You are on page 1of 18

www. twilight .

ir ‫ ﺑﻼ‬: ‫ﮐﺘﺎب اول‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

The twilight saga : breaking dawn ١ ‫ﺻﻔﺤﮫ‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫ﮐﺘﺎب ﭼﻬﺎرم ﮔﺮگ وﻣﯿﺶ ‪ :‬ﺳﭙﯿﺪه دم ) ‪( breaking dawn‬‬

‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ‪ :‬اﺳﺘﻔﻨﯽ ﻣﺎﯾﺮ‬

‫ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺗﺮﺟﻤﻪ ‪ :‬اﺣﺴﺎن ﻧﺼﺮﺗﯽ‬

‫ﻣﺘﺮﺟﻤﯿﻦ ‪ :‬ﮐﺴﺮي ‪ ،‬ﯾﺎﺳﻤﯿﻦ ‪ ،‬ﻧﻮﺷﯿﺎر‬

‫ﺑﺎزﺑﯿﻨﯽ ﻧﻬﺎﺋﯽ ﻣﺘﻦ ‪ :‬اﺣﺴﺎن ﻧﺼﺮﺗﯽ و ﺷﯿﻮا ﻣﺤﻤﺪي‬

‫ﻃﺮاﺣﯽ ﺻﻔﺤﻪ ‪ :‬ﻣﯿﻼد ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻓﺮ‬

‫ﮐﺎري از اوﻟﯿﻦ وﺑﺴﺎﯾﺖ ﻓﺎرﺳﯽ ﺗﻮآﯾﻼﯾﺖ ‪:‬‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪٢‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ‬

‫ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﯽ‬

‫ﺗﻔﺮﯾﺤﺎت ﻣﻦ ﺑﻪ اوﻟﻮﯾﺖ ﺷﻤﺎره ﯾﮏ در ﺟﺰﯾﺮه ي ا‪‬زﻣﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﺎ ﻟﻮﻟﻪ ي ﺗﻨﻔﺲ ﺑﻪ ﺷﻨﺎ ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ )ﺧﻮب ‪ ،‬در‬
‫واﻗﻊ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻟﻮﻟﻪ ي ﺗﻨﻔﺲ ﺷﻨﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ادوارد ﻣﻬﺎرﺗﺶ را در ﻏﻮاﺳﯽ ﺑﺪون ﺗﻨﻔﺲ ﺑﻪ رخ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ‪ (.‬ﻣﺎ در‬
‫ﺟﻨﮕﻞ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﻗُﻠﻪ ﻫﺎي ﮐﻮﺗﺎه و ﺻﺨﺮه ﻣﺎﻧﻨﺪ را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﮔﺸﺘﻦ ﭘﺮداﺧﺘﯿﻢ ‪ .‬ﻃﻮﻃﯽ ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ در ﺟﻨﻮب‬
‫ﺟﺰﯾﺮه روي ﻃﺎﻗﻪ ﭼﺘﺮ ﻫﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ دﯾﺪﯾﻢ ‪ .‬ﻏﺮوب آﻓﺘﺎب را از ﺧﻠﯿﺞ ﮐﻮﭼﮏ و ﭘﺮﺻﺨﺮه ي ﻏﺮﺑﯽ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدﯾﻢ ‪.‬‬
‫ﺑﺎ دﻟﻔﯿﻦ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در آب ﮔﺮم و ﮐﻢ ﻋﻤﻖ آﻧﺠﺎ ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺷﻨﺎ ﮐﺮدﯾﻢ ‪ .‬ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﻦ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺷﻨﺎ ﮐﺮدم ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ادوارد‬
‫وارد آب ﺷﺪ دﻟﻔﯿﻦ ﻫﺎ ﭼﻨﺎن ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﯾﮏ ﮐﻮﺳﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ ‪.‬‬

‫ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺟﺮﯾﺎن از ﭼﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ ‪ .‬او ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﺮا ﻣﺸﻐﻮل ﻧﮕﻪ دارد و ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﮐﻨﺪ ‪ ،‬ﺗﺎ دﯾﮕﺮ ﻧﺨﻮاﻫﻢ او‬
‫را ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮع ﻋﺸﻖ ﺑﺎزي اذﯾﺖ ﮐﻨﻢ ‪ .‬ﻫﺮﮔﺎه ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺑﺮاي ﺳﺮﮔﺮم ﮐﺮدن ﻣﻦ ﺑﻪ دﯾﺪن ﯾﮑﯽ از ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻫﺎ‬
‫دي وي دي زﯾﺮ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﺑﺰرگ ﭘﻼﺳﻤﺎ راﺿﯽ ﺷﻮد ‪ ،‬ﻣﺮا ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎت ﺟﺎدوﯾﯽ اي ﻣﺜﻞ ‪ :‬ﻣﺮﺟﺎن ﻫﺎي ﺳﺎﺣﻠﯽ ‪ ،‬ﻏﺎرﻫﺎي‬
‫زﯾﺮدرﯾﺎﯾﯽ و ﻻك ﭘﺸﺖ ﻫﺎي آﺑﯽ ﻓﺮﯾﺐ ﻣﯽ داد و از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ ﺑﺮد ‪ .‬ﻣﺎ ﺗﻤﺎم روز را ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ ‪ ،‬ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ و‬
‫ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻏﺮوب ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﻦ ﺧﻮدم را در ﺣﺎل ﻣﺮدن از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ و ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ ‪.‬‬

‫ﻣﻦ ﻫﺮﺷﺐ ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم ﮐﺮدن ﺷﺎم روي ﺑﺸﻘﺎﺑﻢ ﻣﯽ اﻓﺘﺎدم ؛ ﯾﮏ ﺑﺎر واﻗﻌﺎً ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﺧﻮاﺑﻢ ﺑﺮده ﺑﻮد و او ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﻣﺮا ﺗﺎ‬
‫ﺗﺨﺖ ﺣﻤﻞ ﮐﻨﺪ ‪ .‬ﻗﺴﻤﺘﯽ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ادوارد ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﻘﺪار زﯾﺎدي ﻏﺬا ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻧﻔﺮ درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺷﻨﺎ و ﮐﻮﻫﻨﻮردي ﮐﺮدن در ﺗﻤﺎم روز ﺑﻪ ﻗﺪري ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻣﯽ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ آن را ﻣﯽ ﺧﻮردم ‪ .‬ﭘﺲ از آن ﭘﺮ و ﺧﺴﺘﻪ‬
‫و ﮐﻮﻓﺘﻪ ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺎز ﻧﮕﻪ دارم ‪ .‬ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﻫﺎ ﺟﺰﺋﯽ از ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻮد ‪ ،‬ﺷﮏ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪.‬‬

‫ﺧﺴﺘﮕﯽ ﭼﻨﺪان ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺒﺮد ﺗﻼﺷﻢ ﺑﺮاي ﺗﺮﻏﯿﺐ او ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﺸﺪم ‪ .‬دﻟﯿﻞ ﺗﺮاﺷﯽ ‪ ،‬اﻟﺘﻤﺎس ﮐﺮدن‬
‫و ﺑﺪﺧﻠﻘﯽ را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮده ﺑﻮدم ‪ ،‬ﻫﯿﭻ ﮐﺪام اﺛﺮ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ .‬ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﻗﻀﯿﻪ را زﯾﺎد ﭘﯿﺶ ﺑﺒﺮم ﺑﯿﻬﻮش‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪم ‪ .‬و ﺑﻌﺪ روﯾﺎﻫﺎﯾﻢ ﺑﺴﯿﺎر واﻗﻌﯽ ﻣﯽ ﻧﻤﻮدﻧﺪ‪ -‬اﻏﻠﺐ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ رﻧﮓ ﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎر‬
‫زﻧﺪه ي اﯾﻦ ﺟﺰﯾﺮه اﻧﻘﺪر واﺿﺢ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ -‬ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪم ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﺪت ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮدم ‪ ،‬ﻫﻨﻮز اﺣﺴﺎس‬
‫ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ‪.‬‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪٣‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺟﺰﯾﺮه آﻣﺪه ﺑﻮدﯾﻢ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ‪ ،‬ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻣﺼﺎﻟﺤﻪ و ﺗﻮاﻓﻖ را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﻢ ‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﮐﺎر در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﺟﻮاب داده ﺑﻮد ‪.‬‬

‫ﺣﺎﻻ در اﺗﺎق آﺑﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﯿﺪم ‪ .‬ﺗﯿﻢ ﺗﻤﯿﺰﮐﺎري ﺗﺎ روز آﯾﻨﺪه ﻧﻤﯽ آﻣﺪﻧﺪ ‪ ،‬و ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ اﺗﺎق ﺳﻔﯿﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﭘﻮﺷﯿﺪه از ﭘﺮ‬
‫ﺑﻮد ‪ .‬اﺗﺎق آﺑﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺗﺮ ﺑﻮد و ﺗﺨﺖ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮي داﺷﺖ ‪ .‬دﯾﻮارﻫﺎ ﺗﯿﺮه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﻮب درﺧﺖ ﺳﺎج ﺗﺰﺋﯿﻦ ﺷﺪه و ﻟﻮازم‬
‫آن از اﺑﺮﯾﺸﻢ آﺑﯽ و ﻣﺠﻠﻠﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ‪.‬‬

‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪن ﺗﻌﺪادي از ﮐﻠﮑﺴﯿﻮن زﯾﺮ ﭘﻮش ﻫﺎي زﻧﺎﻧﻪ ي آﻟﯿﺲ ﮐﺮده ﺑﻮدم ﺗﺎ ﺷﺒﻬﺎ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮاﺑﻢ‪ -‬آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ در‬
‫ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺑﯿﮑﯿﻨﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ او ﺑﺮاﯾﻢ ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد آﻧﻘﺪرﻫﺎ ﺑﺎز ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ‪ .‬در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﻧﮑﻨﺪ ﺗﺼﻮﯾﺮي دﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﯿﺎز‬
‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ را ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﻨﺪ ‪ ،‬و ﺑﻊ د‪ ،‬ﺑﺮ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ آن ﺧﺠﺎﻟﺖ زده ﺷﺪم ‪.‬‬

‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪن ﺳﺎﺗﻦ ﻫﺎي ﻋﺎﺟﯽ رﻧﮓ ﺳﺎده ﮐﺮدم ‪ ،‬ﻧﮕﺮان ﺑﻮدم ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﭘﻮﺳﺘﻢ را در ﻣﻌﺮض دﯾﺪ ﻗﺮار‬
‫دﻫﻢ ﻧﺘﯿﺠﻪ ي ﻣﻌﮑﻮس داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺮاي اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮدن ﻫﺮﭼﯿﺰي آﻣﺎده ﺑﻮدم ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ادوارد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﯿﭻ‬
‫ﭼﯿﺰ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ‪ ،‬اﻧﮕﺎر ﻫﻤﺎن ﻟﺒﺎس ﻫﺎي درب و داﻏﻮﻧﯽ را ﺑﻪ ﺗﻦ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪم ‪.‬‬

‫ﮐﺒﻮدي ﻫﺎ ﺣﺎﻻ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ -‬در ﺑﻌﻀﯽ ﺟﺎﻫﺎ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ زرد و در ﻧﻘﺎط دﯾﮕﺮ ﺑﺪﻧﻢ روي ﻫﻢ رﻓﺘﻪ در ﺣﺎل ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ‬
‫ﺷﺪن ﺑﻮدﻧﺪ‪ -‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﻣﺸﺐ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺣﻤﺎم ﻣﺠﻬﺰ آﻣﺎده ﻣﯽ ﺷﺪم ﯾﮑﯽ از آن ﺗﮑﻪ ﻫﺎي ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺗﺮ را ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم‪.‬‬
‫ﻣﺸﮑﯽ ﺑﻮد ‪ ،‬ﺑﻨﺪ دار و ﺗﻮر ﻣﺎﻧﻨﺪ و ﺣﺘﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ آن زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻦ ﻧﺒﻮد ﻫﻢ ﺧﺠﺎﻟﺖ آور ﺑﻮد ‪ .‬ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﻮدم ﺗﺎ‬
‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺧﻮاب ﺑﺎز ﻧﮕﺸﺘﻪ ام در آﯾﻨﻪ ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻨﻢ ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﻋﺼﺎﺑﻢ را از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﻢ ‪.‬‬

‫ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ از ﺗﻤﺎﺷﺎي از ﺣﻠﻘﻪ ﺑﯿﺮون زدن ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ﻟﺬت ﺑﺮدم‪.‬‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪم ‪ » :‬ﻧﻈﺮت ﭼﯿﻪ؟ « روي ﭘﺎﺷﻨﻪ ي ﭘﺎ ﭼﺮﺧﯿﺪم ﺗﺎ او ﺑﺘﻮاﻧﺪ از ﻫﻤﻪ ي زاوﯾﻪ ﻫﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ ‪.‬‬

‫ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﺻﺎف ﮐﺮد ‪ » .‬زﯾﺒﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎي ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ «‬

‫ﮐﻤﯽ ﺑﺎ ﺗﺮﺷﺮوﯾﯽ ﮔﻔﺘﻢ‪ » .‬ﻣﺘﺸﮑﺮم «‬

‫ﺑﻪ ﻗﺪري ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ رﻓﺘﻦ روي روي ﺗﺨﺖ ﻧﺮم ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﻢ ‪ .‬او دﺳﺘﺶ را دور ﻣﻦ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ و ﻣﺮا ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ اش ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ ‪ ،‬وﻟﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻋﺎدي ﺑﻮد‪ -‬ﻫﻮا آﻧﻘﺪر داغ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺪون ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﺑﺪن ﺳﺮد او‬
‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺧﻮاﺑﯿﺪ ‪.‬‬

‫ﺑﺎ ﺧﻮاب آﻟﻮدﮔﯽ ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﺑﺎﻫﺎت ﯾﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ «‬

‫او ﺟﻮاب داد ‪ » :‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﯿﭻ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ اي ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ «‬

‫» ﺣﺘﯽ ﻧﺸﻨﯿﺪي ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدم ﭼﯿﻪ «‬

‫» ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ «‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪۴‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم ‪ » .‬ﻟﻌﻨﺖ ‪ .‬واﻗﻌﺎً دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‪ ...‬اوه ﺑﺎﺷﻪ «‬

‫او ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﭼﺮﺧﯽ داد ‪.‬‬

‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺴﺘﻢ و ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﻃﻌﻤﻪ ام ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﺎﻧﺪ ‪ .‬ﺧﻤﯿﺎزه ﮐﺸﯿﺪم‪.‬‬

‫ﻓﻘﻂ ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ‪ ،‬ﻫﻨﻮز دﻫﺎﻧﻢ را ﻧﺒﺴﺘﻪ ﺑﻮدم‪.‬‬

‫» ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ‪ .‬ﭼﯽ ﻣﯿﺨﻮاي ؟ «‬

‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪم ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدم ‪ ،‬ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي دﻧﺪاﻧﻬﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺎر دادم ‪ .‬اﮔﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ وﺟﻮد داﺷﺖ‬
‫ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﺪ ‪ ،‬ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻣﻦ دﻫﺪ‪.‬‬

‫ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﺧﻮب ‪ ،‬داﺷﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم‪ ...‬ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﮐﻞ ﻗﻀﯿﻪ ي دارﺗﻤﻮث ﻗﺮار ﺑﻮد ﯾﻪ داﺳﺘﺎن ﻧﻤﺎﯾﺸﯽ ﺑﺎﺷﻪ ‪ ،‬وﻟﯽ‬
‫ﺟﺪاً‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﯾﻪ ﺗﺮم ﮐﺎﻟﺞ رﻓﺘﻦ ﻣﻨﻮ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﻪ ‪ « .‬ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ را ﮐﻪ او ﻣﺪﺗﻬﺎ ﭘﯿﺶ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮا ﺗﺮﻏﯿﺐ ﮐﻨﺪ دﺳﺖ از ﺧﻮن‬
‫آﺷﺎم ﺷﺪن ﺑﮑﺸﻢ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ،‬ﺗﮑﺮار ﮐﺮده ﺑﻮدم ‪ » .‬ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﭼﺎرﻟﯽ از داﺳﺘﺎن دارﺗﻤﻮث ذوق ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً‬
‫ﻣﺎﯾﻪ ي ﺧﺠﺎﻟﺘﻪ اﮔﻪ ﻧﺘﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ي اون ﻧﺎﺑﻐﻪ ﻫﺎ ﺳﺮ ﮐﻨﻢ ‪ .‬ﺣﺎﻻ‪ ...‬ﻫﺠﺪه ‪ ،‬ﻧﻮزده ‪ .‬ﭼﻨﺪان ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ‪ .‬ﻗﺮار ﮐﻪ‬
‫ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﺗﻐﯿﯿﺮ زﯾﺎدي ﺗﻮي ﻣﻦ اﯾﺠﺎد ﺑﺸﻪ «‬

‫او ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد ‪ .‬ﺳﭙﺲ ‪ ،‬ﺑﺎ ﺻﺪاي آﻫﺴﺘﻪ اي ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯽ‪ .‬ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻮاي آدم ﺑﻤﻮﻧﯽ «‬

‫زﺑﺎﻧﻢ را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ ‪ ،‬ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدم ﺧﻮب ﺟﺎ ﺑﯿﻔﺘﺪ ‪.‬‬

‫از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﭼﺮا اﯾﻦ ﮐﺎرو ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ « ﺗﻦ ﺻﺪاﯾﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد‪ » .‬ﺑﺪون ﻫﻤﻪ ي اﯾﻦ‬
‫ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺳﺨﺖ ﻧﯿﺴﺖ؟ « او ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﺑﻨﺪ ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ روي ران ﻣﻦ ﮔﺮه ﺧﻮرده ﺑﻮد ﭼﻨﮓ زد ‪ .‬ﺑﺮاي‬
‫ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻗﺼﺪ دارد آن را ﻣﺤﻞ اﺗﺼﺎﻟﺶ ﺑﮑﻨﺪ ‪ .‬ﺳﭙﺲ دﺳﺘﺶ آزاد ﺷﺪ ‪ » .‬ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﯿﭻ‬
‫ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ اي ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ «‬

‫» ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺮم ﮐﺎﻟﺞ «‬

‫» ﻧﻪ ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي وﺟﻮد ﻧﺪاره ﮐﻪ ارزش دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺟﻮن ﺗﻮرو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ‪ .‬اﯾﻦ ارزش ﺟﺮﯾﻬﻪ‬
‫دار ﮐﺮدن اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺘﻮ داره «‬

‫» وﻟﯽ ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺮم ‪ .‬ﺧﺐ ‪ ،‬اﯾﻦ ﮐﺎﻟﺞ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ -‬ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮام ﯾﻪ ﻣﺪت دﯾﮕﻪ اﻧﺴﺎن‬
‫ﺑﻤﻮﻧﻢ «‬

‫او ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ و ﻫﻮا را از ﺑﯿﻨﯽ اش ﺑﯿﺮون داد ‪ » .‬ﺗﻮ داري دﯾﻮوﻧﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ‪ ،‬ﺑﻼ‪ .‬ﻣﮕﻪ ﻣﺎ ﺗﺎ اﻵن ﯾﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﺑﺎر‬
‫اﯾﻦ ﺑﺤﺚ رو ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ ‪ ،‬ﺗﻮ ﻫﻤﯿﺸﻪ اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدي ﮐﻪ ﺑﺪون ﺗﺎﺧﯿﺮ ﯾﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم ﺑﺸﯽ؟ «‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪۵‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫» آره‪ ،‬اﻣﺎ‪ ...‬ﺧﻮب ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﺑﺮاي اﻧﺴﺎن ﺑﻮدن ﯾﻪ دﻟﯿﻠﯽ دارم ﮐﻪ ﻗﺒﻼ ﻧﺪاﺷﺘﻢ «‬

‫» اون ﭼﯿﻪ؟ «‬

‫ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﺣﺪس ﺑﺰن « و ﺧﻮدم را از ﺑﺎﻟﺸﺖ ﺑﺎﻻ ﮐﺸﯿﺪم ﺗﺎ او را ﺑﺒﻮﺳﻢ ‪.‬‬

