You are on page 1of 276

ပုံႏွိပ္မွတ္တမ္း

ထုတ္ေ၀သည့္အႀကိမ္ ပထမအႀကိမ္
ထုတ္ေ၀သည့္ကာလ ၾသဂုတ္လ၊ 2017
မ်က္ႏွာဖုံးဒီဇုိင္း ပန္းခ်ီမ်ဳိးျမင့္
အတြင္းစာသားႏွင့္ အျပင္အဆင္ ေၾကးသား
ထုတ္ေ၀သူ မုိင္ဂေရ႕(စ္)ငြန္ဇတီးလ္ (၀၂၀၁၆)
တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေရးရာဖြံ႕ၿဖဳိးေရးႏွင့္သုေတသန
အသင္းမွထုတ္ေ၀သည့္စာေပ။
မ်က္ႏွာဖုံးႏွင့္အတြင္းပုံႏွိပ္ ဦးထိန္လင္း (၀၁၁၁၁)
ဖူဂ်ီကုိပုံႏွိပ္တုိက္
အမွတ္-၁၈၈၊ ေရႊ၀ါလမ္း၊ (၂၉) ရပ္ကြက္၊ သု၀ဏၰ၊
သဃၤန္းကၽြန္းၿမဳိ႕နယ္၊ ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး။
ေစာင္ေရ ၁၀၀၀
ျဖန္႔ခ်ိေရး ဒါရ္ခ်င္းဆုန္
တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေရးရာဖြံ႕ၿဖဳိးေရးႏွင့္
သုေတသနအသင္း
3C-5၊ ရန္ကင္းစင္တာ၊ ရန္ကင္းၿမဳိ႕နယ္
ရန္ကုန္ၿမဳိ႕။
ဖုန္း- ၀၉၄၅၀၀၁၅၅၁၂

ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္
"ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီသမုိင္း ႀကဳိးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈ တစ္ေစ့တေစာင္း"
ရန္ကုန္၊ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေရးရာဖြံ႕ၿဖဳိးေရးႏွင့္သုေတသနအသင္းမွထုတ္ေ၀သည့္စာေပ၊ ၂၀၁၇
- ၂၇၆ စာ၊ ၁၄.၅ စင္တီ x ၂၁.၅ စင္တီ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 3

&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif;
BuKd;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif;

ckdifpkd;Ekdifatmif
a&;om;jyKpkonf/

စာေရးသူမ်ား

ခုိင္ရဲခုိင္( လက္ရွိ ဥကၠ႒)

ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္( လက္ရွိ ဒုတိယဥကၠ႒)

ခုိင္နီလင္း(ဗဟုိေကာ္မတီ)
မာတိကာ

ေက်းဇူးတင္လႊာ ၇
နိဒါန္း ၁၁
ျမန္မာျပည္ျဖစ္ေပၚလာျခင္း (သုိ႔) ဗမာကုိလုိနီအျဖစ္က်ေရာက္ျခင္း ၁၅
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ဖြဲ႕စည္းျခင္း ၁၉
ALP ပထမအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈ ၂၂
ALP ဒုတိယအႀကိမ္ျဖစ္ေပၚလာေရးအတြက္ အစပ်ိဳးသည့္
ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ၃၀
ALP ၏ ဒုတိယအႀကိမ္ ႀကိဳးပမ္းမႈ ၅၂
“ကရင္-ရခိုင္ခ်စ္ၾကည္ေရး”ရကၡိတမ႑ိဳင္စခမ္း ” ၅၃
၀မ္းခေဟာင္း (ေကာ္မူးရာ)၊၀မ္ခသစ္(ေကာ္မူးရာ)ႏွင့္ မာနယ္ပေလာတိက
ု ပ
္ မ
ြဲ ်ားတြင္
ပါ၀င္ခဲ့မႈ ၅၅
ALP သမိုင္းဝင္ မိုင္(၂၀၀၀) ခရီးရွည္ စစ္ေၾကာင္း ၆၆
ALP ၏ တတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈ ၁၂၃
၁၉၈၁-ခု၊ဧျပီလတြင္ဖြဲ႕စည္းလိုက္ေသာ
(ALP)၏ေတာ္လွန္ေရးေကာ္မီတီ၀င္မ်ား ၁၂၆
တပါတီ ညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္မွဳႏွင့္တပ္ဦး၏အခန္းက႑ ၁၂၇
လက္နက္ခဲယမ္း မီးေက်ာက္ပုိ႔ေဆာင္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ ၁၃၁
ALP တြင္ ေစာျမရာဇာလင္းပါ၀င္လာျခင္း ၁၄၉
ALP တြင္ ခုိင္ရဲလင္းေအာင္ ပါ၀င္လာမႈ ၁၅၁
ALP တြင္ ခုိင္စံထြန္းေအာင္ ပါ၀င္လာမႈ ၁၅၃
မဒတ၏ ထင္ရွားေသာႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားတြင္ ALP ပါ၀င္မႈက႑ ၁၅၅
တပ္ေပါင္းစုမ်ားတြင္ ALP ပါ၀င္မႈက႑ ၁၅၇
ညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္မႈႏွင့္-NUFA-၏အခန္းက႑ ၁၅၉
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ၏အဓိက ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္ ၁၆၄
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ၏ရည္ရြယ္ခ်က္ ၁၆၄
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ၏ အဓိကရန္သူ ၁၆၅
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ၏မဟာမိတ္(မိတ္ေဆြမ်ား)မ်ား ၁၆၅
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ၏ အေျခခံကုိယ္စားျပဳျပည္သူမ်ား ၁၆၅
ALP ပါတီ၏လမ္းညြန္သေဘာတရား ၁၆၆
ALP ပါတီ၏ စစ္ေရးလမ္းညြန္ ၁၆၆
ALP ပါတီ၏ ေတာ္လွန္ေရးဦးေဆာင္မႈက႑ ၁၆၇
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ ALA ၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ၁၆၇
ႏုိင္ငံေရးဘက္ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈ ၁၆၉
စစ္ေရးဘက္ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈ ၁၇၇
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP တည္ရွိေနရာမ်ား ၁၇၈
အေနာက္ဘက္ (ရခုိင္ျပည္)တြင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈ
(ALP ၏ တတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈ၊ ေနာက္မဆုတ္ ဒူးမေထာက္ ဆက္လုပ္မည္) ၁၇၉

လူစားေက်ာင္းဆရာအျဖစ္သို႔ ၁၈၃
ေဘာင္းကူးမွ-ဆားျပင္သုိ႔ ၁၈၇
ေျပာက္က်ား(သူပုန္)မွာ ဦးခ်ိဳပါလုိ႔လား ၁၉၉
မုဆုိးမမွ ႏုိ႔ထြက္တယ္လုိ႔ၾကားဖူးသလား (ခုိင္နီလင္း) ၂၁၃
စစ္သားေတြ ထမီဝတ္ထားတာမဟုတ္ဘူး (ျမစ္ဝရြာလူႀကီး) ၂၂၇
ညီညြတ္ေရးမွေအာင္ပြဲသို႔ ၂၃၁
ပထမအႀကိမ္ညီလာခံမွ ေရြးခ်ယ္လိုက္ေသာဗဟိုေကာ္မီတီ၀င္မ်ား ၂၃၈
ဒုတိယအႀကိမ္ညီလာခံမွ ေရြးခ်ယ္လိုက္ေသာဗဟိုေကာ္မီတီ၀င္မ်ား ၂၃၉
တတိယအႀကိမ္ညီလာခံမွ ေရြးခ်ယ္လိုက္ေသာဗဟိုေကာ္မီတီ၀င္မ်ား ၂၄၁
ALP ၏ ဒုတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ ပါ၀င္လာေသာ အဖြဲ႕၀င္မ်ားစာရင္း ၂၄၆
ဥကၠ႒ႀကီး ခုိင္မုိးလင္း၏ လမ္းညြန္ခ်က္ (၅)ခ်က္ ၂၆၁
ေက်းဇူးတင္လႊာ

ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ၏ ျဖစ္ေပၚလာပုံႏွင့္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္


ရြက္ခဲ့မႈသမုိင္းကုိ ကၽြႏု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္) ခုိင္နီလင္းႏွင့္ ခုိင္ရဲခုိင္ (လက္ရွိ ALP
ဥကၠ႒) တုိ႔မွ ျပဳစုေရးသားျခင္းျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္) ႏွင့္ ခုိင္ရဲခုိင္တုိ႔
သည္ ALP ၏ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရက
ြ ခ
္ မ
ဲ့ ႈ (၃) ႀကိမစ
္ လုံးတြင္ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ပါ၀င္
ခဲ့သည္။ ယခုလက္ရွိလည္း ပါ၀င္ေနဆဲျဖစ္သည္။ ခုိင္နီလင္းသည္ ALP ၏ ဒုတိယ
အႀကိမႀ္ ကိဳးပမ္းမႈတြင္ စတင္ပါ၀င္လာၿပီး ခရစ္ႏစ
ွ ္ (၂၀၁၀) ခုႏစ
ွ တ
္ ြင္ ၉၆ ပါးေရာဂါ
ျဖင့္ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္သြားၿပီးျဖစ္သည္။

ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ကုိ ၁၉၆၇-ခု၊ ဧၿပီလ (၉) ရက္ေန႔တြင္


စတင္ဖ႕ြဲ စည္းခဲသ
့ ည္။ စတင္ဖ႕ြဲ စည္းသည္အ
့ ခ်ိနမ
္ ွ ယခု (၂၀၁၄-ခုႏစ
ွ )္ အခ်ိနထ
္ ဆ
ိ ုိ
လွ်င္ ႏွစအ
္ ားျဖင့္ (၄၇) ႏွစ္ ရွၿိ ပီျဖစ္သည္။ ဤ (၄၇) ႏွစတ
္ ာကာလအတြင္း ပဋိပကၡ
မ်ဳိးစု၊ံ ဒုကမ
ၡ ်ဳိးစုတ
ံ က
႔ုိ လ
ုိ ည္း ျဖတ္ေက်ာ္ခရ
ဲ့ ပါသည္။ ေခြ်းေသြး၊ အသက္ေပါင္း မ်ားစြာ
တုိ႔ျဖင့္လည္း အရင္းအႏွီးမ်ားစြာ ျပဳခဲ့ၾကရပါသည္။ ထုိသုိ႔အရင္းအႏွီးျပဳ ႀကဳိးပမ္း
ေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ေသာပါတီတစ္ခုျဖစ္သည္ကို အမ်ားျပည္သူ
မ်ား သိေစရန္အလုင
႔ိ ွာ ရည္ရယ
ြ ၿ္ ပီး လုအ
ိ ပ္ေသာအခ်က္အလက္မ်ားကုိ စုေဆာင္း၍
ျပဳစုေရးသားကာ မွတ္တမ္းတင္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ALP ၏ ဒုတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈသမုိင္း၏ မုိင္ (၂၀၀၀) ခရီးရွည္လ်ားေသာ


ALP စစ္ေၾကာင္း (၁၉၇၆-ခု၊ ဇြန္လမွ ၁၉၇၇-ခု၊ ဇြန္လအထိ) ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ
အေၾကာင္းအရာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကုိ ခုင
ိ န
္ လ
ီ င္း (ကြယလ
္ န
ြ )္ မွ စုေဆာင္းျပဳစု ေရး
သားျခင္း ျဖစ္သည္။ ALP ၏ တတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ ပါ၀င္ေသာ အေနာက္
ဘက္ေဒသ (ရခုိင္ျပည္)မွ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈမ်ားကုိ ခုိင္ရဲခုိင္ (လက္ရွိဥကၠ႒)
မွ တာ၀န္ယၿူ ပီး ျပဳစုေရးသားသည္။ က်န္ရွိေနေသာ ပထမအႀကိမ္ ႀကဳိးပမ္းမႈ၊ ဒုတယ

အႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈႏွင့္ တတိယအႀကိမ္ ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားကုိ ကၽြႏု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏို္င္ေအာင္)
မွ ျပဳစုေရးသားပါသည္။

ဤသုျ႔ိ ပဳစုေရးသားမႈကုိ ကၽြႏပ


ု္ ္ (ခုင
ိ စ
္ ုိးႏိင
ု ္ေအာင္) အေနျဖင့္ -၂၀၀၉-ခု၊ ဇူလင
ုိ ္
လတြင္ စတင္ၿပီး အခ်က္အလက္မ်ားကုိ စုေဆာင္းရွာေဖြျပဳစု ေရးသားပါသည္။
ဤကဲ့သုိ႔ စုေဆာင္းျပဳစုေရးသားရာတြင္ မွတ္တမ္းမွတ္ရာမ်ားကုိ ရွာေဖြ စုေဆာင္း
ခဲ့ရပါသည္။ ၎အျပင္ ပါတီတြင္ ကုိယ္တုိင္ပါ၀င္ခဲ့ၾကေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ားကုိလည္း
ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး အေၾကာင္းအရာအခ်က္အလက္မ်ားကုိ ေမးျမန္းရပါသည္။ မိမိအေန
ျဖင့္ စုေဆာင္း ရွာေဖြ ျပဳစုေရးသားထားေသာ အေၾကာင္းအရာ အခ်က္အလက္
မ်ားကုိလည္း ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် ပါ၀င္ခဲ့ၾကသူမ်ားႏွင့္ တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးမ်ားကုိ
လည္း ထပ္မံျပဳလုပ္ရပါသည္။

ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ၏ ဒုတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္


ပါ၀င္ေသာ မုိင္ (၂၀၀၀) ခရီးရွည္စစ္ေၾကာင္း (၁၉၇၆-ခု၊ ဇြန္လမွ ၁၉၇၇-ခု၊
ဇြနလ
္ အထိ) ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာအေၾကာင္းအရာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကုိ ခုင
ိ န
္ လ
ီ င္း
မွ ျပဳစုေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဤေရးသားမႈမ်ားတြင္ ေဖၚျပထားေသာ နယ္ေျမ
ေဒသ၊ ေတာေတာင္ျမစ္ေခ်ာင္း စသည့္အမည္မ်ားကုိ ေဖၚျပရာတြင္ အမည္ႏွင့္
စာလုံးေပါင္း စသည္မ်ား လြဲမွားေနလွ်င္လည္း စာေရးသူ၏အားနည္းခ်က္သာ ျဖစ္
ပါလိမ့္မည္။

ခုိင္ရဲခုိင္သည္ ALP ၏ တတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ ပါ၀င္ေသာ အေနာက္


ဘက္ေဒသ (ရခုိင္ျပည္)မွ ပါတီႏွင့္တပ္မေတာ္ကုိ ေဖၚထုတ္ရန္အတြက္ ႀကိဳးပမ္း
ေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈႏွင့္ ယခုအခ်ိန္အထိ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနမႈမ်ားကုိ ျပဳစုေရးသား
သည္။ ဤကဲ့သုိ႔ ျပဳစုေရးသားမႈကုိ ၂၀၁၀-ခု၊ မတ္လဆန္းမွ ဧၿပီလ ေနာက္ဆုံး
အပတ္အတြင္း ၿပီးစီးေအာင္ ျပဳစုေရးသားပါသည္။ ခုင
ိ ရ
္ ဲခင
ုိ သ
္ ည္ မေလးရွားရွိ ALP
ဌာနခြဲမွ အျပန္ခရီးတြင္ ထုင
ိ ္းႏုင
ိ င
္ ရ
ံ ွိ ALP ဌာနခြဲ သု႔ိ ေရာက္ရလ
ွိ ာပါသည္။ သူသည္
ထုိင္းႏုိင္ငံရွိ ALP ဌာနခြဲတြင္ (၂)လခန္႔ ေနထုိင္ခဲ့စဥ္ကာလအတြင္း အထက္တြင္
ေဖၚျပထားေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ျပဳစုေရးသားျခင္းျဖစ္ေပသည္။

ALP ၏ မုိင္ (၂၀၀၀) ခရီးရွည္စစ္ေၾကာင္း၏ အေၾကာင္းအရာအျဖစ္အပ်က္


မ်ားကုိ အစမွအဆုံးထိ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ အပင္ပန္းခံကာ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပး
ေသာ ခုိင္နီလင္း (ကြယ္လြန္) အားလည္းေကာင္း၊ တတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္
ပါ၀င္ေသာ အေနာက္ဘက္ေဒသ (ရခုင
ိ ျ္ ပည္) မွ ALP/ALA ၏ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရက
ြ မ
္ ႈ
မ်ားကုိ ရွာေဖြစုေဆာင္း ျပဳစုေရးသားေပးေသာ ပါတီဥကၠ႒ႀကီး ခုိင္ရဲခုိင္အားလည္း
ေကာင္း၊ အေၾကာင္းအရာအခ်က္အလက္အခ်ဳိ႕ကုိ ျပင္ဆင္ျဖည္စ
့ က
ြ ္ ကူညီေဆာင္
ရြက္ေပးၾကေသာ ခုင
ိ မ
္ ်ဳိးမင္း (ဒု-ဥကၠ႒-၂) ႏွငတ
့္ ကြ အျခားေသာကူညီေဆာင္ရက
ြ ္
ေပးသူမ်ားကုိလည္းေကာင္း ေက်းဇူးဥပကာရ အထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ဤစာျဖင့္
အေလးအနက္ေဖၚျပအပ္ပါသည္။

