You are on page 1of 24

Τ Ε Υ Χ Ο Σ 107

Φ Λ Ε Β Α Ρ Η Σ 1982
ΨΥΧΕΔΕΛΙA
Λοιπόν, τΐ γίνεται λοιπόν;
τών τοπικών άεροδρομίων. Αλ­
Ή μουνα εγώ, δηλαδή ό Άλεξ,
κι οί τρεις μου ντρούγκοι, δηλα­
δή ό Πήτ, ό Τζόρτζης κι ό Χλω-
HEAD MUSIC λά τό κακό είχε γίνει. Χώρια πού
τό raga rock, πού πρώτοι έπαι­
ξαν oi Byrds, ξεκίνησε μιάν άνευ
μός — χλωμός όνομα καί πρά­ προηγουμένου μανία ένασχόλη-
μα— καί καθόμαστε στό Κορό- Λός ‘Αντζελες - Νέα Ύόρκη - Λός Άντζελες σης μέ τό σιτάρ. (Κι ή τραγική
βα Μίλκ Μπαρ, καί στίβαμε τό είρωνία είναι πώ ς οί ίδιοι oi Byrds
ρασντοόκι μας πώς νά περά­ πραγματικότητα ώστόσο διαφέ­ μ έτό «Eight M iles High»,T0v Βάν ντελίριο παράνοιας καί ύστερίας ποτέ δέν άγγιξαν τό σιτάρ. Φω-
σουμε τό βράδυ, μέ τούτον τόν ρει πολύ ά π ’ αύτό καθώς ή χαϊ­ Νταικ Πάρκς μέ τό άριστουργη- συνειδητοποιεί πώς δέν μπορεί
κωλόκαιρο, πίσσα σκοτάδι καί
τογραφήθηκαν μόνο μαζί του
δεμένη ίντελιγκέντσια τού ρόκ- ματικό του άλμπυμ «SONG π α ρ ά νά έρθει δεύτερος... Κά­ στό οπισθόφυλλο τού «5 D»). Οί
χειμωνιά, καί άέρας μά όχι βρο-
τύπου φαίνεται ν’ άγνοεί κάτι CYCLE» (έλεγαν τότε ότι αύτό τό π ο υ έκεί χάνονται καί τά ίχνη Byrds ήταν οί πρώτοι πού σκέφ-
Χ·Ί· π ο λύ π ιό σημαντικό: Ό τι ό ήχος LP ειδικά, ήταν άδιανόητο νά τό το υ. Μέσα σέ μιά ομίχλη σχιζο­
Τό Κορόβα Μίλκ Μπάρ ήταν τηκαν νά διευρύνουν τόν φόλκ
ένα μέσου τύπου μίλκ πλάς, κι τού Σάν Φραντσίσκο ήταν ή άκούσεις «καθαρός» —χωρίς φρένειας, κλινικής παράνοιας ήχο τους άνοίγοντας τήν πόρτα
ίσως νά τό θυμάστε κιόλας πρώτη αύθεντική γλώσσα πού ό ναρκωτικές έμπειρίες— κάτι καί χαοτικής άπελπισίας πού στις άναζωογονητικές ρόκ
αδελφοί μου τί ήταν έκείνα τά Αμερικάνος ένιωθε άποκλειστι- π ο ύ , πιστέψ τε με, είναι πέρα ώς κράτησε γύρω στά δέκα χρόνια προσμίξεις. Τό πέτυχαν άν κι
μέστα, παρόλο πού άλλάζουνε κά δική του ά π ’ τόν καιρό τής πέρα λάθος) καί τό καμάρι τής χωρίς κανείς νά μπορεί νά είναι
σκόρα τά πράματα στόν καιρό έστρεψαν έναντίον του μερικούς
πρώ της Α γγλική ς εισβολής τού Καλιφόρνιας, τούς αισθησια­ βέβαιος ότι έχει παρέλθει οριστι­ πιουρίστες. Αύτό τό τελευταίο
μας, κι όλο ξεχνάμε, κι ούτε πού
1964. Μέχρι τότε δέν ύπήρχε κούς Beach Boys. Head music κά, οί έναπομείναντες Beach όμως δέν φαινόταν νά μετράει
διαβάζουμε πολύ νιουσπέι-
περς. Πουλούσανε λοιπόν μίλκ, π αρά ή Head Music (μέ ώς έπί τό ονομάστηκε ή μουσική πού έν- Boys— κλυδωνιζόμενοι πάντα— ιδιαίτερα καθώς καταποντιζό-
ύπήρχε άκόμα νόμος πού νά πλείστον άνατολίτικες έπιρροές θάρρυνε - παρώτρυνε τή χρήση κατάφεραν νά κρατήσουν μέ τά ταν μπροστά στή μεγάλη ιδιο­
τούς εμποδίζει νά ρίχνουνε κα- καί γερές δόσεις άπό σιτάρ, έλαφρών τοξικών ούσιών μέ βα­ δόντια ένα μέρος ά π ’ τή φρεσκά­ φυή τους άνακάλυψη ότι τό ρόκ
ναδυό άπό κείνα τά ωραία βέ- φόλκ καί κάντρι), ή soul άπό νέ­ σίλισσα τή μαριχουάνα. Τό δα τους, ένώ ό Μπράιαν άπελπι- έν ρόλ μπορούσε νά άναγεννήσει
τσια μέσα στό άγνό μας τό μίλκ, γρους - γιά - νέγρους (όπως καταλληλότερο παράδειγμα γιά σμένος, άπομονωμένος καί άπο-
καί τόπινες λοιπόν μέ βελοσέτ ή τις αύστηρές καί συντηρητικές
προσπαθούσε, νά τήν περιχα­ νά γίνει άντιληπτό τί άκριβώς εύ- συντονισμένος προσπαθούσε φόλκ φόρμες, μεταγγίζοντας
συνθεμέσκ ή ντρενοχρώμ, ή άλ­ νοούσαν μέ τόν όρο, θά ήταν νά
ρακώσει τό Αμερικανικό κατε­ μάταια νά σταθεί στά πόδια του νέο παθιασμένο αίμα στις φλέ­
λα καναδυό βετσάκια, πού σού
κατέβαζαν μπροστά σου τό
στημένο) —τουλάχιστον μέχρι φανταστεί κάποιος μιά 55λεπτη κι ό Μάικ Λάβ, ή δεύτερη σέ βες τους, σ ’ ένα άποτέλεσμα μέ
Μπόγο αύτοπροσώπως, καί τήν έμφάνιση τού οδοστρωτήρα έκτέλεση τού «Good Vibrations» σπουδαιότητα οργανική - συν­ πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις
όλους τούς άγιους άγγέλους, Sylvester «Sly» Stone καί τήν ένα- μέ τ ις — μέχρι τότε— άσύλληπτες θετική μονάδα τού γκρούπ, ά π ’ τις δύο πού τό άποτελούσαν
έπί ένα τέταρτο τής ώρας, π ά ­ σχόληση τού Burdon μέ τούς άρμονικές, καί τά Falsetto φωνη­ έμπλεκε στούς άτέλειωτους καί κυρίως, μέ μιά καινούρια
νω άκριβώς στή μύτη τού άρι- W ar— τό έλιτίστικο - διανοουμε- τικά τού Wilson νά χορεύουν έν­ πνευματικούς λαβύρινθους τού συναρπαστική γλώσσα. Ή τανοί
στερού σου παπουτσιού, καί νίστικο σιρκουί τής Ν. Ύόρκης αν μανιακό χορό Δερβίση γύρω, ύπερβατικού διαλογισμού.
δώστου (ρώτα καί φωτάκια μές πρώτοι «άστρικοί» ρόκερς («Mr.
μέ τούς Fugs καί λίγο άργότερα πάνω καί κάτω ά π ’ τό beat. Ό ,τ ι άπόμεινε ά π ’ τή συνεργα­ Spaceman»), οί πρώτοι head ρό­
στό μόσκι σου.
τούς Blues Project καί —γιά νά Oi Beach Boys... Ή Καλιφόρνια σία τού Γουίλσον μέ τόν Πάρκς, κερς, οί πρώτοι πού είχαν κάτι
Ά ντονι Μπάρτζες προχω ρήσουμε λίγο περισσότε­ μέ τό ύψηλότερο βιοτικό έπίπε- ήταν ένα έκπληκτικό τράκ στό
Ένα κουρδιστό Πορτοκάλι νά π ούν. Κι όλα αύτά νά παρε­
ρο — οί διάφοροι Pat Boone καί δο στόν κόσμο, ή χώρα τής άντί- άλμπουμ «SMILEY SMILE» (μέ τί­ λαύνουν κάτω ά π ’ τά έκθαμβα
εύφορη φαντασία τού RickY Nelson. φ α σης καί τών άκρων, ή πολυ­ τλο «Heroes and Villains»), τό
Η Μ πάρτζες τοποθετεί τήν
παραπάνω σκηνή σ’ ένα εφιαλτι­
HEAD MUSIC
Ό τ α ν τό 1966 oi Rolling Stones
φοβερά φιλόδοξο, έπικό
«SURF'S UP» καί μερικές δυσάρε­
μάτια σου, τρυπώντας τά αύτιά
καί κυριεύοντας τόν έγκέφαλο
μέ τις μοναδικές κάντρι άρμο­
κό καί άπώτερο μέλλον. Κι όμως στες άναμνήσεις καί γιά τούς νίες, τό μόνιμο ένρινο τιτίβισμα
έπεχείρησαν νά κυκλοφορήσουν
ή καθημερινή πραγματικότητα δύο. τής ήλεκτρικής δωδεκάχορδης
τό LP π ού έφθασε στά χέρια μας
στήν Καλιφόρνια δέν άπεΐχε καί Ό Van Dyke Parks ώστόσο δέν
σάν «AFTERMATH», μέ τόν αυ­ Rickenbacker τού ΜάκΓκουϊν καί
πολύ ά π ’ αύτό, πριν άπό 15 έπρόκειτο νά σταματήσει έδώ. τά άέρινα έξώκοσμα φωνητικά.
θεντικό τίτλο του «Could You
πάνω-κάτω χρόνια. Τό 1968 κυκλοφορεί ένα πολύ Μετά ά π ’ αύτούς δέν ήταν πιά
W alk On The yVater», ή Deccadp-
Γύρω στά τέλη τού 1965 — άπαιτητικό, πρωτοποριακό καί παράξενο νά δεις δίπλα σου σ’
νήθηκε μέτό αίτιολογικό ότι όλοι
άκριθώ ςπρΐν ά π ’ τή γέννηση τής έν όλίγοις άριστουργηματικό LP ένα ρόκ κοντσέρτο, τόν Νόρμαν
θά καταλάβαιναν πώ ς ή άναφο-
Σκηνής τής Δυτικής 'Ακτής— τά π ού προετοίμαζε έπί μία τετραε­ Μέιλερ, τόν Ά λεν Γκίνσμπεργκ ή
ρά ήταν κατευθείαν στις τότε
παραισθησιογόνα μέ βάση τήν τία , τό «SONG CYCLE». Υπάρ­ τόν Τίμοθι Λίρι. Ό Γκράμ Πάρ-
γνωστές ούσίες πού σ’ έκαναν νά
διαιθυλαμίδη τού λυσεργικού χουν τρομερά πράγματα μέσα σ ’ σονς ήρθε νά ένωθεί μαζί τους
μή νιώθεις τά πόδια σου, νά νο­ αύτό τό άλμπουμ καθώς μουσι­
όξέως (LSD) καί τά παράγωγά μίζεις π ώ ς έχεις μιά πέτρα γιά φέρνοντας τή φλόγα, τό καθαρ­
τη ς, χτύπησαν τό Σάν Φραντσί- κή καί στίχοι δένουν σ’ ένα ροκο­
κεφάλι καί νά θεωρείς τόν έαυτό τήριο κι έξω - άπό - κάθε - όριο
σκο. Καί λίγο άργότερα, άνοί-' κό πλαίσιο πού άναφέρεται σέ π άθος καί τή δαιμονισμένη φλέ­
σου π ιό έλαφρύ κι άπό π ούπου­
γωντας τό τρανζίστορ σου στό οτιδήποτε γνωστό άπό Ντεμπισί βα τού κάντρι ρόκερ. Καί τότε οί
λο. Αλλά ό δίσκος στήν Αμερι­
ραδιοσταθμό τής γειτονιάς σου, καί Ραβέλ έως Σιμπέλιους καί Byrds τσάκιζαν κόκκαλα. Κι όταν
κάνικη έκτύπωσή του περιείχε θρύλητη Εσπερία μέ τόν χρυσα­
μπορούσες ν’ άκούσειςτόν Μάρ- κατά δεύτερο λόγο Μάλερ, μέ όλοι αύτοί έφυγαν (ό Χίλμαν κι ό
τό «Paint it black» κι αύτό έφτα­ φένιο ήλιο καί τό παγωμένο σκο­
τι Μ πάλιν, τήν Γκρέις Σλίκ, τό μιά ύποψία άπό Andrews Sisters Πάρσονς στούς Burritos, κι ό
νε. Ή ιστορία πίσω άπ ’ τό «Paint τάδι, τά άνοχιτά άμάξια, τήν καί γερές δόσεις surf music.
Τζόν Σιπολίνα, τόν Τζέρι Γκαρ- it Black» ήταν άπλή: Στή διαπλα­ Κρόσμπι στούς C .S.N .) ό Μάκ
σία, τόν Μ πόμπ Γουίρ κι ένα σω­ τρελή ταχύτητα καί τήν πλέρια Τό άποτέλεσμα, άπό κάθε άπο­
στική μορφή του ήταν περισσό­ Γκουίν ξανάστησε στά πόδια του
ρό άλλους, γνήσια παιδιά τής γαλήνη, τό surfin' καί τό άνέμελο ψη φανταστικό, είσήγαγε γιά
τερο ρυθμικό καί φάνκι. Αύτό τό θρύλο βομβαρδίζοντας τούς
άνθισης τού Flower power καί Fun χέρι-χέρι μέ τήν άπόλυτη καί πρώτη φορά στούς μουσικούς
π ού συνέβη ήταν ότι σ’, ένα διά­ πάντες μέ τό «DR. BYRDS AND
μέλη τής άδελφότητας τής έλίτ θανατηφόρα μοναξιά, ή έξτρεμι- κύκλους τόν όρο art-rock. Καί
λειμμα μιάς ήχογράφησης ό M R. HYDE». Καί τό παθιασμένο
—πρώην φόλκ— κομμούνας τού στική Αμερική φτιασιδωμένη δέν ήταν μόνο αύτό... Γιατί ό
Γουάιμαν γλύστρησε πίσω ά π ’ σμίξιμο τής μανιακής κάντρι μέ
Φρίσκο, νά σού διηγούνται μα­ στήν άποθέωση τής πλαστικής Πάρκς άρχισε νά κάνει παραγω­
τό Hammond τού στούντιο τούς έξωδιαστημικούς χώρους
γεμένοι χημικά ταξίδια σέ θαυ­ της μ ά σ κα ς... Νά ό χώρος τους. γές σέ τύπους σάν τό Ράι Κούν-
προσπαθώ ντας γιά πλάκα νά ήταν πάντα έκεί...
μαστούς, καινούριους καί πολύ­ Κι ή μουσική τους ένας ύμνος τερ καί τόν Ράντι Νιούμαν καί
παρωδήσει τό παίξιμο τού στό φ ώ ς: ζωηρές άρμονίες σφι­ τόν συναντάμε άμέσως μετά στά Κώστας Λυμπερόπουλος
χρωμους κόσμους παραμυθέ­
πρώ ην μάνατζερ τών Στόουνς χταγκαλιασμένες μέ μαγικές με­ control rooms γιά τά ίΡ 'ετ ο ύ Τ ίμ
νιους, πού άνακάλυπταν καθη­
Eric Easton, πού ύπήρξε γιά με­ λωδίες, γιορταστικό κλίμα, έξω- Μ πάκλεϊ κι άκόμα σάν μουσικό
μερινά γοητευμένοι κι έκστατι-
γάλο χρονικό διάστημα έπαγ- πραγματική άπλότητα καί άμε­ στούντιο καί μέντορα στούς
κοί, φορτισμένοι μέ τήν άγνότη-
γελματίας οργανίστας. Ό Τσάρ- τρη ομορφιά, κεντημένα όλα Little Feat κι ένα σωρό άλλους.
τα , τήν περιέργεια, τόν ένθου-
λι Γουότς χωρίς νά περιμένει δεύ­ άπό ζωογόνες έπαναληπτικές Καί σάν άπλό sessionman, νωρί­
σιασμό καί τήν ειλικρίνεια μι­
τερη κουβέντα κάθησεπίσω άπ ’ γραμμές. τερα , στό «Eight Miles High».
κρού παιδιού.
τά τύμπανά του καί διάλεξε άμέ- Τό τέλος τού 1966 βρήκε τόν Ό τ α ν τό «Eight Miles High» βγή­
Καί ή ξ ε ρ ε ς σ τ ά σ ί γ ο υ ρ α
σω ς τό ρυθμό, τό γνωστό — καί Μ πράιαν Γουίλσον νά συμβιοί μέ κε στόν άέρα στά 1966, κανείς δέν
ότι όλα ήταν άλήθεια.
θρυλικό πλέον off beat του. Ό τόν Βάν Ντάικ Πάρκς — μιά εύ­ άμφέβαλε ότι έπρόκειτο γιά τόν
Τό acid rock, ή μουσική έκφραση
Μ πράιαν έπαιξε τή μελωδική θραυστη, γόνιμη κι αινιγματική ύμνο τής μαριχουάνας, κι έβρι­
- γλώσσα τής ψυχεδέλιας, ειπώ­
γραμμή στό σιτά ρ... Ό τα ν τό φιγούρα πού μόλις είχε άρχίσει σκες παντού afficionados τών
θηκε άπό μερικούς bullshiters -
Μ άιο τού ’66 τό «Paint it black» νά γίνεται γνωστή στούς μουσι­ Byrds έτοιμους νά κόψουν τό δε-
τερατολόγους δημοσιογράφους
χτύπησε στά Ερτζιανά, άνακυ- κούς κύκλους τής Δυτικής ξί τους χέρι στήν προσπάθεια νά
ότι δέν ήταν παρά ό καθρέφτης
ρήχθηκε άμέσως μιά ά π ’ τις κο­ Ακτής— νά άναπνέουν, τόν λου- σέ πείσουν ότι ό Κρόσμπι κι ό
τής πολυδιάστατης έμπειρίας
ρυφ αίες στιγμές τής Head music. λουδιασμένο άέρα πού έρχόταν Μ άκΓκουϊν προσπαθούσαν, μέ­
ένός έκστατικού χημικού ταξι­
Ό π ω ς άλλωστε καί τό «Norwe­ ά π ’ τό Φρίσκο δοκιμάζοντας κά­ σα ά π ’ τούς φαινομενικά ά-
διού, ή άναπαραγωγή τής
gian Wood» τών Beatles ή πάνω θε είδους παραισθησιογόνα, καί θώους στίχους τους, νά σού διη-
παραμορφωμένης άκουστικό-
κάτω ό,τι είχε έστω καί μιά ύπο- νά έτοιμάζουν μαζί τό «SMILE», γηθούν τις mind expanding έμ­
τητας πού έχει κάποιος κάτω
ψία άπό ήχους πού νά μοιάζουν τήν ύστατη, άναμφισβήτητη καί πειρίες τους. Ή άλήθεια ώστόσο
ά π ’ τήν έπήρεια τού LSD. Ή
νά βγαίνουν άπό σιτάρ, έκείνη οριστική κατά τόν Μπράιαν είναι πολύ διαφορετική, καθό­
τήν έποχή. άπόδειξη, ότι oi Beach Boys ήταν λου ιπτάμενη καί άφόρητα πεζή
Ή Head music ήρθε στήν Αμε­ άδιαφιλονίκητα οί πρώτοι. Μό­ — γιά μερικούς. Γιατί ό Κρόσμπι
ρική σάν φρούτο εισαγωγής άπ ’ νο πού λίγες μόλις βδομάδες έσπευσε λίγο άργότερα νά
τήν Αγγλία. 'Υπήρχαν oi Sto­ πριν τήν έπίσημη ήμερομηνία καταρρίψει τόν μύθο, δηλώνον­
nes καί oi Beatles μέ έπιρροές κυκλοφορίας τού «SMILE» τόν τα ς σέ μιά συνέντευξη ότι οί
π ού παρέπεμψαν κατευθείαν Ιούνιο τού ’67, oi Beatles ρί­ Byrds έγραψαν τό κομμάτι έντυ-
στόν Ravi Shankar («Norwegian χνουν στήν άγορά τό «SER­ πωσιασμένοι ά π ’ τά άεριωθού-
W ood») καί τό «Α Day in the life» GEANT PEPPERS», μιά δουλειά μενα τής άκροβατικής ομάδας
μαζί μέ όλο λίγο ώς πολύ τό κατά πολύ άνώτερη τού μαγευ­ τής Αμερικάνικης Α εροπορίας
«SERGEANT PEPPERS». τικού «PET SOUNDS» τών Beach π ού συνήθιζαν νά παρακολου­
Οί ’Αμερικανοί είχαν τούς Byrds Boys κι ό Μπράιαν μέσα σ’ ένα θούν ά π ’ τούς πύργους έλέγχου

2
ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ

Η ιστορία, τά ιδεολογικά ρεύ­


ματα, οί κοινωνικές δυνάμεις καί
άπό ένα τελευταίο ξέσπασμα «Αο-
Είν' ή ώρα γιά τήν τρίτη γεννιά.
πάνω άπ' όλα τό τυχαίο - περι- SAN FRANCISCO 1965-1970 Ά π ' τούς άλλους μόνο, ό Country
Joe McDonald ξεφεύγει καί στέκε­
στασιακό, κάνουν κατά καιρούς ο­
ρισμένες πόλεις τό έπίκέντρο, την ται στίς έπάλξεις, συνέχεια έξε-
καρδιά, τό Βηματοδότη μιάς ολό­ ACID ROCK .ρευνώντας, συνέχεια άναζητών-
τας, άρνητής παθιασμένος κάθε
κληρης κίνησης. Τέτοιο έμελε νά
τελευταία του πνοή ό Tonny Ben­ κής έπιδοκιμασίας καί άναγνώρι- Γκράχαμ βούτηξε άπ' τό αύτί τό κατεστημένης άξίας. Ό Joseph
γίνη τό Σάν Φραντσίσκο άπ' τόν
nett, άρχίζει νά μαθαίνει νά συνη­ σής του, στά μικρότερα κατά τά παιδί καί τού άπάντησε «ξέχνα Stalin Me Donald (όνομα πού τού
Όκτώβρη τού '65.
θίζει στήν νέα του ονομασία. «Τό πρώτα δειλά βήματά του. τήν άγάπη καί μπές στήν ούρά.» έδωσε ό συνδικαλιστής πατέρας
Τό «Φρίσκο» ήταν πάντα μιά κο­
Λίβερπουλ τής Αμερικής». Μόνο Τά γκρούπ τού Φρίσκο ώφελήθη- Τό Haight Ashbury άπό παράδει­ του), μέ background καθαρά άρι-
σμοπολίτικη πόλη. Τή δεκαετία
πού άν στό Λίβερπουλ βασίλευε καν πολύ μουσικά άπ' τό γεγονός σος τών χίππυς μετατρέπεται στερίστικο, συνέχισε έκεί πού ό­
τού '50, οί beat τό είχαν μόνιμη ά-
τό Mersey-beat, στό Φρίσκο ή Ψυ- ότι έπρεπε νά παίζουν κάθε βδο­ βαθμηδόν σέ κόλαση τών downers λοι γονάτισαν κι' άργοπέθαναν
ναφορά, πνευματικό παράδεισο
χεδέλεια σαρώνει, καθώς σέ χτυ­ μάδα καί πολλές φορές κάθε μέρα καθώς οί Αμερικάνικες μυστικές άγκαλιά μέ τό Hippie-Dream κά­
καί στέκι τους. (Ά ς προοπαθήοη
πά άπό κάθε πλευρά: Στ' αύτιά ό μπροστά σέ κοινό. Τραγουδού­ ύπηρεσίες άρχίζουν νά διοχετεύ­ που γύρω στό Woodstock.
κάποιος νά μέτρηση πόσες φορές
άναφέρεται ή πόλη σ' ένα όποιο- ήχος τών γκρούπ τού Κόλπο υ- σαν κι έπαιζαν τό δικό τους αύ- ουν τόννους ήρωίνης στούς άφε- Οί στίχοι του έμοιαζαν μέ άγριες
δήποτε βιβλίο τού Κέρουακ, τού νότες τρεμουλιαστές κι έπιμυκη- θεντικό ύλικό πού σφυρηλατήθη- λείς, άποσυντονισμένους κατοί­ δαγκωματιές καθώς έπεσήμαινε
Κόρσο, τού Γκίνσμπεργκ ή τού μένες συγχορδιές νωθρές καί χαύ­ κε μέσα στά μικρά clubs. Υ λ ο ­ κους του. τό παιχνίδι τών ρόλων καί τήν πα­
Φερλινγκέττι). Αρχές τής δεκαε­ νες, ιδανικό background γιά τις ποιούσαν τις δικές τους ιδέες κι έ­ Ή άρχή τού τέλους είναι τό φθι­ ρωδία μέ τις μάσκες πού τόν κα-
τίας τού '60 ό Λώρενς Φερλινγκέτ- «ταξιδευτικές» έμπειρίες. Στό μάτι χτιζαν τόν δικό τους ήχο. Ηταν ά­ νόπωρο τού '67 όταν οί χίππυς λούσαν νά παίξει. Ό Country Joe
τι άνοίγει στό κέντρο τής πόλης τά πόστερς καί τά λάϊτ σόους, σω­ ναρρίθμητα άλλά μπορούμε χον­ κάνουν μιά εικονική κηδεία τού είχε τό χάρισμα καί τήν κατάρα
τό βιβλιοπωλείο City Lights. Μιά στό ταξείδι στό κέντρο τού μυα­ δρικά νά τά διαιρέσουμε σέ τρεις Χιππισμού κι' άρχίζουν πληγωμέ­ τής Κασσάνδρας: Μάντεψε άλλά
συνεχώς αύξανόμενη κοινότητα λού καί ένα πεδίο τού άνοίγεται γενιές: Τήν πρώτη μέ τούς Great νοι άπ' τό θάνατο τού ονείρου, κανείς δέν τόν πίστεψε. Τά τέσσε­
beat άρχιζει νά χτίζεται γύρω του. παρθένο στίς νέες ιδέες καί τις ά- Society, τούς Mystery Trend, τούς τσακισμένοι ήθικά-ψυχικά καί σω­ ρα πρώτα άλμπουμ του παραμέ­
Οί φοιτητές τών κολλεγίων καί ναζητήσεις του Ρίκ Γκρΐφφιν (ύ- Charlatans, τούς V IP 'S, τούς Air­ ματικά άπ' τά βαρειά ναρκωτικά, νουν άκόμα διαμάντια καθώς ή
τών πανεπιστημίων τής περιοχής, πεύθυνου γιά τά έξώφυλλα τών plane καί τούς Dead. Τή δεύτερη νά έγκαταλείπουν τήν πόλη. Ή λάμψη τους άρνείται νά λιγοστέ­
άρχίζουν νά διαμαρτύρονται γιά Dead καί γιά χιλιάδες πόστερς αύ­ μέ τούς Fish τού Country Joe, τούς Σκηνή τού Φρίσκο ώστόσο πρέπει ψει μέ τό χρόνο. Τό πρώτο είναι ά­
τόν τρόπο πού κυβερνούνται οί τής τήν περιόδου) καί τού έπιτε- Quicksilver, καί τούς Moby Grape νά έπιβιώσει, πρέπει νά δείξει ότι κριβώς αύτό πού ισχυρίζεται ό τί­
λείου του. Καί στό νού ή ιδέα ότι σύν τούς Airplane καί τούς Dead σφύζει άπό ζωή όσο ποτέ πριν τλος του: «Ηλεκτρική μουσική γιά
μικρές κοινωνίες τους. Ζενίθ τής
περιορισμένης αύτής άναμέτρη- όλοι είμαστε ένα, άσύλληπτα έπι- καί τέλος τήν τρίτη, μ' όλους τούς καθώς άρπακτικά κτήνη έπενδύ- τό μυαλό καί τό σώμα». Στό δεύτε­
σης ήταν ή Free Speech movement κίνδυνο, πρωτόγνωρα ισχυρό, ά- παραπάνω σύν τούς It's a Beau­ ουν πιά έπάνω της έκατομμύρια ρο ή διαμαρτυρία γίνεται ούρλια-
φάνταστα άποτελεσματικό. Ότι tiful Day, τούς New Riders of the δολλάρια διαισθανόμενοι έναν χτό, όπου δέν άκολουθεί τό σκω-
τού '64, πού ωστόσο κλιμακώθη­
κε λίγο άργότερα μέ τις διαμαρτυ­ άρκεί νά φωνάξουμε γιά νά τά Purple Sage, τούς Creedence Cle­ πακτωλό, μιά χρυσοφόρα φλέβα. πτικό σχόλιο πού τσακίζει κόκκα-
γκρεμίσουμε όλα σάν μιά νέα Ι ε ­ arwater Revival, τούς Flam' in Ό άντιπρόεδρος τής Τράπεζας λα. Τό έξώφυλλο αύτού τού δεύ­
ρίες γιά τό Βιετνάμ. Τό καζάνι έχει
ριχώ. Ότι στήνουμε τή δική μας Groovies καί τούς Santana. Τά τής Καλιφφόρνιας δηλώνει πώς τερου άλμπουμ δείχνει καί τό πο­
άρχίσει νά βράζει...
Μουσικά τό Φρίσκο ήταν άποκομ- κοινωνία μέ τά δικά μαςπιά κριτή­ γκρούπ τής τρίτης γενιάς ήταν «σύμφωνα μέ ύπολογισμούς, ή λυσύνθετο κλίμα τής μουσικής
ρια, τις δικές μας άξιες, στούς δι­ πάντα έκεί, άρνήθηκαν όμως νά ρόκ σκηνή τού Σάν Φραντσίσκο τους: Βλέπουμε μεταξύ άλλων έ­
μένο. Δέν ύπήρχαν έδώ οί άσύγ- ναν Μεξικάνο γκουερίλα, κι' έναν
κούς μας χώρους (άναρρίθμητα παίξουν ψυχεδελική μουσική. περί τά μέσα τού ' 70 θά είναι ή τέ-
κριτα περισσότερες εύκαιρίες πού μαχητή τής Αμερικάνικης Α νε­
σού δίνονταν στό Λός Άντζελες κοινόβια τής έποχής). Τά μηνύμα­ Τό 1967 βρίσκει τήν ψυχεδέλεια ταρτη σέ ά π ο δ ο τι κότητα
τα έρχονται άπανωτά: Ό Dono- στό άποκορύφωμά της. Αρχίζουν β ι ο μ η χ α ν ί α τής περιοχής». ξαρτησίας τής έποχής τού Γουώ-
νά ύπογράψεις συμβόλαιο μέ κά­ σινγκτων, ένα μάγο κι έναν κωμι­
ποια άπ' τις μεγάλες έταιρίες πού ran ό Σκόττ Μακένζυ κι οί Flower­ τά Free Festivals, πού θά οδηγή­ Τήν ίδια έποχή ή CBS ξεσκίζει σέ
pot Man “προτρέπουν Let's Go to σουν στό Woodstock καί τό Alta- κουρέλια τούς Moby Grape καθώς κό έπίσκοτι'ο. Δίσκος - γροθιά τό
λυμαίνονταν τήν περιοχή καθώς "FEEL-LIΚΕ-Ι' M-FIXING-TO-DIE"
αύτές οί τελευταίες έψαχναν γιά San Francisko, ό Eric Burdon πη­ mont. Πρώτο στίς 14 Ιανουάριου, στίβει κυριολεκτικά τό γκρούπ γιά
γαίνει... καί μαγεύεται. Λίγο άργό­ τό Human Be-In μέ 20000 άτομα νά τού κυκλοφορήση 5 σίνγκλς κι δέ μοιάζει σέ τίποτα μέ τά άφελή
«νεά άκούσματα» άγκαζάροντας άλλουβρεχίτκα σχόλια τών Airpla­
κάθε τύπο πού ήχούσε λίγο δια­ τερα τά έρτζιανά βομβαρδίζουν μέ νά κατακλύζουν τό Golden Gate ένα άλμπουμ, στή μανιασμένη της
τό San Franciscan Night τ' αύτιά Park. Στή συνέχεια τό Monterey. προσπάθεια νά τό καθιερώσει γιά ne ή τό άνέμελο Fun στό όποιο
φορετικά. (Άν καί τ' αύτιά τους ή­ προτρέπει ή Αύλή τού Γκαρσία.
ταν έρμητικά κλεισμένα γιά τόν τών άνύποπτων Εύρωπαίων καί Ό Jan Wenner ξεκινά τό περιοδι­ νά τής άποδόση στή συνέχεια. Οί
τών λοιπών Αμερικανών. Τό με­ κό Rolling Stone - έπανάσταση τό­ συνέπειες τής άνατριχιαστικής οι­ Ό Country Joe καί oi Fish ήταν τό
Don Van Vliet ή τόν Zappa καί γκρούπ τού Berkeley. Τού πανε­
τούς περί αύτόν). Τό Σάν Φραν­ γαλείο είναι όλο ξαπλωμένο έδώ. τε στό ρόκ τύπο, καμμία σχέση έ- κονομικής πολιτικής τών έπιτή-
Κι άν οί Beatles χρειάσθηκε νά φύ­ χουσα μέ τό σημερινό θλιβερό ύ- δειων άρχίζουν νά φαίνονται ολο­ πιστήμιου μέ τή ριζοσπαστική πα­
τσίσκο ήταν άπομονωμένο άπ' ράδοση. Ή κοινότητα τού Berke­
τήν βιομηχανία τού δίσκου. Ά ν ή­ γουν άπ' τό Λίβερπουλ γιά νά ποπροϊόν πού έξακολυθεί ν' ά- κάθαρα πάνω στήν μουσική τών
βρούν τήν τύχη τους, τά γκρούπ κούει στό ίδιο όνομα. Ό Jan Do­ γκρούπς. Όλοι άρχίζουν νά ισο­ ley έδωσε τόν πολιτικό τόνο στή
θελες νά κάνεις μουσική, ή έπρε­ Σκηνή καθώς έσκασε στή μέση
πε νά κατέβεις νότια (L.A.) ή νά τού Φρίσκο ζούν άκόμα καί σήμε­ nahue έπωφελείται άπ' τήν FM έ­ πεδώνονται, τούς έκμεταλλεύον-
ρα στό χώρο τους: Ήταν οί έται­ πανάσταση καί ιδρύει τόν ραδιο­ ται κραυγαλέα, ή μετριότητα καί τού Φρίσκο μέ τό δικό της γκρούπ
παίζεις μόνος σου γιά μερικούς καί τή δική της έφημερίδα, τήν
φίλους. Τό 1965 τά φόλκ-μπλούζ ρίες πού έτρεξαν νά τούς βρούν σταθμό ΚΜΡΧ (άργότερα έμελε νά στή συνέχεια ή στειρότητα ιδεών
τό '66 καί τό '67. καταλήξη σάν Κ SAN) πού παίζει καί τά χιλιοπαιγμένα τρίκς παίρ­ Barb, έκ διαμέτρου άντίθετη άπ'
σύνολα έπηρεασμένα άπ' τούς τήν Oracle τού Σάν Φραντσίσκο.
Μέσα στόν «Θίασο τών Μίμων» κομμάτια άπ' τις μαγνητοταινίες νουν τή θέση τού αύθορμητισμού
Beatles, τόν Dylan ή τούς Byrds έ­ ' Ή κοινότητα έδειξε τήν άμέριστη
βλέπεις παντού μέ τεράστια πού τού έστελναν τά ίδια τά συγ­ τής πρωτοτυπίας καί τής δη­
καναν μιά στροφή πρός τό ρόκ, ή συμπαράστασή της στούς Fish ά-
γράμματα τή λέξη LOVE. Πάνω κροτήματα. (Όταν ό KSAN έπαιξε μιουργικότητας. Καθιζάνουν οί
ύποδοχή όμως ήταν χλιαρή άπό γοράζοντας σέ έκπληκτικές ποσό­
άπ' τό μπάρ μιά άλλη έπιγραφή πρώτος τό «Suzie Q», έδωσε Airplane μετά τόν κολοφώνα τού
μέρους τού κοινού. Εκτός άπό έ­ τητες τό πρώτο τους άλμπουμ
άπαγορεύει τά οινοπνευματώδη στούς Greedence τό πρώτο τους «Baxter's» καί τό μεγαλείο τού
ναν συνέχεια αύξανόμενο άριθμό πού τό έβρισκες σέ κάθε κατάστη­
καθώς έθελοντές σερβιτόροι που­ χίτ, έπιβάλλοντας τό κομμάτι στά xom oxoa» καί άργότερα
φοιτητών καί beats - πού άπ' τό μα - άκόμα καί στά παγωτατζίδικα
λούν χυμούς φρούτων καί soft τσάρτς πριν κάν κυκλοφορήσει ό «Live/Dead» συμβιβάζονται κι άπο-
1965 είχαν έγκατασταθεί στήν πε­ -γύρω άπ' τήν Telegraph Avenue.
drinks. Δίπλα άπ' τό μπάρ σέ μιά δίσκος). Καί τά άλμπουμ άπό τά προσανατολίζονται καθώς τό ρί­
ριοχή τού Haight Ashbury καί εί­
σειρά άπό πάγκους πουλούν γκρούπς τής περιοχής τού Κόλ­ χνουν στό γλέντι καί τό άνώδυνο Όταν τό γκρούπ διαλύθηκε ό Co­
χαν άρχίσει V άποκαλούν τούς έ- untry Joe έπέστρεψε στούς οι­
φρούτα. Τά κουστούμια τού κό­ που άρχίζουν νά πουλούν συστη­ fun μέ τήν country. Οί Quicksilver
αυτούς τους «χίππυς» - καί τούς κείους γι' αύτόν κόλπους τού
σμου μοιάζουν μ' αύτά τών άν- ματικά 50.000 κόπιες μόνο στό στερεύουν όργά άλλά σταθερά.
θαμώνες τού κλειστού κυκλώμα­
δρών τού Ρόμπιν Χούντ στό δά­ Φρίσκο. «Crown of Creation». Οί Dead μετά προτέστ φόλκ σόνγκ.
τος τών cofee-bars, τά γκρούπς
σος τού Sherwood. Ταυτόχρονα όμως έμφανίζονται Κώστας Λυμττερόττουλος
τού Σάν Φραντσίσκο δ έ ν είχαν
Τά κομμάτια άπ' τά γκρούπς είναι τά πρώτα σημάδια άποσύνθεσης
άκροατήριο.
ύπερβολικά σέ διάρκεια (καθώς ό­ κι έκμετάλλευσης: ή αύτοκρατο-
Στίς 16 Όκτώβρη τού '65 μιά ομά­ λοι πιά γνωρίζουν καλά ότι «ό
δα άνθρώπων πού αύτοαποκα- ρία τού Bill Graham ιδιοκτήτη τού
χρόνος δέν έχει κανένα νόημα») Fillmore κατ' άρχάς, πού τό 1967
λούνταν Family Dogg οργανώ­ καί εισάγουν Ανατολίτικους ή­
νουν ένα dance-concert σάν «Α­ τόν βρίσκει νά εισπράττει άπό τήν
χους καί δρόμους. Οί στίχοι φέρ­ πώληση τών πόστερς (πανοραμι­
φιέρωμα στόν Doctor Strange». νουν στό μυαλό εικόνες άπ' τά
Συμμετέχουν οί Great Society, οί κά δημιουργήματα τού Ρίκ Γκρίφ-
κείμενα τού Μπλαίηκ ή τού Σά- φιν, τού Στάνλεϋ Μάους, τού Βί­
Jefferson Airplane καί οί Charla­ μουελ Ταίηλορ Κόλριτζ. Τό μουσι­
tans. Τό «περίεργο» ,πόστερ πού κτωρ Μοσκόζο καί τούς Γουές
κό πεδίο είναι εύρύτατο. Δέν ύ- Γουίλσον) πού διαφημίζουν τά
διαφημίζει τό γεγονός έχει σχεδια- πάρχει φόρμα μέ τή συνηθισμένη
σθεί άπ' τόν Μάρτυ Μπάλιν, άρ- κοντσέρτα τής λυκοφωλιάς του,
έννοια τού όρου. Κάθε τι ρέει έ- πολύ περισσότερα χρήματα άπ'
χηγό τήν Airplane τότε. λεύθερα πιστό μόνο σ' έναν άπα-
Δυό μήνες άργότερα, στίς 10 Δε­ τά ίδια τά κονσέρτα. Τό έπόμενό
ράβατο κανόνα: αύτόν τού νά δώ­ του βήμα είναι ή ίδρυση τής δικής
κεμβρίου, ό Μπίλ Γκράχαμ οργα­ σεις στόν κόσμο αύτό άκριβώς γιά
νώνει ένα δεύτερο dance-concert του δισκογραφικής έταιρίας καί
τό όποιο ήλθε. Κι αύτό στήν περί­ τό μανατζάρισμα τών Airplane. Ό
στό Fillmore West (τότε Fillmore πτωση τούτη δέν ήταν παρά τό έ-
auditorium) γιά τό θίασο τών μί­ Γκράχαμ κρατούσε μιά άπόσταση
ξής: Ό κόσμος είχε έλθει γιά νά γί­ λείας κι ένα παρατηρητικό, όξύ
μων τού Φρίσκο. Καί άρχίζει νά νει ένα μέ τή μουσική.
συμβαίνει... Είναι ή γέννηση τής καί άρπακτικό μάτι στόν μικρόκο-
Τρία ήταν τά μεγάλα κέντρα τής σμό τους. Δήλωνε: «άπλά άναμι-
Σκηνής τής Δυτικής Ακτής, άπο- μουσικής κίνησης τής περιοχής.
μονωμένης άρχικά (γιά δυό περί­ γνύομαι μέ κόσμο πού χορεύει καί
Τό Fillmore, τό Avalon καί τό Ca­ τήν βρίσκει, αύτό είναι όλο». Τό
που χρόνια μέχρι «τό καλοκαίρι rousel. Μαζί μέ τό Matrix, τό New
τής άγάπης» τού 1967) μέχρι τήν πατρονάρισμά του ήταν στυγνό.
Orleans House, τό Poppycock άπ' Τά λόγια του σ' έναν μικρό πού
έποχή πού κι οί παραμικρότερες τά προόστεια καί τά μικρότερα
λεπτομέρειές της άρχισαν νά προσπάθησε κάποτε νά παρακο­
clubs τού Sansalito καί τού Berke­ λουθήσει ένα κονσέρτο χωρίς νά
«περνούν» στίς πρώτες στήλες ley, τά Lion's Share, Deno-Carlo
τών έφημερίδων. Όπότε ξαφνικά διαθέτει τό άντίτιμο τού εισιτη­
καί New Monk τά μέρη όπου ένα ρίου, λέγοντας ότι «είναι μέλος
τό Σάν Φραντσίσκο, μέχρι τότε γκρούπ μπορούσε νά παίξει. Στά
γνωστό στούς μούσικόφιλους μό­ τού πλήθους τήν άγάπης» συνο­
τρία πρώτΤχ στό στάδιο τής γένι- ψίζουν τόν χαρακτήρα του: Ό
νο σάν τό μέρος πού άφησε τήν

3
ΨΥΧΕΔΕΑΙA
Iggy Pop, τό ’76 μέ τούς Sex Pi­
να άπό. τά παράλογα πού
Ε επιφύλασσε ή Αμερική τής
δεκαετίας τού ’60 γιά ένα κίνημα
stols καί τώρα περιμένουμε. Δέν
μπ ορεί, θά ύπάρχουν έπόμενοι.
Τό ’65 ήταν oi Count Five, oi
ζω ής όπως ή ψυχεδέλια, ήταν Electric Prunes, oi Seeds, oi So-
μιά μουσική απαύγασμα ενός rics, oi M usic M achine, oi Blues
τρόπου ζωής καί μιας νέας άντί- Magoos, oi Standells, oi Litter καί
ληψης γιά τήν πραγματικότητα. φ υσικά oi Elevators. Τά ονόματα
Μία χίπικη μουσική πού γίνεται Ή Π Ω Σ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ δέν τελειώνουν. Μιά παρόμοια
αμέσως ταμπέλα γιά όποιον θέ­ κατάσταση μ’ αύτή τή σημερινή
λει νά κάνει ένα νεωτερισμό π ά­
νω στήν «τέχνη» του τό 1967. Αλ­
ΣΤ Ο ΓΚΑΡΑΖ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΣΑΣ στήν Αγγλία μέ τά χιλιάδες νέα
γκρού π . Ύ πήρχα ν οπωσδήποτε
λες φορές συνειδητά, άλλες άσυ- ονόματα πού άφησαν έντονα τά
τητας. Oi Seeds δέν ήταν τις άντιδραστικές κοινωνικές and the Raiders. Ύπήρχαν τρία
νείδητα. Τά γκαράζ-πάνκ γκρούπ π ού βγήκε μέσα άπό μία ομάδες. Τελειώνοντας ή δεκαε­ σημάδια τους σ ’ αύτή τή μικρή
σημεία πού άξίζει ν ’ άναφερ-
συγκροτήματα άνήκουν εύτυ- κοινωνική στάση έπαναστατική το υς καριέρα. Ά λλα έβγαλαν
τία τού 60 φαινόταν ότι κάποιος θούν σέ σχέση μέ τις τοπικές
χώς στή δεύτερη κατηγορία. ά λμπουμ, άλλα μόνο μικρά δι-
άς π ούμε, όπω ς oi Grateful Dead θά π ρ επ εν ά πεθάνει. Άνθρωποι σκηνές. Οί «μάχες τών γκρούπ»
Στήν πρώτη άνήκουν κάποια σκάκια καθώς δέν είχαν άρκετό
ή oi Q uicksilver Messenger Servi­ σάν τόν Ρόκι Ερικσον τών 13th (Battle O f the Bands), oi τοπικοί
άπό τά μεγάλα καί ήδη γνωστά ύλικό ή δέν τούς πρόσεξε κά­
ce. Ή ταν oi τινέιτζερς, oi «άλή- Floor Elevators ήταν οί ήρωες αύ- ραδιοφωνικοί σταθμοί FM καί oi
γκρούπ μαζί μέ μερικά πού π οιο ς παραγω γός. Γι’ αύτό δέ
τες», άν μπορούμε νά τό θεωρή­ τής τής γενιάς. Ή ταν ή δεκαετία τοπικές έταιρίες. Οί μάχες τών
φτιάχτηκαν τότε καί πατρονά- σημαίνει ότι τά γκρούπ πού κυ­
σουμε έτσι, μέ τά μαλλιά πού τής καταστροφής. Τό μόνο πού γκρούπ ήταν διαγωνισμοί πού
ρονταν άπό μερικούς έξυπνους κλοφόρησαν μεγάλους δίσκους
ύπάρχουν πάντα σέ κάθε κοινω­ τούς έμενε ήταν αύτό. Οί πάνκ διοργανώνονταν σέ μικρές πό­
παραγω γούς μέ καλογυαλισμέ- είναι καλύτερα άπό τά άλλα. Ά λ ­
νία. Καμιά φορά μάλιστα μπορεί τού 60. Οί διάφοροι Τζόνι Ρότεν λεις καί όλα αύτά τά μικρά
να μαλλιά, γραβάτες καί μακριές λωστε όλοι ξέρουμε ότι ή μουσι­
νά μιλάει καί μέ κατανόηση γι’ καί Σίντ Βίαιους τού 60. Ό Ρόκι γκρούπ είχαν έτσι τήν εύκαιρία
φαβορίτες. Ετσι έφτασαν νά κή αύτή είναι μουσική τών «με­
αύτούς. Οί «έπαναστάτες» πού Έρικσον μαρτύρησε γι’ αύτή τή νά γίνουν γνωστά σ ’ ένα έστω
βγάλουν «ψυχεδελικούς» δί­ γάλων σίνγκλ». Ύπήρχαν ορι­
πάνω ά π ’ όλα πρόβαλαν λογικά γενιά. Τρία χρόνια στό νοσοκο­ περιορισμένο κοινό μέ μία έπιτυ-
σκους συγκροτήματα μπάμπλ- σμένες περιοχές τής Αμερικής
αιτήματα. Ά ν δηλαδή, μέ κά­ μείο τών Ό σ τεν και τώρα είναι χία τους στό «Battle O f the
γκάμ όπως oi Lemon Pipers καί π ού έβγαλαν πολλούς τέτοιους
ποια μαγική δύναμη, γίνονταν σχεδόν άνάπηρος διανοητικά... Bands». Oi σταθμοί FM ήταν κάτι
oi O hio Express. Αύτά όμως τά μουσικούς γιά λόγους πού ίσως
τά κορίτσια τους πιό άληθινά, Ένας συνειδησιακός διχασμός ίσως άκόμα π ιό σημαντικό κα­
πάνκ γκρούπ είχαν άπλώς κά­ είναι άδύνατο νά ξέρουμε έμείς.
καί άρχιζαν νά τούς μιλούν μέ στήν π ιό κρίσιμη περίοδο. Ά π ό θώς ό κόσμος άκουγε σχεδόν κα­
π οιες ψυχεδελικές έμπειρίες μέ Τό Texas, τό Los Angeles, ή Min­
κατανόηση οί δάσκαλοί τους κι τή μιά ή άφομοιωτική ικανότητα θημερινά τά τελευταία κομμάτια
χημικές ούσίες καί τις μετέφεραν neapolis, τό O h io, γενικά ή Δυτι­
οί γονείς τους αύτοί προφανώς τού συστήματος, άπό τήν άλλη τών γκρούπ καί σέ συνδυασμό
στά τραγούδια τους πλάι στις κή Ακτή ήταν τά μέρη μέ τά
δέ θά άντιδρούσαν καί θά γινό­ τό παράδειγμα τής ύπαρκτής έν- μέ τήν έμφάνισή τους στή «Battle
άναφορές τους στά κορίτσια «άμέτρητα» γκρούπ.
ταν οί ήσυχοι νεαροί Άμερικάνοι αλλακτικής λύσης τών χίπις τού O f the Bands» ή σέ κάποιο κλάμπ
τους, πού τούς κοροΐδευαν.
καταναλωτές μέ τήν κόκα-κόλα Σάν Φραντσίσκο καί τών άγροτι- έφτανε ή σειρά τής έταιρίας νά Στή Δυτική Α κτή τά γκρούπ
Ή τα ν oi άποδεκτοί έπαναστά-
καί τ ’ αύτοκίνητα. Τώρα βέβαια κών κοινοβίων τής ύπόλοιπης δράσει. Οί μικρές πάλι τοπικές ήταν πολλά καί τά είδη πού άνα-
τες τής 'Αμερικάνικης μεσοαστι­
τό ότι σέ μιά συγκεκριμένη στιγ­ Αμερικής. Τά σοκολατένια όνει­ έταιρίες δέν είχαν τό χαρακτήρα πτύχθηκαν διαφορετικά. Ά π ό
κής τάξης πού γιά ένα διάστημα
μή μπορεί κι αύτοί νά μπήκαν ρα τών παιδιών τής Αμερικής τών σημερινών άνεξάρτητων δι- τή «head music» τών Byrds, τήν
βρέθηκαν σ ’ έναν έξοπτραγματι-
στό χορό τής έπάνάστασης καί θά μπορούσαν άπό τή μιά στιγ­ σκογραφικών έταιριών. Δέν εί­ ψυχεδέλια τού San Francisco μέ­
κό γ ι’ αύτούς κόσμο μέχρι νά
πολλοί ά π ’ αύτούς νά βρήκαν μή στήν άλλη νά γίνουν γιά τά χαν σάν βάση τους τούς ίδιους χρι τό βρώμικο πάνκ τών Seeds
κλείσουν τόν κύκλο τους μέσα
άνταπόκριση στό πιό ούσιαστι- σκουπίδια. Μερικοί τά πέταξαν. τούς μουσικούς καί γενικά δεν καί τών Standells. Oi Standells
στό άμερικάνικο νεολαιΐστικο κί­
κό πρόβλημα τής οικίας καί τής Ά λλο ι τά κράτησαν κι άλλοι τά- μπορούν νά ονομαστούν «άνε- άπό τό L.A . (Dick Dodd, Larry
νημα τ ο ύ ’60.
έλλειψης έπικοινωνίας στήν καναν πραγματικότητα. ξάρτητη κίνηση». Διευθύνονταν Tam blyn, Gary Lane, Tony Valen­
O i πρώτοι αύτοί οργισμένοι νεα­
«πλαστική» Αμερική τής δεκαε­ Καί σήμερα πού πήγαν όλα αύτά συνήθως άπό τύπους άσχετους tino) είχαν μιά άρκετά μεγάλη
ροί έμαφνίστηκαν γύρω στά ’64-
τίας τού 60 είναι άλλη ύπόθεση τά λουλούδια; Δέν συγκινούν μέ τήν ούσία τού πράγματος άλ­ καί γεμάτη ποικιλία καριέρα.
65 τότε πού έγινε καί ή λεγάμενη
π ο ύ στό κάτω κάτω ξεφεύγει ά κόμα ; Πού πηγαίνουν όλοι; Σέ λά πολύ σχετικούς μέ τό μάρκε­ Εγραψαν έξι μεγάλους δίσκους
«Βρετανική εισβολή» στήν 'Αμε­
άπό τή σφαίρα τής λογικής καί μιά γενιά κουρδισμένων ύπερ- τινγκ, οί όποιοι τελικά έκμεταλ- άπό τούς όποιους δύο λάιβ καί
ρική. O i ήχοι τών Stones καί τών
είναι μάλλον άσκοπο νά άναλυ- ανθρώπων πού κάποια στιγμή λεύονταν τήν όλη κίνηση γιά νά τέσσερις στούντιο στήν Tower
Beatles ξεσήκωσαν τά άμερικα-
θεί μέ στείρα γλωσσικά σχήμα­ θά δώσει τήν ολοκληρωτική λύ­ κερδίσουν. Συνήθως, σχεδόν π ού έκείνο τόν καιρό μάζευε άρ­
νάκια τής έπ ο χήςπ ού έσπευσαν
τα . Τά περισσότερα ά π ’ αύτά τά σ η ; Δέν πιστεύω . Μέχρι τότε κά­ π άντα , οί δίσκοι διανέμονταν κετά άπό τά γκρούπ τής περιο­
νά τούς μιμηθούν έχοντας βέ­
βαια π ίσω τους μιά άρκετά με­ γκρούπ δύο χρόνια μετά, μετα­ τι θά τούς προλάβει. Ή φύση θά άπό μεγάλες έταιρίες καί οί χής. Ό πρώτος, «IN PERSON AT
μορφώθηκαν σέ άνοστα έκδικηθεί. Ο Ρόκι Έρικσον θά παραγω γοί αύτοί έπενέβαιναν PJ's» γράφτηκε λάιβ τά τέλη τού
γάλη παράδοση. Τά ύπόλοιπα
συγκροτήματα τού άμερικάνι- ξαναβγεί ατούς δρόμους σάν έν­ στή δραστηριότητα τών γκρούπ 1964. Είχαν μιά σχετική έπιτυχία
είναι λίγο-πολύ γνωστά. Μιά κι­
κου mainstream-rock. Άλλοι ας καινούριος ψυχεδελικός Ιν­ τόσο δυναμικά πού μπορούν νά μέ τά «Good Guys" Don't Wear
θά ρα , ένα μπάσο, τά ντράμς καί
ένα διαθέσιμο γκαράζ καί άρι- έπιασαν λίγα λεφτά καί σταμά­ διάνος καί θά έκδικηθεί κι αύτός θεωρηθούν άποκλειστικά υπεύ­ White» καί «Riot On the Sunset
στουργήματα τού ρόκ τής δε­ τησαν, άλλοι τόσκασαν άπό τήν μαζί μέ τά παιδιά τών λουλου- θυνοι γιά τήν πορεία διάφορων Strip» (άπό τό σάουντρακ τής
καετίας τού 60 άρχισαν νά βγαί­ Αμερική σάν φοροφυγάδες. διών. συγκροτημάτων. Γενικά πάντως ομώνυμης ταινίας) καί ένα άπα-
νουν τό ένα πίσω ά π ’ τ ’ άλλο Ά λλο ι όμως μπαίνοντας γιά κα­ τά κυκλώματα σέ μία κοινωνία γορευμένο τραγούδι, τό «Try It».
άπό έκατοντάδες άγνωστα καί λά στήν ούσία τού πράγματος Η ΜΟΥΣΙΚΗ όπω ς ή Άμερικάνικη άνοιξαν Τό «TRY ΙΤ» είναι ό καλύτερος
έξελίχτηκαν σέ ψυχεδελικά άμέσως γιά μιά οριζόντια άνά­ τους δίσκος, καί ό μόνος μέ drug
παράξενα ονόματα. Φωνητικά Ο ΗΧΟΣ ΤΟΥ ΓΚΑΡΑΖ
γκρού π . Μέ σαφή κοινωνικό πτυξη τής κίνησης καθώς δέν άναφορές. Οί ύπόλοιποι έχουν
άγρια κι έπιθετικά, μεταλλικές
προσανατολισμό καί κυρίως ού- ΟΝΟΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΕΣ ύπήρχαν στεγανά άνάμεσα στις άρκετές διασκευές γνωστών
κιθάρες νά παίζουν μονότονα
σιαστική στάση - άντίδραση. κοινωνικές ομάδες καί τό σύστη­ στάνταρ τής έποχής χωρίς νά εί­
έπαναλαμβανόμενα ρίφ, παίξι­ Τά συγκροτηματάκια αύτά,
μο ά λά Ρίνγκο Στάρ στά ντράμς Ό χ ι μόνο σ’ ένα έπίπεδο έπιδερ- μα μπορούσε άμέσως νά οι'κειο- ναι φυσικά άσχημοι. Ό Ed Cobb
μικών κοινωνικών έξελίξεωνπού όπω ς είπαμε, έπηρεάστηκαν ποιείται κάθε τι νέο. Ό λ α αύτά πού χρημάτισε καί ιταραγωγός
καί στίχοι γύρω ά π ’ τά κορίτσια άπό τή «βρετανική εισβολή» τού
ή σαν τελικά άναπόφευκτες γιά τά γκρούπ μέχρι ένα βαθμό σκο­ τών Chocolate Watch Band είναι
πού δέν τ ’ άφήνουν oi γονείς ’64, τούς Kinks, τούς Beatles,
τή διαιώνιση ένός άπατηλού κοι­ πέυσαν τά τσάρτ καί ίσως καί τό οπωσδήποτε ύπεύθυνοςγιά ένα
τους νά βγούν έξω ή πού τούς τούς Stones, τούς Yardbirds. Μία
νωνικού σχηματισμού, όπο^ς ή μεγάλο συμβόλαιο. Φυσικά αύτό μεγάλο μέρος άπό τήν πορεία
κοροϊδεύουν συνεχώς, γύρω άμερικάνικη όμως καθαρά
κοινωνία τού Αμερικάνικου δέν μειώνει καθόλου τήν καλλιτε­ τους. Ό Dick Dodd άργότερα,
άπό το ύς μεγάλουςπού δέν τούς παράδοση δέν πρέπει νά άγνοη-
ονείρου. Δηλαδή τό πρόβλημα χνική τους άξια καί τή σπου- τό 19ΤΌ, κυκλοφόρησε ένα σόλο
καταλαβαίνουν καί πότε πότε θεί, καθώς συναντάμε γκρούπ
μέ λίγα λόγια δέν ήταν ό Άμερι- δαιότητά τους μέσα στήν έξέλιξη LP στήν Tower. Oi Chocolate
γιά μιά άνία πού τούς καταλαμ­ πού ξεκίνησαν στις διάφορες το­
κάνος άντί γραβάτα νά φορέσει τού ρόκ έν ρόλ. Άλλωστε τό σύ­ Watchband (κανείς άκόμα δέν ξέ­
βάνει. Αύτοί ήταν ρόκερ. Δέν π ικές σκηνές τής Αμερικής άπό
ήταν oi χίπις τού Σάν Φραντσί- μπλουτζίν, κι άντί νά κουρεύεται στημα κατορθώνει τελικά καί ρει τήν πλήρη σύνθεσή τους) ξε­
ν ’ άφήνει μαλλιά. Σήμερα όλα τά τό ’62, χωρίς νά έχουν φυσικά άπορροφάει τά πάντα. Οί εναλ­ κίνησαν άπό τό Σάν Χοσέ, πολύ
σκο. Μέ τή μεγάλη αίσθηση πού άκούσει τούς Beatles. Ύπήρχαν
χα ζά άμερικανόπουλα μέ τά πα­ λακτικές λύσεις μετά άπό λίγο κοντά στό Σάν Φραντσίσκο καί
δημιούργησαν τά πειράματα ήδη τά Surf γκρούπ πού έπαιξαν
τίνια σι ί ς διαφημίσεις φοράνε π αύουν νά είναι λύσεις. Είναι έγραψαν τρία LP's στήν Tower μέ
τού Τίμοθι Αίρι καί ορισμένων σημαντικό ρόλο σ’ όλη αύτή τήν
τζίν, έχουν «χίπικα» μαλλιά καί άπλώ ς μετεξελίξεις τών ίδιων άρ- παραγω γό τόν Ed Cobb, άπό τά
άλλων πού άρχισαν ά π ’ τό ’63- ιστορία. Πολλοί λένε ότι ή έπανά-
καπνίζουν καί μαριχουάνα. Καί χών πάνω στήν ίδια βάση. Αύτά τέλη τού ’67 μέχρι τό ’69. Ήταν
’64 νά πειραματίζονται μέ σταση τής άμερικάνικης νεο­
οί μπαμπάδες άφήνουν τά κορί­ π ού δέν τ ’ άπορροφάει τά ρίχνει κατά κάποιο τρόπο ήρωες τών
παραισθησιογόνα καί μέ τήν λαίας ξεκίνησε ά π ’ τό πίσω κάθι­
τσια τους π ιό έλεύθερα ά π ’ ό,τι στό περιθώριο, είτε αύτό είναι τινέιτζερ μέ τή συμμετοχή τους
άνάπτυξη τού έναλλακτικού σμα τού αύτοκινήτου κάθε Σαβ­
τό ’65. Τό πρόβλημα ήταν καί εί­ ύλικό είτε πνευματικό. Μερικά στό Riot On the Sunset Strip καί
τρόπου ζωής γύρω στά 65-66 τά βατόβραδο. Ίσως ή «Deuce
ναι ή Δυτική κουλτούρα γενικό­ άπό τά γκρούπ τού γκαράζ- γενικά τούς κάλυπτε ένας θρύ­
π αιδιά αύτά θέλησαν νά μπούν Coupe» τών Beach Boys νά έγινε
τερα , ή καρτεσιανή λογική της, πάνκ δέν άπορροφήθηκαν, γιατί λος. Χωρίς νά είναι σπουδαίο
κι αύτά μέσα στήν ύπόθεση. άργότερα ή «Mary» τών Associa­
καί ή άπάνθρωπη λειτουργία βρέθηκαν μέσα στήν κίνηση τών γκρούπ έβγαλαν θαυμάσιους δί­
Έστω γιά λίγο. Έτσι oi Seeds γιά tion. Αύτό βέβαια δέν είναι έπα-
τη ς, πού έξελίσσεται μέσα άπό χίπις καί τής ψυχεδέλιας πού σκους μέτή σημαντική προσφο­
παράδειγμα μετά άπό 2 πάνκ δί­
διάφορες κοινωνικές φόρμες καί νάσταση. Ή έπανάσταση έγινε άμα πρόκειται γιά κάτι γνήσιο ρά τού Ed Cobb. Ειδικά στό «IN­
σκους, τό καλοκαίρι τού 67, τό
οίκονομίστικες έπαναστάσεις άλλού. Σίγουρα όμως ύπάρχει καί ώριμα διαμορφωμένο άπο- NER M YSTIQUE» τά κομμάτια εί­
καλοκαίρι τής άγάπης, έβγαλαν
τών βιβλίων. Ή έποχή αύτή είναι μία στενή σχέση άνάμεσα στά κλείει τήν έξωτερική έπέμβαση ναι όλα ξένα έκτός άπό δύο τού
τό «FUTURE», ένα φλάουερ-
γεμάτη άντιφάσεις, μυστήριο, δύο πράγματα. άντικειμενικών παραγόντων. Ed Cobb. Είναι ό ψυχεδελικός
πάουερ δίσκο πού δέν είχε συνέ­
πληροφ ορίες πού διίστανται καί Οί τοπικές σκηνές λοιπόν τών Α νεξά ρτητα πάντως άπό τήν τους δίσκος (1968) καί έχει ένα
χεια καθώς τήν άλλη χρονιά κυ­ διαφόρων πόλεων τής Αμερικής
π ρόσω πα άμφίβολης άξιοπι- έπαναστατικότητα ή όχι τής έκπληκτικό έξώφυλλο, (όπως
κλοφόρησαν ένα δίσκο μέ κλαι-
στίας. Είναι μία έποχή πού ό ύπήρχαν άπό πολύ παλιά. Στό στάσης τών μικρών «μαλλιά- καί οί άλλοι δύο δηλαδή). Τό «ΝΟ
σκά μπλούζ κι ένα λάιβ μέ πολλά Σιάτλ ύπήρχαν γκρούπ σάν τούς
παραλογισμός τής Αμερικής δων» ή κραυγή τους, μιά κραυγή W AY O U T >είναι τό πάνκ LPτους
π αλιά τους κομμάτια έχοντας W ailers πού έκαναν δίσκους άπό
τού Άιζενχάουερ έφτανε στό ά.νθρώπινη, θ ’ άκούγεται πάντα καί τό τρίτο, τό «ΟΝΕ STEP
ήδη π ιά έκφυλιστεί σάν γκρούπ, τό 1959. Ή σκηνή αύτή τού
κατακόρυφο, ένώ δέν ύπήρχαν όσο ύπάρχει κοινωνία μέ ίεραρ- BEYO N D ", είναι αύτό μέ τά κα­
όχι μουσικά, άλλά άπό τήν άπο­
καί στεγανά άνάμεσα σ ’ αύτές Northwest-punk έβγαλε γκρούπ χικές δομές. Ακούστηκε τό ’56, θαρά δικά τους τραγούδια.
ψη τής κοινωνικής λειτουργικό­
όπω ς oi Sonics καί oi Paul Revere τό ’65, τό ’69 μέτούς MC5 καί τόν Ίσως νά μήν είναι

