Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Ι.Ε.Κ.

Μεταξουργείου

Εργασία για το

'Σύνδρομο Πρόσκρουσης Ώμου'

Sokolova Ilona - Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 1

Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Ι.Ε.Κ. Μεταξουργείου

Κεφάλαιο 1 σελίδα
1.1. Γενικά στοιχεία ανατομίας της άρθρωσης 04
1.2. Κινησιολογική ανάλυση 05
1.2.1. Ωμοπλατοθωρακική άρθρωση 06
1.2.2. Στερνοκλειδική άρθρωση 06
1.2.3. Ακρωμιοκλειδική άρθρωση 06
1.2.4. Γληνοβραχιόνια άρθρωση 06
1.2.5. Υπακρωμιακή άρθρωση 06
1.3. Μυική ανάλυση της περιοχής του ώμου 07
1.3.1. Μύες που συνδέουν την ωμική ζώνη με τον κορμό (αυχένα – κεφαλή) 07
1.3.1.1. Πρόσθιος οδοντωτός 07
1.3.1.2. Τραπεζοειδής 07
1.3.1.3. Μείζων και ελάσσων ρομβοειδής 08
1.3.1.4. Ελάσσων θωρακικός 08
1.3.1.5. Ανελκτήρας της ωμοπλάτης 08
1.3.2. Μύες που συνδέουν την ωμική ζώνη με το βραχιόνιο 08
1.3.2.1. Δελτοειδής 08
1.3.2.2. Υπερακάνθιος 09
1.3.2.3. Υπακάνθιος 09
1.3.2.4. Ελάσσων στρογγύλος 09
1.3.2.5. Μείζων στρογγύλος 09
1.3.2.6. Κορακοβραχιόνιος 09
1.3.2.7. Δικέφαλος και τρικέφαλος βραχιόνιος 09
1.3.3. Μύες που συνδέουν τον κορμό με το βραχιόνιο οστό 10
1.3.3.1. Πλατύς ραχιαίος 10
1.3.3.2. Μείζων θωρακικός 10

Κεφάλαιο 2
Ειδικό μέρος 11
2.1. Παθήσεις του ώμου 11
2.1.1. Γενικά 11
2.1.1.1. Αξιολόγηση των παθήσεων του ώμου 11
2.1.2. Σπονδυλική στήλη 11
2.1.3. Νευρολογικοί ασθενείς 11
2.1.4. Παράλυση μυών 11
2.1.5. Το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής (επώδυνου ώμου) 12
2.1.5.1. Αιτιολογία των συμπτωμάτων 12
2.1.5.2. Το σύνδρομο της πρόσκρουσης σε τρία στάδια κατά Νeer 12
2.1.5.3. Κλινικά σημεία αξιολόγησης 13
2.1.5.4. Κύρια προβλήματα που εκφράζει ο ασθενής 13

Sokolova Ilona - Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 2

Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Ι.Ε.Κ. Μεταξουργείου

Κεφάλαιο 3
3.1. Φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση 14
3.2. Σκοποί της φυσικοθεραπείας 14
3.3. Προγραμματισμός φυσικοθεραπείας 14
3.4. Φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση 15
3.4.1. Συντηρητική αγωγή 15
3.4.1.1. Οξεία ή χρόνια φλεγμονώδη φάση της θεραπείας 15
3.4.1.1.1. Τεχνικές για την αναστολή του πόνου και της προστατευτικής
μυικής σύσπασης και την διατήρηση της αρθρικής αρτιότητας 15
3.4.1.1.2. Τεχνικές για την έναρξη της πρώιμης άσκησης και την
διατήρηση της ακεραιότητας καιτης κινητικότητας του
μαλακού ιστού στον ώμο. 16
3.4.1.1.3. Τεχνικές για την διατήρηση της ακεραιότητας και της
λειτουργικότητας για τον έλεγχο της κεφαλής του βραχιονίου 17
3.4.1.1.4. Τεχνικές για την διατήρηση της ακεραιότητας και της
λειτουργικότητας για τον έλεγχο της ωμοπλάτης 18
3.4.1.2. Υποξεία φάση επούλωσης της θεραπείας 18
3.4.1.2.1. Τεχνικές για την προοδευτική αύξηση του εύρους κίνησης 18
3.4.1.2.2. Τεχνικές αυτοδιάτασης 18
3.4.1.2.2.1. Για την αύξηση της κάμψης και της ανύψωσης του ώμου 18
3.4.1.2.2.2. Για την αύξηση της έξω στροφής 19
3.4.1.2.2.3. Για την αύξηση της απαγωγής και της ανύψωσης του ώμου 19
3.4.1.2.2.4. Για την αύξηση της έκτασης 19
3.4.1.2.2.5. Για την διάταση του πλατύ ραχιαίου 20
3.4.1.2.2.6. Για την διάταση του μείζονος θωρακικού 20
3.4.1.2.2.7. Για την διάταση του ελάσσων θωρακικού 21
3.4.1.2.2.8. Για την διάταση του ανελκτήρα της ωμοπλάτης 21
3.4.1.2.3. Τεχνικές για την προοδευτική ενδυνάμωση των μυών και την
προετοιμασία τους για λειτουργικές δραστηριότητες 22
3.4.1.2.4. Για την απομόνωση και την εκπαίδευση της αντίληψης
και της μυικής δράσης και την ενδυνάμωση των κινήσεων
του ώμου και της ωμοπλάτης 22
3.4.1.2.5. Για την αύξηση της σταθεροποίησης και τον έλεγχο
των κεντρικών μυών 26
3.4.1.3. Αποκατάσταση κατά το χρόνιο στάδιο 27
3.4.1.4. Μετεγχειρητική αντιμετώπιση του Σύνδρομου πρόσκρουσης 28
3.4.1.4.1. Ενδείξεις για το χειρουργείο 28
3.4.1.4.2. Διαδικασία 28
3.4.1.4.3. Φάση μέγιστης προστασίας 28
3.4.1.4.4. Φάση μέτριας και ελάχιστης προστασίας 29
3.4.1.4.5. Μέθοδοι εξέλιξης των λειτουργικών δραστηριοτήτων 29

Συμπεράσματα 30
Βιβλιογραφία 31

Sokolova Ilona - Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 3

την ανύψωση του σώματος. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Ι. γεγονός το οποίο προσδίδει στην άρθρωση τη μεγαλύτερη κινητικότητα από όλες τις αρθρώσεις του ανθρωπίνου σώματος. (περίπου 180 μοίρες κάμψης. 3 διαρθρώσεων και 3 λειτουργικών αρθρώσεων. τη βίαιη εισπνοή και εκπνοή αλλά και σε λειτουργικές δραστηριότητες και τον αθλητισμό. απαγωγής και στροφής. Sokolova Ilona . την ανύψωση και ώθηση αντικειμένων.Ε. Το σύμπλεγμα του ώμου δίνει τη δυνατότητα τοποθέτησης του άνω άκρου σε διάφορες θέσεις και προσφέρει σταθερότητα. η οποία είναι σημαντική για τη χρησιμοποίηση του χεριού.Κ. Μεταξουργείου Ε Ι Σ Α Γ Ω Γ Η Η άρθρωση του ώμου είναι μια από τις πολυπλοκότερες του ανθρώπινου σκελετού και αυτό οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο συμπλέκονται ανατομικά και λειτουργικά τα στοιχεία που την αποτελούν. καθώς και 60 μοίρες υπερέκτασης).Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 4 . γι αυτό και προβλήματα που σχετίζονται με την περιοχή αυτή χρήζουν μεγάλου ενδιαφέροντος Η περιοχή του ώμου αποτελεί ένα σύμπλεγμα 20 μυών. Ακριβώς αυτή η πολυπλοκότητα της την καθιστά έναν από τους σημαντικότερους μηχανισμούς κίνησης και λειτουργίας του ανθρωπίνου σώματος.

Μεταξουργείου Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο 1 1. η οποία συντάσσεται μεταξύ της κεφαλής του βραχιονίου και της ωμογλήνης. συντάσσονται μεταξύ τους σχηματίζοντας τρεις διαρθρώσεις :  Την στερνοκλειδική άρθρωση. η οποία συντάσσεται μεταξύ της κλείδας και της λαβής του στέρνου  Την ακρωμιοκλειδική άρθρωση.Ι.2. Έτσι η στήριξη και η σταθερότητα του ώμου εξαρτάται πρωταρχικά από τους μύες και τους συνδέσμους που την περιβάλλουν. Γληνοβραχιόνια Λειτουργικές αρθρώσεις 1. Ακρωμιοκλειδική 3. Δικέφαλη αύλακα Η κινητικότητα της περιοχής ωστόσο. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. από τα οποία αποτελείται το σύμπλεγμα του ώμου. Υπακρωμιακή ή υπερβραχιόνια 3.Ε. Ωμοπλατοθωρακική 2. Τα οστά της ωμικής ζώνης που συμμετέχουν στις κινήσεις του άνω άκρου σε σχέση με τον κορμό είναι:  Στέρνο  Κλείδα  Πλευρές  Ωμοπλάτη  Βραχιόνιο Τα οστά. Κινησιολογική ανάλυση Αρθρώσεις ωμικής ζώνης Ανατομικές αρθρώσεις 1. Γενικά στοιχεία ανατομίας της άρθρωσης του ώμου 1. Στερνοκλειδική 2. Sokolova Ilona . Το άνω άκρο συνδέεται με τον κορμό μόνο μέσω της στερνοκλειδικής άρθρωσης και η κεφαλή του βραχιονίου οστού κρέμεται ελεύθερα πάνω στην επιφάνεια της ωμογλήνης.Κ.1. η οποία συντάσσεται μεταξύ της κλείδας και της ωμοπλάτης (ακρώμιο)  Τη γληνοβραχιόνια άρθρωση. είναι εις βάρος της δομικής της σταθερότητας.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 5 .

