You are on page 1of 51

Marsilio Ficino

De amore
.ORATIO PRIMA
.CAPUT I
.CAPUT II. Qua regula laudandus sit amor. Que sit eius dignitas et magnitudo.
.CAPUT III. De origine amoris.
.CAPUT IV. De utililate amoris.
.ORATIO SECUNDA
.CAPUT I. Deus est bonitas, pulchritudo, iustitia, principium, medium, finis.
.CAPUT I. Quo pacto divina Pulchritudo amorem parit.
.CAPUT III. Pulchritudo est splendor divine bonitatis et deus est centrum quatuor
circulorum.
.CAPUT IV. Quomodo Plato de rebus divinis exponatur.
.CAPUT V. Pulchritudo divina per omnia splendet et amatur in omnibus.
.CAPUT VI. De passionibus amantium.
.CAPUT VII. De duobus amoris generibus ac de duplici Venere.
.CAPUT VIII. Exhortatio ad amorem.
.CAPUT IX. Quid querant amantes.
.ORATIO TERTIA
.CAPUT I. Amor est in omnibus et ad omnia.
.CAPUT II. Amor est auctor omnium et servator.
.CAPUT III. Amor est magister artium et gubernator.
.CAPUT IV. Nullum mundi membrum odit aliud membrum.
.ORATIO QUARTA
.CAPUT I. Narratur textus Platonis de antiqua hominum natura.
.CAPUT II. Exponitur opinio Platonis de antiqua hominis figura.
.CAPUT III. Homo est ipsa anima et anima est �mmortalis.
.CAPUT IV. Quod anima creata est duobus ornata luminibus et quare in corpus
descendit.
.CAPUT V. Quot viis anima ad Deum redit.
.CAPUT VI. Amor animas reducit in celum, beatitudinis distribuit gradus, gaudium
largitur eternum.
.ORATIO QUINTA
.CAPUT I. Amor est beatissimus, quia pulcher est et bonus.
.CAPUT II. Quomodo Pingitur amor et quibus anime partibus pu1chritudo cognoscitur
et generatur amor.
.CAPUT III. Pulchritudo est aliquid incorporeum.
.CAPUT IV. Pulchritudo est splendor divini vultus.
.CAPUT V. Quomodo nascitur amor et odium, quodve pulchritudo est incorporea.
.CAPUT VI. Quot requiruntur ut res pulchra sit, el quod pulchritudo est spiritale
donum.
.CAPUT VII. De amoris pictura.
.CAPUT VIII. De amoris virtute.
.CAPUT IX. De donis amoris.
.CAPUT X. Amor ceteris diis et antiquior est et iunior.
.CAPUT XI. Amor ante Necessitatem regnat.
CAPUT XII. Quo Pacto regnante necessitate Saturnus castravit Celum Iupiter vero
ligavit Saturnum.
CAPUT XIII. Qui dii, quas artes hominibus largiantur.
ORATIO SEXTA
CAPUT I. Introductio ad disputationem de amore.
CAPUT II. Amor est medius inter pulchritudinem et turpitudinem atque inter deum et
hominem.
CAPUT III. De sperarum animis et demonibus.
CAPUT IV. De septem donis que a deo hominibus Per medios spiritus tribuuntur.
CAPUT V. De ordine demonum venereorum el quomodo iaculantur amorem.
CAPUT VI. Quomodo capiamur amore.
CAPUT VII. De amoris ortu.
CAPUT VIII. In omnibus animis duo sunt amores, in nostris vero quinque.

CAPUT IX. Que passiones amantibus insunt, propter amoris matrem.
CAPUT X. Que dotes amantium propter amoris patrem.
CAPUT XI. Que utilitas amoris ex eius definitione.
CAPUT XII. De duobus amoribus et quod anima nascitur predita veritate.
CAPUT XIII. Quomodo in anima est veritatis lumen.
CAPUT XIIII. Unde amor erga masculos, unde erga feminas.
CAPUT XV. Supra corpus est anima, super animam angelus, super angelum deus.
CAPUT XVI. Que comparatio inter Deum, angelum, animam, corpus.
CAPUT XVII. Que comparatio inter pulchritudines Dei, angeli, anime, corporis.
CAPUT XVIII. Quomodo anima a corporis pulchritudine ad dei pulchritudinem elevetur.
CAPUT XVIIII. Quomodo deus amandus.
ORATIO SEPTIMA
CAPUT I. Conclusio supradictorum et opinio Guidonis Cavalcantis Philosophi.
CAPUT II. Socrates fuit verus amator et Cupidini similis.
CAPUT III. De amore ferino, quod insanie speties est.
CAPUT IV. Amoris vulgaris est fascinatio quedam.
CAPUT V. Quam facile amore irretiamur.
CAPUT VI. De miro quodam effectu vulgaris amoris.
CAPUT VII. Vulgaris amor est sanguinis perturbatio.
CAPUT VIII. Quo pacto amator amato similis efficiatur.
CAPUT IX. A quibus precipue irretiamur.
CAPUT X. Quo pacto fascinantur amantes.
CAPUT XI. Modus solvendi ab amore.
CAPUT XII. Quam noxius vulgaris amor.
CAPUT XIII. Quam utilis divinus amor et de quatuor eius speciebus.
CAPUT XIV. Quibus gradibus divini furores animam extollant.
CAPUT XV. Omnibus his furoribus amor prestantior est.
CAPUT XVI. Quam utilis verus amator.
CAPUT XVII. Quomodo agende sunt gratie Spiritui Sancto qui nos ad hanc
disputationem illuminavit atque accendit.

De amore
COMMENTARIUM MARSILII FICINI FLORENTINI IN CONVIVIUM PLATONIS DE AMORE ORATIO PRIMA
CAPUT I Plato philosophorum pater annos unum et octuaginta etatis natus, septimo
Novembris die, quo ortus fuerat, discumbens in convivio remotis dapibus expiravit.
Hoc autem convivium, quo et natalitia et anniversaria Platonis pariter continentur,
prisci omnes Platonici usque ad Plotini et Porphyrii tempora quot annis
instaurabant. Post vero Porphyrium mille ac ducentos annos solennes he dapes
pretermisse fuerunt. Tandem nostris temporibus Vir clarissimus Laurentius Medices,
platonicum convivium innovaturus, Franciscum Bandinum architriclinum constituit.
Cum igitur septimum Novembri diem colere Bandinus instituisset, regio apparatu, in
agro Charegio novem Platonicos accepit convivas: Antonium Allium, episcopum
Fesulanum, Ficinum medicum, Christophorum Landinum, poetam, Bemadum Nutium,
rhetorem, Tommam / Bencium, Iohannem Cavalcantem familiarem nostrum, quem propter
virtutem animi et egregiam indolem, heroem convive nuncupaverunt, Marsupinos duos,
Christophorum Charolumque Charoli poete filios. Me denique nonum Bandinus esse
voluit, ut Marsilio Ficino superioribus addito Musarum numerus impleretur. Remotis
dapibus Bernardus Nutius Platonis accepit librum qui Convivium, de Amore
inscribitur legitque omnes Symposii huius orationes. Quibus lectis reliquos
convivas oravit ut singuli singulas orationes exponerent. Assensere omnes.
Jactisque sortibus prima illa Phedri oratio Iohanni Cavalcanti obtigit exponenda.
Pausanie oratio Antonio theologo; Eryximaci medici Ficino medico; poete
Aristophanis Christoforo poete; Agathonis adolescentis Charolo Marsupino.Tomme
Bencio data est Socratis disputatio; Alcibiadis vero Christoforo / Marsupino.
Sortem huiusmodi probavere omnes. Verum episcopus ac medicus, alter ad animorum,
alter ad corporum curam abire coacti, partes in dicendo suas Iohanni Cavalcanti
reliquerunt. Ceteri ad hunc conversi sunt paratique ad audiendum conticuere. Tum
heros ille in hunc modum est exhorsus.

CAPUT II Qua regula laudandus sit amor. Que sit eius dignitas et magnitudo
Gratissima mihi, o optimi convive, sors ista hodie obtigit qua effectum est ut
personam Phedri Myrrinusii gererem. Phedri, illius, inquam, cuius familiaritatem
tanti, fecit Lysias thebanus summus orator, ut oratione lugubrationibus multis
composita eum sibi conciliare contenderit; cuius indolem Socrates usque adeo
ammiratus est, ut eius splendore quandoque iuxta Ilisum fluvium concitus altiusque
sublatus mysteria divina cecinerit, qui antea non solum celestium sed inferiorum
quoque omnium se inscium predicaverat; cuius ingenio adeo delectatus est Plato, ut
primitias studiorum suorum Phedro dicaverit. Ad hunc / epigrammata, ad hunc elegie
Platonis, ad hunc primus eius de pulchritudine liber qui Phedrus inscribitur. Cum
igitur huius Phedri me similem, non ego quidem, non enim tantum mihi arrogo, sed
sortis casus primo, et vester deinde applausus iudicaverit, his felicibus auspiciis
eius imprimis orationem libenter interpretabor.Deinde Antonii et Ficini partes pro
ingenii viribus exequar. Tria in omni re, o viri optimi, philosophus quisque
Platonis imitator considerat. Que rem antecedunt, que comitantur, et que secuntur.
Hec si bona sint, rem ipsam laudat; sin mala, vituperat. Ea igitur perfecta
laudatio est, que precedentem rei recenset originem, presentem formam narrat,
sequentes ostendit eventus. Ab antecedentibus res queque laudatur ut nobilis, a
presentibus ut magna, a sequentibus utilis. Quare ex tribus illis tria hec in
laudibus concluduntur/ : nobilitas, magnitudo atque utilitas. Ideo Phedrus noster
imprimis presentem amoris excellentiam contemplatus magnum deum vocavit. Adiunxit
Diis hominibusque mirandum. Nec iniura. Nam ea proprie que magna sunt ammiramur.
Magnus ille quidem, cuius imperio homines et dii, ut aiunt, omnes subiciuntur. Nam
tam dii apud veteres quam homines amant. Quod Orpheus Hesiodusque significant,
dicentes mortalium et immortalium mentes ab amore domari. Ammirandus preterea
dicitur. Quoniam illud quisque amat, cuius pulchritudinem ammiratur, Dii quidem,
sive, ut nostri dicunt, Angeli divinam pulchritudinem, homines corporum spetiem
ammirantur et amant. Atque hec quidem laus amoris est a presenti excellentia, que
ipsum comitatur, deducta. Laudat deinde hunc ab antecedentibus Phedrus, cum deorum
omnium esse asserit antiquissimum. In quo nobilitas amoris effulget, cum prisca
eius origo narratur. Laudabit tertio a sequentibus, ubi mi/rifica eius ab eventu
apparebit utilitas. Sed de prisca et nobili eius origine primum, deinde de futura
utilitate tractabimus.
CAPUT III De origine amoris Orpheus in Argonautica, cum de rerum principiis coram
Chirone heroibusque cantaret, Mercurii Trismegisti theologiam secutus, chaos ante
mundum posuit, et ante Saturnum, Iovem ceterosque deos amorem in ipsius chaos sinu
locavit his verbis : ???? ,?????? ?? ??,? ???????? ????????? ?????
Antiquissimum, seipsum perfectum,consultissimumque amorem Hesiodus in Theologia et
in libro de Natura Parmenides pythagoreusAcusileusque poeta cum Orpheo et Mercurio
consenserunt. Plato in Timeo chaos describit similiter et in eo locat amorem. Atque
idem in Convivio Phedrus recensuit. Chaos Platonici informem mundum vocant, mundum
vero formatum chaos. Tres apud eos mundi / sunt, tria itidem chaos erunt. Primum
omnium est deus, universorum auctor, quod ipsum bonum dicimus. Hic mentem primo
creat angelicam, deinde mundi huius animam, ut Plato vult, postremo mundi corpus.
Summum illum deum, non mundum dicimus, quia mundus ornamentum significat ex multis
compositum. Ille vero penitus simplex esse debet, sed mundorum omnium principium
atque finem ipsum asserimus. Mens angelica primus mundus est a deo factus. Secundus
universi corporis anima. Tertius, tota hec quam cernimus machina. In his utique
mundis tribus, tria et chaos considerantur. Principio deus mentis illius creat
substantiam, quam etiam essentiam nominamus. Hec in primo illo creationis sue
momento informis est et obscura. Quoniam vero a deo nata est, ad deum sui
principium ingenito quodam appetitu convertitur. Conversa in deum, ipsius radio
illustratur, Radii illius fulgore ille suus appetitus accenditur. / Accensus
appetitus deo totus inheret. Inherendo formatur. Nam deus, qui potest omnia, in
mente sibi inherente creandarum rerum naturas effingit. In ea igitur spiritali
quodam modo pinguntur, ut ita loquar, omnia que in corporibus istis sentimus. Illic
celorum elementorumque globi, sidera, vaporum nature, lapidum, metallorum,
plantarum, animalium forme gignuntur. Huiusmodi rerum omnium speties, dei fomento
quodam in superna illa mente conceptas, ideas esse non dubitamus. Et formam illam

ideamque celorum sepe deum celum vocamus ; formam planete primi Saturnum, secundi
Iovem, atque in sequentibus planetis eodem pacto. Ignis quoque huius ideam illam,
Vulcanum deum, aeris Iunonem, aque Neptunum, terre Plutonem. Quare dii omnes certis
inferioris mundi partibus assignati idee illarum partium sunt in superne illa mente
collecte. Sed eam idearum conceptionem a formante deo profectam precessit / illa
mentis ad deum appropinquatio. Hanc precessit appetitus incendium; hoc infusio
radii; hanc prima illa appetitus conversio; hanc informis mentis essentia. Porro
essentiam istam nondum formatam chaos esse volumus. Primam ipsius in deum
conversionem, amoris ortum. Radii infusionem, amoris pabulum. Incendium sequens,
amoris dicimus incrementum. Appropinquationem, amoris impetum. Formationem, amoris
perfectionem. Formarum omnium idearumque complexionem, mundum latine,
grece ???,???, id est, ornamentum vocamus. Huius mundi et ornamenti gratia
pulchritudo est, ad quam amor ille statim natus traxit mentem atque perduxit,
mentem ante deformem ad mentem eandem deinde formosam. Ideo amoris conditio est, ut
ad.pulchritudinem rapiat ac deformem formoso coniungat. Quis igitur dubitabit quin
amor statim chaos sequatur precedatque mundum et deos omnes qui mundi partibus /
distributi sunt? Cum mentis ille appetitus ante sui formationem sit, et in mente
formata dii mundusque nascantur.Merito igitur antiquissimum hunc Orpheus nominavit.
Preterea seipso perfectum, quasi dicat seipsum perficientem. Quoniam primus ille
mentis instinctus suapte natura a deo perfectionem suam haurire videtur, atque eam
menti que inde formatur, et diis qui inde gignuntur, prebere. Consultissimum
insuper nominavit. Nec iniuria. Nam omnis sapientia cuius proprium est consilium,
ideo menti data est, quia amore in deum conversa ipsius fulgore refulxit. Eodemque
modo, mens ad deum, quo ad lumen solis dirigitur oculus. Hic enim aspicit primo,
videt deinde solis lumen, tertio in solis lumine rerum colores et figuras
comprehendit. Quare oculus obscurus primo et chaos instar informis lumen ama, dum
aspicit; irradiatur aspiciendo; radium accipiendo rerum coloribus figurisque
formatur. / Quemadmodum vero in deum mens illa statim nata et informis amore
convertitur et formatur, sic et mundi anima in mentem deumque illinc genita se
reflectit, et cum primo informis sit et chaos, amore in mentem directa, acceptis ab
ea formis fit mundus. Non aliter et mundi huius materia, cum principio sine
formarum ornamento informe chaos iaceret, illico amore sibi ingenito in animam se
direxit seque illi obedientem prebuit, atque hoc amore conciliante, ab anima
formarum omnium que in mundo videntur, nacta ornamentum mundus ex chaos effecta
est. Tres igitur mundi, tria et chaos. In omnibus denique amor chaos comitatur,
precedit mundum, torpentia suscitat, obscura illuminat, vivificat mortua, format
informia, perficit imperfecta. Quibus laudibus nulle ferme maiores aut dici aut
excogitari possunt.
CAPUT IV De utililate amoris Sed de origine eius et nobilitate hactenus. De
utilitate iam arbi tror disserendum. Singula quidem amoris beneficia generi humano
collata re / ferre supervacuum est, presertim cum summatim comprehendi omnia
possint. Omnia enim in eo consistunt ut vitatis malis bona sequamur. Mala hominis
et turpia eadem sunt, bona item eadem atque honesta. Profecto nihil aliud leges et
doctrine omnes contendunt, quam ita homines instituere, ut declinent a turpibus,
agant honesta. Hoc autem ipsum quod innumerabiles pene leges et artes vix tandem
longo tempore assecuntur, amor ipse unus brevi tempore perficit. Nam a turpibus
pudor absterret, ad honesta excellendi studium provocat. Duo hec nihil aliud
facilius ac citius quam amor hominibus exhibet. Cum amorem dicimus, pulchritudinis
desiderio intelligite. Hec enim apud omnes philosophos amoris definitio est.
Pulchritudo autem gratia quedam est, que ut plurimum in concinnitate plurium maxime
nascitur. Ea triplex est. Siquidem ex plurium virtutum concinnitate in animis
gratia est; ex plurium colorum linearumque concordia in corporibus gratia nascitur;
/ gratia item in sonis maxima ex vocum plurium consonantia. Triplex igitur
pulchritudo: animorum, corporum atque vocum. Animorum mente cognoscitur; corporum
oculis, vocum auribus solis percipitur. Cum ergo mens, visus, auditus sint, quibus
solis frui pulchritudine possumus, amor vero sit fruende pulchritudinis desiderium,
amor semper mente, oculis, auribus est contentus. Quid olfactu? Quid gustu vel
tactu optis est? Odores, sapores, calorem, frigus, mollitiem et duritiem horumque
similia sensus isti percipiunt. Istorum nullum humana pulchritudo est, cum fome

simplices sint; humani autem corporis pulchritudo membrorum requirat diversorum
concordiam. Amor, tamquam eius finem, fruitionem respicit pulchritudinis. Ista ad
mentem, visum, auditum pertinet solum. Amor ergo in tribus his terminatur;
appetitio vero, que reliquos sequitur sensus, non amor sed libido rabiesque
vocatur. Preterea si amor / erga hominem pulchritudinem ipsam desiderat, humani
autem corporis pulchritudo in quadam concinnitate consistit, concinnitas
temperantia est, sola que temperata, modesta, decora sunt exigit amor.Voluptates
itaque gustus et tactus, que usque adeo vehementes furioseque sunt, ut mentem e suo
statu dimoveant hominemque perturbent, amor non modo non cupit, sed abhominatur et
fugit, utpote que propter intemperantiam pulchritudini sint contrarie. Rabies
venerea ad intemperantiam trahit, ideoque ad inconcinnitatem. Quare ad
deformitatem, similiter videtur allicere; amor autem ad pulchritudinem. Deformitas
et pulchritudo contraria sunt. Motus igitur huiusmodi, qui ad ea rapiunt, inter se
videntur esse contrarii. Quapropter libido conitus, id est, coeundi, et amor, non
modo non iidem motus sed et contrarii esse mostrantur. Testantur hoc et theologi
veteres, qui / amoris nomen deo tribuerunt. Quod etiam posteriores theologi
summopere confirmarunt. Nullum vero deo congruum nomen, cum rebus turpibus est
commune. Ideo sane mentis quisque cavere debet, ne amorem, divinum nomen, ad
insanas perturbationes temere transferat. Erubescat Dicearcus, et si quis alius
platonicam maiestatem, quod amori nimium indulxerit, carpere non veretur. Nam
decoris, honestis, divinis affectibus, nec nimium, nec satis umquam possumus
indulgere. Hinc efficitur ut omnis amor honestus sit, et omnis amator iustus.
Pulcher enim est omnis atque decorus, et decorum proprie diligit. Turbulentus autem
ardor, quo ad lasciviam rapimur, cum ad deformitatem trahat, amori contrarius
iudicatur. Ut igitur ad amoris utilitatem aliquando redeamus, pudor que a turpibus
nos absterret et studium quod ardentes efficit ad honesta, ab amore facile citoque
pro / ficiscuntur. Primo quoniam amor, qui pulchra petit, decora semper appetit
atque magnifica, et qui odit deformia, necessario turpia obscenaque fugit. Deinde
si duo aliqui se mutuo diligunt, alterutrum se observant, et placere sibi invicem
cupiunt. Prout alter ab altero observatur, utpote, qui teste numquam careant, a
turpibus abstinent. Prout sibi invicem placere conantur, magnifica semper ardenti
studio aggrediuntur, ne contemptui amato sint,sed amoris vicissitudine digni
putentur. Sed hanc rationem copiosissime explicat Phedrus et exempla ponit amorum
tria. Unum amoris femine ad masculum, ubi de Alceste Admeti uxore loquitur, que pro
marito mori voluit. Alterum amoris masculi ad feminam, ut Orphei ad Eurydicem.
Tertium amoris masculi ad masculum, ut Patrocli ad Achillem. Ubi ostendit nihil
fortiores homines reddere quam amorem. Allegoriam vero vel Alcestis vel Orphei / in
presentia perscruptari non est consilium. Vehementius enim ista vim amoris et
imperium exprimunt, si tamquam historia gesta narrentur, quam si per allegoriam
dicta putentur. Ergo amorem esse deum magnum atque mirandum, nobilem preterea et
maxime utilem sine controversia fateamur; atque ita amori indulgeamus, ut fine suo,
qui pulchritudo ipsa est, contenti simus, Hac vero ea parte fruimur qua
cognoscimus. Cognoscimus mente, visuque et auditu. His itaque fruimur. Ceteris
sensibus, non pulchritudine, quam desiderat amor, sed quovis alio potius quo corpus
indiget, utimur. Igitur his tribus venabimur pulchritudinem, et per eam que in
vocibus corporibusque elucet, tamquam per vestigia quedam, animi decorem
investigabimus. Illam laudabimus quidem; istum probabimus ac semper id servare
conabimur, ut tantus amor sit quanta fuerit pulchritudo. Et ubi corpus quidem
pulchrum, animus minime, tamquam umbratilem et fluxam imaginem / pulchritudinis vix
et leviter diligamus. Ubi solus animus pulcher, stabilem hunc decorem animi
ardenter amemus. Ubi vero utraque pulchritudo concurrit, vehementius ammiremur.
Atque ita ex platonica familia revera nos esse testabimur. Ea quippe nihil novit,
nisi festum, letum, celeste, supernum. Sed hec iam de Phedri oratione sufficiant.
Ad Pausaniam veniamus.

ORATIO SECUNDA CAPUT I Deus est bonitas, pulchritudo, iustitia, principium, medium,
finis Trinitatem Pythagorici philosophi rerum omnium mensuram esse Voluerunt, ob
eam arbitror rationem, quod deus ternario numero res gubemat, atque etiam res ipse
ternario numero terminantur. Hinc Maronis illud: Numero deus impari gaudet. Nempe

a mundo in deum. hoc quo dicam modo colligimus. Ut est actus omnium roboratque. a quo multa et propria lumina oculis et corporibus distributa sunt. transiens in mundum. complet et roborat. tribus nominibus nuncupatur. secundo rapit. dividue. adveniat. Mens stabilis circulus. profluit ad iustitiam. pulchritudo. cum in re creata et in subiecto patiente susceptus fuerit. Principium. ubi creat. individuum. veritas. ita in eum instar . illustret. Hanc utique comparationem ex Platonis libro de Republica sexto. Ut in obiectis que noscenda sunt. mentem. ubi allicit. indivisibile. excitat. vivificat. sed impletur. Ceterum cur deum quidem centrum. anima natura. stabile. Id sibi voluit Hierothei et Dionysii Aeropagite hymnus ille preclarus. breviter sic exponimus. Quoniam si deus ad se rapit mundum mundusque rapitur. amor. ubi pro cuiusque merito perficit iustum. Ut pulchrum.summus ille auctor primo singula creat. fovet. possumus nuncupare. prout in mundum transiens ipsum rapit. circuli quatuor circa deum. excitet atque roboret. nec extinguitur. Nec iniuria soli deum comparat Dionysius quia quemadmodum sol illuminat corpus et calefacit. qui quasi circulo quodam in idem unde manavit iterum remeat. lenit. ita deus animis veritatis claritatem prebet et caritatis ardorem. in deum denique desinens. Eodem modo primus ille actus omnium. Ut vivificat. Quoniam vero a dissimili suo attingi nihil potest. Centrum unum omnium deus est. unus quidam continuus astractus est a deo incipiens. finem. mens. Bonum. Singula quoque imprimis ab illo perrenni fonte effluunt. iustum. Sol profecto corpora visibilia et oculos videntes procreat. Centrum circuli puntum est. Amor igitur in voluptatem a pulchritudine desinit. in / circulis autem quatuor pulchritudinem. immo in omnibus lineis dividuis et mobilibus ubique reperiatur. Ibi amantium ardor quiescit. CAPUT II Quo pacto divina Pulchritudo amorem parit Divina vero hec speties in omnibus amorem. sui desiderium procreavit. procreat. tres illas cognoscentis anime vires. atque ut ab eo manant. pulchritudo / . spetiem actumque rebus singulis producendo largitus est. qui deus dicitur. Bonitatem quidem in centro uno. Circulus itaque unus et idem a deo in mundum. materia. visum. Qui sane actus. A bonitate quidem effluit. Inde igitur desiderium nostrum accenditur. linee a circumferentia ad centrum. prout redeuntia perficit. lucidum infundit / spiritum. mulcet et excitat. propriive corporibus colores ad visionem perficiendam sufficiunt. tertio perficit. immobile sit. postquam in suum principium re / dierunt. sed divini solis pepetua et invisibilis lux una semper omnibus adstat. ut producit. bonum dicitur. Denique ut bonum. Ubique enim est in linea puntum. ubi sic hi theologi cecinerunt : Amor circulus est bonus a bono in bonum perpetuo revolutus. cum omnibus insit. Anima per se mobilis. mobilia sint. quod sepe apud Platonem dicitur. cum a bono natus revertatur in bonum. De quo divine Orpheus : Cuncta fovens atque ipse ferens super omnia sese . Natura mobilis in alio. bonum. Ut in cognoscente potentia. auditum allicit. Atque ea est centri natura. dum nascuntur. nisi lumen ipsum unum supra multa. deinde in eundem refluunt dum suam illam originem repetunt. Necessario enim bonus est amor. Hinc regem illum universorum. usque deducte. inter bonitatem iustitiamque locatur. Materia ab alio et in alio mobilis. medium. corpora. inquam. regit et complet. illuminat gratiamque infundit./ Quis neget deum centrum omnium merito nominari. ut videantur. prout in auctorem remeans ipsi suum opus coniungit. debilis est et ad operis executionem impotens. voluptas. pulchrum. cuius allicere proprium est.Que sane circumferentia divisibilis circa centrum quasi cardinem volvitur. non ab alio. unus penitus simplex atque immobilis? Cuncta vero ab ipso producta multa composita et quodammodo. Iovem principium mediumque et finem universi vocavit. coloribus pingit. in cuius possessione omnia requiescunt. quatuor illa cur circulos apellemus. Neque tamen proprius oculis radius. Idem enim deus est. pulchrum. Inde linee multe. in multis tamen. pulchrum. mobiles. pulchrituDinem in circulo posuerunt. unum. postremo perficiuntur. ut videant. CAPUT III Pulchritudo est splendor divine bonitatis et deus est centrum quatuor circulorum Neque ab re theologi veteres bonitatem in centro. ad earum similem circumferentiam deducuntur. cuius spetiem desiderant omnia. Pulchritudo igitur. Prout in deo incipit et allicit. ut licet unum. oculis. Hoc vaticinatus Orpheus. eam applicat cognitio. hoc est. ut producta retrahit ad seipsum. medium huiusmodi puntum singule sui quodam punto uno simplici et immobili coguntur attingere.

omnis eius operatio terminatur. nam in his . totius pulchritudinis que supra dictis in c�rculis emicat. Hec enim sua natura discurrendo cognoscit et temporum curriculis operatur. regem cuncta sunt. in circulo pulchritudinem theologi collocent. id est. quam vocamus naturam per se quidem movetur. Per se. vim anime in generando locatam. visibilis mundi circulus est imago.linearum et circumferentie refluant. intelligit semper eodem modo vultque similiter. Natura etiam mobilis est circuitus. Mobilis autem quandoque mens ex eo solum dici potest quod quemadmodum cetera omnia a deo procedens in eumdem se vertit. refert. Ad hoc plane suum centrum. cum anime per se mote vis quedam sit. producta sunt omnia Pulchrorum omnium. ideas intelligit. Corpus enim nutrit augetque et generat. seque undique pro viribus in illum circumferunt. Anima quoque et reliqua eodem pacto. quorum nihil sufficienter se habet. aspiciens in ea que sibi cognata sunt. ideo circa regem omnia sunt. quia in mole corporis. cuius umbra est et vestigium. circulus mobilis. Huiusmodi radius omnes rerum omnium speties in quatuor illis effingit. que rerum unitas nominatur. Idearum splendor in primo. natura. Forme enim corporum per semina. quia ad illum tamquam ad finem pro natura sua omnia revolvuntur. quia in ipsa anime substantia rationis et sensus remanet operatio. In alio autem. materia procedentes a deo in eumdem redire nituntur. animus dicit . simplicissimam. Iam igitur quam ob causam bonitatem in centro. nihil est tale. priscorum more theologorum. inquam. qualia illa sint intelligere. verumetiam quia omnibus a se creatis partem aliquam vel potentiam intimam. Atque ut centrum puntum ubique in lineis et in toto circulo reperitur. pulchritudo autem. nature. ut per proprium centrum. Vim illam in nobis hominem proprie vocaverunt. Circa omnium. ita deus omnium centrum qui unitas simplicissima est actusque purissimus. In apicem suum caputque mens angeli ante consurgit quam ascendat in deum. Umbra vero et vestigium figuram eius. propterea quod tam operatio eius quam substantia semper eadem permanet et similiter operatur. Hec sane generandi facultas. Materia vero et corporis moles orbis est ab alio et in alio mobilis Ab alio quidem. in natura semina in materia formas apellare solemus. Ita mens. Proprie vero. CAPUT IV Quomodo Plato de rebus divinis exponatur Hoc mysterium in epistola ad Dionysium regem Plato significavit. Cum animam dicimus. quia principium motus existit. quia in spatio motuis corporis agitur. Ipsius gratia omnia. prestantissimam indidit. a qua et ad quam tamquam a centro et ad centrum suum rei cuiusque partes et potentie relique pendent. Quid vero dictio illa circa significet. Anima mundi et alia quevis. Iccirco quatuor in circulis. cum naturam. In se etiam. In deo enim nulla est compositio. sese inserit universis. aperte intelligere possumus Bonitas siquidem rerum omnium unus ipse est deus. vim anime in ratione et sensu positam intelligimus. he per ideas reducuntur in deum et iisdem a deo gradibus producuntur. Moveri autem in alio dicitur.Verum in hoc ab illa anime proprietate discrepat quod anima per se et in se movetur. in tertio seminum. quasi dicat. Sed mens. quemadmodum ab illo. Secunda circa secundum. quoniam ab anima neces / sario agitatur. quatuor splendores esse videntur. ideo mobilis dicitur quia temporis spatiis suum opus exequitur. dei radius quatuor illis insitus circulis circa deum quodammodo revolutis. ad hanc propriam unitatem se colligant creata prius / oportet quam suo hereant creatori. Ipse causa est pulchrorum omnium. Speties illas in mente ideas. Tertia circa tertium. quod iam sepe repetimus. non intra regem sed extra significat. istam hominis idolum et simulacrum. Corpora enim animarum mentiumque umbre et vestigia sunt. mentis scilicet anime. perque puntum suum singule linee medium circuli tangunt puntum. formarum in ultimo. Ex his opus nullum necessario resultat in corpore. anima. hec per rationes. Circa regem. quasi totius puchritudinis principium et originem. Atque illorum invisibilium Circulorum. Rationum in secundo. mentis constat potius quam anime beneficio. Si qua vero in anime cognitione stabilitas est. immobilis orbis. tamquam principio. per quem cuncta sunt bona. non ob id solum quia cunctis est presens. centro omnium hereant. inquit. Generandi vero vis illa. discursio autem ab alio in aliud et operatio temporalis motus proculdubio nomi / nantur. in anima rationes. cum deum affirmavit pulchrorum omnium causam. Humanus autem / animus affectat. cum dicit cuncta. quod autem post hoc est. Quapropter quatuor illa non iniuria circuli quatuor apellantur. exponit Plato cum addit: Eius gratia omnia. Circa vero ipsum regem et ea que dixi. Ipse causa est pulchrorum omnium.