‫او ﻣﺘﻘﺎﺑﻼ ﻣﺮا ﺑﻮﺳﯿﺪ ‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﻪ آن ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ دارم ﺑﺮﻧﺪه ﻣﯽ ﺷﻮم ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﻠﺒﻢ را‬
‫ﻧﺸﮑﻨﺪ ؛ او ﮐﺎﻣﻼً ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر دﯾﻮاﻧﻪ ﮐﻨﻨﺪه اي ﺧﻮدش را ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل داﺷﺖ ‪ .‬ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﻣﺮا ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ اش ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ ‪.‬‬

‫او آﻫﺴﺘﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪ ‪ » .‬ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ اﻧﺴﺎﻧﯽ ‪ ،‬ﺑﻼ ‪ .‬ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻫﻮرﻣﻮن ﻫﺎﯾﺖ ﻫﺴﺘﯽ «‬

‫» ﻗﻀﯿﻪ ﺳﺮ ﻫﻤﯿﻨﻪ ‪ ،‬ادوارد ‪ .‬ﻣﻦ اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ از اﻧﺴﺎن ﺑﻮدﻧﻮ دوﺳﺖ دارم ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﻓﻌﻼ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﺶ ﺑﺸﻢ ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺧﻮام‬
‫ﺳﺎل ﻫﺎي ﺳﺎل رو در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه ي ﺗﺸﻨﻪ ي ﺧﻮن ﻫﺴﺘﻢ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﯾﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﯾﯽ از اﯾﻦ ﺣﺎﻻت ﺑﻪ‬
‫ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮده ‪« .‬‬

‫ﺧﻤﯿﺎزه اي ﮐﺸﯿﺪم و او ﻟﺒﺨﻨﺪ زد ‪.‬‬

‫» ﺗﻮ ﺧﺴﺘﻪ اي ‪ .‬ﺑﺨﻮاب ﻋﺸﻖ ﻣﻦ « او ﺷﺮوع ﺑﻪ زﻣﺰﻣﻪ ي ﻻﻻﯾﯽ اي ﮐﺮد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺗﺎزه ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ را دﯾﺪه ﺑﻮدﯾﻢ ﺑﺮاي‬
‫ﻣﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ‪.‬‬

‫ﺑﺎ ﻟﺤﻨﻪ ﻃﻌﻨﻪ آﻣﯿﺰي زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم ‪ » :‬ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﺧﺴﺘﻪ ام ‪ .‬اﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺗﻮﻃﺌﻪ ي ﺗﻮ ﯾﺎ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ‬
‫ﺑﺎﺷﻪ ‪« .‬‬

‫او ﺑﺎ ﺧﻮد ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮد و زﻣﺰﻣﻪ را از ﺳﺮ ﮔﺮﻓﺖ ‪.‬‬

‫» ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻫﺮﭼﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﻢ ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﻢ ‪« .‬‬

‫آﻫﻨﮓ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪ ‪ » .‬ﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﻣﺮده ﻫﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﯽ ‪ ،‬ﺑﻼ ‪ .‬از وﻗﺘﯽ اوﻣﺪﯾﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﯾﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﻫﻢ ﺗﻮ ﺧﻮاب ﺣﺮف ﻧﺰدي ‪ .‬اﮔﻪ‬
‫واﺳﻪ ﺧﺮوﭘﻒ ﻧﺒﻮد ‪ ،‬ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺷﺪم ﺗﻮ ﮐﻤﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ «‬

‫ﻗﺴﻤﺖ ﺧﺮو ﭘﻒ را ﻧﺸﻨﯿﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ ؛ ﻣﻦ ﺧﺮ و ﭘﻒ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ‪ » .‬ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻧﻤﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪم ؟ ﻋﺠﯿﺒﻪ ‪ .‬ﻣﻌﻤﻮﻻً وﻗﺘﯽ ﮐﺎﺑﻮس‬
‫ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ روي ﺗﺨﺖ ﻣﯽ ﻏﻠﺘﻢ و داد ﻣﯽ زﻧﻢ «‬

‫» ﺗﻮ ﮐﺎﺑﻮس ﻣﯽ دﯾﺪي ؟ «‬

‫» ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ ﺷﻔﺎف ‪ .‬ﻣﻨﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯿﮑﻨﻦ ‪ « .‬ﺧﻤﯿﺎزه ﮐﺸﯿﺪم ‪ » .‬ﺑﺎورم ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺒﻮ راﺟﻊ ﺑﺸﻮن ﭘﺮت و ﭘﻼ‬
‫ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺘﻢ «‬

‫» در ﺑﺎره ي ﭼﯽ ﻫﺴﺘﻦ ؟ «‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪۶‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫» ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ‪ -‬وﻟﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻫﻢ ‪ ،‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ رﻧﮓ ﻫﺎ «‬

‫» رﻧﮓ ﻫﺎ؟ «‬

‫» ﺧﯿﻠﯽ روﺷﻦ و واﻗﻌﯽ ان ‪ .‬ﻣﻌﻤﻮﻻ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﺧﻮاب ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ‪ ،‬ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﺧﻮاﺑﻢ ‪ .‬اﻣﺎ در ﻣﻮرد اﯾﻨﺎ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﯿﺪارم‪.‬‬
‫اﯾﻦ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺗﺮﺷﻮن ﻣﯿﮑﻨﻪ «‬

‫وﻗﺘﯽ دوﺑﺎره ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آﺷﻔﺘﻪ ﻣﯽ آﻣﺪ ‪ » .‬ﭼﯽ ﺗﻮرو ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻮﻧﻪ؟ «‬

‫ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ را ﮐﻤﯽ ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ » .‬اﻏﻠﺐ‪ « ...‬ﻣﮑﺚ ﮐﺮدم ‪.‬‬

‫» اﻏﻠﺐ‪...‬؟ «‬

‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﭼﺮا ‪ ،‬وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ او درﻣﻮرد ﮐﻮدك ﮐﺎﺑﻮس ﻫﺎي ﻣﮑﺮرم ﺑﮕﻮﯾﻢ ؛ ﭼﯿﺰي ﺷﺨﺼﯽ در ﻣﻮرد آن‬
‫وﺣﺸﺖ وﺟﻮد داﺷﺖ ‪ .‬ﺑﻨﺎﻧﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺗﻮﺿﯿﺢ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻪ او ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﯾﮑﯽ از ﻋﻮاﻣﻞ را ﮔﻔﺘﻢ ‪ .‬ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻫﻤﺎن ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ‬
‫ﯾﺎ ﻫﺮﮐﺲ دﯾﮕﺮي را ﺑﻪ وﺣﺸﺖ ﺑﯿﻨﺪازد ‪.‬‬

‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم ‪ » :‬وﻟﺘﻮري «‬

‫او ﻣﺮا ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ ‪ » .‬اوﻧﻬﺎ دﯾﮕﻪ ﻣﺎرو اذﯾﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻦ‪ .‬ﺗﻮ ﺑﻪ زودي ﺟﺎودان ﻣﯽ ﺷﯽ و ﻫﯿﭻ ﺑﻬﻮﻧﻪ اي‬
‫واﺳﺸﻮن ﻧﻤﯽ ﻣﻮﻧﻪ «‬

‫ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﻣﺮا ﺗﺴﮑﯿﻦ دﻫﺪ ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ درﺳﺖ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻤﯽ اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم ‪ .‬ﮐﺎﺑﻮس ﻫﺎ دﻗﯿﻘﺎ آن ﮔﻮﻧﻪ‬
‫ﻧﺒﻮدﻧﺪ ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮدم ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم‪ -‬ﻧﮕﺮان آن ﭘﺴﺮﺑﭽﻪ ﺑﻮدم‪.‬‬

‫او ﻫﻤﺎن ﭘﺴﺮﺑﭽﻪ ي اوﻟﯿﻦ ﺧﻮاﺑﻢ ﻧﺒﻮد‪ -‬ﺑﭽﻪ ي ﺧﻮن آﺷﺎم ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻪ رﻧﮓ ﺧﻮن ﮐﻪ روي ﺗﻮده ي اﺟﺴﺎد ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬
‫دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ‪ .‬ﭘﺴﺮي ﮐﻪ در ﻃﻮل ﻫﻔﺘﻪ ي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﻬﺎر ﺑﺎر ﺑﻪ ﺧﻮاﺑﻢ آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد ؛ ﮔﻮﻧﻪ‬
‫ﻫﺎي او ﺳﺮخ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﺸﻤﺎن درﺷﺘﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ روﺷﻦ ‪ .‬اﻣﺎ درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻮدك دﯾﮕﺮ ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن وﻟﺘﻮري ﺑﻪ ﻣﺎ‬
‫از ﺗﺮس و ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﺮ ﺧﻮد ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ ‪.‬‬

‫در اﯾﻦ ﺧﻮاب ﮐﻪ ﻫﻢ ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻮد و ﻫﻢ ﻗﺪﯾﻤﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﺣﻔﺎﻇﺖ از ﮐﻮدك ﻧﺎآﺷﻨﺎ ﺑﻮدم ‪ .‬ﻫﯿﭻ ﭼﺎره ي دﯾﮕﺮي‬
‫ﻧﺒﻮد ‪ .‬و ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ‪ ،‬ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽ ﺧﻮرﯾﻢ ‪.‬‬

‫ادوارد ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ را در ﺻﻮرت ﻣﻦ دﯾﺪ ‪ » .‬ﻣﻦ ﭼﻄﻮري ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ؟ «‬

‫آن را از ﺳﺮم ﺑﯿﺮون ﮐﺮدم‪ » .‬اوﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺧﻮاﺑﻦ ‪ ،‬ادوارد «‬

‫» ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺮات ﺑﺨﻮﻧﻢ ؟ اﮔﻪ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺧﻮاﺑﻬﺎي ﺑﺪ ﺳﺮاﻏﺖ ﻧﯿﺎن ﺗﻤﺎم ﺷﺐ رو ﻣﯽ ﺧﻮﻧﻢ «‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪٧‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫» ﻫﻤﺸﻮن ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺘﻦ ‪ .‬ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺧﻮﺑﻦ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ‪ ...‬رﻧﮕﯽ‪ .‬زﯾﺮ آب ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﺎﻫﯽ و ﻣﺮﺟﺎن ‪ .‬ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ ﮐﻪ واﻗﻌﺎ اﺗﻔﺎق‬
‫ﻣﯿﻔﺘﻦ‪ -‬ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ ﮐﻪ دارم ﺧﻮاب ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺸﮑﻞ از اﯾﻦ ﺟﺰﯾﺮه اس ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﺧﯿﻠﯽ روﺷﻨﻪ «‬