အထူးသျဖင့္ ျမန္မာဘာသာမွ အဂၤလိပ္ဘာသာသုိ႔ ဘာသာျပန္ဆုိေပးၿပီး


အဂၤလပ
ိ ဘ
္ ာသာျဖင့္ ကုယ
ို တ
္ င
ုိ စ
္ ာစီ႐က
ုိ ႏ
္ ပ
ွိ ္ေပးေသာ ကုတ
ိ င္ေအာင္လွ (ႏုဘ
ိ ုိး ဒုကၡ
သည္စခန္းတြင္ UNHCR ၏အေစာင္အ
့ ေရွာက္ျဖင့္ေနထိင
ု ခ
္ သ
ဲ့ )ူ အားလည္းေကာင္း၊
ALP ၏ ျဖစ္ေပၚလာပုံသမုိင္းတခုလုံးကုိ အစမွအဆုံးထိ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ စာစီ
႐ုိက္ႏွိပ္ေပးၾကေသာ ႐ုံး၀န္ထမ္းမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ခုိင္ေအာင္ႏုိင္၊ ခုိင္ေက်ာ္၀င္းႏွင့္
ခုိ င္ မ င္း ညိ ဳ တုိ ႔ အားလည္းေကာင္း စာအု ပ္ ဒီ ဇုိ င္း ပုံ စံ (Design & Layout) ကုိ
စိတ္ရွည္လက္ရွည္ျဖင့္ လုပ္ေပးေသာ ခုိင္ေက်ာ္၀င္းအားလည္းေကာင္း ေက်းဇူး
တင္ရွိျခင္းႏွင့္အတူ မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါေၾကာင္း ယခုဤစာျဖင့္ အေလးအနက္
ထပ္မံေဖၚျပအပ္ပါသည္။ ALP ျဖစ္ေပၚလာပုံႏွင့္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈသမုိင္းကုိ
ရွာေဖြစုေဆာင္းျပဳစုေရးသားရာတြင္ ကုန္က်သုံးစြဲမႈမ်ားအတြက္ ကၽြႏု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္
ေအာင္) မွ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေပးသည္။

(မွတ္ခ်က္။ ဤစာအုပ္ကုိ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ ထုတ္ေ၀ရန္ အစီအစဥ္ရွိခဲ့


ေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင္း မထုတ္ေ၀ႏုိင္ခဲ့ပါ။ သုိ႔ျဖစ္ပါ၍ စာအုပ္
တြင္ေဖၚျပထားေသာ အေၾကာင္းအရာ အခ်က္အလက္အခ်ဳိ႕သည္ ခရစ္ႏစ
ွ ္ ၂၀၁၄
ခု၊ ေရွ႕ပုိင္းတြင္ ေရးသားေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားသာျဖစ္ပါသည္။)
နိဒါန္း

ရခုိင္ျပည္သည္ BC ၆၀၀၀ ခန္႔မွအစျပဳ၍ ရခုိင္ျပည္၌ ရခုိင္လူ႕အဖြဲ႕အစည္း


သည္ စုေ၀းၿပီး စတင္ေနထုိင္လာခဲ့ၾကေၾကာင္း သမုိင္းသုေတသီပညာရွင္မ်ား၏
မွတ္တမ္းမ်ားအရ သိရွိရပါသည္။ ရခုိင္စာဆုိ အဒူမင္းညိဳ၏ ရခုိင္မင္းသမီး ဧခ်င္း
၌လည္း အထင္အရွားေတြ႕ရပါသည္။ BC ၃၀၀၀ ခန္႔သုိ႔ ေရာက္လာေသာအခါ
ရခုင
ိ လ
့္ ႕ူ အဖြ႕ဲ အစည္းသည္ ႏိင
ု င
္ ံေရးအရ၊ လူမႈေရးအရ၊ စီးပြားေရးအရ၊ ယဥ္ေက်းမႈ
အရ ႏွင့္ အုပခ
္ ်ဳပ္ေရးအရ အဖက္ဖက္မွ အဆင္ျ့ မင္စ
့ ြာ တုိးတက္လာခဲၿ့ ပီျဖစ္ေၾကာင္း
ေတြ႕ရ၏။ ရခုိင္ျပည္္တြင္ ၿမိဳ႕ျပႏုိင္ငံ (City State) ဘုရင္အုပ္ခ်ဳပ္မႈကုိ စနစ္တက်
စတင္ခဲ့ေသာအခ်ိန္မွစ၍ ေခတ္အလုိက္ အဆင့္ဆင့္ပုိင္းျခားၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္
ကုိလည္း ေအာက္ပါအတုိင္းေတြ႕ရွိရသည္။ ၎တုိ႔မွာ-

၁။ ပထမဓည၀တီေခတ္ BC ၃၃၂၅ မင္းဆက္ (၅၇)ဆက္


၂။ ဒုတိယဓည၀တီေခတ္ BC ၁၅၀၇ မင္းဆက္ (၂၈)ဆက္
၃။ တတိယဓည၀တီေခတ္ BC ၅၈၀ မင္းဆက္ (၂၅)ဆက္
၄။ ေ၀သာလီေခတ္ AD ၃၂၇ မင္းဆက္ (၂၂)ဆက္
၅။ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ AD ၈၁၈ မင္းဆက္ (၁၅)ဆက္
၆။ ပုရိန္ေခတ္ AD ၁၁၀၃ မင္းဆက္ (၂၈)ဆက္
၇။ ေလာင္းၾကတ္ေခတ္ AD ၁၂၅၉ မင္းဆက္ (၁၈)ဆက္
၈။ ေျမာက္ဦးေခတ္ AD ၁၄၃၀ မွ ၁၇၈၄ ထိ မင္းဆက္ (၄၉) ဆက္
စသည္ ျ ဖင့္ မင္း ဆက္ေ ပါင္း (၂၄၂)ဆက္ ၊ နန္း စံ ႏ ွ စ္ေ ပါင္း ၅၀၀၀ ေက်ာ္ ထိ
12 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

တည္ရွိခဲ့ေၾကာင္း သမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားတြင္ သက္ေသအေထာက္အထားမ်ားစြာ


ႏွင့္အတူ အထင္အရွား ေလ့လာေတြ႕ရွိရေပသည္။ ရခုိင္ျပည္ (ရခုိင့္ဘုရင့္ႏုိင္ငံ
ေတာ္) သည္ ပထမဓည၀တီေခတ္ (BC ၃၃၂၅) မွ ေျမာက္ဦးေခတ္ AD ၁၇၈၄
အထိ တည္ရွိခဲ့၏။

ရခုိင့္ႏိုင္ငံေတာ္ဟုဆုိရာတြင္ ယခုေခတ္ျမန္မာႏုိင္ငံေျမပုံ၌ ျမင္ေတြ႕ေနၾက


ရသည့္ ေသးေသးသြယ္သြယ္ ရခုိင္ျပည္နယ္ေျမပုံကေလးဟု မထင္မွတ္ယူေစလုိ
ပါ။ ေရွ႕ေခတ္ရခုိင္စာဆုိရွင္မ်ား စပ္ဆုိခဲ့ၾကရာတြင္ ဓည၀တီရခုိင့္ႏုိင္ငံေတာ္သည္
ဂစၧပနဒီျမစ္၏ လက္၀က
ဲ ုိးဆယ္က
့ ုိးၿမိဳ႕၊ လက္ယာကုိးဆယ္က
့ ုိးၿမိဳ႕ျဖင့္ တည္ေထာင္
ထားေသာ ႏိုင္ငံႀကီးတႏုိင္ငံျဖစ္ပါသည္။ ယခုေခတ္ ရခုိင္ျပည္နယ္တြင္ ၿမိဳ႕နယ္
တစ္ဆယ့္ခုနစ္ၿမိဳ႕နယ္သာ က်န္ရွိေလေတာ့သည္။

ေရွ႕ေခတ္ၿမိဳ႕တစ္ရာရွစ္ဆယ့္ရွစ္ၿမိဳ႕ (၁၈၈ၿမိဳ႕) ျဖင့္တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ


ဓည၀တီႏင
ုိ င
္ ံေတာ္၏ ဧရိယာအက်ယ္အ၀န္းမွာလည္း အေရွ႕ဘက္တင
ြ ္ ဧရာ၀တီ
ျမစ္၊ အေနာက္ျခမ္း အေနာက္ဘက္တြင္ ဘဂၤါတစ္ဆယ့္ႏွစ္ၿမိဳ႕၊ ေတာင္ဘက္တြင္
ဟုင
ိ ္းႀကီးကၽြန္း၊ ေမာ္တင္စန
ြ ္းႏွင့္ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္၊ ေျမာက္ဘက္တင
ြ ္ ထရိပရ
ူ ၊
အာသံနယ္တျ႔ုိ ဖစ္ၾကပါသည္။ ထုိေနရာထုိေဒသမ်ားသည္ ထုအ
ိ ခ်ိနက
္ ရခုင
ိ ဘ
့္ ရ
ု င့္
ႏုိင္ငံေတာ္ဧရိယာနယ္နိမိတ္မ်ားျဖစ္ၾကသည္ဆုိေသာ သမုိင္းအေထာက္အထား
မ်ားမွာ ယေန႔ထက္တုိင္ေတြ႕ျမင္ႏို္င္ၾကပါေပသည္။ ဧရာ၀တီျမစ္ အေနာက္ဘက္
ျခမ္းသည္ ရခုင
ိ ပ
့္ င
ုိ န
္ က္နယ္ေျမျဖစ္သည္ဆသ
ုိ ည့္ သမုင
ိ ္းအေထာက္အထားမ်ားကုိ
သက္ေသျပရလွ်င္ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၁၄၆ -ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္ ဗမာဘုရင္ ဘုိးေတာ္ဦး၀ိင
ု ္း
ရခုင
ိ ျ္ ပည္ကသ
ုိ မ
ိ ္းပုက
ိ စ
္ ဥ္အခါက အိမ္ေရွ႕ဥပရာဇာသည္ ရခုင
ိ ျ္ ပည္မွ မဟာျမတ္မန
ု ိ
ဘုရားႀကီးႏွင့္တကြ မုနိေလးဆူကုိ ေတာင္ကုတ္ေတာင္ၾကားလမ္းမွတဆင့္ ပင့္
ေဆာင္သယ္ယလ
ူ ာရာ ဧရာ၀တီျမစ္အေနာက္ဘက္ ျမစ္ကမ္းနံေဘးမွ ပန္းေတာင္း
ၿမိဳ႕သုိ႔အေရာက္တြင္ ထုိေဒသရွိ မုနိတဆူအား ရခုိင္ျပည္၌ ကုိးကြယ္ခြင့္ျပဳေပး
သနားခဲပ
့ ါရန္ ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္ၾကသျဖင့္ အိမ္ေရွ႕ဥပရာဇာမင္းသည္ ရခုင
ိ ္
လူမ်ဳိးမ်ား ကုိးကြယရ
္ န္အတြက္ ထုိေနရာ၌ပင္ ေရႊဘသ
ုံ ာမုနဘ
ိ ရ
ု ားအား ထားရစ္ခဲ့
ပါသည္။ ယေန႔ထက္တင
ုိ ္ေအာင္ ထုိေနရာေဒသအနီးတ၀ုက
ိ တ
္ င
ြ ္ ေရွ႕ရခုင
ိ ဘ
္ ရ
ု င္မ်ား
တည္ထားကုိးကြယ္ေသာ ေစတီပုထုိးမ်ားမွာလည္း သက္ေသအျဖစ္ တည္ရွိေနပါ
ေသးသည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 13

ရခုိင္ျပည္၏အေနာက္ဘက္ႏွင့္ ေျမာက္ဘက္ေဒသတုိ႔သည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ


နယ္နိမိတ္ႏွင့္ ထိစပ္ေနပါသည္။ AD ၃၃၂၅ ပထမဓည၀တီႏုိင္ငံေတာ္ တည္
ေဆာက္ခဲ့စဥ္အခါကတည္းက ဘဂၤါတစ္ဆယ့္ႏွစ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ထရိပူရ၊ အာသံနယ္
ေျမမ်ားမွာ ရခုိင့္ပုိင္နက္နယ္ေျမမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ AD ၃၂၇ ရခုိင့္ေ၀သာလီ
ေခတ္ေႏွာင္းပုင
ိ ္းကာလတြင္ အေရွ႕အလယ္ပင
ုိ ္းေဒသမွ မဂုဘ
ိ ရ
ု င္သည္ အစၥလာမ္
ဘာသာေရး နယ္ပယ္ခ်ဲ႕ထြင္ႏုိင္ေရးအတြက္ အီရတ္၊ တူရကီ၊ အာဖကာန္လူမ်ဳိး
ဘာသာေရးစစ္သည္မ်ားကုိ ဦးေဆာင္၍ အိႏၵိယႏို္င္ငံအား သိမ္းပုိက္ႏုိင္ခဲ့ၾကပါ
သည္။ မဂုိဘုရင္သည္ အိႏၵိယႏိုင္ငံအား သိမ္းယူၿပီးေနာက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ရခုိင့္
ႏုိင္ငံေတာ္အား သိမ္းပုိက္ႏုိ္င္ရန္ ဆက္လက္ခ်ီတက္လာရာမွ ရခုိင္တုိ႔ႏွင့္စစ္ပြဲ
ႀကီးမ်ား ဆက္လက္ျဖစ္ပြားခဲ့ၾကၿပီး ရခုိင္တုိ႔သည္လည္း အေရးနိမ့္ကာ နယ္ေျမ
တခ်ဳိ႕ျဖစ္ေသာ ဘဂၤါတစ္ဆယ္ႏ
့ စ
ွ ၿ္ မိဳ႕ႏွင့္ ထရိပရ
ူ ၊ အာသံနယ္ေျမတုက
႔ိ ုိ လက္လတ
ြ ္
ဆုံးရႈံးခဲ့ၾကရပါသည္။ AD-၁၆ရာစုအလယ္ပုိင္းသု႔ိ ေရာက္ရွိလာေသာအခါ ရခုိင္တ႔ုိ
သည္ ေျမာက္ဦးေခတ္ (သံတြဲစား) မင္းဘာဘုရင္လက္ထက္တြင္ မိမိတို႔ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရ
ေသာ ရခုိင့္ပုိင္ နက္ဧရိယာ နယ္နိမိတ္မ်ားကုိ ျပန္လည္ရယူရန္ အင္အားႀကီးမား
ေသာ စစ္တပ္ကုိဖြဲ႕စည္းလ်က္ မဂုိဘုရင္မ်ားအဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကေသာ
အိႏၵိယႏုိင္ငံအား စစ္ပြဲဆင္ႏႊဲခ်ီတက္ သိမ္းပုိက္ခဲ့ရာတြင္ ေဒလီပဆာၿမိဳ႕ေတာ္အား
သိမ္းပုိက္ၿပီးေသာအခါ မဂုိဘုရင္သည္ သမီးေတာ္ ပဲသီတာ (ေခၚ) ပန္းဆီတား
မင္းသမီးအား မိဖုရားအေဆာင္အေယာင္မ်ားႏွင့္ မင္းဘာဘုရင္အား ဆက္သၿပီး
စစ္ကုိေျပၿငိမ္းခဲ့ေလသည္။ မင္းဘာဘုရင္သည္ အိႏၵိယႏုင
ိ င
္ ဗ
ံ ဒ
ု ဂ
ၶ ါယာရွိ အစၥလာမ္
ဘာသာ၀င္မ်ားမွ ၿဖိဳဖ်က္ထားေသာ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ သရီရဓါတ္ေတာ္၊ ေမြ
ေတာ္မ်ား၊ ဌာပနာထားရာ ေစတီပုထုိး၊ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားကုိ ျပန္လည္ျပဳျပင္
၍ ကမၸည္းေက်ာက္စာေရးထုိးထားခဲ့သည္ကုိ ယေန႔တုိင္ေအာင္ျမင္ေတြ႕ႏုိင္ပါ
ေသးသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေျမာက္ဦးေခတ္အဆက္ဆက္ ရခုိင္ႏွင့္အိႏၵိယနယ္စပ္ၿမိဳ႕
မ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ဂိအ
ု ာႏွငဟ
့္ ူးဂလိၿမိဳ႕ႏွစၿ္ မိဳ႕ကုိ ေပၚတူဂစ
ီ စ္တပ္အား အပိင
ု စ
္ ားေပး
၍ ရန္သူ႔စစ္ကုိ ဟန္႔တားခဲ့ၾကပါသည္။ ဘဂၤါတစ္ဆယ့္ႏွစ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ထရိပူရ၊ အာသံ
နယ္မ်ားမွာ ရခုိင္ျပည္ကုိ ဗမာဘုရင္ႏွင့္ အဂၤလိပ္တုိ႔ သိမ္းယူၿပီးသည့္အခါမွသာ
လုံး၀လက္လြတ္ဆုံးရႈံးခဲ့ၾကရပါသည္။
14 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