Υπακρωμιακή άρθρωση Οι κινήσεις στην γληνοβραχιόνια άρθρωση απαιτούν μεγάλη ελευθερία κινήσεων μεταξύ της κεφαλής του βραχιονίου και του τόξου που σχηματίζεται από τον αυχένα της ωμοπλάτης. η ωμοπλάτη ολισθαίνει ελεύθερα πάνω στο θώρακα (ωμοπλατοθωρακική 'άρθρωση').2. 1. Γληνοβραχιόνια άρθρωση Η κάμψη πραγματοποιείται στο οβελιαίο επίπεδο και γύρω από ένα οριζόντιο (εγκάρσιο) άξονα ο οποίος φέρεται δια μέσω της κεφαλής του βραχιονίου. στροφή προς τα πάνω και στροφή προς τα κάτω.4. Η κίνηση που παρουσιάζεται στην άρθρωση αυτή είναι η απαγωγή και η προσαγωγή της γωνίας η οποία σχηματίζεται από την ωμοπλάτη και την κλείδα 1. Η στροφή μπορεί να απομονωθεί από τον υπτιασμό και πρηνισμό του αντιβραχίου κάμπτοντας τον αγκώνα 90 μοίρες. απαγωγή. το ακρώμιο. Στις κινήσεις κάμψης και απαγωγής του ώμου. Οι κινήσεις που εκτελεί η άρθρωση είναι οι εξής:  Κίνηση σε κατακόρυφο άξονα: ανύψωση και κατάσπαση της κλείδας 0 μοίρες έως 30 μοίρες  Κίνηση σε προσθιοπίσθιο άξονα: προβολή της κλείδας εμπρός και πίσω 0 μοίρες. -30 μοίρες  Μπορεί να παρουσιαστεί κίνηση στροφική και λοξή. αρθρικό υμένα κλπ). Οι κινήσεις που λαμβάνουν χώρα σε αυτή την άρθρωση είναι η ανάσπαση. προσαγωγή.2.2. Μεταξουργείου Κατά τις κινήσεις του άνω άκρου. 1. Η στροφή του ώμου είναι 180 μοίρες όταν ο βραχίονας είναι στο πλάι του κορμού και περιορίζεται στις 90 μοίρες όταν ο βραχίονας είναι πλήρως ανυψωμένος. τον ισχυρό ακρομιοκορακοειδή σύνδεσμο και την κορακοειδή απόφυση. ο μεσοκλείδιος και ο πλευροκλειδικός.Ε. Πόνος ή περιορισμός της κίνησης σε μια από αυτές τις πραγματικές ή λειτουργικές αρθρώσεις θα προκαλέσει δυσλειτουργία του ώμου. και εκτός από την κάμψη οι κινήσεις που πραγματοποιούνται στην γληνοβραχιόνια άρθρωση. η κεφαλή του βραχιονίου ολισθαίνει κάτω από το ακρώμιο (υπερβραχιόνια 'άρθρωση') και ο τένοντας της μακράς κεφαλής του δικεφάλου ολισθαίνει εντός της αύλακας του δικεφάλου.3.2.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 6 . Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Ι. Ακρωμιοκλειδική άρθρωση Είναι μια κοινή διάρθρωση. Ο αρθρικός θύλακας της άρθρωσης ενισχύεται από τουος συνδέσμους όπως ο πρόσθιος και ο οπίσθιος στερνοκλειδικός. Επίσης πραγματοποιούνται κινήσεις οριζόντιας απαγωγής και οριζόντιας προσαγωγής. Η σημασία της περιοχής αυτής είναι μεγάλη εξ αιτίας της τάσης που εμφανίζει για συμπίεση και τραυματισμό των μαλακών μορίων όπως οι τένοντες του Sokolova Ilona . γιατί δεν έχει τα στοιχεία που χρειάζονται για την δημιουργία της (αρθρικό θύλακα. 1.5.2. καθώς η κλείδα κινείται προς τα πίσω και στρέφεται γύρω από τον άξονά της 45μοίρες και ανυψώνεται. λόγω του σχήματός της 30 μοίρες ακόμη 1. η οποία σχηματίζεται από το έσω χείλος του ακρωμίου και το ακρωμιακό άκρο της κλείδας.Κ.1 Ωμοπλατοθωρακική άρθρωση Δεν αποτελεί άρθρωση με την ανατομική έννοια. Το εύρος της κάμψης είναι περίπου 90 μοίρες. κατάσπαση.2. είναι η στροφή η οποία γίνεται στο οριζόντιο επίπεδο. Επικουρικές κινήσεις Στην στερνοκλειδική και ακρωμιοκλειδική άρθρωση μπορούν να πραγματοποιηθούν μικρές παθητικές κινήσεις ολίσθησης. Στερνοκλειδική άρθρωση Η στερνοκλειδική άρθρωση είναι η μόνη άρθρωση η οποία συνδέει άμεσα το άνω άκρο με τον θώρακα. Για τον σχηματισμό της συμμετέχουν η κλείδα (κλειδική εντομή του στέρνου) και η προς τα μέσα άκρο της κλείδας αρθρική επιφάνεια.

Μύες που συνδέουν τον κορμό και το βραχιόνιο και έχουν λίγη ή καθόλου πρόσφυση στην ωμοπλάτη. Μυϊκή ανάλυση της περιοχής του ώμου Οι μύες της περιοχής του ώμου σταθεροποιούν και κινούν την ωμική ζώνη και ελέγχουν τις κινήσεις της ωμοπλάτης σε σχέση με τον θώρακα Οι μύες του ώμου κατατάσσονται σε τρεις ομάδες: 1.1. 1. τα οποία βρίσκονται μεταξύ των ιστών. το ακρώμιο και την ωμοπλατιαία άκανθα.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 7 . Η μέση μοίρα του τραπεζοειδούς ενεργοποιείται κατά την άνω στροφή και προσαγωγή της ωμοπλάτης. Πρόσθιος οδοντωτός Εκφύεται με εννέα μυϊκά οδοντώματα από την πρόσθια έξω επιφάνεια των εννέα πρώτων πλευρών έτσι προήλθε και το όνομα 'οδοντωτός μυς'. Καταφύεται κατά μήκος του έσω χείλους της ωμοπλάτης. Μύες που συνδέουν την ωμική ζώνη με τον κορμό – αυχένα κεφαλή 1. προσαγωγή και κατάσπαση της ωμοπλάτης. Από την εκτεταμένη αυτή έκφυση. Νευρώνεται από το μακρύ θωρακικό νεύρο (Α5 – Α7) Ανατομικές ενέργειες: Απαγωγή και άνω στροφή της ωμοπλάτης.1.3.1.3. Μεταξουργείου στροφικού πετάλου (κυρίως υπερακάνθιος). πλάγια κάμψη στην ίδια πλευρά και στροφή του αυχένα στην αντίθετη πλευρά. Μύες που συνδέουν την ωμική ζώνη με τον κορμό με τον αυχένα και την κεφαλή 2.1. Ανατομικές ενέργειες: Η άνω μοίρα του τραπεζοειδούς προκαλεί ανάσπαση και άνω στροφή της ωμοπλάτης. οι μυϊκές ίνες συγκλίνουν και καταφύονται στο ακρωμιακό άκρο της κλείδας. 1.Ε. Sokolova Ilona . Η κάτω μοίρα του τραπεζοειδούς ενεργοποιείται κατά την άνω στροφή.2. τον αυχενικό σύνδεσμο και τις ακανθώδεις αποφύσεις από τον Α7 έως τον Θ12. Νευρώνεται από το παραπληρωματικό νεύρο και από κλάδους του αυχενικού πλέγματος. καθώς και έκταση. ο τένοντας της μακράς κεφαλής του δικέφαλου βραχιονίου. ο υποδελτοειδής και ο υπακρωμιακός ορογόνος θύλακας.Κ.3. Τραπεζοειδής Εκφύεται από το ινιακό οστό. Μύες που συνδέουν την ωμοπλάτη με το βραχιόνιο 3. οι θυλακικοί σύνδεσμοι. 1. ο αρθρικός θύλακας.3. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. Η άνω στροφή πραγματοποιείται με απαγωγή της ωμοπλάτης κατά την ανύψωση του βραχίονα.Ι.

Ανελκτήρας της ωμοπλάτης Εκφύεται από τις εγκάρσιες αποφύσεις των άνω αυχενικών σπονδύλων. 4ης και 5ης πλευράς. Μείζων και ελάσσων ρομβοειδής Εκφύονται από τον αυχενικό σύνδεσμο και τις ακανθώδεις αποφύσεις των δύο κατωτέρων αυχενικών και τεσσάρων ανώτερων θωρακικών σπονδύλων. κοντά στην άνω γωνία της. Νευρώνεται από το μασχαλιαίο νεύρο Ανατομικές ενέργειες: Απαγωγή της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης. οι τρεις αυτές μοίρες του μυός συγκλίνουν και καταφύονται στο φύμα του δελτοειδούς. Δελτοειδής Εκφύεται από το ακρωμιακό άκρο της κλείδας.2.1. Νεύρωση: Ραχιαίο νεύρο της ωμοπλάτης Ανατομικές ενέργειες: Κάτω στροφή. Καταφύονται στο έσω χείλος της ωμοπλάτης.1. μια τραχιά επιφάνεια στο μέσο περίπου της διάφυσης του βραχιονίου. Μεταξουργείου 1.3.1. 1. Sokolova Ilona .Κ. Τα οδοντώματα αυτά συγκλίνουν και καταφύονται στην κορακοειδή απόφυση της ωμοπλάτης.2.Ι. 1.5. 1.Ε.3. Νευρώνεται από το ραχιαίο νεύρο της ωμοπλάτης Ανατομικές ενέργειες: Ανάσπαση και κάτω στροφή της ωμοπλάτης καθώς και πλάγια κάμψη της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης προς την ίδια πλευρά και στροφή προς την αντίθετη. Από την εκτεταμένη αυτή έκφυση. προσαγωγή και ανάσπαση της ωμοπλάτης. Καταφύεται στο έσω χείλος της ωμοπλάτης.1. Ελάσσων θωρακικός Εκφύεται από τη δεύτερη έως την πέμπτη πλευρά με τέσσερα μυοτενόντια οδοντώματα. το ακρώμιο και την ωμοπλατιαία άκανθα. Ο πρόσθιος δελτοειδής πραγματοποιεί κάμψη και οριζόντια προσαγωγή της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης. Ο οπίσθιος δελτοειδής πραγματοποιεί έκταση και οριζόντια απαγωγή της γληνοβρχιόνιας άρθρωσης.4. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.3. 3ης. Με αυτό τον τρόπο ο μυς αποκτά τριγωνικό σχήμα Νευρώνεται από το έσω θωρακικό νεύρο Ανατομικές ενέργειες: Κατάσπαση και πρόσθια κλίση της ωμοπλάτης καθώς και ανύψωση της 2ης. πάνω από την άκανθα.3.3. Μύες που συνδέουν την ωμική ζώνη με το βραχιόνιο 1.3.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 8 .

