You are on page 1of 2

«Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος» (Ἀπ.

1,10)
Ἐκδίδεται ἀπὸ τὴν Κοινοβιακὴ Γυναικεία Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Αὐγουστίνου Φλωρίνης – 531 00 ΦΛΩΡΙΝΑ – τηλ. 23850-28610 –imaaflo@yahoo.gr

Περίοδος Δ΄ - Ἔτος ΙΗ΄ Κυριακὴ πρὸ τῶν Φώτων (Μᾶρκ. 1,1-8) Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος
Φλώρινα - ἀριθμ. φύλλου 7452 30 Δεκεμβρίου 2018 (2001) Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ἕνας ἔνσαρκος ἄγγελος
«Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς
κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου» (Μᾶρκ. 1,2 = Μαλ. 3,1)

Σ ήμερα, ἀγαπητοί μου, ἑορτάζει ἕνας ἄγ-
γελος. Ποιός ἄγγελος, ὁ Μιχαὴλ ἢ ὁ Γα-
βριὴλ ὁ ἀρχάγγελος; Οὔτε ὁ ἕνας οὔτε ὁ ἄλ-
ἄγρια χόρτα. Εἴτε τὸ ἕνα εἶνε εἴτε τὸ ἄλλο, ἡ
τροφή του ἦταν πολὺ ἁπλῆ. Συντροφιά του
εἶχε ὄχι ἀνθρώπους ἀλλὰ τὰ ἄγρια θηρία, τὰ
λος. Ὁ ἄγγελος ποὺ ἑορτάζει εἶνε… ἄνθρω- λιοντάρια καὶ τοὺς λύκους, ποὺ στέκονταν
πος. Μὰ ὑπάρχει ἄνθρωπος ποὺ νὰ εἶνε ἄγ- σὰν ἀρνάκια κοντά του.
γελος; Ναί, ὑπάρχει. Ἄνθρωπος ἦταν, καὶ ἔγι- Μετὰ ἦρθε στὸν Ἰορδάνη ποταμὸ καὶ κή-
νε ἄγγελος. Ποιός εἶνε αὐτός; Ἂν κοιτάξου- ρυξε στὸν κόσμο μετάνοια. Νὰ μετανοήσουν
με στὶς εἰκόνες, θὰ δοῦμε ἕναν ἅγιο ποὺ τὸν οἱ φτωχοί, οἱ πλούσιοι, οἱ βασιλιᾶδες, οἱ γέροι
ζωγραφίζουν μὲ φτερά. Ποιός εἶνε; Εἶνε ὁ ἅ- μὲ τ᾿ ἄσπρα μαλλιά, οἱ γυναῖκες καὶ οἱ ἄντρες,
γιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος. Τὸν ζωγραφίζουν νὰ μετανοήσουν ὅλοι, ἀφοῦ ὅλοι ἔχουμε ἀ-
μὲ φτερά, γιατὶ ἦταν ἄνθρωπος σὰν κ᾿ ἐμᾶς, νάγκη μετανοίας. Καὶ ὁ κόσμος ἐρχόταν. Ὅ-
ἀλλὰ ἔζησε σὰν ἄγγελος. πως τὸ μελίσσι τρέχει στὰ λουλούδια, ἔτσι ἔ-
*** τρεχαν στὸν Ἰωάννη, σ᾽ αὐτὸ τὸν ἔνσαρκο
Μικρὸ παιδί, ἀγαπητοί μου, ἔζησε κοντὰ ἄγγελο. Καὶ τί ἔκαναν κοντά του; Ἐξωμολο-
στὸν πατέρα του, ποὺ λεγόταν Ζαχαρίας κ᾽ ἦ- γοῦντο «τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν» (Ματθ. 3,6).
ταν ἱερεύς, καὶ στὴ μητέρα του, ποὺ λεγόταν ***
Ἐλισάβετ. Αὐτοὶ ἦταν ἅγιοι ἄνθρωποι, καὶ τὸ Ὅπως ἔκαναν αὐτοὶ ποὺ πήγαιναν στὸν Ἰ-
παιδὶ αὐτὸ ἦταν ἀπὸ τὸ Θεό. ωάννη, ἔτσι νὰ κάνουμε κ᾿ ἐμεῖς, ἀγαπητοί
Μόλις μεγάλωσε ἔφυγε ἀπὸ τὸ χωριό του, μου. Κάθε ἄνθρωπος ποὺ αἰσθάνεται τὸν ἑ-
ὄχι νὰ πάῃ νὰ μαζέψῃ λεφτά, ἀλλὰ γιὰ ἕνα με- αυτό του, πρέπει νὰ πηγαίνῃ νὰ ἐξομολογῆ-
γάλο σκοπό. Ποῦ πῆγε; Πέρα ἀπὸ τὸν Ἰορδά- ται. Καὶ ἀφοῦ ὁ Ἰωάννης ἔζησε σὰν ἄγγελος,
νη, ἐκεῖ ποὺ ἦταν ἡ ἔρημος. Εἶχε ἐκεῖ φαγητὸ ἔτσι νὰ ζοῦμε κ᾿ ἐμεῖς· σὰν ἄγγελοι.
