You are on page 1of 7

Pitanja i zadaci iz fizike atmosfere, februar-mart 2018.

godine

1. Meteorologija je nauka koja proučava zakonitosti koje vladaju u Zemljinom vazdušnom omotaču, i sva
fizkalna događanja koja se u njemu realizuju.
2. Pošto su sve pojave i promjene koje se zbivaju u atmosferi rezultat fizikalnih zakonitosti, te se one
mogu jedino objašnjavati i proučavati valjanom primjenom fizičkih zakona, pa zbog toga meteorologija
predrstavlja posebnu oblast fizike, koju, nazivamo fizikom atmosfere.
3. Riječ meteorologija vuče svoj korijen od grčkih riječi meteoron i logos, što znači: nauka o onome što
je iznad Zemlje, dakle, nauka o atmosferi.
4. Meteorologija se uglavnom može podijeliti na dinamičku meteorologiju, sinoptičku meteorologiju i
aerologiju.
5. Dinamička meteorologija se bavi proučavanjem kretanja vazdušnih masa, služeći se fizikalnim
dinamičkim i termodinamiokim zakonitostima. Sinoptička meteorologija je u stvari primijenjena
meteorologija, i glavni joj je zadatak predskazivanje vremena, dok se aerologija bavi proučavanjem
procesa u slobodnoj atmosferi
6. Vazdušni gasoviti omotač koji obavija Zemlju sa svih strana i koji se okreće i pokreće zajedno sa njom
u svemiru, zove se atmosfera.
7. Vazduh je smjesa, nekih stalnih gasova i ostalih primjesa, koje se tu nalaze u vidu raznih hemijskih
jedinjenja te raznih čvrstih, tečnih i gasovitih tvari. Glavni sastojci atmosfere su: azot, kiseonik, inertni
gasovi i ugljendioksid, ne računajući primjese, koje se gotovo redovno javljaju samo u tragovima.
8. Gustina vazduha (masa u jedinici zapremine) zavisi od vazdušnog pritiska i temperature vazduha, a
može se odrediti iz jednačine gasnog stanja:
𝑝𝑉 = 𝑅𝑇
1
gdje je 𝑉 − specifična zapremina, pa ako gustoću vazduha označimo sa 𝜌𝑣 onda zamijenivši 𝑉 = 𝜌 ,
𝑣
dobivamo da je
𝑝
𝜌𝑣 =
𝑅𝑇
9. Vazdušni ili atmosferski (a često ga naizivamo i barometarski) pritisak se mjeri barometrom, a izražava
se u milimetrima visine živinog stuba (𝑚𝑚 𝐻𝑔) koji drži ravnotežu vazdušnog stuba istog presjeka.
Prema tome, da bi odredili veličinu barometarskog pritiska na nekom mjestu, dovoljno je da odredimo
težinu živinog stuba koji njemu drži ravnotežu.
10. Vazdušni pritisak zavisi od:
 kinetične aktivnosti molekul
 temperature vazduha
 mase molekula i
 gravitacije
11. Atmosferski pritisak ili vazdšni jeste pritisak koji vazduh svojom težinom vrši na Zemljinu površinu.
12. Pritisak vazduha na određenu horizontalnu površinu jednak je težini mirnog vazdušnog stuba iznad te
površine. (𝑝 = 101325𝑃𝑎)
13. Formula za izračunavanje pritisaka vazduha: 𝑝 = ℎ 𝜌 𝑔 gdje su:
ℎ − visina živinog stuba, 𝜌 − gustina 𝐻𝑔, 𝑔0 − gravitaciono ubrzanje.
Uvrštavanjem vrijednosti 𝜌 = 13595.1(𝑘𝑔/𝑚3 ) i 𝑔0 = 9.80665 (m/s2 ), u gornju formulu određuje
se normalni vazdušni pritisak i on iznosi: 𝑝 = 1013.25𝑚𝑏𝑎𝑟.
14. Ciklon predstavlja oblast u zatvorenim izobarama u kojoj se vazdušni pritisak smanjuje prema centru,
gdje je najniži. Vazduh se kreće na gore i konvergira. Zimi su oblasti niskog pritiska iznad mora a ljeti
iznad kontinenta.