အေရွ႕ဘက္တင
ြ ္ ဟိင
ု္ ္းႀကီးကၽြန္းႏွင့္ ေမာ္တင္စန
ြ ္းတုသ
႔ိ ည္လည္း ရခုင
ိ ဧ
့္ ရိယာ
နယ္နမ
ိ တ
ိ မ
္ ်ားျဖစ္ၾကသည္ကုိ သက္ေသမ်ားျဖင့္ ျပရပါလွ်င္ ဟံသာ၀တီႏင
ုိ င
္ ံေတာ္
အား ေပၚတူဂီလူမ်ဳိး ငဇင္ကာ (ေခၚ) ဒီဗေရတုိ သိမ္းပုိက္ထားစဥ္အခါက ရခုိင္
ဘုရင္မင္းရာဇာႀကီးသည္ ရခုိင္ေရတပ္မေတာ္အား စစ္သူႀကီးဥကၠာပ်ံႏွင့္ အမတ္
ႀကီး မဟာပညာေက်ာ္တအ
႔ ို ား ဦးေဆာင္ေစၿပီး ဟံသာ၀တီကုိ တုက
ိ ခ
္ က
ုိ ရ
္ န္ ေစလႊတ္
ခဲ့ရာ ထုိစစ္ပြဲတြင္ ငဇင္ကာႏွင့္တကြ ေပၚတူဂီတုိ႔ကုိ စစ္ေအာင္ႏုိ္င္ၿပီး ေအာင္ပြဲခံ၍
အျပန္တင
ြ ္ မဟာပညာေက်ာ္သည္ ေနျပည္ေတာ္အ၀င္၌ ငွကဖ
္ ်ားေရာဂါျဖင့္ ကြယ္
လြန္သြားသျဖင့္ ဘုရင္မင္းရာဇာႀကီးသည္ တုိင္းျပည္၏ပညာရွိႀကီးတဆူျဖစ္ေသာ
မဟာပညာေက်ာ္၏အေလာင္းအား ေမာ္တင္စြန္းတြင္ မီးသၿဂႋဳဟ္ၿပီး ေႏွာင္းလူမ်ား
သိရွိႏုိင္ရန္ သူ၏အ႐ုိးအား ဌာပနာထား၍ ေစတီတဆူတည္ထားကာ မဟာပညာ
ေက်ာ္၏ ျဖတ္ထုံးေက်ာက္စာတုိင္ကိုလည္း အမွတ္တရအျဖစ္ ထုိေနရာ၌ပင္
စိုက္ထူထားခဲ့သည္ကုိ ယေန႔ထိတုိင္ ျမင္ေတြ႕ႏုိ္င္ပါေသးသည္။

ပထမဓည၀တီ ရခုိင္ျပည္စတင္ခဲ့သည့္ မာရယုမင္းအစ ဒုတိယေျမာက္ဦး


ေခတ္ မင္းစေနအထိ မင္းအဆက္ဆက္တုိ႔မွာသာဂီ၀င္မင္းမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ရခုိင္
ျပည္ကုိ သက္ဦးဆံပုိင္စနစ္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း တတိယဓည၀တီေခတ္
“ငကုသလ“မင္းမွအစ ေနာက္ဆုံး “မဟာသမၼတ“မင္းအထိ မင္းမ်ားမွာ အမတ္မ်ဳိး
ႏြယ္မွဆင္းသက္လာၿပီး ပါလီမန္စနစ္ျဖင့္ မင္းေျမႇာက္ကာ ရခုိင္ျပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္
လာခဲ့ၾကေလသည္။ ထုိအခ်ိန္ကာလမ်ားတြင္ သာဂီ၀င္မ်ဳိးႏြယ္မ်ားႏွင့္ ပါလီမန္
အမတ္မ်ားတုအ
႔ိ ၾကား ပဋိပကၡျဖစ္ကာ တုင
ိ ္းသူျပည္သားမ်ားလည္း မညီမညြတျ္ ဖစ္
ေနသည္အ
့ ခ်ိန္ ၁၇၈၄-ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္ ဗမာပေဒသရာဇ္ (ဗမာဘုရင္)ဘုိးေတာ္ဦး၀ုင
ိ္ ္းသည္
စစ္ေၾကညာျခင္းလုံး၀မျပဳလုပဘ
္ ဲ ရခုင
ိ ျ္ ပည္ (ရခုင
ိ ဘ
့္ ရ
ု င့္ ႏုင
ိ င
္ ံေတာ္)ကုိ က်ဴးေက်ာ္
၀င္ေရာက္ သိမ္းပိက
ု ခ
္ မ
ဲ့ ႈေၾကာင့္ ရခုင
ိ လ
္ မ
ူ ်ဳိးတု၏
႔ိ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာသည္ လက္
လႊတ္ဆုံးရႈံးခဲ့ရၿပီး ဗမာ့ကုိလုိနီ (ကြ်န္ဘ၀) အျဖစ္သုိ႔ က်ေရာက္ခဲ့ရသည္။

ဗမာ့ကုိလုိနီ (ကြ်န္ဘ၀) အျဖစ္သုိ႔ က်ေရာက္ေနခ်ိန္တြင္လည္း ဗုိလ္ခ်င္းပ်ံ၊


ေဒး၀န္းႀကီးေအာင္ေက်ာ္ရႊီ၊ ၿမိဳ႕သူႀကီး ေအာင္ေက်ာ္ဇံ စေသာ ရခုိင့္ေခါင္းေဆာင္
မ်ားသည္ ဗမာ့ကလ
ုိ န
ုိ က
ီ ၽြနအ
္ ျဖစ္မွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ခုခံေတာ္လန
ွ စ
္ စ္ကုိ
ဆင္ႏခ
ႊဲ ၾဲ့ ကသည္။ ၿဗိတသ
ိ ်ွ နယ္ခ်ဲ႕မ်ားကုိ ရြပရ
္ ပ
ြ ခ
္ ်ြ ခ
ံ ်ြ ံ ေတာ္လန
ွ တ
္ က
ုိ ပ
္ ၀
ြဲ င္ခၾဲ့ ကသည္။
ျမန္မာျပည္ျဖစ္ေပၚလာျခင္း (သုိ႔)
ဗမာကုိလုိနီအျဖစ္ က်ေရာက္ျခင္း

ေအဒီ -၁၁- ရာစုမတုိင္မီက ယခုျမန္မာျပည္ဟုေခၚေသာ ဤတုိင္းျပည္တြင္


ဗမာ၊ ရခုင
ိ ၊္ မြန၊္ ရွမ္း၊ ကရင္န၊ီ ကရင္၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ပအုင
ိ ္း၊ ပေလာင္၊ ၀ႏွင့္ လားဟူ
စေသာ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားသည္ သီးျခားတုိင္းျပည္ႏုိ္င္ငံ၊ နယ္ေျမေဒသ
ထူေထာင္ၿပီး လြတလ
္ ပ္စြာေနထုင
ိ ခ
္ ၾဲ့ ကသည္။ ဆုလ
ိ သ
ုိ ည္မွာ အထက္၌ေဖၚျပထား
ေသာ အဆုိပါလူမ်ဳိးမ်ားတြင္ အခ်ဳိ႕လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ပေဒသရာဇ္စနစ္ ထြန္းကားခဲ့
သည္။ သု႔ေ
ိ သာ္ အခ်ဳိ႕လူမ်ဳိးမ်ားသည္ကား ပေဒသရာဇ္စနစ္ ထြန္းကား မႈမရွခ
ိ ဲ့ေပ။
သုိ႔ရာတြင္ သီးျခားစီ လြတ္လပ္စြာေနထုိင္ခဲ့ၾကသည္ကုိ သမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားအရ
အထင္အရွားေတြ႕ ရွိရသည္။

ေအဒီ (၁၁) ရာစုခန္႔တြင္ ဗမာပေဒသရာဇ္မ်ား တန္ခုိးႀကီးထြားလာစျပဳလာ


သည္အ
့ ခ်ိနျ္ ဖစ္ေနသည္။ ၎အခ်ိနတ
္ င
ြ ္ ဗမာဘုရင္အေနာ္ရထာသည္ အခ်ဳိ႕လူမ်ဳိး
မ်ား ပုိင္ဆုိင္သည့္ အနီးအနားတြင္ရွိေသာ တုိင္းျပည္ႏုိင္ငံ၊ နယ္ေျမေဒသအခ်ဳိ႕ကုိ
က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္ သိမ္းပုိက္ၿပီး ပုဂံအင္ပါယာကုိ စတင္တည္ေထာင္ျခင္း ျဖစ္
သည္။ ပုဂံအင္ပါယာကုိ ထူေထာင္ျခင္းသည္ ပထမျမန္မာႏုိ္င္ငံကုိ ထူေထာင္ျခင္း
ျဖစ္သည္။ ထုိအင္ပါယာ(သုိ႔) ပထမျမန္မာႏုိ္င္ငံေတာ္ ထူေထာင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈ
သည္လည္း တာရွညမ
္ ခံဘဲ ၿပိဳကြပ
ဲ ်က္စီးခဲ့ေလေတာ့သည္၊ ေအဒီ(၁၅)ရာစုခန္တ
႔ င
ြ ္
ဗမာဘုရင္ ဘုရင့္ေနာင္သည္ သူ၏ထီးၿပိဳင္နန္းၿပိဳင္ တုိင္းျပည္အခ်ဳိ႕ကုိ က်ဴးေက်ာ္
တုက
ိ ခ
္ က
ုိ သ
္ မ
ိ ္းပုက
ိ ၿ္ ပီး ေတာင္ငအ
ူ င္ပါယာကုိ ထူေထာင္ချဲ့ ပန္သည္။ ၎ ေတာင္ငူ
အင္ပါယာကုိ ထူေထာင္ျခင္းသည္ ဒုတိယျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ထူေထာင္ျခင္းျဖစ္
16 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

သည္။ ေတာင္ငအ
ူ င္ပါယာ (သု)႔ိ ဒုတယ
ိ ျမန္မာႏုင
ိ င
္ ံေတာ္ကုိ ထူေထာင္ရန္ ႀကိဳးပမ္း
မႈသည္ ဘုရင့္ေနာင္ကြယလ
္ ြနသ
္ ြားၿပီးေနာက္ မ်ားမၾကာမီမွာပင္ ၿပိဳကြဲပ်က္စီးသြား
ခဲ့ျပန္သည္။

ဤသုတ
႔ိ ဖန္ ေအဒီ (၁၇) ရာစု၀န္းက်င္တင
ြ ္ ဗမာဘုရင္အေလာင္းဘုရားသည္
အျခားလူမ်ဳိးမ်ားပုိင္ဆိုင္သည့္ တုိင္းျပည္ႏုိ္င္ငံအခ်ဳိ႕ကုိ က်ဴးေက်ာ္တုိက္ခုိက္သိမ္း
ပုိက္ၿပီးလွ်င္ ကုန္းေဘာင္အင္ပါယာကုိလည္း ထူေထာင္ခဲ့သည္။ ဤကုန္းေဘာင္
အင္ပါယာကုိ ထူေထာင္ျခင္းသည္ တတိယျမန္မာႏုင
ိ င
္ ံေတာ္ကုိ ထူေထာင္ျခင္း ျဖစ္
ေပသည္။ ၎ကုန္းေဘာင္အင္ပါယာ (သု)႔ိ တတိယျမန္မာႏုင
ိ င
္ ံေတာ္ကုိ ထူေထာင္
ရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈသည္လည္း ေအဒီ ၁၈၈၅ ခု၊ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ တတိယစစ္ပြဲတြင္ၿပိဳ
ကြဲပ်က္စီးခဲ့ရျပန္သည္။

ၿဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕မ်ားသည္ ၁၈၈၅-ခု၊ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္ပြဲအၿပီးတြင္ ဗမာ၊


ရခုိင္၊ မြန္၊ ရွမ္း၊ ကရင္နီ၊ ကရင္၊ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ပအုိင္း၊ ပေလာင္၊ ၀ႏွင့္ လားဟူ စ
ေသာလူမ်ဳိးမ်ားပုိင္ဆုိင္သည့္တုိင္း ျပည္၊ ႏုိ္င္ငံ၊ နယ္ေျမေဒသမ်ားကုိ နယ္ေျမတခု
တည္းအျဖစ္ စုေပါင္းကာအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ ထုိအခ်ိန္မွစၿပီး ျမန္မာျပည္ဟုျဖစ္
လာျခင္းျဖစ္သည္။ ဆုလ
ိ သ
ုိ ည္မွာ ၿဗိတသ
ိ ်ွ နယ္ခ်ဲ႕သည္ ေဖၚျပပါလူမ်ဳိးမ်ား ပုင
ိ ဆ
္ င
ုိ ္
သည့္ တုိင္းျပည္၊ ႏုိင္ငံ၊ နယ္ေျမမ်ားကုိ စုေပါင္းၿပီး နယ္ေျမတခုတည္းအျဖစ္
အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ ၎အခ်ိန္ကစၿပီး ျမန္မာျပည္ဟု ျဖစ္ေပၚလာျခင္းျဖစ္ေပသည္။
တနည္းအားျဖင့္ ၿဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕ (၁၈၈၅- ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ အထိ) အုပ္ခ်ဳပ္ခ်ိန္တြင္
ျမန္မာျပည္ (ဘားမား) ဟု ပုိမုိထင္ရွား ျဖစ္ေပၚလာျခင္းျဖစ္ေပသည္။

ဂ်ပန္ႏွင့္အဂၤလိပ္တုိ႔လက္ေအာက္မွ ျမန္မာႏုိင္ငံလြတ္လပ္ေရးအတြက္
တုင
ိ ္းရင္းသားျပည္သတ
ူ ရပ္လုံးသည္ အသက္ေသြးေခြ်းမ်ားကုိ ေပးဆပ္၍ တုက
ိ ပ
္ ြဲ
၀င္ခဲ့ၾကသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဗမာအပါအ၀င္ တုိင္းရင္း
သားေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ တန္းတူအခြငအ
့္ ေရးႏွင့္ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စႏ
ု င
ုိ င
္ ံ
ထူေထာင္ရန္ အာမခံေသာ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကုိ ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့ၾကေလသည္။ ပင္လုံစာခ်ဳပ္
ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့စဥ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ “ဗမာျပည္ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီး တျခား
လူမ်ဳိးေတြရဲ႕တုိင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးမရေသးဘူးဆုိရင္ ဒါ မျပည့္စုံႏုိင္ဘူး“ဟု
ပထမဆုံးထုတ္ေဖၚေျပာဆုိခဲ့ေသာ ဗမာလူမ်ဳိးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 17

