankavonden. Op het moment van schrijven hebben we dan ons Colloquium nog niet eens gehad! Een activiteit die één van de beste van dit semester en zelfs van dit academisch jaar zal worden. En dan zwijg ik nog over de talrijke concerten en operavoorstellingen waar we naartoe gaan. De Gentse Alma Mater stelt dat een politieke studentenvereniging pas ‘leeft’ als het minstens 10 activiteiten per jaar organiseert. Ons lijkt het dan ook dat we zéér actief leven. En dat is wat we ook gaan blijven doen. Blijven actief zijn, blijven leven, maar niet ten koste van onze studieresultaten en zeker niet ten koste van onszelf. Een vereniging kan alleen maar goed werken als zij die erachter staan plezier hebben in wat ze doen, want anders is het gedoemd om te mislukken.

W

Lic. iur. et stud. rer. pol. Erik Langerock Praeses KASPER afd. Gent 2009-2010

Winter 2010

www.kasper-gent.org

Confiteor! 3

KORTOM
Samengesteld door lic. rer. oec. et stud. rer. pol. Thomas Braeckman en cand. philol. Matthias Vanderlinden.

60 MILJOEN NIEUWE IMMIGRANTEN
n juni 2009 keurde het Europees Parlement het verslag-Busuttil – genoemd naar het Maltese EPlid Simon Busuttil – inzake een gemeenschappelijk Europees immigratiebeleid goed. Dit verslag bepleit zomaar eventjes de komst van 60 (zestig!) miljoen vreemdelingen tegen het jaar 2050. Het hoeft geen betoog dat dit gecombineerd met het grote en al 4 decennia aanhoudende Europese geboortetekort de totale ondergang van Europa zal realiseren. Om deze verhoogde massa-immigratie mogelijk te maken zal de Europese Unie de draagwijdte van de zogenaamde 'blue card' uitbreiden. Deze blue-card is heden een verblijfsvergunning voor hooggeschoolde immigranten, maar zou worden uitgebreid worden naar alle niet-Europese immigranten. Als doekje voor het bloeden pleit dit knettergekke verslag voor strengere grenscontroles en een terugkeerbeleid voor illegalen, maar we mogen er gerust in zijn dat daar níets van in huis zal komen. Hoe wereldvreemd onze politieke klasse wel is, bleek voorts uit het feit dat dit waanzinnige verslag goedgekeurd werd door de overgrote meerderheid der Europese Parlementsleden. Nochtans telt de EU meer dan 20 miljoen werklozen en is eigenlijk alleen het omkeren van ons Europese geboortetekort de enige deugdelijke oplossing. Nagenoeg geen enkele politieke partij denkt daar echter aan.

I

NIET ALLE BANKEN GOKKEN ER OP LOS!
et Nederlandse Rabobank toonde dat er ook anders kan gebankierd worden dan de hebzucht der grootbanken die gokken met het geld van de kleine spaarder. Rabobank boekte in 2008 – midden in de bankencrisis! – maar liefst 2,8 miljard euro WINST! Deze bank is immers niet op de beurs genoteerd en is een coöperatieve bank. Dit laatste houdt in dat de depositohouders de eigenaars van Rabobank zijn. Hierdoor is de druk om grote winsten te maken minder, waardoor Rabobank voorzichtiger investeerde dan de andere banken en ook vlugger uit de risicovolle CDO’s stapte. Het positieve eindresultaat over 2008 is dan ook echt lachen met alle andere banken!

H

Confiteor! 4

www.kasper-gent.org

Winter 2010

KORTOM

p de alomtegenwoordige politieke correctheid, demo-liberale partijpolitiek, betekenisloze verkiezingen en maatschappelijke vervreemding werd in Italië een 21ste eeuws antwoord geformuleerd in de vorm van het Blocco Studentesco (i.e. Studentenblok). Dit is een eenheid van het brede studentenfront, die gesticht werd binnen de sociale, nationalistische en culturele beweging rond het kraakpand Casa Pound te Rome onder leiding van Gianluca Iannone. Casa Pound en de sociale beweging er rond tonen aan dat de radicale beweging nieuwe initiatieven en ideeën nodig heeft voor de 21ste eeuw, waarin sociale en nationale strijd samengaan, iets waar KASPER in de Lage Landen ook voor ijvert. Het bewijst tevens dat er resultaten kunnen geboekt worden door culturele werking (muziek, jongerencultuur, Blocco Studentesco,…) en sociale werking (Mutuo Sociale) in plaats van eenzijdig te focussen op onbetekenende electorale winsten. Voorts is de ganse werking van Casa Pound een voorbeeld van hoe men oude 19de en 20ste eeuwse demonen en nostalgisch gemijmer kan loslaten zónder het waardevolle verleden overboord te gooien. Deze nieuwe sociale politiek kan gecombineerd met autonome actie het nationalisme tot een revolutionaire kracht maken!

O

Winter 2010

www.kasper-gent.org

Confiteor! 5

POLITIEK

AANZET TOT EEN NIEUWE NATIONALE BEWEGING
Door Vrije Nationale Kracht eze tekst richt zich tot alle onafhankelijke denkers, alle nationale krachten met sociale inslag die op dit moment in hun potentieel geblokkeerd worden door een verstarde beweging. Deze tekst is in geen geval een handvest of manifest, maar uitsluitend een aanzet tot bevrijding van het immobilisme. Alle individuen en groeperingen die zich in deze roeping kunnen vinden, mogen deze tekst overnemen, mits integraal en ongewijzigd gelaten. Opdat zij elkander mogen vinden in hun gezamenlijke overtuiging! Sedert jaren heerst er bij verschillende elementen binnen ‘de nationale beweging’ een wil tot verandering. Het gaat hier om degenen die de nationale strijd vanuit een invalshoek bekijken die in eerste instantie van een sociale grondslag getuigt, eerder dan van historisch flamingantisme. Het is deze stroming die inmiddels over heel Europa geldt, maar hier onder de dominantie van een beweging van (maatschappelijk voorbijgestreefd) cultureel-historisch grievenflamingantisme gebukt gaat. Het zijn zodoende vrije nationale krachten, zij die niet door partijpolitiek of familiale invloed actief worden, maar uit sociale en nationale overtuiging en deze twee onlosmakelijk als verbonden beschouwt. Het grootste ongeluk voor deze elementen was dat ze zich slechts oppervlakkig en onsamenhangend konden uitdrukken. Deze individuen hebben getracht hun oprechtheid te vereenzelvigen met een beweging die zichzelf beperkingen heeft opgelegd ten bate van elementen waarmee ze zich ten onrechte identificeert. Deze poging tot integratie was begrijpelijk: de nationale krachten maken immers de nationale kracht, zo dacht men tenminste. Het enige resultaat hiervan was een activisme zonder politieke ziel, een schizofrene situatie die vooral de Confiteor! 6

D

leugen ten bate kwam, alsof men een soort morele plicht tot eenheid “van de beweging” dient te dragen. Deze poging was een dwaalspoor, niet meer. Willen we losbreken van deze positie, dan is het onderkennen van deze huidige situatie een eerste vereiste. Nieuwe positionering Na jaren meegetrokken te zijn geweest moeten de sociale en nationale krachten nu concluderen dat een eigen positionering de eerste voorwaarde voor een noodzakelijk eenheidsfront van vrije nationale krachten zal zijn. Immers, enkel door eigen positionering kan gebroken worden met de oppervlakkigheid en verdeeldheid en gezien de verhoudingen zal deze enkel door controverse tot stand kunnen komen. Of we nu willen of niet, we zullen genoodzaakt zijn over spreekwoordelijke lijken te gaan eer een eigen identificatie – en daardoor een eigen politieke slagkracht – mogelijk wordt.

Laat het duidelijk zijn: men bekomt deze slagkracht niet door de oude wegen van eenheid binnen een gecorrumpeerde beweging te blijven bewandelen. Deze wil tot behoud is het summum van verwarring, een verwarring die leidt tot zich dag na dag bezighouden met het zinloze achterhoedegevecht dat de voorbijgestreefde nationale beweging zich toegeëigend heeft. Men dient hier hooguit zekere partijbelangen mee, iets dat zeker niet gezien moet worden als het verdedigen van de belangen van een kiezersgemeenschap. Daaraan heeft het dan ook ontbroken bij deze nationale krachten, het vertrouwen in de eigen bekwaamheid. Het is dan ook altijd de makkelijke weg geweest de wil tot verandering te bevredigen met intern activisme, wat haast nooit verder raakte dan romantische Sehnsucht. Bij hoge uitzondering wist zich dit nog eens door te zetten tot een (steriel) rebels artikel of (gecontroleerde) radicale voordracht, die hoe dan ook aan de

www.kasper-gent.org

Winter 2010

POLITIEK
essentie voorbij ging en nooit van enige (blijvende) consequentie was. Dit was ook vele malen eenvoudiger dan waar het geweten toe opdraagt: inhoudelijke positionering scheppen en deze consequent doortrekken naar buiten toe. Men had de keuze tussen inhoud zonder actie of actie zonder inhoud. Beide wegen waren inconsequent, beide wegen zijn beproeft en te licht bevonden. Men speelde verwarring in de hand en men doet dat nu nog, waarbij de interne twisten, de stormen in de (bier)glazen, nog niet eens aangekaart zijn. Honderden radicalen hebben zo jarenlang deelgenomen aan demonstraties zonder thema dan wel thema’s zonder demonstratie. De kansen op een echte alternatieve politieke beweging, een echte sociale en nationale stroming, zijn zo systematisch verspeeld geweest. De radicale stroming van het nationale spectrum is op deze manier monddood gemaakt en gemarginaliseerd. Een zware dobber is het te erkennen dat de bovenbeschreven problematiek de structurele tekortkomingen aan de basis blootleggen. Immers, wat is de huidige werking van de nationale beweging? In het beste geval gaat men een of twee maal per jaar bussen of plakken, waarna in het allerbeste geval een paar geïnteresseerden zich aanmelden. Demonstraties bevredigen wellicht een innerlijke nood tot opstand, maar van inhoudelijke overtuigingskracht wordt geen blijk gegeven. De impact van zowel de bewegingswerking als de pers over dit naar buitentreden onder zowel de bevolking als de beweging zelf geeft meer blijk van algemene desinteresse (daarvoor hoeft dat nog niet eens sympathie te zijn) dan een geactualiseerde stroming. Het gebrek sedert decennia aan werkelijk massale opkomst bij demonstraties (wat gezien de aangekaarte thema’s toch altijd de bedoeling moet zijn geweest) is hier nog wel het meest doorslaggevend argument. Men heeft de vrije nationale krachten tot beroepsdemonstranten gemaakt, verplicht elk weekeinde naar een andere actie, demonstratie dan wel herdenking te reizen. Men construeerde voor de radicalen een mini-universum dat van 20u.30 tot

23u. duurt en waar geen haan naar kraait. Activisme is verworden tot niet meer dan aanwezigheid op deze veel te talrijke bijeenkomsten. Deze vaststelling valt niet te ontkennen. De afgelopen jaren vonden , ondanks de ontoereikendheid van de nationale beweging, steeds meer vrije nationale krachten de weg naar het activisme. Wat deze hebben mogen meemaken, legt de gehele mistoestand bloot: een gebrek aan conceptueel kader om zinvol en naar bekwaamheid te integreren binnen de beweging. Zonder overtuigd te zijn van de bekrompen idealen van een voorbijgestreefde beweging werden deze er dan op uit gestuurd om achtergestelde standpunten te verkondigen, die niet de hunne zijn. De schuld hiervan ligt niet bij deze mensen, maar wel degelijk bij een beweging die hen uitbuit als nuttige idioten, hen maakt tot goedgelovige

romantici en hen aan kettingen legt door taboes en beperkingen. Dit alles ten bate van de verdere uitholling van het nationaal ideaal tot een populistische schizofrenie. Vandaag staan deze krachten op het punt (door) te breken in het politieke landschap, in de eerste plaats door te erkennen dat de zwaartepunten vandaag geheel anders liggen dan men op dit moment stelt binnen de oude nationale beweging. Zonder deze noodzakelijke ommezwaai zal aan het zinloos geploeter van zogezegd onafhankelijke organisaties en verenigingen niets veranderen. Dit is de nieuwe positionering welke aan de basis van de nieuwe nationale beweging zal liggen. Veel bekwame en oprechte krachten en kansen zijn ons bij gebrek aan deze positionering al verloren gegaan, thans zal het niet blijven duren. Het is de plicht van de vrije nationale krachten zich voortaan als dusdanig te Confiteor! 7

Winter 2010

www.kasper-gent.org

POLITIEK

positioneren om zo een tegengewicht te bieden voor de zinloze integratie welke de oude nationale beweging oplegt. De mate waarin huidige organisaties en verenigingen van de oude nationale beweging mee gaan in de nieuwe positionering zal vooral bepalend zijn voor hún toekomst, nog meer dan voor de toekomst van deze nieuwe positionering zelf. Nieuwe verantwoordelijkheid Een vrije nationale kracht zijn vraagt van het individu activistisch initiatief en zelfdiscipline. Dit is het alternatief voor waar men nu toe opgedragen wordt binnen de oude beweging. Nationaal zijn betekent niet speelplaatsen oprichten waar men naar believen in een persoonlijke illusie zich nationaal kan voelen! De zogeheten politieke vrijheid binnen de beweging is niet meer dan een vrije keuze tussen gemarginaliseerd binnen vier muren zichzelf belachelijk maken en geconformeerd aan de verstarring naar buiten treden via gecorrumpeerde partijen en hun aanhangsels. Toegegeven, déze vrijheid wordt ten volle geboden binnen de nationale beweging! Loftoespraken over vervlogen tijden, ja, romantische toneelopvoeringen, jazeker, maar waag het niet te streven naar verdere ontwikkeling, actualisering en verbreding van de politieke strijd. Waag het niet er mee naar buiten te komen! De bewegingsvrijheid wordt kunstmatig beperkt tot onverantwoordelijkheid ten voordele van de ‘stockholders’ en ten nadele van de ‘stakeholders’. En de beurscrash nadert! Confiteor! 8

