You are on page 1of 4

Η Φαύστα δεν είναι η Ρωμαία αυτοκράτειρα.

Και βέβαια δεν βρισκόμαστε στην Ρώμη.

Η Φαύστα, μια ευαίσθητη γυνή, σύζυγος του Γιάν-


νη, χάνει την μονάκριβη κόρη της στη θάλασσα.

Θλίβεται και κλαίει γοερά για αυτή την απουσία...


Αλλά και για τον θάνατο του Καραϊσκάκη.

Ωστόσο, η εμμονή της με τα θαλασσινά την οδηγεί


στην ανεύρεση της κόρης της, που, σαν τον Ιωνά,
ξεπηδά από το στομάχι ενός ψαριού, χρόνια μετά.
Μία ακόμα εξαφάνιση, ένα προξενιό κι ένα ηθικό
δίδαγμα.

Κι όλα αυτά στην Αθήνα του 1900 και κάτι...


«Στη Φαύστα θέσις δεν υπάρχει», γρά-
φει ο ίδιος ο Μποστ για το έργο του.
Φυσικά, δεν πρέπει να πάρουμε τα λόγια
του τοις μετρητοίς...
Ο Μποστ αυτοσαρκάζεται, με το γνωστό,
βιτριολικό του χιούμορ.

Η αλήθεια είναι ότι, στη «Φαύστα», ο


συγγραφέας παίρνει σαφέστατη θέση α-
πέναντι σε αυτό που αποκαλούμε
«ελληνική πραγματικότητα». Μόνο που
το κάνει μέσα από το σχήμα ενός φαινο-
μενικά ακραίου σουρεαλισμού. Προφανώς, όχι τυχαία!

Η «Φαύστα» γράφεται από τον Μέντη Μποσταντζόγλου (Μποστ)


το καλοκαίρι του 1963, δηλαδή σε μία εποχή που τα μετεμφυ-
λιακά πάθη δεν έχουν κοπάσει, το παρακράτος ζει και βασιλεύει
και η ελευθερία της έκφρασης μόνο αυτονόητη δεν είναι. Ο μό-
νος τρόπος λοιπόν για να μιλήσει ο συγγραφέας γι’ αυτά που
θέλει, είναι μέσα από το γέλιο και το παράλογο.
Πρωταγωνιστούν
οι μαθητές & μαθήτριες της Ε’ τάξης:
Αιμιλία Μαρσέλου Θεοδώρα Αναγνωστοπούλου
Αλέξανδρος Κοσκινάς Ιωάννα Κουβέλη
Αντζελίνα Μπάμη Κωνσταντίνος Κόλλιας
Αντιγόνη Βιτουλαδίτη Λεωνίδας Πλιακατήρας
Αριάδνη Μποζιάρη Μάνος Φλουρής
Βασιλική Ματσιούλα Μαριλία Διαμαντή
Βικτωρία Γιαούπι Μάριος Κακαβελάκης
Βικτωρία Σταυροράβδη -Τράπαλης
Γιώργος Τοπτσής Νίκος Αλεξόπουλος
Δημήτρης Μοίρης Νικολέτα Γεωργουδάκη
Θανάσης Γενούζος Σταυρούλα Βασίλη
Υρώ Κολοβού
Διασκευή/διδασκαλία/σκηνοθεσία:
Κωνσταντίνος Καρακαλπάκης-Καρράς
Σκηνικά: Ελένη Πέρρου