You are on page 1of 35

15 οκτωβριοσ

νοεµβριοσ
δεκΕΜΒΡΙΟΣ
74
Τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
ΕΡΩΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Ἐρωταποκρίσεις σελ. 3
Ὑπάρχει ζωὴ μετὰ τὸν … τοκετό; σελ. 5
Ἡ Σημαία μας σελ. 6
Στήλη Πατρολογίας (Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος) σελ.12
Παῦλος ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν σελ. 16
Ἐνημέρωση - Παράκληση σελ. 25
Χαρτοπαιξία σελ. 26
Νοερὰ Ἄθλησις σελ. 29
Ἀντιαιρετικὴ στήλη
(Συζήτηση μὲ Βραχμανιστή-Βουδδιστή-Μωαμεθανό) σελ. 32
Σιγγίλιον σελ. 36
Στήλη ἐνημερώσεως - Ἐπικοινωνίας σελ. 41
Κάρτα τοῦ Πολίτη σελ. 42
Θεομηνίες σελ. 46
Μετὰ τὸν θάνατον σελ. 52 ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί ὁ ἄγγελος δὲν ἐμφανίσθηκε στὸν Ἰωσὴφ προτοῦ
Ἐκκλησιαστικὲς εἰδήσεις σελ. 61 τοῦ γεννηθεῖ ἡ ἀπορία του γιὰ τὴν Παρθένο; (Ματθ. 1, 20) (Πατριάρχου
ΦΩΤΙΟΥ 2 ΤΑ ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ Β´. Ἐκδ. Μερετάκη, σελ. 250-253, PG 101, 616)

2 3
Γι’ αὐτὸ ταλαντεύονταν οἱ λογισμοί
του κι ἀποροῦσε τί ἔπρεπε νὰ κάνει
Ὑπάρχει ζωὴ μετὰ τὸν … τοκετό;
γιὰ νὰ εἶναι ἀρεστὸς στὸ Θεό. Ὅταν (μία ἱστορία διδύμων)
λοιπὸν ἦταν ταραγμένος ἀπὸ αὐτοὺς
τοὺς λογισμούς, τότε πολὺ ἐπίκαιρα Στὴ μήτρα μίας μητέρας βρίσκονται δύο μωρά. Τὸ ἕνα ρωτάει τὸ ἄλλο:
τοῦ στέλνει τὸν ἄγγελο Αὐτὸς ποὺ «Πιστεύεις στὴ ζωὴ μετὰ τὸν τοκετό;» κι ἐκεῖνο ἀπάντησε: «Γιατί ρωτάς;
δημιούργησε θαυματουργικὰ τὴν Φυσικὰ καὶ πιστεύω, κάτι θὰ ὑπάρχει μετὰ τὸν τοκετό. Μπορεῖ νὰ εἴμαστε
ἐξόγκωση τῆς παρθενικῆς κοιλιᾶς,
ἐδῶ γιὰ νὰ προετοιμαστοῦμε γιὰ τὸ τί θὰ ἀκολουθήσει ἀργότερα.»
στηρίζοντάς τον σ’ αὐτὰ ποὺ ἔπρεπε
νὰ μείνει ἀκλόνητος καὶ σταθερός. «Ἀνοησίες», εἶπε τὸ πρῶτο. «Δὲν ὑπάρχει ζωὴ μετὰ τὸν τοκετό. Τί εἴδους
Γι’ αὐτὸ λέει· «μὴ φοβηθεῖς νὰ τὴν ζωὴ θὰ ἦταν αὐτή;» Τὸ δεύτερο εἶπε: «Δὲν ξέρω, ἀλλὰ θὰ ὑπάρχει περισσό-
πάρεις μαζί σου» (Ματθ. 1, 20) καὶ τὰ τερο φῶς ἀπὸ ὅτι ἐδώ. Ἴσως νὰ περπατάμε μὲ τὰ πόδια μας καὶ νὰ τρῶμε μὲ
λοιπά. Ἐσὺ βέβαια, λέει, σχεδιάζεις τὸ στόμα. Ἴσως νὰ ἔχουμε περισσότερες αἰσθήσεις ποὺ δὲν μποροῦμε κἂν
νὰ διώξεις τὴν Παρθένο κρυφά, ἀπὸ νὰ φανταστοῦμε τώρα.»
φόβο νὰ κρατήσεις αὐτὴν ποὺ εἶναι Τὸ πρῶτο ἀπάντησε: «Αὐτὸ εἶναι παράλογο! Τὸ περπάτημα εἶναι ἀδύνα-
ἄγνωστης αἰτίας ἡ κύησή της. ᾿Εγὼ το. Καὶ νὰ τρῶμε μὲ τὸ στόμα; Γελοίο! Ὁ ὀμφάλιος λώρος μᾶς δίνει τὴν τρο-
ὅμως σὲ διατάζω νὰ τὴν πάρεις καὶ φὴ καὶ ὅλα ὅσα χρειαζόμαστε. Ἀλλὰ ὁ ὀμφάλιος λώρος εἶναι πολὺ κοντός.
νὰ τὴν ἔχεις κοντά σου· «γιατὶ αὐτὸ Ὁπότε, ἡ ζωὴ μετὰ τὸν τοκετό, λογικά, ἀποκλείεται.»
ΑΠΟΚΡΙΣΗ: Ὅταν δημιουργή- ποὺ γεννήθηκε μέσα της προέρχεται
θηκαν ἀμφιβολίες στὸν Ἰωσήφ, τότε ἀπὸ τὸ ἅγιο Πνεῦμα» (Ματθ. 1, 20),
Τὸ δεύτερο ὅμως ἐπέμενε: «Λοιπόν, νομίζω ὅτι ὑπάρχει κάτι καὶ ἴσως εἶναι
παρουσιάστηκε ὁ ἄγγελος κι ἔλυσε καὶ ὄχι μόνο ἀπαλλάσσει τὴν ἔγκυο διαφορετικὸ ἀπὸ ὅ,τι εἶναι ἐδώ. Ἴσως νὰ μὴ μᾶς χρειάζεται αὐτὸ τὸ φυσικὸ
τὴ μάχη τῶν λογισμῶν του. ἀπὸ κάθε εὐθύνη, καὶ ὄχι μόνο τὴ “καλώδιο” πια.»
Γιατί, τὸ ὅτι τοῦ δημιουργοῦνταν στολίζει μὲ ἀπέραντη δόξα καὶ λα- Καὶ τὸ πρῶτο ἀπάντησε: «Ἀνοησίες, καὶ ἐπιπλέον, ἂν ὑπάρχει ζωὴ τότε
ἀμφιβολίες γιὰ τὸ παιδὶ καὶ ἦταν γε- μπρότητα, ἀλλὰ καὶ γεννιέται Σωτή- γιατί ποτὲ κανεὶς δὲν ἔχει γυρίσει πίσω ἀπὸ ἐκεί; Ὁ τοκετὸς εἶναι τὸ τέλος
μάτος ἀμηχανία, ἔγινε φανερὸ ἀπὸ ρας καὶ λυτρωτὴς γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. τῆς ζωῆς. Μετὰ ἀπὸ τὸν τοκετὸ δὲν ὑπάρχει τίποτα, παρὰ μόνο σκοτάδι,
ὅσα σκεφτόταν καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ Πολὺ κατάλληλα λοιπὸν δὲν ἐμ- σιωπὴ καὶ λήθη. Δὲν ὁδηγεῖ πουθενά”.
τὰ πράξει· γιατὶ λέει· «σκέφτηκε νὰ φανίζεται ὁ ἄγγελος σὲ προηγού- «Λοιπόν, δὲν ξέρω», λέει τὸ δεύτερο, «ἀλλὰ σίγουρα θὰ συναντήσουμε τὴ
τὴν ἀφήσει κρυφά» (Ματθ. 1, 19). μενο χρόνο στὸν Ἰωσήφ, ἀλλὰ ὅταν μητέρα καὶ αὐτὴ θὰ μᾶς φροντίσει».
Οὔτε κρυφὰ οὔτε κἂν θὰ σκεφτόταν ἄρχιζαν νὰ τὸν ταράζουν οἱ ἀμφιβο-
νὰ τὴ διώξει, ἂν εἶχε πειστεῖ ὅτι ἡ ἐξό-
Τότε τὸ πρῶτο μωρὸ ἀπάντησε: «Μητέρα; Πιστεύεις στὴ μητέρα; Αὐτὸ
λίες· γιατὶ, ὅταν ἡ ζάλη εἶναι σφο-
γκωση τῆς κοιλιᾶς της προερχόταν δρή, τότε κυρίως ἡ γαλήνη εἶναι εἶναι γελοίο. Ἂν ἡ μητέρα ὑπάρχει, τότε ποὺ εἶναι τώρα;»
ἀπὸ νόθη σύλληψη, καὶ καθὼς ἦταν εὐχάριστη. Καὶ τὸ «τὴ γυναίκα σου» Τὸ δεύτερο εἶπε: «Εἶναι παντοὺ γύρω μας. Εἴμαστε περικυκλωμένοι ἀπὸ
ἐραστὴς τῆς δικαιοσύνης, θὰ παρέ- λέγεται ἀντὶ τοῦ· «Αὐτὴν ποὺ δὲν αὐτήν. Εἴμαστε μέρος της. Ζούμε μέσα σ’ αυτήν, καθὼς καὶ μέσω αὐτῆς. Χω-
διδε τὴν ἀλόγιστη πράξη στὸ νόμο εἶχε στρέψει οὔτε βλέμμα οὔτε λογι- ρὶς αὐτήν, αὐτὸς ὁ κόσμος δὲν θὰ μποροῦσε κἂν νὰ ὑπάρχει.»
καὶ τὴν τιμωρία. Ὅμως δὲν εἶχε πει- σμὸ σὲ ἄλλο ἄνδρα καὶ διατηροῦσε Τότε εἶπε τὸ πρῶτο: «Λοιπόν, ἐγὼ δὲν τὴν βλέπω, ἔτσι εἶναι λογικὸ ὅτι
στεῖ σ’ αὐτὸ. Γιατὶ καὶ ἡ ἀνυπέρβλη- ἑπομένως ἀμετάβλητη τὴν παρθενι- δὲν ὑπάρχει.»
τη ἀρετὴ τῆς μνηστευμένης μαζί του κή της κατάσταση καὶ δὲν εἶχε οὔτε Καὶ τότε τὸ δεύτερο μωρὸ ἀπάντησε: «Μερικὲς φορές, ὅταν κάνεις ἠσυ-
καὶ ἡ κατάλληλη φύλαξή της ἀπὸ τὸν στὴ φαντασία της διαλύσει τὸ νόμο χία καὶ ἐπικεντρωθεῖς καὶ ἀκούσεις πραγματικά, μπορεῖς νὰ ἀντιληφθεῖς
μνηστῆρα, ἀπομάκρυνε κάθε ἀνί- τῆς μνηστείας». Ἐξάλλου ἦταν πα- τὴν παρουσία της, καὶ μπορεῖς ν᾽ ἀκούσεις τὴν ἀγαπημένη της φωνὴ νὰ σὲ
ερη ὑποψία. Οὔτε πάλι γνώριζε τὸ λαιὰ συνήθεια νὰ καλοῦν γυναῖκες
ἄλλο, ὅτι ἡ ἐγκυμοσύνη ὀφειλόταν καλεῖ ἀπὸ πάνω. Ἡ νὰ χαϊδεύει τὸν κόσμο μας. Νιώθω καὶ ἔχω τὴν αἴσθηση
καὶ ἐκεῖνες ποὺ τὶς συνέδεε μόνο ὁ
σὲ θεία ἐνέργεια· γιατὶ τὸ γεγονὸς δεσμὸς τῆς μνηστείας καὶ δὲν εἶχαν καὶ πιστεύω σταθερὰ ὅτι ἡ γέννηση εἶναι ἕνα μεγάλο νέο ξεκίνημα!»
ξεπερνοῦσε κάθε ἀνθρώπινη σκέψη. ἔρθει σὲ κοινωνία γάμου.

4 5
«Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ» 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ σιν, ὅπου ἡ θέα της καὶ μόνον προκαλεῖ
ἄκρατον πατριωτικὸν ἐνθουσιασμὸν καὶ
ὑπερηφάνεια. Ὅμως ἀναγνῶστα μου,
Πρόλογος «Θηβαϊκῆς Φωνῆς»: ἐπιτακτικὴ εἶναι ἡ ἀνάγκη νὰ γνωρίσω-
Ἀγαπητὲ ἀναγνῶστα: Εἰς τὸ παρελθὸν ἡ 27η Ὀκτωβρίου (πολιτικὸ ἡμερολόγιο) μεν πῶς ἐξελίχθη ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα
εἶχε καθιερωθεῖ ὡς Ἐθνικὴ Ἑορτὴ ἀφιερωμένη σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἱερὰ σύμβολα ἔως σήμερον αὐτὸ τὸ Ἱερὸν σύμβολον,
τοῦ ἔθνους μας: Τὴ Σημαία μας! Γιὰ τὴν ἀγάπη σας καὶ εἰς ἀνάμνησιν τοῦ γε- ὅπου μᾶς προκαλεῖ τοιαῦτα συναισθή-
γονότος, παραθέτουμε τὸ συγκεκριμένο ἄρθρο τοῦ ἀγαπητοῦ συνεργάτη τοῦ ματα. Ἃς ἀνατρέξωμεν, λοιπόν, εἰς τὰς
περιοδικοῦ κ. Παναγιώτη Βάλλιου. ὑπαρχούσας ἀναφορὰς προκειμένου νὰ
Φίλε ἀναγνῶστα: Κάθε ἄνθρωπος πάντοτε προΐστατο τῶν πολεμικῶν ἐπι- λάβωμεν σχετικὴν πληροφόρησιν.
ποὺ κατοικεῖ σ᾽ αὐτήν τὴ γῆ ἔχει δύο χειρήσεων κρατῶντας τὸ ἱερὸν αὐτὸ Εἰς τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα δὲν χρησι- Μετά, ὅμως, ἀπὸ τὸν θάνατόν του
πατρίδες, τὴν ἐπίγειαν καὶ τὴν ἐπουρά- σύμβολον, ὥστε νὰ τὸ βλέπουν οἱ πολε- μοποιοῦσαν σημαίες, μὲ τὴν σημερινή τὸ 363 διετηρήθη τὸ σύμβολον αὐτὸ
νιον. Ἡ ἐπίγεια πατρίδα μας εἶναι ἐκεί- μιστὲς καὶ νὰ λαμβάνουν θάρρος. τους μορφήν, ἀλλὰ εἶχον διάφορα σύμ- καὶ καθιερώθη ὡς ἐπίσημος σημαία τῆς
νη ὅπου εἶναι περιχαρακωμένη εἰς τὸν Ἐὰν κάποιος στρατιώτης θυσιαστῆ βολα εἰς τὰς ἀσπίδας τῶν πολεμιστῶν, αὐτοκρατορίας τοῦ Βυζαντίου. Ὅμως
χῶρον ὅπου ἐγενήθημεν μεγαλώσαμε, κατὰ τὴν ὥρα τῆς μάχης τότε περιφέ- ὅπου αὐτοπροσδιορίζοντο. Ἐπίσης, εἰς ὁ πολεμικὸς στόλος υἱοθέτησε διαφο-
ἀναπτύξαμε πολιτισμόν, ὅπου εὑρίσκο- ρουν τὸ σῶμα του μὲ τὴ σημαῖα, τιμῆς τὰ πολεμικά των πλοῖα ὑπῆρχαν διά- ρετικὴ σημαία μὲ ἔμβλημα τὸν σταυρὸ
νται οἱ τάφοι τῶν προγόνων μας, καὶ εἰς ἔνεκεν διὰ τὸν ἐνταφιασμόν του. Ἡ ἀπώ- φορα ζωγραφισμένα σύμβολα εἰς τὴν καὶ τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, σὲ κυα-
αὐτὴν ὅπου ὁ Θεὸς προσδιόρισεν ὁρο- λεια τῆς σημαίας εἰς τὴν μάχην ἀποτελεῖ πλώρη ἑκάστου πλοίου, καθὼς καὶ νόλευκο φόντο, ὅπου ἐπικράτησε ἕως
θέσιον νὰ κατοικοῦμε. Ὁ χῶρος αὐτὸς χειρίστην καταισχύνην καὶ ἐπιβάλλεται ἕνα εἶδος σημαίας ὅπου ὑψωνόταν εἰς τὸν ΙΒ΄ αἰῶνα. Εἰς τὸ Ἑλληνικὸ κράτος
εἶναι ἱερὸς καὶ ἀπαραβίαστος ἀπὸ τὰ ἡ προσήκουσα τιμωρία. Αἱ σημαῖαι στη- τὸ πρωραῖο (πλώρη) κατάρτι. Εἰς τοὺς τῆς Νίκαιας ἐπικράτησε τὸ ἔμβλημα
ἄλλα ἔθνη. Ἀγώνες καὶ θυσίες ἔχει κατα- ρίζονται ἑδραίως, καὶ προσδιορίζουν τὸν Ἀλεξανδρινοὺς χρόνους ὡς ἐνθικὸ τοῦ δικεφάλου ἀετοῦ ἀλλὰ προσετέθη
γράψει ἡ ἱστορικὴ γραφίδα προκειμένου ἐθνικὸν χῶρον, ὥστε νὰ μὴν τὶς παίρνει σύμβολο ὑπῆρξε τὸ δεκαεξάκτινο ἀστέ- εἰς τὸ δεξί του πόδι μία ρομφαία, καὶ εἰς
νὰ διατηρήσωμεν τὸν χῶρο αὐτὸ ἀπρο- «ὁ ἄνεμος» σύμφωνα μὲ τὴν ρήση ἑνὸς ρι τῆς Βεργίνας, ὅπου ἀργότερα καθιε- τὸ ἀριστερὸ μία ὑδρόγειος σφαίρα. Τὸ
σπέλαστο ἀπὸ κάθε ξένη ἐπιβουλή. Καὶ ψοφοδεούς (δειλοῦ) πολιτικοῦ σχετικὰ ρώθηκε ἀπὸ ὅλα τὰ στρατιωτικὰ σώμα- ἐξελιγμένο αὐτὸ σύμβολο διατηρήθη-
ὅπως ἡ οὐράνια πατρίδα μας σηματο- μὲ τὴν σημαία τῶν Ἰμίων. τα τῶν Μακεδόνων. Εἰς τὴν χρονικὴν κε ἕως τὴν ἄλωση τῆς Βασιλευούσης
δοτεῖται μὲ τὸ χριστιανικὸ σύμβολο τοῦ Τὰς σημαίας, λοιπόν, οὔτε τὰς ὑπο- περίοδον τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας τὸ 1453, ἀλλὰ ὁ συμβολισμὸς αὐτὸς
σταυροῦ τοιουτοτρόπως καὶ ἡ ἐπίγεια στέλλωμεν, οὔτε τὰς ἀποσύρομεν, χά- τὸ ἔμβλημα τὸ ὁποῖο τοὺς προσδιόρι- ἐπικρατεῖ ἀκόμα καὶ εἰς τὴν σημερινὴ
πατρίδα ἑκάστου ἔθνους προσδιορίζε- ριν διπλωματικῶν σκοπιμοτήτων, ἀλλὰ ζε ὀνομάζετο «signum» δηλαδὴ «Ση- ἐποχή. Ἐπίσης, ἀποτυπώνεται καὶ εἰς τὰ
ται μὲ ἕνα σύμβολο ὅπου εἶναι ἡ σημαία κάνωμεν ἔπαρσιν τῆς σημαίας ψάλλο- μεῖον» καὶ ἦταν ἕνα λάβαρο θὰ λέγαμε, δάπεδα τῶν ἐκκλησιῶν.
του. Ἀντικρύζοντας μία σημαία κάποιος, ντας ζωηρὰ τὸν ἐθνικόν μας ὕμνον καὶ ὅπου ἦταν χαραγμένος ἕνας ἀετός, ἢ Κατὰ τὴν διάκρκεια τῆς Τουρκο-
φέρει εἰς τὴν μνήμη του τὴν χώρα ὅπου ἀφήνομεν νὰ κυματίζει ὑπὸ τοῦ ἀνέμου. ἀκόμα καὶ ἄλλα εἰδωλολατρικὰ σύμ- κρατίας εἰς τὰ διάφορα ἐπαναστατικὰ
προσδιορίζει τὸ σύμβολο αὐτό. Τοιού- Τὸ σύμβολον τοῦτο περικλείει τὴν βολα. Ὅταν ὁ Μέγας Κωνσταντίνος κινήματα, ὑπῆρχαν διάφορες αὐτοσχέ-
τως γίνεται, ὅταν ἕνας Ἕλληνας ἀτενίζει ἐθνική, καὶ θρησκευτική μας ὑπόστα- εἰς τὴν ἐκστρατεία του κατὰ τοῦ Μα- διες σημαίες μὲ κυρίαρχο σύμβολο τὸν
τὴν σημαία τῆς πατρίδος του, ὑπὸ τοῦ ξεντίου τὸ 312, πρὸ τῆς μάχης, εἶδε εἰς σταυρό, τὸν δικέφαλο ἀετό, τὸν Ἅγιο
ἀνέμου κυματίζουσα, αἰσθάνεται ἕνα τὸν οὐρανὸ ἕνα φωτεινὸ σταυρὸ μὲ τὴν Γεώργιο καβαλάρη, ἢ ἀκόμα καὶ ἄλλες
πατριωτικὸ δέος φέροντας εἰς τὴν μνή- ἐπιγραφή: «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ» ἕκτο- μορφὲς ἁγίων. Οἱ Τοῦρκοι ἀποκαλοῦ-
μη του τοὺς γενναίους ἀγώνας καὶ τὴν τε αὐτὸ τὸ χριστιανικὸ σύμβολο τοῦ σαν περιφρονητικῶς αὐτὲς τὶς σημαίες
θυσίαν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς πατρί- σταυροῦ ἀντικατέστησε ὅλα τὰ ἄλλα «πατσαβοῦρες» ἢ «παλιόπανα». Τὴν
δος του. ὅπου ἐπικρατοῦσαν ὡς ἐκείνην τὴν πρώτη ἐπίσημον σημαία τῆς ἐπαναστά-
Εἰς τὸ πεδίον τῶν μαχῶν ὁ ἑκάστοτε ἐποχή. Ὁ σταυρὸς εἰς τὰς σημαίας πλέ- σεως ὕψωσε ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης
σημαιοφόρος εἶναι ἐπίλεκτο πρόσωπο ον ὁ ὁποῖος προσδιόριζε κατὰ πρῶτον εἰς τὸ Ἰάσιο τῆς Μολδαβίας εἰς τὰς 22
διακρινόμενο διὰ τὴν ἀγάπην του πρὸς τὴν χριστιανικὴν πίστην ἀντικατεστά- Φεβρουαρίου τοῦ 1821. Αὕτη ἀποτε-
τὴν πατρίδα, τὴν γενναιότητά του καὶ θη ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἰουλιανὸ τὸν λεῖτο ἀπὸ τρία στρώματα, Λευκό, Κόκ-
τὴν προσήλωση πρὸς τὸ καθήκον του, παραβάτη, μὲ τὸν δικέφαλο ἀετό. κινο καὶ Μαύρο, φέροντας ὡς ἀποτύ-

6 7
πωμα τὸ μυθικὸ πτηνό, τὸν «Φοίνικα», Ἡ πρώτη Ἑλληνικὴ σημαία ἀπεικόνι- ἀντικατάστασιν τῆς ἐπικρατούσης ση-
καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅψη ὑπῆρχε ἡ εἰκόνα ζε ἕνα λευκὸ σταυρὸ σὲ κυανὸ φόντο. μαίας ἀπὸ τὸ 1822 ὅπου εἶχε διάπλατα
τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἐλένης Σχεδιάστηκε καὶ εὐλογήθηκε εἰς τὴν ἀποτυπωμένο τὸν λευκὸ σταυρὸ μὲ τὴν
μὲ τὴν ἐπιγραφή: «ἙΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ» μονὴν τῆς Εὐαγγελιστρίας τὸ 1807 εἰς σημερινὴ ὅπου ὁ σταυρὸς περιορίσθη
τὴν Σκιάθο ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπο Νήφωνα εἰς τὸ ἄνω ἀριστερὸ μέρος τῆς σημαίας.
ὁ ὁποῖος ὅρκισε εἰς αὐτὴν τοὺς ὁπλαρ- Μήπως δὲν μᾶς ἀποδίδει τιμὴ ὁ σταυ-
χηγοὺς τῆς ἐπαναστάσεως. Ἡ σημαία ρὸς νὰ ἐπεκτείνεται εἰς ὅλον τὸ μῆκος
αὐτὴ καθιερώθηκε ἐπισήμως τὸ 1822 καὶ πλάτος τῆς σημαίας, ὅπως σὲ ὁρι-
καὶ ἐπικράτησε ἐν χρήσῃ ἕως τὸ 1978 σμένες χώρες τὶς Ευρώπης δηλαδὴ τῆς
Φιλανδίας, τῆς Σουηδίας, τῆς Δανίας,
τῆς Ἀγγλίας, τῆς Μάλτας, τῆς Ἐλβετίας
Ὁ ἐπικρατέστερος συμβολισμὸς τῆς καὶ ἄλλων χωρῶν ὅπου τὸ συναίσθη-
σημαίας αὐτῆς προσδιόριζε ὅτι οἱ ἐν- μα τῆς πίστεως εἶναι ὑποδεέστερο ἀπὸ
νέα λωρίδες ἀντιστοιχοῦν εἰς τὰς ἐννέα ἐκεῖνο τῆς Πατρίδος μας; Δράτομαι τῆς
συλλαβὲς τῶν λέξεων «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η εὐκαιρίας νὰ σχολιάσω ὅτι ἡ κυβέρνη-
Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἀπελευθερωτι- ΘΑΝΑΤΟΣ», καὶ ὁ σταυρὸς τὴν χρι-
κοῦ ἀγώνος οἱ ἑκάστοτε ὁπλαρχηγοί, σις τῆς Ἐλβετίας ὑφίσταται φοβερὲς
στιανική μας πίστη. Μία ἄλλη ἐκδοχὴ πιέσεις ἀπὸ τοὺς μουσουλμάνους ὅπου
εἶχον τὰς δικάς των αὐτοσχέδιες σημαί- συμβολισμοῦ εἶναι ὅτι τὸ λευκὸ χρῶμα φιλοξενοῦνται εἰς τὴν χώραν αὐτήν,
ες. Ὅπως ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης συμβολίζει, τὴν ἁγνότητα καὶ τὸν καλὸ διὰ νὰ ἀφαιρέσουν τὸν σταυρὸ ἀπὸ τὴν
εἶχε σημαία λευκὴ μὲ κόκκινο σταυρό, σκοπὸ τῶν Ἑλλήνων ποὺ ἠγωνίζοντο σημαία τους, διότι ὅπως ὑποστηρίζουν,
ὁ Παπαφλέσας γαλάζια μὲ λευκὸ σταυ- διὰ τὴν ἐλευθερία των, καὶ τὸ κυανὸ τὸ χριστιανικὸ αὐτὸ σύμβολο δὲν τοὺς
ρό, ὁ Ἀνδρέας Μιαούλης Λευκὴ μὲ κί- χρῶμα, συμβολίζει τὸν γαλάζιο οὐρανὸ ἀντιπροσωπεύει καὶ δὲν ἀποτελεῖ δημο-
τρινο σταυρό, φέροντας τὴν ἐπιγραφή: τῆς Πατρίδος μας. κρατικὸν στοιχεῖον διὰ τὴν πολυπολιτι-
«ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ». Εἰς τὴν καὶ ἐχαρακτηρίζετο ὡς «Σημαία τῆς Φίλε ἀναγνῶστα: Τὸ ἐθνικό μας σμικὴν κουλτούρα τῆς χώρας αὐτῆς.
νησιώτικη Ἑλλάδα κάθε περιοχὴ προσ- ξηράς». προκειμένου νὰ ξεχωρίζει ἀπὸ αὐτὸ σύμβολο ὑπομιμνήσκει τὴν θρη- Ὅμως, ἀναγνῶστα μου, μεθοδεύεται
διοριζόνταν μὲ διάφορα αὐτοσχέδια τὴν ἄλλη σημαία, «τῆς Θαλάσσης», ἡ σκευτικὴν καὶ ἐθνικήν μας ταυτότητα. ὑπούλως, καὶ ὑφέρποντας τὸ τοιοῦτον
ἐμβλήματα εἰς τὰς σημαίας των καὶ ἐγέ- ὁποία ἀντικατέστησε αὐτὴν καὶ εἶναι ἡ Διὰ τοῦ συμβόλου τοῦ σταυροῦ ποὺ δι- ἀνοσιούργημα, καὶ εἰς τὴν χώρα μας,
νοντο εὐκόλως ἀναγνωρίσιμα. γαλανόλευκη μὲ τὶς ἐννέα λωρίδες καὶ αχρονικῶς ἐπικρατοῦσε εἰς τὰς σημαίας διότι πάντοτε θὰ ὑπάρχουν ἐφιάλτες
προτάσσεται ἡ θρησκευτική μας συνεί- ποὺ θὰ εἶναι πρόθυμοι νὰ ἐπιτελέσουν
δηση, ὅμως, σιγά σιγά τὸ θρησκευτικὸ τοιοῦτον ἀντεθνικὸ ἔργον. Ἀφοῦ ἀφή-
συναίσθημα ὑποβαθμίζεται ἐπὶ σκοποῦ ρεσαν τὸν σταυρὸ ἐπὶ τοῦ κονταριοῦ
ἀπὸ πιέσεις ξένων κέντρων ἀποφάσε- τῆς σημαίας μας καὶ τὸν συρρίκνωσαν
ων, καὶ σιγὰ σιγὰ ἀποξηλώνονται τὰ κατὰ τὸ μέγεθος εἰς τὴν ἐπικρατοῦσα
σύμβολα τῆς πίστεώς μας. Πρῶτον μὲ σημαῖα, καὶ τώρα πλέον μεθοδεύουν νὰ
τὴν ἐξάλειψιν τοῦ σταυροῦ ἐπὶ τοῦ κο- τὸν ἀφαιρέσουν τελείως. Θὰ τὸ ἀποτολ-
μήσουν; Μὴν ἀναρωτιέσαι ἀναγνῶστα
νταριοῦ τῶν σημαιῶν, κατόπιν ἀπὸ τὴν
μου, διότι τὸ τοιοῦτον μεθοδεύεται πρὸ
πολλῶν ἐτῶν. Τὸ θέμα τῆς ἀπαλήψεως
τοῦ σταυροῦ ἀπὸ τὰς σημαίας ἐτέθη ἐπι-
τακτικὰ ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωση ἐπὶ
πρωθυπουργίας Γεωργίου Παπανδρέου,
καὶ ἀνακινεῖται ἐκ νέου τὸ τελευταίο
Ὅμως, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν ἐποχὴν μὲ τὸν μικρὸ σταυρὸ πάνω ἀριστερὰ χρονικὸ διάστημα, διότι τὸ θρησκευτικὸ
αὐτὸ σύμβολο δὲν ἐκφράζει τὸ ἀθρόο
μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος. καὶ ὑπάρχει ἐν χρήσῃ σήμερα.
λαθρομεταναστευτικὸ συνονθύλευμα

8 9
λαῶν στὸ ὁποῖο ἄγρα ψήφων ἀπέδωσαν ἡμέρα τῆς ἐθνικῆς μας ἑορτῆς, ἀνήρ- σημαία μὲ τὸν σταυρό. Αἰσθάνεται τὴν
τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένεια οἱ ἑκάστοτε τησε ὡς ὄφειλε τὴν Ἑλληνικὴν σημαία. ἰδίαν τιμὴ καὶ τὴν ὑπερηφάνεια ποὺ θὰ
Κυβερνήσεις, ποὺ ἐπιβάλλονται δυνα- Ὅμως, δεχόμενος παρατηρήσεις ἀπὸ ἠσθάνετο κάθε Ἑλληνόπουλο κρατῶ-
στικῶς εἰς τοὺς δύστυχους συμπολῖτες τοὺς ἐγκαθέτους Ἀλβανοὺς πράκτορας ντας τὴν Ἑλληνικὴ σημαία; ὄχι βέβαια.
μας. Πλέον, εἴμεθα μία «πολυπολιτισμι- ἀντέδρασε νομίμως, καὶ ἐκτελέσθη ἐν Ἀλλὰ αἰσθάνεται τὸ ἵδιο συναίσθημα
κὴ» χώρα ἀνεχόμενοι τὴν θρησκευτικὴ ψυχρῶ ἀπὸ τὸ μένος μιᾶς συμμορίας ὅπου θὰ ἠσθάνετο ἕνα Ἑλληνόπου-
ἰδιαιτερότητα κάθε λαοῦ λάθρα εἰσερ- ἀλβανικῶν εἰδικῶν δυνάμεων. Τιμὴ καὶ λο ὅταν θὰ κρατοῦσε τὴν σημαία τοῦ
χομένου εἰς τὴν πατρίδα μας, γι᾽ αὐτὸ δόξα στὸν λεβέντη. Παράδειγμα πρὸς Πακιστάν, ἢ τῆς Τουρκίας ἢ τοῦ Μπα-
εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη νὰ ἀπαληφθῆ μίμηση πρὸς ὅλους τοὺς Ἕλληνες. γκλαντές! Δηλαδὴ τίποτα, ἢ μάλλον
τὸ Ἱερὸν σύμβολον τοῦ σταυροῦ ἀπὸ τὰς Ὡστόσο, τὴν ἔνδοξον Ἑλληνικὴ ση- ἐντροπή. Τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν εἶ-
σημαίας μας, διότι δὲν ἐκφράζει κάθε μαία ποὺ ἥρωες τὴν ὑπερασπίστηκαν ναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ τὴν κρατοῦν
φυλὴ βαρβάρων ὅπου κατέφυγε βάσει μὲ τὴν ζωή τους, ὁμάδες ἀναρχικῶν καὶ Ἕλληνες καὶ μάλιστα, ἂν εἶναι δυνατὸν
σχεδίου εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Πατρίδα κάθε συμμορία ἐθνομηδενιστῶν τὴν ἐκεῖνοι ὅπου ἐμπνέονται ἀπὸ τὰ χρι-
μας. Ἕνας ἀνθέλληνας πολιτικάντης, κατακαίουν ἐκφράζοντας μ᾽ αὐτὸν τὸν στιανικὰ καὶ πατριωτικά τους ἰδεώδη.
εἶχε ἀνα- τρόπο τὴν σαθράν τους Ἰδεολογία. Δὲν εἶναι Ἕλληνες ὅσοι «Ἑλληνο-
φερθῆ σχε- Ἐπίσης, τὸ Ἱερὸν αὐτὸ ἐθνοχριστια- ποιοῦνται» βάση ἐθνοκτόνων σχεδίων,
τικὰ διὰ τὸ νικὸν σύμβολον βεβηλώνεται ἀσυστό- ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὴν Α΄ Ἐθνοσυνέ-
θέμα αὐτό. λως εἰς τὰς ἐθνικάς μας παρελάσεις, λευση τῆς Ἐπιδαύρου τὴν 20ην Δεκεμ-
«Σὲ μιὰ ὅπου κρατοῦν τὴν σημαίαν τῆς πατρί- βρίου τοῦ 1821 καὶ ὅπως ἀναφέρει σχε-
πολυπολι- δος μας οἱ παίδες τῶν λαθρομετανα- τικῶς τὸ Β΄ ἄρθρο «Ὅσοι αὐτόχθονες
τισμικὴ κοινωνία, ὅπως ἡ Ἑλληνικὴ δὲν στῶν ἐποίκων, βάσει νομοθετικῆς δι- κάτοικοι τῆς ἐπικράτειας τῆς Ἑλλάδος
μπορεῖ νὰ ἔχει ἡ σημαία ἕνα θρησκευ- ατάξεως. Ποῖον πατριωτικὸν δεσμὸν πιστεύουν εἰς τὸν Χριστὸν εἰσίν (εἶναι)
τικὸ σύμβολο, ποὺ δὲν ἐκφράζει ὅλους ἀποκτοῦν ὅταν καὶ μόνον συμμετέχουν Ἕλληνες καὶ ἀπολαμβάνουσιν ἄνευ τι-
τοὺς Ἕλληνες πολίτες». Εἰς τὸ ἑρώτημα τῆς ἡμετέρας παιδείας; Ὁ Ἑλληνισμὸς Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ σημαία ποὺ θὰ μᾶς
νὸς διαφορᾶς ὅλων τῶν πολιτικῶν δι-
τοῦ δημοσιογράφου ἑὰν δέχεται νὰ ἀλ- δὲν εἶναι ἕνας φιλολογικὸς σύλλογος ἐπιβάλλουν διὰ τὴν ἐνδοτικότητα ποὺ
καιωμάτων».
λάξη ἡ σημαία μας μὲ τὴν κατάργηση προκειμένου νὰ ταυτίζεται μὲ τοὺς συμ- μᾶς διακατέχει
Φίλε Ἀναγνῶστα: Ἐπειδὴ προκα-
τοῦ σταυροῦ ἡ ἀπάντηση τοῦ ἀνθέλλη- μετέχοντας ἀλλοεθνεῖς, ἀλλὰ ὁ λαὸς λεῖται συνεχῶς τὸ πατριωτικό μας συ-
να πολιτικοῦ ἦταν «Βεβαίως». ἔχει ἐθνικὴ συνοχή, ὅταν συνδέεται ἀδι- ναίσθημα μὲ τὶς ἑκάστοτε πολιτικὲς ἐπι- ὅπου ἀποστηθίζαμε εἰς τὰ μαθητικά
Φίλε ἀναγνῶστα, ἡ ἀγάπη καὶ ὁ σεβα- άσπαστα μὲ τὸ ὅμαιμον τὸ ὁμόγλωσσον, λογὲς τῶν κυβερνώντων εἰς αὐτὴν τὴν μας χρόνια στὸ Δημοτικὸ σχολεῖο ἀπὸ
σμὸς πρὸς τὴν πατρίδα σφυρηλατεῖται τὸ ὁμόθρησκον, καὶ τὸ ὁμότροπον. Δὲν χώραν, θὰ παραθέσωμεν εἰς τὴν ἀγάπην τὰ ἀναγνωστικὰ βιβλία, προτοῦ αὐτὰ
μὲ ἀγώνες καὶ θυσίες, καὶ σύμβολα ποὺ ἀποτελεῖ κριτήριον ἡ καλὴ ἐπίδοση τῶν σας ἕνα πατριωτικὸ ποίημα τοῦ Ἱωάν- ἀντικατασταθοῦν ἀπὸ τὶς βρωμοφυλ-
τὴν ἀντιπροσωπεύουν. Τὸ πατριωτι- μαθημάτων νὰ κρατᾶ τὴν σημαῖα μία νη Πολέμη μὲ θέμα τὴν σημαία μας, λάδες τῆς νέας ἐποχῆς.
κὸ συναίσθημα κάθε Ἕλληνα, ὅσο καὶ μουσουλμάνα μαθήτρια παρελαύνο-
ἂν προσπαθοῦν νὰ τὸ ὑποβαθμίσουν ντας μὲ τὸ θρησκευτικὸ σύμβολο τὴν
σκοτεινὲς δυνάμεις, πάντοτε θὰ ἵσταται «Μπούρκα» καὶ νὰ κρατᾶ τὴν Ἑλληνικὴ Η ΣΗΜΑΙΑ…… (Ἰωάννης Πολέμης)
ἑδραῖο μέσα εἰς τὴν ψυχή του. Παρά-
Πάντα κι ὅπου σ᾽ ἀντικρύζω, μὲ λαχτάρα σταματῶ,
δειγμα πρὸς μίμησιν ποὺ ἀναπτέρωσε
τὸ πατριωτικὸ συναίσθημα κάθε Ἕλλη- καὶ περήφανα δακρύζω, ταπεινὰ σὲ χαιρετῶ.
να ἦταν ἐκεῖνο τοῦ παλικαριοῦ ἀπὸ τὴν Δόξα ἀθάνατη στολίζει, κάθε θεία σου πτυχή,
Βόρειο Ἥπειρο, τοῦ Κωνσταντίνου Κα- καὶ μαζί σου φτερουγίζει, τῆς Πατρίδας η ψυχή.
τσίφα, ἀπὸ τὸ χωρίον Βουλιαράτες τῆς Ὅταν ξάφνου σὲ χαϊδεύει, τ᾽ ἀγεράκι τ᾽ ἀλαφρό,
Δροπόλεως ὅπου ἀνήκει εἰς τὴν μειονο-
τικὴ Ἑλληνικὴ ζώνη. Τὸ παλικάρι αὐτό, μοιάζεις κύμα, ποὺ σαλεύει, μὲ χιονόλευκο ἀφρό.
ὅντας «σεσημασμένος» γιὰ τὰ πατριω- Κι ὁ σταυρὸς ποὺ λαμπυρίζει, στὴν ψηλή σου κορυρή,
τικά του αἰσθήματα, τὴν 28 Ὀκτωβρίου, εἶν᾽ ὁ φάρος ποὺ φωτίζει, μιὰν ἐλπίδα μας κρυφή.