‫» ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺮي ﺧﻮﻧﻪ؟ «‬

‫» ﻧﻪ ‪ .‬ﻧﻪ ‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﻧﻪ ‪ .‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﯾﻪ ﻣﺪت ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ؟ «‬

‫» ﻣﺎ ﺗﺎ ﻫﺮ وﻗﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺨﻮاي ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ ‪ ،‬ﺑﻼ «‬

‫» ﺗﺮم ﺟﺪﯾﺪ ﮐﯽ ﺷﺮوع ﻣﯽ ﺷﻪ؟ ﻗﺒﻼ دﻗﺖ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم «‬

‫او آه ﮐﺸﯿﺪ ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻ دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﺑﻪ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪ ،‬وﻟﯽ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ‪.‬‬

‫ﮐﻤﯽ ﺑﻌﺪ ‪ ،‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺑﯿﺪار ﺷﺪم ‪ ،‬ﺣﯿﺮت ﮐﺮدم ‪ .‬آن روﯾﺎ ﺧﯿﻠﯽ واﻗﻌﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‪ ....‬ﺧﯿﻠﯽ واﺿﺢ ‪ ،‬ﺧﯿﻠﯽ‬
‫ﻗﺎﺑﻞ ﻟﻤﺲ‪ ...‬ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﻧﻔﺴﻢ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ‪ ،‬از ﺗﯿﺮﮔﯽ اﺗﺎق ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدم ‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ي ﭘﯿﺶ‪،‬‬
‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ‪ ،‬زﯾﺮ ﺧﻮرﺷﯿﺪ درﺧﺸﺎن ﺑﻮدم ‪.‬‬

‫ادوارد زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد ‪ » :‬ﺑﻼ؟ « ﺑﺎزوﻫﺎﯾﺶ ﻣﺤﮑﻢ دور ﻣﻦ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺮا آﻫﺴﺘﻪ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد ‪ » .‬ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ‪ ،‬ﻋﺰﯾﺰم؟ «‬

‫اوه ‪ ،‬دوﺑﺎره ﻧﻔﺴﻢ را در ﺳﯿﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﯾﮏ روﯾﺎ ﺑﻮد ‪ .‬ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ‪ .‬در واﮐﻨﺶ ﺑﻪ ﺑﻬﺖ و ﺣﯿﺮﺗﻢ ‪ ،‬اﺷﮏ‬
‫ﺑﺪون اﺧﻄﺎر ﻗﺒﻠﯽ از ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺳﺮاززﯾﺮ ﺷﺪ و ﺻﻮرﺗﻢ را ﺧﯿﺲ ﮐﺮد ‪.‬‬

‫او ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﺑﻼ! ﭼﯽ ﺷﺪه؟ « او اﺷﮏ ﻫﺎ را از ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي داﻏﻢ ‪ ،‬ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎن ﺳﺮدش ﭘﺎك ﮐﺮد‬
‫‪ ،‬وﻟﯽ اﺷﮏ ﻫﺎي ﺑﻌﺪي ﭘﺎﯾﯿﻦ رﯾﺨﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫» ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺧﻮاب ﺑﻮد « ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺟﻠﻮي ﻫﻖ ﻫﻘﯽ ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﻢ را ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﮕﯿﺮم‪ .‬اﺷﮏ ﻫﺎي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ آزار دﻫﻨﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬
‫اﻣﺎ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻧﺪوﻫﯽ ﮔﻪ راه ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻢ ‪ .‬ﺷﺪﯾﺪاً ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ آن ﺧﻮاب واﻗﻌﯽ ﺑﺎﺷﺪ ‪.‬‬

‫» ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺮﺗﺒﻪ ‪ ،‬ﻋﺸﻖ ‪ ،‬ﺧﻄﺮي ﺗﻮرو ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ‪ .‬ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎم « او ﻣﺮا ﺑﻪ ﺟﻠﻮ و ﻋﻘﺐ ﺗﮑﺎن داد » ﮐﻤﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ‬
‫از آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺴﮑﯿﻦ دﻫﻨﺪه ﺑﺎﺷﺪ ‪ » .‬ﯾﻪ ﮐﺎﺑﻮس دﯾﮕﻪ داﺷﺘﯽ ؟ واﻗﻌﯽ ﻧﺒﻮد‪ ،‬واﻗﻌﯽ ﻧﺒﻮد «‬

‫ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم و ﺑﺎ ﭘﺸﺖ دﺳﺘﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﭘﺎك ﮐﺮدم ‪ » .‬ﮐﺎﺑﻮس ﻧﻪ‪ .‬ﯾﻪ ﺧﻮاب ﺧﻮب ﺑﻮد « ﺻﺪاﯾﻢ دوﺑﺎره ﺷﮑﺴﺖ‪.‬‬

‫او ﻫﺎج و واج ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ » :‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬

‫ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﭼﻮن ﺑﯿﺪار ﺷﺪم « دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺎ ﻓﺸﺎر ﺧﻔﻪ ﮐﻨﻨﺪه اي دور ﮔﺮدن او ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮدم و روي ﻫﻖ ﻫﻖ‬
‫ﮔﻠﻮﯾﺶ ﮔﺮﯾﻪ را ﺳﺮ دادم ‪.‬‬

‫ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﺳﺘﺪﻻل ﻣﻦ ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮد ‪ ،‬وﻟﯽ ﺻﺪاي آن ﻋﺼﺒﯽ و ﻧﮕﺮان ﺑﻮد ‪.‬‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪٨‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫» ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺮﺗﺒﻪ ‪ ،‬ﺑﻼ ‪ .‬ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ ﺑﮑﺶ «‬

‫ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﺧﯿﻠﯽ واﻗﻌﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ واﻗﻌﯽ ﺑﺎﺷﻪ «‬

‫» ﺑﺮام ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻦ ‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻪ «‬

‫ﻣﺎ روي ﺳﺎﺣﻞ ﺑﻮدﯾﻢ‪ ...‬ﺻﺪاﯾﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ ﮔﺮاﯾﯿﺪ ‪ ،‬ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي اﺷﮏ آﻟﻮدم ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ و‬
‫ﻧﮕﺮان اوﮐﻪ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺗﺎر ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ ‪.‬‬

‫در آﺧﺮ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺗﺮﻏﯿﺐ ﮐﻨﻨﻪ اي ﮔﻔﺖ ‪ » :‬و ؟ «‬

‫ﭘﻠﮏ زدم و اﺷﮏ در ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ‪ ،‬ﺳﺮازﺳﺮ ﺷﺪ‪ » .‬اوه‪ ،‬ادوارد‪« ...‬‬

‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ درد در ﺻﺪاي ﻣﻦ از دﻟﻮاﭘﺴﯽ وﺣﺸﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ ‪ .‬ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻮ ‪ ،‬ﺑﻼ «‬

‫وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ‪ .‬در ﻋﻮض دوﺑﺎره ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ را ﻣﺤﮑﻢ دور ﮔﺮدن او ﮔﺮه ﮐﺮدم و ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري دﻫﺎﻧﻢ را ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎي او‬
‫ﻓﺸﺮدم ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﺷﻬﻮت ﻧﺒﻮد‪ -‬ﻧﯿﺎز ﺑﻮد ‪ .‬او ﻓﻮرا ﺟﻮاب داد وﻟﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ ‪.‬‬

‫در اوج ﺣﯿﺮت ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﻠﻨﺠﺎر رﻓﺖ ‪ ،‬ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ را ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺮا ﻋﻘﺐ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ‪.‬‬

‫ﺑﺎ اﺻﺮار ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﻧﻪ ‪ ،‬ﺑﻼ « ﻃﻮري ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد اﻧﮕﺎر ﻧﮕﺮان اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﻘﻠﻢ را از دﺳﺖ داده ﺑﺎﺷﻢ ‪.‬‬

‫دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ اﻓﺘﺎدﻧﺪ ‪ ،‬ﺳﯿﻞ ﺗﺎزه ي اﺷﮏ از ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺟﺎري ﺷﺪ ‪ ،‬ﻫﻖ ﻫﻘﯽ ﮔﻠﻮﯾﻢ را از ﻧﻮ ﻟﺮزاﻧﺪ ‪ .‬ﺣﻖ ﺑﺎ او ﺑﻮد‪ -‬ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ‬
‫دﯾﻮوﻧﻪ ﺑﺎﺷﻢ ‪.‬‬

‫ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﮔﯿﺞ و ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ‪.‬‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬م م م ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ «‬

‫وﻟﯽ او ﻣﺮا ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدش ﮐﺸﯿﺪ و ﻣﺤﮏ در آﻏﻮش ﮔﺮﻓﺖ ‪.‬‬

‫» ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ‪ ،‬ﺑﻼ ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ « ﻧﺎﻟﻪ ي او ﺳﺮﺷﺎر از درد و رﻧﺠﯽ ﭘﻨﻬﺎن ﺑﻮد ‪.‬‬

‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﻢ در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ او ﮐﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ ،‬اﻟﺘﻤﺎس ﮐﺮدم ‪ » :‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ادوارد؟ «‬

‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻟﺮزش ﺻﺪاﯾﻢ او را ﺗﮑﺎن داد ‪ ،‬ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺣﻤﻠﻪ ي ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﻦ آﻣﺎده ﻧﺒﻮد ‪ ،‬ﯾﺎ اﺣﺘﯿﺎج او‬
‫ﻫﻢ در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﻣﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد ‪ .‬اﻣﺎ دﻟﯿﻠﺶ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻮد ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺎﻟﻪ اي ‪ ،‬ﻟﺒﻬﺎي ﻣﺮا روي ﻟﺒﻬﺎي ﺧﻮد‬
‫ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ ‪.‬‬

‫و ﻣﺎ آﻏﺎز ﮐﺮدﯾﻢ ‪ ،‬از ﻫﻤﺎﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ روﯾﺎﯾﻢ ﺗﺮﮐﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد ‪.‬‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪٩‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫ﺻﺒﺢ ‪ ،‬وﻗﺘﯽ ﺑﯿﺪار ﺷﺪم ‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﻢ را ﻣﻨﻈﻢ ﻧﮕﻪ دارم و ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻤﺎﻧﻢ ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺎز ﮐﻨﻢ ‪.‬‬