15. Ciklon predstavlja oblast u zatvorenim izobarama u kojoj se vazdušni pritisak smanjuje prema centru,
gdje je najniži. Vazduh se kreće na gore i konvergira. Zimi su oblasti niskog pritiska iznad mora a ljeti
iznad kontinenta. U slučaju ako je iznad te oblasti vazdušni pritisak viši od normalnog, iznad
posmatrane oblasti vlada anticiklon.

takođe. Ova radijacija postoji neprestano. kao i sa ostalim meteorološkim pojavama koje su uslovljene jednom od faza vode. rijeka. 20. Time objašnjavamo pojavu večernjeg sutona i jutarnjeg svitanja. Temperatura vazduha raste za sve vrijeme dok nadvladava insolacija. Razlika između maksimalne i minimalne temperature vazduha u toku 24 sahata naziva se dnevna amplituda temperature vazduha. U atmosferu vodena para se prenosi isparavanjem vode sa površina okeana. 32. Temperatura pri kojoj vazduh postaje zasićen vodenom parom i pri kojoj vodena para prelazi ponovo u tečno stanje. a osim toga. 28. ona i sama postaje jedan toplotni izvor koji i sam počinje da zrači toplotnu nazad u atmosferu i vasionski prostor. 24. Anticiklon je oblast ograničena zatvorenim izobarama u kojoj se vazdušni pritisak povećava ka centru.16. gdje je najviši. Pošto se tako Zemlja zagrije. u pojedinim dijelovima svijeta koristi se Farenhajtova skala (°𝐹). . od vrste podloge. Zemlja reflektuje. Za određivanje vrijednosti temperature u praksi se često koristi međunarodna stostepenska skala (Celzijusova skala . Njeno prisustvo u atmosferi usko je povezano sa stvaranjem oblaka. difuzno reflektovani Sunčevi zraci u atmosferi omogućuju osvijetljenost Zemlje i onda kada ona nije obasjana direktnim Sunčevim zracima. a temperatura mu opada.po Kelvinu). i to zbog toga što uz ostale stalne sastojke vazduha omogućuje život na zemlji. Živin barometar i barograf (esejsko pitanje) 18. a količinu energije koja padne na gornju granicu atmosfere sa Q. Temperatura vazduha na meteorološkim stanicama mjeri se termometrom koji je postavljen u meteorološkom zaklonu radi zaštite od direktnog zračenja Sunca. To zračenje nazivamo Zemljinom radijacijom. Putem vjetra i uzlaznih strujanja vodena para se prenosi na vrlo velika udaljenja od svoga izvora 31. a drugi dio apsorbira. jezera. Hladan i suhi vazduh ima pritisak iznad 1013. onda nam odnos tih dviju veličina predstavlja koeficijent propustljivosti atmosfere. koje pripadaju infracrvenom dijelu spektra. ili transmisioni koeficijent k: 𝑞 𝑘= 𝑄 19. i ogleda se u odašiljanju (nevidljivih toplotnih zraka velikih talaisnih dužima. Dnevna amplituda temperature vazduha je promjenljiva veličina i ona zavisi od nekoliko faktora: od geografske širine. onda se on približava stanju zasićenosti. nadmorske visine. 17. Na Zemljinu površinu dolazi dvojako zračenje: direktno Sunčevo i atmosfersko zračenje. Pod dejstvom apsorbovane energije dolazi do disocijacije molekula ozona. 27. Pri tome. Pod djelovanjem Sunčeve radijacije (direktne i difuzne) u atmosferi dolazi do fotohemijske reakcije: 𝑂2 + ℎ𝜈 ⟶ 𝑂3 + 𝑀 29. na 2𝑚 od površine tla. 22. U teorijskoj meteorologiji upotrebljava se apsolutna temperaturna skala (°𝐾. naziva se temperatura tačke rose. 26. Na dnevni tok temperature vazduha utiču uglavnom dva faktora: insolacija i radijacija. od molekula ozona u nepobuđenom stanju (𝑂3) nastaju molekul kiseonika (𝑂2) i atom kiseonika (𝑂). Količina isparene vode u vazduhu utoliko je veća ukoliko je veća temperatura sredine u kojoj se vrši isparavanje.℃). Ako vazduh nije zasićen.2 mbara. Jedan dio energije. Ova izgubljena toplota se kompenzira u toku vidnog dijela dana onom toplotom koju Zemlja dobiva od Sunca. koji su. mora. 21. Vodena para je jedan od izuzetno važnih promenljivih sastojaka vazduha. usljed čega se i sama zagrijava. 23. kao i sa biljnog pokrivača. Kao posljedica jače difuzne refleksije kratkih talasa vidljivog dijela Sunčeva spektra javlja se plavetnilo neba. a opada za sve vrijeme dok nadvladava radijacija. a dobiva je usljed insolacije. od godišnjeg doba. 25. odnosno ukoliko je suhlji vazduh i jači vetar nad isparavajućom površinom. Zemlja gubi toplotu usljed radijacije. Ako količinu energlje Sunčevog značenja koja dospije do Zemlje označimo sa q. u osnovnim stanjima: 𝑂3 + ℎ𝜈 ⟶ 𝑂2 + 𝑂 30. magle i sumaglice. . reljefa i od stepena naoblačenosti. i danju i noću.

