You are on page 1of 1

Μάριος Μητσόπουλος

Οι Άγιοι με τα Πορφυρά Μάτια

προσπαθώντας να τους κάνει να σηκώσουν το χέρι τους εναντίον του ίδιου τους του
θεού. Έτσι βρεθήκαμε εδώ. Από όσα κατάλαβα, ετοιμάζονταν να κάνουν μία τελετή για
να εξαγνίσουν το πνεύμα τους και ύστερα θα με σκότωναν.
-Και κάπου εδώ εμφανιστήκαμε εμείς, είπε ο Τόρος. Θέλω να ρωτήσω ένα πράγμα. Δεν
είσαι η μόνη που έφυγε από την Σουρουάν προς αναζήτηση κάποιου ατόμου σε μία άλλη
χώρα. Ποιος είναι ο σκοπός σας;
-Δεν ξέρω ποιος είναι ο απώτερος στόχος. Απλοί εντολοδόχοι είμαστε. Αυτά τα θέματα
ρυθμίζονται από το αρχιερατείο, τους ευγενείς και το βασιλιά τον ίδιο.
-Πριν είπες ότι ίσως μας χρειαστείς, τι εννοούσες; ρώτησε ο
Νόα.
Ο Τόρος γέλασε. Το αγόρι είχε δει διάφορα πράγματα κοντά του, αλλά ήταν ακόμη
άμαθο και παρορμητικό. Βέβαια αυτή η παρορμητικότητα πριν από λίγο είχε αποσπάσει
την προσοχή του εχθρού και είχε δημιουργήσει ένα μικρό άνοιγμα για να νικήσουν και
να στέκονται τώρα αμέριμνοι και να συζητούν με την Ίλμιν.
-Φοβάται για τη ζωή της Νόα. Θέλει να τη γυρίσουμε πίσω στη Σουρουάν. Είμαι
σίγουρος ότι θα μας δελεάσει με μία μικρή κληρονομιά για να τα καταφέρουμε.
Μπορεί να φαίνεται σκληρή, αλλά δεν παύει να είναι μία ευαίσθητη κοπέλα.
Η Ίλμιν, ακούγοντας τον Τόρος να μιλάει με αυτά τα λόγια, τσατίστηκε. Ο
μισθοφόρος είχε δίκιο. Τον χρειαζόταν για να γυρίσει πίσω, αλλά δεν
ήθελε να φαίνεται αδύναμη. Βέβαια έτσι όπως είχαν έρθει τα πράγματα δεν μπορούσε
να απομακρυνθεί και πολύ από την αρχική της σκέψη να ζητήσει βοήθεια από αυτούς
τους ταξιδευτές. Δύσκολα θα έβρισκε κάποιον άλλο μέσα
σε εκείνο το δάσος.

40