10 11
Γρηγόριος ὁ Θεολόγος
Ἦταν ἄνθρωπος χωρὶς ἰδιαίτερες γόριος. Ἄμοιρος ὅμως διπλωματικῶν
διοικητικὲς ἱκανότητες καὶ μὲ μοναχι- ἑλιγμῶν προκάλεσε τὴν δυσαρέσκεια
κὲς τάσεις. Ὅταν ἔφυγε ἀπὸ τὴν Ἀθή- τῶν ἄλλων Ἐπισκόπων. Ὁρισμένοι ἐξ
Ὑπὸ Σπυρίδωνος Βλάντη, θεολόγου να ἐργάσθηκε γιὰ λίγο στὴν ἰδιαίτερη αὐτῶν προσῆλθον καθυστερημένοι εἰς
πατρίδα του ὡς ρήτορας, ἔπειτα χει- τὴν Σύνοδον, καὶ ἔθεσαν ζήτημα κανο-
ροτονήθηκε ἱερέας ἀπὸ τὸν πατέρα νικότητος τῆς ἐγκαταστάσεώς του ὡς
Ὁ Ἁγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος εἶναι του, ὁ ὁποῖος στὸ μεταξὺ εἶχε γίνει καὶ Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως.
ἀπὸ τοὺς λίγους Ἁγίους ποὺ ἀξιώθηκε Ἐπίσκοπος. Ἐν συνεχείᾳ μόνασε στὸν Ἔνεκα τούτου πικραμμένος παραιτήθη
τὴν ἐπωνυμία Θεολόγος. Οἱ ἄλλοι δύο Πόντο μαζὶ μὲ τὸν Μέγα Βασίλειο. Ὅλο καὶ ἀνεχώρησε ἀπὸ τὴν Κωνσταντινού-
ὡς γνωστὸν εἶναι ὁ Ἀπόστολος καὶ αὐτὸ τὸ διάστημα δὲν παρέλειπε νὰ πολη.
Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης καὶ ὁ Ἅγιος Συ- βοηθᾶ καὶ τὸν ὑπέργηρο πατέρα του Συγγραφικὸ ἔργο
μεὼν ὁ νέος Θεολόγος. Δικαίως ἔλαβε στὰ Ἐπισκοπικὰ ἀξιώματα. Ἐν συνεχεία Οἱ λόγοι τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου δια-
αὐτὴν τὴν ἐπωνυμία ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὁ Μέγας Βασίλειος τὸν ἐξέλεξε χωρὶς κρίνονται γιὰ τὰ ρητορικά τους σχή-
καθότι στὴν Διδασκαλία του δεσπόζει τὴν θέλησή του καὶ μὲ πίεση, Ἐπίσκο- ματα. Τὸ ἔργο του ἀποτελεῖται ἀπὸ λό-
ὡς κύριο θέμα τὸ Τριαδικὸ τοῦ Θεοῦ. πο Σασίμων. Γρήγορα ὅμως ἔφυγε ἀπὸ γους, ἀπὸ ἕπη καὶ ἐπιστολές. Ἀπὸ τοὺς
Ἀπὸ τὴν Καππαδoκία ἦταν καὶ ὁ κεῖ λόγω τῶν προβλημάτων μὲ τοὺς λόγους του ἔχουν σωθεῖ 45 περίπου,
Ἅγιος Γρηγόριος καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ Ἀρειανοὺς καὶ τὸν Ἀρειανὸ Ἐπίσκοπο οἱ ὁποῖοι διακρίνονται γιὰ τὴν ρητο-
τὴν Ἀριανζό, γεννημένος τὸ 328. Προ- Ἄνθιμο ὁ ὁποῖος διεκδικοῦσε τὴν περι- ρικότητά τους καθότι ὁ Ἅγιος ἦταν ὁ
ερχόταν ἀπὸ εὐγενὴ οἰκογένεια καὶ ὁ οχὴ αὐτὴ καὶ γύρισε πίσω στὸν πατέρα μεγαλύτερος ρήτορας τῆς ἐποχῆς του.
πατέρας του ὀνομάζονταν ἐπίσης Γρη- του, βοηθῶντας τον στὴν ἄσκηση τῶν Ἀπὸ αὐτοὺς διακρίνονται οἱ πέντε Θε-
γόριος καὶ ἄνηκε ἀρχικῶς στὴν αἵρεση καθηκόντων του ὡς τὸν θάνατό του. ολογικοί του λόγοι ποὺ ἐκφωνήθηκαν
τῶν Ὑψισταρίων. Στὴ συνέχεια ἡ εὐ- Στὴν Κωνσταντινούπολη τὰ πράγμα- στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 380 καὶ
σεβὴς σύζυγός του Νόννα κατόρθωσε τα γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία δὲν ἦταν καλά. εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ καλύτερα δογματικὰ
νὰ τὸν κάνει Χριστιανό. Ἡ μητέρα του Ἐκεῖ εἶχαν ἐπικρατήσει οἱ Ἀρειανοί. Οἱ ἔργα τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ἔδωσαν
ἀπέκτησε παιδιὰ σὲ μεγάλη ἡλικία, μὲ Ὀρθόδοξοι δὲν εἶχαν οὔτε κἂν ναό, γιὰ τὴν ἐπωνυμία Θεολόγος.
πρῶτον τὸν Γρηγόριο γι’ αὐτὸ καὶ σὲ νὰ λειτουργηθοῦν. Ὅλοι οἱ Ὀρθόδο- Στὰ ἔργα του αὐτὰ ὁ Ἅγιος ἀναιρεῖ
πολλὰ σημεία τὴν ἀποκαλεῖ Σάρρα. ξοι τότε ἀπέβλεπαν στὸν Γρηγόριο, τὸν τὴν διδασκαλία τῶν Ἀνομοίων (παρα-
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ἀπὸ μικρὸς δι- ὁποῖο ἔφεραν στὴν Κωνσταντινούπολη κλάδι τῆς αἱρέσεως τῶν Ἀρειανῶν).
ακρινόταν γιὰ τὴν ἀγάπη του πρὸς ὡς Ἀρχιεπίσκοπο, παρὰ τὶς ἀντιρρήσεις Ὁμιλεῖ ἀκόμα περὶ τῆς ἀιδιότητας τοῦ
τὰ γράμματα καὶ εἶχε εὐαίσθητο καὶ του. Ἐκεῖ ἀρχικὰ οἱ Ὀρθόδοξοι ἔφτια- Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γιὰ
ἀσθενικὸ χαρακτήρα καὶ διακρινόταν ξαν ἕνα ναὸ στὴν αὐλὴ ἑνὸς σπιτιοῦ τὴν ἀκαταληψία τοῦ Θεοῦ.
γιὰ τὴν λεπτότητά του. Ἀρχικὰ σπού- ποὺ φιλοξενοῦσε τὸν Ἅγιο ἀφιερωμένο • «Στηλιτευτικοὶ εἰς Ἰουλιανὸν» εἶναι
δασε στὴν Καισάρεια ὅπου συνδέθηκε στὴν Ἁγία Ἀναστασία. Ἐκεῖ ἐρχόντου- δύο λόγοι του οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται
μὲ τὸν Ἅγιο Βασίλειο καὶ ἐν συνεχεία σαν πολλοὶ ἄνθρωποι νὰ τὸν ἀκούσουν ἐναντίον τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουλιανοῦ
στὴν Παλαιστίνη, στὴν Ἀλεξάνδρεια μεταξὺ τῶν ὁποῖων καὶ πολλοὶ αἱρετι- καὶ ἐπισημαίνουν τὸ μάταιον τῆς προ-
καὶ τέλος στὴν Ἀθήνα ὅπου συναντή- κοί, οἱ ὁποῖοι στὴν συνέχεια γίνονταν σπάθειας τοῦ αὐτοκράτορος νὰ ἐπανα-
θηκε καὶ πάλι μὲ τὸν Μέγα Βασίλειο. Ὀρθόδοξοι, καὶ ἀντεστράφη γρήγορα φέρει τὴν ἀρχαία εἰδωλολατρεία.
Ἐκεῖ διακρίθηκε στὶς σπουδές του καὶ τὸ κλίμα ὑπὲρ τῶν Ὀρθοδόξων μὲ ἀπο- • Ἔχει γράψει καὶ ἑορταστικοὺς λό-
τοῦ προσφέρθηκε θέση Καθηγητὴ καὶ τέλεσμα ν’ αὐξάνονται συνέχεια. Στὴν γους, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται σὲ διάφο-
προσπάθησαν νὰ τὸν κρατήσουν στὴν συνέχεια ἔγινε αὐτοκράτορας ὁ Θεο- ρες ἐορτές, ὅπως εἶναι ὁ «Εἰς τὰ Θεο-
Ἀθήνα, δὲν ἔμεινε ὅμως γιὰ πολὺ και- δόσιος ὁ Α´, ὁ ὁποῖος ἔκλινε πρὸς τὶς φάνεια ἢ Γενέθλια τοῦ Σωτῆρος» στὸν
ρὸ καὶ ἔφυγε πίσω γιὰ τὴν πατρίδα του Ὀρθόδοξες θέσεις, καὶ συγκάλεσε τὴν ὁποῖο ὁ Ἅγιος ἀναπτύσσει τὰ τῆς δη-
ἐγκαινιάζοντος μιὰ σειρὰ ἐπεισοδίων Β΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο (381) στὴν μιουργίας τοῦ ἀνθρώπου ὡς κράματος
φυγῆς. ὁποία προήδρευσε ἀρχικῶς ὁ ἅγιος Γρη- τοῦ νοητοῦ καὶ τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου

12 13
καὶ γιὰ τὴν Θεία Οἰκονομία. Ἡ ἀρχὴ του εἶναι πλήρες θεολογικῶν σκέψεων. •Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ἄναρχο (γιατὶ
τοῦ λόγου αὐτοῦ ἔγινε ἐν συνεχεία Γι’ αὐτὸ θεωρήθηκε καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς δὲν ἔχει ἀρχὴ χρονικὴ ὡς Θεὸς προαι-
ἀρχὴ τοῦ κανόνος τῶν Χριστουγέννων. μεγαλύτερους θεολόγους σὲ Ἀνατολὴ ώνιος) καὶ ἔχει ἀρχὴ τὸν Πατέρα διὰ
«Χριστὸς γεννᾶται δοξάσατε∙ καὶ Δύση καὶ ἄσκησε μεγάλη ἐπιρροὴ τῆς ἐκπορεύσεως.
Χριστὸν ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε∙ στὴν διαμόρφωση τῆς θεολογικῆς σκέ- Ὁ Τριαδικὸς Θεὸς ἀποκαλύφθηκε
Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε». ψης. στὸν ἄνθρωπο προοδευτικά. Οἱ Ἰου-
• Ἔχει γράψει καὶ λόγο «Εἰς τὰ φῶτα» Θεολογία περὶ Ἁγίας Τριάδος δαῖοι στὴν Π.Δ. ἐγνώρισαν μόνο τὸν
στὸν ὁποῖο ὁμιλεῖ γιὰ τὰ ἀποτελέσματα Κατὰ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο τὸν Θεολό- Πατέρα καὶ ἀγνοοῦσαν τὰ περὶ τοῦ
τῆς Βαπτίσεως καὶ γιὰ τὶς τρεῖς γεννή- γο ὁ Τριαδικὸς Θεὸς εἶναι Θεὸς ἄπει- Υἱοῦ, καὶ ἔπειτα στὴν Κ.Δ. ἀποκαλύ-
σεις τὴν σωματική, τὴν διὰ τοῦ Βαπτί- ρος καὶ ἀκατάληπτος καὶ ἀμέθεκτος, φθηκε ὁ Υἱὸς καὶ ἐν συνεχεία τὸ Ἅγιον
σματος καὶ τὴν διὰ τῆς Ἀναστάσεως. διότι ὁ Θεὸς εἶναι τῶν πάντων ἐπέκει- Πνεῦμα, ὁ Παράκλητος.
• «Εἰς τὴν Πεντηκοστὴ» ὅπου ἀνα- να. Ὁ Θεὸς εἶναι ἄγνωστος ὡς πρὸς Χριστολογία
φέρεται στὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου τὴν Οὐσία Του καὶ γίνεται γνωστὸς διὰ Γιὰ τὸν Χριστὸ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος
Πνεύματος. τῶν ἐνεργειῶν Του. Ὅσο καὶ ἂν προα- γράφει ὅτι ἔχει μία Ὑπόσταση καὶ δύο
• «Συντακτήριος λόγος». Τόν λόγο χθεῖ πνευματικὰ ὁ ἄνθρωπος ποτὲ δὲν φύσεις τὴν Θεία καὶ ἀνθρώπινη. Ὁ Χρι-
αὐτὸ τὸν ἐκφώνησε ὁ Ἅγιος Γρηγόρι- μπορεῖ νὰ γνωρίσει τὴν Οὐσία Του. Ὁ στὸς εἶναι τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄν-
ος στὴν Κωνσταντινούπολη στὸν ἱερὸ Θεός, λέγει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος, εἶναι θρωπος μὲ σώμα καὶ λογικὴ ψυχή. Ἐὰν ὁ
Ναὸ τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, ὁ ὁποῖος Ἕνας ὡς πρὸς τὴν Οὐσία Του ἢ Φύση, Χριστὸς δὲν εἶχε πραγματικὸ σῶμα καὶ
ἀποτελεῖ ἀποχαιρετιστήριο λόγο πρὸς μὲ τρία Πρόσωπα ἢ Ὑποστάσεις. Ὅσα λογικὴ ψυχὴ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ σώ-
τοὺς πιστοὺς τῆς Κωνσταντινουπόλε- ἔχει ὁ Πατὴρ εἶναι καὶ τοῦ Υἱοῦ πλὴν σει τὸν ἄνθρωπο. Ἂν ἔμενε κάτι ἐκ τοῦ
ως λίγο πρὶν φύγει. Ἔκεῖ ὁ Ἅγιος ὁμιλεῖ τοῦ αἰτίου καὶ ὅσα ἔχει ὁ Υἱὸς εἶναι καὶ ἀνθρώπου ἐκτὸς τῆς ἑνώσεως, θὰ ἔμενε νία ποὺ συστήθηκε ἀπὸ τὸ ἔργο καὶ τὸ
περὶ τῶν δυσκολιῶν ποὺ συνάντησε τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πλὴν τῆς υἱότη- καὶ ἐκτὸς σωτηρίας . «Τό ἀπρόσληπτον κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ καὶ κατευθύνεται
τὸν πρῶτο καιρὸ ἐρχόμενος στὴν Κων- τας. Τονίζει τὴν μοναρχία τοῦ πατρός, καὶ ἀθεράπευτον». ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ ἐνοικεῖ
σταντινούπολη καὶ γιὰ τοὺς ἀγώνες ὁ Πατὴρ εἶναι ἡ μόνη ἀρχὴ καὶ ἡ αἰτία Ἀνθρωπολογία μέσα στὴν Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία ἔχει
του γιὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς Ἀληθείας, ὑπάρξεως τοῦ Υἱοῦ διὰ τῆς γεννήσεως Ὁ ἄνθρωπος ὡς δημιούργημα τοῦ πολλὰ μέλη καὶ ἔχει τὴν χάρη νὰ ἐξα-
καὶ ἀποχαιρετᾶ τοὺς πάντες μὲ ἀγάπη. καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος διὰ τῆς ἐκ- Θεοῦ ἀποτελεῖται ἀπὸ σῶμα καὶ ψυχή. γιάζει τοὺς ἁμαρτωλούς. Ἡ τέχνη τῆς
• Τέλος ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ἔχει ἐκ- πορεύσεως. Τὰ ὑποστατικὰ ἱδιώματα Ἡ ψυχὴ εἶναι θεία, ἄφθαρτος καὶ αἰώ- διαποιμάνσεως ψυχῶν εἶναι «τέχνη τε-
φωνήσει καὶ πολλοὺς ἐπιτάφιους λό- (ἀγέννητον, γεννητόν, ἐκπορευτόν) νια. Ὁ ἄνθρωπος δημιουργήθηκε μετὰ χνῶν καὶ ἐπιστήμη ἐπιστημῶν». Μόνο
γους ὅπως στὸν Μέγα Βασίλειο, στὸν ἀνήκουν σὲ κάθε μία Ὑπόσταση, τὰ φυ- τὴν δημιουργία τοῦ νοητοῦ καὶ ὑλικοῦ οἱ καθαροὶ πρέπει νὰ πλησιάζουν τὸν
ὁποῖο διηγεῖται μὲ ἀγάπη καὶ συγκίνη- σικὰ ἱδιώματα εἶναι κοινά. κόσμου. Νοητὸς κόσμος εἶναι ὁ πνευ- Θεόν. Τὸ ἀξίωμα τῆς ἱερωσύνης εἶναι
ση τὰ κυριώτερα ἐπεισόδια τῆς ζωῆς Ὁ Τριαδικὸς Θεὸς λόγω τῆς κοινῆς ματικός, οἱ Ἄγγελοι. Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι δυσθεώρητον∙ εἶναι ἡ μεσίτευση μεταξὺ
τοῦ φίλου του. οὐσίας καὶ τῶν τριῶν ἰδίων Ὑποστάσε- τυχαῖο. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι μεθόριο με- ἀνθρώπου καὶ Θεοῦ.
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ἔχει συγγράψει ων διαιρεῖται ἀδιαιρέτως καὶ συνάπτε- ταξὺ πνευματικοῦ καὶ αἰσθητοῦ κόσμου. Αὐτὸς εἶναι ἐν συντομία ὁ θαυμα-
καὶ 200 περίπου ἐπιστολὲς γιὰ διάφορα ται διηρημένος. Γιὰ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα Ὁ ἄνθρωπος εἶναι προικισμένος μὲ τὸ στὸς βίος τὸ ἔργο καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ
θέματα πάρα πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς ἔχουν λέει ὅτι εἶναι Θεὸς καὶ ὁμοούσιος μὲ τὰ αὐτεξούσιο. Ὁ θάνατος εἶναι εὐεργεσία Ἁγίου καὶ δικαίως ὀνομάστηκε Θεολό-
καὶ χριστολογικὰ στοιχεῖα.Σώζονται ἄλλα δύο πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος. διότι θέτει τέρμα στὴν ἁμαρτία. Στὸ γος. Μάλιστα ἀναφέρεται στὴν βιογρα-
ἀκόμα καὶ 400 ἔπη του (ποιήματα), στὰ Σύμφωνα μὲ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο: ἑρώτημα γιατί ὁ Θεὸς ἐνῶ γνώριζε ὅτι φία του ὅτι ὅταν ἦταν νὰ φύγει ἀπὸ τὴν
ὁποῖα ἐκθέτει βιογραφικά, ἱστορικὰ καὶ • Ὁ πατήρ εἶναι ἄναρχος (γιατὶ δὲν ὁ ἄνθρωπος θά ἁμάρτανε τοῦ ἔδωσε Κωνσταντινούπολη, ὁ κόσμος ὀδυρό-
θεολογικὰ στοιχεία. Εἶναι γραμμένα ἔχει ἀρχὴ καὶ αἰτία τῆς ὑπάρξεώς του) ἐλευθερία βουλήσεως καὶ αὐτεξούσιο μενος ἔλεγε πρὸς τὸν Ἅγιον Γρηγόριον
στὴν Ἀττικὴ διάλεκτο. καὶ ἄναρχος γιατὶ δὲν ἔχει ἀρχὴ χρονική. ἀπαντᾶ «τὸ ἐκ φύσεως ἀγαθὸν ἀδόκι- «Ὑπάγεις Πάτερ Γρηγόριε, ἀλλὰ γίνω-
Ὅπως βλέπουμε ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ • Ὁ Ὑἱὸς εἶναι ἄναρχος (γιατὶ δὲν μον, τὸ δέ ἐκ προαιρέσεως ἐπαινετόν». σκε ὅτι παίρνεις καὶ τὴν Ἁγία Τριάδα
Θεολόγος δὲν συνέταξε συστηματικὰ ἔχει ἀρχὴ χρονικὴ ὡς πρὸς τὴν Θεότη- Ἐκκλησιολογία μετὰ σοῦ». Ἐκοιμήθη στὶς 25 Ἰανουαρί-
θεολογικὰ ἔργα. Ἀλλὰ ὅλα τὰ ποιήμα- τα) καὶ ἔχει ἀρχὴ (τὸν Θεὸ Πατέρα ποὺ Ἡ Ἐκκλησία σύμφωνα μὲ τὸν Ἅγιο ου τοῦ ἔτους 391 ζήσας ἐξήκοντα δύο
τά του, οἱ ἐπιστολές του καὶ οἱ ὁμιλίες εἶναι ἡ αἰτία). Γρηγόριο τὸν Θεολόγο εἶναι μία κοινω- χρόνια.

14 15
Παῦλον; μὰ ναὶ ἀπέναντι τῆς Ἀκρο- εἰς τὰς ἄλλας πόλεις. Τὰ λόγια αὐτὰ
πόλεως εἰς τὴν Πνύκα, ἐκεῖ ὅπου τοῦ προέδρου προδιαθέτουν τὸν
ἀδολεσχοῦσαν οἱ φιλοσοφοῦντες τῆς ἀναγνώστη νὰ συμπεράνη ὅτι οἱ συ-
ἐποχῆς περὶ παντὸς ἐπιστητοῦ, καὶ ζητήσεις τοῦ Παύλου ὅλας τὰς ἡμέ-
ἀναζητοῦσαν ὁπαδοὺς οἱ φερόμενοι ρας ὅπου εὑρίσκετο εἰς τὰς Ἀθήνας
Ποῖον σοι ἐπάξιον ἐγκώμιον δύναται νὰ προσφέρει ἡ ρήτορες. Πλῆθος ἀκροατῶν ἦταν συ- μὲ τοὺς πολίτας τῆς πόλεως εἶχον
ἡμετέρα ἀσθένεια; Ποῖος λόγος ἐξαρκέσει νὰ ἱστορήση νηθροισμένοι, προκειμένου νὰ ἀκού- κάνει αἴσθησιν, καὶ ὑπῆρξαν ἀφορ-
τὸ μέγεθος τῆς ἀρετῆς σου; Ποίαν χωικὴ διάνοιαν θὰ σουν κάτι τὸ νεώτερον. Ἡ στάσις καὶ μὴ σχολιασμοῦ. Διότι δὲν ρώτησε εἰς
κατανοήσει τὸ πνευματικό σου μεγαλεῖο Παῦλε Ἀπό- ἡ ματιὰ αὐτῶν τῶν φιλοπερίεργων τὸν Παῦλο ποῖον εἶναι τὸ θέμα τῆς
στολε; Ἡ χρυσοστομικὴ γραφίδα ἀδυνατεῖ νὰ σοῦ προ- ἀνθρώπων ἔδειχνε ὅτι ἔβλεπαν κάθε ὁμιλίας σου, ἀλλά, ποία εἶναι αὐτὴ ἡ
σάψει τὰ δέοντα. Σὺ δὲ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου ξένο ὁμιλητὴ δύσπιστα καὶ χλευαστι- καινούργια διδασκαλία σου ποὺ συ-
πρῶτε τῶν ἀποστόλων. Σκεῦος ἐκλογῆς σὲ ἐκάλεσε ὁ κά, καὶ περίμεναν νὰ ἀκούσουν κάτι νεχῶς διακηρύττεις εἰς τοὺς πολίτας
ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς καὶ σὲ ἐνέπλησε μὲ τὰ θεῖα τὸ περίεργο καὶ νὰ τὸ σχολιάσουν τῆς πόλεως.
νάματα τῆς χάριτός του ὅπου ἐγεώργησας τὰς κεχερ- δυσμενῶς. Βεβαίως ὁ Παῦλος πανέ- Τὰ λόγια τοῦ προέδρου ἔκαναν
σωμένας ψυχὰς τῶν ἐθνῶν. Ἐλεύθερος ἦσουν ἀλλὰ ξυπνος ἀντελήφθη τὴν περιρέουσα ἕναν μεσόκοπο ἄνδρα μὲ ξενικὴ ἐν-
ἐδούλωσες τὸν ἑαυτόν σου ἵνα ἐλευθερώσεις τοὺς ἀτμόσφαιρα. Ἄλλωστε, ἡ ἐμπειρία δυμασία νὰ ξεπροβάλει ἀνάμεσα
πολλούς. Διὰ ὅλους ἔγινες τὰ πάντα ἵνα κάποιους τῶν συζητήσεων ποὺ εἶχε κάνει μὲ στὸ πλήθος. Μὲ ἀργὰ καὶ σταθερὰ
κερδίσεις. Ἐπένθησας μετὰ τῶν πενθούντων ἵνα τοὺς Ἀθηναίους τὸν εἶχε προϊδεάσει βήματα, ὅπου προδιέγραφαν ἕναν
καὶ αὐτοὶ παρακληθήσονται, ἐπείνασας καὶ ἐδί- σχετικὰ μὲ τὴν νοοτροπία τοῦ ἀκρο- ἔμπειρο ρήτορα, ἀνέβηκε πάνω εἰς
ψασας ἵνα ἡμεῖς χορτασθῶμεν. Τὰς κορυφὰς ατηρίου. Ὁ Παῦλος γιὰ πρώτη φορὰ τὸ λαξευμένο στὸν βράχο βήμα τῶν
τῶν ἀρετῶν ὑπερέβης καὶ ὡς ὑψιπέτης ἀετὸς εὑρέθη εἰς ἕνα τοιαύτης νοοτροπίας ὁμιλιτῶν. Μὲ μία περιστροφικὴ ματιὰ
τοῦ πνεύματος ἔφθασας ἕως τρίτου οὐρανοῦ. ἀκροατήριον, ὄχι ἀπὸ ὁμοεθνεῖς του ὁ Παῦλος ἀγκάλιασε ὅλους τοὺς συ-
Ἐμιμήθης τὸν Χριστὸ καὶ τὸν ἑαυτόν σου μᾶς πα- Ἑβραίους, ποὺ θὰ τοὺς ὁμιλοῦσε ἀπὸ
ρέδωσες πρὸς μίμησιν. Πέμψε τὰς οὐρανομήκεις τὶς Γραφὲς διὰ τὸν προφητευόμενον
σου εὐχὰς πρὸς τὸν Κύριον ἵνα καὶ ἡμεῖς οἱ χαμερ- Μεσσίαν, ἀλλὰ ἀπὸ φιλοσοφούντας
πεῖς ἐργάτες τῆς ἁμαρτίας καταξιωθῶμεν εἰς τὴν φιλοπερίεργους, ἀργόσχολους, ἀλλὰ
Οὐράνιον Βασιλείαν νὰ ἀντικρίσωμεν ἀπὸ μακρὰν καὶ φανατικοὺς εἰδωλολάτρες.
τὴν ἁγίαν σου μορφήν. Ὁ λόγος του, λοιπόν, θὰ ἔπρεπε
Γένοιτο. νὰ ἦταν προσαρμοσμένος στὴν νο-
Φίλε ἀναγνῶστα, ἂς πετάξωμεν μὲ τὰ πτερὰ οτροπία τοῦ ἀκροατηρίου, καὶ φυσι-
τῆς φαντασίας μας εἰς τὸ παρελθὸν περίπου 2.000 κὰ θὰ ἐδέχετο αὐστηρὴ κριτική. Μὲ
χρόνια εἰς τὸ κλεινὸν (ἔνδοξο) ἄστυ τῶν Ἀθηνῶν, τὴν προσήκουσα ἀθηναϊκὴ κομψό-
ὅπου ἂν καὶ παρηκμασμένον διατηροῦσε τὴν αἴγλη τητα καὶ ἐπιτηδευμένο δημοκρατικὸ
τῶν μεγάλων φιλοσόφων, τῶν πολιτικῶν, τῶν πρω- πνεῦμα ἔδωσε ὁ πρόεδρος τοῦ Ἀρεί- νωστισμένους ἀκροατάς, κάνοντας
τοπόρων κάθε μορφῆς τέχνης καὶ ἐπιστήμης. Τὴν ου Πάγου τὸν λόγον εἰς τὸν Παῦλον: συγχρόνως μία σύντομον ἐνδόμυχον
χρονικὴν ἐποχὴν τοῦ Παύλου διὰ κανένα πνευμα- «Δυνάμεθα γνῶναι (νὰ γνωρίσουμε) προσευχή. Γιὰ λίγα δευτερόλεπτα
τικὸν ἀνάστημα δὲν ἐσεμνύνετο ἡ πόλις, ὅλοι κατακαυχῶ- τίς ἡ καινὴ (νέα) αὕτη ἡ ὑπὸ σοῦ λα- χρόνου τὰ περίεργα βλέμματα τῶν
ντο διὰ τοὺς ἐνδόξους προγόνους των καὶ προσπαθοῦσαν λουμένη διδαχή;» (Πράξ. ιζ´, 19). συνηγμένων Ἀθηναίων, «καρφώθη-
νὰ τοὺς μιμηθοῦν χωρίς, ὅμως, ἀποτέλεσμα. Ἡ πραγμα- Φίλε ἀναγνῶστα αὕτη ἡ ὁμιλία τοῦ καν» σ᾽ αὐτὸν τὸν ξενόφερτον ἀνα-
τικὴ θεόσδοτος σοφία τοῦ Παύλου ὅπου ἐπεσκίαζε ἐκείνην Παύλου εἶναι ἕνα ὑπέροχο δείγμα τῆς τολίτη ὅπου ἔλαβε τὸ θάρρος νὰ ρη-
τοῦ Σωκράτους καὶ τοῦ Πλάτωνος ἦλθε εἰς τὴν πόλιν τους ἀρχαίας ρητορικῆς τέχνης προσαρ- τορεύση εἰς τὴν πόλιν τῶν “σοφῶν”.
νὰ τοὺς διδάξει τὴν πραγματικὴν σοφίαν, ὅμως ἐκείνοι μοσμένη εἰς τὸν χρόνον καὶ τὸν τό- Ποῦ νὰ ἤξεραν, ἄραγε, ποῖος ἦταν ὁ
δὲν τὴν ἐδέχθησαν καὶ προτίμησαν ἐπαιρόμενοι τὴν ἀν- πον ὅπου τὸ ἐπίπεδο τῶν ὁμιλητῶν ἄνθρωπος αὐτὸς καὶ ποίον Θεὸν θὰ
θρωπίνην μωρίαν. Ποῦ ἄραγε εὑρίσκομεν τὸν καλόν μας ὑπερέχει ἀπὸ ἐκεῖνο ὅπου ὑπῆρχε τοὺς ἔκανε γνωστόν. Οἱ στιγμὲς ἦταν

16 17
ἱστορικές, τὸ πέτρινο βῆμα τοῦ Παύ- ταύτην. «Κατὰ πάντα δεισιδαιμονε- νον ποὺ ἀνήκει ὁ βωμός, ὡστόσο ὁ ὅπου τὸν οἰκοδόμησαν προκειμένου
λου θὰ ἐγένετο σημεῖο ἀναφορᾶς καὶ στέρους (αὐτοὶ ποὺ σέβονται τὸν Παῦλος ἀπευθύνθηκε εἰς ὅλους ὅτι νὰ κατοικήση ὁ Ἥφαιστος. Σύμφωνα
προσκυνήματος ἀνὰ τοὺς αἰῶνας. Ἡ Θεόν) ὑμᾶς θεωρῶ» (Πράξ. ιζ´, 22). ἐκεῖνον τὸν ἄγνωστον Θεόν, ὅπου μὲ τὸ κήρυγμα τοῦ Παύλου, λοιπόν,
σκιὰ τοῦ μεγάλου ἀποστόλου θὰ “χάϊ- Περιφραστικῶς μποροῦμε νὰ σέβονται ἦλθε νὰ τοὺς τὸν ἀποκαλύ- ματαίως οἰκοδόμησαν μὲ πολὺ κόπο
δευε” τοὺς ἀκατέργαστους βράχους, ἀποδώσουμε τὸ νόημα ὡς ἑξῆς: ψει. Μὲ ρητορικὸ τέχνασμα ὁ Παῦλος ὅλους αὐτοὺς τοὺς λαμπροὺς ναούς,
καὶ ἐὰν οἱ ὑπερόπτες Ἀθηναῖοι σιω- «Σᾶς βλέπω περισσότερο θεοφο- ἀπέφυγε τυχὸν κάποια ἔνταση ἀπὸ ὥστε νὰ κατοικήσουν οἱ θεοί τους,
ποῦσαν μὴ δεχόμενοι τὸν λόγον του, βούμενους ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώ- τὸ πλῆθος τῶν ἀκροατῶν, δίδοντας διότι ὁ μοναδικὸς Θεὸς δὲν κατοικεῖ
τότε «Οἱ λίθοι κεκράξονται» λέγοντας πους», καὶ συνεχίζει: «Διερχόμενος συνέχεια εἰς τὸν λόγον του. σὲ χειροποίητους ναούς, ποὺ κατα-
ἀνὰ τοὺς αἰῶνας ὅτι ἐδὼ πάνω μας ὁ γὰρ καὶ ἀναθεωρῶν τὰ σεβάσματα «Ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν κόσμον σκευάζουν οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ οὔτε
ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν ὁ Παῦλος ἦλθε ὑμῶν εὗρον καὶ βωμὸν ἐν ὦ ἐπεγέ- καὶ πάντα, τὰ ἐν αὐτῷ, οὗτος οὐρα- ἔχει ἀνάγκη νὰ ὑπηρετεῖται ἀπὸ ἀν-
νὰ μᾶς ἀποκαλύψει τὸν πραγματικὸν γραπτο, ἀγνώστῳ Θεῷ ὅν οὖν ἀγνο- νοῦ καὶ γῆς Κύριος ὑπάρχων, οὐκ ἐν θρώπους. Τολμὰ ἔνας ξένος (ἄραγε
Θεόν. Ὁ τόπος αὐτὸς ἐγένετο ἔκτοτε οῦντες εὐσεβεῖτε, τοῦτον ἐγὼ καταγ- χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ» (Πράξ.
τόπος προσκυνήσεως, ὅπου πλήθος γέλλω ὑμῖν» (Πράξ ΙΖ´, 23). Ἐδῶ, ΙΖ, 24). Τὰ ἴσως ἐπικριτικὰ σχόλια με-
ἀνθρώπων καταφθάνουν ἀπὸ ὅλο ἀναγνῶστα μου, ἀποκαλύπτεται ἡ ταξὺ τῶν ἀκροατῶν παρευθεῖς στα-
τὸν χριστιανικὸ κόσμο νὰ περπατή- εὐφυΐα τοῦ Παῦλου, μάλλον εἰπεῖν ὁ μάτησαν ἀκούγοντας τοιαῦτα βαρυ-
σουν, ὅπου περπάτησαν τὰ ἅγια πό- θείος φωτισμός του. Κατ᾽ ἀρχὰς τοὺς σήμαντα λόγια. Τώρα ὁ Παῦλος εἶχε
δια τοῦ Παύλου, νὰ σταθοῦν εἰς τὸν ἐπαινεῖ διὰ τὴν θεοσέβειάν τους, κερδίσει τὴν προσοχὴ καὶ τὸ ἐνδια-
τόπον, ὅπου ἔστησαν οἱ πόδες αὐτοῦ ὥστε νὰ κερδίζει τὸ ἀκροατήριο, μὲ φέρον τῶν ἀκροατῶν του. Λογισμοὶ
καὶ νοερῶς νὰ συνακροαστοῦν μὲ κομψὸ τρόπο. Κατόπιν, δικαιολογεῖ ἀνέβαιναν στὸ μυαλὸ κάθε ἀκροατή:
τοὺς Ἀθηναίους τῆς ἐποχῆς ἐκείνης τὸν λόγον τοῦ φιλοφρονήματός του: Αὐτὸς ὁ περίεργος ἀνατολίτης δὲν εἶ-
τὸν περίφημον λόγον του. Μὰ ἂς ἐπα- ὅτι διερχόμενος, ποὺ σημαίνει ἐρευ- ναι ἕνας γραφικὸς σπερμολόγος κάτι
νέλθωμεν. νῶντας ἐπὶ σκοποῦ, παρατήρησε τὰ βαθύτερο καὶ πρωτάκουστο ἔχει νὰ τί θάρρος χρειάζεται) εἰς μίαν κατεί-
Οἱ ἐνδόμυχοι λογισμοὶ τῶν εὑρι- «σεβάσματά τους». Εἴδατε διάκριση μᾶς πῆ. Ἄκρα ἡσυχία ἐπικρατεῖ εἰς δωλον πόλιν, ἐμπρὸς σὲ ἕνα θρη-
σκομένων ἀκροατῶν ἐσταμάτησαν, καὶ σοφία καὶ κυρίως προσήλωση τὸν Ἄρειο Πάγο. Τώρα ἦλθε ἡ ἱστορι- σκόληπτον ἐκ παραδόσεως λαὸν νὰ
ὅταν ὁ Παῦλος, ἐσήκωσε τὸ δεξιόν του εἰς τὸν ἀντικειμενικόν του σκοπό; κὴ ὥρα νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ κυρίως θέμα τοὺς προσάψει ἄγνοια καὶ νὰ τοὺς
χέρι, σημεῖον ὅτι ἄρχεται ἡ ὁμιλία του. ὅλα αὐτὰ τὰ εἴδωλα καὶ τοὺς βωμοὺς τῆς ὁμιλίας του: Κατ᾽ ἀρχὴν τοὺς ὁμι- πεῖ ὅτι οἱ θεοὶ ποὺ πιστεύουν καὶ ὁ
Μὲ ἔντονη και στιβαρὰ φωνή, γεμάτη ποὺ βλέποντάς τα «παροξύνετο τὸ λεῖ γιὰ ἕναν ἐπικυρίαρχον Θεὸν ὅπου τρόπος λατρείας των εἶναι μία οὐτο-
αὐτοπεποίθηση, καὶ μὲ στόμφο ἐμπεί- πνεῦμα του» (Πράξ. ΙΖ, 16), δὲν τὰ ἐποίησε τὸν κόσμο καὶ πάντα τὰ ἐν πία, μία πλάνη. Ποία τύχη θὰ εἶχε
ρου ρήτορος, ἀρχίζει ὁ Παῦλος τὸν ἐξύβρισε ὡς λατρεία τοῦ σατανά, αὐτῷ. Τοὺς ἀποκάλυψε ὅτι ἕνας καὶ ὁ καλός μας Παῦλος ἐὰν μία ὁμάδα
ἱστορικὸν λόγον του. «Ἄνδρες Ἀθη- ἀλλὰ τὰ ἀποκάλεσε «σεβάσματα» μόνον εἶναι ὁ πραγματικὸς Θεὸς ποὺ φανατικῶν, ἐξανίστατο καὶ ἐναντιω-
ναῖοι». Ἡ ἐναρκτήριος προσφώνησις προκειμένου νὰ μὴν παροξύνει τοὺς ἔκανε τὰ οὐράνια σώματα καὶ τὴν γὴ νόταν ἀπειλητικὰ κατὰ τοῦ Παῦλου;
φανέρωσε ὅτι γνωρίζει τὴν ἀπαρχὴ ἀκροατάς. καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἐν αὐτῇ. Ἐδῶ θὰ Φαντάζεσαι, ἀναγνῶστα μου, ἕνας
τῶν λόγων τῶν ρητόρων ὅπου ὁμι- Ὕστερα τοὺς λέγει ὅτι πορευό- ἔπρεπε νὰ ἐξανίστανται οἱ Ἀθηναῖοι, ἱεροκήρυκας νὰ εἰσέλθει εἰς ἕνα μου-
λοῦσαν εἰς τὰς Ἀθήνας τὴν ἐποχὴν μενος εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ τὰς ρήμας διότι τοὺς ἀπέρριψε τὴν πατροπαρά- σουλμανικὸ τζαμί (τόπο προσευχῆς)
τῆς πόλεως βρῆκε ἕναν βωμὸ μὲ δοτον πολυθεΐα στὴν ὁποία ἐπίστευ- καὶ νὰ κατηγορήση τὴν πίστη τους
τὴν ἐπιγραφή: «Τῷ ἀγνώστῳ Θεῷ». ον καὶ συνεχίζει νὰ τοὺς ἀνατρέπει καὶ μετὰ νὰ κηρύξη τὴν χριστιανικὴ
Τὸν ὁποῖον σέβονται χωρὶς νὰ γνω- ἀκόμη περισσότερον ἐκείνα ὅπου πίστη; τί τύχη θὰ εἶχε; Τὸ ἀκροατήριο
ρίζουν, αὐτόν, λοιπόν, ἦλθε νὰ τοὺς πιστεύουν τὸ γεγονός δηλαδή, ὅτι θαυμάζει τὸ θάρρος καὶ τὴν παρρη-
κηρύξει προκειμένου νὰ τὸν γνω- κατεσκεύαζον κατοικίες διὰ τοὺς θε- σία τοῦ Παῦλου, ἀκούγονται ψίθυροι
ρίσουν. Ὑπερέβαλε ρητορικῶς ὁ ούς των, ὅπως εἰς τὴν Ἀκρόπολιν καὶ σχολιασμοί. Ὅμως ἡ στεντόρεια
Παῦλος βρίσκοντας ἕναν ἀπὸ τοὺς τὸν Παρθενώνα, ὅπου τάχα θὰ κα- φωνὴ τοῦ Παῦλου, ἀναχαιτίζει τοὺς
χιλιάδες βωμοὺς μὲ τὴν προαναφερ- τοικοῦσε ἡ θεὰ Ἀθηνά, τὸν ναὸ τοῦ σχολιασμούς, εἰσερχόμενος βαθύτε-
θείσα ἐπιγραφὴ εἰς τὴν κατείδωλον Ὁλυμπίου Διός, ὅπου θὰ κατοικοῦ- ρα εἰς τὸ θέμα «ἐποίησε ἐξ ἑνὸς αἵμα-
πόλιν, ὅπου ἐκφράζει ἐκεῖνον καὶ μό- σε ὁ Δίας, τὸν ναὸν τοῦ Ἡφαίστου, τος (ἐννοεῖ τοὺς πρωτοπλάστους).