4
ΨΥΧΕΔΕΛΙA
Oi Baroques ήταν άπομονωμέ-
νοι στό Σικάγο. Μόνο γκρούπ
σάν τούς Shadows Of Knight
ύπήρχαν τότε στό Σικάγο. Οί
Shadows Of Knigt έβγαλαν τρία
LP's μέ μπλούζ-στάνταρντ καί
γνωστά τραγούδια έπιτυχίεςτής
έποχής. Είχαν βέβαια όλα τά χα­
ρακτηριστικά ένός γκρούπ τού
γκαράζ. Πώς φαίνονται όμως
ότι δέν έχουν αύτό τό κάτι άλλο.
Αύτό πού χαρακτήριζε τήν ψυ-
χεδέλια. Αργότερα βέβαια τό Σι­
κάγο έβγαλε τούς Η.Ρ. Lovecraft,
άλλά μέχρι τότε άλλες περιοχές
£ίχαν φτάσει σέ έπίπεδα πραγ­
ματικής τέχνης — εναλλακτικού
τρόπου ζωής.
Στή Δυτική Α κτή oi Count Five
(Kenn Ellner Sean Bvrne, Craig
A tkinson, John M ichalski, Ron
Chanev) άπό τό Σάν Χοσέ γνώρι­
ζαν καί άρκετά μεγάλη έμπορική
έπιτυχία μέ τό «Psvchotic Reac­
tio n ·, ένα πολύ πρόωρο δείγμα
ψυχεδελικού ρόκ. Αργότερα τό
Psvchotic Reaction» τό έπαιξαν
κι άλλα γκρούπ, όπως oi Fire Es­
cape καί oi Hands O f Tim e. Παρά
τήν έπιτυχία τους όμως έμειναν
άγνωστοι τελικά καθώς δέν βγή­
καν έξω άπό τό Σάν Χοσέ είχε
άρκετά άξιόλο\ η τοπική σκηνή
μέ τούς Chocolate Watchband
καί τούς Golliwogs, μετέπειτα
Creedenee Clearwater Revival.
O i Golliwogs έγιναν βέβαια CCR
καί όλοι ξέρουμε τί σήμαινε αύ­
τό. Ό μ ω ς ο ί καταστάσεις, όπως
φαίνεται, ήταν τόσο περίεργες.
Τό LP τους είνατ άπλώς καλό, καί
ούτε πού φαίνονται οί άναμφι-
σβήτητα τεράστιες συνθετικές
το υς δυνατότητες. Αντίθετα μ’
αύτούς άλλα γκρούπ δέν έπια-
σαν, ένώ μπορούσαν. Oi Re­
mains ή Ba.rrv Tashian and the Re­
mains (Barry Tashian, Vern Miller
Jr., Billy Briggs. N .D . Smart») ξεκί­
νησαν τό ’65 άπό τή Βοοτώνη,
π ού άργότερα έμελλε ν’ άποτελέ-
σει τό κέντρο μιάς σκηνής πολύ
σημαντικής μέ βασικό πυρήνα
τό πανεπιστήμιό της. Κυκλοφό­
ρησαν ένα LP στήν Epic καί οί δυ-
νατότητές τους, ά π ’ όλες τις
π λευρές, ήταν πολύ μεγάλες. Τό
«Don't 1ook Back» είναι ένα άπό
τά καλύτερα κομμάτια τού γκα­
τίποτα άλλο παρά ένα έμπορικό κά μέλη Jim Lowe, Ken Williams, γνώ ση; Ή μήπως δέν τήν έφτα­ όμορφα καί μέ τόση έπίγνωση. ράζ. Είναι κρίμα πού έξαφανί-
φ ιάσκο, άλλά είναι τόσο ωραίοι. W easel, Mark Tulin, Preston Rit­ σαν π οτέ; Πάντως μέ τό «MASS Γύρω στό 70 έβγαλε ένα ώραίο στηκαν έτσι σιωπηλά. Ένώ αύτά
Ή εικόνα τους άπό τά έξώφυλλα ter είχαν άντικατασταθεί άπό IN F MINOR» καί μόνο φτάνει κα­ προσω πικό L.P. Μόνο αύτό σώ­ συνέβαιναν μέ τούς Remains οί
μέχρι τό παίξιμο είναι ό,τι άντι- τούς Brett W ade, Ricahrd Whe- νείς έκεί πού ό ούρανός κι ή γή ζεται άπό έκείνον μέχρι σήμερα. Barbarians κατόρθωναν νά μεί­
προσωπευτικότερο γιά τήν έπο- stone, Mark Kincaid, John Her­ γίνονται ένα, όλα γίνονται ένα κι Τήν ίδια ώρα, πού στό Los Ange­ νουν στήν ιστορία χωρίς νά είναι
χή. Εδώ πού τά λέμε αύτή ή επο­ ron, Ron Morgan (τών WFST oi Electric Prunes κι ό Dave Has­ les oi Mvsic Machine έγραφαν κάν ένα άπλώς καλό γκρούπ.
χή ήταν γεμάτη θρύλους καί C O A ST POP ART EXPERIMENTAL singer, καί μετά ύπάρχει ένα κε­ τόν πρώτο του δίσκο, στό Σικόι- Βγάζοντας ένα μέτριο L.P γεμάτο
όμορφα ταξίδια. Γιατί νά μή δε­ BAND). To «MASS IN F MINOR», νό. Γιά τούς Electric Prines όμως γο , τό Μάρτη τού '67, oi Baroq­ διασκευές μέ τίτλο «ARE YOU A
χτούμε κι έμείς τό θρύλο τών μία Γρηγοριανή λειτουργία τρα- ύπήρξε κάτι. Ποιος ξέρει τί νά ues έγραφαν τό μοναδικό τους B O Y OR ARE YO U A GIRL» κέρδι­
Chocolate Watchband; γουδισμένη στά λατινικά, ήταν ή γίνονται τώρα oi W ade, Wh'esto- ομώνυμο μεγάλο δίσκο γιά λογα­ σαν τό παιχνίδι χάρις στόν μονό-
Ένα άλλο γκρούπ άμφισβητού- πρώτη Rock-opera κατά κάποιο ne, Morgan, Herron καί Kin­ ριασμό τής μπλουζίστικης Chess. χειρα ντράμερ τους, τό Moulty,
μενης ύπόστασης ήταν οί τρόπο καί ένα μοναδικό κράμα c a id ... Ά σ ε π ιά τ ο ύ ς Lowe, Tulin, Oi Jay Borkenhagen, Jacques μέ τό άληθινά συγκινητικό ομώ­
Electric Prunes. Από τό Σιάτλ γρηγοριανών ψαλμών καί ψυχε­ W illiam s, Weasel καί Ritter. Hutchinson, Rick Bieniweski καί νυμο κομμάτι όπου ό ίδιος ό Mo-
μαζί μέ τούς Sonics, έφτασαν δέλιας μέ άτέλειωτα κιθαριστικά Ε κ τ ό ς βέβαια άπό τούς επηρεα­ Dean Nimmer έχοντας τήν πρώ­ ultv άφηγείται τήν ιστορία του.
στά τό π μέ τό «1 Had Too Much ξεσπάσματα γεμάτα φαντασία ζόμενους άπό μάνατζερ, παρα­ τη τους ψυχεδελική έμπειρία Ό μ ω ς όσο κι άν είναι όμορφο τό
To Dream Last Night» στις άρχές καί π άθος καί μία ορχήστρα έγ­ γω γούς κ.λ π ., ύπήρχαν καί μερι­ έκαναν τό μεγάλο άνοιγμα έτσι «Moulty» δέ δικαιολογούνται τά
τού ’67. Τό πρώτο τους LP χορδων νά δίνει μέ τή χρήση της κά πηγαία ταλέντα πού έμειναν πού οί λέξεις καί οί έννοιες νά χιλιάρικα πού δίνονται άνά τόν
<ELECTRIC PRUNES», στις άρχές τό μυστικισμό πού χρειαζόταν κι αύτά στό περιθώριο. Ό π ω ς ό φαίνονται τόσο άσήμαντες καί κόσμο γιά τήν άπόκτηση τού με­
τού '67 στή Reprise, όπως καί τά ένα ταξίδι στήν άπόλυτη γνώση, Sean Bonniwell μέ τούς Music π εριοριστικές... Ό ίδιος ό Jay γάλου τους δίσκου.
άλλα τέσσερα, ήταν άντιπροσω- όπω ς αύτό τών Electric Prunes M achine. Γνώρισε μεγάλη βέβαια Borkenhagen δηλώνει πώς τελι­ Πού νά ήξεραν τότε κι αύτοί ότι
πευτικό τού πάνκ. Μέ κομμάτια καί τού Dave Axelrod συνθέτη έπιτυχία τό ’66 μέ τό «Talk Talk» κά δέ θεωρεί τό δίσκο τους ψυχε­ οί δίσκοι τους μετά 15 χρόνια θ’
πολύ σκληρά, άλλά καί άπαλά καί ένορχηστρωτή τού «MASS IN άλλα μετά όλοι τούς ξέχασαν. δελικό άν καί προσπάθησε γι’ άλλαζαν χέρια γιά 50 καί 100 δο­
έρωτικά, είχε μιά άγνή ομορφιά F M INOR» καί τού έπόμενουτού Κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ τό αύτό. Πιστεύει όμως πώς δέν λάρια. Καί φυσικά αύτοί δέν
π ού δέν ήταν βέβαια δύσκολο νά «RELEASE O F AN O ATH». Μετά «TURN ON THE M USIC M ACHI­ ύπάρχει κανένα νόημα στό νά παίρνουν τίποτα. Oi Seeds πού
συναντήσει κανείς τότε. Τό έπό- ά π ’ αύτό, όταν τά ταξίδια τέ- NE» καί τό «SEAN BONNIWELL'S προσπαθεί νά γράψει κανείς μέ τά άλμπουμ τους ξανακυκλοφο-
μενό το υς, «UNDERGROUND», λέιω σαν, ό Dave Hassinger, M U SIC M ACHINE», τό '67 καί τό νόημα. Γιατί, όπως λέει, τό άλη- ρούν, τώρα πιά έπίσημα, δέν
π ού κυκλοφόρησε τότε καί στήν παραγω γός τους, τούς ξάνάφε- '68 άντίστοιχα, πού έμειναν τε­ θινό νόημα, βρίσκεται στό τίπο­ έχουν πάρει φράγκο. Σήμερα
Ελλάδα, ήταν ένα άριστούργη- ρε στό στούντιο γιά τό «JUST λείως άσημα. Ή ικανότητα τού τα. Τελικά φαίνεται πώς oi Ba­ φυτοζωούν κυριολεκτικά στήν
μα τή ς ψυχεδέλιας καί σίγουρα G O O D O LD ROCK'N'ROLL» πού Bonniwell νά γράφει τραγούδια roques ήταν πιό ψυχεδελικοί κι ίδια τήν πόλη πού τούς γέννησε.
π ολύ πρωτοποριακό αισθητικά όπω ς λέει κι ό τίτλος ήταν μιά είναι τεράστια καί κάθετου τρα­ ά π ’ τούς Grateful Dead. Σήμερα Τό Αός Αντζελες. Μία μάνα δε­
γιά τήν έποχή του. Αύτό βγήκε ομαλότατη προσγείωση στά γούδι είναι κι ένα καινούριο ερέ­ ό lav Borkenhagen είναι παρα­ κάδων γκρούπ πού ποτέ δέν έφ­
τό καλοκαίρι τού ’67 καί μετά προβλήματα τού παλιού καλού θισμα γιά τά έγκεφαλικά μας γωγός· σέ τοπικά γκρουπάκια τασε τή φήμη καί φυσικά τήν
άκολουθήθηκε άπό δύο άκόμα ρόκ*έν ρόλ. Ή πτήση τών Electric κύτταρα. Είναι μιά μεταφορά π άνκ, λένε. Φαντάζεστε πόσο έξέλιξη τού γειτονικού Σαν
LP's μέσα στό ’67 καί τό ’68 μέ Prunes είχετελειώσει καί μαζί της στήν ούσία τών πραγμάτων πού λυπημένος θά είναι. Σάν κι έκείνη Φραντσίσκο. Οί λόγοι είναι ίσως
έντελώς διαφορετική σύνθεση. καί όλα τά λουλούδια καί τά τα­ μένει θαμμένη μέσα μας. Κι ό τήν κούκλα στό έ ξ ώ ­ άγνωστοι άκόμα καί στούς
(Ά λ λ ο γκρούπ δηλαδή). Τά άρχι- ξίδια. Τόσο πολύ φοβήθηκαν τή Bonniwell σέ μεταφέρει τόσο' φυλλο τού δίσκου. ίδιους τούς χίπις τού Σάν

5
ΨΥΧΕΔΕΛΙA
Φραντσΐσκο. Τό L.A . γέννησε τους, ένα ψυχεδελικό θρύλο τής τόν όρο «psychedelic» σέ δίσκο, χής ήταν oi Litter. Κυκλοφορών­ τρίτο δίσκο, τό «EMERGE» μέ σα­
τούς Love, τούς Doors άλλα καί Δυτικής Ακτής έγιναν κι αύτοί στό πρώτο ίΡ τ ο υ ς «PSYCHEDE­ τα ς δύο μεγάλους δίσκους σέ το­ φή προσανατολισμό στό χέβι-
τούς Seeds, τούς Leaves. Δέ χα1 ένας θρύλος κι έπαιξαν πάρα LIC LOLLIPOP» τό φθινόπωρο π ικές έταιρίες, προφανώς σέ ρόκ καί γιά λογαριασμό τής Pro­
ρακτηρϊστηκε αϊτό ένα δικό του πολλές φορές στό Σάν Φραντσί- τού ’66. Ακολούθησαν τά περιορισμένα άντίτυπα, κατά- be, ύποεταιρίας τής A BC. Στήν
στιλ. Γι’ αύτό δέν μπορεί κανείς σκο, πλάι στούς άλλους θρύλους «ELECTRIC CO M IC BOOK» καί φεραν άθελά τους νά γίνουν τό Μινεάπολη βγήκαν κι άλλα λιγό­
νά μιλήσει γιά «σκηνή τού L.A.». τής έποχής. Από τό L.A. έπίσης «BASIC BLUES M AGOOS» καί γκρούπ μέ τούς πιό σπάνιους δί­ τερο γνωστά άλλά σημαντικά
Oi Seeds, λίγο πολύ γνωστή ή είναι κι άλλα άξιόλογα γκρούπ μετά μία μεταστροφή, ή όποια σκους τής έποχής. Μέχρι βέβαια γκρούπ όπους oi Calico Wall καί
ιστορία τους, είναι αναντίρρητα σάν τούς Bees, τούς Satans, τούς δέν ένδιαφέρει σέ τελευταία άνά- π ού κάποιοι Αγγλοι έδωσαν τή oi Castaways μέ τό κλασικό πιά
τό π ιό άρχέγονο γκαράζ-πάνκ Preachers, τούς Grains O f Sand, λυση κανέναν. Γνώρισαν μεγάλη λύση στις ψ υχώσεις τών «συλλε­ «Liar, Liar».
γκρούπ. Ό Skv Saxon είναι ό τούς Lyrics, τούς Wild Knights, έμπορική έπιτυχία, ειδικά στό κτών» ξανατυπώνοντας παρά­ Στήν άλλη πλευρά τής Αμερικής
αιώνιος πάνκ πού βγαίνει άπό τούς Rainy Daze. Oi Rainy Daze Σάν Φραντσΐσκο, καί στό τέλος νομα τά δύο άλμπουμ. Ή έποχή στό Βορειοδυτικό μέρος, ά π ’
μέσα μας. Θέλει νά δει τή ζωή. Τά μάλιστα κυκλοφόρησαν καί LP μία έμπορική βιομηχανία άνα- κυκλοφορίας τους είναι άγνω­ όπου ξεπήδησαν oi Electric
πάντα γύρω του όπως είναι. Κι στήν UNI μέσα στό 1967 καί είναι πτύχτηκε γύρω ά π ’ τό όνομά στη, προσω πικά ύποθέτω τό Prunes ύπήρχε μία σκηνή πού
όχι όπωςτόν βάζουν νά τά βλέ­ κι αύτοί ένας ά π ’ αύτούς τούς το υς. Μ πλουζάκια, βιβλιαράκια, πρώ το τό ’67, τό δεύτερο τό ’68, άνθιζε άπό χρόνια καί ίσως ποτέ
π ει. Ίσ ω ς δέν ήξερε τόν τρόπο. άνεξιχνίαστους μύθους, γεμάτοι φ ούστες, ειδικές ψυχεδελικές άλλά είναι άλήθεια πώς είναι άν- δέ βρήκε τήν άναγνώριση πού
Κάποτε μπορεί νά τόν έμαθε. άντιφάσεις, ποικιλία μουσικών λά μπες. Τά κομμάτια τους άρκε­ τάξιοι τής φήμης τους. Καί oi τής έπρεπε. Στήν περιοχή τού
Μόνο πού πρέπει κι έμείς νά τόν σχολών καί προπαντός όμορφη τά π ό π γιά νά γίνουν έπιτυχίες δύο δίσκοι είναι πολύ σκληροί, Σιάτλ τού Πόρτλαντ καί άλλων
άκολουθούμε. Πού ξέρεις: Μπο­ μουσική. καί άρκετά στό πνεύμα τής έπο­ γεμάτοι νεύρο, πάθος, φαντα­ πόλεων τής περιοχής μερικά
ρεί κάποτε νά συναντηθούμε.
Πάντως αυτός συναντήθηκε σί­
γουρα μέ τόν Rokv Frickson. Oi ΤΟ ΚΑΡΦΙ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΟ... ήταν oi πρώτοι πού έκαναν τόν περίοδος τής άθωότητας τού I ουορχυλ, καθώς ο Αου Ρίντ
Leaves είναι κι αύτοί άπό τό L.A. Η ΒΡΙΣΙΑ ΣΕ ΕΝΤΑΣΗ ΟΥΡΛΙΑ­ μέσο φόλκ φάν νά βάζει καλά Νεοίορκέζικου ρόκ. προσπαθεί ν’ άνοίξει δρόμο άνά­
Μέ δύο LP τους, «ΗΕΥ JOE» καί ΧΤΟΥ... στό μυαλό του, ότι ή ήλεκτρική Τήν ίδια πάνω κάτω έποχή στό μεσα στά τραπέζια καί τις καρέ­
«ALL THE G O O D THAT'S HAPPE­ Ο Π ΙΘΗ ΚΟ Σ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ... μουσική δέν σημαίνει άπαραίτη- μικρό θέατρο St. Mark's Place κλες, τό πολύχρωμο πλήθος τών
NING'· δέν έδειξαν σπουδαία Ν. ΥΟΡΚΗ 1966 τα ένα ξεπούλημα στήν εμπορι­ τού East Village άρχισε νά έμφα- Γουορχολικών σούπερ-στάρ καί
π ράγματα, πέρα άπό μιά μεγά­ BLUES PROJECT, FUGS, VELVET κότητα καί τό Tin Pan Alley. Κι νίζεται μιά ομάδα άπό ποιητές κι το ύς χορευτές πού ιδρώνουν
λη έκτελεστική ικανότητα. Oi UNDERGROUND ήταν oi πρώτοι πού θά μπορού­ άλλους σχετικούς καί μή τύ­ στό χορό μέ τά μαστίγια, τού
εκτελέσεις τού «Hex Joe» καί τού Κι ένώ ή Καλιφόρνια άργοξυ- σαν νά παίξουν σ’ ένα τζάζ ή π ο υ ς, πού έκαναν ό,τι μπορού­ Γκέραρντ Μαλάνγκα καί τής
•Codine» τής Briffy St. Marie εί­ πνάει θολωμένη, μ ή άναγνωρί- φόλκ ή ρόκφ έστιβαλμέσα σέμιά σαν γιά νά γίνουν φρικτοί, άπο- Μαίρη Βαρόνοφ, ούτε μιά φορά
ναι άπό τις καλύτερες πού έχουν ζοντας στόν καθρέφτη τήν βδομάδα, όντας καί στά τρία τρόπαιοι καί πανάσχημοι. Oi — π αρά τό σκοτάδι καί τά κατά-
γίνει σ ’ αύτά τά στάνταρ τού ψυ­ παραμορφω μένη, έξώπραγμα- καταπληκτικοί. Μέ τό δεύτερο Fugs δέν ήταν παρά μιά Νεοϊορ- μαύρα γυαλιά πού σκεπάζουν
χεδελικού πάνκ. Πραγματικά τική, πρωτόγνωρη πλανευτική άλμπουμ τούς βρίσκουμε νά κέζικη μποέμ παρέα πού άπο- τά κουρασμένα μάτια του— δέν
μαγικές. εικόνα τη ς, ύπέροχα αισθησιακή έχουν ήδη έκπαραθυρώσει τόν φ ά σισε, ά πλά , νά τραγουδήσει χάνει τό δρόμο του γιά τή μικρή
Καί «ή σκηνή τού L.A.» έχει συνέ­ καί συνάμα άσύλληπτα τρομα­ Τόμι Φλάντερς καθώς ό Κούπερ τήν ποίησή της. Μόνο πού τά σκηνή. Ε κ εί τόν περί μένουν ένας
χτική σέ βαθμό πού νά τής κόβει κι ό Κάλμπ θέλουν νά κάνουν μό­ κομμάτια τους μίλαγαν ξεκάθα­ Ο ύα λός μέ τήν ήλεκτρική βιόλα
χεια. Oi Fire Escape, ένα άμφισβη-
τήν άνάσα, στή Νέα Ύόρκη άνα- νοι τους όλα τά φωνητικά. Τό LP ρα καί ίσια γιά ό,τι όλοι oi άλλοι το υ, το μπάσο και τα κιμπορντ,
τούμενης ταυτότητας γκρούπ,
δεύεται τό underground δίνον­ αύτό στέκει σάν ή μεγαλύτερη ύπαινίσονταν ή σ’ άφηναν νά ένας ντροπαλός τύπος πού
στις άρχές τού ’67 έγραψαν ένα
τα ς τά πρώ τα του νηπιακά λα­ στιγμή τους («PROJECTIONS»). καταλάβεις μέ μισόλογα καί άκούει σ τ’ όνομα Στέρλινγκ Μό-
άλμπουμ στήν GNP Crescendo,
κτίσματα. Αβέβαια καί διατακτι­ Αγγίζοντας όλους τού χώρους ύπονοούμενα. Κομμάτια σάν τά ρισον στήν κιθάρα καί ένα
τήν έταιρία τών Seeds δηλαδή.
κά στήν άρχή, περισσότερό συν­ τής φόλκ, τής κάντρι, τού «I Couldn't Get High», «New Am­ άγαρμπό άγοροκόριτσο πού
Μέ διασκευές χού «Psychotic
τονισμένα — ώριμα— ύπολογι- μ π λουζ καί τού ράκ, μέ τόν phetam ine Shriek»; «My Bed is μοιάζει νά ξέρει μόνο ένα beat
Reaction», τού «The Trip», τού
σμένα καί οδυνηρά στή συνέ­ Κάλμπεργκ καί τόν Στίβ Κάτζ ν ’ getting crowded», ήταν ό κανό­ στά ντρά’μ ς. Καί καθώς oi ήχοι
«Talk Talk» άλλά καί μέ μερικά
χεια, ξέφρενα μέσα στό μεθύσι άναδεικνύονται σέ μεγάλους νας κι όχι ή έξαίρεση, μέ μιά σάτι­ άπό τά «-Black Angel's Death
άξιόλογα αύθεντικά κομμάτια ό Song», «European Son», «Venus
τού θριάμβου τους καθώς χο­ συνθέτες κι έκτελεστές, φαίνεται ρα π ού τσάκιζε κόκκαλα, άθυ-
δίσκος στέκεται πολύ ψηλά. Αέ- in Furs» ή «Waiting For the man»
ρεύουν πανηγυρικά τό παρανοϊ­ ότι τίποτα δέν θά μπορέσει νά ρόστομη, προσβλητική έως αι­
γεται ότι παίζουν μέλη άπ ’ τούς
κό βά λςτήςτελικήςτο υςέπ ικρά - άνακόψ εϊ τό δρόμο τους. Δύο σχρή καί ταυτόχρονα έξωπραγ- μαστιγώνουν τούς τοίχους τής
ίδιους τούς Seeds, καί ότι συμμε­
τησης πάνω στά έρείπια τής ψυ­ μεγάλες προσωπικότητες όμως ματικά ρεαλιστική. Oi στίχοι μικρής αίθουσας, όλοι έχουν τήν
τέχει καί ό Kim Fowley. Είναι άλή-
χεδελικής αισθητικής π ού , στό σ ’ ένα γκρούπ είναι πάντα πολ­ τους ήταν έργο τέχνης, κάτι τό έντύπωση τού bad trip. Εκεί πού
θεια ότι ό ήχος είναι στό ύψος
τέλος, κατέλυσαν. λές. Ο Κάλμπ μετά τήν ήχογρά- άπόλυτα φυσιολογικό, άφού ή Σλίκ μιλάει γιά έξωτικές χώρες
τών Seeds καί καθώς όλοι αύτοί
Είναι τέλη τού ’65 όταν ό μεγαλύ­ φηση ένός τρίτου λάιβ άλμπουμ στις τάξεις τους κατά καιρούς τών θαυμάτων, oi Velvets δίνουν
ήταν μιά π αρέα , όλα είναι πιθα­
τερος — ή τουλάχιστον ένας άπ ’ άποχωρεί κι ό Κούπερ μετά άπό φιγουράρισαν τύποι σάν τόν τήν έντύπωση μουσικής γιά τελε­
νά. Ό Kim Fowley, κλασικός τύ­
τούς μεγαλύτερους— φόλκ κι­ διαδοχικές παλινδρομήσεις άπο- Ά λ εν Γκίνσμπεργκ, τό Βίντι Αίρι τές μαύρης μαγείας, έκεί πού ό
π ος παραγω γού, ντίσκ τζόκεϊ,
θαριστές τής Αμερικής, άνακα- φ ασίζει κι αύτός ότι τό σχήμα καί τόν Γκρέγκορι Κόρσο. Ή Γκαρσία όλο άνεμελιά άφηγείται
τραγουδιστή, χορευτή, μάνατ-
λύπτει νά τού συμβαίνει σιγά σι­ τού γκρούπ δέν τόν χωράει. Στά π ρόζα τους έκανε πολύ κόσμο νυσταλέα τά μπλούζ τής Βαϊόλα
ζερ συγκροτημάτων, ηθοποιού,
γά κάτι άλλόκοτο καί άρκετά αποχαιρετιστήρια jams στό Go- νά τούς άποκαλέσει τούς «Αένι Λ ί, ό Ρίντ άπλώνει τήν πραμά­
ιμπρεσάριου, διοργανωτή Love- Μ προύς τής μουσικής».
άστείό —άν καί όχι καί τόσο Go φέρνει μιά section άπό πνευ­ τεια του όλο κρυψίνοια καί προ­
in s, καί ψυσικά μεγάλου ψεύτη
σπάνιο στούς φόλκ κύκλους στά κι όλα δείχνουν νά λειτουρ­ ' Ηταν κωμικοί καί σατιριστές καί φ ύλαξη , μέ τά θέματα ταμπού
καί ίσως τυχάρπαστου, σ’ όλη π οτέ δέν προσποιήθηκαν τούς
έκείνη τήν έποχή. Ναι, είν’ άλή- γούν ρολόι. Μαζί μέ τόν Κάτζ καί Σ έξ - Downers - Τραβεστί, τά
αύτή τήν κίνηση ήταν μέσα μ’
θεια: ό Danny Kalb Ερωτεύεται τούς Κολόμπι καί Φίλντερ, ό μεγάλους μουσικούς. (Αντίθετα τραγούδια τής άγριας διέγερ­
όλες τις παραπάνω ιδιότητες. σης, τή μανιακή καί άγχώδη τε­
τήν ήλεκτρική μουσική. Τό επό­ Κούπερ δημιουργεί τούς Blood, στά πρώ τα τρία άλμπουμ μοιά­
Εγραψε ένα καταπληκτικό ζουν νά μήν γνωρίζουν πώς νά χνική τών ρίφ τού Τσάκ Μπέρι
μενό του βήμα μάςτό μαρτυρά ή Sweat & Tears. Oi Κάλμπεργκ καί
ντράγκ-τραγούδι, τό «The Trip»,
πυρακτωμένη - λαμπερή οξύτη­ Μπλούμενφελντ φτιάχνουν μαζί χρησιμοποιήσουν τά όργανα). καί τών Ρόλινγκ Στόουνς συνυ-
π ού έγινε κάτι σάν τό «Hey Joe»
τα πού ξεχύνεται ά π ’ τό όργανο μέ τρεις φίλους τούς Sea Train. Κι Αργότερα, όταν άρχισε νά γίνε­ φασμένα μέ τις άβαν-γκάρντ
γιά τή Δυτική Ακτή καί τό καλο­ συνθετικές μεθόδους τού Τζόν
πού παίζει ό Ά λ Κούπερ, τό ό Ντάνι Κάλμπ μένει έξω ά π ’ όλα ται τής μόδας τό νά φαίνεσαι
καίρι τού ’67 κυκλοφόρησε ένα
μπάσο τού Κάλμπεργκ, τά τύμ­ καθώς κανείς δέν γνωρίζει πού Freaky, oi Fugs βρήκαν τούς έαυ- Κέιζ — κατευθείαν άπό τούς κόλ­
μεγάλο δίσκο, τό «LOVE IS ALIVE
πανα τού Μπλούμφελντ, τήνκι- βρίσκεται ή μέ τΓ άσχολείται. τούς τους στό έξώφυλλο τού Li­ π ο υ ς τού La Monte Young. Μιά
AND WELL» στή γνωστή Tower, Ή τα ν ή έποχή πού άρχισαν νά μουσική τρομαχτική μέσα στήν
θάρα τού Στίβ Κάτζ, τά κατα­ fe. Κανείς ώστόσο ποτέ δέν
γεμάτο τραγούδια ψυχεδελικά, άστραφτερή ρόκ έν ρολίστικη
π ληκτικά φωνητικά τού Τόμι κάνουν τήν έμφάνισή τους στό κατάφερε νά μιμηθεί τή στιχουρ-
τραγούδια ά γάπης, τραγούδια Village V o ic e άγγελίες τού τύπου σαδομαζοχιστική πανοπλία της.
Φλάντερς καί τήν φρενιτιώδη γική - σατιρική - πορνογραφική
γιά τά λουλούδια, τ ’ άστέρια, τό Ακαδημαϊκά, oi Velvets ήταν
lead τού ίδιου τού Κάλμπ στό « Ό π ο ιο ς γνώρίζει οτιδήποτε τους ικανότητα. Ή τ ό φανταστι­
φ εγγάρι, τήν άγάπη πού πλανιέ­ γιά τόν Ντάνι Κάλμπ άς έπικοι- άπό τά πιό κατηρτισμένα
«LIVE AT THE CAFE AU GO -GO ». κό αύτοσχεδιαζόμενο θέατρο
ται άνάμεσα στά πάντα, τά π αι­ γκρούπ τής δεκαετίας τού ’60.
Μέ βασικούς πυρήνες τούς Κού­ νωνήσει μαζί μου, τη λ...». Μαζί π ού έπαιζαν έπί σκηνής. Κανείς
διά τών λουλουδιών, ένα δίσκο
περ καί Κάλμπ, oi Blues Project μέ τούς Blues Project τελειώνει ή — ούτε κάν oi M others... Ο Ρίντ άσχολήθηκε μέ τό πιάνο
τέλος πάντων γεμάτο λουλού­ καί τήν κιθάρα άπό τήν ήλικία
Στό Silver Factory τού Αντί
δια, ά π ’ τό έξώφυλλο μέχρι τό
βινύλιο. Είναι σίγουρα άδύνατο ό
Kim Fowley νά ήταν έκτος πραγ­ Ή Νέα Ύόρκη μέτήν καλλιτεχνι­ χής γιά νά τραβήξουν καί τό σία καί κυρίως ζωντάνια καί αύ- γκρούπ δραστηριοποιήθηκαν
μάτων καί νά έβγαλε αύτό τό δί­ κή της κίνηση (ή Εύρώπη τής φρίκ κοινό. Τά δύο πρώτα LP's θυρμητισμό. Δέν είναι βέβαια π άρα πολύ καί συσπειρωμένα
σκο. Η ψυχεδέλια βλέπεις είναι Αμερικής, όπως έλεγε ένας φί­ πάντω ς έχουν μερικά μικρά άρι- σπουδαίοι συνθέτες, έχουν άρ- γύρω άπό δύο τοπικές έταιρίες
ζω ή, συμμετοχή. Oi θεατές ξε­ λος), τούς Velvet Underground, στουργήματα μέσα, καί μερικές κετές διασκευές, άλλά καί θαυ­ βασικά, τή Jerden καί τήν Etiq­
χωρίζουν άμέσως. τούς Fugs, τήν Pop Art καί όλη σκληρές διασκευές τραγουδιών μάσια δικά τους τραγούδια μέ uette κυκλοφόρησαν άρκετά
Καί θά ήταν κρίμα νά μή μνημο­ τήν έλίτ δέν μπόρεσε νά παρακο­ όπω ς τά «Tobacco Road» καί άποκορύφω μα τόν ύμνο τών τι- LP's καί έμειναν πάντα προση­
νευτούν ονόματα πού συμετεί- λουθήσει τό χίπικο κίνημα, ίσως «Gloria». Ή τα ν σίγουρα πόπ νέιτζερ «Action Woman». Έ π α ι­ λωμένα σ’ ένα έπιθετικό άρχέτυ-
χαν πραγματικά έπειδή δέν έτυ- γιατί ήταν πολύ Εύρώπη γιά νά ήρωες γιά τό ’66-’67. Στή Νέα ξαν έπίσης ένα ρόλο στό χώρο π ο ρίδμ-έν-μπλούζ χωρίς νά
χε νά βγάλουν μεγάλους δί­ κάνει ένα τέτοιο άνοιγμα τότε. Ύ όρκη δέν βγήκαν άλλα μεγάλα τών πάνκ όσον άφορά τις ψυχε­ έχουν παρακολουθήσει τις νέες
σκους. Oi Sons O f Adam είναι σί­ Είχε κι αύτή όμως τή σκηνή μέτά πάνκ συγκροτήματα καί μόνο oi δελικές ούσίες τραγουδώντας τό μουσικές τάσεις είτε γιατί παρέ-
γουρα ένα άπό τά καλύτερα πάνκ γκρουπάκια της. Oi Blues Vagrants, oi Magicians καί oi «Codine» τής Buffy St. Marie καί μειναν κλεισμένα στήν τοπική
γκρού π τού LA καί, γιατί όχι, τού Magoos ξεκινώντας άπό τό ’66 σέ Middle Class έμειναν κάπως παίρνοντας θέση ένάντια στό σκηνή είτε γιατί μπλέχτηκαν σέ
κινήματος τών γκαράζ-πάνκ μικρά κλάμπ, έφτασαν νά φο­ γνωστοί άνάμεσα στά γκρούπ Romilar-D ένα ψυχεδελικό τονω­ έμπορικά κυκλώματα καί άπαι-
συγκροτημάτων. Μ έτρια σίνγκλ ρούν στό τέλος ήλεκτρικά ρούχα π ού έπαιζαν στά κλάμπ. Καί φ υ ­ τικό τού IQ καί αύξησης τού τήσεις μεγάλων έταιριών, όπως
στό ένεργητικό τους, τά «You're πού φωτίζονταν άνάλογα μέ τή σικά δέν μιλάμε γιά τούς Velvet. βαθμού κοινωνικότητας. Γιά oi Paul Revere and the Raiders. Oi
a Better Man Than I», «Saturday's μουσική στις ζωντανές έμφανί- Αύτοί είναι μιά άλλη καί μάλιστα χρήση τέτοιου είχε συλληφθεί Sonics ήταν σίγουρα τό πιό ση­
Son» καί «Feathered Fish» (τού σεις τους. Oi Ron Gilbert, Ralph πολύ μεγάλη ιστορία. καί ό Moulty τών Barbarians. Oi μαντικό ά π ’ αύτά τά γκρούπ.
Arthur Lee) καί μέ έναν ήχο μονα­ Scala, Geoff Daking, Peppy Thie- Μιά άλλη περιοχή μέ άρκετούς Litter (Denny W aite, Tom Murray, Ό ήχος τους τό ’64 ήταν πάρα
δικό καί γεμάτο καί κυρίως τό Ihelm , M ike Esposito, ήταν oi νέους άντάρτες ήταν ή Μινεάπο- Jim Kane, «Zippy» Caplan, Dan πολύ οξύς καί έπιθετικός. Είναι
Randy Holden στούς κόλπους πρώτοι πού χρησιμοποίησαν λη. Τό μεγάλο όνομα τής περιο­ Rinaldi) άργότερα έβγαλαν ένα πραγματικά oi πιό ριγμένοι στό
ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ
περιθώριο ά π ’ αύτά τά γκρουπ. μέχρι 80 χρονών αύτή τή μουσι­ σκος, καί στέκεται άνάμεσα στά μέσα στόν όποιο πολλοί ίσως λικές πολιτείες, Φλόριντα, Γεωρ­
Oi Paul Revere and the Raiders κή. Είναι ή άπάντηση στό έρώτη- κλασικά άλμπουμ τής έποχής. ύποτιμημένοι, γενικά ή ίσως κι γία ύπήρχαν οι Nightshadows, οί
αντίθετα έγιναν ρόκ-στάρ κα­ μά του Lennv Kave, άπό τις ση­ Είναι άλμπουμ κόνσεπτ, μέ ένα άπό μάς λόγω κυρίως έλλειψης Birdwatchers, oi Clefs of Laven­
θώς ό ίδιος ό Paul Revere ήταν μειώσεις τού Nuggets, άν ή μα­ κεντρικό θέμα, δηλαδή τόν τίτλο πολλών πληροφοριών. Ανάμε­ der Hill, oi Split Ends. Ισως ή
έπιχειρηματίας, έπαγγελματΐας γεία είναι στή μουσική ή ή μουσι­ το υ, καί άναφορές σέ ψυχεδελι­ σα στις «σχολές» καί ή σχολή τού άπόσταση πού είχαν άπό τά
διοργανωτής κονσέρτων, καί ή κή είναι μέσα μας. Ανεξάρτητα κά ταξίδια. Ό πρώτος τους δί­ Tex-M ex-rock, δηλαδή γκρούπ «κέντρα» τής κίνησης νά είναι
Colum bia αμέσως φρόντισε νά πάντω ς άπό τή μετέπειτα π ο­ σκος «AM BOY DUKES» είναι πιό κυρίως ά π ’ τό Τέξας πού άποτε- μιά σοβαρή αιτία γιά τήν άφά-
τούς πατρονάρει, μέτό αζημίω­ ρεία τους, τού Ted Nugent ειδι­ άρχέγονος μέ κυρίαρχο στοιχείο λούνταν άπό Αμερικανο-Μεξι- νειά τους. Βρέθηκαν κι άλλοι βέ­
το βέβαια. Αλλοι όπως oi κά, oi Ambov Dukes ήταν κι αύ­ τήν κιθάρα τού Nugent, πριν κάνους. ?and tfie Mysterians, βαια πού έγιναν γνωστοί χωρίς
Kingsmen καί oi Waiters ήταν αρ­ τοί πολύ σημαντικοί μέσα στό άκόμα άρχίσει νά έχει τόσο μεγά­ Prem iers, Sam the Sham, τά κυ- νά είναι σπουδαίοι καθαρά άπό
κετά παλιοί γιά νά μπορέσουν νά όλο μουσικό κίνημα τής έποχής. λη ιδέα γιά τόν έαυτό του, ένώ τό ριώτερα ονόματα. Μέ έμφαση συμπτώ σεις (π.χ. Barbarians) ή
παρακολουθήσουν τά κινήματα Από τό Ντιτρόιτ τού Μίτσιγκαν τρίτο τους, τό «MIGRATION», εί­ στό ρυθμό, μία έπαφή μέ τή άπό κάποια μικρή έπιτυχία (π.χ.
τής head music, τής ψυχεδέλιας ξεκίνησαν γιά νά δείξουν ότι τό ναι γεμάτο πειραματισμούς καί σόουλ, καί τό «96 Tears» άπό Strangeloves, Knickerbockers).
καί ό,τι νεώτερο τέλος πάντως Ντιτρόιτ δέν ήταν μόνο ή Mo­ αύτοσχεδιασμούς πού φλερτά­ τούς Question Mark νά γίνεται Σημασία έχουν αύτοί πού κατά-
έβγαινε σχεδόν κάθε μέρα. Έτσι town. Αύτοί καί μιά σειρά άλλων ρουν άκόμα καί μέ τήν τζάζ χω­ παγκόσμιο χίτ, ή σχολή αύτή δέν φεραν νά προχωρήσουν κάπου
μιά ολόκληρη σκηνή συγκροτη­ γκρούπ, όπως oi SRC, oi MCS, oi ρίς όμως νά έχουν τήν έμπνευση μπόρεσε νά έχει πολλούς μιμη­ παραπέρα μετά τις άπλές έξάρ-
μάτων γκαράζ-πάνκ έμελλε νά Stooges, oi Shvguvs άνέπτυξαν καί τή ζεστασιά τού «JOURNEY». τές, ίσως γιατί δέν ήταν πολλοί οί σεις τού πάνκ. Καί φυσικά δέν
ξεχαστεί μέχρι πού σήμερα διά- σίγουρα ένα δικό τους ήχο, πιό Γιά σύνθεση δέν μπορεί κανείς νά Τεξομεξεκάνοι. Στό Ό χά ιο έπί- έννοούμε τεχνοκρατικές προε­
κτάσεις μέ σκοπό νά βγάλουν τ ’
άπωθημένα τους άλλά ένα πιό
τών 5 ετών. Ό Κέιλ βρισκόταν ψία τής Σκηνής τού Σάν γουδιστή τους, κάποιον Τζίμ χιλιαδες αφηνιασμένα μικρά κο­
προχωρημένο στάδιο πνευματι­
στή Ν. Ύόρκη μέ υποτροφία Φραντσίσκο. Μέχρι τήν έμφάνι-' Μόριζον. Μοιάζοντας νά έχουν ριτσάκια καί νά τούς παριστά­
κής καί σωματικής έκφρασης
έχοντας τελειώσει τό κολλέγιο σή τους, τό Αός Αντζελες είχε άποδράσει άπό άσυλο φρενο­ νεις τό σατανά» είχε πει όλο πί­
Τάνγκλγουντς τού Λονδίνου. όπου παύει νά ύπάρχει πνευμα­
τούς Byrd£, τούς Raiders καί βλαβών, oi τέσσερις Doors ξά- κρα κάποιος ά π ’ τούς οπαδούς
τική καί σωματική έκφραση
Ό σ ο γιά τόν Μόριζον σπούδαζε τούς Sonny & Cher. Oi Love εμ­ πλοαναν κάθε βράδυ στό Ούίσκι τους. Τό τρίτο LP μπέρδεψε χει­
παρά μόνο μία φυσική έκφραση
κλασικός τρομπετίστας άπ' τήν φανίστηκαν στή μέση όλων αύ- ένα παρανοϊκό ταπέτο πού συν­ ρότερα τά πράγματα. Τά κομμά­
έξω άπό λογοκρατικούς διαχω­
ήλικΐα τών 10. τών τό 1965. Δημιούργησαν μία έθεταν ένας άγριος αισθησια­ τια τους παίζονταν πιά παντού,
Oi Velvets είχαν τόν ήχο τής ga­ ρισμούς πού περιορίζουν τή
γερή τοπική ύποστήριξη πού σμός, Οιδιπόδειες άναφορές, ήταν άποδεκτά ά π ’ όλους. Είχαν
συνείδηση καί εύνουχίζουν τήν
rage band. Oi όμοιότητές τους τήν άξιζαν όμως. Γιατί άκόμα σουρεαλιστικές εικόνες, έξαίσια ξεκινήσει σάν άβάν-γκάρντ, όχι
όμως μέ τά άλλα garage γκρούπ εύχαρίστηση. Καί πού δέν είναι
καί σήμερα τά τρία πρώτα ποίηση, τρόμος, ψύχωση καί τόσο μουσικά μά στή συνολική
άλλη βέβαια ά π ’ τήν ψυχεδέλια.
σταματούσαν έδώ. Γιατί παρόλο άλμπουμ τους παραμένουν άξε- βία. Έμοιαζε μέ τή λατρεία τού σύλληψή τους. Τώρα κινδύνευαν
Γι’ αύτό καί κατά κάποιο τρόπο
τόν πρωτογονισμό τού ήχου καί πέραστα κι όσο γιά τό 3ο («FO­ κακού. νά γίνουν οί Teddy Bears ή τά θη­
τού παιξίματός τους ή μουσική ή παρουσίαση ορισμένων μόνο
REVER CHANGE») μέ άνεση το­ Αφού τούς πέταξαν μέ τις κλω­ ρία στό κλουβί, πού δείχνουν τά
άπό τά γκρούπ αύτά είναι άπα-
κουλτούρα τους ήταν καταφα­ ποθετείται μέσα στά 10 καλύτε­ τσιές ά π ’ τό Ούίσκι, συνέχισαν δόντια τους κάθε Κυριακή στούς
νής στις δομές τής μουσικής ραίτητη στό βαθμό πού ή άνα­
ρα άμερικάνικα LP's τής δεκαε­ στό The Scene τού Steve Paul. εκστατικούς άστούς έπισκέπτες
τους. Τό 2ο άλμπουμ τούς βρί­ φορά είναι άρκετά άντικειμενι-
τίας τού ’60. Μ ’ έναν καταπλη­ Εκεί τούς πέτυχε ό Jack Holrman τού Ζωολογικού Κήπου. Τά χρή­
σκει στό άπώγειό τους, μέτό «Si­ κή. έξω άπό προσωπικές ψυχώ­
κτικό συνθέτη - κιθαρίστα - τρα­ τής Electra. Τά hits άρχισαν νά ματα έξακολουθούσαν νά έρ­
ster Ray», τόν πιό πετυχημένο σεις (όσο αύτό είναι δυνατό βέ­
γουδιστή, τόν Ά ρθουρ Λή, γιά διαδέχονται τό ένα τό άλλο στά χονται σέ ύπέρογκα ποσά. Τό
βαια). Θά μπορούσαν οπωσδή­
ορισμό τού underground μέχρι πολλούς τόν «νέγρο Μίκ Τζάγ- τσάρτ. Τό χρήμα έρχόταν άπό «SOFT PARADE» είχε πειραματι­
ποτε ν ’ άναφερθούν oi Magic
σήμερα καί μιά σειρά άπό άρι- κερ», μέ έκπληκτικές ένορχη- παντού. Ό Μόριζον πόζαρε γιά σμούς μέ πνευστά κι έντονο soul
M ushrooms πού διάλεξαν αύτό
στουργηματικά τραγούδια άξε- στρώ σεις, μέ χάρντ ρόκ, κάντρι τό περιοδικό «16» καί τά τεύχη κλίμα. Τό «MORRISON HOTEL»,
τό όνομα, έβγαλαν τό μαγικό
πέραστα. καί φόλκ έπιρροές κι έναν ήχο έξαντλήθηκαν όλα. Αρχισαν oi ήταν έπιεικώς άπαράδεκτο άκό­
Ω στόσο, άμέσως μετά, μόλις ό It's a Happening» καί τώρα
π ού ένώ μέ τό πρώτο άκουσμα τηλεοπτικές έμφανίσεις, οί συν­ μα καί γιά τούς άφοσιωμένους.
Κέιλ έγκαταλείπει τό γκρούπ, φτιάχνουν όλόΊ μαζί κεριά καί
μπορούσες νά τόν θεωρήσεις εντεύξεις, τ ’ όνομά τους ψιθυρι- Τό Μαϊάμι τούς τσάκισε ήθικά,
έχουν ένα «head shop» στό Πί-
όλη ή παράνοια φεύγει μαζί του. σόφ τ, κατάφερνε νά σέ αγριεύει ζόταν παντού. Σκηνικά, ήταν το ύς κόστισε χιλιάδες δολάρια,
τσφιλντ τού Ό χ ά ιο . Ή οί Teddv
Στό τρίτο άλμπουμ έχουμε πιά όσο τίποτα, μέ συγχορδίες έντε­ άνεπανάληπτοι. Έμοιαζαν φερ­ τούς έλιωσε ψυχολογικά. Ή μα­
and His Patches ά π ’ τό Σάν Χοσέ
τόν -Λού-Ρίντ-μέ-τό-γκρούπ-του χνα κρυμμένες κάτω ά π ’ τά μένοι άπό άλλους κόσμους· γεία είχε φύγει. Ή σατανική γλύ­
μέ τό «Suzv Creamcheese» πού
σέ μερικά όμορφα καί ύπέρ τό πνευστά καί φωνητικά πού κάθε ύπήρχε τό κτηνώδες παίξιμο τού κα τό ίδιο. Ένα live άλμπουμ —
κανείς δέν ξέρει τί κάνουν σήμε­
δέον ήσυχα κομμάτια. Μετά τό άλλο παρά σέ καλούσαν νά άγα- Densm ore στά ντράμ, οί σατανι­ έκπληκτικό— δέν διόρθωσε τά
ρα. Η oi TC Atlantic, πού δέν ξέ­
τέταρτο LP («LOADED») ό Ρίντ π ήσεις, νά ένωθείς μέ τούς άλ­ κές συγχορδίες τού Μανζάρεκ π ράγματα. Στή συνέχεια μέ τό
ρουμε τίποτα γ ι’ αύτούς πέρα
ά ποχω ρεί... Εδώ τελειώνει κι ή λους, νά έξαγνισθείς μέτό διαλο­ π ού έδιναν μιά διαβολική γοη­ «L.A . WOMAN» άγγιξαν τό ναδίρ
ά π ’ τό ότι είναι καταπληκτικοί.
ιστορία τής Νεόϊορκέζικης Σκη­ γισμό. Ό χ ι, ή μουσική τους σ ’ τεία, ή κιθάρα τού Κρίγκερ, κι ό το υς. Ό Μόριζον τά παράτη­
Αλλά άπό ένα σημείο καί πέρα
νής. Πού πριν διαλυθεί, κατάφε- έφερνε σ ’ έπαφή μέ έναν άγριο Μόριζον σέ μόνιμα ύπνωτισμένη σ ε ... Λίγους μήνες άργότερα
δέν έχει καί μεγάλη σημασία αύ­
ρε νά μάς δώσει τή δική τηςάνε- άτομικισμό, διάφορες έμμονες κατάσταση (κατανάλωνε τότε συγκλονισμένοι μάθαμε ότι άφη­
τό. Σημασία έχει ή μαγεία τού
κτίμητη οπτική πάνω στή ρόκ^ ιδέες καί μανίες καί σκληρά φαρ­ τήν κοκαΐνη κατά τόνους) νά διη­ σε τήν τελευταία πνοή του στό
πράγματος. Αύτή ή μαγεία πού
φ όρμα: Τραχύ-λακωνικό-εύέλι- μακοπαρασκευάσματα. Κι όσο γείται ιστορίες γιά έρπετά, νευ- Παρίσι. Ό θρύλος ξέφτισε, ή
έφερε τήν όλη κατάσταση στό
κτο-έμπνευσμένο καί ένεργητι- γιά τόν Λή, προσωπικό φίλο τού ροπαθείς, άγριο σεξουαλισμό, λάμψη του όμώς άκόμα τυφλώ­
προσκήνιο δέκα χρόνια μετά καί
κό. Τήν ώρα πού στή Δυτική Τζίμι Χέντριξ, ήταν τόσο έλκυστικό γιά τά άστικά νει. Δεκάδες νεοκυματικά
θά τή φέρνει συνέχεια όσο μερι­
Ακτή όλα χάνονταν μέσα σέ μιά άκριβώς τό στιλ τού τύπου πού νυμφίδια, τρέλλα, νευρώσεις, γκρούπ σήμερα ψάχνουν στις
κοί άνθρωποι θά θέλουν νά ζή-
άργή - νωχελική - άέναη ροή συγ­ θά μπορούσε νά θαυμάσει ένα σαδισμό. στάχτες τους. Α π ’ τούς Joy Divi­
σουν π^ρα άπό ήλίθιες σκοπιμό­
χορδιών, ή Ν. Ύόρκη σήκωσε τή πουλί καί νά τραγουδήσει μαζί Τόν Οκτώβριο τού ’67, κυκλο­ sion ώς τούς Bunnies κι άπ ’ τούς
τητες κάΐ δέν θά ένδιαφέρονται
δική της φωνή, έξίσου συναρπα­ του άκριβώς πριν τό αιχμαλωτί­ φορούν τό δεύτερο LP τους. Orange Juice ώς τούς Teardrops.
γιά «λευτεριά - ψωμί - δουλειά»
στική. Μόνο πού έδώ βασίλευαν σει καί τό πνίξει μέσα στις παλά­ Αποτυχημένο, μιά καί δέν ήταν Ό Μόριζον πλανάται πίσω άπό
άλλά γιά εύχαρίστηση καί φυσι­
τά downers. Κι ό πίθηκος στήν μες του. π αρ ά μιά κατά γράμμα επανά­ κάθε νότα, κάθε φωνητικό ξέ­
κή έπικοινωνία. Έτσι καί τώρα
πλάτη —όπως συνήθιζαν τότε ν ’ Oi Love έμφανιζόταν στό W hi­ ληψη τού πρώτου. (Μέχρι καί σπασμα.
τελευταία ύπάρχει μιά άναβίω­
άποκαλούν τήν ήρωίνη. skey A Go Go μαζί μέτούς Doors. έδώ ύπήρχε τό 11-λεπτό τράκ — Κώοτας Λυμττερόπουλος ση μόνο (δυστυχώς) τού πνεύ­
Τούτοι δώ oi τελευταίοι δέν έκα­ τό φανταστικό «When the
ναν τίποτε παραπάνω ά π ’ τό νά ματος τού ’67. Καί «δυστυχώς»
ΛΟ Σ ΑΝΤΖΕΛΕΣ___________________ m usic's over»). Πάνω έκεί είναι Π ηγές: The New Musical Express γιατί ή άναβίο)ση είναι μόνον
συντροφεύουν τόν πάντα μεθυ­ π ού τούς ξέγραψαν οί κύκλοι Illustrated Encyclopaedia Of Rock
ΗΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΥ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ άφορμή κέρδους καί έκτόνωσης
σμένο - πάντα ντυμένο στά μαύ­ τού underground. And Roll. μερικών κομπλεξικών.
LOVE, DOORS ρα πέτσινα - πάντα έτοιμο γιά «Είναι άλλο πράγμα νά παίζεις σ’ Lillian Roxon's Rock Encyclope­
καυγά - πάντα μ’ ένα στίχο τού Σ ’ αύτά τά κινήματα μετράει μό­
ένα μικρό club γιά τούς φανατι­ dia.
O i Love άρχισαν πριν κάν φανεί Ούίλιαμ Μπλέικ στό στόμα τρα- νο ή βίωση τής ιδεολογίας κι όχι
κούς μυημένους κι άλλο τό νά
στον ορίζοντα έστω καί μιά ύπο- ή θεωρητική ή άκόμα καί πρα­
εμφανίζεσαι μπροστά σέ πέντε
κτική άναβίωση παλιών μεθό­
δων έκφρασής της, άκριβώς για­
τί τό ίδιο τό κίνημα είναι κίνημα
φορα περιοδικά άντεργκράουντ βαρύ, μέ έμφαση σέ ορισμένα μιλήσει καθώς τό γκρούπ άλλαζε σης ύπήρχε μιά άρκετά μεγάλη κατάργησης τών ιδεολογιών καί
καί ίσως καί μερικοί πονηροί πολλές φορές πομπώδη σχήμα­ συνεχώς μέλη κάνοντας όλους κίνηση γκαράζ γκρούπ χωρίς αίσθησης τής φυσικής ένότητας
συλλέκτες ξέθαψαν θρύλους σάν τα καί μία στάση πού άργότερα τούς δυνατούς συνδυασμούς. ιδιαίτερη όμως άπήχηση. Οί ύλής καί πνεύματος. Οί άναβιω-
τούς Sonics πού μάλιστα oi τε­ κατέληξε στό «KICK O UT THE Οί μουσικοί πού πέρασαν άπό Road, oi Music Explosion, oi τές δέν μετράνε. Μόνο οί συνεχι­
λευταίες πληροφορίες λένε ότι IA M S · τών MC5 καί τό τό γκρούπ πάντως είναι oi Ted C h o ir, oi Outsiders καί oi Human στές. Οί άναβιωτές καί μόνο μέ
ξαναφτιάχτηκαν καί μάλιστα FUNHOUSE» τών Stooges. Nugent, Steve Farmer, Greg Ara- Beinz είναι oi πιό γνωστοί. Αλλοι τήν ύπαρξή τους συνεχίζουν τό
κυκλοφόρησαν καί δίσκο, τό Ή τα ν τά πρώτα σπέρματα γιά ma, Dave Palmer, John Drake, μέ LP's (oi Outsiders μάλιστα μέ χωριστικό παραλογισμό πού ή
CIN D ER ELLA '. Είναι τελευταίο μιά ολόκληρη γενιά πού άκολού- Andv Solomon, Rusty Day, Bill τέσσερα άλμπουμ), άλλοι μόνο ίδια ή ψυχεδέλια θέλει νά καταρ­
φαινόμενο ή έπανασύνδεση π α­ θησε αύτά τά μηνύματα. Oi Am­ W hite, Rick Lover. μέ σϊνγκλ. Oi Human Beinz είναι γήσει καί καταργεί. Σ ’ όλους αύ­
λιών γκρούπ τού γκαράζ καί τής bov Dukes στά πρώτα τους αύ­ Καί ή άναφορά στις τοπικές σκη­ οπωσδήποτε οί άξιολογότεροι τούς λοιπόν τούς παλιάτσους
ψυχεδέλιας. Oi Αγγλοι M isu­ τά βήματα έγραψαν τρεις μεγά­ νές δέν τελειώνει ποτέ. Θά μπο­ καλλιτεχνικά μέ δύο LP's στήν στιλ Mood Six πού προωθούν τά
nderstood, oi Καναδοί Uglv λους Ν δίσκους γιά τήν ρούσε κανείς νά γράψει βιβλίο Capitol μέσα στό 1968. Βαρύ γνωστά «προοδευτικά» έγγλέζι-
Ducklings, oi Nightshadows άπό M ainstream, μιά πολύ καλή έται- μόνο καί μόνο άναφέροντας τά πάνκ μέ φαζαρισμένη κιθάρα, κα περιοδικά ό Ρόκι θά δώσει τήν
τή Φλόριντα, όλοι αύτοί ξαναφ­ ρία τής έποχής, μέπεντακάθαρη ονόματα: Squires, Road, 49th λίγη σόουλ καί ψυχεδελικές άπάντηση πού έδωσε καί στήν
τιάχτηκαν γιά νά βγάλουν καί δί­ τήν τάση τους γιά πειραματισμό Parallel, TC Atlantic, State Of προεκτάσεις ειδικά στό πρώτο τελευταία του συνέντευξη.
σκους, όπου παίζουν τά παλιά καί μάλιστα ψυχεδελικό. Τό «JO­ M ind, Faine, lade, Fe-Fi-Four- τους «N O BO D Y BUT ΜΕ». Θά « Επαναλαμβάνετε, παρακαλώ,
τους κομμάτια. Δέν ξέρω γι’ αύ- URNEY TO THE CENTER OF THE Plus 2, Gants Lollipop Shoppe, μπορούσαν νά τύχουν μεγαλύ­ τήν έρώ τηση;».
.Όύς άλλά τουλάχιστον oi Sonics M IN D" είναι τυπικό δείγμα ψυ­ Hvsterics, Startires, Painted Fa­ τερης άναγνώρισης. Καί οί
είναι άπό τά γκρούπ πού θά χεδέλιας, ό δεύτερός τους δί­ ces, Eril I, Teddy and His Patches παραγνωρισμένοι ύπήρχαν φαί­
Αιμίλιος Κατσούρης
μπορούσαν νά παίζουν καί ένας άτέλειωτος κατάλογος, νεται παντού. Στις Νοτιοανατο­

