You are on page 1of 12

iklim persaingan 1980-an, dalam kedua-dua dekad diiringi oleh versi

daripada satu ideologi konservatif. Dalam konteks satu semakin


diantarabangsakan persekitaran ekonomi dan kegigihan ketegangan politik
berasal daripada saing ekonomi dengan AS (dan, ke satu tahap berkurangan
Eropah), ibu negara Jepun datang untuk semakin dilaburkan di Timur dan Asia
Tenggara dalam yang kedua separuh daripada 1980-an, menjana satu siri
serantau hubungan produktif bersepadu. Pada awal 1990-an , bagaimanapun,
kuasa kompetitif firma Jepun surut sebagai sektor utama ekonomi
antarabangsa alih dari pengeluaran nilai tambah tinggi barangan industri,
seperti kereta dan perkakasan komputer, ke maklumat perisian teknologi , dan
jaringan teknologi. Pembangunan ini dan kerosakan ekonomi paduan tidak
boleh diertikan di luar konteks masalah struktur ditanam dalam ekonomi dunia.
Robert Brenner telah baru-baru ini teliti masalah struktur

ekonomi dunia, terutamanya masalah pengeluaran berlebihan sudah diposkan


1970-an ekonomi global dan anjakan berikutnya dalam corak pelaburan dari
produktif kepada ekonomi spekulatif. Brenner yakin bahawa sebab gelembung
Jepun dan kejatuhan berikutnyanya mempunyai banyak buat dengan
perubahan itu dikuat kuasakan dalam sektor kewangan oleh 1985 Plaza
Persetujuan, akibat utama di mana bagi Jepun ialah satu penilaian semula
radikal daripada pertukaran dolar yen rate.9 Between 1985 dan 1988 nilai
daripada yen hampir-hampir menggandakan vis--vis dolar. Kerana tidak ada
menjawab berkurangan dalam kos pengeluaran Jepun, pengeluar-pengeluar
Jepun bersemuka satu keadaan di mana yang lebih tinggi yen dan semakin
melindungi pasaran asing bermakna permintaan untuk barang-barang mereka
susut dengan pantas. Berdasarkan Brenner, sambutan kerajaan Jepun kepada
krisis ini adakah empat kali ganda: (1) ia cuba untuk menambahkan
penggunaan domestik menggantikan untuk penurunan dalam eksport; (2) ia
menggalakkan satu spekulasi tidak dapat dikawal dan inflasi dalam hartanah
Jepun dan ekuiti (Tanah Tokyo dan pasaran saham harga-harga berganda
antara 1986 dan 1989); (3) ia menggalakkan pelaburan semula daripada ini
'sama rata wang' dalam pemodenan kilang pembuatan dan penyelidikan dan
pembangunan supaya ambil industri Jepun untuk berikutnya tahap
kecanggihan berteknologi tinggi, produktiviti , dan daya saing antarabangsa;
dan (4) ia menggalakkan pelaburan langsung asing (yang mana meningkat tiga
kali ganda dalam tahun 1985-89; sebagai tambahan, jualan kereta
DIKILANGKAN AS Jepun dibesarkan di satu kadar tahunan 5 peratus dalam
tempoh ini) ambil kelebihan sekatan tarif dan Timur lebih murah dan orang
Asia Tenggara pasaran buruh. Akibat-akibat utama dasar ekonomi pasca 1985
ialah satu integrasi lebih ketat orang Asia dan ekonomi Jepun , dan penciptaan
daripada satu hubungan ekonomi berasaskan kawasan tiga pihak antara AS,
Jepun dan Asia. Dalam ini baru ekonomi yang serantau bersepadu, pengeluar-
pengeluar Asia berjaya memperolehi satu peratus pasaran AS menjawab bagi
peratusan pasaran itu kalah kepada pengeluar-pengeluar Jepun, serta
meningkat saham pasaran Jepun mereka, manakala eksport berteknologi tinggi
Jepun kepada Timur

dan Asia Tenggara naik. Bagaimanapun , apabila Brenner melihat ia, keputusan
keseluruhan

daripada langkah-langkah empat kali ganda kerajaan Jepun menghentikan


pengurangan dalam

Daya saing Jepun kurang daripada sterling, dengan 'Pengeluar Jepun

[mencari] diri mereka tidak dapat untuk menggunakan pertumbuhan eksport


menjangkaui

masalah struktur ada pada bentuk tertentu mereka berorientasikan eksport

pembangunan.' Dia bertengkar:

Kenaikan dalam harga diperlukan oleh penilaian semula besar yen

adakah hanya juga besar untuk mengimbangi dengan menggunakan bertambah


pembuatan

kecekapan, memasuki baru, berintensifkan teknologi bidang pengeluaran

di mana pertandingan kurang dalam , dan refashioning mereka luar negeri

jaringan pengeluaran komersial. Akhirnya, pengeluar-pengeluar Jepun boleh

bukan mengelak satu kejatuhan mendadak dalam kadar pertumbuhan eksport


pembuatan

mahupun mencapai satu perolehan bernilai pembuatan profitability.10


Dalam pendek, akibat Plaza Accord dan kegagalan-kegagalan berikutnya

sesuaikan bagi yang antarabangsa produktif dan struktur gaji, Jepun kalahnya

kelebihan bersaingan vis--vis US.11 Further, strategi bekerja terutamanya

oleh AS dalam dekad ini, dari memindahkan pengeluaran untuk bukan


pembuatan

sektor-sektor di mana gaji agak rendah, atau boleh direndahkan, bukan

berdaya maju di Jepun disebabkan oleh kekangan sosio-budaya, seperti hayat

dasar guna tenaga yang mana tidak ambil kira skim upah kompetitif,

dan had sepenuhnya menggunakan bahasa Inggeris. Satu-satunya pilihan

kiri kepada orang Jepun ialah memulakan satu pelaburan korporat besar

dalam stok dan portfolio. Dengan mewujudkan pertumbuhan ekonomi tidak


berasas itu

| by passes aktiviti ekonomi benar pengeluaran, pengagihan , dan

pertukaran barangan dan perkhidmatan , bagaimanapun, pelaburan


sedemikian meluaskan jurang

antara nilai nominal (pasaran) dan nilai sebenar ekuiti. Kosong

daripada rantai-rantai kompleks interaksi manusia dan bahan, sedemikian tidak


berasas

'ekonomi maya' adakah terikat akan runtuh pada satu masa. Malah,

bukan sahaja ialah lebihan yang amat besar dibina oleh pengembangan yang
spekulatif

ekonomi tidak mampu berkesan perubahan struktur

ekonomi, ia membesarkan kemeruapan ekonomi Jepun pada keseluruhannya,

mendedahkan penduduk kepada risiko ekonomi besar.

Memantul kekangan ekonomi merasakan pada awal 1990-an, kritikan


pepejal unshakably suatu ketika dulu, oligarki kuasa Jepun elit bermula untuk
muncul

dari ahli-ahli ekonomi liberal suka mae Ken 'ichi yang O-, seorang usahawan
yang berjaya yang

buat sekian lama telah duduk dan belajar di luar negeri. Berdasarkan mae O-,

ekonomi dunia dalam 1990-an telah disifatkan oleh pemulihan

Ekonomi Anglo-Saxon , terutamanya yang US, England, New

Zealand , dan Ireland, dengan Kanada dan Australia menjadi kurang berjaya

exceptions.12 Dia bertengkar bahawa ekonomi Anglo-Saxon ini mengikuti satu

kursus pembubaran peraturan ekonomi dan penyusunan semula tempatan,


paling dengan jelas

diberikan contoh oleh pentadbiran-pentadbiran Thatcher dan Reagan , di mana

beban kesan negatif dideritai pada 1980-an dengan pengangguran tinggi

dan satu kadar pengembangan daripada rendah. Bagaimanapun , terima kasih


kepada permohonan

ini keras neo dasar liberal mereka muncul, tuntutan-tuntutan mae O-, sebagai
yang terkuat

ekonomi dalam 1990-an, dengan beberapa halangan bagi aliran bebas


barangan dan

perkhidmatan , dan cepat mula berseronok-seronok hasil positif mereka


ekonomi

discipline.13 Conversely, dia bertengkar bahawa Jepun 1980-an sungguh

berpuas hati dengan kemakmurannya yang ia tidak mengambil keperluan


untuk penyusunan semula sedemikian

dengan serius , dan bahawa , tambahan kepada pengiktirafan terlewat ini


keperluan, ahli-ahli politik Jepun dan ahli birokrat 1990-an telah

tidak mampu dan enggan mendemonstrasikan kepimpinan dalam penyusunan


semula dalaman

perlu menyepadukan Jepun ke dalam ekonomi global. Sebagai satu

contoh kegagalan-kegagalan sedemikian, mata mae O- ke Jepun meneruskan


Inggeris purba

bahasa sistem pengajaran, kegagalannya memeluk satu pragmatik dan fungsian

pendekatan kepada mengajar bahasa Inggeris sebagai satu cara komunikasi


global.