18 19
Πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπὶ δείας.) «Τοῦ γὰρ (δηλαδή τοῦ Θεοῦ) Τί τοὺς λέει τώρα ὁ Παῦλος: Ὁ ΝΕΚΡΩΝ». Μήπως ὁ καλός μας
πᾶν προσώπου τῆς γῆς, ὁρίσας καὶ γένος ἐσμέν» (Πράξ. ΙΖ´, 28). Τὸ Θεὸς εἶναι μακρόθυμος καὶ ὅλους Παῦλος δὲν «ζύγισε καλὰ τὰ λόγιά
προστεταγμένους καιρούς (προσδι- τελευταῖο σημαίνει ὅτι ἀφοῦ εἴμαστε τοὺς χρόνους τῆς ἀγνοίας σας, ὅπου του; (ἄπαγε τῆς βλασφημίας ὁ λόγος
ορισμένου χρόνου, ἐμφανίσεως ἐπὶ πλασμένοι ἀπὸ τὸν ἴδιο Θεὸ εἴμαστε λατρεύατε τοὺς ψεύτικους θεούς του αὐτὸς χαρακτηρίζεται ὡς ἀποκο-
τῆς ζωῆς) καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κα- ὅλοι παιδιά του. «Ἐφ᾽ ὅσον, λοιπόν, σας, σᾶς διαγράφει τὸ χρέος αὐτό. ρύφωμα τῆς πνευματικῆς του σοφί-
τοικίας αὐτῶν» (Πράξ. ΙΖ, 26). Ἐδῶ εἴμεθα γένος τοῦ Θεοῦ δὲν πρέπει νὰ Τώρα ὅμως σᾶς παραγγέλλει σὲ ας). Ὡστόσο, ἀπέφυγε τὰ χειρότερα
ἀνατρέπει τὶς πεποιθήσεις τῶν φιλο- νομίζομεν ὅτι ἡ θεότης εἶναι ὁμοία μὲ ὅλους νὰ μετανοήσετε!. Καὶ τώρα, εἰσπράττοντας μόνο χλευασμούς
σόφων, ὅπου ὁ καθένας προσδιορί- χρυσὸν ἢ μὲ ἄργυρον ἢ μὲ μάρμαρον, ἀναγνῶστα μου, ὁ Παῦλος κορυφώ- «Ἀκούσαντες δὲ ἀνάστασιν νεκρῶν
ζει κατὰ τὸ δοκοῦν τὴν ὕπαρξη τῆς μὲ ἀγάλματα ὅπου ἔχουν κατασκευ- νει τὴν πρόκληση. Δὲν ἀντέχει ἄλλο οἱ μὲν ἐχλεύαζον, οἱ δὲ εἴπων· ἀκου-
ζωῆς καὶ φανερώνει ὅτι ἡ ἀπαρχὴ τοῦ ασθῆ σύμφωνα μὲ τὰς καλιτεχνικὰς τὸ πνεῦμα του νὰ βλέπει τόσον λαὸ σόμεθά σου πάλιν περὶ τούτου»
ἀνθρωπίνου γένους ξεκινὰ ἀπὸ ἕνα ἐπινοήσεις τοῦ ἀνθρώπου» (Πράξ. ΙΖ΄, μὲ πνευματικὲς ἀνησυχίες καὶ τόσον (Πράξ. ΙΖ΄, 32).
ζευγάρι ὅπου οἱ ἀπόγονοί τους αὐξή- 29 μετάφρασις) ἐδῶ ὁ Παῦλος τολμᾶ φιλοσοφικὸ ἐνδιαφέρον εἰς μία πό- Ἐνθυμεῖσαι ἀπόστολε ὅταν ὁ Στέ-
θηκαν καὶ κατοίκησαν σὲ ὅλη τὴν γῆ, ἀκόμα νὰ τὰ βάλει καὶ μὲ τὴν συντε- λιν, ὅπου ἤκμασαν ἡ φιλοσοφία καὶ φανος κατηγόρησε τοὺς Ἑβραίους
ὅπου ὁ κάθε ἄνθρωπος ζῆ ἕνα προσ- χνία τῶν ἀγαλματοποιῶν. οἱ τέχνες καὶ ὁ πολιτισμός, νὰ εἶναι εἰς τὴν Συναγωγή, ὅτι δὲν ἑρμηνεύ-
διορισμένο χρόνο καὶ σὲ κάθε φυλή Ὡστόσο ἀγαπητὲ ἀναγνῶστα ὁ δέσμιοι τῶν δαιμόνων λατρεύοντας ουν σωστὰ τοὺς προφήτας διὰ τὸν
(ἄνθρωποι μὲ τὰ ἵδια χαρακτηριστικά) τόσο ἀνατρεπτικὸς λόγος τοῦ Παῦλου διάφορα ἀγάλματα γιὰ θεούς. Σώπα- ἀναμενόμενο Μεσία Χριστόν, τί θά-
ἔχει προσδιορίσει ὁ Θεὸς τὴν ὁροθε- δὲν διακόπτεται. Δὲν ἐξανίστανται οἱ σε γιὰ λίγο καὶ μὲ φωνὴ «Στέντορος», νατον τοῦ ἐπιφυλάξατε. Τώρα πλέον
σία τῆς κατοικίας των. ἀκροατές. Δὲν εἶπαν πῶς τολμᾶ οὗτος ὥστε νὰ ἀκουστῆ ἀπὸ ὅλο τὸ ἀκρο- πράττεις τὰ ἴδια κατηγορῶντας τὴν
Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ ἀναφέ- ὁ πλανόδιος Ἀνατολίτης νὰ κατηγορεῖ ατήριο ἀναφώνησε: «Διότι ἔστησεν πατροπαράδοτον πίστιν τῶν Ἀθη-
ρω ὅτι ἡ λέξις τοῦ Παῦλου «ὁροθεσία» καὶ νὰ ἀπορρίπτη τὴν πατροπαράδο- (ὥρισεν) ἡμέραν ἐν ἧ μέλλει κρίνειν ναίων καὶ τὸ κόστος σου εἶναι ἕνας
προσδιορίζει καὶ σηματοδοτεῖ ὁρισμέ- τον εὐσέβειαν, ποὺ τόσοι καὶ τόσοι τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνη (ἐννο- ἁπλὸς χλευασμός.
νον τόπον κατοικίας γιὰ κάθε λαὸ καὶ φιλόσοφοι ὑπολήπτοντο καὶ τιμοῦ- εῖ τὴ Δευτέρα Παρουσία) ἐν ἀνδρί ὦ Ἐάν, ἀναγνῶστα μου, παραμεί-
ὄχι νὰ συμμειγνύονται μεταξύ των οἱ σαν. Πόσην ἀκτινοβόλο καὶ ἐπιβλητι- ὥρισε, (ἐννοεῖ τὸν Χριστό) πίστιν πα- νωμεν εἰς τὸν τύπον τοῦ γράμματος
λαοί, ὅπως συμβαίνει βάσει σχεδί- κὴ προσωπικότητα θὰ εἶχε ὁ Παῦλος ρασχών (μὲ κύρος ἀδιαφιλονίκητον) τῆς Γραφῆς πλανώμεθα. Ἐπιτακτι-
ου εἰς τὴν χώρα μας. Ἑδῶ ὁ Παῦλος ὥστε κατηγορῶντας τοὺς θεούς των, πᾶσι ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν» κὴ ἀνάγκη εἶναι νὰ εἰσέλθωμεν εἰς
τολμᾶ νὰ ἀνατρέψει ὅλες τὶς θεωρίες νὰ καθήλωνε τὸ ἀκροατήριό του, ποὺ (Πράξ. ΙΖ´, 32). τὸ πνεῦμα, διότι μόνο ἔτσι θὰ τὴν
τῶν φιλοσόφων λέγοντάς τους ὅτι ἡ οὔτε κἂν ὁ περίφημος ρήτορας Δημο- Φίλε ἀναγνῶστα, ἐδῶ ὁ Παῦλος ἑρμηνεύσωμεν σωστά. Ὁ λόγος ὁ
ἀπαρχὴ τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου σθένης δὲν κατόρθωσε. Καὶ συνεχίζει ξεπέρασε τὸ ὅριον τῆς ἀνεκτικότη- καταγεγραμμένος εἰς τὸ Ἱερὸν κεί-
προέρχεται ἀπὸ ἕναν καὶ μοναδικὸ ὁ Παῦλος μὲ τὴν περίφημον θεολογι- τος γιὰ τοὺς ἀκροατάς των. Τοὺς μενον ἀπὸ τὸν Λουκᾶ, προκειμένου
Θεό, ὁ ὁποῖος φροντίζει καὶ συντηρεῖ κήν του ρήσιν «Τοὺς μὲν οὖν χρόνους κατηγόρησε τοὺς θεούς των ὅτι εἶ- νὰ ἀπαγγελθῆ μὲ ρητορικὸ στόμ-
τὰ πάντα, καὶ ἐμφύτευσε μέσα στοὺς τῆς ἀγνοίας ὑπεριδῶν ὁ Θεὸς τανῦν
ναι ἀνύπαρκτοι, τοὺς ἀπέρριψε τοὺς φο, χρειάζεται ἕνα λεπτὸ τῆς ὥρας.
ἀνθρώπους τὸ «ζητεῖ Αὐτόν», δηλαδὴ παραγγέλλει τοὺς ἀνθρώπους πᾶσι
μεγαλοπρεπεῖς ναοὺς τῶν θεῶν δι- Ποῖος νομίζει ὅτι ὁ Παῦλος, ὅπου
τὴν ἐπιθυμία νὰ τὸν ἀναζητήσουν καὶ πανταχοῦ μετανοεῖν» (Πράξ. ΙΖ΄, 30).
ότι δὲν κατοικοῦν μέσα οἱ θεοί των, διακρίνετο διὰ τὶς ἐκτεταμένες ὁμιλί-
νὰ τὸν εὕρουν. «Ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν
τοὺς ἀπέρριψε τὴν πίστη τους ὅτι τὰ ες του, θὰ ὁμιλοῦσε, δοθήσης εὐκαι-
καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν» (ὑπάρχο-
ἀγάλματα τῶν θεῶν εἶναι πράγματι ρίας, γιὰ ἕνα καὶ μόνον λεπτό, καὶ
μεν). Τὸ ρητὸ αὐτὸ ὁ Παῦλος τὸ δανεί-
θεοί. Τώρα πλέον ὡς ἐπιστέγασμα τὸ κέντρον ἀναφοράς, ὅπου ἦταν ὁ
στηκε ἀπὸ τὸν φιλόσοφο Ἐπιμενίδη,
τῆς προκλήσεως, τοὺς λέει μὲ ἁπλὰ Χριστός, θὰ τὸν ἀποκαλοῦσε «ἐν ἀν-
ὅπως ἀναφέρει κατωτέρω: «Ὅπως
μερικοὶ ἐκ τῶν ποιητῶν σας (Φιλο- λόγια νὰ ἀποβάλουν τὴν πατροπα- δρί» ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὴν Γρα-
σόφων) ἔχουν πεῖ». Λέγοντας τοῦτο ράδοτον πλάνην τῆς λατρείας τῶν φή; ὄχι ἀναγνῶστα μου, ὁ Παῦλος
θέλησε νὰ τοὺς ἐπαινέσει καὶ ὄτι δὲν εἰδώλων, καὶ νὰ μετανοήσουν διότι ὁ γνήσιος ἐραστὴς τοῦ Χριστοῦ ὁμί-
εἶναι ξένος πρὸς τὴν ἰδικήν τους φιλο- ὁ Θεὸς προσδιόρισε μιὰ μέρα ὅπου λησε ἐπὶ μακρὸν περὶ τοῦ Χριστοῦ
σοφικὴν σκέψη. (Ἐνθυμίζω ἀναγνῶ- θὰ κρίνη ὅλην τὴν οἰκουμένην καὶ ἡ ὅμως «Ἐὰν γράφηται καθ᾽ ἕν, οὐδὲ
στα μου ὅτι ὁ Παῦλος γνώριζε ἄριστα αἰχμὴ τοῦ λόγου ἦταν ἀπὸ «ΕΝΑΝ αὐτὸν οἶμαι (νομίζω) τὸν κόσμον χω-
τὴν θύραθεν σοφία τῆς Ἑλληνικῆς παι- ΑΝΔΡΑ ΟΠΟΥ ΑΝΕΣΤΗΣΕ ΕΚ ΤΩΝ ρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία» (Ἰωάν.

20 21
ΚΑ´, 24). Ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη εἶναι ὁ ἐπὶ τὸ μνημεῖον βλέπει τὰ ὀθόνια κεί- τὸν κόσμο) ὅντας φυλακισμένος εἰς
Λουκᾶς νὰ ἀναφέρεται ἐπιγραμματι- μενα μόνα … θαυμάζων τὸ γεγονός» τὸν Καύκασο, προλέγει πώς «ὁ λυ-
κὰ καὶ μόνον γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν (Λουκ. ΚΔ´, 11,12). Μήπως ὁ Θω- τρωτής του θὰ γεννηθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸ
Ἀνάσταση εἰς τὸ Ἱερὸν κείμενον. Βε- μᾶς δὲν ἐζήτησε ἀκόμα καὶ νὰ ψηλα- καὶ μία Παρθένο. (στοίχος 772, 834,
βαίως ὁ Παῦλος θὰ τοὺς παρουσίαζε φίση τὶς πληγές Του προκειμένου νὰ 848) θὰ εἶναι υἱὸς Θεοῦ καὶ τῆς Παρ-
τὸν Χριστὸν τὸν ἀναφερόμενον ὡς πιστέψη ὅτι ἀνέστη ἐκ νεκρῶν; Πόσο θένου. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος θὰ κατα-
«ἕναν ἄνδρα» ὅτι ἦταν ὁ ἐνανθρω- μάλλον ἕνας κατὰ τεκμήριον εἰδωλο- λύσῃ τὴν ἐξουσία τῶν παλαιῶν θεῶν
πήσας Θεός, τὴν διδασκαλία του, λατρικὸς λαός, ὅπως οἱ Ἀθηναῖοι, νὰ ἀφανίζοντας τὴν δύναμίν τους». Ὁ
τὰ θαύματά του, τὶς προφητεῖες περὶ πίστευαν ἀμέσως τὰ λεχθέντα περὶ Σωκράτης εἰς τὴν ἀπολογίαν του
αὐτοῦ, τὴν ἐθελούσια σταύρωσή Του τῆς ἀναστάσεως. ἀναφέρει τὸ ἑξῆς: «θὰ μείνετε ἐν
καὶ τὴν ἀνάστασίν Του. Ὅμως, ἀναγνῶστα μου, δὲν πα- ὑπνώσει εἰς ὅλην σας τὴν ζωήν, ἐὰν
Ἁγιογραφημένοι ἀρχαῖοι φυσιοδῆφες
Ἀλλὰ ἂς ἐπιστρέψουμε. Ἑδῶ τὰ ρεκτράπη ὅταν ὁμίλησε γιὰ τὴν Ἀνά- δὲν σᾶς λυπηθῇ ὁ Θεός, νὰ σᾶς στεί-
στοὺς νάρθηκες τῶν ἐκκλησιῶν ποὺ προ-
πνεύματα ἐξάπτονται, ὅμως μὲ συ- στασιν, διότι ἐμπρός του δὲν εἶχε με- λει κάποιον ἄλλον νὰ σᾶς διασώσει»
φήτευσαν διὰ τὴν ἔλευσιν τοῦ Χριστοῦ.
γκαταβατικὸ τρόπο, τὸ νὰ εἰσπράξει ρικὲς ἑκατοντάδες εἰδωλολάτρες καὶ (Πλάτωνος Ἀπολογία Σωκράτους Η 13,α).
ἕναν χλευασμὸ διὰ τὴν ἀπόρριψιν περίεργους ἀνθρώπους, ἀλλὰ εἶχε Εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος εἰς τὴν Μονὴν
τῆς Ἁγίας πανσόφου Αἰκατερίνης
πρὸς τὸ πατροπαράδοτον σέβας ἀναρίθμητον πλῆθος ἀνθρώπων Δοχειαρίου διασώζονται παλαιὰ χει- λαμβάνωμεν τὸ ἑξῆς περιστατικό:
των, μάλλον ἦταν τὸ ἐλάχιστο. Οἱ δὲ ἀνὰ τοὺς αἰῶνας ποὺ θὰ ἀναγιγνώ- ρόγραφα μὲ προφητεῖες τῆς Σίβυλ- Ὅταν ὁ αὐτοκράτωρ τῆς Ρώμης
ἀνωτέρου πνευματικοῦ ἐπιπέδου, σκουν τὸν λόγον αὐτόν, ἑπομένως ὁ λας (Ἱέρειας τοῦ ναοῦ τοῦ Ἀπόλλω- Ἀντωνίνος συνέλαβε τὴν ἁγία καὶ
τὸν ἀντιμετώπισαν μὲ μιὰ κομψό- πνευματικός του λόγος θὰ πρέπει νὰ νος) ὅπου καταγράφονται τὰ ἑξῆς: μὴ δυνάμενος νὰ ὑπερισχύση λεκτι-
τητα λόγου, ὅταν τοὺς ὁμίλισε διὰ εἶχε διαχρονικὴν ὑπόστασιν. «Ὕστερα ἀπὸ πολλοὺς χρόνους θὰ κῶς, ἐσύναξε 150 φιλοσόφους καὶ
τὴν Ἀνάστασιν «Ἀκουσόμεθά σου Ὡστόσο, δοκησίσοφοι Ἀθηναῖοι γεννηθῇ ἕνας ἄνθρωπος, μὲ σάρ- ρήτορας ἀπὸ ὅλη τὴν αὐτοκρατορία
πάλιν περὶ τούτου» (Πράξ. ΙΖ΄, 32). ποὺ κατακαυχάσθε διὰ τοὺς ἐνδό- κα ἀμόλυντον, ὅπου θὰ λυτρώσῃ προκειμένου νὰ ἀντιπαρατεθοῦν εἰς
Μὴν ἐξανίστασαι Ἀπόστολε, ὅταν σὲ ξους προγόνους σας καὶ διακατέχε- τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὴν φθορά. Θὰ τὰ ἐπιχειρήματα ὅπου ἐπρόβαλε ἡ
ἐχλεύασαν, ὅταν τοὺς ὁμίλησες γιὰ σθε ἀπὸ τὸ σύνδρομο τῆς προγονο- τὸν φθονήσει ὅμως ὁ ἄπιστος λαὸς νεαρὰ ἁγία.
τὴν Ἀνάστασιν· διότι ὁμιλοῦσες σὲ πληξίας, ἀναζητῶντας τιμὲς καὶ δόξα καὶ θὰ τὸν κρεμάσει ψηλὰ ὡς κατά- Ὅμως ἡ ἁγία τοὺς ἀποστόμωσε
ἕναν θεοσεβούμενον (δεισιδαιμονέ- ποὺ δὲν σᾶς ἀνήκουν: Γνωρίζετε δικον. Ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ ὑποφέρει μὲ μὲ τὰ λεχθέντα τῶν ἰδίων σοφῶν,
στερον) λαὸν ὅπου ἐκδήλωνε τὴν πί- ἄραγε τί εἶπαν οἱ φιλόσοφοι πρόγο- πραότητα». Εἰς ἄλλο σημεῖον ἀνα- ὅπου πιεζόμενοι ἀπὸ τὸν οὐράνιον
στη των εἰς μίαν κατείδωλον οὖσαν νοί σας διὰ τὸν Χριστό, ὁ ὁποῖος ἦταν φέρει: «Ἕνας οὐράνιος Θεὸς μὲ πι- Πατέρα, προφήτευσαν παρὰ τὴν θε-
πόλιν» (Πράξ. ΙΖ΄, 16). Πῶς ἦταν ἡ προσδοκία ὅλων τῶν ἑθνῶν; Εἰς έζει ἰσχυρά, ὁ ὁποῖος εἶναι φῶς τρι- λησήν των «δίκην» Βαλαάμ. Ὅπως ὁ
δυνατὸν τοιοῦτος λαὸς νὰ ἀποδεχθῆ τὴν «Πολιτεία τοῦ Πλάτωνος» ἀνα- λαμπές. Αὐτὸς εἶναι ὁ Παθῶν Θεός. Διόδωρος, ὁ Πλούταρχος, ὁ Ὀρφέας,
ἀνάστασιν ἀνθρώπου; Μήπως οἱ φέρεται περὶ τοῦ Χριστοῦ: «χωρὶς νὰ Καὶ χωρὶς νὰ πάθῃ τίποτα ἡ θεότης ὁ Ὅμηρος ὁ Ἀπόλλων ἀλλὰ καὶ οἱ Σί-
μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ ποὺ εἶδον τόσα ἀδικήσῃ κανέναν, θὰ δυσφημισθῇ του, διότι εἶναι συγχρόνως θνητὸς καὶ βυλλες. Μὴ δυνάμενοι οἱ φιλόσοφοι
θαύματα, ἤκουσαν τὴν διδασκαλία πολύ, ὡς ἄδικος, θὰ βασανισθῇ διὰ ἀθάνατος, ἄνθρωπος καὶ Θεός. Ὁ καὶ οἱ ρήτορες νὰ ἀντιμετωπίσουν
Του, εἶδαν πῶς μετεμορφώθη εἰς τὴν δικαιοσύνην, ἀλλὰ θὰ μείνη ἀμε- ὁποῖος ὑποφέρει ἀπὸ τοὺς θνητοὺς τὴν Ἁγία ἐπίστευσαν εἰς τὸν Χριστὸ
τὸ Θαβὼρ καὶ ἤκουσαν τὴν φωνὴν τακίνητος μέχρι θανάτου καὶ ἑνῶ θὰ τὰ πάντα τὴν ὕβριν, τὸν σταυρό, καὶ καὶ ὑπέστησαν τὸν διὰ τοῦ πυρὸς
τοῦ Πατρός, ὁ ἴδιος ὁ Κύριος πρὸ εἶναι δίκαιος θὰ θεωρεῖται ἄδικος γιὰ τὴν ταφήν. Αὐτὸς χόρτασε μὲ πέντε μαρτυρικὸν θάνατον!
τοῦ πάθους, τοὺς ἀνήγγειλε διὰ τὴν ὅλη του τὴν ζωήν. Θὰ μαστιγωθῇ, ἄρτους πέντε χιλιάδες ἀνθρώπους. Πῶς, λοιπόν, ὑπερόπτες Ἀθηναῖοι
ἀνάστασίν Του, καὶ μετὰ τὸ πάθος θὰ στρεβλωθῇ, θὰ δεθῇ, καὶ ἀφοῦ Ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ δικός μου Θεὸς ὁ ποὺ ἐπαίρεσθε διὰ τοὺς φιλοσόφους
οἱ μυροφόρες γυναῖκες ὡς αὐτόπτες πάθη κάθε κακό, θὰ καρφωθῇ πάνω ὁποῖος ἀπὸ τοῦ τάφου ἀνεστήθη εἰς σας δὲν γνωρίζετε τί σᾶς ἐδίδαξαν;
μάρτυρες τὴν ἐπιβεβαίωσαν, μήπως σὲ ἕναν πάσαλο (σταυρό) καὶ ἂν καὶ τὸν οὐρανόν». Ἀλλὰ καὶ ὁ θεός σας Μὰ ἂς ἐπανέλθωμεν διότι παρεκλί-
ἐκεῖνοι ἐπίστευσαν; «Καὶ ἐφάνησαν δὲν εἶναι δίκαιο, ἀφοῦ ἔτσι τὸ θέλει (Ἀθηναῖοι) ὁ Ἀπόλλων ἄκων (ἀκού- ναμε πλέον τοῦ δέοντος εἰς τὸν σχο-
ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος (λόγια θὰ γίνῃ» (Β,Υ. 362). Ὁ Αἰσχύλος εἰς σια) ὁμολόγησε χωρὶς νὰ θέλῃ πιεζό- λιασμόν. Ὅταν ἄκουσαν τὴν λέξη
φαντασίας) τὰ ρήματα αὐτῶν καὶ ἡπί- τὸ ἔργο του «Προμηθεὺς Δεσμώτης» μενος ἀπὸ τὸν Θεὸ τοῦ οὐρανοῦ, τὴν Ἀνάσταση ἄρχισε ὁ χλευασμὸς κατὰ
στουν αὐταῖς, καὶ ὁ Πέτρος ἔδραμε ἀναφέρει ὅτι ὁ Προμηθέας (ὑπονοεῖ θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Εἰς τὸν βίον τοῦ Παῦλου, καὶ τὰ δυσμενὴ σχόλια.

22 23
Οἱ δὲ κατεφημισμὸν καλλιεργημέ-
Ἐνημέρωση - Παράκληση
νοι τοῦ ἐφέρθησαν μὲ ἐπιτηδευμένη Ἐνημερώνου-
κομψότητα: «Ἀκουσόμεθά σου καὶ με τοὺς ἐν Χρι-
πάλιν περὶ τούτου» καὶ ὅταν ὑπερί- στῷ ἀδερφούς
σχυσαν οἱ διαμαρτυρίες καὶ ὁ χλευ- μας ὅτι μὲ τὴν
ασμός, ἦταν ἀδύνατον νὰ ἐπιβληθῇ χάρη τοῦ Θεοῦ
ὁ Παῦλος τῆς ὀχλοκρατίας αὐτῆς. καὶ τὴν προ-
Ἴσως νὰ μὴν πέρασε ἀπὸ τὸ μυαλὸ σφορὰ ὅλων
τοῦ Παύλου νὰ ἀναστήσει κάποιον σας, ὁ τρισυπό-
νεκρόν, ὅπως ἀνέστησε τὸν Εὔτυχον στατος ναὸς ἀρ-
(Πράξ. Κ´, 8) προκειμένου νὰ τοὺς χιστρατήγου Μι-
ἀποδείξει τοῦ λόγου του τὸ ἀληθές; χαήλ, Προφήτου
Ὅμως, ἀναγνῶστα μου, δὲν εὑρέ- Ἡλία καὶ Ἁγίας
θη χωρητικὸν δοχεῖον μεταξύ των, Αἰκατερίνης
δηλαδὴ ἡ πίστις ὅπου θὰ ἐναπέθετε ἔφτασε στὴν εἰκονικὴ μορφὴ τῶν φωτογραφιῶν ποὺ παρατίθενται.
τὸ θαῦμα.Ἔτσι, λοιπόν, ὁ καλός μας Ἂν καὶ καταβάλλεται κάθε δυνατὴ προσπάθεια γιὰ τὴν ἐξεύρεση
Παῦλος κατεβαίνει ἀπὸ τὸ λαξευμένο τῶν ἀναγκαίων χρημάτων γιὰ τὴν ἀποπεράτωσή του, τὸ ἔργο ἔχει
βῆμα τοῦ ὁμιλητοῦ, ἀναλογιζόμενος διακοπὴ ἐργασιῶν λόγω οἰκονομι-
ὅτι ὁ πνευματικὸς σπόρος ἐρρίφθη κῶν δυσχερειῶν. Χωρὶς νὰ παρα-
εἰς βραχώδες ἔδαφος καὶ δὲν ὑπάρ- βλέπουμε τὶς δύσκολες οἰκονομικὲς
χει ἐλπὶς καρποφορίας. Πικραμέ- σὲ ὑψηλὰ μέτρα ἀρετῆς, ἐπιτελῶ- συνθῆκες ποὺ βιώνει ἕκαστος, ἡ
νος καὶ συντετριμένος λαμβάνει τὸν ντας σπουδαῖο Ἱεραποστολικὸ ἔργο. ἀνάγκη γιὰ τὴν ἀποπεράτωση ἑνός
δρόμον πρὸς τὴν πόλιν. Καθὼς κα- Ὅταν ὁ αὐτοκράτωρ τῆς Ρώμης ἕλα- ἱεροῦ ναοῦ, ποὺ ἐδῶ καὶ 23 χρόνια
τέβαινε ἀπὸ τὸν λόφον τῆς Πνύκας, βε γνώσιν τὸν συνέλαβε καὶ τὸν κα- εἶναι ἀπαραίτητος καὶ πολυπόθητος
ἀκούει μία φωνὴ μιᾶς μικρᾶς ὁμάδος ταδίκασε σὲ μαρτυρικὸ θάνατο. Καὶ γιὰ τὶς ψυχές μας, ἐπιβάλλει νὰ πα-
ἀνθρώπων. Διδάσκαλε Παῦλε! Ἦταν ἡ Δάμαρις ἤσκησε Ἱεραποστολικὸν ρακαλέσουμε καὶ πάλι γιὰ τὴν οἰκο-
ἡ φωνὴ ἑνὸς ἀξιοσέβαστου δικαστι- ἔργο φέροντας πολλοὺς εἰς τὴν ἀλη- νομική σας ἐνίσχυση.
κοῦ Διονυσίου ὀνομαζομένου, καὶ θινὴν πίστην. Φίλτατε Ἀναγνῶστα, ἡ Ὑπενθυμίζουμε ὅτι ὅποιος συμ-
μεταξὺ αὐτῶν καὶ μιᾶς γυναικὸς Δα- τετυφωμένη ἔπαρσις τῶν Ἀθηναῖων βάλλει στὴν ἀνέγερση Ἱεροῦ Ναοῦ, μέγα παρὰ Θεοῦ μισθὸ λαμβάνει
μάρειως. Διδάσκαλε Παῦλε: Τὰ λόγια δὲν ἐτελεσφόρησε προκειμένου νὰ καὶ καθίσταται κτίτωρ αὐτοῦ, μνημονευόμενος ὑπὸ τῶν ὀρθοδόξων
σου αὐτὰ ὅπου μᾶς εἶπες ἦταν πολὺ ἰδρυθῇ ἀκμάζουσα ἐκκλησία εἰς τὰς λειτουργῶν τοῦ Ὑψίστου.
σπουδαῖα, σὲ παρακαλοῦμε πολὺ Ἀθήνας σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιθυμία Ἐπικαλούμενοι τὶς πρὸς Κύριον εὐπρόσδεκτες πρεσβεῖες τῶν προ-
δυνάμεθα νὰ μάθουμε περισσότερα, τοῦ Παῦλου. Εἰς τὰς ἐπιστολάς του στατῶν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἀρχιστρατήγου Μιχαήλ, Προφήτου Ἡλία καὶ
οὐδέποτε ἀναφέρθηκε, οὔτε ἔγραψε Ἁγίας Αἰκατερίνης, εὐχαριστοῦμε ἐκ τῶν προτέρων γιὰ τὴν ἀδερφική
διὰ τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον ὅπου ἀνέστη-
πρὸς τοὺς Ἀθηναίους. Ἀκόμα καὶ εἰς σας συμπαράσταση
σεν ὁ Θεός; Σκίρτησε ἡ καρδιὰ τοῦ
καὶ παρακαλοῦμε θερ-
Παῦλου ἀπὸ χαρὰ ἐκφράζοντας ἕναν τὸν Β΄ αἰῶνα ἡ ἐκκλησία τῶν Ἀθη-
μῶς ὅπως ἀποστείλε-
μύχιον λογισμὸν ὅτι ἐλάχιστον μέρος νῶν ἦταν ὑποβαθμισμένη, ἐν σχέσει
τε τὴν βοήθεια σας εἰς
τοῦ πνευματικοῦ σπόρου ἔπεσε σὲ μὲ τὶς ἄλλες. Ὅμως ἡ ἀστείρευτος
τὸν λογαριασμὸ τῆς
γόνιμο ἔδαφος. διάθεσις τοῦ Παῦλου διὰ τὸ Ἱεραπο- Τράπεζας Πειραιῶς μὲ
Ὁ Παῦλος μὲ μεγάλη χαρὰ κατή- στολικό του ἔργο, δὲν ἐκάμφθη ἀλλὰ ἀριθμό: 5255-054006-
χησε τὴν μικρὰν αὐτὴν ὁμάδα ὅπου ἐπεκτάθη εἰς τὴν παραπλήσιαν πόλιν 671 Ἰωάννης Ἀλεξιά-
ἀποτέλεσε τὴν ἀπαρχὴν τῆς ἐκκλησί- τῆς Κορίνθου ὅπου μὲ τὴν βοήθεια δης (ἐκπρόσωπος τοῦ
ας τῶν Ἀθηνῶν. Ὁ Διονύσιος ἔλαβε τοῦ Θεοῦ θὰ συμπορευθῶμεν εἰς τὴν παραρτήματος Γ.Ο.Χ.
τὸ ἀρχιερατικὸ ἀξίωμα, φθάνωντας ἑπομένην συνέχεια. Κατερίνης)

24 25
«Η ΧΑΡΤΟΠΑΙΞΙΑ» νην τῆς ἄγνοιας ἡ ὁποία σημειωτέον ἀποτελεῖ ἐλαφρυντικό, ἀλλὰ
δὲν ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν εὐθύνη τῆς διαπράξεως μίας ἁμαρτίας.
EΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΟ ΕΘΙΜΟ Φίλε ἀναγνῶστα, εἰς τὴν ἀρχαίαν ἐποχήν, εἰς τὴν περιοχὴ τῶν
Ἰμαλαΐων (Δυτικὴ Κίνα, Νεπάλ), ἐγένετο μία συνάντησις διαφόρων
Φίλε ἀναγνῶστα, ἐὰν κά- ἀντιπροσώπων ἀπὸ τὰς νήσους τοῦ Εἰρηνικοῦ Ὠκεανοῦ. Τοῦτοι εἶ-
ποιος ἄνθρωπος εὑρίσκεται εἰς χον ὡς θρησκείαν των τὴν σατανολατρείαν. Ἡ σύναξις αὐτὴ ἀπετέ-
ἕνα τελείως σκοτεινὸ χῶρο, δὲν λεσε τὸ λεγόμενο «Λευκὸ Αδελφάτο», καὶ στόχος των ἦταν νὰ μετα-
εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζει ἐὰν δώσουν τὴν μιαρὰν θρησκείαν των εἰς ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς Ασίας.
ὁ χῶρος αὐτὸς εἶναι καθαρὸς Διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐπικαλέσθηκαν τὰ πονηρὰ πνεύματα προκει-
ἢ ὄχι. Ὅταν ὅμως εἰσέλθει ὀλί- μένου νὰ τὰ συμβουλευτοῦν μὲ ποῖο τρόπον θὰ ἔχει ἐπιτυχῆ ἔκβαση
γον φῶς τότε ἔχει μίαν σχετικὴν ἡ ἐπιδίωξίς των. Τὰ πονηρὰ πνεύματα ἐπενόησαν διάφορα παίγνια
εἰκόνα τοῦ χώρου αὐτοῦ. Ἐὰν τὰ ὁποία θὰ ἐγένοντο προσφιλέστατα εἰς τοὺς ἀφελεῖς τούτους λα-
φωτισθῆ μὲ ἄπλετον φῶς ὁ ἄν- ούς. Ὅμως πίσω ἀπὸ αὐτὰ τὰ παιχνίδια θὰ ἦταν κρυμμένα διάφορα
θρωπος ἐκεῖνος ἀντιλαμβάνεται σατανικὰ σύμβολα, ποὺ θὰ ἐπιδροῦσαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ θὰ
καὶ τὸν παραμικρὸν ρύπον ποὺ προξενοῦσαν τὴν δυστυχία καὶ τὴν καταστροφή. Τὰ συγκεκριμένα
ὑπάρχει εἰς τὸν χῶρον αὐτόν. ὀνομάζονται «τυχερὰ παιχνίδια» καὶ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι καὶ ἡ χαρ-
«Δωμάτιον» περίκλειστον εἶναι τοπαιξία.
ἡ ψυχὴ κάθε ἀνθρώπου. Ὅταν Τὸ φαινόμενο τῆς χαρτοπαιξίας ἔχει λάβει μεγάλες διαστάσεις
ὁ ἄνθρωπος εἶναι μακρὰν ἀπὸ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν πατρίδα μας. Τοιάυτη εἶναι
τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ ὁμοιάζει ἡ διάδοσις τῆς χαρτοπαιξίας εἰς τὴν ἐποχήν μας ὥστε μὲ τὰ ψώνια
μὲ ἕνα σκοτεινὸ χῶρο καὶ οὐδό- τῶν ἑορτῶν (τῶν Χριστουγέννων-Πρωτοχρονιᾶς) νὰ χαρίζεται ἀπὸ
λως ἀντιλαμβάνεται τὸ τί εἶναι διάφορα Σοῦπερ Μάρκετ καὶ μία «τράπουλα» δία τὴν κακῶς - καθι-
ἁμαρτία καὶ ἀπὸ ποία πάθη βα- ερωμένη χαρτοπαιξία τῶν ἡμερῶν αὐτῶν.
ρύνεται. Ὡστόσο, ὅταν διὰ τῆς Δία τὴν ἀγάπην σας θὰ παρουσιάσωμεν ποία εἶναι τὰ ἀπόκρυφα
μετανοίας καὶ τῆς πνευματικῆς σύμβολα ποὺ περιέχουν αὐτὰ τὰ χαρτιὰ καὶ δι’ αὐτῶν πῶς μεταδίδε-
ζωῆς ἡ ψυχή του φωτίζεται μὲ τὸ ται ἡ σατανικὴ ἐνέργεια εἰς τοὺς χαρτοπαίκτας. Τὸ σύνολο τῶν χαρ-
φῶς τῆς θείας χάριτος, τότε βλέ- τιῶν ἀριθμεῖ 52 φύλλα ποὺ ὅλα μαζὶ ὀνομάζονται «τράπουλα». Ἡ
πει καὶ τὰ πιὸ μικρὰ (συγνωστὰ) λέξις εἶναι Ἰταλικὴ καὶ σημαίνει «παγίδα – δόλος» (βλέπε καὶ “trap”
ἁμαρτήματά του. ἀγγλικά = παγίδα). Τὰ 52 φύλλα τῆς «τράπουλας» ἀντιστοιχοῦν εἰς
Ἕνα ἁμάρτημα μεγάλο καὶ σοβαρὸ θὰ σχολιάσωμεν, ποὺ τὸ πνευ- 52 δαίμονας τὰ ὀνόματα τῶν ὁποίων ἐμπεριέχονται εἰς τὸ βιβλίον
ματικὸ σκότος τῶν πολλῶν δὲν τὸ λογαριάζει ὡς ἁμαρτία. Πραγμα- τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Χαραλάμπους Βασιλοπούλου ὑπὸ τὸν χαρακτη-
τοποιεῖται κατὰ κόρον εἰς τὰς ἑορτασίμους ἡμέρας μὲ τὴν ἔναρξη ριστικὸν τίτλον «Οἱ 52 δαίμονες τῆς Χαρτοπαιξίας».
κάθε νέου ἔτους καὶ εἶναι αὐτὸ τῆς χαρτοπαιξίας. Φυσικὰ δὲν θὰ Ὁ κρυφὸς σατανικὸς συμβολισμὸς ὁρισμένων ἀπὸ τὰ χαρτιὰ τῆς
ἀναφερθῶμεν εἰς τοὺς «κατ’ ἐπάγγελμα» χαρτοπαίκτας ὅλου τοῦ «τράπουλας» ἔχει ὡς ἑξῆς:
χρόνου οἱ ὁποῖοι ἐπιφέρουν φοβερὲς καταστροφὲς καὶ δυστυχίες ● Τὸ χαρτὶ ποὺ ὀνομάζεται «Ρήγας» συμβολίζει τὸν ἴδιο τὸν διάβολο
στὸν ἑαυτόν των, τὴν οἰκογένειά των, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἄλλους. Θὰ ἢ καὶ σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις τὸν ἀντίχριστο.
ἀναφερθῶμεν εἰς τοὺς κατὰ τὸ ἔθιμο τῆς πρωτοχρονιᾶς χαρτοπαί- ● Ὁ «Βαλὲς» ἢ «Φάντης» συμβολίζει τὸν ἀνήθικο ἄνθρωπο.
κτας, ποὺ ἴσως νὰ μὴν δαπανοῦν πολλὰ χρήματα ἢ καὶ καθόλου· ● Ἡ «Ντάμα» συμβολίζει τὴν Παναγία μας φεῦ! Ὡς μία «πόρνη»
ἐκείνους ποὺ παίζουν, ὅπως χαρακτηριστικὰ λένε, «γιὰ τὸ καλὸ τοῦ (φρίξον ἥλιε)!
χρόνου», θεωρῶντας ὅτι ἂν κερδίσουν θὰ εἶναι τυχεροὶ ὅλο τὸ χρόνο ● Ὁ «Τζόκερ» ἢ «Μπαλαντὲρ» συμβολίζει ὡς ἕνα γελωτοποιὸ
στὶς διάφορες συναλλαγές τους! Ὅμως ἐλάχιστοι γνωρίζουν τὴν τὸν Χριστόν μας (Ὤ τῆς ἀφράστου μακροθυμίας σου, Δέσποτα)!
προέλευσιν τοῦ «παιγνίου» αὐτοῦ καὶ ποία εἶναι τὰ καταστροφι- ● Ὁ «Ἄσσος» εἶναι τὸ σύμβολο τοῦ θανάτου καὶ τοῦ τρόμου.
κὰ ἀποτελέσματα ὄχι μόνο γι’ αὐτοὺς ποὺ παίζουν, ἀλλὰ καὶ γι’ ● Τὸ «Δέκα τὸ καρὸ» συμβολίζει τὸ πνεῦμα τῆς ἀνομίας.
αὐτοὺς ποὺ τὸ παρακολουθοῦν. Ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, λοιπόν, εἶναι ● Ἄλλα τραπουλόχαρτα συμβολίζουν τὰ ἀπόκρυφα μέλη τῶν
νὰ πληροφορηθῶμεν σχετικῶς ὥστε νὰ μὴν πέσωμεν εἰς τὴν πλά- ἀνδρῶν ἢ τῶν γυναικῶν.