Atque ut in quatuor iis elementis quicumque lumen inspicit.reliqua includuntur. secundo in animam totius et reliquos animos. Quo quidem odore quotidie excitamur. quandoquidem. merito quid cupiamus patiamurque nescimus. Humanus animus affectat qualia illa sint intelligere. Aspiciens in ea que sibi cognata sunt. Tres autem ordines in divinis posuit spe / tiebus : ideas. deum namque ipsum ignorant. Secunda circa secundum. eum una cum sequentibus ducibus in aliqua numeri spetie conditionesque paritate collocare forsitan videretur. quoniam a deo menti tribute sunt et in eumdem mentem cui sunt date reducunt. tertio in naturam. sed mortalia. ut amantes amati aspectum timeant quodammodo atque venerentur. umbre rerum potius quam vere res esse videntur. solis ipsius aspicit radium. per ordinem. per utilitatem. quasi dei simulacrum.id est rationes circa mentem. contremiscere et venerari compellit. et sapientes inquam viri coram inferiore quovis amato pati consueverunt. ne si primum diceret. trium ordinum dominos: Oromasin. natura. id est. Tres mundi prinposuit Zoroaster. Nempe non humanum est quod eos terret. amantes obstupescere. bonum quidem ipsa supereminens dei existentia dicitur. per corporalium rerum vires. et si vereor ne quis vestrum hec audiens erubescat. anima. mente. Quorum nihil sufficienter se habet. Quapropter quid cupiant aut querant amantes ignorant. Prima igitur. Sequenti enim gradu post animum forme corporum disponuntur. CAPUT V Pulchritudo divina per omnia splendet et amatur in omnibus Ceterum ut paucis multa comprehendamus. per mentem in animam transeunt et in mentem animam dirigunt. circa primum. animus dicit. dei bonitatem investigamus. sed superni numinis splendorem per corpora refulgentem ammiratur. Cum igitur odore manifesto illecti saporem latentem / desideremus. dum divina per mortalia iudicat. Vere namque res. Odorem quidem sentimus. id est circa deum. Vocat autem formas corporum anime cognatas. Scite post illos tres divine pulchritudinis. Tertia circa tertium. Eodem ordine a natura in materiam forme descendunt. amorem animi ad illos adiecit. neque divina pronuntiat. aquam terramque illustrat. Arimanim. regem primum vocare. Hos Plato deum. splendores tribus in circulis emicantes. per sapientiam. Nam per animam transeunt innaturam. dei potentiam. perque ipsum ad supernam solis lucem intuendam convertitur. Eadem ratione propter amanti . corpore contemplatur amatque. quasi proxime natas. quia de divinis a Dionysio interrogatus tres ordines ad incorporales speties pertinentes. animam. idee. id est semina rerum circa animam. Quod etiam fortes. animam nuncupat. aerem. tamquam divinos induxit. materiamque illuminat. Quemadmodum vero corporis umbra exactam atque distinctam corporis figuram / non indicat. Sed divinitatis fulgor ille in formosis emicans. Circa ipsum regem et ea que dixi. deum ipsum intuetur et amat. quod occupat. Hinc etiam semper accidit. Corporum vero forme. Ita quisquis decorem in quatuor istis. Mitrim. rationes et semina. cuius sapor occultus odorem quemdam sui dulcissimum operibus suis inseruit. Naturam fulcit seminibus. Neque dixit prima circa illum. quod frangit. nihil est tale. sed cuncta. falso de divinis loquitur. Tertia circa tertium. Illinc enim animi ardor accenditur. ignem. quarto in materiam corporum. per ea que in corporibus prestantiora videmus divina iudicare sepenumero consuevimus. in illam scilicet generandi potentiam rursusque naturam anime copulant. affectat et stupet. ne crederemus eum ordinis alicuius potius quam / cunctorum gubernatorem. Quippe par est ut divinus divina desideret. mentem. Quoniam humana cognitio a sensibus oritur. naturam. Non enim corpus hoc aut illud desiderat. Sed eas Plato in ordine posito non connumerat. Humana enim vis in fortioribus sapientioribusque semper est excellentior. Materiam formis exornat. sic / unus dei radius mentem. Animam rationum serie complet. primo in angelicam mentem. animus. id est. Mentem idearum ordine decorat. dicam equidem. Pulchritudo actus quidam sive radius inde per omnia penetrans. Quemadmodum vero solis radius unus corpora quatuor. CAPUT VI De passionibus amantium Hinc efficitur ut corporis nullius aspectu vel tactu amatoris impetus extinguatur. saporem proculdubio ignoramus. Forme huiusmodi neque sufficienter sunt neque sufficienter divina nobis ostendunt. Noluit autem deum. perque fulgorem huiusmodi. Quo enim pacto mortalia immortalibus et falsa veris similia sint? Quod autem post hoc est. dei fulgorem in iis. Secunda circa secundum. ita corpora divinorum naturam propriam non demonstrant. rationes et semina sunt. sed omnium regem. idee. formas autem corporum pre termisit.

sed per illam. o amici. Illa enim amore ingenito ad intelligendam dei pulchritudinem rapitur. Illa divinitatis fulgorem in se primum complectitur. due in nobis sunt Veneres. modo Iovem. amator animus est / proprio in corpore mortuus. Generationis autem et congressus officio eatenus utitur. hortor et obsecro. esse apud Platonem Pausanias asserit. CAPUT VII De duobus amoris generibus ac de duplici Venere Deinceps de duobus amorum generibus breviter disputandum. Matrem quoque illi ideo tribuunt. Celum Platonici summum deum ideo vocant. Ebetissimi preterea quique acutiores amando redduntur. corporis quidem formam laudat. rem profecto divinam. Utrobique igitur / amor est. eam tamquam divini decoris imaginem veneratur et diligit perque hanc ad illum sepenumero incitatur. ex Iove est et Dione genita. que in mundi anima. apud Physicos materia est. Scintillarum huiusmodi presentia singula mundi corpora. Vulgarem ex Iove et Dione.presentiam amator divitias et honores contemnit et pro nihilo habet. inquit. Totidemque esse cupidines quot sint et veneres necessarium arbitratur. Mens autem illa a materie corporalis consortio est aliena. Ille. CAPUT VIII Exhortatio ad amorem. quam in mente angelica posuimus. Hec item amore suo ad eamdem pulchritudinem in corporibus procreandam. Illud quoque evenire sepenumero solet ut se in amati personam quisque transferre cupiat. Ea siquidem istam creavit potentiam que inferiora hec generat. Par enim est ut divina humanis anteponantur./ Mentem vero pluribus nominibus nuncupant. totis viribus complectamini. nec non et calent. quod perimunt. vivit. in alieno corpore vivens. Quis autem pro deo hominem non commutet? Fit etiam ut amore illaqueati vicissim suspirent / et gaudeant. Veneris comitem. Quippe intelligendi vim habet. cum superni radii fulgoribus accendantur. Quid igitur in amore Pausanias improbat? Dicam equidem. caliditatem audacia sequitur. Ibi contemplande hic generande pulchritudinis desiderium. amantiumque affectibus ista sufficiant. Ideo timidi quoque vicissim et audaces apparent. ut inferiora generat. id est. vis generandi anime mundi tributa. celo nata sine matre dicitur. Saturnum enim modo. Hunc amoris abusum vituperat Pausanias. Essentiam suam Saturnum. Est namque mens illa. intelligentiam Venerem apellare consueverunt. quia sicut celum istud sublime corpus omnia corpora regit et continet. genitam. Ex Iove. Prout superna intelligit. Vis autem generandi. Quo qui recte utitur. Animam preterea mundi Saturnum similiter et Iovem vocamus et Venerem. Iovem. que in mente est. sic summus ille deus omnes spiritus supereminet./ Utraque sui similem comitem habet amorem. secunda Venus formam generare huic similem concu piscit. Secunda Venus. intelligit. deinde hunc in Venerem secundam traducit. Venerem. spetiosa videntur. alteram vero vulgarem. Celestem illam celo sine matre natam. habet et generandi potentiam. quod perdunt. Suspirant quod seipsos amictunt. excellentiorem animi mentisque et dei spetiem cogitat eamque vehementius ammiratur et amat. eius origine. Horum spetiem corporum humanus animus per oculos percipit. mens nostra que prima in nobis Venus est. quoniam mater. Altera. Veneres autem duas commemorat. He gemine vires. vitam. quas itidem gemini cupidines comitentur. . quia calore proprio deseruerunt. Denique ut summatim dicam. Hec fulgoris illius scintillas in materiam mundi transfundit. deus namque pro homine fieri cupit atque conatur. is utique dignitate amoris abutitur. Nec immerito. De amore simplici ac de mutuo Vos autem. duplex est Venus. quia materie mundi infusa cum materia commertium habere putatur. ut amorem. Neque vos illud deterreat. ex ea virtute ipsius anime que celestia movet. Quis enim celesti radio aspirante non acutissime videat? Verum de amore ipso et pulchritudine. qui rursus. Uterque enim divinam imaginem sequitur. Frigiditatem timiditas. prout celestia movet. modo Venerem vocant. Venus prima. Venerem. De iis diffusius Pausanias. Amor uterque honestus atque probandus. vires geminas possidet.ponitur. Si quis generationis avidior contemplationem deserat aut generationem preter modum cum feminis vel contra nature ordinem cum masculis prosequatur aut formam corporis pulchritudini animi preferat. Altera sane est intelligentia illa. Cupidinem. alteram quidem celestem ponit. Merito frigent. Saturnum. pro captu nature. Gaudent quod in melius quiddam se transferunt. Iovem. Cum primum humani corporis speties oculis nostris offertur. Calent quoque vicissim et frigent instar eorum quos tertiana febris invadit. quas et gemini comitantur amores. quod de amante quodam Platonem dixisse ferunt. quatenus naturalis ordo legesque civiles a prudentibus statute prescribunt.

Quare in se mortuus est quicumque amat. Si de se non cogitat. Hic certe mira res fit. iste in illo. quando duo ita unum fiunt. Nec iniuria. Ubi vero / amatus in amore respondet. cum precipua operatio animi ipsa cogitatio sit. Homicida morte plectendus est. et qua via iis succurrendum. An forte in alio quodam corpore hominis non amati vitam ducet? Nec istud quidem. quia in seipso non agit. Ut mors est. reviviscentia duplex. ab alio non amatus. cum ab eo reiciatur. amor alter simplex. in se certe non cogitat. Quis eum homicidam esse neget qui amatur. quod de amara miseraque amantium sorte cecinit Orpheus. pro se uno se duos est consecutus Iustissima certe est in mutuo amore vindicta. Ille quoque se possidet. Vicissim huiusmodi homines se commutant et seipsum uterque utrique tribuit. nec vivit etiam in seipso. Reviviscit in amato statim. Nec operatur quisquam ubi non est. semel ipse similiter moritur. Qui ergo animum arripit. Uterque amando suam tradit et redamando per suam restituit alienam. Superioribus rationibus . si per te me redimo. sacrilegus triplici morti sit obnoxius. propinquior alteri. id est. Ubi ergo vivit? Numquid in aere vel aqua aut igni vel terra. Pecunia a corpore possidetur. quando hic illi et ille huic reddit animam quam accepit. Nam ego postquam me ipsum amisi. Immo vero habet seipsum uterque et habet alterum. Hec enim quomodo accipienda sunt. tibi propinquior quam mihi sum. una inter / veniente morte duas iam habeat! Nam qui semel mortuus bis reviviscit. sunt. Moritur autem quisquis amat. amet videlicet amatorem. Amoris due sunt speties. Quotiens duo aliqui mutua se benivolentia complectuntur.Neque vos etiam turbet. homicida. Idem in me tu facis. diligenter attendite. Qui vero non amat amantem. aut aliquo bruti corpore? Nequaquam. quia moritur quisquis amat. dum sui obliviscuntur. homicida. animum simul corpusque et pecunias arripit. et ubicumque est operatur. O felicem mortem. cum similiter amet amantem? Debita nimium hec restitutio est. per te me habeo. nisi indignatio suscitet. alium habet nec habere se desinit! O inestimabile lucrum. Nempe imperium sic amorque differunt. non intelligo. Ubi cum semel moriente. ubi amatus non amat amantem. ac in se mortuus in alio reviviscit. homicidii reus est habendus. Iste quidem se habet sed in illo. dulcis. Quippe cum amor mors voluntaria sit. Equidem dum te amo. Simplex amor. Hunc et Orpheus ???????????. Quo fit ut tamquam fur. ac velut informis penitus atque / prophanus impune a quo libet interfici possit. Quapropter iure ipso amare debet quisquis amatur. video. cum in amato se denique recognoscit et amatum se esse non dubitat. Si in se non est. cum animam ab amante seiungat? Quis iterum mori similiter eumdem neget. At quomodo accipiant alterum. Nec reviviscet umquam. Equa enim inter sese hec duo. Eius enim cogitatio sui oblita semper in amato se versat. quo quis se ipsum tradit pro alio. ille in isto vivit. quonam pacto vivet in alio? Nusquam ergo vivit qui amat alium. nisi ipsemet sponte sua legem illam impleat. in eo saltem vitam agit amator. Qui non in se operatur. Quomodo seipsos tribuant. qui unam habuerat vitam. multo minus alium possidebit. dulce animarum nominat. Qui non vivit mortuus est. ut satis iam demonstravimus. te prius ac magis habeo quam me ipsum. Immo vero fur. Ut voluntaria. corpus ab animo. nec in seipso est. a quo tam corpus quam pecunie possidentur. ut accipiat alterum. Nam qui seipsum non habet. Reviviscit iterum. ut quisque duorum pro uno solo duo fiat et tamquam geminatus. esse et operatio. cum bis reviviscente. Moritur enim qui amat in se ipso semel. nec in amato etiam. Nam nec vivit in se. Animus enim humanus non in alio vivit corpore quam humano. Ibi omnino mortuus est amator. Ideo nec in seipso sic affectus animus operatur. quippe cum / mihi non aliter quam per te medium inherescam. Amorem Plato rem amaram vocat. me amantem in te de me cogitante me reperio. quam due vite secuntur! O mirum commertium. queso deinceps si placet. si per te habeo. Non ergo in se amantis est / animus. Nec esse sine operatione est nec operatio esse ipsum excedit. bis itidem reviviscit. sacrilegus. Nam si in eo non vivit. Num vivit saltem in alio? Profecto. amator per alium se complectitur et uterque amantium longior a seipso fit. sed in isto. et me a me ipso negligentia mea perditum in te conservante recupero. mutuus alter. amara res est. ubi vivere vehementissime concupiscit. pro una vita geminam. Una vero duntaxat in amore mutuo mors est. Imperator per se alios possidet. cum se negligit. Mirum rursus et hoc apparet. cum amatus eum ardenti cogitatione complectitur. Propterea omnino mortuus est non amatus amator. In hoc utique vis cupidinis a Martis discrepat violentia.

Utrique honesta. Ubi amor ad equalia similiaque conspicitur. quod omnium que secundum naturam sunt operum effector est atque servator. quod amor omnibus insitus per cuncta porrigitur.ostensum est amatum vicissim amatorem amare debere. eadem inter se natura sunt predita. Luna in Ariete. Amor enim fruende pulchritudinis desiderium est. non aures. anime cum illis una corpora benivolentia quadam regunt atque gubernant. quorum vitam demon idem aut certe similis ducat. Ideo deus angelos. Accedit quod amans amati figuram suo sculpit in animo. sed oculus percipit. Aut Venus in eadem nativitatis domo eodemque gradu fuerit constituta. te nascente Sol in Libra. In quo superiorum ad inferiora dilectio plane conspicitur. consilii similitudinem similis affectus causam esse volunt. Vicissitudinem amoris inter illos precipuam esse astrologi arbitrantur. non olfatus. utilis et iocunda. que infra. in quorum genesi luminum. Iunioris amati pulchritudine vir oculis fruitur. CAPUT IX Quid querant amantes Ceterum quid isti querunt. Piladis et Horestis resurgit affectus. Solus igitur oculus corporis pulchritudine fruitur. Hunc ergo amatus tamquam rem suam curat. amare illum compellitur. hec autem solis oculis comprehendatur. inferiorum sunt cause. Pulchritudo autem splendor quidam est. Mirifica plane commutatio est. non tactus. Amorem procreat similitudo. eruditionis. sic ostenditur. aque et aeris partes invicem et in qualibet animalium spetie. Si oculus solus agnoscit. Eadem ergo similitudo. Pulchritudo / denique inter amantes pro pulchritudine commutatur. Opera quin etiam causas tamquam sui conservatrices expetunt. Nempe corporis pulchritudo nihil aliud est quam splendor ipse in colorum linearumque decore. ad se se invicem quasi unius et eiusdem similia membra mutua caritate afficiuntur. eo pretiosior est pulchritudinis animi quam corporis consecutio! ORATIO TERTIA CAPUT I. illic Pythie Damonisque. inferiora. Lucem preterea illam et pulchritudinem animi sola mente comprehendimus. sed petulantie speties et servilis hominis perturbatio. Preterea amator se sibi aufert deditque amato. Que supra sunt. Aut quibus signum idem simileve idemque planeta similisve adscenderit. Denique ubi cause plures concurrunt ibi vicissitudo vehementior reperitur. Primum. Iccirco amatus cum in amante se recognoscat. Cause vero opera sua tamquam sui partes et imagines diligunt. consuetudinis. In iuniore vero maior utilitas. Iocunditas in seniore maior. hac consuetudine fit et animo spetiosus. Rursus. humanum ad se rapiens animum. qui aspectu et intelligentia delectatur. Tangendi vero cupido non amoris pars est nec amantis affectus. Viri pulchritudinem iunior mente consequitur. Tres profecto rerum / gradus in natura considerantur. Quare solo mentis intuitu contentus est qui animi pulchritudinem expetit. Cui nam igitur dubium erit. Physici vero moralesque complexionis. Luna in Libra. Quo enim prestantior est animus corpore. Non solum vero debere sed cogi. fulgor in doctrine et morum concininitate. Terre rursus. Animi nostri celestium beatitudinem cupiunt. que equalia. tu quoque mihi est necessario similis. eiusdem spetiei animalia sese mutua con / suetudine semper adsciscunt. Cum vero amor nihil aliud sit nisi fruende pulchritudinis desiderium. Lucem illam corporis. Aut benigni planete similiter angulum orientis aspexerit. equalia. solo aspectu amator corporis est contentus. Atque hic inferiorum ad superna est amoris affectus. corpora animis suis et iunguntur avidissime et ab eis molestissime seiunguntur. Carissima enim sua cuique sunt. Amor est in omnibus et ad omnia Pausanie hactenus. corporis oculos explet corporis pulchritudine. que me ut te amem compellit. Alterum. quod artium singularum est magister et dominus. Item omnes ignis partes libenter invicem coherescunt. Honestas quidem par in utroque. quin amor omnibus ad omnia sit ingenitus? Atque id est quod Dionysius Areopagita in libro De divinis nominibus ex . Eque eniin honestum est et discere et docere. superiorum opera. Celestes superni numinis maiestatem feliciter venerantur. Fit itaque amantis animus speculum in quo amati relucet imago. Similitudo natura quedam est in pluribus eadem Nam si ego tibi similis sum. et angeli cum deo simul animas. non gustus. nutritionis. Superiora. Tria nobis deinceps ex nostri Eryximaci mente tractanda videntur. solus fruitur. Et qui solo corpore formosus est. Animi quoque pulchritudo. Videlicet si me nascente. Addunt Platonici. Que autem in eodem ordine locata sunt. cum se mutuo diligunt? Pulchritudinem querunt. Qui solo animo est decorus. Tertium. Solis et Lune commutatio fuerit. nunc Eryximaci orationem interpretemur. id est. te quoque amare me cogit. Ubi omnes. Sol in Ariete.

Cupiditas perfectionis proprie propagande amor quidam est. discordia dissipatur. Ac versa vice terra ad se trahit aquam. Animalia quoque bruta et homines eiusdem cupiditatis illecebris ad procreandam sobolem rapiuntur. discipulos diligat ac discipuli eam doctrinam avidissime sitiant. Anima enim celi tota simul est in quibuslibet celi puntis. Gubernator preterea merito nominatur. ut ait Empedocles pythagoreus. Intemperata contrarium et / ad contraria continet. ut per omnes sui partes ubique tota anima perfruatur. Currendo ferme assequitur quod assequi quiescendo non posset. In gymnastica etiam exercitatione investigandum qui corporis habitus. Temperata enim affectio corporis. Terre partes singule amore mutuo copulante ad partes alias terre sui similes sese conferunt. quos Pausanias supra distinxerat. Si quiescat. ut quoad fieri potest.Hierothei mente his verbis significavit. quos exercendi modos. que superiora quidem ad inferiorum providentiam movet. Celum etiam. Accedit ad hec quod artifices in artibus singulis nihil aliud quam amorem inquirunt et curant. quos gestus amet et postulet. singule tangent singulas. Absoluta perfectio. Denique unitate partium suarum cuncta servantur. Quorum concordia. maxime diligit. Currit autem velocissime. Illi quidem indulgendum. Quod in humoribus nostrorum corporum et mundi elementis intueri licet. et mundus et corpus nostrum constat. Iccirco Dionysius noster: divinus. Nempe similia similibus conservantur. Aque partes ad sese invicem similiter et ad locum sibi convenientem cum toto aque corpore perferuntur. quas Eryximachus apud Platonem commemorat. totum sit simul. Ac postremo inferiora queque ammonet. Hinc Orpheus: ????? ??? ?????? ?????? ????? ????????? Solus horum omnium tu regis habenas. Per hunc sancti illius spiritus celos movent et sequentibus omnibus sua munera largiuntur. quos cibos ac potus ceterosque vivendi aut medendi usus amet natura atque requirat? Duos illos hic quoque amores celestem et vulgarem. Idem propagationis instinctus omnibus ab illo primo auctore est inditus. CAPUT III Amor est magister artium et gubernator Restat post hec ut quo pacto magister artium omnium et gubernator sit exponamus. in summa est dei potentia. ita probatur. Tota / etiam terra ad simile sibi mundi centrum illius aviditate descendit. moderatum atque ad res moderatas convenientesque habet amorem. Et quia quelibet particula huius spere eque cum qualibet illius particula convenit. aer aquam. per similitudinem quamdam Eryximachus adinvenit. Eas in presentia nos artes breviter percurramus. Concordiam vero illis pacis atque amoris prestat vicissitudo. Amor autem simile ad simile trahit. dispersione partium pereunt. quicumque et artificia ipsa et personas quibus illa fiunt. Hec ille. Quod si amor omnia facit. quo amor effector omnium et servator est dictus. ut ad potiora sublimioraque convertantur . insitivam quamdam intelligamus commiscentemque virtutem. inquit. Amorem sive divinum sive angelicum sive spiritalem sive animalem sive naturalem dixerimus. Artis enim opera diligenter exequitur atque exacte consumat. ille ignem. quelibet omnes appetit particulas illius attingere. Ex quo propa / gandi amore creata ab eo sunt omnia. Per hunc sidera lumen suum in elementa diffundunt. aqua terram. ut quelibet pars eodem pene tempore pro viribus cunctas attingat. Atque inde voluntas eamdem cupit extra se propagare. Ac etiam duo hec elementa ad supernam regionem sibi congruam et similem regionis illius amore trahuntur. Celum ergo anime fruende cupidum ideo currit. huic numquam obtemperandum. innato movetur amore. Per hunc ignis sui caloris communione aerem movet. Unitatem vero partium mutuus earumdem efficit amor. sui similia gignunt. herbe queque et arbores cupide sui seminis propagandi. amor non permisit regem omnium sine germine in se ipso manere. et qui docet. hec aerem. Magistrum quidem artium esse intelligemus si modo considerabimus neminem umquam artem / aliquam aut invenire aut discere posse. servat etiam omnia. ut Plato in libro de Regno inquit. Advolat autem rapidissime. Eam divina intelligentia contemplatur. Idem partes aeris ignisque faciunt. Eiusdem enim semper est effectionis et conservationis officium. nisi investigationis oblectatio et inveniendi desiderium incitet. non quelibet cunctas. CAPUT II Amor est auctor omnium et servator Secundum vero illud nostre orationis membrum. Preterea spere maioris concava superficies minoris spere locus est naturalis. In agricultura quod . ubicumque tota simul est anima. equalia rursus ad socialem sui invicem communionem conciliat. Quid enim aliud medicina considerat quam quo modo humores quatuor corporis amici invicem fiant atque permaneant.

ad parentes. Ex illo aeris grata temperies. Porro agnus lupi vitam figuramque non odit. sed quodam amplificandi proprii frigoris appetitu trahitur ad aquam sibi similem ex ignis corpore procreandam. Neque potentioribus aut acutioribus dotes suas. animalium sanitas. sed sui pernitiem que a lupo infertur exhorret. sed amore sui eum lacerat atque devorat. sed aquam sui similem. qua ratione homines deo amici fiant. tamquam tutorem presidiumque colamus. et vires cuiusque eius educit sinu fetusque concipit et quasi clavibus quibusdam conceptus aperiendo perducit in lucem. Neque lupus agni odio. aque propositum est non ignem extinguere. In his duo illi amores quodammodo reperiuntur. certis intervallis et modulis sibi invicem magis amicas faciunt. quod bonum est generare. Inter unum et octo vehementissimum. Ex hoc contraria proficiscuntur. sex amorem vehementiorem reperiunt. sed nostri benivolentia invidemus. Illud utentibus utile. illorum odio. natura diversas. Alii primum illud genus. ?????? ??????? ?????? Solertem. quia ubique est et omnium insidet penetralibus tamquam potentem dominum. que semina qualemve culturam exigat quisve colendi modus a singulis arboribus diligatur. Est enim iis moderatus amor. omnium claves habentem Quo modo enim gemine nature sit a Pausania primum. Idem in musica observatur. ut que hominum officia deo amica sint. Hunc quia artes singulas edocet. ????????? . ????? . quando invicem mutuis viribus temperatissime consonant. Inest sideribus et elementis quatuor amicitia quedam quam astronomia considerat. Qua etiam ratione claves mundi tenere dicatur ab Orpheo. Quippe sicut ostendimus. tamquam patrem veneremur. Tardiores etiam motus et velociores ita invicem temperant. Neque homo hominem sed vitia hominis horret. CAPUT IV Nullum mundi membrum odit aliud membrum Quod si ita est. aque odio fugit. nos doceat. nulla operis huius membra inimica esse inter se ullo pacto possunt. Musice autem melodie genera duo traduntur. Nam cum omnis appetito naturalis / ad bonum nullaque ad malum tendat. Quapropter nihil obstat quin amor in omnibus sit. Hunc quia creator est omnium atque servator. Inter unum vero. dum semina in germen pululare compellit. ut merito dici possit amor nodus perpetutis et copula mundi partiumque eius immobile substentaculum ac firmum totius machine fundamentum. ut amici potissimum fiant et rhytmum concinnitatemque exhibeant. deinde ab Eryximaco audivistis. tria. Est et amor immoderatus. Illi in Convivio Uraniam musam. proculdubio metuamus. alia quodammodo derelinquit. atque summatim concludere amorem in omnibus ad omnia esse. quando unum aliquid illorum se ipsum amat nimium. Cuius artifices qui numeri.solum. terrarum fertilitas. tamquam preceptorem sequamur. Quo servatore perpetui . Omnium auctorem servatoremque existere et artium universarum dominum et magistrum. desiderium hoc perfectionis proprie / propagande cunctis ingenitum. / Est enim grave quoddam et constans. quinque. perque omnia penetret. Quamobrem omnes mundi partes quia unius artificis opera sunt eiusdem machine membra inter se in essendo et vivendo similia. huic Polymniam preficit. Hunc merito divus Orpheus apellavit. Quo auctore sumus et vivimus. Non enim ignis aquam. Quis amoris caritatisque modus ad deum. hoc noxium in libris de Republica et Legibus Plato iudicat. quos numeros aut magis aut minus diligant investigant. quem cogitationes nostre latere non possunt. istorum vero vulgaris.Quod si absque ignis interitu explere posset. Vatum postremo sa / cerdotumque facultas in hoc potissimum versari videtur. Est et aliud molle atque lascivum. Eadem de ceteris que contraria et inimica videntur ratio assignatur. ne ab aque frigore extinguatur. sed sui ipsius amore. ad patriam. Neque ignem aqua odio ignis extinguit. aque tranquillitas. Hi voces acutas et graves. alii secundum amant. Illorum amori obtemperandum adhibendique soni sunt quos expetunt. Hi inter unum ac duo atque unum et septem minimum amorem inveniunt. ignem utique non consumeret. istorum appetitui obsistendum. Illorum namque amor celestis est. quatuor. quod est malum. tamquam sapien / tissimum iudicem. tam ad vivos quam ad defunctos sit adhibendus. ad alios. ex superioribus satis comprehendere possumus. latentem et implicatam cuiusque fecunditatem explicat. Idem in ceteris artibus coniectari licet. bigenium. Hunc igitur tantum deum. mutua quadam caritate sibi invicem vinciuntur. cuius impenum effugere non valemus. metuentes ne illis penitus succumbamus. Ex quo harmonie compositio et suavitas nascitur.

