You are on page 1of 4

Κοινωνία τεράτων!...

Τὰ συμβαίνοντα στὸν τρελὸ
κόσμο μας ξεπερνοῦν πλέον καὶ
τὴν πιὸ τολμηρὴ φαντασία. Ἡ
ὁμοφυλοφιλικὴ λαίλαπα ποὺ
σαρώνει βίαια τὸν πλανήτη, δὲν
ἀλλάζει μόνο τοὺς νόμους σὲ ὅλες
σχεδὸν τὶς χῶρες οὔτε ἀρκεῖται
μόνο στὸ νὰ διεκδικεῖ δικαιώματα
γάμου καὶ παρόμοια. Τώρα ἔχει
δημιουργήσει καὶ βιομηχανία παραγωγῆς, ἐκθέσεως καὶ πωλήσεως βρεφῶν.
Τέτοια ποὺ πλέον, σὲ ἀντιστοιχία μὲ τὸ «baby boom» (ἔκρηξη γεννήσεων)
μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, νὰ γίνεται λόγος γιὰ «gayby boom» (ἔκρηξη
ὁμοφυλοφιλικῶν γεννήσεων). Τί ἐπιθυμεῖ τὸ ὁμόφυλο «ζεῦγος»; βρέφος
λευκὸ ἢ μαῦρο, ἀγόρι ἢ κορίτσι, πολὺ ἢ λιγότερο ἀκριβό; Πόσα διαθέτει; 95 ἢ
160 χιλιάδες δολάρια; Στὸ ἀκριβὸ πακέτο περιλαμβάνονται τὰ πάντα.
Ὑπάρχουν πολυτελεῖς κατάλογοι μὲ φωτογραφίες ὑποψήφιων γυναικῶν γιὰ
τὴ «δουλειά», γιὰ νὰ μποροῦν οἱ ἀγοραστὲς νὰ διαλέξουν ὅ,τι τοὺς
ἱκανοποιεῖ.

Ποῦ μπορεῖ νὰ γίνει αὐτό; Ἂν θέλει μπορεῖ κάποιο τέτοιο «ζεῦγος» νὰ πάει
στὴν Ἀμερική, στὸ Σὰν Φραντζίσκο ἢ καλύτερα στὸ Ὄρεγκον. Ἐκεῖ θὰ βρεῖ τὰ
βρέφη πιὸ φθηνά: ἀπὸ 75 μέχρι 125 χιλιάδες δολάρια. Ἀλλὰ γιατί νὰ κάνει
τόσο μακρὺ ταξίδι; Δὲν πάει καλύτερα στὶς Βρυξέλλες; Ἐκεῖ, στὴν
ψευτοπρωτεύουσα τῆς εὐρωπαϊκῆς ψευδοένωσης, μπροστὰ ἀκριβῶς ἀπὸ τὴ
μύτη της καὶ παρὰ τούς, ὑποτίθεται, αὐστηροὺς νόμους ποὺ ἡ ἴδια ἔχει
θεσπίσει, θὰ βρεῖ τὰ πάντα. Γιὰ ἐφέτος βέβαια δὲν προλαβαίνει. Ἡ ἔκθεση
«Men having Babies» (Ἄνδρες ἀποκτοῦν μωρά) λειτούργησε στὸ πολυτελὲς
ξενοδοχεῖο Hilton στὶς 22 καὶ 23 Σεπτεμβρίου. Ἦταν ἡ τέταρτη κατὰ σειρὰν

