GIP

Schooljaar 2016-2017

Comfort shelter

Liesbet De Pauw
6BEVO
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
Inhoud

1 Keuze kustenaars

1 Kengo Kuma.…………………………………………….……………………………………..1

1.2 Christo..………………………………………………………………………………………..2

1.3 Sou Fujimoto..………………………………………………………………………………2

2 Sou Fujimoto .................................................................................................. 4

2.1 Het bos…………………………………………………………………………………………..……4
2.2 Artificieel maar ook natuur………………………………………………………………….5
2.3 Ruimte…………………………………………………………………………………………………5
2.4 'House N' en 'FInal Woode House'………………………………………………………6
2.5 Comfort voor de mens………………………………………………………………………..7
2.6 Zijn werkwijze……………………………………………………………………………………..8
2.7 Japanse architectuur…………………………………………………………………………..9
2.8 Architecture is everywhere…………………………………………………………………9

3 Feedback Jury 1…………………………………………………………………………………………….10

4 Beeldend Onderzoek……………………………………………………………………………………..11

4.1 Licht in het bos…………………………………………………………………………………………..11
4.2 Licht in een doos………………………………………………………………………………………..11

4.3 Comfort is everywhere………………………………………………………………………………14

4.4 Een jas tegen de eenzaamheid……………………………………………………………………15

4.5 Uitwerking van mijn shelter………………………………………………………………………..

5 Feedback Jury 2….…………………………………………………………………………………………………….?

6 Affiche………………………………………………………………………………………………………………………..?

Bijlagen……………………………………………………………………………………………………………..?

Bronnen……………………………………………………………………………………………………………….

GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
1 Keuze kunstenaars
1.1. Kengo Kuma

Ik heb de architect Kengo Kuma gekozen
omdat zijn werk met licht en
transparantie interessant leek. Toen ik
meer informatie zocht over Kengo Kuma
kwam ik erachter dat hij niet alleen
transparantie wou brengen in zijn
architectuur, maar ook de Japanse
cultuur. Door bijvoorbeeld de grote
Japanse daken terug te laten komen in
één van zijn werken genaamd ‘Asakusa
Cultuur en Toerisme Centrum’. De geuren
zijn ook nog belangrijk voor hem, de typische bamboe geuren die je terug vindt
in oude Japanse huizen probeerde hij terug te brengen in zijn gebouwen. Naast
de Japanse cultuur terug willen brengen, deed hij nog iets dat heel fascinerend
was. Hij heeft een fascinerende manier om de mens en natuur in harmonie te
brengen. Het komt in elk gebouw van hem voor en telkens op een verschillende,
goed doorzochte manier. Hij wilt ook alleen plaatselijke materialen gebruiken
voor zijn gebouwen. Hij gebruikt nooit beton omdat hij vindt dat het asociaal is,
het sluit je af van de wereld. Hij wil altijd dat er een sociaal kenmerk te vinden is
in zijn gebouwen, wat linkt naar zijn denken over een museum. Hij vindt dat een
museum een communicatieve plaats is voor mensen om te kunnen
communiceren. Allemaal aspecten die een gebouw een nieuw leven geven: de
natuur met de mens, het sociale ervan en ook het materiaal dat er gebruikt
wordt om het gebouw nog toegankelijker te maken voor mensen.
De link met hem en het thema ‘Gimme shelter’ bij deze kunstenaar een shelter
zoeken door de harmonie van natuur in zijn gebouwen.

1
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
1.2 Christo

Ik was altijd al geïnteresseerd in de werken van Christo. Ik heb me altijd
afgevraagd wat hij allemaal bedoelde met het inpakken van gebouwen of van
eilanden. Daarom heb ik hem als één van de drie kunstenaars gekozen. Het is
boeiend hoe hij door objecten in te pakken, kunstwerken maakt. Maar eigenlijk
zijn de verpakkingen niet het kunstwerk. Zoals Christo zou zeggen: “Het is niet
het inpakken dat het kunstwerk is, maar hoe het de omgeving verandert door
mijn inbreng”. Wat dapper is van Christo is dat hij jarenlang werkt, zoveel
tekeningen, foto’s en schilderijen maakt voor werken die niet meer dan een
week of twee blijven bestaan. En hij denkt ook zo groot. Hij is van plan nu een
brug liggend op het water te maken voor mensen die op een eiland wonen. Hij
gaat het maken zodat ze hun omgeving anders gaan zien, vanop het water. Het
werk gaat dan 16 dagen blijven staan. Het thema is bij deze kunstenaar
moeilijker te vinden. Maar na en beetje zoeken zie je dat zijn doeken een
omgeving afbakenen, een shelter rond een eiland maken bijvoorbeeld, een
plaats die hij creëert door een inbreng te doen in een al bestaande omgeving.