οι δύο κεφαλές του δικεφάλου όπως και η μακρά κεφαλή του τρικεφάλου βραχιονίου διασχίζουν την άρθρωση του ώμου και για τον λόγο αυτό ενεργούν σε αυτήν.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 9 .4.2. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Κ. Δικέφαλος και Τρικέφαλος βραχιόνιος Ο δικέφαλος και ο τρικέφαλος δεν ανήκουν στον ομάδα των ωμοπλατοβραχιονίων μυών επειδή δεν καταφύονται στον βραχίονα ωστόσο.2.3.3.3.7. Νευρώνεται από το υποπλάτιο νεύρο Ανατομικές ενέργειες: Έσω στροφή. Ο δικέφαλος είναι καμπτήρας και ο τρικέφαλος είναι προσαγωγός και εκτείνοντας της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης. Οι μυϊκές ίνες πορεύονται προς τα πάνω και έξω και καταφύονται στην ακρολοφία του ελάσσονος βραχιονίου ογκώματος με έναν ισχυρό τένοντα. Sokolova Ilona .2.2.3.Ι. Νευρώνεται από το υπερπλάτιο νεύρο Ανατομική ενέργεια: Απαγωγή της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης.3. Καταφύεται στην έσω επιφάνεια στο μέσο περίπου της διάφυσης του βραχιονίου οστού Νευρώνεται από το μυοδερματικό νεύρο Ανατομική ενέργεια: Κάμψη και προσαγωγή της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης 1. προσαγωγή και έκταση της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης.5. 1. Υπακάνθιος Ο Υπακάνθιος (εικόνα 11) εκφύεται από τον υπακάνθιο βόθρο. Ελάσσων στρογγύλος Εκφύεται από το μασχαλιαίο χείλος της ωμοπλάτης Καταφύεται στο μείζον βραχιόνιο όγκωμα Νευρώνεται από το μασχαλιαίο νεύρο Ανατομική ενέργεια: Στροφή του βραχίονα προς τα έξω και πίσω. Μείζων στρογγύλος Εκφύεται από την κάτω γωνία της ωμοπλάτης.3. 1. Μεταξουργείου 1.2. Καταφύεται στην άνω επιφάνεια του μείζονος βραχιονίου ογκώματος.2. 1. Κορακοβραχιόνιος Ο κορακοβραχιόνιος εκφύεται από την κορακοειδή απόφυση της ωμοπλάτης.2 Υπερακάνθιος Εκφύεται από τον υπερακάνθιο βόθρο τον οποίο και γεμίζει. Καταφύεται στο μέσο βοθρίο του μείζονος βραχιονίου ογκώματος Νευρώνεται από τον υπερπλάτιο νεύρο Ανατομική ενέργεια: Στροφή του βραχίονα προς τα έξω και πίσω 1.Ε.6.3.

Μύες που συνδέουν τον κορμό με το βραχιόνιο οστό 1. έκταση και προσαγωγή της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης.3.2. κατάσπαση της ωμοπλάτης και ανύψωση της λεκάνης 1. Μεταξουργείου 1. και την θωρακοοσφυική περιτονία. Καταφύεται στην ακρολοφία του ελάσσονος βραχιονίου ογκώματος. Sokolova Ilona .Κ. Η κλειδική μοίρα πραγματοποιεί κάμψη της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης. Πλατύς ραχιαίος Εκφύεται από τις ακανθώδεις αποφύσεις. Καταφύεται στην ακρολοφία του μείζονος βραχιονίου ογκώματος.Ι.3.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 10 . Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.3. από τον έκτο θωρακικό σπόνδυλο και κάτω. κεντρικά της κατάφυσης του μείζονα στρογγύλου.1. τη λαγόνια ακρολοφία (οπίσθιο τμήμα) και τις κατώτερες πλευρές.3.3. Νευρώνεται από τα έσω και έξω θωρακικά νεύρα Ανατομικές ενέργειες: προσαγωγή και έσω στροφή της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης.3. Νευρώνεται από το θωρακοραχιαίο νεύρο Ανατομικές ενέργειες: Έσω στροφή. Μείζων θωρακικός Εκφύεται από την κλείδα (στερνικό ήμισυ). το στέρνο και τους πλευρικούς χόνδρους της 2ης έως 7ης πλευράς και από την απονεύρωση που διέρχεται πάνω από τους κοιλιακούς μύες.Ε.

1. ρήξη του μυοτενόντιου πετάλου. Σπονδυλική στήλη Η κάκωση της σπονδυλικής στήλης αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα διαταραγμένης κινηματικής στην περιοχή του ώμου που οδηγεί σε διαφοροποίησή της 2.Ε.1. λόγω υπερελαστικότητας του αρθρικού θυλάκου και των συνδέσμων και δευτεροπαθές σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής 4) Με πρωτοπαθή αστάθεια χωρίς σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής. Παθήσεις του ώμου 2. η τενοντίτιδα του υπερακανθίου . 2. Μεταξουργείου Κ ε φ ά λ α ι ο 2 Ειδικό μέρος 2.1.1.1.3.Ι. η υπακρωμιακή ή ορογονοθυλακίτιδα η οστεοαρθρίτιδα της ακρωμιοκλειδικής και παγίδευση του υπερπλάτιου νεύρου. Παράλυση μυών Παραλύσεις μεμονωμένων μυών στην περιοχή του ώμου είναι σχετικά σπάνιες αλλά όταν παρουσιάζονται μπορεί να οδηγήσουν σε μια βαθιά αποδιοργάνωση του ωμοβραχιόνιου ρυθμού Sokolova Ilona .1. Νευρολογικοί ασθενής Υπάρχουν νευρολογικοί ασθενής που εμφανίζουν κινητική δυσλειτουργία στην περιοχή του ώμου.Κ. 2.2.1. λόγω συνδεσμικής κάκωσης ή κάκωση του επιχείλιου χόνδρου και δευτεροπαθές σύνδρομο 'υπακρωμιακής προστριβής' 3) Με πρωτοπαθή αστάθεια.1.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 11 . Γενικά Στις κακώσεις του ώμου από υπερχρησία περιλαμβάνονται: το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής (νόσος του μυοτενόντιου πετάλου).1. Αξιολόγηση των παθήσεων του ώμου Οι ασθενής με πόνο στον ώμο είναι δυνατό να χωριστούν σε τέσσερις ομάδες: 1) Με πρωτοπαθείς σύνδρομο πρόσκρουσης 2) Με πρωτοπαθή αστάθεια. 2.4. η τενοντίτιδα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου βραχιονίου. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.

προκαλούν πρόσκρουση του μείζονος βραχιονίου ογκώματος στο ακρώμιο. Sokolova Ilona . 2.1. 4) Μετατραυματική ή μη οστεοαρθρίτιδα της ακρωμιοκλειδικής 5) Ατελώς ή σε παρεκτόπιση πωρωθέντα κατάγματα του ακρωμίου του μείζονος βραχιονίου ογκώματος και υποκεφαλικά κατάγματα του βραχιονίου.5. συνήθως σε άτομα άνω των 40 ετών.Ι. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. κατά τις κινήσεις του βραχίονα.1.5. με σχηματισμό οστεόφυτων. Για την πρόκληση φλεγμονής σταδίου 1. Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα κάτω των 25 ετών.2. Αιτιολογία των συμπτωμάτων Τα αίτια του συνδρόμου πρόσκρουσης είναι τα εξής: 1) Πάχυνση του υπακρωμιακού ορογόνου θυλάκου λόγω κάκωσης ή φλεγμονής 2) Τραυματική κάκωση από υπερχρησία (καταπόνηση) 3) Φλεγμονή του μυοτενόντιου πετάλου του ώμου (ιδίως του τένοντα του υπερακανθίου). Το σύνδρομο πρόσκρουσης διακρίνεται σε τρία στάδια κατά τον Neer Στάδιο 1: Χαρακτηρίζεται από οίδημα και αιμάτωμα στον καταφυτικό τένοντα του υπερακανθίου και φλεγμονώδη αντίδραση του υπακρωμιακού ορογόνου θυλάκου. Στάδιο 2: Χαρακτηρίζεται από τενοντίτιδα του μυοτενόντιου πετάλου. 6) Απώλεια του μηχανισμού συγκράτησης της.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 12 . ευθύνονται η καταπόνηση του μυοτενόντιου πετάλου και η μυϊκή αδυναμία. διάχυση αιμάτωσης του καταφυτικού τένοντα (κυρίως του υπερακανθίου) προς την άρθρωση και οργάνωση του αιματώματος του υπαρκωμιακού ορογόνου θυλάκου. επέκταση της ρήξης προς τον υπακρωμιακό ορογόνο θύλακα και οστεοαρθρίτικές αλλοιώσεις. 2.1.5. Τα φαινόμενα αυτά είναι αναστρέψιμα και αποχωρούν έπειτα από ανάπαυση και χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. συνήθως εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας 25 έως 40 ετών Στάδιο 3: Χαρακτηρίζεται από μερική ή πλήρη ρήξη του μυοτενόντιου πετάλου.Ε. Το σύνδρομο του επώδυνου ώμου Το υπακρωμιακό σύνδρομο πρόσκρουσης περιλαμβάνει τα συμπτώματα και τα κλινικά σημεία που οφείλονται στην πρόσκρουση του μυοτενόντιου πετάλου των στροφέων του ώμου (ιδιαίτερα του υπερακανθίου) και του υπακρωμιακού ορογόνου θυλάκου. Μεταξουργείου 2. μεταξύ της κεφαλής του βραχιονίου (μείζονος βραχιόνιου ογκώματος) και του ακρωμιοκορακοειδούς τόξου. Σε πολλούς ασθενείς ο πόνος ή η ενόχληση οδηγεί σε περιορισμό της λειτουργίας του ώμου με συνέπεια την μυϊκή ατροφία και αδυναμία.1.Κ. οδηγώντας σε μηχανική πρόσκρουση. προς τα άνω κίνησης της κεφαλής του βραχιονίου 7) Αστάθεια ώμου 8) Μια λανθασμένη θέση της ωμοπλάτης.

