You are on page 1of 5

Groundhop nummer: 251

Datum: 08-12-2018
Uur: 20u00
Land: België
Wedstrijd: ASV Geel-KMSK Deinze
Reeks: Eerste Amateur
Niveau reeks: 3
Afgelegde afstand (enkel): 104,7 km
Transportmiddel: Trein
Reistijd (enkel): 2u30
Weer: 9° – Zwaar bewolkt met buien
Prijs ticket: 10€
Toeschouwers: 400 (geschat)

2 3

Geel stond al een tijdje op mijn radar, maar tot hiertoe kwam het er nooit van door ofwel een
stompzinnige combiregeling zoals in 2015 toen Sint-Truiden in Geel de promotie naar Eerste Klasse
afdwong of eerder dit seizoen toen Beerschot in de beker op bezoek was en ik geen zin had in
alweer overdreven veiligheidsgedoe en ik dan maar naar Duffel trok.

Vanuit Antwerpen is het nog een flinke treinrit naar Geel, maar het stadion is ter plaatse heel
makkelijk bereikbaar vanuit het station. Het is ongeveer een kwartiertje gewoon rechtdoor stappen
langs de spoorlijn en al snel doemen de lichtmasten van De Leunen aan de overkant van de sporen
op.

Leuk stadion zonder meer en nog volledig bruikbaar voor voetbal op het hoogste niveau. Achter
beide doelen bevinden zich twee nagenoeg identieke overdekte zittribunes, aan één lange zijde
bevindt zich de hoofdtribune, met een half afgewerkte uitbreiding ernaast. Aan de overkant een
tribune met aan weerszijden onoverdekte staanplaatsen en in het midden een ruime tribune met
onderin staanplaatsen en bovenin zitplaatsen. Net voor de wedstrijd gingen de hemelsluizen op
volle kracht open en in combinatie met de wind werd je op deze nochtans overdekte staanplaatsen
nat. Typische fout in de moderne stadionbouw, een dak dat schuin naar omhoog gaat, is misschien
visueel aantrekkelijker, maar houdt in deze omstandigheden de toeschouwers niet droog. Zelfs in
het nieuwe Gentse stadion is dit een probleem als je op de onderste tien rijen zit. Gelukkig kregen
de toeschouwers een upgrade naar de hoger gelegen zitplaatsen.

In dit stadion beleefde het toenmalige Verbroedering Geel in 1999 het hoogtepunt in zijn bestaan
toen de promotie naar 's lands hoogste afdeling werd gevierd. De pret duurde maar één seizoen en
de club kwam daarna in financiële problemen terecht, waarna een fusie met buur Meerhout in 2008
redding moest brengen, daarbij ging het stamnummer van Verbroedering verloren en ging men
spelen onder de naam Geel-Meerhout. Vanuit Bevordering bereikte de club in 2013 opnieuw
Tweede Klasse, waarbij de naam ASV Geel werd aangenomen en ook de blauw-witte kleuren
terugkeerden. In 2016 zakte ASV naar Eerste Amateur, het derde niveau in België.

Na twee seizoenen in de middenmoot dreigt nu opnieuw degradatie, want Geel staat samen met
Heist, ook al een ex-tweedeklasser, helemaal onderin.

Helemaal anders is de situatie van Deinze, dat tussen 1993 en 2009 onafgebroken in Tweede Klasse
speelde en toen Geel afloste als club met het langste verblijf in die reeks. In 2015-2016 keerden de
Deinzenaars nog eens terug naar niveau twee, maar dat was maar van korte duur. Sindsdien speelt
Deinze doorgaans aan de top van Eerste Amateur. Dit seizoen zal het wellicht de titel aan het tot
hiertoe ongenaakbare Thes Sport moeten laten, maar de oranje-zwarten bezetten al nagenoeg het
hele seizoen de tweede plaats.
Een historisch moment voor de club speelde zich af op 26 september jongstleden, toen het grote
Club Brugge voor 5000 toeschouwers in het Van de Wielestadion uit de beker werd geknikkerd. In
de achtste finales die vorige week midweeks werden afgewerkt, maakte Eupen met een 1-3 zege een
einde aan het Deinse bekersprookje.

Zat die bekerwedstrijd nog in de benen bij de bezoekers ? Het leek er wel op, want in de eerste helft
bleek nergens uit dat Geel onderin stond en Deinze bovenin. Net voor het halfuur kwam de
thuisploeg op voorsprong nadat ASV een paar minuten eerder al een strafschop had laten liggen.
Een mooie voorzet vanop rechts werd door Gobitaka knap in doel gekopt. Net voor rust moest de
bezoekende doelman nog alles uit de kast halen om een afgeweken bal, die daardoor plots een
gevaarlijk schot werd, uit zijn doel te houden.
Kort na rust liet Geel een enorme kans op de 2-0 liggen, maar bij de daaropvolgende hoekschop
werd geduwd in het strafschopgebied en El Ansri benutte de tweede strafschop wel. Deinze had nog
niet veel laten zien, maar toen de thuisdoelman een fout maakte, was Mertens er als de kippen bij
om de aansluitingstreffer te maken. Met nog ruim een halfuur te spelen, kon dit nu alle kanten uit.
Een aangenaam en spannend kijkstuk ontspon zich voor de ogen van de toeschouwers. Deinze kon
regelmatig een man vrij krijgen op de flanken, waar snelle en dribbelvaardige jongens de Geelse
verdediging teisterden, maar de beslissende voorzet viel telkens fout. Intussen kon Geel geregeld
gevaarlijk zijn op de tegenaanval.

Doelpunten vielen echter lange tijd niet. In de 82ste minuut kreeg Deinze een hoekschop, de bal
belandde na geharrewar voor doel voor de voeten van Mertens, die zijn tweede van de avond
maakte. Geel was even van slag en Deinze sloeg keihard toe. Een schot belandde eerst nog op de
paal, maar de rebound werd door Lallemand in doel geschoten. Op twee minuten tijd had Deinze
een achterstand omgebogen in een 2-3 voorsprong. Geel kon geen vuist meer maken en bleef
ongelukkig met lege handen achter. Geen loon naar werken, want ze waren nagenoeg de hele
wedstrijd beter dan de bezoekers, maar zoals zo vaak in dit spelletje, is de efficiëntie voor doel het
belangrijkste gegeven.