1.3 Sou Fujimoto

Sou Fujimoto heb ik gekozen vanwege het artikel ‘Licht uit bos aan’. Dat ging
over zijn project ‘Forest of light’. Het leek me een interessante artiest, want hij is
veel met natuur bezig. Hij is een architect die altijd een manier vindt om het bos
in zijn werken te steken, met echte bomen of met iets dat de omgeving van het
bos creëert. En uiteindelijk heb ik hem als artiest gekozen voor mijn GIP. Hij heeft
de interessantste kenmerken en manieren van werken. Ook heb ik hem gekozen

2
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
vanwege de link met het bos. Niet alleen het bos was interessant. Hij heeft ook
een heel boeiende manier van hoe hij het primitieve in de mens naar boven haalt
in zijn gebouwen. Hij maakt niet veel meubels en laat ons kiezen welke plaats,
welk voorwerp we wat gaan maken in zijn gebouwen. Ook zoekt hij altijd nieuwe
manieren van comfort in zijn gebouwen. Dat comfort doet me direct denken aan
ons thema, Gimme Shelter. Het comfort zoeken, waar je in wilt leven, waar je je
goed voelt. Een plaats waar je zelf je comfort maakt.

Ik heb Fujimoto gekozen omdat hij het
dichtst bij mezelf ligt. Hij heeft een liefde
voor natuur zoals ik. En hij streeft naar een
comfort, een comfort die hij anderen laat
kiezen. Ik vind dat héél interessant, want het
is geweldig hoe hij het comfort in zijn
gebouwen kan krijgen. Ik vind comfort heel
belangrijk en hij werkt er mee op een heel
boeiende manier.

3
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
2. Sou Fujimoto

Sosuke of Sou Fujimoto is een Japans architect. Hij is geboren op het Japanse
eiland Hokkaido op 4 augustus 1971. Later verhuisde hij naar Tokyo. Daar is hij
architectuur gaan studeren aan de Universiteit van Tokyo, waar hij afstudeerde
in 1994. In 2000 richtte hij zijn eigen Studio op genaamd ‘Fujimoto Architects’. In
2005, begint hij wat bekender te worden wanneer hij de prijs van Architectural
Review Awards international krijgt voor zijn werk ‘T House’. Hij wordt gezien als
één van de meest interessante jonge Japanse architecten. Ook is hij niet alleen
architect, maar hij heeft les gegeven van 2001 tot en met 2009 in verschillende
steden zoals Tokyo, Kyoto en Keio. In 2009 gaf hij les aan de Universiteit in
Tokyo.

2.1 Het bos

Fujimoto kiest steeds onderwerpen die met het bos of een landschap te maken
hebben. De oorsprong van die visie komt van het eiland Hokkaido waar hij is
geboren. Hokkaido is een eiland met héél veel natuur. Op Hokkaido zijn er veel
bossen, mooie grote velden van roze bloemen en gebergten. Fujimoto werd er
door gefascineerd. Toen hij naar Tokyo verhuisde zag hij de stad en zag het als
een bos. Tokyo was voor hem een artificieel bos. Elk smal gebouw, elk steegje
maakt deel uit van een dichtbegroeid artificieel bos. Dat hij zo gefascineerd is
door het bos zien we terug komen in elk van zijn werken. In zijn werk blijft de
natuur aanwezig zonder daarvoor telkens echte bomen of planten te gebruiken.
Dat kan je zien in een gebouw dat hij heeft ontworpen genaamd ‘Kunstgalerij-
bibliotheek van Musashino’ in Tokyo. Daarin heeft hij een groot aantal
boekschappen laten maken om het op een bos te laten lijken, maar niet alleen
dat. Ook heeft hij de bibliotheekmuren in een spiraalvorm gebouwd, met veel
openingen waardoor het lijkt dat je in een bos loopt waar je tussen elke boom
door kan.

