You are on page 1of 3

NARRATOR: Alamat ng Daragang Magayon ay katulad ng ibang mga alamat, ito ay nagsimula noong

unang panahon. Ang kwento ay naganap sa rehiyong mapayapa na kung tawagi’y ibalong na siyang
maliit na bayan ng Rawis. At ang bayang ito pinamumunuan ni makusog, ang makatarungang datu. Siya
ay nagkaroon ng anak sa asawa niyang si Dawani, ngunit sa kasamaang palad. Ito’y namatay dahil narin
sa kumplikasyon sa panganganak. Ang anak ng datau’y ubod ng kagandahan, walang kapares, maging
ang kanyang kabaitan. Magtataka ka pa ba kung bakit nagdadagsaan ang mga manliligaw niyang
nagmula pa sa iba’t ibang mga tribu marahil siguro’y hindi. Sa lahat ng mga manliligawa niya, ni isa’y
walang nagtagumpay upang ang puso niya’y masungkit, maging ang makisig at mapagmataas na si
pagtuga, na siyang dakilang mangangaso’t datung Iraga.

PAGTUGA: Handog ko’y ginto’t alahas para sayo. Handa kong ibigay lahat ng hilingin mo. Mapasaakin ka
lang, iniibig ko.

DARAGANG MAGAYON: Hindi ko kailngan ng kayamanan mo. Dahil mas importante ang taong kaya
akong ipaglaba’t protektahan ng walang ginagamint na dahas at kapangyarihan.

NARRATOR: sa kabilang dako ng kwento, nagpakita ang isang napakatanging binatilyo sa bayan ng
Rawis. Si Ulap, ang tahimik ngunit matapang na anak ng Datung si Karilaya na nagmula sa katagalugan.
Siya’y naglakad at naglakad sa kagustuhan niyang Makita ang ipinagbubunying kagandahan ni Magayon.

ULAP: Aking titiisin, mahirap mang damhin. Tanging nakaw na sulyap ang siyang aking gagawin. Mahal
kong Daragang Magayon, baling araw magiging akin ka din.

NARRATOR: Tiniis ni Ulap magnakaw na lamang ng mga sulyap sa babaeng lihim niyang minamahal.
Tanging tagong tingin ang siyang kaya niyang gawin mula sa malayo, habang pinapanood ang
pagtampisaw ni Daragang Magayon sa ilog ng Yawa.

Sa pagpapatuloy ng ating kwento, natapos ang isang gabing maulan. Muling dumako si Magayon sa ilog
ng Yawa upang muli’y magtampisaw. Sa kanyang paglalakad sa may dalampasigan, siya’y nadulas sa may
batuhan na siyan nagging dahil ng kanyang pagkahulog sa napakalamig na tubig ng ilog. Dagling
sumaklolo si Ulap, na noo’y nag-aabang sa muling pagbalik ng Dalaga sa ilong. Binuhat niya ang
nanghihina’t nangangatog na katawan ng dilag, pabalik sa dalampasigan. At sa parting ito ng kwento,
ditto umusbong ang tinatawag nating pag-iibigan ng dalawang tao na siyan ating tauhan.

DARAGANG MAGAYON: Salamat sa iyong pagliligtas, pasasalama’t ko sayo’y walang katumbas.

ULAP: Wala pong anuman, tungkulin ko lang na tulungan ang mga taong siyang nangangailangan tulad
ng turo ng aking amahan.

NARRATOR: Ilang beses pang nagtago si Ulap at Magayon. Sa sumunod na araw ay siyang pagpasyal ni
Ulap na samahan si Magayon pauwi. Sa kanyang pagdating sa bahay ni Makausog, buong lakas at tapang
ng loob, kanyang ibinaon ang sibat sa hagdan. Na siyang nagpapahiwatig ng kanyang kagustuhan na
pakasalan si Magayon. Dahil sa ipinapakitang pagkaseryoso ni Ulap ay walang ibang nagawa si MAgayon
ang mamula’t mariing napatawa na pilit itong pinipigil. At sa kanyang pag-iwas ng tingin, napagtanto ni
Datu Makusog na ang kanyang tanging nag-iisang anak ay umiibig. Tuwang tuwa si Magayo’t Ulap dahil