‫روي ﺳﯿﻨﻪ ي ادوارد آرﻣﯿﺪه ﺑﻮدم ‪ ،‬وﻟﯽ او ﺗﮑﺎن ﻧﻤﯽ ﺧﻮرد و دﺳﺘﺎﻧﺶ دور ﻣﻦ ﺣﻠﻘﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .‬اﯾﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺧﻮﺑﯽ‬
‫ﻧﺒﻮد ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﺪار ﺷﺪه ام و ﺑﺎ ﺧﺸﻢ او روﺑﻪ رو ﺷﻮم ‪.‬‬

‫ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط از ﺑﯿﻦ ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﻢ دزدﮐﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ او اﻧﺪاﺧﺘﻢ ‪ .‬ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺗﯿﺮه دوﺧﺘﻪ و دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﭘﺸﺖ‬
‫ﺳﺮش ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ .‬ﺧﻮدم را روي آرﻧﺞ ﺑﺎﻻ ﮐﺸﯿﺪم ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ‪ .‬آرام ﺑﻮد و ﻣﺒﻬﻢ‪.‬‬

‫آﻫﺴﺘﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪم ‪ » :‬ﭼﻘﺪر ﺑﻪ دردﺳﺮ اﻓﺘﺎدم؟ «‬

‫او ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﺧﯿﻠﯽ « وﻟﯽ ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد‪.‬‬

‫ﺑﺎ ﺧﯿﺎل راﺣﺖ ﻧﻔﺴﻢ را ﺑﯿﺮون دادم‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﻣﻦ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻦ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ‪ ...‬ﺧﺐ ‪ ،‬دﻗﯿﻘﺎً ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ دﯾﺸﺐ ﭼﯽ‬
‫ﺑﻮد« ﺑﺎ ﺑﻪ ﯾﺎد آوردن اﺷﮏ ﻫﺎي آزارﻧﺪه و ﻏﻤﯽ ﻣﺮا درﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺖ ‪ ،‬ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم ‪« .‬‬

‫» ﺗﻮ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﻔﺘﯽ ﺧﻮاﺑﺖ راﺟﻪ ﺑﻪ ﭼﯽ ﺑﻮد «‬

‫» ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻧﮕﻔﺘﻢ‪ -‬وﻟﯽ ﯾﻪ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺑﻬﺖ ﻧﺸﻮن دادم درﺑﺎره ي ﭼﯽ ﺑﻮد ‪ « .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪم‪.‬‬

‫اوه‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﭘﻠﮏ زد ‪ » .‬ﭼﻪ ﺟﺬاب «‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﺧﻮاب ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد « او ﻧﻈﺮي ﻧﺪاد ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻬﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪم ‪ » :‬ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺷﺪم؟ «‬

‫» دارم درﺑﺎرش ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ «‬

‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم ‪ ،‬ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﻮدم را ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﮐﻨﻢ‪ -‬ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ از ﭘﺮ ﺧﺒﺮي ﺑﺎﺷﺪ ‪ .‬وﻟﯽ ﺗﺎ ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺷﺪم ﺗﻤﺎم‬
‫اﺗﺎق دور ﺳﺮم ﭼﺮﺧﯿﺪ ‪ .‬ﺗﺎب ﺧﻮردم و روي ﺑﺎﻟﺶ اﻓﺘﺎدم ‪.‬‬

‫» ووآ‪ ...‬ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ «‬

‫و ﺑﻌﺪ ﺑﺎزوﻫﺎي او دور ﻣﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ‪ » .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮاﺑﯿﺪي‪ .‬دوازده ﺳﺎﻋﺖ «‬

‫» دوازده؟ « ﭼﻘﺪر ﻋﺠﯿﺐ‪.‬‬

‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺣﺮف ﻣﯽ زدم ﻧﮕﺎه ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﻧﺪاﺧﺘﻢ ‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻧﺎﻣﺤﺴﻮس ﺑﺎﺷﺪ ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮب ﻣﯽ آﻣﺪم ‪ .‬ﯾﮏ‬
‫ﻫﻔﺘﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﮐﺒﻮدي ﻫﺎي روي ﺑﺎزوﯾﻢ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺷﺖ ‪ ،‬در ﺣﺎل زرد ﺷﺪن ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .‬ﺧﻮدم را ﮐﺶ دادم ‪ .‬ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮب ﺑﻮد ‪.‬‬
‫ﺧﻮب ‪ ،‬در واﻗﻊ ﺑﻬﺘﺮ از ﺧﻮب‪.‬‬

‫» ﺗﺠﺴﺲ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪ؟ «‬

‫ﺑﺎ ﮐﻤﺮوﯾﯽ ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم‪ » .‬اﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﭘﯿﺪاس ﻫﻤﻪ ي ﺑﺎﻟﺶ ﻫﺎ ﺟﻮن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ در ﺑﺮدن «‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪١٠‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫» ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ‪ ،‬ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻫﻤﯿﻨﻮ درﻣﻮرد ‪ ،‬ام‪...‬ﻟﺒﺎس ﺧﻮاﺑﺖ ﺑﮕﻢ « او ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎﯾﻪ ي ﺗﺨﺖ ‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻘﺎﯾﺎي ﺗﻮر‬
‫روي ﻣﻼﻓﻪ ﻫﺎي اﺑﺮﯾﺸﻤﯽ ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺧﻢ ﮐﺮد ‪.‬‬

‫ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﺣﯿﻒ ﺷﺪ ‪ ،‬اون ﯾﮑﯿﻮ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ «‬

‫» ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر «‬

‫ﺑﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﭘﺮﺳﯿﺪم ‪ » :‬ﺗﻠﻔﺎت دﯾﮕﻪ اي ﻧﺒﻮده؟ «‬

‫او ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﺎﻻي ﺷﺎﻧﻪ اش اﻧﺪاﺧﺖ اﻋﺘﺮاف ﮐﺮد ‪ » :‬ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺑﺪﻧﻪ ي ﺗﺨﺖ دﯾﮕﻪ واﺳﻪ ا‪‬زﻣﻪ ﺑﺨﺮم « ﻧﮕﺎه او را دﻧﺒﺎل‬
‫ﮐﺮدم و از اﯾﻨﮑﻪ دﯾﺪم ﺗﮑﻪ ﻫﺎي ﮐﻠﻔﺖ ﭼﻮب از ﻃﺮف ﭼﭗ ﺗﺎ ﺑﺎﻻي ﺗﺨﺖ ﮐﻨﺪه ﺷﺪه ﺣﯿﺮت زده ﺷﺪم ‪.‬‬

‫» ﻫﻤﻢ‪ « ...‬اﺧﻢ ﻫﺎﯾﻢ را در ﻫﻢ ﮐﺸﯿﺪم‪ » .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﭼﺮا ﺻﺪاي ﺷﮑﺴﺘﻦ اﯾﻨﺎ رو ﻧﺸﻨﯿﺪم؟ «‬

‫» ﺗﻮ وﻗﺘﯽ ﺗﻮﺟﻬﺖ ﯾﻪ ﺟﺎي دﯾﮕﻪ ﮔﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻪ ﻃﻮر اﻋﺠﺎب اﻧﮕﯿﺰي ﻧﺎﻫﺸﯿﺎري «‬

‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻋﻤﯿﻘﺎً ﺳﺮخ ﻣﯽ ﺷﺪم ‪ ،‬ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﻫﺸﯿﺎر ﺑﻮدم «‬

‫او ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي آﺗﺸﯿﻦ ﻣﺮا ﻧﻮازش ﮐﺮد و آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ ‪ » :‬واﻗﻌﺎ دﻟﻢ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻪ «‬

‫ﺑﻪ ﺻﻮرت او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ‪ ،‬ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻫﺮ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از ﺧﺸﻢ ﯾﺎ ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﯽ اي ﮐﻪ از آن ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم ‪ .‬او ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﻧﮕﺎﻫﻢ را‬
‫ﭘﺎﺳﺦ داد ‪ ،‬ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش آرام و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮاﻧﺪن ﺑﻮد ‪.‬‬

‫» ﺗﻮ ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﯽ داري؟ «‬

‫او ﺧﻨﺪﯾﺪ‪.‬‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪم ‪ » :‬ﭼﯿﻪ؟ «‬

‫» ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد ﻋﺬاب وﺟﺪان داري‪ -‬اﻧﮕﺎر ﯾﻪ ﺟﺮﻣﯽ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪي «‬

‫ﻏﺮوﻟﻨﺪﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ‪ » .‬اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ «‬

‫» ﺧﺐ ﺷﻮﻫﺮ ﻓﻮق ﻣﺸﺘﺎﻗﺘﻮ از راه ﺑﻪ در ﮐﺮدي ‪ .‬اون ﮔﻨﺎه ﻣﺴﺘﻮﺟﺐ اﻋﺪام ﻧﯿﺴﺖ «‬

‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ‪.‬‬

‫ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ داغ ﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ ‪ » .‬از راه ﺑﻪ در ﮐﺮدن ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻣﯿﻤﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻋﻤﺪي ﺑﺎﺷﻪ «‬

‫» ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻠﻤﻪ ي اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ رو ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮدم «‬

‫» ﺗﻮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ «‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪١١‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫او ﺑﺨﻨﺪ ﺑﯽ رﻣﻘﯽ زد‪ » .‬ﻣﻦ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ «‬

‫» ﭼﺮا ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ «‬

‫ﺧﻮب‪ ...‬او ﻣﮑﺚ ﮐﺮد‪ » .‬ﯾﮑﯽ اﯾﻨﮑﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻮ ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺰدم ‪ .‬اﯾﻦ ﺑﺎر راﺣﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮدﻣﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻢ‪ .‬اﻓﺮاط ﻧﮑﻨﻢ « او‬
‫دوﺑﺎره ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻪ ي ﺧﺴﺎرت دﯾﺪه اﻧﺪاﺧﺖ ‪.‬‬

‫ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﯾﻦ درﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ «‬

‫او ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﭼﺮﺧﯽ داد ‪.‬‬

‫ﺷﮑﻤﻢ ﻏﺮﺷﯽ ﮐﺮد و‪ ،‬او ﺧﻨﺪﯾﺪ‪ .‬ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ » :‬وﻗﺖ ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ ي اﻧﺴﺎﻧﻪ؟ «‬