Toen de vrije nationale krachten zich tot activisme wendden binnen de oude beweging, werd er niet bij stil gestaan of het ook werkelijk gericht was op de actuele vragen. De uitbouw van een politieke protestcultuur kon zo geblokkeerd worden door een artificieel gevoel van vrijheid en rebellie op de barricaden te construeren, terwijl het in feite slechts om zinloze achterhoedegevechten ging. Dit artificieel gevoel werd en wordt in stand gehouden door een van de gevaarlijkste fenomenen voor oprechte nationale krachten: pseudo -ideologen! Deze hebben in het verleden altijd gebruik kunnen maken van de verwarring door het vullen van dezelfde wijn in nieuwe zakken. Ze laten zich profileren in hoedanigheid A of titel B zonder zich voor een politiek doel in te zetten. Vooral te betreuren vallen daarin de nuttige idioten die zich op deze manier voor de kar laten spannen van nog minder bewonderenswaardige figuren, die altijd wel een vorm van persoonlijk belang te behartigen hebben op die manier. Er heerst dan ook geen bewust verdedigingsmechanisme tegen deze praktijk, waardoor de gevaren die hierin verborgen gaan niet waargenomen worden. Wel integendeel, iemand die reageert wordt al snel voor ophitser, doordrammer of muggenzifter uitgescholden, al zijn diens argumenten nog zo geldig. Het dulden van dit fenomeen is echter de doodsteek voor de ernst van de nationale beweging en dus van de serieuze poging tot uitbouw van deze beweging. Het is de ver-

antwoordelijkheid van de vrije nationale krachten de wanpraktijken onbeschaamd aan te kaarten, ongeacht hoe men daarop reageert. Van koudwatervrees kan nu geen sprake meer zijn! Nieuwe mentaliteit De vrije nationale krachten dienen daarom een kritische, onafhankelijke mentaliteitswijziging door te maken, waarbij in principe geen partij, geen kiezersgemeenschap, geen vereniging en geen organisatie centraal staat. Ze veronderstelt de verantwoordelijkheid en de constructieve wil die noopt tot individuele consequentie en eerlijkheid naar buiten te dragen. Of organisaties en individuen hier een plaats binnen verdienen (of zelfs een voortrekkersrol) is een keuze die gemaakt wordt volgens een oordeel of deze tot een meerwaarde binnen de nieuwe positionering zowel in eigen omgeving als nationaal leiden kan. Andere overwegingen zouden voor de totstandkoming van de nieuwe nationale beweging niet mogen tellen. Het naar eer en geweten beantwoorden van deze collectieve roeping, enkel dat kan leiden tot een eenheidsfront. Het is hier net zo belangrijk onafhankelijk te denken als dit onafhankelijk denken niet tot einddoel te laten vervallen. Politiek activisme - het opofferen van vrije tijd en geld - vraagt inhoud en verstand. Vrije nationale krachten werken niet voor, maar juist DOOR een nationale GROEPering alsook een lokale GROEP. Ze werken door

www.kasper-gent.org

Winter 2010

POLITIEK
constructieve overkoepelende initiatieven of ze werken helemaal niet. Ze werken door lokaal activisme of ze werken helemaal niet. Organisaties – lokaal en nationaal – die aan deze roeping beantwoorden, dienen tot meerwaarde van deze beweging en elke twist tussen organisaties en individuen valt dan ook volledig buiten de kwestie, zeker als de oude beweging zich er nog eens in moeit. De nieuwe nationale beweging doet principieel niet aan belangenbehartiging, het zijn de vrije nationale krachten die de beweging maken en het is de beweging, lokaal en nationaal, die hun slagkracht mogelijk maakt. (Een deel van) de oude beweging, die hier blijkbaar niets van moet weten, kan dan ook best mee gebroken worden. Hic et glorie van de verkeerde elementen. De oude beweging stelt sedert decennia het ego boven het doel, dat volledig uit het zicht verloren is gegaan. Daarom mag gesteld worden dat we in de toekomst geen revolutionair nationaal alternatief tot de zege kunnen brengen wanneer we niet beginnen met de fundamentele fouten in eigen rangen in vraag te stellen en de moed op te brengen deze radicaal en compromisloos uit te bannen! Om dit te verwezenlijken dient de juiste mentaliteit te primeren, het dient de nieuwe beweging te typeren! Het komen tot een nieuwe nationale beweging door continue arbeid, door consequent en verantwoordelijk handelen, dat moet de vrije nationale standpunten dienen. In het land der blinden is éénoog koning, laat ons dan ook de beide ogen openen en de éénogigen van hun troon stoten. De nieuwe nationale beweging mag dan ook niet vervallen in een pseudo -nationaal schijnverzet. Vrije nationale krachten moeten komaf maken met alle pseudointellectuelen en -ideologieën. Er is geen nood aan opgepoetste redeneringen die het activisme enkel herleiden tot dezelfde onbelangrijke achterhoedegevechten die de beweging vandaag in een steriel immobilisme voor de echte kwesties blokkeren. Het is daarom ook zeer belangrijk dat aan de grondslag van de nieuwe nationale beweging een basis van nieuwe ideeën komt, een waarachtig alternatief dat de oude beweging van antwoord dient en de strijdpunten voor de nieuwe bepaalt. Zoals iemand ooit zei, kan er zonder revolutionaire theorie geen revolutionaire beweging zijn. De intellectuele strijd van de nieuwe nationale beweging is gelukkig al goed opgeschoten, de afgelopen jaren is op dit vlak veel vooruitgang geboekt. Het zal nu zaak worden deze als dusdanig te erkennen en zonder schroom uit te dragen als het nieuwe alternatief. De nieuwe nationale beweging vraagt een raamwerk waarbinnen de strijd tegen het heersende systeem kan plaatsvinden. Ze vraagt een inhoudelijke consensus om het nationale alternatief weer zichtbaar te maken! De idee heeft pas succes als ze breed en openlijk gedragen wordt door alle vrije nationale krachten en daarin zo onderscheidend mogelijk naar buiten treedt tegenover de oude ideeën. Het geweten moet toch op zijn minst tot deze intellectuele eerlijkheid nopen! Nieuwe kracht Een vrije nationale kracht zijn is geen leeg begrip, het is een principe. Het principe stelt een mentaliteit voorop welke voor het nationale strijdt en naar het herstel hiervan streeft. Het gaat niet om de verheerlijking van strategieën, ideologieën of subculturen. Wie zich 'vrij' noemt en daaronder een soort vergunning verstaat voor het mogen dragen van symbool A of B, heeft de les niet goed begrepen. Wie zich 'vrij' noemt en toch meteen weer vervalt in (verhoudingen tussen) Confiteor! 9

nunc staan we aan het einde van een voorbijgestreefde beweging, het heeft geen zin uit sympathie voor hun koppigheid tijd te verspillen aan hun doodsstrijd. Dit zou pure bezigheidstherapie zijn! Subjectiviteit (egotripperij, versplintering…) hindert de constructieve uitbouw van de nieuwe nationale beweging, ze wordt enkel misbruikt voor de meerdere eer en

krachten kenmerken. Pseudointellectuelen die ons zoet willen houden, zijn er inmiddels meer dan genoeg. Deze dienen door het ontwikkelen van spontane verdedigingsmechanismen met de grond gelijk gemaakt te worden. Wanneer deze hun mond ook maar bewegen, moet onmiddellijk gereageerd worden om aan te tonen dat hun woorden in werkelijkheid enkel de achtergestelde belangen en

Winter 2010

www.kasper-gent.org

POLITIEK
groepering/persoon A of B heeft zich de mentaliteit niet eigen gemaakt. Het dient geen vluchtige wind te zijn welke door een gebrek aan verbinding en continuïteit enkel negatief kan uitvallen. Het is de nieuwe Noordenwind, continu, consequent, krachtig en onderscheidend. Zichzelf als 'vrij' definiëren betekent niet vrijgesteld zijn van verbindingen, net zo min als vrij van verplichtingen. Integendeel, het betekent de verplichting om de eigen kracht binnen een verbonden eenheidsfront te laten gelden door oprechtheid van eer, wil en geweten! Nieuwe beweging Het moet duidelijk zijn dat deze mentaliteit een noodzakelijk wapen is om te ontsnappen aan het slop waar de vrije nationale krachten nu in vastzitten. Het is echter niet het heilmiddel om de nationale strijd te winnen! Er moet uit de hierboven beschreven mentaliteit een nieuwe binding tussen gelijkgezinden komen. Deze binding dient in de eerste plaats informeel te zijn om onze politieke slagkracht te verhogen, maar ze moet onmiddellijk doelgericht de handen ineenslaan om de gelijkgezinden van vorming en actie te voorzien, die de uitbouw een compleet en onderscheidend gestalte geeft. De weg mag nooit het doel zijn! Uitsluitend met regionale werking komt men er niet. Uitsluitend met nationale werking komt men er niet. Uitsluitend met actie komt men er niet. Uitsluitend met intellectuele strijd komt men er niet. Uitsluitend met nieuwe profilering binnen de oude beweging komt men er nooit! Een nieuwe mentaliteit leidt tot een nieuwe eenheid, die zo door uitkristallisering van de actie en de idee gestalte geeft aan een nieuwe nationale beweging. De nieuwe nationale beweging is ons streefdoel en niets minder dan dat! Conclusie Vrije nationale krachten moeten elkander opzoeken. Ze moeten de politieke slagkracht zelf verhogen en een alternatief tegenover de vastgelopen beweging durven aanvaarden. Men moet niet verbaasd zijn dat de organisaties waarin zij reeds jaren actief zijn geweest hier vaak niet positief tegenover staan. Vrije nationale krachten weten wie aan de top van deze organisaties zetelen en zij weten waar hun belangen liggen, welnu, laat hen daar dan ook achter met hun belangen! Ga voor nieuwe scholing, nieuwe media, nieuwe campagnes, ga voor lokaal basisactivisme en nationale frontvorming, maar laat degenen die het daar niet mee eens zijn achterwege! Hun belangen zijn niet die van de nieuwe nationale beweging, vrije nationale krachten laten zich slechts leiden door geweten en wil tot verandering. De vrije nationale krachten willen door samenwerking, continuïteit, inhoud en nieuw politiek activisme de nieuwe nationale beweging gestalte geven en haar slagkrachtig maken. En zij zullen dit verwezenlijken met alle individuen en verenigingen die zich daarin kunnen vinden! Voor een beweging! nieuwe nationale

Confiteor! 10

www.kasper-gent.org

Winter 2010

POLITIEK

PARTIJONAFHANKELIJKHEID:
Een substantieel principe, géén façade!
Door lic. iur. et stud. rer. pol. Erik Langerock
ommige andere politieke en/of filosofische studentenverenigingen aan de UGent stellen dat wij hen onterecht betichten van pa rti jaf han keli j kh eid. Gesubsidieerd worden door een politieke partij is voor hen geen afdoende bewijs dat een studenten-vereniging daarom ook naar de pijpen danst van de ‘moederpartij’. Hiermee wordt duidelijk dat partijonafhankelijkheid op zeer verschillende wijzen kan wo rden geïn t erp ret eer d. T o en bijvoorbeeld de SLP besloot om samen te smelten met Groen!, stond zijn studentenvereniging L² voor de keuze om al dan niet in die beslissing mee te stappen. Uiteindelijk weigerde L² dit te doen en verkondigt het sindsdien partij-onafhankelijk zijn politieke boodschap. En partijonafhankelijkheid interpreteerde L² als volgt: “Kortom: L² zal vanaf vandaag partijonafhankelijk verder gaan. Partijonafhankelijk betekent ook partijoverschrijdend: dit wil zeggen dat het perfect mogelijk is dat iemand zowel lid is van L² als van een

S

partijpolitieke jongerenorganisatie”1. Is deze argumentatie meer een strategie om te voorkomen dat de leden van L² noodgedwongen hun vereniging moeten verlaten als ze in de echte politiek willen stappen of is er een andere motivatie? Het toont aan de politieke studentenverenigingen een evenwicht zoeken tussen het pa rt i j po l i ti eke en h e t pa rt i j onafhankelijke, zodat men van 2 walletjes kan blijven eten. KASPER stelt daarentegen dat zo'n evenwicht níet mogelijk is. Het partijpolitieke – hoe beperkt ook – toelaten, betekent op lange termijn door de partijpolitiek overgenomen worden. Partij-onafhankelijkheid volgens KASPER KASPER is niet ontstaan uit een politieke partij en dus hebben we het geluk om géén banden te hebben met de partijpolitiek. Dat willen we ook zo houden en daarom stellen we vrij zware eisen van onze leden en van de werking van onze vereniging. Het komt

erop neer dat KASPER niet alleen niet partijpolitiek mag zijn, maar ook elke schijn van partijafhankelijkheid moet vermijden2. Drie belangrijke regels proberen we dan ook zo consequent mogelijk toe te passen. Allereerst stellen wij dat potentiële leden van KASPER geen lidkaart van welke politieke partij dan ook mag bezitten. Dat is een voorwaarde die geen enkele politieke studentenvereniging hanteert, omdat ze anders de helft of meer van hun huidige leden zouden moeten uitzetten. De regel is dan eerder dat ‘het niet hoeft’. Dat heel wat leden van die studentenverenigingen hun participatie eerder zien als een springplank voor het ‘belangrijke’ partijpolitieke niveau, nemen ze er dan maar bij. Natuurlijk is deze voorwaarde niet retro-actief te interpreteren. Niemand is zonder zonden, ook niet de auteur van dit artikel. Enkel het heden en de toekomst telt voor KASPER. Een andere regel om elke (schijn van) partijonafhankelijkheid te vermijden heeft betrekking op de werking van KASPER zelf, namelijk dat we elke partijpolitieke steun weigeren. Financieel of materieel. Alweer zou zoiets voor vele studentenverenigingen een ramp zijn, omdat ze dan vele ereleden kwijt zijn of de gratis lokalen van hun partijpolitieke sponsor niet meer kunnen gebruiken. Door steun van politici te weigeren maken we het o n sz el f n iet m a kk el i j k, m a a r tegelijkertijd kan niemand beweren dat we (impliciet) gebonden zijn aan een politieke partij. Een derde regel die uit de twee voorgaande ontstond, is dat onze activiteiten zo weinig mogelijk met partijpolitiek te maken hebben. De politieke openingsdebatten slaan wij over, acties tegen of voor een bepaalde politieke partij interesseren ons niet. En als er ons stemadvies gevraagd zou worden, dan stellen we dat men best blanco of ongeldig stemt. Want elke stem voor een partij is steun verlenen aan een politiek systeem dat zijn

1 http://www.l2.be/node/617 2 O.b.v.