qualis hominum quondam natura fuerit. promiscuum. Est enim quisque nostrum dimidium hominis utpote sectus. Sectione facta. vultus item duos tereti cervice connexos et omnino consimiles. Nam et Aurelius Augustinus non omnia inquit. femine terra. Quo preceptore ad bene beateque vivendum instruimur et formamur. verum etiam tertium quoddam aderat ex utrisque compositum. Quare cum diis pugnare ten / tabant et in celum adscendere. vehementissime concitatur. quando ad solum ingenitum sunt converse statimque in corpora cecidere. Querit autem sui quisque dimidium. ne a prophanis et impuris polluerentur. Preterea. duobus sunt exornate luminibus. queve illius passiones animadvertere. ingenito et infuso. femininum. iterum si superbiant. Quamquam Iohannes Cavalcantes sua nos diligentia lon / gis disputationum ambagibus liberavit. nisi deus congressui modum imposuisset. hominum anime. Totius itaque reficiendi cupido nixusque amoris nomen accepit. ardenti inheret amore neque momentum quidem / patitur ab illo seiungi. Nos autem que in figuris superioribus et aliis describuntur singula exacte ad sensum pertinere non arbitramur. Qui nos presenti in tempore summopere iuvat. prisce nature conciliator. feminum terra. CAPUT II Exponitur opinio Platonis de antiqua hominis figura Hec Aristophanes et alia narrat per multa. non solum que nunc duo. figurarum umbraculis tegere. Unde elato erant animo robustoque corpore. Principio tria. minatus est eos rursus se similiter partiturum. id est. redigi in priorem habitum affectantes.Ad unicum lumen ingenitum se reflexerunt. duosque fecit ex uno. Mares sole. / cetera quoque huic aratri membra iunguntur. Homines. nomines quondam tres sexus habebant. Aristophanis tamen sententia verbis obscurissimis involuta. Deo Equare se voluerunt. Propterea fame et torpore defecissent. Quo preside et iudice gubernamur. Mos enim erat veterum theologorum sacra ipsorum puraque arcana. solis. significare aliquid putanda sunt. masculinum. quem potissimum cognovimus nostris temporibus orphicum platonicumque poetam. amor pre ceteris diis summopere generi humano beneficus. Multa enim propter illa que significant ordinis et connexionis gratia sunt adiuncta. ut integritatis restitutio fiat. si naturali / nimium confidant ingenio. Eum Christophorus Landinus. olim erat. secutus est in hunc modum obscuram et implicatam Aristophanis sententiam explicaturus. manus quatuor et paria manibus crura. Integre sunt. quemadmodum pisciculi qui psecte et aurate vocantur scissi ex uno duo efficiuntur. cum deo equare se vellent. lumen illud ingenitum et naturale quod restitit quodammodo extinguetur. ut lioc fieri possit. sed longe diversa.permanemus. Est. quando a deo creantur. quisque sui dimidium cupiebat. annitens unum ex duobus efficere hominumque nature mederi. hominum erant genera. ORATIO QUARTA CAPUT I Narratur textus Platonis de antiqua hominum natura His dictis familiaris noster verbis finem imposuit. terre. Que igitur nobis exponenda proponitur. Hinc divise sunt. id est. hec est summa. monstris portentibusque similia. alie secundum temperantiam que femina. Solo vomere terra proscinditur sed. Qua completa. Hinc utique mutuus hominibus innatus est amor. luneque filios. sub quibus quasi velaminibus quibusdam divina mysteria latere putandum. vir doctrina excellens. inquit Aristophanes. Quondam. dum in sui dimidium olim amissum quemque conducit et in posterum spem summam inicit nobis deum pie colentibus in veterem figuram restituendo medendoque se nos beatissimos effecturum. Atque iterum si fastu in deos insanire videantur. Ideo Iupiter singulos in longum secuit. dimidium amore ad dimidium trahitur. infuso superiora conspicerent. que in figuris finguntur. Dei fulgorem alie secundum fortitudinem que mascula est. Igitur concurrebant iactisque circum brachiis se invicem complectebantur. integra erat cuiusque hominis speties atque rotunda. Superbiores facte iterum dividentur. Masculinum genus sole genitum erat. Erant et integri Sed propter superbiam. Splendorem infusum amiserunt. instar eorum qui ova in longum capillo secant. Oportet primum. promiscue luna genite. curator et tutor hominum atque medicus. Summa vero nostre interpretationis erit huiusmodi. beatum genus hominum est futurum. Postquam natura hominum ita divisa fuit. dorsum et latera circulo habens. scissi in duo sunt. Tres sexus habebant. enodationem adhuc aliquam lucemque requirit. mas et femina. bifariam discindendi. Ut ingenito equaliaet inferiora. . id est. Quotiens itaque dimidium suum alicui cuiuscumque sexus avidus sit occurrit. luna promiscuum. Neque enim qualis nunc est.

Hinc generare. sedere. more platonico animas nostras significavisse. Hoc igitur erit inter / pretationis nostre compendium. fiant atque regantur. Quapropter homo solus est animus. susceperunt. Si per se est. artis opera fabricare. intelligere homo asseritur. corpus autem hominis opus et instrumentum. in aque materia frigus. Sed primus hic fulgor in anime substantia per se prius informi receptus. quia non sufficiunt ad existendum. propterea potest proprium sibi seorsum a corporis mole sortiri hominis cognomentum. quod sine corpore operatur. Sectione facta. Huiusmodi anima est. calore vicissim et frigore permutatum. ab aliqua superiori substantia que neque. atque ad illius tractus capacitatem proprius ipsi et naturalis evadit. anima per se ipsa sine aliquo corporis instrumento veritatem assequitur. femina. sol. Omnia igitur quecumque homo facere dicitur animus ipse. Vires utique iste instrumenta quidem sunt operandi. augere. ipsa se substinet et qualitatem vimque complexionis corporibus tribuit. facit corpus patitur. intelligentiam scilicet. Si stare. non in quantum corpus est agit. Anima semper eadem permanet. quisque enim in omni etate vocatur homo. cum res per illam incorporales intelligat. Si intelligere. studio veritatis recipiendum. vivit autem sine corpore. bonique voluntas semper eadem et firma memorie conservatio. Anime iam divise et immerse corporibus. Quod enim in alio iacet seque ipsum substentare non potest. naturali et ingenito lumine quod servarunt. terra. Quo fit ut qualitates. quod cadentes amisere. Non enim quia longus aut latus aut profondus est ignis. loqui. He tres in nobis virtutes aliarum trium quas deus habet sunt filie. que corporibus presens et insidens. sequitur ut pati ad corpus. Quod sane nomen. CAPUT III Homo est ipsa anima et anima est �mmortalis Corpus cum ex materia constet et quantitate et ad materiam Suscipere. anima manus porrigit et pro arbitrio torquet. Si fabricare. promiscuum. per se certe est et vivit. Corpus iugiter fluit crescendo. sedere. Omnia vero hec anima ipsa facit. cum homines Aristophanes nominavit. sine ullo corporis instrumento exercet. sed qui calidior. Ideoque anima erit homo. convertitur. Si qua vero actio corpori competere videatur. in corpore nostro complexio. currere. quia a corpore necessario substinentur. naturali quodam in / stinctu in eum. loqui. eius radiis illustratur. staire. licet in materia quantitateque sint. per que tamquam instrumenta in corpore et per corpus varias operationes exercet. Ex quibus certe qualitatibus operationes corporum proficiscuntur. Ideoque per eum . sed in quantum illi vis quedam quodammodo incorporea et qualitas inest. flectit et vibrat. decrescendo. ad quantitatem dividi extendique pertineat atque ipsa susceptio et divisio passiones sint. corpus sit neque in corpore iaceat. luna. in nobis mas. Sed in deo tres ille. ut hominis apellationem in nobis firmissimam corpori fluenti semper et undique permutato potius quam animo stabilissimo tribuat? Ex his perspicuum esse potest. sed quia calidus calefacit. Si sentire. liquefactione. cum primum ad annos adolescentie venerint. parentem suum. immo propter dispersionem minus. Ipse vero per se nequaquam sufficiunt ad operandum. ideo aliquid significare videtur quod stabile permanet. resolutione continua. quemadmodum ignis in terra superiorum vi genitus confestim nature impetu ad superiora dirigitur. esse sibi quiddam proprium convenit cor / pori non commune. augere nutrire hominem dicimus. Quid ergo usque adeo demens erit. agere ad aliquid incorporale per / tineat. auget atque nutrit. nuncupantur. nutrire. Itaque si animus per se agit quicquam. consequens est ut suapte natura passioni tantum sit et corruptioni subiectum. ab alio certe dependet. quia de unoquoque nostrum per omnem vitam dicitur. dimidium amore ad dimidium trahitur. Eo maxime quod animus opera tionem eius potissimum. anima tamquam pater et artifex cor / poris ipsum gignit. ut ignis mole caliditas. sentire. ceu sui quodam dimidio excitantur ad infusum illud divinumque lumen olim ipsarum dimidium. quod liquido nobis ostendit veritatis inquisitio. pedes agitat. per corpus vero sola corporalia cognoscantur. Quo recepto iam integre erunt et dei visione beate. anima corporis membra substinet. currere. Cum igitur virium et qualitatum beneficio operationes proveniant ac vires ipse et qualitates ex materia et quantitate non constent. Conversa in eum. Neque qui extensior ignis calefacit magis. Si generare. anima per sensum instrumenta quasi phenestras et foramina exteriora corpora percipit. fit obscurior.alie secundum iustitiam que promiscua. CAPUT IV Quod anima creata est duobus ornata luminibus et quare in corpus descendit Porro anima statim ex deo nata.

Hac. alii per fortitudinis. quasi vie tres ad beatitudinem / ducunt. Masculam vero prout aliis inferri non sinit et severiori censura in homines iniquos animadvertit. Feminam quidem prout innocentia sua iniuriam infert nemini. Proinde tres iste virtutes in dei quoque ipsius prudentia continentur. merito maris. olim neglectum. Quamobrem sol. Cecidit autem animus noster in corpus. terra. Hinc fit ut. solo suo usus est lumine ac se ipso cepit esse contentus. altero post hac uteretur. causam fuisse Aristophanes inquit. totus est ratio. quemadmodum et illius auctor. Verum adulto corpore. ubi generandi. Harum desiderio accensi hominum animi per earum officia ad eas cupiunt pervenire. Eum et videre cupit et possidere. Verum cum deus lucem suam infudit in animum. Alii vigilia. Atque ut excellentiorem Deo apellationem exhibeamus. Lumen igitur habet geminum. Qua investigatione architectum ingentis huius machine aliquem esse persentit. cum. Que ideo ratione carere non debuit. Nempe alii huius muneris gratia. cupiditate gravata descendit in corpus. et infusum. quasi non minus quam deus sibi ipsi sufficeret. terra rationalibus esset animalibus vacua. alii per temperantie officia suum repetant auctorem. Instigatio vero appetitioque / huiusmodi verus est amor. Terram. Fortitudo. natura duce. Alii sic vitam iuste instituunt ut nec iniuriam cuiquam inferant neque inferri pro viribus sinant. ut anima sui ipsius / sit domina possitque tum utroque simul lumine uti tum altero. ut aiunt. tribuat nulli. et que infra se sunt. propter remissum quemdam et frigidiorem desiderii habitum miteque ingenium. temperantia Prudentia primo beatitudinem nobis ostendit. prudentia hunc illis monstrante. CAPUT V Quot viis anima ad Deum redit Hanc plane superbiam. Ad hanc quatuor virtutibus ducimur: prudentia. nequa pars mundi esset rationalium viventium presentia destituta. Naturale alterum sive ingenitum. iustitia. accendere rursus in animo nititur. permanet. promiscuam. conferente doctrina. Ille solo divino splendore conspicitur. promiscui. alterum vero negligeret. labore libidines domant. Hic in corporis barathrum. id est.utpote sibi equalem se ipsam. aspiciens in ea que sibi cognata sunt . alterum eiusdem dimidium concupiscit. Quapropter deo se parem / fecit tunc animus cum se solo voluit esse contentus. Sed per primam hanc scintillam deo facta propinquior. paulum resipiscit. semper divinis hereret. exornat. Quia vero maris dare. marem vocamus. pretermisso divino. ita ut prudentia duce. Tres ille virtutes relique. divinum alterum. mundi sedem. ad cuius similitudinem mundus factus est. Iustitiam. animadvertat cupiatque vires huiusmodi in fabricandis corporibus exequi. dat elementis. prosmicuam. virtutes istas in . sibi sufficiens. ad proprium sui lumen conversa pretermisso divino seipsam viresque suas que ad fabricam corporis spectant. pro dei cultu. Hi tribus quidem procedunt callibus. Temperantia. Fortitudinem hominum masculam propter robur et audaciam nuncupamus. femine suscipere proprium est. quo duce dimidium hominis alterum. Illis herere perpetuoque / potiri. a dando et accipiendo. iccirco solem qui lumen a nullo accipiens exhibet omnibus. pro patria pericula mortemque forti animo subeunt. lumen illud divinum. anima videt quidem. Lunam. Ceterum divina providentia decretum est. alii per iustitie. fortitudine. que accipiens a sole. Ubi naturalis emicat fulgor naturaliumqe rerum ordinem indagat. feminam. ut animus qui natus est integer secaretur. Ideo mens proprie lucis indagine ad divinam lucem recuperandam vehementissime instigatur. Solus deus cui deest nihil. quia naturale lumen quod animi dimidium est. se ipsio contentus. infimam. inedia. Ac si divino illo semper uteretur. quod alterum eiusdem dimidium dicitur. raptatur. Atque id est quod in epistola ad Dionysium inquit Plato: Humanus animus affectat qualia divina sint intelligere. id est ex geminis luminibus. deum vero et alia superiora non videt. sed ad eumdem beatitudinis finem. movendi et sentiendi vires exercet suaque presentia terram. femine signantur cognomine. ad id potissimum eam accommodavit ut homines ad beatitudinem que in ipsius possesione consistit perduceret. feminam nuncupamus. Scintillam itaque suam in variis animis deus ad finem huiusmodi varie temperat. purgatis sensuum instrumentis. quasi satellitibus et tyranno. supra quem nihil est. Quibus una coniunctis ceu duabus alis per sublimem pervolare valeat regionem. pervenire conantur. luna. cum accipiat quidem ab omnibus. ceu Letheum flumen immersus suiquemet ad tempus oblitus sensibus et libidine. Temperantiam. corpora omnia. aliud iterum clarius accipit lumen quo etiam superna cognoscat. Iustitia. pro honesto.

Ut etenim oblectentur convive. sed amor. feminam. Nempe qui per opera fortitudinis. In quo sane plerique errasse traduntur. sed diverso modo diversi ad eius adeptionem procedimus. deinde singulos singulis accommodat sedibus. lunam. Vere autem amare quoquomodo cognitum et possibile est et facile. Quibus a dei luna cum affectu iustitie. terram. nisi qui celorum regi placuerunt. Ad ea vero que supra naturam sunt. querit. exactissima quadam animi purgatione ita se preparant ut divina lux iterum illis effulgeat. promiscuum. qui temperantiam. gaudium largitur eternum Hunc vos. Stoici. dimidium pretermisimus. Temperantia similiter. Altera ergo posthabita. aut animam quamdam. Hunc piis precibus invocate. Ideo illorum animi.illo. ut Epicurei. ambrosia et nectare abundantem. femininum. ut ait Aristophanes. Denique suum illud dimidium quisque. Quod depravatum est. qui eum in prestantiori idea conspiciunt. non quia cognoscunt sed quia diligunt amantur a deo. aut corpus iudicaverunt. aliique nonnulli. uterque in / amati sui possesione quiescet. Qui in divinorum investigatione ingenio naturali confisi aut deum non esse dixerunt. iam recuperatam dei volunt mascula fortitudine perfrui. Itaque naturali lunime recte utuntur quicumque mancum illud et mutitilatum esse recognoscentes ad naturalia iudicanda sufficere quodammodo arbitrantur. Nos enim non eos qui noverint. et alii per masculam quidem dei / lucem amissam olim. Quapropter amoris beneficio factum est ut in diversis felicitatis gradibus portione sua quilibet sine ulla invidia sit contentus. ut Plato inquit in Phedro. quia totus in singulis est ideis. servavimus alteram. Qui cognoscunt et diligunt. Per fortitudinem. omni sacrificiorum genere vobis propitium facite. sublimiori lumine opus esse putantes. quod illis erat reliquum. ut acceperat. iterum cum etiam naturale lumen. Cirenaici aliique permulti. M. neque curam quidem ullam habebit. Quippe si amatores duo delitiarum suarum compotes fiant. Quibus a dei terra. non . qui a dei fortitudine illud olim cum affectu fortitudinis acceperunt.Sed deum totum prestantius possident. in nobis masculinum / sexum dicimus. quilibet in eo potiundo quod amat contentus plenusque vivit. Qui deum cognoscunt non dum illi placent nisi cognitum diligant. Munus profecto tantum hi consecuntur qui. Toto autem deo fruuntur omnes. CAPUT VI Amor animas reducit in celum. secantur. Discumbentium preterea ordo in mensa celesti diversos sequitur gradus amantium. num alter pulchriori potiatur amato. cuius radiis recte de deo sentient et in pristinam illam integritatem restituenur. Lucem illam infusam atque divinam statim ad naturalem reflexi Negleximus. Hi tamquam impii non modo divinum lumen / olim neglectum non recuperaverunt. alii per promiscuum lucem similiter virtute promiscua. ut Diagoras. cum affectu temperantie. convive o prestantissimi. hunc toto corde capessite. qui eum summopere diligunt. Per iustitiam alii temperantiamve similiter. iis masculam dicimus lucem fuisse concessam. Ubi dimidium nostri tenemus. Quibus autem lux illa divina a dei sole cum fortitudinis affectu in sui ortu fuit infusa. quem pre ceteris diis generi humano beneficum esse Aristophanes / ait. Ideo livor. Cognoscere quidem illum vere omnino presenti in tempore impossibile est. ut Marcus Varro. qui tamquam superbi et fastu tumidi suis confidunt viribus. Qui iustitiam vero. solem. dei fortitudinem coluere ea ipsa fruuntur. alii per femininam eodem pacto. Cum enim omnium iocundissimum sit re amata potiri. beatitudinis distribuit gradus. postquam adulta etate scintilla in ipsis naturalis eluxit. divinum affectamus quidem omnes. opinionibus falsis obscurant et moribus iniquis extinguunt. Nam qui deum excellentius dilexerunt dapibus excellentioribus ibi vescuntur. Multos namque qui nos cognoscunt hostes / habemus. Placent illi. Manilius. aut dubitaverunt ut Protagoras. Quisque vero ea dei virtute potitur quam dilexit. Quod ergo nos celo restituit non dei cognitio est. deum. divina iudicanda sufficientem existimant. sed et naturale propter eius abusum depravavere. Atque ita variis divine mentis ideis et rationibus varii animi pro vario amoris raptu fruuntur. iustitia. abest a divino choro. fractum non iniuria scissumque putatur. Nulli enim celum repetunt. Hic animos sua beneficentia primum ad celestem ducit mensam. promiscuam. ne scintille naturalis inditio aut animarum aut corporum affectus divine tribuant maiestati putentque illam non esse corporibus animisve prestantiorem. Certo vero etatis tempore a naturali lumine ducti. eam non esse ad. Fit etiam ut sine ulla sacietate animi iisdem vescantur dapibus in eternum. sed qui nos amaverint caritate complectimur. postremo suaviter detinet in eternum.

non vina sufficiunt. Nostra vero interest in primis inquirere. Visus in sublimi parte corporis velut ignis in suprema mundi regione locatur et lumen natura sua percipit. gestibus. In quibus enumerandis amorem ipsum effingit. Per hec satis ostensum arbitror tantum inter bonitatem et spetiem / quantum inter semen et flosculum interesse atque. auditus. quo pacto intelligi debeant. tener. visus. Sensus per quinque sui corporis instrumenta corporum imagines et qualitates attingit : colores per oculos. Landinum poetam secutus. temperatissima quatuor elementorum permixtio quedam interior nitorem parit exteriorem. ita spetiem hanc bonitatis florem./ Tria igitur ut brevi complectar amoris beneficia collaudabimus: quod nos olim divisos in integrum restituendo reducit in celum. per aures voces. Rationem homines habent et sensum. quod ignis est proprium. Agathonis orationem sic aggreditur. autem perfectio interior quedam est et exterior. Nempe in lapillis. Quoniam vero nostre mentis cognitio a sensibus ducit originem. odores per nares. quod suis quemque collocat sedibus facitque omnes in illa distributione quietos. ldque esse illud quod sit ab omni parte perfectum. Virtus etiam animi decorem quemdam pre se ferre videtur in verbis. querendum quid hec ad pulchritudinem conferant. nisi fames sitisque ad vescendum alliciant ac tam diu obleectatio quaim diu et aviditas permanet. quia pulcher est et bonus Carolus Marsupinus. sic et ad bonum amantes producere. Auditus visum non aliter quam purus aer ignem secutus voces haurit que et in aere fracto gignuntur. per nervos / qualitates simplices elementorum. Interiorem bonitatem. suo quodam ardore oblectamentum quasi novum iugiter accendit in animo redditque illum blanda et dulci fruitione beatum. cuius floris illecebris quasi esca quadam latens interius bonitas allicit intuentes. Ratio. quemadmodum neque certam habet sedem in ulla mundi parte divinitas. Iuvenis inquit est. Postremo postquam qualis est enarravit. tactus terre tribuitur. concin nus et nitidus. Atque hec disputationis / illius est summa. hanc pulchritudinem possumus apellare. Propterea sex ad cognitionem pertinentes. Ratio siquidem celestia indagat nec propriam membro corporis aliquo sedem habet. In a/nimalibus autem salubris humanorum complexio iocundam lineamentorum et colorum spetiem procreat. exteriorem pulchritudinem dicimus. quantum ad propositam attinet questionem. pulchrum valde esse dixit et bonum. quod omni expulso fastidio. Amorem hunc eadem dei bonitas semper accendit in animo que et beatum facit amantem. olfatus. calorem videlicet frigusque et reliqua. ut beatum ostenderet. Herbas preterea et arbores innata radicibus medullisque fecunditas florum et foliorum gratissima vestit varietate. Propterea quod bonum penitus est et pulchrum. Quocirca bonitatis florem quemdam esse pulchritudinem volumus. efficit ut deo semper tamquam novo spectaculo gaudeat. Illam bonitatem. ORATIO QUINTA CAPUT I Amor est beatissimus. quam ob causam. Hanc utique differentiam omnibus in rebus animadvertimus. Olfatus caliginoso aeri vaporibusque ex aere et aqua .epule. deinde. Qua in re mirabilis admodum forme huius comitisque ipsius amoris apparet utilitas. aque gustus. ut ex bono pululat. Beatum in Philebo Plato vult esse. In his omnibus interna perfectio producit externam. CAPUT II Quomodo Pingitur amor et quibus anime partibus pu1chritudo cognoscitur et generatur amor Post hec diffusius enumerat Agathon. Aviditatem vero quis amorem quemdam esse negaverit? Eternus igitur amor. Ratio per seipsam rationes omnium incorporeas comprehendit. gustus et tactus. quot ad huius dei formosam spetiem requiruntur. Quod quidem noster hic heros abunde in superioribus demonstravit. arbitratur. Nobis autem primo. Celos quoque sublimis eorum substantia clarissimo lumine circumfundit. bonitatem ipsam rerum penetralibus insitam nec intelligeremus umquam neque appeteremus nisi ad eam spetiei axterioris inditus manifestis proveheremur. ut Physici volunt. cui nihil deest. numini summo visus igni. vires animi numerantur : ratio. Amorem deum noster Agathon beatissimum. ut flores arborum seminibus orti semina ipsi quoque producunt. quia pulcherimus sit et optimus. beneficia ab eo generi humano tributa connumerat. id tamquam ab omni parte perfectum beatissimum nuncupamus. quo semper in deum afficitur animus. per linguam saporem. vaporum odori olfatus. aeri auditus. et per aeris intervallum aures illabuntur. Musarum dulcis alumnus. agilis. cum deo huic attribuuntur. Est. quodve sit inter bonitatem pulchritudinemque discrimen. Que ad hoc ut sit pulcherimus. que item ut optimus exiguntur diligenter enumerat. operibus honestissimum.

vocibusque commune. vehementius ammiretur. potu vehementissime delectatur humidisque saporibus? Quis item ambigat terre tactum adscribere. tres autem alias. Merito igitur amorem ad scientias. Ratio remotissima capit. minime conveniret. de quibus sic Orpheus : ?????? ?? ?????? ?? i*** . Atque iccirco gratia illa solum que in tribus iis reperitur. animi virtute. Atque tantum abest ut corpus sit pulchritudo. Neque enim que in mun / do sunt solum et que presentia ut sensus. / vapores eos apprehendit facile et diligit maxime qui ex aeris et aque mixtione proveniunt. similiter vocaremus. ut ipsa pulchritudinis ratio corpus esse non possit. rationem. visum. et patiantur admodum sentiendo. Quis dubitet gustum aque liquoribus comparare. viriditas. gustus. figuras et voces dumtaxat volumus pertinere. pomorum odores naribus suavissimi. facilime tangat que soliditatem habent et pondus. figura. vix ad animam usque perveniunt minimeque illi tamquam minime similia placent. Siquidem corpus hominis unum atque idem hodie formosum. quoniam virtutibus animi que incorporee sunt pulchritudo. quia maxime animum provocat a ????? quod voco significat ??????id est. grata corporis spetiosi figura. non tamen sunt ex ipsa sui materia spetiosa. in nervis. sapores. sed etiam que supra celum et que fuerunt aut futura sunt percipit. ????????? ???????? Splendor. anime multo magis conveniunt resque eas capiunt que corpus quidem parum admodum animam vero vehementissime moveant. tres ad corpus et materiam potius tactum. quod in musica melodia sentimus oblectamentum. Amare autem ea dicimur que propter nos metipsos desideramus. Prius enim coruscatio cernitur quam tonitrus audiatur. quasi aerem et aquam. cras autem casu aliquo fedante deforme. Quo etiam longius prospicit visus et momento facit quod aures tempore. Letitiam denique sincerum illud et salubre et perpetuum. licet olfatus remotiora quam gustus et tactus apprehendere videatur. visum et auditum ad spiritum pertinere. que autem propter aliud quiddam cupimus minime. que animum per rationem vel visum vel auditum ad se vocat et rapit. figure. Ratio autem incorporee veritatis. Ad eam inveniendam oculi. pulchritudo rectissime dicitur. Quippe odores. qui olfatui tamquam aeri crassiori succedit et. Animi vero aciem ad indagandum po / tissimum acuunt atque eius ad se desiderium rapiunt. pulchritudinem latine significat. Que vero sensus tres alios movent. ??????vero grece. id est. voce. Ea itaque animus non sui sed alterius. necessarium est / pulchritudinem esse aliquid virtuti. expleatur./ Cumque tria hec animus. grata vocum concinnitas. quasi aliud sit esse corpus. Et ea que ab illis percipiuntur. CAPUT III Pulchritudo est aliquid incorporeum Cum hec ita se habeant. quia inter aures et linguam. Splendorem vocat gratiam illam et pulchritudinem animi que in veritatis et virtutis claritate consistit. provocatio nominatur. ardentius complectatur. nisi una iis tribus inesset pulchritudinis definitio. consentaneum est ut avidius adsciscat. Atque he tres ille gratie sunt. ut non modo que virtutibus animi sed ea etiam que corporibus et vocibus inest nequeat esse corporea. Igitur que ad rationem. qui terreni maxime sunt. Tres vero superiores. calor atque similia corpori aut nocent plurimum aut prosunt. aliud esse . Ideo tres ille ad corpus potius declinantes corpori magis quam animo congruunt. figure colorisque suavitatem. seu figure. quasi proprium alimentum. olfatus solum proxime ipsis apposita sentiant. Quales sunt herbarum. cum per omnes terreni corporis partes fiat. Atque hec ipsa seu virtutis. iugi salive liquore perfusus.Quo fit. Non enim quodlibet istorum trium pulchrum. Hec enim summopere in iuventutis viriditate florescit. pluris admodum. corporis causa querit. Quamvis enim corpora quedam spetiosa dicamus. gustum et odoratum. positus. Ex his patere cuique potest sex illarum anime virium. florum. sive vocum gratia. letitiaque uberrima.mixtis ideo assignatur. quam tria reliqua faciat. ad discendam aures magnopere conferunt. Auditus autem remotiora cognoscit neque ita offenditur. auditum pertinet gratia suiipsius affectat. quod terra corporibus tribuit? Hinc etiam accidit ut tactus. utpote sibi cognata et quodammodo incorporea. cum corpus sibi congruum moveant. Gratus quidem nobis est mos verus et optimus animi. a materia remotissime. corpori vel nutriendo vel fovendo vel generando magis necessaria sunt. Viriditatem vero. si esset corporea. paulum quid ad animi aut ammirationem aut iudicium conferunt ac modice ab illo desiderantur. Animi cibus est veritas. colores figureque et voces corpus aut nihil aut vix et minimum movent.

