You are on page 1of 8

1

6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
† ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ
ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
*****
ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ
Τῆς ἑορτῆς. Ἦχος α´.
Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε, * ἡ τῆς Τριάδος Ενώ βαπτιζόσουν στον Ιορδάνη, Κύριε, * της Τριάδος εφανερώ-
ἐφανερώθη προσκύνησις, * τοῦ γὰρ Γεννήτορος ἡ φωνὴ θη η προσκύνηση, * διότι του γεννήτορος η φωνή Σε μαρτυ-
προσεμαρτύρει σοι, * ἀγαπητόν σε Υἱὸν ὀνομάζουσα, * ρούσε * αγαπητό Υιό ονομάζοντάς Σε, * και το Πνεύμα εν είδει
καὶ τὸ Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς, * ἐβεβαίου τοῦ λόγου περιστεράς * επιβεβαίωνε του λόγου την αλήθεια. * «Ὁ επιφα-
τὸ ἀσφαλές. * Ὁ ἐπιφανεὶς Χριστὲ ὁ Θεός, * καὶ τὸν νεὶς Χριστὲ ο Θεός, * καὶ τὸν κόσμον φωτίσας δόξα σοι».
κόσμον φωτίσας δόξα σοι. (ἐκ γ´)
ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ. Ἦχος γ´. Τὴν ὡραιότητα.
Ἐπιφανέντος σου ἐν Ἰορδάνῃ Σωτήρ, * καὶ βαπτισθέ- Όταν επεφάνης στον Ιορδάνη, Σωτήρ, * και βαπτίσθηκες από
ντος σου ὑπὸ Προδρόμου Χριστέ, * ἠγαπημένος Υἱὸς τον Πρόδρομο, Χριστέ, * αγαπημένος Υιός εμαρτυρήθης· * έτσι,
ἐμαρτυρήθης· * ὅθεν καὶ συνάναρχος, * τῷ Πατρὶ πεφα- και συνάναρχος με τον Πατέρα φανερώθηκες· * και το Πνεύμα
νέρωσαι· * Πνεῦμα δὲ τὸ Ἅγιον, * ἐπὶ σὲ κατεγίνετο· * ἐν το Άγιο εις εσένα κατέβαινε· * δια σού λοιπόν φωτισμένοι ανα-
ᾧ καὶ φωτισθέντες βοῶμεν· * Δόξα Θεῷ τῷ ἐν Τριάδι. φωνούμε: * «∆όξα Θεῷ τῷ ἐν Τριάδι».

Δόξα. Καὶ νῦν. Τὸ αὐτό.


Ἦχος δ´. Κατεπλάγη Ἰωσήφ.
Ἰορδάνη ποταμέ, τί ἐθαμβήθης θεωρῶν; * Τὸν ἀθεώρη- Ιορδάνη ποταμέ, τι είδες και έμεινες έκθαμβος; * «Αυτόν που
τον γυμνόν, εἶδον καὶ ἔφριξα φησί· * καὶ πῶς γὰρ κανείς δεν μπορεί να δει, τον είδα γυμνό και από φόβο ρίγησα»,
τοῦτον οὐκ ἔμελλον φρῖξαι καὶ δῦναι; * οἱ Ἄγγελοι λέει. * «Και πώς μπορούσα βλέποντάς τον να μη φοβηθώ και
αὐτόν, ὁρῶντες ἔφριξαν· * ἐξέστη οὐρανός, καὶ γῆ ἐτρό- υποχωρήσω; * Οι άγγελοι αυτόν βλέποντας φοβήθηκαν· * εξε-
μαξε· * καὶ συνεστάλη θάλασσα, καὶ πάντα * τὰ ὁρατὰ πλάγη ο ουρανός κι η γη ετρόμαξε· * και συνεστάλη από δέος η
καὶ ἀόρατα. * Χριστὸς ἐφάνη, ἐν Ἰορδάνῃ, * ἁγιάσαι τὰ θάλασσα και όλα * τα ορατά και αόρατα». * Ο Χριστός εφάνη
στον Ιορδάνη, * για ν’ αγιάσει τα ύδατα.
ὕδατα.
Δόξα. Καὶ νῦν. Τὸ αὐτό.
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τὰ ῥεῖθρα ἡγίασας τὰ Ἰορδάνεια· * τὸ κράτος συνέτρι- Τα ρείθρα αγίασες του Ιορδάνου· * το κράτος συνέτριψες της
ψας, τῆς ἁμαρτίας, * Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν· * ὑπέκλινας αμαρτίας, Χριστέ ο Θεός ημών· * έσκυψες ο ίδιος στο χέρι του
τῇ παλάμῃ, σεαυτὸν τοῦ Προδρόμου, * καὶ ἔσωσας ἐκ Προδρόμου * και έσωσες από την πλάνη των ανθρώπων το γέ-
τῆς πλάνης, τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος· * διό σε ἱκετεύο- νος· * γι’ αυτό σε ικετεύουμε· Σῶσον τὸν κόσμον σου.
μεν· Σῶσον τὸν κόσμον σου.
Δόξα. Καὶ νῦν. Τὸ αὐτό.
Ἀντίφωνον Α´.
Ἐκ νεότητός μου * πολλὰ πολεμεῖ με πάθη· * ἀλλ᾿ αὐτὸς Από τη νεότητά μου πολλά με πολεμούν πάθη, αλλά εσύ Σωτήρα
ἀντιλαβοῦ, * καὶ σῶσον Σωτήρ μου. (δίς) μου, ανάλαβέ με και σώσε με.

Οἱ μισοῦντες Σιών, * αἰσχύνθητε ἀπὸ τοῦ Κυρίου· * ὡς Όσοι μισείτε τη Σιών, θα λάβετε αισχύνη από τον Κύριο· διότι,
χόρτος γάρ, πυρὶ * ἔσεσθε ἀπεξηραμένοι. (δίς) όπως το χορτάρι ξεραίνει τη φωτιά, έτσι θα αποξηρανθείτε.

Δόξα.
Ἁγίῳ Πνεύματι * πᾶσα ψυχὴ ζωοῦται, * καὶ καθάρσει ∆ιά του Αγίου Πνεύματος κάθε ψυχή ζωοποιείται και υψώνεται
ὑψοῦται, * λαμπρύνεται, * τῇ τριαδικῇ μονάδι * ἱερο- με κάθαρση· λαμπρύνεται από την Αγία Τριάδα με τρόπο μυστι-
κρυφίως. κό.

Καὶ νῦν.
Ἁγίῳ Πνεύματι, * ἀναβλύζει τὰ τῆς χάριτος ῥεῖθρα, * ∆ιά του Αγίου Πνεύματος αναβλύζουν της χάριτος τα ρείθρα,
ἀρδεύοντα, * ἅπασαν τὴν κτίσιν * πρὸς ζωογονίαν. ποτίζοντας όλη την κτίση και ζωογονώντας την.

Προκείμενον. Ψαλμὸς ριγ´ (113).


Ἡ θάλασσα εἶδε καὶ ἔφυγεν, ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ Η θάλασσα είδε και υποχώρησε, ο Ιορδάνης εστράφη προς τα
ὀπίσω. (δίς) πίσω.