Lord Chief Justice Hewart: "Not only must Justice be done; it must also be seen to be done." de Wet-D'Hooghe worden politieke partijen (die een voldoende aantal stemmen halen) door de staat gesubsidieerd. 4 Juist het omgekeerde is meestal het geval. 5 De Standaard, 23 december 2009: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=3H2K2TT1
3 Dankzij

Winter 2010

www.kasper-gent.org

Confiteor! 11

POLITIEK
financiering geïnstitutionaliseerd heeft3, waardoor een politieke partij erop gefocust is om zoveel mogelijk mensen/stemmen te winnen ten koste van zijn eigen standpunten en geëngageerde leden en met zijn eeuwige compromissen geen doortastend beleid meer kan voeren. Met andere woorden, als we het hebben over de partijpolitiek, dan zal het uit protest zijn tegen het partijpolitiek systeem als geheel. De vraag is natuurlijk of het consequent toepassen van deze 3 regels wel haalbaar is en of hierdoor KASPER bang zou zijn van enige profilering. Toch lijkt ons het behouden van de partijonafhankelijkheid juist één van de grootste uitdagingen die een politieke studentenvereniging kan aangaan. Men moet trouwens geen politieke partij aanhangen om duidelijke standpunten te kunnen innemen4 en die sta n dpun ten mo eten n iet noodzakelijk genegeerd worden door de partijpolitiek. Besluit Politieke studentenverenigingen willen heel graag door het (studenten)publiek als partijonafhankelijk beschouwd worden, ook al spreken alle feiten dit tegen. Gesponsord worden door een politieke partij is dan ook de makkelijke manier om als politieke studentenvereniging te bestaan. En dat de vereniging goed kan draaien omdat carrièristen zich willen bewijzen ten opzichte van hun begeerde toekomstige broodwinning, is ook mooi meegenomen. Maar de prijs hiervoor is hoog, te hoog voor een vereniging als KASPER. Sterker zelfs, wij willen ons juist onderscheiden van de andere politieke studentenverenigingen met onze strenge en consequent toegepaste regels om ons partijonafhankelijk profiel vorm te geven. Dat we hierdoor ook vele voordelen mislopen, nemen we er maar bij. Het meest recente (en ironische) voorbeeld hiervan is dat van L² dat, ondanks het verdwijnen van zijn oorspronkelijke moederpartij, nog 3 jaar kan verderleven met 63.204 euro van de Vlaamse overheid5. Zelfs al verdwijnt de moederpartij, de voordelen van gekoppeld geweest te zijn aan een politieke partij blijven bestaan. Maar of L² na 3 jaar nog kan verderwerken zonder beschermheer, is maar de vraag.

GESCHIEDENIS

EEN BEKNOPTE GESCHIEDENIS VAN HET VERDINASO:
Noch ‘linksch’, noch ‘rechtsch’!
Door cand. med. Karel Verheyden

H

et Verdinaso werd in oktober 1931 gesticht door Joris Van Severen als solidaristische en volksnationalistische beweging na een reeks teleurstellingen in de partijpolitiek. Deze niet-partijpolitieke organisatie was dus bij de aanvang Groot-Nederlands – doch Van Severen dacht toen reeds geruime tijd anders! – en wou een ideologische en leidinggevende elite vormen. Reeds in 1932 wou Van Severen overschakelen op een staatsnationalistische koers, maar Wies Moens had veel invloed in het Verdinaso en kon dit nog 2 jaar tegenhouden. Het openlijk militaristische – met de Dietsche Militie had het Verdinaso immers een eigen militie – en als staatsgevaarlijk beschouwde Verdinaso kreeg in 1934 zeer ernstige moeilijkheden met de Staatsveiligheid: vele huiszoekingen

bij en intimidaties van Verdinasoleiders, uitsluiting van de Verdinasovakbond, een speciale wet om de Dietsche Militie te verbieden, ... Toen gooide Van Severen het roer om: België moest niet langer barsten, maar de macht moest gegrepen worden binnen België mét Waalse steun en daarna moest gestreefd worden naar een fusie met Nederland en Luxemburg. De Dietsche Militie werd omgevormd tot Dinaso MilitantenOrde (DMO) en voor het natieverdelende opbod tussen Vlaanderen en Wallonië was er geen plaats meer. Het Verdinaso greep hiermee terug naar de Bourgondische Nederlanden van weleer en lag hiermee tevens aan de basis van de latere Beneluxgedachte. Het jaar 1934 is dan ook een zeer belangrijk jaar in de geschiedenis van het Verdinaso door de afkondiging van deze Nieuwe

Verdinaso-leider Joris Van Severen Confiteor! 12

www.kasper-gent.org

Winter 2010

GESCHIEDENIS
Marsrichting. Van Severen werd vanaf dan een gerespecteerd figuur binnen de Belgische adel en aan het koninklijk hof, die met zijn mening terdege rekening hielden. Hij streefde er naar dat koning Albert hem zou benoemen tot premier, zodat hij een corporatische staat kon installeren. De koning moest tevens een pak meer bevoegdheden krijgen. Het gedachtegoed van het nadrukkelijk katholieke Verdinaso was antiliberaal, antimarxistisch, anticonservatief, antidemocratisch en tegen het partijpolitieke systeem. De beweging bepleitte een corporatieve staat en was gebaseerd op een nationalisme dat niet zozeer Vlaams-regionalistisch was, maar het grotere plaatje van de volkeren in de Lage Landen beschouwde. Verder was het Verdinaso antisemitisch ingesteld en gaf onder meer op grote schaal een Nederlandstalige versie van de 'Protocollen van de Wijzen van Zion' uit. Hiermee oversteeg het Verdinaso duidelijk het romantischdromerige flamingantisme. Bovendien was het Verdinaso totaal onafhankelijk van Duitsland, dat eerder als 'goede en nauw verwante buur' werd gezien. Van Severen weigerde immers consequent financiering en inmenging van naziDuitsland. Dit in tegenstelling tot het VNV, dat meer Vlaamsregionalistisch was en een slaafse knechtenmentaliteit tegenover Duitsland vertoonde in de ijdele hoop dat de Duitsers hen een zelfstandig Vlaanderen zouden geven. Het VNV werd dan ook reeds lang vóór de Tweede Wereldoorlog betaald door Duitsland en kreeg er tevens bevelen van. Toen bijvoorbeeld in 1939 op het einde van een vergadering van Dinaso's, VNV'ers en Duitsers in het Gentse studentenhuis ‘Huize MacLeod’ de Vlaamse Leeuw gezongen werd, ontploften de Dinaso’s zowat van woede toen de VNV'ers net zoals de Duitsers hun rechterarm omhoog hieven ... Het onafhankelijke Verdinaso streefde immers alleen maar naar goede betrekkingen met Duitsland. Door de Nieuwe Marsrichting verliet ongeveer één derde der leden het Verdinaso, doch tegen 1939 waren er al opnieuw bijna evenveel leden als in 1934. Immers, het Verdinaso kon nu ook andere – en véél bredere! – doelgroepen aanspreken: Franstalige Vlamingen, Belgisch-nationalistische Vlamingen en ook ... Walen (zoals onder andere Louis Gueuning). Met de Nieuwe Marsrichting werden in 1934 ook alle Vlaamse Leeuwen bij het grof vuil gezet – overigens terecht, want de door de Vlaamse Beweging gebruikte vlag is historisch incorrect! – en ze zouden nooit meer terugkeren: het Verdinaso droeg vanaf dan consequent de Belgische én Nederlandse vlaggen, terwijl op hun meetings eveneens de vlaggen van alle Belgische en Nederlandse provincies aanwezig waren en ook de volksliederen van beide landen werden gezongen. Belangrijk is ook dat het Verdinaso zich nadrukkelijk ’Noch linksch, noch rechtsch’ noemde en als overtuigd antidemocratische beweging nimmer deelnam aan verkiezingen. Desondanks was het toch een grote beweging: op de laatste grote meeting van het Verdinaso in het Antwerpse Sportpaleis waren er maar liefst 9.000 aanwezigen! Belgisch-nationalistische Légion Nationale en liet het de Militärverwaltung weten niet in de collaboratie te zullen stappen zonder goedkeuring van de koning, van wie het Verdinaso een initiatief verwachtte. In september 1940 volgde een akkoord met RexVlaanderen. De Duitsers dwongen in 1941 echter Verdinaso-Vlaanderen, RexVlaanderen en het VNV te fuseren tot de Eenheidsbeweging-VNV. Tegelijk werden ook VerdinasoWallonië en Verdinaso-Nederland verplicht samen te gaan met respectievelijk Rex-Wallonië en de NSB. De reden was dat de Duitsers de Lage Landen op termijn wilden annexeren (wat ze in juli 1944 ook deden) en daarom drukten ze ieder Groot- en Heel-Nederlands streven de kop in gedurende de hele oorlog. Ook daarom sloot de Duitse bezetter de Belgisch-Nederlandse grens: niemand kon zonder Duitse toestemming over de grens, waardoor bijgevolg geen contacten mogelijk waren over VlaamsNederlandse frontvorming. Verder wist Duitsland uiteraard al van vóór de Tweede Wereldoorlog dat het Verdinaso een onafhankelijke beweging was en dus niet te manipuleren viel zoals het VNV. Om dit te bereiken werd het Verdinaso door de Duitse bezetter onder druk gezet: in januari-februari 1941 werd Hier Dinaso! (het tijdschrift van het Verdinaso) verboden, individuele Verdinasoleiders zoals Jef François en Pol Le Roy werden bewerkt om voor een pro-Duitse koers te kiezen, de putsch van DMO-leider Jef François tegen Verdinaso-leider Thiers werd gesteund en uiteindelijk werd propagandaleider Paul Persyn enkele maanden opgesloten. Thiers begreep en trad af, waarop François hem opvolgde, doch slechts een klein deel der Dinaso’s wou François in de collaboratie volgen. François’ miniVerdinaso werd tot vernederende onderhandelingen gedwongen met het VNV en uiteindelijk legde de Militärverwaltung op 5 mei 1941 een ‘akkoord’ over de Eenheidsbeweging -VNV op. Door de gedwongen fusies viel het Verdinaso uiteen in 3 delen: primo een groep die actief in het verzet Confiteor! 13

Na de dood van Joris Van Severen in mei 1940 kwam Emiel Thiers aan het hoofd van het Verdinaso. Samen met propagandaleider Paul Persyn blies hij in de zomer van 1940 de beweging krachtig nieuw leven in, met o.m. een sterke aangroei van het ledenaantal tot gevolg. In augustus 1940 sloot het Verdinaso een samenwerkingsakkoord met het

Winter 2010

www.kasper-gent.org

GESCHIEDENIS
Duitsers iedere Groot- of HeelNederlandse uiting snel onderdrukten. Na met veel naïef enthousiasme in de collaboratie gestapt te zijn, vielen in de loop van de oorlog veel VNV'ers de schellen van de ogen: meer en meer leden werd het duidelijk dat ze gebruikt werden door de Duitse bezetter om voor hen het land te besturen en dat een Dietse staat er nooit zou komen. Tegen het voorjaar van 1944 had de Eenheidsbeweging-VNV dan ook al zeer veel van zijn pluimen verloren en toen Duitsland in juli 1944 de Lage Landen annexeerde, stond het VNV politiek schaakmat: wat moest het immers nog verdedigen gezien de annexatie – die het VNV altijd ontkend had – er nu wel gekomen was, waardoor de Dietse staat – die het VNV altijd beloofd had – er nu nooit meer zou komen?
Het door Louis Gueuning opgerichte grafmonument van Joris Van Severen en zijn secretaris Jan Rijckoort op het kerkhof aan de Rue de la Chappelle te Abbeville.

stapte tégen Duitsland, secundo een grote groep die zich neutraal opstelde en niet participeerde aan de oorlog (zoals Louis Gueuning) en tertio slechts een kleine groep die zich aansloot bij de collaborerende Eenheidsbeweging-VNV. De tweede strekking werd na de oorlog in leven gehouden door Gueuning en de erfgenaam daarvan is heden de Werkgemeenschap der Lage Landen onder leiding van Vik Eggermont. De weinige Dinaso’s die in de collaboratie stapten – vooral uit de Dinaso MilitantenOrde –, kregen de leiding van de SS-Vlaanderen in handen. Dinaso’s waren immers gestaalde elitaire en ideologisch geschoolde leidersfiguren: zwakkelingen werden nadrukkelijk niet geduld in het Verdinaso. En juist zo'n mannen had de SS nodig. Het VNV bleek dus voor de Duitsers ideologisch te weinig onderbouwd. Belangrijk is ook dat het VNV uit diverse, zéér verschillende strekkingen bestond (zo ongeveer alles van links-flamingantisch tot extreem-rechts), zodat VNV-leider Staf De Clercq constant veel moeite had om deze kakofonie bijeen te houden, terwijl het Verdinaso één – te nemen of te laten – koers gevoerd had. Het VNV was dus duidelijk dé vertegenwoordiger van de kleingeestige, navelstaardigere en doelloze Vlaamse Beweging, terwijl het Verdinaso groots en Europees dacht! Confiteor! 14

Verder was het schenken van zo'n hoge posities aan Dinaso's uiteraard ook een middel om hen te overtuigen zich aan te sluiten bij de Eenheidsbeweging-VNV: het bewees dat de ex -Dinaso's geen tweederangsrol zouden moeten spelen in de nieuwe Eenheidsbeweging-VNV. De Eenheidsbeweging-VNV bleef officieel streven naar een zelfstandig Vlaanderen en liefst naar een volksnationalistisch Nederland. Dit was natuurlijk nogal ridicuul gezien de

Het moge duidelijk zijn dat het Verdinaso van ná de Nieuwe Marsrichting van 1934 zeker en vast dé maatstaf is voor de HeelNederlandse beweging. De intellectueel Joris Van Severen is zonder enige twijfel de grootste Vlaamse geest geweest van de laatste 80 jaar. Daarnaast had hij ook een zeer sterke en indrukwekkende persoonlijkheid. KASPER zal dan ook present zijn op de door de Werkgemeenschap De Lage Landen georganiseerde ‘Jongerenbezinning aan het graf van Joris Van Severen’ in Abbeville op 27 maart 2010.