Nempe fames et sitis cibo potuque sedantur. Alius tamen nescimus qua de causa nobis formosior iudicatus. amatur ardentius. cum isti sint incorporei. aut quantitatis aut figure aut colorum quorumlibet rivulis dulcissimum pulchritudinis huius humorem. Preterea cuiusque cupiditas eo habito quod volebat expletur. Placet animo persone alicuius speties. fulgorem auri et argenti candorem. Quo enim pacto celum. Imago illa in visu et animo. si modo velint liquore hoc hausto ardentissimam sitim extinguere. sed in cunctis. Ex quo liquido conistat non idem esse pulchritudinem et figuram. Placet utique animo ea dumtaxat speties que ab illo suscipitur. hic labor. CAPUT IV Pulchritudo est splendor divini vultus Divina potestas omnia supereminens statim a se natis angelis atque animis. gratia vero non eadem. Neque etiam sunt ex ipsa quantitate formosa. Nullam igitur naturam corporis ardet. permanet pulchritudo ac similis in magnis parvisque videtur. Quo efficitur ut amor ad incorporeum aliquid referatur atque ipsa pulchritudo spiritale quoddam potius rei simulacrum sit quam corporea speties Sunt autem nonnulli qui certam membrorum omnium positionem sive. Neque tamen audeat quispiam mixtionem quamdam ex figura coloribusque pulchritudinem affirmare. Quamobrem hec mundi pictura quam cernimus universa in angelis et . que certam nullam figuram habent. Quo vos tandem. Quorum nos opinionem proterea non admictimus quia. totum parva oculi pupilla caperetur si modo corporali reciperet? Nullo profecto. Nunc autem puros colores. tamquam filiis clementer infundit. pulchritudo et quantitas. casu quodam pulchritudo mutatur et. omnino debent esse diversa. vocem / unam. Ergo speties incorporea placet. querere oporteret. Quo fit ut ea corporeum aliquid esse non possit. Quandoquidem grandia nonnulla atque item brevia quedam formosa videntur. Eadem porro hodie que et anno superiori corporis vestri figura. amore digna iudicarentur. mutata aliquando quantitate. parva turpia magna gratissima. pulchritudinem certe sectatur. commensurationem et proportionem cum quadam colorum suavitate esse pulchritudinem opinentur. que colore et figura carent. in iuniore gratia maior. Sic enim neque scientie neque voces. Et contra. Hec autem licet exterioris corporis simulacrum sit in eo tamen est incorporea. Sepenumero etiam accidit ut. certe duo hec. hoc denique pulchrum. Dicam protinus. cum huiusmodi partium dispositio in solis sit rebus compositis. id cuique gratum. stante sepenumero eadem quantitate. Singula itaque membra per se pulchra non erunt. quo sitis eorum accenditur. Nonnumquam etiam accidit ut similis sit in magnis quibusdam et parvis corporibus pulchritudo. Sed spiritus in punto omnem corporis amplitudinem spiri / tali modo et incorporea imagine suscipit. Sepe quoque videmus rectiorem in uno quodam quam in alio dispositionem partium mem / suramque membrorum. pulchra vocamus nosque ita mirifice tamquam revera sint pulchra delectant. Quin etiam si corporis cuiusque formositas in ea ipsa sui corporis crassitudine quodammodo corporea esset. suum illum radium in quo fecunda vis inest omnium creandorum. Unde non nihil sequitur absurdissimum ut que suapte natura spetiosa non sunt. animam. o miseri. Quod gratum. vertetis amantes? Quis vestri cordis flammas accendit acerimas? Quis tantum sedabit incendium? Hoc opus. Amor / nullo imple tur aspectu corporis vel amplexu. Accedit ad hec quod proportio illa cuncta includit corporis compositi membra neque est in singulis. non prout in exteriori iacet materia. Si itaque. neque colores et lumina. ut ita loquar. alibi quam in materie fluvio. que omnia simplicia sunt. Quod placet. lumina. Hic in eis utpote sibi propinquoribus totius mundi dispositionem et ordinem multo pingit / exactius quam in mundi materia. pulchritudinem pariant. non tamen ut corporalis esset intuenti placeret. corpus esse non potest. Nihil tardius quam figura. Plerumque enim color in seniore clarior. Quo satis ammoneri videmur ut aliud quiddam formositatem quam dispositionem partium censeamus. Nihil citius senescit quam gratia. sed prout eius imago per visum ab animo capitur vel concipitur. / parva formosa. ut eorum verbis utamur. Ex singulis autem particulis totius compositi proportio nascitur. Ex omnibus iis colligitur eos qui amore accensi pulchritudinem sitiunt.formosum. Ac sepe magna deformia. scientiam. Eadem nos ratio ammonet ne formam suspicemur esse colorum suavitatem. Et in equalibus fit nonnumquam ut qui colore superat alterum gratia tamen ab illo et pulchritudine superetur. sed attendite. corpus eque ut ante non placeat. manente eadem membrorum proportione atque mensura. nulla essent simplicia spetiosa.

perceptum ipsum et que in eo sunt omnia vident. aptissime congruit. dissonat. In isto remotiore obscurius. Qua quidem consideratione provehitur ad eum qui intus emicat intuendum. Hec vero corporum nature nullo pacto conveniunt. In ea luce cum a materia secretus sit. Ubi dei vultum illum sinu suo insculptum / introspicit. elementorum quoque lapidum. Aviditatem angeli. quicquid suscipit nature sue suscipit modo. Avidissime illi semper inheret. Propterea colores et figuras corporum modo suscipit spiritali. Eodemque pacto ipsum ab oculis susceptum inspicitur. / Vultus huius. in orbis materia. ignis et terre confusione conspicimus. diutissime servit corporis usui. corpore mundi. ad officium generandi declinat. Corpus siquidem non momento movet sed tempore. Quoniam vero parentis vultus gratus est filiis. Impetusque ad illam universalis dicendus est amor. Quod in aque et vini. In angelo enim et animo eam corpus aliquod non esse nemini dubium. Ubique incorpoream esse hanc pulchritudinem non ambigimus. animalium singulorum. forme atque imagines a Platonicis nominantur. sensum quidem semper. rationem quoque diutius quam decet. dei vultum in mundi machina refulgentem et oculis manifestum cogitatione consideret. cum momento ab oriente in occidentem totum impleat orbem. exemplaria et idee. tum etiam quia hominis apte compositi speties / et figura cum ea humani generis ratione. Proinde sancta mens angeli nullo impedita corporis ministerio. CAPUT V Quomodo nascitur amor et odium. In illo tamquam propinquiore clarissime. aeris et aque corpus sine ulla offensione undique penetret sordibusque immixtum nusquam inficiatur. Neque faciem hanc simul totam solummodo. Sic affectum lumen oculi suo quodam radio adiuvante percipiunt. in animis rationes et notiones. ubi particularis amor ad particularem pulchritudinem nascitur. Sic et ad hominem aliquem ordinis mundani membrum. clariores in animo. verum etiam partes eius ammiratione commoti diligimus. In hoc remotissimo. que universalis dicitur pulchritudo. Quod ex hoc etiam evidenter apparet quod lumen ipsum corpus esse non potest. Unde hominis exterioris imago per sen sus accepta transiensque in animum. in angeli mente clarissime. quam animus noster ab omnium auctore suscepit et retinet. necesse est animis dei patris vultum esse gratissimum. dei vultui penitus inherentem vocamus amorem. Quare totus hic mundi qui conspicitur ordo non eo modo quo in materia corporum sed quo in luce oculis infusa est cernitur. Ac duo invicem corpora mixta mutua se contagione inficiunt. arborum. thesaurum penetralibus suis absconditum negligit. Affectus huiusmodi duabus ex causis nascitur. Vultus illius divini gratiam pulchritudinem dicimus. Unum itaque solis lumen corporum omnium ab eo illustratorum coloribus figurisque depictum sese oculis / offert. In illis enim sphere cuiusque figura. Tum quia paterni vultus nobis placet imago. Necessarium tamen esse videtur ea in oculis esse ut ab oculis videantur. Ad hoc opus. idem sepius repetam. accommodat. in seipsam reflectitur. sive in mundi materia pulchritudo universalis est apellanda. si ad cetera compares. afficimur. In corporibus etiam eam esse incorporalem et supra monstravimus et ad presens ex eo potissimum intelligimus quod oculus nihil aliud nisi solis aspicit lumen. solis lune et siderum reliquorum. per incorpoream solis lucem incorporeum sese oculis offerat. presertim cum in illo perspicue divini decoris scintilla refulget. Neque ipsa cum materia sua ad oculos veniunt. sive in animo. O utinam nobis idem contingeret! Sed enim animus noster. Deinde terreno corpore involutus. ea conditione genitus ut terreno corpore circumdetur. non in angelo solum et animo incorporea sit. Qua inclinatione gravatus. qui tertius est dei vultus. Cum igitur solis lumen / incorporeum sit. necessario est corporis expers. e vestigio displicet et odio tamquam deformis . figure namque et colores corporum numquam nisi lumine illustrata prospiciuntur. Picture huiusmodi in angelis. Hinc efficitur ut divini vultus illius candorem in se perpetuo enitentem non prius animadvertat quam. Inspectum illico ammiratur. Neque alterum absque sui vel alterius offensione aut utriusque dissipatione penetrat alterum. obscurissime. Quo factum est ut totus hic mundi decor. si hominis figure quam possiet animus. animo. ut. nitor et gratia sive in angelo.animis lucet expressior. quodve pulchritudo est incorporea Ex his omnibus sequitur ut omnis divini vultus gratia. Unus igitur dei vultus tribus deinceps per ordinem positis lucet in speculis : angelo. adulto iam corpore et ratione expergefacta. sed in aspectu etiam oculorum. Clare quidem in orbe.

pars ulla corporis esse non possunt. nisi tribus illis incorporalibus preparationibus quas narravimus sit affecta. Idem in quovis hominis corpore facias. cuius est temperata substantia. Immo vero idem erit penitus qui ab opifice provenit ordo et qui remanet in opifice. partium intervalla. Intervallum vero quid aliud dicemus quam distantiam partium? Distantia denique aut nihil est et vacuum prorsus inane aut tractus aliquis linearum. Principio architectus edificii rationem et quasi ideam animo concipit. quippe cum animus corporis ministerio impeditus. Deinde / qualem excogitavit domum. eamdem quoque monstret brachiorum in latus extensio / crurumque similiter atque pedum. esse persimilem? Porro propter incorporalem ordinem quemdam potius quam propter materiam est architecto similis iudicanda.Animus hanc probat congruitatem. animi rationi quadrantem. idem quoque coniunctio superciliorum efficiat longitudo nasi. Accedit quod ordo nihil est aliud quam decens partium intervallum. ad cuius similitudinem effecta est. Ut congruit. gemini oculorum orbes unum equent oris hiatum. membris singulis tribuat magnitudinem. aurisque similiter. Ordo. corpora dixerit? Modus item non quantitas est sed terminus quantitatis. In materia tamen melius affecta similior. nisi partium modus accedat. capita octo proceritatem corporis comprehendant. Lineas autem que latitudine profunditateque carent. qui mediocrem. intimas illas sui formas nequaquam respiciat. Reperies illius formam. simplicem esse materiesque expertem. illico placet et tamquam formosa diligitur. el quod pulchritudo est spiritale donum. Ordo membrorum membrum quidem est nullum. consideret edificium architecti. hominis constitutio illis non ex materia vel quantitate sed ex aliquo potius incorporeo similis iudicatur. Harum vero fundamentum est elementorum quatuor temperata complexio. modus quantitatem. Quis neget domum corpus exsistere eamque idee artificis incorporee. Iccirco diversa sunt corpus et pulchritudo. imagine sua eiusdem rei formam in animo pictam pulsans. licet in materia sint. longitudinem labii compleat. Atque tria hec. congruit. Nihil tibi restabit corporis. / In mundi vero materia utpote ab illo opifice remotissima. oro. spetie. ut et linearum tractus artificiosi rugeque et colorum splendor ordinem illum modumque partium decorent.habetur. Spetiem quoque in luminum. paribus item aures utreque distent ab oculis. In ipsa profecto congruitate pulchritudo. Quid tandem est corporis pulchritudo? Actus. debita totius corporis proportione servata. CAPUT VI Quot requiruntur ut res pulchra sit. Integram sane creandi hominis configurationem vis illa divina in angelo animoque ingenuit. Quo si quis quesiverit quo nam pacto corporis forma animi mentisque forme et rationi similis esse queat is. ut nasi tres in longum dispositi vultus unius impleant longitudinem. speties linea / menta coloremque significat. nihil materie. quis. constat viventis corporis Preparatio. umbrarum. pulchra est. corpora non putantur. Necessariam preterea spetiem ducimus. Nullum vero membrum in membris omnibus reperitur. ordinem vero relinque. ac paribus intervallis oculi naso sint proximi. Que similior provenit. hominis constitutio ab integra sui figura degenerat. Ordo enim membris omnibus inest. vivacitas et gratia quedam idee sue influxu in ipso refulgens. que corpori necessaria sunt. potes autem cogitatione subtrahere. Neque hec intervallorum ad ordinem pertinens parilitas sufficit. in alia dissimilior provenit. Termini vero superficio sunt lineeque et puncta que. aurium utrarumque semicirculi una coniuncti oris aperti circulum faciant. ordine. Quoniam vero idea et ratio sunt a materia corporis aliena. dissonet aut consonet atque oculta hac offensione vel blanditie motus animus rem ipsam aut oderit aut amet. Age igitur materiam subtrahe si potes. Imprimis enim oportet ut membra queque corporis naturalem situm habeant. Si consonat. sit similimum neque aliquo humorum excessu ab animi . modo. His vero tribus. Verum naturali et oculta quadam incongruitate vel congruitate fit ut forma rei exterior. cum profunditatis crassitudine careant. / Ex his omnibus patet pulchritudinem usque adeo esse a mole corporis alienam ut numquam ipsi materie se communicet. Fulgor huiusmodi in materiam non prius quam aptissime sit preparata descendit. talem pro viribus fabricat. Quo fit ut nonnulli nobis obvii continuo placeant vel displiceant nosque affectus huiusmodi causam nesciamus. ut dei vi angelique idee sic animi rationi quadrat et congruit. in ea probatione amoris consistit affectus. linearum iocunda concordia non in materia collocamus. Ut similis illis. ut corpus nostrum celo. suo aures loco sint oculique et nares et cetera.

Iuvenem. sed deponenda corporis cura et solicitudo tam anxia. inequale.formatione desciscat. que per rationem. tenere carnis lenem et firmam equalitatem demonstravere. cor / porumque figuris et vocibus. Igneque et aere exalato. Ad pulchritudinem preterea suam accipiendam voces ferme similiter disponuntur. / Eius enim vim et qualitatem ostendunt. sextas voces. tres prime complexionem corporis temperatam. ex supradictis breviter concludamus pulchritudinem esse gratiam quamdam vivacem et spiritalem. aridum et hirsutum corpus. durum et asperum. Nam ex quinque iis partibus. Huius caritatis tanta vis est ut ea sola humanum genus tranquilla possit in pace servare. due relique ordinem. in quo quemadmodum in superioribus diximus divini vultus elucet imago. Ceterum ne longius digrediatur oratio. lapides et metalla itemque voces s�ngule interiori quodam nature sue temperie. sed terre sordes. Mollis. quoniam formosa et ordinata desiderat fugitque contraria. fluxum. ne forte putes. modum. delicatum el tenerum apellavit. quod reliquum erat reticuit Agathon. Temporis enim diuturnitate. visum. si que inheserint. et spetiem indicant. Hanc ob causam Agathon mollem. aque et terre regnat excessus. Sic enim et celestis fulgor facile lucebit in corpore celo persimili et forma hominis illa perfecta quam habet animus. Quorsum hec? Preparationes he quidem sunt ad formosam indolem potius quam formositas. fecunditate et claritate ad eamdem sufficienter aptantur. tenerum. Nitidus. veterum poetarum more. Post hec adiecit : apte compositum. licet ante feroces. Cur iuvenem? Quia non solum nature. debita per tertias. breviter perstrinxisse sufficiat. Vocat preterea temperatum. At cur agilem et flexibilem? Ut aptum ad motus omnes promptumque intelligas. Igitur quemadmodum auro ut appareat spetiosum nihil prorsus addendum. partes restant admodum crassiores. quia ubi integer ac verus est amor. His utique tribus ceu quibusdam elementis corpora ex membris multis com / posita ut arbores et animalia ac vocum plurium congregatio ad suscipiendam pulchritudinem disponuntur Corpora vero simpliciora ut elementa quatuor. apte compositum atque nitidum . ubi humiditas. dei radio illustrante. significant. ordine et modo partium honestissime figuratum. contortum. ubi siccitas. CAPUT VIII De amoris virtute Ea etiam que de quatuor virtutibus ab Agathone dicuntur ad amoris bonitatem significandam sic accipienda sunt ut iustus ideo affirmetur. id est. rigidum. delectando rapit. id est. inde et animis hominum. Et qui capti sunt. ibi est benivolentie vicissitudo. quia turpes domat cupiditates. partibus humorum subtilioribus resolutis. Concinnus et compositus. cum mollem diceret. flexibilem sive agilem. affectionem eius indicat in quatuor humoribus moderatam. lapsum. Animus autem eo potissimum ad illam est natura sua accomodatus quod et spiritus est et quasi speculum deo proximum. CAPUT VII De amoris pictura Agathon vero poeta. aque mollitiem muliebrem languidam et ineptam dicere voluisse. secernende. quod primum est fundamentum. Ordo namque illarum est a gravi voce ad octavam adscensus atque inde descensus. ubi frigus. mansueti redduntur. auditum animos nostros movet atque delectat. Adiecit et nitidum. preparationibus his prepositis. in amoris autem potentia aliter intelligende videntur. deum istum humana vestit imagine pingitque ipsum hominum instar formosum. quia et influit clam et similiter effluit. legum et eloquentie sine benivolentia potest efficere. Amor enim cum . quoniam in florida et nitente etate hominis aspirat ingenio et florida concupiscit. quod neque / prudentia neque fortitudo neque vis armorum. angelo primum infusam. He quinque partes in hominis quidem figura. Ubi calor excedit nimium. Equalis igitur et / firma corporis teneritudo. Hec quoniam copiosissime exequitur Agathon. suavi colorum spetie refulgentem. quartas et quintas. tonos item et semitonos progressio. ita nullis adiunctionibus indiget animus ut formosus appareat. Speties canora clare vocis intensio. Modus. in pacatam obedientemque materiam resultabit expressior. rapiendo ardenti inflammat amore. Physici a temperate corporationis inditium. ita ut diximus. Agilis atque flexibilis. Ea siquidem est moderate complexioni contraria. cupditatis et timoris perturbatio depellenda: confestim naturalis animi speties emicabit. sed etatis etiam beneficio temperies hec habetur. Iuvenis ideo dicitur quia iuvenes utplurimum amore irretiuntur eiusque insidiis irretiti etatem appetunt iuvenilem. que nullam admictit contumeliam vel iniuriam. quia mitia ingenia facilius capiuntur. Nostrum est enim post hec adventum gratie subintelligere.

Tranquillitatem huiusmodi non animalibus solum sed celis etiam elementisque ab amore mutuo tribui. et animalia et corpora omnia. et supra in Eryximaci oratione diffusius / est ostensum. quasi non sit premium aliud preter amorem quod amore sit dignum. Si proxime Venus accesserit virtutem illam magni animi a Marte datam non impedit. Subiunxit fortissimum. audacissimi fiunt. Illa siquidem si vite dux fuerit amoris prestat affectum. homicidia cessant et prelia. compescit malignitatem. pro ingenu viribus. amore homines illaqueantur. non amor audacie. Ubi clementiorem facere Martem et. Rursus quando Mars in ortu hominis dominatur. quod plane intelliget quisquis meminerit in superioribus demonstratum fuisse amorem in omnibus esse atque ad omnia porrigi. Quod a principio satis ab heroe audivistis. ad queque pericula propter amatum intrepide subeunda. Esse vero pulcherimum ex eo constat quia pulcherimis / tamquam sui similibus delectatur. aut aspectu sextili aut trino Martis. CAPUT X Amor ceteris diis et antiquior est et iunior Sed antequam finem faciam. ille nulli. secundo quid apud Platonem. Neque / potentum mine violentieque ut amemus vel desistamus amare nos cogere possunt. regnum Necessitatis significet. quoniam audacia amoris pedissequa est. Qua ratione amor rerum omnium creator sit atque servator et artium singularum magister et dominus. Qualis sit ex verbis superioribus Agathonis. in angulis celi veI secunda nativitatis domo vel octava constitutus. viles et immoderatas concupiscentias aspernatur a turpibus gestibus semper abhorret. questiones. Mars iterunt sequitur Venerem. omnium effugiat violentiam. fore decrevit. Ibi communia omnia. satis in Eryximaci oratione arb�tror disputatum. Mutuus. et hic tangit. planetis aliis Mars fortitudine prestat. In orationis huius calce dicitur amor cantu suo mentes deorum hominumque mulcere. Venus Martem non sequitur. Huius tanta libertas est ut cetere animi affectiones vel artes operationesque premium aliquod utplurimum a se diversum exoptent. ut ita dicam. que in Agathonis disputatione suboriuntur. Venus sepe coniunctione sua vel oppositione vel receptione. Ibi lites et furta. mutuus alter. Tertio qui dii quas artes regnante amore reppererint. quia fortiores homines efficit. o optimi. Agathon vero dixerit iuniorem. omnibus excellentis. sed ex eo plerumque quod amore saucii sunt. Agathon. fortes item et sapientes. Pater omnium deus mentes illas sui ministras. suo calore Veneris impetum reddit ardentiorem. ad seria queque fortissimum. Optimum quoque propterea quod optimos facit amantes. amore quodam sui seminis propagandi et benignitate providentie . Nam qui amat amorem amat precipue. amor seipso tamquam sui ipsius premio sit contentus. propter Martis presentiam qui tunc natus est acerimis uratur amoribus. Denique fortitudinis eius. ad res gerendas magnanimum. magnitudinem animi iracundiamque largitur. Quando enim Mars. quam neque deus etiam coget. evidentissimum illud est argumentum quod amori omnia parent. Amor enim liber est ac sua sponte in libera oritur voluntate. quid amoris imperium. Est enim amor alter simplex. Nempe celestes amant. Quid enim audacia fortius? Quis item audentius quam amator pro amato propugnat? Diis aliis. que Saturnum Iovem ceterosque planetas movent. Si Mars proxime duxerit. periculis pulsis securitatem. cur Phedrus seniorem Saturno et Iove amorem. Ex omnibus iis concluditur amorem iccirco beatissimum esse quia pulcherimus sit et optimus. que in ordine quodam temperantiaque consistit. id est. Est etiam sapientissimus. Primo enim queritur. submota dissensione concordiam. vitata miseria prestat felicitatem. ad ludos promptum. Neque enim divitum munera amorem emunt. ita ut si nascente aliquo Mars in Veneris domo. / Mars autem Venerem numquam domat. Atque ubi huius regnat affectus. Id enim vult ab amato potissimum ut vicissim amet amantem. tres. qui ab initio liberam. divites viri regesque maximi colla subeunt amoris imperio. In quibus sapientia amoris ostenditur.pulchritudinem querat. nascenti mala portendit. ad iocos facetum. Simplex ille quemcumque comprehenderit. Que munera largiatur facile ex dictis elicitur. sed vitium iracundie reprimit. Libra vel Tauro fuerit. Venus hunc domat. omnes cupiditates alie contemnuntur. ibi nulle insidie. prudentem reddit ad previdendum. Amor autem nullis istorum subicitur. Optimum vero esse illum necesse est qui alios optimos efficit. Quo fit ut amor qui vim omnibus infert. facundum ad eloquendum. Ubi enim mutua caritas. Non enim ex eo quod audaces sunt. acutum ad disserendum. absolvam. domare videtur. CAPUT IX De donis amoris Quid amor sit ex nostra illa discursione apparuit.

celum. nature origine fit. suo afficiuntur. Iccirco. serente illo. Sic ergo angeli illius in deum dilectio. tamen quia extra deum processit. Ibi amoris. ????? ??? ?????? ????? ???????? Gravis necessitas omnibus dominatur. id est. Ea rursus postquam illas accepit. Amorem illum. Ad questionem tertiam descendamus. Mens auteni que illum sequitur. Cogitur enim pro nature sue capacitate recipere. Nam cum nihil supra se habeat. Quo fit ut fecunditas illa nature in deo quidem integra. quia neque dantis neque accipientis voluntate. quanta a deo tribuitur. diligit auctorem. Nam et illa amore in deum erigitur et deus amore eam ad se conversam illuminat. cum dixit illum tribus satis. dicimus iuniorem. In hac utique necessaria effectus tum processione. Preterea Saturni planete aliorum ideas angelica mens a patre suo non prius accepit quam ad eius faciem amore / ingenito flecteretur. licet a summa dei bonitate nascatur ideoque sit bona. CAPUT XII Quo Pacto regnante necessitate Saturnus castravit Celum Iupiter vero ligavit Saturnum Quo autem pacto dominante necessitate sequentes dii parentes suos aut castrare aut ligare Hic / ab Agathone dicantur. quo creati. hac quasi scintilla luminis instigata. Duo hec imperia duobus hymnis cecinit Orpheus. necessitatis consistit imperium. Atque ita sibi invicem alterne succedit amoris necessitatisque potentia. in aliis. Amoris autem regnum ita in Veneris hymno: ??? ???????? ??????? ????? . Sic enim Saturnus. Igitur amor principium est et finis. Ubi regnum resurgit amoris. deorum primus atque novissimus. cum res ipse prius necessitate procedant atque degenerent procedendo quam ad patrem suum amore se vertant. Si de rebus a deo creatis intelligamus. hec necessitate procedit. Sed mens e vestigio genita suum. Ut obmicto quod astrologi opinantur. si absolute loquamur. hic necessitatis incipit dominatio. ex dictis facile intelligimus. hic ante Necessitatem ideo regnare dicendus quoniam divinus amor omnibus ex se natis dedit originem. Sed de hiis hactenus. temporis intervallis. Non enim hec ita accipienda sunt ut mens angeli deum ipsum. divinuni quoque largitur. in hoc propter angustiam ligata iam et coarctata censetur. merito castrata fuisse dicatur. vim. siquidem primo hoc dei fulgore accensa. summum deum castrare videtur. ?????? ?? ?? ????? Tribus fatis imperas et generas omnia. antiquius est amoris quam necessitatis imperium. quas artes hominibus largiantur Artes a diis propter amorem . Iupiter quoque. Ita tamen ut amor primus sit omnium atque novissimus. Ille igitur amore producit. Iovis coniunctione vel receptione vel oppositione. non coactus sed sponte quodlibet operatur. eum vero. Numquam enim effectus totam suscipit cause bonitatem. Amplior enim est illius quam huius potentia. tum etiam degene / ratione. Que quidem successio in divinis. Illa. ardentius in eum reflectitur et. Mentes iterum e vestigio nate parentem suum recognitum diligunt. Quod quidem regnante necessitate contingere dicitur. id est. creatori. in quibus consistit necessitas. sed ea necessitate qua effectus cause sue equari non potest. necessitatis tyrannis regnum antecedit amoris. partim etiam iunior. ut diximus. que in illo expedita propter amplitudinem et soluta. huius in rebus creatis potestas incipiat. Ideo potentia. Satis paulo ante monstravimus munera dei in recipiente spiritu necessario a summa sui perfectione decidere. Huic necessitati amoris succedit iterum principatus. Divine Orpheus duo regna posuit et ea invicem comparavit preposuitque amorem necessitati. ab angelo acceptam: in seipso nature sue defectu augustioribus limitibus coarctare. CAPUT XIII Qui dii. seniorem illis. Hec. partim antiquior est ideis que dii dicuntur. imperare. sed in angelo cominuta et quodammodo mutilata. Ideo violentia nature suscipientis fit lumen obscurius. quo creantur celestes. necessario pululat. flagrantius parentis munus amavit. CAPUT XI Amor ante Necessitatem regnat Verum ut questio secunda solvatur.genuit. anima mundi ligare Saturnum. necessario accidit. Quippe cum lumen illud a deo descendens non tanta claritate recipiatur a mente natura sua obscura. quoad duo hec imperia / similiter iudicandum. angelus. sed minus sibi a deo tributum in se ipsa dividat et discerpat. totam expetit luminis plenitudinem. id est. necessario ab infinita parentis perfectione degenerat. cum ilius in deo. in quo nulla necessitatis violentia ponitur. Planete Saturni malignitatem. De animo quoque et ceteris que a deo fiunt. Necessitatis imperium ita in Noctis hymno. aut aspectu sextili aut trino sepissime coherceri. Verum hic rursus necessitatis potentia surrepit. Hinc et deus providentie sue benignitate ultra primum illud naturale lumen.

veneremur. Leoni Jupiter. igneum plane cognominamus. Artem huiusmodi. Nos utramque sententiam. bonitatis. qui et amor est. Figura hominis sepenumero propter bonitatem interiorem feliciter a deo concessam aspectu pulcherima splendoris sui radium per oculos intuentium transfundit in animum. bonum. Ita Jupiter per Leonem hominem ad gubernationem deorum et hominum. noster. sed per qualitatem lapidis iam formata. non a Conno musico a quibus multa didicerat. medendi artem ab Apolline. Aquario Juno. Vos autem. et alii omnes Diane et Palladi consecrati. pulchrum. ab utriusque tam lini quam ignis natura. non a Prodico Chio et Aspasia rhetorice professoribus. amorem. Scorpio Mars. adeste feliciter divinaque mysteria Socrati a Diotima revelata diligenter audite. atque illum inter pulchrum et turpe. ut loquamur apertius. qualitate sua. Archelao physicis. / qua ratione amandum. prout ab igne excitus. Volatum huiusmodi. et miserum. Regnum ab Iove. merito celestis innata dicitur harmonia. Ideo utriusque retinet proprietatem. Socrates. prout in ferro est. ut ostenderet sola divinitatis inspiratione quid vera pulchritudo sit. procul. et Bacco Priapoque prorsus emancipati. divinandi. prout in lino est. vergit in lapidem. Pallas per Arietem texendi peritiam. amore instigante dicimus elargiri. et alius quivis esset sapientissimus iudicandus. Virgini Ceres. Apollo per Geminos vaticinium. Superiores namque amorem. quoniam a . ex cunctis autem nonum quemdam produci concentum. Hunc ergo nos. inquam. veram existimamus. quid legitimus amor. et ferrea est pariter et lapidea. a Musis denique musicam. qua ferrum magneti factum persimile ad hunc lapidem inclinatur. beatum. Ignis etiam. bonum / et malum. quia optimus. Piscibus vero Neptunus. fabricam aerariam a Vulcano. medium collocant. imitemur. ut sua nobis clementia et largitate concedat pulchritudinis. ORATIO SEXTA CAPUT I Introductio ad disputationem de amore Hactenus Carolus Marsupinus. in terram. Signa illa in corpus. id est. numina que in illis presunt. erariam fabricam et artes reliquas alii. id est. Vesta Capricorno. CAPUT II Amor est medius inter pulchritudinem et turpitudinem atque inter deum et hominem Ferro magnes lapis suam quamdam inserit qualitatem. Quia vero providentie / benignitate sua nobis munera magnifice largiuntur. Duodecim Zodiaci signis Numina presuunt duodecim. medicinam et arcus industriam exhibet. o profani. ad res tam divinas quam humanas preclare gerendas reddit aptissimum. qui terrenis obruti sordibus. Sed antequam Diotimam audiatis. Hac utique scintilla tamquam hamo quodam tractus animus properat ad trahentem. non mero quidem. Apollo Geminis. quia beatissimus. Damone. sed iam ignito. Ab iis artes omnes generi nostro traduntur. homines intelligere posse. porcorum ritu. Diana Sagiptario. quasi ob artis huius peritiam potissimum et Socrates. Tommas autem Bencius Socratis diligens imitator ad socraticorum verborum commentationem libenti animo et ilari vultu se contulit. amandi artem pre ceteris profiteri solebat. amemus. Arieti Pallas. o convive castissimi. Socrates et Diotima negant. calore linum accendit. Idque munus similiter. Est enim in ferri materia non pura illa quidem.humano generi / traditas Agathon arbitratur. quia pulcherimus est. prout a lapide orta. beatitudinis sue possessionem. lineum eque atque igneum dicimus. cenumque prostemitis. Cancro Mercurius. celeste munus. Huius musice ratione noster olim donatus est animus. inquit. non ab Anaxagora. mea quidem sententia. se accepisse dicebat. texendi artificium a Minerva. divine providentie nobis est amore concessum. sed a Diotima fatidica muliere divino affiata spiritu. beatum. deum et hominem. Libre Vulcanus. vergit ad / ignem. in animam vires suas ad singulas artes infundunt. deum. lapidea certe inclinatio dicitur. abeste. Tanta est amatorie facultatis potentia! Tanta sublimitas! Ergo procul ab iis celestibus epulis abeste. linum caloris qualitate suspensum ad supernam ignis evolat regionem. Quam deinde variis instrumentis et cantibus imitatur. Inclinatio huiusmodi. sagiptandi. solvenda est controversia quedam inter eos qui de amore in superioribus tractaverunt et eos qui tractaturi sunt orta. grecorum omnium sapientissimus oraculo Apollinis iudicatus. Tauro Venus. Vulcanus per Libram. Cui enim est origo celestis. Hunc nos tractum. Preterea velocissima illa et ordinatissima celorum conversione musicam nasci consonantiam arbitramur atque octo circulorum motibus tonos octo. qui animi purissimi libertate perpetuoque mentis gaudio exultatis. o viri clarissimi. deum vocaverunt. licet alia ratione. Novem itaque celorum sonos a musica concordia musas novem cognominamus.