καὶ κουζίνα; Ὄχι. Εἶχε στρῶμα καὶ κρεβάτι; Ἔχει ὁ ἄνθρωπος ἕνα μεγάλο προορισμό.
Ὄχι. Εἶχε σπίτι; Ὄχι. Ὡς ἄγγελος ζοῦσε. Τὸ Τὸ ἀκοῦμε κάθε φορὰ ποὺ λέμε τὸ «Πάτερ ἡ-
ῥοῦχο του ἦταν φτειαγμένο ἀπὸ τρίχες κα- μῶν»· «Γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐ-
μήλου. Τὸ ποτό του δὲν ἦταν κρασί, οὖζο καὶ ρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς» (Ματθ. 6,10). Παρακαλοῦμε
μπίρες. Τέτοια πράγματα δὲν ἔβαζε στὸ στό- τὸ Θεό, ὅπως οἱ ἄγγελοι πάνω στὰ οὐράνια
μα του. Πήγαινε στὸ ποτάμι καὶ μὲ τὶς χοῦ- κάνουν τὸ θέλημά του, ἔτσι κ᾿ ἐμεῖς κάτω στὴ
φτες του ἔπινε ἀπὸ τὸ νερὸ τοῦ Ἰορδάνου. γῆ· νὰ κάνουμε ὄχι τὸ κέφι τοῦ διαβόλου ἀλ-
Τροφή του, λέει τὸ Εὐαγγέλιο, ἦταν «ἀκρίδες λὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καὶ τὸ θέλημα τοῦ
καὶ μέλι ἄγριον» (Ματθ. 3,4). Τί ἦταν αὐτὲς οἱ «ἀ- Θεοῦ τὸ ξέρουμε. Εἶνε γραμμένο στὸ Εὐαγ-
κρίδες»; Δύο ἑρμηνεῖες ὑπάρχουν. Κάτω στὴν γέλιο. Κι ὅταν κάνουμε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ,
Ἀραπιά, ποὺ ὑπάρχουν ἀκρίδες, τὶς πιάνουν, τὰ χωριά μας, οἱ πολιτεῖες, ἡ ἀνθρωπότης ὅλη
τὶς ξηραίνουν στὸν ἥλιο καὶ τὶς παστώνουν θὰ γίνῃ παράδεισος. Δὲν θὰ ὑπάρχουν κλέ-
μὲ ἁλάτι. Καὶ ὅπως ἄλλοι τρῶνε τὶς γαρίδες φτες, φονιᾶδες, ψευδομάρτυρες, πόρνοι, μοι-
καὶ τοὺς ἀστακούς, ἔτσι ἐκεῖ τρῶνε καὶ τὶς ἀ- χοί, πλεονέκτες καὶ ἅρπαγες, ἀλλὰ θὰ ὑπάρ-
κρίδες. Ἀλλὰ καὶ δεύτερη ἑρμηνεία ὑπάρχει, χῃ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς.
ποὺ λέει ὅτι «ἀκρίδες» εἶνε οἱ ἄκρες ἀπὸ τὰ Δυστυχῶς οἱ ἄνθρωποι δὲν ἀκοῦνε τὸ Εὐ-
2
αγγέλιο καὶ δὲν ζοῦν ἀγγελικά, σὰν τὸν Ἰω- τραβᾶνε οἱ μανάδες ἀπὸ τὰ παιδιὰ ποὺ γέν-
άννη· ζοῦν σὰν τὰ ζῷα καὶ χειρότερα ἀπὸ τὰ νησαν, καὶ οἱ πατεράδες ἀπὸ τὰ παιδιὰ ποὺ
ζῷα. Τὸ λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. Οἱ ἄνθρω- κοπίασαν νὰ τὰ θρέψουν; Θηρία γινήκαμε,
ποι ποὺ δὲν κάνουν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γί- δαίμονες καὶ χειρότεροι ἀπὸ τοὺς δαίμονες.
νονται σὰν τὰ τετράποδα. Μιὰ ζούγκλα ἔγινε Τί νὰ κάνουμε; Νὰ μετανοήσουμε ὅλοι· ἄ-
ὁ κόσμος. Ὁ ἄνθρωπος ἔγινε θηρίο – τί λέω; σπροι, μαῦροι, κόκκινοι, κίτρινοι. Αὐτὸ φωνά-
τίποτε δὲν εἶνε τὸ θηρίο μπροστὰ στὸν κακὸ ζει τὸ Εὐαγγέλιο, αὐτὸ μᾶς φωνάζει ὁ ἅγιος
ἄνθρωπο. Ἰωάννης.