Στίχ. Τί σοί ἐστι θάλασσα, ὅτι ἔφυγες καὶ σὺ Ἰορδάνη, Τι σου συνέβη θάλασσα και υποχώρησες; και σε σένα, Ιορδάνη,
2

ὅτι ἐστράφης εἰς τὰ ὀπίσω; και εστράφης προς τα πίσω;


Ἡ θάλασσα εἶδε καὶ ἔφυγεν, …
Εὐαγγέλιον. Ἐκ τοῦ κατὰ Μᾶρκον (α´ 9-11).
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆς Γα-
λιλαίας καὶ ἐβαπτίσθη ὑπὸ Ἰωάννου εἰς τὸν Ἰορδάνην.
Καὶ εὐθέως ἀναβαίνων ἀπὸ τοῦ ὕδατος εἶδε σχιζομένους
τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὸ Πνεῦμα ὡσεὶ περιστερὰν κατα-
βαῖνον ἐπ᾿ αὐτόν· καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῶν οὐρανῶν· Σὺ
εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν σοὶ εὐδόκησα.
Ν’ ψαλμός. Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου
...
Δόξα. Ἦχος β´.
Τὰ σύμπαντα σήμερον ἀγαλλιάσθω.* Χριστὸς ἐφάνη ἐν Τα σύμπαντα σήμερα ας αγαλλιούν. * Ο Χριστός εφάνη στον
Ἰορδάνη. Ιορδάνη.

Καὶ νῦν. Τὸ αὐτό.


Στίχ. Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, καὶ
κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ
ἀνόμημά μου.
Ἰδιόμελον. Ἦχος πλ. β´. Θεοφάνους.
Θεὸς Λόγος ἐπεφάνη ἐν σαρκί, * τῷ γένει τῶν ἀνθρώ- Ο Θεός Λόγος επεφάνη σωματικώς * στο γένος των ανθρώπων.
πων· * ἵστατο βαπτισθῆναι ἐν Ἰορδάνῃ, * καὶ ἔλεγε πρὸς * Στεκόταν να βαπτισθεί στον Ιορδάνη * και έλεγε προς αυτόν ο
αὐτὸν ὁ Πρόδρομος. * Πῶς ἐκτείνω χεῖρα, * καὶ ἅψωμαι Πρόδρομος: * «Πώς να απλώσω το χέρι * και να αγγίξω κορυφή
κορυφῆς κρατούσης τὰ σύμπαντα; * Εἰ καὶ ἐκ Μαρίας που συγκρατεί τα σύμπαντα; * Αν και εγεννήθης ως βρέφος απ’
ὑπάρχεις βρέφος, * ἀλλ᾿ οἶδά σε Θεὸν προαιώνιον· * ἐπὶ τη Μαρία, * όμως το ξέρω ότι είσαι Θεός προαιώνιος· * πάνω
γῆς βαδίζεις, ὁ ὑμνούμενος ὑπὸ τῶν Σεραφίμ· * καὶ στη γη βαδίζεις, συ που υμνείσαι από τα Σεραφίμ· * και δούλος
όντας * τον δεσπότη μου δεν ξέρω πώς να βαπτίσω. * Ακατάλη-
δοῦλος Δεσπότην, * βαπτίζειν οὐ μεμάθηκα. * Ἀκατάλη-
πτε Κύριε, δόξα Σοι.
πτε Κύριε, δόξα Σοι.
Κανὼν Κοσμᾶ τοῦ Μελωδοῦ·
ᾨδὴ α´. Ἦχος β´. Ὁ Εἱρμός.
Βυθοῦ ἀνεκάλυψε πυθμένα, * καὶ διὰ ξηρᾶς οἰκείους Του βυθού αποκάλυψε τον πυθμένα * και δια της ξηράς τους
ἕλκει, * ἐν αὐτῷ κατακαλύψας ἀντιπάλους, * ὁ κραταιὸς δικούς του σώζει * κατακαλύπτοντας σ’ αυτόν τους αντιπάλους,
ἐν πολέμοις Κύριος· ὅτι δεδόξασται. * ο κραταιός στους πολέμους Κύριος· «ὅτι δεδόξασται».

Ἀδὰμ τὸν φθαρέντα ἀναπλάττει, * ῥείθροις Ἰορδάνου Τον Αδάμ τον φθαρέντα αναπλάττει * στα ρείθρα του Ιορδάνου
καὶ δρακόντων, * κεφαλὰς ἐμφωλευόντων διαθλάττει, * και των δρακόντων * τις κεφαλές, που εκεί φώλιαζαν, συντρίβει,
ὁ Βασιλεὺς τῶν αἰώνων Κύριος· ὅτι δεδόξασται. * ο Βασιλεύς των αιώνων Κύριος· «ὅτι δεδόξασται».

Πυρὶ τῆς Θεότητος ἀΰλῳ, * σάρκα ὑλικὴν ἠμφιεσμένος, * Εκείνος που στο άυλο πυρ της θεότητός Του * ενδύθηκε υλική
Ἰορδάνου περιβάλλεται τὸ νᾶμα, * ὁ σαρκωθεὶς ἐκ Παρ- σάρκα, * περιβάλλεται με το νάμα του Ιορδάνου, * ο σαρκωθείς
θένου Κύριος· ὅτι δεδόξασται. εκ Παρθένου Κύριος· «ὅτι δεδόξασται».

Τὸν ῥύπον ὁ σμήχων τῶν ἀνθρώπων, * τούτοις καθαρ- Εκείνος που καθαρίζει τον ρύπο των ανθρώπων, * για χάρη τους
θεὶς ἐν Ἰορδάνῃ, * οἷς θελήσας ὡμοιώθη ὃ ἦν μείνας, * καθαιρόμενος στον Ιορδάνη * εκουσίως ομοιώθηκε με αυτούς
τοὺς ἐν σκότει φωτίζει Κύριος· ὅτι δεδόξασται. μένοντας ό,τι ήταν· * τους σκοτισμένους φωτίζει ο Κύριος· «ὅτι
δεδόξασται».
Ἕτερος Ἰαμβικός, Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ·
ᾨδὴ α´. Ἦχος β´. Ὁ Εἱρμός.
» Στείβει θαλάσσης, κυματούμενον σάλον, Βαδίζει ο Ισραήλ στον τρικυμισμένο σάλο
» Ἤπειρον αὖθις, Ἰσραὴλ δεδειγμένον. της θάλασσας, που ξάφνου ξηρά εφάνη.
» Μέλας δὲ πόντος, τριστάτας Αἰγυπτίων, Και το μαύρο πέλαγος τους Αιγύπτιους στρατηλάτες
» Ἔκρυψεν ἄρδην, ὑδατόστρωτος τάφος, τους εκάλυψε πλήρως σαν υδάτινος τάφος,
» Ῥώμῃ κραταιᾷ, δεξιᾶς τοῦ Δεσπότου. (δίς) με την κραταιά δύναμη της δεξιάς του δεσπότου.

Δόξα.
Ὄρθρου φανέντος, τοῖς βροτοῖς σελασφόρου, Όταν όρθρος φωτεινός στους ανθρώπους εφάνη
Νῦν ἐξ ἐρήμου, πρὸς ῥοὰς Ἰορδάνου. τώρα από την έρημο στα νερά του Ιορδάνη,
Ἄναξ ὑπέσχες, ἡλίου σὸν αὐχένα, βασιλεύ, έσκυψες τον αυχένα σου, του ηλίου,
Χώρου ζοφώδους, τὸν Γενάρχην ἁρπάσαι, από ζοφώδη τόπο τον γενάρχη για ν’ αρπάξης
και να καθάρεις από κάθε ρύπο την κτίση.
3

Ῥύπου τε παντός, ἐκκαθᾶραι τὴν κτίσιν.