beatum. elementum perspiciamus. sic amor inter infor / mitatem et formam medium obtinet. sed horum elementorum partibus quibusdam componitur. bonum. quando spetiosum aliquod rei pulchre simulachrum nactus. totum neget? Vivit igitur totum mundi corpus. CAPUT III De sperarum animis et demonibus Sed quomodo mediam plagam celum inter et terram demones habitent. sicut et una est materia. quibus bonos homines amant quodammodo. ex totis quatuor elementis compositum. Dionysii more. sperarum claustris haudquaquam perinde illigat. Quando quidem animus qui nullam adhuc pulchre rei susce / pit imaginem. ut Platoni placet. homines. Universam huius mundi machinam anima quadam regi atque Moveri Plato existimat. bono. vocare solet. Atque ita amorem ex huiusmodi mixtione medium quemdam affectum esse volumus inter pulchrum et non pulchrum utriusque participem. Diotima. duodecim necesse est illis adesse ammas spetie et virtute diversas.Una igitur erit unius prime materie anima. ut decimo Legum apparet. cuius particule sunt omnium animantium corpora. Ob hanc utique rationem. rationalia. aque proximi regione habitant. id est. Neque ex toto ignis. ea pregustatione ad plenam possessionem pulchritudinis instigatur. Atheniensis hospitis in Legibus et Epinomi. similiterque in aqua. Sed tanta . deum. perfectum vero neque habere animam. Quanto igitur totum parte perfectius est. Cum ergo duodecim sint mundi spere. affectum inter pulchrum et non pulchrum medium cogimur nominare. Neque passiones demonibus corporis. Nam animalis cuiusque corpusculum mundani corporis particula est. Dii et immortales et impatibiles sunt. Et qui totam possidet pulchritudinem amoris stimulis non vexatur. que partes illius sunt. Mediam hanc eius regionem inter informem formosamque naturam Iohannes in prima et secunda eius oratione satis aperuit. / aut nebulosi aeris. Quia sicut demones inter celestia et terrena sunt medii. materie prime. que vitam animalibus ex se genitis. cum animalium corpora. Unam esse oportet totius animam. ex verbis Diotime in hoc Convivio. vivant. Hoc autem interest. tribuunt? Quod si feces iste mundi vivunt viventiumque / sunt plene. non iniuria partim pulcher est. spetie. Quis enim que habet affectat? Restat ut tunc ardenti flagret amore. terre elemento. duodecim circulorum anime duodecim. tanto mundi corpus perfectius est singulorum animantium corpore. cur non aer et ignis excellentiores mundi partes vivant viventiaque in se similiter habeant celique similiter? Sed animalia illa celestia. que ignis etherei sub luna locati. siquidem mundi corpus totum quoddam corpus est. tamquam angelice mentis summique dei pedissequas. felici dependens in idem reflectitur. partim vero non habeat. octo celi et elementa sub celo quatuor. possumus apellare. deos Platonici nominant. Quoniam vero in animo est per radii illius pulchri presentiam iam accenso. una constructio. non dissentit. amorem demonem apellavit. Sed de malis demonibus nulla ad presens nobis est disputatio. quod etiam a Platone ob eam causam. bruta et rationalia. quod a Pla / tonis mente minime discrepat. ut ad eam iam veniamus. Absurdum esset im / perfectum quidem corpus habere animam. partim non pulcher. cum aqua corpore terre prestantior non minus quam terra compos esse debeat rationis. ut suis corporibus animas terrenorum. Hi omnes ex hoe officio boni videntur. sed animi affectus quosdam attribuunt. Quin etiam quos deos et sperarum siderumque animos Plato nuncupat. Quis terram aut aquam neget vivere. quod in terra duo sunt animantium genera. animalia. et duodecim sperarum et siderum animas. pulchrum. malos oderunt seque ipsos propius et ardentius rebus inferioribus precipue humanis gubernandis immiscent. liomines patibiles atque mortales. que vero terram incolunt. demones immortales quidem sunt sed patibiles. et terrena aquatiliaque videmus quidem. Quis enim adeo mente captus est. Bonos autem nostri custodes proprio nomine angelos inferioris mundi gubernatores Dionysius Areopagita. ita cognoscite. quippe cum neque purum ignis aut aeris. neque vivere. motibus et proprietate diverse. Agathonis ceterorumque superiorum sentenda nominare non dubitamus. aut puri aeris. aque. ut partem vivere dicat. quia huiusmodi animos. Globi vero decem superiores propter eorum sublimitatem solis sunt rationalibus exornati. Animam mundi. aeris. Cum igitur amantis animus rem ipsam pulchram partim habeat quidem. Socratis in Phedro atque in Philebo. atque duodecim he spere discrete invicem sint. rem illam tamquam incognitam nondum amat.pulchro. ignea vero et aera non videmus. angelos dei ministros. Esse vero alios quosdam malos demones Platonici nonnulli et Christiani theologi voluerunt. demones. que sidera sunt.

Que quidem. Qui duo propterea demones apellantur quia inter informitatem et formam sunt medii. ut et supra tetigimus et paulo post latius explicabimus. commodissima a Platonicis iudicatur anime cum terreno corpore copula. Nam animas Iovis. fecunditas generandi. ne longius disgrediamur. Quare inter Platonem. amoris. humor cole / ricus et igneus dominatur. Amorem per Venereos Venus inspirat. id est amatorii nominantur. CAPUT VI Quomodo capiamur amore Quod de uno dicam exemplo de tribus aliis intelligite.virtute a deo summo donatos affirmat ut dei visione gaudere simul valeant et sine ullo labore aut solicitudine globos mundi pro patris sui voluntate regere et movere. generationis usu perspicuum. quod est in gubernationis. Phebi. id est. Amoris instinctum. Isti tradunt hominibus. heros. Mercurialibus intercedentibus Mercurius adiuvat. licet infusa divinitus honesta sint. Veneris pedissequas vulnerari potissimum Plato in Phedro significavit. Ordo enim nature requirit ut purissimus animus in corpus hoc impurissimum. possunt tamen in nobis quandoque propter abusum videiri deformia. Martis. Quoniam a deo descendit. Quod cum animo crassius sit. Omnesque a greco vocabulo. illis tamen precipue in quorum conceptione et ortu ex celi dispositione possunt plurimum. demon. non prius quam medium quoddam et purum tegmen accepit. Hi ex orbe lacteo per Cancrum labentes in corpus celesti quodam lucidoque corpore involvuntur. corpora vero corporibus nostris septem illorum munerum vires a deo datas statim ab initio atque assidue confirment et roborent. Cupidinis autem sagiptis cum omnes homines. animositas. Secundi in eos in quibus sanguis humor aereus. hoc autem corpore purius et subtilius. Horum quoque triplicem ordinem ponimus. et Dionysium verborum potius est quam sententie discrepatio. Horum facultatem. Easque ab ipsis generationis primordiis ad amorem pronas. decidere valeat. eos summopere homines amare solere. quoniam a demonibus / confirmatur. qui planetas septem movent. Tertii vero in eos in quibus pituita et atrabilis aqueus et terreus imperat humor. a deo summo et a Venere que dea dicitur et a demonibus Venereis habuimus. Sensuum opinionisque claritatem. CAPUT IV De septem donis que a deo hominibus Per medios spiritus tribuuntur Rerum omnium ideis. Horum vim deus primo in se continet. tum quatuor maxime illorum genera vulnerantur. qui sub iisdem sint orti sideribus. Horum sunt precipua septem : contemplationis acumen. ita ut singuli singula pre ceteris capiant. Profecto deus hec animis statim a se natis infundit. Contemplationis donum Saturnus per Saturnios demones roborat. Hinc Ioviales Iovialibus. alii crassioris et nebulosi aeris elemento sunt assignati. A summo namque ad imum / omnia per media transeunt. angelique a nobis vocantur. CAPUT V De ordine demonum venereorum el quomodo iaculantur amorem Demon autem venereus triplex est amor. deus. Sol demonum solarium adiumento. quas divina mens continet. inquam. in ipsa scilicet angelice mentis intelligentia. / quo circumdati terrenis corporibus includuntur. ita ut idee ille divine mentis conceptiones per deos et demones sua hominibus munera largiantur. Primus in Venere a Platonicis ponitur. heroes. demon est apellandus. unde vatici / nium sequitur. sequentes dii deorum muneribus demones subservire dicuntur. Hinc itaque fit ut planetarum animi nostris animis. Tertius ordo demonum planetam Veneris comitantium. quod amorem significat. Secundus in vulgari Venere. interpretandi subtilitas. Martialibus Martiales atque aliis similiter alii vehementer afficiuntur. Gubernandi et imperandi potentiam Iupiter Iovialium demonum ministerio. in ea videlicet potentia quam habet mundi anima generandi. Quapropter iure apud Agathonem deus. gubernandi potestas. Primi in eos homines amoris aculeos iaculantur in quibus Bilis. animositatis. alii purissimi aeris. Luna postremo lunaribus demonibus conferentibus fovet generationis officium. Magnitudinem animi Mars per demones Martiales. Alii ignis. Eidem officio presunt nature demonum totidem inter celestes et homines medie. Qui Cumque animus sub Iovis imperio in terrenum corpus delabitur / certam quamdam in ipso descensu sibi concipit hominis fabricandi figuram Iovis . claritas sensuum. Illi septem demonum ordinibus eis subservientibus singulis precipue singula exhibent. amoris ardor. hisque movendis inferiora facile gubernare. Deinde septem diis. Iunonis. licet hominibus cunctis impertiant. apud Diotimam demon est dictus. venereus. horum potentiam tribuit. Pronuntiandi et interpretandi solertiam.

absente dimictunt. quas proprie veneres geminas apellamus. Huiusmodi conceptionem imaginationem. intellectu rationem definitionemque hominibus omnibus communem per innatam illi humanitatis ideam / communiter contemplatur et que fuerit contemplata conservat. quia incorporea substantia. quotidie intueri. Igitur et isti. Ita pulsatus animus obvium illud simulacrum tamquam stium aliquid recognoscit. unde primo manavit simulacrum. Desiderant insuper corpus illud. et suo in corpore cum vellet effingere. Iupiter bonis propriis vescebantur. Si nactus in terris semen fuit similiter temperatum. essentia preterea et vita in angelo. etiam si minus quam alii multi formosi sint. / id est. consimili cuidam simulacro tam in corpore ethereo quam in animi penetralibus ab ipsa generatione formato quadret et undique consonet. presentiam corporis exigunt et animus iis ut plurimum obsecutus eamdem cogitur affectare. Quamvis enim animus. Sepenumero accidit ut duo quidam animi. ut diximus. licet diversis temporum intervallis. foveantur et oblectentur. perpetua formosi corporis presentia opus est. instaurat reformando. sed non tanta ad sui exemplar fuerit similitudine executus. quos Saturnum vocamus et Iovem. Dum eas inspicit. ex summa dei maiestate oriebantur. id est. minime potuit. similes illis imagines multo etiam puriores sua vi concipit in se ipsa. que corporibus prestantior est. quando mens angeli et mundi anima. sed suos. Hic concepte memoriter servantur imagines. ut eius illustratione continue lucescant. quod ipso corpore pulchrius est.astro convenientem. Hinc accidit ut amantes / ita decipiantur. Ambo sibi propter quamdam nature similitudinem mutuo placent. id est. formari ab illis per imaginum susceptionem non potest. ita se habent. Iove tamen regnante descenderint. que in anima propterea figi non possunt. Ex eo congressu natus est amor. sed placet magis qui inter eos formosior iudicatur. In Veneris natalibus . discumbentibus diis. Accipit item per organa sensuum corporum externorum / immagines. per oculos in alterius animum permanans. retulisset. eodem sub astro sunt orti.phantasiamque vocamus. spiritus tamen anime instrumentum oculusque non servant. Nam cum in angelo intelligentia et in mundi anima vis generandi. intuentur. in eo quoque tertiam figuram pingit prime et secunde similimam. Ipsum deinde reformatum simulacrum tamquam opus proprium diligit. alterque illorum semen in terra nactus idoneum corpus secundum priores ideas illas rectissime figuraverit. quilibet maxime diligant. ut pulchrioris eorum simulacrum. atque etiam in mundi anima supernorum cognitio et . cum Penia in Iovis orto se miscuit. quas veneres ea ratione quam alias diximus nominamus. prodibant in lucem. sin contra. Animo igitur formosi hominis simulacrum conceptum semel apud se reformatumque memoriter conservanti satis esset amatum quandoque vidisse. Atque hec cognitio sensus a Platonicis dicitur. CAPUT VII De amoris ortu Sed iam ad Diotimam redeamus. Hanc in ethereo sui corpore. ut formosiorem quam sit amatum existiment. etiam absente corpore. Inde per omnia membra diffusus anime vires. Proinde qui. Quod quidem tale est pro viribus quale et ipse iam olim intra se possidet. accipit. alter vero propter materie ineptitudinem idem opus inchoaverit quidem. si quid illi deest ad perfectam corporis Iovialis effigiem. Corpus illud isto formosius. Per has animi acies sepenumero incitatur ad universales rerum ideas. ob eas quas enarravimus causas. Saturnus. potu nectaris ebrius. propter indigentiam suam. Consilii filius Porus. exprimit exactissimam. Celus. spiritus atque cor pus. Oculo tamen et spiritui que veluti specula presente corpore ipsiuis imagines capiunt. Tria profecto in nobis esse videntur. eius hunc in modum originem Socrati demonstravit. tamquam optime affecto. In Veneris natalibus. intuendas. / Quo fit ut non formosissimos quosque. anima. et transfundit in corpus. Anima et corpus natura longe inter se diversa spititu medio copulantur. qui vapor quidam est tenuissimus et perlucidus per cordis calorem ex subtilissima parte sanguinis genitus. Diis discumbebant. Nam procedente tempore amatum non in mera eius imagine per sensus accepta perspiciunt sed in simulacro iam ab anima ad idee sue similitudinem reformato. Illud suo interiori protinus admovet et. iam erat summus ille deus quem vocant Celum. illius apud se conservet imaginem idque sibi ferme sit satis. non ita persimilem. similiter natos. quas in se continet. Sed anima ubique spiritui presens imagines corporum in eo tamquam in speculo relucentes facile inspicit perque illas corpora iudicat. Hec igitur cum amorem in demonum numerum. Ideoque dum unum quemdam hominem et sensu cernit et imaginatione concipit.

hic ardor ex / obscuritate priori et accedente scintilla exoriens. mixtus creat amorem. iocundum iudicat. CAPUT VIII In omnibus animis duo sunt amores. ab illis similiter et radium accipit et accenditur gignitque amorem affluentie inopieque participem. alteram vero vim eiusdem inferiorum procreatricem. Quemadmodum vero se habet ad deum angelus. Immo vero utraque fertur ad pulchritudinem generandam sed suo utraque modo. Quod quidem a deo alienum est. Neque cognitum solum. sub umbra vite progenitus. Ergo cum amantes partim quod optant habeant quidem. Ea enim ad superna se flectens. neque placeret nisi esset quodammodo pregustatum. iudicatio. Saturnus. utplurimum demonem. et Iupiter nominatur. partim egenus est amor? Quia neque quod perfecte possidemus neque quo caremus omnino ardere solemus. vulgaris divinorum seminum ubertate conceptam. Quoad hec duo. Celestis Venus intelligentia sua effingere in seipsa exactissimam supernorum pulchritudinem nititur. consequi posse confidit. Multa enim nota nobis odisse solemus. Porus et Penia affluentiam et egestatem significant. haud ab re ex indigentia quadam et affluentia mixtus est amor. ita ad ad angelum deumque anima mundi. alteram ipsius anime propriam. demonum nature conveniens. Amorem illum quandoque deum iccirco vocamus quoniam ad divina dirigitur. quemadmodum oculi vis ante solis adventum. seconda vero vulgaris.celestium corporum agitatio. Penie. qui Porus est et affluentia. Hac utique ratione Venus illa superna. Ceterum vis ea intelligendi naturali quodam instinctu ad suum reflexa parentem. sed ut tamquam bonum nobis et iocundum fuerit iudicatum. quasi inopiam et luminis defectum esse putamus. Quisquis igitur aliquid amat. nisi a deo illuminetur. suscipit. alteram communem cum Angelo. angelice vite fecunditatem intelligit. illud quidem re ipsa nondum integerrime possidet. quasi presens aliqua absentis boni anticipatio est. in sperarum. apud se divinitus pulchritudinem in mundi materia parere. dei scilicet radius. sed contemplationis angelice imitatio. quoniam affectum aliquem ad corpus habere videtur et ad inferiorem mundi plagam esse proclivior. vim eius peculiarem et Venerem eius propriam intelligimus. rerumque rationes ille confuse. in quam cum descendit Porus ille. Iovis ortum. Vulgaris ad eamdem in mundi materia generandam. Quippe cum post vite vigorem statim ardor ad intelligendum exoriatur. Potentia huiusmodi sua natura informis est et obscura. in nostris vero quinque Gemine autem Veneres iste geminique amores non solum in anima mundi. hec autem nature anime propria. divinum ab eo radium. Sed cur ebrium nectare Porum inducunt? Quia rore divine vivacitatis exuberat. Huius radii fiammis naturalis ille instinctus accenditur. Hec ipsa cognitio. necesse est ut aliquo modo cognitum nobis ante fuerit quod amemus. ad earum exemplar celos movet perque potentiam generandi similes illis formas in elementorum materia generat. Quotiens duas. nisi facile consequi posse quod iocundum fore censuimus iudicemus. Sint igitur due in anima Veneres: prima celestis. Deus nempe consilium et consilii fons apellatur. celestis ad divinam pulchritudinem cogitandam. summi dei scintilla. et affluentia. qui totam rem possidet quid ultra perquirat? Quin etiam cum incognita nemo desideret. cuius splendore omne consilium verum efficitur. . Porus. Animi tamen cogitatione id ipsum agnoscit. talem vult ista pro viribus mundi machine tradere. Ideo quotiens unam / in anima Venerem ponimus. Cur partim dives. In quo veluti semine quodam rationes rerum omnium includuntur. Principio angelus per deum est et vivit. hoc nixu parenti efficacius herens plenissimo statim illius fulgore coruscat. amor est ex inopia natus. id est. verum etiam. In orto Iovis. Non enim arderet nisi idipsum placeret. explicantur iam in potentia illa Veneris inherente et clarius distincte lucescunt. amore fertur ad integram totius luminis plenitudinem. Consilii filius. Amorem habeant ambe. spes. per primam ipsam divini radii gustationem accensa. quos iterum Saturnum Iovemque vocamus. Hoc incendium. que in / radio quem Porum dicimus ante fuerant implicate. quia veritas omnium est et bonitas. Alteram sane vim anime huius ad superna cognoscenda. quoniam inter inopiam copiamque est / medius. Hanc obscuritatem Peniam. id est. Qualem enim videt illa decorem. Neque id ad flagrantem benivolentiam satis esse / videtur. Venerem hic geminam rursus aspicimus. priori huius indigentie. Cum enim id querat quisque quo caret. Habet insuper intelligendi potentiam quam esse Venerem arbitramur. ad cuius bonitatem acquirendam / omne tendit consilium. Amorem alterum semper demonem. Hinc formis rerum omnium exornata. partim vero non habeant. id est. essentiam et vitam. Illa quidem non est anime propria.

veneficus atque sophista. statim a forme corporalis aspectu ad spiritalis atque divine considerationem erigimur. alter Cacodemon. explanabimus. aut activam. Vene rem sectatur et colit ac pulchri desiderio capitur. ab utroque intervallis distat equalibus. In Veneris natalibus genitus Venerem sequitur. Quales autem in amantibus affectus ex huiusmodi amoris natura nascantur. ut superne pulchritudinis illius similitudinem in procreate prolis effigie aliquam effingamus. id est. Est etiam in generandi potentia occultus quidam stimulus ad sobolem procreandam. ut diximus. quas veluti rei ipsius exemplaria tum nostra mens. Isque amor perpetuus est. Qui per universum mundum omnibus imminens. decrescant et desinant. neque mortalis. Si ad activam atque moralem in sola illa videndi et conversandi oblectatione perseveramus. aridus est macilentus et squalidus. Tres isti amores tria nomina sor / tiuntur. prudentie studiosus. Hinc triplex. callidus. Horum medium amores in nobis tres obtinent. cum illis consonet rationibus. avertit maxime et ad ministeria viliora detorquet. qui cum non sint in animo eque ut isti firmissimi. Nos ea quam brevissime poterimus. quia proter abusum nostrum sepe nos turbat et animum a precipuo / eius bono quod in veritatis speculatione consistit. Hi duo amores in nobis perpetui duo sunt demones. ad fores in via. Quin etiam in medio sapientie et inscitie constituitur. cum supernis illis . aut voluptuosam vitam prompti et proclives geniti educative sumus. animo evestigio placet. illum vero magnum demonem apellare Diotima consuevit. sine stramentis et tegmine ullo. Amor itaque omnis incipit ab aspectu. Sed contemplativi hominis amor ab aspectu ascendit in mentem. cum Venus ipsa pulcherima sit. hi tamquam medii in media remanent regione. Quia inopie filius est. CAPUT IX Que passiones amantibus insunt. quos Plato nostris animis semper adesse vaticinatur. nova semper machinamenta contexens. pulchris ac bonis insidiatur. vehemens. per omnem vitam philosophans. sed incipiant. rectius motus atque affectus quam demones vocabuntur. Activi remanet in aspectu. voluptuosi ferinus cognominatur. Profecto in hominis mente eternus est amor ad divinam pulchritudinem pervidendam. inquit. In nobis autem non duo tantum sed quinque amores reperiuntur. Horum unus equis intervallis ab utrisque distat extremis. in tribus tamen mediis tamquam nobis manifestioribus clariora videntur. quorum alter ad superna erigat. Si ad contemplativam. Qu�a copie filius est. sagaxque venator. bonus demon sit. Medii tres. Voluptuosi.siderum. Verum secundus ideo dictus est malus. id est. quotiens exuberat. sine domicilio. id est. quoniam tam sobolis procreatio quam indagatio veritatis necessaria et honesta censetur. audax feroxque. propter amoris matrem Amorem esse demonem ex copia et inopia genitum et quinque in speties dividi hactenus declaravimus. Hec licet omnibus insint amorum generibus. Reliqui duo in partem alterutram inclinantur. demones. tum generandi potentia olim divinitus accepta conservat. humilis. cuius gratia et philosophie studia et iustitie pietatisque officia sequimur. Quoniam. Contemplativi hominis amor divinus. Neque immortalis omnino secundum naturam. non demones solummodo. quo assidue incitamur. Virilis est. oculis obvia perque oculos in spiritum penetrans. Si ad voluptuosam. alter Calodemon. Illius amor ad supremum demonem magis quam ad infimum se convertit. demonum hominumque animis insunt. Interdum deficit alque iterum reviviscit ob patris naturam. crescant. Propterea hos quidem simpliciter demones. deinceps ex Diotime verbis tractabimus. humanus. Porro cum corporis alicuius figura propter. /. torpere corda non sinit sed passim suscitat ad amandum. Hec Diotima. ab aspectu descendit in tactum. subito a visu ad concupiscentiam tangendi descendimus. huius. subterfluit. subrepit amor. necesse est amores quoque omnium ad illius amorem ita referri ut aliquo modo ab illo dependeant. materie preparationem talis est maxime qualem in eius idea divina mens continet. nudis pedibus. Revera utrique sunt boni. malus sit demon. potens. Duo quidem / extremi. Quocirca neque mendicus est amor umquam neque etiam opulentus. alter deprimat ad inferna. Sed interdum eadem die pululat atque vivit. Cumque anime omnes ad primam illam competenti naturalis ordinis serie referantur. activi. incantator fascinatorque. amor in natalibus Veneris progenitus est. Illi tam ingeniosi sunt ut altissime provehantur. isti tam ebetes ut deprimantur ad infima. sub divo dormiens ac denique semper egenus. sed affectus. Aut enim ad contemplativam. / facundus. Quod vero acquisitum est. istius ad infimum potius quam ad supremum deflectitur.

verum etiam quicumque natura sunt tales ad amorem procliviores existunt. ad amandi artem ut ipsemet profitebatur erat omnium propensissimus. Quis enim ignoret arida et sicca esse illa que deserit humor? Quis item pallorem dicat et squalorem aliunde quam sanguinei caloris defectu venire? Quin etiam diuturno amore pallidi et macilenti mortales efficiuntur. Visus autem / et auditus diutius voculis et pictura pascuntur inani. Illuc evolantes assidue resolvuntur. Quare membra omnia inopia cruditateque alimenti extenuantur et pallent. sicca et frigida. Que cum medici veteres observassent. qui non modo nature similitudine sed etiam pulchritudinis gratia placent. tales amor homines reddit. ad terre similitudinem. cum aridum et macilentum dixit et squalidum. que suis caput vaporibus opplet. tamquam unicum remedium et solamen molestissime ipsorum complexionis. vel atra bilis quam melancoliam. Quod Lucretio philosopho epicureo propter amorem legimus accidisse. quod contemplationis est ad amplexus concupiscentiam transtulerunt. Idemque de Sapho melancolica. ad demonstrandam amoris inopiam utrumque deesse illi tam humorem quam calorem Diotima innuit. Merito igitur aridus et squalens fingitur amor cum homines qui tales sunt. / Ex sicco enim crasso atroque sanguine melancolia. qui. Animi amantis intentio in assidua amati cogitatione tota se verSat. Quamobrem colerici et melancolici homines. quem Aristoteles melancolicum iudicavit. Melancolici ob terrei humoris pigritiam tardius amant. atra bilis efficitur. Huiusmodi sunt musice amorisque delitie. Eumque Rasis medicus cohitu. Quid enim humani corporis spiritibus convenientius est quam voces hominum et figure? Eorum presertim.id est animas accendit summe divineque pulchritudinis desiderio cum ipse sit in illis spiritibus ortus. in quibus bilis quam coleram vocant. verum etiam humane complexioni cognatiores. Molestus itaque humor semper angit utrosque cogitque solamen aliquod maximum atque continuum contra continuam humorum molestiam querere. dei decore summopere / illustrantur atque ad eosdem nos radios erigunt. Illic et naturalis complexionis vis omnis intenta est. Aridi ergo melancolici et sicci. Et Socrates. Neque solum horum sensuum firmiores sunt voluptates. Quo fit ut maior pars in superfluas reliquias emictatur. qui deo proximi. Hinc exsiccatur corpus et squalet. ubi subtiliores et lucidiores partes sanguinis quotidie in reficiendis spiritibus exalantur. Quippe ad duo simul opera vis nature ferme non sufficit. ceteris humoribus pre/valet. illuc et spiritus. Ac Pulchri desiderio capitur. Eodem trahuntur et spiritus. pre ceteris amori soleant indulgere. id est. In amati imaginem phantasia infixam ipsumque amatum amantis animus rapitur. advolant. minor et ea quidem cruda / trahatur ad iecur. ebrietate. Tales autem sunt ii. cantus et forme oblectamenta sectantur. quos vocavimus Veneres. Propterea puro et claro sanguine resoluto. cerebrum siccat. postquam illaqueati sunt. cum Venus ipsa pulcherima sit. Reliqui enim sensus cito replentur. ut ipsa . Verum propter humoris ipsius stabilitatem. quocumque animi assidua fertur intentio. Preterea. restat et ater. Videndi enim desiderium facilius quam et videndi et attractandi cupidinem toleramus. Ideo sanguis paucus crudusque inde per venas diffunditur. amorem esse dixerunt passionem morbo melancolico proximam. deambulatione curari precepit. genitus. Quod ex eo potissimum fieri arbitramur quia colerici bilis incendio exuruntur. Nullis enim aliis oblectamentis tam assidue operam impendere possumus quam musice vocumque delinimentis pulchritudinisque illecebris. sibi tandem ipsi manus iniecit. amore primum insania deinde vexatus. Illa ignis. Ideo neque cibus in stomaco perfecte conquoquitur. squalidi et pallentes colerici ad similitudinem ignis intelliguntur. animam tetris horrendisque imaginibus diu noctuque solicitare non cessat. atra bilis. Preterea cum vita omnium animantium atque arborum et terre fertilitas in humore et calore consistat. qui animi sive currus sive instrumenta sunt. Illic etiam eadem ratione male concoquitur. Neque solum. diutissime perseverant. aridus. Hec illis accidere consueverunt qui. ieiunio. amore abusi. hominum animos ad superna reducit.spiritibus. crassus. Quod Aristoteles in septimo libro de Moribus affirmavit. hinc et melancolici amantes evadunt. maculosus. melancolici atre bilis corroduntur asperitate. hec terre locum in animantium corpore tenet. Spiritus in corde ex subtilissima sanguinis parte creantur. Quapropter frequentissimo puri sanguinis fomite opus est ad consumptos spiritus recreandos. Bilis calida et sicca est. Colerici propter ignei humoris impetum in amorem precipites perferuntur. Ideoque sunt ad Veneris illecebras proniores.