De vlag van het Verdinaso.

www.kasper-gent.org

Winter 2010

BEGINSELVERKLARING
van KASPER-Gent

S

tudenten en academici,

Een noodzakelijke en zorgvuldig voorbereide nieuwe organisatie is opgericht. De studenten die geen boodschap hebben aan het kleinzielige gekrakeel tussen linkse en rechtse studentengroupuscules, maar nochtans de meerderheid der Gentse universitairen vormen, kunnen wegens hun afzijdigheid en hun verdeeldheid niets verwezenlijken. Daarom hebben wij, studenten van verschillende politiek-filosofische strekking, de koppen bij elkaar gestoken en zijn wij gestart met een nieuwe werking aan de Universiteit Gent. ONS DOEL: Het groeperen van alle boven de partijpolitiek staande en christelijk geïnspireerde studenten en academici in een elitevormende gemeenschap. Op politiek-maatschappelijk vlak: Wij gaan de onverbiddelijke strijd aan tegen de rampzalige overheersing van liberale en marxistische leerstellingen waaraan onze samenleving ten onder gaat. Wij willen het blok vormen van de vrije krachten tegen de politiek-correcte dictatuur van de verenigde liberale en marxistische elementen. Wij kiezen socio-economisch voor het solidarisme op personalistische grondslag mits inachtname van de vrijheid van de menselijke persoon, de solidariteit tussen landgenoten en gewesten en sociale rechtvaardigheid voor alle geledingen van onze gemeenschap. Wij verzetten ons tegen de huidige kortzichtige focus op zuivere winstmaximalisatie ten koste van onze natuurlijke rijkdommen en bepleiten in de plaats een écht ecologisme. Wij willen de vrije ontwikkeling van en respect voor het leven en het opruimen van alle hinderpalen die dat in de weg staan. Wij verwerpen elke vorm van racisme en wensen ons niet te associëren met racistische entiteiten. Op staatkundig vlak: Wij beschouwen de Lage Landen als een natie, die zelf over haar eigen lotsbestemming moet beschikken. In de eerste plaats streven wij naar de samenwerking van alle historische Nederlanden mét inachtname van hun rijke verscheidenheid. Wij vragen de herinvoering van een waar federalisme, rekening houdend met onze historische tradities. Wij willen meebouwen aan een gave Nederlandse cultuur in al haar levensuitingen. Wij beschouwen deze nationale beweging als een streven naar algemene zelfverwezenlijking van het volk der Lage Landen. Op cultureel vlak: Wij willen de kennis van de geschiedenis der Nederlanden bevorderen, alle waardevolle cultuurvormen in de Lage Landen stimuleren en de eigenheid, verscheidenheid en christelijke grondslag van alle Europese culturen verdedigen. Wij steunen ons hiervoor op onze eigen Keltische, Grieks-Romeinse, Germaanse en christelijke tradities. PRAKTISCHE UITBOUW: Een voorlopig comité werd samengesteld om de statuten op te maken en onze grondbeginselen vast te leggen. Gedurende dit academiejaar wordt slechts aan voorbereidend werk gedaan. KASPER werd opgericht op 29 oktober 2009 te Gent.

Voor het groeperen van alle studenten onder de leuze NOCH LINKS, NOCH RECHTS!

Sluit aan!
Winter 2010 www.kasper-gent.org
Confiteor! 15

VISIETEKST
van KASPER-Gent
1. Organisatorische visie De werking van KASPER dient zich op termijn te onderscheiden in twee grote sublagen. Enerzijds en a priori is er de academische en elitaire bovenlaag (i.e. natuurlijke leiders die bouwen aan een nieuw Europa) waarop de werking in eerste instantie toegespitst wordt. Anderzijds en a posteriori is er de volkse onderlaag, niet noodzakelijk academisch doch met affectie voor orde en de wereld van de Traditie. Deze laatste laag zal meer aandacht krijgen naarmate de levensduur van de organisatie vordert. Om deze mensen te bereiken zullen wij naast de traditionele media ook de moderne multimedia gebruiken: webstek, e-post, Facebook, Youtube, eigen persberichten, eigen persconferenties, … Concreet profileert KASPER zich in eerste instantie academisch, vernieuwend en elitair. Dit veruiterlijkt zichzelf in culturele verhevenheid, academische politieke vorming en respect voor de wereld van de Traditie. In onze organisatie wordt de elite van morgen gevormd, de elite van vandaag omkaderd en de elite van het verleden gekoesterd. De volkse onderlaag biedt de nodige volkse steun aan deze elite, die zich overigens niet te goed voelt tegenover het volk. Net door deze samenwerking tussen volk én elite kan onze nieuwe organisatie op termijn grootse daden stellen. Onze vereniging bestaat dus uit studenten én oud-studenten: een avant-gardistische academische gemeenschap. 2. Politiek-filosofische visie Het Europa van de Traditie is definitief ten onder gegaan aan internationaal liberalisme, amerikanisme, zionisme en kapitalisme. Een halsstarrig en nostalgisch teruggrijpen naar een verloren sociaal, cultureel, politiek, staatkundig en economisch bestel is bijgevolg uit den boze. Niemand komt immers onveranderd uit deze dooreenschudding van alle mensen en krachten te voorschijn. Confiteor! 16 Desalniettemin vergeten we de goede zaken en tradities uit het verleden niet. Onze organisatie bouwt aan een nieuw 21ste eeuws project en combineert het beste uit ons waardevolle verleden met een hedendaagse toekomst -visie. Wij moeten bouwen volgens nieuwe inzichten, of we nu willen of niet. De ineenstorting van de vroegere samenleving, onder de aanhoudende schokgolven op ons oude continent, dwingt tot een verregaande vernieuwing. Wij pogen de nieuwe tijd te begrijpen in zijn ware wezen. Wij zijn geen grafbewakers van het verleden en de strijd voor een nieuwe toekomst trekt ons aan, máár wij verliezen ook het onderscheid niet uit het oog tussen wat veranderlijk is en wat aan géén verandering kán onderworpen zijn. Politiek profileren we ons op verschillende vlakken zonder ons denken daarbij te verengen. Vernieuwende politieke en maatschappelijke ideeën dienen de nodige ruimte te krijgen zonder afbreuk te doen aan onze basisprincipes. De 6 basisprincipes waarop we ons profileren, zijn (ethisch en sociaal) Katholicisme, Academisch, Solidarisme (een economisch en politiek Europees Europa en samenwerking in de Lage Landen), Partijonafhankelijkheid, Elitair en Rede. Uit deze 6 grote basisprincipes vloeien dan verschillende politieke denkbeelden voort: antiimperialisme, traditionele waarden en normen, antiracisme, ecologisme, orde, … Het katholicisme kent een voorname plaats in onze beweging. De eeuwenoude wortels van Europa zijn katholiek en deze rijke culturele erfenis dient ten allen tijde gerespecteerd te worden. Dit respect – zonder praktiserend katholiek te moeten zijn – is een conditio sine qua non om in onze organisatie te participeren. De Europese naties dienen het katholicisme actief te promoten en te ondersteunen. Hoewel het katholicisme Europa heeft gevormd tot wat het is, krijgt het heden concurrentie van nietEuropese religies die niet bij ons thuishoren. Daarnaast is de huidige Rooms-Katholieke Kerk slechts een schim van wat het eeuwenlang geweest is. Daarom pleiten wij ervoor om het katholicisme als basis van de Europese cultuur in ere te herstellen. KASPER verwerpt het door alle regeringen aangehangen maximaliseren van economische groei, aangezien dit ronduit misdadig is: de mens consumeert daardoor jaarlijks immers méér natuurlijke grondstoffen dan de aarde kan produceren, terwijl ons afval toeneemt. KASPER verzet zich tegen het leegroven van onze planeet door het kapitalisme, aangezien toekomstige generaties hiervoor de rekening zullen gepresenteerd krijgen: overbevolking, vervuiling, massa-immigratie, mondialisering, mechanisering, ... KASPER bepleit in de plaats een écht en sociaal ecologisme om zo onze toekomst veilig te stellen: autarkie, regionalisme, remigratie, kleinschaligheid en decentralisatie. KASPER verwerpt elke vorm van racisme en weigert zich te associëren met racistische entiteiten. Etnische zuiveringen, gedwongen bevolkingsverplaatsingen, het afsluiten van water- en voedselbevoorrading, het weigeren van medische zorg, het roven van grondgebied, onderdrukking, zionisme en in het algemeen andere volkeren onnodig doen lijden worden door KASPER ten zeerste afgewezen. Als intellectuele academische elite verheffen we ons boven de oubollige volksverdelende en -misleidende politieke tegenstellingen. We profileren ons daarom als ‘Noch links, noch rechts!’ en zoeken naar een gezonde synthese van de wereld van de Traditie en nieuwe ideeën om een toekomstvisie voor de 21ste eeuw te ontwikkelen. De band tussen onze elite en de sociale onderlaag komt tot uiting door het verstrekken van sociale hulp aan onze landgenoten. Voor hen

www.kasper-gent.org

Winter 2010

VISIETEKST
van KASPER-Gent
voorzien we tevens laagdrempelige informatie om ons integraal gedachtegoed te verspreiden onder de brede bevolking (cfr. supra). Het separatisme afwijzend streven we naar een herverdeling van het Europese landschap, waarin een Heel-Nederlandse samenleving op zowel sociaal-economisch, politiek als cultureel vlak wordt gevormd. Een mars door de instellingen om zo op lange termijn de staat van binnenuit te hervormen, is gezien de liberale dominantie geen optie. Wij zullen het alternatief moeten aanbieden, een gemeenschap die omgaat met het volk, het steunt tegenover volksvreemde elementen en de eigen cultuur zonder schroom omarmt. We profileren ons zeer nadrukkelijk partijonafhankelijk en zoeken dus géén (!) partijpolitieke wegen op om onze doelstellingen te verwezenlijken. We werken uitsluitend via buitenparlementaire wegen en nemen dus op geen énkele wijze deel aan de liberaal-democratische partijpolitiek, die alleen maar destructief werkt en tot geen enkel blijvend langetermijnresultaat kan leiden. Ook onthouden wij ons van de kleingeestige drijverijen en het waardeloze gevit, die de huidige wijze van politiek bedrijven ongenietbaar maken. Dit impliceert dat een actief lidmaatschap of participatie in een politieke partij of van een direct of indirect van een politieke partij afhankelijke organisatie voor ons onbespreekbaar is en niet toegelaten is voor onze leden. De sloganeske herhalingen van politici die enkel dingen naar een beetje aandacht en een stem weren we dan ook ten stelligste uit KASPER. In onze strijd zullen wij als trouwe kameraden geschouderd staan naast alle landgenoten die voor hetzelfde ideaal willen opkomen, ongeacht tot welke levensbeschouwelijke overtuigingen zij behoren. Onze leidende gedachte is het gemeenschappelijk belang van alle oprechte landgenoten en deze gemeenschap moet ook haar uitdrukking vinden in de organisatie van onze strijd. De nationale beweging heeft immers behoefte aan eenheid van doel en van daad. Daarom moet er overlegd worden tussen alle gelijkgezinden om deze eenheid een vaste onderbouw te geven. 3. Onze leden I. Kwaliteit boven kwantiteit Tijdens de studententijd worden nieuwe academici gevormd. Leden van onze organisatie dienen als minimumtoetredingsvoorwaarde een academische opleiding te genieten of genoten te hebben. Kandidaat-leden worden tot onze organisatie toegelaten o.b.v. onderstaande voorwaarden: 1. Onze leden moeten een degelijk academisch profiel hebben zonder veelvuldig te moeten gebruik maken van 'flexibele' studiemethodes, die enkel tot de nivellering en de niveauverlaging van de academische wereld leiden. 2. Van de leden wordt verwacht dat zij een academische reputatie hebben verworven of – in het geval van eerstejaarsstudenten – in staat zijn die te kunnen opbouwen. Dit houdt concreet in dat de kandidaat-leden zich niet inlaten met marginaliteit en ongepast gedrag. Leden moeten ten allen tijde en overal hun reputatie in woord én daad verdedigen. 3. Van de leden wordt ook verwacht dat zij kunnen op een academisch verantwoorde manier lezen, spreken, schrijven en onafhankelijk denken. Enkel met objectieve en gefundeerde argumentaties krijgen leden respect in onze vereniging. 4. Wij verwachten echter niet dat onze leden over alles een mening hebben. Juist daarom nodigen we hen uit om te blijven op zoek gaan naar nieuwe inzichten om hun kennis verder te ontwikkelen. Wie meent alles al te weten en bijgevolg verdere ontwikkeling van de hand wijst, hoort niet bij ons. Een student leert bij! 5. Wij wensen dan ook geen passieve, maar juist actieve leden. Tenzij het kandidaat-lid er bestuursfuncties uitoefent, is lidmaatschap van een andere studentenvereniging geen bezwaar om bij ons toe te treden, maar dit lidmaatschap mag in géén geval een obstakel vormen voor zowel de reputatie van het lid als voor de actieve inzet die in onze organisatie van elk lid wordt gevraagd. II. Onderscheid in kwaliteit Slechts voor de besten onder ons zijn de bestuursfuncties voorbehouden. Enkel wie uitblinkt in zowel woord als daad in onze vereniging, krijgt de eer om bestuurslid te mogen worden. Die mate van excellentie zal worden afgeleid uit de verwezenlijkingen die het lid de vereniging heeft gebracht. Om te vermijden dat we eindigen als een klein clubje zonder enige betekenis en zonder achterban laten we via onze webstek en allerlei multimedia onze sympathisanten zien waarvoor we staan zonder dat ze daarvoor zeer gefundeerde en uitgewerkte teksten moeten lezen. 4. Kentekens We gebruiken als vlag consequent het Bourgondische Kruis als veruiterlijking van ons streven tot samenwerking in de Lage Landen. We onderscheiden ons door een klein kenteken dat op de kledij gespeld kan worden. Dit kenteken wordt op elke activiteit gedragen en – indien mogelijk – ook tijdens het gewone leven. Hiermee distantiëren we ons duidelijk van de sinds de ondergang van de studentenbeweging door mei ’68 niet meer werkende en reactionaire studententradities. Het toont aldus duidelijk aan dat we vernieuwend zijn in zowel tradities (géén pet en lint) als inhoud (academisch-elitaire invulling van studentikoziteit).