26 27
● Γενικὰ κάθε ἕνα ἀπὸ τὰ 52
φύλλα ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀντιστοι-
χεῖ εἰς ἕνα δαίμονα, κρύβει
ταυτόχρονα καὶ ἕνα σατανικὸ
σύμβολο!
Ὅλες αὐτὲς οἱ ἀπόκρυφες
ἀποτυπώσεις ποὺ ὑπάρχουν
εἰς τὰ χαρτιὰ τῆς «τράπουλας»
ἐπηρεάζουν ἀρνητικὰ κάθε
χαρτοπαίκτη, διότι γίνονται
αὐτομάτως μὲ τὴν ἔναρξη ἑκά-
στου παιχνιδιοῦ καὶ ἀκούσιες δαιμονικὲς ἐπικλήσεις. Μὰ θὰ ἀνα-
ρωτηθῆ κάποιος, ἐφόσον δὲν ἀναγνωρίζει εὐκρινῶς ἀνάμεσα εἰς τὰ 173. Πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τῆς ἐσωτερικῆς ζωῆς ἢ τῆς ἐπαισθητῆς ἐνεργείας
χαρτιὰ κάποιο σατανικὸ σύμβολο, γιατί νὰ πιστέψει ὅτι τὸ παιχνίδι τῆς Θ. Χάριτος, ὁ ἄνθρωπος συχνὰ προσπαθεῖ νὰ ἐπιτύχῃ κάτι καὶ ἐντείνει
αὐτὸ εἶναι ψυχοβλαβές; τὰς προσπαθείας του. Ἀλλά, ἀφοῦ ταλαιπωρηθῇ ἀνεπιτυχῶς εἰς τὰς
Ὡς ἀπάντηση ὅμως, θὰ πρέπει νὰ λάβει ὑπόψιν του ὅτι καὶ εἰς
τὰς νέας ἠλεκτρονικὰς ταυτότητας, τὰς ὁποίας ἐπιδιώκουν δυνα- προσπαθείας του, ἐγκαταλείπει τέλος τὴν αὐτοενέργειάν του, καὶ παραδίδεται
στικῶς νὰ μᾶς ἐπιβάλλουν, δὲν διακρίνεται ἡ ἀποκρουστικὴ ὄψη ὁλοψύχως, ἀναμένων τὴν παντεπίδρασιν καὶ παντενέργειαν τῆς Θ. Χάριτος.
τοῦ διαβόλου, ἀλλὰ καὶ ὁ δυσώνυμος ἀριθμὸς 666 εἶναι κωδικοποι- Τότε ὁ Κύριος, ἐλεήμων καὶ φιλεύσπλαχνος, ἐπισκέπτεται τὸν ἄνθρωπον
ημένος. Ὁ διάβολος οὐδέποτε παρουσιάζεται μὲ τὴ φοβερὰ μορφή καὶ πυρπολεῖ τὴν ψυχήν του ἐσωτερικῶς, καὶ μεταβάλλει τὴν προτέραν του
του, ἀλλὰ πάντοτε κρύπτεται δία συμβόλων. ζωὴν εἰς ζωὴν ἰδικήν Του. Τότε πληροφορεῖται ὁ ἄνθρωπος καὶ βεβαιοῦται ὅτι
Μερικοὶ προβάλλουν τὴν δικαιολογία ὅτι δὲν παίζουν χαρτιά, αἱ προσωπικαὶ αὐτοῦ προσπάθειαι μόνον δὲν ἔχουν ἀξιόλογον σημασίαν,
ἁπλῶς παρακολουθοῦν τοὺς ἄλλους νὰ παίζουν. Ὅμως, γνωρίζουν ἐγνώρισε δὲ τοῦτο διὰ τῆς πείρας. Ὕστερα ἀπὸ σχετικὰς καὶ συχνὰς
καλά, ὅτι, ἐφόσον παραστοῦν εἰς τὴν Θείαν Λειτουργίαν, μολονό- τοιαύτας ἀναγνωρίσας, ἡ Θ. Χάρις ἐντυπώνει εἰς τὸν ἄνθρωπον στὴν
τι οἱ ἴδιοι δὲν εἶναι λειτουργοὶ Ἱερεῖς, λαμβάνουν τὴν θείαν χάριν ἐμπειρικὴν βεβαιότητα ὅτι καὶ ἡ διατήρησις τοῦ πυρὸς αὐτοῦ δὲν εἶναι ἔργον
ἀπὸ τὸ μυστήριον. Παρομοίως ἕνα σπίτι λαμβάνει χάριν ὅταν μέσα τῶν ἰδίων αὐτοῦ προσπαθειῶν. Κατόπιν, τῶν ὡς ἄνω, ἡ συχνὴ ροὴ τῶν
σ’ αὐτὸ ὑπάρχει ἕνα «Ἱερὸν Εὐαγγέλιον». Κάτι παρόμοιο, λοιπόν, ἀγαθῶν διαλογισμῶν καὶ τῶν προσπαθειῶν καὶ ἡ συχνὴ ἐπενέργεια τῆς
συμβαίνει εἰς περίπτωσιν ποὺ εἰς τὸ σπίτι αὐτὸ ὑπάρχει ἁπλῶς μία θεοδιδαχθείσης νοερᾶς προσευχῆς εἶναι εἰς αὐτὸν ἄγνωστον, πῶς καὶ πόθεν
«τράπουλα» μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ σατανικὰ σύμβολα, ἢ κάποιος παρα- ἔρχονται. Ἐκ δὲ τῆς καταστάσεως αὐτῆς λαμβάνει τὴν ἐμπειρικὴν βεβαιότητα
κολουθεῖ χαρτοπαιξία· δηλαδὴ κατ’ ἀνάλογον τρόπον ὁ σατανᾶς
ἀποκτᾶ δικαιώματα πάνω εἰς τὸν ἄνθρωπο καὶ ἐπιδρᾶ ἀρνητικὰ εἰς ὅτι κάθε καλὸν διὰ τὸν ἴδιον δὲν εἶναι κατ’ ἄλλον τρόπον δυνατόν, εἰμὴ μόνον
τὴν ψυχήν του. διὰ τῆς ἐνεργείας τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἐξαρτᾶται πάντοτε ἀπὸ
Φίλε ἀναγνῶστα, ὁ διάβολος, δόλιος ὤν, εἰσέρχεται ἐντὸς τοῦ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, τοῦ σώζοντας πάντας τοὺς θέλοντας σωθῆναι. Τότε ὁ
ἀνθρώπου ἀπὸ «ἀφύλακτες κερκόπορτες» (ἔστω καὶ ἐξ ἀγνοίας) ἄνθρωπος παραδίδει τελείως ἑαυτὸν τῷ Κυρίῳ καὶ ὁ Κύριος ἐνεργεῖ εἰς αὐτὸν
καὶ δὲν ἀποχωρεῖ ἐὰν δὲν προκαλέσει ὁλικὴ καταστροφή. Ἡ δι- πλούσια τὰ ἐλέη Του. Ἡ πεῖρα δὲ αὐτὴ βεβαιώνει ὅτι τότε μόνον τὰ πάντα
καιολογία, ὅτι ὅλοι τὸ κάνουν, δὲν ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν εὐθύνη βαίνουν καλῶς διὰ τὸν ἄνθρωπον, ὅταν οὗτος πληροῦται τῆς Θ. Χάριτος διὰ
τῆς τελέσεως τῆς ἁμαρτίας. Ὁ θεῖος νόμος δὲν προσαρμόζεται στὴ τῆς προσφορᾶς τοῦ ἑαυτοῦ του εἰς τὸν Θεόν. Ἔκτοτε ὁ Θεὸς δὲν ὑποχωρεῖ
περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα τῆς ἐποχῆς, ἀλλὰ ἰσχύει τὸ γραφικὸ «Ἰη- ἀπ’ αὐτοῦ καὶ τὸν ποιμαίνει παντιοτρόπως.
σοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» (Ἑβρ. Τοὺς ἐξωτερικοὺς θεωρητικοὺς ἐρευνητὰς ἔχει ἀπασχολήσει ἐπὶ πολὺ τὸ
13, 8). Θὰ ἀποδώσωμεν λόγον καὶ δία τὴν παράβασιν τῆς ἐλαχι- ζήτημα τῶν σχέσεων τῆς Θ. Χάριτος πρὸς τὴν ἐλευθερίαν θελήσεως τοῦ
στοτέρας ἐντολῆς τοῦ θείου νόμου. Παραθέσαμε δία τὴν ἀγάπην ἀνθρώπου. Διὰ τὸν φέροντα ἐντὸς ἑαυτοῦ τὴν Θ. Χάριν τὸ ζήτημα ἔχει λυθεῖ
σου ὀλίγα ἐκ τῶν πολλῶν, προκειμένου νὰ ἐκεντρίσωμεν τὸ ἐν- ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν πραγματικότητα. Ὁ φέρων τὴν Θ. Χάριν παραδίδει ἑαυτὸν
διαφέρον σου, ὥστε νὰ ἔχεις μία ὀρθὴ πληροφόρηση δία τὸ κακὸ εἰς τὴν ἐπενέργειαν Αὐτῆς καὶ ἡ Θ. Χάρις ἐνεργεῖ ἐν αὐτῷ. Ἡ ἀλήθεια αὕτη
αὐτὸ ἔθιμο τῶν ἡμερῶν καὶ μὲ τὴν σειράν σου νὰ πληροφορήσης
τοὺς γνωστοὺς καὶ τοὺς φίλους σου τοὺς διατελοῦντας ἐν ἀγνοίᾳ. δι’ αὐτὸν εἶναι ὄχι μόνον πλέον ὀφθαλμοφανὴς πάσης ἄλλης μαθηματικῆς
Εὔχομαι τὰ δέοντα! ἀληθείας, ἀλλὰ καὶ παντὸς ἄλλου ἐξωτερικοῦ πειράματος, καθότι οὗτος

28 29
ἔπαυσε νὰ ζῇ «ἐκτός», ἀλλ’ ἔχει συγκεντρωθῆ «ἐντὸς» ἑαυτοῦ μετὰ τοῦ ταῦτα ἐξαφανίζονται. Οὕτω, ἡ νοερὰ προσευχὴ τίθεται ἐν τῷ ἀνθρώπῳ
Θεοῦ. ὡς σπουδαιότατος διαγνωστικὸς καὶ διακυβερνητικὸς γνώμων πρὸς
Ἡ μέριμνά του εἶναι μία· νὰ εἶναι συνεπὴς καὶ πιστὸς εἰς τὴν ἐντὸς αὐτοῦ διάκρισιν τοῦ καλοῦ ἀπὸ τοῦ κακοῦ, τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τοῦ
παρουσίαν καὶ τὴν ἐπενεργοῦσαν διδασκαλίαν τῆς Θ. Χάριτος. Ὅταν ὅμως θελήματος τοῦ διαβόλου, πρὸς ἀποτροπὴν τοῦ κακοῦ καὶ ἀποδοχὴν
προβάλῃ ἔστω καὶ ἡ παραμικρὰ ἀπιστία, τότε ἡ Θ. Χάρις ὑποχωρεῖ καὶ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ διαφύλαξιν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὴν κακίαν, καὶ πρὸς προαγωγὴν
ἐλαττώνει τὴν ἐπενέργειάν της. Ὁ ἄνθρωπος πιστοποιεῖ τὴν ἀφοσίωσίν εἰς τὴν ἀρετήν. Δὲν εἶναι, συνεπῶς, ἄξιον ἀπορίας τὸ γεγονὸς ὅτι πᾶσαι αἱ
του πρὸς τὴν Θ. Χάριν διὰ τῆς ἀπορρίψεως τῆς προσπαθείας παντὸς νουθεσίαι τῶν Ἁγ. Πατέρων, εἰς τὰς συγγραφὰς αὐτῶν, ἀναφέρονται κυρίως
πράγματος, εἴτε εἰς τοὺς λογισμούς του, εἴτε εἰς τὰς προβαλλομένας εἰς τὴν μεγάλην σπουδαιότητα τῆς νοερᾶς προσευχῆς πρὸς τὸν Θεόν, ὡς
αἰσχρὰς φαντασίας, εἴτε εἰς τὰ αἰσθήματά του, τὰς πράξεις του, τοὺς ἀμέσου τρόπου πρὸς ἕνωσιν μετ᾽ Αὐτοῦ, πρὸς συνομιλίαν μετ᾽ Αὐτοῦ, πρὸς
λόγους του, εἴτε εἰς ὅ,τι ἐπιγινώσκει οὕτως, ὡς ἀντίθετον πρὸς τὴν διαπαντὸς ἐμμονὴν μετ’ Αὐτοῦ καὶ πρὸς ἄρρηκτον μετ’ Αὐτοῦ (ὡς ἐφικτὸν)
Θ. Χάριν. Ἀντιθέτως μάλιστα οὐδενὸς ἔργου ἐπιλαμβάνεται ἀμελῶς, συνύπαρξιν ἢ σχέσιν.
ἐφ’ ὅσον ἔχει τὴν ἐσωτερικὴν πληροφορίαν ὅτι τοῦτο ἐπιτάσσει τὸ 174. Ἡ ἄσκησις εἰς τὴν προσευχὴν τοῦ Ἰησοῦ ἔχει δύο βασικὰς
θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἐννοεῖται δὲ ὅτι ὁ ἀγὼν οὗτος ἀπαιτεῖ κόπους ὑποδιαιρέσεις ἢ προόδους, αἱ ὁποῖαι τερματίζουν μὲ τὴν καθαρὰν προσευχήν,
πολλούς, ἰσχυρὰν ἐπιβολὴν ἐπὶ τοῦ ἑαυτοῦ μας, ἀντίστασιν πρὸς τὴν στεφανούμεναι διὰ τῆς ἀπαθείας ἢ διὰ τῆς Χριστιανικῆς τελειότητος, εἰς
ἤδη κρατοῦσαν διεστραμμένην κατάστασιν ἠμῶν. Ἀλλ᾽ ὁ ἄνθρωπος χαίρει τοὺς ἀσκουμένους κατ’ εὐδοκίαν Θεοῦ. Ἡ μία εἶναι προσιτὴ εἰς πολλοὺς ὡς
νὰ ὑποφέρῃ καὶ πάντοτε νὰ προσφέρῃ ὡς θυσίαν τὸν ἑαυτόν του τῷ ἀνωτέρω προαναφέραμεν. Ἡ δὲ ἄλλη, ὡς ὑπερ-θεωρία, καθὼς ὁ Ἅγ. Ἰσαὰκ
Κυρίῳ. Καθότι, μετὰ ἀπὸ κάθε παρομοίαν θυσίαν, ἔχει τὴν ἐσωτερικὴν ὁ Σῦρος λέγει: «εἶναι πολὺ ὀλίγοι ἐκεῖνοι, οἵτινες ἠξιώθησαν τῆς καθαρᾶς
πληροφορίαν καὶ βεβαιότητα: εἰρήνην, χαρὰν καὶ ἰδίως παρρησίαν προσευχῆς, ὡς καὶ μόλις εὑρίσκεται εἷς ἄνθρωπος ἐκ πάσης γενεᾶς, ὅστις
εἰς τὴν προσευχήν. Διὰ δὲ τῶν πράξεων αὐτῶν τῆς ἀφοσιώσεως εἰς ἔφθασεν, διὰ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, εἰς τὸ μυστήριον ἐκείνης τῆς θεωρίας».
τὴν Θ. Χάριν θερμαίνεται ὑπὲρ ἄγαν ἐκ τῆς ἐνεργείας τῆς Θ. Χάριτος, ἐν 175. Κατὰ τὴν πρώτην περίοδον, ὁ προσευχόμενος ἔχει τὴν
συνδυασμῷ μετὰ τῆς προσευχῆς, ἥτις ἐπακολουθεῖ κατὰ τὴν ὥραν ταύτην. δυνατότητα νὰ προσεύχεται μὲ μόνην τὴν ἰδικήν του προσπάθειαν.
Διὰ τὴν αὔξησιν τῆς δυνάμεως τοῦ φυσικοῦ πυρὸς χρειάζεται ἰσχυρὰ Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, βεβαίως, συντελεῖ εὐνοϊκῶς διὰ τὸν προσευχόμενον εἰς
πίεσις ἀέρος. Ὡσαύτως δὲ καὶ διὰ τὴν φλόγα τῆς Θ. Χάριτος, ἐντὸς τὴν προσπάθειαν του, ἀλλ᾽ ὅμως δὲν ἀποκαλύπτει ἀκόμη τὴν παρουσίαν
τῆς καρδίας, χρειάζεται προσευχή, ἡ ὁποία εἶναι ὡς ἓν εἶδος ἰσχυροῦ της. Κατὰ τὸν χρόνον αὐτόν, τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ κρυφίως κινούμενα πάθη
ἐμφυσήματος πνευματικοῦ ἀέρος ἐν τῇ καρδίᾳ. Τί εἶναι αὐτὴ ἡ προσευχή; ἀναγκάζουν τὸν ἄνθρωπον νὰ ἀφυπνισθῇ διὰ τὸν μαρτυρικὸν ἀγῶνα,
Ἀδιάκοπος προσφυγὴ τοῦ νοὸς πρὸς τὸν Κύριον ἐν τῇ καρδίᾳ. Ἡ εἰς τὸν ὁποῖον ἡ νίκη καὶ ἡ ἧττα ἐναλλάσσονται, καὶ τότε τὸ αὐτεξούσιον
ἀδιάκοπος παρουσία κατενώπιον τοῦ Κυρίου, νοερῶς ἐν τῇ καρδίᾳ, τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἡ ἀδυναμία του φανεροῦνται σαφῶς.
μετ’ ἐπικλήσεως ἢ καὶ ἄνευ ἐπικλήσεως τοῦ ὀνόματός Του, μὲ αἴσθημα 176. Κατὰ δὲ τὴν δευτέραν περίοδον ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καθιστᾶ αἰσθητὴν
ἀφοσιώσεως καὶ συντριβῆς πρὸς Αὐτόν. Εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτὴν ἢ εἰς τὴν παρουσίαν της, ἑνώνουσα τὸν νοῦν μετὰ τῆς καρδίας, προσφέρουσα τὴν
τὴν διάθεσιν αὐτὴν τῆς ψυχῆς ἔγκειται ὅλη ἡ μέθοδος διὰ τὴν διατήρησιν δυνατότητα νὰ προσεύχεται ὁ ἄνθρωπος χωρὶς μετεωρισμοὺς τοῦ νοός του,
τῆς ἐσωτερικῆς θέρμης καὶ ὁλοκλήρου τοῦ ἐσωτερικοῦ ρυθμοῦ, διὰ τὴν μὲ πένθος καὶ κλαυθμὸν (διὰ τὴν ἁμαρτωλότητά του) καὶ θέρμην καρδίας.
ἀποδίωξιν τῶν κακῶν καὶ ἀναιδεστάτων λογισμῶν, καὶ τὴν ἀντικατάστασίν Κατ’ αὐτὴν δὲ οἱ ἁμαρτωλοὶ λογισμοὶ χάνουν τὴν ἐπὶ τοῦ νοὸς ἐξουσίαν των.
των καὶ ἑδραίωσιν ἀντ᾿ αὐτῶν, διὰ τῶν ἀγαθῶν λογισμῶν καὶ θεαρέστων 177. Ἡ πρώτη, λοιπόν, περίοδος τῆς προσευχῆς παρομοιάζει τὸν
πράξεων. Ἔρχονται λογισμοὶ καὶ ἀπαρχαὶ φωτεινῶν νοημάτων, ἀλλ’ ὁ προσευχόμενον μὲ τὰ γυμνὰ δένδρα τοῦ χειμῶνος. Ἡ δὲ δευτέρα περίοδος
ἄνθρωπος πάλιν ἐπιδίδεται μὲ περισσοτέραν θέρμην εἰς τὴν προσευχήν, μὲ δένδρα, ἀλλὰ στολισμένα ἤδη μὲ τὰ φύλλα καὶ ἄνθη ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν
χωρὶς νὰ δώσῃ τὴν παρὰ μικρὰν σημασίαν εἰς ὅ,τι συμβαίνει γύρω του, τῆς ἀνοίξεως. Καὶ διὰ τὴν πρώτην, καθὼς καὶ διὰ τὴν δευτέραν περίοδον τοῦ
καὶ διὰ τῆς προσευχῆς διακρίνει ἀναλόγως, ἂν σταθεροποιοῦνται ἢ ἂν προσευχομένου, σκοπὸν καὶ ψυχὴν τῆς προσευχῆς του ἁποτελεῖ ἡ μετάνοια.
ἐξαφανίζονται οἱ λογισμοὶ καὶ τὰ νοήματα, καὶ διὰ τῆς διακριτικῆς αὐτῆς Τὴν εἰλικρινῆ μετάνοιαν, τὴν διὰ τῆς ἰδίας μόνον προσπαθείας τοῦ ἀνθρώπου
ἐμπειρίας γνωρίζει, ἂν εἶναι αὐτὰ εὐάρεστα εἰς τὸν Θεὸν ἢ ὄχι. Ἀλλὰ προσφερομένην, προσλαμβάνει καὶ ἀποδέχεται ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, ὡς ὁ
συμβαίνει καὶ ἀλλέως: ἔρχονται λογισμοὶ κακοὶ ἢ καὶ κάτι ἄλλο, ὅπερ ἐνοχλεῖ «Οὐράνιος Πατὴρ τὸν ἄσωτον», καὶ ἐνδύει αὐτὸν διὰ τῆς θείας περιβολῆς,
τὴν ψυχήν, ὁ δὲ ἄνθρωπος πάλιν προστρέχει εἰς τὴν προσευχήν, χωρὶς νὰ ἤτοι διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καὶ ἔκτοτε ἐγκαθιστάμενον Αὐτὸ ἐντὸς τοῦ
δώσῃ τὴν παραμικρὰν σημασίαν εἰς ὅ,τι συμβαίνει γύρω του καὶ τότε καὶ ἀνθρώπου πρεσβεύει ὑπὲρ αὐτοῦ «στεναγμοῖς ἀλαλήτοις».

30 31
θεὸ νὰ πολεμᾶ τὸν ἄλλο, καὶ ὁ ἕνας θεὸς θὰ περιόριζε τὴν δύναμη τοῦ ἄλλου. Ἡ
ἐνιαία ἀρμονία τοῦ κόσμου ἀποδεικνύει τὴν ὕπαρξη ἑνὸς καὶ μόνο Θεοῦ. Ἔπειτα,
ὁ Θεὸς δὲν μπορεῖ νὰ περιγραφεῖ, διότι ὅποιος θεὸς μπορεῖ νὰ περιγραφεῖ ἀπὸ τὸ
κτίσμα του, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι Θεός. Τρίτον, θεοὶ ποὺ γεννιοῦνται ἀπὸ
ἄλλους θεοὺς καὶ ἀπὸ τ’ αὐγά τους, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι θεοί.
14. ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΡΑΧΜΑΝΙΣΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ Εἶναι τόσο ἀνόητες καὶ μυθικὲς οἱ θρησκευτικές σου πεποιθήσεις, ὥστε δὲν
θέλω νὰ χάνω τὸν πολύτιμο χρόνο μου νὰ τὶς ἀναιρέσω. Θεὸς δὲν σημαίνει νὰ
- ΒΡΑΧ.(Παίρνοντας τὸν λόγο): Πραγματικὰ ὑπάρχουν στὸν κόσμο πνευματικὰ εἶναι ἐμπαθῆς ἔχοντας ἐρωμένες καὶ ἀνθρώπινα πάθη, ἀλλὰ σημαίνει πλάσμα
πλάσματα, τὰ ὁποία ἀποκαλοῦνται θεοί. Καὶ εἶναι ὁ Βράχμας, ὁ Βισχνοῦ, ὁ Σίβας, ἀκατάληπτο, ἀκατανόητο, αἰώνιο, παντοδύναμο, τὸ ὁποῖο δὲν δημιουργήθηκε ἀπὸ
ὁ Βιράδζ, ὁ Μανοῦ, ἡ Λακμὴ ἡ σύζυγος τοῦ Βισχνοῦ, ἡ Δούργα ἡ σύζυγος τοῦ ἄλλον, διότι τότε θὰ ἔπαυε νὰ ἦταν Θεός.
Σίβα, καὶ χιλιάδες ἄλλες δευτερεύουσες θεότητες. Ὁ Βράχμας, ἀφοῦ δημιούργησε - ΒΡΑΧΜ.: Βλέπω Ὀρθόδοξε ὅτι ἔχεις μεγάλη γνώση κι ἀπαντᾶς ἐλεύθερα σὲ
τὸν κόσμο, ἀναπαύθηκε καὶ ὑπερηφανεύτηκε ἀπέναντι τῶν ἄλλων δύο θεῶν, ὅλα τὰ ζητήματα. Κι ἐπειδὴ ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ σοῦ ἀπαντήσω, παραχωρῶ τὴν
τοῦ Βισχνοῦ καὶ τοῦ Σίβα, οἱ ὁποῖοι συνεννοημένοι γιὰ τὴν ταπείνωση, τὸν θέση μου στὸν φίλο μου Βουδιστή, ὁ ὁποῖος κατέχει ὅλη τὴν σοφία. Κι ἂν μπορεῖς,
ἔρριξαν στὴν ἄβυσσο καὶ τὸν ἀνάγκασαν νὰ φανερωθεῖ στὸν κόσμο μὲ τέσσερις ἀποστόμωσε κι αὐτόν.
μορφὲς κακοποιῶν ζώων καὶ ἔτσι νὰ ἐξιλεωθεῖ. Τὸν Βράχμα, τὸν Βισχνοῦ καὶ τὸν
Σίβα, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν «Τριμούρτην» ἢ τὴν ἁγία τριάδα τῶν Βραχμανιστῶν, 15. ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΒΟΥΔΙΣΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ
τοὺς γέννησε ἡ θεὰ Μπαλβάνι, δηλαδὴ ἡ φύση, ἡ ὁποία ἐνῶ κολυμποῦσε τῆς - ΒΟΥΔ.: Ἐγῶ εἶμαι σὲ θέση νὰ συζητήσω μὲ τὸν Ὀρθόδοξο κι ἐλπίζω νὰ
ξέφυγαν τρία αὐγά, τὰ ὁποία συγκρούστηκαν καὶ ἐκόλαψαν τοὺς τρεῖς θεούς. Ὁ μείνουμε σύμφωνοι.
Βράχμας κάθεται πάνω σ’ ἕνα χόρτο, ὀνομάζεται «λωτόν», ἔχει τέσερα κεφάλια, - ΟΡΘ.: Αὐτὸ περιμένω κι ἐγώ.
ὀκτὼ μάτια καὶ τέσσερα χέρια. Ὁ Σίβας εἶναι ὀ θεὸς τοῦ κακοῦ καὶ ἔχει δύο υἱούς, - ΒΟΥΔ.: Ἐμεῖς πιστεύουμε ὅτι τὰ πάντα στὸν κόσμο, ὅσα βλέπουμε, εἶναι θεός,
τὸν Γκανέσα καὶ τὸν Σκάνδα, ἀγαποῦσε ἀδιακρίτως ὅλες τὶς γυναῖκες καὶ ἔχει δηλαδή, θεὸς εἶναι ἡ φύση καὶ ἡ φύση εἶναι θεός, στὸν δὲ ἄνθρωπο ὑπάρχει ψυχή,
ἐρωμένες τὴν Ἀνδγιάννα καὶ τὴν Ἄνγα. Ὁ Μανοῦ, ἄλλος θεός, ἦταν δημιουργὸς δηλαδή, πεθαίνοντας τὸ σώμα του μπαίνει σὲ ἄλλο σώμα ζώου, κι οὕτω καθ’ ἑξῆς.
τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἔπαιρνε τὶς ψυχὲς ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Βράχμα καὶ τὶς ἔκλεινε Κατὰ κάποιο τρόπο περνᾶ ἀπὸ πολλὰ σώματα καὶ δέχεται πολλὲς θλίψεις, μὲχρις
στὴν ὕλη, κι ἔπειτα μαλάσσωντάς την, διαμόρφωσε τὸ «καθ’ ὁμοίωσιν» τοῦ ὅτου ἀποκτήσει τὴν πολυπόθητη γαλήνη, ποὺ εἶναι καὶ ἡ εὐτυχία τοῦ ἀνθρώπου.
ἀνθρώπου. Μόλις τέλειωσε τὰ ὑλικά του, αἷμα καὶ κρέας, λέει σ’ αὐτὸν ὁ Βράχμας. - ΟΡΘ.: Γιὰ νὰ σοῦ ἀποδείξω ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ λὲς εἶναι ἀνοησίες, θὰ σὲ
Ἀναπαύσου θεέ· τὸ ἔργο σου τελείωσε. Ἀλλὰ ξαφνικὰ μυριάδες μικρὲς ψυχὲς ρωτήσω δύο μόνο πράγματα. Πρῶτον, πῶς βρέθηκαν οἱ πρῶτες ψυχές, οἱ ὁποίες
ἐντὸς ἡλιακῆς ἀκτῖνος παρακάλεσαν τὸν Βράχμα νὰ δεῖ τὴν ζωὴ κι αὐτῶν. μπῆκαν στὰ σώματα; Δεύτερον, ἀφοῦ ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου περνᾶ ἀπὸ πολλὰ
Τότε ὁ Βράχμας τὶς εἶδε· ἦταν τόσο μικρὲς ποὺ λησμονήθηκαν. Καὶ διέταξε τὸν σώματα γιὰ νὰ ἐξαγνιστεῖ, ὅπως λές, γιατί δὲν θυμᾶται τὴν πρώτη της κατάσταση;
Μανοῦ νὰ τοὺς δώσει ζωή· ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν εἶχε ὑλικά, τὶς ἔκανε λουλούδια. Ὁ Παραδείγματος χάριν· ἡ ψυχὴ κάποιου πεθαμένου ἀνθρώπου, κατὰ τὰ λεγόμενά
Βισχνοῦ εἶναι ὁ συντηρητὴς τοῦ κόσμου. Ὅταν γίνονται μεγάλα κακὰ στὴν γῆ, σου, μπαίνει στὸ σῶμα γαϊδάρου· γιατί ὁ γάϊδαρος αὐτὸς δὲν θυμᾶται τὴν πρώτη
παίρνει διάφορες μορφὲς κι ἔρχεται σ’ αὐτὴν καὶ προστατεύει τοὺς ἀγαθοὺς ἀπὸ του κατάσταση, τὴν ἐγκατελειμένη γυναίκα καὶ τὰ παιδιά του; Γιατί δὲν αἰσθάνεται
τὰ κακά. Μέχρι σήμερα ἔχει ἐνσαρκωθεῖ ἐννέα φορὲς. Οἱ κυριότερες μορφὲς μὲ τὴν ἐπιθυμία νὰ κάνει γνωστὴ τὴν ἐπιθυμία του στὴν οἰκογένειά του αὐτὴν τὴν
τὶς ὁποίες φανερώθηκε στὸν κόσμο, εἶναι οἱ ἑξῆς: Τοῦ τεράστιου ψαριοῦ, τῆς ἰδιότητά του μὲ νεύματα καὶ ἄλλα σημεία καὶ γιατί χάνει ὅλες τὶς ἰδιότητες καὶ
γιγαντιαίας χελώνας, τοῦ ἀγριογούρουνου, τοῦ νάνου Βραχμάνος, δύο ἄλλων ἀρετὲς τοῦ ἀνθρώπου καὶ παραμένει καθαρὸς γάϊδαρος;
μορφῶν ζώων, τοῦ γιοῦ τοῦ βασιλέα, ὀνομαζόμενος πρίγκιπας πρασοῦ Ράμα, γιοῦ - ΒΟΥΔ. (Λυπημένος): Δὲν μπορῶ νὰ σοῦ δώσω καμμία ἀπάντηση Ὀρθόδοξε
τοῦ Δασαράθαν καὶ τῆς Ραουκαλίας, τοῦ καλοῦ ποιμένος, δηλαδὴ Μαύρου, μὲ καὶ γι’ αὐτὸ παύω νὰ συζητῶ μαζί σου.
τὸ ὄνομα Κρίσνα, καὶ ἐννάτη μὲ τὴν μορφὴ τοῦ Βούδδα. Ὁ εὐεργέτης Βισχνοῦ - ΟΡΘ.: Βεβαίως δὲν δέχεσαι συζήτηση, διότι συναισθάνεσαι μόνος σου
τελείωσε τὴν ἀποστολή του στὴν γή, καταστρέφοντας τὴν δύναμη τοῦ Σίβα, τοῦ τὶς φαντασιοπληξίες σου. Λὲς ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἡ φύση, δηλαδή, ὁ οὐρανός, ἡ
ὁποίου παραμένουν μερικοὶ ὀπαδοί, οἱ ὁποῖοι θὰ συντριβοῦν κατὰ τὴν δέκατη καὶ γή, τ’ ἀστέρια, οἱ ὠκεανοὶ καὶ τὰ λοιπά. Εἶναι λοιπὸν δυνατὸν τὰ ἄψυχα τοῦτα
τελευταία ἐνσάρκωση τοῦ Βισχνοῦ. κτίσματα νὰ εἶναι θεοί; Ἐσὺ μὲν ἄνθρωπος νὰ συναισθάνεσαι, νὰ σκέφτεσαι, νὰ
- ΟΡΘ.:Τί εἶναι αὐτά, ποὺ φλυαρεῖς βραχμανιστά; Ἐὰν πράγματι ὑπάρχουν δημιουργεῖς, νὰ εἶσαι ἐλεύθερος, νὰ κάνεις ὅτι θέλεις καὶ οἱ πέτρες καὶ οἱ βράχοι
θεοί, καὶ μάλιστα ἐναντίον ὁ ἕνας στὸν ἄλλο, δὲν ἦταν δυνατο νὰ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ κι ὅλο τὸ περιβάλλον τοῦ κόσμου, τὸ ὁποῖο λὲς ὅτι εἶναι θεός, νὰ εἶναι ἄψυχο καὶ
ἀρμονία τοῦ σύμπαντος, ἡ ὁποία παρατηρεῖται, ἀλλὰ ὁ κάθε ἕνας θεὸς θὰ ἔκανε ὑποδουλωμένο σὲ ὁρισμένους νόμους καὶ συνθήκες; Ἐὰν ἔλεγες τουλάχιστον ὅτι
τὰ δικά του καὶ τότε θὰ ἔλειπε ὅλη ἡ ἑνότητα ἀπὸ τὴν γὴ καὶ θὰ βλέπαμε τὸν ἕνα θεὸς εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ἵσως θὰ βρισκόσουν σὲ λογικότερη κατάσταση.