Καὶ νῦν.
Ἄναρχε ῥείθροις, συνταφέντα σοι Λόγε, Άναρχε Λόγε, αυτόν που θάπτεται στα νερά μαζί σου
Νέον περαίνεις, τὸν φθαρέντα τῇ πλάνῃ, τον ανακαινίζεις, τον πριν φθαρμένο από την πλάνη,
Ταύτην ἀφράστως, πατρόθεν δεδεγμένος, αυτήν δεχόμενος απ’ τον Πατέρα αφράστως
Ὄπα κρατίστην· Οὗτος ἠγαπημένος, την πανίσχυρη φωνή: «αυτός αγαπημένος
Ἶσός τέ μοι Παῖς, χρηματίζει τὴν φύσιν. Υιός μου υπάρχει, αλλά και ίσος στη φύση».

ᾨδὴ γ´. Ὁ Εἱρμός.


» Ἰσχὺν ὁ διδούς, τοῖς Βασιλεῦσιν ἡμῶν Κύριος, * καὶ Εκείνος που δίνει την ισχύ στους βασιλείς μας, ο Κύριος, * και
κέρας χριστῶν αὑτοῦ ὑψῶν, * Παρθένου ἀποτίκτεται· που υψώνει τη δύναμη των χρισμένων από αυτόν, * εκ της
μολεῖ δὲ πρὸς τὸ Βάπτισμα· * διὸ πιστοὶ βοήσωμεν· * Παρθένου γεννάται και έρχεται προς το βάπτισμα· * γι’ αυτό
Οὐκ ἔστιν ἅγιος, ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν, * καὶ οὐκ ἔστι δίκαι- πιστοί ας αναφωνήσουμε: * «ούκ έστιν Άγιος ως ο Θεός ημών,
ος, πλήν σου Κύριε. (δίς) και ούκ έστι δίκαιος, πλήν σου Κύριε».

Στειρεύουσα πρίν, ἠτεκνωμένη δεινῶς * σήμερον, Εσύ που πριν ήσουν στείρα, και εντελώς άτεκνη * σήμερα ευ-
εὐφραίνου Χριστοῦ ἡ Ἐκκλησία· * δι᾿ ὕδατος καὶ Πνεύ- φραίνου, η εκκλησία του Χριστού· * γιατί από ύδωρ και άγιο
ματος, υἱοὶ γάρ σοι γεγέννηνται, ἐν πίστει ἀνακράζο- Πνεύμα * πνευματικά γεννιούνται τέκνα σου * με πίστη αναφω-
ντες· * Οὐκ ἔστιν ἅγιος, ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν, * καὶ οὐκ ἔστι νώντας σου: * «ούκ έστιν Άγιος ως ο Θεός ημών, και ούκ έστι
δίκαιος, πλήν σου Κύριε. δίκαιος, πλήν σου Κύριε».

Μεγάλῃ φωνῇ, ἐν τῇ ἐρήμῳ βοᾷ Πρόδρομος· * Χριστοῦ Με φωνή μεγάλη βοά στην έρημο ο Πρόδρομος: * «του Χριστού
ἑτοιμάσατε ὁδούς, * καὶ τρίβους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, εὐθείας ετοιμάστε τις οδούς * και τις τρίβους του Θεού ημών ευθείες
ἀπεργάσασθε, ἐν πίστει ἀνακράζοντες· * Οὐκ ἔστιν κάντε τις * με πίστη αναφωνώντας: * «ούκ έστιν Άγιος ως ο
ἅγιος, ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν, * καὶ οὐκ ἔστι δίκαιος, πλήν σου Θεός ημών, και ούκ έστι δίκαιος, πλήν σου Κύριε».
Κύριε.
Ἰαμβικός.
» Ὅσοι παλαιῶν, ἐκλελύμεθα, βρόχων, Όσοι λυθήκαμε από τα αρχαία δεσμά μας
» Βορῶν λεόντων, συντεθλασμένων μύλας, τώρα που των παμφάγων λεόντων συντρίφτηκαν τα δόντια,
» Ἀγαλλιῶμεν, καὶ πλατύνωμεν στόμα, ας ευφρανθούμε κι ας ανοίξουμε το στόμα
» Λόγῳ πλέκοντες, ἐκ λόγων μελῳδίαν, στον Λόγο πλέκοντας μελωδία από λόγους·
» ᾯ τῶν πρὸς ἡμᾶς, ἥδεται δωρημάτων. (δίς) με αυτό περισσότερο χαίρεται απ’ όσα μας έδωσε δώρα.

Δόξα.
Νέκρωσιν ὁ πρίν, ἐμφυτεύσας τῇ κτίσει, Εκείνος που πριν φύτευσε τη νέκρωση στην Κτίση
Θηρὸς κακούργου, σχηματισθεὶς εἰς φύσιν, παίρνοντας τη μορφή ενός κακούργου θηρίου
Ἐπισκοτεῖται, σαρκικῇ παρουσίᾳ. παγιδεύεται από τη σωματική μορφή του ∆εσπότου.
Ὄρθρῳ φάναντι, προσβαλὼν τῷ Δεσπότῃ, Και τον χτυπά, αυτόν που ήλθε ως όρθρος
Φλᾶν τὴν ἑαυτοῦ, δυσμενεστάτην κάραν. να συντρίψει το δικό του απαίσιο κεφάλι.

Καὶ νῦν.
Ἕλκει πρὸς αὐτὸν τὴν θεόδμητον φύσιν, Έλκει κοντά του την θεόπλαστη φύση
Γαστρὸς τυράννου, συγκεχωσμένην ὅροις· πού είχε στα έγκατα καταχωθεί του τυράννου·
Γεννᾷ τε αὖθις, γηγενῶν ἀναπλάσει. και την γεννά ξανά με την ανάπλαση των ανθρώπων
Ἔργον φέριστον, ἐκτελῶν ὁ Δεσπότης· ένδοξο έργο εκτελώντας ο δεσπότης·
Ἷκται γὰρ αὐτήν, ἐξαλεξῆσαι θέλων. γιατί ήλθε θέλοντας εκείνην να βοηθήσει.

Ἡ Ὑπακοή. Ἦχος πλ. α´.


Ὅτε τῇ Ἐπιφανείᾳ σου ἐφώτισας τὰ σύμπαντα, τότε ἡ Όταν με την επιφάνειά Σου εφώτισες τα σύμπαντα, τότε η αλ-
ἁλμυρὰ τῆς ἀπιστίας θάλασσα ἔφυγε, καὶ ὁ Ἰορδάνης μυρή της απιστίας θάλασσα υποχώρησε, και ο Ιορδάνης, που
κάτω ῥέων ἐστράφη, πρὸς οὐρανὸν ἀνυψῶν ἡμᾶς· ἀλλὰ φύσει προς τα κάτω ρέει, όμως εστράφη προς τα πίσω και τώρα
τῷ ὕψει τῶν θείων ἐντολῶν σου, συντήρησον Χριστὲ ὁ μας ανυψώνει· αλλά με το ύψος των θείων εντολών σου συντή-
Θεός, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς. ρησέ μας, Χριστέ ο Θεός, «πρεσβείαις της Θεοτόκου και ελέησον
ημάς».
Κοντάκιον, Ἦχος δ´. Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ.
Ἐπεφάνης σήμερον τῇ οἰκουμένῃ, * καὶ τὸ φῶς σου Κύ- Επεφάνης σήμερα στην οικουμένη * και το φως σου, Κύριε, ως
ριε, ἐσημειώθη ἐφ᾿ ἡμᾶς, * ἐν ἐπιγνώσει ὑμνοῦντάς σε· * θείο σημείο δόθηκε σε μας * που με επίγνωση σε υμνούμε. *
Ἦλθες ἐφάνης τὸ Φῶς τὸ ἀπρόσιτον. «Ήλθες, εφάνης το φως το απρόσιτον».

