You are on page 1of 4

Αντύπας Ευάγγελος 7852

Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών


Τομέας Τηλεπικοινωνιών

Οπτικές επικοινωνίες
Πρώτη εργασία
Άσκηση 2

α) Γράφουμε την εξίσωση Hemlholtz σε κυλινδρικές συντεταγμένες και το αποτέλεσμα είναι:


2
1 1 2
[ ∂ 2 + ∂ + 2 ∂ 2 +(n 20 k 02− β 2)]ψ=0
∂ρ ρ ∂ ρ ρ ∂φ
Στη συνέχεια, με χωρισμό μεταβλητών ακολουθώντας παρόμοια ανάλυση με τις σημειώσεις του
μαθήματος για εξαγωγή των συναρτήσεων (2.60) και (2.61), η λύση της ψ είναι η εξής:

ΑJ m ( ) cos(mφ), ρ⩽α
u=a √ k 0 n 1−β
2 2 2
ψ= α ,
(1) υρ υ=α √ k 0 n2 – β
2 2 2
Β Η m ( )cos ( mφ) , ρ>α
a
Σε αυτό το σημείο, γνωρίζοντας την συνέχεια στο όριο ρ = α, δεδομένων των οριακών συνθηκών,
συμπεραίνουμε ότι για την ψ και για την ψ' (πρώτη παράγωγο της ψ) ισχύει πως
uρ υρ
Α J m( ) cos(mφ) ρ=α=ΒΗ (1)
m ( )cos (mφ )ρ=α , επομένως ΑJ m (u)=BH (1)
m ( υ)
a a
uρ u υρ υ
ΑJ ' m ( ) cos (mφ) ρ=α =ΒΗ ' m ( ) cos (mφ ) ρ=α , επομένως A J ' m (u )u=BH ' (1)
m (υ) υ
a a a a
Οι παραπάνω δύο εξισώσεις ορίζουν ένα σύστημα ως προς Α και Β, το οποίο για να έχει μη – μηδενική
λύση θα πρέπει η ορίζουσα του παρακάτω πίνακα να είναι ίση με μηδεν

( J m (u) −H (1m ) (υ)


(1)
J ' m (u)u −H ' m (υ) υ )=0 επομένως
J ' m (u) u H ' (1)
J m ( u)
= m (υ)υ

H (1)
m (υ)

Όσον αφορά την τροποποιημένη συνάρτηση Henkel 1ου είδους, ισχύει ότι
π n+1 (1) π n+2 (1)
K m (w)= j H m ( jw ) και Κ ' m (w)= j H m ( jw ) , και γνωρίζοντας ότι υ = jw, προκύπτει:
2 2
u J ' m (u) υΚ ' m ( w) w K ' m ( w)
= = , που είναι και το ζητούμενο του ερωτήματος
J m (u) jK m ( w) K m ( w)

β2 2
−n 2
k 20
β) Σε αυτό το ερώτημα γνωρίζω ότι b= 2 2 και V =k 0 a √ n1−n 2 , επομένως μπορώ να
2 2

n 1−n2
ξεκινήσω την ανάλυσή μου από το όρισμα των συναρτήσεων.

2
β
−n 22


2 2
k0 β
V √ 1−b=k 0 a √ n 21−n22 1− =k 0 a n12−n 22− +n22 =a √ k 20 n 21−b 2=u
n12−n 22 2
k0


2
β
−n 22


2 2
k0 β
V √ b=k 0 a √ n21−n 22 =k 0 a −n22=a √ β 2−k 02 n 22=w
n 21−n22 k 20
Άρα η χαρακτηριστική εξίσωση που προέκυψε από το ερώτημα (α) μπορεί να γραφτεί ώς
V √1−b J ' 0 (V √ 1−b) V √b K ' 0 (V √b)
= .
J 0 (V √ 1−b) K 0 (V √b)
Όμως, σύμφωνα με το μαθηματικό τυπολόγιο των Abramowitz και Stegun για τις συναρτήσεις Bessel,
γνωρίζω ότι από τον τύπο (9.1.28) J ' 0 ( z)=−J 1 ( z ) και από τον τύπο (9.6.27) Κ ' 0 (z )=−K 1( z) .
Τελικά με αντικατάσταση αυτών στις δύο προηγούμενες σχέσεις προκύπτει ότι:
√1−b J 1 (V √ 1−b) √ b K 1 (V √ b)
= , που είναι και το ζητούμενο του ερωτήματος.
J 0 (V √ 1−b) K 0 (V √ b)