Winter 2010

www.kasper-gent.org

Confiteor! 17

NAAMSVERKLARING
van KASPER-Gent
ASPER is een politiek-filosofische vereniging die zich beroept op katholieke en solidaristische principes. Het uit het Perzisch afkomstige KASPER betekent schatbewaarder. KASPER wil de schatten uit het verleden behouden, toetsen aan de hedendaagse maatschappij en op basis daarvan een hedendaags project brengen. KASPER is daarmee de schatbewaarder van de Traditie, het katholicisme en het solidarisme, die ten grondslag liggen aan ons Europa der soevereine staten en volkeren. KASPER omvat 6 principes, 6 levenswijzen die we hoog in het vaandel dragen: Katholiek, Academisch, Solidaristisch, Partijonafhankelijk, Elitair en Rede. Welke betekenis geven wij aan deze termen? KASPER is katholiek. KASPER is geen vereniging van enkel en alleen praktiserende gelovigen, maar pleit wel voor het behouden van de katholieke traditie die onze samenleving eeuwenlang vorm gegeven heeft. Elk lid van KASPER respecteert het katholicisme dat diep ingeworteld zit in onze Europese cultuur. KASPER weigert atheïstische fundamentalisten die maar al te graag de spot drijven met de Kerk. KASPER profileert zich tevens academisch. De leden van KASPER volgen een Universitaire opleiding én behalen goede studieresultaten. KASPER positioneert zich socio-economisch als solidaristisch. Het solidarisme is de sociale leer die de sociale consequenties van het marxisme en kapitalisme afwijst en zich positioneert als Derde Weg tussen deze 2 uitersten. KASPER is partijonafhankelijk. Partijpolitiek zorgt voor een beknotting van het denken en streeft naar kortetermijnbelangen. KASPER organiseert geen activiteiten die (deels) worden gesponsord door politici. Onze leden zweren de particratie af en denken na op lange termijn. KASPER is elitair. Het elitarisme van onze leden wordt echter niet gemeten op basis van meritocratische maatstaven of materiële rijkdom. De leden van KASPER gedragen zich stijlvol, zowel binnen als buiten de vereniging en genieten van een zekere academische reputatie. KASPER is een elite van gelijken. Elitarisme is voor KASPER een levensstijl. Tot slot staat KASPER voor rede. Wij zijn geen partijslaafse oenen. Onze leden brengen een eigen boodschap op een degelijke, objectieve en onderbouwde manier. Dit willen we bereiken met rede, met discussie, vorming en andere activiteiten die zowel culturele als intellectuele meerwaarde bieden. Een lid van KASPER heeft geen schrik om zijn eigen mening te verkondigen, hij durft zowel denken als spreken.

KASPER-GENT
in De Standaard

K

N

a de officiële lancering van KASPER op donderdag 26 november 2009 stroomden vele positieve reacties binnen. Het bestuur en de leden van KASPER danken u alvast hartelijk voor al uw mooie woorden en gelukwensen! Ut vivat, crescat floreatque KASPER! Ook de weekendeditie (28/29 november 2009) van het dagblad De Standaard publiceerde onderstaand interview met 2 bestuursleden van de nieuwe Gentse studentenvereniging KASPER:

GENT – De jongste studentenvereniging aan de Gentse universiteit is katholiek en elitair. Ze tellen nog maar vier leden maar ze vallen nu al op tussen de honderden bestaande studentenverenigingen aan de universiteit van Gent. Het begon al met de e-mail die voorzitter Erik Langerock en vice-voorzitter Thomas Braeckman verspreidden: ‘Wij willen u graag KASPER voorstellen, een studentenvereniging die de uitdaging op zich heeft genomen om studenten in een elitevormend project academisch te vormen.‘ Niet meteen de studentikoze toon die je zou verwachten van een wervende tekst. Langerock (23) en Braeckman (22) doen dan ook geen enkele moeite om over te komen als hippe vogels. Ze zijn keurig gekleed en gekapt en om eerlijk te zijn, ze gedragen zich een beetje stijfjes en nerdy. Maar dat zal hun worst wezen. ‘We hebben enkele studentenverenigingen uitgetest maar we vonden nergens onze draai’, zegt Langerock, die na zijn diploma als jurist nu een bijkomende masteropleiding Europese studies heeft aangevat. ‘Ofwel gaat het om ordinaire drinkclubs ofwel zijn het vermomde jongerenafdelingen voor politieke partijen.’ ‘Wat wij misten, was een groep studenten die hoogstaande discussies met elkaar voeren, interessante culturele uitstappen maken en de moeite willen nemen om zich in een thema te verdiepen en daar ook een goed gefundeerd betoog willen en kunnen over schrijven. Omdat we met een zeskoppig vriendengroepje wel eens een opera meepikken of een museum bezoeken, hebben we dan maar beslist zelf zo’n vereniging op te richten.’ De naam van die gloednieuwe vereniging, Kasper (wat staat voor Katholiek, Academisch, Solidaristisch, Partijonafhankelijk, Elitair en Rede, red.), is een letterwoord. De E verwijst naar Elitair. ‘Niet dat we een clubje van rijkeluiszoontjes willen zijn’, zegt Thomas, die al een diploma toegepaste economische wetenschappen op zak heeft, ‘maar we mikken wel op de intellectuele bovenlaag. Wij vinden ons niet terug in studenten die na vijf jaar op de universiteit nog voor geen enkel examen zijn geslaagd. Je komt toch niet naar de universiteit om je dagen al drinkend door te brengen? Ik mag toch hopen dat je je best doet en dat je iets wil bijleren? Durf Denken is toch de slogan van de Gentse universiteit. Wel, wij vinden dat de studentenverenigingen zich te veel beperken tot het napraten van wat is voorgekauwd in de pers of door de politieke partijen.’ Langerock: ‘Elk jaar weer voeren de studentenverenigingen dezelfde politieke debatten met dezelfde koppen die dezelfde dingen herhalen. Wij willen dieper doordenken over vele thema’s en die vanuit andere gezichtshoeken bekijken.’ KASPER mag dan al beweren partijonafhankelijk te zijn, hun logo — een Gentse leeuw over het rode maalteken dat de gedachte van een sterke, verenigde Benelux symboliseert — en de K van Katholiek verraden hun gedachtengoed. ‘We houden vast aan de christelijke waarden zonder daarom te eisen dat onze leden naar de kerk gaan’, zegt Thomas. Langerock: ‘En we zijn tegen alle vormen van racisme. Ook als dat gericht is tegen blanke Afrikaners in Zuid-Afrika.’ Betogen is ook niet echt hun ding. ‘Studentenbetogingen zijn te vaak gericht op provocaties en geweld.’ Wie zich wel in deze ideeën vindt, maar beducht is voor de schachtendoop willen we meegeven dat op dit vlak Kasper de tradities radicaal overboord gooit. ‘Bij ons moet je niet door slachtafval kruipen. We denken voor een doopopdracht eerder aan het schrijven van een goed doorwrocht artikel over een interessant thema.’

Confiteor! 18

www.kasper-gent.org

Winter 2010

GEOPOLITIEK

TRANSDNJESTRIË
Russische geopolitiek en invloedssfeer
Door lic. rer. oec. et stud. rer. pol. Thomas Braeckman et dossier Transdnjestrië is een interessant dossier om de Russische geopolitiek en invloedsfeer binnen het hedendaagse Europa te analyseren. Samen met enkele andere betwiste gebieden aan de grenzen van Europa zoals ZuidOssetië en Abchazië vormt Transdjnestrië een groep van conflictzones waar de EU en de VS angstvallig naar kijken, maar waar dit neoliberale imperialistische blok niet al te hard durft op te treden om de relaties met grootmacht Rusland niet (verder) te verzuren.

H

maakte onder de naam Moldavische Autonome Socialistische Sovjetrepubliek van 1924 tot 1941 deel uit van de Sovjetrepubliek Oekraïne. Na de Tweede Wereldoorlog werd Transdnjestrië door Stalin samengevoegd met het op Roemenië veroverde gebied Bessarabië tot de nieuwe Sovjetrepubliek Moldavië. Transdnjestrië is een betwist gebied in Oost-Europa, gelegen tussen Moldavië en Oekraïne. De jure is Transdnjestrië integraal grondgebied van Moldavië, de facto is de P rid nestro visc he Mold avisc he Republiek (PMR) een onafhankelijke staat. De PRM wordt echter door geen enkele lidstaat van de Verenigde Naties erkend1. Enkel de betwiste gebieden Zuid-Ossetië en Abchazië erkennen Transdnjestrië. Geografisch vormt de rivier Dnjestr een natuurlijke grens tussen Moldavië en Transdnjestrië. De hoofdstad van de PMR is Tiraspol. De inwoners van Transdnjestrië bestaan voor 31,9 procent uit Moldaviërs, 30,4 procent uit Russen, 28,8 procent uit Oekraïners en 8,9 procent anderen2. Geschiedenis Het hedendaagse Transdnjestrië De perestrojka- en glasnostpolitiek van Michail Gorbatsjov gaf meer ruimte aan politieke ideeën binnen de Sovjetrepubliek Moldavië. In 1989 degradeerde de Moldavische Sovjetregering, na aandringen van het nationalistische en proRoemeense Prontul Popular din Moldova, het Russisch tot tweede officiële taal ten voordele van het Moldavisch en voerde het Latijnse alfabet terug in3. Hierdoor steeg de angst en spanning bij etnische minderheden in Moldavië en vooral binnen Transdnjestrië, aangezien dit gebied in tegenstelling tot Bessarabië geen historische band heeft met Roemenië en bevolkt werd door een meerderheid van Slavische volkeren4 (Chin & Roper, 1995). De pro-Roemeense nationalisten wonnen de eerste vrije verkiezingen in de lente van 19905. De reactie in Transdnjestrië bleef niet uit: de

Pridnestrovische Moldavische Socialistische Sovjetrepubliek werd uitgeroepen op 2 september 1990. De situatie dreigde al snel uit de hand te lopen toen zowel in de Moldavische SSR als in de Pridnestrovische Moldavische SSR milities gevormd werden en etnischRussische parlementsleden aangevallen werden door proRoemeense nationalisten (Kaufman, 2001). Sovjetleider Gorbatsjov verklaarde de uitroeping van de Pridnestrovische Moldavische SSR onwettig. Desalniettemin werden er geen verdere acties ondernomen en konden de nieuwe autoriteiten in Transdnjestrië de controle verwerven over het gebied. Sinds de onafhankelijkheidsverklaring van de Pridnestrovische Moldavische SSR braken er geregeld gewapende conflicten uit tussen Transdnjestrische separatisten (gesteund door Russen en Oekraïners) en Moldaviërs. Na de oprichting van het Moldavisch Ministerie van Defensie vermenigvuldigde het aantal gewapende conflicten met Transdnjestrië6. Op 21 juli 1992 werd een staakt-het-vuren ondertekend dat tot op de dag van vandaag nog steeds geldt. In 1997 ondertekenden de presidenten van Moldavië en Confiteor! 19