ေရးမရမီအခ်ိန္မွာပင္ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္


ေအာင္ဆန္း လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ျခင္းခံရေလသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ပင္လုံစာခ်ဳပ္
ေၾကာင့္ပင္လွ်င္ ၁၉၄၈-ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလိပ္တုိ႔ထံမွ ျမန္မာႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ရရွိ
ခဲသ
့ ည္။ လြတလ
္ ပ္ေရးရၿပီးေနာက္ တုင
ိ ္းရင္းသားေပါင္းစုပ
ံ ါ၀င္ေသာ ဖဆပလပါတီ
သည္ ဖဆပလအစုိးရဖြ႕ဲ ကာ တုင
ိ ္းျပည္ကုိ ဆယ္ႏစ
ွ ၾ္ ကာ အုပခ
္ ်ဳပ္လာခဲၾ့ ကၿပီးေနာက္
ပင္လုံစာခ်ဳပ္အရ ကုိယ့္ၾကမၼာကိုယ္ ဖန္တီးႏို္င္ေသာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု
ႏုိင္ငံေတာ္အျဖစ္ တည္ေဆာက္ၾကရန္ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ေတာင္း
ဆုိ လာမႈ ကုိ မလုိ က္မေလ်ာလုိ ၾကေသာ မဟာဗမာ၀ါဒီေ ခါင္းေဆာင္ မ ်ားသည္
ႏို္င္ငံေရးကုိ လွည့္ေျပာင္းကစားၾကရာတြင္ ဖဆပလပါတီလည္း ႏွစ္ျခမ္းကြဲသြားရ
ေလေတာ့သည္။ စစ္တပ္ကုိ ႀကိဳးကုိင္ထားေသာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းအား ႏို္င္ငံေတာ္
၏အာဏာကုိ အပ္ႏက
ွံ ာ အိမ္ေစာင္အ
့ စုိးရအျဖစ္ တာ၀န္ေပးအပ္လက
ုိ ၾ္ ကေပသည္။
လြတလ
္ ပ္ေရးရၿပီးခ်ိနမ
္ စ
ွ ၍ ကရင္အမ်ဳိးသားတုသ
႔ိ ည္ မဟာဗမာ၀ါဒီမ်ား၏ စတုတၳ
ျမန္မာႏုင
ိ င
္ ံ ထူေထာင္ေနျခင္းကုိ ႀကိဳတင္သရ
ိ ၾွိ ကသျဖင့္ ပင္လစ
ုံ ာခ်ဳပ္အရ တုင
ိ ္းရင္း
သားမ်ား၏ တန္းတူအခြငအ
့္ ေရးႏွင့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးကုိ
ေတာင္းဆုိ၍ လက္နက္ကုိင္ကာ တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကေလသည္။ ထုိအခ်ိန္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္
ေန၀င္း၏ စစ္တပ္မ်ားႏွင့္ ကရင္အမ်ဳိးသားတုိ႔၏ ရင္ဆုိင္တုိက္ပြဲမွာ အျပင္းအထန္
ဆုံးကာလျဖစ္ၿပီး ကရင္အမ်ဳိးသားတုသ
႔ိ ည္ ရန္ကန
ု ၿ္ မိဳ႕ရွိ သမုင
ိ ္းႏွငအ
့္ င္းစိနၿ္ မိဳ႕မ်ား
အထိတင
ုိ ္ေအာင္ သိမ္းပုက
ိ ႏ
္ င
ို ခ
္ ၾဲ့ ကပါသည္။ ဗုလ
ိ ခ
္ ်ဳပ္ေန၀င္းသည္ အိမ္ေစာင္အ
့ စုိးရ
အေနျဖင့္ ဖဆပလႏွစ္ျခမ္းကြဲ သန္႔ရွင္းႏွင့္တည္ၿမဲ ႏွစ္ပါတီအား ေရြးေကာက္ပြဲ
က်င္းပေပးရာတြင္ ဦးႏုဦးေဆာင္ေသာ သန္႔ရွင္းပါတီမွအႏုိ္င္ရရွိသျဖင့္ ဦးႏုသည္
အစုိးရဖြဲ႕ကာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ တုိင္းျပည္၏အာဏာကုိ တဖန္လႊဲေျပာင္းရယူ
ႏုိင္ခဲ့ေသာ္လည္း တုိင္းရင္းသားမ်ား ေတာင္းဆုိခဲ့ေသာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု
ႏို္င္ငံထူေထာင္ေရးကုိကား ေဘးဖယ္ထားခဲ့ေလသည္။

တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားကလည္း ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကုိလက္ကုိင္ျပဳ၍


မိမိတုိ႔ ရသင့္ရထုိ္က္သည့္အခြင့္အေရးကုိ တစုိက္မတ္မတ္ေတာင္းဆုိလာၾကရာ
တြင္ တန္းတူအခြငအ
့္ ေရးႏွင့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စႏ
ု င
ုိ င
္ အ
ံ ျဖစ္ မတည္ေဆာက္
လုိၾကေသာ ဦးႏုအစုိးရအဖြဲ႕မွ မဟာဗမာေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္တုိင္းရင္းသားေခါင္း
ေဆာင္မ်ားအၾကားတြင္ ႏို္င္ငံေရးလြန္ဆြဲပြဲအေျခအေန တင္းမာလာခဲ့သည္။ ထုိ္
18 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

အေျခအေနအရပ္ရပ္ကုိ ေလ့လာေစာင္ၾ့ ကည့္ေနေသာ ဗုလ


ိ ခ
္ ်ဳပ္ေန၀င္းသည္ အခြင့္
အေရးရသည့္အခုိက္ ၁၉၆၂-ခုႏွစ္တြင္ ႏုိင္ငံေတာ္အာဏာကုိ အၿပီးအပုိင္ သိမ္း
ပုိက္ေလေတာ့သည္။ ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ ေခါင္းေဆာင္
ႀကီးမ်ားႏွင့္ တုိင္းရင္းသားေပါင္းစုံတုိ႔မွ အသက္ေခြ်းမ်ား ေပးဆပ္၍ရယူခဲ့ေသာ
လြတလ
္ ပ္ေရးဆုသ
ိ ည္မွာလည္း စစ္အာဏာေခါင္းေဆာင္ဗလ
ုိ ခ
္ ်ဳပ္ေန၀င္း၏ လက္
ေအာက္သက
႔ုိ ်ေရာက္ခၿဲ့ ပီး ျပည္သတ
ူ ရပ္လုံး၏ တန္းတူအခြငအ
့္ ေရးႏွင့္ ဖက္ဒရယ္
ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ႏင
ုိ္ ရ
္ န္ အာမခံခ်က္ျဖင့္ ဗုလ
ိ ခ
္ ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွငတ
့္ ကြ
တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားမွခ်ဳပ္ဆုိခဲ့ၾကေသာ လြတ္လပ္ေရးတံခြန္ ပင္လုံ
စာခ်ဳပ္မွာလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမတေနရာ၌ သာမန္သမုိင္း၀င္စာရြက္မွ်သာ
ျဖစ္ သ ြားေလေတာ့ သ ည္ ။ တုိ င္း ျပည္ အာဏာဟူ သ မွ ် ကုိ မူ ပုိ င္ ရ ယူ ထားေသာ
အာဏာရွင္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းသည္ ျပည္သူလူထုကုိ လက္နက္ျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး
ဥပေဒမဲဖ
့ ႏ
ိ ပ
ွိ အ
္ ပ
ု ခ
္ ်ဳပ္ေနသည္သာမက တုင
ိ ္းရင္းသားအေရးကုိ ေျပာဆုရ
ိ ာ၌လည္း
“ လြတလ
္ ပ္ေရးကုိ ငါတု႔ိ စစ္တပ္ကတုက
ိ ၿ္ ပီး ယူလာခဲတ
့ ယ္၊ မင္းတုလ
႔ိ ခ
ုိ ်င္ရင္လည္း
ငါတုိ႔ဆီက တုိက္လုိ႔ယူမွရမယ္“ဆုိၿပီး လူမုိက္တဦးကဲ့သုိ႔ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ေလသည္။
တုင
ိ ္းရင္းသားတုမ
႔ိ လ
ွ ည္း မိမတ
ိ ရ
႔ုိ လုသ
ိ ည္တ
့ န္းတူ အခြငအ
့္ ေရးႏွင့္ ဖက္ဒရယ္ ျပည္
ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားလည္း ကုန္ဆုံးသြားၾကၿပီျဖစ္၍
လက္နက္စြဲကုိင္ တုိက္ပြဲ၀င္႐ုံမွအပ အျခားမရွိေလၿပီျဖစ္ေသာေႀကာင့္ ထုိအခ်ိန္မွ
စ၍ တုင
ိ ္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ားမွလက္နက္ကင
ို တ
္ ပ္ဖ႕ြဲ မ်ား အသီးသီးဖြ႕ဲ ကာ ေတာ္လန
ွ ္
ေရးစစ္ပြဲကုိ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကရေလသည္။
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) ဖြဲ႕စည္းျခင္း

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း၏အလုိက် တုိင္းျပည္ကုိ လက္နက္ျဖင့္ၿခိမ္းေျခာက္ကာ


ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကေသာ စစ္အုပ္စုအား ေတာ္လွန္၍ ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး
အတြက္ အစကနဦးႀကိဳးပမ္းၾကရာတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ အေျခခ်ေနထုိင္ေသာ ရခုိင္
ျပည္နယ္ ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္မွ ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ သ
္ ည္ ေရွ႕ဆုံးမွ ပါ၀င္ခပ
ဲ့ ါသည္။ ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ္
မွာ ရန္ကုန္ႏိုင္ငံေရးေလာက၌ ထင္ရွားသူတဦးျဖစ္ၿပီး နာမည္ႀကီး ဗမာ့ႏုိင္ငံေရး
သမားမ်ား၊ စာေရးဆရာမ်ားႏွငလ
့္ ည္း အလြနခ
္ င္မင္ရင္းႏွီးသူတဦးျဖစ္ပါသည္။ သူ
၏ စည္း႐ုံးမႈေၾကာင့္ ရန္ကန
ု ၿ္ မိဳ႕ေတာ္အတြင္း ေနထုင
ိ လ
္ ်က္ရၾွိ ကေသာ ေက်ာင္းသူ
ေက်ာင္းသား ရခုိင္မ်ဳိးခ်စ္လူငယ္မ်ား၊ ရဟန္းပ်ိဳမ်ား၊ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံမ်ားမွ အလုပ္
သမားမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ အုတ္က်င္းဂုန္နီစက္႐ုံမွ အလုပ္သမားမ်ားကုိ အေျခခံၿပီး
၁၉၆၇-ခုႏစ
ွ ္ ဧၿပီလ(၉)ရက္ေန႔တင
ြ ္ ရန္ကန
ု ၿ္ မိဳ႕၊ လွဳိ င္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ အေနာက္အတ
ု က
္ ်င္း
အမွတ္(၁၅) သိပၸမဥၹဴဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း (ရခုိင္ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း) တြင္
လွ်ိဳ႕၀ွက္စြာ အစည္းအေ၀းတရပ္ျပဳလုပ္ၿပီး ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP
ကုိ ေအာင္ျမင္စြာ ဖြဲ႕စည္းႏုိင္ခဲ့ၾကပါသည္။ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ ေအာက္ပါ
အတုိင္းျဖစ္ပါသည္။

(၁) ခုိင္ျပည္သိမ္း ဥကၠ႒ (ေက်ာက္ေတာ္ၿမိဳ႕နယ္)


(၂) ခုိင္စုိးႏုိ္င္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး (ရေသ့ေတာင္ၿမိိဳ႕နယ္)
(၃) ခုိင္မုိးလင္း တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴး (ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္)
(၄) ခိုင္ေအာင္မင္းခုိင္ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ေမာင္းေတာျမိဳ႕နယ္)
20 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

(၅) ခိုင္ဘေက်ာ္ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္)


(၆) ခိုင္ရဲခိုင္ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ပုဏၰားကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္)
(၇) ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္)
(၈) ခုိင္ေက်ာ္ထြန္း ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္)
(၉) ခုိင္ေက်ာ္ခုိင္ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (မင္းျပားၿမိဳ႕နယ္)
(၁၀) ခုိင္သာထြန္း ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္)
(၁၁) ခိုင္စိန္လွ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္)
(၁၂) ခိုင္မင္းညိဳခိုင္ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ေမာင္းေတာျမိဳ႕နယ္)
(၁၃) ခိုင္ေမာင္ေက်ာ္သာ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ေက်ာက္ေတာ္ျမိဳ႕နယ္)
(၁၄) ခိုင္ထြန္းလင္း ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္)
(၁၅) ခိုင္သူရိန္ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ (ပုဏၰားကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္)
တုိ႔ ျဖစ္သည္။

ALP ကို ဖြဲ႕စည္းၿပီးခ်ိန္တြင္ လုပ္ငန္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ ဘ႑ာေငြ


အခက္အခဲႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ရသည္။ အေရးႀကီးကိစၥျဖင့္ ဘိတ္-ထား၀ယ္ သုိ႔သြားရန္
ခုိင္ရဲခုိင္ (လက္ရွိဥကၠ႒) ၏ေနအိမ္ (ရန္ကုန္ျမိဳ႕၊ အေနာက္အုတ္က်င္းရွိေနအိမ္)
ကုိ ေပါင္ႏွံၿပီး ခရီးစရိတ္အျဖစ္ အသုံးျပဳခဲ့ၾကရသည္။ ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး
ပါတီ ALP ကုိ ဖြ႕ဲ စည္းခဲသ
့ ည္အ
့ ခ်ိနမ
္ ွ ယခုအခ်ိနထ
္ ိ ALP ၏ ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရက
ြ ခ
္ ဲ့
မႈသမုိ္င္းကုိ (၃) ပုိင္းခြဲၿပီး ေဖၚျပရန္လုိအပ္မည္ျဖစ္ေပသည္။ ၎တုိ႔မွာ ၁၉၆၇-ခု
ဧၿပီလ (၉) ရက္ေန႔မွ ၁၉၇၄-ခုႏွစ္အထိ ALP ၏ ပထမအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈ၊ ၁၉၇၄-
ခုႏွစ္ မွ ၁၉၈၁-ခုႏွစ္အထိ ALP ၏ ဒုတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈ၊ ၁၉၈၁-ခုႏွစ္မွ
ယခုလက္ရွိအခ်ိန္ကာလအထိ ALP၏ တတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈ စသည္ျဖင့္ ALP
၏ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈသည္ (၃) ႀကိမ္တုိင္တုိင္ရွိၿပီ ျဖစ္ပါသည္။

ALP ၏ ပထမအႀကိမ္ ႀကိဳးပမ္းမႈကာလကတည္းကပင္ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္


ပါ၀င္ခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားတြင္ ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္းႏွင့္ အတြင္းေရးမွဴး ခုိင္ဘေက်ာ္တုိ႔
သည္ တုင
ိ ္းျပည္တာ၀န္ကုိ ေက်ပြနစ
္ ြာထမ္းေဆာင္ခၾဲ့ ကရင္း မုင
ိ ္ (၂၀၀၀) ခရီးရွည္
စစ္ေၾကာင္းတခုျဖစ္ေသာ မုိင္းလင္းရာဇာစစ္ေၾကာင္းခ်ီတက္ေနစဥ္ ၁၉၇၇-ခု၊
မတ္လ၊ ဧၿပီလ၊ ေမလႏွင့္ ဇြန္လတုိက္ပြဲမ်ားတြင္ခ်င္းျပည္နယ္ တစ္ေနရာ၌ မိမိ
တုင
ိ ္းျပည္ႏင
ွ လ
့္ မ
ူ ်ဳိးအတြက္ အသက္ကပ
ုိ ဓါနမထားဘဲ ရခုင
ိ အ
့္ ာဇာနည္ သူရဲေကာင္း
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 21

ပီသစြာ ေပးဆပ္သြားခဲ့ၾကသည္။ အခ်ဳိ႕အခ်ဳိ႕ေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္လည္း


က်န္းမာေရးအေျခအေနေၾကာင့္ အနားယူရင္း ကြယလ
္ န
ြ သ
္ ြားၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ ခုင
ိ ္
ေအာင္မင္းခုိင္(ခ)ေအာင္သာေက်ာ္ (ဒုတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ အေထြေထြ
အတြင္းေရးမွဴး တာ၀န္ယူခဲ့သည္) မွာ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ ပါတီမွ အနားယူကာ
ယခု ဤစာေရးေနသည္အ
့ ခ်ိနအ
္ ထိ အသက္ထင္ရွား ရွိေနေသးေၾကာင္း သိရသည္။
ခုိင္ရဲခိုင္ႏွင့္ ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္တုိ႔သည္ ပါတီတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကဆဲျဖစ္
သည္။ ALP ၏ ပထမဆုံးဥကၠ႒ ခုိင္ျပည္သိမ္းမွာ KIO နယ္ေျမ၌ ယခုအခါတြင္
လူႀကီးေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။
ALP ပထမအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈ

ALP ပထမအႀကိမ္ ႀကိဳးပမ္းမႈကုိ ၁၉၆၇-ခု၊ ဧၿပီလ (၉) ရက္ေန႔မွစ၍ အဖိ


အႏွပ
ိ ခ
္ က
ံ ၽြနဘ
္ ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ လက္နက္ကင
ုိ ္ေတာ္လန
ွ ၿ္ ပီး လြတလ
္ ပ္
ေရးရယူရန္ ရခိင
ု ျ္ ပည္လတ
ြ ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) ကုိ ဖြ႕ဲ စည္းခဲၾ့ ကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ပါတီကစ
ုိ တင္ဖ႕ြဲ စည္းၿပီးသည္ႏင
ွ ့္ အဖြ႕ဲ ေလးဖြ႕ဲ ခြက
ဲ ာ လုပင
္ န္းတာ၀န္မ်ားကုိ စတင္
ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကပါသည္။

အဖြ႕ဲ (၁)တြင္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ခုင


ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ၊္ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုင
ိ ရ
္ ခ
ဲ င
ုိ ္
ႏွင့္ ပါတီ၀င္ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ပါ၀င္သည္။ ၎တုိ႔၏တာ၀န္မ်ားမွာ ရခုိင္ျပည္နယ္၏
ၿမိဳ႕ေတာ္စစ္ေတြၿမိဳ႕တြင္ အေျခခ်ၿပီး လက္နက္ရွာေဖြစုေဆာင္းရန္ႏွင့္ ပါတီ၀င္
ရဲေဘာ္သစ္မ်ား စုေဆာင္း၍ ေတာခုိရန္ကိစၥကုိ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ရန္။

အဖြ႕ဲ (၂)တြင္ တြဘ


ဲ က္အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္း၊ ဗဟုိေကာ္မတီ
၀င္ ခုင
ိ ္ေအာင္မင္းခုင
ိ ၊္ ခုင
ိ ္ေက်ာ္ထြန္း၊ ခုင
ိ သ
္ ာထြန္းႏွင့္ ပါတီ၀င္ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ပါ၀င္
သည့္အဖြဲ႕သည္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ (ၾကည္း၊ေလ၊ ေရ)သုိ႔ ၀င္ေရာက္ၾကၿပီး စစ္
သင္တန္းမ်ား တက္ေရာက္ကာ သင္တန္းၿပီးလွ်င္ လက္နက္ကယ
ုိ ၍
ူ ေတာခုၾိ ကရန္
ကိစၥကုိေဆာင္ရြက္ၾကရန္။