7
ΨΥΧΕΔΕΛΙA

Ο Dino Valenti είναι μιά


ζωντανή θρυλική φιγούρα τής ε­
Κάσσαντυ έρχεται στό Σάν Φραν­
τσίσκο γιά ν' άναλάβει τό μπάσσο
ση στόν όποιο άδαή σας ρωτήσει
«μά τί είναι έπιτέλους αύτός ό Fris­
πό αύτές οποιοσδήποτε άλλου
γκρούπ, πολλές φορές κατά τρεις
ποχής τής πρώτης ψυχεδελικής έ­ γιά λογαριασμό τού νεογέννητου co Sound;», είναι καί τό τελευταίο ή καί τέσσερις ώρες. Καί «δέν είναι
κρηξης στό «Φρίσκο» γκρούπ: Είναι ό πρώτος σχηματι­ μεγάλο έργο τους. Μέ τά άτέλειω- σίγουρα λίγο νά στέκεσαι όρθιος
Τό παρελθόν του δέν είχε νά κάνει σμός τών Airplane. Πέρα άπ' τόν τα jams, μέ τις άσυνήθιστες μελω­ γιά τέσσερις ώρες καί νά δίνεις ό­
μέ μουσική: Ό Dino ήταν έπαγ- βασικό πυρήνα, τούς τέσσερις δικές γραμμές τών φωνητικών, μέ λη τήν ένέργεια πού διαθέτεις» ό­
γελματίας άσσος σχοινοβάτης στά παραπάνω, ό Skip Spence άνα- τήν οριστική ρήξη μέ έννοιες ό­ πως είπε κάποιος γι' αύτούς. Τά
καρναβάλια τής περιοχής έπί έ- λαμβάνει τά ντράμς καί ή Signe πως φόρμα, άρχή - μέση - τέλος, Free Concerts τους άπ' τήν άλλη
πτά χρόνια. Γύρω στό '64 ώστόσο Tole Anderson τά φωνητικά. Ό ρεφρέν στά κομμάτια καί πάνω πρέπει νά είναι τά περισσότερα
άρχισε νά τραγουδά στά κλάμπ Σπένς ποτέ πριν δέν είχε παίξει άπ' όλα μέ μιά πρωτόγνωρη ά- πού έδωσε γκρούπ στήν ιστορία
τού Αός Άνζελες έχοντας στό νού ντράμς. Αμέσως μετά τήν ήχο- γνότητα καί μιά άνευ προηγουμέ­ τού ρόκ. Χιπυ-αρχέτυπα ντυμένοι
του, τήν άναγέννηση τής «φόλκ- γράφηση τού πρώτου τους LP έγ- νου άφέλεια νά κρύβονται πίσω ά­ μέ τά κλασσικά φανελλένια co­
μιούζικ». Ποτέ δέν έφτιαξε ένα δί­ καταλείπει τό γκρούπ γιά νά πό κάθε στροφή. Είναι τό ζενίθ untry πουκάμισα ή τις πασίγνω­
σκο. Όντας περφεξιονίστας στό φτιάξει τούς Moby Grape — όπου τους. Μέ τό άμέσως έπόμενο στες T-shirts πού έδειχναν νά μήν
έπακρο, λέγεται ότι ήχογράφησε τραγουδούσε καί έπαιζε κιθάρα. «CROWN OF CREATION» τά ση­ τις βγάζουν ούτε στό μπάνιο, οί
πολλά LPs τά όποια όμως άρνιό- Τή θέση του ντράμερ άναλαμβάνει μάδια άποσύνθεσης άρχίζουν νά έπτά-άρχικά-Dead είχαν τό δικό
ταν πεισματικά νά κυκλοφορήσει: τώρα ένας πεπειραμένος τζαζί- γίνονται φανερά, ή έπανάληψη εί­ τους τρόπο νά σού πάρουν τό
Τά άπέρριπτε καί ήχογραφούσε στας, ό Σπένσερ Ντράϋντεν. Είναι ναι ή μόνιμη πληγή τους, ή άφέ- μυαλό. Πολλοί τούς ταυτίζουν μέ
νέα. Τό '65 ώστόσο τόν βρίσκει αύτός πού μαζί μέ τήν δυάδα λεια τους καταντά έθελοτυφλία, ή τούς Airplane. Στάθηκαν όμως
στήν φυλακή (όπου κάθησε ούτε Kaukonen-Cassady θά δώσουν τή φλέβα τους στερεύει. Ακολουθεί άπ' τήν άρχή κάτι τό τέλεια δια­
λίγο ούτε πολύ ένα χρόνο) γιά κα­ μουσική έξαψη καί θά σφραγί­ ένα μέτριο live, τό «Bless it's poin­ φορετικό. Ξεροκέφαλοι καί άτομι-
τοχή άμφεταμίνης. Ό Valenti γιά σουν μέ τό τέλεια προσωπικό ted little head» γιά νά δώσουν τήν κιστές άσυμβίβαστοι πιονέροι, οί
νά βγει άναγκάζεται νά πουλήσει
τά δικαιώματα τού πιό έπιτυχημέ-
νου κομματιού του, τού «Let's Get
Together», πού παραμένει άκόμα
σήμερα ένα άπ' τά πιό πολυ-
ΤΑ ΓΚΡΟΥΠ
ηχογραφημένα κομμάτια όλων
τών έποχών. Οί Youngbloods, οί Dino Valenti, Jefferson Airplane,
Airplane κι' oi Quicksilver είναι ά-
νάμεσα στις έκατοντάδες πού τό-
χουν τραγουδήσει. Ό Dino συνυ­
Grateful Dead, Quicksilver Messenger Service,
πέγραψε επίσης τή σύνθεση τού
«Hey joe». Τό 1968 τελικά κυκλο­
φορεί τό άλμπουμ του «DINO».
Steve Miller Band
Ό Κριτικός Ralph Gleason σπεύ­
δει νάτόν ονομάσει «underground
παίξιμό τους τόν ήχο τών Airplane τελευταία μεγάλη στιγμή τους καί Dead ποτέ δέν πλησίασαν σέ πω-
Bob Dylan».sTo άλμπουμ του παρ'
κατά τήν καλύτερη περίοδό τους. τό πιό πολιτικοποιημένο έργο λήσεις ή χίτς τούς Airplane. Ά ν ό­
όλα αύτά είναι παράξενο, ένδόμυ-
Στό μεταξύ ή Anderson μένει έγ­ τους μέ τό «VOLUNTEERS». Ά ν μως αύτοί οί τελευταίοι συνοψί­
χο καί μυστηριώδες. Ό Tom Do­
καί έννοιες όπως πολιτικός στίχος ζουν μέ τήν ήχο τους τήν ψυχεδέ-
nahue ρίχνει τήν πικρόχολη ειρω­ κυος κι' έγκαταλείπει. Ό Cassady
ή συνειδητοποίηση μέ τούς Airpla­ λεια καί τόν Frisco-sound οί Dead
νεία του: «'Αν κάθε κορίτσι πού έ­ προτείνει στούς άλλους, τήν τρα­
γουδίστρια τών Great Society, ne ήταν πάντα σχετικές. Οί Airpla­ μέ τήν έξωκαλλιτεχνική κύρια
χει γνωρίσει ό Dino άγοράσει τό ne έδειχναν νά τάχουν πάρει όλα
άλμπουμ του, θά γίνει σίγουρα Grace Slick. Οί Airplane κανονί­ δραστηριότητά τους, -τόν τρόπο
ζουν μιά άκρόαση καί κεραυνοβο- σ' αστεία, οί συνεντεύξεις τους ή­ ζωής τους καί τά ιδεώδη τους συ­
νούμερο ένα στό τόπ». Ό θρυλι­
λούνται άπ' τήν τραχειά, άξεστη ταν κενές καθώς άντί γιά σκέψεις νοψίζουν τόν τρόπο σκέψης τού
κός τραγουδοποιός συνέχισε νά
φωνή της πού βρίσκουν πώς θά παρέθεταν συγκεχυμένα, άμφίβο- «πλήθους τής άγάπης». Γύρω στις
είναι μέσα στά πράγματα μέ τόν α
συμπληρώνει τέλεια τή γλύκα καί λου γούστου καλαμπούρια — αρχές τής δεκαετίας τού '60 ό Je­
ή β τρόπο μέχρι τόν έκφυλισμό Marty Balin: I never wanted Grace
τή ζεστασιά τών φωνητικών τού rome John Garcia, μιά επιβλητική,
καί τήν έκπνοή τής Σκηνής. Δεμέ­ Slick to blow me — καί γιά κάθε έ-
Balin. Ή Σλίκ μπαίνει πανηγυρικά καλόκαρδη καί πλακατζίδικη φι­
νος μέ τούς ύπόλοιπους μουσι­
στό γκρούπ φέρνοντας μαζί της ρώτηση πού τούς ύπέβαλαν ή ά- γούρα μέ γυαλιά, μουστάκι, γένια
κούς τού Σάν Φραντσίσκο, προ­
καί δυό συνθέσεις της, τά Some­ πάντηση ήταν: Καί λοιπόν; Γιατί καί μόνιμα άνακατεμένα μαλλιά
σωπικός φίλος μέ τούς περισσό­
body to love καί Whitte Rabbit πού όχι; Καί τήν στιγμή πού οί Doors πού έμοιζε κατ' εύθείαν βγαλμένη
τερους, πνευματικός καθοδηγη­
έμελαν νά γίνουν καί τά δύο άπαιτούσαν «Θέλουμε τόν κόσμο, άπό κάποιο μύθο τού Γκρίμ, μέ
τής γιά πολλούς άπ' τούς άλλους, ΤΩΡΑ» οί Airplane σύστηναν
πλέον έπιτυχημένα σίνγκλς τών έντονο ένδιαφέρον γιά τήν φόλκ
ό Valenti βρίσκεται πίσω άπό ήσυχα-ήσυχα: θ ά μπορούσαμε νά
Airlane. Τό έπόμενο άλμπουμ δεί­ κι άφού τόν έχουν πετάξει κλω-
πολλά άπ' τά κομμάτια τής έπο-
χνει τήν τέλεια άλλαγή κατευθύν- είμαστε μα#. Τό φιλί τού θανάτου τσηδόν άπ' τις τάξεις τού Αμερι­
χής 65-69 άλλοτε μέ τό πραγματι­
σής του. Έχουν έγκαταλείψει τις γιά τό γκρούπ ήταν ή σταδιακή ά- κάνικου στρατού, μετά άπό μερι­
κό του όνομα κι' άλλοτε μέ τό πε­
ποξένωση άπ' τούς φανατικούς, κά χρόνια «άλήτικης» ζωής κι ά­
ρισσότερο γνωστό άπ' τά δεκάδες φόλκ-ρόκ ρίζες τους, ή άλλαγή καθώς τά χρήματα άρχισαν νά έρ­ φού γύρισε όλη σχεδόν τήν Α μ ε­
ψευδώνυμα πού χρησιμοποιούσε: τών μελών δίνει μιά τέλεια διαφο­ χονται μέ τό τσουβάλι κι' άντί τού ρική μέ ώτοστόπ, έρχεται μέ δύο
Chester Powers. Ά π ' τό '69 καί πέ­ ρετική άτμόσφαιρα άπ' αύτήν τού Avalon τούς έβρισκες πιό συχνά φίλους του, - τόν Bob Hunter (πού
ρα μετέχει στούς Quicksilver. Ό πρώτου ΙΡτους («THE JEFFERSON νά παίζουν στό Whitney Museum άργότερα θά γινόταν ό «έπίση-
Martyn Jerel Buchwald (περισσό­ AIRPLANE TAKES OFF») κι' ή ένα- ή τό Waldorf. Καλλιτεχνικά σβή­ μος» στιχουργός τών Dead) καί
τερο γνωστός σάν Marty Bali η) σχόλησή τους μέ τά διάφορα χημι­ νουν μέ τό τέλος τής δεύτερης γε- τόν David Nelson (μετέπειτα κιθα­
γυιός ένός λιθογράφου, σχεδια­ κά παρασκευάσματα είναι ολοφά­ νηάς τών γκρούπ τής ψυχεδέλειας ρίστα στούς New Riders of The
στής καί ζωγράφος ό ίδιος καί άπ' νερη. Χώρια πού σ' αύτό έδώ τό καί τόν θάνατο τού ονείρου. Ό Purple Sage) -νά έγκατασταθεί στή
τά βασικά μέλη ένός φόκλ νέο τους άλμπουμ ό ήλεκτρισμός Balin άποχωρεί. Ακολουθούν τά γενέτειρά του τό Palo Alto. Γύρω
γκρούπ, τών Town Criers, τό 1964 κυριαρχεί. Τό White Rabbit είναι έ­ LPs «LONG JOHN SILVER» καί του άρχίζουν νά μαζεύονται ένα
βλέπει τούς Beatles στό Ed να ολοκάθαρο drug song, τό So­ «BARK» τό ένα χειρότερο άπ' τ' σωρό περίεργοι τύποι. Ό Bob
Sullivan Show κι' άποφασίζει «έδώ mebody to love ένας κεραυνός, τό άλλο. Ό Kaukonen μέτόν Cassady Weir γιά παράδειγμα, γέννημα-
καί τώρα» ν' άσχοληθεί μέ τό ν- 3/5 of a mile in 10 seconds μιά έ­ άποχωρούν γιά νά φτιάξουν τούς θρέμα τού Σάν Φραντσίσκο πού
ock' n' νοΙΙ. Έχοντας ήδη συναν­ κρηξη, τό Today ένα άπ' τά καλύ­ Hot Tuna. Οί έναπομείναντες με­ παράτησε τό κολλέγιο γιά τή μου­
τήσει τόν Dylan στή Νέα Ύόρκη, τερα love songs πού γράφτηκαν τονομάζονται σέ Jefferson Starship, σική, κι ό Ron “ Pigpen" McKer-
κι' άφού βλέπει τούς Byrds νά γί­ ποτέ. Ό λος ό δίσκος ώστόσο τό θλιβερό ύποκατάστατο πού ε­ nan, γυιός ένός λευκού ριδμ' εν'
νονται διάσημοι στό Αός Άντζε­ («SURREALISTIC PILLOW») κυ­ ξακολουθεί νά ύφίσταται άκόμα μπλούζ ντίσκ τζόκεϊ πού έπίσης
λες, μετακινείται στό Σάν Φραν­ ριαρχείται άπ' τήν παρουσία τού καί σήμερα. Τραγική ειρωνεία: τό παράτησε τις σπουδές του λίγο
τσίσκο καί φτιάχνει ένα γκρούπ έ- Marty Balin. Είναι τά τραγούδια δεύτερο συστατικό (Starship) τού πριν τελειώσει. Αύτός ό τελευ­
κεί. Παίζουν κάθε βράδυ στό Drin­ του άπ' τή μιά κι' ή πλούσια άπα- νέου τους ονόματος, πέρα άπ' τις ταίος, όταν στά 1964 συνάντησε
king Gourd καί είναι έκεί πού γνω­ λή φωνή άπ' τήν άλλη, πού ένι- ήλίθιες — μέ μιά λέξη - ιδέες τού τόν Γκαρσία ήταν 17 χρόνων, έδει­
ρίζεται ό Μπάλιν μέ τόν Κάντνερ, σχυμένα άπ' τό έξοχο καθαρό καί Kantner γιά μιά διαφυγή στ' ά­ χνε 15, καί τού είπε ότι ήταν 21.
κιθαρίστα άπ' τό Αός Άντζελες, άνορθόδοξο παίξιμο τού Kauko­ στρα, ύποδηλοί ότι τό γκρούπ Ό Γκαρσία μέ τόν McKernan στά
φίλο τού David Freiberg καί τού nen, τις ιδιοφυείς, εύέλικτες καί
σφύζει πιά άπό «άστέρες». φωνητικά, τό όργανο καί τήν άρ-
David Crosby όταν προσπαθού­ γόνιμες γραμμές.τού μπάσσου ΤΟ ΕΞΟΦ ΥΛΛΟ ΤΟ Υ ΗΧΟΥ
μόνικα καί τόν Weir στή ρυθμική
σαν νά ζήσουν παίζοντας στά τού Cassady καί τά βραχνά βίαια Oi Grateful Dead ήταν άπ' τά βα­ Στό εξώφυλλό μα ς αύτό τό μήνα ή πολύ­
κιθάρα φτιάχνει τό '64 τούς Mo­
coffe-bars. Ό Κάντνερ άκολουθεί- φωνητικά τής Slick, πού δίνουν σικά μέλη τής κοινότητας τού Hai­ ther McCree's Uptown Jug Cham­
χρω μη και εύφάνταστη πεταλούδα τής
ται — όπου κι' άν πάει — άπ' τήν στό Surrealistic Pillow μιά άγρια, ψυχεδέλιας περικυκλωμένη άπό ένα άρι­
ght Ashbury όταν όλα άρχισαν νά pions. Τό γκρούπ δέν τά πάει κα­ στα οργανωμένο καί σκληρό περιβάλλον
σκιά του, έναν πανύψηλο μανιακό πανίσχυρη ήλεκτρική ομορφιά. συμβαίνουν. Δέν έπαιζαν acid λά... Σύντομα καταλήγουν άνερ­ π ρ οσπ α θεί νά ζήσει. Μ άταια όμω ς, μιάς
τής κιθάρας τόν Φινλανδικής κα­ Ό σο γιά τόν φόλκ ήχο, δείχνει νά rock άλλά δυνατά παραδοσιακά γοι άλλά ένας ιδιοκτήτης μουσι­ καί σύντομα τό περιβάλλον αύτό θά τήν
ταγωγής jorma Kaukonen. Τούτος περνά σιγά σιγά στό περιθώριο blues. Τό Anthem of the Sun, δεύ­ κού καταστήματος, τού Palo Alto οδηγήσει στό μαρασμό καί τό θάνατο,
δώ ό τελευταίος είναι μιά πασί­ δίνοντας τή θέση του σέ μιά τρα- μετά άπ ό μιά σύντομη ζω ή, όπω ς άλλω­
τερο άλμπουμ τους ώστόσο, μό­ πού έπαιζε περιστασιακά μπάσο, στε συμβαίνει μ' όλες τις πεταλούδες. Κά­
γνωστη φόλκ φιγούρα τής περιο­ χειά, καταλυτική ήλεκτρική προ­ λις κυκλοφόρησε συνοδεύτηκε τούς προσφέρει ήλεκτρικό έξο- ποιος άλλος είπε, πιό ποιητικά, ότι ή ψ υ­
χής. Είχε παίξει μέ τήν Janis Joplin, σέγγιση. Καί δέν είναι παρά μόνο άπ' τή φήμη ότι είναι ένας καλός πλισμό μέ τόν όρο ότι θά παίξουν χεδελική πεταλούδα προσπάθησε μάταια
κι' ήταν ή δύναμη τής φωνής της ή άρχή. Γιατί τόν Ίανουράριο τού σύντροφος γιά ένα έγκεφαλικό ρόκ. νά βρει τήν τροφή της στά σκληρά τετρά­
πού τόν άνάγκασε νά στραφεί '68 τό «Baxters» τούς παρουσιάζει γω να λουλούδια τής βιομηχανικής ‘Αμε­
ταξίδι. Ή μαγεία παρ' όλα αύτά, Αιμίλιος Κατσούρης
ρικής καταλήγοντας νά δηλητηριαστεί
στήν ήλεκρική κιθάρα. Ό Kauko­ σέ πολύ μεγαλύτερη φόρμα. Τό τής πρώτης έκείνης περιόδου δέν θανάσιμα. Ό π ω ς καί νάναι πάντω ς, ή
nen έπικοινωνεί μ' έναν φίλο μέ «AFTER BATHING BAXTER'S», σί­ μπορεί ν' άναζητηθεί στούς δί­ (Ή Συνέχεια στό επόμενο τεύχος). ζω ή της είναι ένα άπ ό τό πιό άντιπροσω-
τόν όποιο έπαιξε μαζί, όταν πή­ γουρα τό καλύτερο LP πού έγρα­ σκους καθώς ή κορυφή τών Dead πευτικά δείγματα τέχνης τού αιώνα μας,
γαινε σχολείο άκόμα, στήν Ούά- ψαν ποτέ, μέ τήν δεύτερη πλευρά γι' αύτό άξίζει μιά εγγύτερη προσπάθεια
ήταν οί live έμφανίσεις τους. Πού ,έπαφ ής μέ όσα πρεσβεύει.
σιγκτων, τόν Τζάκ Κάσσαντυ, κι' ό του νά είναι ή καλύτερη άπάντη- ήταν μεγαλύτερες σέ διάρκεια ά­

8
Τ Ε Υ Χ Ο Σ 108
Μ Α Ρ Τ Η Σ 1982

ΕΝΘΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ^


ΗΧΟΣ & Hi - Fi

ΨΥΧΕΔΕΑΙΑ
Μ ΕΡΟΣ Β

ΤΑ ΓΚΡΟΥΠ
Dino Valenti, Jefferson Airplane,
Grateful Dead, Quicksilver Messenger Service,
(Συνέχεια άττό τό προηγούμενο) Steve Miller Band
Οί τρεις συμφωνούν. Ό Charlatans, Mother Earth, Big Bro­
Γκαρσία προσθέτει στό γκρουπ ther and the Holding Company,
τόν Philip Chapman Lesh βιολιστή, Sons of Champlin, - καί άργό ή
τρομπετίστα κι ένορχηστρωτή γιά γρήγορα πολλά άπ' αύτά ύπο-
ν' άναλάβει τό μπάσσο. Τό πρό­ Υράφουν συμβόλαια καί παίρνουν
βλημα είναι ότι ό Phil δέν έχει ξα- τό δρόμο γιά τά ψυχρά studios. Οί
ναπιάσει ποτέ πριν μπάσο στά Dead όχι όμως: Συνεχίζουν νά
χέρια του. Ό Γκαρσία «τού ζητάει παίζουν στά μπάρ, στό Matrix,
νά μάθει» (πόσο άπλό ήχεί-άν ά- στό Avalon, στό Straight Theatre.
κούσει κανείς σήμερα όποιοδήπο- Κάτω άπ' τούς κεραυνούς τού
τε άλμπουμ τών Dead θά μείνει ά­ Γκαρσία καί τού Γουΐρ, μέσα άπ'
φωνος μπρος σ' αύτήν τή φαντα­ τις ήλεκτρικές έκκενώσεις τού Le­
στική τεχνική μέ τήν συνεχή ροή sh καί τό άγριο ντράμινγκ τού Bill
συγχορδιών πού άνέπτυξε στό Kreutzman ο Ronnie "Pigpen"
μπάσσο ό Phil Lesh). Τό πέμπτο McKernan τραγουδά τό "In The
μέλος τού γκρούπ είναι ένας τι- Midnight Hour" συχνά γιά 40 λε­
νέϊτζερ ντράμερ, ό Bill Krentzman, πτά. Ή φροντίδα τού ήχου καί
πού έκείνη τήν έποχή δηλώνει τών ένισχυτών έχει άφεθεί στά
πώς λέγεται Bill Sommers-τό όνο­ στοργικά χέρια τού «χημικού μά­
μα πού ύπάρχει στήν ψεύτικη, γου» Stanley Owsley τού τρίτου.
ταυτότητά του. Τόν Ιούλιο τού Δέν είναι βέβαια ποτέ τέλεια ή ή-
'65 τό γκρούπ άλλάζει τ' όνομά χητική τους, καθώς ό Stan κατανα­
του σέ Warlocks καί παίζουν τό λώνει τό LSD μέ τό κιλό καί ζεί μό­
πρώτο τους κονσέρτο σ' ένα μι­ νιμα στόν δικό του κόσμο, ή μου­
κρό κλάμπ τού Fremont τής Καλι- σική τους ώστόσο είναι ή ένσάρ-
φόρνιας. Παίζουν συμβατικό, κωση τών Science Fiction φαντα-
ριθμ' ν' μπλούζ άντιγράφοντας σιώσεών τους. Οί θεατές τους
πετυχημένα συγκροτήματα τής έ- νοιώθουν σάν σέ ταινία τρόμου.
ποχής καί βρίσκουν δουλειά σ' έ­ Τό γκρούπ δέν είναι «δεμένο» μου­
να άλλο κλάμπ στό Belmont. Τό σικά, είναι όμως όλοι θεότρελλοι
τέλος τού '65 τούς βρίσκει άλλαγ- καί έλεύθερα πνεύματα. Χρειαζό­
μένους: Παίζουν όλο μέ μεγαλύτε­ ταν τότε τίποτε περισσότερο:
ρη ένταση καί προσθέτουν δικές Τά άλμπουμ τους, παρ' όλ' αύτά -
τους μελωδικές καινοτομίες σέ μόλις έπιχειρούν νά άσχοληθούν
κομμάτια ήδη γνωστά άπό άλ­ μέ κάτι παρόμοιο, άρχές τού '67
λους. ’ Εχουν «μυηθεί» όλοι στά όταν ύπογράφουν στήν Warner
ψυχοδηλωτικά φάρμακα. “Αφή­ Bros - δέν πάνε καθόλου καλά ά­
νουν τό κλάμπ τού Belmont κι άρ- πό πωλήσεις.
χίζουν νά παίζουν στό La Honda,
άρχηγείο καί ορμητήριο ένός άπ' Ή μαγεία τών κοντσέρτων τους Οΐ αυθεντικοί Quicksilver, τό
τούς πιό ένθουσιώδεις Freak πει­ δέν μεταφέρεται μέ τίποτα στό βι- '66 (άπό αριστερά πρός τά
ραματιστές τού LSD, τού Ken Ke- νύζιο. Είναι ή έποχή πού ό Mickey δεξιά): Ντέιβιντ Φρΐμπεργκ,
sey. Είναι τό πρώτο άπ' τά χιλιά­ Hart έρχεται νά ένωθεί σαν δεύτε­ Τζόν Σιπολίνα, Τζίμ Μάρεϊ,
δες γκρούπ τής περιοχής πού άρ- ρος περκάσιονιστ μέ τό γκρούπ ά- Γκρέγκ Ελμορ, Γκάρι Ντάνκαν.
ναλαμβάνοντας κάθε κρουστό έ­ Λείπει βέβαια τότε ό Ντίνο
χίζει νά συνδυάζει τή χρήση ναρ­
κτος άπ' τά ντράμς (γκόνγκς, Βαλέντι.
κωτικών μέ τά άτέλειωτα μουσικά
Jams, ιστορία πού συνεχίστηκε bells, κύμβαλα κλπ). Ό πατέρας
γιά χρόνια στό Haight Ashbury καί του, ό Lenny Hart, ένας παμπόνη­
πήρε τ' όνομα Acid Tests. Είναι ή ρος μπίζνες-μαν, βλέποντας τά οι­
φάση πού άλλάζουν γι' άλλη μιά κονομικά τού γκρούπ νά βαδίζουν
φορά τ' όνομά τους στό τελικό άπό τό κακό στό χειρότερο, προ-
Grateful Dead μιάς κι ό Γκαρσία κι σφέρεται νά τούς άναλάβει. Δέ­
οί σύν αύτώ νοιώθουν πώς χρειά­ χονται. Τά έπόμενα δύο χρόνια
ζονται ένα νέο όνομα καθώς έχουν κυλούν άργά, καθώς ξοδεύουν α­
πάψει πιά νά είναι άπλά ένα ρόκ μέτρητες ώρες νά ήχογραφούν καί
γκρούπ». Στό σπίτι του Phil Lesh νά μιξάρουν τις ταινίες. Καί ξαφνι­
μιά μέρα κατά τή διάρκεια μιάς κά κυκλοφ ορούν τό
"smoking session", ό Γκαρσία ά- "LIVE/DEAD". Είναι τό δικό τους
νοίγει τό λεξικό, βλέπει τις λέξεις κτύπημα, τό πιό εύθύ καί δυναμι­
Grateful Dead κι όλοι συμφωνούν κό πού έδωσαν ποτέ, ό ορισμός
μαζί του. Τόν Ιούνιο τού '66 τό τών acid tests, ό καταρράκτης τής
γκρούπ μετακινείται στό Haight ένέργειας πού ξεχύνουν άπό σκη­
Ashbury τού Φρίσκο. νής καθώς άνοίγουν τούς άσκούς
Είναι ή έποχή τής άνθησης τού τού Αιόλου έξαπολύοντας δαιμο­
Τό κομμάτι «Τά Γκρούπ» έχει γραφτεί άπ ό τόν Κώστα Λυμπερόπουλο καί
Flower power. Γκρούπ ξεπηδούν νισμένα άερικά πού άδυνατούν νά όχι ά π ό τόν Αιμίλιο Κατοοΰρη όπω ς έκ παραδρομής άναφέρθηκε στό
καθημερινά -Jefferson Airlane, έλέγξουν, πρός κάθε κατεύθυνση. προηγού μενο τεύχος.
ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ

Τό Dark Star, πρώτη πλευρά τού πτη ποικιΛια κι ένα εύρύτατο φα- teful Dead είναι μιά άκμαία βιομη­ σέ 18 μήνες φυλακή. Οί άλλοι μαζί μέ τόν Bozz Scaggs. Αύτό ώ­
διπλού τους άλμπουμ θά μείνει σμα συνδυασμένα μέ μιά μοναδι­ χανία. Κάθε νέο άλμπουμ τους γί­ τρεις συναντούν τόν Gary Duncan στόσο πού σημάδεψε κυριολεκτι­
γιά χρόνια τό σημείο άναφοράς, κή έξωπραγματική δυνατότητα νεται στή χειρότερη περίπτωση καί τόν Greg Elmore καί ή γέννηση κά τή ζωή του, όπως διηγείται ό ί­
τό άπόγειο, ή ούσία τού αύτοσχε- τού γκρούπ άντί τού νά άποδίδει χρυσό στήν καλύτερη πλατινένιο. τών Quicksilver είναι γεγονός. Τό διος, είναι ή γνωριμία τους (αύτού
διαζόμενου ρόκ. Τά Saint Stephen όλα αύτά τά τόσο διαφορετικά εί­ Είναι όμως ή σκιά τού έαυτού γκρούπ άρχίζει νά παίζει στό σιρ- καί τού Scaggs) τό 1961, ένώ πα­
καί Eleven, οί δυναμικοί καταλύ- δη μέ τρομαχτική πιστότητα, άγά- τους. Καί σίγουρα τίποτα δέν συμ­ κουί τών auditoriums τού Φρίσκο ρακολουθούσαν κι οί δυό τό Πα­
τες, τό Lovelight τό ντελίριο τού πη καί αύθεντικότητα. Είναι τέλη βαίνει μέσα στά βολεμένα συντη­ καί δημιουργεί φανατικούς άκρο- νεπιστήμιο τού Ούισκόνσιν, μέ
πόθους, τό Death don't need no τού '71 πιά όταν δέχονται τό πρώ­ ρητικά καί θολωμένα κεφάλια ατές. Τέλη τού '67, τήν έποχή πά­ τόν τοπικό θρύλο τών blues, τόν
mercy ή πιό μαγευτική ιδιαίτερη το χτύπημα πού θά τούς γονατί­ τους. νω κάτω πού τούς έγκαταλείπει ό Τ. Bone Walker, γεγονός πού με­
στιγμή τους. Κι είναι ή μαύρη στιγ­ σει. Ό Pigpen καταρρέει καί μόλις Οί Quicksilver Messenger Service Murray τούς ύπολογίζουν σαν έ­ γάλωσε τό ένδιαφέρον τους γιά
μή γιά τις συναυλίες, ή καταστρο­ γλυτώνει τό θάνατο καθώς πιά τό άρχισαν μαζί μέ τούς Dead καί ναν άπ' τούς καλύτερους acid- τή μαύρη μουσική έπεκτείνοντάς
φή τού Άλταμοντ, γιά πολλούς σηκώτι του είναι γεμάτο τρύπες. τούς Airplane. Ανεπίσημα άρχη- rock συνδυασμούς. Πάντα στά το σέ μανία. Τί φυσικότερο άπ' τό
τό τέλος τού ρόκ (πολλοί θά τόθε- Συνέρχεται βαθμηδόν καί έπανέρ- γός τους ήταν ό Dave Freiberg βιο­ λάϊβ όμως μιά καί ποτέ δέν κατά- νά φτιάξουν οί δυό τους ένα μικρό
λαν μά έπεσαν έξω) πού χτυπά χεται στις τάξεις τού γκρούπ. Ή λιστής μέχρι τά 17 του χρόνια (είχε φεραν νά μεταφέρουν τήν άτμό- σύνολο, τούς Ardells πού έπαιζε
τήν Αμερική λίγο μετά τήν κυκλο­ μουσική όμως είναι άρρηκτα δεμέ­ άρχίσει τις σπουδές του στό όργα­ σφαιρα τών κοντσέρτων τους στό κομμάτια σόουλ μέ κύρια έπιρροή
φορία τού Live/Dead. Οί Dead μα­ νη μέ τό μεθύσι στό μυαλό τού νο άπ' τά 5 του). Στό γυμνάσιο έ­ βινύζιο (μ' έξαίρεση ίσωςτό “ HAP­ τόν ήχο τής Motown; Τό ένδιαφέ­
ζί μέ τό στιχουργό τους Bob bl­ Pigpen. Λίγο άργότερα τόν βρί­ παιζε βιόλα στή σχολική ορχή­ PY TRAILS" όπου όμως ή β' πλευ­ ρον του ώστόσο γιά τά blues τόν
unter βλέπουν μιά μόνο λύση: Τό σκει ό θάνατος, μαθηματική συνέ­ στρα. Παρ' όλα αύτά δέν είχε τή ρά είναι live). σπρώχνει στό Chicago, όπου περ­
σκοτάδι πρέπει ν' άκολουθηθεί ά- πεια τών άπίστευτων ποσοτήτων μουσική μέσα στά ένδιαφέροντά Γύρω στήν έποχή τής κυκλοφο­ νάει τά έπόμενα δύο χρόνια σάν
πό φώς. Τά έπόμενα άλμπουμ άπό οινόπνευμα πού συνήθιζε νά του όταν μπήκε στό Miami Univ­ ρίας τού δεύτερου LP τους, τού τακτικός sideman τού Muddy Wa­
“ WORKING MAN'S DEAD" καί καταναλίσκει. Ό Keith Godche- ersity τού Ohio. Κι αύτός ήταν έ­ Harry Trails, ό Gary Duncan απο­ ters, τού Junior Wells, τού Buddy
“ AMERICAN BEAUTY" βρίθουν ά- aux πού θά τόν άντι καταστήσει εί­ νας άπ' τούς λόγους πού παρά­ χωρεί. Τόν άντι καθιστά ό Άγγλος Guy καί άλλων. Στή συνέχεια συ­
πό φωτεινά, μελωδικά, ρομαντικά ναι ένα φοβερό παθητικό γιά τό τησε τις σπουδές του μετά 3 1/2 πιανίστας Nicky Horkins, πολύ ναντά τόν Barry Goldberg - πρώην
κομμάτια: Sugar Magnolia, Attics γκρούπ. Τό πρώτο άλμπουμ τους χρόνια. Τό 1960 μετακινείται στό προικισμένος μουσικός πού συμ­ οργανίστα τού γκρούπ τών Mike
of my mind καί άλλα μέ βάση τήν μ' αύτόν, τό “ WAKE OF THE Σάν Φραντσίσκο καί πιάνει δου­ μετέχει σ' όλες τις ήχογραφήσεις Bloomfield καί Buddy Mils, Electric
φόλκ κι έντονες country ρίζες τούς FLOOD" είναι ή άρχή τής πτώ­ λειά σάν ύπάλληλος τής Σιδηρο­ τών Rolling Stones, τού Jeff Beck, Flag καί «στήνουν» τούς World
δείχνουν καί πάλι στό ζενίθ τους. σης, πού θά συνεχιστεί μέ τό δρομικής έταιρείας Southern Paci­ τών Who, τών Kinks, τών Beatley War III. πού παρ' όλα αύτά δέν έ-
Τό δεύτερο διπλό λάϊβ σέτ τους, “ BLUES FOR ALLAH" κι όλες τις ε­ fic. Μέ τήν έκρηξη τής φόλκ τού καί τού Steve Miller έκείνης τής ε­ μελε νά διαρκέσουν πάνω άπό 10
τό GRATEFUL DEAD (SKULL and πόμενες φθίνουσες προσπάθειες '63 ώστόσο τό ένδιαφέρον του γιά ποχής. Μουσικά οί Quicksilver μήνες. Είναι 1966 κι ό Steve Miller,
roses) είναι πολύ πιό έλαφρύ άπ' τους. Μέσα σ' όλα αύτά, ένα τρι­ τή μουσική άνανεώνεται κι άρχίζει. στέκονται κάπου άνάμεσα στά άλ­ κουρασμένος μετά άπό δύο χρό­
πλό άλμπουμ λάϊβ, μαρτυρία τής νά παίζει κιθάρα. Είναι ή έποχή λα δύο μεγάλα γκρούπ τού Σάν νια έντονης ζωής καί στερήσεων
πού μπλέκει μέ τά ναρκωτικά ένώ Φραντσίσκο, τούς Dead καί τούς στό blues κύκλωμα τού Σικάγο, κι
άπ' τήν άλλη τά Σαββατοκύριακα Airplane, μέ τήν έννοια ότι ένώ ό άφού βλέπει τήν έκρηξη τής ψυχε-
κερδίζει μερικά χρήματα παραπά­ ήχος τους ήταν ψυχεδελικός ποτέ δέλιας μετακινείται στό Σάν Φραν­
νω παίζοντας στά φόλκ κλάμπ. δέν άγνόησαν τό beat. Τά κομμά­ τσίσκο όπου φτιάχνει τούς πρώ­
Στή συνέχεια άφήνει τή δουλειά τια τους διακρίνονται άπό έναν τους Steve Miller Band. Μέ μέλη
του στήν Southern Pacific καί σκληρό ρυθμό καί μιά δεξιοτεχνία παλιούς φίλους του, τόν Τίμ Νταί-
φτιάχνει ένα φόλκ ντουέτο μέ κά-, σπάνια γιά ρόκ έν ρόλ γκρούπ, ά- ηβις στά τύμπανα καί τόν Κέρλυ
ποια Michaela μέχρι πού αύτή ή κόμα καί σήμερα. Τά έπόμενα άλ­ Κούκ στή ρυθμική κιθάρα, μέ τόν
τελευταία έγκαταλείπει γιά νά μπουμ τους, έδωσαν τήν άναγνώ- Λόνυ I άρνερ στό μπάσο καί τόν ί­
παντρευτεί. Λίγο αργότερα ό Da­ ριση τών κριτικών άλλά ποτέ δέν διο στή lead, τά βοκαλς καί τήν
vid συλλαμβάνεται γιά κατοχή είχαν ικανοποιητικές πωλήσεις. άρμόνικα, τό γκρούπ δημιουργεί
ναρκωτικών καί καταδικάζεται σέ Γνωστός σάν «ό Γκάνγκστερ τής ά- μιά μουσική πού περιέχει γερές
δίμηνη φυλάκιση. Μετά τις 60 ή- γάπης» ή «ό άστρικός κάουμποϋ» - δόσεις άπό blues άλλά προχωρεί
μέρες τής ποινής του καί μή έχον­ έξαρτάται άπό τό σέ ποιόν μιλού­ πολύ πιό πέρα καθώς δείχνει ένα
τας άλλη έκλογή ό Dave μετακι­ σες γύρω στό '67 μιά κι οί φάνς νέο, γερό acid rock. Έξη μήνες άρ­
νείται στό Sansalito όπου τόν πε­ του ήταν χωρισμένοι στά δυό ό­ γότερα έρχονται οί πρώτες άλλα-
ριμένουν δυό παλιοί γνώριμοι, ό σον άφορά τό είδος πού ήθελαν ν' γές καθώς ό Μίλερ έρχεται καί πά­
Jim Murray κι ό John Cipollina. άκούσουν περισσότερο άπ' τό ρε­ λι σ' έπαφή μέ τόν Bozz Scaggs
Τούτος δώ ό τελευταίος, γόνος κι περτόριό του σέ μιά συναυλία του πού άντι καθιστά τόν Κούκ καί στή
αύτός μουσικής οικογένειας - ή - ό Steve Miller ύπήρξε ένας Α μ ε­ σύνθεση τού γκρούπ προστίθεται
μητέρα του ήταν πιανίστα κον- ρικανός Τζών Μαίηωλ. Συγκεκρι­ ένας οργανίστας ό Τζίμ Πήτερμαν.
τσέρτου - είχε πάρει μαθήματα μένα, όπως ό μεγάλος Βρεττανός Τό πρώτο άλμπουμ τους "CH IL­
πιάνου έπί μιά δεκαετία περίπου μπλούζμαν ύπήρξε ό καταλύτης DREN OF THE FUTURE" είναι πο­
μέχρι πού άποφάσισε πώς αύτό γιά πάρα πολλά άπ' αύτά πού λύ καλό έπιβεβαιώνοντας τις έλπί-
δέν είναι όργανο γι' αύτόν. Ήταν συνέβησαν στή Βρεττανική σκηνή δες όλων όσοι είχαν κεραυνοβολη-
γύρω στά 13 του όταν ό νονός του τό δεύτερο μισό τής δεκαετίας τού θεί άπ' τή θριαμβευτική έμφάνισή
τού έκανε δώρο μιά φτηνή κιθάρα '60, καθώς μέ τή συνήθειά του ν' τους στό φεστιβάλ τού Μοντερέϋ.
κι άρχισε νά μαθαίνει μόνος του. άλλάζει μουσικούς περίπου σάν Ή παραγωγή είναι τού Glyn
Μερικοί άπ' τούς φίλους του έ­ πουκάμισα άνέδειξε τρεις άπ' Johns, ύπεύθυνου καί γιά τόν
παιζαν κιθάρα φλαμένγκο. Ό Ci­ τούς μεγαλύτερους Βρετανούς “ Sergeant Peppers". Ό δίσκος κά­
pollina πού κύρια τόν ένδιέφεραν μουσικούς στήν κιθάρα - τόν Έρικ νει πολύ μεγάλη αίσθηση. Α κο­
τά country blues άρχισε νά παίζει Κλάπτον, τόν Πήτερ Γκρήν καί λουθεί τό «SAILOR» πού κυκλοφο­
ένα μίγμα άπό φλαμένγκο καί τόν Μίκ Ταίηλορ - καί πολλούς ρεί τόν Όκτώβρη τού '67 καί είναι
ριθμ' εν' μπλουζ. Τό '64 τόν βρί­ άλλους όπως τόν Κήφ Χάρτλεϋ, άκόμα καλύτερο άπ' τό πρώτο
σκει λάτρη τού LSD. τόν Αίηνσλυ Ντάνμπαρ, τόν Τζών τους LP. Ό Scaggs κι ό Peterman
Ό Freiberg, ό Cipollina κι ό Μακ Βή, τόν Στήβεν Τόμσον καί άποχωρούν άλλά ό Μίλλερ φέρνει
Murray (πού έπαιζε κι αύτός κιθά­ τόν Τζών Μάρκ (γιά νά άναφέρου- στό γκρούπ τούς κημπορντίοιες
ρα) έμεναν στό σπίτι τού τελευ­ με λίγους μόνο) στά ύπόλοιπα όρ­ Ben Sidran καί Nicky Hopkins. Εί­
ταίου έπί ένα οκτάμηνο χωρίς νά- γανα, ό Στήβ Μίλλερ μπορεί σήμε­ ναι αύτοί πού θά δώσουν τό σήμα
χουν συζητήσει καθόλου γιά μου­ ρα νά καυχηθεί ότι άνάμεσα στά κατατεθέν στόν ήχο τού γκρούπ
σική. Μιά μέρα καθισμένοι στό ξύ­ πολλά πού έχει κάνει, είναι ότι σφραγίζοντάς τον μέ μιά ύψηλή
λινο πάτωμα τού σπιτιού τού άπ' τά διάφορα κατά καιρούς μελωδική ποιότητα πού ξεχωρίζει
γκρούπ του, - πού λειτουργούσαν άπό μιλιά καί καταδυναστεύει τό
πάντα κάτω άπ' τό όνομα Steve κλίμα τών δύο έπόμενων LPs. Μό­
Miller Band - έχουν ξεπηδήσει νο πού κάπου έδώ δείχνει νά στα­
Τό πρώτο τεύχος τού Oracle.
μουσικοί όπως ό Μπόζ Σκάγκς, ό ματά κι ό Μίλερ. Καθώς άνοίγουν
Μεταξύ άλλων είκονίζεται ό Τζίμ Πήτερμαν ή ό Ντάγκ Κλίφ- οί δρόμοι τών έκατομμυρίων καί
Γκίνσμπεργκ καί ό Λίρι. Τό φορντ, πέρα άπ' τις έκατοντάδες τών πλατινένιων δίσκων κι οί συ­
Oracle έκδιδόταν άπό τόν Άλεν τών sessions μέ τύπους σάν τόν νεχείς άλλαγές στή σύνθεση τού
Κοέν καί κυκλοφορούσε χέρι μέ Μπάρρυ Γκολντμπεργκ, τόν γκρούπ άρχίζουν νά κοστίζουν
χέρι τό καλοκαίρι τού '66, γιά νά Μπάντυ Γκάϋ, τόν Πώλ Μπάτερ- πολύ άκριβά στήν ήχο, ό «διαστη­
φτάσει άργότερα τά 117.000 φιλντ, τόν Μάντυ Γουώτερς ή τόν μικός κάουμποϋ» άρχίζει νά έ-
φύλλα. Τσάκ Μπέρρυ (μέ τόν όποιο έχει δραιώνει σέ πολλούς τήν πεποί­
ήχογραφήση ένα λάϊβ άλμπουμ θηση «ότι δέν είναι μέσα σ' όλα
στό Fillmore West) πού έχει στό έ- αύτά παρά μόνο γιά τά λεφτά» Εί­
νεργητικό του. ναι ό έφιάλτης πού τόν κυνηγά
τό Live/Dead καί μουσικά τούς τουρνέ τους στήν Εύρώπη τό '72 Murray άναρωτήθηκαν τί θά μπο­ Γεννημένος στό Μιλλγουώκι τού μέχρι σήμερα καθώς μέ ότι κι άν έ­
βρίσκει σέ μεγάλη ρέντα. Σημαί­ προβάλει νά ξεχωρίζει άπ' τ' άλλα ρούσαν νά κάνουν ώστε νά κερδί­ Ουϊσκόνσιν άρχισε νά σπουδάζει κανε μετά τό 4ο LP του "YO UR
νουν πιά τά πάντα γιά όλους. Στά -είναι πριν τό Wake of the Flood - σουν τά πρός τό ζήν κάνοντας κιθάρα άπ' τά 4 περίπου χρόνια SAVING GRACE" δέν κατάφερε
κοντσέρτα τους τό φόλκ Casey Jo­ άλλά δείχνει καθαρά τήν μάστιγα: ταυτόχρονα τήν πλάκα τους. Κα­ του κάτω άπ' τήν έντονη έπιρροή νά πείσει τούς φανατικούς οπα­
nes άκολουθείται άπ' τήν πάνκ- Οί Dead πιά νοιάζονται όσο τίπο­ τέληξαν στή μουσική κι άποφάσι- τού οικογενειακού φίλου τών Μίλ- δούς του ότι ή φλόγα καί τό πά­
ρόκ έκρηξη τού Not Fade Away, τό τε περισσότερο γιά τόν ήχο τους. σαν νά φτιάξουν ένα γκρούπ. Βρί­ λερς Les Paul, τού άνθρώπου πού θος ήταν έκεί γιά νά μείνουν. Βέ­
Sugar Magnolia τυπικό love-song Κι ή ποιότητα τού ήχου είναι άπί- σκοντας όμως πώς τούς έλειπε έ­ είναι ύπεύθυνος γιά τή' σχεδίαση βαια τώρα άγγίζει ένα άσύγκριτα
δίνει τήν θέση του στό Me and My στευτα καλή γιά λάϊβ άλμπουμ μά νας ντράμμερ ζήτησαν άπ' τόν Di- τού ομώνυμου κλασικού - καί άθά- μεγαλύτερο κοινό πλήν όμως ά­
Uncle, τό Me and BobbyMcGee τά κομμάτια ήχούν σάν ξερές ά- no Valenti ν' άναλάβει τό drum kit. νατου - μοντέλου κιθάρας τής χρωμο, κενό καί νεκρό. Τά δολλά-
τού Κριστόφερσον μιά άπ' τις πιό νέμπνευστες, χιλιομασημένες έ- Ό τελευταίος δέχεται άλλά λίγο Gibson. Ά π ' τά 12 χρόνια του κιό­ ρια τρέχουν άπ' τις τσέπες του
relaxed country στιγμές τους, στό παναλήψεις. Είναι ή σκιαγράφηση μόλις άργότερα συλλαμβάνεται λας σχημάτισε τό πρώτο του σάν ποτάμι. Αύτό όμως είναι τελι­
καταλυτικό Eleven. Μιά άσύλλη- τού τέλους. Σ ή μ ε ρ α oi Gra­ γιά ναρκωτικά καί καταδικάζεται ■γκρούπ, τούς Marksmen Combo κά τό “ Living In The USA";
ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ

στής τής κίνησης. Αμέσως όμως Ρόκυ κάπου βαθιά μέσα μας. στικά στό βινύλιο. Ο τελευταίος
ΚΑΟΥΜΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ φεύγουν από τό Τέξας γιά νά
πάνε στό πιό ελευθεριακό Σάν
Μέσα στό ’67 είχαν γίνει θρύλοι
καί στό Τέξας. Ό π ο υ έπαιζαν,
τους δίσκος ήταν τό «BULL OF
TH E WODDS». Δέν είχε τραγού­
Φραντσίσκο. Ό λ α αυτά τέλος
ΑΦΝΙΚΑΟΙ ’65 αρχές ’66. Προηγουμένως
κυρίως στό Ώστεν καί λίγο στό
Σάν Αντόνιο, όλοι οι νέοι τού Τέ­
δια τού Ρόκυ Έρικσον εκτός από
ένα. Ό λ α ήταν τού Hall καί τού
βγάζουν σάν Spades τό «You’re ξας έτρεχαν νά τούς δούν. Η Sutherland. Τό άλμπουμ αυτό
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΠΗΓΕΣ ΤΟΥ Gonna Miss Me» σέ τοπική εται­ αστυνομία τούς είχε στό μάτι καί τούς έφερνε σ’ ένα ακόμη πιό
ρεία. Ταυτόχρονα φτιάχνεται η τούς είχε πιάσει πολλές φορές πραγματικό στάδιο, όπου η γα­
ΤΕΞΑΣ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ International Artists στό Ωστεν
από δύο δικηγόρους καί κά­
πριν από κονσέρτα μέ τό πρό­
σχημα τής έρευνας γιά ναρκωτι­
λήνη τους πιά φαίνονταν διάχυ­
τη σ’ όλο τό LP. Τά κομμάτια πο­
ποιον Fred Caroll. Οι Elevators
ΒΓΑΖΟΥΝ ΜΕΣΚΑΛΙΝΗ στό μεταξύ δίνουν συναυλίες στό
κά. Η φήμη τους απλώθηκε σ’
όλη τή χώρα μόνο απ ’ τόν αν­
λύ χαλαρά, όσο καί όμορφα,
έδειχναν ότι τό γκρούπ είχε τε­
Avalon καί γίνονται πολύ δημο­ τεργκράουντ τύπο. Οι σταθμοί λειώσει τις αναζητήσεις του κι εί­
«Οι περιορισμένες οριοθετήσεις περιορίζουν τό'όριο καί πράγματι φιλείς. Τό «You’re Gonna Miss τών FM δέν τούς έπαιζαν γιατί χε φτάσει σ’ ένα σημείο πλήρους
κάποιος μπορεί νά πάει τόσο μακριά... Εκεί πάμε κι εμείς» Me» βγαίνει καί στήν Ι.Α. καί γίνε­ ήταν φρήκς. Στή σκηνή, σύμφω­ επίγνωσης τού κόσμου. Ο ίδιος
Mayo Thompson ται επιτυχία. Μπαίνει στό τόπ. να μέ τις περιγραφές τού Lelan ο Ρόκυ έγραψε τό «Will the Circle
Όλα αυτά γιατί όλοι οι ντίσκ- Rogers ήταν οι πιό «πάνκ» τής Remain Unbroken» ένα κομμάτι
Η σκηνή τού Τέξας ήταν μία από θένα. Ό χι βέβαια γι’ αυτόν. Η τζόκεϋς έπαιζαν τό δίσκο χωρίς εποχής. Ποτέ δέν μίλαγαν, ούτε πού 'πραγματικά χαρακτηρίζε­
τις πρώτες σέ όλη τήν υπόθεση εμφάνισή του αρχίζει καί προκα- νά ξέρουν ότι οι Elevators ήταν έκαναν φιγούρες γιά νά «ξεση­ ται τελειωμένο ψυχεδελικό κομ­
τής ψυχεδέλιας τού ’66-’68 καί λεί παράξενα σναισθήματα. «φρήκς». Ό τα ν τό έμαθαν.... κώσουν» τό κοινό. Καί μόνο η μάτι. Είναι ένα τραγούδι ολοκλη­
διεκδικεί τόν τίτλο τής πρώτης Ακτινοβολεί ολόκληρος μιά ενέρ­ Έτσι φτάνει η ώρα γιά τήν παρουσία τους καί τό παίξιμο ρωτικά πιά εκτός τόπου καί χρό­
ίσως μουσικής σκηνής πού μπο­ γεια. Ενέργεια πού φορτίζει τά εγγραφή ενός LP. Επιστρέφουν τους έφτανε. Ο Ρόκυ, λέει, φάν­ νου. Ή δη ο Ρόκυ είχε χάσει τή
ρούσε νά χαρακτηριστεί ψυχε­ πάντα γύρω του. Κάπου, πολύ στό Ώ στεν καί μέ τό Lelan Ro­ ταζε σά μυθική μορφή μπροστά «φυσική» επαφή του μέτούςά λ­
δελική. Γι’ αυτό καί πολλά βαθιά, τούς ακουμπάει όλους. gers, τόν παραγωγό τους, καί στό μικρόφωνο. Τό δεύτερο LP, λους ανθρώπους τού γκρούπ.
γκρούπ τού γκαράζ-πάνκ, επει­ Είναι ένας αλλόκοτος ερωτισμός. τής Ι.Α ., μπαίνουν στό στούντιο. μέσα στό ’67, τό «EA STER E V E ­ Καί τελικά νοσηλεύτηκε στό νο­
δή ήταν από τό Τέξας θεωρούν­ Θά μπορούσε νά γίνει οργα­ Μαζί μ ’ αυτούς, παίρνουν καί τις R YW H ER E», έδειχνε ότι προχω­ σοκομείο τού Ώστεν γιά τρία
ται ότι είναι σ’ ένα ξεχωριστό επί­ σμός. Νά φανούν τά πάντα στάμνες τους γεμάτες μέ διάφο­ ρούσαν ακόμη πιό πέρα. Είχαν ολόκληρα χρόνια. Βγαίνοντας
πεδο από τά άλλα, όχι οπωσδή­ όπως είναι. Είναι τά πάντα. Ένα ρες ποσότητες μαριχουάνας. Οι
ποτε μουσικό. Τό Τέξας βέβαια κύμα πού σκάει πάνω σ’ ένα στάμνες αυτές είναι υπεύθυνες
μέ λίγα λόγια είναι οι 13th Floor βράχο. Μιά γυναίκα πού περπα­ γιά εκείνο τόν παράξενο θόρυ­
Elevators. Είναι τό μέρος πού γεν­
νήθηκε ένας ζωντανός θρύλος.
τάει στήν πόλη. Δύο ερωτευμέ­
νοι πού φιλιούνται. Ένα σύννε­
βο, τή «μπουρμπουλήθρα» πού
ακούγεται στά τραγούδια τους.
ΟΙ ΠΑΡΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟΙ
Θρύλος πού φτάνει μέχρι τις μέ­
ρες μας κι όχι άδικα.
φο πού φέρνει βροχή. Ένας
μπάτσος πού χτυπάει δύο φοι­
Οι διαφορετικές ποσότητες μα­
ριχουάνας εξασφάλιζαν τή δια­ TOY HAIGHT-ASHBURY
τητές. Τό φεγγάρι. Ένα γκρούπ φορά τών τόνων. Ο Lelan Rogers τού Αιμίλιου Κατσούρη
POKY ΕΡΙΚΣΟΝ - πάνω στή σκηνή. Ένα όμορφο κοντεύει νά τρελλαθεί καθώς
Ο ΘΡΥΛΟΣ ΞΑΝΑΖΩΝΤΑΝΕΥΕΙ λουλούδι. Η σημαία τής Αμερι­ μπαίνει στό στούντιο μ’ όλους Οι Dead, οι Quicksilver, οι Moby Kreamer, Norman Mayall, Martin
Από τίςπ ιό συντηρητικές περιο­ κής. Ό λ α αυτά. Κι άλλα πολλά. αυτούς τούς χίππις μέ τή μαρι­ Grape ήταν οι «μεγάλοι» τού Beard, Terry Me Neil, William
χές τής Αμερικής, τό Τέξας έμελε Τόσα πού μόνο νά τά νιώσει χουάνα. Οι Elevators τότε ήταν Κόλπου. Μιά σειρά από άγνω­ Sievers). Θεωρήθηκαν αστείοι
νά γίνει τό κέντρο μιάς κίνησης μπορεί κανείς. Νά τά νιώσει γύ­ τέσσερεις. Ο Ρόκυ, ο Tommy Hall, στα γκρουπάκια έμειναν στό κ ί ελαφροί. Οι ίδιοι όμως δέν