To je čisti doprinos ukupnom vazdušnom pritisku od strane vodene pare koju sadrži vazduh. 𝑒 − napon vodene pare i 𝑡 − temperatura vazduha. 36. Drugim riječima.79𝑚𝑚𝐻𝑔.. Ako u vazduhu nema takvih čestica ili jona. joni i druge sitne čestice služe kao kondenzaciona jezgra oko kojih se nagomilavaju molekule vodene pare. 𝑆𝑂3 . i na koncu vođena para počeće da se kondenzuje ukoliko u takvom vazduhu ima dovoljno higroskopnih sitnih čestica kao što su: molekuli 𝑆𝑂2. Specifična vlažnost (𝑆) je težina vodene pare koju sadrži jedan kilogram vazduha. a instument kojim se ovo određivanje vrši (posrednim putem) zove se psihrometar. Apsolutna vlažnost (𝑞) predstavlja broj grama vodene pare koju sadrži 1𝑚3 vazduha. 50%. Ako relativna vlažnost iznosi. 43. a računa se po obrascu: 1. Maksimalni napon vodene pare (𝐸). a na temperaturi od 30°𝐶 ta vrijednost poraste na 31. Čestice prašine. Ako se zasićeni vazduh postepeno ohlađuje. Ona je upravo proporcionalna naponu vodene pare 𝑒.43𝑚𝑚𝐻𝑔. pa kada se odredi vrijednost za parni napon pri tim temperaturama (koji se inače lakše i jednostavnije određuje nego apsolutna vlaižnost). 37. a 𝑡 − temperatura vazduha. do kondenzacije će doći i onda ako u vazduhu ima dovoljno jonizovanih čestica koje su nastale usljed ultraljubičastog zaračenja. onda već imamo i približnu vrijednost za apsolutnu vlažnost (𝑞). 35. gdje su: 𝑎. 39. . u vezi sa jednim pamučnim fitiljem koji je zamočen u čašicu sa destiliranom vodom. a može se kretati od 0% do 100%. Tako. 34. ili je. npr. Relativna vlažnost (𝑞𝑟 ) je odnos između količine vodene pare koju vazduh stvarno sadrži u sebi i one količine koju bi taj vaizduh mogao sadržati u najvećoj mjeri na nekoj temperaturi. Pritisak vodene pare ili parni napon (𝑒). Iz gornjeg obrasca se odmah vidi da su brojne vrijednosti parnog napona (𝑒) i apsolutne vlažnosti vazduha (𝑞) približno jednake na temperaturama bliskim 0°𝐶 . npr. Izražava se u milimetrima živinog stuba (𝑚𝑚𝐻𝑔). Instrument pomoću kojeg se može direktno određivati relativna vlažnost vazduha bez ikakvog proračunavanja zove se higrograf ili higrometar. 40. pa makar on bio zasićen ili prezasićen vodenom pairom. dok vlažnost od 100% znaci da je takav vazduh potpuno zasićen vodenom parom i na toj temperaturi više ne može da primi nimalo vodene pare u sebe. na temperaturi od −15°𝐶 njegova vrijednost iznosi svega 1. čestice soli. 38. produkti sagorijevanja. Sa načinom njegovog određivanja upoznaćemo se kasnije. a obrnuto vazdušnom pritisku 𝑝 i možemo je odrediti prema jednačini: 𝑒 𝑆 = 622 𝑝. na temperaturi od +15°𝐶 on iznosi 12. u njemu neće doći do kondenzacije. 41.06 𝑔 𝑞 = 1+𝛾𝑡 ∙ 𝑒 𝑚3 gdje je: 𝛾 − koeficijent širenja gasa. pa se na taj način formiraju sićušne tečne kapljice veoma malih dimenzija. to znači da takav vazduh može da primi još toliko vodene pare koliko je tada ima pa da na toj temperaturi dođe do zasićenja.. kosmičkog zračenja. pak. Osim toga. Jedan od ovih termometara ima tanku platnenu krpicu omotanau oko rezervoara koja se prije očitavanja temperature nakvasi destiliranom vodom.82𝑚𝑚𝐻𝑔 itd. on će postati prezasićen vodenom parom. Način određivanja relativne vlažnosti vazduha vezan je za određivanje parnog napona i maksimalnog napona. 𝑏 i 𝑐 odgovarajuće konstante. Maksimalni napon vodene pare se određuje preko obrasca: 𝑎𝑡 𝑙𝑜𝑔𝐸 = 𝑏+𝑡 + 𝑐. ili električnog pražnjenja. To je onaj napon vodene pare koji zasićuje vazduh na dotičnoj temperaturi dok ne postane zasićen. Najobičniji psihometar sastoji se od dva termometra i stalka na kome se oni montiraju. Izražava se u milimetrima živinog stuba i njegova vrijednost raste sa porastom temperature. Izražava se u procentima. to je odnos između parnog napona 𝑒 i maksimalnog napona 𝐸. 42. 𝑁𝐻3 i druge sitne čestice koje dospijevaju u vazduh zbog sagorijevanja sumpornih i nekih drugih produkata.33.