1
χρονιὰ λειτουργίας της. Ὅμως τὸ ἐμπόριο αὐτὸ τῶν βρεφῶν ἔχει καλὴ
ἀπόδοση καί, ὅπως φαίνεται, ἡ φρικιαστικὴ ἔκθεση θὰ συνεχισθεῖ. Ἡ ὅλη
ἱστορία προπαγανδίζεται μὲ χιλιάδες φωτογραφίες «εὐτυχισμένων»
ὁμόφυλων ζευγαριῶν μὲ τὰ ἀγορασμένα παιδιά. Παιδιὰ καταδικασμένα νὰ
μὴν μπορέσουν ποτὲ στὴ ζωή τους νὰ δεχθοῦν τὸ μητρικὸ χάδι καὶ νὰ
φωνάξουν «μανούλα μου»! Ταυτόχρονα προβάλλονται καὶ πλῆθος «ἔρευνες»
ποὺ δῆθεν ἀποδεικνύουν ὅτι οἱ ὁμοφυλόφιλοι εἶναι καλύτεροι γονεῖς ἀπὸ
αὐτοὺς τῆς παραδοσιακῆς οἰκογένειας.
Πῶς γίνεται ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία; Φρίττει κανεὶς γιὰ τὴ νέα διαστροφικὴ
κοινωνία ποὺ χτίζεται μέρα μὲ τὴ μέρα. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι προμηθεύονται ἐν
ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ξένο γενετικὸ ὑλικό, ἐπιλέγουν τὴν παρένθετη «μητέρα»,
στὴν ὁποία, ἀφοῦ γίνει ἡ γονιμοποίηση σὲ κάποιο εἰδικὸ ἰατρικὸ κέντρο,
τοποθετεῖται τὸ γονιμοποιημένο ὠάριο καὶ τὸ κυοφορεῖ. Ὅταν τὸ παιδὶ
γεννηθεῖ, παραδίδεται στοὺς ὁμοφυλόφιλους, δῆθεν γονεῖς, ἀφοῦ ὑπογραφεῖ
εἰδικὴ σύμβαση, μὲ τὴν ὁποία ἡ «μητέρα» παραιτεῖται ἀπὸ κάθε δικαίωμα στὸ
παιδὶ ποὺ κυοφόρησε.

Κοινωνία τεράτων;

Καὶ εἴμαστε ἀκόμη στὴν ἀρχή…

Μη βλέπουμε μόνο τα λάθη του άλλου!

Δὲν ἀντέχω ἄλλο. Χωρίζουμε!».
Αὐτὴ ἡ σκέψη ἔρχεται στὸ νοῦ,
δειλὰ στὴν ἀρχή, πιὸ ἐπίμονα στὴ
συνέχεια, ὅταν ἀρχίζουν οἱ
δυσκολίες στὴν ἐπικοινωνία τῶν
συζύγων, ποὺ μέχρι τότε μπορεῖ
νὰ ἦταν καλὴ καὶ ἤρεμη καὶ σὲ
πολλοὺς ζηλευτή.
Κάτι μικρὸ στὴν ἀρχή, κάτι πιὸ
σημαντικὸ στὴ συνέχεια, τραυματίζει τοὺς δεσμοὺς τῆς ἀγάπης καὶ παγώνει
τὶς καρδιές. Καὶ μετὰ κι ἄλλο κι ἄλλο. Καὶ ἡ κατάληξη: «Δὲν ἀντέχω ἄλλο.
Χωρίζουμε!».
Ἀλλὰ ἤδη ἡ φράση αὐτὴ φανερώνει κάποιο λάθος, ποὺ ἡ ἐπισήμανσή του
μπορεῖ νὰ μᾶς βοηθήσει στὴ διόρθωση τῆς καταστάσεως.