4
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
2.2 Artificieel maar ook natuur

Voor hem gaat het niet alleen maar om het bos natuurlijk, hij heeft een groot
doel waar hij naar streeft bij elk project dat hij maakt. Hij wil bij elk van zijn werk
iets vinden dat terug laat nadenken aan de natuur en integreert dit in een
gebouw. Zijn doel is om iets te vinden tussen wolkenkrabbers en landschap. Hij
wil iets vinden tussen de natuur en het artificiële. Dat vindt hij een goede en
leuke uitdaging. Zo ontdekt hij nieuwe manieren om architectuur te maken. Hij
onderzoekt de relatie tussen natuur en de artificiële taal van de architectuur. Als
er een goede balans is van de twee in zijn gebouw, dan is zijn project geslaagd.
Hij wil niet alleen tussen het artificiële en de natuur het evenwicht vinden maar
ook de relatie tussen binnen en buiten brengt hij in balans. Een goed voorbeeld
is ‘House K’. Het verwijst naar de vorm van berg of landschap, maar het blijft
artificieel. Ook heeft hij het dak zo gemaakt dat je er op kan lopen en zitten. Hij
heeft er bankjes op laten zetten en een paar planten zodat je comfortabel kan
zitten. Ook voor de binnen-buiten relatie heeft hij iets gevonden. Bij elk van de
verdiepingen in het gebouw heeft hij een ladder of trap gemaakt naar het dak
toe, naar buiten. Maar ook heeft hij binnen en buiten kunnen samenbrengen
door veel ramen te plaatsen, om veel daglicht naar binnen te krijgen.

2.3 Ruimte

Wat is ruimte voor de mens? Dit is de vraag die Sou Fujimoto zich heel vaak stelt,
bij elk van zijn projecten. Hoe wil de mens reageren op de omgeving? Zoals bij
zijn ‘Forest of light’ dacht hij na over hoe de mensen de ruimte moeten beleven
die hij heeft gecreëerd. Hij heeft allemaal lichtspots geplaatst die cirkels van licht
schijnen op de grond en heeft zo een hele ruimte gevuld. Het gaf een gezellige
sfeer door de zachte en veranderlijke spots. Onder sommige van de spots heeft
hij stoelen of banken gezet. Dan was het de beurt aan de bezoekers om te kiezen
wat ze wilden doen. Maar telkens dat ze iets deden zoals op de stoel gaan zitten,
spelen met hun schaduw, zelfs al gewoon in het licht gaan staan, zou die
bepaalde sfeer van in het begin veranderen.

5
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
2.4 ‘House N’ en ‘Final Wooden House’

Fujimoto heeft enkele werken die wel bekend zijn zoals ‘House N’ en ‘Final
Wooden House’.
House N is een huis en tegelijkertijd drie huizen in één. Drie dozen, die elk een
bepaalde functie hebben. De ruimte tussen de buitenste en de tweede “doos” is
een tuin. Hij heeft er typische Japanse bomen in geplaatst. Zo legt hij al meteen
de link met het bos, de natuur. Maar hij heeft er voor gezorgd dat door de vele
ramen die hij heeft laten maken in de drie verschillende muren, dat het lijkt dat
je binnen, maar ook buiten zit. Wat dan de link met binnen buiten balans geeft.
‘Final Wooden House’ is een kubus opgebouwd met 35 op 35 houten balken.
Vanbinnen en vanbuiten heeft hij balken weggelaten zodat er ramen en een
binnen ruimte ontstaat. De mensen die langskomen kunnen daarin dan rusten.

2.5 Comfort voor de mens

Comfort is ook een belangrijk aspect in zijn architectuur. Voor hem is comfort het
belangrijkste waar hij aan moest denken bij het interieur van het gebouw. “Wat
is de ruimte voor de mens? Wat is comfort? Hoe leven we?”, die vragen stelt hij
zich bij elk nieuw project dat hij maakt. Zijn idee van comfort is een heel complex
idee. Hij wil iets in zijn gebouwen steken dat hij zelf heeft gecreëerd, genaamd
‘Primitive Future’. Dat staat voor het primitieve in zijn werken. Hij wil de mens
zelf laten nadenken over wat ze willen doen. De term ‘Primitive future’ verklaart
hij altijd door de vergelijking van de grot en het nest. Het nest is al gemaakt, je
wordt er in wakker en alle ‘meubels’ zijn er al. In de grot is het anders, je moet
daar zelf kiezen van welke rots je wat maakt. Dat probeert Sou Fujimoto in zijn
gebouwen terug te laten komen, de primitieve manier van comfort zoeken in een
modern gebouw. ‘Primitive’ voor de oude manier van comfort zoeken, ook het
primitieve materiaal gebruiken en ‘Future’ van futuristische architectuur. Een
overduidelijk voorbeeld van ‘Primitive Future’ is het ‘Final Wooden house’. Het is
een kubus uit houten blokken gemaakt op een raster van 35 op 35. Hij heeft een
paar blokken weggelaten als raam en ook in de binnenkant zodat er een
binnenruimte ontstaat. Het is eigenlijk niet echt een huis, maar meer een
gebouw waar mensen comfortabel kunnen gaan liggen of zitten. Waar ze dus zelf
comfort kunnen zoeken. Het zijn gewoon houten blokken op elkaar en vanbinnen