ad eius terminum minime proficisci. tria sunt domicilia. penitus extirpari non possit. Propter matris naturam semper egenus. dum alio properat animus. Nec non et Maro noster. non aliter quam qui pedes suos corio non suffulciunt. domicilium spiritus huius est corpus. affixus prodit intuitus quem interceptus sermo declarat. Ubi enim quiescat et quo tegatur non habet. et vilissima indicant ministeria. procacitas. Humilis. Sane cum prima origo amoris ab indigentia fuerit et. secundum debilitas mortisque formido. iactatio membrorum. Primum exitum insania et inquietudo. Et anima corporis et spiritus sui deserit ministerium. possumus iudicare. Quocirca propriis Laribus. nam corporis speties via quedam esse debet. potius desinit. decet versantur. sagax. Venator. . tamquam qui nudi sub vitam ducunt. flagrat estus amoris. Sicut enim in sole et igne calorem lux radii comitatur. Ideo in suis progressibus frequentia incurrit pericula. sic intimum amoris incendium externa secuntur inditia. nisi forsitan vester animus. Horum hic contraria inducuntur. humi et per infima volans significat. ubi explebitur. rubor pallorque vultus. Saepius per oculos auresque vagatur. Vidit enim sepenumero propter amoris abusum sine sensu vivere amantes et levibus curis magna perire bona. intellectis superioribus quivis agnoscet. anime domicilium spiritus. inermis. Supra descriptus est simplex. omnibus fortune periculis. crebra suspiria. hac amoris violentia proprio ex corpore raptus. subita indignatio. Idem amor qui in ceteris negotiis incuriosum et inertem facit amantem. Cum enim res queque suam originem repetant. Frequentissima vero puerorum et puellarum imitatione quis non effeminetur? Quis non puer feminave evaserit? Sine domicilio. qui miris modis amati gratiam aucupetur. quem colericum fuisse eius effigies indicat. Spiritus anime currus. Nudis Pedibus.testatur. Qui autem turpibus libidinibus se prosternunt aut etiam / in aspectu ultra quam. vilis. petulantia vana suspitio. Talem propterea Diotima pinxit amorem. philosophus. Tres habitatores sunt. Quisque istorum naturali amisso exulat domicilio. Unde crebris sentibus et calculis offenduntur. Sub divo. prudentie studiosus. naturali sede. Propria itaque domo exit cogitatio. in via ipsa restare videntur. se recipiat! Quis item neget amorem sine tegmine nudumque vagari? Quis enim celet amorem? Quem torvus. seu dolis implicet. ardor. Sine stramentis et tegmine ullo. In figuris spectandis et vocibus audiendis amantes ut plurimum immorantur. sed absque ulla discriminum providentia temerarius quocumque feratur. Hinc enim multa in animum advehuntur et animi affectus et mores clarissime per oculos emicant. Itaque casu vitam agentes. negligat insuper amati figuram atque in divini / splendoris edem. ubi tandem quiescet. vehemens. fuit tamen proclivior ad amandum. alio quoque evolat exalando. omnibus tempestatibus sunt expositi. Nam cogitatio omnis non ad animi sui discipli / nam et tranquilitatem sed ad dilecti hominis se vertit obsequia. incautus. Humane cogitationis domicilium anima ipsa est. a formosi corporis objjectu in appetitu amantis accensus. Ad fores dormit. Quamdiu enim deest ad consequendum aliquod. O crudelem amantium sortem! O vitam omni morte miseriorem. iactantia. Que vero contraria sint. Fores animi. per quam ad spetiem incipiamus altiorem adscendere. quam sine egestate perduret. virilis et audax. Quo quidem impetu et appetitum et appetentem secum evehit evolando. exit et spiritus. in amati corpus nititur transilire. Merito. semper sitibundus est amor. Cum totum undique possidetur. machinator. Callidus enim dicitur. ??????????. amoris igniculus. magus atque so / phista. quamvis pudicus. cessante indigentia. Grecum Platonis vocabulum. optata quiete privatus est amor. tertium trepidatio. seu captet obsequiis. Hi sane amatis se ipsos usque adeo dedunt ut in eos penitus transire nitantur eosque tam. in rebus amatoriis astutum reddit et calidum. CAPUT X Que dotes amantium propter amoris patrem Hec inopiam amoris matrem secuntur. exit anima. Dicuntur et in via iacere. quoniam amator adeo in rebus amatoriis occupatus est ut / in ceteris vite officiis tam privatis quam publicis non cautus quidem incedat. Una enim in re penitus occupati nihil in rebus agendis considerant. quod naturale est. verbis quam gestibus in se ipsis effingant. in corpus idem revolare conatur. importune laudationes. perpetua querimonia. copiam vero patrem eius contraria. ut decet. pavor et suspirium comitatur. facundus. Raro illorum mens in se ipsam se colligit. insidiator. semper egenus. oculi et aures esse videntur. taurinus. Iccirco ad fores dicuntur procumbere.

Sed cur magum putamus amorem? Quia tota vis magice in amore consistit. a mundi centro terra ad infima trahitur. postremo in deum. pro eo pugnantibus securitatem roburque invictum. transfigit animam. Ars enim. Sol flores multos ad se vertit et folia. ex amore. indignantibus adversus amatum ferocitatem. quia flagitiose sucumbunt cupiditati. Idem furor. ad terminum non perveniant. ab ignis concavitate aer. Magice igitur opera nature opera sunt. cor. ab aspectu ducit originem. Aridi. ubi naturali cognationi deest alquid. In rebus etiam humanis trahit sua quemque voluptas. merito aridi. tertio in angelum. nudi. acutiores. et herbe varie varia quoque ad se invitant animantium genera. dum eodem rapit secum unde ipse descenderat. atque ita prudenter venando quod cupiunt feliciter assequantur. sibi ipsi ut morem gerant aliis. arbitrantur. hinc semper contrarias in partes amantis distrahitur animus et sursum vicissim deorsumque iactatur. pulmones. ignem sulphur. Hec utilis venatio est. quoniam pulchritu / dinis radius. primam splendoris huius originem. Inertes. Siquidem amantes amoris nebulis obcecati. humiles. iecur et reliqua membra a se invicem trahunt aliquid seque mutuo iuvant et uno illorum aliquo patiente compatiuntur. in animam secundo. sauciam ani mam appetitumque accensum in medelam eius et refrigerium ducit. et ab anima in corpus eius susceptioni paratum facile demanans. / Ideo sicut in nobis cerebrum. dum dilectos suos formosiores. ex iis sacrum animi numinumque decorem sagaciter investigent. Contrarii vero contra videntur affecti. o Socrates? Arbitror equidem a venatione illa redire te ad quam honesta Alcibiadis indoles / provocare te solet. hoc felix amantium aucupium. Quicumque in feces corporis se prosternunt. nihil magnificum cogitant. Sic et magnes ferrum. idem. qui obsequio blandum fecerat. pudorem servant. Mundi autem huius partes ceu animalis unius membra. istud. ars vero ministra. qui captiuncularum versutiis falsum pro vero nobis ostendit cogitque eos qui secum disputant sibimet in sermonibus contradicere. Descendit autem a deo primum inque angelum et animam. aliud concupiscentia sequitur. omnia mundi corpora connexa similiter. Umbratilem corporis spetiem negligunt atque altius elevantur ac velut armis muniti inanes a se libidines fugant et sensus rationi subiciunt. meliores quam sint. ita ingentis huius animalis membra. interdum vero pudicum celestis pulchritudinis desiderium et modo illa. ut diximus. Luna aquas. quia tamquam temerarii. Hi tamquam solertissimi omnium et prudentissimi. emicat. omnibus subiecti periculis et tamquam impudentissimi et inculti infames habentur. Amor. gradatim quidem in corpus amati primum. Ex communi cognatione communis innascitur amor. Interdum amplexus cupido suboritur. Sophistam Plato in Sophiste dialogo ambitiosum et subdolum definit disputatorem. . a loco etiam suo rapitur aqua. Sibimet ipsi propter amoris violentiam contradicunt. quia nihil altum. furor arma ministrat. Aspectus inter mentem et tactum est medius. animi phenestras lucidissimas. electrum paleas. Consilia sua ad amati imperium mutant. Aliud enim ratio consulit. quasi vitreas materias transiens. ab eo ipso iunioris hominis corpore presertim per oculos. inermes et inertes esse censentur. Preterea sophistam amorem vocat et magum. inquam. Inermes. Hanc utique venationem apud Platonem in Protagora Socrati nostro familiaris quidam eius attribuit. falsa sepe pro veris accipiunt. implentur magis et tranquilius diligunt. quia semper exuriunt. implentur numquam. In his qui honestissime educati sunt et ingenii pollent acumine. Advolat per aerem protinus et senioris oculos penetrans. qui et copia est et pater amoris. nam solidis animi bonis vescentes. mutuant invicem naturas et mutuantur. appetitum accendit. id est. Hoc tam amantes quam amati quandoque. modo istud pervincit et ducit. Sepe etiam formosi amatorum astutia irretiuntur et faciles fiunt qui antea fuerunt pertinaces. Hec autem vera magica est. perpetiuntur.sive eloquio mulceat sive cantu deliniat. / Nudi. Mars ventos ciere solet. omnes ab uno auctore pendentes. unius nature communione invicem copulantur. adversantur. Sic ab orbis Lune concavitate propter nature congruitatem sursum trahitur ignis. Magice opus est attractio rei unius ab alia ex quadam cognatione nature. in aliis illa sepius superat. numeros. quoniam adeo ebetes sunt ut quo amor eos trahat ignorent et in via restent. communis attractio. figuras. hanc habet vim ut illuc unde venerat reflectatur secumque trahat amantem. ita philosophantur ut per corporum figuras quasi quidam vestigia sive odores providentissime gradiantur. Unde nam inquit. Humiles. per vapores. Tantum profecto munus amoris a patre ipsius copia proficiscitur.

quia numquam extinguitur mutatque materiam potius quam vanescat. Cultu preterea et muneribus non aliter quam veneficiis placant et capiunt. Quocirca fervere vicissim benivo lentia et refervere videtur. quasi quibusdam incantationibus. Hac de causa amor dicitur immortalis. Hoc tantum interest quod illam prius prospiciebas in alio. Qui amicitia demonum magi evasisse videntur. qui totum te sibi vendicat. Qui sapientiam appetit. Novam hanc non ardes quidem. ut Apollonius Theaneus et Porphyrius fuisse traduntur. totiens te urit amantem. Quapropter ne / mini dubium est quin amor sit magus. Diversa hominum ingenia sunt nec voto vivitur uno. in hominum appetitu a vite primordiis inextinguibilis innatus est fervor. sicubi desit. His nonnulli vel nature similitudine quadam amici. iam vero in te ipso inspicis / solum. instauretur. Quis enim presentia querat? Neque etiam caret omnino. quia intelligunt qualis sit rerum naturalium societas. cum et tota vis magice in amore consistat et amoris opus fascinationibus incantationibus veneficiis expleatur. Neque mortalis est omnino neque etiam immortalis. qui suis te flammis adurit.qualitates opportunis supplet temporibus. Viri eos eloquentie viribus et carminum modulis. ut singulis. nonnullos ad pecunias cumulandas. Hanc artem veteres demonibus attribuerunt. Amare quidem nolles. extra te queris. eamdemque memoria semper infixam semper et amas. ut Zoroaster et Socrates. qui naturalis est amor. alios ad honores. heu. in eo ipso diligitur. o miser. Te ipsum. o miser? Quo te vertas nescis. alios impellit / ad alia. vel dormientibus oracula et simulacra a demonibus contigisse narrantur. Nolles etiam non amare. ars preparat. quoniam tres horum medii mutantur quotidie. Quid agas. duo illi quos diximus demones. Quapropter hac alternatione fit. deliniunt sibique conciliant. et quotiens animi oculis occurit. alios ad honestatem morum seu vitam religiosam. insunt perpetui. nescis? Cum tui hoc homicida esse nolles. Quem / admodum in agricultura. Eius enim presentia latentem mente figuram animi suggerit oculis ac velut sopitos sub cineribus flando suscitat ignes. ut ita dicam. Non immortalis. Quis illi non indignetur. Huic etiam cupis herere. quemadmodum demones magi sunt. alios ad studia litterarum. vel saliunt trepidantve precordia vel liquescit iecur vel tremunt oculi variosque trahit vultus adverso illo colores. ut ipsi te possidenti proximus tibi quoque cohereas. o insane. ut captum quandoque te redimas. nova requirit oblectamenta et qui in re una ferme defecit in alia quodammodo reviviscit. non tamen eque se mentis oculis offerunt. crescunt atque decrescunt. Hunc fugere cupis. Sine hoc non potes vivere qui tam miris illecebris te tibi surripit. Dicitur etiam ob eam causam immortalis quod dilecta semel figura semper amatur. Porro amor que pulchra sunt sequitur. natura segetes parit. quia nec arseras ante. Mortalis quia non ad idem semper incumbit sed aut ex nature mutatione. Cum vero ab eo defluxerit. Nolles etiam sine beato spectaculo vivere. Idem itaque fervor et immortalis dicitur et mortalis. aut ex diuturna rei eiusdem frequentatione orta sacietate. Cum hoc esse non potes qui te perdit. heresque raptori. quoniam duo amores nobis. In eo enim uno saltem est sapiens quod suam inscitiam . Et natura oninis ex amore mutuo maga cognominatur. Quin etiam formosus quisque teneris nos fascinat oculis. Preterea. ad musicam alios vel figuras. quia. priorem vero illam amare non desinis. ut ad certum aliquid studiose se applicet. plerosque ad ventris Venerisque luxuriam. Omnium pulcherima sapientia est. rerum ipsarum amicitiam cognoscentes. licet maneant semper infixi pectore vultus. Quam diu enim eadem in eodem homine permanet. Sed hic etiam ideo mortalis habetur. tamquam specula celesti fulgore micantia mirari cogeris et amare. Non mortalis. Ponitur etiam a Diotima inter sapientiam / et ignorantiam medius. nec non eumdem hominem in diversis etatibus ad diversa. qui enecat. Itaque formosos odis simul et / amas odis tamquam fures et homicidas. vel cultu dilecti. eam omnino non possidet. momentis arescat amor et revirescat. Accedit ad hec quod et ferinus et humanus amor sine indignatione esse numquam potest. o perdite. Unde continuus ille concupiscentie fervor. quippe qui celestium simulacro iudicas serviendum. Appetit igitur sapientiam. totiens commovemur. quid cuique congruat. Ideo quotiens illum nobis olim carissimum habemus obvium. voces atque portenta. quo modo concordia rerum. Immortalis. non amplius eadem in illo figura est quam prius amabas. qui ipsi abstulerit animum? Ut enim pre ceteris grata libertas ita servitus onerosa. quia emori nolles. Ideo vel vigilantibus signa. qui animum quiescere non permictit ac semper impellit.

Nempe qui corpus regit atque gubernat corpus proprium ex epulis quam delicatissimis. Diotima ennaravit. id est. nisi abeuntium loco nova quotidie fierent. neque semper secundum scientias iidem sumus. Neque in corpore solum. opiniones. Ut ergo bona semper nobis quoquomodo perdurent. non quia semper omnino eadem sint. priora quidem abolentur. Hinc innatus est omnibus generationis instinctus. Generando recreatio fit. secundum pilos. verum etiam unaquevis scientiarum ferme idem patitur. tum ea qua regitur corpus. suppreme pulchritudinis natura est. Generatio autem cum mortalia divinis continuatione similia reddat. sed quoniam quod tabescit et abit novum et simile sibi relinquit. tum ea que ad cognitionem spectat. sed novum semper efficitur. ut Plato inquit. / iam quorsum tendat et ad quid conducat hominibus aperit. Meditatio enim et reminiscentia quasi pretereuntis scientie resumptio est. amor generationis innatus ad vitam perpetuo conservandam. iocundissimis et pulcherimis / alere concupiscit et prolem formosam cum spetiosa femina generare. Amor uterque pulchra sectatur. ut esse eadem videatur. sed etiam in anima id contingit. Hec. et vetera exuit. In contrario contra. quamvis idem dicatur. formosa similia et amica. est amoris conditio. ornato pulchroque in stilo edere et docendo in animo quodam pulcherimo generare. Hoc certe remedio mortalia immortalibus redduntur similia. Amor igitur sapientie. Animum quidem ipsum non cernimus. Beatum. ac cito cuncta vanescerent. Singula vero mortalium bona mutantur atque deficiunt. Quin etiam. ut scientia. puro. Mores. dolores atque timores iugiter permutantur nec aliquid ex istis idem et simile perseverat. Omnes quidem bona habere cupimus. vel in scriptis vel in discipulorum animis generata. hic nostri finis amoris. concupiscat. CAPUT XI Que utilitas amoris ex eius definitione Postquam vero que sit amoris origo et qualis ipse sit. inquantum que illexit. ut iis alimentis generentur humores. eum ornatissimis gratissimisque disciplinis studet imbuere ac scientiam. neque scientiam expetit cuius esse se nescit expertem. ut quod in se ipso semper manere non potest. consuetudines. inquantum sua quadam suavitate ad se allicit omnium appetitum. per quam suo modo nutriatur et crescat. Quapropter generationis ille conatus formosa poscit. munus est profecto divinum. Qua generatione nutritur corpus et crescit. Quid hominum amor sit postulatis? Cupido generationis in pulchro ad servandam vitam mortalibus / in rebus perpetuam. Oblivio namque scientie exitus esse videtur. numquam tamen in se eadem continet.recognoscit. recordationis et meditationis studio quasi regenerat revocatque in mentem quod vel per oblivionem perierat vel torpuerat per ignaviam. inter sapientiam ignorantiamque locatur. Ideo neque . quibus quod a corpore iugiter defluit resummatur. inquantum illustrata bonis implet eternis. Ac siquid per oblivionem animo excidit aut torpet propter desidiam et incuriam. cupidines. Amor qui in hac parte est ad corpus regendum accommodata statim ab initio nos impellit ad cibum potumque sumendum. scientie quoque non solum alie evanescunt. Adultum vero iam animum flagrantissima docendi atque scribendi stimulat cupiditate. Iccirco generatio divinum opus in eo quod pulchrum est perfecte et facile consumatur. pereuntia cupimus recreare. Ipsius autem pulchri. preceptoris intelligentia et veritas inter homines eterna permaneat. cuiusque hominis tam corpus quam anima in rebus humanis post mortem semper superesse posse videntur. quia partim sapientia privatus est. semen ipsum lacessit et procreande sobolis libidinem provocat. novam semper / memoriam abeuntis loco restituens. nec habere solum sed semper habere. alimoniam propriam. Hoc utique pacto quecumque in animo vel corpore mutabilia sunt servantur. nova succedunt atque adolescunt. Enim vero eo ipso in tempore quo animalium unumquodque vivere dicitur. inquam. animo acuto et optimo. quod mirabilius est. Atque ita amoris beneficio. reservatum in prole sibi persimili maneat sem / piternam. Est igitur in utraque anime parte. Amor etiam generationis parti anime cognoscenti tributus efficit ut anima veritatem. ossa et sanguinem et corpus penitus universum. inquit Diotima. idemque esse ut a pueritia ad senectutem. Et qui ad animum pertinet. Perfectum. partim est sapiens. scientiam servat. Delicatum. tam res ipsas quam suam ignorat inscitiam. carnem. contraria refugit. alie surgunt. sue simillimam scribendo. ut delicatum sit perfectum atque beatum. Divinis utpote pulchris deformia contraria sunt. Hic hominum in terra viventium amor est. Adulto corpore. accedentia illustrat radiis suis et perficit. Qui vero ignorare se nescit. Meditatio vero. hoc enim divinorum est proprium. voluptates.

Idem ab inquisitione et inventione probatur. inventione. necesse est bonitatem non ignorare. picture et artium ceterarum opera nec non inventa philosophorum. si recte colatur. recognoscat atque ab eorum discernat contrariis. indagatione. ut solemus. homines pregnans et gravidum corpus est. quid amicitia quidve malivolentia sit. Theetheto. ita ad mentes se deus habeat. iuvante natura. Omnium. statutis temporibus promit in lucem. in quo oculus corporum colores videt atque figuras. Quod autem rationes suorum omnium ingenitas habeat. id est. que veri sit similior et probabilior sepe optime iudicemus. necesse est Socratis menti aliquam Alcibiadis inesse figuram. ut diximus. que frustra esset et sempiternis obruta tenebris. in animo notiones. Itaque ex eius imagine suspicantes.deum ita invicem comparat tit. quotidie iudicaremus et recte iudicaremus. atque suorum omnium ab initio semina possidet. in corpore formoso spetiosum esse animum conijectamur. ut sciat quem hominem querat pre ceteris ac repertum in cetu multorum Alcibiadem ab aliis discernere valeat. Sol oculos generat vimque illis prestat videndi. utilitatis aliquam notionem. Mennoni. inquisitione. Mennonem et Phedonem. ut que sint illius similiora non nesciamus. procreationis semina defluunt. Preterea cum e multis et diversis philosophorum aut etiam aliorum opinionibus. nisi haberet illorum. Neque solum ab appetitu. aliqui etiam sine preceptore. Quamobrem formosos homines libentius erudimus. disci plinarum rationes iam diu sortitus est animus suosque fetus inde. nisi Solis lumen adesset corporum pictum coloribus et figuris. quemadmodum se habet Sol ad oculos. Si in turba hominum querat Socrates Alcibiadem sitque illum / aliquando reperturus. apud Platonem videtur ambiguum. inquit. non ignorat. Quapropter / non nulli in adolescentia. tamquam in pariete figuras. putabit forsitan ita ferme illas esse in animi substant�a pictas. Phedrum. quod in superioribus sepe et a me et a vobis est tactum. quippe cum a natura sint artium disciplinarumque omnium rationibus prediti. alterum altero prenuntiat dulcius. bona vel mala. Corpori semina suorum omnium ab initio sunt in / serta. nisi illarum rerum forma quedam esset et ratio illis a natura tributa? Comparatio quoque idem nobis ostendit. Quod numquam nisi multum. iudicio. Quicumque enim aliquem sibi amicum iudicat vel inimicum. Si quis eos libros sequatur quos iunior scripsit Plato. prodeunt pili. Eodem modo cum e multis bonis aliud alio melius recte existimemus et maiori minorive bonitatis participatione aliud alio melius deteriusve appareat. ut. Hinc statutis curriculis temporum dentes erumpunt. Corpus autem umbram animi imaginemque videmus. ex appetitu eius.eius inspicimus pulchritudinem. pregnans et animus. quis dulcis sit sapor agnoscit. Quis neget animum statim a tenera etate vera. musice. Quicumque enim mel vino comparans. utilia exoptare? Optat autem nullus incognita. Si fecundum corpus est gravidumque seminibus. Ita neque indagaret ea quatuor animus neque aliquando inveniret. Quonam igitur pacto multa vera vel falsa. Platonis figuram proculdubio novit. Et qui Speusippum et Xenocratem conferens ad Platonem. CAPUT XII De duobus amoribus et quod anima nascitur predita veritate De amoris definitione satis iam diximus. oportet non deesse nobis aliquem veritatis intuitum. barba profunditur. Hoc abunde Socrates Phedoni. per quam illa quereret inventurus. per quas ceu formas rationesque ipsorum ea iudicat appetenda. pueris demonstravit docuitque posse pueros recte in singulis artibus respondere. fieri potuisset. a quo facta sunt omnia. CAPUT XIII Quomodo in anima est veritatis lumen Quo autem modo huiusmodi sint in animo rationes. plerique ex paucissimis doctrine rudimentis a preceptoribus demonstratis doctissimi evasisse traduntur. bona. multo magis animus prestantior corpore uberimus est. nisi esset nobis veritas quodammodo bonitasque precognita? Quomodo / rursus structure. honesta. si quis prudenter eos interroget. Solem namque et. artium. / In sexto autem de Republica libro divinus ille vir totam rem aperit dicitque lumen esse mentis ad intelligenda omnia eumdem ipsum deum. quotiens reperit que investigaverat. sed etiam a iudicio id probamus. Igitur morum. etiam antequam appetat. honestatis. multi etiam in his artibus non versati probarent sepissime recte et reprobarent. Xenocratem censet Platonis similiorem quam Speusippum. inventione. Sic enim ibi videtur innuere. Ergo insunt istorum alique. bonitatis. Nunc autem que apud Platonem sit ex animi corporisve fecunditate de amore distinctio declaremus. Nec aliud . veritatis. comparatione cognoscimus.

absente vero. ad quam anima. propter congressus venerei voluptatem et corporalis generationis effectum. Alii contra.quicquam nisi lumen oculus intuetur. ut cum stare per se deum. Cum dicimus se ipsa moveri animam. ab angelo reducit in deum. non aliis momentis alia sed uno eternitatis punto simul intelligit omnia. Ceterum alii vel propter naturam vel educationem ad animi fetus sunt quam corporis aptiores. contingit plerumque ut qui cum masculis conversantur. utpote que se ipsam secundum essentiam suam movere queat atque iccirco supra illa debeat esse. cum nec agere per se quicquam valeat. super animam angelus. Videtur tamen varia intueri. non transitive. super angelum deus Verum de gemina ubertate anime geminisque amoribus hacte nus. isti vulgarem. et quidem plurimi. que non / ex se ipsis sed aliorum presentia ut se moveant assecuntur. vite puritate et summa studii / intentione convertitur. sed tota ex se ipsa. ut ita dixerim. Illi celestem secuntur amorem. Unde per Dei lumen intelligit atque ipsum divinum duntaxat lumen agnoscit. mentis sue aciem tollit ad hominis rationem in divino lumine existentem suspiciendam. quia quod super eam est. Diversa tamen videtur agnoscere. Temporalis ista discursio ex se ipsa competit anime. Audacior quidem qui presentem abrumpit vitam. et ambo amoris incitamentis stimulantur ad partum. vel in Saturni finibus vel Saturno opposita. nisi dei sibi lumen adesset. Hos quatuor rerum. vanis externorum corporum formulis est ornatum. CAPUT XV Supra corpus est anima. que vacua esset atque obscura. quod in eius penetralibus lux illa dei fulget eterna. propter excellentiorem sui pulchritudinem est aptissimum. ab anima in angelum. sua natura. ab alio in aliud ratione discurrit ac nutritionis. Illi natura iccirco mares et illos quidem iam pene adultos potius quam feminas aut pueros amant quoniam in eis magis admodum viget mentis acumen. quemadmodum a Platone accipi volui Aristoteles. pregnaris et animus. alii. Non enim pars anime movet. quia sub diversis rerum ideis et rationibus ipsum intelligit. utpote cognitionis expers. Quod autem ipsa sui presentia impertit aliis. id est. pars agitatur. Oportebat autem animadvertere partis illius incitamenta non irritum hoc iacture opus. Sed propter anime presentiam se ipso moveri videtur et propter animam vivere et. quotiens formosum / corpus aliquod iudicamus. ipsam vero in fonte suo lucem minime substinet. calere ignem asseveramus. CAPUT XIIII Unde amor erga masculos. Hi presertim in quorum genesi Venus in signo masculino et cum Saturno fuerit. Quoniam vero genitalis illa vis anime. Inde scintilla in mente Protinus emicat ac revera natura ipsa hominis intelligitur. quam illi generaturi sunt. ut Plato vult. hoc est. natura tamen sua totiens incitatur ad generandum. Quippe non minus homicida censendus est qui hominem preripit nasciturum quam qui natura tollit e medio. quod ad disciplinam. Quando quis oculis videns hominem in phantasia hominis imaginem fabricat diutiusque in ea iudicanda revolvitur. crudelior autem qui lucem invidet nascituro et nondum natos suos filios enecat. / in quo rerum omnium inspiciat rationes. Quapropter . unde erga feminas Ita pregnans hominum corpus est. contra. sed absolute verbum illud proferimus. A corpore in animam. Nam cuicumque adest. sexum nullum habet discrimen. augmenti. quo genitalis partis stimulos sedent illis se misceant. conversa scintillis emicat idearum. sed serendi et procreandi officium affectare atque a masculis ad feminas eam traducere. presente quidem anima. gradus in natura esse debere ita licet argumentari. generationis opera per intervalla temporum transigit. lucere solem per se. quotiens vult. ab alio duntaxat movetur. vim ad intelligendum largitur. hoc ipsa multo prius magisque debet habere. vim ad se ipsum movendum impertit. quia lumen ipsi infusum. Ipsum vero purum lumen eiusque a fontem hac in vita videre non possumus. Est igitur anima supra corpora. utpote quod hanc ex se ipso naturam non habeat sed anima proprie vim se ipsam movendi possideat. movere autem se ipsum natura sua non potest. se ipsum movet quodammodo. In hoc plane tota anime consistit fecunditas. Eodem pacto deus animam procreat eique mentem. Huiusmodi quodam errore nepharium scelus illud exortum putamus quod in Legibus suis Plato tamquam homicidii spetiem acerime detestatur. rerum omnium rationibus ideisque plenissima. Atque de ceteris omnibus eodem pacto. Itaque per dei lumen omnia intelligimus. Deinceps quibus gradibus / Diotima Socratem ab infimis ad supperna evehit disseramus. Omne corpus ab alio quodam movetur. movetur. Hoc quidem lumen in corporibus reflexum oculus percipit.