‫» ﻟﻄﻔﺎً « از ﺗﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺮﯾﺪم ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدم و ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﻣﺴﺖ ﺗﻠﻮﺗﻠﻮ ﺑﺨﻮرم ﺗﺎ ﺗﻌﺎدﻟﻢ‬
‫را ﺑﺪﺳﺖ آورم ‪ .‬او ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ آراﯾﺶ ﺑﺨﻮرم ؛ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫» ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟ «‬

‫» اﮔﻪ ﺗﻮ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻌﺪﯾﻢ ﺗﻌﺎدل ﺑﻬﺘﺮي ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ‪ ،‬ﻃﻠﺐ ﺧﺴﺎرت ﻣﯽ ﮐﻨﻢ «‬

‫آن روز ﺻﺒﺢ ﻣﻦ آﺷﭙﺰي ﮐﺮدم و ﭼﻨﺪ ﺗﺨﻢ ﻣﺮغ ﺳﺮخ ﮐﺮدم‪ -‬ﺑﻪ ﻗﺪري ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺣﻮﺻﻠﻪ ي ﻏﺬاي ﭘﺮﮐﺎرﺗﺮي‬
‫ﻧﺪاﺷﺘﻢ ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺻﺒﺮي آﻧﻬﺎ را روي ﯾﮏ ﺑﺸﻘﺎب اﻧﺪاﺧﺘﻢ ‪.‬‬

‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ » :‬از ﮐﯽ ﺗﺎﺣﺎﻻ ﺗﺨﻢ ﻣﺮغ ﻧﯿﻢ ﭘﺰ ﻣﯽ ﺧﻮري؟ «‬

‫» از ﺣﺎﻻ «‬

‫» ﻣﯽ دوﻧﯽ ﺗﻮ ﻫﻔﺘﻪ ي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﻘﺪر ﺗﺨﻢ ﻣﺮغ ﺧﻮردي؟ « او ﺳﻄﻞ زﺑﺎﻟﻪ را از زﯾﺮ ﺳﯿﻨﮏ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ‪ -‬ﭘﺮ از ﮐﺎرﺗﻮن‬
‫ﻫﺎي آﺑﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﭘﺲ از ﻓﺮو ﺑﺮدن ﯾﮏ ﻟﻘﻤﻪ ي داغ ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﻋﺠﯿﺒﻪ‪ .‬اﯾﻦ ﻣﺤﻞ ﮔﻨﺪ زده ﺑﻪ اﺷﺘﻬﺎم و ﺧﻮاب ﻫﺎﯾﻢ و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺗﻌﺎدل‬
‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺴﺖ ام ‪ .‬وﻟﯽ ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎرو دوﺳﺖ دارم ‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺎﯾﺪ زود ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ ‪ ،‬ﻧﻪ؟ ﺗﺎ ﺳﺮ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮﯾﻢ دارﺗﻤﻮث؟ واي‬
‫‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ واﺳﻪ اوﻧﺠﺎ ﻣﻮﻧﺪن ﻫﻢ ﺑﺎﺷﯿﻢ «‬

‫او ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺖ ‪ » .‬ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﮐﺎﻟﺞ رو ﮐﻨﺎر ﺑﺬاري‪ -‬ﺗﻮ ﭼﯿﺰي رو ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﮔﺮﻓﺘﯽ ‪ .‬و ﻣﺎ ﻫﻢ‬
‫ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ اي ﻧﮑﺮدﯾﻢ ‪ ،‬ﭘﺲ ﺷﺮﻃﯽ در ﮐﺎر ﻧﺒﻮده «‬

‫ﻏﺮوﻟﻨﺪ ﮐﺮدم ‪ » .‬ﻣﻦ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ‪ ،‬ادوارد ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺗﻮ وﻗﺖ آزادم رو ﺻﺮف ﻧﻘﺸﻪ ﮐﺸﯿﺪن ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ‪« .‬‬
‫ﺑﺎ ﺗﻘﻠﯿﺪ ﺿﻌﯿﻔﯽ از ﺻﺪاي او اداﻣﻪ دادم ‪ » :‬اﻣﺮوز ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻼ از ﭘﺎ ﺑﯿﻔﺘﻪ؟ « او ﺑﯽ آﻧﮑﻪ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﺎﺷﺪ ‪،‬‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪١٢‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫ﺧﻨﺪﯾﺪ ‪ » .‬ﻣﻦ واﻗﻌﺎ ﻣﯽ ﺧﻮام ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻧﺴﺎن ﺑﻤﻮﻧﻢ ‪ « .‬ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪم ﺗﺎ دﺳﺘﻢ را روي ﺳﯿﻨﻪ ي ﺑﺮﻫﻨﻪ ي او‬
‫ﺑﮑﺸﻢ ‪ » .‬ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ وﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ «‬

‫ﻧﮕﺎه ﺷﮑﺎﮐﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ‪ .‬دﺳﺘﻢ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﮑﻢ او ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ ،‬ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ » :‬واﺳﻪ ي اﯾﻦ؟ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ‬
‫ﻣﺪت ﭼﺎره اش ﻋﺸﻘﺒﺎزي ﺑﻮد ؟ « ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﭼﺮﺧﯽ داد ‪ .‬ﺑﺎ ﮐﻨﺎﯾﻪ زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﭼﺮا ﺑﻪ ﻓﮑﺮم ﻧﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ؟‬
‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮدﻣﻮ از ﮐﻠﯽ ﺟﺮوﺑﺤﺚ ﻧﺠﺎت ﺑﺪم «‬

‫ﺧﻨﺪﯾﺪم ‪ » .‬آره‪ ،‬اﺣﺘﻤﺎﻻ «‬

‫دوﺑﺎره ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ اﻧﺴﺎﻧﯽ «‬

‫» ﻣﯽ دوﻧﻢ «‬

‫ﻟﺒﺨﻨﺪي روي ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ ‪ » .‬دارﯾﻢ ﻣﯿﺮﯾﻢ دارﺗﻤﻮث ؟ ﺟﺪاً ؟ «‬

‫» اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻫﻤﻮن ﺗﺮم اول ﻣﯿﻨﺪازﻧﻢ ﺑﯿﺮون «‬

‫» ﺧﻮدم ﺑﻬﺖ درس ﻣﯽ دم « ﺣﺎﻻ ﻟﺒﺨﻨﺪش ﺑﺎزﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ » .‬از ﮐﺎﻟﺞ ﺧﻮﺷﺖ ﻣﯿﺎد «‬

‫» ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ اﻵن دﯾﮕﻪ ﯾﻪ آﭘﺎرﺗﻤﺎن ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯿﻢ ؟ «‬

‫او ﺷﮑﻠﮑﯽ درآورد ‪ ،‬اﻧﮕﺎر اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ » .‬ﺧﺐ ‪ ،‬ﯾﻪ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻣﺎ ﺣﺎﻻﺷﻢ ﯾﻪ ﺧﻮﻧﻪ اوﻧﺠﺎ دارﯾﻢ ‪ .‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ‪ ،‬ﻓﻘﻂ‬
‫واﺳﻪ اﺣﺘﯿﺎط «‬

‫» ﺗﻮ ﯾﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﺮﯾﺪي؟ «‬

‫» ﺧﺮﯾﺪ اﻣﻼك ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري ﺧﻮﺑﯿﻪ «‬

‫ﯾﮑﯽ از اﺑﺮوﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮدم و ﺑﻌﺪ رﻫﺎﯾﺶ ﮐﺮدم ‪ » .‬ﭘﺲ‪ ،‬دﯾﮕﻪ آﻣﺎده اﯾﻢ «‬

‫» ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﻣﺎﺷﯿﻦ 'ﻗﺒﻞ' رو ﯾﻪ ﻣﺪت ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﮕﻪ دارﯾﻢ‪« ...‬‬

‫» آره ‪ ،‬ﺧﺪا ﺑﻪ دادم ﺑﺮﺳﻪ ﮐﻪ از دﺳﺖ ﺗﺎﻧﮏ ﻫﺎ ﻣﺤﻔﻮظ ﺑﺎﺷﻢ «‬

‫او ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زد‪.‬‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪم ‪ » :‬ﭼﻘﺪر دﯾﮕﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ ؟ «‬

‫» ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺑﺎ وﻗﺖ ﻧﺪارﯾﻢ ‪ .‬ﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ دﯾﮕﻪ ‪ ،‬اﮔﻪ ﺑﺨﻮاي ‪ .‬و ﺑﻌﺪش ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﻗﺒﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﯿﻮ ﻫﻤﺸﺎﯾﺮ ﺑﺮﯾﻢ ﯾﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ‬
‫ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﺰﻧﯿﻢ ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﮐﺮﯾﺴﻤﺲ رو ﺑﺎ رِﻧﻪ ﺑﮕﺰروﻧﯿﻢ‪« ...‬‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪١٣‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫ﮐﻠﻤﺎت او آﯾﻨﺪه ي ﻧﺰدﯾﮏ و ﺷﺎدي را ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ‪ ،‬آﯾﻨﺪه اي ﺑﻪ دور از درد ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در آن ﺣﻀﻮر‬
‫داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫از اﯾﻦ ﺳﺎده ﺗﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ دﻗﯿﻘﺎ ﮐﺸﻒ ﮐﺮده ﺑﻮدم اﻧﺴﺎن ﺑﻮدم ﭼﻘﺪر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﺪ ‪ ،‬داﺷﺘﻢ وﺳﻮﺳﻪ‬
‫ﻣﯽ ﺷﺪم ﺗﻐﯿﯿﺮي در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ وﺟﻮد آورم ‪ .‬ﻫﯿﺠﺪه ﯾﺎ ﻧﻮزده ‪ ،‬ﻧﻮزده ﯾﺎ ﺑﯿﺴﺖ ‪ ...‬واﻗﻌﺎ اﻫﻤﯿﺘﯽ داﺷﺖ ؟ در ﻃﻮل ﯾﮏ‬
‫ﺳﺎل آﻧﻘﺪرﻫﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ‪ .‬و اﻧﺴﺎن ﺑﻮدن ﺑﺎ ادوارد‪...‬اﻧﺘﺨﺎب روز ﺑﻪ روز ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ‪.‬‬

‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮدم ‪ » .‬ﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ دﯾﮕﻪ « و ﺑﻌﺪ ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ از ﻗﺮار ﻣﻌﻠﻮم ﻫﯿﭻ ﮔﺎه وﻗﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد ‪ ،‬اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم ‪:‬‬
‫»داﺷﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ‪ -‬ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻗﺒﻼ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ؟ «‬