32 33
- ΒΟΥΔ. : Καὶ ποιᾶ θρησκεία λοιπὸν εἶναι ἡ ἀληθινὴ ἀφοῦ δὲν εἶναι ὁ Βουδισμός; ὀφείλεται στὴν βοήθεια τῶν Ἑβραίων οἱ ὁποῖοι ἀργότερα συνέβαλαν καὶ στὶς μουσουλμανικὲς νίκες
στὴν Ἰσπανία. (Ἡ μελετημένη καὶ προωθούμενη εἰσαγωγὴ τῶν ἰσλαμιστῶν στὴν χώρα μας ἐδῶ καὶ
- ΟΡΘ.: Δὲν σοῦ δημιουργεῖται ἄραγε ἡ ἁπλὴ σκέψη, ὅτι ὁ δημιουργός, αὐτὸς μερικὰ χρόνια, ἐνεργεῖται ἀπὸ τὶς ἴδιες δυνάμεις κι ἀποβλέπουν στὴν διάβρωση τοῦ Χριστιανισμοῦ ἀπὸ
ποὺ προνόησε γιὰ τὴν συντήρηση τῆς ζωῆς καὶ τοῦ ἐλάχιστου τῶν πτηνῶν καὶ τῆς μέσα. Ἡ ἐπίσημη ἀποδοχή τους, ἡ τελική, θὰ γίνει μὲ τὸ κτίσιμο τζαμιοῦ στὴν Παιανία. Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ
σωματικῆς ὕπαρξης τοῦ ἀνθρώπου, δὲν θὰ ἐγκατέλειπε τὸν ἄνθρωπο στὴν ἄγνοια ἀρχὴ· κατόπιν θὰ γεμίσει ἡ χώρα μας μὲ μουσουλμάνους καὶ τζαμιά. Ἄραγε ὑπάρχουν φύλακες ἀκόμα;)
γιὰ τὸν Δημιουργό του καὶ γιὰ τὸν προορισμό του στὸν κόσμο αὐτό, ἀλλὰ θὰ - ΜΩΑΜ. (Ὀργισμένος): Καὶ πῶς μπορεῖς νὰ τὸ ἀποδείξεις αὐτό;
τὸν διαφώτιζε μὲ τέτοιον τρόπο ὥστε δὲν θὰ τοῦ στεροῦσε τὸ αὐτεξούσιο καὶ τὴν - ΟΡΘ. (Ἥρεμος): Ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ Κοράνι. Διότι ἐνῶ λέει· καὶ θὰ τὸν διδάξει
ἐλευθερία τῶν πράξεών του; τὴν Βίβλο, τὴν Σοφία, τὴν Πεντάτευχο καὶ τὸ Εὐαγγέλιο. «Ὁ Ἰησοῦς ἔσται ὀ
16. ΣΥΖΥΤΗΣΗ ΜΩΑΜΕΘΑΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ἀπόστολος τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ καὶ θὰ εἴπη εἰς αὐτούς, ἔρχομαι
πρὸς ὑμᾶς διὰ τῶν σημείων τοῦ Κυρίου ὑμῶν θὰ σχηματίσω ἀπὸ χοῦν πηλόν, θὰ
- ΜΩΑΜ. (ἀπευθυνόμενος στὸν Βουδιστή): Ἔχει μεγάλο δίκαιο «τζάνουμ» ὁ
ἐμφυσήσω εἰς αὐτὸ καὶ διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ θὰ λάβη ζωήν, θὰ θεραπεύσω
Ὀρθόδοξος· αὐτὰ τὰ ἄψυχα κτίσματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι Θεός. Ὁ Θεὸς
τὸν ἐκ γενετὴς τυφλὸν καὶ τὸν λεπρόν, θὰ ἀναστήσω νεκροὺς διὰ τῆς δυνάμεως
εἶναι πλάσμα ἀόρατο κι ἔστειλε τοὺς προφήτες του, τὸν Ἀδάμ, τὸν Νώε, τὸν
τοῦ Θεοῦ, καὶ θὰ εἴπω ὑμῖν ὄπερ ἐφάγατε καὶ ὅτι κρατεῖτε κρυπτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ
Ἀβραάμ, τὸν Μωϋσή, τὸν Ἰησοῦ καὶ τὸν Μωάμεθ, μὲ τὸν ὁποῖο ἔστειλε τὴν βίβλο
ὑμῶν. Ταῦτα πάντα ἔσονται θαύματα δι’ ὑμᾶς, ἐὰν ἦσθε πιστοί» (Κορ.Γ΄, 43). Καὶ
τῆς ἀλήθειας, δηλαδή, δεσπόζει στὰ ἀποκαλυφθέντα πρὶν ἀπ’ αὐτὴν. Ἔστειλε τὴν
ἀλλοῦ λέει: «Μαριάμ! Εἶπον οἱ Ἄγγελοι. Ὁ Θεός σοι ἀναγγέλλει τὸν λόγο αὐτοῦ,
πεντάτευχο καὶ τὸ Εὐαγγέλιο, ὅπως χρησιμεύουν ὡς ὁδηγὸς στοὺς ἀνθρώπους,
ὁ Μεσσίας θὰ κληθῆ Ἰησοῦς υἱὸς τῆς Μαριάμ, ἔνδοξος ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ καὶ
καὶ τέλος ἔστειλε μέσῳ τοῦ Μωάμεθ τὸ κοράνι (κορ. Γ΄, 2).
ἐν τῷ μέλλοντι καὶ εἰς ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου» (Κορ. Γ΄, 40). Καὶ ἀλλοῦ λέει:
- ΟΡΘ.: Ὅτι ὑπάρχει ἕνας Θεὸς κι ὅτι ὁ Θεὸς αὐτὸς ἔστειλε στοὺς ἀνθρώπους
«Ἀνυψώσαμεν ἐπ’ ἀλλήλων τοὺς Ἀποστόλους. Οἱ ἀνώτεροι πάντων εἶναι οἱ μεθ’
μέσῳ τοῦ Μωϋσὴ τὴν Πεντάτευχο καὶ μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ τὸ Εὐαγγέλιο, τὸ
ὧν συνδιελέχθη ὁ Κύριος. Ἀπεστείλαμεν τὸν Ἰησοῦν υἱὸν τῆς Μαριάμ, οὗτοι
ὁποῖο συμπλήρωσε τὴν Παλαιὰ διαθήκη, αὐτὸ κανεὶς συνετὸς δὲν μπορεῖ νὰ τὸ
δὲν θέλουσι νὰ ἀκούσωσι περὶ αὐτοῦ» (Κορ. ΜΓ΄, 57). Κι ἀλλοῦ λέει: «Ἔδωκα
ἀρνηθεῖ. Ἀλλὰ ὅτι ἔστειλε μετὰ τὸν Μωάμεθ καὶ τοῦ ἔδωσε τὸ κοράνι, αὐτὸ εἶναι
εἰς τὸν Μωϋσῆν τὴν βίβλον καὶ τὴν διάγνωσιν, ἵνα κατευθυνθῆτε ἐν ὁδῷ εὐθείᾳ»
μία φοβερὴ ἀπάτη τοῦ λαοπλάνου αὐτοῦ.
(Κορ. Β΄, 50). Καὶ ἀλλοῦ λέει: «Εἴπατε αὐτοῖς. Πιστεύομεν εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς
* Ἐλήφθει ἀπὸ τὸ “ΘΕΟΣ-ΚΟΣΜΟΣ-ΑΝΘΡΩΠΟΣ” Γράφει ὁ Ἰω. Ε. Ἀντωνόπουλος στὸ βιβλίο του ὅτι ἐπέμφθη ἡμῖν οὐρανόθεν εἰς τὸν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσμαήλ, Ἰσαάκ καὶ Ἰακώβ καὶ
«Παγκόσμιος Συνωμοσία», Ἀθήνα 1988: (Ἰσλαμισμός: Πολλοὶ «σοφοὶ» τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς, εἰς τὰς φυλάς, εἰς ὅτι ἀπεκαλύφθη τοῖς προφῆταις παρὰ τοῦ Κυρίου, οὐδεμίαν
ἀσχολήθηκαν τὰ τελευταία χρόνια μὲ τὴν ἀναζήτηση τῶν πραγματικῶν αἰτίων, ποὺ γέννησαν καὶ
διέδωσαν τὴν μουσουλμανικὴ θρησκεία, σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ὁ Χριστιανισμός, νέα θρησκεία μὲ ὡραία μεταξὺ αὐτῶν ποιοῦμεν διάκρισιν καὶ ἐσμέν Μουσουλμάνοι» (Κορ. Β΄, 130). Καὶ
ἰδεώδη δὲν εἶχε ἀκόμη δοκιμαστεῖ ἀπὸ τὴν ἀνθρωπότητα. ἀλλοῦ λέει: «Ὁ Μεσσίας Ἰησοῦς, ὁ υἱὸς τῆς Μαριὰμ εἶναι πνεῦμα παρ’ αὐτοῦ
Ἀπὸ ἔρευνα τοῦ Λουίς Ντάστε (Βαστίλη 1908), ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ἰσλαμισμὸς χωρὶς ἀμφιβολία προερχόμενον» (Κορ. Δ΄, 169). Κι ἀλλοῦ λέει: «Εἰς τὰ ἴχνη αὐτῶν ἐπέμψαμεν
γεννήθηκε μὲ πρωτοβουλία τῶν Ἑβραίων. Αὐτοὶ γιὰ νὰ φέρουν ἀντιπερισπασμὸ στὸν ἀκμάζοντα τὸν Ἰησοῦν υἱὸν τῆς Μαριάμ, ἵνα κυρώσει τὴν Πεντάτευχον. Ἐδώκαμεν αὐτῷ τὸ
Χριστιανισμό, ὤθησαν τὸν Μωάμεθ στὴν δημιουργία μίας νέας θρησκείας, ἡ ὁποία γιὰ νὰ ἐξουδετερώσει
τὴν θρησκεία τοῦ Χριστοῦ, προέβει στὴν ἀναγνώριση ἑνὸς καὶ μόνο Θεοῦ, ὅπως καὶ στὴν ἀποδοχὴ τοῦ
Εὐαγγέλιον, ὅπερ ἐμπεριέχει ὡσαύτως τὴν ὁδηγίαν καὶ τὸ κήρυγμα πρὸς τοὺς
Μωϋσὴ καὶ τοῦ Χριστοῦ ὡς προφήτες. φοβουμένους τὸν Κύριον» (Κορ. Ε΄, 50). Καὶ ἀλλοῦ λέει: «Ἐὰν οἱ ὀπαδοὶ τῶν
Ὁ Μπ. Λαζάρ, γνωστὸς Ἑβραῖος συγραφέας, λέει ὅτι: «ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ἰσλάμ στὴν Ἀραβία, ἔβαλε Γραφῶν ἐπίστευον καὶ ἐφοβοῦντο τὸν Κύριον, ἠθέλαμεν ἐξαλείψει τὰς ἀνομίας
τέρμα στὴν ἐξάπλωση τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἀκριβῶς διότι σ’ αὐτὴν ἔχουν ὑποβληθεῖ ὅλες οἱ Ἰουδαϊκὲς αὐτῶν καὶ εἰσαγάγει αὐτοὺς ἐν τῷ τερπνῷ παραδείσῳ. Ἐὰν δὲ διετήρουν τὴν
ἰδέες τῆς κυριαρχίας τοῦ κόσμου. Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς παρουσιάστηκε ὡς ἀντίπαλος τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ
τέτοιος εἶναι μέχρι σήμερα. Ἀλλὰ οἱ Ἑβραῖοι ὑπολόγισαν κακῶς. Ὅταν ὁ Μωάμεθ ἐνισχύθηκε ἀρκετά,
Πεντάτευχον, τὸ Εὐαγγέλιον καὶ τὰς βίβλους, ἅς κατέπεμψεν αὐτοῖς ὁ Κύριος
θέλησε ν’ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὴν Ἑβραϊκὴ κηδεμονία. Γιὰ ν’ ἀποκλείση κάθε μελλοντικὴ συνεργασία, κήρυξε αὐτῶν, ἤθελον ἀπολαύσει τῶν ἄνωθεν καὶ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτῶν εὑρισκομένων
τὸν ἑαυτό του Μεσσία μέσῳ τῆς περίφημης δηλώσεως τοῦ κορανίου, στὴν ὁποία ἕνας ὑπάρχει Θεός, ἀγαθῶν· πολλοὶ διάγουσι καλῶς, τῶν πλείστων ὅμως αἱ πράξεις εἶναι ἀνιαραί»
ἕνας ὁ προφήτης του ὁ Μωάμεθ καὶ κανεὶς μετὰ ἀπὸ αὐτόν». Τὸ κήρυγμα αὐτὸ ποὺ προκάλεσε τὴν (Κορ. Ε΄, 70). Καὶ ἀλλοῦ λέει: «Θὰ εἴπη ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Υἱὲ τῆς Μαριάμ,
ἀγανάκτηση τῶν Ἑβραίων, ἦταν φοβερὸ χτύπημα κατὰ τῆς ἑβραϊκῆς θρησκείας, γιὰ τὸν προσεχὴ ἐρχομὸ μνήσθητι τῶν πρὸς σὲ καὶ τὴν μητέρα σου εὐεργετημάτων μου, ὅστις ἐνίσχυσά
τοῦ μεσσία των. Ἡ διάσπαση αὐτὴ μεταξὺ τοῦ Μωάμεθ καὶ τῶν Ἰουδαίων δὲν ἄργησε νὰ ἐκδηλωθεῖ.
Καὶ ὁ Μωάμεθ τότε ἔγραψε στὸ κοράνι γιὰ τοὺς Ἑβραίους τὰ ἑξῆς: «Ὅταν ὁ Ἑβραῖος ὁρκίζεται, ὁ σε διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἵνα ὁμιλήσεις πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, καὶ ὅτι ἦσο
ὅρκος του εἶναι ψευδῆς» (Κορ. Η΄, σελ. 13). «Κατὰ τὴν ἡμέρα καθ’ ἥν ὁ Ἀλλάχ θὰ τοὺς ἀναστήσει, βρέφος ἐν τῇ κοιτίδι καὶ ὅτε ἠνδρώθης» (Κορ. Ε΄, 109). Κι ἀλλοῦ λέει: «Οὗτος
θὰ ὁρκίζονται, ὅπως τώρα ὁρκίζονται ἔμπροστεν ἡμῶν ὅτι ἦσαν πάντοτε πιστοί!!! ὤ τί ψεῦσται εἶναι ἦτον ὁ Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τῆς Μαριὰμ ὁ ἀποσταλεῖς, ἵνα διδάξη τὴν ἀλήθειαν, καθ’
αὐτοί!!» (Κορ. Η΄, σελ. 18). «Οὔτε ὁ πλοῦτος, οὔτε τὰ τέκνα των θὰ τοὺς δικαιώσουν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς οὖ ἐγείρουσιν ἀμφιβολίας» (Κορ. ΙΘ΄, 35). Καὶ ἀλλοῦ λέει: «Εἰς δὲ τὴν ἄσπιλον
τοῦ παντοδύναμου, αὐτοὶ θὰ εἶναι θύματα τοῦ αἰωνίου πυρός» (Κορ. Η΄, σελ. 20). Ὅταν οἱ κορυφαῖοι
Ἑβραῖοι εἶδαν ὅτι πρὸς στιγμὴν διαφεύγει ἀπὸ τὰ χέρια τους, τὸ δημιούργημά τους, δηλαδὴ τὸ Ἰσλάμ,
Παρθένον ἐνεφυσήσαμεν τὸ πνεῦμα ἡμῶν καταστήσαντες αὐτὴν καὶ τὸν υἱὸν
ἐπινόησαν σατανικώτατα πολλὲς μουσουλμανικὲς αἱρέσεις. Ὁ ἑβραῖος ἱστορικὸς καὶ καθηγητὴς αὐτῆς σημεῖον τοῦ σύμπαντος κόσμου» (Κορ. ΚΑ΄, 91).
τοῦ πανεπιστημίου τοῦ Βρεσλάου Ἑρρίκος Γρέτς, λέει ὅτι ἡ κατάληψη τῆς Περσίας ἀπὸ τοὺς Σιίτες, Συνεχίζεται

34 35
Ζ. Ὅποιος δὲν ἀκολουθεῖ τὰ ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, καθὼς αἱ
ΠΕΡΙ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗΣ ἑπτὰ Ἅγιαι Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι, ἐθέσπισαν καὶ τὸ Ἅγιον Πά-
ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ σχα καὶ τὸ Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νὰ ἀκολουθῶμεν
ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ καὶ θέλει νὰ ἀκολουθῆ τὸ νεοευφεύρετον Πασχάλιον καὶ Μηνο-
λόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καὶ ἐναντιώνεται εἰς
Tὸ 1920, μονομερῶς χωρὶς τὴν σύμφωνη γνώμη τῶν ὑπολοίπων αὐτὰ ὅλα, καὶ θέλει νὰ ἀνατρέψη καὶ νὰ χαλάση τὰ πατροπαρά-
Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κων/ δοτα δόγματα καὶ ἔθιμα τῆς Ἐκκλησίας, ἂς ἔχει τὸ ἀνάθεμα καὶ
πόλεως μὲ ἐγκύκλιό του τολμᾶ γιὰ πρώτη φορὰ νὰ ὑποστηρίξει ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ τῆς τῶν πιστῶν ὁμηγύρεως
ὅτι «ἡ τῶν διαφόρων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν προσέγγισις πρὸς ἂς εἶναι.
ἀλλήλας καὶ κοινωνία οὐκ ἀποκλείεται ὑπὸ τῶν ὑφισταμένων Η. Ἐσεῖς δὲ οἱ εὐσεβεῖς καὶ ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, μένετε ἐν οἷς
μεταξὺ αὐτῶν δογματικῶν διαφορῶν». Μὲ τὴν ἐγκύκλιο αὐτὴ δι- ἐμάθετε καὶ ἐγεννήθητε· καὶ ὅταν τὸ καλέση ὁ καιρὸς καὶ ἡ χρεία,
ατυπώνει γιὰ πρώτη φορὰ τὶς βασικὲς «σταθερὲς» τῆς παναιρέ- αὐτὸ τὸ αἷμα σας νὰ χύσετε διὰ νὰ φυλάξετε τὴν πατροπαράδο-
σεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, δηλαδὴ 11 σημεία γιὰ τὴν προσέγγιση τον Πίστιν καὶ ὁμολογίαν σας καὶ φυλάγεσθε ἀπὸ τῶν τοιούτων
καὶ φιλία μεταξὺ τῶν «ἐκκλησιῶν». Μεταξὺ αὐτῶν τῶν σημείων καὶ προσέχετε, ἵνα ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς σᾶς βοηθεῖ ἄμα καὶ
περιλαμβάνεται ὡς πρῶτος ὅρος μάλιστα, καὶ ἡ «παραδοχὴ ἑνιαί- ἡ εὐχὴ τῆς ἡμῶν μετριότητος εἴη μετὰ πάντων ὑμῶν. Ἀμήν. Ἔτος
ου ἡμερολογίου πρὸς ταυτόχρονον ἑορτασμὸν τῶν μεγάλων χρι- ἀπὸ Θεανθρώπου αφπγ’ (1583) Ἰνδικτιῶνος ΙΒ´ Νοεμβρίου Κ´.
στιανικῶν ἑορτῶν ἀπὸ πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν».
Tὸ 1924 ὁ μεταρρυθμιστὴς Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Χρυσόστο- Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ
μος Παπαδόπουλος συνεπὴς εἰς τὶς παραπάνω «σταθερὲς» τῆς Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ
παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ προέβη εἰς τὴν ἀλλαγὴ τοὺ Ὁ Ἀλεξανδρείας ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ
Ἡμερολογίου. Δημιουργῶντας σχίσμα εἰς τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἐλ- καὶ λοιποὶ Ἀρχιερεῖς τῆς Συνόδου παρόντες».
λάδος, πραξικοπηματικῶς υἱοθέτησε τὸ νέο Γρηγοριανὸ Ἡμερο-
λόγιο τὸ ὁποῖο εἰσήχθη ὑπὸ τοῦ Πάπα Γρηγορίου τοῦ 13ου τὸ 1582 Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Παπισμὸς μετήρχετο πᾶν μέσον διὰ νὰ ἐπιβάλη
στὴν Ρωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία. τὴν καινοτομίαν καὶ ἑτέρα Σύνοδος ἐν ἔτει 1587 ὁμοίως κατεδίκα-
Ὡστόσο, τὸ διὰ στόματος τῶν Ἐπισκόπων λαλοῦν Πανάγιον σεν τὴν καινοτομίαν, ἀλλὰ ἐπισημότερον αὕτη κατεδικάσθη ὑπὸ
τοῦ Πανορθοδόξου Συνόδου τοῦ 1593, τῆς ὁποίας ὁ Η´ Κανὼν δια-
Πνεῦμα ποὺ χαρίζει εἰς αὐτοὺς τὸ «ἰδιάζον προσὸν τὸ ἐπιθέτειν
γορεύει τὰ κάτωθι:
ὅρον καὶ πέραν εἰς πᾶν ἀναφαινόμενον ζήτημα», (Ἁγίου Νεκτα-
«......... Κανὼν ὄγδοος. Ἀσάλευτος διαμένειν βουλόμεθα τὸ τοῖς
ρίου «Οἰκ. Σύνοδοι» σελὶς 71), εἰς τὴν πανορθόδοξον Σύνοδον τοῦ πατρᾶσι διορισθὲν περὶ τοῦ ἁγίου καὶ σωτηρίου Πάσχα· ἔχει δὲ
1583 ἐξέδωσεν ὅρον τέλειον μὲ τὸν ὁποῖον κατεδικάσθη τὸ Γρηγο- οὕτως: Ἄπαντας τοὺς τολμῶντας, παραλύειν τοὺς ὅρους τῆς Ἁγί-
ριανὸ Ἡμερολόγιο (Μηνολόγιο καὶ Πασχάλιο). Ἡ ὑπὸ τῆς Πανορ- ας καὶ Οἰκουμενικῆς μεγάλης Συνόδου, τῆς ἐν Νικαίᾳ συγκροτη-
θοδόξου Συνόδου τοῦ 1583 ἐκδοθεῖσα καταδικαστικὴ ἀπόφασις θείσης ἐπὶ παρουσία τῆς εὐσεβείας τοῦ Θεοφιλεστάτου Βασιλέως
κατὰ τοὺ Γρηγοριανοῦ Ἡμερολογίου, ἡ ὁποία καὶ ἀπεστάλη ὑπὸ Κωνσταντίνου περὶ τῆς ἁγίας ἑορτῆς τοῦ σωτηριώδους Πάσχα,
τοῦ Πατριάρχου Ἱερεμίου πρὸς ἁπάσας τὰς Ὀρθοδόξους Ἐκκλη- ἀκοινωνήτους καὶ ἀποβλήτους εἶναι τῆς Ἐκκλησίας, εἰ ἐπιμένοι-
σίας, ἔχει ὡς ἑξῆς: εν φιλονεικότερον ἐνιστάμενοι πρὸς τὰ καλῶς δεδιδαγμένα· καὶ
«Σιγγίλιον Πατριαρχικῆς διατυπώσεως Ἐγκυκλίου τοῖς ἁπα- ταῦτα εἰρήσθω περὶ τῶν λαϊκῶν, εἰ δὲ τίς τῶν προεστώτων τῆς
νταχοῦ Ὀρθοδόξοις Χριστιανοῖς εἰς τὸ μὴ παραδέχεσθαι τὸ νεώ- ἐκκλησίας ἐπίσκοπος ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, μετὰ τὸν ὅρον
τερον Πασχάλιον ἢ Καλενδάριον τοῦ καινοτομηθέντος μηνολο- τοῦτον τολμήσειεν ἐπὶ διαστροφῇ τῶν λαῶν καὶ ταραχῇ τῶν ἐκ-
γίου, ἀλλ’ ἐμμένειν τοῖς ἅπαξ καὶ καλῶς διατυπωθεῖσι παρὰ τοῖς κλησιῶν ἰδιάζειν καὶ μετὰ τῶν Ἰουδαίων ἐπιτελεῖν τὸ Πάσχα,
Ἁγίοις 318 (τριακοσίοις δέκα ὀκτὼ) Θεοφόροις Πατρᾶσι τῆς Ἁγίας τοῦτον ἡ ἁγία Σύνοδος, ἐντεῦθεν ἤδη ἀλλότριον ἔκρινε τῆς Ἐκ-
Οἰκουμενικῆς Πρώτης Συνόδου μετ᾿ ἐπιτιμίου καὶ ἀναθέματος. κλησίας· δεῖ γὰρ στοιχεῖν τῷ τῶν πατέρων κανόνι μέχρι καὶ σή-

36 37
μερον Θεοῦ χάριτι· ὃν καθὸ δὴ καὶ τὰ λοιπά, ἡ Θεοῦ ἐκκλησία δος δὲν ἐγένετο. Διὰ τὸν Δοσίθεον, φρονοῦμεν, ἦταν ἀρκετὸ νὰ
διαφυλάττει. ἀναφέρη, ὅπως κάνει λεπτομερῶς, τὴν καταδίκην τοῦ νέου ἡμε-
ρολογίου ποὺ ἐγένετο ἐκ τῆς μεγάλης Συνόδου τοῦ 1593. («Τόμος
(Κοσμοποιϊας) Εν έτει σωτηρίω Ζρα αφηγ(1593) Φεβρουαρίου IB». Ἀγάπης», σελ. 541-547).
Ὡστόσο ὑπάρχουν ἄλλοι ἱστορικοὶ ποὺ μαρτυροῦν τὴν ὕπαρ-
Ὁ Κωνσταντινουπόλεως ΙΕΡΕΜΙΑΣ ξιν τοιαύτης Συνόδου. Συγκεκριμένα: Ὁ ἱστορικός Μελέτιος,
Ὁ Ἱεροσολύμων ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ Μητροπολίτης Ἀθηνῶν (1703-1714) γράφει: «Πατριαρχεύοντος
Ὁ Ἀλεξανδρείας ΜΕΛΕΤΙΟΣ (Πηγᾶς) τοῦ Ἱερεμίου Σύνοδος Μητροπολιτῶν συνήχθη ἐν Κων/πόλει τὸ
αφπγ΄(1583) ἐπιδημήσαντος καὶ Σιλβέστρου τοῦ Ἀλεξανδρείας,
Kατὰ καιροὺς οἱ καινοτόμοι νεοημερολογῆται κατέβαλαν ἰδι- ἥτις κατακρίνασα τὸ καινοτομηθὲν ὑπὸ Γρηγορίου τοῦ Ρώμης
αίτερη προσπάθειαν νὰ πείσουν τοὺς Χριστιανοὺς ὅτι δὲν ἀναθε- Καλενδάριον (ἡμερολόγιον) δὲν τὸ ἐδέχθη κατὰ τὴν αἴτησιν τῶν
ματίσθηκε τὸ νέον ἡμερολόγιον ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Λατίνων». (Ἐκκλησ. Ἱστορία Μελετίου τομ. Γ´ σελ. 402).
Eἰς τὸ παρὸν ἄρθρο ὡς ἐπὶ τὸ πλείστον θὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὴν Ἐπίσης, καὶ ἡ νεωτέρα Ἐκκλησ. Ἱστορία τοῦ Ἀρχιμ. Βασ. Στεφα-
ἀναίρεσιν τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ μεταρρυθμιστὴ Ἀρχιεπισκόπου νίδου γράφει: «Ὁ Ρώμης Γρηγόριος ὁ ΙΓ´ ἔστειλεν εἰς τὸν Πατρι-
Ἀθηνῶν Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου (Φυλλάδιον «ΗΜΕΡΟΛΟ- άρχην Κων/πόλεως Ἱερεμίαν τὸν Β´ (1583) ἀποστολήν, ἐπιστολὴν
ΓΙΤΙΚΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΕΛΕΓΧΟΣ») εἰς τοὺς ὁποίους βασίζονται καὶ δῶρα, ἵνα πείση αὐτὸν εἰς τὴν ἕνωσιν καὶ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ
διαχρονικῶς τὰ ἐπιχειρήματά των, ποὺ ἔχουν ὡς ἑξῆς: Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου. Συνοδικὴ ἀπόφασις, ἐκδοθεῖσα πρὸ
Ἐπιχείρημα Πρῶτον: Εἰς τὴν σελίδα 538 τοῦ τόμου τῆς «ἀγά- τῆς ἀφίξεως τῆς Παπικῆς ἀποστολῆς καὶ φέρουσα τὴν ὑπογρα-
πης» τοῦ Δοσιθέου ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ 1583 δὲν συγκροτήθηκε φὴν καὶ τοῦ Ἀλεξανδρείας Σιλβέστρου, ἀπέρριψε τὸ νέον ἡμερο-
Σύνοδος Ἀρχιερέων νὰ καταδικάση τὸ νέον ἡμερολόγιον, ὅπως λόγιον...» (σελ. 699).
λέγουν οἱ Παλαιοημερολογίτες. Ἀκόμη ἡ Μεγάλη Ἐλληνικὴ Ἐγκυκλοπαίδεια «Πυρσός», (ἐκδ.
Ἀναίρεσις Ἐπιχειρήματος: Tὸ πνεῦμα ὅσο καὶ τὸ γράμμα ὀργ. «Ὁ Φοίνιξ») Τόμος ΙΒ´ σελ. 274 γράφει: «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκ-
αὐτῆς τῆς σελίδος κάθε ἄλλο μαρτυροῦν παρὰ ὅτι δὲν καταδικά- κλησία εὐθὺς ἀμέσως κατεδίκασε τὴν Γρηγοριανὴν μεταρρύθμι-
σθηκε ποτὲ τὸ νέον ἡμερολόγιον. σιν. Ἀκριβῶς τὸ 1582 οἱ Πατριάρχαι Κων/πόλεως, Ἀλεξανδρείας,
Ἡ πληροφορία ποὺ δίνει ἐκεῖ ὁ Πατριάρχης «ἡ μετριότης ἡμῶν καὶ Ἀντιοχείας συνυπέγραψαν κοινὴν διαμαρτύρησιν ἐναντίον
διασκεψαμένη μετὰ τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἀλεξαν- τῶν Λατίνων, οἵτινες ἠνάγκαζον βία τοὺς ἐν Παλαιστίνη Χρι-
δρείας ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι διορίζεται...» τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει ὁ στιανοὺς νὰ τὴν δεχθοῦν. Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Ἱερεμίας
Ἀρχιεπίσκοπος ὡς ἀπόδειξιν συσκέψεως τῶν δύο μόνων, οὐδό- ἔγραψεν εἰς τοὺς Ὀρθοδόξους τῆς Πολωνίας, ἀφορίζων πάντας,
λως ἀποκλείει τὴν συμμετοχὴν Ἀρχιερέων σ᾿ αὐτὴ τὴν συνδιά- ὅσοι θὰ τὴν ἐδέχοντο, τῷ δὲ 1593 σύνοδος ἐν Κων/πόλει ἢς μετέ-
σκεψη, καθότι ἡ ἔκφρασις «ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι διορίζεται» χρησι- σχον οἱ 4 Πατριάρχαι καὶ ὁ πληρεξούσιος τῆς Ρωσίας, ἐπανέλαβε
μοποιεῖται παρὰ τῶν Πατέρων ἀνέκαθεν κυρίως σὲ περιπτώσεις τὸν ἀφορισμόν. Καὶ ἀπέμειναν οἱ Ὀρθόδοξοι μέχρι τοῦ Μεγάλου
συνοδικῶν ἀποφάσεων. Μὲ τὸ «ἔδοξε γὰρ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ Πολέμου (Πρώτου Παγκοσμίου) ἀποκρούοντες αὐτήν». (Δηλ. τὴν
ἡμῖν» συνοδεύουν καὶ οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τὶς Συνοδικὲς ἀποφά- Γρηγοριανὴν μεταρρύθμισιν τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου).
σεις των (Πραξ. ΙΕ´, 28). Ἐξάλλου εἰς τὴν Ἐκκλησιαστικὴν Ἱστορία Ἐπιπλέον ὁ ἴδιος ὁ ἀποθανῶν Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ νέου ἡμερο-
Φιλαρέτου Βαφειάδη γράφει ὅτι ὁ Πατριάρχης Ἱερεμίας «κοινῶς λογίου Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης τὸ 1971 ἔγραφε: «Κατὰ τὴν
μετὰ τοῦ Ἀλεξανδρείας ἐκδίδωσι τὸ 1583 Ἐπιστολήν». Καὶ ἐν συ- ἐποχὴν ταύτην (1583) ἀνεφύη καὶ τὸ λεγόμενον ἡμερολογιακὸν
νεχείᾳ διαβάζομε τὸ αἴτιον τῆς ἑκδόσεώς της: «ἡ ἐπιστολὴ αὕτη ζήτημα κατόπιν τῆς ὑπὸ τοὺ Πάπα Γρηγορίου ΙΓ´ ἀναληφθείσης
ἐγράφη συνεπείᾳ τῆς κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο (1583) συγκροτηθείσης πρωτοβουλίας περὶ διορθώσεως τοῦ μέχρι τότε ἐν ἰσχὺ Ἰουλιανοῦ
ἐν Κων/πόλει Συνόδου ἥτις κυρίως καταδικάζει τὸ Γρηγοριανὸν ἡμερολογίου… Ἀλλ’ ὁ Πατριάρχης Ἱερεμίας ὁ Β΄ ἀπαντῶν ἐδήλου
ἡμερολόγιον» (Γ΄ Τόμος, σελ. 125). τῷ ἐπισκόπῳ Ρώμης ὅτι ὄχι μόνον ἀποστέργει τὰ καινοτομηθέ-
Ἐπίσης, οὔτε ἐκ τοῦ ὅτι ὁ ἱστορικὸς Δοσίθεος δὲν ἀναφέρει τὴν ντα, ἀλλ’ οὐδ’ εἰς ψιλὴν ἐπίνοιαν ἐφισκέσθαι ταύτα ἐπιτρέπει…
καταδικαστικὴν ἀποφάσιν τοῦ 1583 συνάγεται ὅτι τοιαύτη Σύνο- Ὁ Ἱερεμίας ὁ Β΄ ἀνησυχῶν διὰ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ ζητήματος καὶ διὰ

38 39
τὰς ἐνδεχομένας ἐπιπτώσεις αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κανονικῆς ἐν τῇ Ἐκ-
κλησίᾳ τάξεως, συνεκάλεσεν ἐν ἔτει 1583 Σύνοδον ἐν Κων/πόλει ΣΤΗΛΗ ENHMEΡΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
εἰς ἢν ἔλαβε μέρος καὶ ὁ Ἀλεξανδρείας Σίλβεστρος. Ἡ Σύνοδος
αὕτη ἐξέδωσε Τόμον κατὰ τοῦ Γρηγοριανοῦ Ἡμερολογίου κατα- Ἀγαπητοὶ ἀναγνῶστες
δικάσασα οὕτω τὴν παπικὴν καινοτομίαν.
Ἀλλὰ καὶ ὁ Μελέτιος, εὐκαιρίας δοθείσης, καταπολέμησε τὴν
παπικὴν ἐνέργειαν, συγγράψας, τῇ προτροπῇ τοῦ Πατριάρχου Προλογίζοντας σᾶς ἐνημερώνουμε ὅτι εἰς τὸ παρὸν τεύχος λόγω ἐλλείψε-
Σιλβέστρου, εἰδικὴν μελέτην, ἐπονομάσας ταύτην ἕτερον τόμον ως χώρου δὲν παραθέσαμε τὴ Στήλη «Ἐρμηνευτικά» (Ἐξήγησις εἰς τὸ Ψαλ-
Ἀλεξανδρινόν…» («Μελέτιος ὁ Πηγάς» σελ. 86-88) τήριον). Ἐπίσης διαπιστώθηκε (δυστυχῶς ὄχι ἐγκαίρως) ὅτι εἰς τὴ σελίδα 48
Παραπάνω ἀναφέραμε μαρτυρίες περὶ τούτου. Δὲν ἀναφέραμε τοῦ τεύχους 73, καὶ εἰς τὸ ἄρθρο «Δρυὸς Πεσούσης Πᾶς Ἀνὴρ Ξυλεύεται» τοῦ
ὅμως τὴν μεγαλυτέρα μαρτυρία καὶ ἀπόδειξη ποὺ θάπτει κυ- ἀδελφοῦ Παν. Βάλλιου, Ἁγιογράφου, ἐκ παραδρομῆς παραλείφθηκε ὁλόκλη-
ριολεκτικὰ τὸν ψευδολόγον μεταρρυθμιστὴ Ἀρχιεπίσκοπον. ρη χειρόγραφη πρόταση, καὶ ἀντὶ νὰ γραφεῖ «ἡ μικρὴ βαλανιδιὰ ἄπλωσε τὶς
Τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἰδίου! ρίζες της εἰς τὰ βάθη τῆς γῆς, θέριεψε ὁ κορμός της καὶ ὕψωσε τοὺς κλώνους
Οὗτος, ὅταν ἔγραφε τὸ 1910 τὴν ἱστορίαν τῆς Ἐκκλησίας Ἱερο- της εἰς τὸν οὐρανό.» γράφηκε «ἡ μικρὴ βαλανιδιὰ ἄπλωσε τὶς ρίζες της εἰς τὸν
σολύμων, ἀναφερόμενος εἰς τὸν Πατριάρχην Σωφρόνιον λέγει οὐρανό.»
ὅτι «Ἐξῆλθεν ὁ Πατριάρχης Σωφρόνιος ὁ Δ´ εἰς περιοδείαν τὸ 1584
Ἐπιπλέον εἰς τὸ ἴδιο ἄρθρο καὶ εἰς τὴ σελίδα 53 γράφηκε «…προσπαθοῦν
πρὸς συλλογὴν ἐράνων, μεταβὰς δὲ εἰς Κων/πολιν τῷ ἔτει ἐκεί-
νῳ συμμετέσχε τῆς ἐκεῖ συγκροτηθείσης Συνοδικῆς διασκέψεως νὰ ἀποκόψουν τὶς ρίζες τοῦ ἔθνους μας ὅπου ἐπεκτείνονται εἰς τὰ λάθη - ἀντὶ
πρὸς ἀποκήρυξιν τοῦ Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου». Καὶ ἐν συνε- νὰ γραφεῖ εἰς τὰ βάθη -τῶν αἰώνων.» Ζητοῦμε καὶ πάλι συγνώμην ἀπὸ τὸν
χείᾳ λέγει ὅτι ὁ Σωφρόνιος «μετὰ τὴν καταδίκην τοῦ Γρηγορια- ἀγαπητὸν συντάκτη τοῦ ἄρθρου καὶ τοὺς ἀναγνῶστες τοῦ περιοδικοῦ ἐπικα-
νοῦ Ἡμερολογίου μετέβη εἰς Ἱεροσόλυμα» (Χρυσ. Παπαδοπούλου λούμενοι γιὰ ἄλλη μία φορὰ τὴν ἐπιείκια ἀμφοτέρων.
«Ἱστ. τῆς Ἐκκλ. Ἱεροσολύμων» σελ. 482. Ἐκ τοῦ βιβλ. ΠΡΑΓΜΑΤΙ- Ὡς γνωστόν, ἐπὶ ἕνα χρόνο δὲν σταματήσαμε νὰ ἀποστέλλουμε τὸ περιο-
ΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ περὶ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ἡμερολογίου» σελ. 210- δικὸ καὶ εἰς τοὺς ἤδη ὑπάρχοντες συνδρομητές, οἱ ὁποῖοι δὲν πλήρωναν τὴν
211. «Δίστομ. Ρομφαία» σελ. 36-37). συνδρομή τους. Δυστυχῶς ἔνεκα τῆς δυσχεροὺς οἰκονομικῆς καταστάσεως,
Τὸ δὲ χειρότερο πάντων: αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ συνεχιστεῖ.
Ἀφοῦ ταῦτα γράφει εἰς τὴν ἀνωτέρω ἱστορικὴν μελέτην του Σὲ περίπτωση ποὺ ἀποστείλετε εἰς τὸ e-mail τοῦ περιοδικοῦ συνεργασί-
δὲν δυσκολεύεται ἀργότερα, τὸ 1931, νὰ γράψῃ εἰς πλήρη ἀντίφα-
ση τούτων ὅτι: «ὁ Σωφρόνιος Ἱεροσολύμων, μεταβᾶς τῷ 1584 εἰς ες-ἄρθρα πρὸς δημοσίευσιν καὶ δὲν δημοσιευθοῦν εἰς τὸ ἴδιο τεύχος, (λόγω
Κων/πολιν συμμετέσχεν ἄλλων σχετικῶν διασκέψεων» δηλαδὴ ἔλλειψης χώρου) μὴν ἀπογοητευθεῖτε, ἀλλὰ ἀναμένετε εἰς τὸ ἑπόμενον.
δὲν συμμετεῖχε εἰς τὴν περὶ ἡμερολογίου διάσκεψιν! (Περιοδικὸν Ἐπιδίωξή μας εἶναι κατὰ τὸ δυνατὸν ἡ ἔγκαιρη ἔκδοση καὶ ἀποστολὴ ἐκά-
«Ἐκκλησία» ἔτους 1931 ἀριθμ. φύλ. 52 σελ. 427). στου τεύχους εἰς τὸ τέλος κάθε τριμήνου. Γι’ αὐτὸ παρακαλοῦμε τὴν ἀποστολὴ
Ταῦτα γράφει διὰ νὰ μπορέσῃ ἐν συνεχείᾳ νὰ εἴπῃ: τῶν συνεργασιῶν σας τουλάχιστον 1,5 μήνα πρὶν τὴν ἔκδοση ἐκάστου τεύ-
«Ἐνῶ λοιπὸν οὔτε ὁ Σωφρόνιος Ἱεροσολύμων οὔτε ἄλλοι τινες χους.
Ἀρχιερεῖς μετέσχον τῆς διασκέψεως τοῦ 1583 (ποὺ καταδίκασε τὸ Σχετικὰ μὲ τὰ περιεχόμενα τοῦ περιοδικοῦ, ἐπιπρόσθετος στόχος μας εἶναι
νέο ἡμερολόγιον) οἱ νοθεύσαντες τὴν ἀπάντησιν πρὸς Ἀρμενίους καὶ ἡ ποικιλία θεμάτων. Ὡστόσο ἡ ὕλη τῆς «Θηβαϊκῆς Φωνῆς» ἔνεκα τοῦ οἰκο-
προσέθηκαν καὶ τοῦ Σωφρονίου τὸ ὄνομα». (αὐτόθι). νομικοῦ κόστους δὲν πρόκειται νὰ αὐξηθεῖ, γι’ αὐτὸ παρακαλοῦμε τὰ ἄρθρα
Δι᾽ ὅλα αὐτά, Ἀρχιεπίσκοπε Χρυσόστομε, μεταξὺ τῶν ἄλλων
ποὺ ἀποστέλλονται πρὸς δημοσίευσιν νὰ εἶναι μικρῆς ἔκτασης. Σὲ διαφορετι-
ποὺ θὰ ἀκούσης τὴν ἡμέραν Ἐκείνην θὰ εἶναι καὶ τὸ «ἐκ τοῦ στό-
ματός σου κρινῶ σε πονηρὲ δοῦλε». (Λουκᾶ ιθ´, 22) κὴ περίπτωση θὰ ἀναγκαζόμαστε νὰ τὰ περικόπτουμε ἢ νὰ τὰ δημοσιεύουμε
σὲ συνέχειες.
συνεχίζεται