Dia menunjukkan bahawa banyak orang Asia bukan Inggeris bercakap negara,
seperti

Taiwan malah Korea dan Indonesia, jauh lebih maju dalam ini

penghormatan daripada Jepun , dan itu Singapura, yang membuat Inggeris


negaranya

bahasa pada awal 1980-an, telah boleh dikatakan menggantikan Jepun sebagai
yang baru

pusat komersial pusat dalam Asia.14 According untuk ahli ekonomi liberal mae
O-

pandangan, konservatif struktur politik dan sosioekonomi Jepun , dan

terutamanya rintangannya mengubah, telah menjadi tujuan terbesar

kemerosotan relatif ekonomi Jepun.

Sesungguhnya, satu jasa besar kritikan mae O- ialah pendedahan peranannya

itu 'dari segi struktur benam konservatisme' telah bermain dalam


memburdalam memburukkan lagi

Krisis kewangan Jepun, sendiri belum pernah berlaku dalam sejarah Jepun
selepas perang.

Seperti yang tersebut dalam bab terakhir, kapitalisme korporat Jepun


1980-an telah dibangkitkan oleh satu siri amat meningkatkan amalan ekonomi
spekulatif,

termasuk hartanah dan pelaburan portfolio yang diiringi

oleh satu set alat dasar manipulatif dan pengawalan maklumat mengenai

oleh kumpulan kuasa elit. Di Jepun, sebagai telah dipertikaikan, bahagian


terbesar

daripada stok ialah corporately daripada secara individu memiliki , dan yang
berlarutan

sistem saling menyokong antara syarikat dalam yang sama

keiretsu (konglomerat perniagaan besar) dengan palsu meningkatkan nilai


syarikat

stok dengan tujuan mendapatkan satu pulangan lebih besar ekuiti untuk
perniagaan itu

group.15 To menyokong sistem ini, ketua-ketua syarikat keiretsu mengadakan


tertutup

mesyuarat tanpa mendedahkan keputusan mereka kepada pemegang saham


masing-masing, satu

amalan yang telah ditujukan ke arah wakil-wakil AS dalam Strategic

Halangan Initiative bercakap (Nichibei Kozo Kyogi) sebagai unfair.16


Moreover,

Bank swasta Jepun telah berada di bawah pengaruh kuat Kementerian

daripada Kewangan (O - kurasho ), dan dengan kuat dicadangkan oleh


Kementerian

membeli jumlah yang besar bon-bon kerajaan AS supaya menampung

defisit belanjawan AS pada akhir 1980-an. Sekiranya ia satu bersetuju

konvensyen untuk bank Jepun swasta kepada tempat bersara Kementerian


Kewangan
ahli birokrat dalam jawatan pengurusan berpangkat tinggi (satu amalan
mengetahui