Ut ergo quod perfectius est illud quod est imperfectius antecedat. que dubia. Ipsi autem uni ideo nihil possumus anteponere quia verum unum omnis multitudinis. corpus Ergo a corpore in animam. angelum. ita anima per mentem habet quod semper intelligat. unum ipsum simplex debet esse natura. ordinemque largitur. Alia enim ipsius ratio est. Anima enim non se tota neque semper. Non igitur anime intellectus per se primoque competit. et capit. Habet vero in se idearum omnium multitudinem. Igitur ipsum unum supra statum motumve existit. Nam unum silentiam dicimus. omnibus etiam bestiarum competeret animabus. rerum illud principium summumque Bonum quod in Parmenide Plato ipsum unum vocat. ut Plato vult et Dionysius Areopagita confirmat. corpus quodlibet unum. mentem et animam antecedit. Huiusmodi angelus est. quemadmodum sui ipsius agitandi potestas. Huius sublimitatem ratio quoque illa nobis ostendit quod eminentissime cause donum esse debet amplissimum virtutisque sue prestantia. quod intelligitur. Ab uno enim numerus et a simplicibus compositio tota conflatur. super mentem anime que mobilis est. motui. ut quemadmodum corpori ab alio agitato anima per se mota precedit. animam. motum locumque manet. continua atque certissima. supra rationem anime mobilem oportet stabilem aliquam intelligentiam reperiri. ponenda est angeli mens. unam obscuritatem. unde et motus et tempus in corpora transeunt. Status autem eternitatis est proprius. Quare eam antecedat oportet quod per se primoque mentis est compos. Anima vitam prestat et motum. Mens autem illa licet immobilis sit. Que intelligendo veritatis lumen cupit. mortem unam. Siquidem ipsum unum neque numerum . munus anime. cognoscendo formatur. / Unum rursus super numerum. Sed angeli mentem. Operatio autem ut paulo ante monstravimus. que intermissa. anima in statu pariter atque motu. informis vero et prima mundi materia rerumque privatio spetiei et vite est expers. Quod si supra se quicquam haberet. animis excellentior. atque ideo non omnia corpora sed animata sponte sua moveri videntur. Mentis tamen et anime munera ad eam usque non extenduntur. ita anime per se agitate mens stabilis per se precedat. Sane tam eius operatio quam essentia stabilis permanet. Intelligit enim se ipsam. scilicet ex cause sue munere propriove defectu. non omnibus datur corporibus. Nam et substantia eius mutatur et operatio eius omnis temporis spatium exigit. corpus solo in motu locatur. quam varia in angelo multitudo atque compositio. neque certam habet sed ambiguam intelligendi virtutem. ab illo utique fieret. Cernis quanta sit. sed etiam informis ipsa materies rerumque privatio una quodammodo dicitur. Eius enim substantia eadem semper absque ulla incrementi aut decrementi mutatione perdurat. ab hoc in deum ascendimus. Eadem ratione mens animam videtur excedere. Itaque ipsi purum unum et simplex preponere cogimur. partim in tempore. Ideoque non unum iam esset et simplex sed saltem ex duobus compositum. Corpus tempori omnino subicitur. que pars. prout intelligit. Quippe super omnem rei composite multitudinem. non tamen unum ipsum. quia vita.recte primus a Platone motus et primum temporis intervallum in anima ponitur. / alia item prout intellectio est. necessario supereminet. Mens enim spetiem artificiosam. Ubi diversa inter sese quoquomodo videntur hec tria : quod intelligit. se ad cuncta protendere. Anima partim in eternitate est. Et quemadmodum corpus per animam habet ut sese moveat. loco subicitur. intellectio. purum. Ita ipsum unum. corpus numero. que secundum se totam intelligentia sit et actu semper intelligentia. angelus in statu. Habet preterea cognoscendi potentiam. sed ex quadam sui parte et quandoque intelligit. ut a causa solet omnis effectus. cum status sit motione perfectior. Deus super eternitatem est. Unius munus per universa re propagat. Ipsum itaque unum. Omnibus tamen his spetiem ordinemque mens tribuit. Quare ab eo dependens in se ipso ab eodem degeneraret. prout intelligitur alia. cum munus / eius latius diffundatur. / omnia supereminet excellentissimumque dei nomen unum ipsum ab utroque censetur. anima in numero motuque sed super locum. omnis compositionis est expers. angelus in eternitate est totus. per temporis intervalla discurrit. Nam non mens solum una est et anima quelibet una. quo videtur ante quam intelligeret caruisse. Si enim suapte natura anime intellectus / inesset. angelus in numero super motum et locum ponitur. simplex existit. stabilis tota. CAPUT XVI Que comparatio inter Deum. ab hac in angelum. Quoniam vero ante motum statum esse necessarium / est. ante cognitionis actum per se prorsus informem.

sed a motu locoque est liber. Diotimam fingite ita Socratem allo quentem. ab alio turpe censetur. Anima tamen nostra. temporali mutatione. propriam sui ac veram negligat pulchritudinem. Hinc hominum miseranda calamitas. instar lucis eius. corporis vero formam. ammiratur. Non enim ipsum revera appetit corpus sed sui ipsius spetiem a corporali forma. Deus numquam ita decipitur ut sue spetiei umbram in angelo amet quidem. ut preter locum reliqua duo retineat : huiusmodi prorsus est animi pulchritudo.ullum aut compositionem partium habet neque ullo pacto ab eo quod est mutatur neque loco clauditur ullo. id est. quod summopere dolendum est. sed a loci terminis / est absoluta. umbra similiter ad eiusdem in igne fulgorem. tempore labitur. loci spatio. temerarii / et imperiti hominis animus. Fons itaque totius pulchritudinis deus est. una. Quoniam animus corpus sectando se negligit et usu corporis non impletur. Que tantum saltem formas reliquas antecellit. ab hoc in angelum. Sed eius umbram in aqua prosequitur et amplecti conatur. Tolle postremo diversarum illum numerum idearum. corporis Eadem vero inter quatuor hec et eorum formas est comparatio. CAPUT XVIII Quomodo anima a corporis pulchritudine ad dei pulchritudinem elevetur Agite. sed temporis quoque progressum. Eadem etiam inter quatuor illas. illa deforme. pernitiosis perturbationibus / cruciatur corporisque infectus sordibus quasi moritur. Quam utique mortem ut Socrates devitaret. nihil istorum perpetitur. que spetiei sue imago est. Vis ne animi quoque spetiem. Suam quidem figuram deserit. o convive carissimi. Splendor in aere. sed a loci limitibus est exempta. anima. que ipsius animi umbra est. inviolata. id est. Lumen preterea Solis in aqua umbra quedam est ad clarius eiusdem lumen in / aere. Angeli vero speties numerum habet solum. que sue umbra est. splendorem Solis per nubilosum aera disiectum. cum iam corpus esse potius quam animus videatur. mutationem. animi. corporis. Nempe corporis forma in multarum partium a compositione consistit. quemadmodum Narcissus. temporis quidem vicissitudines patitur et partium continet multitudinem. Sui vultum non aspicit. CAPUT XVII Que comparatio inter pulchritudines Dei. loco astringitur. animus ita extra se positus et delapsus in corpus. Tolle hinc temporis. umbra ad lucem Solis eodem ipso in Sole fulgentem. simplicem prorsus relinque formam : confestim dei spetiem fueris consecutus. Cumque id minime advertat. mitte reliquum: lumen restat sine loco. pulchritudinem in fragili corpore et instar aque fluenti. inquam. Angelus numerum quidem habet partium vel formarum. divisum. affectat. id angeli pulchritudo. per aerem non dispergitur: iam dei pulchritudinem quodammodo comprehendis. aut ab alio pulchrum. Fons ergo totius amoris est deus. propriam sui substantiam et virtutem nequaquam animadvertit. dei pulchritudines comparatio. Nullum corpus. anime. Ideo in lachrimas resolutus consumitur. que ipsius est umbra. infectum. hec enim est totius nostre infelicitatis origo. Narcissus quidem adolescens. quod vides tribus illis infectum. formarum multitudine. id est. aliud sequitur. fulgor in igne. sola ita corporalis forme blanditiis delinitur ut propriam posthabeat spetiem. Tolle sedem eius in / materia. Cupis etiam dei pulchritudinem cernere? Auferas insuper multiplicem illam formarum compositionem. obscuratum exsuperat. Diotima ipsum a corpore ad animum. Verum quid mihi tandem subtractis istis reliquum supererit? An tu esse aliud quam luceni pulchritudinem ducis? Porro corporum omnium pulchritudo lumen istud est Solis. Corporis utique formam vides. mera. Neque angelus usque adeo capitur anime spetie. sui ipsius oblita sectetur. quantum lux illa Solis in se ipsa. unam simplicem ac meram relinque lucem. figuram propriam deserat. Id angelus est. Vis et angeli? Deme obsecro non loci spatia solum. Umbram numquam assequitur. que in globo Solis ipso permanet. Anima partium habet et affectuum multitudinem et raciocinationis progressione perturbationumque varietate mutatur. angeli. Hinc crudelissimum illud apud Orpheum Narcissi fatum. ab eo reduxit in deum. sed omnibus insculptum rerum omnium rationibus. Corpus autem iis omnibus est obnoxium. undique pulchrum. o Socrates. a duobus aliis immunis existit. compositionem multiplicem retine : eam protinus nancisceris. intueri? Detrahe corporali forme ipsius materie pondus limitesque locorum. desiderium suum explere non potest. sine motu clarissimum. Nam aut hac in parte formosum. dum aliud quidem cupit. relinque cetera : anime iam spetiem habes. . si lubet. Dei autem. nam multis id aspicis figuris coloribusque depictum. aut hodie formosum. alias minime. illectus. angeli. ut sui umbra detentus. Speties animi.

ut arbitror. que consistit in moribus. prudentie lucidissimam veritatem te protinus adscensurum. Quicquid ubique rectum est colliges. Ad eam rursus iis gradibus facile. in cunctis tamen unicam esse veritatis lucem existimato. Ita si homines singulos observabis. prudentia. Quantum est quod amas. o amice? Superficies duntaxat. primam considerare te iubeo. Ex iis duo virtutum genera numerantur. vera et. prima omnium veritas esse ideo nequit. / facile ad intellectivas virtutes erigitur. per quam similiter pulchra denominantur. ut absoluta humani generis pulchritudo. que iustitie. lux est et animi pulchritudo. immo quedam reflexio luminum et umbra levissima. fortitudo et temperantia. ut aspectu quelibet occurentia penetrares. Preterea. ut tranquillos dicitur temperantia. sicut in alio est. Quod enim in se ipso substentari non potest multo minus a se ipso pendere. Propterea veram illam pulchritudinis rationem in deo / eiusque ministris potius quam in mundi corpore reperiri putandum.Ergo corporis pulchritudo turpitudinis contagione coinquinata. id est. Non igitur prima et / vera est in corporibus pulchritudo. si ad istam contuleris. scientia. Numquid a materia dependebit? Minime. Sed crurum in eo crassitudo non placet. inquam. prima pulchritudo esse non potest. Cuiusque hominis figuram parvipendes. Eam tibi utpote suppremam animi pulchritudinem / summopere amare precipio. divitem putem . Sed enim una hec in doctrinis plurimis veritas. neque sapientiam esse insipientem. nullum ex omni parte laudabis. Quapropter una multorum corporum pulchritudo ab uno aliquo incorporali pendet artifice. Solum sapientem. Prout divina demonstrat sapientia quam a Deo pre ceteris Plato poposcit. ascendes. Quamvis autem varias sapientie. Quid autem in animo amare te iubeo? Animi pulchritudinem. In iis Plato declarat pulchritudinem animi in veritate sapientiaque consistere. occultiores. Seu te vana imaginatio decipit. ut equos facit. Quin etiam pulchritudinem ipsam turpem esse nemo aliquando suspicatur. Decora hec apud Carmidem. qui per angelos atque animas pulchram quotidie reddit omnem mundi materiam. mi Socrates. sit sane Alcibiades iste formosus? At enim quota parte formosus? Omnibus profecto membris preter quam naso simo et elatioribus quam deceat superciliis. in materia. Adde quod multa corpora uno pulchritudinis vocantur cognomine. prout naturalia. pura. nisi gracile te / collum offenderet. Lux autem est pulchritudo corpo rum. scientie. quemadmodum. Plato in votis suis a deo postulare videtur. o Socrates. Da mihi. o Socrates. te rapit. cum sit in . fortitudo. morales: iustitia. Lux animi veritas. quoniam in alio est. sic ab alio dependere putato. Eodemque tempore de illa alii aliter sentiunt. Nihil enim deforme et imperfectum se ipsum ornare potest atque perficere. fortitudinis. eam a deo hominibus tribui. ut humana. prudentia. qui honestis moribus educatur. corporum vero dispositionem quandoque spetiosam quandoque turpem putamus. ut intelligas unam esse morum omnium rationem. prudentieque doctrinas contuearis. figuram apud te integram ex observatione omnium fabricabis. Una igitur est in corporibus multis pulchritudinis natura communis. Ideo pulchritudinem animi. Quod autem unum est ab uno debet oriri. Veritas una et eadem nobis a deo tributa in variis eius effectibus variarum virtutum cognomenta sortitur. formosissimum illud extrinsecus Alcibiadis tui corpus tibi turpissimum videretur. Intellective propter reconditam veritatem. Unam vero naturam huiusmodi. immo color. Artifex unus omnium deus est. ita quod somnias potius quam quod videas amas. deus ut meus animus pulcher efficiatur et que ad corpus / attinent animi pulchritudinem non impediant. Hec tamen in Phedro spetiosa sunt. inquit. Scito quin etiam supra mores ad sapientie. vir tutes et intellective illis prestantiores. que in multis reperitur sparsa corporibus. Morales propter operationes earum civiliaque officia notiores sunt. utpote purior aliis. Ceterum ne tibi videar penitus adversari. Intellective sunt sapientia. scientia. quam solam. si considerabis hec animo optimis moribus educato concedi atque in eis normam moralis vite rectissimam contineri. scientie. Istam vero non tam corporum quam animi tui beneficio possides. Unam scilicet vite purissime veritatem. ut invictos. per quam omnes pulchre similiter apellantur. Unam igitur hanc veritatem morum lucemque animi spetiosissimam primum diligito. per quam similiter honesti vocantur. in animo tuo sit unius imaginis cogitatione collecta. iustitia. Morales. Si oculos tibi linceos natura dedisset. amicus tuus. Itaque istam potius quam tuus animus fabricavit et animum ipsum eius artificem quam exteriorem illam mancam dispersamque amato. temperantie actionibus ad veram nos perducit felicitatem.

ab aliis omnibus absoluta. idee sue perpetuo coherebit. Hec Diotima Socrati. quod natura lucet sua. Nempe ad suam. his ad me verbis convertitur. Similiter lumen ab omni corpore liberum. redibit ideam. Socrates tandem. vir humanissimus. necesse est eam ab uno rerum omnium principio. non ista quidem sed deum in istis amabimus. Si corpora. dum cunctis in rebus eum sic inesse monstraret in partes geminas distributum. unicam unice sapientie lucem. in animis dei similitudinem. Ita deum ad presens in omnibus di / ligemus ut in deo tandem omnia diligamus. Guidonem philosophum peperit. Neque tamen veritas una a doctrinarum multitudine nascitur. ostendens per hunc fractos homines / refarciri. quia neque loco astringitur neque secundum materie partes dividitur neque corrumpitur. ab uno debet oriri. ut iubere Diotima fingitur. cum ab eo solo beatos fieri homines disputaret. Gratulor equidem. Eryximachus eius aperuit amplitudinem. Iohannis tui familie plurimum. o Socrates. Illam. Guido Cavalcantes philosophus omnia hec artificiosissime videtur carminibus suis inseruisse. effluere. resque in deo ideo venerari. celestem scilicet et vulgarem. Verus autem homo et idea hominis idem. o Socrates. ut certo quodammodo et termino cetera diligas.multis distributa doctrinis. ut nos ipsos in eo pre ceteris amplectamur. Quapropter te obsecro. quia vis eius libera est neque ullis additionis limitibus coarctatur. Quicquid autem iacet in alio. infi nitum. Ita enim mens ad deum ut ad Solem acies oculorum. o Marsili. ut corporis speties neque ut animi forma temporali progressione mutatur neque ut angeli speties multitudine dissipatur. se denique recuperabit in deo. angeli pulchritudinem esse memento. idee tunc nostre amando coniuncti. de re publica bene meritum et aculeis dialectice cunctis suo seculo precellentem. non verus est homo. eiusdem imaginem. quia nec materie sordibus inquinatur. Oculus autem non modo lumen pre ceteris sed et solum appetit lumen. qui hunc amorem socraticum tam moribus quam carminibus imitatus. non solum sine modo deum. calor dicitur infinitus. quia eterna est penitus neque temporali discursione moveatur. ORATIO SEPTIMA CAPUT I Conclusio supradictorum et opinio Guidonis Cavalcantis Philosophi Postremo Christophorus Marsupinus. si angelos diligemus. quo res deinde in deo colamus. que inter mul tos et doctrina et rebus gestis clarissimos equites. geminam divisit in spetiem. ab alio certe dependet. Agathon quanta sit eius virtus potentiaque tractavit. quot habeat partes. Quare oportet unam quamdam esse super animam hominis sapientiam. integri homines evademus. / Itaque dei lux et pulchritudo. si quid ipsi defuerit. ut deum primo in rebus coluisse videamur. nos ipsos videamur amasse. materie pondere non gravatus. que mera est prorsus. Si in se ipso sit calor. Omnis autem qualitas ab extraneo additamento secreta dicitur apud Phisicos infinita. Ea ut in superioribus demonstravimus corporum spetiem antecellit. nam sine modo ac termino lucet. Ad eam nos divinus amor pietasque perducet. Infinita pulchritudo immensum quoque requirit amorem. Quemadmodum Solis radio speculum modo quodam percussum splendet iterum . cum a sui idea sit formaque disiunctus. Aristophanes quid agat in singulis tam amplissimi dei presentia declaravit. Quod enim unum est. per quam creatus est. quando ab alio minime terminatur. que tibi super animi spetiem sit colenda. que non per diversas sit divisa doctrinas. a Diotima edoctus. frigore et humore non impeditus. et amando deum. In corporibus quidem dei umbram. quorsum tendat et quantum valeat explicavit. brevi quecumque a vobis sunt dicta perstrinxit. quod ipsum unum vocamus. a cuius unica veritate veritas hominum multiplex oriatur. reformabitur. o viri clarissimi. Nam ita viventes eo proficiscemur ut et deum et in deo omnia videamus amemusque et ipsum et que in ipso sunt omnia. in angelis. Phedrus enim amoris originem tetigit ex cahos visceribus ema nantem. sed deum solum amabimus. si animos. absque dubio infinita dicitur pulchritudo. Alcibiadis personam gesturus. Ipsius itaque unius lux penitus simplicissima infinita pulchritudo est. Pausanias iam natum amorem. Ibi rursus. deum vero amore diligas infinito neque ullus divino modus assit amori. Antecellit et animi spetiem. sed una sapientia sit. unde ortus. CAPUT XVIIII Quomodo deus amandus Nos autem. que est numeri totius origo. summatim quid sit amor et qualis. Quoniam vero angeli lux / in idearum complurium serie micat ac supra multitudinem omnem unitas sit oportet. Cumque hic discerpti simus et mutilati. Ideo quisque nostrum in terris a deo separatus. Et quisquis hoc in tempore sese deo caritate devoverit.

ut ait Phedon. que non amplius unius cuiusdam humani corporis. hunc sursum ad angelicam vitam contemplativamque attollere. ea in presentia recensere opus esse non censui. ut fertur atque irsutum. Sed neque cives illi in accusatione qua Socratem in iudicium traxere inhonestos amores inscripserunt neque oratores eius hostes tale quicquam Socrati obijecere. Socratis omnem pingit effigiem ac numinis illius / figuram ex Socratis persona describit quasi verus amor ac Socrates similimi sint atque ideo ille pre ceteris verus sit legitimusque amator? Agite iam amoris pictu ram illam in animum revocate. humi semper Socratis defixus erat aspectus. Aristophanem preterea comicum acerimum habuit insectatorem. ita tamen ut certi cuiusdam hominis signato in loco et tempore positi sit imago. quod illi obijcit Callicles in Gorgia. dum diceret obscuram phantasiam illuminari atque ex illius obscuritatis et huius luminis mixtione amorem originem ducere. hominem scilicet natura melancolicum. sed totius eque generis humani ratio communis et definitio. Amorem preterea geminum illum / celestem scilicet et vulgarem quis in eius verbis non videat? Originem quin etiam illius primam in divinorum. censet ita pulsari ut ipsa sibi ex illo alterum effingat simulacrum. Itaque sicut ex phantasie imagine a corpore sumpta. Macilentum. Ad Alcibiadem et Socratem veniamus. Sed eam ipsam formam non eo modo quo in corporis materia est. aut enim in Simonis coriarii aut in sculptorum officinis obversabatur. incuria sordidum. illum multis passionibus anxium ac plurimos occupare. cives in Republica potentissimos. in amoris procreatione miscuisse. ceu speculum. quasi minus honeste quemquam dilexerit. infesos reddiderat. Verum cognovisse sufficiat philosophum hunc aliquam chaos informitatem. secundam in corporum collocat pulchritudine. venenosas talium detractorum linguas evasurum fuisse? Numquid. Socratis personam ante oculos ponite. Solem namque dei lucem. Illum circa particularem corporis unius formam revolvi putat. extenuatum inedia. amor ad sensus proclivis exoritur. CAPUT II Socrates fuit verus amator et Cupidini similis De amore hactenus. que et vos in superioribus narravistis. Rursus imaginis huiusmodi spetiem aliquam statim in mente lucere. Nudum preterea.et proxime sibi appositam lanam reflexione illa splendoris inflammat. aridum squalidumque videbitis. Videbitis in ea Socratem figuratum. Is cum per omnem vitam palam sine ulla prorsus dissimulatione in castris Cupidinis militasset a nullis unquam notatus est. o optimi viri. hunc circa universalem / totius humani generis pulchritudinem. id est. alios usque ad dei spetiem. Neque Aristophanes comicus. Finem postremo suum vult eiusdem principiis respondere. Polum et Calliam oratores. Huic vite severitas et alienorum scelerum correptio frequens multos / et magnos viros. in phantasiam imprimi sed sine materia. Quoniam vero eadem apertissime. Melitum. Adeo preterea mitis. radium corporum formam intelligit. sepe etiam . ut multis / lacessitus iniuriis. ita ex hac mentis spetie rationeque communi tamquam a corpore remotissima. qualem supra vos posuistis. immo nisi fuisset ab huius criminis suspitione remotissimus. Postquam convive satis amantium deum laudaverant. Thrasymacum. videatur esse similitudo. reliquum erat ut dei huius cultores legitimi laudarentur. Rusticis et incomptis utebatur vocabulis. amoris provehit instigatio. amor alius in voluntate nascitur a commertio corporis alienissimus. quo appetendi vis non aliter quam lana accendatur et amet. Hunc absque perturbatione vult esse et in paucis reperiri. Humilem perque infima volantem. licet alia multa ridicula et absurda in Dionysiis colligat in Socratem maledicta. ita semper solitum incedere Socratem apud Platonem Phedrus ostendit. ita ille partem anime quam obscuram phantasiam vocat atque memoriam. Anitum. An censetis eum si tam feda se labe coinquinasset. dum alios usque ad formam corporis. ut erat in phantasia. ut solet veritas. Ideo istum paucis verbis absolvit. Liconem presertim. hunc in contemplatione locavit. Maxime omnium legitime amasse Socrates ab omnibus perhibetur. Addit amorem / hunc primum in appetitu sensus accensum a forma corporis per oculos inspecta creari. pulchritudinis ipsius Solis locum habentis simulacro tamquam radio quodam per oculos hausto. in alterius passionibus enarrandis prolixior. Hos utique amores sibi ipsis in homine repugnare et illum deorsum ad ferinam et voluptuosam depellere. quasi simulacri primi splendorem. Illum in voluptate. Sine calceis incedentem. in appetitu sensus corpori dedito. illud in superioribus animadvertistis quod dum Plato ipsum fingit amorem. simplici et veteri opertum palliolo. Loca insuper vilia frequentabat. hic explicat.

Audax feroxque. sepe sanguine adusto.pulsatus. ut si ea conditione eum morte absolverent ut numquam postea philosophetur. Qui bili premuntur atra. Sepe vero inter loquendum. veneficus atque sophista. Incantator. Ad fores. ne commotus quidem animo fuisse tradatur. cum alii prorsus ignorent. sub divo dormiens. Per omnem vitan philosophans. inquit Socrates. Dicam equidem. Sine domicilio. Hec apertum pectus et cor patens omnibus in Socrate nostro significant. Erat enim constantis animi invicteque sententie qui etiam Archelaum Macedonem et Scopam Crannonium Eurylochumque Larisseum asper / natus est alto animo. Hic licet incomptis verbis uteretur. Interrogatus Socrates cuias esset: Mundanus inquit. qui honesta indole prediti videbantur. Cerebrum sepe adusta bili. hoc ego tam a ceteris differo. mentis alienationem definit. Nempe Alcibiades ait se magis Socraticis verbis quam Marsye Olympiique excellentium musicorum melodia mulceri. Fuit enim tanta prudentia et in presagiendo tam perspicax ut quisquis contra eius consilium quicquam ageret perderetur. suppetebant. in via. dum differeret. quod in Theage a Platone narratur. cum ab eis missas pecunias non accepit neque ipse ad eos voluit proficisci. Demonem vero illi fuisse familiarem / et accusatores sui et amici testantur. iactare digitos solebat et crines vellere. Insanie duo sunt genera. quod insanie speties est Verum interroget forte quispiam quid hominum generi Socra ticus amor iste conducat. ut in eius laude intelligamus omnes qui similiter amant esse laudatos. Plato noster furorem in Phedro. Hic in sua illa apud iudices defensione iudicibus edixit. que fores animi sunt. Alteram ab humanis morbis. effusos nimium in risus prorumpunt. Callidus sagaxque venator. fascinator. hanc divinum furorem nuncupat. Qui sanguine adusto laborant. adolescentes exhortabatur. Quis nesciat Socratem sculptoris et obstetricis fuisse filium et usque in senectuten in sculpendis lapidibus manu propria victum quesisse. Hinc dementes homines quandoque redduntur. si oportuisset. se / ipsos et alios cedunt. Quas ob res Socratem amori similimum ideoque verissimum amatorem post amorem ipsum laudandum Alcibiades iudicavit. modestos viros erudiebat. nonnumquam atra bili nimium occupatur. Pulchris et bonis insidiatur. agente id orationis vehementia. pallio obvolutus ubique. Alcibiades in Convivio explicat copiosissime. merent perpetuo. Quo etiam pacto amabat Socrates. quid obsit contrarius. ut in Convivio Alcibiades ait. Sophistam quoque Socratem Aristophanes comicus apellavit atque etiam sui accusatores. quod meam ignorantiam non ignoro. Cum omnes homines ignorantes sint. in obvios irruunt. Erat quippe. magis tamen quam Themistocles et Pericles omnesque ceteri oratores audientium animos commovebat. altius aliquanto exorsus. Ibi enim patria. Vehemens. ubi bonum. Quippe cui equa esset hortandi et dehortandi facultas. quod etiam securus et intrepidus incedebat. suam tamen ignorantiam cognoscebat. cantu gestiunt exultantque tripudio. nihil scire se predicans. et in Protagora Plato testatur. cur tantis sit laudibus celebrandus. CAPUT III De amore ferino. Insidiatum sibi semper fuisse Socratem Alcibiades inquit. alte vociferantur. nec habuisse unquam unde se satis et filios aleret? Hic inopiam sue mentis passim confitebatur. Insaniam illam. interrogans omnes. ut indicant Platonis dialogi. alteram a deo provenire existimat. Socratem venari solitum / ex corporis forma divinam spetiem. cognoscere potest qui Diotime doctrine me / minerit. Eorum quippe. Facundus. preter omnium consuetudinem se iactant. Sed neque huic proprii lares neque mollis lectus neque pretiosa supellex. Alienationis autem duo genera tradit. in superior�bus satis est dictum. ipsi sibi somnia . sophistas confutabat. Preterea quod et visu delectabatur atque auditu. se mori malle quam philosophari desinere. ut recte Zopyrus physionomus iudicaverat. Alterum cerebri. Multis modis. Machinator. vel a nemine lacessiti vehementissime irascuntur. cui Socrates cum in Potidea vicisset victoriam sponte dicitur concessisse. Huic rationes in utramque partem ferme pares. amore captus. iacebatque etiam. Que Socratis laudes sint. qui licet res ipsas nesciret. hie audivistis et in Platonis verbis Alcibiadis ore patent clarissime. Quanta eius fuerit in rebus bellicis fortitudo. alterum cordis vitio nasci tur. Virilis. Insanie morbo infra hominis spetiem homo deicitur et ex homine brutum quodammodo redditur. Ita erat inter sapientiam et ignorantiam medius. Semper egenus. mirabilia de se pollicentur.Prudentie studiosus. concitatissimus. Inter sapientiam et inscitiam medius. Qui adusta bili vexantur. eosdem rationibus suis ad philosophie studia Socrates capiebat.

et cum primum e somno patuissent. Ac etiam. Inesse vero oculis et cerebro lumen aliquod. calidum est et humidum. prima viventium genitura. eiusque lumen per oculos. Natura talis in pueritia et adolescentia viget. calidos atque dulces. quasi regionem propriam repetit. clarus. sed penetrat. cum ipsi perspicui sint atque omnium partium nitidissimi. propter equalitatem lenitatemque servat infractum. sed in speculi superficie factus crassior clare perspicitur. propter nitorem. quem spiritum nuncupamus. Speculum autem propter duritiem sistit in superficie spiritum. Ubi apparet et radium usque ad obvium illum protendi et cum radio una vaporem corrupti sanguinis emanare. Quemadmodum vero spirituum vapor huiusmodi creatur ex sanguine. uberius emicat. Tiberius quoque pregrandibus fuisse oculis traditur et qui. Siquidem / alitus a saliva evolans in ea materia compressus relabitur in salivam. angustiam et solicitudinem pariunt./ Sanguis in adolescentia subtilis est. inque . circulum quemdam videtur intra se lucidum intueri. sed asperam. Hi enim cum / a cordis calore ex puriori sanguine generentur. tales in nobis sunt semper qualis est et sanguinis humor. sanguineum vaporem illum. Atque etiam sicut cor mundi Sol suo circuitu lumen perque lumen virtutes suas ad inferiora demictit. si quis certo quodam modo oculi angulum / digito presserit contorseritque. que vel presentia exspavescant vel futura formident. Si in densam quidem. nos etiam amoris nomine ad istos utamur. Quod ex eo fieri arbitror quia spiritus. hominis perculsi precordia. Cur calidus atque dulcis? Quia vita et vivendi initium. Quando enim humores illi retinentur in corde.fingunt. contrarium vero contra. rarissimam illius nebulam cogit in guttulas. ideo non videtur quia in superficie rei illius non restat. adeo ut aspectum effugiat oculorum. spiritus ipsius radium iuvat et auget. qua affliguntur ii qui perdite amant. Ideo cerebri vitio dicuntur contingere. Verum ne forte nimis contra multos sapere videamur. ex eo perspicimus quod lippi et rubentes oculi spectantis proxime oculos radii sui emissione cogunt morbo simili laborare. per oculos autem maxime. maxime cum sit levissimus. intuitu suo / speculum sanguineis guttis sepe fedare. licet exiguum. Ergo quid mirum. Dulce enim sit in calidi et humidi mixtione. siccitatem et frigiditatem. ceu pannum aut lignum incidat. quia recens. cogeret eum quasi ad Solis fulgorem vultum submictere. eius faciem tenuissimo quodam salive rore conspergimus. Scribit Aristoteles. Procedente enim etate subtilioribus partibus resolutis fit crassior. testimonio esse possunt. intendit? Hinc virulentus aculeus transverberat oculos cumque a corde percutientis mictatur. Quia subtilis. cum acrius quemquam intueretur. Quod autem radius emissus ab oculis vaporem secum spiritalem trahat et vapor iste sanguinem. calidus atque dulcis. propter frigiditatem. sanguis quidam tenuissimus videtur esse. CAPUT IV Amoris vulgaris est fascinatio quedam Vos autem aurium ac mentis intentionem dicendis accommodate. purum est atque perlucidum. quod mirum esset. sic corporis nostri cor motu suo quodam perpetuo proximum sibi sanguinem agitans. deinde rursus ebescebant. evolat. clarus. radiorum suorum aculeos in adstantis oculos iaculatur atque etiam cum aculeis istis. qui vapor sanguinis est. calidus atque humidus. Ideo sanguis in adolescente subtilis est. si patefactus oculus et intentus in aliquem. Hic si in rariorem materiam aliquam. mulieres quando sanguis menstruus defluit. Atque he quidem tres insanie speties cerebri fiunt defectu. propterea fit et obscurior. cor vulnerat. ipsa scilicet generatio in calore et humore consistit ac semen. animalia multa que noctu vident. luminum scintillas per membra diffundit quidem singula. qui spirituum vehicula sunt. His falso sacratissimum nomen amoris tribuitur. calidus atque dulcis. non dementiam. sicuti saxa. Ad altissimas quippe corporis partes spiritus. Cordis autem morbo eam proprie insaniam fieri arbitramur. Tunc vero amentiam quando caput oppresserint. Fertur et divus Augustus oculos adeo claros et nitidos habuisse ut. quorum in tenebris coruscant oculi. Quorsum hec? Nempe ut intelligatis spiritus in hac etate subtiles et claros esse. lateres et similias. ex eo spiritus in totum corpus perque illos. clarus. cuius contagione oculus spectantis inficitur. disputationis gratia. ita et ipse similes sibi radios per oculos quasi vitreas phenestras emictit. corporis illius inequalitate dissipatur et frangitur. sed ad breve. In sequentibus etatibus paulatim in contrarias qualitates. ideo dulcis esse videtur. Nempe quod tenue rarumque est. necessario permutatur. quia calidus et humidus est. noctu et in tenebris viderent. Eadem ferme ratione quotiens hiantibus faucibus obnixe hanelamus in vitrum.