2
«Δὲν ἀντέχω ἄλλο», λέμε καὶ συνήθως ἐννοοῦμε πὼς δὲν ἀντέχουμε τὸν
ἄλλο, τὸν χαρακτήρα, τὴν τακτική, τοὺς τρόπους, τὰ λάθη του. Δηλαδὴ
ρίχνουμε τὸ βάρος τῆς εὐθύνης γιὰ τὴ δυσάρεστη κατάσταση ποὺ
δημιουργήθηκε ἀνάμεσά μας, στὸν ἄλλο. Ἐκεῖνος δὲν φέρεται καλά, ἐκεῖνος
προκαλεῖ, ἐκεῖνος δὲν διορθώνεται· δηλαδὴ ἐκεῖνος φταίει ποὺ φτάσαμε ἐδῶ
ποὺ φτάσαμε, καὶ ἐγώ, ἀφοῦ ἔκανα πολλὴ ὑπομονή, τώρα πιὰ ἐξαντλήθηκα
καὶ δὲν ἀντέχω ἄλλο. Καὶ τὸ σκέπτομαι πιὰ σοβαρά, κάποτε καὶ τὸ λέω, πὼς
θὰ ἀναγκασθῶ νὰ φύγω γιὰ νὰ γλυτώσω. Δὲν εἶναι ζωὴ αὐτή. Δὲν πάει ἄλλο!
Χωρίζουμε!
Ἀλλὰ γιὰ στάσου λίγο. Μὴν προχωρεῖς βιαστικὰ σ’ αὐτὸ ποὺ κανέναν δὲν θὰ
ὠφελήσει καὶ ὅλους πολὺ βαθιὰ θὰ πληγώσει καὶ θὰ ταλαιπωρήσει.
Στάσου λίγο, ἠρέμησε πρῶτα καὶ κατόπιν σκέψου μὲ ψύχραιμη καὶ νηφάλια
σκέψη. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ποὺ σοῦ φαίνεται τώρα ἀφόρητος καὶ
κουραστικός, αὐτὸς δὲν εἶναι ποὺ σὲ εἶχε ἐνθουσιάσει μὲ τὰ χαρίσματά του,
σὲ εἶχε συγκινήσει μὲ τὸν χαρακτήρα του, σὲ εἶχε κερδίσει μὲ τοὺς τρόπους
καὶ τὴν ἀγάπη του; Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος δὲν ἔγινε μετὰ ἀπὸ σκέψη καὶ ὥριμη
ἀπόφαση ὁ ἄνθρωπός σου; Ποῦ πῆγαν ὅλα αὐτά; Ἐξαφανίσθηκαν, δὲν
ὑπάρχουν πλέον; Ἔκανες τόσο μεγάλο λάθος, ἔπεσες τόσο πολὺ ἔξω στὶς
ἐκτιμήσεις σου;
Ἂν νόμιζες τότε πὼς ὁ ἄνθρωπός σου εἶχε μόνο χαρίσματα, μόνο θετικὰ
στοιχεῖα στὸ χαρακτήρα του, ὅτι ἦταν ἀλάνθαστος καὶ ἀψεγάδιαστος,
ἀσφαλῶς ἔκανες λάθος. Ἴσως ὁ ἐνθουσιασμὸς τῆς ἀρχῆς, ἴσως τὰ πρῶτα
ἔντονα συναισθήματα ποὺ κυριάρχησαν στὴν καρδιά σου, ἐξιδανίκευαν τὴν
εἰκόνα καὶ τὰ παρουσίαζαν ὅλα τέλεια. Ὅμως καὶ τότε γνώριζες πὼς ἄνθρωπο
παίρνεις στὸ πλευρό σου, ἄνθρωπο θὰ παντρευτεῖς. Καὶ οἱ ἄνθρωποι, ὅλοι οἱ
ἄνθρωποι, ἔτσι εἴμαστε. Ἔχουμε τὰ καλά μας, τὶς ἀρετὲς καὶ τὰ χαρίσματά
μας, ἔχουμε ὅμως καὶ τὶς ἄσχημες πλευρές μας, τὶς δυσκολίες τοῦ χαρακτήρα
μας, τὰ ἐλαττώματα καὶ τὶς κακίες μας. Κανένας δὲν εἶναι τέλειος.
Καὶ αὐτὸ φάνηκε καθαρὰ καθὼς περνοῦσε ὁ καιρὸς καὶ σιγά-σιγὰ ἄρχισαν νὰ
βγαίνουν στὴν ἐπιφάνεια καὶ ἄγνωστες πλευρὲς τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ
χαρακτήρα σας, ποὺ σᾶς ξάφνιασαν, διότι δὲν τὶς περιμένατε καὶ μὲ
δυσκολία μποροῦσε ὁ ἕνας νὰ τὶς ἀνεχθεῖ στὸ πρόσωπο τοῦ ἄλλου. Τότε,
ὅταν πιὰ πέρασαν οἱ πρῶτοι ἐνθουσιασμοί, ὅταν ἀρχίσατε νὰ πορεύεσθε μαζὶ
καὶ ν’ ἀνεβαίνετε τὸ ὄμορφο ἀλλὰ ἀνηφορικὸ καὶ δύσβατο μονοπάτι τῆς
ζωῆς, καταλάβατε ὅτι ἡ ζωὴ δὲν εἶναι μόνο ἀπόλαυση καὶ χαρά, ἢ μᾶλλον