5𝑘𝑚 − 6𝑘𝑚. a gotovo su redovno popraćeni grmljavinom. altokumuiusi i cirokumulusi). Ako u atmosferi postoje uspona strujanja. jačina vjetra se određuje prema učinku koji on proizvodi na pojedinim predmetima i izražava se u jedinicama Boforove (Beaufort) skale u kojoj je jačina izražena brojevima od 0 do 12. oblake možemo podijeliti na:  visoke. a u oblacima kiša. a kumulonimbusi su olujni oblaci sa jako izrazitim vertikalnim strujanjem. Njihove kapljice su nešto manje od onih iz kojih su građeni oblačni slojevi u visinama. koji se vertikalno razvijaju. jer i jedni i drugi nasrtaju na isti način. 50. Stablini oblaci su oni koji se stvaraju usljed čiste radijacije ili usljed dodira hladnih i toplih vazdušnih masa i oni redovno imaju talasastu formu. 56. . Vazdušna strujanja dijelimo na horizontalna i vertikalna. Po načinu postanka oblaci se mogu podijeliti na stabilne i nestabilne. Ovdje spadaju svi oblaci stratusne forme (stratusi. te  sipeća kiša ili izmaglica. 57. krupa i sugradica. totalizator i ombrograf (u vidu esejskog pitanja) 58. Sastoje se iz vodenih kapljica ili iz ledenih kristalića.  srednje. čija donja baza ne prelazi visinu od 2. Oni daju pljuskove kiše. a u specijalnim slučajevima on može iznositi čak i do 2𝑚𝑚. 54. U ove oblake mogu se po svojim osobinama ubrojati i magle.  pramenaste. Ovi oblaci su nestabilni. Pravac vjetra je označen stranama svijeta iz kojih vazduh struji.  pljuskovite padavine koje padaju iz nestabilnih gomrilastih oblaka kumulomimbusa i velikih kumulusa. 53. Horizontalno strujanje vazduha naziva se vjetar. a često i grad. Vjetar je određen onda ako smo mu odredili pravac. 51. koji leže na visina od 2. ili na samoj Zemljinoj površini. koja pada u vidu veoma sitnih kapljica iz gustog i neprekidnog oblačnog sloja. dotle je prečnik oblačnih kapljica nešto veći. Po svom spoljašnjem izgledu oblake možemo podijeliti na:  gomilaste (kumulusi). 47. i da bi ih lakše proučili. a često mogu da budu smjesa jednih i drugih. Oblaka ima veoma mnogo. Iz tako nastalih sitnih kapljica formirani su oblaci i magle. Brzina kojom ove padaju je veoma malena i skoro neprimjetna.  po visini na kojoj se nailaze i  po načinu postanka. jačinu i brzinu. Oni su građena gotovo redovno od vodenih kapljica. 55. 45. pa im vrhovi često dostižu visinu cirusnih oblaka. ili perjaste (cirusi). Njihova pojava na nebu dokazuje nam da u atmosferi nema usponih strujanja i da tamo vlada stabilnost. stvaraće se oblaci gomilaste forme. Padavine ili hidrometeori predstavljaju različite oblike vodene pare koja se pojavljuje na Zemljinoj površini u tečnom ili u čvrstom stanju. 46. 59. slana. prema tome da li se stvaraju u stabilnoj ili nestabilnoj atmosferi. Na Zemlji se obrazuju: rosa. poledica i inje. Dok je prečnik kapljica magle reda veličine 10−3 𝑚𝑚 do 10−2 𝑚𝑚. Padavine koje na Zemlju dolaze iz oblaka mogu se podijeliti u tri tipa:  frontalne padavine koje padaju iz neprekidnog oblačnog sloja straitusne forme.  niske. čija donja baza prelazi 6000𝑚. podijelićemo ih u tri grupe:  oblake slične po izgledu. 49. U ovakve ubrajamo kumuluse i kumulonimbuse. Sastoje se iz ledenih kristalića. Kumulusi su bjeličasti gomilasti oblaci koji obično ne daju padavine. 48. sijevanjem i munjama. snijeg. Između oblaka i magle u stvari nema razlike. 52.5𝑘𝑚.  slojeviti (stratusi).44. Kišomjer. stratokumulusi. Padavine se obrazuju ili u oblacima. Po visini ma kojoj se nalaze. Uobičajeno je da maglom nazivamo oblačne slojeve u prizemlju.