Ὁ Οἶκος.
Τῇ Γαλιλαίᾳ τῶν Ἐθνῶν, * τῇ τοῦ Ζαβουλὼν χώρᾳ, καὶ Στη Γαλιλαία των εθνών, * στη χώρα του Ζαβουλών και στη γη
τοῦ Νεφθαλεὶμ γαίᾳ, * ὡς εἶπεν ὁ Προφήτης, * φῶς μέγα του Νεφθαλείμ, * όπως είπε ο προφήτης, * ως μέγα φως έλαμψε
ἔλαμψε Χριστός· * τοῖς ἐσκοτισμένοις φαεινὴ ὤφθη ο Χριστός. * Στους σκοτισμένους τότε φάνηκε φωτεινή αυγή, *
4

αὐγή, * ἐν Βηθλεὲμ ἀστράπτουσα· * μᾶλλον δὲ ἐκ Μαρί- που απαστράπτει στη Βηθλεέμ. * Ή μάλλον ο Κύριος, που γεν-
ας ὁ Κύριος * πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ ἀνατέλλει τὰς ἀκτῖνας, νήθηκε από τη Μαρία, * σε όλη την οικουμένη ανατέλλει τις α-
* ὁ Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης. * Διὸ οἱ ἐξ Ἀδὰμ γυμνοί, * κτίνες του, * ο ήλιος της δικαιοσύνης. * Γι’ αυτό οι απόγονοι του
δεῦτε πάντες ὑποδύωμεν αὐτόν, ἵνα θαλφθῶμεν· * σκέπη Αδάμ, οι γυμνοί, * ας ενδυθούμε αυτόν να νιώσουμε θαλπωρή· *
γὰρ γυμνῶν, καὶ αἴγλη ἐσκοτισμένων, * ἦλθες ἐφάνης τὸ διότι ως σκέπη γυμνών και φως των εσκοτισμένων, * «ήλθες,
εφάνης το φως το απρόσιτον».
Φῶς τὸ ἀπρόσιτον.
Συναξάριον.
Τῇ Ϛ´ τοῦ αὐτοῦ μηνός, τὰ Ἅγια Θεοφάνεια τοῦ Κυρίου
καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Στίχοι.
Τοὺς οὐρανοὺς Βάπτισμα τοῦ Χριστοῦ σχίσαν, Το βάπτισμα του Χριστού, που έσχισε τους ουρανούς,
Τοὺς αὐτὸ μὴ χραίνοντας ἔνδον εἰσάγει. όσους δεν το μολύνουν τους εισάγει μέσα σ’ αυτούς.
Βάπτισεν ἐν ποταμῷ Χριστὸν Πρόδρομος κατὰ ἕκτην. Βάπτισε στον ποταμό τον Χριστό ο Πρόδρομος κατά την έκτη.

Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ἀμήν.
ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ (Πεζαὶ καὶ ἰαμβικαί)
ᾨδὴ α´. Ἦχος β´.
Βυθοῦ ἀνεκάλυψε πυθμένα * καὶ διὰ ξηρᾶς οἰκείους Του βυθού αποκάλυψε τον πυθμένα * και δια της ξηράς τους
ἕλκει, * ἐν αὐτῷ κατακαλύψας ἀντιπάλους, * ὁ κραταιὸς δικούς του σώζει * κατακαλύπτοντας μέσα σ’ αυτόν τους αντι-
* ἐν πολέμοις Κύριος· * ὅτι δεδόξασται. πάλους, * ο κραταιός στους πολέμους Κύριος· «ὅτι δεδόξασται».

Ἰαμβική.
Στείβει θαλάσσης * κυματούμενον σάλον, Βαδίζει ο Ισραήλ στον τρικυμισμένο σάλο
Ἤπειρον αὖθις, * Ἰσραήλ, δεδειγμένον. της θάλασσας, που ξάφνου ξηρά εφάνη.
Μέλας δὲ πόντος * τριστάτας Αἰγυπτίων Και το μαύρο πέλαγος τους Αιγύπτιους στρατηλάτες
Ἔκρυψεν ἄρδην * ὑδατόστρωτος τάφος τους εκάλυψε πλήρως σαν υδάτινος τάφος,
Ῥώμῃ κραταιᾷ * δεξιᾶς τοῦ Δεσπότου. με την κραταιά δύναμη της δεξιάς του δεσπότου.

ᾨδὴ γ´.
Ἰσχὺν ὁ διδοὺς * τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν Κύριος * καὶ Εκείνος που δίνει την ισχύ στους βασιλείς μας, ο Κύριος, * και
κέρας χριστῶν αὐτοῦ ὑψῶν, * Παρθένου ἀποτίκτεται, * που υψώνει τη δύναμη των χρισμένων από αυτόν * εκ της Παρ-
μολεῖ δὲ πρὸς τὸ βάπτισμα· * διό, πιστοί, βοήσωμεν· * θένου γεννάται και έρχεται προς το βάπτισμα· * γι’ αυτό πιστοί
Οὐκ ἔστιν ἅγιος * ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν * καὶ οὐκ ἔστι δίκαιος ας αναφωνήσουμε: * «ούκ έστιν Άγιος ως ο Θεός ημών, και ούκ
* πλήν σου, Κύριε. έστι δίκαιος, πλήν σου Κύριε».

Ἰαμβική.
Ὅσοι παλαιῶν * ἐκλελύμεθα βρόχων, Όσοι λυθήκαμε από τα αρχαία δεσμά μας
Βορῶν λεόντων * συντεθλασμένων μύλας, τώρα που των παμφάγων λεόντων συντρίφτηκαν τα δόντια,
Ἀγαλλιῶμεν * καὶ πλατύνωμεν στόμα, ας ευφρανθούμε κι ας ανοίξουμε το στόμα
Λόγῳ πλέκοντες * ἐκ λόγων μελῳδίαν, στον Λόγο πλέκοντας μελωδία από λόγους·
ᾯ τῶν πρὸς ἡμᾶς * ἥδεται δωρημάτων. με αυτό περισσότερο χαίρεται απ’ όσα μας έδωσε δώρα.

ᾨδὴ δ´.
Ἀκήκοε, Κύριε, φωνῆς σου, ὃν εἶπας, * Φωνὴ βοῶντος Άκουσε, Κύριε, τη φωνή σου εκείνος, για τον οποίο είπες * «φω-
ἐν ἐρήμῳ, * ὅτε ἐβρόντησας * πολλῶν ἐπὶ ὑδάτων, * τῷ νή βοώντος εν τη ερήμω», * τότε που βρόντησες πάνω σε πολ-
σῷ μαρτυρούμενος Υἱῷ· * ὅλος γεγονὼς τοῦ παρόντος * λά ύδατα * δίνοντας μαρτυρία για τον Υιό σου· * και γενόμενος
Πνεύματος δὲ ἐβόησε· * Σὺ εἶ Χριστός, * Θεοῦ σοφία καὶ πλήρης του αγίου Πνεύματος, * που ήταν παρόν, αναφώνησε: *
δύναμις. «Συ ει Χριστός, Θεού σοφία και δύναμις».