amakudari, 'keturunan dari syurga'), institusi kewangan swasta di Jepun


bukan sebagai berautonomi dari kerajaan sebagai bank ialah di tempat
lain dalam
dunia maju. Dengan kata lain, apabila mae O- dengan
betul menunjukkan,
Sistem kewangan Jepun berunsur banyak amalan tidak
liberal dibenarkan
oleh kerajaan manipulatif dan dasar-dasar sektor swasta itu
membeza-bezakan kepentingan pelabur-pelabur individu.
Bila gelembung kewangan bermula untuk pecah, kaedah
tradisional untuk
mengendalikan krisis diambil bekerja oleh kedua-dua orang
Jepun dan kerajaan AS
adakah salah satu tidak ada atau bukan akan datang.
Pada September 1989,
Kerajaan Jepun bermula untuk menaikkan kadar
faedah dalam usaha memperlahankan
pengembangan tergesa-gesa gelembung (dalam yang berikut dua belas
bulan yang mereka naik dari 2.5 hingga 6 peratus). Pada
pertengahan 1990 kemerosotan berkitar AS
akan berkuatkuasa dan presiden baru dilantik enggan lakukan apa
generasi pendahulunya telah membunuh keadaan-keadaan yang sama -
defisit
membiayai cara dia daripada kemelesetan. Ia pada masa ini yang
orang Jepun
buih meletup , dan Jepun mengalami
kemelesetan terburuk dalam selepas perangnya
sejarah, dengan satu kadar purata pertumbuhan tahunan hanya
0.8 peratus antara
1991 dan 1995. Kemelesetan ini telah memburukkan lagi oleh sebab
semasa
pengembangan gelembung satu peratusan tinggi pelaburan
Jepun mempunyai
menjadi defisit membiayai; bila buih meletup, kuantiti yang banyak orang
Jepun
modal melabur dalam bon-bon Amerika, sekuriti dan belian aset
menjelaskan dan menghantar balik, seterusnya memandu naik nilai yen,
dengan
nilainya terhadap peningkatan dolar 54 peratus dalam tempoh itu 1990-
5. Dijangka
untuk yang berlebihan pelaburan dan
yang berlebihan pengumpulan daripada pembuatan
keupayaan semasa pengembangan gelembung, serta Jepun korporat
keengganan akan melibatkan diri dalam pembuangan kerja besar-
besaran dan keluasan lampau bertambah
bank besar, permintaan domestik meratakan , dan dasar empat kali
ganda
pertengahan untuk akhir 1980-an tidak lagi efektif malahan mungkin.
Yang ekonomiitu
statistik hancur: antara 1990 dan 1995 unit buruh saudarakos naik lebih
cepat dari kadar pertukaran efektif; antara 1988 dan 1995
kadar keuntungan syarikat-syarikat bukan kewangan jatuh 37 peratus ,
dan dalam
sektor pembuatan, yang tiada data, ia sudah tentu lebih buruk.
Tambahan pula, kerana mata wang ekonomi Asia (di mana Jepun
telah meletakkan sejumlah besar pelaburan langsung asingnya) telah
ditetapkan bagi
Dolar AS, setiap kenaikan dalam yen menjadikan pelaburan di Asia yang
lebih banyak
menarik , dan ia kelihatan seolah-olah pelaburan langsung asing Asia
adakah satu-satunya jalan daripada kebingungan Jepun.
Maka tahunan Jepun
pelaburan langsung asing dalam pembuatan Asia bertambah 280 besar
peratus dalam tempoh sama, 1991-5. Bukan sahaja langkah-langkah ini
bukan menghentikan
slaid tergesa-gesa dalam indeks bursa saham Nikkei, mereka telah
memberi kesan
daripada menyebarkan sindrom gelembung kewangan kepada
ekonomi Asia, ekonomi
kurang mempelbagaikan daripada orang Jepun dan demikian kurang
mampu mengelak yang tidak dapat dielakkan
collapse.17
Takut satu penerjunan selanjutnya di dalam nilai-nilai, orang Jepun

Paper Putih ekonomi 1992 menyokong menyokong 'yang berlanjutan itu


aliran pengembangan,' biarpun selepas berhampiran pertumbuhan
sifar pada lewat 1991.18 Belatedly
langkah-langkah pemulihan gunaan cuba untuk
merangsang penggunaan domestik
- satu polisi monetari pengembangan (menurunkan kadar faedah)
dan tumpuan
daripada perbelanjaan awam dalam tahun fiskal awal -
gagal miserably.19
Daripada mengangkat satu dasar penyusunan semula
kewangan asas dan
menjadi cerah pinjaman-pinjaman kempis, yang akan
melibatkan kebankrapan ukuran luas
daripada paling teruk mempersembahkan bank, Kementerian
Kewangan terusnya
pelaburan besar dalam projek-projek pembinaan domestik oleh
pinjaman selanjutnya
dari bank tempatan. Dengan sedemikian kerajaan Jepun dan
bank (sebagai institusi kewangan) dengan senyap alih beban
hutang dari bank ke populasi (sebagai pelabur dalam bank) dalam satu
siri
membeli saham dan cukai hikes.20 Moreover, keputusan rangsangan
fiskal ini
seterusnya potongan muka oleh kenaikan baru dalam nilai yen. Apabila
Brenner menunjukkan
keluar, dengan krisis peso Mexico pada Spring 1995, 'satu
penerbangan dari
dolar menolak yen kadar pertukaran kepada ketinggian belum pernah
berlaku 80 / $,
mengancam ekonomi dengan kejatuhan.'21 It mengambil campur
tangan tertumpu
daripada kerajaan-kerajaan G3 pada musim panas 1995 mengundurkan
penurunan dekad dolar , dan oleh lewat 1996 yen telah jatuh
lebih kurang separuh daripada bekas puncaknya terhadap currency.22
It AS kelihatan, untuk
ada masa, bahawa krisis telah dihalang.
Krisis ekonomi yang dari segi kewangan pacuan ini pada
separuh pertama 1990-an mempunyai
beberapa hasil penting di depan politik domestik, yang pertama
di mana ialah asas kuasa yang dilemahkan dengan
serius dan kesahan LDP.
Sesungguhnya, LDP mengalami satu kekalahan ketika jatuh 1993 pilihan
raya Dewan Rakyat,
buat kali pertama dalam tiga puluh lapan tahun, hampir-
hampir menanda penghujung
'sistem 1955,' dekad dominasi LDP berdasarkan AS-Jepun
perjanjian keselamatan dan perikatan elit antara ahli politik, ahli birokrat ,
dan
syarikat-syarikat gergasi kewangan yang membentuk bulatan
dalam kuasa konservatif
asas. Sebab langsung kekalahan merupakan satu
cabaran mengemukakan kepada

