You are on page 1of 3

Adolf Hitler

Durimit tim i ka ardhur fundi


Fjalimi n Sportpalast, Berlin, 26 shtator, 1938
Gjat ktyre viteve kam krkuar nj politik paqeje. I kam trajtuar t gjitha
problemet n dukje t pazgjidhshme me vendosmrin e patundur pr ti zgjidhur
n paqe, edhe kur ekzistonte rreziku pr t hequr dor nga gjra serioze nga ana e
Gjermanis. Un pr vete jam nj ushtar i frontit t par dhe e di se sa e rnd sht
lufta. Doja ta kurseja popullin gjerman nga kjo e keqe. do problem jam prpjekur
ta trajtoj me qllimin e vetm q t gjej nj zgjidhje paqsore.
Problemi m i vshtir q m doli ishte marrdhnia mes Gjermanis dhe Polonis.
Ishte rreziku se nocioni i armiqsis s trashguar mund t z vend mes popullit
ton dhe popullit polak. Kt doja t parandaloja. Tani e di mir se nuk do tia
kisha dal nse Polonia n at koh t kishte pasur nj kushtetut demokratike.
Pasi kto demokraci q jan t tejmbushura me fraza rreth paqes, jan nxitsit m
gjakatar t lufts. Por Polonia n at koh ishte qeverisur nga nj qeveri
jodemokratike, por nga nj burr. Arritm t nnshkruanim nj marrveshje brenda
m pak se nj viti, e cila, pr nj periudh dhjet-vjeare, rrzonte do rrezik
konflikti. T gjith jemi t bindur se kjo marrveshje do t sjell nj paqe t
qndrueshme. Jemi t ndrgjegjshm se kemi dy popuj q duhet t jetojn krah m
krah, dhe se asnjri prej tyre nuk mund ta shkatrroj tjetrin. Nj shtet me nj
popullsi prej tridhjet e tre milionsh gjithmon do t prpiqet t siguroj dalje n
det. Pr kt arsye duhet gjetur nj rrug arsyetimi
Dhe tani, para nesh qndron problemi i fundit q duhet zgjidhur dhe do t zgjidhet.
sht krkesa e fundit territoriale q kam n Evrop, por sht krkesa nga e cila
nuk do t heq dor dhe pr t ciln, n dasht Perndia, do ta prdor
Kam vetm disa pohime pr t br. I jam mirnjohs zotit Chamberlain pr
prpjekjet e tij. E kam siguruar se populli gjerman nuk dshiron asgj tjetr ve
paqes, por gjithashtu i kam thn se nuk mund t durojm prtej fuqive tona. E
kam siguruar se, dhe e prsris kt, se ky problem t zgjidhet, pr Gjermanin nuk
do t ket m asnj problem territorial n Evrop. Dhe e kam siguruar prsri se n
astin kur ekosllovakia ti zgjidh problemet e saj, kjo do t thot se kur ekt t
merret me minoritetet, dhe n mnyr paqsore dhe jo nprmjet shtypjes, ather
un nuk do t kem asnj interes n shtetin ek. Dhe kt ia kam garantuar! Nuk i
duam ekt!
Por n t njjtn mnyr un dshiroj t pohoj para popullit gjerman se n lidhje
me problemin e gjermanve t jugut, durimit tim i ka ardhur fundi! I kam br zotit
Benes nj ofert, e cila nuk sht gj tjetr, por zbatimi i asaj q ai ka premtuar.
Vendimi tani sht n duart e tij: paqe apo luft. Ose do ta pranoj kt ofert dhe
m n fund ti jap gjermanve lirin e tyre ose ne do t shkojm dhe do ta marrim
lirin vet.
Franklin D. Roosevelt
Fjalimi i prurimit, 4 mars, 1933
T vetmes gj q duhet ti trembemi sht vet frika
Presidenti Hoover, zoti Komandant, miqt e mi: kjo sht nj dit e shenjt pr
kombin, dhe jam i bindur se miqt e mi amerikan presin q me rastin e dhnies s
postit t Presidentit, ti drejtohen me sinqeritet dhe nj vendim q situata e
tanishme e kombit na nxit.
Kjo sht jashtzakonisht koha pr t thn t vrtetn, gjith t vrtetn, sinqerisht
dhe me guxim. Nuk duhet t mohojm kushtet e vendit ton sot. Ky komb i madh
do t duroj ashtu si ka duruar, do t ringjallet dhe do t begatohet.
Prandaj para s gjithash, m lejoni tju shpall besimin e patundur se t vetmes gj