πολύ προοδευτικής, μάλλον ρω του όπως ο Ρόκυ. Ο Ρόκυ ο Stacy Sutherland καί ο John Ike περιθώριο. Ισως λίγο άδικα. ήταν.
επαναστατικής γιά νά μιλήσου­ τώρα μάς βλέπει όλους. Εμένα Walton. O Tommy Hall ήταν καθη­ Από τά πρώτα γκρούπ οι Beau Οι Serpent Power (David
με καθαρά. Βλέπεις μερικές φο­ πού γράφω, εσάς πού διαβάζε­ γητής στό πανεπιστήμιο καί ο Brummels (Ron Elliot - κιθάρα, Meltzer - κιθάρα - φωνή - στί­
ρές οι επαναστάσεις δέν κερδί­ τε, τόν ανθρωπάκο πού τρέχει πνευματικός καθοδηγητής. Sal Valentino - τραγούδι, Ron χοι, Tina Meltzer - φωνητικά,
ζονται σέ βιβλία ούτε κάν πολλές νά δει τήν τηλεόραση. Ηταν ο θεωρητικός, ο γκουρού Meagher - μπάσο βασικός πυ­ Danny Ellis - κιθάρα, David
φορές στό πεζοδρόμιο. Κερδί­ Εμείς; Κι εμείς μπορούμε νά τόν τών παραισθησιογόνων. Είχε ρήνας τού γκρούπ) γράφουν Stenson - μπάσο, John Payne -
ζονται στις συνειδήσεις τών δούμε. Κάτι όμως μάς κρατάει. μιά ιδιαίτερη αδυναμία στό Ρόκυ τραγούδια απ ’ τό ’64. Πότε όργανο, Clark Coolidge -
ανθρώπων. Μπορεί βέβαια οι Κάτι μάς έχει κόψει τά φτερά. Ο καί τόν επηρέαζε αρκετά. Μετά στήν Autumn πότε στή Vault, τις ντράμς) δημιούργημα τού
Elevators νά μήν άλλαξαν τή νοο­ Ρόκυ τώρα πετάει. Η φαντασία τή διάλυση τού γκρούπ ασχολή­ δύο τοπικές. Ο Valentino έχει ποιητή David Meltzer. Ένα
τροπία τού Τεξανού, ούτε άλλω­ του μπαίνει στή ζωή του. Είναι θηκε μέ τήν επιστημολογία. μιά μοναδική φωνή. Χαρακτη­ όμορφο αμάλγαμα φόλκ-
στε τό σκόπευαν. Έφτασαν καλλιτέχνης. Ό λοι μας μπορού­ ' Ηταν αυτός πού έγραφε τά τρα­ ρίστηκε απ ’ τούς καλύτερους μπλούζ καί ήχου Δυτικής
όμως σ’ ένα στάδιο πού στό βά­ με νάμαστε καλλιτέχνες. Όλοι γούδια μαζί μέτό Ρόκυ κι έπαιζε τραγουδιστές τής δεκαετίας Ακτής. Φανταστικές συνθέσεις
θος τής ψυχής του κάθε Τεξα- έχουμε μιά ενέργεια πούχει πιά- τίς'οτάμνες. Ο Stacey Sutherland τού ’60. Έφτασαν στό αποκο­ καί ένα κομμάτι 13 λεπτά πού ο
νός, κάθε άνθρωπος θάθελε νά σει αράχνες. Πότε επιτέλους θά ήταν ο πιό τζέντλεμαν απ ’ τό ρύφωμα, τό ψυχεδελικό θεός ξέρει πού φτάνει. Λέγεται
φτάσει. Στή γνώση. Στό ένα. Στή δούμε καλλιτεχνικά τή ζωή μας; γκρούπ. Είχε μιά καταδίκη γιά «TRIANGLE», τό καλοκαίρι τού «Endless Tunnel». Οι Sons of
βίωση τής ενότητας. Σήμερα Ο Ρόκυ κι η παρέα του στό Τέξας ναρκωτικά, αλλά ήταν από ’67. Συνέχισαν αργότερα σόλο Champlin ένα ψυχεδελικό -
θεωρούνται τρελλοί. Ο Ρόκυ τόκαναν. Επικοινώνησαν. Βρή­ πλούσια οικογένεια καί τή γλύ­ καί μέτoύςStoneground. τζάζ - ρόκ γκρούπ άν μπορεί
Έρικσον μετά από νοσηλεία στό καν τόν αληθινό κώδικα. Ένω­ τωσε μέ τή μεσολάβηση διάφο­ Οι Charlatans (Mike Wilhelm, νά φανταστεί κανείς. Οι Tho-
νοσοκομείο τού Ώ στεν εμφανί­ σαν τις ψυχές τους. Έκαναν ρων δικηγόρων. Αργότερα τόν Dan Hicks, George Hunter, Mike rinshield στό στιλ τών. Beau
ζεται νά δίνει συνεντεύξεις όπου έρωτα μ’ όλη τή φύση. Καί κά­ πυροβόλησε η γυναίκα του κι Ferguson, Richie Olsen), τό Brummels, οι Salvation, οι Ta-
αδυνατεί νά επικοινωνήσει μέτό νουν ακόμα. Έριξαν τούς χρονι- έτσι σήμερα δέν υπάρχει πιά. πρώτο γκρούπ τού Σάν nyet, οι Hot Poop, οι Tea Com­
δημοσιογράφο. Τουλάχιστον μέ­ κούςπεριορισμούς. Έγινανπρο- Έχει γράψει λίγα τραγούδια γιά Φραντσίσκο. Πραγματικοί χί­ pany, οι Floating Bridge, oi
σα από έννοιες καί γλωσσικά φήτες, άνθρωποι τών σπη­ τούς Elevators κυρίως στόν τέ­ πικοι θρύλοι, από τούς πρώ­ Aum. Γιά νά φτάσουμε σέ μιά
σχήματα. Θεωρείται παρανοϊ­ λαίων, ρομπότ τού 2000, αλλά ταρτο δίσκο τους, τό «BULL OF τους πού έδωσαν κοντσέρτα τρίτη γενιά γκρούπ. Ξεκίνησε
κός. Λέει ότι γνωρίζει τό διάβολο καί όμορφοι εραστές τού σήμε­ TH E WOODS». O John Ike Walton, στούς χορούς τού Family Dog τό ’64-’65 μέ τούς περίφημους
καί δέν τόν φοβάται. Έ βέβαια. ρα. Έφτασαν σ’ ένα σημείο πού ίσως αρκετά συντηρητικός, δέν τού Chet Helms. Στήν ουσία Great Society τής Grace Slick
Πού νά τόν φοβηθεί; Είναι πιά κι αρχίζουν καί τελειώνουν τά πάν­ μπόρεσε νά ακολουθήσει τήν βγήκαν μέσα α π ’ τό Family Dog, καί τό ’69-70 μέ τούς It's a Beu-
αυτός ένα αναπόσπαστο κομ­ τα. Πέρασαν μέσα από κεί κι έ­ πορεία τών άλλων κι αποχώρη­ α π ’ τό 1090 Haight Str. Μιά ανω­ tiful Day βγήκαν καί οι Wizards
μάτι τής φύσης. Η φύση ποτέ φτασαν στό τίποτα. Ο Ρόκυ σε γρήγορα. Δύο νέα μέλη τόν μαλία στά συμβόλαια τούς From Kansas, οι Tripsichord
δέν είναι κακή. Γιατί αυτός νά δίνοντας τή συνέντευξή του στά διαδέχτηκαν. Ο Danny Galindo κράτησε στήν άκρη. Ο ένας Music Box,, oi Day Blindness.
φοβάται, τό διάβολο; Αυτός γνώ­ περιοδικά δέν τή δίνει ταυτόχρο­ και ο Danny Thomas. Ο πρώτος επίσημος δίσκος τους βγήκε τό Ό λοι σ’ ένα βαρύ νωχελικό κλί­
ρισε καί τό θεό καί τό διάβολο. να. Δέν καταλαβαίνει γιατί γι’ αυ­ μάλλον άσχετος μέτήν υπόθεση, ’69. Δέν παίζει αυτό όμως κανέ­ μα, σίγουρα φαίνονταν ότι εί­
Έφτασε η ζωή του νά είναι μία τόν δέν υπάρχει «καταλαβαίνω». ο δεύτερος αντίθετα ήρθε από να ρόλο. Οι Charlatans ήταν ναι γιά καλά στήν ψυχεδέλια.
μαγική πράξη. Γι’ αυτόν ένα Υπάρχει ζώ, είμαι. Δέν υπάρχει τήν Καρολάινα στό Τέξας γιά νά ένα μεγάλο αστέρι πού έλαμψε Ή ταν πολύ καλοί κι έμειναν
όμορφο ζωάκι έχει μεγαλύτερη «σκέφτομαι, άρα υπάρχω». Ο βρεθεί κοντά στήν ψυχεδελική στό Σάν Φραντσίσκο. όπως ήταν επόμενο στό περι­
σημασία από τήν αλλαγή τής κυ­ Ρόκυ είναι ένας άπειρος κοσμι­ κίνηση. Τό πρώτο άλμπουμ βγή­ * θώριο τότε πού βγήκαν. Ποιος
βέρνησης στή χώρα του. Είναι κός προφήτης. κε τέλος τού ’66 μ’ ένα εκπληκτι­ Αλλες παρεξηγημένες ιδιο­ ξέρει τί νά έκαναν τό ’65 όταν ο
όμως παρανοϊκός. Δέν ενδιαφέ- κό εξώφυλλο κι ένα πλήθος ση­ φυίες οι Sopwith Camel (Peter Ken Kesey έκανε τά Acid Tests;
ρεται νά επιβιώσει μέσα στόν Η ΙΣΤΟΡΙΑ μειώσεων τού γκρούπ πού πολύ
τραγικό παραλογισμό πού τού Τό Τέξας λοιπόν, συντηρητικό περιεκτικά καί απλά εκφράζουν
επιβάλλει ο λογικός πολιτισμός καί πλούσιο, σοκάρεται καθώς τό τί είναι ψυχεδέλια. Ακόμη γιά τά καλά αρχίσει νά διευρύ­ μετά από προσπάθειες μερικών
μας. Στόν αιώνιο χωρισμό από βλέπει τούς γκουρού τών πανε­ υπάρχει ένας κατάλογος ανθρώ­ νουν αισθητά τή συνείδησή ανθρώπων μέ τή βοήθεια τού
τή φύση του. Στό διαχωρισμό πιστημίων νά αναπτύσσουν πων πού ευχαριστούν, κυρίως τους. Φαίνονταν αυτό παντού. Doug Sham (Sir Douglas Quintet
τής δουλειάς του από τή διασκέ­ παράξενες θεωρίες γιά τή χρήση D J’s πού προώθησαν τό δίσκο. Στό εξώφυλλο, τις φωτογραφίες κλπ.) μπήκε στό στούντιο γιά νά
δασή του, τού κοινωνικού του παραισθησιογόνων, γιά συνει­ Ο δίσκος περιλαμβάνει όλα τά τους, τά μακρόσυρτα τραγού­ γράψ ει ένα σίνγκλ γεμάτο παρά­
χρέους από τήν προσωπική του δησιακό άνοιγμα καί φυσικά όλα πρώτα σίνγκλς τους καί φυσικά δια τους πού άλλαζαν ανεπαί­ ξενους θορύβους. Τό 78 έβγαλε
ευχαρίστηση, τής γνώσης από μέσα στά πλαίσια κι ενός αντια- τό «You’re Gonna Miss Me». Ο δί­ σθητα τέμπο καί θέμα μέ μοναδι­ ένα συγκλονιστικό σίνγκλ στή
τή ζωή, τού εαυτού α π ’ τούς άλ­ μερικάνικου στήν ουσία κηρύγ­ σκος στέκεται έξω από κάθε κή άνεση καί αίσθημα. Τό «LIVE» Virgin τό «Bermuda» καί μόλις
λους, απ ’ τή φύση. Πειραματίζε­ ματος γιά τόν πόλεμο καί γιά τόν περιγραφή μέ λόγια (όπως καί βγήκε τό ’68 καί είχε τά πιό πολ­ πέρισυ τό 1980 έβγαλε ένα LP μέ
ται μέ ψυχεδελικά. Προχωράει αμερικάνικο τρόπο ζωής. Τό πα­ όλοι οι δίσκοι τους). Είναι κρίμα λά κομμάτια από τά προηγούμε­ τούς ALIEN S. (Duane Aslaksen,
σιγά-σιγά. Αρχίζει κι έχει «κάτι» νεπιστήμιο τού Ωστεν γίνεται τό νά συζητάμε γι’ αυτόν. Ας τόν να. Η μαγεία όμως τής ζωντανής Bill Miller, Steve Burgess, Fuzzy
πού συγκινεί καί έλκει τόν καθέ­ κέντρο τής κίνησης. Οι 13th Floor ζήσουμε μόνο. Έτσι κι αλλιώς του εμφάνισης μπόρεσε καί Furioso). Οι τίτλοι καί μόνο τών
να. Ένα ακαθόριστο γιά τόν κα­ Elevators είναι ο κύριος εκφρα­ πάντα θά βρίσκεται η φωνή τού αποτυπώθηκε αρκετά εκφρα­ τραγουδιών μιλάνε γιά τό περιε-

3
ΨΥΧΕΔΕΛΙA

χόμενο. Διάβολοι, ζόμπις, νυχτε­ Thompson, πού είναι ένας δια­ νοι τους τό «C O R R EC TED SLO ­ Gina Birch (τών Raincoats). O όχι; Αυτό άλλωστε δίδαξε τό
ρίδες, δαίμονες. Ο Ρόκυ λέει πώς νοούμενος τύπος, όχι μόνο στό GANS,» ένα LP γεμάτο μέ μαρξι­ Mayo Thompson μέ λίγα λόγια ζεί «TH E P A R A B LE O F T H E A R A B LE
επικοινωνεί μαζί τους. Γιατί όχι; δωμάτιο του βέβαια, ίδρυσε τήν στικά σλόγκαν καί ζητήματα καί βασιλεύει. Είναι σίγουρα ένας LAND». Στήν Ι.Α . οι Lost and Fo­
Κανείς δέ φοβάται τή φύση. Μό­ Texas Revolution, εταιρεία στην ενότητας τής εργατικής τάξης συνεχιστής. Κι όχι αναβιωτής, und αρχικά καί οι Golden Dawn
νο εμείς οι λογικοί «Δυτικοευρω- οποία έβγαλε ένα προσωπικό LP κλπ. Ό λ α βέβαια δοσμένα μ’ ένα πού λέγαμε. Στρουμπουλός, ύστερα είναι άξιοι σύντροφοι
παίοι». Ο Ρόκυ τώρα μέ τά μα­ μέ τραγούδια πού διατηρούν τό τρόπο αρκετά ευρηματικό καί συμπαθέστατος, στιλάτος καί τών Elevators. Οι Lost and Found
κριά μαλιά του καί τά γένια του στιλ τής ψυχεδελικής μπαλάν­ γεμάτο χιούμορ. Η μουσική π ο ­ χαμογελαστός δείχνει νά χαμο­ μέ τό ομώνυμο LP τους δίνουν
φαντάζει ακόμη πιό μυθικός. τας τού δεύτερου LP τών Red λύ α πλή, μάλλον παιδική, τέλεια γελάει συνεχώς. Ίσ ω ς έχει βρει ένα έξοχο δείγμα ψυχεδέλιας.
Μακάρι κάποτε νά τόν πλησιά­ Krayola. Στήν Texas Revolution όμως δεμένη μέ τό στιλ τού δί­ ένα τρόπο νά περνάει τά διάφο­ Επηρεασμένοι μουσικά α π ’ τούς
σουμε, νά τού μιλήσουμε. Θάταν ακόμη βγήκε κι ένα LP πού λέγε­ σκου. Τό 1978 βρίσκεται μάνατ- ρα στάδια πολύ ήρεμα. Χωρίς Elevators, βάζουν καί τά δικά
πιό καλά καί γ ι’ αυτόν καί γιά ται «GLO RY: A M EAT MUSIC ζερ στή Rough Trade, καί βοη­ άγχος τής επιβίωσης μά μόνο τους στοιχεία καί τελικά τό απο­
μάς. Ό π ω ς καί νά τό κάνουμε SA M PLER » καί είναι ένα θάει πάρα πολύ νέα γκρούπ διάθεσή γιά ζωή μέσα από ένα τέλεσμα είναι ένα ταξίδι πολύ αι-
θά νιώθει καί λίγο μόνος. άλμπουμ μέ διάφορα μπλούζ όπω ς οι Stiff Little Fingers καί οι πολύ προχωρημένο συνειδησια­ σθαντικό καί παθιασμένο καθώς

Ο Μ Α ΥΟ -Δ ΙΑ ΛΕΚΤΙΚΟ Σ
Υ Λ ΙΣΜ Ο Σ ΚΑΙ ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ γερτική, ή απόλυτη καί κορυφαία στιγμή τής soul.
Οι Elevators δέν ήταν μόνοι βέ­ Ο ΚΥΡΙΟΣ SYLVESTER STEWART Ο Sly «έστιψε» τό χώρο μέσα στόν όποιο κινήθηκε μ' έναν τόσο ορι­
βαια. Οι Red Crayola τούς ακο­ στικό τρόπο ώστε τίποτα νά μήν ύπάρχει πιά μετά άπ' αύτόν γιά νά
λούθησαν στήν Ι.Α. Ο Mayo
Thompson καί ο Steve Cunnin­
ΚΑΙ Η ΨΥΧΕΔΕΑΙΚΗ SOUL τό πει κάποιος άλλος. Ό Stere Wonder, ό Marrin Gray κι ό Curtis
May Field, μερικοί άπ' τούς μεγαλύτερους soul περφόμερς, ήχούν
χάρτινοι μετά άπ' αύτόν. Τό πάθος, ή δύναμη, ή ζωώδης όρμή, ό ά-
gham μαζί μέ τόν Rick Barthelme
καί τόν Tommy Smith στή θέση
SLY & THE FAMILY STONE. συμβίβαστος άτομικισμός έξέπνευσαν μαζί μέ τις τελευταίες σταγό­
νες τής δημιουργικής του φλέβας κάπου μετά τό "Riot". Ποτέ πιά ή
του στά ντράμς, αργότερα, ήταν ΟΝΟΜΑ:
soul δέν θά έλαμπε τόσο έκτυφλωτικά, ποτέ δέν θά σέ έκοβε φέτες
οι Red Crayola. Ανακαλύφτηκαν ΕΠΩΝΥΜΟ:
ΙΔΙΟΤΗΤΑ: ξανά, κανείς δέ στάθηκε τόσο ικανός ν' άναλώσει αύτό τό πολύχρω­
από τόν Lelan Rogers στά τέλη μο φάσμα τού ούράνιου τόξου πού ύφαινε άντή ή υουσική έπί μιά
τού ’66 νά παίζουν χωρίς νά.πο- ΦΟΝΤΟ: ΝΕΓΡΟΣ δεκαετία καί πλέον όσο ό Sly Stone. Καί πέρα άπ' αύτό νοιώθεις σή­
λυξέρουν σ ’ ένα υπαίθριο σόου ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ:
μερα πώς όλοι οί πριν άπ' αύτόν δέν συνέβαλαν σέ τίποτα παραπά­
μαζί μέ καμμιά πενηνταριά φ ί­ ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ:
ΧΡΟΝΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ: νω άπ' τό νά τόν προαναγγείλουν. 'Απ' τόν Robert Johnson ώς τόν
λους καί περαστικούς πού κα­ Wilson Pickett, άπ' τόν Ray Charles ώς τόν Otis Redding, καθώς ένας
θώς η παρουσία τους ήταν τόσο ένας οί μεγάλοι μαύροι καλλιτέχνες έκφυλίζονταν σιγά - σιγά μιά
μαγνητική σάν γκρούπ δέν μπο­ Όλοι οί μεγάλοι κι οί μικροί νέγροι μαζί. •καί όλου τού κόσμου τους τό χρώμα παρέμενε μαύρο μέ τήν ούσιώ-
ρούσαν παρά νά συμμετάσχουν Οί μεγάλοι πρώτα. Ό Έλιγιά Μουχάμαντ κι ό έκπρόσωπός του ό δη διαφορά όμως πώς ό τραπεζίτης τους ήταν πιά λευκός, όλοι φά­
κι αυτοί ενεργά. Ετσι στό στούν­ Μαλκολμ X. Ό Έλντριτζ Κλίβερ πού σαπίζει στις φυλακές τού Σάν νηκαν νά προσπαθούν νά δημιουργήσουν - έστω καί σκάβοντας μέ
τιο μπήκαν οι Red Crayola μέ Κουέντιν καί τού Φόλσομ καί γράφει άσταμάτητα νύχτα - μέρα. Ό τά νύχια - τό χώρο πού έμελε νά κινηθεί αύτός.
τούς Familiar Ugly. Familiar Ugly Μουχάμαντ Ά λ ι καθώς πετάει άπό πάνω του σάν βρώμικο σώβρακο
Κι αύτός άπόλυτα συνειδητοποιημένος, τέλειος γνώστης τού ρόλου
τό πλαστικό όνομα Κάσσιους Κλαίη πού μ' αύτό τόν γνώριζε ή Α μ ε­ πού ένας χώρος, μιά ράτσα καί μιά γενηά τόν καλούσαν νά παίξει,
ονομάστηκαν όλοι αυτοί πού
ρική μόλις χθες, φτάνει τούς στρατολόγους πού τόν καλούν νά πο-
ήρθαν μαζί στό στούντιο κι έπαι­ στάθηκε έκεί μέχρι τό τέλος. Ριψοκίνδυνος σχοινοβάτης, τολμηρός
'λεμησει στο "Βιετνάμ καί δέν χάνει ποτέ τήν εύκαιρία νά ούρλιάζει πρωτοπόρος ή πολύχρωμος πρεζάκιας παληάτσος ό Sly Stone φώ­
ξαν μουσική μέ κουτάλια, μπου­ πώς «είναι ό πρώτος ό μεγαλύτερος, ό πιό ώραίος καί δυνατός, ό π ε­
κάλια; σφυριά, καζού, φλάου­ ναξε έκεί πού ό Τζαίημς Μπράουν σώπαινε ή μιλούσε γιά άνώδυνες
ρισσότερο κακός καί ταυτόχρονα τρυφερός» ό μαύρος πρωταθλη­ σεξομηχανές. Προχώρησε, έκεί πού ή Aretha οπισθοδρομούσε θαμ­
τα, ...μοτοσυκλέττες. Έτσι ο δί­ τής στά βαρέα βάρη μοναδικό παράδειγμα τής σύντηξης τού άγριου
σκος «TH E P A R A B LE O F THE πωμένη άπ' τά κολλαριστά δολλάρια. Κάηκε μαζί μέ τά όνειρα τής
καί ζωτικού τύπου πού ό καθένας θάθελε νά είναι.
A R A B LE LAND» ήταν ένα Free γενηάς του άφού όμως πρόλαβε νά χορέψει τό χορό τού θάνάτου. Κι
Οί μαύροι πάνθηρες. Ή Άντζελα Νταίβις. Ό Άρτσι Σέπ π ... Καί οί ήταν γεμάτος κοφτερές λεπίδες τούτος ό χορός, καί - όσο λίγες φο­
Form Freak Out. Τά έξι τραγούδια μικροί... Κύρια αύτοί.
ρές πριν - ή ήσουν μαζί του ή έναντίον του. Δέν ύπήρχε έδώ χώρος
τών Red Crayola μπλέκονται Ό πω ς ό Τζέμμυ πού πληρώνει τό νοίκι τής έλεεινής τρώγλης του σέ γιά τό άνώδυνο Fun, τά ολονύχτια πολυπρόσωπα σεξουαλικά συμ­
μεταξύ τους μέ τό τζάμ τών πε­ είδος περνώντας δυό-τρία άπ' τά βράδυα τής βδομάδας του στό πλέγματα, τό μεθύσι πού συνοδευόταν άπ' τήν άποβλάκωση, τό ά-
νήντα ατόμων καθώς ο φοβερός κρεββάτι τής χοντρής - τερατόμορφης - φακιδιάρας λευκής σπιτονοι- τελείωτο πάρτυ πού φαινόταν νά είναι ή ζωή τών ύπόλοιπων ψυχε­
θόρυβος τών κουταλιών κλπ. κοκυράς του. Ή ή Λούσυ πού τόσκασε άπ' τό σπίτι της, καταμεσίς δελικών. Έδώ άκόμα κι οί προτροπές νά τό ρίξεις έξω (Dance to the
πότε καλύπτει καί πότε καλύ­ σ' ένα μαύρο γκέττο μιάς έλεεινής κωμόπολης τού Μαίρυλαντ, γιά music) ήταν γεμάτες αιχμές χώρια πού σέ έξαγρίωναν μ' ένα μοναδι­
πτεται από τήν κιθάρα τού Mayo νά γίνει χορεύτρια στή Ν. Υόρκη. κό καί πρωτόγνωρο τρόπο (Fun).
Thompson μέσα σ ’ ένα κλίμα Ό Σάρτυ πούχει βαρεθεί νά τόν φτύνουν οί λευκοί συμφοιτητές του Κι άν ή Σλίκ ένοιωθε «μόνη» - όχι καί τόσο βέβαια μιά καί κάτι έκατον-
πραγματικής έκστασης. Τότε ή ό Τζό πού σέ περιμένει στό πρώτο στενοσόκακο μ' έναν άτσάλινο τάδες άπό περιστασικούς «μέντορες», άπό τόν Dave Crosby ώς τόν
σουγιά... Μόνος τρόπος νά γλυτώσεις είναι νάχεις άπάνω σου 30 Cipollina, άπό τόν Cassady ώς τόν Vallenti κι άπ' τόν McDonald έως
πια δέν έχει μεγαλύτερη σημασία
δολλάρια. Θά σ' έγκαταλείψει τρέχοντας χωρίς νά νοιαστεί ιδιαίτερα τόν Weir, μπορούσαν νά σέ διαβεβαιώσουν γιά τό άντίθετο - ή ό Gar­
η κιθάρα τού Mayo από τό κου­ νά σού κλείσει τό στόμα καθώς τούχεις προσφέρει τήν προσωρινή
τάλι τού φίλου του ή τής φίλης cia ήθελε τό χόρτο του καί τό ήθελε τώρα, αύτός έδώ ό μαύρος ήταν
λύση. Ναι 30 δολλάρια είν' άρκετά γιά ν' άγοράσει τή δόση του. ό κυνηγημένος, ήταν ό μαχητής, ή φωνή, ή μεγάλη κατάμαυρη - πιά -
του. Τά ίδια τά τραγούδια είναι Είναι κι ό Κλίφφορντ... διηγείται πώς ένας λευκός κύριος τού πλήρω­
από μόνα τους σκέτα «ταξίδια». έλπίδα. Ό σκεπτικιστής άγκαλιά μέ τόν χαρτοπαίχτη, ό διανοούμε­
σε 100 δολλάρια γιά νά κρυφτεί κάτω άπ' τό κρεββάτι καί ν' άκούει νος χέρι χέρι μέ τόν κομπιναδόρο, ό εύθύς άδολος ίδεολόγος δίπλα
Υπάρχει κι ένα αντιπολεμικό τούς σουμιέδες καθώς ό Κλίφφ θά τού κανόνιζε τή γυναίκα του, αύ- άπ' τόν πανούργο καταφερτζή καί τέλος πάνω άπ' όλα ό νέγρος
κομμάτι τό «War Sucks» πού τή τή σεβαστή λευκή κυρία πού προεδρεύει στις συνεδριάσεις τού νέος σ' ένα μοναδικό σμίξιμο μέ τόν λευκό νέο μέ μιά κοινή πεποίθη­
αποτελούσε κατά κάποιο τρόπο «Συλλόγου κατά τής διαδόσεως τού Αλκοολισμού» καί είναι επίτιμο ση, ένα τρόπο σκέψης, μιά οπτική γωνιά πάνω στά πράγματα καί χ\=.
τό εμπορικό ατού τού δίσκου. Ο μέλος σέ δυό τρεις συλλόγους άκόμα, όπως ή «Ένωση μητέρων τών λιάδες, κοινούς, στόχους, όνειρα, έλπίδες κι έπιδιώξεις. Ένα ορόση­
δίσκος τελικά δέν πούλησε καί τί­ μικρών λευκών κοριτσιών» πού θαυμάζουν τούς Monkees καί τόν μο, μιά φανταστική κορωνίδα πού σφράγισε τό τέλος τών σίξτυς, έ­
ποτα πέρα α π ’ τό Σάν Φραντσί- Νταίηβ Κάσσιντυ ή κάτι τέτοιο. να έκτυφλωτικά καί άρωστημένο φώς, μιά τέλεια έρωτική πράξη ά-
σκο καί τή Νέα Υόρκη, όπου Είναι ή Τζέσσυ πού πουλιέται κάθε βράδυ σέ μεθυσμένα άποβλακω- νάμεσα σέ δυό νέα παιδιά - ένα λευκό κι ένα νεγράκι - ένας άνευ
προωθήθηκε από ένα dj. Οι Red μένα καί άθλια λευκά παληόσκυλα γιά 20 δολλάρια κι είναι τόσο επι­ προηγουμένου δημιουργικός οργανισμός σάν κατάληξη τού μόνι­
Crayola ήταν κι αυτοί τού ίδιου δέξια σέ όλα... Χώρια πού ένώ τό κορόϊδο βογγάει καί «τά δίνει» έπά- μου - συνεχούς - έρεθιστικού έρωτικού παιχνιδιού μέ «άπαγορευμέ-
κυκλώματος, άς πούμε. Δέν νω της αύτή ξέρει καί περιμένει: όπου νάναι ό Τζίμ θά στίάσει τήν νες» ένοιες καί έπικίνδυνες ιδέες - άντιλήψεις, ή τέλεια άδιαφορία γιά
ήταν τόσο πολύ «μέσα» στά πόρτα καί θά παίξει γι' άλλη μιά φορά στήν έντέλεια τό ρόλο του έ- όποιεσδήποτε άνωθεν έπιταγές καί ή κλοπή τού άπαγορευμένου
παραισθησιογόνα όσο οι Eleva­ ξαγριωμένου άδελφού μέχρι πού τό λευκό γουρούνι τρομοκρατημέ­ καρπού άπό έναν μαύρο πιά, πανούργο σάν τό σατανά τόν ίδιο, έ-
tors βέβαια, όμως η μουσική νο θά ξηλωθεί όλο του τό μετρητό καί μετά ξέρουν κι οί δυό πού θά πιθετικό όσο καί ένας κροταλίας, εύρηματικό όσο κι' ένας άλχημι-
τους καινοτομία τελικά είναι μο­ τού τις βάλουν τις άχρηστες γι αύτούς πιστωτικές κάρτες του. Κι ό στής κι έπιδέξιο όσο κι ένας ταχυδακτυλουργός, νά ό Sly Stone. Ένα
ναδική. Η μουσική τους έχει ένα Τζαίημς πού σκίζεται ή καρδιά του νά βλέπει τά λευκά άγόρια νά άρχέτυπο φυλακισμένο μέσα στις άναρίθμητες πολυσύνθετες εικό­
τρέχουν μεθυσμένα σάν τρελλά μέ τις μεγάλες τους λευκές «κόνβερ- νες χιλιάδων παραλογών τής ίδιας πάντα ιστορίας, διάσπαρτης άπό
πνεύμα τό ίδιο ψυχεδελικό μέ
τιμπλ». Κι είναι άκόμη τόσοι καί τόσοι άλλοι πού ή άπαρίθμησή τους συναισθήματα λαγνείας καί μίσους, καταπίεσης καί ύπεροχής, βίας,
τούς Elevators. Αυτοί ήδη φαί­ δέν έχει τέλος... Ο Λ Ο Ι οί μεγάλοι καί μικροί νέγροι, όλοι οί κακοί έχθρας, άγριου σέξ άλλά καί πίστης σέ ιδανικά, έμπιστοσύνης, λα­
νονταν νά είναι σ ’ ένα στάδιο αρ­ καί καλοί νέγροι, όλοι οί σκληροί καί μαλθακοί νέγροι, όλα τά ούρ- τρείας, άσκοπης έπιδειξιομανίας κι όλα αύτά στά πλαίσια ένός ά­
κετά προχωρημένο. Στό επόμε­ λιαχτά καί τό κλάμα καί μαζί ή ζωή, τό ξεφάντωμα, ή πρόκληση, τό κομψου ριψοκίνδυνου καί έλπιδοφόρου χορού πάνω στήν άκονι-
νο άλμπουμ, τό «GOD B L E S S κάλεσμα; ή πίστη στήν εύνοϊκή τελική έκβαση ένός παθιασμένου καί σμένη κόψη τού ξυραφιού, ή μιάς παράστασης άπό μέρος ένός με­
T H E R E D KRAYO LA AND A LL άνυποχώρητού άγώνα γιά μιά θέση κάτω άπ' τόν ήλιο, α ύ τ ά εί­ θυσμένου σχοινοβάτη πού ένώ τρεκλίζει ζητά νά τού άφαιρέσουν τό
WHO SA IL WITH IT», ο μυστικι- ναι ό Sly Stone. Ή τελευταία, ή περισσότερο μανιασμένη, ή πιό διε­ δίχτυ άσφαλείας μιάς καί τούτο του δώ τό νούμερο ξέρει πώς θάναι
σμός τους έχει φτάσει στό απρο­
χώρητο. Τό LP έχει 19 κομμάτια,
από αυτοσχεδιασμούς τού μπά­ κομμάτια παιγμένα από μερι­ Raincoats. Τό ’79 βγάζει τό «SO L­ κό στάδιο. Κάπου εκεί μπορεί νά οι επιδράσεις του από τά
σου μέχρι χτυπήματα σφυριών κούς τρελλούς τής περιοχής σ’ D IER TALK» στή Radar, σάν Red μιλάει μέ τόν αδερφό του τό Ρό­ μπλούζ είναι αρκετά έντονες. Εί­
καί μέχρι παράξενες ακουστικές ένα αρκετά αλλιώτικο βέβαια Crayola π άλι, μέ τή συνεργασία κυ. Βιώνει τόσα χρόνια κι αυτός ναι οι μικροί μας φίλοι από τό
μπαλάντες. Κυριαρχεί ένα κλίμα ύφος. Ό λ α αυτά στά 1970. Ταυ­ όλων τών Pere Ubu. Τό ’80 εισχω­ τή μοναξιά του πού αδυνατεί νά Τέξας. ΟΙ Golden Dawn κυκλοφό­
πολύ άμεσο, όσο όμως καί χαλα­ τόχρονα ο Mayo κυκλοφορεί μιά ρεί κι ο ίδιος στούς Pere Ubu καί πεθάνει. Ο Ρόκυ είναι ό άπειρος, ρησαν τό «POW ER PLANT» κι
ρό. Νομίζει κανείς ακούγοντας σειρά από ποιήματά του. Μέσα συμμετέχει στό «THE A R T OF ο Μέϊο είναι ο πεπερασμένος κο­ αυτοί μέσα στό 1967. Ένα ψ υχε­
«καλά» αυτό τό δίσκο ότι οι Red στά 70’s ο Mayo βρίσκεται μαζί μέ WALKING». Τό καλοκαίρι τού ’81 σμικός προφήτης. Κι οι δυό μάς δελικό αριστούργημα πού σέ κά­
Krayola (μέ κάπα έ!) βρίσκονται τούς Art and Language ένα βγάζει τό «KANGAROO?» σάν δίνουν τήν αγάπη τους. νει νά πιστεύεις ότι στό Τέξας κά­
απομονωμένοι στό κέντρο τής γκρούπ πού έκανε ο,τιδήποτε Red Crayola with Art and Langua­ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ τι- σπουδαίο γινόταν τότε. Οι
γής σέ κάποιο μυστηριώδες έχει σχέση μέ τήν Τέχνη. Από ge. Η σύνθεση πιά είναι: Mayo Πίσω βέβαια α π ’ τούς Elevators ίδιοι τό λένε στό εξώφυλλο. Κα­
υπόγειο καί παίζουν χωρίς νά αφ ίσσες μέχρι θέατρο δρόμου Thompson, Lora Logic (η γνωστή, καί τούς Red Crayola υπάρχει καί λούν τόν κόσμο σέ διαλογισμό
ακούγονται καλά. Αργότερα τό καί δίσκους. Συγκεκριμένα τό ’76 τών Essential Logic), Epic So­ μιά σειρά άλλων γκρούπ πολύ καί άσκηση μέ σκοπό τήν ολο­
«γκρούπ» διέλυσε. Ο Mayo στή Νέα Υόρκη βγάζουν από μό­ undtracks (τών Swell Maps) καί αξιόλογων φυσικά. Καί γιατί κλήρωση καί τήν επαφή καί τέλι-

4

ΨΥΧΕΔΕΛΙA

κά τήν ενότητα σώματος καί Υπήρχαν βέβαια κι άλλοι πού δέν έχουν καί μεγάλη σχέση μέ
πνεύματος. Οι Lost and Found έγραψ αν στήν Ι.Α . σΐνγκλς. Οι
Disciples of Shaftsbury, οι Chay-
τούς ΖΖ Top. Οι Moving Side­
walks, άπό τό Χιούστον, έβγαλαν
O i ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ ΠΟΥ ΕΙΔΑΝ
(Pete Black, Jam es Harrell, Jimmy
Frost, Steve West) καί οι Golden
Dawn (George Kinney, Bobby Rec­
nes, οι Patterns, οι Chaparrals, οι
Thursday’s Children, οι Inner Sce ­
δύο σΐνγκλς στή Wand τό ’67. Τό
ένα, τό «99th Floor» έγινε τοπικό
ΤΟ «ΚΑΘΑΡΟ ΦΠΣ»
tor, Tom Ram sey, Bill Hallmark, ne, 01 Electric Rubayat, o Sonny χΐτ. Ή ταν καθαρό γκαράζ-πάνκ
Bird) είναι οι Familiar Ugly καί όλοι Hall, oi Beauregarde. μέ μία φωνή πού μοιάζει πολύ μέ τού Αιμίλιου Κατσούρη
οι Τεξανοΐ χϊππ ις ταυτόχρονα. Oi Beauregarde μ’ ένα μόνο τού Ρόκυ Έρικσον. Τό LP τους Μέσα στήν όλη κατάσταση πού γκρούπ. Ο ήχος καί τών δύο
Καί οι Elevators καί οι Red Crayo­ σΐνγκλ στήν Ι.Α ., έγραψαν ένα «FLASH» είναι ψυχεδελικό χωρίς γκρούπ τυπικός τής West Coast.
επικράτησε στό χώρο τού ρόκ-
la. Ό λ ο ι. LP μέσα στήν δεκαετία τού 70 σ’ καμμΐα σχέση μέ τόν γκαράζ- εν-ρόλ α π ’ τό ’65 μέχρι τό 69, Φωνητικά στύλ Airplane καί περί­
Στήν Ι.Α . ακόμη ηχογράφησαν άλλη εταιρεία κι αργότερα εξελί­ πάνκ ήχο τών σΐνγκλς. στήν Αμερική, οι τοπικές σκηνές φημες συνθέσεις. Χάθηκαν πολύ
LP s οι Bubble Puppy (μετέπειτα χτηκαν σ ’ ένα θαυμάσιο new Σημαντικό γκρούπ τού Τέξας οι ήταν ένας πολύ σοβαρός παρά­ πρόωρα.
Shiva’s Headband, επιβίωσαν μέ­ γοντας. Ό χ ι τόσο γιά άλλους λό­ Τό L.A. γέννησε πολλά ωραία
χρι καί τή δεκαετία τού 70. Μέ γους όσο γιατί η ψ υχεδέλια ήταν γκρούπ τότε. Οι Clear Light (Cliff
αρκετά στοιχεία κάντρυ-φόλκ κάτι πού βιωνόταν κυρίως μέσα De Young - φωνητικά, Douglas
τό οριστικό, τό τελειωτικό, πώς τό πρώτο παραπάτημα σημαίνει τε­ καί κυρίαρχο τόν ήχο τού βιο­
λεσίδικα τή βύθιση στό χάος, ν ά ή μουσική του. από μία εναλλακτική συμβίωση Lubahn - μπάσο, Michael Ney -
λιού οι Shiva’s Headband κυκλο­ καί μιά πρακτική πού προερχό­ ντράμς, Bob Seal - κιθάρα, Ralph
Ό πω ς πολύ σωστά τό τοποθετεί ό Greil Marcus, ό Sylvester Stewart φόρησαν τό πρώτο τους LP αρ­
- ή Sly Stone - είναι ή περίεργη μίξη έτερόκλητων κι άντιφατικών ταν από τήν ομαδική δραστηριό­ Schuckett - όργανο, Dallas Taylor
γά σχετικά, γύρω στό 7 0 , τό τητα καί τήν κοινή πίστη ενός με­ - ντράμς) μέ τούς δύο ντράμερ
στοιχείων μέσα σέ μιά φιγούρα άθώα σ' ένα έπίπεδο κι ένοχη σ' ένα
άλλο. Είναι ό Robert Johnson πού ζεί άπό πόλη σέ πόλη, άπό κατα­ «ΤΑ ΚΕ ME TO TH E MOUN­ γάλου αριθμού ανθρώπων. καί τόν υπέροχο Cliff De Young
γώγιο σέ καταγώγιο κι άπό γυναίκα σέ γυναίκα σ' ένα τρομαχτικό TAINS». Ακολούθησε τό «CO­ Έτσ ι μιλάμε πιά γιά Σάν Φρ- ήταν εκρηκτικοί στή σκηνή καί
ντελίριο αναζήτησης τής άμαρτίας ταυτόχρονα μέ τήν ειρήνη τού MING TO A HEAD» στήν τοπική αντσίσκο καί Τέξας. Δέν έπαυαν έγιναν σιγά-σιγά αντεργκράουντ
μυαλού. Είναι τό πρεζάκι, ταραγμένο άκόμα άπ' τήν τελευταία του εταιρεία Armadillo. Ταυτόχρονα όμως νά υπάρχουν κι άνθρωποι ήρωες. Τό μοναδικό ομώνυμο
ύπερβολική δόση. Είναι ό νεαρός George Jackson πού πιωμένος έφτιαξαν τό Armadillo club πού σ ’ όλα τά μέρη πού έφταναν σ’ άλμπουμ τους βγήκε τό καλοκαί­
βγαίνει στό δρόμο ψάχνοντας τό εύκολο κέρδος, ή ό Jack Johnson μέ­ υπάρχει μέχρι σήμερα καί φιλο­ ένα τέτοιο σημείο, καί φυσικά ρι τού ’67 καί θύμιξε λίγο Doors.
σα σ' ένα άμάξι γεμάτο λευκές γυναίκες. Είναι τέλος ό Rolling Stone ξενεί γκρούπ τού πάνκ. Τό 1978
καί συγκροτήματα. Συνήθως Ακόμα καί σήμερα στέκεται ανά­
τού Muddy Waters, ό Brown-Eyed Handsome Man τού Chuck Berry, ό δέ, έβγαλαν τό « P SYC H ED ELIC μάλιστα αυτά τά γκρούπ είχαν κι μεσα στά καλύτερα τής Δυτικής
Bo Diddley μ' ένα χέρι σάν ταφόπετρα καί μιά καρδιά νεκροταφείο. Y E S T E R D A Y » . Οι Shiva’s Head-
ένα εντελώς αυτοτελές ύφος λό­ Ακτής. Τό ’68 όμως χώρισαν. Κρί­
Ό Midnight ΜονθΓτού Wilson Pickett. Ό Midnight RamblerTod Mick band είναι οπωσδήποτε ένα φαι­ γω τής μ ή επίδρασής τους από μα.
Jagger. νόμενο τής ψυχεδελικής σκηνής τήν «τοπική σκηνή». Τά πιό πολ­ ♦Μέσα στό ’68 πού άρχιζε νά ανθί­
Κι άνάμιχτη μ' όλα αύτά πλανιέται μιά ήχώ τού Jim Hendrix ένός τού Τέξας. Αλλο μακρόβιο λά α π ’ αυτά τά γκρούπ έμειναν ζει τό μπαρόκ ,μέ γκρούπ σάν
στάρ στά 26 καί νεκρού στά 28. γκρούπ τού Τέξας οι Josephus μέ άσημα. Εΐνα^όμως μεγάλη η αξία τούς Ars Nova καί τούς New York
Ό Sly Stone ξεκίνησε σάν παραγωγός στή μικρή έταιρία Automn Re­ δύο LP s. Ένα στή Mainstream, τό
cords τού Tom Donahye. Στήν συνέχεια τόν βρίσκουμε σάν έναν θαυ­ το υς (άλλωστε στήν ψυχεδέλεια Rock’n Roll Ensemble στή Νέα
ομώνυμο, καί τό «DEAD MAN» δέν υπάρχει αξιοκρατία) καί θά Υόρκη, οι Chrysalis (Paul Album -
μάσιο καί άρκετά έπιτυχημένο DJ στόν δεύτερο μαύρο ραδιοσταθμό στή δίκιά τους εταιρεία Hookah.
τής περιοχής, τόν KSOL. Διατηρεί έκεί στό πρόγραμμα του ένα γρή­ είναι κρίμα νά μήν αναφερθούν μπάσο, J . Spider Barbour - φωνη­
Μέχρι σήμερα υπάρχουν καί ■
τουλάχιστον. τικά - κιθάρα, Ralph Kotkov - όρ­
γορο Soul Φορμό πού τό άλατίζει μέ λίγο Bob Dylan καί Beatles. Ταυ­ βγάζουν καί σΐνγκλς στήν εται­
τόχρονα έχει ένα δικό του γκρούπ πού άποτελείται άπό λευκούς καί Από τό L.A. λοιπόν οι Peanut γανο - πιάνο, Nancy Nain - φωνη-
ρεία τους. Ο βαρύς τους ήχος
μαύρους, άνδρες καί γυναίκες, τούς Family. Τέλη τού '67 κι ένώ όλη διατηρείται. Ίσ ω ς όχι τόσο ψ υ ­
ή Αμερική κρατά τήν άνάσα της μέ τά λευκά γκρούπ τού Φρίσκο έ­
χεδελικός, πάντως σίγουρα αυ­
νώ oi μεγάλοι μαύροι καλλιτέχνες μετατρέπουν σιγά σιγά τήν έμ­
πνευση σέ κατεστημένη φόρμουλα καί τό μαύρο κοινό νοιώθει όλο θεντικός κα ί... μέτό ψυχεδελικό
καί περισσότερο πώς οί Airplane ή οί Dead έχουν τελικά πολύ λίγα πνεύμα τού Ρόκυ νά πλανιέται
νά τού πούν, οί Sly and the Family Stone, χτυπούν μέ τό-πρώτο τους πάνω τους.
άλμπουμ: "A WHOLE NEW THIN G" Οι Children (Stephen Perron,
— Ένα τελείως καινούργιο πράγμα. Ό τίτλος δέν καταφέρνει νά πει Cassell Webb, Louis Cabaza,
ούτε τό ένα δέκατο άπ' αύτό πού συμβαίνει μέσα στό LP. Υπάρχουν Andrew Szuch Jr., William Ash)
άκούσματα πού παραπέμπουν στούς Beatles καί τόν Sam Cooke, ό μαζί μέ μιά ορχήστρα καί μέ τήν
Berry είναι έκεί, ή Jazz έχει τή μερίδα του λέοντος, τό surg ύπάρχει πολύτιμη συνεργασία τού Lelan
διακριτικά άλλα καλοτοποθετημένο. Ό ήχος είναι εύθύς, άπλός καί Rogers (παραγωγού τών Eleva­
ριζοσπαστικός, Ρυθμικός ώς έκεί πού δέν παίρνει καί μ' έντονο χρώ­ tors) έβγαλαν τό ’68 τό «R EB IR ­
μα άπό Detroit έως Stax. 'Ακολουθούν τά LPS "DANCE TO THE TH», ένα θαυμάσιο LP μέ στοι­
MUSIC" & "LIFE" πού είναι τό ίδιο όμορφα άν όχι καλύτερα. Ό λα χεία τζά ζ, κλασσικής καί τή φω­
δείχνουν νά προετοιμάζουν τό "STAN D". Oi Sly & the Family Stone νή τής Cassell Webb νά γίνεται
κάνουν μεγάλο ρόκ'εν'ρόλ μέ τήν έννοια ότι κανείς ποτέ δέν είχε ά- ένας καταλύτης δυναμικός καί
κούσει κάτι παρόμοιο μ' αύτή τή μουσική. 1968 τό Stand βγαίνει στά τρυφερός ταυτόχρονα καί νά
καταστήματα δίσκων καί ή αίσθηση πού κάνει είναι άνυπέρβλητη: τού χαρίζει μιάν ιδιαίτερη ομορ­
Τό Stand είναι σίγουρα ό δίσκος πού άλλαξε τό πρόσωπο τής μαύ­
φιά.
ρης μουσικής. Είναι ή ώθηση γιά τή σόουλ. Είναι τό soundtrack τής
γενηάς τού Woodstock, είναι ή μαύρη κουλτούρα στό άπώγειό της, Πέρα όμως α π ’ τήν ψυχεδέλια,
είναι ή πρόταση άντάμα μέ τήν προκλητικότητα, ή τρυφεράδα μέ στό δρόμο πού χάραξαν οι
τήν επιθετικότητα. Elevators, υπήρχαν καί οι πάνκις
Τό άλμπουμ ξεπερνάει σέ πωλήσεις τά 2.000.000. Ό Sly είναι έκα- στό Τέξας. Οι Mouse and the
τομμυριούχος, κυκλοφορεί μέ πανάκριβα σπόρ αύτοκινήτα, ντύνε­ Traps μέ τό «Public Execution»,
ται φανταχτερά, τ' όνομα του βρίσκεται σ' όλα τά στόματα. Όλοι από τό Ώ στεν, ήταν βασικά ο
περιμένουν τό έπόμενο βήμα του πού όμως άνεξήγητα καθυστερεί. Mouse, δηλαδή ο Ronny Weiss.
Ό καιρός περνάει... Οί φήμες αρχίζουν νά διαδίδονται: Πολλοί, όλο Ή τα ν πολύ καλοί αλλά περιορί­
καί περισσότεροι, άρχίζουν νά μιλούν γιά βαρειά ναρκωτικά, δολο­ στηκαν στά σΐνγκλς δυστυχώς.
φονικές άπόπειρες, διάλυση τού γκρούπ κλπ. Ό μάνατζερ του ρί­ Οι Euphoria, οι Conqueroo, οι Ma­
χνει λάδι στή φωτιά δηλώνοντας πώς «ό πελάτης του είναι μιά διχα­ gic Ring, οι εκπληκτικοί Crystal
σμένη προσωπικότητα». Ό ίδιος ό Sly δηλώνει πώς τό νέο άλμπουμ Chandlier, οι Zakary Thaks καί οι
του είναι τό πιό αισιόδοξο άπ' όλα. Δυό χρόνια μετά τήν κυκλοφο­ θαυμάσιοι Saddlesore (μέ τή
ρία τού Stand, τέλη τού 1971, τό νέο άλμπουμ κάνει τήν έμφάνισή συμμετοχή τού Mayo Thompson)
του. Στό έξώφυλλο ύπάρχει μιά άμερικανική σημαία μέ λουλούδια ήταν από τά πιό αξιόλογα
στή θέση τών άστρων. Ό τίτλος είναι "THERE' S A RIOT GOIN O N ".
γκρούπ τής σκηνής τού Τέξας.
Είναι ή τελευταία μεγάλη στιγμή του - προσωπικά τή βρίσκω τήν με­
Ά λ λ α πιό πάνκ, άλλα εντελώς
γαλύτερη.
Κ. Λυμπερόπουλος μέσα στό ψυχεδελικό κλίμα, όλα
πάντως έχοντας αυτό τό κάτι
άλλο πού χαρακτήριζε τό Τέξας,
ή μάλλον τή σκηνή τού Τέξας,
έμειναν στό περιθώριο. Τό πνεύ­
μα όμως τής ψυχεδέλιας ήταν
Demian), περισσότερο στό he­ wave γκρούπ, τούς Wipers. διάχυτο ανάμεσά τους. Πολλοί Butter conspiracy (Sandi Robin­ Τό καλοκαίρι τής αγάπης καί τά παι­
Υπήρχαν δύο γκρούπ στό Τέξας μιλάνε γιά πρωτοπορία τού Τέ­ son - φωνητικά, John Merrill κι­ διά τών λουλουδιών ξεχύνονται στούς
avy-rock παρά στήν ψυχεδέλεια
ξας σέ σχέση μέ τό Σάν Φραντσΐ- δρόμους τού Σάν Φραντσίσκο.
καί οι Endle St. Cloud, ατάλαντοι πού έμελλε αργότερα μερικά μέ­ θάρα, Al Brackett - μπάσο, Lance
καί μέ πιό πολλή σάτιρα α π ’ ότι λη τους νά σχηματίσουν τούς σκο. Δέ φαίνεται νά ισχύει αυτό, Fent (αργότερα Bill Wolff στή θέ­
θάπρεπε. Επίσης ο Lightnin Hop­ γνωστότατους ΖΖ Top. Οι Ameri­ ούτε άλλωστε έχει αυτό σημα­ ση του) - κιθάρα, Jim Voigt - τικά , John Sabin - κιθάρα,
kins ο αγαπημένος μπλουζΐστας can Blues καί οι Moving Side­ σία. Τό Τέξας είχε αυτή τήν ιδιαι­ ντράμς) μέτό πιό παράξενο όνο­ Dahaud Shaar - κρουστά) πολύ
τών χϊππις π ςύ πέθανε στις 31 walks. Οι Dusty Hill καί Frank τερότητα, ίσως λόγω μερικών μα τής εποχής. Έβγαλαν τρία εύκολα χαρακτηρίστηκαν έτσι.
τού περασμένου Γενάρη ηχο- Beard ήταν στούς American Blues ανθρώπων. Πάντως τήν είχε. θαυμάσια LPs καί είχαν σχέσεις Τά μελαγχολικά, λίγο θεατρικά
γράφησε ένα LP μέ back-up καί o Billy Gibbons στούς Moving Ό λ ο ι ήταν ένα όμορφο ξέσπα­ μέ τούς Ashes (έπαιζαν σ’ αυ­ τραγούδια, ο ήχος τού πιάνου,
γκρούπ τούς Elevators. Ό π ω ς κι Sidewalks. Οι American Blues, σμα καθαρά ανθρώπινο καί τούς κάτι μέλη τους). Οι Ashes τά αιθέρια φωνητικά τής Nancy
ένας άλλος μπλουζΐστας ο Dave άπό τό Ντάλλας, έβγαλαν δύο αληθινό. Τόσο αληθινό όσο καί κυκλοφόρησαν ένα LP στή Vault, συνηγορούσαν αλλά στήν ουσία
Allen, χωρίς όμως τούς Elevators. LP s, τό ’68 καί τό ’69 πού φυσικά τά ταξίδια τού Ρόκυ, όσο τά LPs μιά τοπική εταιρεία τής Δυτικής δέ συνέβαινε κάτι τέτοιο. Απλώς
τών Red Crayola. Ακτής πού προώθησε πολλά οι Chrysalis είχαν υπερβολική,
_______________________Αιμίλιος Κατσούρης

5
ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ
κτηρίζονται σάν τούς Cream καί δείγματα συνθετικής ιδιοφυίας. MGM. Τό ύφος τους είναι αρκετά
ΒΟΣΤΟΝΗ - ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ τούς Jimi Hendrix Experience. Ή
μάλλον σάν μιά κακή αντιγραφή
Οι στίχοι τους πολύ σημαντικοί, έντονα προσωπικό χάρις στό
μέ έντονες πολιτικές αλλά καί σκληρό καί γεμάτο ήχο καί στήν
ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΗΣ τους. Πράγμα βέβαια εντελώς
άστοχο καθώς οι Eden’s Children
drug αναφορές συμπληρώνουν
τέλεια τή μαγική μουσική τους.
υπέροχη φωνή τού John Wright.
Ηλεκτρισμένη κιθάρα, καταλυτι­
όχι μόνο έχουν δικό τους στύλ Στό δεύτερο L P , πιό προχωρη­
ΦΤΑΝΟΥΝ ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ αλλά είναι καί θαυμάσιοι συνθέ­ μένοι μουσικά αρχίζουν καί γρά­
κό όργανο, δυναμική ρύθμ-
σέκτιον, συγκλονιστική ερμη­
τού Αιμίλιου Κατσοϋρη τες. Καί οι δύο τους δίσκοι μέσα φουν τεράστια κομμάτια γεμάτα νεία, καυστικοί στίχοι καί υπο­
στό ’68 είναι όμορφα δείγματα ψυχεδελικά κρεσέντα καί μονα­ δείγματα αυθεντικής καί πραγ­
Υπάρχει μιά συγκυρία συμπτώ­ από τις μεγάλες τους γνώσεις ψυχεδέλειάς μέ αρκετή έμφαση δικά οργανικά καί συνθετικά ξε­ ματικά όμορφης έκφρασης σάν
σεων πού έφερε τή Βοστόνη νά γύρω από τή διαφήμιση καί τήν στόν αυτοσχεδιασμό χωρίς σπάσματα. Δύο μεγάλα δεκάλε­ τά δύο L P ’S τους βρίσκονται στό
έχει τό δικό της «ήχο» γύρω στό προώθηση δίσκων. Έτσι μία σει­ όμως τζαζίστικο χρώμα. Είναι πτα κομμάτια τό «Jazz Thing» προσκήνιο. Έστω καί γιά λίγο.
'68 καί νά κοντεύει νά γίνει ένα ρά από πολύ αξιόλογα συγκρο­ δυστυχώς πολύ παρεξηγημένοι. καί τό «Mind Flowers» είναι τό Στις καρδιές τών ελεύθερων
καινούριο Σάν Φραντσίσκο. Φ υ­ τήματα είχαν νά παλαίψουν καί Αλλά δέν πειράζει. Αυτοί έκαναν αποκορύφωμα τού δίσκου μέ ανθρώπων όμως γιά πάντα. Οι
σικά αυτό δέν ήταν τίποτα άλλο μέ τήν ετικετοποίηση τής μουσι­ «their own thing» πού έλεγαν καί α π ’ ευθείας αναφορές σέ ταξίδι Beacon Street Union είναι η δυνα­
παρά προσδοκίες μερικών έξυ­ κής τους, σάν ένα καινούριο Σάν οι αδελφοί τους στό Σάν μέ παραισθησιογόνα. Έφτασαν μική έκφραση τής Βοστόνης. Εί­
πνων παραγωγών πού ήθελαν Φραντσίσκο. Καί φυσικά καθώς Φραντσίσκο. Καί ευτυχώς πού ήδη σ ’ ένα τέλειο αρμονικό συν­ ναι μιά γροθιά στό Αμερικάνικο
νά πατρονάρουν μία παρόμοια καί η δομή τού κινήματος στή σήμερα μπορούμε καί τούς δυασμό όλων τους τών δυνατο­ ψ εύτικο οικοδόμημα πού λέγε­
κίνηση στή Βοστώνη. Ηδη τό Βοστόνη ήταν διαφορετική, χω­ ακούμε εμείς όπως τούς πρέπει. τήτων καί προφανώς σέ μία α π ’ ται ευδαιμονία. Μέσα όμως από
Σάν Φραντσίσκο είχε αρχίσει νά ρίς αυτή τήν ενότητα στή δράση Αυτό πού δέν έγινε μέ τούς ευθείας επαφής μέ τή φύση. Οι μιά βήμα πρός βήμα βίωση τής
δίνει λεφτά. Η χίππικη βιομηχα­ τών κοινοβίων, όπως στό Σάν Eden’s Children έγινε μέ τούς Ultimate Spinach Ian Bruce - ενότητας μέσα στή φύση. Μία
νία είχε αρχίσει νά λειτουργεί. Φραντσίσκο, έτσι καί τά γκρούιι επόμενους Βοστονέζικους δί­ Douglas, Barbara Hudson, Keith γροθιά πού τήν έδωσαν ακόμη
Χίππις υπήρχαν όμως παντού. είχαν διαφορετικό ήχο μεταξύ σκους, τά πρώτα LP s τών Ulti­ Lahteinen, Richard Nese, Geoffrey πιό δυνατά οι Earth Opera.
Απλά έτυχε καί ξεκίνησε η κίνηση τους καί διαφορετική στάση στά mate Spinach καί τών Beacon Winthrop) ήταν ένα όμορφο λου­ Οι Earth Opera (Peter Rowan,
από τό Σάν Φραντσίσκο. Ενα προβλήματα τής εποχής. Οι Ulti­ Street Union. Οι Ultimate Spinach λούδι πού άνθισε σέ μιά όμορφη David Grisman, Paul Dillon, John
χρόνο αργότερα αυτοί οι έξυ­ mate Spinach, οι III wind, οι Bea­ βγάζοντας τόν πρώτο ομώνυμό εποχή καί πρόσφερε τήν υπέρο­ Nagy, Bill Stevenson (γιά λίγο διά­
πνοι προσπάθησαν μέτό ζόρι νά con Street Union, οι Phluph, οι τους δίσκο τό Μάρτη τού ’68 χη μυρωδιά καί τά χρώματά στημα) δημιουργήθηκαν στό τέ­
πείσουν τόν κόσμο ότι κάτι και­ Earth Opera, 01 Eden’s Children, στήν MGM θεωρούνται αυτόμα­ του. Τόν επόμενο χρόνο μεταβά- λος τού ’67 από τόν Rowan καί
νούριο ξεκίναγε από τή Βοστό­ oi Orpheus καί οι Fort Mudge Me­ τα οι πιό «έντεχνοι» από τή Βο­ λοντας τή σύνθεσή τους έβγαλαν τόν Grisman, καλλιτέχνες τής
νη. Αν είναι δυνατόν. Χίππις, morial Dump ήταν τά πιό καλά στώνη. Κι όχι άδικα όπως απέ­ ένα μέτριο τρίτο LP, χωρίς καμ- φόλκ πού εκείνο τόν καιρό είχαν
λέει, Βοστονέζοι μέ διαφορετική γκρούπ, όλα γύρω στά '68-69. Οι δειξαν μέτό «BEH OLD AND SE E » μιά σημασία. Αρχιζε καί γι’ αυ­ ανακατευτεί σέ χίππικους κύ­
απόχρωση, π ιό καινούρια α π ’ περισσότεροι, πρώην φοιτητές τόν Ιούνη τής ίδιας χρονιάς. Οι τούς ο χειμώνας. κλους. Οι Earth Opera ήταν σ ί­
αυτή τών τού Σάν Φραντσίσκο. τού τοπικού πανεπιστήμιου. δύο αυτοί δίσκοι στέκονται ανά­ Οι Beacon Street Union (Paul Tar- γουρα τό πιό «πολιτικό» γκρούπ
Δέν μπορούσαν νά καταλάβουν Πάντοτε η Βοστόνη ήταν ταραγ­ μεσα στά καλύτερα LP s τής τριε­ tachny, Wayne Ulaky, John Wright, τής Βοστόνης. Οι στίχοι τους βα­
οι χαζοί ότι τό χίππικο κίνημα μένη από τούς φοιτητές της. τίας '66-’69. Ο πρώτος πιό Richard Weisburg, Robert Rho­ σικά αντιπολεμικοί χτυπάνε
δέν προσδιορίζεται αυστηρά Στις αρχές λοιπόν τού '68 βγαί­ α πλός, πιό άμεσος κυριαρχείται des), όλοι από τό πανεπιστήμιο, τούς πάντες καί τά πάντα μέ
χωροχρονικά κι ότι χίππ ις τού νει, τό Γενάρη συγκεκριμένα, ο α π ό τά εκπληκτικά φωνητικά πήγαν γιά λίγο στή Νέα Υόρκη πρωτοφανή τόλμη καί ευθείες
Σάν Φραντσίσκο δέ σήμαινε τί­ πρώτος ομώνυμος δίσκος τών τής Barbara Hudson καί τά «mind καί τό Μάρτη τού ’68 κυκλοφό­ επιθέσεις πού θύμιζαν προτέστ -
ποτα παραπάνω από χίππις Eden’s Children. Οι Eden's expanding» κιθαριστικά περά­ ρησαν τό «THE E Y E S O F TH E σόνγκ. Η μουσική τους ποικιλό-
όπω ς όλοι οι άλλοι. Children (Larry Kiley, Jim Stu- σματα, πού πραγματικά σέ BEACO N S T R E E T UNION» ενώ ,μορφ η, από ακουστική σχεδόν
Εκεί φάνηκε σίγουρα η άσχετο- "tman, Richard Schamach) έχον­ μεταφέρουν σέ χώρους παρα­ τέσσερις μήνες αργότερα τό πού είναι στό πρώτο τους LP
σύνη τών ανθρώπων αυτών πού τας μία σύνθεση από κιθάρα - μυθένιους. Οι συνθέσεις δέ τού «TH E CLOWN DIED IN MARVIN «EARTH O PERA» γίνεται βαριά
δέν μπόρεσε νά καλυφθεί πίσω μπάσο - ντράμς αμέσως χαρα­ Ian Bruce - Douglas είναι σίγουρα G A R D EN S», καί τά δύο στήν καί αρκετά ηλεκτρική στό «ΤΗΕ