Ε. έλξη. βραχυσμένοι πρόσθιοι μύες του θώρακα και έξω στροφείς του ώμου 9) Αδύναμοι οι μύες που προκαλούν οπισθιολίσθηση της ωμοπλάτης και οι έξω στροφείς του ώμου 10) Σε οξεία φάση. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. κάμψη και απαγωγή του άνω άκρου. όπως ανύψωση.Ι.5.1. έπειτα από έκχυση τοπικού αναισθητικού στον υπακρωμιακό χώρο 7) Λανθασμένες θέσεις της ωμοπλάτης και του ώμου.Κ. υπό αντίσταση 4) Σημείο πρόσκρουσης του μείζονος βραχιονίου ογκώματος κατά την ενεργητική ανύψωση του άνω άκρου με ταυτόχρονη πίεση της ωμοπλάτης προς τα κάτω από τον εξεταστή 5) Περιορισμός του εύρους των εκκρεμοειδών κινήσεων του άνω άκρου μπροστά στο θώρακα 6) Άμεση ύφεση του πόνου και ελεύθερη απαγωγή του άνω άκρου. και μπορεί να συνδυάζονται με πρόσθια προβολή της κεφαλής και αυξημένη κύφωση της θωρακικής μοίρας 8) Βραχυσμένος μείζων και ελάσσων θωρακικός. την έλξη ή κατά την προσπάθεια του ασθενή να φτάσει κάτι πάνω από το ύψος του κεφαλιού  Πόνος κατά την ανύψωση φορτίων  Ανικανότητα να εκτελέσει επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες του ώμου. ώθηση. ειδικά στην προσπάθεια να φορέσει πουλόβερ περνώντας το από το κεφάλι.3. υπάρχει αναφερόμενος πόνος στις ζώνες Α5 και Α6 2.4.5. ιδιαίτερα στην έσω στροφή. Κλινικά σημεία αξιολόγησης 1) Ευαισθησία ή εντοπισμένος πόνος κατά την πίεση της περιοχής 2) Πόνος που εκλύεται κατά την απαγωγή του άνω άκρου μεταξύ 60 και 120 μοιρών. Sokolova Ilona . Κύρια προβλήματα που εκφράζει ο ασθενής  Σε οξύ στάδιο.1. ειδικά αν ο ασθενής ξαπλώνει πάνω στον προσβεβλημένο ώμο  Πόνος που εμφανίζεται κατά την ώθηση. 3) Ελάττωση της ισχύος των έξω στροφέων και επώδυνη κινητικότητα. αιώρηση ή προσπάθεια να φτάσει κάτι  Πόνος κατά το ντύσιμο. Η ωμοπλάτη παρουσιάζει προσθιολίσθηση ή πρόσθια κλίση και ο ώμος σε έσω στροφή. μεταξύ του μείζονος βραχιονίου ογκώματος και του ακρωμιοκορακοειδούς τόξου. Μεταξουργείου 2. οι οποίες ορίζουν το λεγόμενο 'επώδυνο τόξο'. ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του ύπνου. πέταγμα αντικειμένου. Ο πόνος οφείλεται στην προστριβή του φλεγμαίνοντα τένοντα του υπερακανθίου ορογόνου θυλάκου.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 13 .

Προγραμματισμός θεραπείας Η ανάπτυξη του προγράμματος φυσικοθεραπείας βασίζεται στους στόχους και αφορά  Την επιλογή των τεχνικών προσέγγισης και τον προσδιορισμό εναλλακτικών μέσων  Τον προσδιορισμό της επαναξιολόγησης του ασθενή κατά διαστήματα  Τις συμβουλές για το σπίτι Sokolova Ilona . τενοντίτιδα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου βραχιονίου και παγίδευση του υπερπλάτιου νεύρου είτε κατά την δίοδο του από την ωμοπλατιαία εντομή. την θέση και την ένταση των συμπτωμάτων. το παθητικό εύρος κίνησης. μετατραυματική ή μη οστεοαρθρίτιδα της ακρωμιοκλειδικής. την λειτουργικότητα με διάφορα τεστ που αφορούν το ενεργητικό εύρος κίνησης.2. την επίδραση του προβλήματος. Σκοποί της φυσικοθεραπείας  Η αντιμετώπιση του πόνου και της φλεγμονής  Η αναβάθμιση του ρόλου των στροφέων ως σταθεροποιών μυών της κεφαλής του βραχιονίου  Η αποκατάσταση της σταθερότητας της άρθρωσης  Βελτίωση της βιομηχανικής της ωμικής ζώνης 3. συμπτώματα.) και στη διαφορική διάγνωση (απόρριψη άλλων νοσηρών καταστάσεων) Φυσική εξέταση: Ο φυσικοθεραπευτής πρέπει να γνωρίζει το ιστορικό του ασθενή. 3. Μεταξουργείου Τ ρ ί τ ο κ ε φ ά λ α ι ο Φυσικοθεραπευτική αγωγή 3. τον έλεγχο της άρθρωσης και τις δοκιμασίες με αντίσταση Διαφορική διάγνωση: Η διαφορική διάγνωση γίνεται από οξεία ή χρόνια τενοντίτιδα του υπερακανθίου. κάτω από τον εγκάρσιο σύνδεσμο της ωμοπλάτης. υπακρωμιακή ορογονοθυλακίτιδα.α. Φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση Η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση συνίσταται στην φυσική εξέταση του ασθενή (ιστορικό. τεστ κ. είτε αντίστοιχα προς το έξω χείλος της ωμοπλατιαίας άκανθας.Ι. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Κ.3.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 14 .Ε. ενδείξεις.1.

ενεργητικές ασκήσεις.4. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.1. Η συνεχής εξάσκηση για τη διατήρηση της σωστής θέσης είναι απαραίτητη για όλη τη διάρκεια της μέρας.4. απτικές υποδείξεις ή καθρέφτη για περισσότερη ενίσχυση. ξεκινάμε πρώιμη άσκηση με θεραπευτικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει παθητικές.1.  Υποστήριξη προσβεβλημένων περιοχών Ξεκινάμε εκπαίδευση της θέσης του θώρακα και της ωμοπλάτης. μυϊκές συσπάσεις σε διάφορες γωνίες.4. σε ένταση που να γίνεται ανεκτή από τον ασθενή  Έλεγχος πόνου και διατήρηση ακεραιότητας της άρθρωσης Για να ελεγχθεί ο πόνος και για να διατηρηθεί η ακεραιότητα της άρθρωσης.Κ.4. Ιδιαίτερης σημασίας για τον ώμο είναι ο ερεθισμός της σταθεροποιητικής δράσης του μυοτενόντιου πετάλου.1. Μεταξουργείου 3. χρησιμοποιούμε εκκρεμοειδείς ασκήσεις χωρίς βάρος όπως και δονητικές ασκήσεις. Σε αυτό το στάδιο θα πρέπει ν αποφευχθούν οι θέσεις πρόσκρουσης κατά τη διάρκεια των ασκήσεων. υποβοηθούμενες.1. Όταν δεν χρησιμοποιείται βάρος. οι ασκήσεις αυτές προκαλούν απομάκρυνση του βραχίονα και φυσιολογική δόνηση. Η διάταση του αρθρικού θύλακα αντενδείκνυται στο οξύ στάδιο (φωτογραφία 1)  Εκκρεμοειδής ασκήσεις (φωτογραφία 1). Φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση 3. καθώς ο βραχίονας κινείται αιωρούμενος Φωτογραφία 1 Sokolova Ilona . 3. Το περιβάλλον και οι δραστηριότητες που προκαλούν τα συμπτώματα θα πρέπει να τροποποιηθούν ή ν αποφευχθούν τελείως σε αυτό το στάδιο.  Διατήρηση ακεραιότητας και κινητικότητας των ιστών Για να διατηρηθεί η ακεραιότητα και η κινητικότητα των ιστών. προστατευτικές ασκήσεις κλειστής αλυσίδας.1. Τοποθετούμε την άρθρωση σε ανώδυνες θέσεις και ολισθαίνουμε την κεφαλή πρόσθια/οπίσθια.Ι.Ε. του δικέφαλου βραχιονίου και των μυών της ωμοπλάτης.1 Τεχνικές για την αναστολή του πόνου και της προστατευτικής μυϊκής σύσπασης και για την διατήρηση της αρθρικής αρτιότητας  Ήπιες απομακρύνσεις (φωτογραφία 1) και δονήσεις 1ου και 2ου βαθμού της κεφαλής του βραχιονίου στην ωμογλήνη. Συντηρητική αγωγή 3. χρησιμοποιώντας αυτοκόλλητες ταινίες στον ώμο και στην ωμοπλάτη.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 15 . Οξεία ή χρόνια φλεγμονώδης φάση της θεραπείας  Εκπαίδευση και συνεργασία του ασθενή Είναι απαραίτητη η συνεργασία του ασθενή για να μειωθεί ο επαναλαμβανόμενος τραυματισμός που προκαλεί το πρόβλημα.

(Φωτογραφία 3) Φωτογραφία 3 . Ο ασθενής βρίσκεται σε ύπτια θέση. πιάνει το μπαστούνι και με τα δύο χέρια και ανυψώνει το προσβεβλημένο άκρο σε εύρος που να μην αναπτύσσει τάση (φωτογραφία 2). Αν γίνεται ανεκτό από τον ασθενή. Μεταξουργείου 3.Αρχική θέση Φωτογραφία 2 . (φωτογραφία 2) Φωτογραφία 2 . Αν η κινητικότητα της ωμοπλάτης είναι φυσιολογική.Τελική θέση Sokolova Ilona . διδάσκεται υποβοηθούμενη άσκηση.1.Τελική θέση ◦ Στροφή του ώμου Ο βραχίονας του ασθενούς βρίσκεται στο πλάι του κορμού του.4. οι ασκήσεις αυτές. θα επιδεινωθεί με την έσω στροφή. Παρόλο που ο ώμος στρέφεται προς τα έσω κατά τη διάρκεια της κάμψης. σε ανώδυνο εύρος (Φωτογραφία 3).1.Ε. χρησιμοποιώντας μια ράβδο.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 16 . με τον αγκώνα σε κάμψη 90 μοίρες. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. ◦ Κάμψη του ώμου Ο ασθενής ξεκινά με τους βραχίονες στο πλάι του κορμού. επομένως πιάνει τη ράβδο με τέτοιο τρόπο ώστε ο αντίχειρας να δείχνει προς τα πάνω και πίσω. Το υγιές άκρο στρέφει το προσβεβλημένο και προς τα έσω και προς τα έξω. με βοήθεια από τον ίδιο.Κ. αν υπάρχει αστάθεια με το σύνδρομο πρόσκρουσης.2.Αρχική θέση Φωτογραφία 3 . Έτσι ο ασθενής θα πρέπει να εκτελέσει την κάμψη του ώμου σε συνδυασμό με έξω στροφή. Τεχνικές για την έναρξη πρώιμης άσκησης και για την διατήρηση της ακεραιότητας και της κινητικότητας του μαλακού ιστού στον ώμο ◦ Παθητική και υποβοηθούμενη άσκηση μέσα στο ανώδυνο εύρος κίνησης του ασθενούς. ◦ Αν ο ασθενής είναι ικανός να την εκτελέσει. όπως και οι ασκήσεις με τροχαλία.Ι. η στροφή εκτελείται επίσης με τον βραχίονα σε απαγωγή 45 μοίρες και 90 μοίρες. μπορούν να εξελιχθούν στο υποξύ στάδιο και να εκτελεστούν από καθιστή ή όρθια θέση.