teras
puak-puak parti oleh generasi yang lebih muda kebanyakannya ahli-ahli
politik LDP yang
menuntut pembaharuan pentadbiran dan satu pengakhiran kepada
corruption.23 Out ini
semangat pembaharuan politik dilahirkan parti konservatif progresif,
Shin Party Nihon diketuai oleh Hosokawa Morihiro, Sakigake
Party membentuk
oleh ahli-ahli diet LDP tidak puas hati , dan pencarian mengambil
kesempatan untuk satu
asas politik alternatif yang dilihat dalam pewujudan Shinshin
Parti antara bekas anggota LDP dan lain dengan sederhana konservatif
parti-parti. Dengan pembentukan kerajaan campuran di
bawah kepimpinan
daripada Hosokawa Morihiro, orang awam mengharap-harapkan satu
lebih bertanggungjawab dan
borang wakil pentadbiran telah diberikan satu suara. Walaupun popular
jangkaan bagi perubahan dan beberapa isyarat mengiakan ,
bagaimanapun, yang politik
reformasi dimulakan oleh Sakigake Party dan lain secara
progresif berminat
ahli politik kecewa oleh satu reassertion kuasa oleh perikatan
baki ahli-ahli politik LDP dan ahli birokrat, diri mereka merampas

majoritinya dan struktur kuasa elit yang sedia ada sebahagian


besarnya pulih
tanah ia telah kehilangan, manakala semangat
reformasi demokrasi sebahagian besarnya diubah
ke dalam pengurangan peraturan ekonomi dan mengecilkan
birokrasi pusat sepanjang lines.25 While ekonomi neo liberal negara
menderita akibat pelbagai kesukaran dan cabaran dalam 1990-
an, kegagalan
mengambil pembaharuan bermakna dan kepemimpinan
lemah berlanjutan mempunyai
hanya memanjangkan krisis awal , dan telah
mencipta kekecewaan awam meluas
dan apati mengenai politik pada keseluruhannya.

Berdasarkan Brenner, sambutan kerajaan Jepun kepada krisis ini

adakah empat kali ganda: (1) ia cuba untuk menambahkan penggunaan


domestik menggantikan

untuk penurunan dalam eksport; (2) ia menggalakkan satu spekulasi tidak


dapat dikawal dan

inflasi dalam hartanah Jepun dan ekuiti (Tanah Tokyo dan pasaran saham

harga-harga berganda antara 1986 dan 1989); (3) ia menggalakkan pelaburan


semula

daripada ini 'sama rata wang' dalam pemodenan kilang pembuatan dan

penyelidikan dan pembangunan supaya ambil industri Jepun untuk berikutnya


tahap kecanggihan berteknologi tinggi, produktiviti , dan daya saing
antarabangsa;

dan (4) ia menggalakkan pelaburan langsung asing (yang mana meningkat tiga
kali ganda dalam

tahun 1985-89; sebagai tambahan, jualan kereta DIKILANGKAN AS Jepun

dibesarkan di satu kadar tahunan 5 peratus dalam tempoh ini) ambil

kelebihan sekatan tarif dan Timur lebih murah dan orang Asia Tenggara

pasaran buruh.

Akibat-akibat utama dasar ekonomi pasca 1985 ialah satu

integrasi lebih ketat orang Asia dan ekonomi Jepun , dan penciptaan

daripada satu hubungan ekonomi berasaskan kawasan tiga pihak antara AS,
Jepun

dan Asia.