μοναδικά τους στοιχεία βρί­ πτώ ση. «THE WORLD IN A SEA- Καί μιά καί μιλάμε γιά ψυχεδελι­
ΟΙ ANENTAXTOI ΕΙΔΑΝ ΤΟ «ΚΑΘΑΡΟ ΦΩΣ» σκουν τήν ευκαιρία νά ξεδιπλω­ S H E LL », «GOODMORNING STA- κά ταξίδια άς μήν ξεχάσουμ.ε ένα
θούν παντού καί νά μάς χτυπή­ RSHIN E» «CHANGES». Κάθε γκρούπ τής Δυτικής Ακτής. Τούς
γιά τούς Αμερικάνους κριτικούς, είναι ο πυρήνας τού γκρούπ. σουν μέσα στό μυαλό. Ξαφνικά πέρσυ καί καλύτερα. Mad River (Greg Dewey - φωνητι­
ευαισθησία. Έτσι άλλο ένα θαυ­ Κατά καιρούς συμμετείχαν οι Mi­ τό ’69 βγαίνει τό «W H ER E’S ΜΥ Οι Strawberry Alarm Clock ίσως κά - ντράμς, David Roberts - κιθά­
μάσιο γκρούπ χάθηκε. chael Lloyd, Rou Morgan (Electric DADDY?» μέ φανερή στροφή ήταν πολύ εφήμεροι. Άλλοι μέ­ ρα, Rick Bochner - φωνητικά - κι­
Υπήρχαν όμως κι άλλοι πού επι­ Prunes), Robert Yeazel (Sugar- πρός τήν κάντρυ καί όλα τελειώ­ σα στή μοναξιά τους έφτασαν σέ θάρα, Lawrence Hammond - φω­
βίωσαν μουσικά σχεδόν μέχρι loaf). Η δισκογραφία είναι εξίσου νουν. Έτσι σιωπηλά καί διακριτι­ καταστάσεις πού ίσως εμείς δέν νητικά - μπάσο, Thomas Manning
τώ ρα. Ο Merrell Fankhauser, μιά μπερδεμένη. Τό πρώτο LP είναι κά. Ό π ω ς καί τά άλμπουμ τους. μπορούμε ούτε νά φανταστού­ - κιθάρα). Οι Mad River ήταν πο­
συνθετική ιδιοφυία, ξεκίνησε ένα ανέκδοτο LP πού ηχογραφή- Μέσα α π ’ αυτούς ξεπήδησε ο με. Οι Pearls Before Swine από λύ μέσα στή συνειδησιακή επα­
γράφοντας επιτυχίες γιά τούς θηκε τό ’66 καί βγήκε ημιπαρά- Michael Lloyd. Ένα παιδί - φαι­ τή Φλόριδα ήταν κλασσική τέ­ νάσταση από νωρίς. Μέσα στό
Surfaris, δημιούργησε τούς νομα μόλις πέρσυ. Περιέχει κυ­ νόμενο, σέ ηλικία 18 ετών έπαιζε τοια περίπτω ση. Στήν ουσία ο ’67 έβγαλαν ένα ΕΡ μέ τρία κομ­
H.M .S. Bounty, έβγαλε ένα αρι- ρίως διασκευές γνωστών στάν- οχτώ όργανα κι είχε τό δικό του Tom Rapp (κιθάρα, φωνή) καί η μάτια πού κυριολεκτικά δέ βγαί­
στουργηματικό LP τό ’68 μέ τό ταρντς. Τό επίσημο πρώτο είναι στούντιο. Δημιουργεί μαζί μέτόν μυστηριώδης γυναίκα του Eliza­ νουν κάτω από νορμάλ συνθή­
γκρούπ αυτό σ ’ ένα τυπικό στιλ τό «P A R T ΟΝΕ» στή Reprise, αρ­ Kim Fowley τό «LOVE IS ALIVE beth μαζί μέ περιστασιακούς κες. Τό ίδιο καί τό πρώτο τους LP
τής Δυτικής Ακτής α-λά-Byrds, χές ’67. Ένα κομψοτέχνημα. AND W ELL», φτιάχνει τούς Lau­ μουσικούς. Έπαιξαν ένα περίερ­ «MAD R IV E R ». Τά φωνητικά τού
έφτιαξε τούς Mu μέ μέλη τού C a­ Έμ π νευ σ η, ευαισθησία, πάθος, ghing Wind, παίζει καί συνθέτει γο είδος ψυχεδελικής φόλκ. Τό Hammond είναι ουράνια, η κιθά­
ptain, έβγαλαν ένα LP τό ’71, πή­ φαντασία, λυρισμός, σάτυρα, γιά τούς W C P A EB καί τό '68 δη­ LSD έκανε καλά τή δουλειά του ρα φτάνει εκεί πού λίγοι φτά­
γαν στή Χαβάη, έβγαλαν κι άλλο, ψ υχεδέλεια, όλα βρίσκονται εκεί μιουργεί τούς Smoke. Μέ συμ- καί από τό φθινόπωρο τού ’67 νουν κι έχει κι ένα ανατολίτικο
κι εκεί ψάχνοντας γιά τή χαμένη μέσα. Ανάμεσα σ ’ αυτά τά παραγω γό τόν Kim Fowley οι κυκλοφόρησαν μιά σειρά τέ­ κλίμα ... Τό δεύτερο LP «PARADI­
ήπειρο Lemuria χάθηκαν τά ίχνη δύο μεσολαβεί ένα LP προσω πι­ Smoke γράφουν τό ομώνυμο LP λειων κυριολεκτικά δίσκων. Σή­ S E BAR AND GRILL» μέ μιά κά­
το υ, όπω ς καί τών Mu. Σήμερα κό τού Bob Markley μέ τίτλο τους καί δημιουργούν ένα κρυ­ μερα λέγεται ότι βρίσκονται στήν ποια στροφή στήν κάντρυ τούς
κανείς δέν τόν ξέρει. Καί είναι «M A RKLEY: A GROUP» πού ου­ φό θησαυρό. Ο Michael Lloyd Ολλανδία. δείχνει απλώς λίγο π ιό ... λογι­
πράγματι μεγαλοφυία. Ένα σιαστικά καταλογίζεται στούς από εκεί κι έπειτα φεύγει α π ’ τό Τό ’67 όμως στό Σικάγο βρέθη­ κούς. Ίσ ω ς τελικά από συμπτώ­
άκουσμα αρκεί. W C P A EB , καθώς παίζουν όλοι προσκήνιο. καν οι Η.Ρ. Lovecraft (George Ed­ σεις νά μήν έγιναν αυτοί Eleva­
Οι Autosalvage (Thomas Da- κανονικά μέσα. Εξ ίσου αρι- Οι Strawberry Alarm Clock (Mark wards - κιθάρα - φωνή, Dave Mi­ tors. Πάντως ό,τι άφησαν είναι
maher - φωνητικά - κιθάρα, Skip στουργηματικό. Ακολουθούν τά Weitz - όργανο, Bandy Seol - chaels - όργανο, Mike Tegza - άπιαστο.
Boone - μπάσο - πιάνο, Darius La καθαρά ψυχεδελικά πιά ντράμς, Lee Freeman - φωνητικά φωνητικά - ντράμς, Tony Caval- Ακόμη πιό άπιαστοι οι Kaleidos­
Noue Davenport - φωνητικά - «VOLUM E TWO» (φθινόπωρο - φλάουτο - σαξόφωνο - ξυλό- lari - κιθάρα, Jefferey Boyan - cope. Οι Kaleidoscope (David
κρουστά - μεσαιωνικά όργανα, ’67) καί «VOLUME T H R E E : A φωνο, Ed King - κιθάρα, Gary μπάσο (αντικατάστησε τόν Jerry Lindley - κιθάρα - βιολί - μπάντζο
Rick Turner - κιθάρα - μπάντζο) CH ILD ’S GUIDE TO GOOD AND Lovetro - μπάσο, George Bunnell - Me George τών Shadows of Kni­ - φωνή, Solomon Feldthouse - κι­
ανακαλύφτηκαν α π ’ τούς Mo­ EVIL» (άνοιξη ’68). Εκεί όλα τά μπάσο) γύρω στό ’66 ονομάζον­ ght). Παίρνοντας τό όνομά τους θάρα κλαρινέτο - ούντ - καζού,
thers. Υπήρχαν α π ’ τό ’66 καί μό­ ταν Sixpence κι έπαιζαν πάνκ α π ’ τό γνωστό συγγραφέα έρ­ Chris Darrow - μπάσο - μαντολίνο
λις τό ’68 έβγαλαν τό ομώνυμο στό L.A. Τό ’67 μπαίνουν γιά τά γων επιστημονικής φαντασίας - βιολί - αρμόνικα, John Vidican -
LP τους, μέ πολύ καλά κομμά­ καλά στήν ψυχεδέλεια, παίρ­ καί τρόμου κατόρθωσαν νά είναι κρουστά, Fenrus Ερρ - βιολί - όρ­
τια , παράξενους ήχους καί νουν μέρος στό σάουντρακ τού ένα α π ’ τά καλύτερα γκρούπ τής γανο - πιάνο. Επόμενα μέλη: Pa­
παράξενους στίχους. Κάπου «PSYCH-O UT» μαζί μέ τούς περιόδου. Μοναδικά διπλά φω­ ul Lagos - (κρουστά, Maxwell
εκεί ξεχάστηκαν αφήνοντας πί­ Seeds καί ένα υπνωτικό, χαλαρό νητικά, νωχελικά κομμάτια, βα­ Buda - όργανο), από τό Σάν
σω τους τό ιδιόμορφο αυτό LP καί αέρινο χίτ τό μαγευτικό «Ιη- ριά ατμόσφαιρα καί ψυχεδέ- Φραντσίσκο δέν ήταν στά
μέτά ζαππικά ανεβο κατεβάσμα­ sence and Peppermints» τούς κά­ λεια. Τό δεύτερό τους LP «Η.Ρ. γκρούπ τού Haight Ashbury.
τα καί τά περίεργα κουδουνά- νει πασίγνωστους. Έτσι τά LO V E C R A FT II» είναι ένα ατέ­ Ή τα ν όλοι μουσικοί φόλκ καί
κια. άλμπουμ είναι πιά τό αποκορύ­ λειωτο ταξίδι στό κέντρο τού τζά ζ. Έτσι στούς δίσκους τους
Τό L.A . όμως είναι πάντα έτοιμο φωμα. «IN SEN CE AND P E P P E R ­ νού. Μία τελετουργία μαγική βλέπουμε ένα ψυχεδελικό μίγμα
νά προσφέρει μιά καινούρια MINTS», «W AKE UP IT’S TO ­ πού φέρνει στήν επιφάνεια τά φόλκ - ρόκ - τζάζ - ανατολίτικης
έκπληξη, συνήθως ευχάριστη. MORROW ». Δύο μνημεία τής πάντα. Είναι από τά ψυχεδελικά μουσικής π ού μερικές φορές ξε­
Έν α από τά πιό υποτιμημένα ψυχεδέλιας. Ό λ ες οι μουσικές άλμπουμ. Συνέχισαν χωρίς νόη­ περνάει κάθε προσδοκία όσον
γκρούπ, οι West Coast Pop Art μέσα στά άλμπουμ, στά χέρια μα σάν Lovecraft. Πόσο μάταιο αφορά τήν μαγεία του. Στό δεύ­
Experimental Band (Bob Markley, τους γίνονται μία θρησκευτική ήταν μετά α π ’ τό «Η.Ρ. LO V EC ­ τερο LP «Α BEACON FROM
Shaun Harris, Dan Harris). Αυτός εμπειρία. Τό ’69 αρχίζει βαθμιαία R A F T II». MARS» παίζουν επί έντεκα λε-
ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ
ενορχήστρωση, όμορφα φωνη­ ferson Airplane. Τό ίδιο καλοκαίρι θάχαν τίποτα λιγότερο απ ’ αυ­ Είναι καθαρά θέμα βίωσης μιάς
G R E A T AM ERICAN EA G LE TR A ­ τικά καί κυρίως παράξενα σχή­ έβγαζαν τό LP τους οι Fort τούς. πνευματικής κατάστασης. Είναι
G ED Y» μέ κομμάτια μπλουζ, ματα πού διαδέχονται τό ένα τό Mudge Memorial Dump. Οι Ca­ Η Βοστόνη λοιπόν ήταν σίγουρα τό φτάσιμο σ’ ένα στάδιο όπου η
κάντρυ-ρόκ, μπαλάντες καί γενι­ άλλο μέ κύριο εκφραστή τό όρ­ roline Stratton, Dan Keady, Jam es ένα κέντρο τής ψυχεδέλειας. Τό αίσθηση τής ενότητας τής γνώ­
κά ο,τιδήποτε μπορεί κανείς ν’ γανο. Κάτι παράξενο καί πού Deptula, David Amaral, καί Ri­ πανεπιστήμιο ίσως νά ήταν κάτι σης μέ τήν πράξη μετατρέπει πιά
αντλήσει από τήν πλούσια μου­ «έξω» α π ’ τά πράγματα κυριαρ­ chard Clerici είναι οι πιό σκοτεινοί σάν τού Μπέρκλεϋ. Καί τά τή γνώση σέ πράξη καί τή ζωή σέ
σική παράδοση τής Αμερικής, χεί σ ’ αυτό τό γκρούπ. Είναι ένα α π ’ όλους. Λίγα στοιχεία, παρά­ γκρούπ είναι όλα πολύ αξιόλο­ τέχνη. Είναι η μαγική ουσία τών
όλα περασμένα από τό δικό τους πολύ αεράτο, ανάλαφρο αλλά ξενοι στίχοι, βαριά μουσική καί γα . Αυτό σίγουρα κάτι λέει. Τό πραγμάτων πού μόνο όποιος τή
φίλτρο καί παρουσιασμένα μέσα καί αλλόκοτο γκρούπ. Ο δίσκος γενικό κλίμα πολύ σκοτεινό. Τά πολύ ψηλό τους επίπεδο, η ψ υ­ νιώσει μπορεί νά βγάλει τέτοια
στό δικό τους πνεύμα. Καί οι δύο έχει μία φοβερή ροή, μιά ενότη­ φωνητικά πότε γυναικεία, πότε χεδελική τους στάση, ήταν μουσική. Είναι εκεί πού αναρω­
δίσκοι βγήκαν στήν Elektra τό τα πού δέν μπορείς νά καταλά­ αντρικά. Καί τά αντρικά έχουν πράγματα αναμφισβήτητα. Αυ­ τιέται κανείς τί σκοπό έχουν οι
Μάρτη τού ’68 καί τού ’69 αντί­ βεις πώ ς προχωράει. Σά νά βγαί­ μιά ομοιότητα μέ τόν Jim Morri­ τή η μαγεία πού υπάρχει στούς μουσικές αναλύσεις καί οι δια­
στοιχα μέ δύο εκπληκτικά εξώ­ νει μέσ’ α π ’ τό κεφάλι σου. Γιά νά son. Ή ακόμη καί τόν Ian Curtis. δίσκους τών γκρούπ τής Βοστό­ χωρισμοί όταν η πραγματικότη­
φυλλα. Τό «THE G R E A T AM ERI­ μιλήσω προσωπικά μού θυμίζει Χωρίς αμφιβλία τό πιό ιδιόμορ­ νης δέν είναι οπωσδήποτε θέμα τα ανοίγεται μπροστά μας κι
CAN E A G L E TR A G ED Y», γραμ­ τό δεύτερο LP τών Soft Machine φο καί υπερβατικό γκρούπ τής ταλέντου ή υουσικών γνώσεων. εμείς μπορούμε σιγά-σιγά νά τή
μένο καί μέ τή βοήθεια τού John καί τούς Comsat Angels. Παράξε­ Βοστόνης. Οι στίχοι είναι σουρ- «δούμε»
Cale, είναι ένα συγκλονιστικό νο κι ίσως όχι άσχετο. Οι άλλοι, ρεαλιστικοί καί η μοσσική χωρίς
ντοκουμέντο τής Αμερικής τού οι III wind (Ken Frankel, Richard νά είναι παράξενη έχει ένα πολύ
Βιετνάμικού πολέμου καί τού ξε­ Griggs, Carey Mann, David προχωρημένο ψυχεδελικό χρώ­
πεσμού στό εσωτερικό της. «Τό Kingsman, Connie Devanney) εί­ μα πού θυμίζει σέ σημεία προ­
βασίλειο γκρεμίζεται, ο βασιλιάς ναι κι αυτοί άγνωστοι καί εξ ίσου χωρημένα στάδια τών Elevators.
είναι στό εξοχικό του σπ ίτι... καλοί. Στό στύλτών Ultimate Spi­ Μέχρι καί τά πρόσωπά τους στή
σταματήστε επιτέλους αυτό τόν nach πιό πολύ, μέ τά γυναικεία - φωτογραφία είναι παράξενα. Κι
πόλεμο», ούρλιαξε ο Peter Ro­ αντρικά φωνητικά, τά ψυχεδελι­ έχουν ένα χαμόγελο σά νά λένε,
wan στό ομώνυμο δεκάλεπτο κά ταξίδια τής κιθάρας, καί τις «εμείς κάτι ξέρουμε».
τραγούδι. Ενας επικήδειος γιά εκπληκτικές συνθέσεις, είναι σί­ Τό πιό ατάλαντο γκρούπ είναι οι
τό Αμερικάνικο όνειρο. Ή , έστω, γουρα από τά πιό υποτιμημένα Orpheus Εβγαλαν τέσσερα (!...)
έτσι πίστευε ο Rowan. Γιατί μετά γκρούπ τής εποχής. Τό LP τους ολόκληρα LP s, τρία στήν MGM κι
επενέβη ο Νίξον καί τά πράγμα­ «FLA SH ES» είναι ένα στολίδι γιά ένα στή Bell. Είναι κάπως ελα­
τ α ... μπήκαν πάλι στή θέση τή χίππικη κίνηση καί τήν ψυχε- φροί, καί μάλλον μπορεί κανείς
τους. δέλεια. Κι αυτή η εκτέλεση τού νά τούς χαρακτηρίσει ψευδο-
Ξανά πίσω λοιπόν, στούς «High Flyin Bird». Θά μπορούσαν ψ υχεδελικούς, καθώς προσπα­
ωραίους καιρούς, πριν τά πράγ­ νά είναι αυτοί στή θέση τών Jef­ θούν νά παρουσιάσουν τήν ψυ-
ματα μπούνε στή θέση τους, τήν ferson Airplane. Δέν πειράζει χεδέλεια μέσα από τούς δίσκους
άνοιξη τού ’68 δύο ακόμα όμως πού είναι οι Airplane,, φτά­ μέ διάφορες παράξενες ενορχη­
γκρούπ στή Βοστόνη. Οι Phlu’ph νει νά μήν αγνοήσει κανείς κι αυ­ στρώσεις ενώ δέν έχουν τό απα­
(Benson Blake IV, Lee Dudley, τούς. Ζούν καί κάνουν τέχνη. Ή ραίτητο αίσθημα γιά κάτι τέ­
John Pell, Joel Maisano), ένα ζώντας κάνουν τέχνη. Κάνουν τοιο. Δέν είναι κακοί, απλά βιά­
άγνωστο γκρούπ, έβγαλε τόν τήν ζωή τέχνη καί τήν τέχνη ζωή. στηκαν μάλλον. Κρίμα γιατί ίσως
πρώτο του καί μοναδικό ομώνυ­ Η μαγική ουσία τής ψυχεδέ- θά μπορούσαν νά προχωρή­
μο δίσκο στή Verve τόν Απρίλη λειας, Τό σημείο πού οι Jefferson σουν πιό ήρεμα καί πιό χαλαρά
τού '68. Ενας δίσκος γεμάτος' Airplane γίνονται τό ίδιο εύκολα καί νά φτάσουν εκεί πού έφτα­
όμορφα τραγούδια, μέ απλή III Wind όσο εμείς γινόμαστε Jef- σαν κι οι φίλοι τους. Σίγουρα δέν

πτά τό «Taxim». Ια Λόγια στέ­ σμός, όλα εκφρασμένα από τήν στό LP τους «LOVE C Y C LE» κά­ εκτός απ' τη δραστηριότητά the hands of Karma». Οι Human
κονται πάνω από κάθε περιγρα­ ανεπανάληπτη φωνή τής Doro­ νουν κάτι ανάλογο μέ τούς Col­ τους σάν κοινόβιο. Zoo καί οι Impala Syndrome,
φ ή. Εκεί πιά μιλάνε άλλα πράγ­ thy καί τούς εκπληκτικούς της lectors σέ ένα 18λεπτο κομμάτι μέ Οι Holy Modal Rounders είναι έν­ θρύλοι τής Δυτικής Ακτής. Οι
ματα. Ή ταν από τά καλύτερα στίχους. Εκείνα τά ηλεκτρονικά αρκετή επιτυχία. Αλλοι όπως οι ας αντεργκράουντ θρύλος τών μαγευτικοί Fallen Angels, ένα τέ­
γ κρούπ πού βγήκαν α π ’ τή Δυτι­ καί τό βιολί. Είναι σά νά σέ σηκώ­ Kensington Market δέν δείχνουν 60'S. Στήν ουσία οι Steve Webber λειο αλλά πολύ άσημο δυστυχώς
κή ακτή. νουν από μόνα τους ψηλά. Καί ιδιαίτερα πράγματα, κι έτσι δέν - κιθάρα καί Peter Stampfel - γκρούπ. Κανένα στοιχείο εκτός
Στή Δυτική Ακτή όμως εκτός πάντα αδειάζουν καί σ’ αφήνουν προχωράει η «σκηνή». μπάντζο μαζί μέ μερικούς φί­ α π ’ τή μουσική τους. Οι Elizabe­
από τήν ανατολίτικη μουσική στό κενό τήν κατάλληλη στιγμή. Στή Νέα Υόρκη μέ τά περίεργα λους. Είναι μιά παρέα μέ τούς th σ ’ ένα πρώτο δείγμα σκληρού
πολλοί δανείστηκαν στοιχεία Είναι ένα σύννεφο πού λικνίζεται απομονωμένα φαινόμενα βγαί­ Fugs καί η παρουσία τους είναι ρόκ. Οι εκπληκτικοί καί εντελώς
από τή σύγχρονη ηλεκτρονική. υπνωτικά μές στό γαλάζιο, φι­ νουν οι Godz (Jay Dillon - ψαλτή- τό ίδιο «ενοχλητική» μέτών Fugs. ανεξιχνίαστοι Maze. Οι πανέ­
Από τό Σάν Φραντσίσκο οι Fifty λάει ερωτικά τό νεκρό Τσέ, αγα­ ρι, Larry Kessler - μπάσο, Jim Me Γράφουν α π ’ τό ’64 μέχρι σήμε­ μορφοι Morning Glory, στήν αισ­
Foot Hose (Cork Marcheschi - ηλε­ πάει τήν ξύλινη γυναίκα του μέ Carthy - κιθάρα, Paul Thornton - ρα. Τό ’68-’69 έβγαλαν δύο ψ υχε- θητική Airplane - Peanut Butter
κτρονικά, David Blossom - κιθά­ τούς δηλητηριώδεις κήπους πού ντράμς). Χωρίς νά ξέρουν σχε­ δελικά LP s μέ drug - αναφορές, Conspitacy.
ρα - πιάνο, Larry Evans - κιθάρα - μέσα από ένα δρόμο τής Νέας δόν καθόλου νά παίζουν όργανα ινδιάνικη μουσική, χιούμορ καί Οι Savage Ressurection μέ τό
φωνητικά, Kim Kimsey - ντράμς, Υόρκης προσπαθούν νά βρούν βγάζουν τρία LPs όπου κάνουν πολλή-πολλή φαντασία. Σήμερα ψυχεδελικό, σκληρό βαρύ ρόκ -
Terry Hansley - μπάσο, Nancy τις θαμμένες μνήμες τού χτές. Εί­ ό,τι μπορεί νά φανταστεί κανείς. ακόμα είναι τό ίδιο φρήκς. μπλούζ. Οι Kak, ένας μύθος τής
Blossom - φωνητικά) χαρακτηρί­ ναι μιά αρκούδα στό κέντρο τού Τό αποτέλεσμα είναι μάλλον ένα Φρήκς πολλοί λοιπόν καί διάφο­ West Coast. Μέ τό άλλο μύθο
ζονται από μιά πρωτοφανή δαχτυλιδιού πού αγαπάει φρού­ συναρπαστικό ενδοσκοπικό τα­ ροι τότε, όλοι έπαιζαν μουσική. Randy Holden στις τάξεις τους.
μουσική πρωτοπορία. Τό LP τα χολεριασμένα μέσα σέ μιά ξίδι παρά ένας ανόητος θόρυ­ Καί καλά έκαναν. Αλλοι πιό κα­ Οι Silver Apples πρόδρομοι
τους «CAULDRON» είναι μία εφήμερη πραγματικότητα βγαλ- βος. Πάντα είχα τήν περιέργεια λοί, άλλοι πιό άγνωστοι, άλλοι τώ ν... Cabaret Voltaire; Οι Tiffany
παραισθησιακή έκρηξη γεμάτη μένη μέσα από ρομαντικά αμερι­ νά μάθω τι μπορεί νά κάνουν αυ­ πιό τυχεροί. Σημασία έχει νά Shade έξοχοι ακόλουθοι τών
ηλεκτρονικούς ήχους καί τήν κάνικα όνειρα καί στό τέλος ρω­ τοί σήμερα. μπορεί κανείς νά τούς νιώσει χω­ Love, τών Clear Light καί τών
εκπληκτική φωνή τής Nancy τάει: αγάπη; Οι υπέροχοι αυτοί Οι Blues Project όμως είναι τό No ρίς πολλά λόγια. Ίσω ς δέν μνη­ W C PA EB .
Blossom. Στίχοι ψυχεδελικοί, εξωτικοί, πολύχρωμοι χίππις 1 τής Νέας Υόρκης. Οι Blues Pro­ μονεύτηκαν πολλοί. Σίγουρα Θάναι κρίμα βέβαια νά παρα-
μουσική ψυχεδελική από μόνη ήταν μιά έκφραση τής αγάπης ject (Roy Blumenfeld - ντράμς, όμως όλοι οι παραπάνω είναι λειφθεί τό «FA R EW ELL ALDEBA-
της, κι ένα παίξιμο πού μόνο μέ πού υπάρχει καί πλανιέται ανά- Tommy Flanders - φωνητικά στό πραγματικά αξιόλογοι. Οι πιό RAN» τού jerry Yester μέ τή γυ­
τών U .S.A. μπορεί νά συγκριθεί. μεσά μας. Τή βίωσαν καί τή δί­ 1o LP, Al Kooper - όργανο - π ιά­ αξιόλογοι. Κάθε μέρα βέβαια όλο ναίκα του judy Henske. Ένα ψ υ ­
Οι United States of America από νουν προσπαθώντας νά επικοι­ νο, Danny Kalb - κιθάρα, Steve καί κάποιο καινούριο όνομα χεδελικό μεγαλείο εγγυημένο α π ’
τό L.A. (Joseph Byrd - ηλεκτρονι­ νωνήσουν. Katz - μπάσο, Andy Kulberg - ανακαλύπτει κανένας ψάχνον­ τούς δύο αυτούς μεγάλους καλ­
κά, Craig Woodson - κρουστά, Στόν Καναδά φαίνεται ότι κι αυ­ Φλάουτο - πιάνο καθώς καί John τας. Σύμφωνα μέτά μέχρι σήμε­ λιτέχνες. Καί πόσοι ίσως θάχουν
Gordon Marron - βιολί - φωνή, Do­ τοί ήθελαν νά επικοινωνήσουν. Gregory, Donald Gretmar, Richard ρα όμως αυτοί πού αναφέρθη­ ξεχαστεί. Οι Notes from the
rothy Moskowitz - φωνητικά, Ran­ Πολλά γκρούπ βγήκαν από κεί, Greme αργότερα) έπαιζαν τόπιό καν πιό πάνω είναι οι μεγάλοι Underground φερειπείν. Ή οι
dy Forbes - μπάσο) ήταν ένα φαι­ όχι όμως όλα τόσο αξιόλογα. Οι σύγχρονο μπλούζ τής εποχής. αδικημένοι. Millenium. Είναι ανόητο όμως
νόμενο. Ό λοι οι μουσικοί ήταν Collectors είναι τό πιό αξιόλογο. Επηρεασμένοι από τις μουσικές Τά γκρούπ βέβαια δέν τελειώ­ από δώ καί πέρα. Σίγουρα πολύ
ξεχωριστές προσωπικότητες. Ο Οι Collectors (Clair Laurence - σα­ καινοτομίες τών γκρούπ τής Δυ­ νουν ποτέ. Οι Fever Tree μέ τό από τούς παραπάνω είναι εξ
Joe Byrd συνθέτης σύγχρονης ξόφωνα - φλάουτο, Glenn Miller - τικής Ακτής έφτιαξαν κάτι δικό θαυμάσιο πρώτο LP τους, ίσως ίσου καλοί ίσως μέ τούς ακόμη
μουσικής είχε σπουδάσει ψ υχο­ μπάσο - φωνή, Howie Vickers - τους κι έδωσαν στά μπλούζ αλλά δημιούργημα τού παραγωγού. πιό πάνω. Ό λο ι ίδιοι είναι ου­
λογία τής μουσικής, η Dorothy φωνητικά, Bill Henderson - κιθά­ καί τά φόλκ ή ρόκ κομμάτια τους Οι Fraternity of Man μέτά ζαππι- σιαστικά. Η μαγική ουσία τού
σπουδαγμένη κι αυτή διοργάνω- ρα, Ross Turney - ντράμς) κατέ­ ένα χρώμα ιδιαίτερο. Αυτό πού κά καί τόν Elliot lngbercn-ή σύνθε­ ψυχεδελισμού. Οι λέξεις χάνουν
νε πειραματικά χάππενινγκς. βηκαν τελικά στό L.A. νά γρά­ ίσως δέν έκαναν οι Group Image, σή τους, οι Circus Maximus τού κάθε νόημα. Η επικοινωνία γίνε­
Ό λ ο ι τέλος πάντων κάτι ξεχωρι­ ψουν τό θαυμάσιο πρώτο LP ένα κοινόβιο καί γκρούπ ταυτό­ Jerry Jeff Walker σ’ ένα ψ υχεδελι- ται σ ’ ένα νέο επίπεδο. Κι όλα τά
στό είχαν. Αλλά δέ στηρίχτηκαν τους. Ενα εικοσάλεπτο κομμάτι χρονα από τή Νέα Υόρκη. Οι κό - φόλκ - τζάζ. Οι Lothar and πιό πάνω αποδεικνύονται ίσως
εκεί. Ο ομώνυμος δίσκοςτους εί­ τους θύμιζε τά μυστικιστικά ξε­ Group Image (Dr. Hok - κιθάρα, the Hand People μέ τό αυτοσχέ­ χωριστικοί λογοκρατικοί βερ­
ναι ένα ασύλληπτο όνειρο. Οι σπάσματα τών Electric -Prunes. William Guy Merrill - κιθάρα, Black διο όργανό τους. Οι Me Coys, μπαλισμοί, αναγκαίοι όμως γιά
ίδιοι φαντάζουν εξώκοσμοι στό Εβγαλαν καί ένα δεύτερο πολύ Doug - μπάσο, Freddy Knuckles - λίγο ψευτοψυχεδελικοί. Οι τήν περίπτωση. Ά μ α θά γίνουμε
δίσκο αυτό. Είναι ένα ατέλειωτο όμορφο LP καί χάθηκαν. Κρίμα κιθάρα, Proffesor Leon Luther Rix εκπληκτικοί Rockets (μετέπειτα κι εμείς ψυχεδελικοί θάχουμετό
μεταφυσικό τσίρκο. Φαντασία, γιατί έδειχναν ότι θά μπορούσαν - ντράμς, Sheila Darla - φωνητι­ Crazy Horse). Οι Sacred Mush­ δικό μας κώδικα. Καί θάμαστεοι
ψυχεδελικά ταξίδια, ερωτισμός, νά επιβιώσουν σάν γκρούπ. Α π ’ κά) έβγαλαν ένα πολύ καλό LP room μέ ένα ηλεκτρικό ψ υχεδελι- South Eastern Europe Pop Art E x ­
καυστική σάτιρα, σουρρεαλι- τόν Καναδά καί οι Crome Syrcus χωρίς όμως τίποτα παραπέρα κό μπλούζ. Οι Electric Toilet «in perimental Band.

7
ΨΥΧΕΔΕΛΙA
ΓΚΑΡΑΖ ΠΑΝΚ LP's
STANDELLS: IN PERSON AT PJ's (LIBERTY) (1964) - LIVE AND OUT OF SIGHT
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ M O BY GRAPE: "M O B Y G R A PE" (CO LU M BIA) (1967)
M O BY GRAPE: "W O W /G R A PE JAM " (CO LU M BIA) (1968)
M O BY GRAPE: ' " 6 9 " (CULUM BIA) (1969)
O i δ ισ κ ο γ ρ α φ ίε ς π ο ύ π α ρ α τ ίθ εν τα ι δέν'είνίχι π ά ν το τ ε π λ ή ρ εις . Α να φ έρον- SKIP SPENCE: "O A R " (CO LU M BIA) (1969)
(SUNSET) - DIRTY WATER (TOWER) (1966) - WHY PICK ON ME: GOOD GUYS Y O U N G B LO O D S: "T H E Y O U N G B LO O D S " (RCA) (1967)
DON'T WEAR WHITE (1967) - HOT ONES (TOWER) 0967) - TRY IT (TOWER) τ α ι μ όν ο οί δίσ κο ι π ο ύ είναι μ έρ ο ς τού φ α ιν ο μ ένο υ τ ή ς ψ υ χ εδ έλ ια ς καί Y O U N G B LO O D S: "EA R TH M U SIC " (RCA) (1968)
(1968). σ χ εδ ό ν π ά ν τ α μ όνο τ ά LP 's για τί ό κ α τ ά λ ο γ ο ς τώ ν σ ϊν γ κλ είναι άτελείω το ς Y O U N G B O O D S : "ELEPH AN T M O U N TA IN " (RCA) (1969)
CHOCOLATE WATCH BAND: NO WAY OUT (TOWER) (1967) - INNER MYSTI­ κα ί ή κ α τ α γ ρ α φ ή είναι μ άλλον ά σ κ ο π η . Ό π ο υ ήτα ν δυνα τό ύ π ά ρ χ ει ή SONS OF CHAM PLIN : "LO O SEN U P - N A TU R A LLY " Δ ΙΠ Λ Ο (CAPITOL)
QUE (TOWR) (1968) - ONE STEP BEYOND (TOWER) (1969). έ τ α ιρ ία κα ί ή χ ρ ο ν ο λ ο γ ία έκδ ο σ η ς κι α ύ τό γ ια τ ί π ο λ λ ο ί δίσκοι δέν άναφ έ- (1969)
ELECTRIC PRUNES: ELECTRIC PRUNES (REPRISE)·(1967) - UNDERGROUND SONS O F CHAM PLIN : "T H E SO N S" (CAPITO L) (1969)
ρ ο υ ν κ α νέν α π λ η ρ ο φ ο ρ ια κ ό στο ιχ είο σ χ ετ ικ ά μέ τ ό χρό νο τ ή ς ή χο γ ρ ά φ η - S O N S O F C H A M P L IN : "M IN U S S EE D S A N D S T E M S " ΛΑΤΒ-
(REPRISE) (1967).
M USIC MACHINE: TURN ON THE MUSIC MACHINE (ORIGINAL SOUND) σης. ΠΕΡΙΟ ΡΙΣΜ ΕΝΗ ΕΚΔΟ ΣΗ
(1967) - SEAN BONNIWELL'S MUSIC MACHINE (WARNER BROS) (1968). SONS O F CH AM PLIN : "F O LL O W Y O U R H EA R T" (CAPITO L) (19711
BAROQUES: BAROQUES (CHESS) (1967) - BACK DOOR MEN (DYNWICH) TH IV ES T O C O M E , FIVE A M ER IC A N S, THE G R O U P IES , TH E BRO G U ES. P E A N U T BU TTER C O N S P IR A C Y : F O R C H ILD R EN O F A LL A G E S (C H A L­
(1967) - SHADOWS OF KNIGHT (SUPFR K) (1969). A C ID D R EA M S : W H ITF LIG H T , CARETAKERS O F D ECEPTIO N , O U TC A STS, L E N G E ) (1966)
COU N T FIVE: PSYCHOTIC REACTION (DOUBLE SHOT) (1966). M U S IC M A C H IN E M Y ST IC TID E . STEREO SH O ESTR IN G S, VELVET IS S P R E A D IN G (C O LU M BIA) (1967)
G O LIW O G S: GOLIWOGS (FANTASY) (1966). I L L U S I O N S , U NRELATED S EG M EN IS , BEAU TIFU L DAZE, PAINTED FACES, T H E G R E A T C O N S P IR A C Y (C O LU M BIA) (1967)
REMAINS: REMAINS (EPIC) (1966). T E D D Y A N D H IS PATCH ES VEJTABLES, FAINE JADE, BALLO O N FARM, A S H E S : A S H E S (V A U LT) (1966)
BARBARIANS: ARE YOU A BOY OF ARE YOU A GIRL (LAURIE) (1965). M IN D 'S EYE, ZA K A RY TH A KS , REM AINING FEW. C LEA R L IG H T : G L E A R LIG H T (E L E K T R A ) (1967)
SEEDS: SEEDS (CRESCENDO) (1966): A WEB OF SOUND (CRESCENDO) (1966) N U G G E T S : TH E ELEC TR IC PRUNES, THE STAN DELLS, THE STRANG ELO VES, C H R Y S A L IS : D EFIN ITIO N (MGM) (1968)
- FUTURE (CRESCENDO) (1967) - RAW AND ALIVE: MERLIN'S MUSIC BOX TH E KN IC KER B O C KER S , THE V AG RAN TS, M O U S E , TH E BLUES PRO JECT, THE M ER R ELL FA N K H A U SER A N D H IS H .M .S . B O U N T Y : TH IN G S (SH A M LEY)
(CRESCENDO) (1968) - FALLIN' OFF THE EDGE (1977) (Περιλαμβάνει τάσϊνγκλ. S H A D O W S O F K N IG H T , TH E SEEDS, TH E BARBARIANS, TH E REM AIN S, THE (1968)
Ανάμεσα σ’ αύτά άρκετά ανέκδοτα κομμάτια) - (CRESCENDO). M A G K IA N S , TH E C A STA W A YS, TH E THIRTEENTH FLO O R CLEVATO RS A U T O S A LV A G E : A U T O S A LV A G E (R C A ) (1968)
LEAVES: HEY JOE (MIRA) (1966) - ALL THE GOOD THAT'S HAPPENING (CAPI­ W E ST C O A S T P O P A R T EXPERIM EN TAL B A N D : T H E U N IS S U ED ALBUM
TOL) (1967). ΤΕΧΑΣ
(1966/1981)
FIRE ESCAPE: PSYCHOTIC REACTION (CRESCENTO) (1967). P A R T O N E (R E P R IS E ) (1967)
KIM FOWLEY: LOVE IS ALIVE AND WELL (TOWER) (1967) - BORN TO BE WILD 13TH F L O O R ELEV A T O R S : 13TH FLO O R E L E V A T O R S (I.A.) (1966)
V O L-TW O (R E P R IS E ) (1967)
(IMPERIAL) (1968) - OUTRAGEOUS (IMPERIAL) (1969) - GOOD CLEAN FUN E A S T E R E V E R Y W H E R E (I.A .) (1967)
L IV E (I.A .) (1968) V O L. T H R E E (R E P R IS E ) (1968)
(IMPERIAL) (1969). W H E R E ’S MY DAD D Y? (AM O S) (1969)
RAINY DAZE: THAT ACAPULCO GOLD (UNI) (1967). B U L L O F T H E W O O DS (LA .) (1969)
B O B M A R K LE Y : A G R O U P (FO R W A R D ) (1966)
BLUES M AGOOS: PSYCHEDELIC LOLLIPOP (MERCURY) 1966) - ELECTRIC L IV E A T T H E AVALO N (Lysergic) (1966) (Πειρατικό)
S M O K E : S M O K E (S ID E W A LK ) (1968)
COM IC BOOK (MERCURY) (1967) - BASIC BLUES MAGOOS (MERCURY) RED C R A Y O L A : T H E P A R A B L E O F T H E A R A B L E LAND (I.A .) (1967)
S TR A W B ER R Y ALA R M C L O C K : P S Y C H - O U T (Somadtrack) (SID EW A LK)
(1968) . . G O D B L E S S T H E R E D K R A Y O LA AND A L L WHO S A IL WITH IT
(I.A .) (1968) (1967) -
LITTER: DISTORTIONS (WARICK) - $ 100 FINE (HEXAGON). IN S E N C E AND P E P P E R M IN T S (UNI) (1967)
SWINGING MEDALLIONS: SWINGING MEDALLIONS (SMASH). M A Y O T H O M P S O N : C O R K Y ’S D E B T T O H IS F A T H E R (T E X A S
W A K E U P IT ’S TO M O R RO W (UNI) (1968)
SO NICS: INTRODUCING (JERDEN)'(1965) - EXPLOSIVES (BUICKSHOT) - HE­ R EV O LU T IO N ) (1970)
T H E W O R LD IN A S E A S H E L L (UNI) (1969)
RE ARE (ETIQUETTE) - BOOM (ETIQUETTE). G O LD E N D A W N : P O W E R PLA N T (I.A .) (1967)
GO O D M O RN IN G S T A R S H IN E (UNI) (1969)
PAUL REVERE ANDTHE RAIDERS: IN THE BEGINNING (JERDEN) (1964) - PAUL LO S T A N D F O U N D : L O S T AND FO U ND (LA .) (1967)
C H A N G E S (UNI) (1971)
REVERE AND THE RAIDERS (COLUMBIA) (1965) - MIDNIGHT RIDE BU B B LE P U P P Y : A G A TH ER IN G O F P R O M IS E S (I.A .) (1969)
PEAR LS BEFO RE SW IN E : O N E NATION U N D ER G R O U N D (E S P ) (1967)
(COLUMBIA) (1966) - SPIRIT OF '67 (COLUMBIA) (1967) - REVOLUTION M O N IN G S ID EW A LK S : FLA S H (TA N TA R A ) (1968) ■
A M ER IC A N B LU ES : IS H E R E (KARM A) (1968) B A IA K L A V A (E S P ) (1968)
(COLUMBIA) (1968).
T H E S E TH IN G S T O O (R E P R IS E ) (1969)
KINGSMEN: LOUIE LOUIE (WAND) - VOL. 2 (WAND) - VOL. 3 (WAND) - UP DO T H E IR TH IN G (UNI) (1969)
T H E U S E O F A S H E S (R E P R IS E ) (1970)
AND AWAY (WAND). B EA U R EG A R D E : B E A U R E G A R D E (F -E M P IR E)
C IT Y O F G O LD (R E P R IS E ) (1971)
WAILERS: FABULOUS (G O (1960) - TALL COOL ONE (IMPERIAL) (1966) - S H IV A 'S H EA D BA N D : T A K E ME T O T H E M OUNTAINS (C A PITO L)
H .P . LO V E C R A F T : H .P . L O V E C R A F T (P H IL LIP S ) (1967)
OUTBURST (U.A.) (1967). C O M IN G T O A H EA D (ARM ADILLO )
II (P H IL L IP S ) (1968)
NIGHTSHADOWS: V2 (HOOTRAX) (1967) - LIVE AT THE SPOT (HOTTRAX) S Y C H E D E L IC Y E S T E R D A Y (A P E)
M AD R IV E R : WIND C H IM E S E P (W E E ) (1967)
(1969) . JO S E P H U S : JO S E P H U S (M AIN STREAM )
D EA D MAN (HOOKAH) MAD R IV E R (C A P ITO L ) (1968)
AMBOY DUKES: AMBOY DUKES (MAINSTREAM) (1969).
C H IL D R E N : R E B IR T H (A TC O ) (1968) P A R A D IS E B A R AND G R IL L (C A P IT O L ) (1969)
LOLLIPOP SHOPPE: JUST COLOUR (UNI) (1968).
K A L E ID O S C O P E : S ID E T R IP S (E P IC ) (1967)
? AND THE MYSTERIANS: 96 TEARS (CAMEO) - ACTION (CAMEO). G L O R Y : A M EAT M U S IC SAM PLER (T E X A S R EV O LU TIO N ) (1970)
A B E A C O N FRO M M A R S (E P IC ) (1967)
PREMIERS: FARMER JOHN (W.B.) (1964). Z A K A R Y T H A K : Z A K A R Y TH A K (M O XIE) (1980) (ειδική έκδοση μέ τά
IN C R E D IB L E (E P IC ) (1968)
MUSIC EXPLOSION: LITTLE BIT O'SOUL (LAURIE). ττέντε σίνγκλς)
FIF TY F O O T H O S E : C A U LD R O N (LIM E LIG H T) (1969)
OUTSIDERS: TIME WON'T LET ME (CAPITOL) - ALBUM 2 (CAPITOL) - IN Ι.Α . 13: E L E V A T O R S . R E D C R A Y O L A κλπ . (ανέκδοτα κομμάτια καί
σ ίνγκλς τής Ι.Α .) U .S .A .: U .S .A . (C O LU M BIA) (1968)
(CAPITOL) - HAPPENING LIVE (CAPITOL).
JO E B YR D A N D TH E FIELD H IP P IES : T H E AM ERICAN M ETA PH Y SIC A L
HUMAN BEINZ: NOBODY BUT ME (CAPITOL) (1968) - EVOLUTIONS (CAPI­ M O U S E A N D TH E TR A PS ! M O USE AND T H E T R A P S (Σημερινή γαλλική
C IR C U S (CO LU M BIA) (1969)
TOL) (1969). έκδοση απ ό ξεχασμένες ταινίες).
C O L L E C T O R S : C O L L E C T O R S (W .B.) (1968)
BIRDWATCHERS: BIRDWATCHERS.
G R A S S AN& W ILD S T R A W B E R R IE S (W .B.) ( t .969)
T.C. ATLANTIC: T.C. ATLAN'I IC (DOVE). C R O M E S Y R C U S : L O V E C Y C L E (A B C ) (1968)
KNICKERBOCKERS: JERK AND TWINE TIME (CHALLENGE) - LIES (CHALLEN­ ΝΕΑ ΥΟ ΡΚΗ KE N S IN G TO N M A R KET : A V EN U E RO AD (W .B .) (1968)
GE) - PRESENTS (CHALLENGE). BLUES PRO JECT: "L IV E AT TH E CAFE A U G O -G O " (Verve) (1966)
A A R D V A R K (W .B.) (1969)
STRANGELOVES: I WANT CANDY (BANG). BLUES PROJECT: "P R O JEC TIO N S" (Verve) (1967)
G O D Z : C O N T A C T HIGH W ITH T H E G O D Z (E S P ) (1966)
BLUES PROJECT: "L IV E AT 1 HE TO W N H A LL" (Verve) (1967)
Π έρ α ά π ό τις μ εμο νω μένες κυ κλοφ ο ρ ίες τώ ν γ κ ρ ο υ π το ύ γκα ρά ζ- FU G S: "F IR S T A LB U M " (ESP) (1965) 2 (E S P ) (1967)
ττάνκ σ έ LP's, υ π ά ρ χ ο υ ν εκατοντάδες σϊνγκλ ά π ό π ο λ ύ άγνω στα FU G S: "T H E FU G S" (ESP) (1966)' TH IR D T A S T E M E N T (E S P ) (1968).
γ κ ρ ο υ π ά κ ια π ο ύ δέν έβγαλαν π ο τέ Ι.Ρ γιά τ ο ύ ς γνω σ τούς λό γο υς. FU G S: "V IR G IN FU G S" (ESP) (1966) (οτήν ουσία δεύτερό LP) G R O U P IM A G E: A M OUTH IN T H E C LO U D S (COM MUNITY) (1968)
FU G S: "TENDERNESS JU N C TIO N "' (REPRISE» <1968, H O LY M O D A L R O U N D E R S : M O R AY E E L S E A T S T H E H.M .R. (E LE K T R A )
Τ ό ένδ ια φ έρο ν μ ερικώ ν έκδοτων ανεξάρτητα)'.' π εριοδικώ ν καί FU G S: " IT CRAW LED IN K ) M Y H AN D H O M V " R11’KiSE) (1968) (1968)
μ ερ ικώ ν συ λλεκτώ ν ώ θη σε κά π ο ιο υ ς ιδιοκτήτες μιάς μ ικρή ς άνε- FU G S: "T H E BELLE O F AVEN UE A " (REPRISI ι <ί >)(>'» INDIAN W AR W H O O P (E S P ) (1967)
ξ ά ρ τ η τ η ς έτ α ιρ ϊα ς ο τή ν Α ύοτρ αλϊα νά κυ κλοφ ο ρ ήσ ουν μιά σειρά VELVET U N D ER G R O U N D : "T H E V ELVET U N D I K( ,R( H IN D A N D N IC O " FEVER T R E E :F E V E R T R E E (UNI) (1968)
LP's μ έ ό ,τ ι κα λύτερ ο βγήκε σ έ σϊνγκλ ά π ’ α ύτά τά γ κ ρ ο υ π . Μ ερικά (VERVE) (1967)
A N O TH E R TIM E. A N O TH E R P L A C E (UNI) (1968)
V ELVET U N D ER G R O U N D : "W H IT E LIG H T/W i llH H EA T" (VERVE) (1967)
α π ’ α ύ τ ά είναι καί οτήν κα τηγορία τώ ν γ κρ ο ύ π μέ LP στό ένεργητι- C R E A T IO N (UNI) (1969)
VELVET U N D ER G R O U N D : "V ELV ET U N D I KG R O U N D " (MGM) (1969)
κό τ ο υ ς , ά λλα τά κο μ μά τια τ ο υ ς είναι τέτοια π ο ύ δικαιολογούν V ELVET U N D ER G R O U N D : "1 96 9" (M ERCURY) (1969/1974) F O R S A L E (A M PEX)
τ ή ν π α ρ ο υ σ ία τ ο υ ς σ ’ α ύ το ύ ς τού ς δ ίσκους. Ό τίτλος τ ή ς σειράς FR A TER N ITY O F M A N : F R A T E R N IT Y O F MAN (A B C ) (1968)
είναι PEBBLES (π ετρ α δ ά κ ια ) καί έρχεται σέ ά ντιπ α ρά θεση μέ τό Λ Υ Τ ΙΚ Η Α ΚΤΗ G E T IT ON (D O T)
C IR C U S M A X IM U S: C IR C U S M AXIM US (VANGUARD) (1967)
N ug g ets (π ο λ ύ τιμ ες π έτρ ες) το ύ Lany Kaye (κιθ αρ ίστα τ ή ς Patti
BEACH BOYS: "SUM M ER DAYS SUMMER N IG H T S " (CAPITO L) (1965) N E V E R LA N D R E V IS IT E D (VAN G U ARD) (1968)
S m ith ). Α λλά α υ τό μόνο καί μόνο βέβαι,α γιατί τό Nuggets π ερ ι­ BEACH BOYS: "P E T S O U N D S" (CAPITO L) (1966) L O T H A R AN D THE H AN D PEO PLE: P R E S E N T IN G (C A PITO L) (1968)
λα μ β ά ν ει π ιό «γνω στά» γ κ ρ ο ύ π . Μή νομίζει δηλαδή κανένας ότι BEACH BOYS: "SM ILEY SM ILE" (CAPITO L) (1967) S P A C E HYMN (C A P ITO L ) (1969)
τό N uggets ύσ τερ εί. BEACH BOYS: "S U R F 'S U P" (REPRISE) (1971) M C C O Y S : IN FIN ITE (M E R C U R Y ) (1968)
Τ ά PEBBLES είναι δ έκ α , μέχρι στιγ μ ή ς, ά π ό τό ’79 μέχρι τό ’81, καί VAN DYKE PARDS: "S O N G C Y C LE" (W .B.) (1968) HUMAN B A L L (M E R C U R Y ) (1969)
BYRDS: "M R . TAM BOURINE M AN " (CO LU M BIA) (1965) R O C K E T S : R O C K E T S (W H ITE W H A LE) (1968)
μόνο τό τέτα ρ τ ο π ερ ιλα μ βά νει σέρ φ γ κρ ο ύ π καί τό έκτο ρίθμ έν
BYRDS: " I URN: TU R N : T U R N :" (CO LU M BIA) (1966) S A C R E D M U S H R O O M : S A C R E D M USHROOM (P A R A LLA X )
μ π λ ο ύ ζ γ κ ρ ο ύ π ά π ό τήν Α γγλία π ρο οκολλημένα στό κίνημα τών BYRDS: "F IF TH D IM EN SIO N " (CO LU M BIA) (1966) .ELE C TR IG TO ILET : IN T H E HANDS O F KARM A (NASCO )
μ όντ. Τ ά ύ π ό λ ο ιπ α είναι όλα γ εμά τα μέ μικρά άριστου ργή μα τα BYRDS: "Y O U N G ER TH AN YESTERD AY" (CO LU M BIA) (1967)
H U M A N Z O O : HUMAN ZO O (A C C EN T)
τ ο ύ γ κ α ρ ά ζ-π ά ν κ . Μ όνο τό τρ ίτο , μέ τίτλο «THE A C ID G ALLERY» BYRDS: "N O T O R IO U S BYRD B RO TH ERS" (CO LU M BIA) (1968)
BYRDS: "D R BYRD & M R. H Y D E" (CO LU M BIA) (1968) IM PALA SY N D R O M E : IM PALA SY N D R O M E (P A R A LLA X ) (1968)
είναι μιά ά ν α φ ο ρ ά στό ψυχεδελικό στάδιο τώ ν γ κρ ο ύ π αύτώ ν καί FALLEN A N G E LS : F A LL E N A N G E L S (R O U L E T T E ) (1967)
BYRDS: "U N T ITLE D (CO LU M BIA) (1970)
είναι σ ίγ ο υ ρ α ά π ό τά μοναδικά ά λμπ ουμ τ ή ς ψ υχεδέλιας. Φ α ντα ­ LO VE: "L O V E " (ELEKTRA) (1966) IT S A LO N G W A Y DOWN (R O U L E T T E ) (1968)
σ τ είτε τ<χ π α ιδ ά κ ια α ύ τά τί μπορεί νά έβγα ζα ν έχοντας τήν πρώ τη LO VE: "D A C A PO " (ELEKTRA) (1967) ELIZ A B ETH : E L IZ A B E T H (VAN G U ARD ) (1968)
τ ο υ ς ψ υχεδελική έ μ π ειρ ία . Κάτι π α ρ ό μ ο ιο , καί ά κόμ α π ιό π ρ ο χ ω ­ LO VE: "FO R EV ER CH AN G ES" (ELEKTRA) (1967) M A ZE: ARM AG ED D O N (M TA) (1968)
ρ η μ έν ο , συνα ντά ει κα νείς στό «AC ID D REAM S», μιά άλλη συλλογή DO O RS: "T H E D O O R S" (ELEKTRA) (1967) M O R N IN G G L O R Y : TW O S U N S W O RTH (FONTANA) (1968)
DO O RS: "STR AN G E D AYS" (ELEKTRA) (1968) SA V A G E R ES S U R EC T IO N : S A V A G E R E S S U R E C T IO N (M ER C U R Y)
χ ω ρ ίς κ α μ ία σχέση μ έ τά PEBBLES. Είναι π ρ α γ μ α τικ ά «μικροί π ο ­
DO O RS: "W A IT IN G FOR TH E S U N " (1968) (1968)
λύτιμ ο ι λίθ ο ι». Α λλο ίμ ο νο άν δέν ύπ ήρ χαν τά PEBBLES. Θ ά ήταν D O O RS: "A B SO LU TELY LIV E" (ELEKTRA) (1970) K A K : K A K (E P IC ) (1968)
κ ρ ίμ α νά μήν ά κ ο ύ γ α μ ε τ ά γκρ ο υ π ά κια αύτά . R A N D Y H O LD E N : PO P U LA TIO N II (H O BBIT)
Δ Υ Τ ΙΚ Η Α ΚΤΗ - ΣΑ Ν Φ Ρ Α Ν Τ Σ ΙΣ Κ Ο — Ψ ΥΧΕΔ ΕΛΙΑ SILV ER A P P LE S : S IL V E R A P P L E S (KA P P)
PEBBLE S : VOL 1: LITTER, PREACHERS, FLOYS DAKIL, OUTCASTS, SQUIRES, C O N T A C T (K A P P )
GRAINS OF SAND. JU-JU'S, HAUNTEP, SOUP GREENS, W IG, POSITIVELY 13 JEFFERSON AIRPLANE: "SU R R EALISTIC P IL LO W " (RCA) (1967) TIFFA N Y SH A D E: T IF F A N Y S H A D E (M AIN STREAM ) (1967)
O 'C LO C K, KIM FOWLEY, ELASTIK BAND, SPLIT ENOZ. SHADOWS OF KNI­ JEFFERSON AIRPLANE: "A FTER .B A TH IN G A T B A TEK 'S (RCA) (1967) JER R Y YES TER : F A R E W E L L A LD EB A R A N (S TR A IG H T) (1969)
G HT, WJLD KNIGHTS. JEFFERSON AIRPLANE: "C R O W N O F C R EA TIO N " (RCA) (1968) N O TES FR O M TH E U N D E R G R O U N D : C H A N G E S E P (1966)
VO L. 2: SATANS, MOVING SIDEWALKS, SONS OF ADAM, ELECTRIC JEFFERSON AIRPLANE: "V O LU N TEER S" (RCA) (1969) N O T E S FRO M T H E U N D ER G R O U N D (VAN G U ARD) (1968)
PRUNES, LYRICS, ROAD, BUDDHAS. ZAKARY THAKS, GREEN FUZ, SQUIRES, M ILLE N IU M : B EG IN (CO LU M BIA) (1968)
LITTLE BOY BLUES, DOVERS, PHIL AND FRANTICS, CHOIR, BOBBY FULLER, W ARLO C KS: (ιιρώτη φόρμα τών Grateful Dead) "L A 1965 Ί Ι Ι \ ΐ ν
(1965) BEAU B R U M M ELLS : IN TR O C U CIN G (AUTUMN) (1965)
LITTER. V O L. TW O (AUTUM N) (1966)
G R ATEFU L DEAD : "V IN T A G E D E A D " (SUNFLO W ER) 11966/1972)
VO . 3: TEDDY AND PATCHES, CRYSTAL CHANDLIER, WILLIAM PENNY, JEF­ 66 (W .B) (1966)
G R ATEFU L DEAD : "H ISTO R IC DEAD: (1966/1972)
FERSON HANDKERCHIEF,<g0G$CALICO WALL, DRIVING STUDIO, THIRD G R ATEFU L DEAD : "G R A TE FU L D EA D " (W .B.) (1967) T R IA N G L E (W .B ,) (1967)
BARDO, BEES, MONOCLES, GODFREY, T.C. ATLANTIC. LEA RIDERS, RACE G R ATEFU L DEAD : "AN TH EM O F TH E S U N " (W .B.) (1968) B R A D L E Y ’S BARN (W .B) (1968)
MARBLES. G R ATEFU L DEAD : "A O X O M O X O A " (W .B.) (1969) V O L. 44 (V A U LT) (1966/69)
VO L. 5: THE TREE, THE PLAGUE, THE MAGI, THE GENTLEMEN, THE 5 CANA­ G R A TEFU L DEAD: "LI.VE/DEAD" (W .B.) (1970) R O N E LLIO T : T H E C A N D L E S T C IK M A K E R (W .B .) (1970)
DIANS, THE DIRTY WURDS, THE MERRY DRAGONSjTHE FE-FI-FOUR PLUS 2, Q IN O Y A LE N TI: "D IN O " (CO LUM BIA) (1968) C H A R LA TA N S : C H A R LA TA N S (P H IL L IP S ) (1969)
THE ESCAPADES, DANNY AND THE ESCORTS THE SATYRS, LITTLE PHIL AND Q U ICKSILV ER MESSENGER SERVICE: "Q U IC K S ILV ER M ESSENGER SERVI­ U N IS S U E D KAM A S U T R A ALBU M (G R O U C H O ITALLIAN ) (1981)
THE N IG H! SHADOWS, THE STATE OF MIND, YESTERDAY'S CHILDREN, THE C E" (CAPITO L) (1968) S O P W IT H C A M EL: H E L L O H E L L O (KAM A S U TR A ) (1967)
TIME STOPPES, THURSDAY'S CHILDREN, THE 12 A.M. Q U ICKSILV ER M ESSENGER SERVICE: "H A P P Y TRAILS" (CAPITO L) (1969) SERPEN T P O W E R : S E R P E N T P O W E R (VAN G U ARD) (1967)
VO L. 7: SOMETHING W ILD, DESCENDANTS, DENIMS, SUNDAY FUNNIES, Q U ICKSILV ER M ESSENGER SERVICE: "S H A D Y G R O V E" (CAPITO L) (1970)
MYSTERICS, SILVER FLEET, HUMAN BEINGS, CHOCOLATE WATCH BAND, Q U ICKSILV ER MESSENGER SERVICE: "JU S T FO R LO V E " (CAPITO L) (1970) TH O R IN S H I1 .D : T H O R IN S H IELD (P H IL L IP S ) (1967)
CRAIG, EDGE, WE THE PEOPLE, SOUL SURVIVORS, HEARD, FOUR FIFTHS, C .J. FISH: "ELECTRIC-M USIC FOR TH E M IN D A N D B O D Y " (VAN G U ARD) TA N Y E T : T A N Y E T (V A U LT)
DOVERS, PAINTED SHIP, LIVE WIRES. (1967) TW EN TIETH C EN TU R Y Z O O : 2 0 T H C E N T U R Y ZO O (VAU LT)
VO L. 8: THE LOLLIPOP SHOPPE, THE STARFIRES, THE GANTS, THE SOUND C .J. FISH : "FEEL—LIKE—I'-M—FIXIN—T O —D IE " (VAN G U ARD ) (1967) TEA C O M P A N Y : C O M E AND H A V E SO M E T E A (SM ASH ) (1967)
C .J. FISH: "T O G E T H ER " (VAN G U ARD) (1968) FLO A TIN G B R ID G E : FLO A TIN G B R ID G E (V AU LT)
BARRIER, THS JUJUS, THE UNCALLED FOR. THE BRUTHERS, THE CLUE, FAINE
C .J. FISH: "H ER E W E ARE A G A IN " (VAN G U ARD ) (1969) A U M : R E S S U R E C T IO N
JAPE, THE CARAVELLES, THE HUMAN B^INZ, QUESTION MARK AND THE
C.J. FISH: " C .J. FISH " (VAN G U ARD ) (1970) B L U E S V IB E S
MYSTERIANS, THE OTHERS, THE CINDERMEN, THE ROVIN' FLAMES, THE' STEVE M ILLER BAND: "C H ILD R EN O F TH E FU TU R E" (CAPITO L) (1968)
ROCKIN' RAMRODS, MOVIN' MORFOMEN, THE LEMON DROPS. STEVE M ILLER BAN D: "S A ILO R " (CAPITO L) (1969) Z O O : C H O C O LA T E M O O SE (S U N B U R S T)
VO L. 9: THE FREE-FOR ALL, BYRON AND THE MORTALS, THE ENDD, THE STEVE M ILLER BAND: "BRAVE NEW W O R LD " (CAPITO L) (1969) W IZ A R D S F R O M K A N SA S: W IZA R D S FRO M KAN SAS (M E R C U R Y)
KNAVES, THE BUGS, THE BUCANEER'S, THE BECKET QUINTET, THE OUTSI­ STEVE M ILLER BAN D: "Y O U R SAVIN G G R A C E " (CAPITO L) (1970) (1969)
DERS, THE GESTURES, THE BOLD, THE BANSHEES, NEW COLONY SIX, BEE- SLY AN D TH E FAM ILY STONE: "D A N C E T O THE M U SIC " T R IP S IC H O R D M U S IC B O Y : T R IP S IC H O R D (JA N U S) (1970)
THOYEN'S FIFTH, IT'S ALL MEAT, THE BAD ROADS. SLY A N D TH E FAM ILY STONE: "S TA N D " D A Y B LIN D N ESS: D A Y B LIN D N ES S (STU D IO 10) (1969)
VO L. 10: THE NEXT FIVE, THE MOON RAKERS, PETER WHEAT AND THE SLY A N D TH E FAM ILY STONE: "T H E R E 'S A RIO T G O IN G O N " SAN F R A N C IS C O S O U N D : 5TH PIPE D R EA M : IT ’S A B E A U T IF U L DAY,
BREADMEN, THE MARAUDERS, THE IDES OF MARCH, THE FOGGY NO­ T R IP S IC H O R D . B L A C K SW AN κλπ . (SAN FR A N C IS C O ) (1970)
TIO N S, THE UGLY DUCKINGS, RAGA AND THE TALAS, LEO AND THE PRO­
PHETS, HUMAN EXPRESSION, W IG / WAGS, STEVE WALKER AND THE BOLD, Τό αφιέρωμα οτήν Ψσχεδέλια συνεχίζεται στό έττόμενο τεύχος.