γίνεται πραγματικὴ ἀπόλαυση καὶ ἀληθινὴ χαρά, ὅταν εἶναι συγχρόνως
ἀγώνας καὶ προσπάθεια.
Καὶ ἡ πρώτη προσπάθεια στὴν κοινὴ ζωὴ τοῦ ζευγαριοῦ εἶναι νὰ ἀποδεχθεῖ ὁ
ἕνας τὸν ἄλλο καὶ μὲ τὶς ἀρνητικές του πλευρές. Ἂν αὐτὸ δὲν γίνει
κατορθωτό, τότε οἱ σύζυγοι ἀναπόφευκτα θὰ ἀμφισβητοῦν διαρκῶς ὁ ἕνας
τὸν ἄλλο, διότι ὡς ἄνθρωποι διαρκῶς ὑπόκεινται στὸν κίνδυνο τοῦ λάθους
3
καὶ πολὺ συχνὰ σφάλλουν.
Εἶναι πολὺ βασικὸ στοιχεῖο, ποὺ συντελεῖ στὴ συνοχὴ καὶ στὴ στερεότητα
τῆς οἰκογένειας, τὸ νὰ ἀποδεχόμαστε τὸν ἄλλον ὅπως εἶναι.
Σ’ αὐτὸ βοηθοῦν τρία πράγματα. Τὸ πρῶτο τὸ εἴπαμε ἤδη: νὰ μὴν ἀπαιτοῦμε
ἀπὸ τὸν ἄλλο τὴν τελειότητα, διότι εἶναι ἄνθρωπος καὶ εἶναι φυσικὸ νὰ ἔχει
ἐλαττώματα καὶ νὰ κάνει λάθη.
Τὸ δεύτερο εἶναι νὰ μὴ βλέπουμε μόνο τὰ λάθη τοῦ ἄλλου. Πολλὲς φορὲς
φορτιζόμαστε – καὶ εἶναι καὶ ὁ διάβολος ποὺ ἐνισχύει αὐτὲς τὶς φορτίσεις –
καὶ βλέπουμε τότε μόνο τὰ ἀρνητικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνήθως καὶ τὰ
μεγαλοποιοῦμε. Λησμονοῦμε τότε τελείως τὰ πολλὰ θετικὰ στοιχεῖα καὶ
γινόμαστε ἔτσι ἐξωπραγματικοί, ὅπως ἐξωπραγματικοὶ εἴμαστε καὶ ὅταν
ἐξιδανικεύουμε τὰ πρόσωπα καὶ τὰ θεωροῦμε τέλεια.
Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις οἱ κρίσεις μας εἶναι μονομερεῖς καὶ ἑπομένως
ἐσφαλμένες καὶ ἄδικες.
Πολὺ μᾶς βοηθεῖ καὶ ἕνα τρίτο: νὰ βλέπουμε καὶ τὰ δικά μας λάθη. Νὰ
στρέφουμε τὰ βλέμματά μας στὸν ἑαυτό μας, τὸν ἑαυτό μας νὰ ἐλέγχουμε
καὶ ἀπὸ αὐτὸν νὰ ἔχουμε τὶς πρῶτες καὶ μεγαλύτερες ἀπαιτήσεις.
Ναί, ὁ σύντροφός σου δὲν εἶναι ὅπως τὸν περίμενες. Ἐσὺ εἶσαι ὅπως ἐκεῖνος
σὲ περίμενε; Ἐκεῖνος εἶναι ὧρες ποὺ δὲν μιλᾶ καλά, δὲν φέρεται ὅπως
πρέπει, ἀδιαφορεῖ, κάποτε στέκεται καὶ περιφρονητικὰ ἀπέναντί σου. Ἐσὺ
πάντοτε εἶσαι ἄψογος στὴ συμπεριφορά σου ἀπέναντί του; Ἐσὺ πάντα μιλᾶς
μὲ τρόπο ἤρεμο, εὐπρεπή, μὲ λόγια εὐγενικά, γεμάτα ἀληθινὸ ἐνδιαφέρον
καὶ στοργή; Τιμᾶς καὶ σέβεσαι καὶ ἀγαπᾶς πραγματικὰ τὸν σύντροφο τῆς
ζωῆς σου; Δίνεις πρῶτα ἐσὺ σ’ ἐκεῖνον αὐτὸ ποὺ περιμένεις ἀπὸ ἐκεῖνον;
Εἶναι ἐρωτήματα αὐτὰ στὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐπανέλθουμε, γιὰ νὰ δοῦμε ποιὰ
εἶναι ἡ πραγματικὴ ἀγάπη ἀνάμεσα στοὺς χριστιανοὺς συζύγους, πῶς μπορεῖ
νὰ γίνει κατορθωτὴ καὶ πῶς ἂν ἐπικρατήσει μεταξύ τους, τότε κάθε δυσκολία
ὑπερβαίνεται καὶ κάθε σύννεφο στὴ μεταξύ τους σχέση διαλύεται.
Ἔτσι καὶ ἡ οἰκογένεια συνεχίζει τὴν εὐλογημένη πορεία της χωρὶς ἰδιαίτερους
κραδασμοὺς καὶ ἐπικίνδυνες ταλαιπωρίες.

4