Winter 2010

www.kasper-gent.org

GEOPOLITIEK
Transdnjestrië het PrimakovMemorandum7 om juridische en interstatelijke relaties tussen Moldavië en Transdnjestrië op te bouwen. In 2003 stelde Rusland het Kozak-Memorandum8 voor: een asymmetrische federale Moldavische staat met verregaande autonome rechten voor Transdnjestrië en Russische militaire aanwezigheid in Transdnjestrië voor de komende 20 jaar. Na internationale druk weigerde Moldavisch president Vladimir Voronin het akkoord te aanvaarden één dag voor de officiële ondertekeningsceremonie zou plaatsvinden (Quinlan, 2008). De relaties tussen Rusland en Moldavië koelden grondig af. Binnenlandse machtsverhouding Igor Smirnov, de president van de PMR is al sinds de afscheuring van Transdnjestrië aan de macht. De PMR heeft een meerpartijensysteem. Slechts 15 van de 43 parlementsleden zijn geboren in PMR-gebied en geen enkele etnische Moldaviër is lid van de Ministerraad9, hoewel 31,9 procent der inwoners Moldaviërs zijn. Tevens zijn er enkele twijfels met betrekking tot het democratisch karakter van de verkiezingen in de PMR. De regering van de PMR geeft de voorkeur aan het behoud van het autoritair systeem en de status-quo met Moldavië. Ze tracht binnen Transdnjestrië de politieke competitie laag te houden om zo haar macht te consolideren en de bevolking blijvend warm te maken voor onafhankelijkheid. Volgens de internationale gemeenschap, met uitzondering van Rusland en enkele ex-Sovjetstaten, zou Transdnjestrië geen vrije staat zijn (Protsyk, 2009). Internationale relaties Het dossier Transdnjestrië heeft een sterke internationale dimensie. Sinds 2005 werkt men met een ‘5+2 format’ om tot een oplossing te komen (Protsyk, 2006): Moldavië, Transdnjestrië, de Organization for Security and Co-operation in Europe (OSCE), Rusland en Oekraïne als vaste onderhandelaars en de Europese Unie en de Verenigde Staten als observatoren. Verder spelen ook buurland Roemenië, de Raad van Europa, de North Atlantic Treaty Organization (NATO) en het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS) een rol als vierde partij in dit conflict. Deze Confiteor! 20

hele reeks derde en vierde partijen tonen duidelijk de sterke internationalisering van het conflict aan (Pellon, 2007). Alvorens deze internationale relaties verder te analyseren lichten wij eerst 2 belangrijke conflicten met betrekking tot Transdnjestrië kort toe: het douaneakkoord tussen Oekraïne en Moldavië en de Russische militaire aanwezigheid in Transdnjestrië. Douaneakkoord tussen Oekraïne en Moldavië Op 3 maart 2006 besliste Oekraïne na een akkoord over douaneheffingen met Moldavië uit 2005 om enkel nog goederen uit Transdnjestrië te importeren die goedgekeurd waren door de Moldavische douane. Deze beslissing werd positief ontvangen door de EU en de VS10, hoewel dit de facto een economische blokkade van Transdnjestrië was. Rusland en Transdnjestrië reageerden dan ook verbolgen en sindsdien stuurt Rusland humanitaire en financiële hulp naar Transdnjestrië11. De EU drukte hierover haar ontevredenheid uit, maar stelde zich tevreden met het terugdringen van douanefraude in Transdnjestrië en het feit dat de belangrijkste Transdnjestrische bedrijven zich intussen in Moldavië geregistreerd hebben12. Russische militaire aanwezigheid in Transdnjestrië Het staakt-het-vuren van 1992 leidde tot een Russische militaire aanwezigheid in Transdnjestrië om de vrede te bewaren. Tevens was het 14e regiment van het Sovjetleger en veel

militair materiaal nog steeds aanwezig in Transdnjestrië. In 1994 ondertekenden Rusland en Moldavië een akkoord dat de terugkeer van de Russische troepen moest bewerkstelligen binnen de 3 jaar na de ondertekening van het akkoord. Dit akkoord werd echter nooit van kracht omdat het Russische parlement dit weigerde te ratificeren13. Tijdens de OSCE top in Istanbul (1999) werd het Verdrag inzake Conventionele Strijdkrachten in Europa14 aangepast met volgende verklaring: “We welcome the commitment by the Russian Federation to complete withdrawal of the Russian forces from the territory of Moldova by the end of 2002. We also welcome the willingness of the Republic of Moldova and of the OSCE to facilitate this process, within their respective abilities, by the agreed deadline”15. De akkoorden van Istanbul werden echter pas in 2004 geratificeerd door Rusland. Ondertussen had Rusland zich gedeeltelijk teruggetrokken uit Transdnjestrië. Toch sprak de Moldavische Minister van Buitenlandse Zaken Andrei Stratan in 2004 nog steeds van een illegale militaire bezetting door Rusland16. Sinds 2006 staat Transdnjestrië wapeninspecties door de OSCE toe. Rusland benadrukt sinds 2007 echter dat het al zijn verplichtingen ten aanzien van de Istanbulakkoorden volbracht en dat de resterende troepen in Transdnjestrië te beschouwen zijn als veiligheids-

www.kasper-gent.org

Winter 2010

GEOPOLITIEK
troepen naar aanleiding van het staakt-het-vuren uit 1992. De imperialistische NATO uitte op 18 november 2008 haar ontevredenheid hierover: “[…]URGES the government and the parliament of Russia: [...] to respect its commitments which were taken at the Istanbul OSCE Summit in 1999 and has to withdraw its illegal military presence from the Transdnestrian region of Moldova in the nearest future.”17. Deze beide conflicten tonen aan dat Rusland een zeer belangrijke rol speelt in dit dossier Transdnjestrië. De internationale relatie tussen Rusland en de EU vormt daarom een belangrijk analysekader. Enerzijds kijkt de EU angstvallig naar internationale conflicten op nauwelijks honderd kilometer van zijn grenzen. Het Europees Nabuurschapsbeleid schuift dan ook als primaire doelstelling conflictoplossing naar voor (Popescu, 2005). Tevens probeert de EU een Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid te voeren. Als nietrechtstreeks betrokken partij in het conflict probeert de EU zich in eerste instantie te concentreren op structurele aspecten, die het conflict voor de EU in de ‘goede richting’ kunnen sturen, dan op rechtstreekse conflictbemiddeling (Pellon, 2007). Zo werden de uitgevoerde douaneafspraken tussen Oekraïne en Moldavië goed onthaald door de EU. Anderzijds is er de meer controversiële rol die Rusland speelt in dit conflict. Pellon (2007) schrijft dat Rusland acties lijkt te ondernemen met als achterliggende strategie machtsbehoud, zoals bleek in het Kozak-Memorandum dat een Russische militaire aanwezigheid tot 2020 voorstelde. Rusland heeft als één van de 5 rechtstreeks betrokken partijen in het ‘5+2 format’ tevens zo goed als alle macht in de onderhandeling over de 4 voornaamste discussiepunten: taal, status van Transdnjestrië, eenmaking en Russische militaire aanwezigheid. Bovendien voerde Rusland met verscheidende EU-landen bilaterale gesprekken, die een Europees Gemeenschappelijk Buitenlands- en Veiligheidsbeleid in deze kwestie kunnen ondermijnen. Dit wijst er op dat Rusland meer heil ziet in een unilaterale oplossing, zoals ook bleek uit voornoemd Kozak-Memorandum (Popescu, 2005). Dit staat sterk in tegenspraak met het ‘5+2 format’ voor de onderhandelingen, alsook met de intentie uit 2005 van Rusland en de EU om samen te werken aan een ‘space of common external security’18 gebaseerd op multilateralisme en met onder andere de bedoeling om stabiliteit te brengen in conflictgebieden zoals Transdnjestrië. Geopolitieke rivaliteit en samenwerking lijken hier samen te verlopen. Vanuit Moldavië is er tevens een strategie om meer pro-Europese internationale actoren bij het overleg te betrekken om de invloed van Rusland te verminderen. Een resultaat hiervan was de uitbreiding van het ‘5-sided format’ naar het ‘5+2 format’ waarin de EU en de VS observatoren werden. Het Moldavische pleidooi voor een internationale vredesmacht in Transdnjestrië was hier ook niet vreemd aan (Pellon, 2007). De relaties tussen de EU/VS en Rusland met betrekking tot weinig goeds en bovendien wil Rusland Moldavië graag in zijn invloedssfeer houden (Berg, 2005). Dit werd in 2008 nog onderstreept door een verbetering in de relaties tussen Rusland en Moldavië, met als voorwaarde dat Moldavië geen toenadering zou zoeken tot de NATO19. Ook wil Rusland duidelijk zijn militaire macht en aanwezigheid binnen Transdnjestrië behouden, wat een signaal kan zijn aan Moldavië en Oekraïne om op te passen met toenadering tot de NATO en de EU. Transdnjestrië zou voor Rusland wel eens een symbolische afbakening van zijn machtssfeer kunnen zijn in Oost-Europa en een militair-geopolitieke positionering dicht bij NATO-gebied. Hoe dan ook was het verworpen Kozak-Memorandum, dat de EU en de VS weigerden te steunen en waardoor ze druk uitoefenden op de Moldavische president die op het laatste moment het akkoord annuleerde, een kaakslag in het gezicht van Rusland.

Transdnjestrië lijken sterk op een geopolitiek machtsspel op de grens tussen de Westerse en Russische invloedssfeer. Zonder akkoord tussen de grootmachten zal het conflict allicht nooit opgelost raken. Rusland wil als grootmacht beschouwd worden en handelt daar ook naar. Zo zou een internationale vredesmacht van Europese en Amerikaanse troepen de NATO dichter bij de grenzen van Rusland en Oekraïne kunnen brengen. Vanuit Russisch oogpunt belooft de proEuropese Moldavische regering ook

De analogie met de conflicten in Abchazië, Zuid-Ossetië en NagornoKarabach is tevens duidelijk. Ook in deze dossiers speelt Rusland een voorname en controversiële rol. Transdnjestrië en de andere 3 beschreven conflictgebieden zijn in geopolitiek oogpunt ook nauw verwant: een militaire terugtrekking uit één gebied kan een precedent vormen voor de andere gebieden. Net zoals een meer agressieve politiek een indicatie vormt dat Rusland aan al de ondersteunde conflictgebieden zijn steun zal Confiteor! 21

Winter 2010

www.kasper-gent.org

GEOPOLITIEK
blijven geven. In een korte reactie op de vijfdaagse oorlog van 2008 in Georgië benadrukte Moldavië zijn neutraliteit (en dus de onafhankelijk -heid van de NATO) en bereidheid om tot een oplossing voor Transdnjestrië te komen die gunstig is voor Rusland. Transdnjestrië van zijn kant stopte tijdelijk alle gesprekken met Moldavië tot dat Moldavië de Georgische agressie zou veroordelen20. Dit benadrukt andermaal de sterke machts- en onderhandelingspositie van Rusland in het Transdnjestrische conflict. Binnen Moldavië speelt ook het precedent van Gagauzië, een deel van Moldavië dat zich gelijktijdig met Transdnjestrië afscheurde, maar weermee in 1994 een vreedzaam akkoord bereikt werd. Gagauzië kreeg een autonoom statuut binnen Moldavië en kan zich, indien Moldavië in de toekomst zou aansluiten bij Roemenië, probleemloos onafhankelijk verklaren. In het kader van dit soort ‘federale oplossing’ voor het conflict tussen Moldavië en Transdnjestrië beschrijft Cojocaru (2006) de psychologische component van een hereniging van Transdnjestrië en Moldavië. In zijn onderzoek stelt Cojocaru vast dat jonge mensen in Transdnjestrië zowel op historisch, militair als identitair vlak vasthouden aan de Transdnjestrische nationaliteit. Ze zijn immers niets anders gewoon en zij zullen wellicht de eersten zijn die zullen opkomen voor de onafhankelijkheid van Transdnjestrië. Bovendien werd het idee van een ‘federale oplossing’ naar het model van Gagauzië al verworpen door het huidige bestuur van de PMR. Democratie als oplossing? Eerder werd al aangegeven dat het democratische gehalte in Transdnjestrië vrij beperkt is en dat de en de Russische vredesmacht tegen eind 2006; en ten derde moest er effectieve controle over Transdnjestrië uitgeoefend kunnen worden (Quinlan, 2008). Joestsjenko was er duidelijk van overtuigd dat er vanuit Transdnjestrië meer intern en extern overleg zou komen, dat men meer gemeenschappelijke waarden met Moldavië zou herkennen en dat er meer transparantie zou zijn en dus minder veiligheidsdilemma’s en wederzijde demonisering. Zijn plan werd met veel argwaan bekeken in Transdnjestrië en Rusland. De geplande verkiezingen in Transdnjestrië gingen dan ook gewoon door in december 2005, zonder internationale waarnemers, en werd Joestsjenko’s plan werd begraven. Conclusie De conclusie is duidelijk: er zal rekening moeten gehouden worden met de Russische wensen om dit conflict op te lossen, want een militaire confrontatie behoort steeds tot de mogelijkheden. Op internationaal vlak kunnen we enkele interessante vragen stellen. Kan de NATO nog verder uitbreiden naar het Oosten zonder Rusland verder te provoceren? Is een zware militaire confrontatie tussen de EU/VS en Rusland heden ten dage mogelijk op Europees grondgebied? Kunnen processen als internationale samenwerking en unilaterale geopolitieke positionering naast elkaar functioneren en op welke manier? Wat is het belang van precedentschepping in de andere conflictgebieden op de grens tussen invloedssferen? Kan democratie etnische spanningen doen afnemen? Eenzijdige en natuurwetenschappelijke antwoorden kunnen we hierop niet formuleren. Moge de discussie hierdoor aangewakkerd

regering zijn macht wil consolideren in een autoritair systeem. Als mogelijke oplossing voor het conflict in Transdnjestrië deed de Oekraïnse president Viktor Joestsjenko een voorstel tot democratisering van Transdnjestrië. Dat plan hield verkiezingen in onder internationale controle. Daartoe zouden de geplande verkiezingen van 2005 in Transdnjestrië uitgesteld moeten worden zodat de internationale gemeenschap deze verkiezingen mee kon organiseren en controleren (Protsyk, 2006 & Quinlan, 2008). Joestsjenko’s achterliggende idee was dat door die verkiezingen het conflict in Transdnjestrië snel opgelost kon worden en een feitelijke hereniging met Moldavië mogelijk zou worden. Uiteindelijk werd het plan goedgekeurd door het Moldavische parlement, mits toevoeging van 3 resoluties. Ten eerste moesten de verkiezingen na november 2005 plaatsvinden (omdat Igor Smirnov op dat moment te populair was) en onder controle van de OSCE die 5 maanden vooraf al aanwezig moest zijn; ten tweede moesten alle overblijvende Russische troepen en militair materieel verwijderd worden tegen eind 2005

1 http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_states_with_limited_recognition 2 http://www.minorityrights.org/5195/transnistria-unrecognised-state/transnistria-unrecognised-state-overview.html 3 http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/country_profiles/1113586.stm 4 http://nl.wikipedia.org/wiki/Bessarabië 5 http://countrystudies.us/moldova/34.htm 6 http://www.nytimes.com/1992/03/29/world/moldova-imposes-emergency-rule-and-orders-disarming-of-militias.html 7 http://www.mfa-pmr.org/eng/?sub_category=5483&cat=clauses&p= 8 http://pridnestrovie.net/kozak_memorandum.html 9 http://en.wikipedia.org/wiki/Parliament_of_Transnistria 10 http://politicom.moldova.org/news/10352-eng.html 11 http://politicom.moldova.org/news/transnistria-will-receive-from-russia-more-financial-assistance-200879-eng.html 12 http://www.eu-un.europa.eu/articles/fr/article_6398_fr.htm 13 http://politicom.moldova.org/news/russian-troops-in-transnistria-a-threat-to-the-security-of-the-republic-of-moldova-20998-eng.html 14 http://www.osce.org/documents/doclib/1999/11/13760_en.pdf 15 http://www.fas.org/nuke/control/osce/text/summit_declaration.htm 16 http://www.jamestown.org/single/?no_cache=1&tx_ttnews[tt_news]=27285 17 http://www.nato-pa.int/Default.asp?SHORTCUT=1652 18 http://eng.kremlin.ru/text/docs/88029.shtml 19 Business 20 The

Monitor International, Europe Monitor: Russia & CIS, August 2008, p. 11. Economist Intelligence Unit, Country Monitor, September 8th 2008, p. 2.