Ὤ ὁ ἄνθρωπος! Ἔγινε ἕνα ἐπιστημονικὸ Θὰ μετανοήσουμε; Ποιός μπορεῖ νὰ μᾶς
θηρίο. Ξέρεις πόσα ἀεροπλάνα εἶνε ἕτοιμα νὰ ἀλλάξῃ; Οὔτε ὁ βούρδουλας τοῦ χωροφύλα-
πετάξουν ἐπάνω στὸν οὐρανό; Γλέντα καὶ δι- κα, οὔτε τὰ δικαστήρια… Ὅλα τὰ δοκιμάσα-
ασκέδαζε, ἄνθρωπε· ἔννοια σου ὅταν θὰ πα- με, δὲν ἀλλάζει ἔτσι ὁ ἄνθρωπος. Ἕνας μπο-
ρουσιαστοῦν τὰ μαυροπούλια, τ᾿ ἀεροπλάνα. ρεῖ νὰ ἀλλάξῃ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου, νὰ
Καὶ πάνω στ᾿ ἀεροπλάνα θὰ εἶνε ἄνθρωποι, ἐ- πάρῃ τὸ κοράκι καὶ νὰ τὸ κάνῃ περιστέρι, νὰ
πιστήμονες. Αὐτοὶ θὰ πατήσουν τὰ κουμπιά. πάρῃ τὸ λύκο καὶ τὸν κάνῃ πρόβατο. Καὶ αὐ-
Καὶ μετά…, Θεέ μου Θεέ μου! Μιὰ βόμβα νὰ τὸς ὁ ἕνας καὶ μοναδικὸς εἶνε ὁ μεγαλοδύ-
πέσῃ στὴ Θεσσαλονίκη, μία στὴν Ἀθήνα, μία ναμος Χριστός.
στὴ Σόφια, μία στὸ Βελιγράδι, μία στὴ Μόσχα,
μία στὸ Λονδῖνο, μία στὴ Νέα Ὑόρκη, μία στὸ ***
Σικάγο…, καὶ τίποτα δὲν θὰ μείνῃ, κάρβουνο –Μὰ ποῦ εἶνε ὁ Χριστός;
θὰ γίνῃ ἡ γῆ. Ἐδῶ μέσα στὴν Ἐκκλησιὰ εἶνε, κύριε, καὶ
Νά, λοιπόν, ποὺ ὁ ἄνθρωπος εἶνε χειρότε- ἂν ἔχῃς μάτια, καρδιὰ καὶ μυαλό, ἔλα καὶ θὰ
ρος ἀπὸ θηρίο. Χίλιες φορὲς νὰ μὴν εἴχαμε τὸν δῇς. Βλέπεις τὸν παπᾶ; Νά ὁ Χριστός.
σχολειὰ καὶ πανεπιστήμια, καὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ Αὐτὸ τὸν παπᾶ, ποὺ βλέπεις μπροστά σου,
ἦταν ἀγράμματοι. Τέτοια γράμματα, ποὺ θὰ ἄγγελος εἶνε. Μπορεῖ ἔξω νὰ εἶνε σὰν τοὺς
καταστρέψουν τὸν κόσμο, τί νὰ τὰ κάνῃς; Θὰ ἄλλους ἀνθρώπους. Μπῆκε στὴν ἐκκλησία,
ποῦμε σὲ λίγο αὐτὸ ποὺ λέει μιὰ προφητεία· φόρεσε τὸ πετραχήλι, εἶπε τὸ «Εὐλογημένη
Ἀνοῖξτε, βουνὰ καὶ σπηλιές, νὰ μᾶς κρύψετε ἡ βασιλεία…»; Ἀπὸ τὴν ὥρα ἐκείνη μὴ τὸν
(πρβλ. Λουκ. 23,30). Γιατὶ ἔφθασε ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐ- βλέπεις σὰν ἄνθρωπο, ἀλλὰ σὰν ἄγγελο. Κρα-
πάνω σ᾿ αὐτὸ τὸν ἁμαρτωλὸ κόσμο. τάει τὰ ἅγια στὰ χέρια του. Καὶ ὅπως ὁ στρα-
τηγός, ὅταν φορέσῃ τὴ στολή του, δὲν εἶνε ἕ-
–Πολὺ ἀπελπιστικὰ μᾶς τὰ λές.
