You are on page 1of 1

Στον εικοστό αιώνα, τον αιώνα των δύο μεγάλων πολέμων και στη δεκαετία του 1960, ένα

δεκάχρονο αγόρι ήταν απορημένο παρακολουθώντας δυο μεγάλους του χωριού του να
λογομαχούν για μια πέτρα στο σύνορο των χωραφιών τους.
Λίγα χρόνια μετά, δεκαπεντάχρονος πια, διάβαζε τα γεγονότα του εμφυλίου της
¨Ευρωπαϊκής¨ πατρίδας του. Στο τέλος εκείνο που του έμεινε ήταν μια πίκρα στο στόμα.
Μισό αιώνα μετά μελετώντας, ο ίδιος, τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, τον πρώτο που
πήρε μέρος ο παππούς του και τον δεύτερο που πήρε μέρος ο πατέρας του, έμεινε με το
ίδιο συναίσθημα και την ίδια πίκρα στο στόμα.
Η ιστορία πρέπει να γράφεται από ιστορικούς και να διαβάζεται απ όλους, την ανάλυσή
της όμως πρέπει να την αναλαμβάνουν ψυχίατροι.