8
Τ Ε Υ Χ Ο Σ 109
Α Π Ρ ΙΛ Η Σ 1982

ΕΝΘΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ


ΗΧΟΣ & H i-Fi

ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ Μ ΕΡΟ Σ Γ

‘Ενας ν τ ΐ γ κ ε ρ ενώ μοιράζει φ αγητό δω­


Richard Coughlan, David Sinclair, π ερισσότερο, δημιουργούσαν
Η ΣΚΗ Ν Η καί Dave Lawrence. Μ έ αυτά τά καί τά καλύτερό τους έργα.
ρ εά ν. Ο ΐ Ντίγκερς ήταν μιά οργάνω ση π ο ύ
π α ρ είχ ε «φιλανθρωπικές» υπηρεσίες ατούς

TO Y CANTERBURY άτομα σάν πυρήνες καί μέ τήν Ίσ ω ς , ή μάλλον σίγουρα, αυτή χίτπς καί κυ ρ ίω ς σ' α στούς ττού έρχονταν
ττεινασμένοι στό Σ ά ν Φραντσΐσκο.
προσθήκη νέων μουσικών, σχη­ ακριβώ ς η επέμβαση τής ψ υχε­
Ο ! , είναι μιά ολόκληρη ιστο­ ματίστηκαν, κατά χρονική σει­ δελικής ιδιοσυγκρασίας, νά δίνει σχεδιασμού. Ναι, συνυπήρχαν.
ρ ία ... ρά , ο ι: Soft Machine (Αύγουστος στήν δουλειά τών συνόλων τής Μ αζί, επί πλέον, μέ τις πολιτικο­
Δέν θά σά ς τήν διηγηθούμε, ” 66), Uriel (Δεκέμβης ’67), C a­ Σκηνής τού Κάντερμπέρι -όπου π οιημένες θέσεις τού Ρόμπερτ
όμω ς, γιατί είναι κουραστική - ravan (Ιανουάριος ’68), Delivery σχηματίστηκαν σχεδόν όλα- τό Γουάϊτ, -ιδιαίτερα μέ τούς Mat­
αυτά τά παιδιά δέν βαριόντου­ (αρχές ’68) Egg (Ιούλιος ’68), εντελώς ξεχωριστό πλούσιο ching Mole,- τόν αυτοκαταστρο-
σαν νά πηδοόν απ' τή μιά σύνθε­ Kevin Ayers and the Whole World χρώ μα π ο ύ τήν διαχωρίζει α π ’ φ ικό πεσσιμισμό τού Κέβιν
ση στην άλλη- καί γιατί, σέτελευ- (Μ άρτης ’70), Khan (Απρίλης '71) ο,τιδήπ οτε άλλο κινήθηκε στά Ά γ ιε ρ ς , καί τήν χίπ π ικη , εξω­
ταία ανάλυση, δέν έχει καί τόση Gong (Απρίλης ’71), D .C . and the ίδια πάνω-κάτω κατατόπια μέ φρενικά εξιδανεκευτική κοσμο­
σ η μ α σ ία ... Αυτά πού έπρεπε νά M B ’S (Καλοκαίρι ’71), Matching αυτά . Αν δέν υπήρχε αυτή η π η ­ θεωρία τών Gong.
γνωρίζει κανείς, είναι ότι όλα τά Mole (Δεκέμβριος α ’71), Hatfield γα ία φροντίδα γιά τό ατμοσφαι­ Δέν θά κάνουμε ιδιαίτερη περι­
σύνολα π ού ξεπήδησαν σταδια­ and the North (Ο κτώ βρης ’72) καί ρικά ά ψ ο γο καί τό θεματικά γραφή τής πορείας κάθε καλλι­
κά μέσα από τόν πρωταρχικό National Health (Αύγουστος ’75). ιδιαίτερο, ίσως καί νά μήν διαφο­ τέχνη, σ ’ αυτόν τόν αχανή χώρο.
π υρήνα τών Wilde Flowers -πού Καθώ ς καί μερικές ακόμη υπο­ ροποιούνταν από τούς αμέτρη­ Θ ά περιοριστούμε σέ μερικές
άς σημειωθεί ότι σχηματίστηκαν διαιρέσεις, μέ μικρότερη σημα­ το υς σχηματισμούς τής fusion- μνημονευτικές αναφορές, γιά νά
τό 1963- ήσαν στήν χειρότερη σία. music. ξεχωρίσουν έτσι καί οι πιό ση­
περίπτω ση ενδιαφέροντα, καί, Γιά όλους αυτούς, θά αναφέ­ Γιατί, η μουσική πού βγήκε α π : μαντικοί τή ς παρέας.
στήν καλύτερη, κορυφαία. Καί, ρουμε συνοπτικά ότι χαρακτηρι­ όλους α υτούς, ή τ α ν μιά ιδιο­ ...Ο ι Soft Machine, γιά τήν ποσό­
επί π λέον, είχαν μιάν αισθητική ζόταν στήν δουλειά το υς από φ υ ή ς σύντηξη τού σ υ ν ε ι δ η ­ τητα τής σταθερά θαυμάσιας
ομοιογένεια, ταυτόχρονα μέ αρ­ μιά απεριόριστη ευρηματικότη- τ ο ύ μ έ τ ό α σ υ ν ε ί δ η τ ο , σέ μουσικής π ο ύ πρόσφεραν.
κετά κοινά χαρακτηριστικά - τα , π ού τήν εξασφάλιζαν ανα- μιά σειρά διαφορετικών, αλλη- ...Ο ι Caravan, γιά τό αριστουρ-
όπ ω ς τό χιούμορ, γιά παράδειγ­ τρέχοντας, τόσο στά πολυποίκι­ λοσυμπληρούμενω ν επιπέδων. γηματικό «IF I COULD DO IT ALL
μα, ή η αγάπη γιά τήν Free-jazz - λα ακούσματά τους -τζάζ, κλα­ ,Στήν πρώτη κατηγορία, η κλασ­ O V E R AGAIN, I’D DO IT ALL
π ού δέν ήταν υπερβολή άν χαρα­ σική, ηλεκτρονική, μπλούζ, σική καί η φόουκ επίδραση, ο O V E R YO U».
κτηριζόταν σάν ανεπανάληπτη φ όουκ, καί, φ υσικά , ρόκ έν ρόλ-, μετρονομικός έλεγχος τών δύ­ ...Ο Ρόμπερτ Γουάϊατ, γιά μιά
στά ρόκ χρονικά. Ιδίως, γιά καλ­ όσο καί στις γνώ σεις πού τούς σκολων, πολυσύνθετων χρό­ α π ό τις κορυφαίες μουσικές
λιτέχνες μέ τέτοια ανεπτυγμένη είχαν χαρίσει οι προχωρημένες νων, η μεθοδολογία τών ακαδη­ α π ό ψ εις τής εικοσαετίας, στό
προσω πικότητα. σπουδές το υς πάνω στή μουσι­ μαϊκών αναπτύξεω ν, η συστη­ R O C K BOTTOM».
Στά τέσσερα χρόνια πού διατη­ κή, κοινό προνόμιο σχεδόν γιά ματική αναζήτηση τών ήχων Ο Κέβιν Αγιερς, γιά τόν συντα­
ρήθηκαν σάν γκρούπ , από τόν όλους. Η Ψυχεδέλια έζησε γιά στις δοκιμές τής σύγχρονης ρακτικό του μονόλογο στό «ΤΗ Ε
Ιούνιο τού '63 μέχρι τόν Ιούνιο αρκετό διάστημα στό βάθος τού αβάν-γκάρντ, η οργάνωση τών C O N FE S S IO N S O F DOCTOR
τού ’67, χω ρίς όλον αυτό τόν και­ υποσυνείδητού το υς, πριν τήν ηλεκτρονικών συχνοτήτων. Στήν DREAM ».
ρό νά ηχογραφήσουν τό π αρ α ­ εξαλείψ ει μέτόν καιρό η ολοκλη­ δεύτερη, η ψ υχολογική προδιά­ ...Κ α ί τέλος, οι Gong έδειξαν ότι,
μικρό υλικό, οι Wiht Flowers είδαν ρωτική στροφή τους στή τζάζ θεση τής ψ υχεδέλιας, η ενστι- στά μέσα τής δεκαετίας τού ’70
νά περνούν απ' τις τάξεις τους καί στόν ακαδημαϊσμό τής εγκε­ κτώδικη ένταση τού ρόκ έν ρόλ, υπήρχαν ακόμη αφελείς πού
μουσικοί όπω ς οι Richard φ α λικής σύνθεσης. Περιττό νά τό ανεξέλεγκτο π άθ ος τού ήξεραν νά χαμογελούν.
Sinclair, Hugh Hopper, Robert π ο ύ μ ε ότι, όσο τήν έβγαζαν στήν μπ λούζ, ο λυρισμός, η αδέσμευ­
Wyatt, Kevin Ayers, Pye Hastings, επιφ ά νεια , άλλοι λιγότερο, άλλοι τη ροή τού τζαζίστικου αυτο- Αργυρής Ζήλος
ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ
ά μπορούσε κανείς νά

Θ υποστηρίξει ότι η Βρε-


ταννική Ψυχεδελική
Σκηνή στέκει στό πλευρό τής
Αμερικανικής μέ τήν ίδια ακρι­
ΑΓΓΛΙΑ
ΑΠ' ΤΑ ΚΟΥΡΕΑΙΑ ΣΤΟΝ ΕΑΙΤΙΣΜΟ
μουσική καινοτομία που να μήν
τήν δοκίμασαν πρώτοι (σιτάρ,
κλασσικά έγχορδα, -ξεχάστετόν
Μπάντι Χόλι καί τόν Φίλ Σπέ-
κτορ: μιλάμε γιά χρήσεις έ ξ ω
βώς ακτινοβολία, άν δέν μεσολα­ από τό κλίμα τού πόπ τραγου­
βούσαν δυό διαπιστώσεις. τού Αργυρή Ζήλου διού- πνευστά, πιάνα μέ ουρά,
Η πρώτη,, είναι ότι, σέ αντίθεση εκκλησιαστικά αρμόνια, μέλο-
μέ τήν μαζικότητα καί τή τα αυτής ιης μεταστροφής σέ τρονς, συνθετητές, παραμορ­
υυιαζει νά έχει τέλος. επρόκειτο γιά τήν ίδια ακριβώς
σύμπνοια πού χαρακτήριζε τις δημιουργικές τεχνοτροπίες καί φώσεις, ανάποδες ταινίες, φυσι­
Μέ δυο λόγια, τό ρόκ έν ρόλ δέν πηγή.
ενεργητικές καί τις θεωρητικές νοοτροπίες πού έχουν εκ φύ- κούς καί επεξεργασμένους
είναι π ιά το ίδιο μέτό ’67. Ούτε οι Ό τα ν λοιπόν, κάτω από τις πα-
χίππικες ομάδες τής Δυτικής σεως εφαρμογές σέ αισθητικούς ήχους, ηλεκτρονικές συχνότη­
άνθρωποι του. Καί είναι ελάχι­ ρορμήσειςτής ψυχεδελικήςδιευ-
Ακτής, πού ζούσαν στήν κάθε χώρους εντελώς αντίθετους τες, αφρικάνικα κρουστά, συμ­
στοι εκείνοι πού δ έ ν επηρεά­ ρυντικής επενέργειας, οι αμερι-
τους στιγμή τις επιταγές - ναι, πρός τις λειτουργικές προϋπο­ φωνικές ορχήστρες, καί ξεχνάω
στηκαν μέ τόν ένα ή μέ τόν άλλο κανοί μουσικοί αρχίσανε νά ψ ά ­
υπήρχαν τελετουργικές επιτα­ θέσεις τού ρόκ, είναι, καί ευνόη­ ουκ ολίγα). Καί η παρατήρηση
τρόπο άπ ’ τούς ψυχεδελικούς χνουν γιά καινούργιους δρό­
γές καί εδώ βρίσκεται μιά απ’ τις τα, καί, τφ ρ α π ιά , κάτι παραπά­ αυτή, δέν περιοριίζεται στήν
απόηχους, σέ σημείο πού άν επι­ μους έκφρασης, καταλήξανε
πιό χοντρές νάρκες στήν όλη νω α πο γνωστά. Τό όλο ναυάγιο χρησιμοποίηση οργάνων πρω­
χειρούσαμε νά παραθέσουμε στήν εξονυχιστική έρευνα, στήν
ιστορία - τής νέας κουλτούρας, τών αποσταθεροποιημένων α π ’ τόγνωρων γιά τά δεδομένα τής
μιά πραγματικά π λ ή ρ η δισκο­ προέκταση καί στήν ανάπλαση
τό μήνυμά της δέν πέρασε στήν τή σαβούρα τών υπερ-τεχνο- π ό π μουσικής, αλλά προχωρεί
γραφία τής Ψυχεδέλιας, μάλλον τών ερεθισμάτων πού τούς προ­
Αγγλία, σάν τρόπος ζωής, παρά κρατικών τιτανο-παραγωγών μέχρι τήν υιοθέτηση ανάλογων
δέν θά βρισκόταν καί κανείς α π ’ ξενούσε τ ό ί δ ι ο τ ό ρ ό κ έν
σέ αναλογικά πολύ λιγώτερους «σέβεντις», τό ζήσαμε από αρκε­ συνθετικών, ενορχηστρωτικών
έξω. (Αρκεί νά σκεφτεί κανείς ρ ό λ , δηλαδή, η νέα λαϊκή τους
πυρήνες κοινωνικής άρνησης, μέ τά κοντά ώστε νά είμαστε σίγου­ καί εκτελεστικών τεχνοτρο-
δύο σχεδόν αλληλοαναιρούμενα μουσική. Ο πραγμάτικόςπολλα­
πολύ μικρότερο ανθρώπινο δυ­ ροι ότι κάπου εκεί οφείλεται: ποιών. Καί αυτό, παράλληλα μέ
ονόματα, Yardbirds καί Moody πλασιασμός τών αισθητικών δυ­
ναμικό ο καθένας. Καί πάλι, τό στις νέες αντιλήψεις περί «σω­ τήν συνειδητοποίηση απ ’ τήν
Blues, γιά νά συνειδητοποιήσει νατοτήτων τού ρόκ μ έ σ α σ τ ά
βάθος καί η χρονική έκταση τής στού ήχου» πού εμφύτεψαν οι πλευρά τους ότι οργανώνουν
τήν έκταση τής επίδρασης). αυθεντικά λειτουργικά
ατομικής αφοσίωσης στά νέα ξενόφερτες καί, στήν ουσία ήχους πού θά αγγίξουν νεανικά
Ό μ ω ς , καί εδώ βρίσκεται η όλη τ ο υ π λ α ί σ ι α , συντελέστηκε
βιοτικά δεδομένα, συζητιούνται ασυμβίβαστες μέ ρόκ, τάσεις. αυτιά, καί θά έπρεπε νά φτά­
υπόθεση, η κατεύθυνση πού πή­ από τούς αμερικανούς φορείς
στήν περίπτωση τών πάντα «λο­ σουν καί μέχρι τήν ψ υχή τους.
ρε η «διεύρυνση» τών Ευρω­ Ό τ α ν μάλιστα λάβει κανείς υπ ’ του, σέ μιά έκταση πού κάνει τις
γικών» αγγλοσαξόνων. Αλλά, ακόμη καί άν αυτό δέν
παίων καί κυρίως, τών Εγγλέ­ όψ η του ότι, πέρα από τά στοί: συγκρίσεις μέ τούς Βρετανούς
Έτσ ι, μοιραία, θά πρέπει νά μοιάζει νά είναι αρκετό, υπάρχει
ζω ν, δέν έχει καί πολλά κοινά μέ χεία τού πηγαίου καί τής εκτό­ αρκετά επίπονες. Καί η διαπί­
περιοριστούμε σέ λίγο - πολύ αυτό καθ’ εαυτό τό ε ξ α κ ρ ι ­
εκείνη Αμερικάνων. Καί ήταν φυ­ νωσης τού ενστίκτου, η ψυχεδέ­ στωση αυτή, βαραίνει τήν πλά­
απομονωμένες περιπτώσεις γιά β ω μ έ ν ο καί τεράστιας σημα­
σικό. λια εισήγαγε καί εκείνο τού στιγγα πρός τήν πλευρά τής
τις οποίες καί θά μιλήσουμε πιό σίας γεγονός τής βαθειάς επί­
Α π ’ τή στιγμή πού συνειδητο­ Α σ υ ν ε ί δ η τ ο υ , αντιλαμβάνε­ Αμερικανική Ψυχεδελικής Σκη­
κάτω. Καί, σέ τελευταία ανάλυ­ ποίησαν ότι τό ρόκ, μπορούσε δρασης πού άσκησαν οι Beatles
ται καλύτερα γιατί η λογική δέν νής, πιό αποφασιστικά απ ’
ση, δέν πρέπει νά μάς διαφεύγει τού ’64, στά κριτήρια περί λαϊκής
από μουσικής πλευράς νά κλεί­ έχει καί τόσο επίζηλη θέση ανά­ οποιαδήποτε άλλη.
τό ότι, οι αρχικές «δονήσεις», κά­ νει πολύ περισσότερους ήχους μουσικήςτών μουδιασμένων απ ’
μεσα στις δημιουργικές διαδικα­
νανε τήν υπερατλαντική διαδρο­ τήν απάθεια τής κάντρι καί τόν
από εκείνους μέ τρεις κιθάρες σίες τού ρόκ. Καί, αυτήν ακρι­ αρ’ όλ’ αυτά, η επίδρα­
μή, πρώτα από τό Νέο Κόσμο
πρός τήν Ευρώπη, κι ύστερα αρ­
χίσανε νά ξαναγυρνάνε πίσω
βελτιωμένες κι ενισχυμένες.
καί ντράμς, οι δύο πλευρές τού
Ατλαντικού αντέδρασαν εντελώς
διαφορετικά.
Ή , μάλλον, αντέδρασαν μ έ
βώς τήν λογική ανασύρανε στήν
επιφάνεια σάν προϋπόθεση οι
βρετανοί πειραματιστές. Ό χι
επειδή τό θέλανε - καί δέν είναι
Π ση τής ψυχεδέλιας στήν
Αγγλία υπήρξε τερά­
διανοουμενισμό τής Δυτικής
Ακτής, καί τού Νεσ-Ιορκέζικου
στια. Ό π ω ς αναφέρθηκε Γκρίνουιτς
προηγουμένως, ζήτημα άν θά
καί Βίλατζ. Καί, μέ αυτό,
καλύπτεται, τόσο η Σκηνή τού
Η δεύτερη, έχει νά κάνει μέ τήν
τό ν ίδιο α κ ρ ι β ώ ς τρό- λίγοι αυτοί πού περηφανεύον­ βρεθεί βρετανός μουσικός πού Σάν Φραντσίσκο, απ’ όπου ξεκί­
φύση τής εξέλιξης πού έφερε η
π ο : Αναζήτησαν στοιχεία ανα­ ταν γιά τήν ακαδημαϊκή κολλε- νά μήν έχει αφήσει πίσω του νησε η υπόθεση τής ψυχεδέλιας
Ψυχεδέλια στό ρόκ έν ρόλ, από
νέωσης, μέσα απ’ τις συνειδητές γιακή τους προεργασία - αλλά έστω καί ένα δείγμα τής σχέσης καί τής γενικώτερης ανανέωσης
καθαρά μουσικής πλευράς.
ή υποσυνείδητες παρακαταθή­ επειδή αυτοί ήσαν οι κανόνες του μέ αυτήν. Στό τέλος αυτού στις φόρμες καί στήν ψ υχολογία
Ή τα ν χωρίς αμφιβολία τερά­
κες τών αντίστοιχων παραδο­ πού είχαν σάν βάση οι νέες, εκλε- τού κειμένου, θά παρατεθεί μιά τού ρόκ, όσο καί ο Ντύλαν, απ ’
στια. Οι ήχοι πού συνελήφθη-
σιακών τους κληρονομιών. Μέ κτικές πρακτικές. δισκογραφία μέ περιεχόμενο τό όπου πηγάζει η σ υ ν ε ι δ η τ ο -
σαν ή οργανώθηκαν κάτω α π ’
τήν διαφορά ότι, οι κληρονομιές Σίγουρα, αυτή η μετατόπιση τού ψυχεδελικό υλικό πού άφησαν π ο ί σ η τού ότι, πίσω α π ’ τήν
τήν επενέργειά της, καλύπτουν
αυτές, δέν συναντιόνταν παρά δημιουργικού κέντρου βάρους, πίσω τους αυτοί ακριβώς πού όλη υπόθεση τού ρόκ έν ρόλ,
ένα κυριολεκτικά απέραντο μου­ υπάρχουν συγκεκριμένες κοινω­
σέ ελάχιστα σημεία... από τήν ενεργητικότητα τού αυ­ τήν ενστερνίστηκαν σάν έκφρα­
σικό φάσμα, από τό παραμορ­
Οι Βρεταννοί, στράφηκαν στά θόρμητου στήν ' εργαστηριακή ση ή νοοτροπία γιά ένα περιορι­ νικές αιτίες, καί μπροστά, συγκε­
φωτικό γρύλισμα τού fuzz-box
συγγενικά τους ακούσματα: ακρίβεια τού προγραμματισμέ­ σμένο χρονικό διάστημα. Οι κριμένοι στόχοι.
καί τό αρρωστημένο κλαυθμήρι-
σκωτσέζικη καί ιρλανδέζικη νου ήταν κάτι π ο ύ , αργά ή γρή­ «αλεξιπτωτιστές», δηλαδή, τής Τί ρόλο έπαιξαν οι Beatles σ’ όλ’
σμα τού wah-wah, μέχρι τις υπό­
φόουκ - ή «φόλκ», όπως έχει κα­ γορα, θά συνέβαινε - γιά τήν βρετανικής ψυχεδέλιας. Ό π ω ς αυτά; Οι Beatles έδωσαν τόν
κωφες συχνότητες τών γερμα-
θιερωθεί νά λέγεται, εντελώς ακρίβεια ήταν κάτι πού έ π ρ ε ­ θά διαπιστώσετε, υπάρχουν ηλεκτρικό ήχο καί τό καταλυτικό
νών «κοσμικών» καί τά υπνωτι­
στραβά - τήν προκλασική, τήν π ε νά συμβεί, γιά νά συνειδητο­ ανάμεσά τους ονόματα πρώτου τέμπο. Καί οι Beatles έδωσαν τήν
κά οστινάτο τών εγχόρδων στή
κλασική, καί τούς ηλεκτρονικούς ποιήσουν οι φορείς τού ρόκ κι μεγέθους. Γιά μερικά, μάλιστα, εικόνα πού θάπρεπε νά έχει η
νένα άποψη τού Νόρμαν Χουίτ-
πειραματισμούς τών γειτονικών α π ’ τις δυό πλευρές - κοινό καί από αυτά, αυτή ακριβώς η ιτα- σχέση μουσικού καί κοινού άν ο
φιλντ περί κοινωνικοποιημένης
τους Τευτόνων. Τά αποτελέσμα- μουσικοί - αφ ’ ενός τήν ευρύτη­ ροδική περίοδος «διεύρυνσης πρώτος επιθυμούσε νά αποκτή­
σόουλ. Καί ο κατάλογος δέν
τα τών αισθητικών του ορίων, τής σκέψης» ήταν πού τούς χά­ σει σ ’ αυτή τήν λαϊκή λειτουργι-
καί αφ ’ ετέρου τήν ανάγκη γιά ρισε καί τά δημιουργικά τους κο­ κότητά της, ανοίγοντας ταυτό­
επιλογές καί γιά απορρίψεις μέ­ ρυφώματα. χρονα έδαφος σέ μιά νέα επαφή,
σα α π ’ τις ίδιες τις καινούργιες Ό μ ω ς , προηγούνται οι σημαν­ πιό ρεαλιστική καί πιό αποτελε­
του δυνατότητες. Ή τα ν, δηλα­ τικοί... Αυτοί, δηλαδή, π ού, ακό- σματική στόν πολιτιστικό καί
δή, μιά φυσική εξελικτική διαδι­ ϋη καί μή όντας ολοκληρωτικά ψυχολογικά αναμορφωτικό της
κασία α π ’ τήν οποία τό ρόκ θά δοσμένοι σ’ όλη τήν έκταοη τής ρόλο.
περνούσε ούτως ή άλλως, άν καρριέραςτουςστήν ψ υχεόέλια, Καί έπειτα, στά τέλη τού ’65,
ήθελε νά ξεδιαλύνει τήν πραγμα­ κατάφεραν νά αφήσουν επο­ τούς δώσανε τό σιτάρ... Καί, λί­
τική του ταυτότητα. Ό μ ω ς, αυ­ χ ή ... Ή , καί νά τήν αλλάξουν. γο μετά, τό «I’m Only Sleeping»
τός ο χαρακτήρας τού «αναγ­ Θά τούς χωρίσουμε σέ δύο κα­ καί τό «Tomorrow Never Knows»
καίου παρεπόμενου», δέν απα- τηγορίες. Τούς διάσημους, ή (ο Τζόν, γιά τήν ιστορία). Καί, τέ­
λάσσει τήν Ευρωπαϊκή, κυρίως, σχεδόν διάσημους, καί αυτούς λος, σάν οριστική αναφορά, τό
ψευχεδέλια από τό στίγμα τού πού περάσανε σχεδόν απαρατή­ «Strawberry Fields Forever» (ο
έστω καί ανύποπτου υποκινη­ ρητοι, υπακούοντας στόν αξιω­ Τζόν, πάλι) καί τό εξώφυλλο τού
τή, ανάμεσα στόν καλλιτέχνη ματικό νόμο τού ανεξερεύνητου « S G T P E P P E R ’S». Καί, σάν νά μή
καί στό ακροατήριό του, μιάς τών γούστων τού κοινού. φτάνανε όλα αυτά, βγήκαν καί
νέας, άρρωστη μένης σχέσης πρώτοι νά πούνε ανοιχτά στά
πού οδηγούσε κατ’ ευθείαν στήν BEATLES μέσα ενημέρωσης ότι «έχουν δο­
αποστασιοποίηση. Καί, από ή: Τέλος τής Αθωότητας κιμάσει παραισθησιογόνες ου­
εκεί, στήν αποξένωση, στήν μυ­ σίες» -άς μήν ξεχνάμε ότι ήσαν οι
θοποίηση, καί στόν ηθικό -καί Καμμια αντίρρηση πού περνούν Beatles, καί όχι κάποιος απ ’ τις
δημιουργικό- εκφυλισμό. π ρώ τοι; Τί λέει ο κύριος στό βά­ ανώνυμες, γραφικές ορδές τών
Ό σ ο γιά τούς Αμερικανούς... θος; «Δέν ήσαν», λέει, «αρκετά χίππις τού Χέιτ-Άσμπιουρι κα­
Κάνανε ακριβώς τό ίδιο: στρά­ αντικατεστημένοι»; Μπορεί νά θώς καί κάτι γιά τόν Χριστό...
Ό Λένι Μπριούς, ιδιαίτερα αγαπητός
ατούς χίπις ένώ δίνει παράσταση στό Φϊλ- φηκαν καί εκείνοι στά συγγενικά ξεσφίξει λίγο τή γραβάτα του, Τί λέει πάλι ο κύριος στό βάθος;
μορ. τους ακούσματα. Μόνο πού αυ­ μήπως κι ακουστεί πιό καθαρά; Ό τ ι, οι ίδιοι, «δέν προχώρησαν
τή τή φορά, αυτά τά ακούσματα Γιά τήν σημασία πού έχουν γιά ποτέ τόσο μακρυά στήν καθημε­
φέρνανε σέ μιά παράδοση πιό τήν διαμόρφωση δ ι ε θ ν ώ ς τής ρινή τους ζωή»;
φρέσκια - μοιραία, μιά καί η χώ­ ρόκ έκφρασης, τά έργα τής ψ υ ­
ρα είναι τόσο νέα...- λιγότερο χεδελικής φάσης τών Beatles
εξεζητήμενη καί, τό κυριώτερο, («R EVO LV ER », «SGT. PEP­ HAWKWIND
μιά παράδοση πιό κοντά σ’ εκεί­ P E R ’S», «MAGICAL M YSTERY ή: Τό Ταξίδι Δίχως Γυρισμό
νη πού είχε γεννήσει τό ίδιο τό TOUR»), έχουμε μιλήσει καί στό
ρόκ έν ρόλ. γιά τήν ακρίβεια, παρελθόν καί δέν είναι ανάγκη Μικρότερης σημασίας καί σάν
νά τά ξαναλέμε. Δέν υπάρχει επίδραση καί από καθαρά μου-

2
ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ
σικής πλευράς/ οι Hawkwind τού κι ένα βήμα πέρα απ ’ αυτά, θά
σίες αυτού τού νέου τρόπου επι­ ίδιο τό πολύχρωμο περιβάλλον. ERIC BURDON
ισόβιου καπετάνιου Ντέϊβ βρει κανείς τήν κακοφωνία, τήν
βίωσης. Καί, άν κρίνουμε από Ά λλο ι, όπως οι Who, οι Beatles, ή
Μ πρόκ, αναφέρονται επειδή εί­ σύγχιση, καί τήν αλαζονία. αυτά πού έδωσαν στό τρίχρονο όπως ο Μικελάντζελο Αντονιόνι,
ή: Ό π ου η Θεωρία Σκοτώνει
ναι ο ι μ ό ν ο ι πού συνεχίζουν Στά χέρια τών Γουίλιαμσον καί
αυτό διάστημα, πρέπει, εκτός πήγαιναν εκεί γιά νά αντλήσουν Σέ αντίθεση μέ τούς Stones, πού
από τό '69 ένα ψ υχεδελικό ταξίδι Χέρον, κάθε έννοια αρμονικού
α π ’ τις συνθήκες τής ζωής τους, έμπνευση, ιδέες, καί λίγο μπήκαν μιά ωραία πρωία στό
πού διανύει ήδη τόν δέκατο τέ­ κανόνα χάνει τήν αξιοπιστία
νά άλλαζε καί τό ανθρώπινό αέρα ανανέωσης. στούντιο καί φτιάξανε έναν -
ταρτο χρόνο του, χωρίς νά έχει της, καί κάθε μελωδικός προκα­
τους ποιόν. Π ρόςτό καλύτερο. Καί, στό επίκεντρο, οι Pink άψ ογο, οι αφιλότιμοι!- ψυνεδε-
μεταβάλει ποτέ τήν τροχιά του: θορισμός φαντάζει άμετρα γε­
αιώνιοι, απαράλλαχτοι κύκλοι - λοίος. Γι αυτούς, δέν υπάρχουν
ίσως άλλοτε νά είναι φαρδύτεροι όρια πρός οποιαδήποτε κατεύ­ ΡΪΝΚ FLOYD
καί άλλοτε στενότεροι - γύρω απ' θυνση. Πέρα από ένα: εκείνο τής
τά γήινα προβλήματα, σέ μιά βαθειάς ανθρώπινης συναισθη­ ή: Πρώτες ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ
απόσταση δορυφοροποίησης ματικής σχέσης μέ κάθε τι πού Επανδρωμένες Πτήσεις τ ο ύ Α ιμίλιου Κ ο τ σ ο ό ρ η
πού κάνει, πλέον, κάθε απόπει­ διαλέγουν σάν θεματικό αντικεί­ Η αγγλική αντεργκράουντ σκηνή πιό περιφερειακή από τήν
ρα επιστροφής, τρομερά επικίν- μενο. Μερικές φορές είναι η αγά­ στά Εξώτερα Όρια αμερικάνικη, πιό μικρή σέ πλάτος καί σέ βάθος, δέν είχε τις
- δυνη, καί, τελικά, ανώφελη. π η ... Ποτέ, όμως, μέτήν ευκολία
Φυσικά καί είχαν επηρρεαστεί αμερικάνικες συνθήκες καθημερινής βίωσης μέσα από εναλ­
Ό χ ι ότι δέν έχουν τήν δική τους πού έχουμε συνηθίσει νά τήν βρί­
βαθύτατα από τούς Beatles. λακτικό τρόπο ζωής, εκτός περιπτώ σεω ν.' Ετσι πέρα a ir ’ τούς
προσωπική αξία. Καί η γραφικό­ σκουμε. Τις πιό πολλές φορές,
Ό μ ω ς , αυτό συνέβαινε μέχρι λί­ ' Floyd καί τούς Soft Machine υπήρχαν λίγα ψυχεδελικά γκρούπ
τητά τους, αποτέλεσμα ενός ρο­ είναι τά πιό απίθανα πράγματα στή Βρετανία.
πού βάζει ο νούς. Μέτή διαφορά γο πριν μπούν στό στούντιο γιά
μαντισμού πού κάνει αδιανόητη Οι Deviants ήταν τό σπουδαιότερο γκρούπ αντεργκράουντ.
ότι οι Γουίλιαμσον καί Χέρον, τις πρώτες τους ηχογραφήσεις.
κάθε απομάκρυνση από τό επί­ Οι Mick Farren (κιθάρα-φωνή), Russ Hunter (ντράμς), Sid Bi­
αποδεικνύουν μέ συνέπεια, κάθε Καί, ούτως ή άλλως, ο Σίντ Μπά-
μονο, φαζαρισμένο «Πιστεύω» shop (κιθάρα), Duncan Sanderson (μπάσο) καί όλο τό κοινόβιό
φορά, ότι, νά, ήσαν εκεί δίπλα ρετ ακολουθούσε τούς δικούς
τους, μαρτυράει χαρακτήρες τους έβγαλαν τρεις δίσκους μέ πολιτικές αναφορές, drug ανα­
μας, κοντά μας, καί δέν τάχαμε του νόμους σκέψης μέ αρκετή
πού δέν είναι επ’ ουδενί διατεθει­ φορές καί μιά γενική αναρχική στάση. Οι Creation (Eddie Phil­
πάρει χαμπάρι. παρανοϊκή μανία, γιά νά αφήσει
μένοι γιά νά μετακινηθούν από lips - κιθάρα, Kenny Pickett - φωνητικά, Jack Jones - ντράμς,
Λυρικοί ποιητές τού αποκρυφι­ στό μυαλό του χώρο γιά επιρ­
τούς στόχους τους, ακόμα κι άν Bob Gradner - μπάσο) τό πρώτο mod - ψυχεδελικό γκρούπ. Οι
σμού αλλά καί τού Ουράνιου Τό­ ροές καί, ακόμη λιγότερο, γιά
όλοι οι άλλοι σκέπτονται διαφο­ Kaleidoscope (Βρετανοί βέβαια) (Dan Bridgman - ντράμς, Peter
ξου, πανμουσικόί μέ άνεση στόν π ρότυπα. Τά πρώτα σίνγκλς
ρετικά - ή καί καθόλου, όπως οι Daltrey - κήμπορντς - φωνητικά, Eddy Pumer - κιθάρα, Steve
χειρισμό κάθε οργάνου,, κατάθε- («Arnold Layne» τόν Φεβρουάριο
Hawkwind σίγουρα θά πρέπει νά Clardk - μπάσο - φλάουτο) έβγαλαν δύο θαυμάσια ψυχεδελικά
σαν τις αποδείξεις τής ιδιοφυίας τού ’67, καί «See Emily Play» τόν
πιστεύουν. LP γύρω στά ’67 - '68. Οι Blossom Toes (Brian Godding - κιθάρα,
τους μέ τό πρώτο τους κιόλας Ιούνιο) ήσαν αριστουργήματα
Ό μ ω ς , σέ τελευταία ανάλυση, Kevin Whestlake - ντράμς, Jim Cregan - κιθάρα - φωνητικά,
άλμπουμ, τό 1966. Από τότε, ανορθόδοξης σύλληψης καί αυ­
στόν ένα μόλις χρόνο πού ασχο­ Brian Belshaw - μπάσο) μέ μιά έντονη μπητλική επιρροή καί
ακολούθησαν άλλα έντεκα, πού θόρμητης εκτέλεσης. Τό πρώτο
λήθηκαν μέ τήν ψυχεδέλια π ο ­ στοιχεία φόλκ αγγλικής, πάνω α π ’ όλα βέβαια ένα ψ υχεδελικό
ποτέ σχεδόν δέν έπεσαν κάτω άλμπουμ, «THE P IP E R AT THE
λύ π ρ ι ν τήν π ά ρ ο υ ν ε ί ­ πνεύμα. Οι Purple Gang (Peter Walker - φωνητικά, Geoffrey
απ ’ τό επίπεδο τού γοητευτι κού. G A T E S O F DAWN», (Αύγουστος
δηση οι σύγχρονοί Bowyer - πιάνο, Christopher Joe Beard - κιθάρα, D.J. Robinson -
Δύο είναι οι σταθμοί στήν ιστο­ ’67), ήταν κάτι ακόμη πιό σοβα­
τ ο υ ς , οι «Υθίτΐόίι^πρόσφεραν μαντολίνο, Tony Moss - μπάσο) είχαν τή μεγάλη underground
ρία τους, εκεί όπου ξεπέρασαν ρό. Ή ταν η έμπρακτη απόδειξη
στό αγγλικό ρόκ πολύ περισσό­ επιτυχία «Granny Takes a Trip» κι ένα LP μέ κομμάτια στύλ
τούς εαυτούς τους - καί δέν μπο­ ότι, μέσα από τέσσερα κορεσμέ­
τερα. Μάλλον αυτούς θάπρεπε δεκαετίας τού ’30. Οι πιό παλιοί, οι Tomorrow (John Wood -
ρεί νά υπάρξει μεγαλύτερο κα­ να -όπως πιστευότανε! - όργανα
νά αναφέρουμε σάν κύριο όνομα μπάσο, Twink - ντράμς, Keith West - τραγούδι, Steve Howe -
τόρθωμα από αυτό. τού ρόκ, ένα μπάσο, μιά ηλεκτρι­
σ ’ αυτήν εδώ τήν παράγραφο. κιθάρα) από τούς πρώτους τού UFO κλάμπ, μέ ένα αριστουρ-
Ο πρώτος, είναι τό «ΤΗΕ κή κιθάρα, ένα σέτ ντράμς, καί
Ά λλω στε, κανείς δέν κατάφερε γηματικό ψυχεδελικό LP τό ’67. Και φυσικά τά γκρούπ δέν
HANGMAN’S BEA U TIFU L DAU­ ένα ηλεκτρονικό όργανο, μπο­
νά ξανακάνει απ ’ τό ’65, ένα «Evil τελειώνουν πάλι. Οι Mighty Baby, πρώην Action, θυμίζουν Gra­
G H TER », όπου αναθεωρούν κυ­ ρούσαν, όχι μόνο νά ξεπηδή-
Hearted You», ή ένα «Heart Full of teful Dead, οι Skip Bifferty σ ’ ένα πιό πόπ στύλ, οι Gun τών
ριολεκτικά κάθε πιθανολογική σουν εντελώς καινούργιοι ήχοι,
Soul»... αδερφών Gurvitz μέ τήν επιτυχία «Race With the Devil», οι Art,
άποψ η γιά τό ως πού μπορεί νά αλλά καί νά οργανωθούν σέ μιά
εντελώς ανέκδοτη μουσική, μέ, μετέπειτα Spooky Tooth, οι Eire Apparent σέ παραγωγή Jimi
DONOVAN τραβήξει η συνθετική ελευθερία
τό λιγώτερο, ασυνήθιστες ιδιό­ Hendrix, oi Idle Race τού Jeft Lynne, oi Quintessence σ ’ ένα
στήν φόουκ, χωρίς νά απωλέσει
rj: Η Αθωότητα τού Τέλους τητες. μίγμα ρόκ καί ινδικής μουσικής. Καί οι μοναδικοί Hapshash and
ίχνος από τό λυρισμό της. Καί τό
Τέλος, μέ τό «Α SA U C ER FU L OF the Coloured Coat, ένα φαινόμενο τής ψυχεδέλιας. Κοινόβιο
Τόν είδαν σαν παράγωγο τού «THE HANGMAN’S», πού πετυ­
S E C R E T S » , (Ιούνιος ’68), έδειξαν μέ δύο LPs, τό πρώτο απ ’ τά οποία μόνο μέ τό πρώτο τών Red
χαίνει τό 1968 τό εντελώς απίθα­
Ντύλαν... Λάθος, φ υσικά ... Πέ­ τόν δρόμο πού ακολουθούσε τό Crayola μπορεί νά παραβληθεί. Είναι τό πιό ψυχεδελικό LP
νο (σύμφωνα μέ τις λογικές προ­ πού βγήκε στή Βρετανία.
ρα από τό ότι γράφοντας εκείνες νέο ρεύμα καί σέ άλλους -
βλέψεις) βήμα προόδου μπρο­
τις υπέροχες λυρικές του μπαλ- ιδιαίτερα τούς Γερμανούς-, δί- Κι άλλα γκρούπ, χωρίς LP, όπως οι Voice, οι Nucherzs, οι
στά στό «ΤΗΕ 5000 S P IR ITS OR
λάντες τό '65, ο Ντόνοβαν Λέϊτς νοντάς τους κάτι στό οποίο θά Misunderstood, οι Dantalian's Chariot, οι Tintern Abbey, οι
T H E L A Y E R S O F TH E ΟΜΟΝ»,
δέν υπάκουε παρά στήν παρόρ- μπορούσαν νά πατήσουν γιά νά Apple, οι Eyes, οι Syn. Ή μέύΡόπω ςοι Heavy Jelly, οι Bakerloo,
μηση τής δ ι κ ή ς τ ο υ εθνικής ένα συναρπαστικό μελωδικό
αναπτύξουν τήν δική τους άπο­ οι Arzachel τού Steve Hiliage, οι High Tide. Ό λα πολύ καλά,
άλμπουμ.
κληρονομιάς -Σκωτσέζος γάρ- ψ η πάνω στό «Κοσμικό Ρόκ». μέσα στό πνεύμα, μά λίγα. Είναι η διαφορά ανάμεσα στήν
έναν χρόνο αργότερα, έφερε τό Καί σ δεύτερος, είναι τό «U», δύο Αμερική καί τήν Αγγλία. Οι Αμερικάνοι γίνονταν όλοι μαζί
χρόνια αργότερα. Χωρίς τήν με­ Γιατί, άς μήν γελιόμαστε, τό
βασανισμένο, πλέον, γράψιμό «THE P IP E R AT TH E G A TES OF συγκροτήματα. Οι Άγγλοι απομονώνονται λιγάκι.
λωδική ποιότητα τού
του σέ τέτοια επίπεδα έμνευσης DAWN» ήταν αρκετά ιδιο-
καί αρτιότητας, πού θά ήταν
«HANGMAN’S» -ούτως ή άλλως
συγκρασιακό ώστε νά ξεπερνά
ΑΓΓΛΙΚΗ ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ:
ήταν αξεπέραστη γιά
παράλογο τό νά ισχυριστεί κα­ κάθε δυνατότητα επηρεασμού
οποιονδήποτε-, καί χωρίς ίσως
νείς ότι υπάκουγε σέ οποιοδή- οποιοσδήποτε, σέ οποιαδήποτε DEVIANTS: PTOOFF (UNDERGROUND IMPRESSARIOS/DECCA) (1967),
τόν λυρισμό του, παρουσίαζε
π οτε αισθητικό πρότυπο. Βλέ­ πιθανή ή απίθανη κατεύθυνση. DISPOSABLE (STABLE) (1968), DEVIANTS (TRANSATLANTIC
τούς Incredible String Band σ’ ένα
π ετε, λίγο πριν απαρνηθεί πανι­ (Μέ μόνη, ίσως, εξαίρεση, τόν (1969)
οργιαστικό απόγειο οργανικής
κόβλητος τά ναρκωτικά, ο Ντό­ Ρόμπιν Χίτσκοκ, αλλά στις ημέ­ CREATION: WE ARE PAINTERMEN (1967), BEST OF 66-67 (CHARISMA)
ευρηματικότητας,. νά δοκιμά­
νοβαν έτυχε νά διαδραματίσει έ­ ρες μας, πλέον). KOOBAS: KOOBAS (COLUMBIA)
ζουν λαβύρινθους από συγχορ­ KALEIDOSCOPE: TANGERINE DREAM (FONATANA) (1967), FAINTLY
ναν αποφασιστικό θεωρητικό Οι Φλόϋντ όμως δέν ήταν μόνον
ρόλο πρός τήν αντίθετη, μάλλον, δίες σέ κάθε δυνατή φόρμα λαϊ­ BLOWING (1968)
κής μουσικής καί νά καταλήγουν αυτά. Ανάμεσα ατούς δημιουρ­ BLOSSOM TOES: WE ARE EVER SO CLEAN (MARMALADE) (1967), IF
κατεύθυνση, γράφοντας τό κα­ γούς στις αρχές τού 1966 τής ONLY FOR A MOMENT (MARMALADE) (1968)
κάθε φορά σέ κάτι τό τουλάχι­
λύτερο άλμπουμ, σάν σύνολο, πρώτης «αντεργκράουντ» PURPLE GANG: STRIKES (TRANSATLANTIC) (1968)
στον μοναδικό.
πού έδωσε ίσως ποτέ ο χώρος μ ο υ σ ι κ ή ς κίνησης στό Λονδί­ TOM ORROW TOMORROW (1967)
Η εποχή τού «U», ήταν η εποχή
τής βρετανικής ψυχεδέλιας. Καί, νο -γιατί ό όρος, χαρακτήριζε MIGHTY BABY: MIGHTY BABY (HEAD) (1969). A JUG OF LOVE (BLUE
τής βαρειάς χρήσης ναρκωτικών HORIZON) (1981)
ίσως, στήν περίπτωση τού ήδη από τήν προηγούμενη χρο­
από τούς ISB καί τούς γύρω φί­ SKIP BIFFERTY: SKIP BIFFERTY (RCA) (1967)
«SUNSHINE SUPERMAN», νά νιά ορισμένες άλλες φιλοσοψικό-
λους καί συνεργάτες τους. Δέν GUN: GUN (EPIC) 1967), CUNSIGHT (Epic) (1968)
έπρεπε νά υπογραμμίσουμε τό ποιητικές καί αρτίστικες
θέλουν νά τήν θυμούνται. ART: SUPERNATURAL FAIRY TALES (1967)
«βρετανικής» μέ δύο ή τρεις εκδηλώσεις- ήσαν οι πρώτοι πού
Ό μ ω ς , είναι μιά απ ’ τις φορές EIRE APPARENT: SUNRISE (1969)
γραμμές, αλλάζοντας συγχρό­ έστησαν, μέ τήν τέχνη τους καί IDLE RACE: BIRTHDAY PARTY (1968), IDLE RACE (1969), TIME IS (1971)
πού άξιζε νά χαθείς μέσ’ τήν ομί­
νως τό «ψυχεδέλιας» μέτό «μου­ τήν καταλυτική τους ηλεκτρική HAPSHASH AND THE COLOURED COAT: FEAT HUMAN HOST AND THE
χλη, ψάχνοντας νά βρεις ανάμε­
σικής». ενέργεια, καί όχι μέ οποιαδήπο­ HEAVY METAL KIDS (MINIT) (1967), WESTERN FLYER
σα ατούς κινδύνους της τήν φευ­ (IMPRIAL) (1969)
γαλέα μαγεία τού αγνώστου. Τό τε δημαγωγική δικολαβία, τούς
μαγνήτες πού θά τραβούσαν BAKERLOO: BAKERLOO
INCREDIBLE STRING BAND «U», ήταν η σχεδόν ασυνείδητη HIGH TIDE: SEA SHANTIES, HIGH TIDE
αποκάλυψη ενός κόσμου από τούς πρώτους θιασώτες καί
ή: ΟιΤρελλοϊ τού Σέργουντ ταυτόχρονα στυλοβάτες τής
ARZACHEL: ARZACHEL (EVOLUTION)
άγνωστες μορφές. Καί όμοος, QUINTESSENCE: IN BLISSFULL COMPANY (ISLAND) (1969), QUINTES­
Ά ν βρεθεί ποτέ κανείς πού νά πάλι ήταν εκεί, δίπλα μας, εδώ βρετανικής ψυχεδέλιας. Γύρω SENCE (ISLAND) (1970), DIVE DEEP (ISLAND) (1971), SELF,
ισχυριστεί ότι ξέρει ακουστικά καί τόσα χρόνια. Ταυτόχρονα, τους, σέ Λονδρέζικα κλάμπς INDWELLER (RCA) (1972)
όργανα νά παίζουν κάτι πιό σήμανετό τέλος τής κοινοβιακής όπως τό Marquee καί, ιδιαίτερα,
ανορθόδοξο, πιό προχωρημένο, ζω ής, πού οι Incredible String τό U .F.O ., καθεδρικός ναός τής
καί ταυτόχρονα πιό εναρμονι­ Band κρατούσαν σταθερή στήν ρόκ πρωτοπορείας, στοιβάχτη­
σμένο συναισθηματικά καί πιό πορεία της μέ τά χαλινάρια τής καν οι αυριανοί ανανεωτές τού Floyd... Έξω από κάθε κανόνα λικό όίσκο επειδή δέν είχανε τί­
π ρ ο σ ω π ι κ ό , από τό υλι­ συνειδητής ιδεολογίας από τό αγγλικού ρόκ. Μερικοί, όπως οι καί κάθε τοποθέτηση. Έξω από ποτε καλύτερο στά χέρια τους
κό τών Mike Heron καί Robin Wil­ 1967 Ή σα ν από τούς πολύ λί­ Move τού Ρόι Γούντ ή όπως ο κάθε λογική αντίδραση στις νω­ καί επειδή όλος ο κόσμος έκανε
liamson, μήν τόν πιστέψετε. Μέ γους στήν Αγγλία πού εφάρμο­ Ά ρθουρ Μπράουν, αναδείχτη­ θρές, γιά τά δικά τους δεδομένα, πάνω-κάτω τό ίδιο, ο Έρικ
τούς Incredible String Band, η ου­ ζαν σέ τέτοια έκταση τις διαδικα­ καν εκεί, διαμορφώνοντας πάνω μετατροπές τού χώρου, τών ει­ Μπάρντον προσχώρησε τό ’67
σία τής folk music άγγιξε τά ύστα­ στή σκηνή τήν φύση τού προσω­ κόνων... στήν ψεχεδέλια ψυχή τε καί σώ-
τα δηυιουργικά της όρια. Εστω πικού τους υλικού υέσα απ’ τό ματι, μέ όλες τις σωματικές, συ-