νας ἁπλὸς πολίτης ἀλλὰ στρατηγός, ἔτσι καὶ
Ἀπὸ μᾶς ἐξαρτᾶται νὰ μὴν εἶνε ἀπελπιστι- ὁ παπᾶς, ὅταν βάλῃ τὸ πετραχήλι, δὲν εἶνε ὁ
κά, ἀλλὰ νὰ εἶνε γεμᾶτα ἐλπίδα καὶ χαρά. ἄλφα ἢ ὁ βῆτα· δὲν εἶνε ὁ Νικόλας, ὁ Ἀνα-
Πῶς; Ποιός μπορεῖ νὰ μᾶς ἀλλάξῃ; Ποιός μπο- στάσης, ὁ Παῦλος ἢ ὁ Πέτρος, δὲν εἶνε ὁ Μι-
ρεῖ ν᾿ ἀλλάξῃ τὸν κόσμο; Πῶς θὰ πᾶμε μπρο- χάλης ἢ ὁ Παντελῆς, ἀλλὰ εἶνε ἄγγελος Κυ-
στὰ καὶ πῶς θὰ δοῦμε καλὲς ἡμέρες; Μὲ τὸ ρίου. Εἶνε σὰν τὸν Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο,
νὰ χτυπᾷ ἡ καμπάνα τὴν Κυριακὴ κ᾽ οἱ Χρι- ποὺ βάπτιζε στὸν Ἰορδάνη.
στιανοὶ νὰ μὴν πατᾶνε στὴν ἐκκλησία; ἔτσι θὰ
Τὸν παπᾶ νὰ τὸν βλέπῃς ὡς φορέα τῆς ὑ-
πᾶμε καλά; Πῶς θ᾿ ἀλλάξουμε; Ἅμα ἀκούσου-
ψηλότερης ἐξουσίας. Τὸ λέει ὁ ἅγιος Κοσμᾶς
με τὸ Εὐαγγέλιο καὶ τὸ ἐφαρμόσουμε, ἅμα ἀ-
ὁ Αἰτωλός· «Ὁ παπᾶς ἔχει ἐξουσία παραπάνω
κούσουμε τὸν Ἰωάννη ποὺ μᾶς φωνάζει «Με-
ἀπὸ τοὺς βασιλεῖς, τοὺς ἀγγέλους καὶ τοὺς
τανοεῖτε» (Ματθ. 3,2), ἂν ἀνοίξουμε τὰ φυλλοκάρ-
ἀρχαγγέλους». Ὁ παπᾶς μᾶς συνδέει μὲ τὸν
δια μας καὶ γίνουμε ἄνθρωποι.
οὐρανό, καὶ πρέπει νὰ τὸν σεβώμαστε ὅλοι.
Ἕνας ἀρχαῖος φιλόσοφος, ὅταν ἔγινε με- Κι ὅταν σεβώμαστε τὸν παπᾶ, εἶνε σὰν νὰ σε-
σημέρι κι ὁ ἥλιος ἔκαιγε τὶς πέτρες, αὐτὸς ἄ- βώμαστε τὸ Χριστό.
ναψε ἕνα φανάρι καὶ γύριζε μέσα στοὺς δρό- ***
μους καὶ τὶς πλατεῖες. Ὅλοι ἔλεγαν, ὅτι πα- Ἄγγελος εἴπαμε ὅτι ἦταν ὁ Ἰωάννης ὁ
λάβωσε. Ἀλλ᾿ αὐτὸς δὲν εἶχε παλαβώσει. Τὸ Πρόδρομος. Ἄγγελοι εἶνε στὸν κόσμο οἱ ἱε-
ρωτοῦσαν· Τί ἔπαθες, τί ζητᾷς; Κι αὐτὸς ἀπα- ρεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
ντοῦσε· «Ἄνθρωπον ζητῶ». Ἄγγελοι πρέπει νὰ γίνουμε κ᾿ ἐμεῖς. Αὐτὸς
Καὶ σήμερα, ποῦ εἶνε οἱ ἄνθρωποι; Δὲν ρω- εἶνε ὁ προορισμός μας.
τᾷς, τί τραβᾶνε οἱ γυναῖκες ἀπὸ τοὺς ἄντρες
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
τους, καὶ οἱ ἄντρες ἀπὸ τὶς γυναῖκες τους; τί
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία, ποὺ ἔγινε στὸν ἱ. ναὸ Ἁγ. Ἀθανασίου τοῦ χωριοῦ Σιταριὰ - Φλωρίνης τὴν 4-1-1976. Καταγραφὴ καὶ σύντμησις 7-1-2001, ἐπανέκδοσις 5-11-2018.

Τὸ φυλλάδιο διανέμεται ἀπὸ τὸν Ἱεραποστολικὸ Σύλλογο Κυριακή, τηλ: 23510 22183 – Κατερίνη,
μὲ τὴν εὐλογία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Στὸ διαδίκτυο στὸν ἱστότοπο: http://www.iskiriaki.com