6
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
zijn de blokken willekeurig geplaatst waardoor de mensen die het gebouw in
willen, zelf moeten uitmaken waar ze zich comfortabel willen positioneren om te
relaxen.

Er is een boek uitgegeven over ‘Primitive Future’. Hij beschrijft waarom hij die
naam heeft gekozen en legt uit over zijn van denken. Hij koos de woorden
‘Primitive’ en ‘Future’ omdat ze tegenovergesteld zijn aan elkaar. Deze twee
woorden vormen dan een leuke titel. Toch zet het aan het denken: de titel is
simpel maar maakt het toch complex.

2.6 Zijn werkwijze

Sou Fujimoto heeft zijn eigen speciale werkwijze zoals elke kunstenaar. Als hij
naar inspiratie zoekt, doet hij dat heel rustig door in zijn studio rond te lopen en
te praten met zijn collega’s.

Hiernaast maakt hij ook verschillende kleine maquettes, zonder dat er iemand
een opdracht heeft gegeven. Niet alleen maakt hij maquettes, maar hij vindt het
ook belangrijk om dingen op te schrijven. Teksten die uitleg geven over zijn
kleine maquettes. Hij zegt: “Maquettes en woorden zijn hoe je je kunstwerk
beschrijft”.

Sommige van zijn maquettes zijn heel simpel maar andere zijn heel gek. Hij
maakt wat hem te binnen schiet. Daardoor kan je vreemde en gekke resultaten
bekomen. Maar voor hem is dat belangrijk. De composities van de willekeurige
maquettes die hij creëert, maken dat er een complexiteit ontstaat in de
maquette. Dat kan hij later als inspiratie gebruiken voor een project.

Wanneer hij zijn opdracht krijgt, luistert hij heel aandachtig naar zijn cliënt en
zijn voorwaarden. Door samen met die persoon te praten begint hij al na te
denken over zijn concept is nog een andere manier die hij gebruikt om inspiratie
te vinden.

Fujimoto heeft veel aspecten in zijn gebouwen die interessant zijn. Zoals zijn
liefde voor het bos. Er is een werk waar hij heel duidelijk het bos gebruikt, het
Serpentine paviljoen in Londen. Daar probeert hij met stalen balkjes een groot
geheel te vormen net als een zachte wolk. Maar die zachte wolk kan ook als iets

7
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
anders gezien worden. Elk balkje is een tak die je kan beklimmen. Niet alleen de
structuur van het werk lijkt op meerdere bomen, maar ook de schaduw. Het
paviljoen is zo gemaakt dat als de zon er op schijnt, het paviljoen de schaduw
heeft van een bos, of toch boomtakken.
Ook heeft hij een demonstratie gegeven over hoe een donderwolk er van binnen
uitziet door elektriciteit te laten stromen door het paviljoen zelf. Hij heeft het
voor elkaar gekregen om de elektriciteit zichtbaar te maken.

2.7 Japanse architectuur

De Japanse cultuur heeft verschillende kenmerken die je kan terugvinden in de
kunst. Een eerste kenmerk is de intieme waarneming van de natuur. Ze kennen
hun natuur goed in Japan, wat je dan, bij Sou Fujimoto bijvoorbeeld, terug ziet
komen in zijn gebouwen. Een extraatje bij dit kenmerk is dat Japanse
kunstenaars niet alleen de natuur goed kennen en gebruiken, maar ze maken
hun kunst en natuur tot een geheel. Wat nog meet de architectuur en natuur tot
geheel maakt is dat ze vaak de gebouwen in hout bouwen, wat waarschijnlijk van
Japanse bomen komt.