3
ΨΥΧΕΔΕΛΙA
ναισθηματικές και ιδεολογικές καί λίγους μήνες μετά τό «SGT.
του δυνάμεις καί μέόλη τήν καλή P E P P E R ’S » ... Ή τό «THE TWAIN
SH A LL M EET», τό μόνο ίσως
...ΚΑΙ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ midt, Michael Karoli, Jaki, Liebezeit
καί Holger Czukax, καί ιδιαίτερα
του διάθεση - πού δέν άργησε.νά
ο τελευταίος, χαίρουν μιάς εκτί­
τού χαλάσει.
Τό λάθος τού Μπάρντον ήταν
άλμπουμ στήν ψυχεδελική ιστο­
ρία π ού συγκεντρώνει μόνο του
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ... μησης, α π ’ τή μεριά κοινού, μου­
ότι θεωρητικοποίησεπερισσότε- ό λ ε ς χωρίς εξαίρεση τις αισθη­ σικών καί κριτικών, πραγματικά
ρα α π ’ όσα είχε τήν φυσική αντο­ τικές της εκφάνσεις, καί σέ κάθε ...Δηλαδή τήν Γερμανία σπάνιας.
χή νά ελέγξει. Καί όταν συνειδη­ άλλο παρά πρόχειρες μορφές. Τέλος, έρχονται αυτοί πού κατά-
τοποίησε ότι τά παραισθησιογό- Αυτό όμως πού οφείλουμε νά τού Αργυρή Ζήλου ριψαν καί τά περισσότερα
να τού έφραζαν κάθε διέξοδο μέ θυμόμαστε, είναι τό ότι ο Έρικ φράγματα πρός τις δυνατότη­
τήν ίδια ταχύτητά πού τού άνοι­ Μπάρντον υπήρξε ο π ρ ώ τ ο ς Ε κεί, τά πράγματα ήσαν πολύ πτων αναζητήσεων στις έξω τάς τής, επαφής ανάμεσα σ’ ετε­
ρόκλητες μορφές μουσικής
γαν πληγές, έχασε, μαζί μέτό π ι­ π ού, μέσα στήν πορτοκαλο- π ιό αλλόκοτα. Εκεί, υπήρχε π ο­ σφαίρες τής ηλεκτρονικής μου­
στεύω του, καί τόν ίδιο του τόν κόκκινη παραζάλη του, είχε τήν λύ μεγαλύτερη ανάγκη γιά δια­ σικής. (Γιά περισσότερα στοι­ έκφρασης καί τής-ταυτόχρονης
εαυτό. Ευτυχώς, πρόλαβε καί πνευματική ετοιμότητα καί τήν φυγή - αλλά, όπως φαίνεται, λι- χεία, Η Χ Ο Σ Τ . 71,72). προώθησής τους. Oj Amon Diiul.
άφησε πίσω του ένα κάποιο υλι­ αίσθηση τής ευθύνης νά θέσει σέ γώτερες δυνατότητες. Ίσ ω ς γι’ Οι Popol Vuh καί οι Ash Ra Tern- Απάρτιζαν μιά δωδεκαμελή, σχε­
αμφιβολία τόν ρόλο τών παραι- αυτό, τά σύνολα πού κατάφε- pel, χρησιμοποιούσαν καί φυσι­ δόν, ομάδα μουσικών, μέ κοινο-
κό...
Ενα κάποιο σ υ ν α ρ π α σ τ ι ­ σθησιογόνων, τήν ίδια στιγμή ραν τελικά νά ξεκόψ ουν από τήν κές ηχητικές πηγές, όπως βιακό τρόπο ζωής γι αυτούς καί
κ ό υλικό. Ίσ ω ς νάχει περάσει πού τά άφηνε νά τόν κυβερνούν. τελετουργία τής καθημερινότη­ ντράμς (οι δεύτεροι) καί πιάνα, γιά τήν παρέα τους. Καί όλα αυ­
πολύς καιρός, γιά νά θυμόμαστε «Είναι μήπως ένα παιχνίδι πού τα ς καί νά μεταφράσουν χωρίς ακουστικές κιθάρες, πνευστά, τά , στό Μόναχο, τό 1968... Τήν
τί εντύπωση είχε κάνει τό θά μετανοιώσω;» Ό σ ο αφελές φραγμούς τήν διαφυγή τους σέ αφρικανικά κρουστά καί έγχορ­ ίδια χρονιά έγινε καί η διάσπαση
«WINDS OF CHANGE», ακόμη καί άν φαντάζει, δέν ήταν παρά ήχο, κατέληξαν σέ αποτελέσμα­ δα (οι δεύτεροι). Οι Ash Ra Tem- σέ δύο γκρούπ, μέ ίδιο όνομα -
Ανοιξη τού ’68... τα πολύ πιό ριζοσπαστικά από pel -πού, στήν ουσία, είναι υπό­ αλλά μέ τήν προσθήκη σ ’ ένα
αισθητικής πλευράς καί πολύ θεση ενός ατόμου, τού κιθαρί- από αυτά τού ιδιαίτερου χαρα­
π ιό σκοτεινά καί βίαια απ ’ ό,τι στα καί χειριστή συνθεσάϊζερς κτηριστικού «II».
στήν Βρετανία. Μ ήπως, τό ίδιο Manuel Goettsching- είχαν σάν Οι σκέτοι Amon Diiiil, έριξαν τό
ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ δέν συμβαίνει καί σήμερα, στήν πρώτο ντράμερ τόν Klaus Sch­ μεγαλύτερο βάρος τών δραστη­
ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΡΕΥΜΑ αποδοχή σάν προσωπικής τους ulze, πολλά L P ’s στό ενεργητικό ριοτήτων τους στήν πολιτική,
έκφρασης τού Πάνκ; το υς, καί, σέ ένα από αυτά, επιφυλάσσοντας στήν μουσική
Ό μ ω ς , δέν έχουμε πρός τό π α ­ παίρνει μέρος ο Τίμοθι Αήρι, ο μιά χρήση π ού , συνήθως, δέν ε­
BEATLES: «REVOLVER» (Parlophone) (1966) νέπνεε καί τόση συμπάθεια σέ
BEATLES: «GET PEPPER'S LONELY HEARTS CLUB BAND» (Parlophone) ρόν παρά 1968, καί τό Βερολίνο διάσημος καθηγητής πού θεω­
δέν λέει νά ησυχάσει, από τότε ρητικοποίησε α π ’ τούς πρώτους όσους τήν σέβονταν. (Βλέπε γιά
(1967)
BEATLES: «MAGICAL MYSTERY TOUR» (Parlophone) π ού ο Florian Fricke, αργότερα τήν ψυχεδέλια. Μιά ακόμη άμε­ παράδειγμα τά βέβηλα ορνιθο­
PINK FLOYD: «THE PIPER AT THE GATES OF DAWN» (Columbia) (1967) ιδρυτήςτών Popol Vuh, κουβάλη­ ση αναφορά στις πηγές αλλά καί σκαλίσματα τού «DISASTER»).
PINK FLOYD: «Α SAUCERFUL OF SECRETS» (Columbia) (1968) σε εκεί α π ’ τό Λονδίνο τό πρώτο στις προθέσεις τους. Ό μ ω ς , τήν μία καί μοναδική (;)
DONOVAN: «SUNSHINE SUPERMAN» (Epic) (1966) συνθεσάιζερ, αφού προηγουμέ­ Οι Popol Vuh, έχουν καί αυτοί φορά π ού στρώθηκαν νά κά­
DONOVAN: «MEL LOW YELLOW» (Epic) (1967) νουν μουσική μετά από μιά στοι­
νως καταστράφηκε οικονομικά έναν κεντρικό ^δημιουργικό καί
DONOVAN: «Α GIFT FROM A FLOWER TO A GARDEN» (Διπλό) (Epic) χειώδη επιστράτευση τής φαν­
(1968)
γιά νά τό αγοράσει. Είχε, βλέπε­ κατευθυντήριο* πυρήνα, στό
τε, δει καί ακούσει τούς Pink πρόσω πο τού υπερ-δραστήριου τασίας τους, βγήκαν μ’ ένα ανε­
DONOVAN: «HURDY GURDY MAN» (Epic) (1968)
INCREDIBLE STRING BAND: «THE 5000 SPIRITS OR THE LAYERS O F THE Floyd... συνθέτη Florian Fricke. Μήν πανάληπτο άλμπουμ στά χέρια
ONION» (Elektra) (1967) Η νέα γενιά τών Γερμανικών ρόκ παρασυρθείτε από τά αμέτρητα τους τό «PARADIES W ARTS».
INCREDIBLE STRING BAND: «THE HANGMAN'S BEAUTIFUL DAUGH­ γκρουπ -γιατί υπήρχαν καί πα- L P ’s π ού έχει γράψει -κάτω από Τούς μνημονεύουμε γι’ αυτό καί
TER» (Elektra) (1968) ληοί, πού π α ίζα ν ε... Beatles καί τήν ταμπέλα τών Popol Vuh, . μόνο.
INCREDIBLE STRING BAND: «CHANGING HORSES» (Elektra) (1969) Stones- ξεκίνησε χωρίς τήν πάντοτε- σάν σάουντρακς σέ Ό μ ω ς , στό σύνολό του, μέχρι τό
INCREDIBLE STRING BAND: «U» (Διπλό) (Elektra) (1970) 1974, τό υλικό τών Amon Duul 2
παραμικρή επιφύλαξη. Η παρά­ διάφορες ταινίες. Η πραγματικά
HAWKWIND: «HAWKWIND» (Liberty) (1970) προσφέρει μιάν άνευ προηγου­
HAWKWIND: «IN SEARCH OF SPACE» (United Artists) (1971) δοση τών συνθετών σύγχρονης αξιόλογη δουλειά τού γκρούπ,
πειραματικής μουσικής βγήκε συνδυάζει -συχνά συναρπα­ μένου εικόνα αισθητικής πολυ­
HAWKWIND: «SPACE RITUAL» (Διπλό) (United Artists) (1973)
HAWKWIND: «WARRIOR ON EDGE OF TIME» (United Artists) (1973) κατ’ ευθείαν στήν επιφάνεια καί στικά- τήν Δυτικο-Ευρωπαϊκή μορφίας ιδιοφυούς έμπνευσης
ERIC BURDON AND THE ANIMALS: «WINDS O F CHANGE» (MGM) αξιοποιήθηκε επί τόπου, ταυτό­ ατμόσφαιρα ύπνωσης (πού εί­ καί εκτελεστικής ευρηματικότη-
(1967) χρονα μέ τήν πιό συγκεκριμένη ναι λίγο-πολύ δεδομένη σέ παρό­ τας. Οι Amon Diiul 2 όπως καί οι
ERIC BURDON AND THE ANIMALS: «THE TWAIH SHALL MEET» (MGM) επιταγή τής ψυχεδέλιας γιά μιά μοιες ηλεκτρονικές εφαρμογές Can διεκδικούν μιά σοβαρότατη
(1968) κάποια α τ μ ό σ φ α ι ρ α , πού τής ψυχεδέλιας) μέ εκείνη πού θέση ανάμεσα στούς κορυ­
YARDBIRDS: «THE YARDBIRDS» (Columbia) (1966) φαίους τής σύγχρονης Ευρω­
ARTHUR BROWN: «THE CRAZY WORLD OF ARTHUR BROWN» (Track)
ν’ αναπλάθει καταστάσεις μάλ­ προκύπτει από τήν παράθεση
λον ψυχολογικές, ή καί περιγρα­ Ασιατικών μορφών σύνθεσης. παϊκής μουσικής, καί τά πέντε,
(1968)
ARTHUR BROWN: «GALACTIC ZO O DOSSIER» (Polydor) (1972) φικές, (μέ τήν προϋπόθεση πάν­ Τό αποτέλεσμα, πολλές φορές τουλάχιστον, πρώτα άλμπουμ
MOVE: «THE MOVE» (Regal Zonophone) (1967) τοτε τού εξωπραγματικού), αξίζει πραγματικά νά τό παρα­ τους δέν έχουν μέχρι σήμερα ξε-
MOVE: «SHAZAM» (Regal Zonophone) (1970) παρά λογικές καί ψ υχρά ερευνη­ περαστεί σάν α πόψ εις. Συνδυά­
κολουθήσει κανείς. (Γιά τόν λόγο ζοντας τό πολυσύνθετο μέτό λυ­
τικές. πού προαναφέρουμε, δηλαδή
Η ΣΚΗΝΗ TOY ΚΑΝΤΕΡΜΠΕΡΙ Τά αποτελέσματα, πρόβαλαν ρικό, τήν ριζοσπαστική καινοτο­
τήν «επαγγελματική» -καί άρα μία -μέ κεφαλαίο «Κ»- μέτήν π ί­
άλλοτε μέτρια, καί άλλοτε μέτρια- ποιότητα τών σάουν­
SOFT MACHINE: «THE SOFT MACHINE» (Probe) (1968) συγκλονιστικά. Η πληροφόρησή στη στήν λειτουργικότητα τής
τρακς, περιοριστείτε στά L P ’s α πλής, τρέχουσας φόρμας, τόν
SOFT MACHINE: «VOLUME 2» (Probe) (1969) μας από εκείνη τήν περίοδο, εί­ πού παραθέτουμε. Ο αφιλότι­
SOFT MACHINE: «THIRD» (Διπλό) (CBS) (1970) ναι σχεδόν μηδαμινή. Οι μόνοι ελιτισμό μέ τήν πρωτογονική'
CARAVAN: «IF I CO U LD DO IT ALL OVER AGAIN, I'D D O IT ALL OVER μος, έχει φτάσει στό σημείο νά έξαρση, καί, γενικά, κάθε μορφή
απόηχοί της πού έχουν φτάσει ξεσηκώνει, σ’ ένα από τά αμελη­
YOU» (Decca) (1970) π ού είχε ή θά μπορούσε νά π ά ­
ως τ’ αυτιά μας, έρχονται α π ’ τή τέα υπόλοιπα, τό «Πότε θά κάνει
CARAVAN: «IN THE LAND OF GREY AND PINK» (Deram) (1971) ρει η σύγχρονη μουσική τότε ή
ROBERT WYATT MATCHINE MOLE: «MATCHING MOLE» (CBS) (1972) μερηά τών «μεγάλων» τής γερ­ Ξα στεριά !! ΔΕΝ πρόκειται γιά'
ROBERT WYATT: «ROCK BOTTOM» (Virgin) (1974) μανικής ψυχεδελικής σκηνής. καί αργότερα, τό υλικό τών
σύμπτω ση ...). Amon Duiil 2 κάλυπτε καί αναδη­
KEVIN AYERS: «THE CONFESSIONS OF DR. DREAM» (Island) (1974) (Τό «μεγάλων» εντός εισαγωγι­ Οι Can από τήν Κολονία γιά πολ­
EGG: «THE POLITE FORCE» (Deram) (1970) κών, γιατί κανένα από αυτά τά μιουργούσε τά πάντα σχεδόν
λούς τό σημαντικώτερο σύνολο χωρίς νά δείχνει ότι πολυπρο-
KHAN: «SPACE SHANTY» (Deram) (1972) σύνολα δέν είχε σοβαρή απήχη­
G O N G : «THE FLYING TEAPOT» (Virgin) (1973)
τής ιστορίας τού γερμανικού σπαθεί. Δέν θά συνεχίσουμε άλ­
ση στή χώρα το υ ... Τουλάχιστον ρόκ, -άς μήν είμαστε καί εμείς
G O N G: «ANGEL'S EGG» (Virgin) (1973) εκείνη τήν εποχή, πού συμπίπτει λο γ ι’ αυτούς. Ούτως ή άλλως,
G O N G: «YOU» (Virgin) (1974) απόλυτοι: είναι σίγουρα μέσα κάθε απόπειρα περιγραφής τής
STEVE {TILLAGE: «FISH RISING» (Virgin) (1975)
μέ τήν περίοδο τής ακμής τους. στούς τρεις πρώτους-, είχαν τήν μουσικής τους θά ήταν μάταιος
HATFIELD AND THE NORTH: «HATFIELD AND THE NORTH» (Virgin)
(1974) Ε ξη είναι τά σημαντικώτερα
προτεραιότητά τους στήν δυνα­
τότητα πειραματισμού μ έ σ α
κόπος.
σύνολα από αυτή τή Σκηνή. Οι στά αυστηρά ρυθμικά καί, συ­
Amon Duul (I καί II), οι Can, οι Η Γερμανική Ψυχεδελική Σκηνή,
...ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΙ «ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ» χνά, λειτουργικά πλαίσια τού
Popol Vuh, οι Ash RaTem pel, καί έσβησε αθόρυβα στά μέσα τής
ρόκ. Οι μονότονοι, ατέρμονοι δεκαετίας τού ’70, κάτω από τις
ROLLING STONES: «THEIR SATANIC MAJESTIES REQUEST» (London) οι Tangerine Dream. (Οι Faust,
ρυθμοί τους, έχουν μείνει στήν προτροπές τής γενικής αδιαφο­
(1967) δέν υπήρξαν ποτέ ψυχεδελικοί,
ιστορία. Στις λίγες περιπτώσεις ρίας τού ντόπιου κοινού. Σάμ­
TEN YEARS AFTER: «STONEPHENGE» (Deram) (1969) ούτε καί οι Neu).
π ού πλησίασαν ανοιχτά τήν ψ υ- πω ς η πρώτη φορά ήταν, ή η
PRETTY THINGS: «S.F. SORROW» (Columbia) (1968) Α πό αυτούς, μόνον οι Tangerine
STATUS Q U O : «PICTURESQUE MATCHSTICKABLE» (Pye) (1968)
χεδελική ατμόσφαιρα, μεγα­ τελευταία; Ας παρηγορηθούμε
Dream ήσαν καθαρά ηλεκτρονι­
TRAFFIC: «MR. FANTASY» (Island) (1967) λούργησαν. Καί είναι, οι φορές μέ τήν δισκογραφία της.
κοί. Οι δυνατότητές τους ήσαν αυτές, τά αριστουργηματικά
TRAFFIC: «TRAFFIC» (Island) (1968) πολλές, καί μάλλον άργησαν νά
EDGAR BROUGHTON BAND: «OORA» (Harvest) (1973) L P ’s «FU TU R E DAYS» καί
CREAM: «DISRAELI GEARS» (Polydor) (1967)
εξαντληθούν. (Τά 6 πρώτα «SOON O V ER BABALUMA». Αλ­
άλμπουμ τους στέκουν όλα σάν λοτε, πάλι, κατέληγαν στό ίδιο
ιδέες καί σάν εκτελέσεις). Πριν
περίπου αποτέλεσμα μέσα από
περάσουν στόν χώρο τής «ημι-
τήν υπνωτική ιδιότητα τής επα­
σοβαρής μουσικής γιά συνθεσάϊ- νάληψ ης. Καί σ’ αυτήν τήν έκ­
ζερς», πρόλαβαν νά δώσοϋν δυό φανσή τους δέν μπορούν νά
πολύ ενδιαφέρουσες «κοσμικές» θεωρηθούν παρά σάν μοναδι­
α πόψ εις στά «ΑΤΕΜ» καί «AL­
κοί. Σήμερα, δέν υπάρχουν
PHA CEN TAU RI», καθώς καί ένα
πλέον σάν σύνολο. Ό μ ω ς , τά
αριστούργημα μέ τό διπλό τέσσεοά τους μέρη, Irmin Sch­
«ΖΕΙΤ», γιά πανδαισία απρόβλε­

4
ΨΥΧΕΔΕΛΙA
CHROME αφαιρετική από αυτήν.

Τό 1977, η εμφάνιση στά αμερι­


ΔΥΤΙΚΗ ΑΚΤΗ — ΚΑΙI ΠΑΛΙ «Κανείς δέν είχε τήν διάθεση νά
αναλάβει τήν κυκλοφορία τού
υλικού μας. Παραήτανε αλλόκο­
κανικά δισκογραφικά κυκλώμα­
τα μιάς ανεξάρτητης εταιρίας
Η ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΣΑΝ ΦΡΑΝΤΣΙΣΚΟ το. Κανείς διευθυντής δισκογρα-
όπως η Siren Records, ήταν ήδη φικής εταιρίας μέ τά μυαλά του
ένα γεγονός ασυνήθιστο, άν όχι (Ή: Από τό χθές, στό Αύριο σωστά δέν θά κυκλοφορούσε τό
«ALIEN SOUNDTRACKS». Ήταν
πρωτοποριακό. Έπειτα, ήταν
καί εκείνο τό όνομα τών φιλοξε­ πολύ προχωρημένο, ξέφευγε
νούμενων της «Χρώμιο»... Τε- υπερβολικά. Γι’ αυτό αποφασί­
Τού Άργύρη Ζήλου
σαμε νά κάνουμε μόνοι μας τή
χνοκρατικό, μέ κάτι τό παράλο­
δουλειά, φτιάχνοντας τήν Siren,
γο στόν απόηχό του... Μέ μιά σέ τελευταία ανάλυση, εξ ίσου πλέον αφοσιωμένους παρακο- στάσεων. Καί εμείς είμαστε έξω
έντονη, ενοχλητική ακτινοβολία τήν δική μας ετικέττα».
ακοντρολάριστη- ευρηματικό- -λουθητές τού ρόκ, ελάχιστοι α π ’ όλ’ αυτά. Είμαστε τά κακά
πού, ενώ έννιωθες ότι μπορούσε Γιατί οι Chrome παραμένουν τέ­
τητα. Η ανεπάρκεια, καί πάλι, τούς έχουν α κ ο υ σ τ ά , καί πό­ παιδιά. Ζούμε ένα είδος αντάρτι­
πολύ εύκολα νά οέ κάψει, εν τοιο αίνιγμα γιά τό κοινό;
τών τεχνικών ανέσεων ενός «εξε­ σο μάλλον ακούσει. κης ύπαρξης. Νοιώθουμε σάν
τούτοις η πρώτη διασθητική «Δέν θέλαμε νά γλύφουμε κανέ-
λιγμένου» στούντιο, έδωσε καί Ο Έτζι, μαζί μέ έναν άλλον παράνομοι. Υπάρχουν αυτοί καί
επαφή μαζί της σέ ψύρχαινε, σέ ναν απολύτως. Δέν θέλαμε νά εί­
σέ αυτό τό άλμπουμ μιάν ανεπα­ άντρα μ’ ένα μπρούτζινου χρώ­ εμείς. Είμαστε έξω απ ’ τά πάν­
σημείο πού νά οπισθοχωρείς... μαστε υποχρεωμένοι νά παίξου­
νάληπτη χροιά. Ή ταν, όμως, ματος τρέντς-κόουτ καί μέ επί­ τα».
αλλά, τελικά, νά μήν απομακρύ­ με σέ κάποια κοινωνική γυμνα­
καί η τελευταία φορά. Αν καί... σης μαύρα γυαλιά, πού συστή- Ο Έτζι, πού έχει δουλέψει πάνω
νεσαι. Έμενες κάπου εκεί κοντά, σιακή σκηνή, γιά νά γίνουμε αρε­
Η τελευταία του επαφή μέ τό θηκε σάν Χέλιος Κρίντ, βρίσκον­ σέ σάουντρακς πορνό, καθώς
περί μένοντας τις θαμπές, στοί. Καί από τήν άλλη, άν τούς
οχτακάναλο, συνέβη στά είκοσι ταν στή μέση τής ηχογράφισης καί σέ άλλες κινηματογραφικές
απροσδιόριστες εξελίξεις, όπως αρέσαμε πραγματικά καί άν π ί­
λεπτά τού σάουντρακ «READ τού τέταρτου άλμπουμ τών Ch­
ο κρυπτομαζοχιστής λάτρης ONLY MEMORY». Ο μόνος λόγος rome «RED EXPO SU RE» - πού
τού -κατά προτίμηση ακίνδυ­ πού αυτό τό μίνι-άλμπουμ δέν θάπρεπε κανονικά νά θεωρηθεί
νου- αγνώστου, πού, παρότι τό πείθει, είναι αυτός ακριβώς ο χα­ σάν τό πέμπτο τους, μαζί μέ τό
ξέρει καλά ότι θά τού κοπεί κατ’ ρακτήρας τού «σάουντρακ». Η εικοσάλεπτο μίνι-σάουντρακ η αληθινή πρωτοπορία στή μουσική δέν γίνεται ποτέ αποδεκτή, παρά
εξακολούθηση η χολή, έχει τό μουσική τών Crhome δέν γεννιέ­ «READONLY-MEMORY». μόλις καί μετά βίας άνεκτή. Τό κοινό δέν δείχνει νά χρειάζεται ιδέες πού προ­
θράσος καί στήνεται στήν αίθου­ ται γιά νά συνοδεύει εικόνες ή Ο τεχνικός ήχου Τζόν Λ. Σίμ- καλούν τις προκαταλήψεις τής κοινωνίας. Σίγουρα, τό απερίφραστο μίσος
σα μέτά γκράν-γκινιόλ, μέχρι τό καταστάσεις, αλλά γιά νά τις ποργκ, μόνιμος τότε συνεργά­ πού στοιβάχτηκε στούς New York Dolls καί, αργότερα, στούς Ramones καί
τέλος... στούς Sex Pistols - όλα τους σύνολα πού έφτυσαν κατάμουτρα τό στάτους-
υλοποιεί. της τών Έ τζ καί Κρίντ, βάζει
κβό τής έττοχής τους - επιβεβαιώνει τήν δυσκολία πού συνοδεύει κάθε προ­
Ό μ ω ς, γιά τούς Chrome, τό Τό «RED EXPO SURE», ήταν η μπροστά μιά ήδη ηχογραφημέ- σπάθεια προώθησης στό κοινό μιάς ριζοστιαστικής σύλληψης. Καί όλα αυ­
πράγμα δέν ήταν ακριβώς έτσι. επιστροφή στήν αποχαλίνωση.. νη ταινία. Από τά ηχεία διαρρέει τά τά γκρούπ δέν έκαναν τίποτε άλλο άπό τό νά έπιστρέψουν στις βασικές,
Γιατί, εκείνοι, βρίσκονταν στήν Ά ν καί, αυτή τή φορά, ένα μέρος ένας βάρβαρος ήχος σάν μιά φυσικές άξιες πού τό μεγάλο ρόκ έν ρόλ πάντα διαφύλασσε.
ίδια τήν καρδιά τού κινδύνου. απ ’ τήν ψυχή είχε-μπλεχτεί σέ ανόργανη μάζα πού αναδύεται Φανταστείτε, λοιπόν, μέ τί δυσκολία μπορεί κανείς νά άναπτύξει καί νά δια­
Ή , ακόμη περισσότερο, ήσαν οι κάποια α π ’ τά κυκλώματα τού από μιά δεξαμενή μέ ραδιενεργά τηρήσει ένα στύλ μουσικής πού δέν διαθέτει παρά έλάχισγες, ή καί καθόλου
ίδιοι πού τόν καλούσαν. δεκαεξακάναλου στούντιο καί βιομηχανικά απόβλητα. Τά κομ­ παραδοσιακές.αναφορές γιά νά τό στηρίξουν.
Τέλος, ήρθε η τρίτου είδους επα­ δέν μπόρεσε νά ελευθερωθεί. Εί­ μάτια προκαλούν τά ίδια συ­ Στό Σάν Φραντσίσκο, μιά πόλη όπου oi Jefferson Starship, ό Στίβ Μίλερ καί
φ ή ... Κυριολεκτική... Μέ τό παμε, όμως: ένα μέρος. Κατάτά ναισθήματα σύγχισης καί αμη­ oi Grateful Dead μπορούν νά γεμίσουν άκόμη καί τά μεγαλύτερα γήπεδα,
«ALIEN SOUNDTRACKS». Έναν άλλα, τό άλμπουμ λειτουργεί - χανίας μέόλη τήν μέχρι τότε δου­ μιά πρωτοποριακή «άντεργκραουντ» κίνηση έπιμένει νά ύπάρχει χτίζοντας
ολοφυρμό από κακόηχες ηλε­ άν καί ο Ντάμον Έτζ είχε αρχίσει λειά τών Chrome. Μόνον ο ήχος γιά-τού έαυτό της τό πλέον εύθραυστο καταφύγιο ώστε νά μπορέσει νά συ­
κτρονικές συχνότητες, διασπα- νά ερμηνεύει εγωκεντρικά τό γε­ έχει μεγαλώσει αισθητά. Τό υλι­ νεχίσει μιάν έπίμόνη άναζήτηση στόν χώρο τού ρόκ πειραματισμού.
σμένες σέ ανύποπτα σημεία από γονός τής δίκαιης διαφοροποίη­ κό της στήν συλλογή «SU BTER­ Πρωτοστάτες τής «μουσικής έκζήτησης» στό Σάν Φραντσίσκο, είναι οί Resi­
τά βίαια λακτίσματα μιάς βασα­ σής τους από τούς άλλους RANEAN MODERN» καί στό dents καί οί δύο έταιρίες πού κατευθύνουν, ή Ralph Records καί ή συγκεχυ­
νισμένης αλλά καί μανιακής ιδιο­ «RED EXPO SU RE» αντιπροσω­ μένη Cryptic Corporation. Εδώ καί έντεκα χρόνια, oi Residents έμμένουν ά-
προοδευτικούς τής γενιάς τους.
διάλλακτα στήν γραμμή τους, χωρίς νά κάνουν τήν παραμικρή ύποχώρηση
φυίας. Αυτό τό πρώτο ξέσπα­ Τά πρώτα αποτελέσματα, φάνη­ πεύουν τό αποτέλεσμα τών
σέ κανέναν, καθώς έξερευνούν έναν ήχητικό κόσμο τής άποκλειστικά δικής
σμα τών Damon Edge καί Helios καν στό μάξι-σίνγκλ «INWORLDS», πρώτων ηχογραφήσεών τουςσέ τους έπινόησης.
Creed, έμελλε νά μείνει στήν δη­ συνθετικά ανάξιο νά συγκαταλε- 16κάναλο στούντιο. Καί είναι η Άν καί τό γκρούπ παραμένει κυριολεκτικά άγνωστο στήν ίδια του τήν πό­
μιουργική τους ιστορία σάν τό χτεί ανάμεσα στις άλλες δουλειές ίδια διαφορά όπως ανάμεσα λη, έχει δημιουργήσει στήν ύπόλοιπη Αμερική καί στήν Εύρώπη ένα άνάλο-
πλέον τραχύ καί τρομακτικό, τών Chrome. στήν μαυρόασπρη καί στήν γα μεγάλο άκροατήριο «πιστών». Ή σχετική έπιτυχία τους, τράβηξε στό Σάν
σάν τό περισσότερο ανοιχτό Ακόμη πιό κοντά στά όρια τού έγχρωμη TV. Τά 16 κανάλια έδω­ Φρανσίσκο μερικά άκόμη έξ ίσου μοναδικά καί μυστικοπαθή σύνολα.
στόν φτηνό, ανεξέλεγκτο θόρυ­ συνειδητού εντυπωσιασμού, τό σαν τήν δυνατότητα στούς Chro­ Συνειδητοποιώντας ότι ό άριθμός.φέρνει καί τήν δύναμη, ή Ralph Records
βο τού πάνκ, αλλά, ταυτόχρονα, πρόσφτατο «BLOOD ON THE me νά βγάλουν στήν επιφάνεια συγκέντρωσε τρία άπό τά πλέον άσυμβίβαστα γκρούπ τής πόλης (καί ίσως
καί τήν υπέρβαση τού πιθανολο­ MOON» παρασύρεται στό παι­ τις βαθύτερες λεπτομέρειες καί ολόκληρης τής Δυτικής Ακτής): τούς Chrome - πού οί ρίζες τους βρίσκονται
γούμενου εξωγήινου ήχου. χνίδι τής μεγαλοσχημίας - αλλά, τήν ανατριχιαστική φρίκη τών στό Λός Άντζελες - τούς ΜΧ-80 Sound - πού έγκαταστάθηκαν στά τέλη τού
Ή ταν ευχής έργο πού οι Chrome ότι κι άν κάνουν, οι Έτζ καί Κρίντ εκσκαφών τους στό υποσυνεί­ '78, μεταναστεύοντας άπό τό Μπλούμινγκτον τής Ίντιάνα - καί τούς Tuxe-
δέν είχαν ακόμη συναίσθηση τών δέν μπορούν πιά νά ανακόψουν δητο. Αλλεπάλληλες επιστρώ­ domoon - τών όποιων τά βασικά μέλη έρχονται άπό τό Ντένβερ τού Κολο-
τεχνολογικών τους περιορι­ τήν ξέφρενη πορεία τής εντελώς σεις από ξεκάρφωτες, τεθλασμέ­ ράντο καί τό Σικάγο τού Ίλινόϊ. Καί, σάν «εγκαίνια» σ' αύτή τήν καινούργια
σμών. Στήν αγωνία τους νά στοι­ ασυνήθιστης προσωπικότητάς νες φωνές, μιά σύνθεση από συνεργασία, τούς έπεισε νά συνεργαστούν μέ τούς Residents σ' ένα κοινό
βάζουν σέ 38 λεπτά τά οράματα θραύσματα βιομηχανικών θορύ­ σχέδιο: Τήν κυκλοφορία άπό κοινού ένός άλμπουμ, τού "SUBTERRANEAN
τους. Ακόμη καί στις πιό θεαμα­
MODERN".
μιάς ολόκληρης ζωής, τούς τικές του στιγμές, τό «BLOOD βων καί κιθαριστικές νότες πού
Αύτή, ήταν ή άρχή... Ά πό έδώ καί στό έξής μπορούμε πιά νά θεωρούμε ότι
παράβλεψαν, τούς ξέχασαν, ON THE MOON» παραμένει γέν­ μοιάζουν νά αναδεύονται αιώ­ «κάτι συμβαίνει» καί πάλι στό Σάν Φρανσίσκο, κάτι πού δέν έχει τό κοινό του
σχεδόν, καί σκοπέυσαν μέ τά νημά ψυχολογικών παρορμή- νια, πριν εξαφανιστούν απ’ τήν γνώρισμα στό γεγονός καί μόνο ότι καλύπτεται δισκογραφικά άπό τήν ίδια
πρωτόγονό τους μέσα τόσο ψ η­ σεων καί όχι εγκεφαλικής λογι­ ταινία. Καί, παντού, ένας έταιρία. Μπορεί νά πει κανείς ότι, μέ τήν μόνιμη άρνησή τους νά ακολουθή­
λά στόν χώρο όπου η τεχνοκρα­ κής. Οι Chrome παίζουν ρόκ, καί άκαμπτος, πρωτόγονος ρυθμός σουν τις επιταγές καί τήν ψυχολογία τής άμερικάνικης σόου-μπίζνες, άλλά
τία κυβερνά, ώστε κατέληξαν μέ δέν δείχνουν πρόθυμοι ν’ αλλά­ στά τέσσερα τέταρτα: τό πρω­ καί μέ τήν άνικανότητα - ή τήν άδιαφορία - αύτής τής τελευταίας νά τούς
κάτι τό εντελώς μοναδικό στά χέ­ ξουν τακτική. Η ιδέα τής κακο- ταρχικό ρόκ έν ρόλ τέμπο έχει στεγάσει έπαγγελματικά, τά σύνολα αύτά (γιά τά όποια θά μιλήσουμε άνα-
ρια τους. φωνίας, εξακολουθεί νά τούς διατηρηθεί. λυτικά στή συνέχεια) έθεσαν τήν βάση γιά μιά νέα, πραγματική, επιτέλους,
Έναν χρόνο αργότερα, τό «ΤΗΕ προκαλεί, νά τούς συναρπάζει. Μιά μέρα αργότερα, στό διόρο- σκηνή, δίνοντας τήν δυνατότητα σέ αύτούς τούς λίγους πού ένιωθαν ότι ό
VISITATION» σημειώνει τήν ανα­ Τό μόνο περιθώριο πού' αφή­ φο σπίτι τού Ντάμον Έτζ, στούς καινούργιος γιγαντισμός εγκυμονούσε τήν χειρότερη μέχρι σήμερα σήψη
πόφευκτη προσγείωση, πού, νουν, είναι νά τούς παρακολου­ εγκαταλελει μ μένους πίσω λό­ στόν χώρο τού ρόκ, νά πλησιάσουν τήν έκφραση μέ άναζωογονημένο ενδια­
όμως, δέν είναι παρά μιά εκτιμη- θήσουμε από πολύ κοντά. φους τού Όουκλαντ, μιάς πό­ φέρον καί άπό μιά γωνία πού δέν άφηνε άλλα περιθώρια, πέρα άπό τήν συ­
τική αναδίπλωση. Απλοί, σταθε­ λης στήν απέναντι πλευρά τού νειδητή συμμεχόχή ή, άντίθετα, τήν βίαιη άπόρριψη. Οπως, δηλαδή, θά­
ροί χρόνοι, λιγώτερο βρώμικες «Είμαι ο Ντάμον Έτζ», βρυχήθη- Κόλπου τού Σάν Φρανσίσκο, πρεπε πάντοτε νά γίνεται δεκτό - ή καταδικαστέο - τό ρόκ έν ρόλ.
διοχετεύσεις ηλεκτρικής ενέρ­ κε ο ψ ηλός μέ τά μαύρα γυαλιά γνωστής περισσότερο γιά τούς
γειας σέ λιγώτερο φορτωμένες καί τήν άσπρη εργαστηριακή γερασμένους μουσικούς τού Πέρα, όμως, άπό αύτό, αύτοί οί δύσληπτοι, εκκεντρικοί καλλιτέχνες, κίνη­
δομές, συγκρατημένη -μετά με­ ποδιά. Η φωνή του ήταν βαθειά, μπλούζ πού κατοικούν εκεί, σαν δυνάμεις πού θάλεγε κανείς ότι βρίσκονταν σέ λήθαργο επί δύο ολό­
γάλης βίας- ένταση, αλλά καί ένα απότομη καί μακάβρια, σάν παρά γιά οποιοδήποτε μετα- κληρες γενιές τού άμερι.κανικού ρόκ... Δυνάμεις δυσεξέλεγκτες, πού, όσο κι
αριστούργημα - τό «Memory ενός παράφρονα Μπόρις Καρ- ηλεκτρονικό σύνολο τού ρόκ, ο άν προσπαθεί νά πείσει γιά τό άντίθετο, ή λογική δέν μπορεί νά κοντρολά­
Cords Over The Bay», μιά μουντή', λόφ. Έ τζ συμφώνησε νά παραχωρή­ ρει. Ίσως οί Residents νά πασχίζουν, μόνοι, νά άποδείξουν ότι'δέν υποκλί­
απεγνωσμένη, καί συνάμα Ο Έτζ αποτελεί ένα είδος διαθή­ σει μιά συνέντευξη στό New νονται σέ τέτοιες τροχοπέδες, καί ότι έχουν πλάσει τόν κόσμο τους έτσι ώ­
σαφέστατη αναφορά στήν πα- κης στήν ύπαρξη τών Chrome. Musical Express, τήν πρώτη συ­ στε νά χωρά τά πάντα, άκόμη καί τήν έγκεφαλικότητα. Καί θάθελε, ίσως, νά
ληά ψυχεδέλεια, στις απογειώ­ Οι Chrome είναι τόσο ανυποχώ­ νέντευξη πού δίνει ποτέ στή ζωή τούς πιστέψει κανείς, άν δέν είχαν οί ίδιοι φροντίσει νά μάς διαβεβαιώσουν
σεις τών Byrds, στήν θολή αλλά ρητα «υπόγειοι», ώστε ακόμη του. «Ά ν ήσουν απότό Sounds», ότι, θά χωρούσαν πράγματι πολλά στόν κόσμο τους, άν δέν τόν είχε ήδη
ζωντανή ανάμνηση τού χθές. Ρί- καί αυτοί πού τούς έχουν ακού­ πετάει απότομα καί απειλητικά, διεκδικήσει τό Παράλογο...
ζες... σει, αμφιβάλλουν σοβαρά γιά τό «θά σέ παλούκωνα στήν κεραία
Ο δρόμος, βρέθηκε απ’ τούς Ch­ άν υπάρχουν πραγματικά. Οι τής τηλεόρασής μου».
rome χωρίς τήν υποταγή τους Chrome δέν έχουν εμφανιστεί πο­ Ο Έ τζ ξαπλώνει σ’ έναν κανα­
στόν παραμικρό συμβιβασμό. τέ ζωντανά μπροστά σέ ακροα­ π έ, καί εντοπίζει τήν σχέση πού μουσικές επενδύσεις, σχημάτισε στευαν ότι είμασταν εντάξει, νά
Τό «HALF MACHINE LIP τήριο. Δέν έχουν ποτέ φωτογρα- υπάρχει ανάμεσα στούς Chrome τούς Chrome τό 1976. «Μού αρέ­ ξαμολιόμασταν μέσ’ τόν κόσμο
MOVES», τό τρίτο τους ταξίδι, φηθεί, ή παραχωρήσει συνέν­ καί στόν υπόλοιπο κόσμο: σει τό ρόκ», λέει απλά. «Έχει μέ­ καί νά ήσαν όλα μιά χαρά. Ξέχα-
ισορροπούσε ακροβατικά ανά­ τευξη. Οι δίσκοι τους κυκλοφο­ «Υπάρχει η γή, καί ο Δυτικός Κό­ σα του αυτή τήν αρχέγονη ου­ σέ το, φίλε μου! Δέν έχω νά ζητή­
μεσα στό παράλογο τού ξέφρε­ ρούν αμεθόδευτα στήν προσω­ σμος. Καί στόν Δυτικό Κόσμο, σία. Ήθελα νά φτιάξω κάτι πού σω κανενός τήν άδεια. Δέν μέ
νου, ανεξέλεγκτου ήχου, καί πική τους, μάλλον μυστήρια ετι- υπάρχουν ζώνες ψυχαγωγίας νά αποτελεί τήν υποδομή γιά ένα νοιάζει!!»
στήν έντεχνα δουλεμένη -άν καί, κέττα Siren. Έξω από τούς καί ζώνες καλλιτεχνικών παρα­ συγκρότημα μέ λειτουργία

5
ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ
Γιατΐ δέν κάνουν ζωντανές εμφα­ Οι Unrome συμφώνησαν μέ τό Οι κριτικοί υποδέχτηκαν μέ εν­ λούθησαν βρήκαν τό κοινό τού όπού έχουν εμφανιστεί) καί γιά
νίσεις; ζόρι νά συμπεριληφθούν στό θουσιασμό τόν μοναδικό ήχο πάνκ εχθρικό καί τούς συμβατι­ τόν μάντζέρ του Ντέρκ Ντέρ-
Ο Έ τζ σκάει ένα άρρωστο χαμό­ «SUBTERANN EAN MODERN», τού γκρούπ: Τό Χέβι Μέταλ συν­ κούς ρόκερ αδιάφορους. Τό κσεν, μέ τίτλο «Dirk’s Dog». «Μέ
γελο. «Δέν νομίζω ότι είναι ακό­ αν και ήταν φανερό οτι, α π ’ ότι αντιέται μέτόνΤζόν Κέϊτζγιά φαί σκληρό ρόκ πού έπαιζαν ήταν μέ ρωτάς γιατί δέν είμαστε
μη έτοιμοι γιά εμάς». δείχνουν τά λόγια τού Έ τζ, δέν στό εργοστάσιο ελαστικών καί πολύ εξεζητημένο γιά τό κύκλω­ άνθρωποι, γιατί δέν θάξερα νά
Αναρωτιέται κανείς τί εμπνέει τό είχε καμμιά ιδιαίτερη εκτίμηση συζητούν εκεί περί βιολογικών μα τού νιού γουέιβ καί τό κοινό σού π ώ , δέν είμαι παρά ένας
εφιαλτικό όραμα πού εμποτίζει στά τρία άλλα γκρούπ. Οι Chro­ μεταλλάξεων καί προετοιμασμέ­ τού χάρντ ρόκ δέν ήξερε ότι σκύλος, πού ζεί σ ’ ένα κλάμπ,
τά άλμπουμ τών Chrome. «Κινη­ me έκριναν απλώς ότι τό νου πιάνου. υπάρχουν. «Δέν έχουμε υποστή­ όπου πηγαίνουν οι π άνκς, καί οι
ματογραφικές ταινίες, γυναίκες, άλμπουμ θά μπορούσε νά τούς Καταπτοημένοι από τήν αποτυ­ ριξη α π ’ τά μέσα ενημερώσης, χάρντ-ρόκερ... Ένας νέγρος τού
μουσική καί ναρκωτικά», λέει ο βγάλει κάπω ς περισσότερο στό χία τού άλμπουμ, καθώς καί έτσι κανείς ούτε κάν γνωρίζει τί­ ρόκ έν ρόλ; Μάλλον ό χι... Θά-
Ετζ. «Χρησιμοποιούμε ναρκωτι­ προσκήνιο. από τήν φήμη καί θέση κοινωνι­ ποτε γιά μάς», παραπονιέται ο πρεπε νά ανέβω ψηλά γιά νά
κά. Χασίσι καί φαρμακευτικές «Θέλουμε νά επικοινωνήσουμε», κών απόκληρων πού είχαν στό Στίμ. φτάσω σέτόσο χαμηλό σημείο».
ουσίες. Χρησιμοποιούμε ψ υχε­ παραδέχεται. «Δέν είμαστε τίπο­ Μπλούμινγκτον, οι MX-80 Sound Μπουχτισμένοι μέ τό νά προ­ «Ναι, αυτό τά λέει όπως είναι»,
δελικά ναρκωτικά. Έχουμε ψ υ ­ τε αποβλακωμένοι χίπις, γρά­ έφυγαν, καί εγκαταστάθηκαν σπαθούν νά παίξουν μπροστά λέει ο Ρίτς Στίμ.
χεδελικές ρίζες». Διστάζει. «Αυτό φουμε ταινίες γιά νά τις ακούμε στό Σάν Φρανσίσκο, στά τέλη σέ επιτηδευμένους πάνκς καί Εκτός από τούς τέσσερις βασι­
δέν σημαίνει τις ρίζες τού τέλους οι ίδιοι». τού 1978. Πρόσμεναν νά γίνουν διάφορους όμοιούς τους, έγρα­ κούς, η Ralph έχει στό δυναμικό
tow «GO ’S». δεκτοί μέ ανοιχτές αγκάλες από ψ αν ένα τραγούδι γιά τό τοπικό της τρία ακόμη, μή «εντεταγμ έ­
τήν ρόκ κοινότητα τής πόλης. πάνκ κλάμπ The Mabuhay Gar­ να» τυπικά ονόματα. Τόν Βρετα­
Δισκογραφία τών Chrome Αλλά στά δύο χρόνια πού ακο­ dens (ένα από τά λιγοστά μέρη νό Fred Frith -δέν χρειάζεται
Singles THE RESIDENTS
1) «New Age»/«lnformations» (Siren/Beggars Banquet) (1980). Αντί γιά άλλη εισαγωγή, παραθέτουμε τις σημειώ σεις στό πίσω μέρος τού κότητα, τό άλμπουμ.είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, μιά έννοιολογική δια­
2) «INWORLDS» (12"): «In A Dream»/«Danger Zone» (Don't Fall Off the πρώ ιου άλμπουμ τών Residents. "M EET THE RESIDENTS": μόρφωση τής θεωρίας τού Σκότους πού ισχύει σύμφωνα μέ τήν Φθογγολο-
Mountain) (1981) “Oi Residents άρχισαν νά συλλέγουν ένδιαφέρουσες καί άσυνήθιστες μαγνη­ γική Οργάνωση, όπω ς διατυπώθηκε άπό τόν βαβαρό άβαν-γκαρντίστα. Ν.
τοταινίες πριν οχτώ περίπου χρόνια (δηλ. γύρω στό 1966) στήν προσπά- Σενάντα, μέ τόν όποιο oi Residents δούλεψαν ώς γνωστό πριν πέντε περί­
Albums θειά τους νά διευρύνουν τις γνώσεις τους σχετικά μέ τήν καθαυτό φύση τού που χρόνια. Σύμφωνα μέ τήν θεωρία τού Σκότους, τό L.P. δέν μπορεί νά κυ­
1) «ALIEN SOUNDTRACKS» (Siren) (1977) ήχου. Έφθασαν στά χέρια τους ταινίες άπό παντού... Κασέττες άπό στρα­ κλοφορήσει μέχρις ότου οί δημιουργοί του ξεχάσουν έντελώς ότι ύπάρχει.
2) «THE VISITATION» (Siren) (1978) τιώτες στό Βιέτ-Νάρ πού τραγουδούν τραγούδια μέ αύτοσχέδια οργανική Τώρα, στό πλέον παραδοσιακό πνεύμα, oi Residents άναγγέλουν τήν κυ­
3) «HALF MACHINE LIP MOVES» (Siren) (1979) συνοδεία... ’Ηχητικά έφφέ καί συλλογές μέ φωνές πουλιών άπό ξεπουλή­ κλοφορία τού τρίτου τους άλμπουμ "T H E TH IR D R EIC H ' Ν R O LL". Ή δ η , ό’
ματα παληατζήδικων... Καί, ναι, ακόμη καί μερικές παράνομες ταινίες γνω­ κόσμος άναρωτιέται έάν οί Residents ύπονοούν ότι τό ρόκ έν ρόλ έκανε π λύ ­
4) «READ ONLY MEMORY» (Siren) (1979) (Σάοοντρακ τού ομώνυμου φιλμ - στών καλλιτεχνών τής π ό π πού γίνονται πρωτοποριακοί άνάμεσα στις κα­ ση έγκεφάλου στή νεολαία τού κόσμου. Ό ταν ήλθαν άντιμέτωποι μέ αύτή
Παίζει στις 45 στροφές) νονικές ήχογραφήσεις τους, πού άποκτήθηκαν στήν μαύρη άγορά καί βρί­ τήν πιθανή φιλοσοφία, άπάντησαν: «Γουέλ, μπορεί νά είναι άλήθεια, μπο­
5) «RED EXPOSURE» (Siren/Beggars Banquet) (1980) σκονται άσφαλισμένες σέ μιά θυρίδα μιάς τοπικής τράπεζας. ρεί καί όχι, άλλά θέλαμε νά ξεσπάσουμε, νά έκτονωθούμε, καί νά προχωρή­
O i Residents δέν μάζευαν μόνο ταινίες άλλων, άλλά κέρδισαν έπ ίσης μιςιν σουμε».
6) «BLOOD ON THE MOON» (Siren/Don't Fall Off the Mountain) (1981) εύρύτατη (καί μάλλον κακή) φήμη γιά τις άσυνήθιστες τους ήχογραφήσεις,
Συμμετοχές σέ L.P.'s σού καμμιά φορά άναφέρονται στ' άστεία άπό μερικούς σάν ό Ή χ ο ς τού
1) Τρία Κομμάτια («Anti-Fade», «I Left My Heart In San Fransisco», «Met You Σά ν Ματέο. Τό «ύπόγειο» δίκτυο μετέφερε τή φήμη τους πέρα άπ' τούς ώκε- Τό "TH IR D R E IC H 'Ν R O LL" άπαρτίζεται άπό δύο σουίτες, τις "Swastikas
In the Subway») στήν επιλογή «SUBTERRANEAN MODERN» (Ralph) ανούς, μέχρι πού έφτασε τελικά στ' αύτιά τού άγνωστου, τότε, Βρεττανού, On Parade" καί "H itler W as A Vegetarian". Καί oi δύο είναι «ήμι-φθογγικές»
Phil "Snakefinger" Lithman. Πακετάροντας μερικά ρούχα, πέταξε κατ' εύ- άποδόσεις τού ρόκ έν ρόλ τού ΤΟΡ-40 άπ ' τά '6 0 's. «Οί ρίζες μας», λένε οί
(1979) θείαν στό Σάν Ματέο τής Καλιφόρνια, όπου oi Residents είχαν τότε τά Residents».
στούντιο τους, μέ τήν έλπίδα νά μπορέσει νά μελετήσει ταινίες μέ παληά Πιό κάτω, άναγράφονται τά όργανα πού χρησιμοποιήθηκαν στήν ήχογρά-
MX-80 SOUND μουσική γιά «Καζούν» πού φημολογιόταν ότι oi Residents είχαν ήχογραφή-
σει όταν ήσαν στό κολλέγιο, στή Λουιζιάνα. Ό «Σνέϊκφινγκερ» έφερε έπίσης
φιση («άπό τούς Residents», χωρίς πάντοτε, τήν παραμικρή άναφορά στό
ποιοι μπορεί νά είναι, αύτοί οί «Κάτοικοι»..Μέχρι σήμερα, τό μυστικό τής
διάρκεια μιάς άποστολής. Ό φίλος του δέν ήταν άλλος άπό τόν Μυστηριώ­ καί διαγωνισμούς μέ θέμα τήν άνακάλυψή της... Ό λο υς άποτυχημένους φ υ­
Βρισκόμαστε στό πλέον μικροα­ γκρούπ καί οι υπόλοιποι συνέχι­ δη Ν. Senada, ό όποιος είχε άναπτύξει ένα πολύπλοκο μουσικο σύστημα σικά...). Έχουμε, λοιπόν, καί λέμε: Φωνητικά, ντράμς, σοπράνο σαξόφωνο,
στικό διαμέρισμα πού θάμπο- σαν σάν τετραμελές σύνολο. βασισμένο στή φθογγολογία. , άλτο σαξόφωνο, κορνέττα, γαλλικό κόρνο, κλαρινέττο, τρομπόνι, συνθε-
Επί έξη μήνες, ό Σνέϊκφινγκερ, ό Ν. Σενάντα (πού μιλούσε έλάχιστα άγγλι- σάϊζερς, έκκλησιαστικό όργανο, ξυλόφωνο, σωληνωμένο «σνούτερ», ήλε-
ρούσε νά γίνει, τοποθετημένο «Μού άρεσε, απλά, νά παίζω κι­ κό) καί oi Residents έργάστη καν μαζί ήχογραφώντας καί άκούγοντας ταινίες. κτρικό βιολί, πιάνο, όργανο, κιθάρες, «ούτι», μπάσοι σκουπιδο-ντράμς,
ανάμεσα σέ απανωτές σειρές θάρα», λέει ο Αντερσον, εξηγών­ Λίγοι τυχεροί μπόρεσαν ακόμη καί νά πιάσουν αύτοσχέδιες έμφανίοεις τού "stretch globel", κότο, άκκορντεόν, κρεμαστή λάμπα, καί λαστιχόταβλα. Αύ-
ομοιόμορφων, μοντέρνων οικι­ τα ς πόσο συνηθισμένα ξεκίνη­ Μυστηριώδη Ν. Σενάντα καί τού Σνέϊκφινγκερ σέ διάφορα φόλκ καί τζαζ
κλάμπς τού Σάν Φρανσίσκο. Άκόμη καί, ή πιό έττίεικής ύπόθεση πού θά μπορούσε κανείς νά κάνει γιά έ­
στικών μονάδων. Είναι ένα από σαν. «ΗΑδέα ενός γκρούπ, ή μα­ O i Residents ήλθαν σέ διαπραγματεύσεις μέ τόν Hal Halverstadt, ύπεύθυνο να σύνολο πού άφιερώνει τήν πλευρά ένόςτου L.P. γιά νά «έξηγήσει γιατί ό
εκείνα τά απρόσωπα μέρη μέ γική αίσθηση πού κρύβεται πί­ τής W arner Bros Records, μέ άντικείμενο τά δικαιώματα πάνω στις ταινίες Χίτλερ ήταν χορτοφάγος», δέν θά τό άπάλασοε άπό τήν ύποψία ότι, σέ τε­
τών Snakefinger/N. Senada/Residents, άλλά ή έταιρία, χτυπημένη άπό μιά λευταία άνάλυση, δέν στέκει καί τόσο στά καλά του. Ό μω ς, θάταν σάν,νά
τούς γυμνούς άσπρους τοίχους, σω της, πάντα μέ τραβούσε». ξαφνική πτώση στις πω λήσεις τών δίσκων της, άποφάσισε ότι ή άνταπόκρι- μήν ύπολογίζουμε, καί π ά λι, τήν τόσο προσωπική αίσθηση τού χιούμορ'
τά εσώχτιστα ψυγείο «Σάν νά είσαι σέ μιάν αδελφότη­ ση άπ' τή μεριά τού άκροατηρίου ήταν πολύ περιορισμένη καί τήν τελευ­ τους, πού oi Residents δέν παράβλεψαν νά ύπογραμμίσουν μέ μιά άκόμη
ταία στιγμή άπέσυρε τήν ύποστήριξή της. σημείωση στό έξώφυλλο: «Οί Residents καί ή Ralph παραδέχονται άβίαστα
καί αποθήκες, καί τά τετράγω­ τα», αστειεύεται ο Ρίτς Στίμ, c Ό Σνέϊκφινγκερ γύρισε πίσω στήν ’Αγγλία γιά νά γίνει στάρ τού ρόκ έν ρόλ, ότι τά ρίφς, τά λόγια, καί μερικές φορές άκόμη καί οί μουσικές δομές πού
να, χαμηλοτάβανα υπνοδωμά­ ηθοποιός, πεζολόγος τραγουδι­ καί ό Μυστηριώδης Ν. Σενάντα, κάποια μέρα έξαφανίστηκε. Oi Residents βρίσκονται στό "T H E TH IR D R EICH ' Ν R O LL", έκλάπησαν άναίσχυντα άπό
τόλμησαν νά μαντέψουν ότι έχει πιθανότατα πάει στις άρκτικές περιοχές. τις άναμνήσεις τών Residents τού Τορ-40 ραδιόφωνου τών '6 0 's».
τια. Οι φωτογραφίες τών Sex Pi­ στής καί στιχουργός τού Πιστεύει ότι κάποιος μουσικός δεσμός ύπρχει μεταξύ τών Έσκιμώων τού Τούλάχιστον, δέν έκρυβαν τό παιχνίδι τους - άλλά καί δέν πρόσβαλαν κανό­
stols καί τών Clash, καθώς καί οι γκρούπ. «Το ξεχωριστό μας σύμ­ παγωμένου Βορρά. ναν μέ αύτό.
βολο. Κάτι σάντά ''60’s ” . Σάν μιά Ή μουσική σ' αύτό τό άλμπουμ δέν είναι αύτή τού Σνέϊκφινγκερ ή τού Μυ­ Ακολούθησε τό "FIN G ER PR IN C E" πού, καί π ά λι, ήταν μιά έντελώς διαφο­
γκραβούρες τού Γουόρχολ, δέν στηριώδη Ν. Σενάντα. Oi Residents έχουν πάρει τις βασικές ιδέες τής φθογ- ρετική ιστορία. Στήν πρώτη πλευρά, οχτώ μικρά σέ διάρκεια κομμάτια, πιό
καταφέρνουν νά επιδράσουν οικογένεια». Σταματά. « Ό χ ι. γολογικής οργάνωσης, άλλά έχουν έφαρμόσει τις θεωρίες σέ ένα πιό Δυτικό κοντά άπό κάθε άλλη φορά στή φόρμα τού τραγουδιού. Αύτή τή μορφή
πάνω στήν κλειστοφοβική γαλή- Κόψ ε εκείνο γιά τήν οικογένεια. στύλ μουσικής. Ή άπόδοση δέν κρατιέται πάντοτε άκέραιη, άν καί ύπάρ- σύνθεσης, άπλοποιημένη έκ πρώτης όψεως άλλά, στήν ούσία, άκόμη πιό ί-
χουν περισσότερα άπό άρκετά δείγματα άπό αύτό τό καταπληκτικό νέο διοσυγκρασιακή άπ' τή μέχρι τότε δουλειά τους, οί Residents έπρόκειτο νά
νη. Ακούγεται πολύ άρρωστο». μουσικό είδος. τήν χρησιμοποιήσουν καί στό μέλλον, καί ιδιαίτερα στό "BU STER &
Είναι ένα μάλλον περίεργο μέρος Οι σπάνιες εμφανίσεις τών ΜΧ- Τά όργανα π ο ύ χρησιμοποιούνται σ' αυτόν τόν δίσκο έχουν ρυθμιστεί ώστε GLEN/DUCK STAB" πού θά κυκλοφορούσε τήν έπόμενη χρονιά, καθώς καί,
νά προσεγγίζουν άρμονίες τής Δυτικής κουλτούρας καί ή καλλιτεχνική ελευ­ Οπό μορφή «άσκησης στό στύλ», στό "CO M M ERCIAL A LB U M " τού '80.
γιά νά βρει κανείς εκεί τρία από 80 Sound δέν είναι, όπως αποδει- θερία θεωρείται σάν δεδομένη ώς πρός τό δικαίωμα τής ύποκατάστασης
τά τέσσερα μέλη τών MX-80 So­ κνύεται, προσχεδιασμένες. «Δέν τών .φυσιολογικών οργάνων, όπου είναι άναγκαίο. Ή φόρμα τής «συνειδησιακής άλληλουχίας», όπως χαρακτηρίζουν οί ίδιοι
τις πιό έκτεταμένες καί πολύπλοκες δημιουργίες τους, κρατήθηκε γιά τήν
und, ένα γκρούπ πού συνδυάζει αισθανόμαστε ακόμη άνετα στό δεκαπεντάλεπτη σύνθεση "S ix Things to a C yc le ", πού πιάνει ολόκληρη τήν
Σ ' αύτό τό πρώτο άλμπουμ, ή Ralph φέρει μέ ύπερηφάνεια τό λάβαρο πού
τό Χέβι Μέταλτών Aerosmith, τόν θέμα αυτό», λέει ο Αντερσον. προηγουμένως άπορρίφθηκε άπό τήν W arner Bros. Ή Ralph, έπίσης, χρη­
δεύτερη πλευρά τού "FIN G ER PR IN C E". Πρόκειται γιά ένα κομμάτι πού είχε
συλληφθεί άρχικά σάν μπαλλέτο, μέ τήν βασική του μούσικο-κατασκευή
θρυμματισμένο κυνισμό τών Mo­ «Τό νά εμφανιζόμαστε μπροστά ματοδοτεί τό πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ τών Residents "Vileness Fats" γραμμένη τό 1972 καί χρησιμοποιημένη σάν ρυθμικό στοιχείο στήν σκηνική
σέ κόσμο, είναι εδώ γιά μάς κάτι πού πρόκειται νά είναι μιά'μουσική κωμωδία βασισμένη στις ίδιες θεωρίες
thers of Invention στά μέσα τών πού άναπτύσσονται σ' αύτό τό άλμπουμ.
άποδοση τού "N um ber 0 n e " , ένα παληό έννοιολογικό κομμάτι γιά αύτο-
τό ξένο, τό άγνωστο. Στή νέα δε­ αχεδιάζουσα ορχήστρα. Ό .τ ι κι άν έννοούν μέ αύτούς τούς μάλλον όχι καί
’60’s, τά προζαριστά φωνητικά Α κο ύ στε προσεκτικά αύτόν τόν δίσκο. Αφήστε τό πρωτόγνωρα παράξενο τόσο ξεκάθαρους «μούσικολογικοφανείς» όρους, κανείς δέν θά μπορούσε
τού Ζάπα καί τού Μπίφχαρτ καί καετία τού ’80, πιθανότατα νά νά σβήσει μετά άπό ένα-δυό παιξίματα. Σύντομα θά σφυρίζετε καί έσείς
ποτέ νά τούς κατηγορήσει γιά έλλειψη φαντασίας, ή γιά άποτελμάτωση.
τούς χαρούμενους σκοπούς καί θ' άναρωτιέστε μαζί μέ τούς Residents ποιος
τήν οργανική δεξιοτεχνία τού π αίξουμε περισσότερο α π ’ ότι πραγματικά ήταν αύτός ό πάλη ό μ ιλο ς Ν. Σενάντα».
Στά μέσα τού 1978, μιά σειρά άπό φοβερά σκοτεινές διαφημίσεις άρχισαν νά
εμφανίζονται οτά μουσικά έντυπα γιά κάτι πού λεγόταν "E S K IM O ". Υ π ε ύ ­
Τζόν ΜάκΔόχλιν. στά ’70’s, πράγμα πού μάς φαί­ O i Residents σχηματίστηκαν, όπως, λέγεται, στή Λουιζιάνα, Οτά τέλη τής δε­ θυνος γι' αύτές, ήταν κάποιος Homer Flynn, έπικεφαλής γραφίστας τής Cry­
καετίας τού '60. Σήμερα, κατοικούν μόνιμα στό Σάν Φρανσίσκο. Μέ τήν βοή­
Οι MX-80 Sound θεωρούνται σάν νεται σωστό». θεια τού "Snakefinger" - ή Phil Lithman, παληού «άρχηγού» τών C hilli W illi
ptic Corporation, πού - αύτοαττοκαλούσε τήν διαφημιστική του δουλειά
"Pore-No-Graphics". Τότε, τό ίδιο άπροσδόκητα, χάθηκαν άπό προσώπου
ένα αλλόκοτο γκρούπ πού σπά­ «Δέν μάς έχουν αποδεχτεί, εδώ», μέ τόν όποιο έξακολουθούν νά συνεργάζονται μέχρι καί σήμερα - παράγουν γής γύρω στόν Σεπτέμβρη τής ίδιας χρονιάς. Μέχρι τις άρχές τού Νοέμβρη,
μουσική π ο ύ φέρνει τά σημάδια έπιδράσεων τόσο ποικίλων όσο ό Φράνκ
νια παίζει μπροστά σέ κόσμο λέει ο Στίμ. Ζάπα (γιά τόν όποιο καί έγραψαν τό "Santa Dog"), ό Μπίφχαρτ, ό Σάν Ρά, ό
οπότε, πρός γενική κατάπληξη - έκτος άπό μερικούς κυνικούς πού δέν ί­
δρωναν πιά μέ τίποτε - κάνει τήν έμφάνισή της μιά διαφήμιση γιά τό δεύτε­
στό Σάν Φρανσίσκο, ή οπουδή­ Γιά τήν ακρίβεια, οι MX-80 Sound Χάρι Πάτς, καί ή π ό π τού ΤΟΡ-40.
ρο καί μέχρι τότε άκυκλοφόρητο L.P. τών Residents "N O T A V A ILA B LE".
ποτε αλλού. Ένα γκρούπ πού δέν έχουν γίνει δεκτοί ποτέ καί Τό "M EET TH E RESIDENTS" πρωτοκυκλοφόρησε τό 1974, μέ ένα έξώφυλλο
- παρωδία τού "M EET TH E BEATLES". Ο ί ταινίες του ήσαν μονοφωνικά ήχο-
δουλεύει πάνω σέ ένα φοβερό πουθενά. Στό Μπλούμινγκτον, γραφημένες σέ ιδιωτικά μηχανήματα καί ύπέστησαν άκόμη μεγαλύτερη α­ Μυστήριο, ύψηλή αίσθηση τής φάρσας, καί μιά ίσως καί επιτηδευμένη άφέ-
πρόβαλλαν σάν νά ήσαν Αρεια- πώ λεια ήχητικής πιστότητας στά στάδια τής μεταφοράς καί τής εκτύπωσης. λεια περιτριγυρίζουν τούς Residents σάν μύγες γύρω άπ' τόν γλόμπο. Ό
συνάθροισμα αυθεντικού υλι­ Τζέϊ Κλέμ, διαφημιστής τής Ralph Records καί τής Cryptic Corporation, έπι-
Τό 1976 ή Cryptic Corporation άπέκτησε νόμιμα τις ήχογραφήσεις τών Resi­
κού στήν απομόνωση εν.ός σκο­ νοί πού εξώκειλαν στήν ακτή τού dents, καί άρχισε νά δουλεύει πάνω στό πώ ς θά άπέδιδε σ ' αύτές τις αύθεν- σκέφτηκε έκείνες τις ήμέρες τά γραφεία τού New Musical Express γιά νά ά-
τεινού στούντιο γιά πρόβες, αλ­ Μ αϊάμι. «Δέν ακούνε εκεί τίποτε τικές ταινίες τήν ποιότητα τού στούντιο. Χωρίς νά χρησιμοποιηθούν πρό­ ποκαταστήσει μιά έπαγγελματική έπαφή, σάν μεσολαβητής κι έκπρόσω-
σθετες ήχογραφήσεις, μέ μόνη πηγή τήν master-tape, τό άλμπουμ ξελιονΐα- πος, φυσικά, μέ τούς Residents, οί όποιοι, ήταν σχεδόν βέβαιος, βρίσκονταν
λά δέν δίνει στό κοινό ποτέ τήν άλλο έξω από μπλούγκρός», λέει ρίστηκε καί μπήκε άπ ' τήν άρχή στή διαδικασία τής παραγωγής, πού τό έ­ στήν Αγγλία, πιθανώς κάπου κοντά στήν Νότιο-’Ανατολική άκτή. Ή , ίσως,
ευκαιρία νά τό ακούσει. ο Στίμ. «Ο κόσμος δέν είχε τό φερε σ' αύτή τήν αληθινή στερεοφωνική του έκδοση. Ο ί καλλιτέχνες πού κάπου άλλού.
έμφανίζονται σ ' αύτές τις ήχογραφήσεις τό ένέκριναν προσωπικά σάν μιάέ- Ό π ω ς έξήγησε ό Κλέμ, ή διαδικασία τής δημιουργίας τού "ESKIM O " κράτη­
' Ο πω ς όμως εξηγούν οι ίδιοι, τό- παραμικρό ενδιαφέρον γιά τό ξουσιοδοτημένη κυκλοφορία τού αύθεντικού Ι.Ρ. σε περισσότερο άπό δύο χρόνια καί καταπόνησε, κυριολεκτικά τούς Resi­
ποτε απολύτως τό ιταράξενο δέν πάνκ ή γιά τό νιού γουέιβ». «Αυ­ dents μέ τά προβλήματα πού παρουσίασε. Ένα άπό αύτά ήταν ότι, ή ζωή
Ο ί παραπάνω πληροφορίες είναι παρμένες, καί π ά λι, άπό τό έξώφυλλο τής τών Έσκιμώων, π ο ύ τό έργο άπεικονίζει σέ μιά σχεδόν ντοκουμενταρίστικη
υπάρχει πραγματικά μ έτά μέλη τά , ούτε κάν τούς άγγιξαν έστω καινούργιας (1977) έκδοσης τού "M EET TH E RESIDENTS", ένός έξοιφρενικού μορφή, είναι ύπερβολικά βαρετή.
τού γκρούπ. Δουλεύουν όλοι σέ καί επιφανειακά, στις μεσο- καί, κατά κανόνα, ένδιαφέροντος συνονθυλεύματος άπ ' όλα όσα οί ίδιοι οί Ένας όμως π ιό σοβαρός παράγοντας στήν ξαφνική τους έξαφάνιση μιά μέ­
Residents διαβεβαιώνουν ότι τούς ένδιαφέρουν σάν φόρμες μουσικής, ή καί ρα πριν τήν ήμερομηνία πού τούς περίμεναν νά παραδώσουν γιά έκτύπω-
συνηθισμένες, κοινότυπες δου­ δυτικές πολιτείες», λέει ο Αντερ- μούσικολογικής άναζήτησης. Πολλά θά μπορούσε νά πει κανείς άκούγον- ση τις ταινίες μέ τό ύλικό τού "E S K IM O ", ήταν τό ότι δέν ήσαν εύχαριστημέ-
λειές, έτσι ώστε νά μπορούν νά σον. «Ούτε κάν σάν εχθρικό φαι­ τάςτους, καί κάθε άμφιβολία ή άντίρρηση ήταν σίγουρα μέσα στό πρόγραμ­ νοι μέ τις «μάρκετινγκ» τεχνικές πού χρησιμοποιούσε τό διαφημιστικό τους
νόμενο, πού νά τό πολέμησαν μα. Δύο μόνον πράγματα δέν μπορούσαν έπ ' ούδενί νά άμφισβητηθούν. Ή τμήμα. Έκριναν ότι τούς προωθούσαν πιό γρήγορα άπ ' ότι έπ ρ επε, θέτον­
κατευθύνουν τό παίξιμό τους μουσική τους κατάρτιση, συνδυασμένη μέ μιάν άπόλυτη συνείδηση τού τί έ- τας έτσι σέ κίνδυνο τήν άνωνυμία πού θεωρούν σάν ζωτική γιά τήν δημιουρ­
ακριβώς όπως αυτοί θέλουν. Νόμισαν, λοιπόν ότι είμασταν πιδιώκανε νά κάνουνε, καί τό έκδηλο χιούμορ τους πού σχεδόν ποτέ δέν τό γική τους έξελικτική πορεία. «Ή σαν άκόμη έγκάρδιοι, λίγο πριν έξαφανι-
Οι MX-80 Sound σχηματίστηκαν απλώς αλλόκοτοι». άποχωρίστηκαν. στούν», λέει ό Κλέμ, «άν καί φρόντιζαν νά ύποδηλώνουν τήν δυσαρέσκειά
Τό δεύτερο δείγμα τού μέχρι πού μπορούσε νά φτάσει ή φαντασία - άν όχι τους άφήνοντας, σέ διάφορες εύκαιρίες, κουτιά άπό φρέσκα ψάρια στήν ρε-
στό Μπλούμινγκτον τής Ιντιάνα Οι MX-80 Sound θάπρεπε νά τά τό θράσος - τών Residents, ήλθε μέ τήν μορφή ένός, όχι δεύτερου, ά λλά:.. σεπσιόν τής Cryptic Corporation».
πριν έξη χρόνια. Μέχρι τά μέσα καταφέρουν. Είχαν, μάλιστα, τρίτου άλμπουμ! Αλλά, άς δούμε καλύτερα τί έχουν νά πούν όί ίδιοι, στό έ­ Εκτός άπό διάφορες έπαγγελματικές έπαφ ές μέ άντικειμενικό σκοπό τό
ξώφυλλο, καί π ά λι, τού άλμπουμ, πού, αύτή τή φορά, φέρει τόν τό λιγώτε- κλείσιμο συμφωνίας γιά τήν έκτύπωση καί τήν διανομή τών δίσκων τών Re­
τού 1979, απαρτίζονταν από καί μιά μεγάλη ευκαιρία. Κατά ρο ύποπτο τίτλο. "TH E TH IR D R EICH ' Ν R O LL". sidents στή χώρα - πού συνεπάγεται συνομιλίες μέ διάφορες δισκογραφικές
το ύς: Rich Stim, ρυθμική κιθάρα, κάποιο τρόπο. Τό 1977, έστειλαν «ΓΙΑΤΙ Ο Ι RESIDENTS Μ ΙΣΟ ΥΝ Τ Ο Υ Σ BEATLES'» εταιρίες - ό άλλος λόγος τής έπίσκεψης τού Τζέϊ Κλέμ στή Βρεττανία ήταν νά
«Αύτή ήταν πριν δύο περίπου χρόνια μιά δημοφιλέστατη έρώτηση, όταν ή πάρει πίσω τις ταινίες τού "E S K IM O ", πού βρίσκονταν στήν Κατοχή τού
σαξόφωνο, φωνητικά· Bruce An­ στούς υπεύθυνους τής Island, Ralph Records κυκλοφόρησε τό πρώτο άλμπουμ τών Residents "M EET TH E Κρίς Κάτλερ, παληού μέλους τών Henry Cow καί στενού φίλου καί συνεργά­
derson, λήντ καί ρυθμική κιθάρα· στήν Αγγλία, μιά ταινία μέ δοκι­ RESIDENTS". Δέν ήσαν λίγοι έκείνοι πού κάθε άλλο παρά έκτίμησαν τό ότι τη τών Residents.
μαστικές ηχογραφήσεις τους, είδαν τούς Μπητλοθεούς τους μέ σκυλόδοντα καί άλλοίθωρα μάτια - γιά νά Ο Κλέμ πού ήταν στό ίδιο σχολείο μέ τούς Residents στό Σρέβενπορτ τής
Dale Sophiea, μπάσο· Dave μήν άναφέρουμε τήν άλλοπρόσαλλη μή - μουσική. Ό μ ω ς, σέ τελευταία ά­ Λουιζιάνα, έξήγησε τόν λόγο τής έπικείμενης, τότε κυκλοφορίας τού "N O T
Mahoney, ντράμς· καί Jeff Armo­ καί εκείνοι τις κυκλοφόρησαν, νάλυση, αύτό δέν έγινε παρά πριν δύο χρόνια. AV AILABLE". «Παραβίασαν τήν συμφωνία μέ τό νά μήν παραδώσουν τό "Ε-
ur, ντράμς. Τέλη τής ίδιας χρο­ στήν Ευρώπη, σάν κανονικό Υπήρξε μετά τό δεύτερο άλμπουμ. Δημιουργημένο μέσα σέ άπόλυτη μυστι- SKIM O ", έτσι λοιπόν κυκλοφορούμε κι έμείς τό " Ν 0 Τ A V A ILA B LE". Γιατί,

νιάς, ο Ά ρμουρ έφυγε απ’ τό άλμπουμ, τό «HARD ATTACK».