‫او ﺧﻨﺪﯾﺪ ‪ » .‬ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﻓﮑﺮت رو ﻧﮕﻪ داري ؟ ﺻﺪاي ﯾﻪ ﻗﺎﯾﻖ ﻣﯽ ﺷﻨﻮم ‪ .‬ﺗﯿﻢ ﺗﻤﯿﺰﮐﺎري ﺑﺎﯾﺪ رﺳﯿﺪه ﺑﺎﺷﻦ «‬

‫او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ آن ﻓﮑﺮ را ﻧﮕﻪ دارم ‪ .‬ﭘﺲ اﯾﻦ ﺑﻪ آن ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺖ در ﻣﻮرد ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﺮدن ﻣﺮا آزار دﻫﺪ؟‬
‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم‪.‬‬

‫» ﺑﺬار ﺑﻪ ﮔﻮﺳﺘﺎوو ﺧﺮاﺑﮑﺎري ﺗﻮي اﺗﺎق ﺳﻔﯿﺪ رو ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪم ‪ .‬ﺑﻌﺪش ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﯿﺮون ‪ .‬ﺗﻮي ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺟﻨﮕﻞ‬
‫ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ «‬

‫» ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺑﺮم ﺑﯿﺮون ‪ .‬ﻣﻦ اﻣﺮوز دورﺗﺎدور ﺟﺰﯾﺮه ﻧﻤﯽ ﮔﺮدم ‪ .‬ﻣﯽ ﺧﻮام ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ و ﯾﻪ ﻓﯿﻠﻢ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﻢ « او‬
‫ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻬﻢ ﻓﺸﺮد ‪ ،‬ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺑﺪﺧﻠﻘﯽ ﻟﺤﻦ ﻣﻦ ﻧﺨﻨﺪد ‪ » .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ‪ ،‬ﻫﺮﭼﯽ ﺗﻮ دوﺳﺖ داري ‪ .‬ﭼﺮا ﯾﮑﯽ‬
‫اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﺮم درو ﺑﺎز ﮐﻨﻢ ؟ «‬

‫» ﻣﻦ ﺻﺪاي در ﻧﺸﻨﯿﺪم «‬

‫او ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺑﻐﻞ ﺧﻢ ﮐﺮد و ﮔﻮش داد ‪ .‬در ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ‪ ،‬ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻒ ﺿﺮﺑﻪ ي آﻫﺴﺘﻪ اي ﺑﻪ در ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ‬
‫‪ .‬ادوارد ﻧﯿﺸﺨﻨﺪي زد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﺎﻻر ورودي ﭼﺮﺧﯿﺪ ‪.‬‬

‫در ﻗﻔﺴﻪ ي زﯾﺮ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﺑﺰرگ ﮔﺸﺘﻢ و ﻋﻨﻮان ﻫﺎ را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪم ‪ .‬ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮي از ﮐﺠﺎ ﺷﺮوع ﮐﻨﯽ ‪.‬‬
‫آﻧﻬﺎ از ﯾﮏ وﯾﺪﺋﻮ ﮐﻠﻮب ﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ دي وي دي داﺷﺘﻨﺪ ‪.‬‬

‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاي آﻫﺴﺘﻪ و ﻣﺨﻤﻠﯿﻦ ادوارد را ﮐﻪ داﺧﻞ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﺑﺸﻨﻮم ‪ ،‬ﺑﺎ زﺑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻤﺎن ﻣﻦ ﭘﺮﺗﻐﺎﻟﯽ ﺳﻠﯿﺲ‬
‫ﺑﻮد ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ .‬ﺻﺪاي ﺧﺸﻦ ﺗﺮ اﻧﺴﺎن دﯾﮕﺮي ﺑﺎ ﻫﻤﺎن زﺑﺎن ﺟﻮاب داد ‪.‬‬

‫ادوارد آﻧﻬﺎ را داﺧﻞ اﺗﺎق راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﺮد ‪ ،‬در راه ﺑﻪ ﻃﺮف آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ .‬دو ﺑﺮزﯾﻠﯽ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﺑﺎور ﻧﮑﺮدﻧﯽ در‬
‫ﮐﻨﺎر او ﮐﻮﺗﺎه و ﺗﯿﺮه ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ ‪ .‬ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ ﻣﺮد ﭼﺎﻗﯽ ﺑﻮد و دﯾﮕﺮي ﯾﮏ زن رﯾﺰﻧﻘﺶ ‪ ،‬ﭼﻬﺮه ي ﻫﺮدوﯾﺸﺎن‬
‫ﭼﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ‪ .‬ادوارد ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺘﮑﺒﺮاﻧﻪ اي ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ژﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻦ اﺳﻢ ﺧﻮدم را در ﺑﯿﻦ آن ﮐﻠﻤﺎت ﻧﺎآﺷﻨﺎ‬
‫ﺷﻨﯿﺪم ‪ .‬ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺮﻫﺎي داﺧﻞ اﺗﺎق ﺳﻔﯿﺪ ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ زودي ﺑﺎ آن روﺑﻪ رو ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮐﻤﯽ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪم ‪ .‬ﻣﺮد‬
‫رﯾﺰﻧﻘﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ اي ﺑﻪ ﻣﻦ زد ‪.‬‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪١۴‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫وﻟﯽ زﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺗﯿﺮه داﺷﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺰد ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ از ﺣﯿﺮت و دﻟﻮاﭘﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺗﺮس‬
‫ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .‬ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﯽ ﻧﺸﺎن دﻫﻢ ‪ ،‬ادوارد ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺷﺎره ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻻﻧﻪ ي‬
‫ﻣﺮغ ﻫﺎ ﺑﺮوﻧﺪ و آﻧﻬﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫وﻗﺘﯽ ادوارد دوﺑﺎره ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ ‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد ‪ .‬او ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻨﺎر ﻣﻦ آﻣﺪ و ﺑﺎزوﻫﺎﯾﺶ را دور ﻣﻦ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮد ‪.‬‬

‫ﺑﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آوردن ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي وﺣﺸﺖ زده ي آن زن‪ ،‬زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم ‪ » :‬اون ﭼﺶ ﺑﻮد؟ «‬

‫ادوارد ﺑﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ ‪ » .‬ﮐﻮﺋﺮ از ﺳﺮﺧﭙﻮﺳﺖ ﻫﺎي اﻫﻞ ﺗﯿﮑﯿﻮﻧﺎﺳﺖ ‪ .‬اون ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﺧﺮاﻓﺎﺗﯽ ﺗﺮ‪-‬‬
‫ﯾﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﮕﯽ ﻫﺸﯿﺎر ﺗﺮ‪ -‬از ﮐﺴﺎﯾﯿﻪ ﮐﻪ در دﻧﯿﺎي ﻣﺪرن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ‪ .‬اون ﺷﮏ ﮐﺮده ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﻢ ‪ ،‬ﯾﺎ ﯾﻪ‬
‫ﭼﯿﺰي ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻬﺶ « او ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﻧﮕﺮان ﺑﺎﺷﺪ ‪ » .‬اوﻧﻬﺎ اﯾﻨﺠﺎ اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺧﻮدﺷﻮﻧﻮ دارن ‪ .‬ﻣﺜﻼ‬
‫ﻟﯿﺒﯿﺸﺎﻣﻦ‪ -‬ﯾﻪ ﺷﯿﻄﺎن ﺧﻮن ﺧﻮاره ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮاً زن ﻫﺎي ﺧﻮﺷﮕﻞ رو ﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﺮده « او ﻧﮕﺎه ﺷﯿﻄﻨﺖ آﻣﯿﺰي ﺑﻪ ﻣﻦ‬
‫اﻧﺪاﺧﺖ ‪.‬‬

‫ﻓﻘﻂ زن ﻫﺎي زﯾﺒﺎ ؟ ﺧﻮب ‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺗﻤﻠﻖ آﻣﯿﺰ ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ وﺣﺸﺖ زده ﻣﯿﻮﻣﺪ «‬

‫» آره‪ -‬وﻟﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﮕﺮان ﺗﻮﺋﻪ «‬

‫» ﻣﻦ؟ «‬

‫» ﻧﮕﺮان آﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﭼﺮا ﻣﻦ ﭼﺮا اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎ ﺗﻮام‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎي ﺗﻨﻬﺎ « او ﺧﻨﺪه ي آﻫﺴﺘﻪ و ﻣﺮﻣﻮزي ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف دﯾﻮار ﻓﯿﻠﻢ ﻫﺎ‬
‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮد‪ » .‬اوه ‪ ،‬ﺧﻮب ‪ ،‬ﭼﺮا ﯾﻪ ﭼﯿﺰي اﻧﺘﺨﺎب ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ؟ اﯾﻦ دﯾﮕﻪ ﯾﻪ ﮐﺎر ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل اﻧﺴﺎﻧﯿﻪ «‬

‫» آره ‪ ،‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﯾﻪ ﻓﯿﻠﻢ اوﻧﻮ ﻗﺎﻧﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ اﻧﺴﺎﻧﯽ « ﺧﻨﺪﯾﺪم و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ روي اﻧﮕﺸﺘﺎن ﭘﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪم‪،‬‬
‫ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ را ﻣﺤﮑﻢ دور ﮔﺮدن او ﮔﺮه ﮐﺮدم ‪ .‬ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺧﻢ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ او را ﺑﺒﻮﺳﻢ و ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ ي ﺑﺎزواﻧﺶ دور ﻣﻦ ﺗﻨﮓ‬
‫ﺗﺮ ﺷﺪ ‪ ،‬ﻣﺮا از روي زﻣﯿﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺧﻢ ﺷﻮد ‪.‬‬

‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻟﺒﻬﺎي او روي ﮔﺮدن ﻣﻦ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﻢ را در ﻣﻮﻫﺎي ﺑﺮﻧﺰي او ﻓﺮو ﮐﺮدم ‪ .‬زﯾﺮ ﻟﺐ ﻏﺮوﻟﻨﺪﮐﻨﺎن‬
‫ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﻓﯿﻠﻢ ‪ ،‬ﮐﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ي ﻓﯿﻠﻢ داره «‬