možemo vazdušne mase podijeliti na 4 tipa:  arktički vazduh. . 63. koji zimi duvaju sa kopna na more. Periodični vjetrovi su oni koji dosta dug period vremena duvaju u jednom. Za potpunije proučavanje vremenskog stanja. u sjeveroistočnom dijelu Srbije.  tropski vazduh i  ekvatorijalni vazduh. Za mjerenje pravca i jačine vjetra služi posebna sprava koja se zove vjetrokaz . Granična površina uvijek ima takav nagib da hladni vazduh leži u vidu klina ispod toplog vazduha. 65. 67. 73.  polarni vazduh. a antipasati visinski vjetrovi. 64. Kada dvije vazdušne mase različitih fizičkih osobina dođu u međusoban kontakt. pa zatim preko Italije i duž jadranske obale. a u toku ljeta sa mora na kopno. Vjetrovi se općenito mogu podijeliti na  stalne  dnevne  periodične i  lokalne vjetrove. ali zbog devijacione sile on kruži u smjeru obrnutom smjeru kruženja kazaljke na satu. pa zato vazduh ne struji. Centrifugalna sila. koja također djeluje na vazdušne čestice. Izražava se u 𝑚/𝑠. pa ih nećemo ovdje ni opisivati. pa se tako periodično izmjenjuju. Na sjevernoj polulopti vazduh prilikom ciklona struji od periferije prema centru. Prema izvorišnim oblaistima. 61. a naročito za potrebe prognoziranja vremena. Pasati su prizemni. To su vrlo skupi i vrlo precizni aparati koji se postavljaju samo na važnijim stanicama. nego trpi izvjesno skretanje. 71. Uslovljen je pojavom visokog pritiska nad Afrikom. Vjetrokaz je jaka željezna šipka sastavljena iz dva dijela. itd 70. proporcionalna je masi čestice i kvadratu brzine. Ovdje spadaju npr:  košava. Granična površina između tih masa naziva se front. a oni su nosioci opšte cirkulacije vazdušnih masa u atmosferi. Stalni vjetrovi su oni koji neprestano pušu u istom pravcu. sjeveroistočni vjetar duž jadranske obale. 69. 66. a obrnuto je srazmjerna poluprečniku krivine putenje kojom čestica kruži u ciklonu ili anticiklonu. Tu spadaju monsuni. a potom u drugom — suprotnom pravcu. topao vjetar koji duva iz Afrike preko Sredozemnog mora.  polarne — koji odvajaju polarni od tropskog vazduha i  tropske — koji odvajaju tropski od ekvatorijalnog vazduha. a niskog pritiska nad Evropom. a građa njihova je dosta složena. tako i u vertikalnom smislu.  široko. 62. 72.  bura. a kod anticiklonskih negativna. i to kako u horizontalnom. Glavni frontovi se dijele na:  arktičke — koji odvajaju arktički od polarnog vazduha.60. Za određivanje pravca i brzine vjetra. Pod brzinom vjetra podrazumijeva se put koji vazdušna čestica pređe u jedinici vremena. 68. uz njihovo registrovanje služe aparati koji se zovu anemografi. Ona je kod ciklonskih kretanja pozitivna. dok u anticiklonu kruži u smjeru kazaljke na satu. onda na dodirnoj površini dolazi do izrazitih suprotnosti i nestabilnosti. ili jugo. Ovdje spadaju pasati i antipasati. Devijacioma sila nastaje usljed Zemljine rotacije od zapada prema istoku. potrebno je poznavanje karakteristika širokih vazdušnih masa na velikim prostranstvima. Lokalni vjetrovi su takvi vjetrovi koji su karakteristični za pojedina područja i imaju svoje specifične karakteristike. od kojih je donji dio učvršćen na stub visine 10m.