40 41
• Ἀπὸ τὴν στιγµὴ ποὺ δὲν κάνω κάτι
κακό, τότε δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος
γιὰ νὰ ὑφίσταµαι παρακολούθηση,
• Οἱ κυβερνήσεις ὁρίζουν τί εἶναι
5. ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΙΑ σὲ συλλόγους, φορεῖς, κόµµατα ποὺ «κακὸ» καὶ ἔχουν τὴν τάση διαρκῶς
ΒΑΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ; ἀνήκουν, τὶς δωρεές/ ἐλεηµοσύνες νὰ ἀλλάζουν τὸν ὁρισµό»,
Ἡ ἑνοποίηση τῶν δεδοµένων τῶν ποὺ κάνουν, τοὺς χώρους λατρείας • «Γιατὶ µπορεῖ ΕΣΥ Κράτος ἢ Ἰδιω-
πολιτῶν ποὺ ἔχουν διάφοροι δηµό- ποὺ ἐπισκέπτονται καὶ πόσο συχνὰ τικὴ Ἑταιρεία νὰ κάνεις κάτι κακὸ µὲ
σιοι καὶ ἰδιωτικοὶ ὀργανισμοὶ στὴν κα- συµβαίνει αὐτὸ (Κάρτα Ἀποδείξεων/ τὰ προσωπικά µου δεδοµένα. Ἐδῶ,
τοχή τους µπορεῖ νὰ γίνει µὲ φυσικὸ Χρεωστική-Πιστωτικὴ Κάρτα), ὡς παράδειγµα κατάχρησης ἐξουσίας,
τρόπο (π.χ. σὲ ἕνα Ὑπουργεῖο ὅλα τὰ • τὶς κινήσεις τῶν Τραπεζικῶν τους ταιριάζει ἄριστα ἡ φράση ποὺ ἀποδί-
στοιχεῖα) ἢ µὲ δυναμικὸ τρόπο (Ἠλε- Λογαριασµῶν (Χρεωστική/Πιστωτικὴ δεται στὸν Καρδινάλιο Ρισελιέ: «∆ῶσε
κτρονικὰ κάθε Βάση «εἰσφέρει» ὅσα Κάρτα, web Banking), µου ἕξι γραµµές, γραµµένες ἀπὸ τὸ
στοιχεῖα γνωρίζει γιὰ κάθε πολίτη, τὴ • τὶς µετακινήσεις τους (Ἠλεκτρονικὰ χέρι τοῦ πιὸ ἔντιµου ἀνθρώπου τοῦ
στιγµὴ ποὺ θὰ ζητηθεῖ, χρησιµοποι- ∆ιόδια, Ἠλεκτρονικὸ Εἰσιτήριο), τὰ κόσµου κι ἐγὼ θὰ βρῶ κάτι µέσα σὲ
ώντας ἕναν ἑνοποιητικὸ κωδικὸ γιὰ ταξίδια ποὺ πραγµατοποιοῦν (εἰσιτή- αὐτὲς γιὰ νὰ τὸν ΚΡΕΜΑΣΩ!!!»
κάθε πολίτη). ρια ἀεροπλάνων, πλοίων), • Ὅλοι µας ἔχουµε πράγµατι κάτι
Ὁ κίνδυνος ποὺ φέρνει ἡ ἑνοποίη- • τὰ ξενοδοχεῖα ποὺ µένουν, τὰ ἑστι- νὰ κρύψουµε, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ κάτι
ση τῶν Βάσεων ∆εδοµένων εἶναι, σὲ ατόρια ποὺ τρῶνε, τὶς πολιτιστικὲς δὲν εἶναι δουλειὰ τοῦ κράτους ἢ τοῦ
περίπτωση διαρροῆς δεδοµένων, νὰ ἐκδηλώσεις ποὺ παρακολουθοῦν ὁποιουδήποτε ἄλλου νὰ τὸ γνωρί-
κλαπεῖ τὸ καθολικὸ προφὶλ τῶν πο- (Κάρτα Ἀποδείξεων/ Χρεωστικὴ Πι- 2. τοὺς πιθανῶς κακόβουλους δια- ζει: • Συνήθειες, ἀσχολίες, hobbies,
λιτῶν καὶ ὄχι µόνο ἐπιµέρους πτυχὲς στωτικὴ Κάρτα), χειριστὲς τῶν βάσεων δεδομένων. ἀδυναµίες, ἀποφάσεις, ἐπιλογὲς
τῆς ζωῆς τους. • τὶς ὦρες εἰσόδου – ἐξόδου – ἐσω- ΤΟ ΒΗΜΑ στὸ δηµοσίευµά του µὲ προσωπικές, ἐπιλογὲς φιλοσοφικὲς
Τὸ 2012 ὁ 47χρονος Οὐκρανὸς ποὺ τερικῆς µετακίνησης στὴν ἐργασία θέµα «Εἴµαστε ὅλοι ψηφιακὰ γυµνοί» – θρησκευτικὲς κ.ο.κ. θὰ γίνονται
συνελήφθη εἶχε στοιχεῖα 9 ἑκ. Ἑλλή- τους (Κάρτα Ἐργαζοµένου). τῆς 22/02/2015 6, µᾶς πληροφορεῖ ἀντικείµενο καταγραφῆς σὲ καθηµε-
νων ἀπὸ τὸ taxisnet 3. Ὅµως ∆ΕΝ Βλέπετε τί ∆ΕΝ µποροῦσε νὰ ἔχει ὅτι: «µία χακεροσυµµορία ὀνόµατι ρινὴ βάση γιὰ ὅλους, µαζικά. Ἐπειδὴ
εἶχε: στὴν κατοχὴ του ὁ Οὐκρανὸς ἐπειδὴ Carnabak ξάφρισε σὲ διάστηµα δυὸ τὰ δεδοµένα θὰ ἐκτείνονται σὲ βά-
• τὰ στοιχεῖα τῶν ἀσθενειῶν τῶν Ἑλ- ἁπλὰ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα δὲν ἦταν στὸ ἐτῶν 1 δισεκατοµµύριο δολάρια(!) θος ἐτῶν, θὰ ὁδηγοῦν σὲ ἀξιόπιστες
λήνων, ἰασίµων ἢ ἀνιάτων, τῶν ψυχι- taxisnet; ἀπὸ 100 τράπεζες, χωρὶς καµιά τους Συµπεριφορικὲς Ἀναλύσεις, ποὺ
κῶν καὶ σωµατικῶν παθήσεών τους, νὰ τοὺς πιάσει στὰ πράσα». µποροῦν νὰ παράγονται µὲ τὸ πά-
τῶν χειρουργείων τους, τῶν φαρµα- 6. Ο ΧΑΚΕΡ ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ Ὅσον ἀφορᾶ τὴ διαρροὴ τῶν φο- τηµα ἑνὸς κουµπιοῦ. Αὐτὲς οἱ ἀναλύ-
κευτικῶν ἀγωγῶν τους (Ἠλεκτρονικὴ ΠΙΑΣΤΕΙ, ΕΣΥ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΕ ΚΛΕ- ρολογικῶν στοιχείων τοῦ Taxisnet, σεις θὰ ὁδηγήσουν καὶ σὲ ἀνάπτυξη
Συνταγογράφηση/Κάρτα Ὑγείας) 4 ΨΟΥΝ φθάσαµε στὸ 2015 (3 χρόνια µετὰ µεθόδων χειραγώγησης τῶν µαζῶν,
• τὰ στοιχεῖα τοῦ σχολείου τῶν παι- Μὲ τὴ χρήση τῆς Κάρτας ἡ ὁποία τὴν ἀνακάλυψη τῆς διαρροῆς) καὶ εἰδικὰ ἀπὸ λιγότερο ἢ περισσότερο
διῶν τους, τὴν ἐπίδοσή τους, ἀριθµὸ ὁδηγεῖ στὴ δημιουργία ΜΙΑΣ Βάσης δὲν ἔχουµε µάθει ἀκόµη ποιός ἦταν ὁ ἀνελεύθερα καθεστῶτα;;; Θὰ φανεῖ
τῶν ἀπουσιῶν τους, τῶν ποινῶν ∆εδοµένων, τὰ στοιχεῖα τῶν πολιτῶν κλέφτης. Ἦταν χάκερ ἢ κάποιος ἀπὸ στὸ µέλλον ἐὰν δὲν ἀντιδράσουµε σὲ
τους (myschool/Ὑπουργεῖο Παιδεί- ἑνοποιοῦνται καὶ ἐκτίθενται στοὺς µέσα; (διαχειριστής;) Ποιός θὰ µᾶς αὐτὰ τὰ συστήµατα.
ας) 5, δυὸ βασικοὺς τύπους κλεφτῶν δε- φυλάξει ἀπὸ τοὺς κλέφτες καὶ ποιός • Μπορεῖ νὰ µὴν ἔχεις κάτι νὰ κρύ-
• τὶς καταναλωτικές τους προτιµήσεις, δοµένων: θὰ µᾶς φυλάξει ἀπὸ τοὺς φύλακες; ψεις ἀλλὰ ἡ κυβέρνηση νὰ νοµίζει ὅτι
τὶς θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, τὶς 1. τοὺς κακόβουλους / παρείσα- ἔχεις κάτι νὰ κρύψεις,
πολιτικές τους πεποιθήσεις, τὶς ἐφηµε- κτους εἰσβολεῖς ποὺ λέγονται χάκερ 7. ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ
ρίδες ποὺ ἀγοράζουν, τὶς συνδρομὲς ἀλλὰ καὶ ΚΡΥΨΕΙΣ, ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Ἰσονοµία, ἰσοπολιτεία
ΑΝ ΕΚΤΕΘΕΙΣ; ἢ διακρίσεις;

42 43
Μπορεῖ νὰ µὴ σὲ νοιάζει νὰ κρύψεις «στιγµατισµένων» ἐπειδὴ θὰ δοῦν (Πολυεθνικὴ Ἑταιρεία Ἐρευνῶν καὶ politonapopeira-sygkalypsis.
κάτι, ὅµως µπορεῖ νὰ ὑποστεῖς δια- ὅτι ἔχουν προδιάθεση γιὰ βαριὲς Παροχῆς Συµβουλῶν σὲ Κράτη & 4
«Λίγο πρίν τό Πάσχα (τοῦ 2012) διαπι-
κρίσεις ἐξ αἰτίας αὐτοῦ ποὺ δὲν κρύ- ἀσθένειες! Ἐπιχειρήσεις), Λονδίνο 8/3/2011: στώθηκε ὅτι οἱ χάκερ µπαινόβγαιναν στό
βεις: 5. Ἐπίσης οἱ μελλοντικοὶ ἐργοδότες, 9
«µὲ µία µοναδικὴ ταυτότητα, ἡ κυ- σύστηµα ἠλεκτρονικῆς συνταγογράφησης
καὶ ὄχι µόνο ἔγραψαν ἑνάµισι ἑκατοµµύ-
1. ∆ιαβάζουµε πὼς Τράπεζες στὸ σὲ συνεργασία µὲ τὶς ἀσφαλιστικὲς βέρνηση θὰ εἶναι σὲ θέση νὰ παρα- ριο συνταγές ἀλλά καὶ εἶχαν πρόσβαση
ἐξωτερικὸ ἐφαρµόζουν τὴν ἑξῆς ἑταιρεῖες, θὰ μποροῦν νὰ ἀπορρί- κολουθεῖ τὶς φυσικὲς κινήσεις κάθε στά στοιχεῖα 9,5 ἑκατοµµυρίων ἀσφαλι-
πρακτική: Μειώνουν τὸ πιστωτικὸ πτουν ἐκ τῶν προτέρων ἀνθρώπους πολίτη ἀλλὰ καὶ τὴν ψηφιακὴ (ἠλε- σµένων καὶ 60.000 γιατρῶν». «In.GR»
ὅριο ἑνὸς πελάτη τους, µὲ βάση τὸ ποὺ θὰ ἔχουν μερικῶς ἢ καθόλου κτρονική) του δραστηριότητα σὲ κα- 23/04/2012 - «Ἀπό τά Ζωνιανά» ἐξαπολύ-
ἱστορικὸ ἀποπληρωµῶν τῶν πιστω- ἀσφαλίσει οἱ ἰδιωτικὲς ἀσφαλιστικὲς θηµερινὴ βάση «with a unique ID, θηκε ἡ κυβερνοεπίθεση στήν ἠλεκτρονική
τικῶν καρτῶν ἄλλων πελατῶν ποὺ ἑταιρεῖες, παρόλο ποὺ θὰ ἔχουν ὅλα the government will be able to track συνταγογράφηση. http://news.in.gr/greece
article/?aid=1231192570
ψωνίζουν ἀπὸ τὰ Ι∆ΙΑ καταστήµατα τὰ προσόντα γιὰ αὐτὴ τὴν ἐργασία. every citizen’s physical movement 5
µὲ αὐτόν! 7 Σέ κίνδυνο τά εὐαίσθητα προσωπικά δε-
6. Τί θὰ συµβεῖ στὴν περίπτωση and digital activity on an everyday δοµένα µαθητῶν. Ἐρώτηση στή Βουλή ἀπό
2. Οἱ Τράπεζες ἐπίσης ἔχουν τὸν ποὺ κάποιος ἔχει χρέη π.χ στὴν basis». βουλευτές τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, σχετικὰ µὲ τὴν ψηφι-
τρόπο νὰ γνωρίζουν ποιὸς χρήστης ἐφορία, ἀσφαλιστικὲς εἰσφορὲς κλπ; • Ὅποιος ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ Κάρτα ακὴ πλατφόρµα Myschool. www.cretalive.gr,
Πιστωτικῆς/Χρεωστικῆς Κάρτας Εἶναι τὰ ἀνωτέρω παραδείγµατα δι- Πολίτη ∆ΕΝ ἀποτελεῖ τὸ ἀπόλυτο 30/01/2014:
πρόκειται νὰ χωρίσει µετὰ ἀπὸ ἕνα ακρίσεων ἢ δὲν εἶναι; ὑπερόπλο καταγραφῆς κινήσεων http://www.cretalive.gr/greece/view/
χρόνο, μελετῶντας τὴν καταναλωτι- καὶ ὡς ἐκ τούτου παρακολούθησης se-kinduno-ta-euaisthhta-proswpika-
κή του συμπεριφορὰ καὶ τὶς ὅποιες dedomenamathhtwn/138852
Ἀπειλή γιὰ τὴ ∆ηµοκρατία; τῶν πολιτῶν τότε: 6
ἀλλαγὲς σὲ αὐτὴν σὲ βάθος χρόνου! • Mikko Hypponen, Chief Research 1. εἴτε σκόπιµα παραπλανεῖ, ὁπότε ΤΟ ΒΗΜΑ: Εἴµαστε ὅλοι ψηφιακά γυµνοί!
22/02/2015. ∆υό ἀποκαλύψεις συγκλόνι-
(συχνὴ ἀγορὰ γυαλιστικοῦ δοντιῶν, Officer τῆς ἑταιρείας F-Secure, εἶναι ἐπικίνδυνος, σαν τίς τελευταῖες ἡµέρες τόν ψηφιακό µας
αὔξηση τῶν ἐπισκέψεων σὲ γυμνα- TEDx Brussels, Νοέµβριος 2011: 2. εἴτε εἶναι ἀφελής, ὁπότε καὶ πάλι κόσµο: ἡ πρώτη κυβερνοκατασκοπεία τοῦ
στήρια, διαµονὴ μερικὲς µέρες τὸ «Ἡ προστασία τῶν προσωπικῶν εἶναι ἐπικίνδυνος, «σκληροῦ» καὶ ἡ πρώτη ληστεία «τῆς ὀθό-
µήνα σὲ ξενοδοχεῖο κλπ) 8. µας δεδοµένων δὲν τίθεται ὡς θέµα 3. εἴτε ἐθελοτυφλεῖ, ὁπότε καὶ πάλι νης».
3. Τὸ smartphone γνωρίζει ὅταν συζήτησης. ∆ὲν πρόκειται γιὰ ἐρώ- ἐπικίνδυνος εἶναι. http://www.tovima.gr/science
κάποιος διολισθαίνει πρὸς τὴν κατά- τηση ἀνάµεσα στὴν προστασία τῶν article/?aid=679221
7
θλιψη: µείωσε τὶς ἐξόδους, περνάει προσωπικῶν δεδοµένων ἐνάντια 3
Αὐτή τή φορά, ἕνας 47χρονος Οὐκρανὸς Τράπεζες µειώνουν πιστωτικό όριο πελα-
πολλὲς ὧρες στὸ σπίτι καὶ ταυτό- τών τους µε βάση τη συµπεριφορά άλλων
στὴν ἀσφάλεια. Εἶναι ἐρώτηση σχε- φερόταν, σύµφωνα µὲ «Τὰ Νέα», νὰ ἐµπο-
πελατών, ABC NEWS - Some Credit Card
χρονα µείωσε τὸ χρόνο ποὺ ξοδεύει τικὴ µὲ τὴν ἐλευθερία ἐνάντια στὸν ρεύεται τὰ στοιχεῖα περίπου τοῦ συνόλου τοῦ
Companies Financially Profiling Customers,
στὸ Facebook καὶ τὸ twitter. (ABC πληθυσµοῦ τῆς χώρας, ὅπως τοῦ τὰ παρα-
ἔλεγχο 9. 28/01/2009:
χώρησε συνεργός του µέσα ἀπὸ τὸ ὑπουρ-
News, 4/12/2012). Κι ἐνῶ µπορεῖ νὰ ἐµπιστευόµαστε γεῖο Οἰκονοµικῶν. Στὴν πρώτη περίπτωση http://abcnews.go.com/GMA/TheLaw/
4. Ἡ κατάρρευση τῶν ἐσόδων τῶν τὶς κυβερνήσεις µας αὐτὴ τὴ στι- κατασχέθηκαν 10 σκληροὶ δίσκοι µεγέθους 1 gmaanswers-credit-card-companies-
Ἀσφαλιστικῶν Ταµείων κλονίζει τὴν γµή, τώρα τὸ 2011, ὅποιο δικαίωµα terrabyte καὶ πλέον µαζὶ µὲ backup δίσκους, financially-profilingcustomers/story?id=6747
ἐµπιστοσύνη στὸ ∆ηµόσιο σύστηµα 461&singlePage=true
παραδίδουµε θὰ παραδίδεται γιὰ ἐνῶ στὴ δεύτερη περίπτωση πέντε δίσκοι
8
ἀσφάλισης καὶ ὁδηγεῖ νοµοτελειακὰ χωρητικότητας λίγων terrabyte. Μέ ποιό τρόπο οἱ Τράπεζες γνωρίζουν ὅτι
πάντα. Ἐµπιστευόµαστε, ἐµπιστευ- θὰ χωρίσεις σέ ἕνα χρόνο ἀπό σήµερα;
σὲ δραματικὴ ἀνάπτυξη τοῦ Ἰδιωτι- α) Ἐφηµερίδα Αὐγή: 25/07/2013: Ἄν-ἀσφαλῆ
όµαστε τυφλά, ὁποιαδήποτε µελ- http://id-ont.blogspot.gr/2013/03/blog-post.
τὰ προσωπικά µας δεδοµένα στὰ χέρια τοῦ
κοῦ Πυλώνα Ἀσφάλισης. Πιθανὴ δι- λοντικὴ κυβέρνηση, µία κυβέρνηση κράτους. html Yahoo News: How “Big Data” Can
αρροὴ τῶν ἀσθενειῶν τῶν πολιτῶν ποὺ µπορεῖ νὰ ἔχουµε σὲ 50 χρόνια http://www.avgi.gr/article/682985/an-asfali- Predict Your Divorce, 4/12/2012.
(χάκερ ἢ καὶ διαχειριστὴς Ἠλεκτρο- ἀπὸ τώρα; ta-prosopikamas-dedomena-sta-xeria-tou- 9
Mikko Hypponen, VIDEO: Τρόποι µέ τούς
νικῆς Συνταγογράφησης/Κάρτας Αὐτὲς εἶναι οἱ ἐρωτήσεις γιὰ τὶς kratous. ὁποίους οἱ κυβερνήσεις χρησιµοποιοῦν τήν
Ὑγείας) θὰ ὁδηγήσει σὲ αὐτόματο ὁποῖες πρέπει νὰ ἀνησυχοῦµε τὰ β) ἰστοσελίδα TVXS: ∆ιαρροὴ προσωπικῶν τεχνολογία ἐναντίον τῶν πολιτῶν.
ἀποκλεισμὸ χιλιάδων συµπολιτῶν δεδοµένων τουλάχιστον 6 ἐκ. πολιτῶν, http://id-ont.blogspot.gr/2012/03/blog-
ἑπόµενα 50 χρόνια». post_15. html
http://tvxs.gr/news/ellada/diarroi-
µας ἀπὸ τὸ σύστηµα ἀσφάλισης, ὡς • Ἀνακοίνωση τῆς Frost & Sullivan prosopikon-dedomenon-toylaxiston-6-ek-

44 45
ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ πος ζωῆς θεωρεῖται «Μουσιακὸν ἔκ- τιμωρεῖ παιδαγωγικά, καὶ ὄχι ἀπὸ θυ-
θεμα» καὶ ἐμμονὴ εἰς μίαν ἀπαρχαι- μὸν καὶ ὁργή. Δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸν
ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ «ΘΕΟΜΗΝΙΕΣ» ομένην ἀντίληψιν μιᾶς περασμένης Θεὸν ἀνθρώπινα πάθη «θυμός, ὀργή,
Ὑπὸ Βάλλιου Παναγιώτου, Ἁγιογράφου. ἀνεπιστρεπτὶ ἐποχῆς. Ἡ παρεκτροπὴ ἐκδίκησις» οὔτε κἂν «Τροπῆς ἀποσκί-
τώρα πλέον θεωρεῖται μία φυσιολο- ασμα» (Ἰακ. Ι´,17). Οἱ ἰδιότητες αὐτὲς
Φίλε ἀναγνῶστα, θλίβεται ἡ ψυχὴ γονατιστοὶ προσευχόμεθα, διὰ νὰ γικὴ ἐξέλιξις. Εἰς τὴν νέαν ἐποχὴν τὰ τοῦ Θεοῦ «Κύριε μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέ-
κάθε ἀνθρώπου ποὺ ἔχει ὑπερβεῖ τὸ ἔλθη καὶ πάλι ἡ βροχὴ στὴν διψασμέ- πάντα ἐπιτρέπονται, σύμφωνα μὲ τὰ ξης με, μηδὲ τῇ ὀργῇ Σου παιδεύσης
πεντηκοστὸ ἔτος τῆς ἡλικίας του νη γῆ. Μὲ τὸ ἄκουσμα τῆς καμπᾶνας κελεύσματα τῆς νέας τάξεως πραγμά- με» (Ψαλμ, ΛΖ) προσάπτονται εἰς τὸν
ἔχοντας τὴν δυνατότητα νὰ συγκρί- ὅλοι εἰς τὴν τάξη κάναμε τὸ σταυρό των, στὰ ὁποῖα ἐγαλουχήθη μία ὁλό- Θεὸν ἀνθρωποπαθῶς. Ἡ τιμωρητική
νη τὸ παρελθὸν μὲ τὸ παρὸν καὶ νὰ μας. Προκλήσεις δὲν ὑπήρχαν, τὰ πά- κληρη γενιά. Οἱ ἠθικὲς ἀναστολὲς δὲν του ἐπέμβαση ἀποβαίνει πάντοτε θε-
εἰκάση τὸ μέλλον. Ὁ χρόνος ἔχει ρί- ντα εἰς τὸ ἴδιον ἐπίπεδον. ὑπάρχουν ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσε- ραπευτική, ὅπως ἀκριβῶς ἕνας ἰατρὸς
ξει τὸ πέπλο τῆς λήθης εἰς τὴν μα- Ὅταν ἐξηντλήθη χρονικὰ ἡ δεκαε- ων προκειμένου νὰ ἐπιβεβαιώνεται κόβει τὸ σάπιο μέλος τοῦ σώματος
κρινὴν δεκαετία τοῦ 60 ἀλλὰ καὶ τοῦ τία τοῦ 70, τὰ πάντα ἄρχισαν νὰ ἀλ- ὁ κανόνας. Τώρα πλέον δὲν ὑπάρχει προκειμένου νὰ ἐπιζήση τὸ ὑπόλοιπο
70, ὅμως παραμένουν ὁρισμένες πα- λάζουν, ὁ συντηρητικὸς χαλινὸς ὅπου ἐλπίδα ἐπιστροφῆς, ὁ ἄνθρωπος ἀλώ- σῶμα. Τιμωρεῖ μὲ προσωρινὴ ἀσθέ-
ραστάσεις χαραγμένες ἀνεξίτηλα εἰς ἐτιθάσευε τὸ νεανικὸ μένος διερράγη, θηκε πνευματικῶς. Ἡ κοινωνία μας νεια προκειμένου νὰ τιθασεύση μιὰ
τὴν μνήμη του. Τότε ποὺ τὸ σαρωτικὸ ἢ μάλλον ἔσπασε. Νέα ἤθη ξενόφερ- ὁμοιάζει μὲ ἕνα ὅχημα ὅπου τρέχει ἐπὶ ἐπικείμενη παρεκτροπή. Ἐπέτρεψε τὸν
κῦμα ἀλλαγῶν δὲν εἶχε κάνει ἀκόμα τα, ἐμφιλοχώρησαν εἰς τὴν κοινωνία ἐπικλινοῦς ἑδάφους χωρὶς τροχοπέ- σκόλοπα εἰς τὴν σάρκα τοῦ Παῦλου
τὴν ἐμφάνισή του, καὶ ὁ παραδοσια- μας. Ἡ νέα κυβέρνησις ὅπου εὐαγγε- δη πρὸς τὸν γκρεμό. Ἑὰν συνεχιστεῖ ἵνα μὴ ὑπεραίρεται (ὑπερηφανεύεται).
κὸς τρόπος ζωῆς ποὺ διέπετο ἀπὸ τὶς λιζόταν τὴν «ἀλλαγὴ» νομοθετοῦσε αὐτὸς ὁ ἐκμαυλισμὸς τῆς κοινωνίας Πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως μᾶς δημι-
ἀμετάβλητες ἠθικὲς ἀξίες προσδιόρι- συνεχῶς νέον τρόπο ζωῆς προκειμέ- σύντομα θα ἐφαρμοστῆ ἡ Δαυϊτικὴ ουργεῖ συνθῆκες ἐπιστροφῆς πρὸς τὴν
ζαν τὶς διαπροσωπικὲς σχέσεις τῶν νου νὰ ἀπελευθερώσει τὴν «καταπιε- ρήσις ὅπου λέγει: «Πάντες ἐξέκλιναν ἀγάπην του. Ἐνίοτε ὅμως χρησιμο-
ἀνθρώπων καὶ τὴν ὁμαλὴ πορεία τῆς σμένη» κοινωνία μας. ἅμα ἡχρειώθησαν» (Ψαλμ. ΙΓ´,3). ποιεῖ καὶ τὴν τιμωρητικήν του ράβδο
ζωῆς. Ἄρχισαν, λοιπόν, νὰ ξεπροβάλουν Ὅμως τί κάνει ὁ Θεὸς βλέποντας τὸ πρὸς σωφρονισμόν. Εἰς τὴν πρὸ τοῦ
Εἰς τὰ σχολεῖα ἐπικρατοῦσε ἀξι- ὡς τὰ μανιτάρια εἰς τὴν ποτισμένη γῆ, πλάσμα του νὰ ὀλισθαίνει ἀπὸ τὸν νό- νόμου ἐποχὴν «Πάσα παράβασις, καὶ
οπρέπεια καὶ σεβασμός, κάθε παρε- τὰ δικαιώματα κάθε κοινωνικῆς τάξε- μον Του; ἀφήνει τὸν ἄνθρωπο, γιὰ τὸν παρακοή, ἐλάμβανε ἔνδικον μισθαπο-
κτροπὴ προσμετροῦσε τὶς ἀνάλογες ως, κυρίως τῶν γυναικῶν τῶν ἐργα- ὁποῖον ἔχυσε τὸ αἷμα του εἰς τὸν σταυ- δοσίαν (τιμωρία)» (Ἑβρ. Β΄, 2). Τώρα
ξυλιὲς στά χέρια ἀπὸ τὴν βέργα τοῦ ζομένων, τῶν μαθητῶν, ἀλλὰ καὶ τὰ ρό, νὰ ρέπει πρὸς τὴν καταστροφή; «Ὁ πλέον εὑρισκόμεθα εἰς τὴν περίοδον
δασκάλου ποὺ δεχόμασταν ἀδιαμαρ- δικαιώματα τῶν ζώων. Διαδηλώσεις φυτέψας τὸ οὖς (αὐτί) οὐχὶ ἀκούει; ἢ ὁ τῆς χάριτος, ὅπου ὁ Θεὸς κυρίως ἔχει
τύρητα. Τὰ διδακτικὰ βιβλία μυστα- παντοῦ, ὅλος ὁ κόσμος παρασυρό- πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν οὐχὶ κατανοεῖ; ἐναποθέσει τὴν τιμωρητική του ρά-
γωγοῦσαν τὸν μαθητή, εἰς τὴν χρι- μενος ἀπὸ τοὺς ἐγκάθετους, ζητοῦσε ὁ παιδεύων ἔθνη οὐχὶ ἐλέγξει;» (Ψαλμ, βδον καὶ χρησιμοποιεῖ τὴ μακροθυμία
στιανικὴν πίστιν τὴν ἀγάπη πρὸς τὴν δικαιώματα. Ἀκόμα καὶ διαδηλώσεις 93) ὄχι ἀδελφέ μου ὁ Θεός μας κρατᾶ του (μακροθυμία = μακρὰν ὁ θυμὸς)
Πατρίδα καὶ τὸν θεσμὸ τῆς οἰκογέ- γιὰ τοὺς καταπιεσμένους λαοὺς τῆς ὡς ἕνα μικρὸ ἔντομο εἰς τὴν παλάμη ποὺ εἰς μετάνοιαν μᾶς ἄγει (ὀδηγεῖ)
νειας. Ἐνθυμοῦμαι ἀκόμα μία δασκά- Λατινικῆς Ἁμερικῆς ἐγένοντο. Εἰς τὰ του καὶ μᾶς παρακολουθεῖ, καὶ μὲ τὸν ἂν βέβαια τὴν ἀξιοποιήσωμεν.
λα ποὺ εἴχαμε, ἡ ὁποία ποτὲ δὲν ἔβαζε σχολεῖα ἐγένοντο καταλήψεις ἀκόμα τρόπο, που κρίνει ἡ πανσοφία του, μᾶς Φίλε ἀναγνῶστα, ὁ Θεὸς ἐποί-
ἄριστα στοὺς μαθητὰς λέγοντάς μας καὶ γιὰ ἀνεπιθυμήτους καθηγητάς! Οἱ προτρέπει εἰς τὸ ἀγαθὸν χωρὶς ὅμως ησεν τὸ δημιουργικό του ἔργο καὶ
«ἐγὼ τὸ ἄριστα τὸ βάζω μόνο εἰς τὸν πιέσεις κάθε κοινωνικῆς τάξεως προ- νὰ μᾶς στερεῖ τὸ θεόσδοτον χάρισμα εἶδε ὅτι τὰ πάντα ἦσαν «Καλὰ λίαν».
Θεό». Βαθιὰ χαραγμένο εἰς τὴν μνήμη διέθεταν τὶς ἐκάστοτε κυβερνήσεις νὰ τῆς ἐλευθερίας μας. Μετὰ τὴν παρακοὴ τῶν πρωτοπλά-
τοῦ γράφοντος εἶναι ὅταν ἐπὶ ἀρκετὸ νομοθετοῦν ἀδιακρίτως. Τὰ πάντα εἰς Ἐνίοτε, ὅμως, ἐπεμβαίνει καὶ ἀπὸ στων διασαλεύθηκαν τὰ στοιχεία τῆς
χρονικὸ διάστημα ἐνέσκηψε ἀνομ- τὸ ὅνομα μιᾶς ἐλευθερίας ποὺ ὁ κό- παιδαγωγικὴ ἀγάπη μᾶς τιμωρεῖ ὁ φύσεως, ἔχασαν τὴν ἁρμονία τους
βρία εἰς τὴν περιοχή μας, μᾶς πῆρε ἡ σμος ἦταν ἀδύνατον νὰ διαχειριστῆ. «Παιδεύων καὶ πάλιν ἰώμενος» δηλα- καὶ ἐκλονίσθηκαν οἱ νόμοι ὅπου τὰ
δασκάλα εἰς τὴν ἐκκλησία, ὅπου ὅλοι Τώρα πλέον ὁ παραδοσιακὸς τρό- δὴ ὁ τιμωρῶν καὶ θεραπεύων. Ὁ Θεὸς τηροῦσαν φιλικὰ πρὸς τὸν ἄνθρω-