γ) Λύνοντας την παραπάνω εξίσωση με την fsolve της Matlab με b = 0.99 για να συμπεριληφθεί κάθε
λύση που αφορά τον βασικό ρυθμό. Το διάγραμμα που προκύπτει φαίνεται παρακάτω, το οποίο μοιάζει
με το διάγραμμα b(V) (2.17) των σημειώσεων για LP01
δ) Υπολογίζω αριθμητικά το Aeff, ξεκινώντας από τη σχέση της εκφώνησης.
2π a 2π ∞ 2 2
uρ υρ
(∫ ∫ ∥A∥ J ( ) ρ dρ dφ+∫∫ ∥B∥2 (H (10 )( )) ρ dρ dφ)
2 2 2 2
(∬∥ψ ( x , y) ∥dxdy) (∬∥ψ ( ρ ,φ) ∥ ρdρdφ)
2 2
0
0 0 a 0 α a
Αeff = ∞
4
= ∞
4
= 2π a 2π


∥ψ ( x , y ) ∥dxdy ∬

∥ψ ( ρ , φ) ∥ ρdρdφ uρ ∞
υρ 4
∫∫∥A∥ J ( a ) ρ dρ dφ+∫∫∥B∥4 (H (1)0 ( a )) ρ dρ dφ
4 4
0
0 0 0 α
a ∞ 2 2 2 a
uρ (1) υρ 2 uρ 8 2 ∞ 2 wρ
(2π∣A∣ ∫ J ( ) ρdρ+2π∣B∣ ∫ ( H 0 ( ) ) ρdρ ) (2π∣A∣ ∫ J 0 ( ) ρdρ+ ∣B∣ ∫ K 0 ( ) ρdρ)
2 22 2
0
0
a a
a 0
a π a
a
Aeff = a
= a
υρ 4

uρ 4 uρ 32 4 ∞ 4 wρ
2π∣A∣4∫ J 40 ( ) ρdρ+2π∣B∣4∫ ( H (1)
0 ( ) ) ρdρ 2π∣A∣ 4
∫ 0 a
J ( ) ρdρ+ ∣B∣ ∫ K 0 ( ) ρdρ
0 a a a 0 π3 a a
jwρ 2 wρ 2 wρ
Σε αυτό το σημείο έκανα χρήση της σχέσης ορισμού : ∥H (1) 0 ( )∥= ∥K 0 ( )∥= ∥K 0 ( )∥
a jπ α π a

Για να λυθούν τα ολοκληρώματα στο Matlab προσπαθώ να τα κανονικοποιήσω , επομένως κάνω αλλαγή μεταβλητής
ρ
r=
a
1 ∞ 2
8
(2π∣A∣ a 2 2
∫ J 20 (ur ) r dr+ π ∣B∣2 a 2∫ K 20 (wr )rdr )
0 1
Aeff = 1
32 4 2 ∞ 4
2π∣A∣4 a 2∫ J 04 (ur )r dr + ∣B∣ a ∫ K 0 (wr) rdr
0 π3 1

∣A∣2 J 20 (u) π 2 2
Αξιοποιώ την σχέση στην οποία κατέληξα στην αρχή και προκύπτει ∣B∣ = , επομένως
K 20 (w) 4

1
J 20 (u) 2 1
J 02(u)
∞ ∞ 2
2 2 2 2 2 2 2 2
(2π a ∣A∣ ) (∫ J 0 (ur ) r dr + ∫ K 0 (wr )rdr ) 2π a (∫ J 0 (ur )r dr + ∫ K 0 (wr )rdr)
0 K 20 (w) 1 0 K 20 (w) 1
Aeff = 1 4
= 1 4
J (u) ∞
J (u) ∞
2π a 2∣A∣4∫ J 40 (ur)r dr+ ∫ ∫ J 40 ( ur) r dr+ K ∫
0
K 40 ( wr) rdr 0
4 4
K 40 (wr) rdr
0 K (w) 1
0 0 0(w) 1

J 20 (u) 2
( Ι 1+ 2 I 2)
Aeff K 0 (w)
= , με
2πα 2 J 04( u)
I 3+ I4
K 40 ( w)
1 ∞ 1 ∞
2 2
I 1=∫ J ( ur) r dr 0 I 2=∫ K (wr ) rdr 0 I 3=∫ J 40 ( ur )r dr I 4=∫ Κ 40 (wr) r dr
0 1 0 1

u=V √ 1−b , w=v √b

Επομένως, το αποτέλεσμα στο οποίο κατέληξε η ανάλυση υπολογίζεται στο Matlab για V = [0.8, 2.4],
όπου οι τιμές του b υπολογίζονται όπως συνέβη στο ερώτημα (γ). Το τελικό αποτέλεσμα φαίνεται στο
παρακάτω σχήμα
Από το διάγραμμα φαίνεται ότι για μικρά V η ενεργός επιφάνεια είναι μεγάλη. Αυτό συμβαίνει επειδή
το neff προσεγγίζει αριθμητικά το n2 και ο εκθετικός όρος e-jυ που υπάρχει στην Bessel H0(1) (επομένως
και o e-w στην Bessel K0) τίνει σε έναν σταθερό όρο.