Nog een ander kenmerk is dat Japanners een goede zin voor essentialisering
hebben. In de achitectuur brengen ze je helemaal tot de essentie van het
gebouw. Ook hebben ze een aanleg voor poëtische vormgevingen. De vormen
van het gebouw zijn op een poëtische en sierlijke manier weergegeven, zo sierlijk
als de natuur in Japan. Dat allemaal zien we terugkomen in Sou Fujimoto’s
architectuur.

2.8 Architecture is everywhere

Op de Biënnale in Chicago in 2015, heeft Foujimoto deel uitgemaakt en heeft hij
vijftien ‘gebouwen’ ontworpen met titel ‘Architecture is everywhere’.

Voor ‘Architecture is everywhere’ heeft hij voor zijn maquettes afval hergebruikt
en heeft er geschaalde mannetjes in, op en naast geplaatst. Het doel daarvan
was dat hij een gevoel van architectuur wou brengen in eender welk object. Hij

8
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
wou de onverwachte ervaring brengen in dagelijkse objecten. Voor hem is dat
het beginpunt van architectuur. Architectuur kan je in alles zoeken. De
voorwerpen die men kan zien in de tentoonstelling waren bijvoorbeeld chips,
pingpong balletjes, stenen, nietjes, schuim enzovoort. Van sommige voorwerpen
heeft hij meerdere gebruikt waarmee hij zelf een gebouw in elkaar heeft gezet.
Een voorbeeld waren de nietjes. Hij heeft niet één nietje genomen, maar
meerdere cassettes van nietjes.
Deze tentoonstelling ga ik onderzoeken voor mijn eigen GIP, omdat ik er
interesse voor heb gekregen. Ik heb erover nagedacht om het als een belangrijk
deel in mijn GIP te gebruiken.

3 Feedback Jury 1

Feedback:
Na de eerste feedback voor mijn GIP-presentatie moet ik vooral dingen
aanpassen in mijn PowerPointpresentatie zelf.

Ik zal al de titels die Sou Fujimoto heeft verzonnen tussen aanhalingstekens
moeten zetten. Ook moet ik mijn bronnen verduidelijken. Ik had Pinterest
geschreven, wat geen bron is.

Voor mijn beeldend onderzoek ga ik inhoudelijk moeten verduidelijk vanwaar het
idee komt om foto’s te gaan maken in een bos.

Ook ga ik voor mijn kunsthistorisch onderzoek meer informatie moeten zoeken
over Japanse architectuur, zodat ik Sou Fujimoto’s architectuur beter zou kunnen
begrijpen.

Eigen werkpunten:
Tijdens het lezen van mijn feedback kreeg ik ook verschillende ideeën om verder
te gaan met mijn beeldend en kunsthistorisch onderzoek.

Ik ga meer informatie zoeken over het werk ‘Forest of Light’. Ik ga meer
informatie zoeken over de compositie, over het licht dat gebruikt werd en over
reacties van de mensen. Als ik genoeg informatie heb zal ik zelf zoeken naar hoe

9
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
ik ‘Forest of Light’ kan reproduceren. Ik ga nadenken over welk licht, over welke
omgeving en wat er in die omgeving zal staan. Dat leidde tot mijn idee om foto’s
te nemen van het licht in het bos en et effect ervan op de omgeving.

Niet alleen ga ik verder werken met ‘Forest of Light, maar óók ga ik beginnen
met zijn project ‘Architecture is everywhere’. Ik ga meer informatie zoeken over
zijn vijftien werken voor de tentoonstelling in Chicago.

4 Beeldend Onderzoek
4.1 Licht in het bos

Fujimoto is veel met het bos bezig. Dat is ook een element van mijn eigen
beeldend onderzoek. Ik heb het bos onderzocht bij zonsopgang en bij
zonsondergang van eind september. Ik ben naar een bos gegaan en heb foto’s
genomen van het zonlicht in het bos en ook een blikseminslag nagebootst. Ik heb
de bliksem na gebootst met de flash van mijn fototoestel en het lampje van mijn
gsm. Dat idee kwam van Fujomoto’s demonstratie van een donderwolk met
behulp van het Serpentine paviljoen dat hij heeft ontworpen.