46 47
πον. Μετὰ τὴν παρεκτροπή των ἡ γῆ μηνία» (Θεομηνία = Θεὸς + μηνία < κὴ ἐπιτροπὴ προκειμένου
ἐκλονίζετο ἀπὸ σεισμούς, ὁ ἀέρας μῆνις = θυμὸς) ἑπομένως θεομηνία νὰ ἀποδώση εὐθύνες διὰ
ἐφέρετο μὲ ὁρμὴ ἐπιφέροντας κατα- εἶναι ἡ ὁργὴ τοῦ Θεοῦ κατὰ τοῦ ἀπο- τὴν ἀβελτηρία (ἀνικανό-
στροφές. Ἡ θερμοκρασία ὑπερέβαινε στάτου ἀνθρώπου. Ὡστόσο, ἀναγνῶ- τητα πρὸς βελτίωση) τῶν
τὰ ἀνεκτὰ ὅρια, προκαλῶντας ἐνίοτε στα μου, ποῖον εἶναι τὸ γεγονὸς ὅπου ἰθυνόντων (ὑπευθύνων).
θάνατον εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ἢ προ- προκάλεσε τὸ ἐρέθισμα προκειμένου Θὰ περάσουν πολλά ἔτη
καλῶντας πυρκαϊὲς ἀνεξέλεγκτες. νὰ ἀναφερθῶμεν εἰς τὸν προκείμενον προκειμένου νὰ ἐπανέλθη
Τὰ σύννεφα δὲν ἀπέδιδον τὴν βροχὴ σχολιασμόν; Ναί, ἀδελφέ μου, ἡ με- ὁ χῶρος εἰς τὴν προτέρα
τὸν ἁρμόδιο καιρὸ ἢ ἔπεφτε χαλάζι ἢ γαλυτέρα πυρκαϊὰ σὲ καταστροφικὸ φυσική του κατάσταση.
καταιγίδα καταστρέφοντας τὰ γεννή- μένος ποὺ ἔγινε ποτὲ εἰς τὴν πατρί- Δὲν πέρασε πολὺς και-
ματα. Ἡ ἁρμονία τῶν στοιχείων τῆς δα μας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ὡς ἐκεῖνες ρὸς καὶ ἄλλο ἕνα φυσικὸ
φύσεως διεσαλεύθη καὶ ἐφέροντο μὲ οἱ ἑκατοντάδες ποὺ ἐκδηλώνονται τὰ ἐλάχιστα λεπτὰ ὅπου μποροῦσαν ἀκραίο φαινόμενο ἐνέσκη-
τιμωρητικὴν διάθεσιν κατὰ τοῦ ἀπο- κάθε χρόνο, ἀλλὰ χαρακτηρίζεται ὡς νὰ τὴν θέσουν ὑπὸ ἔλεγχο, πέρασαν ψε εἰς τὴν πατρίδα μας, ὁ λεγόμενος
στάτου ἀπὸ τὸν Θεὸν ἀνθρώπου. μία πραγματικὴ θεομηνία· καὶ φυσικὰ ἀνεκμετάλλευτα. Σὲ ἐλάχιστο χρόνο κυκλώνας, εἰς τὸν ὁποῖον ἔδωσαν
Ὡστόσο ἡ ἐκκλησία ἔχει θεσπίσει ὁ λόγος γιὰ ἐκείνη εἰς τὴν βορειοα- ἐπεκτάθη εἰς κατοικήσιμον περιοχή, καὶ τὴν ὀνομασία «Ζορμπᾶς» Αὐτό,
εἰδικὲς εὐχὲς προκειμένου νὰ μᾶς δι- νατολικὴ πλευρὰ τῆς Ἀττικῆς, εἰς τὸ ποὺ μετέτρεψε σὲ λίγα λεπτὰ σὲ σε- λοιπόν, τὸ μετεωρολογικὸ φαινόμε-
αφυλάξει ὁ Θεὸς ἀπὸ «Λοιμοῦ, σει- Μάτι, ὅπου ὁ ἰσχυρότατος ἄνεμος ληνιακὸ τοπίο. Οἱ ἄνθρωποι ἐγκλω- νο πολὺ σπάνιο εἰς τὴν περιοχή μας,
σμοῦ, καταποντισμοῦ, πυρὸς καὶ τῆς και ἡ πύρινη λαίλαπα ἐνήργησαν μὲ βισμένοι μέσα στὰ αὐτοκίνητα προ- προκαλεῖ ραγδαίες βροχοπτώσεις
ἐπικειμένης δικαίας Αὐτοῦ ἀπειλῆς». ἀπίστευτη ἔνταση ἐπιφέροντας τὴν καὶ σφοδροὺς ἀνέμους μὲ ἔνταση 12
Οἱ παρακλήσεις καὶ οἱ προσευχὲς κά- καταστροφὴ καὶ τὸν θάνατον. Ἂς πε- Μποφόρ, παραλύοντας ὄχι μόνον
μπτουν τὴν ἔντασιν τῶν φαινομένων ριγράψωμεν ἀκροθιγῶς ἐκεῖνα ὅπου κάθε θαλάσσια συγκοινωνία, ἀλλὰ
καὶ ὁ Θεὸς ἐπεμβαίνει. Ἕνας ὕμνος κανένας δὲν δύναται νὰ περιγράψη. καὶ προκαλῶντας σημαντικὲς κα-
τῆς Γ΄ ὠδῆς τοῦ κανόνος τοῦ σεισμοῦ Τὴν 23ην Ἰουλίου καὶ ἐνὼ ὁ ἀέρας ταστροφές, σὲ ὑποδομές, δρόμους
τῆς 26ης Ὁκτωβρίου λέγει τὸ ἐξῆς λυσσομανοῦσε φερόμενος μὲ ἀπί- καὶ σπίτια. Ἐπίσης προκαλεῖ ἔντονες
«Συσείσας Κύριε τὴν γῆν, ἐστερέω- στευτη ταχύτητα 12 Μποφὸρ (124 πλημμύρες, εἰς τὴν θάλασσα ὑψώνο-
σας πάλιν, νουθετῶν ἐπιστρέφων, τὴν χιλιόμετρα τὴν ὥρα) εἰς τὰς 16:41 νται κύματα ἕως καὶ 14 μέτρων προ-
ἀσθένειαν ἡμῶν…» δηλαδὴ προκάλε- ξέσπασε φωτιὰ εἰς τὴν περιοχὴ Ντα- ξενῶντας ναυάγια καὶ καταστροφές.
σες σεισμὸν Κύριε ἀλλὰ ἐστερέωσας οῦ Πεντέλης. Ὁ ἰσχυρότατος ἄνεμος κειμένου νὰ βροῦν διέξοδο διαφυγῆς Ἐκτὸς τοῦ συγκεκριμένου κυκλώνα
καὶ πάλιν τὴν γῆν νουθετῶντας μας τὴν μετατόπισε ἀνατολικότερα καὶ βρῆκαν τραγικὸ θάνατο.
νὰ ἐπιστρέψουμε πρὸς ἐσένα. Ἑὰν γρήγορα βγῆκε ἐκτὸς ἐλέγχου, διότι Ἄλλοι κατέφυγον σὲ ξέφω-
ἄφηνε ὁ Θεὸς ἀνεξέλε- το εἰς τὴν δασώδη περιο-
γκτα τὰ ἀκραία φαινόμενα χὴ καὶ τὸ καυστικὸ κύμα
τῆς γῆς θὰ εἶχε ἀποδεκα- ἀέρος τοὺς ἀποτέφρωσε
τισθῆ τὸ ἀνθρώπινο γέ- σφιχτὰ ἀγκαλιασμένους.
νος. Ὅμως μερικὲς φορὲς ὁ Ἄλλοι ἔτρεξαν εἰς τὴν θά-
Θεὸς ἐπιτρέπει νὰ ἐξελίσ- λασσα καὶ ἀρκετοὶ βρῆκαν
σονται αὐτὰ τὰ φαινόμενα τὸν θάνατο μέσα στὸ νερό.
μέχρι ἑνὸς σημείου, ἐπιφέ- Ὁ πόνος ἡ ἀγωνία, ἡ θλίψη,
ροντας καταστροφὲς καὶ ὁ θρήνος ἀπαραμύθητος. Ἡ
ἀνθρώπινα θύματα. Τότε πολιτεία ὅπως πάντα ἔθε-
λέμε ὅτι ὑπάρχει «Θεο- σε τὸ θέμα σὲ διερευνητι-

48 49
ἔφτασε εἰς τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ, καὶ οκρισίας του; Ἡ ὑπόθεσις τῶν ἑρω- ὑβριστικὸ γεγονὸς ποὺ ἔλαβε χώρα
ὁ Θεὸς προσπαθεῖ νὰ μᾶς ἐπαναφέρη τημάτων αὐτῶν ἂς γίνη κατάφασις. τρεῖς ἡμέρες πρὶν τὴν πυρκαϊὰ εἰς τὸ
καὶ πάλιν εἰς τὴν ὁδὸν τῆς σωτηρίας Πράγματι, «Τὰ γὰρ ὀψώνια (συνέπει- Μάτι:
μας ἔστω καὶ μ᾽ αὐτὸν τὸν ἀκραίον ες) τῆς ἁμαρτίας θάνατος» (Ρωμ. Ζ΄, Συγκεκριμένα στὶς 20 Ἰουλίου (πο-
τρόπον. Ἐν τούτοις πλανάται τὸ ἑξῆς 23). Ἐάν, λοιπόν, ὁ Θεὸς ἐπιλεκτικὰ λιτικὸ ἡμερολόγιο) πραγματοποιή-
ἑρώτημα: Ἄραγε ὁ Θεὸς τιμωρεῖ ἐκεί- τιμωρεῖ, ποῖος γνωρίζει ὅτι ἡ ἑπικεί- θηκε συναυλία τοῦ Heavy Metal συ-
νους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τεκμήριον εἶναι μενη τιμωρία δὲν θὰ συμπεριλάβει γκροτήματος Iron Maiden εἰς τὴν
οἱ πλέον ἁμαρτωλοὶ μεταξὺ τῶν ἀν- καὶ ἡμᾶς; «Τίς ἔγνω νοῦν Κυρίου;» Μαλακάσα, λίγα χιλιόμετρα ἀπὸ τὸ
παρατηρήθησαν ἰσχυρότατοι σεισμοὶ θρώπων; ὄχι ἀναγνῶστα μου, καὶ πά- (Ἡσ. Μ´, 13). Ποῖοι, λοιπόν, δύνα- χώρο τῆς καταστροφῆς. Τὸ μουσικὸ
οἱ ὁποῖοι συγκλόνισαν τὰ Ἑπτάνησα λιν ὄχι, ὅλοι εἴμεθα ἐξ ἵσου συνυπεύ- νται νὰ ὑψώσουν ὁσίας χείρας πρὸς αὐτὸ γεγονὸς ἐκτελέστηκε ὑπὸ τὶς
καὶ κυρίως τὴν Ζάκυνθο καὶ ἄλλα θυνοι ἀπέναντι εἰς τὸν Θεόν, ὡστόσο τὸν οἰκτίρμονα Θεόν, προκειμένου ἐπευφημίες 36.000 νέων, οἱ περισσό-
ὁ Θεὸς τιμωρεῖ ἐπιλεκτικὰ τοὺς λί- νὰ παρατείνη τὸ ἔλεός του ἐφ᾽ ἡμῶν; τεροι ἐκ τῶν ὁποίων σχημάτιζαν μὲ τὰ
γους προκειμένου νὰ συνετισθοῦν οἱ Ποῖοι δύνανται νὰ ἀνακράξουν ἐκ βα- δάκτυλά τους τὸ σύμβολο τοῦ σατα-
πολλοί. θέων ψυχῆς ὡς οἱ τρεῖς παίδες ἐν τῇ νά! (Αὐτὴ ἡ χειρονομία μὲ τὰ δάκτυ-
Κάποτε ὅταν ὁ Χριστὸς ἐδίδασκε καμήνῳ τὸ «Ἡμάρτωμεν ἠνομήσαμεν, λα δυστυχῶς συνηθίζεται στὶς συναυ-
εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, κατέρρευσε ἕνας οὐδὲ συνετηρήσαμε, οὐδὲ ἐποιήσα- λίες Heavy Metal μουσικῆς, ἡ ὁποία
πύργος καὶ καταπλάκωσε 18 ἀνθρώ- μεν καθὼς ἐνετείλω ἡμῖν ἵνα εὖ ἡμῖν σχετίζεται μὲ τὸν σατανισμό). Στὴν ἐν
πους. Σύμφωνα μὲ τὶς ἀντιλήψεις γένοιτε». Ποῖος ἄλλος μὲ τὸν ζήλον λόγῳ συναυλία ἕνας ἐκ τοῦ συγκρο-
τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἐπίστευον ὅτι οἱ τοῦ Φινεὲς θὰ κατευνάσει τὴν Θείαν τήματος στὸ τέλος τοῦ τραγουδιοῦ
θανατοθέντες ὑπῆρξαν οἱ ἁμαρτω- ὁργήν του; Fear of the Dark (Φόβος τοῦ Σκό-
μέρη προκαλῶντας τὸν τρόμο στοὺς λότεροι ὅλων διὰ τοῦτο ὑπέστησαν Φίλε συναμαρτωλὲ ἀναγνῶστα τους) πέταξε κάτω ἕνα μεγάλο φωτι-
κατοίκους. τοιοῦτον φρικτὸν θάνατον. Διαλε- μου καὶ συνυπεύθυνε, ὁ θείος ζῆλος ζόμενο σταυρό, ἐνῶ στὸ The Trooper
γόμενος ὁ Χριστὸς μὲ τοὺς Ἑβραί- ἐξέλιπε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἡ πίστις (Ὁ ἱππέας) ἔριξε κάτω καὶ ποδοπάτη-
ους, καὶ λαμβάνοντας ἀφορμὴν ἀπὸ ἑμετρίασε, ἡ ἀγάπη ἐψύγη, ἐμετρήθη- σε τὴν ἑλληνικὴ σημαία.
τὸ γεγονὸς τοῦτο, τοὺς εἶπε μεταξὺ μεν, ἐζυγίσθημεν καὶ εὑρέθημεν λιπο- Ἕνας ἀπὸ τοὺς τίτλους τῶν μέσων
ἄλλων: «Μὴ νομίζετε ὅτι οἱ δεκαο- βαρεῖς ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ, τὰ ἔργα ἐνημέρωσης τὴν ἑπόμενη τῆς συναυ-
κτώ, ἐπάνω εἰς τοὺς ὁποίους ἔπεσε μας δὲν συνηγοροῦν προκειμένου νὰ λίας εἶχε ὡς ἑξῆς: «Οἱ Iron Maiden
ὁ πύργος τοῦ Σιλωὰμ καὶ τοὺς ἐθα- προκαλέσουν τοῦ Θεοῦ τὴν εὔνοιαν. ἔβαλαν «φωτιὰ» στὴ Μαλακάσα».
νάτωσε, αὐτοὶ ὑπῆρξαν ἐνώπιον τοῦ Ἂς προσπέσωμεν, λοιπόν, ὁμοθυμα- Σχολιάζοντας τὸ περιοδικὸ «ΣΩ-
Θεοῦ ἁμαρτωλοὶ καὶ χρεῶσται περισ- δὸν εἰς τὴν Παναγίαν μητέρα του καὶ ΤΗΡ» τὸν συγκεκριμένο τίτλο εὐστό-
σότερον ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, νὰ κρούσωμεν ἀναιδῶς τὴν θύραν χως γράφει: «Τρεῖς μέρες ἀργότερα ὁ
Ὅμως, ἀδελφέ μου, γεννᾶται τὸ ὅπου κατοικοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ; τῆς εὐσπλαχνία της γινώσκοντες ὅτι σατανάς τους ἔβαλε φωτιὰ καὶ ἔκανε
ἑρώτημα: «Τίς πταίει;» Ποῖος εἶναι ὁ Ὄχι, σᾶς λέγω ἀλλὰ ἔπαθον ἐκεῖνοι «Πολλὰ γὰρ ἰσχύει δέησις Μητρὸς στάχτη τὸ Μάτι καὶ τὶς κοντινὲς πε-
ὑπεύθυνος τοιούτων καταστροφῶν; διὰ νὰ συνέλθετε ἐσεῖς. Ἐάν, ὅμως, Πρὸς εὐμένειαν Δεσπότου». Γένοιτο. ριοχές». (Σχετικὰ ἄρθρα περὶ τοῦ γε-
Μὴν ψάχνωμεν μακρὰν τοὺς ὑπευ- δὲν μετανοήσετε ὅλοι σας, κατὰ τὸν Ἀμήν. γονότος γράφηκαν στὴν «Χριστιανι-
θύνους. Πταίει ὁ γράφων, πταίει ὁ ἴδιον τρόπον θὰ χαθῆτε» (Λουκ. ΙΓ΄, κὴ Σπίθα», Ἰούλ-Αὔγ 2018, σελ. 4, καὶ
κάθε ἀναγνώστης, πταίνε οἱ οἰκεῖοι 4,5 - μετάφρασις). Σχόλιο «Θηβαϊκῆς Φωνῆς»: στὸ περιοδικὸ «ΣΩΤΗΡ» -1η Ὀκτω-
μας, πταίνε οἱ γνωστοὶ καὶ οἱ φίλοι, Μήπως, ἀναγνῶστα μου, προκα- Ἂς μᾶς ἐπιτρέψει ὁ ἀγαπητὸς συ- βρίου 2018, τὸ ὁποῖο ἀναδημοσιεύ-
πταίμε ὅλοι, ὁ λαὸς καὶ οἱ ἄρχοντες. λέσαμε τὴν μακροθυμίαν τοῦ Θεοῦ, ντάκτης καὶ συνεργάτης τοῦ περι- τηκε στὸ περιοδικὸ «Ἅγιος Ἀγαθάγ-
Πταίει ἡ ἀποστασία μας, οἱ ἁμαρτί- μήπως ἡ παράτασις τοῦ ἐλέους του οδικοῦ, κ. Παναγιώτης Βάλλιος, νὰ γελος Ἐσφιγμενίτης», Σεπ-Ὀκτ 2018,
ες μας, ὅπου ὡς πνιγηρὰ δυσοσμία μᾶς ὁδηγεῖ εἰς τὴν λήθην τῆς δικαι- κάνουμε ἀναφορὰ σὲ ἕνα ἰδιαίτερα ὑπ. ἀρ. 289 τεύχος, σελ. 29).

50 51
πάρα πολὺ θυμίζοντας ἕνα-ἕνα τὰ κανένα δικαίωμα, σ’ αὐτὴν τὴν ψυ-
ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ἄπρεπα λόγια καὶ τὶς βαριὲς βρισιὲς
ὅπου ἔλεγε στοὺς ἀνθρώπους, ὅταν
ζοῦσε. Οἱ συνοδοὶ τῆς ψυχῆς του ἄγ-
χήν. Πιὸ κάτω εἶδε πάλιν ὁ ἅγιος νὰ
σέρνουν οἱ δαίμονες μία ψυχὴ εἰς τὰ
καταχθόνια. Ἦταν κάποιου δούλου,
Ὑπὸ Βάλλιου Παναγιώτου, Ἁγιογράφου. γελοι ἔλεγαν ὅτι ὑπάρχουν μερικὰ ὁ ὁποῖος εἶχε κρεμασθῆ. Πίσω ἀκο-
δικαιώματα σωτηρίας σ’ αὐτὴν τὴν λουθοῦσε ὁ ἄγγελος φύλακας τῆς
Ἀδελφὲ ἀναγνῶστα μου, συνεχί- ψυχή. Συχνὰ ἀναστέναζε πικρὰ καὶ ψυχῆς αὐτῆς θρηνῶντας πικρὰ διὰ
ζοντας τὸ θέμα σχετικὰ μὲ τὴν μετὰ καμιὰ φορὰ ἐδάκρυζε γιὰ τὶς ἁμαρ- τὴν ἀπώλειά του.
θάνατον ζωή, ἀφοῦ παρουσιάσαμε τίες της καὶ κάπου κάπου ἔδινε καὶ Ἐκτὸς ἀπὸ τὶς μαρτυρίες τοῦ συ-
ὁρισμένες ἀναφορὲς τῶν πατέρων λίγη ἐλεημοσύνη εἰς τοὺς φτωχούς. γκεκριμένου συγγράμματος ὑπάρ-
τῆς Ἐκκλησίας μας, θὰ ἦταν πολὺ Αὐτά, λοιπόν, ἔνοντας ὑπ’ ὅψιν τουςχει μία σύγχρονος μαρτυρία ἀπὸ
ὠφέλιμο νὰ λάβωμεν καὶ μία ἄλλη ἕναν βουδιστή, ποὺ ἀπέθανε πράγ-
οἱ ἄγγελοι ἀντέλεγαν. Τότε οἱ δαίμο-
μαρτυρία, ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ Ἁγίου νες ἀπήντησαν: Αὐτὸς ἀπὸ τὰ νιάτα ματι καὶ προτοῦ τὸν κάψουν, σύμ-
Νήφωνος (4ος αἰῶνας), τὴν ὁποία του ἔκανε μεγάλες ἁμαρτίες καὶ μά- φωνα μὲ τὴν συνήθεια ποὺ ἐπικρα-
ἀντλήσαμε ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἕνας λιστα σοδομικὲς καὶ τὸ χειρότερο καὶ
τεῖ, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀνεστήθη καὶ
ἀσκητὴς Ἐπίσκοπος». Μεταξὺ τῶν φόνους ἔχει κάνει. Ἂν λοιπὸν αὐτὸς μετὰ ἀπ’ αὐτά ποὺ εἶδε ἔγινε χρι-
πολλῶν ἀποκαλύψεων ὅπου ἀνα- πρέπει νὰ σωθῆ τότε πάρτε ὅλον τὸν στιανὸς Ἱεραπόστολος.
φέρονται εἰς τὸ ἐν λόγω ἐγχειρί- κόσμο καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς Ἀγαπητὲ ἀναγνῶστα, παραθέ-
διο, φτάνουμε καὶ εἰς τὸ ἐπίμαχον καὶ σώστε τους. Γιατί ἐμεῖς ἄδικα σαμε ἐλάχιστες περιπτώσεις ψυχῶν
σημεῖον ἐνδιαφέροντος: «Κάποτε κοπιάζουμε καὶ ταραζόμαστε! Ἀκο- ποὺ δοκιμάζονται σκληρὰ ἀπὸ τὰ
ἄγγελοι, ἀλλὰ ὅμως τὰ ἔκοψε πρὶν λουθεῖ ἔντονη λογομαχία μεταξὺ ἐναέρια τελώνια μετὰ τὴν ἔξοδο τῆς
ἐνὼ προσευχόταν ὁ Ἅγιος ἔχοντας πεθάνη· ὄχι δὲν εἶναι ὅπως μου τὰ
στραμμένο τὸ βλέμμα του πρὸς τὸν ἀγγέλων καὶ δαιμόνων, ὅπου ἀπα- ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα. Ὅμως ἂς ἐπα-
λέτε, γρύλλισε ὁ δαίνονας. Πέθανε ντοῦν οἱ ἄγγελοι προβάλλοντας τὴν νέλθωμεν καὶ πάλι εἰς τὴν διήγησιν
οὐρανόν, ἔλαμψε ἐμπρός του Θεϊκὸ ἀμετανόητος, χωρὶς νὰ ἐξομολογη-
φῶς καὶ ξαφνικὰ ἄνοιξαν οἱ πύλες ἐξομολόγηση, «Τί γυρεύετε, λοιπόν, τῆς ὁπτασίας ὅπου εἶδε ὁ μοναχὸς
θῆ τὶς ἁμαρτίες του. Τότε ἕνας ἀπὸ ἀνήμερα θηρία; νὰ καταδικαστῆ Γρηγόριος, μαθητὴς τοῦ Ἁγίου Βα-
τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶδε καὶ ἐθαύμασε τοὺς ἀγγέλους εἶπε: Δὲν πρόκειται
ὅτι ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἀνέβαιναν καὶ αὐτὴ ἡ ψυχή; εἶναι ἀδύνατον ἀφοῦ σιλείου τοῦ νέου, παραλλήλως δὲ
νὰ σὲ πιστέψουμε ἐσένα ὅπου εἶ- ὅσα ἐξομολογηθοῦν οἱ ἄνθρωποι, νὰ συνάψωμεν τὸ βίωμα τοῦ προ-
κατέβαιναν ὡσὰν μέλισσες μεταφέ- σαι ὅλος βουτηγμένος στὸ ψέμα, ἂς
ροντας τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, μὲ δάκρυα καὶ ταπείνωση, τὰ συγ- σωρινοῦ θανάτου τοῦ σύγχρονου
καλέσουμε τὸν φύλακα ἄγγελό του χωρεῖ ὁ Θεός». Ἔτσι, λοιπόν, οἱ ἄγ-νέου ἀπὸ τὴν Ρωσία, ὅπου ἔχει πολὺ
ποὺ ἀπέθανον. Τὰ πονηρὰ πνεύ- ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς πῆ ὅλην τὴν ἀλή-
ματα τοῦ ἀέρος οἱ δαίμονες ἀγωνί- γελοι κατατρόπωσαν τοὺς δαίμονας ἐνδιαφέρον, καὶ κατὰ πάντα ταυτί-
θεια. Πές μας ἀδελφέ, αὐτὴ ἡ ψυχὴ καὶ ἐλευθέρωσαν αὐτὴν τὴν ψυχήν. ζεται δογματικῶς μὲ τὶς ὀρθόδοξες
ζονταν νὰ τὶς ἀρπάξουν καὶ νὰ τὶς μετανόησε γιὰ τὶς ἁμαρτίες της, ἢ
γκρεμίσουν εἰς τὸν Ἅδη, ἀλλὰ οἱ ἄγ- ἀναφορές, ὅπου ὑπάρχουν εἰς τὰ ἐν
πέθανε ἀμετανόητη; τότε ὁ ἄγγελος χρήση βιβλία τῆς ἐκκλησίας μας.
γελοι ἀντιστέκονταν. Σὲ μιὰ στιγμὴ φύλακας τοὺς ἀπάντησε: Ἀπὸ τὴν
βλέπει ὁ ἅγιος νὰ ἀνεβάζουν μία Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ σημεῖον ὅπου
στιγμὴ ποὺ τὸν βρῆκε ἡ ἀρρώστια ἔχει ἐξέλθει ἡ ψυχὴ ἀπὸ τὸ σῶμα μὲ
ψυχὴ πρὸς τὸν οὐρανό. Μόλις ὅμως καὶ συλλογίστηκε τὸν θάνατον, ἄρ-
πλησίασαν εἰς τὸ τελώνιο τῆς ἀνη- τὴν ἐπώδυνον διαδικασία, τὴν ὁποί-
χισε νὰ κλαίει καὶ νὰ ὁμολογεῖ τὶς αν περιγράψαμε. Κατόπιν, παρατί-
θικότητος, ἄρχισε ὁ ἄρχοντας τοῦ ἁμαρτίες του, ζητώντας ἔλεος ἀπὸ
τελωνίου νὰ ταράζεται καὶ νὰ ἀγρι- θεται ὁ διάλογος τῆς Θεοδώρας μὲ
τὸν Ὕψιστο. Ἂν ὁ Θεὸς θέλει νὰ τὸν τὸν μοναχὸ Γρηγόριο: «Παιδί μου,
εύη λέγοντας: “Μὲ ποιό δικαίωμα συγχωρήση ἢ ὄχι δόξα εἰς τὴν δικαι-
παίρνετε ἑσεῖς οἱ ἄγγελοι αὐτὴν τὴν Γρηγόριε, ὅταν βγῆκε ἡ ψυχή μου
οκρισία του. Μόλις τ’ ἄκουσαν αὐτὰ ἀπὸ τὸ σῶμα μου τὴν παρέλαβον
ψυχὴ ὅπου μᾶς ἀνήκει;” Τότε οἱ ἄγ- οἱ ἄγγελοι καταγέλασαν τὸν διάβο-
γελοι τοῦ ἀποκρίθηκαν: Ἀπόδειξέ Βλέπει πάλι ὁ Ἅγιος μία πολὺ δύο ἄγγελοι. Ἐδὼ παρατηροῦσα τὸ
λο καὶ ἔτσι ἡ ψυχὴ αὐτὴ ἐλευθερώθη εὐλαβεστάτη ψυχή, ὅπου ὅλη της σῶμα μου, ὅπου κείτονταν νεκρό,
μας ποίαν ἐξουσίαν ἔχεις πάνω στὸν ἀπὸ τὴν παγίδα τῶν ἐχθρῶν της.
ἄνθρωπο αυτό, μέχρι τὸν θάνατό τὴν ζωὴ τὴν πέρασε μὲ ἁγνότη- καὶ ἐθαύμαζα.» Ἐδώ, ἀναγνῶστα
Σὲ λίγο βλέπει ὁ ἅγιος νὰ ἀνεβά- τα, ἐλεημοσύνες καὶ ἀγάπη. Μό- μου, θὰ πρέπει νὰ ἀναφέρωμεν
του· εἶπε τότε ὁ δαίμονας κυλιόταν ζουν μία ἄλλη ψυχή, ὅπου ἀνῆκε σὲ
θεληματικὰ σὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς λις πλησίασε, οἱ δαίμονες τότε τὴν ὅτι σύμφωνα μὲ τὶς ὑπάρχουσες
ἕναν βλάσφημο καὶ σκληρὸ ἄνθρω- ἀπειλοῦσαν τρίζοντας τὰ δόντια μαρτυρίες, ἡ ψυχὴ ἔχει ἀπόλυτον
αἰσχρότητες. Ναί, δικαιολόγησαν οἱ πο. Οἱ δαίμονες τὸν κατηγοροῦσαν τους μὴν μπορῶντας νὰ προσάψουν αὐτοσυνειδησία καὶ οἱ πνευματι-

52 53
κὲς αἰσθήσεις ὀξύνονται ἔτι μάλλον τῆς παρούσης ζωῆς, προκειμένου νὰ σύναξις μαύρων δαιμόνων ποὺ ὡς σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο μιλοῦμε μὲ τὴν
εἰς μέγιστον βαθμὸν εἰς ὅλους τοὺς γίνῃ κατανοητό. Διὰ τὰς ἁμαρτίας λυσσασμένοι σκύλοι ζητοῦσαν νὰ γλῶσσα ἐκεῖ, ἐπικοινωνοῦμε μόνον
ἀνθρώπους· δὲν μπορεῖ ἕνας διανο- ἑκάστου ἀνθρώπου δὲν φτάνουν τὰ μὲ ἀρπάξουν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἀγ- μὲ τὴν σκέψη. Ὅταν βγήκαμε ἀπὸ τὸ
ητικὰ καθυστερημένος νὰ ὑστερεῖ καλά του ἔργα. «Τῇ γὰρ χάριτί ἐστε γέλων. Μοῦ φανέρωσαν ὅλους ὅσους σπίτι, ἡ ψυχὴ μποροῦσε νὰ περάση
ἀπολογούμενος ἀπὸ κάποιον εὐφυέ- σεσωσμένοι διὰ τῆς πίστεως· καὶ κατέκρινα στὴν ζωή μου, μὲ τὰ ὁνό- ἀπὸ ὁποιοδήποτε ἐμπόδιο, δὲν τὴν
στατον καὶ σοφὸν σ’ αὐτὴν τὴν ζωή. τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, Θεοῦ τὸ δῶρον, ματά τους, τὴν ἡμέρα καὶ τὴν ὥρα, ἐμπόδιζαν οὔτε οἱ τοίχοι οὔτε τίποτε
Ὁ ἄνθρωπος, εἴτε νέος, εἴτε γέρο- οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις καυχήσε- λέγοντας ὅμως καὶ πολλὰ ψέματα ἄλλο. Ὅμως βγήκαμε ἀπὸ τὴν πόρ-
ντας, εἴτε ὀλιγογράμματος, εἴτε ἐπι- ται» (Ἐφ. Β΄, 8.9) ἰδοῦ λοιπὸν τὰ καλὰ ἐναντίον μου ρωτοῦσαν τοὺς ἀγγέ- τα, ἐπειδὴ αὐτὸ εἶναι τὸ κανονικό,
στήμων, ὅλοι ἀνεξαιρέτως θὰ διακα- ἔργα τῶν ἀνθρώπων. Ὁ δὲ Ἡσαΐας λους ἀλλὰ αὐτοὶ τοὺς κατεφρόνησαν ἐνῶ οἱ δαίμονες ὁρμοῦν ἀπὸ ὁπουδή-
τέχονται ἀπὸ τὴν ἰδίαν πνευματικὴν τὰ χαρακτηρίζει ὡς «Ράκος ἀποκα- καὶ ἀναχωρήσαμε ἀπὸ ἐκεῖ». Ἐδῶ, ποτε, ἀπὸ φεγγῖτες, ἀπὸ καμινάδες
διαύγειαν καὶ μὲ τοὺς αὐτοὺς διανο- θημένης» (Ἡσ. Λ΄, 22). Ἑπομένως ἀναγνῶστα μου, ἀντισταθμίζονται ἀπὸ τοίχους. Μόλις βγήκαμε μὲ τοὺς
ητικοὺς ὅρους θὰ ἀπολογοῦνται. «ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσης Κύριε οἱ ἁμαρτίες μὲ τὰ καλὰ ἔργα, τὰ πά- ἀγγέλους, βρεθήκαμε ἀνατολικὰ καὶ
Ἡ φύσις κάθε ψυχῆς πλέον ἀνα- τίς ὑποστήσεται»; Ποῖος μπορεῖ νὰ ντα προσμετροῦνται καὶ ὑπολογίζο- ἀπὸ μεγάλο ὕψος τὰ βλέπαμε ὅλα
γνωρίζοντας τὴν ἀποστολήν της σταθῇ ἀπέναντι εἰς τὴν δικαιοκρισία νται. Ὅπως ὁ χρυσοχόος, ὅταν κατα- καθαρά. Ξαφνικά, πλησιάσαμε εἰς
ἀποθέτοντας τὶς προσχώσεις τῆς του; Λαμβάνει ὡστόσο τὰ καλὰ ἔργα σκευάζει ἕνα κόσμημα εἰς τὸ τέλος τὸ πρῶτο τελώνιο. Οἱ ὁδηγίες ποὺ
ἀπιστίας ὅπου εἶχε ὅταν ἦταν συ- ὁ Θεὸς ὡς δείγμα καλῆς προθέσεως, συλλέγει καὶ τὸ παραμικρὸ μέγεθος εἶχα ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους ἦταν ὅτι θὰ
ζευμένη μὲ τὸ σῶμα ὑποβάλλεται ὅμως εἰς τὴν μεγάλην εὐσπλαγχνία χρυσοῦ, διότι ἔχει ἀξία, τοιούτως καὶ ἔπρεπε νὰ κάνω πολὺ προσευχή, καὶ
εἰς τὴν ἐξονυχιστικὴν διαδικασία του προστίθενται καὶ οἱ προσευχὲς εἰς τὰ τελώνια δὲν θὰ ἐξετάζονται νὰ μὴν ἀπαντῶ στὶς ἐρωτήσεις τους,
τῆς ἀπολογίας πρὸς τοὺς φοβεροὺς τῶν ἐναρέτων ἀνθρώπων «Πολὺ μόνον οἱ μεγάλες ἁμαρτίες ἢ καὶ οἱ γιατὶ οἱ δαίμονες λένε διάφορα ψέ-
δικαστάς. Ἐὰν κάποιος ὑπόδικος εἰς ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη» συγγνωστές, ἀλλὰ καὶ οἱ λογισμοὶ ματα, ὥστε νὰ βάλουν σὲ πειρασμὸ
αὐτὴν τὴν ζωὴν τρέμει τὸν φυσικόν (Ἰακ. Ε΄, 16) πόσο μάλλον ὅταν αὐτὴ ἀκόμα. Ὅμως, ὅπως ἕνας εὑρισκό- τὴν ψυχή σου, μὲ σκοπὸ νὰ τὴν πα-
του δικαστὴν ὁ ὁποῖος κρίνει σύμφω- ἡ βοήθεια προέρχεται ἀπὸ τὴν ἰδία μενος δέσμιος εἰς τὴν φυλακὴ ποὺ γιδεύσουν.
να μὲ τοὺς διατεταγμένους νόμους, μητέρα τοῦ Κυρίου «Ὅτι οὐκ ἔχομεν ἀπὸ μόνος του δὲν ἔχει καμία ἐλπίδα Τὸ πρῶτο τελώνιο εἶναι ἐκεῖνο τῆς
πόσο μάλλον ὅταν βρεθεῖ εἰς ἕνα ἄδι- παρρησίαν διὰ τὰ πολλὰ ἡμῶν ἁμαρ- σωτηρίας, ἀλλὰ ἀναμένει ἀπὸ τοὺς «Ἀργολογίας». Ὅσο ἤμουν μὲ τοὺς
κον καὶ ἀπάνθρωπον δικαστήριον, τήματα. Σὺ τὸν ἐκ Σοῦ γεννηθέντα οἰκείους του καὶ τοὺς φίλους βοή- ἀγγέλους εἶχα μεγάλη χαρά, ὅταν
ὄχι ἀπὸ ὁμοιοπαθεῖς ἀνθρώπους δυσώπησον (παρακάλεσε ἔντονα) θεια, τοιουτοτρόπως καὶ τὴν ὥραν ὅμως εἶδα τοὺς δαίμονες, αἰσθάν-
ἀλλὰ ἀπὸ ἄσπλαχνους δαίμονας, Θεοτόκε Παρθένε· πολλὰ γὰρ ἰσχύει αὐτὴ ἡ ψυχή περιμένει βοήθεια ἀπὸ θηκα μεγάλο φόβο καὶ θλίψη. Τότε
ὅπου συνήγορος ὑπερασπίσεως θὰ δέησις μητρὸς πρὸς εὐμένεια Δεσπό- τὶς προσευχές, τὰ μνημόσυνα καὶ τὶς οἱ δαίμονες πλησίαζαν ὅλο καὶ πιὸ
εἶναι μόνον τὰ καλὰ ἔργα ἑκάστου; του (Θεοτοκίον ΣΤ΄ ὥρας). ἐλεημοσύνες ποὺ γίνονται πρὸς βοή- κοντά, παρουσιάζοντας κάθε ἁμαρ-
Ἀλλὰ ἂς ἐπανέλθωμεν: «Προτοῦ Ὡστόσο, ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐπε- θειαν τῆς ψυχῆς αὐτῆς. τία αὐτοῦ τοῦ εἴδους. Οἱ ἄγγελοι
ἀρχίσει ἡ διαδικασία τῶν τελωνίων, κτείνω τὸν σχολιασμὸν ἀδιακρίτως Στὸ σήμειο αὐτὸ θὰ ἐπανέλθουμε ὑπερασπίζονται τὴν ψυχὴ δικαιο-
οἱ ἄγγελοι ἐξέτασαν τὰ καλά μου σὲ κάτι ποὺ παρατηρεῖται εἰς τᾶς στὴν σύγχρονη μαρτυρία τοῦ Ἀνδρέα
ἔργα καὶ ἐκτίμησαν τὴν ἀξία τους. ἡμέρας μας. Ὅταν ἐπιτελεῖται μία ἀπὸ τὴν Ρωσία. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς
Ξαφνικά, ἦλθε ὁ πνευματικός μου κηδεία ἢ ἕνα μνημόσυνο οἱ συγγενεῖς ἐνέδωσε αὐτοβούλως νὰ ὑποστὴ τὴν
πατέρας Βασίλειος καὶ εἶπε πρὸς τοὺς δὲν καλοῦν πιστοὺς καὶ ἐναρέτους διαδικασία τοῦ θανάτου, ὅταν τοῦ
ἀγγέλους: Κύριοί μου, ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ ἀνθρώπους, προκειμένου νὰ βοηθή- πρότειναν οἱ ἄγγελοι καὶ ὅσα ἐβίω-
ψυχὴ μὲ ὑπηρέτησε εἰς τὴν ζωήν μου, σουν διὰ τῆς προσευχῆς τὴν ψυχὴν σε μᾶς τὰ ἀποκαλύπτει: «Μετὰ τὴν
παρακάλεσα τὸν Κύριο γι’ αὐτὴν καὶ τοῦ τεθνεώτος, ἀλλὰ συνάγουν ἑται- ἐπώδυνη ἔξοδο τῆς ψυχῆς μου ἀπὸ
μοῦ τὴν χάρισε ἡ εὐσπλαγχνία του, ρόκλητους ὄχλους, κατ’ ὁμολογίαν τὸ σῶμα, ἔνεκα τῶν πολλῶν μου
Γι’ αὐτὸ δεχθῆτε καὶ αὐτὰ γιὰ νὰ ἀπίστους προκειμένου νὰ ἐπιδείξουν ἁμαρτιῶν, περάσαμε διάφορα γνω-
πληρώσετε στὰ ἐναέρια τελώνια τὰ τὴν κοσμικὴν ὑπόληψιν τοῦ τεθνεώ- στὰ μέρη καὶ συναντήσαμε δικούς
χρέη της καὶ νὰ ἐξαγοράσετε ἀπὸ τος· δηλαδὴ ἡ παρουσία των ἀποτε- μου ἀνθρώπους. Τοὺς ἄγγιζα, τοὺς
τοὺς δαίμονες». Ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη λεῖ κοινωνικὴν ὑποχρέωσιν. φώναζα, ἀλλὰ αὐτοὶ δὲν μὲ ἄκουγαν,
εἶναι νὰ σχολιάσωμεν τὸ σημεῖον: Ἀλλὰ ἂς συνεχίσωμεν εἰς τὸ ἀρ- οὔτε μποροῦσαν νὰ μὲ δοῦν. Ρώτη-
Ἐδώ, ἀναγνῶστα μου, τὸ γεγονὸς χαῖο κείμενο: «Ἀνερχόμενοι εἰς τὸν σα τότε τοὺς ἀγγέλους, πῶς μπορῶ
ὅτι προσέφερε ὁ Ἅγιος Βασίλειος ἕνα οὐρανὸν συναντήσαμε τὸ πρῶτο τε- νὰ τοὺς μιλήσω, καὶ οἱ ἄγγελοι μοῦ
ἀντίτιμο πρὸς ἐξαγόρασιν τῶν ἁμαρ- λώνιο ποὺ ἐξετάζει τὴν καταλαλιὰ ἀπάντησαν. Μπορεῖς νὰ ἐπικοινω-
τιῶν, παρουσιάζεται μὲ τὰ δεδομένα καὶ τὴν κατάκρισιν. Ἑδῶ ὑπῆρχε μία νήσεις μόνον νοερῶς καὶ ὅπως ἐδῶ