Κ.  Διδάσκουμε στον ασθενή πως να εφαρμόζει τεχνικές ισομετρικής σύσπασης στον εαυτό του χρησιμοποιώντας αυτοαντίσταση (Φωτογραφία 6. 7. ενώ εφαρμόζεται αντίσταση στο αντιβράχιο. στους μυς του μυοτενόντιου πετάλου και στον δικέφαλο βραχιόνιο. με μικρή αντίσταση από διάφορες γωνίες και χωρίς ν απαιτείται η μέγιστη σύσπαση.  Έσω και έξω στροφή Τοποθετούμε τον ώμο στο πλάι του σώματος του ασθενούς. 8).Ι.1.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 17 . 60 μοίρες αν αυτό γίνεται ανεκτό από τον ασθενή  Κάμψη του αγκώνα με το αντιβράχιο σε υπτιασμό Ο βραχίονας κρατείται στο πλάι του κορμού.4. όπως έναν τοίχο ή το πλαίσιο μιας πόρτας. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. Αυτό μπορεί να εξελιχθεί σε αντίσταση ενάντια σ ένα σταθερό αντικείμενο. σε ουδέτερη στροφή. 30 μοίρες.1.Ε. προκαλώντας τάση στη μακρά κεφαλή του δικεφάλου. Φώτο 6 .3 Τεχνικές για την διατήρηση της ακεραιότητας και της λειτουργικότητας για τον έλεγχο της κεφαλής του βραχιονίου  Μυϊκές συσπάσεις.  Ωμοπλατιαία απαγωγή Απαγωγή με τον βραχίονα στο επίπεδο της ωμοπλάτης στις 0 μοίρες. 30 μοίρες. αν αυτό γίνεται ανεκτό από τον ασθενή. Ο ασθενείς εκτελεί διακοπτόμενες ισομετρικές συσπάσεις. σε ανώδυνες θέσεις και σε ένταση που να μην προκαλεί συμπτώματα. και τον βραχίονα σε διάφορες θέσεις στροφής όπως 0 μοίρες και 30 μοίρες  Απαγωγή Τοποθετούμε τον βραχίονα σε θέση απαγωγής 0 μοίρες. Φώτο 8 - Ισομετρική για Ισομετρική για κάμψη του στροφή του ώμου ώμου Sokolova Ilona . 60 μοίρες. Μεταξουργείου 3.Ισομετρική για απαγωγή του ώμου Φώτο 7 .

Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 18 . Τελικά το κεφάλι θα πρέπει να βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον ώμο. η μυϊκή σύσπαση δεν θα πρέπει να είναι μέγιστη και να προκαλεί αυξανόμενο πόνο.1. Τεχνικές για τη διατήρηση της ακεραιότητας και της λειτουργικότητας για τον έλεγχο της ωμοπλάτης 1) Ξεκινάμε με διακοπτόμενες ισομετρικές συσπάσεις των μυών της ωμοπλάτης.1. το άτομο προχωρά στη φάση αποκατάστασης.1. Η εκπαίδευση του ασθενούς και η συνεργασία του για την εφαρμογή του προγράμματος σε όλες τις καθημερινές δραστηριότητες είναι απαραίτητες. Αναλύονται τα στοιχεία της επιθυμητής λειτουργίας και ξεκινά ένα πρόγραμμα ελεγχόμενων ασκήσεων. της ωμοπλατιαίας απαγωγής ή της απαγωγής μπορεί να ελεγχθεί από την θέση μας και από την θέση του ασθενούς.4. Η ένταση της αντίστασης πρέπει να είναι πολύ μικρή και ανάλογη με την ικανότητα σύσπασης αυτών των μυών 2) Ξεκινάμε με τον ασθενή ξαπλωμένο σε πλάγια θέση.  Ανάσπαση/ Κατάσπαση ωμοπλάτης: Τοποθετούμε το ένα χέρι πάνω και το άλλο κάτω.Αρχική θέση Φώτο 10 . Καθώς συνεχίζεται η διαδικασία επούλωσης και η αντίδραση των ιστών γίνεται προβλέψιμη.Τεχνικές αυτοδιάτασης 3. γύρω από την ωμοπλάτη και προσφέρουμε αντίσταση  Πρόσθια και οπίσθια προβολή της ωμοπλάτης: Τοποθετούμε το ένα χέρι κατά μήκος του έσω χείλους της ωμοπλάτης και το άλλο γύρω από την κορακοειδή απόφυση. καθώς οι ιστοί επουλώνονται.4.2. Ο βαθμός της κάμψης. με το αντιβράχιο να ακουμπά στην άκρη του και τον αγκώνα σε μικρή κάμψη. Στη συνέχεια γλιστρά το αντιβράχιο προς τα εμπρός κατά μήκος του τραπεζιού. δίνεται έμφαση στην χρησιμοποίηση της προσβεβλημένης περιοχής με εξελικτική μη επιβλαβή κίνηση. με το προσβεβλημένο άκρο στην πάνω πλευρά. η ένταση της σύσπασης μπορεί προοδευτικά να αυξηθεί μέχρι να φτάσει τη μέγιστη προσπάθεια του ασθενούς. 3.1.2. για να προσφέρουμε αντίσταση 3. ενώ ταυτόχρονα λυγίζει τη μέση του.2.  Προς τα άνω και προς τα κάτω στροφή της ωμοπλάτης: Τοποθετούμε το ένα χέρι γύρω από την κάτω γωνία της ωμοπλάτης και το άλλο γύρω από το ακρώμιο και την κορακοειδή απόφυση.4. Υποξεία φάση επούλωσης της θεραπείας Αφού έχουν τεθεί υπό έλεγχο τα οξεία συμπτώματα.1. για να προσφέρει αντίσταση.Τελική θέση Sokolova Ilona .Κ.4.4. Μεταξουργείου 3.1. Όταν τα στοιχεία αυτά μπορούν να ελεγχθούν μ έναν ασφαλή με ερεθστικό τρόπο.2.1. με σκοπό την επιστροφή του στην πλήρη δραστηριότητας.4.Τεχνικές για την προοδευτική αύξηση του εύρους κίνησης Αν υπάρχει φλεγμονώδης αντίδραση και η περιοχή βρίσκεται στο αρχικό υποξύ στάδιο της επούλωσης.2.Ε.Ι. 3. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. Περνάμε το αντιβράχιο του προσβεβλημένου άκρου πάνω από τον ώμο μας.2. Φώτο 9 . Για την αύξηση της κάμψης και της ανύψωσης του ώμου Ο ασθενής κάθεται δίπλα σ ένα τραπέζι.1. με κατάλληλη μηχανική.

12).Τελική θέση  Εναλλακτική θέση για την έξω στροφή Ο ασθενής στέκεται αντικρίζοντας το πλαίσιο μιας πόρτας.Ι.1. Στη συνέχεια σκύβει προς τα εμπρός λυγίζοντας τη μέση του. Sokolova Ilona . επιτρέποντας να εκτελεστεί κάμψη στους αγκώνες.4. 3.4.4. Στη συνέχεια κάμπτει το κεφάλι προς τον ώμο. Φωτογραφία 11 . Για την αύξηση της απαγωγής και της ανύψωσης του ώμου Ο ασθενής κάθεται δίπλα σ ένα τραπέζι.1. απομακρύνεται από το σταθεροποιημένο χέρι.1.Ε. έχοντας την παλάμη του χεριού του στο πλαίσιο. με τον αγκώνα σε κάμψη 90 μοίρες.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 19 . Στη συνέχεια αρχίζει να χαμηλώνει (βαθύ κάθισμα).2. Μεταξουργείου 3.Αρχική θέση Φωτογραφία 12 . φέρνοντας έτσι το επίπεδο του ώμου και του κεφαλιού προς το τραπέζι (Φωτογραφίες 11. ενώ απομακρύνει τον θώρακα μακριά από το τραπέζι.4.2. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. Για την αύξηση της έκτασης Ο ασθενής στέκεται με την πλάτη του στο τραπέζι και τα δυο του χέρια πιάνουν την άκρη του.2.2. Για την αύξηση της έξω στροφής Ο ασθενής βρίσκεται στην ίδια θέση όπως και πριν.2.2.2.3.Κ. Η παλάμη του ασθενή βλέπει προς τα πάνω και δείχνει προς την αντίθετη πλευρά του τραπεζιού. 3. με τα δάκτυλα του να δείχνουν προς τα κάτω. με το αντιβράχιο τοποθετημένο χαλαρά στην επιφάνεια του. ενώ διατηρεί σταθερό τον βραχίονα του στο πλάι του κορμού.

το στρέφει προς τα έξω και το απάγει μερικώς στο τέλος του διαθέσιμο εύρους του πλατύ ραχιαίου.Ε. ο θεραπευτής επιμηκύνει τον μυ. επιτρέποντας τα ισχία και τα γόνατα να καμφθούν μερικώς. Ζητάμε από τον ασθενή να εκτελέσει έκταση. έτσι ώστε η οσφυϊκή μοίρα να είναι επίπεδη ενάντια στον τοίχο και η λεκάνη σταθεροποιημένη. ενώ ο φυσικοθεραπευτής προσφέρει αντίσταση με την τεχνική 'κράτα – χαλάρωσε'. ή προς τον τοίχο εάν είναι όρθιος). Ο θεραπευτής προσφέρει επιπλέον σταθεροποίηση στη λεκάνη με το ένα χέρι. αν αυτό είναι απαραίτητο.4.5. προσαγωγή και έσω στροφή.Κ. διατηρώντας επίπεδη την ράχη του.1. με τα ισχία και τα γόνατα σε κάμψη. το άλλο χέρι πιάνει το περιφερικό άκρο του βραχιονίου και το κάμπτει. Κατά την φάση της χαλάρωσης. Μεταξουργείου Φώτο 13 – Αρχική θέση Φώτο 14 – Τελική θέση 3. Ο ασθενής κάμπτει ενεργητικά. χωρίς να επιτρέψει στη ράχη του να εκταθεί (Φωτογραφία 15). και επιχειρεί να πιάσει το στρώμα ή τον τοίχο.2.2. στρέφει προς τα έξω και απάγει μερικώς τους βραχίονες ( με τους αντίχειρες να δείχνουν προς το πάτωμα αν είναι σε ύπτια θέση. Sokolova Ilona .  Αυτοδιάταση: ο ασθενής υιοθετεί την προηγούμενη θέση χωρίς βοήθεια και φέρει τον βραχίονα του πάνω από το ύψος του κεφαλιού (σαν να θέλει ν αγγίξει κάτι) όσο γίνεται πιο μακριά.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 20 . έτσι ώστε η λεκάνη να βρίσκεται σε οπίσθια κλίση. Φωτογραφία 15  Εναλλακτικός τρόπος: ο ασθενής στέκεται όρθιος με την πλάτη στον τοίχο και τα πόδια τοποθετημένα αρκετά μακριά. Για την διάταση του πλατύ ραχιαίου  Από τον θεραπευτή: ο ασθενής βρίσκεται ξαπλωμένος σε ύπτια θέση. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Ι.