Wat mij opviel was dat het licht van de zon die ondergaat veel geler is dan het
licht van de opkomende zon. Het felle licht van de ochtend is bijna wit licht, heel
fel wit licht. Dat fel licht laat de bomen bijna glimmen. Maar naargelang de zon
hoger komt wordt het licht steeds zachter en geler. Als er wit licht is, geven de
bomen een schijn van hun echte kleuren af, meer dan met geel licht. Ook de
kleuren zijn accurater met wit licht dan met geel licht.

Ik heb de opkomende zon ook bestudeerd, niet alleen door foto’s te nemen maar
ook door te observeren. Het licht verandert op zo een korte tijd, dus de kleuren
van de bomen en planten ook.

Bij het nabootsen van de bliksem ervaarde ik dat als de bomen niet dichtbij
genoeg stonden, de grond alleen maar zichtbaar werd door de lichtreflectie. Ook
waren de wittere bomen veel beter zichtbaar dan andere, omdat ze het witte
licht van de flash en het lampje meer reflecteerden.

10
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
4.2 Licht in een doos

Het idee van ‘Licht in een doos’ is geïnspireerd op het werk ‘Forest of Light’ van
Fujimoto. Mijn plan was om van zijn project een maquette te maken. Eerst door
perfect dezelfde lichtsfeer te maken als in zijn project. De kamer waar ‘Forest of
Light’ werd tentoongesteld werd in mijn experiment een doos. Nadat ik dan
hetzelfde resultaat kreeg, ging ik verder met mijn eigen experimenten. Ik ging na
het bestuderen van de reproductie zelf, de plaatsing, het aantal en de grootte
van de lichtspots kiezen en zien welke verschillende sferen ze geven. Ook heb ik
niet alleen wit licht gebruikt zoals Fujimoto, maar ik heb ook getest wat het
effect was met geel licht.

Dit onderdeel is heel belangrijk voor mijn eindwerk. Het was mijn idee om een
bepaalde lichtsfeer te creëren in mijn werk, dat een comfortabel gevoel geeft.
Daarom koos ik als naam voor mijn GIP ‘Comfort Shelter’.

Hoe ben ik tewerk gegaan voor de doos? Ik heb een doos genomen en in één
zijde een rechthoek uitgesneden, zodat je er in kan zien. Dan heb ik de
binnenkant, dus elk vlak vanbinnen, van de doos gemeten om te weten hoeveel
zwart papier ik nodig had. De kamer waar Fujimoto’s project werd getoond, was
pikzwart. En om het effect te geven dat de kamer groter was dan ze eigenlijk
was, heeft hij spiegels geplaatst tegen elke wand waardoor er een ‘bos’ van licht
ontstond. Dat ga ik ook nabootsen: ik ga spiegels plaatsen aan de wanden van
mijn doos om het boseffect te krijgen. Dat spiegeleffect kan ook mogelijk een
onderdeel zijn van mijn eigen ontwerp voor mijn GIP.

Ik heb voor de kleur zwart als bekleding van de binnenkant van de doos gekozen
omdat de kamer van Sou Fujimoto’s tentoonstelling ook donker was, maar niet
alleen daarom. Ook koos ik het omdat het een kleur is die geen licht reflecteert,
waardoor er geen lichtreflectie in de doos zelf is, geen enkele reflectie van een
van de wanden. Je kunt dus alleen de lichtreflecties van de ronde ‘spots’ zien op
de bodem van de doos.

Ik heb verschillende ‘spots’ voor mijn
doos gemaakt en met ‘spots’ bedoel ik
papieren met ronde gaten die ik erin
heb gemaakt zodat de spots rond zijn

11
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
op de bodem van de doos. In het totaal heb ik 7 bladen, waaronder een blad met
15 grote gaten, 25 kleine gaten, 22 grote en 11 kleine gaten, 3 grote gaten, 3
kleine gaten, 54 kleine gaten en 34 kleine gaten. Waarbij er nog een verschil is de
plaatsing. Bij sommige zijn ze in een mooi raster geordend en andere zijn
willekeurig op het blad geplaatst.
Hier zijn nog twee afbeeldingen waar je goed het verschil in effect kan zien van
de doos zonder de zwarte wand en de doos met de zwarte wand.

(1)

12
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
4.3 Comfort is everywhere

Ik heb me ook geïnspireerd op zijn tentoonstelling genaamd ‘Architecture is
everywhere’. Daarin heeft hij dagelijks afval gebruikt en geschaalde popjes
ernaast gezet, zodat de objecten een architecturale grootte krijgen. Ik heb
hetzelfde gedaan, maar heb niet zomaar random voorwerpen gekozen. Het
moest samen gaan met mijn titel ‘Comfort shelter’.