အဖြဲ႕(၃)တြင္ ဥကၠ႒ခုိင္ျပည္သိမ္းႏွင့္ ပါတီ၀င္ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ပါ၀င္သည္။ ၎


တု၏
႔ိ တာ၀န္မွာ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး (KNU) ဌာနခ်ဳပ္သ႔ုိ သြားေရာက္ၿပီး
မဟာမိတ္ျဖစ္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ရန္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 23

အဖြ႕ဲ (၄)တြင္ ပါ၀င္ၾကေသာဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုင


ိ ဘ
္ ေက်ာ္၊ ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ္ေအာင္၊
အရံဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုိင္စံေရႊေမာင္ႏွင့္ ပါတီ၀င္ရဲေဘာ္ တခ်ဳိ႕ပါ၀င္သည့္ အဖြဲ႕
သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ေနထုိင္ကာ ပါတီစည္း႐ုံးေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ရန္ႏွင့္
လက္နက္ကိုင္တပ္မေတာ္ ေဖၚထုတ္တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ားကုိ
ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ရန္တုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။

အဖြဲ႕ (၂) ဒုတိယအုပ္စုတြင္ပါ၀င္ၾကေသာ ခုိင္မုိးလင္း၊ ခုိင္ေအာင္မင္းခုိင္၊


ခုိင္ေက်ာ္ထြန္း၊ ခုိင္သာထြန္းႏွင့္ ပါတီ၀င္ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕သည္ ပါတီမွတာ၀န္ ေပး
အပ္သည့္အတုိင္း စစ္ပညာသင္ၾကားရန္ ဗမာ့တပ္မေတာ္ (ၾကည္း၊ေရ၊ေလ) သုိ႔
၀င္ေ ရာက္ အ မႈ ထ မ္း ၾကပါသည္ ။ ခုိ င္ မုိး လင္း သည္ တ ပ္ မေတာ္ (ေရတပ္ ) သုိ ႔
၀င္ေရာက္ၿပီး အေမရိကန္မွဖြင့္လွစ္သင္ၾကားေပးခဲ့ေသာ (NAVY) မရိမ္းသင္တန္း
ကုိ တက္ေရာက္သင္ၾကားခြင့္ရရွိခဲ့ပါသည္။ (ALP) ပါတီ၀င္မ်ားသည္ ဗမာ့ တပ္
မေတာ္ (ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ) မွ သင္တန္းမ်ား ၿပီးဆုံးသြားသည့္အခါ တေယာက္ႏွင့္
တေယာက္ ဆက္သယ
ြ ရ
္ န္ လြယက
္ ူေသာ တပ္ရင္းအသီးသီး၌ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္
ၾကရန္ျဖစ္သည္။

အဖြဲ႕ (၃) တတိယအုပ္စုတြင္ ပါ၀င္ေသာပါတီ ဥကၠ႒ခုိင္ျပည္သိမ္းႏွင့္ ပါတီ


၀င္္ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕သည္ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး KNU ၏ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ
သု႔ိ သြားေရာက္ၿပီး ပါတီမတ
ွ ာ၀န္ေပးအပ္ထားသည္အ
့ တုင
ိ ္း ေဆာင္ရက
ြ ၾ္ ကသည္။
ဆုလ
ိ သ
ုိ ည္မွာ ဥကၠ႒ ခုင
ိ ျ္ ပည္သမ
ိ ္းသည္ KNU ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးကာ
မဟာမိတ္စာခ်ဳပ္တခုကုိ ခ်ဳပ္ဆုိႏုိင္ခဲ့သည္။ ၎စာခ်ဳပ္ကုိ (ALP) ဘက္မွ ဥကၠ႒​
ခုင
ိ ျ္ ပည္သမ
ိ ္းမွ လက္မတ
ွ ္ေရးထုိးကာ KNU ဘက္မွ ဥကၠ႒ မန္းဘဇံ လက္မတ
ွ ္ ေရး
ထုိးခဲ့သည္။ ၎စာခ်ဳပ္ကုိ လက္မွတ္ေရးထုိးစဥ္က KNUF အမည္ျဖင့္ လက္မွတ္
ေရးထုိးခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။ ၎စာခ်ဳပ္တြင္ ပါ၀င္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားမွာ-

(၁) ALP ၏ အေျခခံေဒသသို႔ KNUမွ တပ္ရင္းတစ္ရင္း လာေရာက္ၿပီး တစ္ႏွစ္


ကူညီတိုက္ခိုက္ေပးရန္၊
(၂) တုိက္ပြဲမွရရွိေသာ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ားကို ALP အား တပ္ဆင္ေပးၿပီးေနာက္
KNU ဧရိယာသို႔ ျပန္သြားရန္၊
(၃) ALPက မိမိအေျခခံေဒသကို အျမန္ဆံုးေဖာ္ထုတ္ၿပီးလွ်င္ KNU ထံ တင္ျပရန္၊
(၄) အျပန္အလွန္ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳရန္
24 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

စာခ်ဳပ္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားအနက္ ALP မွ တာ၀န္ယရ


ူ မည့္ အေျခခံ ေဒသ
ေဖာ္ထုတ္ေရးမွာ အဓိကလိုအပ္ေသာ လက္နက္ရရွိေရးကို ခိုင္မိုးလင္း (တြဲဖက္
အတြင္းေရးမွဴး-ဗမာ့ေရတပ္) က တာ၀န္ယူၿပီး အတြင္းေရးမွဴး ခိုင္စိုးႏိုင္၊ ဗဟုိ
ေကာ္မတီအဖြ႕ဲ ၀င္ ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို တ
္ က
႔ို စည္း႐ံုးေရးႏွင့္ တပ္သားစုေဆာင္းေရးကို တာ၀န္
ယူသည္။

သို႔ျဖစ္၍ ခိုင္စိုးႏိုင္ႏွင့္ ခိုင္ရဲခိုင္တို႔သည္ ၁၉၆၈-ခု၊ ေဖေဖာ္၀ါရီတြင္ ရခိုင္


ျပည္သို႔ ခရီးထြက္ခဲ့ၾကသည္။ ရခိုင္ျပည္၏ၿမိဳ႕ေတာ္ စစ္ေတြၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္ၿပီး
စည္း႐ံုးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကိုလုပ္ရင္း လက္နက္ရရွိေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနေသာ
ခိုင္မိုးလင္းကို ေစာင့္ၾကသည္။

ခိုင္မိုးလင္း မေရာက္လာသျဖင့္ ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕ဆိပ္ကမ္းရိွ မိေက်ာင္း


ေရယာဥ္ (ေရတပ္သံုးေမာ္ေတာ္ဘုတ္) မွ လက္နက္မ်ားကို သိမ္းယူၿပီး ယင္းနယ္
ေျမတြင္ အေျခခံေဒသတည္ေဆာက္ေရးအစီအစဥ္ ပ်က္ျပယ္ခဲ့ရသည္။

အဖြဲ႕(၄) စတုတၳအဖြဲ႕တြင္ပါ၀င္ေသာ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုိင္ဘေက်ာ္ႏွင့္


ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္တုိ႔သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ေနထုိင္ကာ ပါတီမွတာ၀န္ေပးထားသည့္
အတုိင္း မိမိတုိ႔တာ၀န္မ်ားကုိႀကိဳးပမ္းၾကရာတြင္ ပါတီ၀င္တုိးတက္ေရးကုိလည္း
စည္း႐ုံးႏုိင္ခဲ့ၾကၿပီး၊ ဗမာ့တပ္မေတာ္ (ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ) အတြင္း၀င္ ေရာက္
အမွဳထမ္းေနၾကေသာ ALP အဖြ႕ဲ ၀င္မ်ားမွ ခုိးထုတ္ ယူေဆာင္လာၾကသည့္ ကာဘုင
ိ ၊္
ဂ်ီသရီး၊ ဂ်ီဖုိး စက္လတ္က်ည္မ်ားႏွင့္ လက္ပစ္ဗုံးမ်ားကုိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ပါတီ၀င္
ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕၏အိမ္မ်ားႏွင့္ ရခုိင္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတုိက္၏ ၿခံ၀င္းအတြင္းတြင္
လွ်ဳိ႕၀ွက္စြာ သိမ္းဆည္းထားခဲ့ၾကကာ၊ ထုိမွတဆင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္သုိ႔ ကုန္တင္
ကားမ်ားျဖင့္ တင္ပုိ႔ေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္မႈျပဳလုပ္ခဲ့ၾကရသည္။

အဖြဲ႕(၁)ပထမအုပစ
္ တ
ု ြငပ
္ ါ၀င္ၾကေသာ ပါတီအတြင္းေရးမွဴး ခုင
ိ စ
္ ုိးႏိင
ု ၊္ ပါတီ
ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုိင္ရဲခုိင္ႏွင့္ ပါတီ၀င္ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕သည္ စစ္ေတြၿမိဳ႕၌ အိမ္
တလုံးငွားကာ လက္နက္မ်ားရရွိေရးႏွင့္ ေတာခုိရန္ကိစၥကုိ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္
ၾကသည္။ အထူးသျဖင့္ စစ္ေတြၿမိဳ႕တြင္ အေျခစုိက္ထားေသာ ဗမာ့တပ္မေတာ္၏
ခလရ (၂၀) တြင္ အမႈထမ္းေနၾကေသာ ရခုိင္အမ်ဳိးသားမ်ားကုိ စည္း႐ုံးသိမ္းသြင္း
ၿပီး လက္နက္ႏွင့္ေတာခုိရန္ကိစၥကုိ အဓိကႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ၾကသည္။ ထုိသုိ႔
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 25

ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္၏ခလရ (၂၀) တြင္အမႈထမ္းေနၾက


ေသာ ရခုင
ိ အ
္ မ်ဳိးသားစစ္သည္အခ်ဳိ႕ကုိ စည္း႐ုံးသိမ္းသြင္းႏုင
ိ ခ
္ သ
ဲ့ ည္။ အထူးသျဖင့္
ခလရ(၂၀)၏ ေရွ႕တန္းစခန္းတခုျဖစ္ေသာ ၀ါဘုိေက်းရြာ (၎ေက်းရြာသည္ စစ္
ေတြၿမိဳ႕ႏွင့္ဆယ္မုိင္ခန႔္ကြာေ၀း) ရွိ ခလရ (၂၀) ၏ ေရွ႕တန္းစခန္းတြင္ တာ၀န္က်
ေနသူ တပ္ၾကပ္အဆင့္ရွိသည့္ ရဲထြန္း (မင္းျပားၿမဳိ႕နယ္၊ ပန္းေျမာင္းေခ်ဇာတိ)
ရဲေဘာ္နီထြန္း (ရေသ့ေတာင္ၿမဳိ႕နယ္၊ ေလာင္းေခ်ာင္း ေက်းရြာဇာတိ) ဆုိသူမ်ား
သည္ အတြင္းေရးမွဴးခုိင္စုိးႏုိင္၏ စည္း႐ုံးမႈေၾကာင့္ ပါတီႏွင့္ ပူးေပါင္းပါ၀င္လာျခင္း
ျဖစ္သည္။

ပါတီ၀င္ရဲေဘာ္မ်ားကုိစုစည္း၍ ေတာခုိေတာ့မည့္တလခန္႔အလုိတြင္ ခုိင္စုိး


ႏုိင္၏ စည္း႐ုံးမႈေၾကာင့္ ပါတီ၀င္တေယာက္အျဖစ္ လက္နက္ႏွင့္ ေတာခုိရန္ ကတိ
သစၥာျပဳထားသူ ခလရ (၂၀) ၀ါဘုိ ေရွ႕တန္းစခန္းမွ စခန္းမွဴးတပ္ၾကပ္ရထ
ဲ န
ြ ္းသည္
ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုင
ိ ရ
္ ခ
ဲ င
ုိ ႏ
္ င
ွ ့္ေတြ႕ဆုၿံ ပီး ပါတီ၏ အေရးႀကီးလွ်ဳိ ႕၀ွကက
္ စ
ိ မ
ၥ ်ား (ALP
ႏွင့္ KNU စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိသည့္ကိစၥ) ကုိ ေမးျမန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္လာခဲ့ပါသည္။ ၎
ေမးျမန္းမႈအေပၚ သံသယစိတျ္ ဖစ္သျဖင့္ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ခင
ုိ ရ
္ ခ
ဲ င
ုိ သ
္ ည္ ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ္
အား အခ်ိန္ႏွင့္တေျပးညီ တင္ျပႏုိင္ခဲ့ေသာ္လည္း ခုိင္စုိးႏုိင္က ထုိကိစၥအား အေရး
တယူ ေဆာင္ရက
ြ ျ္ ခင္းမျပဳခဲသ
့ ည္အ
့ ျပင္ ေပါ့ေပါ့ဆဆျဖင့္ေနခဲသ
့ ည္။ သူ၏ေပါ့ဆမႈ
ေၾကာင့္ပင္လွ်င္ ၁၉၆၈-ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလႏွင့္ဒီဇင္ဘာလတြင္ ALP ပါတီတခုလုံး
ပ်က္စီးျခင္းသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္ရေလေတာ့သည္။

၁၉၆၈-ခုႏွစ္၊ ႏုိ၀င္ဘာလေနာက္ဆုံးအပတ္တြင္ ခုိင္စုိးႏုိင္ဦးေဆာင္ေသာ


ပါတီ၀င္မ်ားသည္ စစ္ေတြၿမိဳ႕ႏွငအ
့္ နီးပတ္၀န္းက်င္ ေက်းရြာမ်ား၌ ႐ုိးရာပြဲေတာ္မ်ား
က်င္းပခ်ိနႏ
္ င
ွ အ
့္ ခ်ိနက
္ က
ုိ စ
္ စ
ီ ဥ္၍ လက္နက္ႏင
ွ ့္ေတာခုၾိ ကရန္ ရက္၊လ၊ နာရီ အခ်ိန္
အတိအက်ႀကိဳတင္ သတ္မွတခ
္ ဲ့ၾကၿပီးျဖစ္၍ ေတာခုိမည့္အခ်ိန္ နာရီပုိင္းအလုတ
ိ ြင္
၀ါဘုစ
ိ ခန္းမွ စခန္းမွဴးတပ္ၾကပ္ရထ
ဲ န
ြ ္းႏွငရ
့္ ဲေဘာ္နထ
ီ န
ြ ္းတိသ
႔ု ည္ ALP ပါတီကုိ သစၥာ
ေဖာက္ကာ ခလရ(၂၀)မွ စစ္သားအင္အားမ်ားစြာျဖင့္ စစ္ကားမ်ားကုိ အသုံးျပဳၿပီး
ALP ပါတီ၀င္မ်ားအား လုိက္လံဖမ္းဆီးၾကပါေတာ့သည္။ ထုိသုိ႔ဖမ္းဆီးမႈေၾကာင့္
ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုင
ိ ရ
္ ဲခင
ုိ ႏ
္ င
ွ ့္ ေမာင္ျဖဴ၊ သာထြန္း၊ သန္းေက်ာ္၊ တိမပ
္ ်ံ၊ ေက်ာ္သာ
အပါအ၀င္ ပါတီ၀င္ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ ခုိင္ရဲခုိင္၏ ညီအရင္းေလးေယာက္မွာလည္း
အစ္ကုိျဖစ္သူႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈရွိသည္ဟု စြပ္စြဲကာ ဖမ္းဆီးျခင္းခံခဲ့ၾကပါသည္။
26 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ထုႏ
ိ စ
ွ ဒ
္ ဇ
ီ င္ဘာလတြင္ ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ သ
္ ည္ ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္တင
ြ ္ ဖမ္းဆီးျခင္း
ခံရၿပီး သူႏွင့္အတူ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကေသာ စစ္ေတြၿမိဳ႕မွ ALP ပါတီ၀င္အား
လုံးမွာလည္း အဖမ္းခံရကာ ေထာင္သင
ြ ္းအက်ဥ္းခ်ျခင္းခံလက
ုိ ၾ္ ကရပါသည္။ ထုက
ိ ဲ့
သုိ႔ စစ္ေတြၿမိဳ႕တြင္ ခုိင္စုိးႏုိင္၊ ခုိင္ရဲခုိင္ႏွင့္ ပါတီ၀င္အားလုံး အဖမ္းခံလုိက္ၾကရၿပီ
ဆုိသည့္သတင္းကုိ ၾကားသိလုိက္ရသည့္အခါတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ခုိင္ဘေက်ာ္မွ
အေရးေပၚအစည္းအေ၀းတရပ္ ေခၚယူလက
ုိ သ
္ ည္။ ထုအ
ိ စည္းအေ၀းကုိ လႈင
ိ ၿ္ မိဳ႕နယ္
အုတ္က်င္းတေနရာ၌ က်င္းပၿပီး ထုိအစည္းအေ၀းသုိ႔ ခုိင္ဘေက်ာ္၊ ခုိင္မုိးလင္း၊
ခုင
ိ ္ေအာင္မင္းခုင
ိ ၊္ ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ္ေအာင္၊ ခုင
ိ သ
္ ာထြန္းတိ႔ ု တက္ေရာက္ခၾဲ့ ကသည္။ အစည္း
အေ၀းတြင္ အဆုိႏွစ္ရပ္ကုိ တင္ျပေဆြးေႏြးၾကရာ၌ ရန္သူမွ လုိက္လံဖမ္းဆီးျခင္း
မျပဳမီ ဥကၠ႒ခုင
ိ ျ္ ပည္သမ
ိ ္းရွရ
ိ ာ KNU ေဒသသု႔ိ ထြကခ
္ ြာသြားၾကရန္အဆုႏ
ိ င
ွ ့္ အေျခ
အေနအရပ္ရပ္ကုိ တစ္ပတ္ခန္႔ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ရန္ အဆုိျပဳခ်က္ (၂)ရပ္ကို
အဆိုျပဳတင္္ျပၾကရာ တစ္ပတ္ခန္႔ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ရန္ အဆုိျပဳခ်က္ကုိ အမ်ား
သေဘာတူျဖင့္ ဆုံးျဖတ္ၿပီး လူစုခြဲလိုက္ၾကပါသည္။