Vulnerat Hector Patroclum ac perimit. Sectatur Phedrum Lysias. Fit etiam ut voluptate simul et dolore eger iste tangatur. Inde facilime per venas et arterias in corpus permanat universum. de quo Platonicus Apuleius conqueritur: "Causa. si lepram. Quod ita Lu / cretius tetigit: Hinc illa te primum Veneris dulcedinis in cor Stillavit gutta et successit frigida cura. Amatoria vero contagio facile fit et gravissima omnium pestis evadit. iunioris illius appetat corpus. tam pernitiose totum Lysiam inquinare? Hoc utique mirum non videbitur. tam vehementer. Peregrinus hic sanguis. epidimiam. Hec ideo levis fascinatio est. a saucii hominis natura quodammodo alienus. Quippe spiritalis vapor ille sanguisque ab adolescente seniori prorsus iniectus. parum admodum commovet. Aspectus adolescentis fascinat seniorem. Voluptate propter vaporis illius et sanguinis claritatem atque dulcedinem illa siquidem allicit. carissima viscera. celerime convolat in precordia.eius duriori dorso ebescit reditque in sanguinem. quod mirum est. Hoc illud est. Dolore. per quam sane mutationem cum in se quiescere non permictit. spiritui quoque facile iungitur spiritus. Ponite obsecro ante oculos Phedrum Myrrinusum et Thebanum illum eius amore captum. Et si cominus est. Clarus est. si pruritum. ab ea . tenuis radius. Hinc ad clamorem confestim prorumpit uterque Lysias ad Phedrum: O cor meum. Igitur ut ferrum qualitate magnetis accepta ad lapidem hunc trahitur quidem. Sequitur Phedrus Lysiam. Illa vero gravissima. Rivus fonte magis quam fons rivulo indiget. sanguinem eius proprium inficit. qualitates. o meus sanguis Lysia. / quorum ebetudine fit compactior et in priorem Phedri relabitur sanguinem. omnis et origo presentis doloris. Quia subtilis. Quoniam vero senioris humor frigidus est atque tardissimus. vehementer agit et movet et fortius senioris sanguinem inficit eumque in suam convertit naturam. fovet viscera quodammodo. Aspectus fetidi senis et mulieris menstrua patientis puerum fascinat. Emicat in partem sanguis unde icimur ictu. blanditur et allicit. Hinc duplex sequitur fascinatio. Infectus san guis egrotat. per meos oculos ad intima delapsi precordia. lippitudinem. Lysie statim petit precordia. quia cor suum poscit humorem. lapidem vero non attrahit. Namque omnes plerumque cadunt in vulnus et / illam. Facilius enim cor sine minima humoris sui particula quam humor ipse sine corde proprio vivit. Unde eius cogitatio iudicat ulciscendum. levissimus spiritus. nisi propter infantiam sit mollissimum. In his carminibus Lucretius non aliter vult sanguinem hominis oculorum radio vulnerati in vulnerantem prolabi quam hominis gladio cesi sanguis relabitur in cedentem. CAPUT V Quam facile amore irretiamur An potest. quatuor habet. mens unde est saucia amore. subtilis. Hinc fit ut totus viri sanguis.Phedrus ad Lysiam: O spiritus meus. Vapor huiusmodi a Phedri corde genitus. per quam iunior transfigit precordia senioris. ut ita dicam. / vix dorsum cordis attingit in puero et ineptus ad transitum. hostem ruber occupat humor. si ceteros morbos qui contagione nascuntur considerabitis. propter eiusdem subtilitatem atque calorem. quia sanguineus humor vas proprium postulat. et etiam medela ipsa et salus unica mihi tute ipse es. Preterea. Ergo misere tua causa pereuntis ". Huius. Patroclus Hectorem inspicit vulnerantem. venas quoque recentes et teneras illabatur. Lysias in Phedri vultum inhiat. Lysiam oratorem. Quo fit ut avide ab illis hauriatur. hec oblectat. suam exigit sedem. Radius Phedri radio Lysie facile copulatur. pleuresim. o amici optimi. acerimum meis medullis commovent incendium. disenteriam. pauculus / sanguis Phedri tam cito. ut supra diximus. ita Lysias Phedrum magis quam Phedrus Lysiam sequitur. miraculi si rationem requiritis. inquit. afferam. Phedre. Quia calidus. Verum Lysias Phedrum sectatur ardentius. Phedrus in oculos Lysie scintillas suorum defigit oculorum cumque scintillis una transmictit et spiritum. in iuvenilis sanguinis naturam mutatus. phtisim. sed ad eum semper a quo infectus est trahit. calidus atque dulcis. quo suas venas inhabitet et recentis sanguinis humor. si scabiem. quia dulcis. ita ut Phedri sanguis. Isti enim tui oculi. Quia clarus. oculorum et spirituum claritati in seniore maxime consonat. Illa quippe viscera dividit et discerpit. iste homini quod suum est aufert et in alterius mutat naturam. pascit atque oblectat. dixerit quispiam. Confestim ad vindictam bilis accenditur. cor. iam in corde sit Lysie. Hoc ita Lucretius innuit: Idque petit corpus.

. CAPUT VI De miro quodam effectu vulgaris amoris Dicamne... Ergo miraberis si certa similitudine pictus sanguis eamdem membris impresserit. quoniam nil inde abradere possunt Nec penetrare et abire in corpus corpore toto. ad Hectorem usque volantes in eum migrant... in bili. . non dum agitatio quievit... vehementer excogitant. Vehemens cogitatio spiritus movet interiores atque in iis excogitate rei pingit imaginem. puta ad horas septem.. Quoniam vero membra corporis singula ut quotidie arescunt ita sumpto alimonie rore quotidie revirescunt....... potest enim cruor versus hostem quodammodo effluere. tum ut partem illam corporis foveat.corpus cuiusque hominis quod sensim exaruit paulatim reficiatur.. vulnus cruorem versus Hectorem eicit.. tum quia non dum / calor omnis extinctus est.. At enim quis turpia non turpiter dixerit? Tanta permutatio senioris hominis vergens ad iunioris similitudinem facit ut iste totum sui corpus in illum transferre et totum illius in se transfundere studeat.. Quid mirum si usque adeo herentes et infixi pectore vultus ab ipsa cogitatione pingantur in spiritu. iuguntque salivas Oris et inspirant pressantes dentibus ora Nequicquam. In sanguine videlicet melancolico. vel vasa teneriora teneriorem consequatur humorem. Et tanto facilius masculi quanto .... eius calore servantur ad tempus. Quod etiam totum in se capere amatum amantes cupiant. in pituita. tum denique quia sanguis spiritus repetit suos atque etiam spiritus suum attrahunt sanguinem...... CAPUT VIII Quo pacto amator amato similis efficiatur Ideo nemo vestrum miretur. CAPUT VII Vulgaris amor est sanguinis perturbatio Esse vero hanc in / sanguine passionem.. Simili quodam pacto hominis amore saucii sanguinem festinare inferientem et Lucretius innuit et nos summopere comprobamus. a spiritu statim in sanguine infigantur? Presertim cum in Lysie venis iam mollissimus sanguis Phedri sit genitus.. hunc sanguinem cogitationis semper affixio comitatur. que diem unum.... quod avidissime cupiunt... quod sequitur. Nam facere interdum velle et certare videntur.sanguis inflammatur et ad vulnus e vestigio properat.. an potius pretermictam? Dicam certe postquam res ipsa postulat. Isti sanguinem movent similiter et in mollissima fetus materia vini imaginem exprimunt. continua vero febris a Physicis in sanguine ponitur. o viri castissimi.. Hinc multa inter se turpissime facere compelluntur.. Pregnantes sepe mulieres vinum..... si quem amantem audiverit amati sui similitudinem aliquam vel figuram suo in corpore contraxisse.. Femine profecto viros facile capiunt. Affingunt avide corpus. que autem horas sex quieti relinquit. Eodem ipso in tempore si Hector cadaveris vulnus cominus intentus inspiciat. Cum enim genitale semen a toto corpore defluat. illud argumento est quod estus huiusmodi alterna requie caret.. ut facilime possit Phedri vultus in sui ipsius sanguine relucere.. ut vel recens humor vasa recentia. interior. Usque adeo cupide Veneris compagibus herent Membra voluptatis dum vi labefacta liquescunt. gestitque cohire... in atre bilis humore.. In sanguine igitur illam merito collocamus. Hec Lucretius Epicureus. Eodem currunt et spiritus.. solo huius iactu vel tractu totum corpus tradere se posse confidunt et totum accipere.... ut in oratione Socratis audivistis. que duos. Sive puer membris muliebribus hunc iaculator Seu mulier toto iactans de corpore amorem Unde feriotur.. tum quia paulo ante in eum concitus fuerat.. Et iacere humorem in corpus de corpore eductum. Amator / autem ardentius quam pregnantes suas cupit delitias vehementiusque et firmius cogitat. Id in se ipso philosophus epicureus ille persensit Lucretius amantium / omnium infelicissimus: Sic igitur Veneris qui telis accipit ictus. et si dictu videtur absurdum. facilius autem ille que masculam quandam indolem pre se ferunt. tum etiam ad vindictam... eiusque defuncti corpus redegisse in pulverem et aque inditum ebibisse. hi quia leves sunt. sequitur ut in dies.... eo tendit.... Reficiuntur autem membra a sanguine ex venarum rivulis emanante.... que supra affectionis humane fidem virum suum amavisse dicitur. ut Lysias tamdem Phedro in non nullis vel coloribus vel lineamentis aut affectibus aut gestibus evasisse similis videatur? CAPUT IX A quibus precipue irretiamur Queret forsitan / aliquis a quibus precipue et quo pacto illaqueentur et quomodo solvantur amantes... Arthemisia Mausoli regis Carie uxor ostendit..

Egrotant illi etiam diutissime. Quando sanguineus devincit sanguineum. ut supra tetigimus. Acutissimus adolescentis humor. licet minus. a venis in membra fit transitus. neque per cohitum claro humorum suco exhausto serenos vultus fedaverint. vel Saturnum Lunamque vehementer aspexerit. Talis quippe compositio eminus prospicientem. calidiorem. leve iugum est. Hec enim ad ipsas sagiptas proprie emictendas que cor vulnerant. Inquietudo quoque amantium tam diu necessario perseverat quam diu infectio illa sanguinis per fascinationem iniecta visceribus permanens. Colera ad iracundiam cedesque provocat. his sepe idem qui Phillidi. Cavendum in primis ne immatura evellere vel amputare tentemus neque summo cum periculo discindamus que tutius dissuere possumus. subtiliorem. in ipsa sui consideratione diutissime detinet. Uritur infelix amator. Consuetudinis intermissio facienda. Summopere vero cavendum ne . in reliquis membris compositus sit. Cum vero collericus illaqueat melancolicum. CAPUT XI Modus solvendi ab amore Hactenus quomodo et a quibus irretiamur tractavimus. Quando sanguineus colericum aut contra. combibunt amorem. non miserimus. in quibus atra bilis. insanire compellit. Adde et amarissimum. Cum sanguineus melancolicum ligat. ad moderatam quandam benivolentiam invitat potius quam ardorem. lumina iungunt luminibus et longum. in melancolicis vero longissimum. vulnus alit venis. Huius profecto morbi. Immorantem vero solus ipse ferit intuitus. Lucretio amoris est exitus. alternatio quedam provenit iracundie et gratie. intolerabilior servitus. suave vinculum. Melancolia ad merorem et perpetuam querimoniam. requiruntur. in quorum nativitate Venus in domo Saturni fuerit. sepius intuentes ea ratione / qua diximus. Huius preterea humoris suavitas spem et fiduciam prestat amanti. Addenda est naturali huic purgationi diligentissime artis industria. senioris viscera passim illabitur. voluptatis atque doloris. sed capti numquam postea liberantur. precipue vero si casti vivant. Quando colericus colericum. Ad moderatum autem amorem illum divinitatis participem. similis namque complexio mutuum creat amorem. sed occasionis impulsum videtur habere. Que non ad hunc solum sed ad omnes / attinet morbos. Vicissitudinem quidem nonnullam. oculos amplos habent. / Melancolici. Restat ut quomodo solvamur paucis doceamus. et qui eadem complexione sunt prediti. A corde siquidem in venas. propter suavis simul et aeris humoris commixtionem. Solutio vero duplex: altera quidem nature. de quo in hoc convivio ut plurimum disputatur. Qui contra dispositus est. Reliquorum preter oculos membrorum concinnitas non cause vim ad egrotationem huiusmodi. Repentina evacuatio vel unctio periculosissima iudicatur. ut Museo placet. Id longum in omnibus requirit temporis spatium. satis supra dixisse vide mur. sed igneus ille bilis humor crebra illos iracundia turbat. Hac denique expurgata amantium immo vero amentium cessat inquietudo. sed partium cunctarum concordia iocunditasque concurrit. Ideo siquis nitore polleat oculorum. Siquidem in cute pruritus eatenus permanet quatenus tabidi sanguinis fex in venis. altera diligentie. Deinde cernentem cominus. gravi cor premit cura. vel Luna Venerem vehementer aspexerit. glaucos atque nitentes. benivolentie in iis facit complexionis similitudo. causa omnis et origo est oculus. presertim si Saturni influxu fuerint irretiti.similiores sunt viris quam femine et sanguinem spiritumque habent lucidiorem. aut salsedo pituite viget in membris. Flegmatici in quibus dominatur pituita numquam. nodus perpetuus. Ex maribus autem illi viros seu mulieres velocissime fascinant qui sanguinei sunt potissimum et quadam ex parte collerici. non oculus solus ut causa. vix quidem captantur. qua in re amatoria consistit illaqueatio. CAPUT X Quo pacto fascinantur amantes Quo autem pacto fascinentur amantes. cecis membra flammis adurit. miseri. Defecato sanguine et pituita demollita pruritus desinit et fede cutis macule abolentur. ut propius accedat. hortatur. si Saturno / retrogrado vel Marti coniuncto vel Soli opposito mancipati sint. Evacuationis tamen natura diligentia confert plurimum. Didoni. Est mollis flamma medullas. Naturalis est que certis temporis intervallis perficitur. Sanguinis quippe dulcedo melancolie amaritudinem temperat. si modo illud addamus mortales tunc summopere fascinari quando frequentissimo intuitu aciem visus ad aciem dirigentes. Flegmaticus autem seu malencolicus adolescens propter sanguinis et spirituum crassitudinem capit neminem. Irretiuntur preterea cito quibus nascentibus Venus fuerit in Leone. pestis / omnium pernitiosissima.

amor a Venere. par / ticulares rerum mobilium formas atque imagines per sensus acceptas opinione volutat. prosunt quam plurimum. per quatuor gradus efficitur. Plurimis. media vero sunt quatuor que prediximus. novus sanguis accedat. natura velut instrumento utitur. nutriendi vis ab anima. nisi quod per corporis punta diffunditur. vires operationesque unit. Qui amore durante bilis incendio primum. sicut a centro et ad centrum circuli linee. variis. ab inferis ad superna retrahit. Unit vero non modo anime partes invicem et ad totam animam sed animam totam ad ipsum unum. Ut materiam attingit. novus et spiritus. Ille torpore. Ex quo partes eius superiores pene obdormiunt. ab eternitate in tempus. sed ordinata. ut veteri sanguine vacuato. Sepe minuendus sanguis est. rationem. Multa vero effectus est. Corpus autem indeterminata partium et accidentium multitudo. et quasi ceci quo precipitentur ignorant. unitatem quamdam sortita est. CAPUT XII Quam noxius vulgaris amor Sed ne diutius de insania loquentes insaniamus. Ut se ipsam respicit. in operationes varias distributus et ad corporalium rerum multitudinem respicit infinitam. rerum omnium ideas per mentem actu stabili contemplatur. Est autem furor divinus illustratio rationalis anime. Primus quidem poeticus furor. Unde generationes. Hec omnia respicit anima nostra. multitudo notionum argumentationumque mobilis. Lapsus anime ab ipso uno rerum omnium principio ad corpora. Labitur. rerum omnium terminus et mensura. alter mysterialis. multitudo quidem idearum sed stabilis et eterna. Natura. quod omnium principium est. per hec et adscendit. cum anima ipsa in qua est opinio una substantia sit. amatorius affectus est quartus. augmenta et eorum contraria proficiscuntur. non numquam etiam ebrietate. quorum summum tenet ipsum unum. ut in eius definitione consistit. Per hec descendit. necesse est quicquid a primo / ad ultimum labitur. rationes rerum universales cogitat et a principiis ad conclusiones racioci natione discurrit. Totus autem animus . Exercitatione sepe ad sudorem usque uti prestat. Redire quippe ad unum animus nequit nisi ipse unum efficiatur. Vino utendum claro. corpus. que omnem essentiam eius. a tempore in locum atque materiam. id est. infimum. Quatuor ergo divini furoris sunt speties. confusionis et multitudinis expers. subiecta motui et substantia puntis momentisque divisa. nullum occupans locum. Mens angelica. producitur. Lysias Thebanus et Socrates apud Platonem in Phedro demonstrant. per quatuor ascendat necesse est. Ut corpora respicit. Nam cum in omni rerum ordine sex gradus existant. in furias ignemque ruunt. inquam. Opinio autem inordinata et mobilis imaginum multitudo sed substantia puntisque unita. rerum omnium causam. deinde atre bilis adustione afflicti. Furor autem divinus est qui ad supera tollit. Ratio anime. et animalis complexio similiter. a qua et ad quam ita cetera que in anima sunt. Sepe etiam coheundum Lucretius precipit: Sed fugitare decet simulacra et pabula amoris Absterrere sibi atque alio convertere mentem Et iacere humorem conilectum in / corpora queque Nec retinere semel conversum unius amore. Cernitis igitur quod ab uno quod super eternitatem in eternam multitudinem labitur. Ut enim ab ipso uno. Ea insuper omnia. Si quid in amati animo vel corpore vitii est. mysterium a Dionysio. longius corpus amplectendo discedit. Quam pernitiosus adulterinus hic amor tam amatis quam amantibus sit. Insanie speties quedam est anxia illa solicitudo qua vulgares amantes diu noctuque vexantur. Ipsum unum. sic breviter concludamus. per quam deus animam a superis delapsam ad infera. CAPUT XIV Quibus gradibus divini furores animam extollant Quapropter sicut per quatuor descendit gradus. quando ab ea puritate qua nata est. opinionem atque naturam. tertius vaticinium. se habent. quatuor per media cadere. Est autem poesis a Musis. que Physici ad cordis presidium adhibent et cerebri alimentum. per mentem. quia est lapsus in corpus. CAPUT XIII Quam utilis divinus amor et de quatuor eius speciebus Divino autem furore super hominis naturam erigitur et in deum transit. quo unit materiam movet et format. vaticinium ab Apolline. gravibus negotiis animus applicandus. Hoc itaque furore homo in bestie naturam devolvitur. Ut autem divine mentis radio claret. diligenter animo revolvendum. per quam corporis meatus ad expurgationem faciendam aperiantur.lumina oculorum luminibus coniungantur. iste perturbatione afficiuntur. inferiores aliis dominantur.

id est. Postremus caput aurige in caput rerum omnium vertit. alteram boni desiderium. potentissimus. Secundus temperata unum totum ex partibus efficit. bonum equum. dirigit. Tertius unum totum supra partes. accomodans omnes sibi subiectas anime partes. dirigit. id est. Primus itaque furor inconcinna et dissonantia temperat. Plato in Phedro mentem divinis deditam in anima hominis aurigam vocat. Hic autem proxime deo nos copulat. Quid ergo Socrates faciet? Num permictet ut flagitiosorum contagione adolescentia. Studium vero. Secundus malum equo bono. ad divinam pulchritudinem sistens equos. Civitatem profecto non lapides sed homines faciunt. Superiorem quippe vivendi normam / domi inbibitam sequerentur. rationem opinionemque. inquam. qui mentem ad unitatem ipsam. qui per musicos tonos que torpent suscitet. Amatorio maxime Saphon. per harmonicam suavitatem que turbantur mulceat. id est. pietatem. Alas animo tribuit. unitatem anime. De quibus generatim in Phedro disputat. in u / nitatem. quod est super essentiam. quemadmodum arbores a tenerioribus curandi sunt et ad frugem optimam dirigendi. Multitudo enim adhuc restat in animo. unum. eorum presertim qui illis blandiuntur.discordia et inconcinnitate repletur. Hec quatuor furorum opera sunt. quibus in patriam revolet. CAPUT XVI Quam utilis verus amator Queritis quid amor socraticus conferat? Primo quidem ipsi Socrati plurimum ad alas recuperandas. nisi ab ea improborum hominum. Omnibus iis furoribus occupatum fuisse Orpheum libri eius testimonio esse possunt. de amatorio in Convivio. quod super essentiam et super / totum est. Obicit illis ambrosiam el super ipsam nectar potendum. Adulterinus autem ab aspectu in tactum precipitatio. partium omnium intentionem in mentem. a phantasia confusa et sensuum appetitu distinguit. Quartus in unum. divine pulchritudinis desiderium bonique ardorem explet. futura presagit. equum bonum. Accedit ergo mysterium ad Dionysium pertinens. quod expiationibus sacrisque et omni cultu divino. Tertio vero adhuc opus est furore. Mysterialem vana multorum hominum superstitio. Anacreontem. Neque enim poesim neque mysteria neque vaticinium sine ingenti studio. id est. Hos utique furores quatuor. Unde cum singule animi partes ad unam mentem redacte sint. Amatorium libidinis impetus. He partes anime suum amictunt ordinem. Anime totius naturam. usu consuetudineque deflecterentur. id est. Verus enim amor nihil est aliud quam nixus quidam ad divinam pulchritudinem evolandi. quid aliud dicimus quam amorem? Igitur omnes amoris potentia constant. que future . per diversorum denique consonantiam dissonantem pellat discordiam et varias partes animi temperet. Ubi auriga beatus est. qua deus colitur. mentis apicem. visionem pulchritudinis et ex visione letitiam. Adolescentes autem limites parentum et pedagogorum non prius transgrediuntur quam iniqua vulgi consuetudine depraventur. Hoc celestis illa Venus per amorem. CAPUT XV Omnibus his furoribus amor prestantior est Omnium potentissimus et prestantissimus est amatorius. Fatidicum. et ad presepe. quarum alteram putamus esse indagationem illam qua mens assidue ad veritatem adnititur. quo nostra voluntas semper afficitur. iam totum quoddam unum ex pluribus factus est animus. ab aspectu corporalis pulchritudinis excitatus. id est. Ubi consideratio eius ab anima profecta in eamdem revertitur. deinde civitati sue magnopere ad honeste feliciterque vivendum. menti subicit. aurige caput. bonum aurige. Puerorum curam parentes habent et pedagogi. fallax prudentie humane conijectio. Proprie vero de poetico furore in Ione. Tertius aurigam in caput suum. id est. malum equum. quando perturbante corpore confunduntur. restat ut illico in unum. rationem opinionemque per naturalia discurrentem. cultum. Est etiam prestantissimus quoniam ad hunc tamquam ad finem alii referuntur. a malo equo. Homines vero a tenera etate. Neque satis hoc est. Demum cum anima facta est unum. reducat. per quas in sublime feratur. deum se revocet. ducit. Nam cum anima supra mentem in unitatem surgit. id est. propterea quod omnes alii ipso necessario indigent. quia motus suus tamquam orbicularis a se incipiens in se denique redit dum sui ipsius naturam animadvertit. inquam. currum. quod in ipsa natura et essentia anime est. id est. Poeticum quidem musica ista vulgaris que auribus duntaxat blanditur. flagranti pietate et sedulo divinitatis cultu consequimur. et Socratem fuisse correptos accepimus. / Poetico ergo furore primum opus est. anime caput. Hoc Apollo per vaticinium efficit. totidem adulterini / affectus falso imitari videntur. phantasiam confusam appetitumque sensuum. Primus itaque furor.

percussus est / Socrates. Charmidem gravem fecit et verecundum. verborum simplicitate. Anno 1469. inveniendi amoris accensi. ab alio calce. Hoc pacto Phedonem ado / lescentulum lupanari publico prostitutum ab ea calamitate redemit fecitque philosophum. obiurgabit? Ceterum perturbatus animus monentis verba contemnit et. Huius autem inventionis felicissime causam et magistrum. Quo factum est ut non tam iocunda quam utilis fuerit Socratis consuetudo. ex mea deinde disputatione feliciter comperisse videmur. caritate devinctus. ut veneremur sapientiam et potentiam. postremo censura rigidiori castigat. ac multo ardentius ab adolescentibus. Leges fortasse conscribet. Paucis legum condendarum datur auctoritas. ut amore duce totum. Euthydemum ac Menonem a sophistarum captiunculis ad veram transtulit sapientiam. ut ita loquar. Quid ergo? Vim inferet et manu iniecta seniores a iuventute depellet? At solus Hercules monstris dicitur decertasse. o convive optimi. ammiremur. Nonnulli etiam sapientiam oderunt. fuisse proculdubio existimate. ludis. sevit in monitorem. iocis atque facetiis. Ita illaqueatos monet. Florentie. . qui et compertus / est. Ad voluptatem prona iuventus sola volupate tenetur. rerum suarum amministratione neglecta. Socratis consuetudo. Unica restat iuventuti via salutis. ac totum amoris flagrantia diligentes. Quapropter huic multo magis quam ceteris homines se debere fatentur. Amorem vero divinum. dilectus fuerit Socrates quam dilexerit. Theagem iustum fortemque in republica civem. CAPUT XVII Quomodo agende sunt gratie Spiritui Sancto qui nos ad hanc disputationem illuminavit atque accendit Iam igitur. amorem quesivimus et invenimus. dum id tentaret. deinde paulo severius. utpote pastor. Forsitan scelestos homines monebit. coripiet. ceteris periculosissima est huiusmodi violentia. Eschinem et Aristippum ex pauperibus divites. Huic ergo. parem se facit iunioribus puritate vite. a pernitie liberabit. Deum habeamus propitium. eumdem ipsum amorem. quid amor sit. Sed non omnes Solones aut Lycurgi esse possumus. scelerum nostrorum fulminatricem. ut Alcibiades ait. toto etiam Deo amore perpetuo perfruamur. Ita verus amator. Zenophontem a vulgari luxu ad sapientum traduxit sobrietatem. quibus lascivos viros ab adolescentum consuetudine segregabit. agnorum gregem a falsorum amantium ceu luporum voragine ac peste tutatur. queve amantis utilitas ex vestra primum. Platonem poesi deditum coegit tragedias igni tradere et studia pretiosiora capessere. sese miscet ubique et magna incendit adolescentum comitante caterva. Nos autem amorem hunc adeo nobis propitium ea mente colemus. iuniorum suscipit curam eosque primum iocunde consuetudinis captat suavitate. Mense Iulii. quis verus amator. rigidos effugit preceptores. ut eidem inquisitionis et inventionis pariter habenda sit gratia. Phedrum ex oratore philosophum. O miram numinis huius magnificentiam! O incomparabilem amoris benignitatem! Cetera siquidem numina vix tandem postquam diu quesiveris se parumper ostendunt. bonorum omnium largitorem non amare non possumus. Sunt autem qui divinam potentiam sepe audeant execrari. paucissimi legibus latis obtemperant.rei publice semen est. corrumpatur? At ubi patrie caritas? Succuret itaque patrie Socrates filiosque illius. nostrorum omnium exploratricem flagitiorum. Alcibiadem ex ignorante doctissimum reddidit. Amor etiam quesituris obcurrit. quod deterius est. Amore namque. Seque ex sene puerum facit imprimis ut pueros quandoque reddat domestica et iocunda familiaritate seniles. Quoniam vero pares cum paribus facilime congregantur. Qua de causa ab alio pugno. ut ita dixerim. suos autem fratres. Grecorum ille sapientissimus. Hinc noster adolescentie tutor ad patrie sue salutem.