Ik heb voor dit beeldend onderzoek voorwerpen gekozen die dierbaar zijn voor
mij, zoals dingen die linken aan herinneringen of waar ik mij goed of comfortabel
bij voel. Hiervoor had ik toch een lijst van voorwerpen gemaakt.
Ik had mijn gele oude jas, die ik vroeger ter bescherming had tegen het alleen
zijn op school. Ik had mijn knuffel cico die ik al 10 jaar heb. Mijn tekengerief, daar
voel ik me goed mee. Ik dacht een toren met potloden of iets met krijt te (1)

bouwen, door ze op elkaar te leggen. Ik dacht ook aan houtskool, mijn gom,
verfrommeld papier of andere objecten die te maken hebben met tekenen. Ook
dacht ik aan een van mijn verhalen mappen te gebruiken, dat zijn mappen
waarin al mijn zelfgeschreven verhalen in zitten die ik heb geschreven vanuit

13
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
mijn dromen. Wat ook nog een goed idee zou zijn geweest was een personage
waarvan ik hou, af te printen en deze in een architectuur omgeving te plaatsen.

Uiteindelijk heb ik het verfrommeld papier genomen. Maar niet alleen dat. Ik heb
veel titels van zelfgeschreven verhalen op dat blad gezet voor ik het
verfrommelde en dan heb ik het papier op een plaatje geplaatst. De namen heb
ik er niet zomaar op gezet. Het verfrommeld en beschreven papier staat nu voor
architectuur, dus een object dat verwijst naar mijn zelfgeschreven verhalen, die
als een shelter voor mij zijn. Mijn verhalen zijn een comfort shelter voor mij, wat
nog meer betekenis geeft aan dit beeldend onderzoek. Na het verfrommelen heb
ik dan kleine mannetjes er naast geplaatst, zodat het architecturaal effect
volledig zou zijn.

4.4 Een jas tegen de eenzaamheid

Voor mijn eigen werk dacht ik aan een persoonlijke invulling. Het zal gaan
over de eenzaamheid die ik had toen ik klein was en de droom die daaraan
gelinkt is. De droom gaat over mijn eenzaamheid en mijn oplossing er tegen.
Wanneer ik alleen was, trok ik mijn jas over mijn benen, zo voelde ik me
veilig en blij. Dit deel gebeurde ook in
mijn droom, maar daar ging het nog
verder. Wanneer ik mezelf had
‘ingepakt’ in mijn jas, verkleinde ik.
Mijn jas werd een tent met alles
waarvan ik hield en met alles dat ik
nodig had. Het werd mijn shelter. Dit
gaat het hoofdelement zijn in mijn
werk.

Om te weten hoe ik mijn jas ging
afbeelden heb ik eerste schetsen
gemaakt van een jas in verschillende
posities. Eerst schetste ik een jas
opgehangen aan een klerenhanger,
maar daarna mijn jas op een paspop.
In deze schetsen lette ik op de volumes die mijn jas kreeg als er iemand zou

14
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
inzitten. Ook heb ik iemand gevraag om mijn jas aan te doen en ook de jas
over haar benen te trekken, zoals ik deed in mijn droom. Later heb ik een
van mijn tekeningen omgezet in een digitaal schema.

Na de schetsen koos ik de juiste positie voor mijn jas en dacht na over welk
materiaal ik zou gebruiken. Dat hing af van hoe ik mijn jas zou afbeelden. Ik
dacht aan een nagemaakte vorm die moet lijken op een jas waar ik
voorwerpen in zou leggen. Elk van de elementen in mijn werk hebben een
link met Sou Fujimoto zijn typische kenmerken. Mijn jas wordt, zoals in
‘Architecture is Everywhere’, een vorm van architectuur, een shelter. De
voorwerpen in de jas, zijn gelinkt aan het kenmerk ‘Primitive Future’. Omdat
ik die voorwerpen zal gebruiken als meubels, maar ik kan zelf kiezen hoe ik
me comfortabel zet.

4.5 Uitwerking van mijn shelter

Voor de uitwerking heb ik eerst een aantal schetsen gemaakt over hoe de vorm
zou zijn en hoe de verhoudingen waren voor mijn beeldje. Ik heb ook maquettes
gemaakt uit Oasis, Lego en klei. Na de uiteindelijke vorm te hebben gekozen,
begon ik met de uitwerking.