q duhet ti trembemi sht vet frika, tmerrit pa emr, pa arsye, dhe t
pajustifikuar q paralizon prpjekjet e nevojshme pr ta kthyer trheqjen n
prparim.
N do or t zez t jets s kombit, nj grup drejtues i iltr dhe i fuqishm i ka
kuptuar dhe i ka mbshtetur vet njerzit, t cilt jan t rndsishm pr fitore.
Jam i bindur se edhe ju do ta mbshtesni lidershipin n kto dit kritike. N nj
frym, un dhe ju do t prballemi me vshtirsit e prbashkta. Fal Zotit ato
kan t bjn vetm me gjra materiale. Vlera sht tkurrur n nivele imagjinare.
Taksat jan rritur, aftsia jon pr t paguar ka rn, qeveria po prballet me
shkurtime fondesh, mjetet e shkmbimit kan ngrir n rrjedhn e tregtis,
fshatart nuk gjejn dot tregje pr prodhimet e tyre, kursimet e shum viteve t
mijra familjeve jan zhdukur.
M e rndsishmja, qytetart e papunsuar prballen me problemin e ekzistencs,
dhe nj pjes e madhe prej tyre mundohen pa u shprblyer. Vetm nj optimist i
pamend do ta mohonte realitetin e errt t ktij asti.
Megjithat, shqetsimi yn nuk vjen nga dshtimi i substancs. Nuk jemi goditur
nga ndonj murtaj apo fatkeqsi. N krahasim me rrezikun q i pushtoi etrit tan,
pr arsye se besonin dhe nuk kishin frik, ne ende kemi shum pr t qen
mirnjohs. Natyra ende i ofron bujari dhe prpjekjet e njerzve e kan
shumfishuar at. Begatia sht n prag t ders, por prdorimi bujar i dobson
prodhimet e toks.
S pari, kjo ndodh pr shkak se drejtuesit e shkmbimit t t mirave njerzore kan
dshtuar n saj t kokfortsis dhe paaftsis, kan pranuar dshtimet dhe kan
dhn dorheqjen. Praktikat e paskrupullta t shkmbyesve t parave do t
dnohen n gjykatn e opinionit publik, jan hedhur posht nga mendjet dhe zemra
e njerzve.
E vrteta sht se jan prpjekur, por prpjekjet e tyre kan ndjekur modelin e
tradits. Prball dshtimit t mirbesimit, kan propozuar t japin m shum para.
T trhequr nga epshi i prfitimit, kan nxitur popullin ton t ndjekin lidershipin e
tyre t rrem, kan kshilluar, duke u lutur q situata t kthehet n kushtet e
mparshme. Ata din vetm rregullat e nj gjenerate vet-krkuesish.
Ata nuk kan vizion, dhe kur nuk ka vizon, njerzit humbasin.
Lumturia nuk vjen thjesht nga posedimi i parave, por sht gzimi i arritjes,
emocioni i prpjekjeve krijuese.
Gzimi i stimulit moral t puns nuk duhet harruar n ndjekjen e trbuar t
prfitimeve q zhduken. Kto dit t errta do t harrohen nse na msojn se fati
yn i vrtet nuk sht t na shrbejn, por ti shrbejm vetes dhe miqve tan.
Ky komb krkon aksion, dhe aksion t menjhershm.
Detyra jon m e rndsishme sht ti vm njerzit n pun. Nuk sht nj
problem i pazgjidhshm nse prballemi me t me zgjuarsi dhe kuraje.
Mund t shoqrohet me nj prfshirje t vet qeveris; duke e trajtuar detyrn ashtu
si do ta trajtonim urgjencn e nj lufte, por n t njjtn koh, do t zbatojm
projekte t mdha pr t stimuluar dhe riorganizuar prdorimin e burimeve
kombtare.
S bashku me kt, duhet t pranojm me sinqeritet mbi-ekuilibrimin e popullsis
n qendrat tona industriale, dhe duke i rishprndar n shkall kombtare, t
prpiqemi ta prdorim m mir tokn dhe ta lm n duart e t duhurve.
Kjo detyr do t ndihmohej nga prpjekjet e qarta pr t rritur vlerat e produkteve
bujqsore, dhe me pushtetin pr t bler prodhimin pr qytetet tona.
Mund t lehtsohet n shum mnyra, por asnjher nuk mund t ndihmohet vetm
duke folur pr t. Duhet t veprojm, dhe t veprojm me shpejtsi.
N kt dedikim t nj kombi, krkojm me prulsi bekimet e Perndis. Le ta
mbroj secilin prej nesh dhe t gjith ne! Le t m drejtoj mua n ditt q do t
vin.