အေျခအေနအရပ္ရပ္ကုိ ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ေနစဥ္ ေလးရက္ေျမာက္ေန႔


တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ပါတီ၀င္မ်ား၊ ဗမာ့တပ္မေတာ္၏ ၾကည္း၊
ေရ၊ ေလတြငတ
္ ာ၀န္ေပးထားသည္အ
့ တုင
ိ ္း အမႈထမ္းေနၾကေသာ ပါတီေခါင္းေဆာင္
မ်ားသည္ လုိက္လံဖမ္းဆီးျခင္းခံၾကရေလေတာ့သည္။ ထုိအခ်ိန္၌ က်ေနာ္ခုိင္စုိး
ႏုင
ိ ္ေအာင္သည္ ကံေကာင္းေထာက္မစြာျဖင့္ ပဲခူးၿမိဳ႕ရွိ အသိမတ
ိ ္ေဆြအမ
ိ တ
္ အိမ၌

ေရာက္ရွိေနခဲပ
့ ါသည္။ ထုိေန႔မနက္ေစာေစာတြင္ သူငယ္ခ်င္းအိမမ
္ ွ လမ္းေလွ်ာက္
ထြကလ
္ ာၿပီး ပဲခူးဘူတာသု႔ေ
ိ ရာက္ရလ
ွိ ာေသာအခါ သတင္းစာတစ္ေစာင္၀ယ္ယ၍

ခုံတန္းတခု၌ထုိင္ကာ သတင္းစာကုိဖတ္႐ႈေနစဥ္ က်ေနာ္ရွိရာသုိ႔ ရန္ကုန္မွအတူ
လုိက္ပါလာေသာ က်ေနာ္၏ တပည့္ရဲေဘာ္တေယာက္မွ စုိးရိမ္တႀကီးအနားသုိ႔
ေရာက္ရွိလာၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ALP ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ပါတီ၀င္မ်ား ဖမ္းဆီးခံ
လုိက္ၾကရၿပီဟု ေျပာၾကားလာသျဖင့္ က်ေနာ္သည္ ဖတ္လက္စသတင္းစာကုိ
ခ်က္ခ်င္းေခါက္လုိက္ၿပီး ေမာ္လၿမိဳင္မွလာမည့္ရထားကုိ စီးနင္းရန္ စၾကၤန္ပလက္
ေဖါင္းေပၚသုိ႔သြားေရာက္ၿပီး ရထားအလာကုိေစာင့္ဆုိင္းေနခဲ့ပါသည္။ ေမာ္လၿမိဳင္
ရထားဆုိက္ေရာက္လာေသာအခါ တက္ေရာက္စီးနင္းလုိက္ပါေတာ့သည္။ ပဲခူး
ဘူတာမွစတင္ထြက္စဥ္က တေရြ႕ေရြ႕ျဖင့္လာေသာရထားသည္ ၿမိဳ႕ျပင္သုိ႔ေရာက္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 27

သည့္အခါ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္အရွိန္ျမင့္၍ ျမန္လာေလသည္။ ရထားအရွိန္ျမန္လာ


သည့္ႏွင့္အမွ် မ်ဥ္းၿပိဳင္သံလမ္းႏွင့္ ရထားသံဘီးတုိ႔ႀကိတ္ရာမွ ထြက္ေပၚလာေသာ
ဂ်ဳံးဂ်ဳံးဂ်က္ဂ်က္ျမည္သတ
ံ မ
႔ုိ ွာလည္း စည္းခ်က္နာရီကက
ို ျ္ မည္ဟီးေနေလေတာ့၏။
ပဲခူး၊ ရန္ကန
ု ရ
္ ထားလမ္းတေလွ်ာက္ လက္၀လ
ဲ က္ယာတုတ
႔ိ င
ြ ္ ေရႊအဆင္းႏွင့္ ၀င္း၀ါ
ေနေသာ စပါးခင္းမ်ားစြာမွာ ႐ႈေမွ်ာ္လမ
႔ုိ ဆုံးႏုင
ိ ္ေပ။ ပဲခူးတုင
ိ ္းသည္ ျမန္မာႏုင
ိ င
္ တ
ံ င
ြ ္
ဆန္စပါးအထြက္ႏႈန္း အလြန္ေကာင္းသည္ဆုိေသာ ဂုဏ္ကုိျပသကဲ့သုိ႔ရွိေနေလ
၏။ က်ေနာ္သည္ ရထားလမ္းတေလွ်ာက္ျမင္ျမင္သမွ် သဘာ၀႐ႈေမ်ာ္ခင္းမ်ားႏွင့္
ဘူတာစဥ္ၿမိဳ႕ရြာမ်ားကုိ ၾကည့္႐ႈလာခဲ့ေသာ္လည္း က်ေနာ္၏စိတ္အစဥ္မွာ ဘ၀င္
မက်ဘဲ ေမွ်ာ္လင္ခ
့ ်က္ကင္းမဲ့ေနသလုခ
ိ စ
ံ ားရၿပီး အရာရာသည္ မႈန၀
္ ါး၀ါး အဓိပၸာယ္မဲ့
ေနေလသည္။ က်ေနာ့က
္ ုိ သယ္ေဆာင္လာေသာ သက္မရ
ဲ့ ထားႀကီးသည္ကား သူ
၏ေခါင္းတြဲျဖင့္ ေနာက္ပါအတြဲမ်ားစြာကုိဆြဲယူေလရာ ေနာက္လုိက္တြဲမ်ားသည္
လည္း တေသြမတိမ္းလုက
ိ ပ
္ ါလာၿပီး ဟန္ခ်က္ညစ
ီ ြာျဖင့္ လုရ
ိ ာခရီးသု႔ိ တာ၀န္ မပ်က္
ခရီးႏွင္ၾကေလ၏။ က်ေနာ္တုိ႔သည္ ခံယူခ်က္၊ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားျဖင့္ အႏွစ္ႏွစ္
အလလ ႀကိဳးစားကာ တည္ေဆာက္လာခဲ့ေသာ ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ
ALP သည္ကား လုိရာခရီးသုိ႔မေရာက္မီအခ်ိန္မွာပင္ ခလရ (၂၀) မွ စံယဖြယ္မ်ဳိး
ဆက္ သစၥာေဖါက္ တပ္ၾကပ္ရဲထြန္းေၾကာင့္ ပါတီေခါင္းေဆာင္အားလုံးနီးပါးမွာ
ေထာင္ထဲသုိ႔ေရာက္ရွိသြားၾကေလၿပီ။ ဖမ္းဆီးျခင္းမခံရသူဆုိ၍ က်ေနာ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္
ေအာင္) ႏွင့္ ဥကၠ႒ခုိင္ျပည္သိမ္းႏွစ္ဦးသာ က်န္ရွိေလသည္။ ခုိင္ျပည္သိမ္းမွာ
ကရင္ျပည္နယ္ KNU ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္၌ေရာက္ရွိေနၿပီး က်ေနာ္သည္လည္း ေရွ႕
ဆက္ရမည့္ ဘ၀ခရီးအတြက္ ဘဂၤလားေဒခ်္႕ႏိင
ု င
္ သ
ံ ႔ုိ သြားေရာက္ခလ
ုိ ရ
ႈံ န္ ဆုံးျဖတ္
လုိက္ရသည္။ ထုိႏုိ္င္ငံရွိ စစ္တေကာင္းႏွင့္ အ၀ကၽြန္းေဒသတုိ႔မွာ ရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ား
ေနထုိင္ရာေဒသမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး က်ေနာ္ႏွင့္ရင္းႏွီးေသာ အသိမိတ္ေဆြမ်ားလည္းရွိ
ေနၾက၍ က်ေနာ့္အတြက္ ခုိလႈံရန္အသင့္ေတာ္ဆုံးေနရာတခုလည္း ျဖစ္ပါသည္။

က်ေနာ္အ
့ ေတြးမ်ား ဟုိေရာက္သည္ေရာက္ လြင့္ေမ်ာေနစဥ္ “ဘူးေဘာ္-ဘူး
ေဘာ္”ႏွင့္ ဥၾသသံေပးလ်က္ ရထားႀကီးသည္ ရန္ကုန္ဘူတာႀကီးသုိ႔ ဆုိက္ေရာက္
ေလေတာ့သည္။ ဘူတာႀကီးအတြင္း၌ပင္ ရထားထြက္ခ်ိန္ကုိေစာင့္လ်က္ ျပည္ၿမိဳ႕
သုလ
႔ိ ည္းေကာင္း၊ ျပည္ၿမိဳ႕မွ ပန္းေတာင္း- ေတာင္ကတ
ု -္ စစ္ေတြ- ဘူးသီးေတာင္-
ေမာင္းေတာၿမိ ဳ ႕မ်ားကုိ ကု န္း တတန္ ၊ ေရတလွ ည့္ ျ ဖင့္ လာခဲ့ ရ ၿပီး ထုိ မ ွ တ ဆင့္
ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ (ယခင္အေရွ႕ပါကစၥတန္) ႏုိင္ငံသုိ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါသည္။
28 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ပထမအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းစဥ္ ပထမအုပ္စုတြင္ပါ၀င္ခဲ့ေသာ ခုိင္ရဲခုိင္ (လက္ရွိ


ဥကၠ႒)သည္သူ၏ ဘုိးဘြားပိုင္ လယ္ေျမ ၊ ကြ်ဲႏြားစသည္မ်ားကုိ ေရာင္းခ်ကာ မိမိ
တုိင္းျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ ကုိယ္က်ိဳး စြန္႔လႊတ္
အနစ္နာခံေသာ ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သည္။ ၁၉၆၈-ခု၊ ႏုိ၀င္ဘာလတြင္ ခုိင္ရဲခုိင္
အား ဖမ္းဆီးခဲ့သည္သာမက သူ၏ညီေလးေယာက္သည္လည္း အစ္ကုိျဖစ္သူႏွင့္
ဆက္သြယ္မႈရွိသည္ဟု စြပ္စြဲကာ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ျခင္းကုိခံခဲ့ၾကရသည္။ ခုိင္ရဲခိုင္
သည္ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ရင္း သူ၏ မိဘအသက္ရွင္ရပ္တည္ေရးကုိပါ တစုံတရာ
ထိခုိက္သြားသည္ဟု သိရွိရသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ခုိင္ရဲခိုင္သည္ မိမိ
တုိင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ဳိးအတြက္ အရာရာကုိေပးဆပ္ ကုိယ္က်ိဳးစြန္႔အနစ္နာခံေသာ
ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတဦးျဖစ္ေပသည္။ ထုသ
ိ ႔ုိ ဖမ္းဆီးခံရစဥ္က စစ္ေထာက္လမ
ွ ္း
ေရး၏ လူမဆန္ရက္စက္စြာ ထုေထာင္း၊ ႐ုိက္ႏွက္မႈမ်ားေၾကာင့္ မ်က္လုံးတဘက္
ထိ ခုိ က္ သ ြားခဲ့ ရ သည္ ။ ယခု ကဲ့ သုိ ႔ ရခုိ င္ ျ ပည္ လ ြ တ္ေ ျမာက္ေ ရးပါတီ ALP ၏
ပထမအႀကိမ္ ႀကိဳးပမ္းမႈ( ၁၉၆၈)ႏွစ္တြင္ ပါတီတခုလုံး ၿပိဳလဲပ်က္စီးရျခင္းမွာ
အတြင္းေရးမွဴး ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ၏
္ ေခါင္းေဆာင္မႈ ညံဖ
့ ်င္းအားနည္းမႈေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု
တြက္ဆသုံးသပ္ၾကပါသည္။

စစ္ေတြၿမိဳ႕တြင္ ဖမ္းဆီးျခင္းခံၾကရေသာ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ (၆) ႏွစ္


ခန္႔ေက်ာ္ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ျခင္းကုိ ခံခဲ့ၾကရၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ဖမ္းဆီး
ျခင္းခံၾကရေသာ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာလည္း (၅) ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔ အက်ဥ္းက်ခံခဲ့
ၾကရပါသည္။ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား အားလုံးနီးပါးခန္႔ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခံေနရ
ေသာေၾကာင့္ ပထမအႀကိမ္ စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ ပါတီ၏ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရးႏွင့္
စည္း႐ုံးေရးလုပ္ငန္းမ်ားမွာလည္း ၁၉၆၇-ခုႏွစ္မွ ၁၉၇၄-ခုႏွစ္အထိ လုံး၀ရပ္ဆုိင္း
သြားခဲ့ေလေတာ့သည္။ စာေရးသူသည္ ဘဂၤလားေဒခ်္႕ႏုိင္ငံ စစ္တေကာင္းခ႐ုိင္
ဖေလာင္းခ်ိတ္ (Cox’s Bazaar) တြင္ ၁၉၆၉-ခုမွ ၁၉၇၂-ခုႏွစ္အထိ ခုိလႈံေနထုိင္ခဲ့
ရသည္။ ထုအ
ိ ခ်ိနက
္ အေရွ႕ပါကစၥတန္ (ဘဂၤလာေဒခ်္႕) မွာ အေနာက္ပါကစၥတန္
၏ လက္ေအာက္၌က်ေရာက္ေနသည့္ အခ်ိန္အခါလည္းျဖစ္ပါသည္။ အဂၤလိပ္
အစုိးရသည္ အိႏယ
ၵိ ႏုင
ိ င
္ အ
ံ ား လြတလ
္ ပ္ေရးေပးခဲစ
့ ဥ္အခါက ပါကစၥတန္ႏင
ို င
္ အ
ံ ား
အိႏၵိယႏုိင္ငံမွခြဲထုတ္ကာ သီးျခားလြတ္လပ္ေသာႏုိင္ငံအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးခဲ့
ပါသည္။ ပါကစၥတန္ႏင
ို င
္ ဆ
ံ ရ
ုိ ာ၌လည္း အိႏယ
ၵိ ႏုင
ိ င
္ အ
ံ ေရွ႕ဘက္တြငရ
္ ွိေသာေဒသ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 29

ကုိ အေနာက္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံဟူ၍လည္းေကာင္း သတ္မွတ္ကာ အိႏၵိယႏုိင္ငံကို