Ἰαμβική.
Πυρσῷ καθαρθεὶς * μυστικῆς θεωρίας, Από το πυρ κεκαθαρμένος της μυστικής θεωρίας
Ὑμνῶν προφήτης * τὴν βροτῶν καινουργίαν, υμνώντας ο προφήτης την ανακαίνιση των ανθρώπων
Ῥήγνυσι γῆρυν * Πνεύματι κροτουμένην, υψώνει φωνή που αντηχεί από το άγιο Πνεύμα
Σάρκωσιν ἐμφαίνουσαν * ἀρρήτου Λόγου, και φανερώνει την σάρκωση του αρρήτου Λόγου·
ᾯ τῶν δυναστῶν * τὰ κράτη συνετρίβη. που από αυτόν συντρίβονται των δυναστών τα κράτη.

ᾨδὴ ε´.
Ἰησοῦς ὁ ζωῆς ἀρχηγὸς * λῦσαι τὸ κατάκριμα ἥκει * Ο Ιησούς, ο αρχηγός της ζωής, * έρχεται να λύσει την καταδίκη
Ἀδὰμ τοῦ πρωτοπλάστου· * καθαρσίων δὲ ὡς Θεὸς μὴ * του Αδάμ του πρωτοπλάστου. * Κι ενώ ως Θεός την κάθαρση
5

δεόμενος, * τῷ πεσόντι καθαίρεται * ἐν τῷ Ἰορδάνῃ· * δεν έχει ανάγκη, * όμως χάριν του πεσόντος καθαίρεται στον
ἐν ᾧ τὴν ἔχθραν κτείνας, * ὑπερέχουσαν πάντα νοῦν * Ιορδάνη· * εκεί κατέλυσε την έχθρα * και χαρίζει σε όλους την
εἰρήνην χαρίζεται. ειρήνη * που ξεπερνά κάθε νου και διάνοια.

Ἰαμβική.
Ἐχθροῦ ζοφώδους * καὶ βεβορβορωμένου, Από εχθρού ζοφερού και βορβορώδους το φαρμάκι
Ἰὸν καθάρσει * Πνεύματος λελουμένοι, με την κάθαρση του Πνεύματος καθαρισμένοι
Νέαν προσωρμίσθημεν * ἀπλανῆ τρίβον, σε νέα ασφαλή οδηγηθήκαμε τρίβο
Ἄγουσαν ἀπρόσιτον * εἰς θυμηδίαν, που φέρνει σε απρόσιτη, για τους πολλούς, ευφροσύνη,
Μόνοις προσιτήν, * οἷς Θεὸς κατηλλάγη. προσιτή μόνο σε όσους ο Θεός μαζί τους συμφιλιώθη.

ᾨδὴ στ´.
Ἡ φωνὴ τοῦ Λόγου, * ὁ λύχνος τοῦ φωτός, ὁ ἑωσφόρος, Η φωνή του Λόγου, * ο λύχνος του φωτός, το εωθινό αστέρι, *
* ὁ τοῦ ἡλίου Πρόδρομος, * ἐν τῇ ἐρήμῳ * Μετανοεῖτε, ο Πρόδρομος του ηλίου, μέσα στην έρημο * σε όλους βοά τους
πᾶσι βοᾷ τοῖς λαοῖς, * καὶ προκαθαίρεσθε· * ἰδοὺ γὰρ λαούς: * «Μετανοείτε και προκαθαρθείτε. * Γιατί ιδού, ήλθε ο
πάρεστι Χριστὸς * ἐκ φθορᾶς τὸν κόσμον λυτρούμενος. Χριστός, * εκ φθοράς τον Κόσμον λυτρούμενος».

Ἰαμβική.
Ἱμερτὸν ἐξέφηνε * σὺν πανολβίῳ «Αγαπητό» φανέρωσε με πανευφρόσυνο ήχο
Ἤχῳ Πατήρ, * ὃν γαστρὸς ἐξηρεύξατο. ο Πατέρας αυτόν που εγέννησε ανάρχως.
Ναί, φησίν, οὗτος * συμφυὴς γόνος πέλων, «Ναι», λέει, «αυτός, ενώ είναι ομοούσιος Υιός μου,
Φώταυγος ἐξώρουσεν * ἀνθρώπων γένους, ολόφωτος εξόρμησε απ’ των ανθρώπων το γένος.
Λόγος τέ μου ζῶν * καὶ βροτὸς προμηθείᾳ. Και Λόγος μου ζών αλλά και άνθρωπος, από φιλανθρωπία».

ᾨδὴ ζ´.
Νέους εὐσεβεῖς * καμίνῳ πυρὸς προσομιλήσαντας * δια- Τους ευσεβείς νέους * που ενώθηκαν με την κάμινο του πυρός,
συρίζον πνεῦμα δρόσου * ἀβλαβεῖς διεφύλαξε * καὶ θεί- * το πνεύμα της δρόσου, που σαν σύριγγα ηχούσε, * αβλαβείς
ου ἀγγέλου συγκατάβασις· * ὅθεν ἐν φλογὶ δροσιζόμενοι τους φύλαξε, * κυρίως όμως η κάθοδος του θείου Αγγγέλου μαζί
* εὐχαρίστως ἀνέμελπον· * Ὑπερύμνητε, * ὁ τῶν πατέ- τους· * γι’ αυτό και μες στις φλόγες δροσιζόμενοι * με χαρά
ρων Κύριος * καὶ Θεὸς εὐλογητὸς εἶ. υμνωδούσαν: * «Υπερύμνητε, ο των Πατέρων Κύριος, * και Θε-
ός ευλογητός εί».
Ἰαμβική.
Ἔφλεξε ῥείθρῳ * τῶν δρακόντων τὰς κάρας, Κατέφλεξε στο νερό τις κεφαλές των δρακόντων
Ὁ τῆς καμίνου * τὴν μετάρσιον φλόγα, εκείνος που κατεύνασε της καμίνου την υψωμένη φλόγα
Νέους φέρουσαν * εὐσεβεῖς κατευνάσας· που έφερε μέσα της τους ευσεβείς νέους.
Τὴν δυσκάθεκτον * ἀχλὺν ἐξ ἁμαρτίας Και την πυκνή, αδιάλυτη ομίχλη της αμαρτίας
Ὅλην πλύνει δὲ * τῇ δρόσῳ τοῦ Πνεύματος. όλη την ξεπλένει με τη δροσιά του Πνεύματος.

ᾨδὴ η´.
Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν καὶ προσκυνοῦμεν τὸν Κύριον.
Μυστήριον παράδοξον * ἡ Βαβυλῶνος ἔδειξε κάμινος * Μυστήριο παράδοξο * φανέρωσε της Βαβυλώνος η κάμινος *
πηγάσασα δρόσον· * ὅτι ῥείθροις ἔμελλεν * ἄυλον πῦρ πηγάζοντας δρόσο· * γιατί έμελλε μες στα ρείθρα του άυλο πυρ
εἰσδέχεσθαι * ὁ Ἰορδάνης, καὶ στέγειν * σαρκὶ βαπτιζό- να δεχτεί ο Ιορδάνης * και να βαστάσει σωματικώς βαπτιζόμενον
μενον τὸν Κτίστην· * ὃν εὐλογοῦσι λαοὶ * καὶ ὑπερυ- τον Κτίστην· * «όν ευλογούσι Λαοί, και υπερυψούσιν, εις πάντας
ψοῦσιν * εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. τους αιώνας».