Mijn idee was om mijn werk uit te werken in klei. Eerst ging ik een ruwe vorm
maken in klei, een soort klei dat je niet bakt. Deze vorm heb ik ingepakt met
plastieken folie. Het klei beeldje

15
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
was iets kleiner dan de uiteindelijke versie, die ik in klei lappen er rond de vorm
zou opbouwen. Na dat de vorm was opgebouwd en gedroogd heb ik de binnen
vorm er uitgehaal in stukjes. Zo heb ik een holle vorm gekregen als eindresultaat.

Voor de binnenkant zou ik een deel of deeltjes met rode schotse ruit stof
bekleden, wat link naar mijn oude jas van toen ik klein was. Voor de textuur aan
de buitenkant had ik een paar ideeën. Ruw, als een harnas, een bescherming
tegen de buitenwereld of met de textuur van een stof. Wat linkt naar de
binnenkant.

5 Feedback jury 2

Presentatie en paper:
Voor mijn presentatie kreeg ik commentaar over mijn uitspraak, ik sprak wel
goed algemeen Nederlands, maar soms sprak ik nog tussentaal. De afbeeldingen
van mijn PowerPoint liet ik te snel zien. Mijn tekst bevatte ook nog spelfouten.

Ze hebben me gezegd dat ik verder moet schrijven aan mijn beeldend onderzoek.
Ik moet ook meer vaktaal gebruiken in mijn teksten. Als laatste moet ik alle
bronnen vermelden in mijn paper.

Beeldend werk:
Voor mijn beeldend werk waren er juryleden die er akkoord mee waren dat ik
een persoonlijk verhaal ging steken in mijn project, maar anderen ook niet. Ik
kies toch om mijn persoonlijke gebeurtenissen er in te verwerken wat dan de
inhoud en essentie word van mijn werk.

De jury heeft mij ook gewaarschuwd dat ik niet te stereotiep en te letterlijk mag
werken, maar dat ik de inhoud van mijn verhaal moet omzetten in sterke
beelden.

Juryleden hebben mij de tip gegeven om misschien te experimenteren met
schaduw voor in mijn werk te verwerken. Nog een andere tip was dat ik moest

16
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
nadenken over de materialen die speciaal of ongewoon zijn. Zoals de chips bij
‘Architecture is Everywhere’ van Sou Fujimoto.

Eigen werkpunten:
Ik weet van mezelf dat ik nog moet letten op mijn uitspraak tijdens mijn
presentaties. Wat ik ook nog op moet letten zijn de spelfouten in mijn
PowerPoint Presentatie en affiche. Ik ga nu ook goed verder werken aan mijn
beeldend onderzoek voor mijn uiteindelijk werk, dat ga ik goed moeten plannen
in mijn agenda.

6 Affiche

Als eerste idee heb ik fotomateriaal gebruik van mijn maquette van Sou
Fujimoto’s ‘Forest of Light’. Ik heb de afbeelding zo bewerkt dat het een gezellige
sfeer zou geven. Wat ook het doel is met mijn uiteindelijk werk. Ik dacht in
dezelfde richting te werken voor mijn uiteindelijk ontwerp voor mijn affiche.

Voor mijn uiteindelijk affiche had ik het idee van een digitale tekening te maken
over hoe de binnenkant van mijn jas er uit zou zien als ik er in zou leven. Later
ben ik voor een ander idee gegaan. Ik heb een foto gebruikt van een van de
foto’s van mijn maquette in klei van mijn jas. Die heb ik zo bewerkt dat er precies
licht uit scheen alsof er iemand in zou zitten, zo is het affiche ook niet te
letterlijk. Dat is waarom ik niet verder ging met mijn eerste idee, het zou te
letterlijk zijn.

17
GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter
Bronnen

https://en.wikipedia.org/wiki/Sou_Fujimoto

https://fr.wikipedia.org/wiki/Sou_Fujimoto

https://nl.pinterest.com/fantaslily32/gip/

https://www.youtube.com/playlist?list=PLZX9v80vrX8MINNk-1TZ2kD46hYkD8jKJ
(documentaires, video’s op Youtube)

GIP Liesbet De Pauw Comfort Shelter

Master your semester with Scribd & The New York Times

Special offer for students: Only $4.99/month.

Master your semester with Scribd & The New York Times

Cancel anytime.