အေရွ႕အေနာက္ ခြဲျခားၿပီး ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံဟု သတ္မွတ္ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အဂၤလပ
ိ အ
္ စုိးရမွ ထုက
ိ သ
ဲ့ ႔ုိ သတ္မတ
ွ ္ေပးျခင္းမွာ အဆုပ
ိ ါႏိင
ု င
္ မ
ံ ်ားအား ရန္တက
ုိ ္ေပး
ခဲ့ျခင္းသာျဖစ္သည္ ဟု ေလ့လာမိပါသည္။ အေရွ႕ႏွင့္အေနာက္ ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံ
သည္ ဘာသာေရးအရ တူညမ
ီ ရ
ႈ ၾွိ ကေသာ္လည္း လူမ်ဳိးအရ ကြျဲ ပားျခားနားၾကသည္။
ထုိ ကဲ့ သုိ ႔ လူ မ ်ဳိးေရး ကြဲ ျ ပားျခင္း ႏွ င့္ အ တူ အေရွ ႕ ပါကစၥ တ န္ သ ည္ အေနာက္
ပါကစၥတန္ထံမွ တန္းတူညီမွ် အခြင့္အေရးကုိ မရရွိဘဲ ႏုိင္ငံေရးႏွင့္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး
နယ္ပယ္တြငလ
္ ည္း အေနာက္ပါကစၥတန္၏ လႊမ္းမုိးအုပခ
္ ်ဳပ္မက
ႈ ုိ ခံေနၾကရသျဖင့္
အေရွ႕ပါကစၥတန္ႏုိင္ငံ၏ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ ရွိတ္မူဂ်ီရာမန္ ဦးေဆာင္ေသာ
အာ၀ါေမလိ (ဂ္) ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕သည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံအစုိးရထံမွ စစ္ေရးအကူ
အညီကုိ ရယူလ်က္ ၁၉၇၂- ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္ အေနာက္ပါကစၥတန္ကုိေတာ္လန
ွ ၍
္ လြတလ
္ ပ္
ေသာ ဘဂၤလားေဒခ်္႕ႏုင
ိ င
္ အ
ံ ျဖစ္ ထူေထာင္လက
ုိ ၾ္ ကပါသည္။ ထုစ
ိ ဥ္အခါက အေရွ႕
ပါကစၥတန္မွ ေတာ္လွန္ေရးစစ္ပြဲဆင္ႏႊဲေနခ်ိန္တြင္ အေနာက္ပါကစၥတန္အစုိးရမွ
ရွိတ္မူဂ်ီရာမန္၏ အာ၀ါ ေမလိ(ဂ္)အဖြဲ႕၀င္မ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္မႈရွိသူမ်ား မသကၤာသူ
မ်ားကုိ လုိက္လံဖမ္းဆီးေနၾကသျဖင့္ က်ေနာ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္) သည္လည္း ေန
ထုိင္၍ မရေတာ့ဘဲ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ တဖန္ျပန္လည္ေျပးလာခဲ့ရေလသည္။
ALP ဒုတိယအႀကိမ္ျဖစ္ေပၚလာေရးအတြက္
အစပ်ိဳးသည့္ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ား

ေရႊအစစ္သည္ ပူျပင္းေသာမီးေၾကာင့္ အရည္ေပ်ာ္ခဲ့ရေသာ္လည္း သူ၏


ဂုဏ္သတၱိကား ပ်က္ျပယ္႐ုိးထုံးစံမရွိေပ။ ထုိ႔အတူ ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး
အတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကေသာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏စိတ္ဓါတ္မ်ားသည္လည္း မည္သည့္
အေၾကာင္းေၾကာင့္မွ် ေလ်ာ့နည္းပ်က္ျပယ္သြားလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ စာေရးသ
သည္ ၁၉၇၂-ခုႏွစ္တြင္ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္႕မွ ျမန္မာႏုိင္ငံရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႔ ျပန္လည္
ေရာက္ရွိလာသည့္အခါ ခုိင္မုိးလင္းသည္လည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း ေတာ္လွန္ေရး
ေကာင္စအ
ီ စုိးရ၏ ေထာင္မွလြတ္ေျမာက္လာသည့္ အခ်ိနႏ
္ င
ွ ့္ ႀကဳံႀကိဳက္ေနသျဖင့္
ခုိင္မုိးလင္းႏွင့္က်ေနာ္ ျပန္လည္ေတြ႕ဆုံရၿပီး ပါတီလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ဆက္လက္၍
ႀကိ ဳးပမ္းေဆာင္ ရ ြ က္ ၾ ကရန္ တုိ င္ ပ င္ေ ဆြးေႏြး ၾကပါသည္ ။ ထုိေ နာက္ ပုိ င္း တြ င္
ခုိင္မုိးလင္းမွာ က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕တဲ့လာသျဖင့္ အနားယူရန္ ရခုိင္ျပည္သုိ႔ ျပန္သြားခဲ့
ရပါသည္။ သူမျပန္မီ က်ေနာ့္အား ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထုိင္ၿပီး ပါတီစည္း႐ုံးေရး
လုပင
္ န္းမ်ားကုိ ဆက္လက္ေဆာင္ရက
ြ ရ
္ န္ တာ၀န္ေပးခဲ့ေလသည္။ က်ေနာ္လည္း
ထုိအခ်ိန္မွစၿပီး ပါတီစည္း႐ုံးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ႀကိဳးပမ္း၍ အေကာင္အထည္ေဖၚ
လ်က္ ေဆာင္ရြက္ေနခဲ့ေလသည္။

၁၉၇၃-ခုႏွစ္၊ ဇႏၷ၀ါရီလ ပထမအပတ္တြင္ ခုိင္မိုးလင္းသည္ ရခုိင္ျပည္မွ


ရန္ကန
ု ၿ္ မိဳ႕သု႔ိ ျပန္လည္ေရာက္ရလ
ွိ ာသည္။ ပါတီ၏ေရွ႕ဆက္ရမည့္ လုပင
္ န္းမ်ားကုိ
က်ေနာ္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ၿပီးသည္ႏွင့္ ခုိင္မုိးလင္းသည္ ပါတီလုပ္ငန္းမ်ားကုိ
အေကာင္ထည္ေဖၚရန္ ဥကၠ႒ခုင
ိ ျ္ ပည္သမ
ိ ္းရွရ
ိ ာ KNU နယ္ေျမသု႔ိ လွ်ဳိ ႕၀ွကစ
္ ြာ ထြက္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 31

ခြာသြားပါသည္။ ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္း KNU နယ္ေျမသိ႔ေ
ု ရာက္ရသ
ွိ ြားသည့္ ေနာက္တင
ြ လ
္ ည္း
က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕တဲ့လာျပန္သျဖင့္ ေဆး႐ုံတက္ေရာက္ ေဆးကုသမႈ ခံယူခဲ့ရၿပီး
မတ္လအတြင္းသု႔ေ
ိ ရာက္မသ
ွ ာ က်ေနာ္ထ
့ သ
ံ ႔ုိ စာျဖင့္ အဆက္အသြယလ
္ ပ
ု လ
္ ာႏုင
ိ ္
ခဲ့ပါသည္။ ခုိင္မိုးလင္းထံမွစာကုိ လာေရာက္ေပးပုိ႔သည္မွာ KNLA အထူး တပ္ရင္း
(၁၀၁) တပ္ရင္းမွဴး ဗုလ
ိ မ
္ ဴွ းႀကီးေတာလွ၏ မိတ္ေဆြရင္းခ်ာတဦးျဖစ္ေသာ (တကရား
ရြာသား) ေစာပုဆုိသူမွ လာေရာက္ေပးပုိ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကုိေစာပုသည္ KNLA
၏ယူဂ်ီတေယာက္ပီသစြာ အထူးလွ်ိဳ႕၀ွက္စြာျဖင့္ ေဆးေပါ့လိပ္တြင္ အတြင္းမွ
ေဆးသားမ်ားကုိ ထုတလ
္ က
ုိ ၿ္ ပီး စာရြကက
္ လ
ုိ ပ
ိ ၍
္ ေဆးေပါ့လပ
ိ ထ
္ သ
ဲ ႔ုိ ထည္ယ
့ လ
ူ ာ
ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကုိေစာပုသည္ က်ေနာ္ထ
့ သ
ံ ႔ေ
ုိ ရာက္ရမ
ွိ သ
ွ ာ ေဆးေပါ့လပ
ိ အ
္ ေခါင္း
ထဲမွ စာရြကလ
္ ပ
ိ က
္ ေလးကုိ ထုတ္ေပးပါသည္။ ထုစ
ိ ာရြကက
္ ေလးတြင္ ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္း
၏ လက္ေရးေသးေသးေလးျဖင့္ ေရးထားၿပီး စာတြင္ “ကုိခုိင္စုိးႏိုင္ေအာင္ စာရ
လွ်င္ရခ်င္း က်ေနာ္ထ
့ အ
ံ ျမန္ျပန္လာပါ”ဟု ပါရွိေလသည္။ ထုစ
ိ ာသည္ပင္လ်ွ င္ ALP
ပါတီ ဒုတယ
ိ အႀကိမ္ ေပၚေပါက္လာရျခင္း၏ အလင္းေရာင္ကေလးပင္ ျဖစ္ပါသည္။
က်ေနာ္သည္ ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းထံမစ
ွ ာကုိ ရလွ်င္ရခ်င္း အသင္စ
့ ည္း႐ုံးထားေသာ ရဲေဘာ္
ငါးဦးကုိေခၚယူၿပီး KNU နယ္ေျမသု႔ိ ထြကခ
္ ြာလာခဲၾ့ ကပါသည္။ ထုအ
ိ ခ်ိနက
္ ရန္ကန
ု -္
ေမာ္လၿမိဳင္- ဘားအံ-ေကာ့ကရိတလ
္ မ္းမ်ားမွာ ရထား၊ ကား၊ သေဘၤာမ်ားျဖင့္ ခရီး
ေပါက္ႏင
ို ္ေသာ္လည္း လမ္းပန္းဆက္သယ
ြ ္ေရးမွာ ယခုအခ်ိနအ
္ ခါကဲသ
့ ႔ုိ မလြယက
္ ူ
လွေပ။ လမ္းက ၾကမ္းသလုိ ကားကလည္း ဒုတယ
ိ ကမ႓ာစစ္လက္က်န္ ခ်က္ပလက္၊
ေလာ္ရက
ီ ားမ်ားကုိ လူစီးဘတ္စက
္ ားအျဖစ္ ျပဳလုပ၍
္ ေျပးဆြဲေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ထုိကားမ်ားသည္ အျမန္ႏႈန္းနည္းပါးၿပီး တၿမိဳ႕၀င္လွ်င္ ခဏနားတတ္သျဖင့္ လုိရာ
ခရီးသုိ႔ေရာက္ရန္ ေႏွာင့္ေႏွးရပါသည္။

က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႕ စီးနင္းလုိက္ပါလာေသာ စစ္သုံးလက္က်န္ ခ်က္ပလက္


ဘတ္စ္ကားႀကီးသည္ တနာရီလွ်င္ မုိင္ (၃၀) ႏႈန္းျဖင့္ တေရြ႕ေရြ႕ေမာင္းႏွင္လာရာ
ညေန မုိးခ်ဳပ္ခါနီးမွာ မုတမ
ၱ သု႔ေ
ိ ရာက္ရွိေလေတာ့၏။ က်ေနာ္တ႔ုိ ရည္မန
ွ ္းခ်က္ ခရီး
တေထာက္ကား ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕သုိ႔ျဖစ္၏။ ခရီးဆုိင္းမေနေတာ့ဘဲ မုတၱမကမ္းေျခ
မွတဆင့္ တဘက္ကမ္းျဖစ္ေသာ သံလြင္ျမစ္ျပင္က်ယ္ကုိျဖတ္ကာ ေမာ္လၿမိဳင္သုိ႔
လာခဲၾ့ ကေလသည္။ မြနတ
္ ဌ
႔ုိ ာေန ရာမညေျမကုိ ယခုမွေျခခ်ဖူးၾကေသာ က်ေနာ္တ႔ုိ
အဖြဲ႕မွာ ေမာ္လၿမိဳင္၌ရင္းႏွီးခင္မင္ေသာ မိတ္ေဆြတေယာက္တေလမွ် မရွိသျဖင့္
တညတာတည္းခုိမည့္ အေရးကို တပူတျပင္းစီစဥ္ၾကရေလသည္။
32 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

တည္းခုိခန္းမ်ားတြင္ တည္းခုိလုိ႔ရႏုိင္ေသာ္လည္း ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ား


အဖုိ႔ တည္းခုိဖုိ႔မသင့္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ တခ်ိန္က ရင္းႏွီးခင္မင္ခဲ့ေသာ ရခုိင္ဦးပဥၥဇင္း
တပါး သီတင္းသုံးေနထုိင္ရာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသုိ႔ ဦးတည္ၾကေလေတာ့သည္။
ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလိပ္စာကုိ ေမးစမ္းရွာေဖြယင္း ညေနမုိးခ်ဳပ္မွ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း
ကုိ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ၾကေလသည္။ ရခုိင္ဦးပဥၥဇင္းမွတဆင့္ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္
ႀကီးအား ေလွ်ာက္ထားတင္ျပေလ၏။ ဆရာေတာ္ႀကီးမွ က်ေနာ္တင
႔ုိ ါးေယာက္စလုံး
အား လက္မခံဘဲ လူစခ
ု ြဲၿပီး တေနရာစီ တည္းခုခ
ိ ြငျ့္ ပဳေလသည္။ ထုက
ိ ဲသ
့ ႔ေ
ုိ ျပာလာ
သျဖင့္ က်ေနာ္တမ
႔ုိ ွာ အခက္အခဲႏင
ွ ႀ့္ ကဳံရေလေတာ့သည္။ အေျခအေနအရ က်ေနာ္
တု႔ိ လူစခ
ု ြဲ တည္းခုရ
ိ န္ မျဖစ္ႏင
ုိ ၊္ အခ်ိနက
္ လည္း ည (၈) နာရီေက်ာ္ေနၿပီျဖစ္သျဖင့္
တျခားတည္းခုိမည့္ေနရာရွာေဖြေရးမွာလည္း မလြယ္ကူသျဖင့္ မတတ္သာသည့္
အဆုံး က်ေနာ္တက
႔ုိ ယ
ုိ တ
္ င
ုိ ပ
္ င္ မုသား၀ါဒကံကုိ က်ဴးလြနသ
္ ည္သ
့ ေဘာအျဖစ္ ၀ကၤ
၀ုတၱိအလကၤာျဖင့္ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ႀကီးထံ သြားေရာက္ၿပီး ေလွ်ာက္ထား
ရေလေတာ့သည္။

ေလွ်ာက္ထားပုံမွာ အရွင္ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ေက်ာင္းဆရာတဦးျဖစ္


ၿပီး ေက်ာင္းသားေလးေယာက္ႏွင့္အတူ ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ ေလ့လာေရးခရီး ထြက္
လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔အတြက္ေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္တုိ႔အား တညတာတည္းခုိ
ခြင့္ျပဳေတာ္မူပါဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားေသာအခါ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ႀကီး
မွလည္း သေဘာက်ကာ ၾကည္ျဖဴစြာတည္းခုိခြင့္ျပဳေလ၏။ ညေနစာထမင္းကုိ ည
(၁၁) နာရီမွ စားေသာက္ၾကရၿပီး တညတာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ အိပစ
္ က္အနား
ယူၾကေလေတာ့သည္။

ေနာက္တေန႔နံနက္ေစာေစာတြင္ အိပ္ရာမွထကာ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္


ႀကီးအား ျပန္ေတာ့မည္အ
့ ေၾကာင္း ေလွ်ာက္တင္ကန္ေတာ့ၿပီး က်ေနာ္တအ
႔ုိ ဖြ႕ဲ သည္
မုဒုံသုိ႔ထြက္ခြာမည့္ကားကုိစီးကာ လုိက္ပါလာခဲ့ၾကေလသည္။ မုဒုံကားဆိပ္သုိ႔
ေရာက္ရွိသည့္အခါ ကားေပၚမွဆင္းခဲ့ၾကရၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ခရီးစဥ္အရ KNU ၏
တပ္မဟာ (၆) နယ္ေျမ ဒူးပလယာခ႐ိုင္ရွိ သရက္ကုန္းေက်းရြာသုိ႔ ေျခလ်င္ခရီး
ဆက္ ၾကေလသည္။ တေန႔ခင္းလုံး လမ္းေလွ်ာက္လာခဲၾ့ ကရာ ဆည္းဆာခ်ိန္ ေနညိဳ
မွ သရက္ကုန္းေက်းရြာသုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၾကသည္။ သရက္ကုန္းေက်းရြာမွာ ကရင္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 33