Ἰαμβική.
Ἐλευθέρα μὲν * ἡ κτίσις γνωρίζεται· Ελεύθερη μεν φανερώνεται η κτίση
Υἱοὶ δὲ φωτὸς * οἱ πρὶν ἐσκοτισμένοι. και τέκνα φωτός οι πριν εσκοτισμένοι.
Μόνος στενάζει * τοῦ σκότους ὁ προστάτης. Μόνος στενάζει του σκότους ο προστάτης.
Νῦν εὐλογείτω * συντόνως τὸν αἴτιον Τώρα ας ευλογεί ολόθυμα τον αίτιο τούτων
Ἡ πρὶν τάλαινα * τῶν ἐθνῶν παγκληρία. η πρώην δύστυχη των εθνών πανσπερμία.

***
Ὁ ἱερεύς· Τὴν Θεοτόκον καὶ μητέρα τοῦ φωτός, ἐν
ὕμνοις τιμῶντες μεγαλύνομεν.
ᾨδὴ θ´. Μεγαλυνάρια, Ἦχος β´.
Μεγάλυνον ψυχή μου, τὴν τιμιωτέραν, τῶν ἄνω στρατευμάτων.
(δίς)
Μεγάλυνον ψυχή μου, τὸν ἐν Ἰορδάνῃ, ἐλθόντα βαπτισθῆναι.
Μεγάλυνον ψυχή μου, τὸν ὑπὸ Προδρόμου, τὸ βάπτισμα λαβό-
ντα.
6

Μεγάλυνον ψυχή μου, τὸν ἐκ τῆς πατρῴας, φωνῆς μαρτυρηθέ-


ντα.
Μεγάλυνον ψυχή μου, τὸν ἕνα τῆς Τριάδος, κλίναντα τὸν
αὐχένα, καὶ βάπτισμα λαβόντα.
Προφῆτα, δεῦρο πρός με, ἔκτεινον τὴν χεῖρα, καὶ βάπτισόν με
τάχος.
Προφῆτα, ἄφες ἄρτι, καὶ βάπτισόν με θέλων· πληρῶσαι καὶ
γὰρ ἦλθον, πᾶσαν δικαιοσύνην.
Ἕτερα εἰς τὸν Ἰαμβικὸν Κανόνα.
Σήμερον ὁ Δεσπότης, κλίνει τὸν αὐχένα, χειρὶ τῇ τοῦ Προδρό-
μου.
Σήμερον Ἰωάννης, βαπτίζει τὸν Δεσπότην, ἐν ῥείθροις Ἰορδά-
νου.
Σήμερον ὁ Δεσπότης, νάμασιν ἐνθάπτει, βροτῶν τὴν ἁμαρτίαν.
Σήμερον ὁ Δεσπότης, ἄνωθεν μαρτυρεῖται, Υἱὸς ἠγαπημένος.
Σήμερον ὁ Δεσπότης, ἦλθεν ἁγιάσαι, τὴν φύσιν τῶν ὑδάτων.
Σήμερον ὁ Δεσπότης, τὸ βάπτισμα λαμβάνει, ὑπὸ χειρὸς Προ-
δρόμου.
Δόξα.
Μεγάλυνον ψυχή μου, τῆς τρισυποστάτου, καὶ ἀδιαιρέτου,
Θεότητος τὸ κράτος.
Καὶ νῦν.
Μεγάλυνον ψυχή μου, τὴν λυτρωσαμένην, ἡμᾶς ἐκ τῆς κατά-
ρας.
Ὁ Εἱρμός.
» Ἀπορεῖ πᾶσα γλῶσσα, εὐφημεῖν πρὸς ἀξίαν· * ἰλιγγιᾷ Αδυνατεί κάθε γλώσσα να σ’ ευφημεί επαξίως· * ιλιγγιά ο νους
δὲ νοῦς καὶ ὑπερκόσμιος, ὑμνεῖν σε Θεοτόκε· * ὅμως και των αγγέλων ακόμα στο να σε υμνεί, Θεοτόκε. * Όμως, αγα-
ἀγαθὴ ὑπάρχουσα, τὴν πίστιν δέχου· * καὶ γὰρ τὸν πό- θή καθώς είσαι, δέξου την πίστη, * γιατί εσύ γνωρίζεις τον ένθεό
θον οἶδας, τὸν ἔνθεον ἡμῶν· * σὺ γὰρ Χριστιανῶν εἶ μας πόθο. * Συ είσαι των Χριστιανών η προστάτις, σε μεγαλύνο-
προστάτις, σὲ μεγαλύνομεν. μεν.

Δαυῒδ πάρεσο, Πνεύματι τοῖς φωτιζομένοις· * Νῦν προ- ∆αβίδ, έλα πνευματικώς στους δια του βαπτίσματος φωτιζομέ-
σέλθετε, ᾄδε, πρὸς Θεόν, ἐν πίστει λέγων φωτίσθητε· * νους * και ψάλλε: «ελάτε τώρα προς τον Θεό, με πίστη φωτι-
οὗτος ὁ πτωχὸς ἐκέκραξεν Ἀδὰμ ἐν πτώσει· * καὶ γὰρ σθείτε». * Αυτός ο πτωχός, δηλαδή ο Αδάμ, έκραξε μέσα στην
αὐτοῦ εἰσήκουσε Κύριος ἐλθών, * ῥείθροις τοῦ Ἰορδά- πτώση του * και ο Κύριος τον εισήκουσε και ήλθε * και στα ρεί-
νου, φθαρέντα δὲ ἀνεκαίνισεν. θρα του Ιορδάνου * φθαρμένο τον ανεκαίνισε.

Ὁ Ἡσαΐας Λούσασθε, καὶ καθάρθητε φάσκει· * τὰς πο- Ο Ησαΐας λουστείτε και καθαρισθείτε, λέει, * τις πονηρίες βγάλτε
νηρίας ἔναντι, ἀφέλεσθε Κυρίου· * οἱ διψῶντες, ὕδωρ από πάνω σας ενώπιον του Κυρίου. * Όσοι διψάτε στο ύδωρ το
ἐπὶ ζῶν πορεύεσθε· * ῥανεῖ γὰρ ὕδωρ καινοποιὸν Χρι- ζων πορευθείτε · * γιατί θα ραντίσει με νερό που ανακαινίζει ο
στός, τοῖς προστρέχουσιν αὐτῷ ἐν πίστει, * καὶ πρὸς Χριστός * όσους προστρέχουν προς αυτόν με πίστη, * και προς
ζωὴν τὴν ἀγήρω, βαπτίζει Πνεύματι. την αγέραστη ζωή βαπτίζει με τη χάρη του Πνεύματος.

Συντηρώμεθα χάριτι, πιστοὶ καὶ σφραγῖδι· * ὡς γὰρ ὄλε- Ας διατηρούμαστε με την χάρη του Θεού και του Βαπτίσματος
θρον ἔφυγον, φλιᾶς Ἑβραῖοι πάλαι αἱμαχθείσης, * οὕτω τη σφραγίδα· * γιατί όπως τον όλεθρο τον απέφυγαν οι Εβραίοι,
καὶ ἡμῖν, ἐξόδιον τὸ θεῖον τοῦτο, * τῆς παλιγγενεσίας όταν τους αιμοταβάφτηκε παλιά το κατώφλι * έτσι και για μας το
λουτήριον ἔσται· * ἔνθεν καὶ τῆς Τριάδος, ὀψόμεθα φῶς θείο λουτρό τούτο * θα γίνει έξοδος προς την παλιγγενεσία· *
τὸ ἄδυτον. εκεί και της Τριάδος θα δούμε το φως το άδυτο.