6
ΨΥΧΕΔΕΛΙΑ
συστάσεις- μέ δύο θαυμάσιες θηκαν νά δώσουν συνέντευξη. καί 2 plus 2, μαζί μέ πολλούς άλ­ ύστατος σταθμός πάνω στό πος αυτοκτονίας. Δέν υπάρχει
δουλειές του, τά L .P ’.S «GRAVI­ Τούς ξέρετε όμως, αυτούς τούς λους, σπρώχνουν στά άκρα αυ­ Αμερικανικό έδαφος», είπε ο άλλο μέρος νά π ά ς στήν Αμερι­
TY» καί « S P E E C H LE S S » , τούς ανθρώπους τού μυστηρίου. τό πού θεωρείται, σήμερα, Μου­ Ντάμον Έ τ ζ . «Άνθρωποι πού κή. Ά ν δεν μπορέσεις νά βρεις
Renaldo and the Load γιά τούς σική. δέν κολλάνε πουθενά αλλού, έρ­ σημεία καλλιτεχνικής εποχής
οποίους λυπούμαστε, δεν έχουτ Ό λ ο ι τους, θά συνεχίσουν, μέ­ «Έρχονται α π ’ τά γκαράζ», χονται εδώ. Γι’ αυτό η γέφυρα στό Σάν Φρανσίσκο... πηδάς στό
με στοιχεία, πέρα από τόν τίτλο νοντας σταθεροί στις θέσεις λέει ο Πίτερ Πρίνσιπλ τών Tuxe- έχει τέτοια προτίμηση σάν τό­ ποτάμι».
τού ψυχασθενικού τους άλμ­ τους. Έλλειψ η τοπικών ακροα­ domoon. Καί μπορεί κανείς νά
π ουμ: «SONES FO R SWINGING τήριων, έλλειψη κάλυψης α π ’ φανταστεί στρατιές από αντάρ­ Δισκογραφία τών MX-80 Sound
LARVAE» καί τούς Ελβετούς τά μέσα ενημέρωσης, έλλειψη τες μουσικούς καί διανοούμε­
αβαν-γκαρντί στις Yello, μέ δύο υποστήριξης α π ’ τή μεριά τών νους, οπλισμένους μέ συνθεσάϊ- Singles
L .P ’.S τά «SOLID P LEA SU R E» μεγάλων δισκογραφικών εται­ ζερς, κιθάρες καί 16κάναλο ηχο- 1) «Ο Type (Parts 1 & 2)» (Ralph) (1980) (Σάοοντρακ τού ομώνυμου φιλμ)
Albums
καί «CHARO Q UE SI». Γι’ αυτούς ριών, δέν πρόκειται νά σταματή­ γραφικό υλικό, νά σπέρνουν τόν
1) «HARD ATTACK» (Island) (1977)
τούς τελευταίους, αρκεί ίσως νά σουν τήν αβάν-γκάρντ. Ή δ η, δε­ απόλυτο όλεθρο στό συντηρητι­ 2) «OUT O F THE TUNNEL» (Ralph) (1980)
πούμε ότι αρκούν καί μόνοι τους κάδες πειραματικά σύνολα ακο­ κό ρόκ-εν ρόλ. 3) «CROWD CONTROL» (RALPH) (1981)
γιά νά βάλουν τήν Ελβετία στόν λουθούν τήν εμπροσθοφυλακή Αλλά γιατί τό Σάν Φραντζίσκο Συμμετοχές σέ L.P.'s
χάρτη των χωρών πού έχουν, τής τετράδας τών Residents / Ch­ τράβηξε ένα τέτοιο παράξενο 1) Τρία Κομμάτια («Lady In Pain», «I Left My Heart In San Francisco», «Posses­
κάποτε, δώσει κάτι σημαντικό rome / ΜΧ-80 Sound / Tuxedo- συνοθύλευμα από ρόκ σύνολα; sed») στήν επιλογή «SUBTERRANEAN MODERN» (Ralph) (1979).
στόν βωμό τής εξέλιξης τού moon. Γκρούπ μέ βάση τό Μπέϊ «Αυτό πού- αυτή η πόλη αντι­
σύγχρονου. Οι Residents αρνή- Έ ϊρ ια όπω ς οι Voice Farm, Units προσωπεύει γιά μένα, είναι ο
TUXEDOMOON
κάτι έπ ρεπε νά κάνουμε για να εί,ασφαλησουμε τήν μελλοντική Βιωσιμότη­ Κλέμ. «Οί Μ ποέμ στά '50, οί χίπ ις στά '60. Τό Σά ν Φρανσίσκο τραβάει ένα εί­
τα τής εταιρίας μας». δος άνορθόδοξων άνθρώπων».
Μιλώντας γιά τήν διόλου εύκαταφρόνητη ποσότητα προσπάθειας πού ξο­ «Τρελλούς», πετάγεται ό Φόξ, ένας κοντός, άδύνατος διοπτροφόρος πού Η μουσική τών Tuxedomoon ηχεί άφησαν σέ χλωρό κλαρί επί χρό­
δεύτηκε γιά τήν διαφήμιση τού "E S K IM O ", 6 Κλέμ τόνισε ότι ή τέχνη καί ή μοιάζει σάν νάχει ξεφύγει άπό κάποιο σκοτεινό έργαστήρι έρευνών γιά Τή
διασκέδαση είναι τά πιό σημαντικά πράγματα στή ζωή .τών Residents, καί ή θεραπεία τού καρκίνου. στήν Ευρώπη, περισσότερο απ ’ νια ολόκληρα νά τραβήξουμε
αφοσίωσή τους σ' αύτά άποβαίνει συχνά σέ βάρος τών έπαγγελματικών «Παράξενους, άλλοπρόσαλλους τύπους», λέει γελώντας ό Κλέμ. «Τό Σάν ότι στήν ίδια της τήν βάση, εδώ τήν μοναστική μας πορεία, μέχρι
τους έκτιμήσεων. Φρανσίσκο είναι ή παγκόσμια πρωτεύουσα τών άλλοπρόσαλλων».
Ενα μυστήριο περιστατικό συνέβη κατά τή διάρκεια τής έκτύπωσης τού «Οί Νότιες Πολιτείες, στά τέλη τής δεκαετίας τού '60, δέν ήσαν ένα μέρος
καί τρία ή τέσσερα χρόνια, αρχι­ π ού, όλοι οι άλλοι, διαλύθηκαν
"N O T A V A ILA B LE", πο ύ είχε σάν άποτέλεσμα οί μισές άπ ' τις άρχικές παρ­ καί τόσο εύχάριστο γιά κάποιον ΐτ.ού είχε μιά κάποια άνορθόδοξη άποψη κά μέσα από μερικά δυσεύρετα όλοι τους».
τίδες νά καταστραφούν σάν άκατάλληλες. «Αύτό θά μπορούσε νά οφείλεται γιά τήν ζωή», παρατηρεί ό Φόξ. «Δέν βρίσκω λοιπόν καί τόσο παράξενο τό σΐνγκλς καί L .P .’s κυκλοφορημέ­
σέ κάποια ζημιά τών Residents», συλλογίζεται μεγαλόφωνα ό Κλέμ, κατα­ ότι οί Residents δέν είδαν τήν ώρα νά φύγουν άπ' τό Νότο».
Αφού διευρύνθηκαν σέ κουαρτέ­
βάλλοντας φανερή προσπάθεια νά φανεί άπονήρευτος. Τό "SU BTERRAN EAN M O D ER N " περιλαμβάνει τρία κομμάτια άπό καθένα να στήν προσωπική τους ετικέτ- το μέ τήν είσοδο στό γκρούπ τού
Στις αρχές Νοεμβρίου τού 7 8 , πάντα, τά πράγματα παίρνουν μιά μελοδρα­ άπ ' τά τέσσερα σύνολα μέ τήν έξαίρεση τών Residents πού σάν «οικοδεσπό­ τα , καί, πιό πρόσφατα, μέσα κιθαρίστα, ηλεκτρονικού περκα-
ματική τροπή. Μιά πρές κόνφερανς συγκαλέστηκε στό Αονδίνο τήν Η μ έρ α τες», έχουν τέσσερα. Ό λ ο τό ύλικό τού άλμπουμ ήχογραφήθηκε ειδικά γι'
τής Χαλοουίν (31 "Οκτωβρίου), γιά νά άναγγελθεί ή έπικείμενη κυκλοφορία αύτό. Τό πλέον έπίμαχο χαρακτηριστικό τού L.P ., είναι ή σχεδόν ύποχρεωτι- από τήν συνεργασία τους μέ τήν σιονίστα καί μπασίστα Peter
τού "B U STER & G LE N ", μιάς δουλειάς πού κανείς δέν είχε τήν παραμικρή ι­ κή «έκτέλεση» τού " I Left My Heart In San Francisco", ένός άνιαρού καί μάλ­ Ralph Records τού Σάν Φρανσί- Principle (ο οποίος προσχώρησε
δέα γιά τό τί θά μπορούσε νά είναι, καί, κυρίως γιά νά γίνει παρουσία μαρ­ λον άηδιαστικού τραγουδιού πού έκανε πασίγνωστο ό Τόνι Μ πένετ, άπό ό­
τύρων ή παράδοση τών ταινιών τού "E S K IM O ", άπό τήν "Εθνική "Εταιρία λα τά γκρούπ. Κανένα, μέ τήν έξαίρεση τών Residents, δέν έδειξε προθυμία σκο. στά τέλη τού 1978 μαζί μέ τόν
θυρίδων Ασφαλών Καταθέσεων π ο ύ βρίσκονταν θαμμένες, άπό τότε πού νά τό ήχογραφήσει. Καί άντέδρασαν άνάλογα. Οί Chrome πέταξαν μέ σαρ­ Πρόκειται γιά έναν ιδιόμορφο κιθαρίστα Michael Belter, πού
τις είχε καταθέσει έκεί ό Κρίς Κάτλερ, λίγους μήνες νωρίτερα. κασμό μιά μικρότερη άπό ένα λεπτό δέσμη «λευκού θορύβου», σάν τήν δική
τους «άπόδοση». Ο ί Tuxedomoon ήχογράφησαν μιά διάρκειας ένός λεπτού
συνδυασμό ηλεκτρονικών κίμ- έχει πλέον φύγει από τό γκρούπ)
Αύτό ήταν τό άποτέλεσμα τής ξαφνικής έπανεμφάνισης τών Residents, στήν συνομιλία άνάμεσα σ' έναν άνεργο διαβάτη, πού προσπαθούσε νά πείσει ό­ πορντς, βιολιών, σαξόφωνων, καί τού Κινεζο-Αμερικάνου ηθο­
βάση τους, στά λιόλουστα δασύλλια τού Σάν Ματέο. Ο ί μικροδιαφορές εί­ τι διαθέτει αύτά π ο ύ χρειάζονται γιά νά πάρει έπίδομα άνεργίας, καί σέ έναν μπάσου, ρυθμο-κουτιού καί, ποιού, τραγουδιστή καί συμβο­
χαν ξεπεραστεί. Οί Residents είχαν άναθεωρήσει τις άπόψεις τους γιά τό "Ε- γραφειοκράτη τού Ταμείου "Ανεργίας, ένώ ή μελωδία τού " I Left M y Heart In
SKIM O ". "Η αύτοπροστατευτική απομόνωσή, τους είχε γίνει λίγο-πολύ ένα San Francisco" άκούγεται στό βάθος παιγμένη άπό μιάν άρμόνικα. Ο ί ΜΧ- κάπου-κάπου, κιθάρας, πού κα­ λιστή Winston Tong, οι Tuxedo­
είδος φυλακής, πού τούς είχε άποστερήσει τήν άπαράίτητη ισορροπία άνά- 80 Sound έγραψαν τό κομμάτι, ο αν ίνστρουμένταλ, δίνοντάςτου μιά δυναμι­ λύπτει ένα ευρύ φάσμα από moon έπαιξαν παντού στήν πό­
μεσα.στήν δημιουργικότητα καί στήν πραγματικότητα. κή χεβι-μεταλλική ώθηση. «Δέν είναι καί τόσο σπουδαίο τραγούδι», λέει ό
Φόξ. «Καί ποιος θάθελε νά παίξει κάτι πού δέν θεωρεί καλό; Ηταν ένα είδος στύλ καί διαθέσεις. Μιά γκάμα λη, -καφετέριες, πατάρια,
Παρ' όλ' αύτα, οί Residents διατηρούσαν πάντα τήν παληά περιφρόνηση δομών πού προβάλλουν νά
τους γιά τήν π ό π κουλτούρα καί γ ιά ό,τιδήποτε είχε σχέση μέ χρήματα. Ή
πρόκλησης. Ό μοις, είναι τό έπίσημο τραγούδι τού Σάν Φρανσίσκο. "Επικυ­ πάρτις- εκτός από τά ρόκ
ρωμένο άπ ' τήν ίδια τήν πόλη. Δέν είχαμε λοιπόν άλλη έπιλογή».
μόνη τόυς ύποχώρηση σέ μιάν άπόπειρα «συνδιαλλαγής μέ τόν πραγματικό έχουν περισσότερα, ίσως, κοινά κλάμπς, μέχρι πού η οικονομική
'•Ούσμο μέ π ιό εύθείς τρόπους», ήταν τό κλείσιμο διάφορων πιθανών τουρνέ σημεία μέ κλασσικά περάσματα, ανάγκη τούς ανάγκασε νά κά­
- πού δέν πραγματοποιήθηκαν ποτέ.
Μίά τελική έρώτηση πού θά ήταν καλό νά κάνει κανείς στον Τζέϊ Κλέμ, είναι Τότε περίπου, άν όχι λίγο νωρίτερα, ήλθε τό πρώτο προσωπικό L.P. - μέ τήν τήν Phantomband τού Πόπι Νόγ- νουν εμφανίσεις σέ μέρη σάν τό
τό άν οί Residents σπάνε πλάκα, έχοντας συγχρόνως ύπ ' όψη τους ότι μπο­ βοήθεια τών Residents, φυσικά - τού Σνέϊκφινγκερ. Είχε τίτλο "C H EW IN G
H IDES TH E S O U N D ", καί βασιζόταν έξ ολοκλήρου (σχεδόν) στήν μοντέρνα -
κουντ, καί τήν τζάζ, καθώς καί Deaf Club (ένα αξιόπιστο κλάμπ
ρεί καί νά τούς φέρει χρήμα. «Οί Residents δέν άσχολούνται μέ οικονομικά
ζητήματα», άπάντησε. «"Ομως», πρόσθεσε μετά άπό μερικά δευτερόλεπτα καί ήδη ξεπερασμένη - άποψη πού θέλει τά συνθεσάϊζερς ύπηρέτες τής ύπό μερικές σποραδικές καί μάλλον γιά κουφούς, όπου τά ποτά
σιωπής, «δέν συμβαίνει τό ίδιο καί μέ έμένα... Τούλάχιστον όχι πάντα». στενή έννοια π ό π θεματικής. Μιά χρυσή μετριότητα, ένα σταθερό έπίπεδο καλοδιάθετες νύξεις σέ μιά πρέπει νά παραγγέλονται μέ
Σχεδόν ταύτόχρονα μέ τό "BU STER & G LE N " (στή δεύτερη όψη τού όποιου έκτέλεσης π ο ύ εξασφάλιζε τις δάφνες τής «καλής προσπάθειας», καί πολύ
βρισκόταν ολόκληρο τό Ε.Ρ. "D U C K STA B ", π ο ύ είχε κυκλοφορήσει νωρίτε­ λίγες έξάρσεις φαντασίας πού νά δικαιώνουν, άν όχι τ' όνομα τού Σνέϊκφιν-, προσωπική άποψη «σοβαρής νοήματα. Υπάρχουν ζωντανές
ρα μέσ' τήν ίδια χρονιά), βγήκε στήν άγορά, έπιτέλους, καί τό "N O T AVAI­ γκερ, τούλάχιστον τό γεγονός τής πολύχρονης συνεργασίας του μέ τούς Re­ ελαφριάς μουσικής» (προσέξτε, ηχογραφήσεις τών Tuxedomon
LABLE". Δέν είναι εύκολο ούτε σκόπιμο νά περιγράψει κανείς τά τέσσερα sidents.
μέρη αύτής τής τόσο ολοκληρωμένης δουλειάς. Θ ά ήταν, ίσως, αρκετή ή Τίπ οτε σχεδόν δέν προετοίμαζε σ', αύτό γιά τήν έκρηξη εύρηματικότητας γιά παράδειγμα, τήν σινεμα­ από τό πέρασμά τους από εκεί,
παρατήρηση ότι, αύτό τό ήχογραφημένο πριν τέσσερα ολόκληρα χρόνια πού μεταμόρφωνε τό δεύτερό του L.P. "G R EEN ER POSTURES" σ ' ένα άπό σκόπ απόδοση τού «Holiday For στό λάιβ-άλμπουμ «CAN YOU
(τό 1974) έργο, έφερνε τά σημάδια τής πιό προχωρημένης μουσικής σύλλη­ τά πλέον άνανεωτικά τών άρχών τής νέας δεκαετίας. Στό πρόβλημα τού
ποιες δυνατές μορφές μπορεί νά πάρει ή ρόκ σύνθεση χωρίς νά αλλάξει τά
Strings», πού κλείνει τό «DESI­ H EA R M E? (MUSIC FROM TH E
ψης πού είχαν κατορθώσει μέχρι τότε νά άγγίξουν οί Residents. Καί, καλό θά
ήταν νά τό σημειώσει κανείς, τις πιό συμβιβασμένης - άλλά σέ καμμιά περί­ συστατικά της, ό Σνέϊκφινγκερ είχε μιά σειρά δυναμικές απαντήσεις πού R E»). D EA F CLUB)», όπου συμμετέ­
πτωση καί συμβατικής - μέ τις γενικώτερες (ύπό εύρεία, εύρύτατη έννοια) περνούσαν άπ' τήν άποδιοργάνωση τού ήχου, γιά νά καταλήξουν στήν ά-
ναδη’μιουργία, άπ' τούς ίδιους πυρήνες έντασης άλλά μέ διαφορετικές δομι­
Ά ν υπάρχει ένας κοινός συντελε­ χουν επίσης οι Dead Kennedys,
άντιλήψεως περί «σύγχρονης σύνθεσης». Γιά κάποιον πού θά ήθελε νά έχει
στήν δισκοθήκη του ένα μόνον όχι τόσο άντιπροσωπευτικό, όσο άξιοπρό- κές φορτίσεις, μιάς «άλλης» άποψης, ρυθμικής, ήλεκτρικής, καί ταυτόχρονα στής στή μουσική τους, είναι τό Pink Section, Offs, Mutants, κ.ά.
σεχτο καί ξεχωριστό δείγμα τις δουλειάς τών Residents, τό "N O T AVAILA­ άνοιχτής σέ νέες προτάσεις. διάχυτο κλίμα μυστήριου καί K .G .B .). Αργότερα πρόσθεσαν
BLE" ίσως νά άποτελεί τήν ιδανική πρόταση. Ή προσφορά τών Residents μέσα στή δεκαετία τού '80, συνοψίζεται γιά τήν
Ό μόνος λόγος πού δέν κερδίζει αύτή τήν διάκριση τό κατά πολύ πιό προ­ ώρα μέ δύο L .P .'s . Τό "TH E RESIDENTS COM M ERCIAL A LB U M ", μιά μάλ­ ανησυχίας, παράξενα συγγενικό στό δυναμικό τους τόν κινημα­
χωρημένο καί συγκλονιστικό "ESKIM O " - πού είδε τελικά τό φώς τής ήμέ- λον τραβηγμένη ύπόθεση όπου, τά 40(!) κομμάτια, δέν έχουν νά προσθέ­ στήν ατμόσφαιρα τών film noir τογραφιστή Bruce Gedulgig,
ρας στά μέσα, περίπου, τού 1979 - είναι έπειδή, ακριβώς, προχωρεί π ο λύ ... σουν άπολύτως τίποτε στό λεξικό τού γκρούπ, πέρα άπό τήν - καί πάλι ξα­
Πέρα άπ' τό ύποθετικό σημείο άν όχι άνοχής, σίγουρα πιθανής κατανόη­ ναδοκιμασμένη - καινοτομία ότι διαρκούν όλα άκριβώς ένα λεπτό! Ό κό­ τής δεκαετίας τού ’40. Είναι ένα ακολουθώντας τό ενδιαφέρον
σης, έστω καί σέ γενικές γραμμές, τής μουσικής του ψυχολογίας. Καί, πολύ σμος νά χαλάσει, ή σύνθεση σταματά πάντοτε σ' αύτό άκριβώς τό χρονικό από τά πλέον ιδιοσυγκρασιακά τους σ’ αυτό πού αποκαλούν
λιγώτερο, τής νοηματικής σύνδεσης μέ τό ριζοσπαστικά καινούργιο άντικεί- μ πα ρά ζ χωρίς πολλές φορές νά ολοκληρώσει τήν θεματική της γραμμή.
μενό του, πού είναι, όπω ς άναφέρεται στό έξώφυλλο, «μιά προσπάθεια α­ (Ό μ ω ς, αύτό είναι μάλλον σπάνιο. Ο ί Residents είναι ύπερβολικά εύφυείς
οράματα πού θά μπορούσε κα­ «live movies» (ζωντανές ταινίες),
νάπλασης, όχι μόνο τής τελετουργικής μουσικής τών "Εσκιμώων, άλλά έπί- ώστε νά μήν πετυχαίνουν σχεδόν πάντα ένα νορμάλ κλείσιμο). Φυσικά, κα­ νείς νά συλλάβει στόν κόσμο τού έναν μικτών μέσων συνδυασμό
σης ένός ζωντανού γενικού πλαίσιου γιά τήν ύπαρξή της, μέ τή μορφή "ιστο­ λύτερα νά μήν δώσει κανείς βάση στόν τίτλο τού άλμπουμ. ρόκ, ένας προσεχτικά λυγισμέ- μουσικής, μιμικής καί φιλμ.
ριών τών Εσκιμώων». Τέλος, τό «MARK OF THE MOLE» τό «Σημάδι τού Τυφλοπόντικα». Τό πιό
Δύσκολο νά πει κανείς άν τό πέτυχαν ή όχι. Φυσικά, ή μουσική τού άλ­ τ ρ ο μ α χ τ ι κ ό άλμπουμ πού τόλμησαν νά κυκλοφορήσουν ποτέ, όχι νος δρόμος ανάμεσα στούς π ό­ «Προσπαθούμε νά επωφελη­
μπουμ, είναι κάτι πού διαχωρίζεται έντελώς άπ ' ό,τιδήποτε είχε κάνει ώς τό­ μόνο οί Residents, άλλά καί οποιοσδήποτε μπορεί νά θεωρηθεί μέόποια- λους τής προσωπικής καί τής θούμε από αυτά πού άλλοι ήδη
τε τήν έμφανισή του στ' αύλάκια οποιοσδήποτε δίσκου. "Αν αύτό δέν άρκεί, δήποτε μέτρα κρίσης σάν πρωτοποριακός μουσικός. Γιατί, άπ’ τό βάθος
ίσως ή άξια τού "ESKIM O " νά έπιβεβαιωθεί άπό τό ίδιο τό πολύ ύψηλό έπί- πολιτιστικής ιστορίας. Αυθεντι­ κάνουν, καί νά τά συνδέσουμε μέ
τής πιό σκοτεινής καί άνεξιχνίαστης άνορθοδοξίας, πού θά μπορούσαμε
πεδο τών συλλήψεων καί τών άναπτύξεών του. Ό άτμοσφαιρικός του χα­ ίσως νά πούμε ότι είναι τυπι κή τών Residents άν δέν περιβαλόταν αύτή τή κά, μοναδικά, καί καινούργια, Ο,τιδήποτε κάνουμε εμείς, έτσι
ρακτήρας, πού είναι καταφανέστατα τό κύριο μέλημα τών Residents, λει­
τουργεί άψογα - άν καί δέν φτάνει στό σημείο νά κάνει άπαραίτητο έναν «ζε­
φορά άπό τέτοια σιγουριά καί τέτοια ηχητική καί ήχογράφική σαφή­ αλλά καί, κατά κάποιο τρόπο, ώστε, όταν φτάσει η στιγμή νά
στό ρουχισμό ή μιά κουβέρτα», όπως προτείνουν οί ίδιοι. Εκτός άπ' τούς νεια, άναδύονται οί πιό έφιαλτικές καί άπεγνωσμένες (;) κ ο ι ν ω ν ι κ έ ς έξω απ ’ τή χρονική ροή: Τά κομ­ συνεργαστούν μαζί μας, νά μήν
Residents, παίρνουν επ ίσης μέρος στήν ήχογράφιση, ό Σνέϊκφινγκερ, ό Κρίς π α ρ α τ η ρ ή σ ε ι ς κ α ί κ α τ α γ γ ε λ ί ε ς πού βάζει ό νούς. Καί οί
Κάτλερ - στά κρουστά - καί ό Ντόν Πρέστον - στά συνθεσάιζερ..Θάπρεπε έ- Residents, δέν κάνουν έδώ δημαγωγικό έλιτισμό. μάτια τών Tuxedomoon, μοιά­ χρειάζεται νά ακολουθήσουν
πίσης νά άναφερθεί ότι ή ήχογράφιση τού "ES K IM O " πραγματοποιήθηκε "Απλά, κατάφεραν νά παραμείνουν τό πλέον άπρόβλεπτο καί αινιγματι­ ζουν νά έχουν υπάρξει παντοτι­ διάφορες κατευθύνσεις πού θά
στό διάστημα άνάμεσα στόν "Απρίλιο τού 1976 καί στόν Μάιο τού 1979. Δέν κό σύνολο τής έποχής μας. Καί, σίγουρα, ένα άπό τά πιό ενδιαφέροντα νά. πρέπει νά τούς δίνουμε», λέει ο
ισχυρίζεται βέβαια κανείς ότι, σ' όλο αύτό τό διάστημα δούλευαν καθημερι­ καί συναρπαστικά.
νά. Ό μ ω ς, τρία χρόνια, δείχνουν όσο νάναι μιά ύπευθυνότητα καί μιά φρον­ Σχηματίστηκαν τό 1977 όταν ο Πίτερ. «Μερικές φορές τό σύστη­
τίδα όχι καί τόσο συνηθισμένες. "Αλλωστε, τό τελικό προϊόν., είναι πράγματι
Δ ισ κογρ αφ ία τ ώ ν Residents
κιμπορντίστας καί σαξοφωνί- μα λειτουργεί, μερικές φορές
τέλειο.
Singles στας Steven Brown καί ο κιμ- όχι, όταν όμως τό κατορθώνει,
1) "Satisfaction” (Ralph) (1976) πορντίστας καί βιολιστής Blaine
Ώ ς πρός τήν πιστότητα τής άναπαράοτασης... θάπρεπε νά ρωτήσει κανείς 2) "The Beatles Play the Residents And The Residents Play the Beatles" (Ral­
καταλήγει σέ κάτι πολύ πιό ικα­
τούς ίδιους τούς "Εσκιμώους. Ό μω ς, κάτι τέτοιο είναι, πλέον, σχεδόν άδύνα- ph (1977) Reininger συναντήθηκαν στό ίδιο νοποιητικό α π ’ ότι άν όλοι εφάρ­
το. Τό γιατί τό δίνουν οί ίδιοι οί Residents, δίνοντας έμμεσα καί ένα άκόμη 3) (Μέ τούς Schwump): "Aphids In The H all" (Ralph) (1978)
στοιχείο γιά τή σύνθεση τού πολύμορφου χαρακτήρα τους, έκείνο τού κοι­ 4) "The Residents' Commercial Single" (Ralph) (1980) κολλέγιο, όπου μελετούσαν ηλε­ μοζαν τις οδηγίες σου».
νωνικά συνειδητού ήθους.
E.P.S
κτρονική μουσική. Σήμερα, μέ Τό π ιό αναπτυγμένο παράδειγ­
« Ό λες οί ιστορίες σ' αύτόν τόν δίσκο διατυπώνονται στόν παρελθόντα χρό­
νο. Αύτό συμβαίνει έπειδή ό "Εσκιμώος, ιδιαίτερα ό Πολικός Εσκιμώος'στόν
1) "SAN TA D O G " (Ralph) (1972) τήν εξαίρεση τών Dead Kenne- μα μέχρι στιγμής αυτής τής με­
2) "D U C K STA B" (Ralph) (1978)
όποιο αύτό τό άλμπουμ βασίζεται, «διασώθηκε» άπό τόν «άθλιο» τρόπο ζω­ dys, είναι οι μόνοι επιβιώσαντες θόδου, συνέβη περίσυ, στήν
ής του άπ ' τήν κοινωνική πρόνοια, στά μέσα τών '6 0 's. Ό Πολικός 'Εσκι­ Albums τής πρώιμης άνθισης τού πάνκ
μώος έχει έπανεγκατασταθεί έξ ολοκλήρου σέ κρατικές κατοικίες, καί περνά 1) "M EET TH E RESIDENTS" (Ralph) (1974-1977) Αγγλία, όταν οι Tuxedomoon
τώρα τό μεγαλύτερο μέρος τής ήμέρας του βλέποντας έπαναλήψεις στήν 2) "N O T AVA ILABLE" (Ralph) (Ήχογράφιση 1974 - Κυκλοφορία 1978) στό Σάν Φανσίσκο μιάς Σκηνής δούλεψαν πάνω σέ ένα-Όχέδιο
T.V.». 3) "T H E TH IR D REICH N ' R O LL" (Ralph) (Ήχογράφιση 1974/75-
Κυκλοφορϊα 1977) μέτήν οποία είχαν, στήν καλύτε­ «πειραματικής μουσικής καί
«Τό Σάν Φρανσίσκο θρέφει ένα διαφορετικό είδος άπό γκρούπ. Σύνολα πού
4) "FIN GERPRIN CE" (Ralph).(1976) ρη περίπτωση, μιά ταραγμένη σκηνικής ερμηνείας» στό Κολλέ­
5) "BU STER & G LEN " (Ralph) (1978)
άκολουθούν τά δικά τους ένστικτα, καί όχι, ό,τι είναι δημοφιλές στήν "Αγ­ συμμαχία.
γλία,*ή στή Νέα Ύόρκη, ή στό Αός "Αντζελες», έξηγεί ό Τζέϊ Κλέμ. Ό Κλέμ καί
6) "ESK IM O " (Ralph) (1979) γιο Clarendon τού Νότιγγχαμ.
7) "T H E RESIDENTS COMMERCIAL A LB U M " (Ralph) (1980)
ό συνάδελφός του, στήν ίδια έταιρία, Χάρντι Φόξ, βρίσκονται στήν βάση 8) "M ARK TH E M O LE" (Ralph) (1981)
«Ή ταν μιά σχέση μίσους/ Στή βδομάδα πού έμειναν εκεί,
τους, αύτή τή φορά, στό προσωπικό στούντιο τών Residents, πού έπεκτά-
Συμμετοχές σέ L.P .s
αγάπης», εξηγεί ο Μπλέιν Ρέι- πραγματοποίησαν μιά σειρά
θηκε σέ 16κάναλο γύρω στό Φθινόπωρο τού 7 9 . Οί ίδιοι οί Residents, δέν
φαίνονται πουθενά - ώς συνήθως.
1) Τέσσερα κομμάτια (" I Left M y Heart in San Francisco", "Dum bo, the νινγκερ, ένας μεγαλόσωμος, λα­ διαλέξεων σέ σχολεία τής περιο­
Clown (W ho Loved Christm as)", "Is He Really Bringing Roses' (The Replace­
Έχουν, φυσικά, μιά σχεδόν μυθική φήμη μέ θέμα τήν έκκεντρική παραξενιά m ent)", "Tim es vp ") στήν έπιλογή "SUBTERRANEAN M O D ERN " (Ralph) κωνικός Μεξικάνος μέ μιά εξαι­ χής καί δοκιμαστικές συνεργα­
(1979)
τους. Ό μ ω ς ό Κλέμ καί ό Φ όξ δείχνουν τόσο φυσιολογικοί καί τόσο συνηθι­ ρετικά ανεπτυγμένη αίσθηση σίες μέ τοπικούς χορευτές, κινη­
σμένοι όσο όποιοιδήποτε "Αμερικάνοι πού θά συναντούσες σ ' ένα πανεπι­ τής ειρωνίας κάι μέ μιά σκηνική
στήμιο. Ό Κλέμ, γύρω στά είκοσιεφτά, έχει σχετικά μακρυά καστανά μαλλιά
Δ ισ κο γρ α φ ία τού Snakefinger ματογραφιστές, θεατρικούς
καί μοιάζει ίμέ τόν Πόλ Μάκ Κάρτνεϊ στά νιάτα του. «Τό Σάν Φρανσίσκο είναι Albums παρουσία πού συνδυάζει στοι­ καλλιτέχνες καί μουσικούς (συμ­
ένα κέντρο^ πειραματικής μουσικής, σχεδόν άπό παράδοση», συνεχίζει ό 1) "C H EW IN G HIDES TH E SO U N D " (Ralph/Virgin) (1979) χεία από ένα Τσιγγάνο βιολιστή περιλαμβανομένων ενός δεκαε-
2) "G REEN ER POSTURES" (Ralph) (1980)
καί από τόν Νέρωνα. «Δέν μάς ξάχρονου εκκλησιαστικού οργα-
ΨΥΧΕΔΕΛΙA
νίστα καί ενός κουαρτέτου εγ­
σεως κοινωνικούς απόβλητους. χωρίζονται όταν περπατάς στό φ ίες του, τής γυναίκας του καί τό», εξηγεί ο Στίβεν, «δέν έχει τήν
χόρδων πού αποτελούσαν οι
«Δέν είναι ότι θέλουμε νά εμφυτέ- δρόμο, διαχωρίζονται όμως τών παιδιών του, καί όλοι στήν ρίζα του σέ τίποτε μυστικοπα­
δωδεκάχρονοι), πού κορυφώ-
ψ ουμε φόβο στόν κόσμο, υπάρ­ όταν σκέπτεσαι, καί αυτό δέν γειτονιά τόν αγα π ούσα ν... Δέν θείς ή ελιτίστικες τάσεις, αλλά
θηκαν σέ δύο παραστάσεις στό
χει ήδη αρκετός από δαύτον. αποτελεί πιά έναν έγκυρο τρόπο είχε σκοτώσει παρά δύο αδελ­ στό ότι, σύμφωνα μέ τήν δική
τέλος τής εβδομάδας στις οποίες
προσπάθησαν νά δέσουν μαζί Ό μ ω ς , τό νά ζείς σ ’ αυτούς τούς ζωής». φ ές ... μας αντίληψη, α υ τ ό αποτελεί
καιρούς, τώρα πού η γή είναι έ­ Η όπερα, όπως όλη η θεατρική «Η πόλη π ήρε μιά στροφή πρός λαϊκή μουσική. Ακούμε ένα
τά διάφορα θέματα καί φόρμες
Γτού δούλεψαν σ’ αυτό τό διά­ νας πραγματικός τρελλότοπος, δουλειά τους θά είναι, ίσως, μή τά δεξιά, μετά από αυτό. Επρό- πραγματικά ευρύ φάσμα μουσι­
δέν μπορεί παρά νά έχει επίδρα­ αφηγηματΊκή (δηλαδή δέν θά κειτο γιά πολιτική μηχανορα- κής. Τό ρόκ έν ρόλ δέν είναι παρά
στημα.
ση σ ’ εμάς καί στό καλλιτεχνικό έχει υπόθεση) στήν φόρμα της, φ ία , καμουφλαρισμένη σάν μιά ένα στοιχείο ανάμεσα σέ πολλά
Μιά φιλόδοξη ροή από έρευνες
καί ερωτήσεις, υπερεντάσεις καί μας προϊόν». αλλά θά βασίζεται σέ μιά χρήση τυφλή πράξη ενός παρανοϊ­ άλλα».
δραματικά στιγμιότυπα, τό όλο Οι Ρέινινγκερ καί Μπράουν ανα­ συσχετιζομένων εικόνων. κ ο ύ ... Ό μ ω ς ., απέλυσαν επί τό­ «Απλά, αξιοποιούμε ο,τιδήποτε
συμβάν κάλυψε μέ τήν σύλληψη φέρουν τόν Γουίλιαμ Μπάρο- Ό π ω ς λέει ο Πίτερ, «Η ζωή δέν που τόν αρχηγό τής τοπικής έχουμε στή διάθεσή μας», συνο­
καί τήν εκτέλεσή του αυτό πού ο υ ς, τόν Μπαόνι, τό Αλμπέρ Κα- καταλήγει σέ συμπεράσματα, αστυνομίας, πού αρνήθηκε νά ψ ίζει ο Γουίνστον. «Μού αρέσει
τού έλειπε σέ συνοχή. Μερικές μ ύ ,τό ν Ίν ο ,τό ν Τζό ν Κέιτζ καίτό γιατί λοιπόν θάπρεπει νά τό κά­ ριχτεί σέ διαδηλωτές. Ή ταν ο νά θεωρώ τούς εαυτούς μας σάν
φορές λειτούργησε, μερικές όχι, Τζιόρτζιο Μορόντερ σάν επιρ­ νει η τέχνη; Τίποτε δέν έχει ν ό η - πρώ τος πού έφυγε. αποστάτες πού λεηλατούν τά
δέν ήταν όμως ποτέ λιγώτερο ροές. Η μουσική τους είναι ένα μ α , σέ τελική ανάλυση, πρόκει­ «Η κατάσταση έγινε πολύ κατα­ θησαυροφυλάκια τής τέχνης, ρί­
από ενδιαφέρον, καθώς καί μιά χαρμάνι από ρόκ έν ρόλ, εσωτε­ ται μόνο γιά ε μ π ε ι ρ ί ε ς , καί πιεστική. Γι’ αυτό καί βρισκόμα­ χνουν διάφορα πράγματα μέσα
υγιής αλλαγή από τά συνηθισμέ­ ρικά (μέ τήν έννοια τής μυστικο- τό πώ ς τις ερμηνεύεις». στε εδώ». στό κιούπι καί τ ’ αφήνουν νά σι­
να Παβλοβιανά ερεθίσματα ενός πάθειας) ηλεκτρονικά, καί συγ­ Τό γκρούπ έχει εγκατασταθεί γοβράσουν, καί κατόπιν τά σερ
ρόκ σόου. κεκριμένης μουσικής (Concrete Ό π ω ς κάθε, σχεδόν, γκρούπ στήν Ευρώπη γιά τήν ώρα. βίρουν στόν κόσμο. Ο μόνος μα<
«Τριγυρνούσαμε στά σχολεία music, πειραματική μουσική πού αυτή τήν εποχή, οι Tuxedomoon σεβασμός στό παρελθόν, συνο
καθημερινά», λέει ο Πίτερ, «δί­ βασίζεται στή σύνθεση ήχων, είναι ενεργά ανακατεμένοι μέ τό Η μουσική τών Tuxedomoor ψ ίζεται στήν στιγμή πού βρί
νοντας διαλέξεις ταυτόχρονα μέ αρχικά φυσικών, αργότερα βίντεο, ένα μέσο γιά τόν χειρισμό μοιάζει νά ακολουθεί δύο έντονα σκουμε τις βρώμικες κάλτσεό
έμπρακτες επιδείξεις στις οποίες παραμορφωμένων, καί, τελικά, τού οποίου είναι πολύ καλύτερα ξεχωριστές κατευθύνσεις - έντο­ μας δίπλα α π ’ τό κρεβάτι. Αυτό,
π αίζα με λίγη μουσική καί μιλού­ τεχνητών). Κοινωνικά, πολιτιστι­ εξοπλισμένοι από πολλούς. Τό να, συναρπαστικά ινστρουμέν- μάς θυμίζει ότι υπήρξε ένο
σαμε στό ακροατήριο καί προ­ κά, πολιτικά, καί προβλήματα βίντεο τους πού βασίζεται στό ταλς. Ό π ω ς τά «Nazca», «East» χθες».
σπαθούσαμε νά συγκεντρώνου­ τού περιβάλλοντος, είναι τό φ υ­ «Jinx» (ένα κομμάτι από τό «DE­ καί «ΚΜ», πού αντισταθμίζονται Δέν υπάρχει όμως ο κίνδυνος νό
με ανθρώπους πού ενδιαφέρον­ σικό, ακατέργαστο υλικό από τό S IR E » ) είναι ένα από τά πιό εντυ­ από τόν πιό σβέλτο ηλεκτρονικό βρεθούν, από αυτό τόν τρόπο
ταν νά δουλέψουν μαζί μας σ’ οποίο οι Tuxedomoon αντλούν πω σιακά καί επινοητικά «ρόκ- π ό π ρυθμό κομματιών ό π ω ςτά προσέγγισης τής Τέχνης, περισ­
αυτή τήν εκδήλωση. τις στιχουργικέςτους ιδέες. βίντεο» π ού θά μπορούσε κανείς «What Use?» καί «in the Name of σότεροι άνθρωποι πού θά ξενι­
Αντί όμως νά γράφουν καθοδη- νά δει. Αναφέρεται μέ θάρρος σέ Talent» - π ού ανταποκρίνονται στούν καί θά απομακρυνθούν,
γητικούς, ή ακόμη καί ρεαλιστι­ θέματα ψ ύχω σης, καταπίεσης σέ γενικές γραμμές στόν διαχω­ παρά θά γοητευτούν; Τό αποτέ-
κά περιγραφικούς -στίχους, ο καί ηδονοβλεψίας καί περιέχει ρισμό στήν Τέχνη καί στόν Μεγά­ \εσμα κάθε καλλιτενικού εγχει­
Ρέινινγκερ καί ο Μπράουν προτι­ μερικές πραγματικά σκαμπρόζι­ λο Ρυθμό (δηλαδή οτήν μουσική ρήματος, δέν εξαρτάται σ’ ένα
μούν νά σχεδιάζουν αφηρημέ- κες σκηνές, όπως εκείνη πού δεί­ π ού λειτουργεί μέ βάση τήν μεγάλο βαθμό από τόν αριθμό
νες, ή καί σουρρεαλιστικές λεκτι­ χνει τόν Μπλέιν Ρέινινγκερ νά έξαρση τών ρυθμών). Ποιά από τών ατόμων πού αγγίζει;
κές εικόνες. βουρτσίζει τά δόντια του σέ ένα τις δύο θεωρούν π ιό ενδιαφέ­ «Αυτό μάς φέρνει πίσω στόν Με­
«Κομμάτια χαρτιού γεμάτο αψρούς κύπελλο τουα- ρουσα ώστε νά ασχοληθούν γάλο Ρυθμό», λέει ο Μπλέιν. «Αυ­
πού τά διώχνει ο άνεμος λέττας, μέ μιά οδοντόπαστα στό περισσότερο; τή είναι η γλώσσα ορισμένων
«Μηχανές στό δρόμο ουρλιάζουν χρώμα τού αίματος. «Είναι όλες ίδιες, άν εσύ τις θελή­ ανθρώπων. Παίζαμε σ’ εκείνα τά
επικεφαλίδες εφημερίδων Δέν αποτέλεσε έκπληξη τό ότι τό σεις έτσι», υποστηρίζει ο δωδεκάχρονα παιδιά, τήν κατα-
«Δρόμοι μπλοκαρισμένοιν βίντεο κρίθηκε ακατάλληλο γιά Γουίνστον. «Σωστά», συμφωνεί βεβληυένη αυτή μουσική, καί δέν
μέ νεκρές οικογένειες σ’ το κοινο από το Oid Grey Whistle ο Στίβ εν. «Ο ρυθμός είναι σημαν­ δίστασαν ούτε μιά στιγμή νά μάς
αυτοκίνητα Test, τού οποίου ο παραγωγός τικός, δέν είναι όμως απαραίτη­ π ούν ότι ήταν ένα μάτσο σ κ ...,
Μάικελ Ά πλετον θεώρησε μία το νά χρησιμοποιείς ένα έντονο καί ότι θέλανε νά τούς παίξουμε
«Ο ήχος ενός μεγάλου μέρους σεκάνς στήν οποία περιττώματα τέμπο γιά νά έχει ρυθμό. Κάθε κάτι πού νά μπορούν νά τό χορέ-
από τό υλικό μας», λέει ο Πίτερ πασαλείβονται πάνω σέ άσ­ μορφή καλής τέχνης κλείνει μέσα ψ ουν. Σταματήσαμε, λοιπόν,
Π ρίνσιπλ, «δέν αποτελείται συ­ π ρους τοίχους (καί στόν Μπλέιν) της ρυθμό πού μπορείς νά νοιώ­ γιά λίγο, καί ξανάρθαμε παίζον­
χνά π αρά από τό ρυθμο-κουτί σ ά ν ... «πολιτικά ευαίσθητη». θεις μέτόν ένα ή τόν άλλο τρόπο. τα ς πράγματα πού ήσαν πιό
καί από ένα μπάσο. Δέν χρειάζε­ Τό γκρούπ δέν περίμενε τέτοια Δέν είναι ανάγκη νά είναι ένα κοντά στήν δική τους γλώσσα.
σαι ένα πλήθος συνθετητές γιά αντίδραση, καί, όπως τούς ντίσκο-μπίτ, ή ένα ρυθμο­ «Έχει σημασία: Δέν μπορείς νά
/ά φ τιάξεις ηλεκτρονική μουσι­ παρατηρείται, τέτοιες σκηνές, κουτί». π ά ς νά παίξεις σουίτες σέ
Πόοτερ τού Ρΐκ Γκρΐφιν γιά ένα Human - κή. Είμαστε απόλυτα Προλετα­ είναι αναπόφευκτο νά έχουν - «Η μουσική πού γράφουμε», ανθρώπους πού έχουν συνηθί­
Be-In. Καλεΐ όλες τις φυλές σ' αότό τό Be-In,
ριακοί». στήν Αγγλία ορισμένες αποχρώ­ προσθέτει ο Μπλέιν, «έχει τήν σει στήν ντίσκο. Δέν έχει γι’ αυ­
όπ ο υ θά μετέχουν όλοι αυτοί πού είναι
γραμμένοι στά πλάγια. σεις πού δέν θά είχαν στήν Αμερι­ τάση νά πλησιάζει περισσότερο τούς νόημα - είναι σάν νά μιλάς
Τό επόμενο μεγάλο σχέδιο τών κή. ΓΓ αυτούς, τό φιλμ δέν έχει τήν κλασσική -όχι τήν Κλασσική Φιλιπινέζικα στή Γερμανία. «Νά
Tuxedomoon, είναι μιά όπερα - τήν παραμικρή σχέση μέτήν Βό­ μέ τήν συγκεκριμένη ιστορική γιατί είναι σημαντικό νά γνωρί­
π ού προγραμμάτιζαν, αλλά δέν ρεια Ιρλανδία, αλλά, αντίθετα, σημασία τού όρου, μέτήν έννοια ζεις καί τις δύο γλώσσες. Αν
Σκεφτήκαμε ότι, αντί νά δώσου­ τό κατάφεραν ακόμη, νά π α ­ ουκ’ ολίγες μέπολιτικά γεγονότα τής ακαδημαϊκής παράδοσης, μπορείς νά ρίξεις λίγα Φιλιπινέζι-
με μαθήματα χρήσης τού οργα­ ρουσιάσουν σέ πρεμιέρα στήν τής δικής τους χώρας. τών σημαινόντων συνθετών κα μέσ’ στά Γερμανικά σου, ο κό­
νικού μας εξοπλισμού καί στή Ρώμη, τόν περασμένο Οκτώβρη. «Είναι παράξενο, τό π ώ ςτό τρα­ μάλλον, παρά τό ρόκ έν ρόλ». σμος θά μάθει νά εκτιμά καί τά
συνέχεια νά τούς αφήσουμε ν’ Μερικά από τά σχεδιάσματά της γούδι γράφτηκε μέ θέμα δύο π ο ­ «Ο λόγος πού τό κάνουμε αυ­ δ ύο..».
ανέβουν στή σκηνή καί νά στρι- δοκιμάστηκαν ανεπίσημα κατά λιτικές δολοφονίες, καί τό πώς
φογυρνούν διακόπτες επί τέσσε­ τήν εμφάνισή τους στό Κολέγιο Αργύρης Ζήλο<
καταλήξαμε νά «πασαλείβουμε
ρεις ώρες, θά ήταν καλύτερο νά Clarendon, σέ ένα κομμάτι μέ τί­ τούς τοίχους κελλιών μέ σ κ ...» ,
προσπαθήσουμε νά κάνουμε τλο «Ghost Sonata», πού περι­ λέει ο Γουίστον Τόνγκ. «Ή ταν η Δισκογραφία τών Tuxedomoon
κάτι π ιό εποικοδομητικό. Δοκι­ λάμβανε σκιασμένα πρόσωπα αντίδρασή μου σέ κάτι πού συνέ­
μάσαμε λοιπόν νά συνθέσουμε καλυμμένα μέ μουσελίνες, κινού­ βη στό Σάν Φρανσίσκο, όταν ο Singles
ι) «Pinheads on the Move»/«Joeboy (Joeboy The Eelctronic Ghost)» (Tidal
κάτι μέ τή συμμετοχή όλων τών μενα κάτω από τή συνοδεία βιο­ δήμαρχος καί ο επιτηρητής δο­ Wave) (1978).
ντόπιων εθελοντών». λιών, πιάνου μέ ουρά, καί μπά­ λοφονήθηκαν πριν μερικά χρό­ 2) «What Use?»/«59 to 1» (Ralph) (1980)
σου. νια. Ισως νά μήν τό γνωρίζετε, 3) «Dark Companion»/«59 to 1 Remix» (1980)
«Υπάρχει κόσμος πού μάς έχει Ο Πίτερ εξηγεί, ή τουλάχιστον αλλά γιά μάς είναι πολύ σοβαρό L.P/s
πει ότι έχει τρομοκρατηθεί από π ροσπα θεί: «Έχει νά κάνει μέ γεγονός. Έναςπροοδευτικόςδή 1) «NEW MACHINES»/«Litebuld Overkill»/«Nite & Day»/«No Tears» (Tidal
τά σόου μας», λέει ο Πλέιν Ρέι- τήν πεποίθηση ότι πολλές από μαρχος καί ένας ομοφυλόφιλο»; Wave) (1978)
νινγκερ,' συν-ιδρυτής τού τις λογικές φόρμες καί σκέψεις επιτηρητής χτυπήθηκαν μέ ρό­ 2) «SCREAM WITH A VIEW»: «Nervous Guy»/«Where Interests Lie»/«(Special
Treatment For the) Family Mun»/«Midnite Stroll» (Pre) (1979)
γκρούπ . «Καί είναι αλήθεια, ότι είναι απαρχαιωμένες, ότι είναι παλο μέχρι θανάτου από εκείνο
Albums
μερικά κομμάτια μας είναι βασι­ καιρός νά γίνουμε πολύ πιό διαι­ τό κάθαρμα»... «Πού ήταν αστυ 1 «HALF-MUTE» (Ralph) (1980)
σμένα σέ ορισμένα μουσικά δια­ σθητικοί, γιατί οι καταστάσεις φύλακας καί δημοτικός σύμβου 2) «DESIRE» (Ralph) (1981)
στήματα πού από παράδοση τρέχουν τώρα μέ τέτοια ταχύτη­ λος», συνεχίζει ο Πίτερ. «Τήνγλύ­ 3) «JOEBOY IN ROTTERDAM/SAN FRANCISCO» (Backstreet) (1981) (Κακοη-
θεωρούνται ότι δημιουργούν έν­ τα μπροστά σου ώστε, άν κά­ τωσε μέ '"ακούσια ανθρωποκτο­ χογραφημένο ημι-πειρατικό λάιβ στό οττοΐο συμμετέχει ο Winston
ταση καί φόβο. Υπάρχει αυτό τό τσεις νά σκεφτείς από τό Α στό Β νία” , γιατί, όπως ισχυρίστηκε, Tong, αλλά λέγεται ότι δέν μπορεί νά αποδοθεί στους Tuxedomoon)
διάστημα, τό Τρίτονο, πού είχε <αί κατόπιν στό Γ, χάνεις ένα σω­ έπα θεα μόκ επειδή έτρωγε πάρα Συμμετοχές σέ L.P/s
1) Δύο κομμάτια («19th Nervous Breakdown», «Heaven») στήν ζωντανή συλ­
απαγορευτεί από τήν εκκλησία ρό πράγματα που συμβαίνουν πολλά Twinkles, πού έχουν μεγά:- λογή «CAN YOU HEAR ME? (MUSIC FROM THE DEAF CLUB)»
στά χρόνια τού Μεσαίωνα. Τό στόν χρόνο πού σού παίρνει νά λη ποσότητα ζάχαρης... Έγινε (Optional/Walking Dead Records) (1980)
θεωρούσαν τόν Ή χ ο τού Διαβό­ σκεφτείς μ’ αυτό τόν τρόπο». τό καλαμπούρι τής πόλης στό 2) Τρία κομμάτια («I Left Mv Heart In Sun Francisco», «Everything You Want»,
λου». «Πρέπει νά πάρουμε μαθήματα Σάν Φρανσίσκο - όλοι γράφανε «Waterfront Seat») στήν συλλογή «SUBTERRANEAN MODERN» (Ral­
« Ό μ ω ς , δέν είμαστεσατανιστές, από -νά τολμήσω νά τό πώ ;- στούς τοίχους "Φ ά ε ένα Τουίνκι, ph) (1979).
ή ό,τιδήποτε παρόμοιο», βιάζε­ τούς κομπιούτερ, τόν τρόπο καί σκότωσε έναν αστυφύλα­
ται νά προσθέσει ο Στίβ πού στήνουν διαφορετικά δί­ κα” ».
Μ πράουν, π ού, στό Σάν Φραν- κτυα επικοινωνίας ανάμεσα στά «Τό "Special Treatment For the
σίσκο, μένει σ ’ ένα φτηνό διαμέ­ Family Man” (ένα κομμάτι τού Ή αναφορά μας στή Βρετανική Νεοψσχεδέλια, καθώς καί τά
διάφορα θραύσματα πληροφο­
ρισμα, στό νότιο, εμπορικό μέ­ γκρούπ από τό . δωδεκά.... LP συμπεράσματα άπό τά τρία ένθετα πού αφιερώσαμε στήν Ψυχε-
ριών. Καί αυτό θάπρεπε νά κά­
ρος τής πύλης, μιά περιοχή πού "SC R EA M WITH A V IEW ” ) είναι δέλια, θά δημοσιευτούν στό επόμενο τεύχος.
νουμε μέ τό μυαλό μας, αντί νά
σφ ύζει από ζητιάνους, μεθύστα­ έχουμε τά μάτια καί τ’ αυτιά μας καί πάλι γι’ αυτόν, γιατί οι εφη­
κες, τοξικομανείς, καί πάσης (ρύ­ σέ χωριστές λειτουργίες. Δέν δια­ μερίδες ήσαν γεμάτες φωτογρα­