54 55
λογῶντας την καὶ προβάλλωντας λέξεις ποὺ ἔλεγα εἰς τὴν παιδική ηγούμενο τελώνιο, καὶ χρειάστηκε
τὰ καλὰ ἔργα. Ἐκεῖ τὰ πάντα εἶναι μου ἡλικία, μέχρι καὶ τὰ πρόσωπα καὶ πάλι νὰ ἀνέβω, καὶ ἡ ψυχή μου
καταγεγραμμένα. Οἱ δαίμονες σοῦ ποὺ τὰ ἔλεγα καὶ ζητοῦσαν ἀπολο- ἔτρεμε πολύ. Ἀνέβαινε δύο τρία
δείχνουν τὰ ἁμαρτήματα. Πότε καὶ γία. Οἱ ἄγγελοι πλήρωσαν ἀπὸ τὰ σκαλοπάτια, καὶ ἔπειτα τόσο πολὺ
πῶς ἁμάρτησες, ποῖοι ἦταν παρό- φλουριὰ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου καὶ βάραινε ὥστε δὲν εἶχα δυνάμεις νὰ
ντες, μὲ ποῖον ἁμάρτησες, καὶ ποιά ἀναχωρήσαμε». (Ἐδῶ ἀναγνῶστα ἀνεβῶ περισσότερο, καὶ ὅπως ἐδῶ
ὥρα, ἂν ἦταν ἡμέρα ἢ νύχτα. Ὅλα μου ὁμιλεί ἀνθρωποπαθώς. Τὰ λε- μὲ τὸ σῶμα ἀνεβαίνουμε μόνοι μας
μὲ κάθε λεπτομέρεια. Τότε ξυπνᾶ ἡ γόμενα φλουριὰ ἀντιστοιχοῦν στὶς τὰ σκαλοπάτια, ἔτσι καὶ κάθε ψυχὴ
συνείδησις καὶ βλέπει τὰ πράγμα- προσευχὲς τοῦ Ἁγίου καὶ τὰ καλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀνέβει μόνη της γιατὶ
τα τελείως διαφορετικὰ ἀπ’ ὅτι σ᾽ ἔργα). αὐτὸς εἶναι ὁ κανόνας.
αὐτὴν τὴ ζωή. Αὐτὸ συμβαίνει καὶ Μὰ ἂς ἐπανέλθωμε καὶ εἰς τὴν Ὅταν ἔφτασα εἰς τὸ τελώνιο τῆς
εἰς τὸ πιὸ ἁμαρτωλὸ ἄνθρωπο. Ἐδῶ σύγχρονον μαρτυρία τοῦ Ἀνδρέα πορνείας, οἱ δαίμονες μοῦ φανέρω-
ἀγαπάμε τὶς ἁμαρτίες μας, ζοῦμε καὶ πάλι, ὅπου μεταφέρομεν τὰ λό- σαν ὅλα τὰ βαριά μου ἁμαρτήματα.
μέσα σ’ αὐτὲς νομίζοντας ὅτι ὅλα για του αὐτολεξεί. «Μετὰ περάσαμε Τότε ἀκόμα δὲν ἤμουν παντρεμένος
εἶναι ὅπως πρέπει. Ἐκεῖ, ὅμως, ὅταν τὸ δεύτερο, τὸ τρίτο καὶ τὸ τέταρτο καὶ ζοῦσα μέσα στὴν πορνεία: Ὅλες
θὰ πεθάνουμε οἱ ἁμαρτίες μας με- τελώνιο, σὲ ὅλα εἶχα ἁμαρτήματα. αὐτὲς τὶς ἁμαρτίες μου, φανερώ-
τριοῦνται μὲ διαφορετικὴ κλίμακα. Ἐκεῖ, ὅλα ἦταν καταγεγραμμένα, τὰ θηκαν καὶ μάλιστα προβάλλονταν
Ἐκεῖ, ἡ ψυχὴ βλέπει τὰ πάντα μὲ τὸ ψέματα ὅπου εἶχα πῆ, τὰ πάντα. Τὸ ἀπὸ τοὺς δαίμονες μὲ τέτοια ταχύ-
σωστὸ μέτρο.» σημαντικὸ εἶναι ὅτι δίνεις ἀπολογία ἡ ἀνάβαση εἶναι πολὺ δύσκολη ἀνά- τητα, ὥστε οἱ ἄγγελοι δὲν εἶχαν τί-
Ὡστόσο, μετὰ ἀπὸ αὐτὴν τὴν λε- ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὰ παιδικά σου ἁμαρ- λογα μὲ τὶς ἁμαρτίες ποὺ ἔχει δια- ποτα προκειμένου νὰ τὶς ἀναχαιτί-
πτομερῆ ἀναφορὰ ἂς ἀντιπαραθέ- τήματα, τὰ ὁποία νομίζεις ὅτι εἶναι πράξει κάθε ψυχή. Νὰ ἀναφερθῶ σουν, διότι τὸ ἀπόθεμα ἀπὸ τὰ καλά
σωμε καὶ τὴν μαρτυρία τῆς Θεοδώ- δικαιολογημένα. Ὅμως, ἑὰν δὲν τὰ στὰ πιὸ βασικὰ σημεῖα. Τὸ πιὸ βασι- μου ἔργα εἶχε τελειώσει. Σ’ αὐτὸ τὸ
ρας. «Ἀναχωρῶντας ἀπὸ τὸ πρῶτο ἐξομολογηθεῖς θὰ πρέπει νὰ δώσεις κὸ καὶ μεγάλο σφάλμα εἶναι ἡ πολυ- τελώνιο δὲν ὑπῆρχε τίποτα ποὺ θὰ
τελώνιο ἐφθάσαμε εἰς τὸ δεύτερο· ἀπολογία στοὺς δαίμονες. Πολλὲς λογία καὶ ἐκεῖνος ποὺ μιλᾶ πολὺ καὶ μποροῦσε νὰ ὑπερασπιστὴ τὴν ψυ-
εἶναι ἐκεῖνο τῆς ὕβρεως τὸ ὁποίο δι- φορὲς οἱ ἄνθρωποι ποὺ βρῆκαν τὴν χρησιμοποιεῖ τὴ λέξη “Ἐγώ”. Αὐτὴ ἡ χήν μου. Ἂν αὐτὸς θὰ ἦταν ὁ πραγ-
έβην μὲ τὶς εὐχὲς τοῦ πατρός Βασι- πίστη εἰς τὰ 30 τους ἢ στά 40, ἐξο- λέξη ἀπὸ μόνη της σὲ στέλνει εἰς τὴν ματικός μου θάνατος τότε ἡ ψυχή
λείου. Τὸ τρίτο τελώνιο εἶναι ἐκεῖνο μολογοῦνται ὅτι τοὺς βαραίνει ἀπὸ ἄβυσσο, διότι φανερώνει τὴν ὑπερη- μου θὰ εἶχε χαθὴ γιά πάντα. Οἱ δαί-
τοῦ φθόνου ποὺ πέρασα ἀνενόχλη- ἐκείνη τὴν ὥρα, καὶ ὅμως, ὅλα ἐκεί- φάνεια. Ἐνῶ ἀκόμα ἤμουν εἰς τὴν γῆ μονες συνέχιζαν νὰ ἀποκαλύπτουν
τη καὶ ἀπ’ αὐτό. Τὸ τέταρτο τελώνιο να ἀπὸ τὴν παιδικὴ ἡλικία παραμέ- καὶ οἱ ἄγγελοι ἦταν γύρω μου, ὅταν τὶς ἁμαρτίες μου καὶ νὰ ἔρχονται
εἶναι τοῦ ψεύδους. Ἐκεῖ συναντή- νουν ἐπάνω τους. Ὅταν, ὅμως, τὰ τοὺς ρωτοῦσα κάτι καὶ στὶς φράσεις ἀπειλητικὰ κατὰ πάνω μου. Δύο
σαμε μέγα πλήθος δαιμόνων, ὅπου ἐξομολογηθοῦν παίρνει αὐτὲς τὶς μου ὑπῆρχε τὸ “Ἐγώ”, ἔνοιωθα νὰ ἀγριότατα δαιμόνια μὲ πλησίασαν
ἔτρεχαν καταπάνω μου λυσσῶντας περγαμηνὲς ποὺ εἶναι γραμμένες ἀπομακρύνονται ἀπὸ μένα καὶ μοῦ πολὺ κοντὰ καὶ ἐφώναζαν: Αὐτὴ ἡ
καὶ ἔφεραν πολλὲς ἀποδείξεις ποὺ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς σβήνει, καὶ ἀπαντοῦσαν: ὅτι κάθε φορὰ ποὺ θὰ ψυχὴ δὲν θὰ τὴν ἀφήσουμε νὰ πε-
εἶχον γραμμένες, πολλὲς ἀνόητες γίνονται κενὲς καὶ ἄγραφες. ἀναφέρης αὐτὴν τὴν λέξη, ἐμεῖς θὰ ράση μὲ τέτοιες ἁμαρτίες, χωρὶς νὰ
Ἡ μετάβαση ἀπὸ τὸ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ κοντά σου, ἔχει μετανοήση. Οἱ ἄγγελοι ὅμως
ἕνα τελώνιο πρὸς τὸ καὶ πρόσεχε πολὺ ὅταν θὰ περάσης τοὺς ἀπαντοῦσαν, ὅτι αὐτὴν τὴν
ἄλλο γίνεται μὲ συγκε- ἀπὸ τὰ τελώνια νὰ μὴν τὴν ἀναφέ- ψυχὴ δὲν θὰ μπορέσετε νὰ τὴν στα-
κριμένο τρόπο. Οἱ ἄγγε- ρης ποτέ, διότι θὰ πέφτης καὶ πάλι ματήσετε, γιατὶ γι’ αὐτὴν ὁ θάνατος
λοι δὲν μεταφέρουν ἐκεῖ εἰς τὸ προηγούμενο τελώνιο. Ἂν εἶ- δὲν εἶναι ὁ πραγματικός, ἀλλὰ ὁ ἴδι-
τὴν ψυχή, ἀλλὰ προχω- σαι στὸ πέμπτο θὰ πέφτης στὸ τέ- ος ὁ Κύριος τὴν ἀνέλαβε καὶ ἐμεῖς
ρᾶ μόνη της καὶ μὲ πολὺ ταρτο καὶ μετὰ θὰ δυσκολεύεται θὰ τὴν περάσουμε καὶ ἂς εἶναι δύ-
κόπο ἀνεβαίνει τὰ σκα- πολὺ ἡ ψυχή σου νὰ ἀνέβει. Παρ᾽ ὅτι σκολη ἡ ὑπεράσπισή της ἔναντι τῶν
λοπάτια. Θὰ ἔχετε δῆ σὲ οἱ ἄγγελοι μὲ εἶχαν προειδοποιήσει, ἁμαρτιῶν της. Τότε οἱ δαίμονες ἄρ-
ὁρισμένες ἁγιογραφίες οἱ δαίμονες κατάφεραν καὶ μὲ πα- χισαν νὰ ὑποβάλουν τὴν ψυχή μου
πῶς οἱ ψυχὲς ἀνεβαί- γίδεψαν. Ἦλθα ἐκτὸς ἑαυτοῦ μὲ τὰ σὲ σκληρὴ δοκιμασία.
νουν τὴν σκάλα. Μιὰ ψέματά τους καὶ ἀνέφερα αὐτὴν τὴν Ἡ δοκιμασία μιᾶς ψυχῆς γίνε-
λεπτὴ σκάλα κατευθύ- λέξη, καὶ μόλις τὴν πρόφερα δικαιο- ται μὲ τὸν ἐξῆς τρόπο: Οἱ δαίμονες
νεται πρὸς τὰ πάνω, καὶ λογούμενος ἔπεσα ἀμέσως στὸ προ- «βομβαρδίζουν» τὴν ψυχὴ μὲ διά-

56 57
φορες κατηγορίες καὶ ψεύδη, καὶ ἔδωσαν τὸ σύνθημα «Προχώρα εἰς σταθμισθοῦν κάποια ἀπὸ τὰ ἁμαρ-
τὴ βρίζουν μὲ τὸν χειρότερο τρόπο, τὸ ὅνομα τοῦ Θεοῦ». Μόλις τὸ ἄκου- τήματά μας, γι᾽ αυτὸ καλὸ εἶναι νὰ
ἀκόμα καὶ τὰ προσφιλῆ της πρόσω- σε αὐτὸ ἡ ψυχή μου, ἀναπτερώθηκε, μὴν ἀμελοῦμε νὰ προσευχόμαστε
πα. Στὴν ἀρχὴ μὲ κατηγοροῦσαν πῆρε δύναμη καὶ σχεδὸν πετώντας στὸν Θεὸ καὶ στοὺς ἁγίους μας, καὶ
ἀλλὰ δὲν τοὺς ἔδινα καμιὰ σημασία, καὶ μὲ εὐκολία ἄρχισε νὰ ἀνεβαίνει νὰ βοηθάμε τοὺς συνανθρώπους
ὅμως μετὰ ἄρχισαν νὰ κατηγοροῦν τὴν σκάλα. Τώρα πλέον μποροῦσα μας διότι τότε σ’ αὐτὴν τὴν κρίσιμη
καὶ τοὺς γονεῖς μου μὲ διάφορες καὶ περνοῦσα τὰ τελώνια μὲ εὐκολία στιγμὴ θὰ ἔχουμε τὴν βοήθεια τοῦ
συκοφαντίες. Κάποια στιγμὴ ὅμως Θεοῦ καὶ τῶν ἁγίων. Ἐκεῖ μετράει
δὲν ἄντεξα καὶ τοὺς ἀπάντησα μὲ κάθε μας καλὴ προσπάθεια, σκέψη
βαριὲς ὕβρεις. Τότε ἦταν ποὺ ἐξα- καὶ λόγος. Ὁποιαδήποτε προσευχὴ
γριώθηκαν τελείως καὶ ἄρπαξαν φτάνει στὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ.
τὴν ψυχή μου καὶ ἄρχισαν νὰ τὴν Ὅταν λοιπὸν μπῆκε ἡ ζυγαριά,
καταξεσχίζουν. Οἱ ἄγγελοι ἀπὸ τὴν οἱ ἄγγελοι ἀπὸ τὴν μία βάλανε τὰ
ἄλλη, ὅταν ἐγὼ ξεστόμιζα αὐτὲς τὶς καλά μου ἔργα καὶ οἱ δαίμονες ἀπὸ
ἄσχημες φράσεις μὲ ἕνα ἄλμα ἀπο- τὴν ἄλλη τὰ ἁμαρτωλά. Τότε βάρυ-
μακρύνθηκαν ἀπὸ κοντά μου καὶ νε ἡ πλευρὰ ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες μου.
ὅλη τους ἡ ὅψη ἀλλοιώθηκε. Τότε μὲ Ὅταν βρέθηκα σ’ αὐτὴν τὴν ἀπελπι-
προειδοποίησαν μὲ αὐστηρὸ τόνο
ὅτι ἐδῶ δὲν ἐπιτρέπεται τέτοια συ- ξη τῶν ἔργων ἑκάστου, ἑὰν βαραί-
μπεριφορά, τὸ μόνο ποὺ πρέπει νὰ Ὅταν περάσαμε ὅλα τὰ τελώνια, νουν τὰ καλὰ ἢ οἱ ἁμαρτίες ὑπερι-
κάνεις εἶναι ὑπομονὴ καὶ προσευχὴ οἱ δαίμονες ἄρχισαν νὰ φωνάζουν: σχύουν τῶν καλῶν ἔργων; Ὤ! ποῖα
καὶ νὰ μὴν ἀπαντᾶς. Σὲ αὐτὸ τὸ τε- «Πρέπει νὰ βάλουμε τὴν ζυγαριά» ὦρα τότε! ὁ χρόνος μετανοίας τε-
λώνιο εἶχαν φανερωθῆ ὅλες μου οἱ μὲ τὶς ἁμαρτίες ποὺ ἔχει αὐτὸς δὲν λείωσε, ἡ μεταμέλεια ἀνυπόστατος
πορνείες, οἱ ἐκτρώσεις, τὰ πάντα. μπορεῖ νὰ περάσει μὲ τίποτα, ἀφοῦ πλέον, ἡ ἀνάγκη ἀπροσμέτρητος
Στὰ τελευταία τελώνια δὲν εἶχε πιὰ δὲν ἔχει ἄλλα καλὰ ἔργα. Ἡ ἀλήθεια διὰ τοὺς τὰ φαῦλα πράξαντες. Τότε
τὴν δύναμη ἡ ψυχή μου νὰ προχωρή- εἶναι ὅτι ὅταν περνοῦσα τὰ τελώνια, ὁ δίκαιος κριτὴς ἔχει τὸν λόγον: Ἂς
ση, καὶ τὸ εἶπα στοὺς ἀγγέλους: Δὲν ἀπὸ κάποιον ἐρχόταν βοήθεια, καὶ προστρέξωμεν εἰς τὸν μέγαν δογ-
ἀρνοῦμαι νὰ προχωρήσω, ἀλλὰ δὲν οἱ ἄγγελοι μὲ ἐνημέρωναν: Ξέρεις ματολόγον καὶ ὑμνογράφον τῆς
ἔχω ἄλλη ἀντοχὴ νὰ ἀνέβω αὐτὰ τὰ τώρα ποιός σὲ βοηθάει; Μὲ βοηθοῦ- Ἐκκλησίας μας, τὸν Ἅγιον Ἰωάννην
σκαλοπάτια». Διερωτόμουν ἐκείνη σε μία γιαγιὰ ποὺ ἦταν εἰς τὴν ζωὴ στικὴ κατάσταση καὶ χρειαζόμουν τὸν Δαμασκηνόν, πῶς σχολιάζει τὴν
τὴν στιγμὴ ἂν μποροῦσα νὰ ἐπιβλη- καὶ ζοῦσε στὸ χωριό. Αὐτὴ ἡ γιαγιὰ ἰσχυρὴ βοήθεια, νὰ προχωρήσω, ἀπόφασιν αὐτήν. «Φησίν γὰρ οἱ φω-
θῶ στὸν ἑαυτόν μου μὲ τὴν δύνα- ἦταν ἄνθρωπος τῆς προσευχῆς καὶ αὐτὴν τὴν βοήθεια μοῦ τὴν πρόσφε- τισθέντες θεῶθεν ἄνδρες» (Λέγουν
μη τῆς θελήσεώς μου, σὰν ἄντρας. εἶχε πνευματικὴ ζωή. Ὅταν ἤμουν ρε ὁ ὅσιος Σέργιος (ὅσιος Σέργιος οἱ φωτισμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸν ἄνδρες
Ὅμως δὲν μποροῦσα, γιατὶ ὅτι ἰσχύ- μικρὸ παιδὶ τὴν βοηθοῦσα μερικὲς τοῦ Ραντονέζ. Ρῶσος ἅγιος θαυμα- δηλαδὴ οἱ ἅγιοι, καὶ ὄχι οἱ ἐκοσμι-
ει γιὰ τὴν ψυχὴ ἰσχύει καὶ γιὰ τὸ φορὲς καὶ τῆς μετέφερα καμιὰ τσά- τουργός (1314-1392). Ἡ μνήμη του κευμένοι θεολόγοι τῆς ἐποχῆς μας)
σῶμα· ὅταν ἐξαντληθῆ καὶ φτάνει ντα μὲ ψώνια, τότε ἐκείνη μὲ ρωτοῦ- ἑορτάζεται τὴν 25 Σεπτεμβρίου ἑκά- «Ἐρῶ τί γάρ οὐν ἐμὸν οὐδέν» (δὲν θὰ
σὲ σημεῖον νὰ μὴ μπορεῖ ἄλλο νὰ κι- σε “τί θέλεις γιέ μου γι’ αὐτὸ τὸ καλὸ στου ἔτους εἰς τὴν Ρωσίαν). Παρόλο πῶ τίποτα δικό μου) «φασίν οὐν οἱ
νηθῆ ὅσο καὶ ἂν πιέζεις τὸν ἑαυτόν ποὺ μοῦ ἔκανες καὶ μὲ βοήθησες;” ὅπου δὲν τὸν εἶδα αὐτὴν τὴν στιγμή, φωτισθέντες ἄνδρες ὡς ἐν ζηγῶ ἐν
σου, πάλι πέφτεις κάτω ἀνήμπορος. ἐγὼ τῆς ἀπαντοῦσα δὲν θέλω τίπο- ἦλθε ἡ βοήθεια ἀπὸ τὸν ὅσιο Σέργιο, τῇ ἐστάτῃ πνοὴ αἱ τῶν ἀνθρώπων
Ὡστόσο, αὐτὴν τὴν δύσκολη ὥρα τα· ἐκείνη ὅμως θέλοντας νὰ μοῦ τὸ καὶ τοποθετήθη εἰς τὴν ζυγαριά. δοκιμάζονται πράξεις. Καὶ εἰ μὲν
μὲ ἔσωσε ἡ πίστη μου. Ὁ Κύριος ἀνταποδώση μοῦ ἔλεγε: “καλὰ ἐγὼ Τότε αὐτομάτως ἡ ζυγαριὰ ἔκλινε ἡ δεξιὰ πλάστιγξ τῆς ἑταίρας ὑπε-
ἐπενέβη καὶ μὲ ἔσωσε. Βέβαια, μὲ θὰ προσευχηθῶ γιὰ σένα”. Πράγ- καὶ βάρυνε ἀπότομα πρὸς τὰ καλὰ ρέξει (ὑπερισχύσει) εὔδηλον ὡς ἐν
καθοδηγοῦσαν οἱ ἄγγελοι καὶ μὲ ματι λοιπόν, σὲ κάποιο τελώνιο ἔργα. Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ οἱ δαίμο- τοῖς δεξιοῖς ἀγγέλοις ὁ τυχὼν ἐνα-
παρότρυναν νὰ ἔχω πίστη καὶ ἐμπι- ὅπου εἶχα δυσκολία νὰ τὸ περάσω νες ἀποχώρησαν». ποψύξειεν» (δηλαδὴ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ
στοσύνη στὸν Θεό, καὶ νὰ τὸν ἐπι- καὶ χρειαζόμουν βοήθεια, ἔλαβα Φίλε ἀναγνῶστα, δυνάμεθα ἄρα- θὰ πάει μὲ τοὺς ἀγγέλους). Εἰ δ’ ἂν
καλοῦμαι συνεχῶς. Προσευχήθηκα αὐτὴν τὴν βοήθεια ἀπὸ τὴν προσευ- γε νὰ διανοηθοῦμε τὴν στιγμὴ αὐτὴ ἐξίσου ἀμφότερα, νικᾶ πάντως ἡ
καὶ ἐπικαλέσθηκα τὴν βοήθεια τοῦ χὴ αὐτῆς τῆς γιαγιᾶς. Αὐτὸς εἶναι ποὺ ὁ ζυγὸς μετακινεῖται ἀριστερὰ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπία». Δὲν χρει-
Θεοῦ, καὶ ἀμέσως οἱ ἄγγελοι μου ἔνας τρόπος ποὺ μποροῦν νὰ ἀντι- καὶ δεξιά, ἕως ὅτου δείξει τὴν ἔνδει- άζεται μετάφρασις «Εἰ καὶ μικρὸν ἡ

58 59
τριτάνη ἐν εὐονήμοις νεύσει» (ἑὰν ἀρχαίον κείμενον. Ὅμως ὑπάρχει OΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ
ἔστω καὶ λίγο ἡ τριτάνη βαρύνει καὶ ἕνα ἀκόμη, τὸ σημαντικότερο
πρὸς τὰ ἁριστερὰ δηλαδὴ πρὸς τὰ ἀπὸ ὅλα ποὺ δὲν ἀναφέρθηκε καὶ Τῇ 13ῃ Νοεμβρί-
κακὰ ἔργα) «Καὶ τηνικαῦτα ἀπὸ ἐνῶ κάποια ψυχὴ περάσει ὅλα τὰ ου ἡμέρα Δευτέρα,
τοῦ θεοῦ ἔλεος ἀναπληρώσει τὸ τελώνια ἄνετα καὶ σκαλώσει σ᾽ μνήμη τοῦ ἐν Ἁγί-
δέου» (δηλαδὴ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ αὐτὸ δὲν δύναται νὰ σωθῇ. Καὶ οις Πατρὸς ἡμῶν
θὰ ἀναπληρώσει ἐκεῖνο ὅπου λεί- ποίου εἶναι αὐτὸ τὸ παραλειπόμε- Ἰωάννου Ἀρχ/που
πει) «Ἱδοῦ δὲ τρεῖς οἱ τοῦ Δεσπό- νο; Μὰ ναί, ἐκεῖνο τῆς ὀρθοδόξου Κων/πόλεως τοῦ
του κρίσεις. Ἡ μὲν πρώτη ἡ δικαία, πίστεως ποὺ ἐξετάζεται ἐὰν κάθε Χρυσοστόμου, ἑόρ-
ψυχὴ ἀκολούθησε ἀκαινοτόμητον τασε τὰ σεπτά του
τὴν ὀρθόδοξον πίστην. ἀρχιερατικὰ ὀνο-
Ὑπάρχουν ἐνάρετοι εἰς ὅλα μαστήρια ὁ Σεβ/
τὰ ἔθνη ποὺ κρατοῦν τὸν φυσι- τος Ποιμενάρχης
κὸ νόμο τῆς συνειδήσεώς των, ἢ μας Μητροπολίτης
ὑπάρχουν ἄνθρωποι πλείστων Θηβῶν καὶ Λεβα-
καλῶν ἔργων εἰς ἄλλα χριστιανι- δείας Πρόεδρος
κὰ δόγματα. Ἄραγε, θὰ σωθοῦν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου
καὶ μόνον ἀπὸ τὰ καλά τους ἔργα; κ. Χρυσόστομος,
Τί θὰ γίνη μ᾽ αὐτούς; γεννᾶται τὸ εἰς τὸν Ἱερὸν Καθεδρικὸν Ναὸν
ἐρώτημα. Δὲν ἔχει νὰ παραθέσει τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν εἰς
μαρτυρίες ἁγίων διδασκάλων ὁ Κολωνάκι Θηβῶν. Τῆς πανηγυρι-
γράφων, ἀλλὰ ἂς ἐκφράσει τὴν κῆς Θείας Λειτουργίας προεξῆρχε
ἄποψή του. ὁ ἄγων τὰ ὀνομαστήρια Ποιμε-
Ἐὰν λοιπὸν ὁ μακρὰν τῆς ὀρθο- νάρχης μας, συμπαραστατούμε-
δόξου πίστεως καὶ τὰ ἐξ ἀγαθῆς νος ὑπὸ τῶν Σεβ/των Μητροπο-
συνειδήσεως καλὰ ἔργα φτάσουν λιτῶν Φθιώτιδος κ. Ἰγνατίου καὶ
εἰς τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ ὡς τοῦ Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος κ. Κοσμᾶ,
Κορνηλίου εἰς τὰς Πράξεις τῶν βοηθούμενων ὑπὸ τῶν Ἱερ/χων
ἡ δὲ δευτέρα φιλάνθρωπος, ἡ δὲ Ἀποστόλων, ὁ ἴδιος ὁ Κύριος θὰ π. Εὐθυμίου, π. Βησσαρίωνος π.
τρίτη ὑπεράγαθος. Οἵμοι ἀδελφοί δημιουργήσει τὶς προϋποθέσεις ὁ Αὐγουστίνου καὶ τοῦ Ἱερ/νου π.
(ἀλλοίμονον ἀδελφοί) εἶτα ἐκ τού- ἄνθρωπος αὐτὸς νὰ γνωρίσῃ τὴν Ἀθανασίου.
των ἡ τετάρτη, ὁπότε αἱ πονηραὶ ὀρθόδοξον πίστιν καὶ οὕτως νὰ κα- Ἡ Συντακτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς «ΘΗΒΑΪΚΗΣ ΦΩΝΗΣ» εὔχεται, ἐπὶ τῇ εὐκαι-
πράξεις ὑπερσταθμησθῶσι ἄγαν τοχυρώσῃ τὰ καλά του ἔργα. Πά- ρίᾳ τῶν σεπτῶν
(δηλαδὴ βαραίνουν πολύ) οἴμοι ντως ἂς γνωρίσωμεν ὅτι ὁ δίκαιος ὀνομαστηρίων τοῦ
ἀδελφοί, καὶ ταύτη δικαιοτάτη πά- Κριτὴς οὐδέναν ἐκ τῶν ἀνθρώπων ἐκδότου αὐτῆς, Σε-
ντων δίκαια θεσπίζονται τοῖς κε- θὰ ἀδικήσει. Φίλε ἀναγνῶστα, βασμιωτάτου Ποι-
κριμένοις» (Καὶ αὐτὴ εἶναι δίκαιος μὴν ἔχωμεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι μενάρχου μας καὶ
κρίσις διὰ τοὺς κρινομένους). Φίλε τὰ καλά μας ἔργα θὰ μᾶς πάνε Προέδρου τῆς Ἱερᾶς
ἀναγνῶστα, ἐδὼ εἰς τὴν παρούσα στὸν Παράδεισο, ἀλλὰ ὁ Θεὸς τὰ Συνόδου κ.κ. Χρυ-
ζωὴ ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη καὶ μα- λαμβάνει ὡς ἀφορμὴ καὶ μόνον σοστόμου ὅπως ὁ
κροθυμία, ὅμως σ᾽ ἐκείνη τὴν ζωὴ νὰ μᾶς σώσει «τῇ γὰρ χάριτι θεοῦ Πανάγαθος Θεὸς
θὰ κρίνει μὲ δικαιοσύνη. ἐστὲ σεσωσμένοι διὰ τῆς Πίστε- χαρίζῃ εἰς αὐτὸν ἔτη
Παρουσιάσαμε ἀκροθιγῶς μίαν ως· καὶ τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, θεοῦ πολλά, ὑγιῆ, ὄλβια,
ἀμυδρὰν εἰκόνα τῆς φοβερᾶς αὐτῆς τὸ δώρον, οὐκ ἐξ ἔργων, ἵνα μή τις εἰρηνικά, ὁμολογια-
δοκιμασίας ποὺ θὰ ὑποστῆ κάθε καυχήσηται.» (Ἐφεσ. β´, 8-9). κὰ καὶ εὐλογημένα
ἀνθρωπίνη ψυχή, ἡ ὁποία ἔχει ν᾽ ἐπ᾽ ἀγαθῷ τῆς Ἁγί-
ἀντιμετωπίσει 23 τελώνια κατὰ τὸ ἡ συνέχεια εἰς τὸ ἑπόμενον τεύχος. ας μας Ἐκκλησίας

60 61
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Τὴν 14ην Σεπτεμ-
βρίου ἡμέρα Πέμπτη Τῇ 1ῃ Ὀκτωβρί-
πανηγύρισε ἡ Ἱερὰ ου ἡμέρα Κυριακή,
Μονὴ τῆς Ὑψώσεως ἐπανηγύρισεν ἡ
τοῦ Τιμίου Σταυροῦ Ἱερά Μονὴ Πανα-
εἰς Μολδαβίαν. γίας Γοργοϋπηκό-
Ὁ Σεβ/τος Μητρο- ου εἰς Γοργοπό-
πολίτης Μεσσηνίας ταμο Φθιώτιδος.
κ.κ. Ἰάκωβος πραγ- Τῆς πανηγυρικῆς
ματοποίησε ἐπίσκε- Θείας Λειτουργίας
ψιν εἰς τὴν ἀδελφὴν προεξῆρχε ὁ Σεβ/
Ἐκκλησίαν τῆς Μολ- τος Μητροπολίτης
δαβίας, συνοδευόμε- Φθιώτιδος κ. Ἰγνά-
νος ὑπὸ τοῦ Ἱερ/χου τιος συμπαραστα-
π. Ἀθανασίου, ὥστε τούμενος ὑπὸ τοῦ
νὰ παρευρεθεῖ εἰς Σεβ/του Μητροπολίτου Μεσσηνίας
τὴν ἑορτὴν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ, ἔδρα τοῦ Σεβ/του κ. Ἰακώβου καὶ βοηθούμενος ὑπὸ
Ἀνδριανοῦ. τοῦ Ἱερ/χου π. Βησσαρίωνος καὶ τοῦ
Τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν τοῦ Ἑσπερινοῦ, τοῦ Ὄρθρου καὶ τῆς Διορθόδοξης Ἱερ/νου π. Χριστοφόρου.
Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας, προεξῆρχε ὁ Σεβ/τος Μητροπολίτης Κισι-
νάου καὶ πάσης Μολδαβίας κ.κ. Ἀνδριανός, συμπαραστατούμενος ὑπὸ τοῦ
Σεβ/του Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ.κ. Ἰακώβου καὶ τῶν Σεβ/των Ἀρχιε-
πισκόπων Μογκιλὲβ & Λευ-
κορωσίας κ.κ. Ὀνουφρίου καὶ
Τσερκὰσκ & Μαλορωσίας κ.κ. Ἐπίσης ἑόρτασεν τὸ
Νικολάου. Μετὰ τὸ πέρας τῆς Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Πα-
Θείας Λειτουργίας, ἀκολού- ναγίας Γοργοϋπηκόου εἰς
θησε ἡ λιτάνευσις τοῦ Τιμίου Ραφήνα Ἀττικῆς. Ἱερούρ-
Σταυροῦ πέριξ τῆς Ἱερᾶς Μο- γησε ὁ Παν/τος Ἱερομό-
νῆς ἐνῶ παρετέθη νηστίσιμος ναχος π. Εὐθύμιος.
τράπεζα στὸν Ἱερὸν κλήρον
καὶ σὲ ὅλους τοὺς πιστούς.
Ὁ Σεβ/τος Μεσσηνίας δώ-
ρισε ἁγιογραφημένον ἐπιγο-
νάτιον εἰς τὸν Σεβ/τον Ἀνδρι-
ανὸν καὶ ἑλληνικὰ ἐνθύμια εἰς Τῇ 26ῃ Ὀκτωβρίου ἡμέ-
τοὺς ὑπολοίπους Ἀρχιερεῖς κα- ρα Πέμπτη, ἑόρτασεν ὁ
θὼς ἐπίσης μοίρασε εὐλογίες Ἱερὸς Ναὸς Ἁγίου Δημη-
(εἰκόνες) εἰς τοὺς πιστούς. τρίου τοῦ Μυροβλύτου εἰς
Εὐχόμαστε εἰς τοὺς νεοστὶ Ὀβρυὰ Πατρών. Ἱερούρ-
προσερχομένους εἰς τὴν Ἁγία γησε ὁ Σεβ/τος Μητροπο-
μας Ἐκκλησία, ἀδελφούς μας λίτης Μεσσηνίας κ. Ἰάκω-
ἀπὸ τὴν Μολδαβία, Λευκορω- βος βοηθούμενος ὑπὸ τοῦ
σία καὶ Οὐκρανία καλὴν στε- Ἱερ/νου π. Χριστοφόρου.
ρέωσιν καὶ τὴν ἄνωθεν βοήθει-
αν. Ἀμήν.

62 63
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τῇ 11ῃ Νοεμβρίου
ἡμέρα Σάββατο, ἑόρ-
τασεν ὁ Ἱερὸς Ναὸς
Ἁγίου Μηνᾶ εἰς Κά-
λυμνον. Ἱερούργησε
ὁ Παν/τος Ἱερομόνα-
χος π. Χρυσόστομος.

Τῇ 16ῃ Νοεμβρίου ἡμέρα Πέ-
μπτη, ἑόρτασεν ὁ Ἱερός Μητρο-
πολιτικὸς Ναὸς Ἁγίου Ἀποστό-
λου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου
Τῇ 8ῃ Νοεμβρίου ἡμέ- εἰς Μάνδρα Ἀττικῆς. Τῆς πα-
ρα Τετάρτη, ἐπανηγύρι- νηγυρικῆς Θείας Λειτουργίας
σεν ὁ Ἱερὸς Καθεδρικὸς προεξῆρχε ὁ Σεβ/τος Μητρο-
Ναὸς τῶν Παμμεγίστων πολίτης Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος
Ταξιαρχῶν εἰς Κολωνάκι κ. Κοσμᾶς, βοηθούμενος ὑπὸ
Θηβῶν. Τῆς πανηγυρικῆς τῶν Ἱερ/χων π. Αὐγουστίνου,
Θείας Λειτουργίας προε- π. Εὐθυμίου καὶ τοῦ Ἱερ/νου π.
ξῆρχε ὁ Σεβ/τος Ποιμε- Ἀθανασίου.
νάρχης μας Μητροπολί-
της Θηβῶν καὶ Λεβαδείας
Πρόεδρος τῆς Ἱερᾶς Συ- OΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ
νόδου κ. Χρυσόστομος, Τῇ 20ῃ Δεκεμβρίου ἡμέρα
συμπαραστατούμενος Τετάρτη, μνήμη τοῦ Ἁγί-
ὑπὸ τῶν Σεβ/των Μη- ου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου,
τροπολιτῶν Φθιώτιδος κ. ἑόρτασε τὰ σεπτά του ἀρχιε-
Ἰγνατίου καὶ Ἀττικῆς καὶ ρατικὰ ὀνομαστήρια ὁ Σεβ/
Μεγαρίδος κ. Κοσμᾶ, βο- τος Μητροπολίτης Φθιώ-
ηθούμενων ὑπὸ τῶν Ἱερ/ τιδος κ. Ἰγνάτιος εἰς τὴν
χων π. Εὐθυμίου, π. Βησ- Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Γορ-
σαρίωνος, π. Χρυσοστό- γοϋπηκόου εἰς Γοργοπότα-
μο Φθιώτιδος. Εὐχόμαστε,
μου καὶ τῶν Ἱερ/νων π.
ὅπως ὁ Πανάγαθος Θεὸς
Χριστοφόρου καὶ π. Ἀθα-
χαρίζῃ εἰς αὐτὸν ἔτη πολλά,
νασίου. ὑγιῆ, εἰρηνικά, ὁμολογιακὰ
καὶ εὐλογημένα ἐπ᾽ ἀγαθῷ
τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.

64 65
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τῇ 6ῃ Δεκεμβρίου ἡμέρα Τετάρτη, Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ στὸν Ἀγριλὸ Μεσ-
ἑόρτασεν ὁ Ἱερὸς Ναὸς Ἁγίου Νικο- σηνίας ἱερούργησε ὁ Ἱερομόναχος π.
λάου τοῦ Θαυματουργοῦ εἰς Κηφισ- Ἀθανάσιος Κιτσαντὰς βοηθούμενος
σιὰ Ἀττικῆς. Ἱερούργησε ὁ Παν/τος ὑπὸ τοῦ Ἱερ/νου π. Χριστοφόρου
Ἱερομόναχος π. Χρυσόστομος.

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ

ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ ΕΙΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Ἡ διεύθυνση τῆς Θηβαϊκῆς Φωνῆς εὔχεται στὸν ἑορτάζοντα Σεβασμιότα-
το Μητροπολίτη Τσερκὰσκ καὶ Μαλορωσίας κ.κ. Νικόλαο ἔτη πολλά, καρπο-
φόρα καὶ εὐλογημένα γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς Ὀρθοδόξους ἀδελφούς μας
στὴν πολλαπλῶς δοκιμαζόμενη Οὐκρανία! Ο ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
66 67
Ὁ δημοφιλὴς ναὸς τῆς Βασιλικῆς τῆς Γεννήσεως

Τὸ ἀστέρι τοῦ ναοῦ τῆς Γεννήσεως ἐν Βηθλεέμ