Εἱρμὸς ἄλλος.
» Ὢ τῶν ὑπὲρ νοῦν, τοῦ τόκου σου θαυμάτων! Ω, πόσο ξεπερνούν τον νου τα θαύματα του Υιού σου!
» Νύμφη πάναγνε, Μῆτερ εὐλογημένη· Νύμφη πάναγνε, Μήτερ ευλογημένη·
» Δι᾿ ἧς τυχόντες παντελοῦς σωτηρίας, δια σού αφού λάβαμε την πλήρη σωτηρία
» Ἐπάξιον κροτοῦμεν ὡς εὐεργέτῃ, επάξιο λοιπόν σού ψάλλουμε ως ευεργέτη,
» Δῶρον φέροντες ὕμνουν εὐχαριστίας. (δίς) φέροντάς τον ως δώρο, ύμνον ευχαριστίας.

Ἴδμεν τὰ Μωσεῖ, τῇ βάτῳ δεδειγμένα, Βλέπουμε όσα δείχτηκαν στο Μωυσή με τη βάτο
Δεῦρο ξένοις θεσμοῖσιν ἐξειργασμένα· εδώ να εκπληρώνονται με παράδοξο τρόπο.
Ὡς γὰρ σέσωσται, πυρφοροῦσα Παρθένος, ∆ηλαδή πώς φυλάχθηκαν σώοι, και η πυρφόρος Παρθένος
Σελασφόρον τεκοῦσα, τὸν εὐεργέτην, όταν γέννησε τον φωτεινό ευεργέτη,
αλλά και τα ρείθρα του Ιορδάνου, που Τον δέχθηκαν εντός τους.
7

Ἰορδάνου τε, ῥεῖθρα προσδεδεγμένα.


Χρίεις τελειῶν, τὴν βρότειον οὐσίαν, Χρίεις τελειοποιώντας την ανθρώπινη φύση
Ἄναξ ἄναρχε, Πνεύματος κοινωνίᾳ, άναρχε Βασιλεύ, με του Πνεύματος την κοινωνία.
Ῥοαῖς ἀχράντοις, ἐκκαθάρας καὶ σκότους, Μες τα άχραντα ύδατα καθαίροντάς την από το σκότος
Ἰσχὺν θριαμβεύσας τε, τὴν ἐπηρμένην, και θριαμβεύοντας στην επηρμένη ισχύ του διαβόλου
Νῦν εἰς ἄληκτον, ἐξαμείβεαι βίον. τώρα σε ατελεύτητη ζωή τη μεταβάλλεις.

Εἶτα οἱ δύο εἱρμοὶ τῆς θ´ ᾠδῆς. Ἦχος β´.


Μεγάλυνον, ψυχή μου, * τὴν τιμιωτέραν * τῶν ἄνω
στρατευμάτων.
Ἀπορεῖ πᾶσα γλῶσσα * εὐφημεῖν πρὸς ἀξίαν· * ἰλιγγιᾷ Αδυνατεί κάθε γλώσσα να σ’ ευφημεί επαξίως· * ιλιγγιά ο νους
δὲ νοῦς καὶ ὑπερκόσμιος * ὑμνεῖν σε, Θεοτόκε· * ὅμως, και των αγγέλων ακόμα στο να σε υμνεί, Θεοτόκε. * Όμως, αγα-
ἀγαθὴ ὑπάρχουσα, * τὴν πίστιν δέχου· * καὶ γὰρ τὸν θή καθώς είσαι, δέξου την πίστη, * γιατί εσύ γνωρίζεις τον ένθεό
πόθον οἶδας * τὸν ἔνθεον ἡμῶν· * σὺ γὰρ Χριστιανῶν εἶ μας πόθο. * Συ είσαι των Χριστιανών η προστάτις, σε μεγαλύνο-
προστάτις· * σὲ μεγαλύνομεν. μεν.

Ἰαμβική.
Μεγάλυνον, ψυχή μου, * τὴν λυτρωσαμένην * ἡμᾶς ἐκ
τῆς κατάρας.
Ὢ τῶν ὑπὲρ νοῦν* τοῦ τόκου σου θαυμάτων,* Ω, πόσο ξεπερνούν τον νου τα θαύματα του Υιού σου!
Νύμφη πάναγνε, * Μῆτερ εὐλογημένη! Νύμφη πάναγνε, Μήτερ ευλογημένη·
Δι᾿ ἧς τυχόντες * παντελοῦς σωτηρίας, δια σού αφού λάβαμε την πλήρη σωτηρία
Ἐπάξιον κροτοῦμεν * ὡς εὐεργέτῃ, επάξιο λοιπόν σού ψάλλουμε ως ευεργέτη,
Δῶρον φέροντες * ὕμνον εὐχαριστίας. φέροντάς τον ως δώρο, ύμνον ευχαριστίας.

***
Ἐξαποστειλάριον. Ἦχος γ´.
Ἐπεφάνη ὁ Σωτήρ, * ἡ χάρις ἡ ἀλήθεια, * ἐν ῥείθροις Επεφάνη ο Σωτήρ, * η χάρις, η αλήθεια, * στα ρείθρα του Ιορ-
τοῦ Ἰορδάνου, * καὶ τοὺς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ, * καθεύδο- δάνη, * και όσους στο σκότος και τη σκιά * κοιμούνταν τους
ντας ἐφώτισε· * καὶ γὰρ ἦλθεν ἐφάνη, * τὸ φῶς τὸ ἀπρό- εφώτισε· * διοτι ήλθε, εφάνη, * το φως το απρόσιτον.
σιτον. (ἐκ γ´)
***
ΑΙΝΟΙ Ἦχος α´.
Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ
τῶν οὐρανῶν, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις. Σοὶ πρέ-
πει ὕμνος τῷ Θεῷ.
Αἰνεῖτε αὐτόν, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ· αἰνεῖτε αὐτόν,
πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ. Σοὶ πρέπει ὕμνος τῷ Θεῷ.
Στίχ. α´. Τοῦ ποιῆσαι ἐν αὐτοῖς κρῖμα ἔγγραπτον· δόξα
αὕτη ἔσται πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ.
Φῶς ἐκ φωτός, ἔλαμψε τῷ κόσμῳ * Χριστὸς ὁ Θεὸς Φως εκ φωτός έλαμψε στον κόσμο, * Χριστός ο Θεός ημών, * ο
ἡμῶν, * ὁ ἐπιφανεὶς Θεός· * τοῦτον λαοὶ προσκυνή- Θεός που επεφάνη· * «τούτον λαοί προσκυνήσωμεν».
σωμεν.
Στίχ. β´. Αἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ· αἰνεῖτε
αὐτὸν ἐν στερεώματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ.
Φῶς ἐκ φωτός, …
Στίχ. γ´. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐπὶ ταῖς δυναστείαις αὐτοῦ· αἰνεῖτε
αὐτὸν κατὰ τὸ πλῆθος τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ.
Πῶς σε Χριστέ, * δοῦλοι τὸν Δεσπότην * ἀξίως τιμή- Πώς Σε Χριστέ, * εμείς οι δούλοι τον δεσπότη * αξίως να τιμή-
σωμεν; * ὅτι ἐν τοῖς ὕδασι * πάντας ἡμᾶς ἀνεκαίνισας. σουμε; * διότι μέσα στα ύδατα * όλους μας ανεκαίνισες.
Στίχ. δ´. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος· αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν
ψαλτηρίῳ καὶ κιθάρᾳ.
Σὺ ἐν Ἰορδάνῃ βαπτισθεὶς ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, * τὰ ῥεῖθρα Όταν Συ στον Ιορδάνη εβαπτίσθης, ο Σωτήρ ημών, * τα ρείθρα
ἡγίασας, * τῇ παλάμῃ τοῦ δούλου χειροθετούμενος, * καὶ αγίασες, από την παλάμη του δούλου χειροθετούμενος * και τα
τὰ πάθη τοῦ κόσμου ἰώμενος. * Μέγα τὸ μυστήριον τῆς πάθη του κόσμου ιώμενος. * Μέγα το μυστήριο της οικονομίας
οἰκονομίας σου! * φιλάνθρωπε Κύριε, δόξα σοι. σου! * φιλάνθρωπε Κύριε, δόξα σοι.