‫ﺳﭙﺲ ﺻﺪاي ﺣﺒﺲ ﺷﺪن ﻧﻔﺴﯽ را ﺷﻨﯿﺪم و ‪ ،‬ادوارد ﻓﻮراً ﻣﺮا ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﮐﻮﺋﺮ در راﻫﺮو ﺧﺸﮑﺶ زده ﺑﻮد ‪ ،‬ﻣﻮي‬
‫ﻣﺸﮑﯽ ﭘﺮ از ﭘﺮ ﺑﻮد و ﮐﯿﺴﻪ ي ﺑﺰرﮔﯽ از ﭘﺮﻫﺎي ﺑﯿﺸﺘﺮ در دﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺖ زده اي روي ﭼﻬﺮه اش ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي از ﺣﺪﻗﻪ ﺑﯿﺮون زده ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ ‪ ،‬و ﺑﻪ ﺳﺮخ ﺷﺪم و ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻢ ‪ .‬ﺑﻌﺪ او ﺧﻮدش را ﭘﯿﺪا‬
‫ﮐﺮد زﯾﺮ ﻟﺐ ﭼﯿﺰي ﮔﻔﺖ ‪ ،‬ﮐﻪ ﺣﺘﯽ در زﺑﺎﻧﯽ ﻧﺎآﺷﻨﺎ ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ ﯾﮏ ﻋﺬر ﺧﻮاﻫﯽ ﺑﻮد ‪ .‬ادوارد ﻟﺒﺨﻨﺪ زد و ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ‬
‫دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺟﻮاﺑﺶ را داد ‪ .‬او ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺗﯿﺮه اش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ راﻫﺶ اداﻣﻪ داد ‪.‬‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪١۵‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫زﻣﺰﻣﻪ وار ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬داﺷﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻮن ﭼﯿﺰي ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اون ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ‪ ،‬اﯾﻨﻄﻮر ﻧﯿﺴﺖ؟ «‬

‫ادوارد ﺑﻪ ﺟﻤﻠﻪ ي ﭘﯿﭽﯿﺪه ي ﻣﻦ ﺧﻨﺪﯾﺪ ‪ » .‬آره «‬

‫دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮدم و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﻓﯿﻠﻤﯽ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ‪ .‬ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬ﺑﯿﺎ‪ ،‬اﯾﻨﻮ ﺑﺬار ﺗﺎ واﻧﻤﻮد ﮐﻨﯿﻢ دارﯾﻢ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ «‬

‫ﻓﯿﻠﻢ ﻣﻮزﯾﮑﺎﻟﯽ ﺑﻮد ﺑﺎ ﭼﻬﺮه ﻫﺎي ﺧﻨﺪان وﻟﺒﺎس ﻫﺎي ﭘﻒ دار‪.‬‬

‫ادوارد ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد ‪ » :‬ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺎه ﻋﺴﻠﯿﻪ «‬

‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎزﯾﮕﺮان در ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺑﺎ آﻫﻨﮓ ﺷﺎد اول ﻓﯿﻠﻢ ﻣﯽ رﻗﺼﯿﺪن د‪ ،‬روي ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﻟﻢ دادم و در آﻏﻮش ادوارد رﻓﺘﻢ ‪.‬‬

‫از ﺳﺮ ﺑﯿﮑﺎري ﭘﺮﺳﯿﺪم ‪ » :‬ﺣﺎﻻ ﺑﻪ اﺗﺎق ﺳﻔﯿﺪ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدﯾﻢ؟ «‬

‫» ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ‪ ...‬ﻣﻦ ﻗﺒﻼ ﺗﺨﺘﻪ ي ﺑﺎﻻي ﺗﺨﺖ اون اﺗﺎﻗﻮ ﭼﻨﺎن ﺧﻮرد ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﻤﯿﺮ ﻧﯿﺴﺖ‪ -‬ﺷﺎﯾﺪ اﮔﻪ ﺗﺨﺮﯾﺐ رو ﺑﻪ‬
‫ﯾﻪ ﻣﺤﺪوده ي ﺧﻮﻧﻪ ﻣﺤﺪود ﮐﻨﯿﻢ ‪ ،‬ا‪‬زﻣﻪ ﯾﻪ روزي ﺑﺎز دﻋﻮﺗﻤﻮن ﮐﻨﻪ «‬

‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ اي زدم‪ » .‬ﭘﺲ ﺧﺮاﺑﯽ ﻫﺎي ﺑﯿﺸﺘﺮي درﮐﺎره؟ )ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﮔﺮ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺧﺮاﺑﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮي در ﮐﺎر ﺑﺎﺷﺪ‬
‫ﭘﺲ ﻋﺸﻘﺒﺎري ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻧﯿﺰ در راه ﺑﻮد( «‬

‫او ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻦ ﺧﻨﺪﯾﺪ ‪ » .‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﮔﻪ از ﻗﺒﻞ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺷﻮ ﺑﮕﯿﺮم ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ﺗﺮه ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﻮ ﺑﺎز ﺑﻬﻢ‬
‫ﺗﻌﺮض ﮐﻨﯽ «‬

‫ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻋﺎدي ﻣﻮاﻓﻘﻂ ﮐﺮدم‪ » .‬ﺑﺎ زﻣﺎن درﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ « وﻟﯽ ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﻢ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رﻓﺖ ‪.‬‬

‫» ﻗﻠﺒﺖ ﭼﯿﺰﯾﺶ ﺷﺪه؟ «‬

‫» ﻧﻮچ ‪ .‬ﮐﺎﻣﻼ ﺳﺎﻟﻤﻪ « ﻣﮑﺚ ﮐﺮدم ‪ » .‬ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ي وﯾﺮان ﺳﺎزي ﺳﺮ ﺑﺰﻧﯽ؟ «‬

‫» ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﺗﺎ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺸﯿﻢ ‪ .‬ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺗﻮ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ اﺛﺎﺛﯿﻪ رو داﻏﻮن ﻣﯿﮑﻨﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﯽ ‪ ،‬وﻟﯽ‬
‫اﺣﺘﻤﺎﻻ اوﻧﺎرو ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻮﻧﻪ «‬

‫در ﺣﻘﯿﻘﺖ ‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ را ﮐﻪ در اﺗﺎق دﯾﮕﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮدم ‪ » .‬درﺳﺘﻪ‪ .‬ﻟﻌﻨﺘﯽ «‬

‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدم ﮐﺎر ﮔﻮﺳﺘﺎوو و ﮐﻮﺋﺮ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ و ﺧﻮﺷﯽ زﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ ‬روي ﺻﻔﺤﻪ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻢ ‪ ،‬آﻧﻬﺎ ﺑﯽ ﺻﺪا در ﺧﺎﻧﻪ اﯾﻨﻮر آﻧﻮر ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ‪ .‬داﺷﺖ ﺧﻮاﺑﻢ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ -‬اﮔﺮﭼﻪ ‪ ،‬ﺑﻪ‬
‫ﮔﻔﺘﻪ ي ادوارد ﻧﺼﻒ روز را ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮدم‪ -‬ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺻﺪاي ﺧﺸﻦ ﻣﺮا از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪ ‪ .‬ادوارد در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا در ﺑﻐﻞ ﻧﮕﻪ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ‪ .‬و ﺑﻪ ﭘﺮﺗﻐﺎﻟﯽ ﺳﻠﯿﺲ ﺟﻮاب ﮔﻮﺳﺘﺎوو را داد ‪ .‬ﮔﻮﺳﺘﺎوو ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ورودي‬
‫رﻓﺖ ‪.‬‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪١۶‬‬


‫‪www. twilight . ir‬‬ ‫ﮐﺘﺎب اول ‪ :‬ﺑﻼ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫ادوارد ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﮐﺎرﺷﻮن ﺗﻤﻮم ﺷﺪه «‬

‫» ﺧﻮب ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ؟ «‬

‫او ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮد ‪ » :‬اول ﻧﺎﻫﺎر‪ ،‬ﻧﻈﺮت ﭼﯿﻪ ؟ «‬

‫ﻟﺒﻢ را ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺘﻢ ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﺴﯿﺎر ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮدم ‪.‬‬

‫او ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي دﺳﺖ ﻣﻦ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮد ‪ .‬اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ذﻫﻨﻢ را ﺑﺨﻮاﻧﺪ ‪ ،‬او ﭼﻬﺮه ي ﻣﺮا‬
‫ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ‪.‬‬

‫وﻗﺘﯽ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺳﯿﺮ ﺷﺪم ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ ‪ » :‬اﺷﺘﻬﺎم داره از ﮐﻨﺘﺮل ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﻪ «‬

‫ادوارد ﭘﺮﺳﯿﺪ ‪ » :‬ﻣﯽ ﺧﻮاي اﻣﺮوز ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﺑﺎ دﻟﻔﯿﻦ ﻫﺎ ﺷﻨﺎ ﮐﻨﯽ‪ -‬ﮐﺎﻟﺮي ﻫﺎرو ﺑﺴﻮزوﻧﯽ؟ «‬

‫» ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻌﺪاً ‪ .‬واﺳﻪ ﮐﺎﻟﺮي ﺳﻮزوﻧﺪن ﯾﻪ اﯾﺪه ي دﯾﮕﻪ دارم «‬

‫» و اون ﭼﯿﻪ؟ «‬

‫» ﺧﻮب‪ ،‬ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺗﺨﺘﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﺑﺎﻻي ﺗﺨﺖ ﻣﻮﻧﺪه «‬

‫وﻟﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺮﻓﻢ را ﺗﻤﺎم ﮐﻨﻢ ‪ .‬او ﭘﯿﺶ از آن ﻣﺮا روي ﺑﺎزواﻧﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮده و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺳﻤﺖ اﺗﺎق آﺑﯽ ﻣﯽ ﺑﺮد ‪ ،‬ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ‪ ،‬ﻟﺒﻬﺎي ﻣﺮا ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮدﻧﺪ ‪.‬‬

‫‪The twilight saga : breaking dawn‬‬ ‫ﺻﻔﺤﮫ ‪١٧‬‬


www. twilight . ir ‫ ﺑﻼ‬: ‫ﮐﺘﺎب اول‬ ‫ﺳﭙﯿﺪه دم‬

‫ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺘﻢ‬

‫ﻏﯿﺮه ﻣﻨﺘﻈﺮه‬

The twilight saga : breaking dawn ١٨ ‫ﺻﻔﺤﮫ‬