odgovoriti na ovo pitanje bilo je veoma teško. Zaokruži tačan odgovor: 5. 83. ali ne bitno. b) pritisak. jer je čovjek sve vremenske pojave dosta dugo pripisivao nekim natprirodnom silama. 76. 77. uzimaju se: a) gustina vazduha.  specijalna. 81. 82. Osim u stanicama. vazduhoplovstvo. Tako zatvorene ljuske češera bora upozoravaju na kišu. Troposfera 2. menzurama i živinim barometrima. 80. Pod pojmom prognoze podrazumjeva se predskazivanje razvoja vremena nad nekim područjem za određeni rok. pa se. prepuštala stvar praznovjerju.  gustina vazduha i  projekcija vjetra u tri koordinatne ose. bilo je pitanje koje je već od davnina pobuđivalo interes čovjeka. U opštoj prognozi daje se samo uopšteni karakter vremena za određeno područje i vremensko razdoblje. a pitanje je i dalje čekalo pravi odgovor. prema tome da li se stvaraju u ___________ ili ________________ atmosferi. metereoloških satelita i radara. higrometrima.). a sekundarni frontovi se javljaju u samoj osnovnoj masi dijeleći tu vazdušnu masu na sektore koji se ipak. Kako će se mijenjati vrijeme. za prognoziranje vremena. Od tada je mjerenje atmosferskih prilika sve naprednije. U opštoj prognozi daje se samo ____________ karakter vremena za određeno __________ i vremensko razdoblje. Po načinu postanka ___________ se mogu podijeliti na stabilne i nestabilne. uzimaju se:  atmosferski pritisak. Razlika između glavnih i sekundarnih frontova je u tome što glavni frontovi dijele osnovne vazdušne mase. prilagođena za praktičnu primjenu u određenim djelatnostima (pomorstvo. 74. razlikuju po fizičkim svojstvima. 75. vodoprivreda i dr. Prva vremenska prognoza objavljenja je u britanskim novinama Daily News 1848. Prema primjeni:  opšta. odnosno da li će nastupiti promjene bilo kog faktora koja učestvuju u formiranju vremenskog stanja. Vjetrokaz Dopuniti sljedeću rečenicu tačnim odgovorom: 3. Metereološke stanice su prisutne svuda. 78. godine. metereoloskih aviona. Postoje i neki prirodni pokazatelji u prognoziranju vremena. c) vlažnost Zemlje .  temperatura. za prognoziranje vremena. Vremenska prognoza za specijalnu namjenu je prognoza vremena u posebnom obliku. anemometrina. Primjer testa grupe A: (Biće više grupa i više kombinacija) Definisati pojmove: 1. No. 79. Kao polazni uslovi. u vezi s tim. 4.  srednjoročna (tri do deset dana unaprijed) i  dugoročna (od deset do mjesec dana ). podatci se prikupljaju i putem metereoloških balona. Opremljene su termometrima. Prema periodu na koji se odnosi prognozu dijelimo na:  kratkoročna (do 72 sahata unaprijed). a stisnuta i kovrčava vuna prisutnost suhog zraka. Kao polazni uslovi. mlohava morska alga znači prisutnost vlažnog zraka.

6. Pod brzinom vjetra podrazumijeva se put koji vazdušna čestica pređe u jedinici: a) vremena. Polovina tačno urađenog testa biće ocjena dovoljan (2). b) mase. Napomena: Na testu će biti od 10 do 20 pitanja ovoga tipa i svako pitanje će biti označeno brojem bodova. Ne bi trebalo biti teško. c) zapremine Zadaci: 7. Sretno! . Izračunati nešto što se odnosi na pomenute formule i jednačine koje su date u ovom materijalu.