καθώς ο ασθενής εκπνέει.2. Ο θεραπευτής τοποθετεί το ένα χέρι του στην ωμοπλάτη. Για να Sokolova Ilona . μέχρι να αισθανθεί ένα μικρό τράβηγμα στην οπισθιοπλάγια πλευρά του λαιμού (στον ανελκτήρα της ωμοπλάτης). στη συνέχεια ο ασθενής κοιτάζει προς τα κάτω.2. Πιάνει την ράβδο με τα αντιβράχια σε πρηνισμό και του αγκώνες σε κάμψη 90 μοίρες.2. Ο βαθμός της διάτασης Φωτογραφία 16 μπορεί να προσαρμοστεί από το ποσό της κλίσης του σώματος προς τα εμπρός (Φωτογραφία 16). στη συνέχεια ο ασθενής εκπνέει. και το άλλο χέρι πρόσθια στον ώμο.Ι. ο θεραπευτής σταθεροποιεί την ωμοπλάτη στην τελική θέση. τοποθετώντας το χέρι πίσω από το κεφάλι του. για να σταθεροποιήσει την ωμοπλάτη και τον αγκώνα του άλλου χεριού πρόσθια.1. Στη συνέχεια ανυψώνει τους βραχίονες και φέρει τη Φωτογραφία 17 ράβδο πίσω από το κεφάλι και τους ώμους.  Ασκήσεις με ράβδο για διάταση: ο ασθενής βρίσκεται σε καθιστή ή όρθια θέση. Για την διάταση του ελάσσων θωρακικού Ο ασθενής βρίσκεται σε καθιστή ή όρθια θέση. ακριβώς πάνω από την κορακοειδή απόφυση. ο θεραπευτής κινεί τους αγκώνες προς τα πάνω κι έξω στο τέλος του διαθέσιμου εύρους.6.2.4. καθώς φέρνει τους αγκώνες προς τα έξω (οριζόντια απαγωγή και προσαγωγή της ωμοπλάτης).4. Ζητά από τον ασθενή να εισπνεύσει. κατά μήκος του στραμμένου κεφαλιού του ασθενούς.Κ. Στη συνέχεια ο ασθενής γέρνει όλο το σώμα του προς τα εμπρός από τους αστραγάλους.2. Για την διάταση του ανελκτήρα της ωμοπλάτης Από τον θεραπευτή: ο ασθενής βρίσκεται σε καθιστή θέση. Οι ωμοπλάτες προσάγονται και οι αγκώνες φέρονται στο πλάι και προς τα έξω (Φωτογραφία 17). Για να αυξηθεί η διάταση. Στη συνέχεια απάγει τον βραχίονα στην πλευρά του προβλήματος.7. Για τη διάταση του μείζονος θωρακικού Από τον θεραπευτή: Ο ασθενής κάθεται σ ένα κρεβάτι ή σ ένα στρώμα με τα χέρια του πίσω από το κεφάλι του. για να το βοηθήσει να σταθεροποιηθεί στη θέση της στροφής.1. Δεν χρειάζεται να εφαρμοστεί να εφαρμοστεί ιδιαίτερα έντονη διάταση στους αγκώνες. Ο ασθενής εισπνέει.2. Καθώς ο ασθενής επαναλαμβάνει την εισπνοή. 3. 3. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. αυξάνουμε την απαγωγή του ώμου. Στη συνέχεια κρατά καθώς ο ασθενής εκπνέει Αυτοδιάταση: ο ασθενής στέκεται αντικρίζοντας μια γωνία ή μι ανοικτή πόρτα και σχηματίζει με τους βραχίονες του ένα ανάποδο Τ ή ένα V ενάντια στον τοίχο.Ε. Με τον μυ σε θέση διάτασης ζητά από τον ασθενή να εισπνεύσει και μετά να εκπνεύσει. Μεταξουργείου 3. Ο θεραπευτής στέκεται πίσω του και τοποθετεί το ένα χέρι του κατά μήκος του ώμου.8.1. Ο θεραπευτής κρατά τους αγκώνες σε αυτό το τελικό σημείο. σταθεροποιώντας την στον θωρακικό κλωβό. μέχρι να αισθανθεί ένα ελαφρύ τράβηγμα στον ανελκτήρα.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 21 . Αυτοδιάταση: ο κεφάλι τοποθετείται και πάλι στην αντίθετη πλευρά του προβλήματος. Ο θεραπευτής γονατίζει πίσω από τον ασθενή και πιάνει τους αγκώνες του. Στρέφει το κεφάλι του αντίθετα από την πλευρά του προβλήματος και σκύβει προς τα εμπρός.4. γιατί ο θωρακικός κλωβός επιμηκύνει την κεντρική πρόσφυση του μείζονος θωρακικού αμφοτερόπλευρα.

Τεχνικές για την προοδευτική ενδυνάμωση των μυών και την προετοιμασία τους για λειτουργικές δραστηριότητες 3.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 22 . σε μια πλάγια κατεύθυνση με τη γραμμή έλξης του μυ (Φωτογραφία 18.1. Ο αγκώνας κάμπτεται και η δύναμη αντίστασης προσφέρεται με το χέρι. Το άλλο χέρι τοποθετείται στο κεφάλι του.1.Κ.3. ο ασθενής φέρνει το χέρι του προς τα κάτω και πίσω στην πλευρά του προβλήματος και πιάνει το κάτω μέρος του καθίσματος. για να τραβήξει ελαφρά προς τα εμπρός και πλάγια. Μεταξουργείου σταθεροποιήσει την ωμοπλάτη.  Έξω στροφή (υπακάνθιος και ελάσσων στρογγύλος) Ο βραχίονας μπορεί να τοποθετηθεί στο πλάι του κορμού του ασθενούς ή σε διάφορες θέσεις απαγωγής. και (β) χρησιμοποιώντας κατάσπαση της ωμοπλάτης (Φωτογραφία 19). Για την απομόνωση και την εκπαίδευση της αντίληψης της μυϊκής δράσης και για την ενδυνάμωση των κινήσεων του ώμου και της ωμοπλάτης.2.Ε.Τελική θέση Sokolova Ilona .Αρχική θέση Φωτογραφία 20 .4. σε ορθή γωνία σε σχέση με το αντιβράχιο. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. με τον προσβεβλημένο ώμο προς τα πάνω και τον βραχίονα να βρίσκεται χαλαρά στο πλάι του θώρακα. ωμοπλατιαίας απαγωγής ή κάμψης.Ι. 19) Φωτογραφία 18 Φωτογραφία 19 Αυτοδιάταση του ανελκτήρα της ωμοπλάτης (α) χρησιμοποιώντας προς τα άνω στροφή της ωμοπλάτης (φωτογραφία 18).2.4. Χρησιμοποιώντας ένα βαράκι στρέφει το βάρος μέσα στο επιθυμητό εύρος κίνησης (Φωτογραφία 20) Φωτογραφία 20 . 3.4. ▪ Ο ασθενής βρίσκεται σε πλάγια κατάκλιση άνω στην υγιεί πλευρά.

Ο αγκώνας κάμπτεται και η αντίσταση προσφέρεται με το χέρι. χρησιμοποιώντας ένα σύστημα τροχαλίας.Τελική θέση  Έσω στροφή (υποπλάτιος) Ο βραχίονας τοποθετείται στο πλάι του κορμού του ασθενούς ή σε διάφορες θέσεις κάμψης.Ι.Τελική θέση .Κ.Αρχική θέση Φωτογραφία 21 . με τον αγκώνα σε κάμψη 90 μοίρες υποστηριζόμενος στο κρεβάτι. (φωτογραφία 21) Φωτογραφία 21 . Μεταξουργείου ▪ Ο ασθενής βρίσκεται σε καθιστή θέση. Ο ασθενής σηκώνει το βάρος από το κρεβάτι στρέφοντας τον βραχίονα. με τη γραμμή της δύναμης προς τα πλάγια και έξω προς το επίπεδο του αγκώνα. έτσι ώστε ο ώμος να βρίσκεται σε χαλαρή θέση. με τον προβλέψιμο ώμο σε μικρή κάμψη προς τα εμπρός. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Τελική θέση ◦ Ο ασθενής βρίσκεται σε καθιστή ή όρθια θέση. Στη συνέχεια έλκει κατά μήκος του πρόσθιου κορμού σε έσω στροφή (Φωτογραφία 23) Sokolova Ilona . ωμοπλατιαίας προσαγωγής ή απαγωγής. ◦ Ο ασθενής βρίσκεται σε πλάγια κατάκλιση πάνω στην προσβεβλημένη πλευρά.Αρχική θέση Φωτογραφία 23 .Ε.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 23 Φωτογραφία 23 . Ο ασθενής σηκώνει το βάρος προς τα επάνω με έσω στροφή (Φωτο 22) Φωτογραφία 22 .Αρχική θέση Φωτογραφία 22 .

Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. Μεταξουργείου  Απαγωγή και ωμοπλατιαία απαγωγή (δελτοειδής και υπερακάνθιος) Οι ασκήσεις αυτές μπορούν να εκτελεστούν και στο επίπεδο της ωμοπλάτης ◦ 'Στρατιωτική ώθηση'. Ο ώμος βρίσκεται σε θέση απαγωγής και ο ασθενής έλκει προς τα κάτω. Sokolova Ilona .Ι. μείζων στρογγύλος και πλατύς ραχιαίος) και οριζόντια προσαγωγή (πρόσθιος δελτοειδής).Αρχική θέση Φωτο 25 . Ο ασθενής βρίσκεται σε καθιστή θέση με τον βραχίονα σε έξω στροφή στο πλάι του ώμου. καθιστή ή όρθια θέση και ανυψώνει το βάρος στο εύρος κίνησης  Προσαγωγή (μείζων θωρακικός. πάνω από το ύψος του κεφαλιού (φωτογραφία 24) Φωτογραφία 24 . Ο ασθενής ανυψώνει ο βάρος ίσα προς τα πάνω. στη συνέχεια στρέφει προς τα έξω και ανυψώνει τον βραχίονα στο υπόλοιπο εύρος (Φωτο 25). Φωτογραφία 25 .Ε. ◦ Ο ασθενής βρίσκεται σε καθιστή ή όρθια θέση.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 24 . κρατώντας το βάρος στο χέρι του. Απάγει τον ώμο στις 90 μοίρες.Αρχική θέση Φωτο 24 . τον αγκώνα σε κάμψη και το αντιβράχιο σε υπτιασμό.Τελική θέση ◦ Ο ασθενής βρίσκεται σε καθιστή ή όρθια θέση.Κ. ενάντια στη δύναμη μιας τροχαλίας ή μιας ελαστικής αντίστασης που βρίσκεται πάνω από το ύψος του κεφαλιού (φωτογραφία 26).Τελική θέση  Κάμψη (πρόσθιος δελτοειδής) Ο ασθενής βρίσκεται σε ύπτια.

Μεταξουργείου Φωτογραφία 26 . με τον βραχίονα έξω από το πλάι του κρεβατιού. σε κάμψη 90 μοιρών.Τελική θέση Sokolova Ilona .Αρχική θέση Φωτογραφία 28 .Κ.Ε. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Αρχική θέση Φωτογραφία 27 . στη συνέχεια τους φέρει προς τα εμπρός σε οριζόντια προσαγωγή.Τελική θέση ◦ Ο ασθενής βρίσκεται σε ύπτια θέση.Ι.Αρχική θέση Φωτογραφία 26 .Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 25 .Τελική θέση  Έκταση (οπίσθιος δελτοειδής) ◦ Ο ασθενής βρίσκεται σε πρηνή θέση. και σηκώνει το βάρος προς τα πίσω σε έκταση. (φωτογραφία 27) Φωτογραφία 27 . μέχρι οι βραχίονες να έρθουν σε κάθετη θέση και τα χέρια ν αγγίζουν τη μέση γραμμή. Ξεκινάει με τους βραχίονες στο πλάι σε θέση οριζόντιας απαγωγής. (φωτογραφία 28) Φωτο 28 .

Μεταξουργείου  Δια χειρός αντίσταση στις κινήσεις της ωμοπλάτης ◦ Ο ασθενής βρίσκεται σε πλάγια κατάκλιση ή σε καθιστή θέση.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 26 .Αρχική θέση Φώτο 31 . (φωτογραφία 29) Φωτογραφία 29  Προς τα άνω στροφή της ωμοπλάτης (άνω και κάτω μοίρα του τραπεζοειδή και πρόσθιος οδοντωτός) Ο ασθενής βρίσκεται σε πρηνή θέση με τον ώμο ανυψωμένο πάνω από το ύψος του κεφαλιού. με τον βραχίονα χαλαρό στον ώμο του θεραπευτή  Οπίσθια προβολή της ωμοπλάτης (ρομβοειδής και μέση μοίρα του τραπεζοειδή) ◦ Ο ασθενής βρίσκεται σε πρηνή θέση και ζητάμε να πιάσει τα χέρια του μαζί.Τελική θέση  Πρόσθια προβολή της ωμοπλάτης (πρόσθιος οδοντωτός) Ο ασθενής βρίσκεται σε πρηνή θέση. κρατώντας βάρη στα χέρια του και σηκώνει τους ώμους (φωτογραφία 32) Φωτογραφία 32 – Αρχική και τελική θέση Sokolova Ilona . με τον ώμο σε κάμψη 90 μοιρών και τον αγκώνα σε έκταση. Η δραστηριότητα αυτή προκαλεί προσαγωγή των ωμοπλατών. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. πίσω από την οσφυική μοίρα.Ε. Ο βραχίονας ανυψώνεται αναγκάζοντας τους στροφείς να συσπαστούν. (φωτογραφία 30) Φ Φωτογραφία 30 ώτο 31 .Κ. Ο ασθενής σπρώχνει το βάρος προς τα πάνω χωρίς να στρέψει το σώμα (φωτογραφία 31)  Ανάσπαση της ωμοπλάτης (άνω μοίρα του τραπεζοειδούς και ανελκτήρας της ωμοπλάτης) Ο ασθενή βρίσκεται σε καθιστή ή όρθια θέση.Ι.

για ν αναπτύξει τις αντιδράσεις ισορροπίας σε μια μη σταθερή επιφάνεια 3. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Κ.Ε. για να συγκρατήσει το βάρος του σώματος. ξεκινάμε εξειδίκευσή της εκπαίδευσης προς το επιθυμητό λειτουργικό αποτέλεσμα. Για την αύξηση της σταθεροποίησης και τον έλεγχο των κεντρικών μυών  Ο ασθενής βρίσκεται σε όρθια θέση και στηρίζει τα χέρια του στον τοίχο.5.1. Φωτογραφία 34  Για να αυξηθεί η αντοχή αυξάνουμε την επαναλαμβανόμενη φόρτιση των καθορισμένων σχημάτων από 3 σε 5 λεπτά. Sokolova Ilona .Ι. Μεταξουργείου 3.3. Αποκατάσταση κατά το χρόνιο στάδιο Μόλις ο ασθενής αποκτήσει έλεγχο της στάσης και αποκτήσει τα βασικά στοιχεία των επιθυμητών δραστηριοτήτων.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 27 .  Για την εκπαίδευση του ασθενή πρέπει να δώσουμε οδηγίες για το πως θα εξελίξει το πρόγραμμα στο σπίτι και πως θ αποφύγει την επανεμφάνιση του προβλήματος.4.4. Αυξάνουμε την δυσκολία της άσκησης ζητώντας από τον ασθενή να σηκώνει ένα βάρος με το ελεύθερο (μη φορτισμένο) χέρι.2. Αυτό απαιτεί επιπλέον σταθεροποίηση από το άκρο. χωρίς να παρουσιάζει συμπτώματα. εξελίσσουμε την εξειδίκευσή της εκπαίδευσης. Το φορτίο της άσκησης προσφέρεται με πίεση ή με αντίσταση της κίνησης από τον θεραπευτή.1.  Για να αυξηθεί η ταχύτητα εφαρμόζουμε τάσεις στις μεγαλύτερες ταχύτητες που μπορούν να γίνουν ανεκτές  Για την ανάπτυξη της λειτουργικότητας. Φωτογραφία 33 Φωτογραφία 33  Εξελίσσουμε ακόμη περισσότερο τις ασκήσεις.  Εξελίσσουμε ζητώντας από τον ασθενή να σηκώνει εναλλάξ τον ένα βραχίονα. δίνοντας έμφαση στην αλληλουχία των καθορισμένων δραστηριοτήτων. χρησιμοποιώντας μια μπάλα (φωτογραφία 34) ή ένα δίσκο ισορροπίας κάτω από τα χέρια του ασθενούς. καθώς ο ασθενής κινείται προς διάφορες κατευθύνσεις. στο κρεβάτι θεραπείας ή στο πάτωμα.

1.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 28 . Απομακρύνεται ο κοροακοακρωμιακός σύνδεσμος 2. επίσης. Μπορεί. Και οι δύο επεμβάσεις είναι ανοικτές χειρουργικές διαδικασίες που περιλαμβάνουν αρθροεκτομή. η οποία θα δημιουργήσει μια μικρή κλίση στην κάτω επιφάνεια του τμήματος του ακρωμίου που έχει απομείνει. πριν το κλείσιμο. Η αρθροσκοπική υπακρωμιακή αποσυμπίεση και ο καθαρισμός περιλαμβάνουν την αφαίρεση ενός τμήματος του πρόσθιου ακρωμίου (αρθροσκοπική ακρωμιοπλαστική) και /ή την αρθροσκοπική αφαίρεση του κορακοακρωμιακού συνδέσμου.2 Διαδικασία 1. 1) Ακινητοποίηση Ο ώμος συνήθως τοποθετείται σε θέση προσαγωγής και άνω στροφής και το αντιβράχιο υποστηρίζεται με έναν τριγωνικό επίδεσμο. Η πρόσθια ακρωμιοπλαστική (υπακρωμιακή αποσυμπίεση) περιλαμβάνει αφαίρεση της πρόσθιας προεξοχής του ακρωμίου.1. για τους προσβεβλημένους τένοντες.4. 1. Μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί μια τροποποιημένη (σε δύο φάσεις) πρόσθια ακρωμιοπλαστική.1. Μεταξουργείου 3. 2) Άσκηση 3. 2. Μετεγχειρητική αντιμετώπιση του συνδρόμου πρόσκρουσης Η θέση και η διάρκεια κινητοποίησης του ώμου. 3.4. Η αποκατάσταση μετά από κάθε αρθροσκοπική διαδικασία είναι πολύ πιο γρήγορη από ότι μετά από αρθροτομή.1. Ενδείξεις για το χειρουργείο 1) Μη ικανοποιητικό υπακρωμιακό αρθρικό διάστημα που οδηγεί σε πρόσκρουση του πρόσθιου χείλους και της κάτω επιφάνειας του ακρωμίου 2) Πρόσκρουση ΙΙ σταδίου (σύμφωνα με την κατάταξη Neer) με μη αναστρέψιμη ένωση σε οστικές διαφοροποιήσεις (εκφυλιστικά οστεόφυτα) της υπακρωμιακής περιοχής. κατά την οποία οι μυϊκές προσφύσεις.4. όπως επίσης και ο χρόνος έναρξης των ασκήσεων ποικίλει στο κάθε χειρουργείο. η πρόσθια και η πλάγια (κλειδική -ακρωμιακή) έκφυση του δελτοειδούς αποσπώνται από το ακρώμιο και αποκαθίστανται αργότερα.4.4. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Ε. για να υπάρχει ικανοποιητικό διάστημα ολίσθησης. 3.Ι. εναπόθεση αλάτων ασβεστίου στους τένοντες του πετάλου 4) Μη επιτυχές συντηρητικό (μη χειρουργικό) πρόγραμμα αποκατάστασης με διάρκεια 3 έως 6 μηνών 3. με τον αγκώνα σε κάμψη 90 μοίρες. όπως αυτές του δελτοειδούς αποσπώνται για ικανοποιητική έκθεση της περιοχής και στη συνέχεια επανασυνδέονται.4. 3) Πολύ μικρές ρήξεις του μυοτενόντιου πετάλου.Κ. Πραγματοποιείται μια τομή στο έξω πλάγιο τμήμα του ακρωμίου. να εκτελεστεί μια αρθροσκοπική οπίσθια εκτομή των οστεοφύτων της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης Sokolova Ilona .