Confiteor! 22

www.kasper-gent.org

Winter 2010

GEOPOLITIEK
worden. Bibliografie
Business Monitor International, Europe Monitor: Russia & CIS, August 2008, p. 11 Eiki Berg, Pooling sovereignty, losing territoriality? Making peace in Cyprus and Moldova, Tijdschrift voor Economische en Sociale geografie, Vol. 97, No. 3, pp. 222-236 Gaëlle Pellon, 2007, Top-down internationalisation of the Transnistrian conflict: qualitative analysis of multiple-actor conflict management, ECPR General Conference Jeff Chinn & Steve D. Roper, Ethnic mobilization and reactive nationalism: the case of Moldova, Nationalities Papers, 1995, Vol. 3, No.2, pp. 291 – 325 Nicu Popescu, 2005, The EU and Transnistria: From Deadlock tot Sustainable Settelment, European Union Institute for Security Studies, Occasional Paper 60 Oleh Protsyk, 2006, Moldova’s Dilemmas in Democratizing and Reintegrating Transnistria, Problems of Post-Communism, 2006, vol. 53, no. 4, pp. 29-41 Oleh Protsyk, 2009, Representation and Democracy in Eurasia’s Unrecognized States: The Case of Transnistria, Post-Soviet Affair, 2009, 25, 3, pp. 257-281 Paul D. Quinlan, 2008, A foot in both camps: Moldova and the Transnistrian conundrum from the Kozak Memorandum, East European Quaterly, XL/I, No. 2, pp. 129 – 160 Stuart J. Kaufman, 2001, Modern Hatreds: The symbolic politics of Ethnic War, Comell University Press, p. 143 The Economist Intelligence Unit, Country Monitor, September 8th 2008, p. 2.

GEOPOLITIEK

TRANSATLANTISCHE ECONOMISCHE UNIE TUSSEN DE VS EN DE EU IN 2015
Door lic. rer. oec. et stud. rer. pol. Thomas Braeckman

D

e Europese Unie en de Verenigde Staten werken achter de schermen aan de totstandkoming van een Transatlantische Economische Unie in 2015. Hiermee komt de volgende stap, een volledige politieke unie, steeds dichterbij. Speciaal hiervoor werd in april 2007 de Transatlantische Economische Raad opgericht door de Raad van Europa, voorzitter van de Europese Commissie Barroso en de Amerikaanse president George Bush.

Network’ en zette zijn ideëen over een zo onopvallend mogelijk economisch samengaan uiteengezet in een publicatie van de zogenaamde ‘Streit Council’ (welke vernoemd is naar Clarence Streit, die in 1939 het boek 'Union Now' publiceerde), waarin hij pleitte voor een volledige Transatlantische Unie, niet alleen economisch maar ook politiek.
Europese en Amerikaanse overheidsinstellingen werken momenteel aan het harmoniseren van allerlei regels inzake financiën, voedsel, medicijnen, milieu, veilligheid en gezondheid. Het gaat erom zoveel mogelijk obstakels uit de weg te ruimen die vrije handel, investeringen of vrij verkeer van goederen en commerciële diensten in de weg staan tussen de 2 grote mogendheden. Een econoom van de Wereldbank bevestigde dat de formatie van de Transatlantische Economische Unie geheel verloopt volgens de blauwdrukken van Jean Monnet, één der architecten van de Europese Unie. Monnet maakte er geen geheim van dat een economische unie tussen de VS en de EU onvermijdelijk tot een politieke unie zal moeten leiden. Het project is dus niet nieuw. Een van de belangrijkste pijlers ervan is de lobbygroep ‘Trans Atlantic Business Dialogue’ (TABD), die de grootste ondernemingen in Europa en de VS verenigt. Deze denktank is gelanceerd door de Amerikaanse regering en de Europese Commissie en adviseert in het helpen tot stand brengen van een transatlantische vrije markt die als catalysator zal dienen voor de liberalisering van de wereldhandel en de welvaart. De publieke opinie en een werkelijk open, democratisch debat werden zo omzeild: onze kranten en televisiezenders bulken van de nonsens over Michael Jackson, Amy Winehouse en andere ‘celibrities’, maar het échte nieuws wordt ons door de machtige internationale mediagroepen onthouden. De geplande Transatlantische Economische Unie tussen Europa en de VS is immers een duidelijk opstapje naar het steeds duidelijker wordende einddoel: de creatie van een wereldregering, waarmee de New World Order definitief een feit zal zijn. Verre van welvaart, zal de veralgemening van de vrijemarktdoctrine chaos en instabiliteit brengen.

NEEN AAN HET I N TERN A TI ON ALI S ME EN KAPITALISME! JA AAN EEN NATIONALE EN ORGANISCHE ECONOMIE! Winter 2010

In 2008 moedigde een resolutie van het Europees Parlement de vorming van een transatlantische markt tegen 2015 aan. Deze resolutie werd opgesteld door Elmar Brok, een vooraanstaand Duits christendemocratisch Europarlementslid, die het parlementscomité voor buitenlandse zaken voorzit. Maar Brok is ook bestuurslid van de Duitse mediagigant Bertelsmann, die grote belangen in de VS heeft, én hij is lid van het ‘Transatlantic Policy Network’, een neoliberaal netwerk van investeerders en parlementariërs aan beide zijden van de Atlantische Oceaan die een transatlantische markt willen creëren. De tekst van de resolutie heeft Brok gewoon overgeschreven uit de lijst van aanbevelingen in het recentste rapport van het ‘Transatlantic Policy Network’. En zo werd via Brok het verlanglijstje van het ‘Transatlantic Policy Network’ een resolutie van het Europese Parlement. Hiermee hebben bedrijven als Boeing, Nestlé en Dow Chemical indirect meegeschreven aan een resolutie van het Europese Parlement. Senator Robert Bennett (Utah) is de voorzitter van dit ‘Transatlantic Policy

www.kasper-gent.org

Confiteor! 23

CHRISTENDOM

DE PLAAG DER SOCIOLOGISCHE KATHOLIEKEN
Door lic. iur. et stud. rer. pol. Erik Langerock edere organisatie of vereniging heeft te maken met het zogenaamde free rider-gedrag, i.e. dat mensen lid willen worden om er zoveel mogelijk eigen profijt uit te halen met zo weinig mogelijk inspanningen. Omdat zo’n gedrag nefast is voor de werking van de vereniging, zal deze altijd enkele mechanismen hanteren om zo’n mensen te dwingen tot een minimale inspanning, zoals een verplichte inschrijving (en betaling) om te kunnen genieten van de voordelen. De Kerk heeft ook last van veel mensen met zo’n mentaliteit, alleen zijn ze nog schadelijker dan de gewone free rider. Niet alleen profiteren ze van de voordelen die de religieuze gemeenschap biedt zonder daarvoor enige inspanning te moeten verrichten, maar ze worden ook door derden beschouwd als legitieme en volwaardige leden van die gemeenschap. Sterker zelfs, zij beïnvloeden hierdoor het beleid en het beeld van de organisatie! We hebben dit recent mogen aanschouwen bij de benoeming van Mgr. Léonard tot Aartsbisschop. Naast de verwachte kritiek van vrijzinnigen, humanisten, liberalen en socialisten, kregen we ook heel wat negatieve opmerkingen van ‘katholieken’ te horen. De vraag (en tegelijkertijd de rode draad in dit artikel) luidt echter: over welke katholieken gaat het? Wat werd beschouwd als een zware klap voor de populariteit van Mgr. Léonard, was een recente peiling die Le Soir had laten uitvoeren met de vraag of de man al dan niet een goede aartsbisschop zou zijn. Het bleek een zeer mager resultaat te zijn: amper 17 % zag in hem een goede aartsbisschop, zeker in tegenstelling tot zijn voorganger Danneels
1 De

I

waarvan 35 % zeer tevreden was en 47 % gewoon tevreden. De ondervraagden waren mensen “die zichzelf ‘katholiek' noemen”1. Daar horen met andere woorden ook de sociologische katholieken (de free riders) bij en dus iedereen die om welke reden dan ook zichzelf katholiek noemt. Volgens een andere peiling van Le Soir uit april 2005 zou 60,1 % van de Belgische bevolking zichzelf ‘katholiek’ noemen2. Dan is het toch nogal vreemd dat kerken leeglopen, niet? De reden is nochtans simpel. Mensen die zich katholiek noemen, maar zich niet willen inzetten voor de Kerk of eraan participeren, zijn diegenen die op basis van een kostenbatenafweging hebben geconcludeerd dat de Katholieke Kerk de minst ‘veeleisende’ godsdienst is om zich tot te erkennen. Want om één of andere reden zijn deze mensen wel op zoek naar een bovennatuurlijke entiteit om in te geloven, maar willen ze voor die ‘religieuze knusheid’ niets in de plaats doen. Het is dan ook geen wonder dat deze ‘katholieken’ kardinaal Danneels zo’n fantastische aartsbisschop vonden. Hij eiste dan ook niets van hen en zweeg in alle talen over ‘controversiële’ kwesties om ‘de vrede te bewaren’. Dat dit ten koste ging van een duidelijke boodschap van de Kerk kon hem kennelijk niet veel schelen. Recent brachten Tertio en Kerk&Leven daarentegen een andere peiling3 uit, namelijk één die de ondervraagden vroeg wat ze in de toekomst van de Katholieke Kerk verwachten en van de samenleving in het algemeen. Daaruit bleek dat 64 % der ondervraagden vindt dat de Kerk haar waarden en levensvisie

sterker moet uitdragen, een meerderheid van de katholieken abortus afwijst, 60 % een terugkeer wil naar de volledig katholieke scholen, 97 % solidariteit en eerlijkheid belangrijker achten dan geld en winst, enz. Twee derden der ondervraagden vindt dat de Kerk zich meer moet uiten. Is het nu net niet dat wat Mgr. Léonard wordt verweten? Iemand die het Belgisch compromis zou schaden door het durven poneren van ‘controversiële’ ideeën4? En is het ook niet Léonards visie over de Kerk dat deze “te passief” is geworden5? En over welke katholieken gaat het hier? Het betreft katholieken die ‘kerkbetrokken’ zijn6. Volgens Tertio en Kerk&Leven is ‘kerkbetrokken’ “wie minstens een keer per maand de kerk bezoekt.”. Dit zijn met andere woorden mensen die niet alleen denken dat ze katholiek zijn, maar tevens een minimum aan inspanning doen om hun bewering waar te maken. Mensen die bereid zijn om te participeren zonder dat ze daartoe verplicht worden. In deze enquête zijn dus geen sociologische katholieken te bekennen. Het verschil lijkt meer dan duidelijk. Iedere organisatie juicht als het zijn free riders van zich kan afschudden. De sociologische katholieken zou de Kerk makkelijk kunnen kwijtspelen door zich meer zou te uiten en de spreidstand om iedereen tevreden te houden op te geven. Het zou de Kerk zelfs goed doen om het in de toekomst te stellen met minder maar meer kwaliteitsvolle en geëngageerde leden. We zouden er om mee te beginnen beschamende acties mee kunnen voorkomen in eigen kamp.

Standaard, 20 januari 2010, http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=JA2L2AV2 Laatste Nieuws, 20 januari 2010, http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/1056511/2010/01/20/Minder-dan-1-op-5-katholieken-positief-overLeonard.dhtml 3 Tertio, “Wat denkt de katholiek in Vlaanderen?”, http://www.tertio.be/sitepages/index.php?page=archief&id=1199 4 RTBF, 17 januari 2010, http://www.rtbf.be/info/belgique/politique/l-onkelinx-mgr-leonard-pourrait-remettre-en-cause-le-compromis-belge-178572 5 Knack, 15 januari 2010, http://knack.rnews.be/kanaal/mensen/andre-mutien-leonard---de-belgische-kerk-is-te-passief-geweest-/site72-section9-article45057.html 6 Tertio, “Wat denkt de katholiek in Vlaanderen?”, (inleidend deel) http://www.tertio.be/sitepages/index.php?page=archief&id=1199
2 Het

Confiteor! 24

www.kasper-gent.org

Winter 2010

CHRISTENDOM

ACTIEF

HEROPLEVING DER TRIDENTIJNSE MISVIERING
Door lic. rer. oec. et stud. rer. pol. Thomas Braeckman

26 maart 2010:
Lezing van de Orania Beweging te Veenendaal

D

aus Benedictus XVI gaf op 14 september 2007 in het Motu Proprio ‘Summorum Pontificum’ de toestemming om de H. Mis opnieuw volgens de Tridentijnse (Latijnse) ritus te vieren. Elke priester mag hierdoor, indien voldoende geschoold, de Mis volgens het Romeins Missaal van 1962 lezen. Gelovigen die dit wensen, kunnen dus sindsdien in hun parochie vragen om een H. Mis volgens de Tridentijnse ritus te organiseren én de parochiepriester dient welwillend te staan tegenover dit verzoek. De werkgroep Mysterium Fidei organiseert in de Basiliek van het Heilig Bloed te Brugge elke laatste zondag van de maand Tridentijnse misvieringen. Een aantal KASPER-leden is steeds present op deze vieringen en de reacties zijn steeds zeer positief. Het mystieke kader, waarin bovendien in Gods taal gebeden wordt, biedt ons inziens een duidelijke meerwaarde. Bovendien is het de laatste maanden duidelijk geworden dat de Tridentijnse ritus de kerken opnieuw kan doen vollopen, zoals bijvoorbeeld bleek tijdens de Tridentijnse Mis te Zele op 22 februari 2009. Graag doen wij een warme oproep aan alle katholieke gelovigen om eens kennis te maken met de H. Mis volgens de Tridentijnse ritus. Meer informatie en data van toekomstige vieringen kan u vinden op de webstek van Mysterium Fidei (http://tridentijnsemis.blogspot.com).