OO! NARRATOR: Dinakip ni Pagtuga si Datu Makusog. ULAP: Aking Mahal! NARRATOR: Isang ligaw na palaso ang siyang tumama sa dilag. kung ang kagustuhan ko’y hindi mo susundin.” Ang kahilingan ni Pagtuga’y sinunod ni Magayon. DATU MAKUSOG: Oh Pagtuga! Andito ka pala! Anong ginagawa mo dito? Nangangaso ka din ba? PAGTUGA: Ng hayop? Hindi. Sa halip na nakakakilg na eksena’y isang maduong labanan ang kaganapan. Si Pagtugang handog ng ginto’t alahas. “Daragang Magayon.. Ang balitang ito’y dumating kay Ulap. Si pagtuga’y napaslang.sa hindi pagpahayag ng ano mang pagtanggi ng kaniyang ama. isang kawal ang siyang sa kaniya’y sumibat. para makapaghanda ng husto sa pagdiriwang ng kanilang kasalanan sa sumusunod na buwan. Na nais na kaniya lamang. para sa kamay ng babaeng kanilang kinagigiliwan. Hanggang sa. Kahit punong puno ng pawis. at ang pag-ibig ni Magayo’t Ulap ang ipinagdiwang. LAbag man sa kalooban si pagtuga’y kanyang pakakasalan at agad-agad sa isang iglap. nakakalungkot. Lubos ko kayong iniimbitahan. Sa kanyang pagdating sa kasalan. sabihin mo. Ako’y iyong pakasalan. Ang babaeng kanyang pinakakasalan ay pinilit niya lamang. Siya’y nagmadaling bumalik sa Rawis. ay noong pag-uumpisa ng seremonya. Silang dalawa’y napaslang. Sa gusto’t hindi. Hindi ba’t ako ang mahal mo? NARRATOR: Sa pagsambit nito ni Ulap ay hudya’t ng digmaan. ang pag-iibigan. NAgbabantang pataying kung ang gusto’y hindi susundin. Agad hinataw ni Makusog ang kawal ng kaniyang minasbad. ULAP: Aking mga kababayan. Sa gubat kung saan si Datu Makusog ay nangaso. Hawak ko ang iyong ama. Si Magayo’y yayakapin na niya sana. tao’y di makatanggi. nagtuos si Pagtuga’t Ulap. upang mailigtas ang buhay ng iyong amain. Sa isang mensahero na kay Magayon papunta. kasama ang kanyang magiting na mandirigma. . inihanda ang kasalan. Laban kung laban. ang pangyayaring magaganap na siyang pinakamasaklap. At sa pagyayakap ni Ulap sa kanyang minamahal. kung siya’y di pakakasalan. Sa pagdating ng sumusunod na buwan. At ng kinaumagahan ang liham niya’y pinadala. Ay ang sa pag-iibigan ni Magayo’t Ulap na ahas. Siya’y aking papatayin. MAgsisimula ng digmaan. Binalitaan ni Ulap ang kaniyang mga kababayan. Tagos sa likod. Napuno ng nagkikiskisang mga bolo ang hangin. pagmamahal naming dalawa ni Magayon ay mapupunta sa kasalan! NARRATOR: Ngunit ang bagay na iyo’y hindi nagustuhan ng taong may nililihim na kasakiman. Pero ng Tao. Si Pagtuga at ang ama ni Magayo’y biglang nagtagpo. ULAP: Itigil ang kasalan. Magayon. Tumahimik ang lahat sa isang nakakakilig na eksena.

At habang tumatagal ng tumatagal. BATA 1: Eh ano pong sunod na nangyari? BATA 2: Kaya nga po. At pagkatapos ng mahabang panahon ay umigsi na ang pangalan ni Magayo n at nagging mayong umayon ngunit hanggang sa kasalukuyan kahit na maaliwalas ang panahon isang masalimoo’t na kwento ng isang natatanging Dalaga at ng kaniyang iniibig ang bumabalong sa magandang bayan ni Daragang Magayon. Na kanilang ginawa sa ngayon sa mga lumang paniniwala. Cherry. BATA 3: Ito po ba yung tinatawag nating Bulkang Mayon? NARRATOR: Oo. At ang mga regaling inilibing kasama ng Dalaga ang mga regaling ibinigay sa kanya ni Pagtuga. NARRATOR: Habang lumilipas ang mga araw. NAmatay silang dalawa. May mga araw kung kalian natatakpan ng mga ulap ang tuktok ng bulkan. ito’y patuloy na tumataas habang ito’y sinasabayan ng pausing ng lupa’t pagtilapon ng nagbabagang mga bato.Tumigil ang digmaan. Nakakalungkot. ang paligid ay nagsipagtahimik. . Naniniwala ang mga matatanda na kapag nangyari ito ginagalit ni pagtuga ang bulkan upang maibalik sa kanya ang kayamanang iniregalo niya kay Magayon. Halos luha na lamang ang siyang nakikita ni Datu Makusog habang siya’y patuloy na naghuhukay. At kung pagkatapos nito’y marahang dumampi ang ulan sa magiliw n alibis ng bulkan naniniwala ang mga matatandang lumuluha si Ulap. Inilibing niya ang natatangi niyang anak kasama ang kauna unahan niyang pag-ibig. Imbis na masayang kasalan. Unti unting tumataas ang lupang pinag-lilibingan nila Magayo’t Ulap. mga hikbi’t hagulgol ang siyang lumutang. Sinasabi ng mga matatanda na kapag nangyari ito’y hinahalikan ni Ulap si Magayon.