4. Στις έξι (6) εβδομάδες μετεγχειρητικά. Ξεκινάμε παθητική ή υποβοηθούμενη κάμψη του ώμου στο επίπεδο της ωμοπλάτης. μπορούν να προστεθούν ασκήσεις με αντίσταση σε ανοικτή και κλειστή βιοκινητική αλυσίδα. Εκκρεμοειδείς ασκήσεις χωρίς βάρος. Φάση μέτριας και ελάχιστης προστασίας  Δίνουμε έμφαση στην ελεγχόμενη ελεύθερη ενεργητική κίνηση. Sokolova Ilona . Αρχικά δίνεται έμφαση στην ελεύθερη ενεργητική κίνηση και στη συνέχεια προσθέτουμε αντίσταση. ξεκινάμε με ισομετρικές ασκήσεις σε διάφορες γωνίες. ενώ η μέτρια προστασία της περιοχής είναι απαραίτητη. για ν αποφύγουμε την πρόσθια κλίση των ώμων και την κυφωτική ράχη. Εκπαίδευση της στάσης σώματος όσο νωρίτερα γίνεται. Ασκήσεις μοχλού ταχυτήτων 4. με ελαστικούς ιμάντες. 2. μέσης και κάτω μοίρας του τραπεζοειδή και του πρόσθιου οδοντωτού. Η κίνηση του ώμου είναι συνήθως πιο άνετη στο επίπεδο της ωμοπλάτης παρά στα ανατομικά επίπεδα της απαγωγής ή της κάμψης. Δίνεται έμφαση στους μύες της ωμοπλάτης. μέσα σ ένα ανώδυνο εύρος κίνησης μια μέρα μετά το χειρουργείο. δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στη διάταση του πρόσθιου τμήματος του θυλάκου. διατηρούμε την άσκηση με χαμηλό φορτίο ή εκτελούνται ισομετρικές ασκήσεις με αντίσταση σε διάφορες γωνίες. με τον βραχίονα στο πλάι του κορμού.4. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Ε. ο ασθενής μπορεί να επιτύχει πλήρες ενεργητικό εύρος του ώμου. είναι απαραίτητη ελάχιστη προστασία.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 29 . μπορούν να εκτελεστούν μετά από μια ακρωμιοπλαστική και μετά από διαδικασίες αποσυμπίεσης Για την διατήρηση της κινητικότητας της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης 1.  Αν το πλήρες εύρος δεν έχει αποκτηθεί σε έξι (6) εβδομάδες. και για την υποβοηθούμενη κάμψη του ώμου με τον ασθενή σε ύπτια ή καθιστή θέση 5.Κ. Στις έξι (6) εβδομάδες μετεγχειρητικά.1. οι οποίες θα πρέπει να εκτελούνται μόνο αν δεν προκαλούν καθόλου πόνο. Για την επαναπόκτηση του ελέγχου και της δύναμης του μυϊκού συστήματος της ωμικής ζώνης. δίνοντας έμφαση στον έλεγχο της άνω.1.3. με ελεύθερα βάρη ή με μηχανήματα ισοκίνησης.4. Για τη διατήρηση της δύναμης στους σταθεροποιούς μύες της ωμοπλάτης. Περνάμε από τις παθητικές στις υποβοηθούμενες κινήσεις με τη βοήθεια του θεραπευτή ή του ίδιου του ασθενή. ξεκινάμε ασκήσεις ρυθμικής σταθεροποίησης. 3.Φάση μέγιστης προστασίας 1) Ο τριγωνικός επίδεσμος απομακρύνεται για την εκτέλεση άσκησης μια μέρα μετά το χειρουργείο 2) Ασκήσεις όμοιες με αυτές που εκτελούνται κατά την οξεία φάση της μη χειρουργικής αντιμετώπισης. 3. χωρίς πόνο και χωρίς ν απαιτείται η μέγιστη σύσπαση. μπορούν να προστεθούν αρθρική κινητοποίηση και ασκήσεις διάτασης από τον ίδιο τον ασθενή (αυτοδιάταση) ή από τον θεραπευτή. καθώς οι ιστοί έχουν επουλωθεί ικανοποιητικά.Αν η οριζόντια προσαγωγή και κάμψη είναι περιορισμένες. Αν οι δυναμικές ασκήσεις με αντίσταση είναι επώδυνες. στους μύες του μυοτενόντιου πετάλου και σε όλους τους μύες της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης. εφαρμόζοντας αντίσταση δια χειρός.  Καθώς μειώνεται η ανάγκη για προστασία των ιστών που έχουν αποσυνδεθεί και επανασυνδεθεί. Ασκήσεις με ράβδο. Μεταξουργείου 3. για υποβοηθούμενη έξω στροφή. για την ενδυνάμωση των ωμοπλατοθωρακικών μυών και των μυών της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης.4.Ι. 6. 8. 7.4.

Κ. Ο ασθενής πρέπει να την πιάσει σε διάφορες θέσεις του ώμου και αμέσως να την ρίξει πίσω.  Αυξάνουμε την αντοχή με επαναλαμβανόμενη φόρτιση από 3 σε 5 λεπτά. Συμπεράσματα Το σύνδρομο του επώδυνου ώμου (σύνδρομο πρόσκρουσης ώμου) είναι μια κοινή πλέον πάθηση εξαιτίας των έντονων ρυθμών ζωής.1. αυξάνοντάς τη. Μεταξουργείου  Περνάμε σε προχωρημένες δραστηριότητες ενδυνάμωσης και αντοχής. και σε άτομα με δραστηριότητες που επιβάλλουν την επανάληψη κινήσεων του ώμου πάνω από τις 90 μοίρες.  Αρχίζουμε ασκήσεις διάτασης – βράχυνσης σε ένα ασφαλές ελεγχόμενο σχήμα. Μέθοδοι εξέλιξης στις λειτουργικές δραστηριότητες Μόλις ο ασθενής αναπτύξει έλεγχο της ωμοπλάτης και των βραχιόνιων κινήσεων χωρίς να επιδεινώνει τα συμπτώματα. για α αντιγράψουν τα επιθυμητά πρότυπα. Η αναγνώριση των πρωταρχικών αιτίων μιας παθολογίας καθορίζει το σχεδιασμό των βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων στόχων μιας θεραπείας. ξεκινάμε εξειδίκευσή της εκπαίδευσης προς το επιθυμητό λειτουργικό αποτέλεσμα.Ε. εμφανίζεται επίσης σε κολυμβητές. Το πρόγραμμα φυσικοθεραπείας. Στις κακώσεις του ώμου από υπερχηρσία περιλαμβάνεται το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής (νόσος του μυοτενόντιου πετάλου). με ελαφρά αντίσταση. ◦ Για παράδειγμα.  Αυξάνουμε την ταχύτητα εφαρμόζοντας αυξημένες τάσεις στα όρια της αντοχής ενώ αντιγράφουμε την επιθυμητή δραστηριότητα. Το πιο σημαντικό κομμάτι της φυσικοθεραπευτικής προσέγγισης είναι η αξιολόγηση. τα ιδιαίτερα ανατομικά και κινησιολογικά στοιχεία της περιοχής πρέπει να ληφθούν υπόψη. Και με την εφαρμογή σύγχρονων και εξελιγμένων μεθόδων παρέμβασης μπορεί να έχει τα καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα στις διαταραχές του άνω άκρου και συγκεκριμένα στο σύνδρομο του πρόσκρουσης Sokolova Ilona . μπορούν να χρησιμοποιηθούν μειομετρικά / πλειομετρικά σχήματα σε ισοκινητικά μηχανήματα.4.5. το οποίο θα πρέπει να είναι κατάλληλο για τον ασθενή.  Εφαρμόζουμε έκκεντρες ασκήσεις με το αυξημένο φορτίο.4. πάνω στην οποία στηριζόμαστε για να οργανώσουμε ένα φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα. όπως και την ταχύτητα όσο αυτό γίνεται ανεκτό από τον ασθενή. ο θεραπευτής ρίχνει μια μπάλα με βάρος στον ασθενή. Όταν καθορίζεται ένα θεραπευτικό πρόγραμμα αποκατάστασης για τα προβλήματα της ωμικής ζώνης. Εφαρμόζουμε ασκήσεις που περιλαμβάνουν εναλλαγές βράχυνσης – επιμήκυνσης των μυών. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ.Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 30 .Ι. με λειτουργικά σχήματα κίνησης. εξελίσσοντας τις ασκήσεις ενδυνάμωσης.  3. είναι μεταβάλλεται σύμφωνα με το στάδιο που βρίσκεται ο ασθενής. όπως επίσης το στάδιο της παθολογίας αλλά και οι λειτουργικοί περιορισμοί που έχουν προκληθεί από την πάθηση. αυξάνοντας την ταχύτητα και την ένταση της άσκησης.

Χατζηπαύλου. Μεταξουργείου Βιβλιογραφία Θεραπευτικές Ασκήσεις .Φράγκος Παναγιώτης Σελίδα 31 .Ε. Hoogenboom. Voight. Professor. FAPTA. μυοσκελετικό σύστημα Platzer W. Caroly Kisner. PT. PT Lynn Allen Colby. OCS. SCS. ATC Professor Department of Physical Therapy Grand Valley State University. EdD.Ι. για την φωτογράφιση των ασκήσεων. Εργασία για το Σύνδρομο Υπακρωμιακής Προστριβής – Για το Δ. ATC. Κοντάκης – Πανεπιστήμιο Κρήτης τμήμα Ιατρικής Φυσικοθεραπευτικές Παρεμβάσεις στο Μυοσκελετικό Σύστημα – Τεχνικές για Θεραπευτικές Ασκήσεις Barbara J. School of Physical Therapy Belmont University Nashville Tennessee Ορθοπεδική – Κακώσεις και παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος – Παναγιώτης Π. Sokolova Ilona . Γ. CSCS. Συμεωνίδης Εγχειρίδιο ανατομικής του ανθρώπου. PT. Τσολίγκα που μας παραχώρησε το Εργαστήριο Φυσικοθεραπείας του. MS PT Ορθοπεδική Τραυματολογία – Παθήσεις των οστών και των αρθρώσεων των άκρων . MS. SCS.Κ. Grand Rapids Michigan Michael L.Βασικές Αρχές και Τεχνικές. DHSc. Ευχαριστούμε τον Κ.Α.

Related Interests