P

e Nederlandse leden van de Orania Beweging organiseren op vrijdag 26 maart een grote meeting in Veenendaal (provincie Utrecht) met ZuidAfrikaanse sprekers van de Orania Beweging. KASPER stuurt zeker een delegatie!

In maart komen twee mensen uit Orania, Frans de Klerk en Rian Genis, op bezoek in Nederland. Orania is het dorp in Zuid-Afrika, dat in de jaren 1990 is aangewezen als groeikern voor een Afrikaner volksstaat. Het dorp groeit met ongeveer 12% per jaar en biedt Afrikaners een gevoel van volkseigen vrijheid. De twee Oraniërs zullen in Voorschoten verblijven, om op vrijdag 26 maart, in Veenendaal, met enkele Zuid-Afrikaners en een andere inwoner van Orania een landelijke vergadering voor alle belangstellenden en sympathisanten te beleggen. Er zal een toespraak gehouden worden, een DVD over Orania vertoond worden, echte Zuid-Afrikaanse hapjes en koeken verkrijgbaar zijn en men kan vragen stellen over Orania en over de cultuur- en taalstrijd van de Afrikaner, en over veel meer. Eenieder die in Veenendaal bij deze unieke gelegenheid aanwezig wil zijn: laat het Marcel Bas weten via www.roepstem.net en roepstem@hotmail.com.

Winter 2010

www.kasper-gent.org

Confiteor! 25

ACTIEF

27 maart 2010:
Jongerenbezinning aan het graf van Joris Van Severen

I

n 2010 is het 70 jaar geleden dat Joris Van Severen te Abbeville, op de zuidgrens van de oude Nederlanden, door Franse soldaten, die enkel maar het eigen vege lijf probeerden te redden, vermoord werd. Een eerste oorlogsmisdaad in een lange reeks van velen die nog zouden volgen.

Elk jaar wordt dit nog in de maand mei door een slinkend aantal getrouwen herdacht door een bezoek aan de graftombe die door Louis Gueuning en de zijnen werd opgericht. Mei is echter de maand dat studenten al volop in hun bloktijd zitten en bijgevolg verstek dienen te geven. Om de jongeren ook de kans te geven Van Severen te gedenken, werd besloten t.g.v. deze wel bijzondere verjaardag in te richten een JEUGDBEZINNING AAN HET GRAF VAN JORIS VAN SEVEREN. Opgelet! Dit betekent géén afscheuring van de traditionele meibedevaart die ingericht wordt door de Stichting Joris Van Severen. Integendeel! Wij blijven die steunen. Alleen willen wij de jongere generatie studenten, maar vanzelfsprekend ook onze arbeidersjeugd, de kans geven hún eerbetoon te uiten. Noteer alvast volgende concrete gegevens: Datum: zaterdag, 27 maart 2010 Afspraak: om 11.30 uur aan de ingang van de stedelijke begraafplaats, Rue de la Chapelle te Abbeville. Wij komen in persoonlijke naam ons bezinnen over de opdracht die Joris Van Severen ons ook in deze tijden nog geeft, niet om propaganda te maken voor een of andere vereniging. Daarom: - Slechts één bloemstuk als uiting van onze eenheid rondom zijn persoon, - Geen vlaggen, uniformen, uiterlijke kentekens. - Wél: soberheid, stijl, stille eerbied. Men zegge het voort!
Organisatie: Werkgroep de Lage Landen Het door de Henegouwse Verdinaso-leider Louis Gueuning opgerichte grafmonument van Joris Van Severen en zijn secretaris Jan Rijckoort te Abbeville.

Confiteor! 26

www.kasper-gent.org

Winter 2010

Winter 2010

www.kasper-gent.org

Confiteor! 27

ACTIEF

28 maart 2010:
Mars voor het Leven

O

p 28 maart 2010 organiseert de Belgische organisatie Jongeren voor het Leven een pluralistische en apolitieke mars in Brussel, die tot doel heeft op te komen voor de rechten van de vrouw en het ongeboren kind. Het zal dan dag op dag 20 jaar zijn na de depenalisering van abortus in België. Jongeren voor het Leven eist dat de overheid de vrouw op juiste wijze informeert over de dramatische gevolgen van een abortus en dat zij haar de concrete middelen geeft om voor het leven te kiezen. De organisatie vraagt tevens de afschaffing van de wet Lallemand-Michielsens, die het zwakste lid van onze maatschappij elke bescherming ontneemt. Om te verzekeren dat de mars een succes wordt gevraagd dat iedereen zijn kennissen zou mobiliseren. Het initiatief voor deze Mars voor het Leven komt van enkele Brusselse studenten. Sinds de stemming van de onzalige Belgische abortuswet worden er gemiddeld 18.000 abortussen per jaar in ons land uitgevoerd en werd ongeveer 360.000 ongeboren baby’s het recht ontzegd om te leven! Het wordt hoogtijd dat we ons hierover bezinnen en ons afvragen of de 20 jaar oude abortuswet niet beter afgeschaft wordt. Stop de banalisering van abortus Na 20 jaar legalisering is abortus zodanig gebanaliseerd dat velen er zelfs niet meer bij stilstaan dat het hier om een moord gaat. Er wordt gesproken over een banale medische ingreep, terwijl het gaat om een embryo, een baby in zijn prilste levensstadium. Waarom hebben kinderen in de moederschoot in onze maatschappij geen absoluut recht op leven? Jongeren voor het Leven betreurt het gebrek aan respect voor de menswaardigheid van embryo's en foetussen na 20 jaar legalisering van abortus. Een embryo en foetus is geen lichaamsmateriaal dat kan uitgroeien tot een menselijke persoon, zoals de Belgische wetgeving het stelt. Het is een wetenschappelijk feit dat het leven van iedere mens begint bij de conceptie. De organisatie vindt het levensbelangrijk om nieuwe initiatieven te nemen met de bedoeling om na 20 jaar banalisering van abortus – waarbij men niet beseft dat abortus de dood van een ongeboren kindje betekent – de bevolking opnieuw te doen beseffen wat abortus werkelijk is om zo een einde te maken aan de banalisering van abortus.

Recht op leven voor ongeboren kinderen Het hoort vanzelfsprekend te zijn dat in een normale samenleving het menselijk leven geëerbiedigd en beschermd wordt vanaf het moment van de conceptie. Onze huidige samenleving zegt op te komen voor verdraagzaamheid en tegen discriminatie, maar staat toe dat ongeboren kinderen in de moederschoot gedood worden en is dus weinig integer. Het is al mensenrechten wat de klok slaat, maar het recht op leven voor ongeboren kinderen is in ons land al 20 jaar beknot. De Belgische abortuswetgeving is dan ook in strijd met het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind, dat vraagt om ook het leven voor de geboorte te beschermen.

Confiteor! 28

www.kasper-gent.org

Winter 2010

ACTIEF
Gezinnen, jongeren, ouders, grootouders: doe mee en kom op voor het leven Vele jongeren leven sinds hun geboorte in een land dat niet aan iedereen het recht biedt om geboren te worden. Thuis en op school leren ze dat abortus een wettelijke mogelijkheid is om een ongewenste zwangerschap te onderbreken. Zelfs in de katholieke scholen (75% der Vlaamse scholen) wordt amper aandacht besteed aan abortus. De jongeren hebben echter het recht om het te weten. Zij moeten correct geïnformeerd worden. Zij moeten weten wat een abortus is, nl. het afbreken van een pril leven in de moederschoot. Zij moeten weten dat abortus levenslang voor gewetensproblemen zorgt. Zij moeten bij ongewenste zwangerschap begeleid en gesteund worden met respect voor het ongeboren leven. Daarvoor komt Jongeren voor het Leven op straat. Ook al bestaat er in ons land niet onmiddellijk een politieke meerderheid om de wet aan te passen, toch zijn er tal van andere maatregelen mogelijk om de jongeren te informeren en om abortussen zoveel mogelijk te vermijden. Deze Mars voor het Leven is slechts een beginpunt. Het is de start van een permanente campagne om respect voor elk leven – in het bijzonder het ongeboren leven – opnieuw hoog op de politieke agenda te krijgen. Er bestaat géén recht op abortus. Vrouwen hebben níet het recht om hun ongeboren kind te doden. Doe mee met de Mars voor het Leven in Brussel op zondag 28 maart. Het wordt een stille mars van gewone mensen die opkomen voor het recht op leven van iedereen, voor de verdediging van de zwaksten in onze maatschappij. Doe mee! Maak er een gezinsuitstap in Brussel van. De Mars voor het Leven: praktische info Er wordt verzameld om 14u.30 aan het Koningsplein in Brussel (10 min. van het Centraal Station), vanwaar naar het Justitiepaleis gestapt wordt, alwaar enkele toespraken zullen gehouden worden. Nadien wordt er teruggekeerd naar het vertrekpunt. Na de Mars zal er nog de mogelijkheid zijn om iets te drinken en gezellig na te praten. Voor het goede verloop van de Mars hebben de organisatoren een aantal richtlijnen opgesteld. Het gaat om een stille mars, dus zonder megafoons en luid geroep. Vlaggen en spandoeken van verenigingen laat men ook thuis. Iedereen die voor het ongeboren leven opkomt, is welkom, wat zijn politieke en religieuze overtuiging ook moge zijn. Er wordt gevraagd zich aan die afspraak te houden. KASPER roept dan ook op om deel te nemen aan deze Mars voor het Leven op zondag 28 maart om 14u.30 op het Koningsplein te Brussel! Meer info: http://28march2010.be E-post: jvl-jpv@live.be Tel.: 026/490.879
Foto links: de Marche pour la Vie van 17 januari 2010 op de Place de la République te Parijs, waarbij ook de vlag van ons land vertegenwoordigd was.

Winter 2010

www.kasper-gent.org

Confiteor! 29

Maandag 8 maart!
Heilige Mis om 18u30! Lezing na de H. Mis:

“Zie het Lam Gods”
inleiding op de Goede Week

Tridentijnse H. Mis bij de Priesterbroederschap St.-Pius X - Elke zondag om 10u00 - Elk feest van 1ste klas - Weldra de maandagen of donderdagen voor de studenten van Gent …

“ Ave Crux, spes unica” “Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi”

Adres Sint-Amanduskapel Kortrijksesteenweg 139 9000 Gent Contact E.H. Louis Bochkoltz Tel.: 03 229 01 80 Fax: 03 229 01 89 Gsm: 0498 176 109 lb@stpiusx.be

Confiteor! 30

www.kasper-gent.org

Winter 2010

TABULA HONORIS
STEUNENDE LEDEN
- Lic. iur. Hendrik de Boer - Johan Duprez - Lic. rer. oec. Pierre Duym - Vik Eggermont, hoofdredacteur Delta - Lic. iur. Erik Langerock, praeses KASPER 20092010 - Steven Oppieters - Ing. Robin Vandenberghe, pro-ab-actis KVHV-Gent 2004-2005 - Lic. rer. pol. Anthony Van den Bossche - Georges Vermeersch ERELEDEN - E.H. Louis Bochkoltz - Dr. sc. Paul Derks - Jean-Pierre Destrebecq - Lic. philol. germ. René Evrard - Dr. iur. Maurice Jendrysiak - Charles Poleyn - Lic. rer. pol. Peter Reusens - Lic. iur. Bart Soens, pro-ab-actis KVHV-Gent 2000-2002 - Danny Somers - Ing. Rien Vandenberghe, pro-senior KVHV-Gent 2007-2008 & KVHV-Nationaal 2007-2009 - Lic. rer. oec. Marcel Van Pevenaeyghe - Ir. Katrien Vercruysse

Namens het praesidium en alle leden een woord van dank aan de bovenstaande steunende en ereleden die de werking van KASPER financieel mogelijk maken! Zonder deze steun is een behoorlijke KASPER-werking onmogelijk. Wenst u ook toe te treden tot onze eregalerij? Voor 30€ wordt u steunend lid, voor 50€ erelid. Over te schrijven op IBAN: BE07 7370 2907 3266 met vermelding ‘abonnement’.

Alternatieve sociale internetradio voor Nederlanders en Vlamingen

Studie– en CoördinatieCentrum Joris Van Severen
www.jorisvanseveren.org

Waaistraat 5, 9000 GENT Tel.: (0032) 9/266.10.10 E-post: info@ghent-river-hotel.be www.ghent-river-hotel.be Winter 2010 www.kasper-gent.org
Confiteor! 31

KASPER presenteert

Programma:
19u50: ‘Beschouwingen over het katholicisme in Nederland’ door ERIK (Hoofdredacteur van Catholica). VAN GOOR

21u00: Debat ‘Heel-Nederland of Groot-Nederland?’ Met: BART SOENS (Werkgemeenschap De Lage Landen ) & GEERT WOUTERS (Nationalistisch Verbond-Nederlandse Volksbeweging). Moderator: THIERRY VANROY (presentator Radio Rapaille). 22u00: ‘De figuur Joris Van Severen’ door PIETER-JAN VERSTRAETE (auteur en historicus). 22u30: Receptie WAAR? Ghent River Hotel, Waaistraat 5 (nabij de Vrijdagmarkt) WANNEER? Maandag 1 maart 2010 Meer info: info@kasper-gent.org of (0032)473/716.182 Het vraagstuk der Lage Landen

Confiteor! 32

www.kasper-gent.org

Winter 2010