Στίχ. ε´. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τυμπάνῳ καὶ χορῷ, αἰνεῖτε αὐτὸν


8

ἐν χορδαῖς καὶ ὀργάνῳ.


Τὸ ἀληθινὸν φῶς ἐπεφάνη, * καὶ πᾶσι τὸν φωτισμὸν δω- Το αληθινό φως επεφάνη * και σε όλους τον φωτισμό δωρίζει. *
ρεῖται· * Βαπτίζεται Χριστὸς μεθ᾿ ἡμῶν, * ὁ πάσης ἐπέ- Βαπτίζεται μαζί μας ο Χριστός, * ο πέρα από κάθε έννοια καθα-
κεινα καθαρότητος· * ἐνίησι τὸν ἁγιασμὸν τῷ ὕδατι, * ρότητος. * Εισάγει τον αγιασμό μες στο νερό * και των ψυχών
καὶ ψυχῶν τοῦτο καθάρσιον γίνεται· * ἐπίγειον τὸ φαι- τούτο η κάθαρση γίνεται. * Επίγειο μεν είναι αυτό που φαίνεται,
νόμενον, * καὶ ὑπὲρ τοὺς οὐρανοὺς τὸ νοούμενον· * διὰ * αλλά υπέρ τους ουρανούς αυτό που στ’ αλήθεια γίνεται: * μέ-
λουτροῦ σωτηρία, * δι᾿ ὕδατος τὸ Πνεῦμα· * διὰ κατα- σω του λουτρού η σωτηρία, * μέσω του ύδατος το άγιο Πνεύμα,
* μέσω της καταδύσεως η προς τον Θεόν άνοδός μας γίνεται. *
δύσεως, ἡ πρὸς Θεὸν ἡμῶν ἄνοδος γίνεται· * Θαυμάσια
Θαυμάσια τὰ ἔργα σου, Κύριε! δόξα σοι.
τὰ ἔργα σου * Κύριε! δόξα σοι.
Στίχ. Ϛ´. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν κυμβάλοις εὐήχοις, αἰνεῖτε αὐτὸν
ἐν κυμβάλοις ἀλαλαγμοῦ. Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον.
Ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις, * ῥεῖθρα περι- Αυτός που περιβάλλει τον ουρανό με νεφέλες, * σήμερα με τα
βάλλεται σήμερον τὰ Ἰορδάνεια· * καὶ τὴν ἐμὴν καθαίρε- ρείθρα περιβάλλεται του Ιορδάνη. * Και καθαίρεται την κάθαρση
ται κάθαρσιν, * ὁ τοῦ κόσμου αἴρων τὴν ἁμαρτίαν· * καὶ που ταιριάζει σε μένα, * εκείνος που αίρει του κόσμου την αμαρ-
ὑπὸ τοῦ συγγενοῦς ἄνωθεν * μαρτυρεῖται Πνεύματος, * τία. * Και από το συγγενές του Πνεύμα άνωθεν μαρτυρείται * ότι
Υἱὸς μονογενὴς ὑπάρχων τοῦ ὑψίστου Πατρός· * πρὸς είναι Υιός μονογενής του υψίστου Πατρός. * Σ’ αυτόν ας αναφω-
νήσουμε: * ««σύ που επεφάνης και μας έσωσες, * Χριστέ ο Θε-
ὃν βοήσωμεν· * Ὁ ἐπιφανεὶς καὶ σώσας ἡμᾶς, * Χριστὲ
ός ημών, δόξα σοι».
ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι.
Δόξα. Ἦχος πλ. β´. Ἀνατολίου.
Νάματα Ἰορδάνεια * περιεβάλου Σωτήρ, * ὁ ἀναβαλλό- Τα νάματα του Ιορδάνη περιεβλήθης, Σωτήρ, * συ που ενδύεσαι
μενος φῶς ὡς ἱμάτιον· * καὶ ἔκλινας κορυφὴν τῷ Προ- το φως ως ιμάτιο. * Και έσκυψες το κεφάλι στον Πρόδρομο, *
δρόμῳ, * ὁ τὸν οὐρανὸν μετρήσας σπιθαμῇ· * ἵνα ἐπι- συ που μέτρησες του ουρανού κάθε σπιθαμή. * Για να επιστρέ-
στρέψῃς κόσμον ἐκ πλάνης, * καὶ σώσῃς τὰς ψυχὰς ψεις τον κόσμο απ’ την πλάνη * και σώσεις τας ψυχάς ημών.
ἡμῶν.
Καὶ νῦν. Ἦχος β´. Ἀνατολίου.
Σήμερον ὁ Χριστός, * ἐν Ἰορδάνῃ ἦλθε βαπτισθῆναι. * Σήμερον ο Χριστός ήλθε να βαπτισθεί στον Ιορδάνη. * Σήμερον
Σήμερον Ἰωάννης ἅπτεται, * κορυφῆς τοῦ Δεσπότου. * ο Ιωάννης αγγίζει την κορυφή του ∆εσπότου. * Οι ουράνιες αγ-
Αἱ Δυνάμεις τῶν οὐρανῶν ἐξέστησαν, * τὸ παράδοξον γελικές δυνάμεις εξεπλάγησαν, * το παράδοξο βλέποντας
ὁρῶσαι μυστήριον. * Ἡ θάλασσα εἶδε καὶ ἔφυγεν· * ὁ μυστήριο. * Η θάλασσα είδε και υποχώρησε, * ο Ιορδάνης βλέ-
Ἰορδάνης ἰδὼν ἀνεστρέφετο. * Ἡμεῖς δὲ οἱ φωτισθέντες ποντας προς τα πίσω στράφηκε. * Κι εμείς που φωτισθήκαμε,
αναφωνούμε:
βοῶμεν·
Ὁ α´ χορός·
Δόξα τῷ φανέντι Θεῷ, * καὶ ἐπὶ γῆς ὀφθέντι, * καὶ φω- ∆όξα στον Θεό που φάνηκε, * καὶ έγινε ορατός στη γη, * καὶ
τίσαντι τὸν κόσμον. εφώτισε τὸν κόσμον.

***
Καὶ εὐθὺς ψάλλεται ἡ ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ
Καὶ τὸ ἀπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς·
Ἐν Ἰορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε, … (ἅπαξ).
*