ေက်းရြာျဖစ္ေသာ္လည္း ရွမ္းလူမ်ဳိး (ေလာရွမ္း) မ်ားလည္း ေနထုိင္ၾကသည္။ အိမ္


မ်ားမွာလည္း သစ္ေကာင္း၀ါးေကာင္းမ်ားျဖင့္ ေဆာက္လပ
ု ထ
္ ားသည့္ အိမ္ေကာင္း
မ်ားျဖစ္ၿပီး လူေနမႈအဆင္အ
့ တန္းလည္း အသင္အ
့ တင္ျ့ မင္မ
့ ားကာ ထုရ
ိ ြာရွိ လူမ်ား
အားလုံးမွာ ဗမာစကားကုိ ေကာင္းစြာနားလည္ေျပာဆုိတတ္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾက
သည္။ က်ေနာ္တုိ႔သည္ ထုိရြာမွ ရြာသူႀကီးႏွင့္ ေတြ႕ဆုံၿပီး အက်ိဳးအေၾကာင္းကုိ
ေျပာဆုိကာ တည္းခုိၾကရသည္။ ရြာသူႀကီးဟုဆုိေသာ္လည္း KNU မွ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခန္႔
ထားေသာရြာသူႀကီးတဦးျဖစ္ပါသည္။ ညေန (၇)နာရီခန္႔တြင္ သူႀကီးအိမ္မွ ေကြ်း
ေသာ ညေနစာထမင္းကုိ စားေသာက္ၾကၿပီး သူႀကီးႏွင့္ စကားစျမည္ ေျပာဆုိၿပီး
လွ်င္ ည(၁၀) နာရီခန္တ
႔ င
ြ ္ အိပရ
္ ာသု၀
႔ိ င္ၾက၏။ အိပစ
္ က္ခါနီးအခ်ိနမ
္ ွာပင္ ေက်းရြာ
လုၿံ ခဳံေရးကင္းသမားတေယာက္ ေရးႀကီးသုတပ
္ ်ာေရာက္ရလ
ွိ ာၿပီးလွ်င္ ဗမာစစ္တပ္
မွ တပ္ခြဲတခြဲ (အင္အားတရာေက်ာ္) သည္ သရက္ကုန္းေက်းရြာသုိ႔ ဦးတည္လာ
ေနေၾကာင္း ရြာသူႀကီးအား သတင္းေပးေလ၏။ ထုအ
ိ ခါ ရြာသူႀကီးမွ က်ေနာ္တအ
႔ုိ ား
စိုးရိမ္ေသာေလသံျဖင့္ အဆင္သင္လ
့ ပ
ု ၾ္ ကၿပီး က်ေနာ့္ (ရြာသူႀကီး) ေနာက္ကလ
ုိ က
ုိ ္
ခဲၾ့ ကပါဟုေျပာရာ က်ေနာ္တလ
႔ုိ ည္း အိပစ
္ က္ခါနီးဆဲဆတ
ဲ င
ြ ္ မိမတ
ိ တ
႔ုိ င
ြ ပ
္ ါလာသည့္
အိပ္ႏွင့္အထုပ္အပုိးကုိယ္စီ သယ္ပုိး၍ ရြာသူႀကီးေနာက္ကုိ အလ်င္အျမန္လုိက္ပါ
လာခဲ့ၾကေလ၏။

ေတာလမ္းအတိင
ု ္း အေျပးအလႊားလာခဲၾ့ ကရာ ည(၁၁)နာရီခန္တ
႔ င
ြ ္ KNU ၏
က်ိဳက္မေရာၿမိဳ႕နယ္ဥကၠ႒ ဖဒုိေမာ္ေတာ္ႏွင့္ က်ိဳက္မေရာၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းေရးမွဴး
ဖဒုိမန္းလမ္းသြယ္တုိ႔၏ လွ်ိဳ႕၀ွက္စခန္းတေနရာသုိ႔ ေရာက္ရွိသြားသည္။ ဥကၠ႒
ေနထုိင္ေသာ လွ်ိဳ႕၀ွက္စခန္းသည္ ေတာတြင္းရွိေခ်ာင္းကမ္းနေဘးတြင္ သဘာ၀
က်က်ေဆာက္လုပ္ထားေသာ စခန္းတခုျဖစ္သည္။ သဘာ၀က်က် ေဆာက္လုပ္
ထားေသာစခန္းဆုိသည္မွာ သစ္ပင္ေပၚရွိခြဆုံ၌ ၀ါးလုံးမ်ားျဖင့္ ၾကမ္းခင္းထားၿပီး
ပလတ္စတစ္အမုိးအကာမ်ားျဖင့္ သပ္ရပ္စြာေဆာက္လုပ္ထားေသာ သစ္ပင္အိမ္
ကေလးတအိမ္ပင္ျဖစ္ေပသည္။ ဖဒုိေမာ္ေတာ္မွ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ ေခ်ာင္း
ကမ္းနေဘးသစ္ပင္ေပၚရွိ အိမ္ကေလးသည္ ကဗ်ာဆန္ဆန္ ေဆာက္လုပ္ထား
ေသာေၾကာင့္ ေတာတြင္းစခန္းရွိအိမ္မွာ အမွန္ပင္ေနခ်င္စဖြယ္ျဖစ္လုိ႔ေနေလၿပီ။
က်ေနာ္ႏွင့္ ခုိင္မ်ဳိးခုိင္ ႏွစ္ေယာက္မွာ ဖဒုိေမာ္ေတာ္စခန္းတြင္ေနၾကရၿပီး ခုိင္ေက်ာ္
ျမင္၊့ ခုင
ိ မ
္ ုိးဟိန္း၊ ခုင
ိ ္ေက်ာ္သာတု႔ ိ (၃) ေယာက္မွာ ဖဒုမ
ိ န္းလမ္းသြယ၏
္ လွ်ဳိ ႕၀ွကစ
္ ခန္း
34 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

တြင္ ေနၾကရေလသည္။ ဥကၠ႒ဖဒုိေမာ္ေတာ္ေနသည့္ စခန္းႏွငဖ


့္ ဒိ-ု မန္းလမ္းသြယ္
တုိ႔၏ စခန္းသည္ ေျခလွ်င္ခရီးျဖင့္ (၁၀)မိနစ္ခန္႔ သာကြာေ၀းသည္ဟု သိရသည္။
သုိ႔ရာတြင္ က်ေနာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္မွာ ဖဒုိမန္းလမ္းသြယ္၏ စခန္းကုိတခါတေလမွ်
မေရာက္ဖူးဘဲ အဆက္အသြယ္ျပတ္သြားခဲ့ရသည္။

က်ေနာ္တ႔ုိ (၅) ေယာက္သည္ သူတ၏


႔ုိ စခန္းတြင္ (၃) ရက္တာေနထုင
ိ ခ
္ ၾဲ့ ကရ
သည္။ သူတုိ႔စခန္းတြင္ တည္းခုိေနစဥ္အတြင္း ဥကၠ႒ ဖဒုိေမာ္ေတာ္မွ တည္ခင္း
ဧည္ခ
့ ရ
ံ ာ၌ ေခ်ာင္းတြင္းမွ ရရွိေသာ ငါးရန္႕ႏွင့္ ေခ်ာင္းကမ္းနေဘးတြင္ ေပါက္ေရာက္
ေလ့ ရ ွိေ သာ ဒရင္ေ ကာက္ ည ြ န္ ႔ တုိ ႔ ကုိ ေရာေႏွာ ခ်က္ ျ ပဳတ္ ထားေသာ ဟင္း ႏွ င့္
ငါးပိရည္ႏွင့္ တို႔စရာမ်ဳိးစုံမွာလည္း က်ေနာ္တုိ႔၏ပါးစပ္ခံတြင္း၌ အလြန္အရသာရွိ
လွၿပီး ခြန္အားကုိ တုိးပြားေစပါသည္။ ခုိင္ေက်ာ္ျမင့္၊ ခုိင္မုိးဟိန္း၊ ခုိင္ေက်ာ္သာတုိ႔
တည္းခုိရန္ေနရာခ်ေပးေသာ စခန္းမွာလည္း အိမ္ကေလးတေဆာင္ျဖစ္သည္။
၎အိမ္၏အမုိးမွာ ေတာထဲမွအင္ဖက္ျဖစ္ၿပီး အိမ္၏အကာတခုလုံးမွာ မုိးကာမ်ား
ျဖစ္သည္ဟု ခုင
ိ ္ေက်ာ္ျမင္မ
့ ွ ျပန္လည္ေျပာျပသျဖင့္ သိရသည္။ ေနာက္တေန႔ နံနက္
(၇)နာရီအခ်ိနတ
္ င
ြ ္ ဖဒုမ
ိ န္းလမ္းသြယမ
္ ွ ေန႔လယ္ (၂) နာရီတင
ြ ္ ALP ေခါင္းေဆာင္
မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးလုိေၾကာင္းေျပာၿပီး ျပန္သြားေလသည္။ ခ်ိန္းဆုိထား
သည့္အတုိင္း ေန႔လယ္ (၂) နာရီတြင္ ဖဒုိေမာ္ေတာ္စခန္း၏ေခ်ာင္းကမ္းနေဘး
တည္ရာ၌ပင္ ေဆြးေႏြးပြက
ဲ ုိ စတင္ၾကသည္။ ALP ဘက္မွ က်ေနာ္ (ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ္ေအာင္)
ႏွင့္ ခုိင္မ်ဳိးခုိင္တုိ႔တက္ေရာက္ၿပီး KNU ဘက္မွ ဥကၠ႒ဖဒုိေမာ္ေတာ္ႏွင့္ အတြင္း
ေရးမွဴးမန္းလမ္းသြယတ
္ ႔ုိ တက္ေရာက္ၾကသည္။ က်ေနာ္တသ
႔ုိ ည္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုင
ိ ္
ထုင
ိ လ
္ ်က္ ႏုင
ိ င
္ ံေရးအျမင္မ်ားကုိ အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးၾကေလသည္။ KNU ဘက္
မွ ဖဒုိမန္းလမ္းသြယ္မွ အဓိကဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးၿပီး ALP ဘက္မွ ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္
မွ အဓိကဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးသည္။ ဖဒုိမန္းလမ္းသြယ္မွ ေဆြးေႏြးရွင္းျပရာတြင္
KNU၏ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္ (မဟာဗ်ဴဟာ) မွာ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုတည္
ေဆာက္ေရးျဖစ္သည္။ ထုိသို႔တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္ရာတြင္လည္း
ဘ၀တူအဖိႏပ
ွိ ခ
္ အ
ံ င္အားစုမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းတုက
ိ ပ
္ ၀
ြဲ င္သြားရန္ နည္းဗ်ဴဟာကုလ
ိ ည္း
ခ်မွတ္ထားေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ရွင္းျပသည္။ က်ေနာ္ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္မွလည္း ALP
ရည္မွန္းခ်က္ (မဟာဗ်ဴဟာ) မွာ သီးျခားလြတ္လပ္ေရးျဖစ္သည္။ သုိ႔ရာ တြင္
မဆလစစ္အုပ္စုအား ေတာ္လွန္တုိက္ပြဲ၀င္ေနၾကေသာ အဖိႏွိပ္ခံဘ၀တူ တိုင္း
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 35

ရင္းသားအင္အားစုမ်ားႏွင့္ လက္တတ
ြဲ က
ုိ ပ
္ ၀
ြဲ င္သြားရန္ နည္းဗ်ဴဟာကုလ
ိ ည္း ခ်မွတ္
ထားေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ ရွင္းျပၿပီးေဆြးေႏြးပြဲကုိ ညေန (၄) နာရီတြင္ အဆုံးသတ္
လုိက္ၾကေလသည္။

KNU၏က်ိဳက္မေရာၿမိဳ႕နယ္ ေတာတြင္းလွ်ိဳ႕၀ွက္စခန္းတြင္ တည္းခုိေန


ထုိင္သည့္ (၃) ရက္ေျမာက္ေန႔ ညေန (၆) နာရီအခ်ိန္ေလာက္တြင္ ဖဒုိမန္းလမ္း
သြယ္သည္ ခုိင္ေက်ာ္ျမင့္၊ ခုိင္မုိးဟိန္း၊ ခုိင္ေက်ာ္သာတုိ႔ႏွင့္အတူ က်ေနာ္တုိ႔ထံ
ေရာက္ရလ
ွိ ာၾကသည္။ ေရာက္လ်ွ င္ေရာက္ခ်င္း ဖဒုမ
ိ န္းလမ္းသြယမ
္ ွ ဒီေန႔ခရီးထြက္
ၾကရမည္ဟုေျပာသည္။ ညေန (၆) နာရီခြဲအခ်ိန္တြင္ ဖဒုိမန္းလမ္းသြယ္ႏွင့္အတူ
ခရီး ထြကၾ္ ကသည္။ ည (၇) နာရီေက်ာ္တင
ြ ္ က်ေနာ္တတ
႔ုိ ည္းခုရ
ိ န္ ေနရာခ်ေပးမည့္
ေနရာသုိ႔ေရာက္ရွိသည္။ က်ေနာ္တုိ႔တည္းခုိမည့္ေနရာမွာ အိမ္ (၃) လုံးရွိသည္။
ယင္းအိမ္ (၃) လုံး၏ ပတ္ပတ္လည္မွာ အင္ပင္အမ်ားဆုံးေပါက္ေရာက္သည့္ ေတာ
နက္ႀကီးမ်ားျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တက
႔ုိ ုိ ကရင္အဘုိးႀကီး လင္မယား (၂) ေယာက္ေန
တဲ့ အိမ္တြင္ တည္းခုိရန္ေနရာခ်ေပးသည္။ ကရင္အဘုိးႀကီးမွာ ဗမာစကားေျပာ
တတ္ေသာ္လည္း အဘြားႀကီးက ဗမာစကားမေျပာတတ္ေပ။ သူတလ
႔ုိ င္မယား (၂)
ေယာက္စလုံးမွာ အသက္ (၆၀) ခန္ရ
႔ မ
ွိ ည္ဟု ခန္မ
႔ န
ွ ္းရသည္။ အဖုိးႀကီးမွာ က်န္းမာ
သန္စြမ္းသူတေယာက္အျဖစ္ေတြ႕ရသည္။ သူငယ္စဥ္တုန္းက လက္ေ၀ွ႔သမား
တေယာက္ ျဖစ္ခဲ့သည္ကုိ ျပန္လည္ေျပာျပသျဖင့္ သိရသည္။

၎အိမတ
္ င
ြ ္ က်ေနာ္တ႔ုိ (၄) ရက္ၾကာေနထုင
ိ ခ
္ ၾဲ့ ကသည္။ ေနထုင
ိ စ
္ ဥ္အတြင္း
ခုင
ိ မ
္ ုိးဟိန္းႏွင့္ ခုင
ိ ္ေက်ာ္သာတုမ
႔ိ ွာ အဘုိးႀကီးအဘြားႀကီးတုက
႔ိ က်ေနာ္တက
႔ုိ ုိ ရခုင
ိ ္
လူမ်ဳိးဟုမသိဘဲ ဗမာလူမ်ဳိးဟုသာ သိၾကေလသည္။ ထုိအခ်ိန္အခါက သည္နယ္
ေျမတြင္ ရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ား သြားလာမႈမရွိဘဲ ဗမာလူမ်ဳိးမ်ားသာ သြားလာမႈရွိၾကေလ
သည္ ။ အေၾကာင္း မွာ ထုိ င္း ႏုိ င္ ငံ န ယ္ စ ပ္ အေျခစုိ က္ ၀န္ ႀ ကီး ခ်ဳပ္ေ ဟာင္း ဦး ႏု
ေခါင္းေဆာင္ေသာ ပါလီမန္ဒီမုိကေရစီပါတီ (PDP) သုိ႔ ျပည္တြင္းမွ ဗမာလူငယ္
အမ်ားအျပား မၾကာခဏလာေရာက္ၾကရာတြင္ ဤတပ္မဟာ (၆) နယ္ေျမမွတဆင့္
ျဖတ္သန္းသြားေရာက္ၾကသည္ျဖစ္၍ အဘုိးအဘြားႀကီးတုိ႔မွာ က်ေနာ္တုိ႔ကုိလည္း
ဗမာမ်ားသာျဖစ္လိမ့္မည္ဟု မုခ်သတ္မွတ္ထားျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္
တုိ႔အဖြဲ႕ အဘုိးအဘြားႀကီးအိမ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေနထုိင္သည့္ ေလးရက္ေျမာက္ေန႔သုိ႔
ေရာက္ေသာအခါ ဖဒုမ
ိ န္းလမ္းသြယ္ေရာက္ရလ
ွိ ာၿပီး က်ေနာ္တအ
႔ုိ ား ဒီေန႔ခရီးထြက္
ၾကရမည္ အဆင္သင့္လုပ္ထားၾကပါဟု အေၾကာင္းၾကားလာပါသည္။
36 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ထိုေန႔က က်ေနာ္တခ
႔ို ရီးထြက္ေတာ့မည္ကို သိေသာ အဘိုးႀကီး၊ အဘြားႀကီး
တိမ
႔ု ွ သူတ႔ေ
ို မြးထားေသာ ၾကက္ဖတေကာင္ကို ေပးေလ၏၊ ရဲေဘာ္မ်ားမွ ထိၾု ကက္
ဖႀကီးကိသ
ု တ္ၿပီးအသားမ်ားကို င႐ုတစ
္ ပ္စပ္ျဖင့္ ရခိင
ု ႐
္ ိုးရာမပ်က္ ခ်က္ျပဳတ္ၾကၿပီး
လွ်င္ ဦးေခါင္းႏွင့္ေျခေထာက္တို႔ကိုကား ကင္ပြန္းရြက္ခ်ဥ္ျဖင့္ ဟင္းခ်ိဳျပဳလုပ္ၾက
ေလ၏။ ညေန(၄)နာရီခန္႔တြင္ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕(၅)ေယာက္ႏွင့္အတူ အဘိုးႀကီး၊
အဘြားႀကီးတိ႔ု လင္မယားတိပ
႔ု ါ ထမင္းလက္ဆစ
ံု ားၾကေလ၏ ထမင္းမစားမွီ အဘြား
ႀကီးက ျမန္မာဘာသာျဖင့္ က်ေနာ္တအ
႔ို ားေျပာၾကားသည္မွာ “ဝဝစား၊ ေဝးေဝးသြား
ေနာက္ျပန္မလာႏွင”့္ ဟူ၍ ေျပာေလ၏၊ အဘြားႀကီးေျပာေသာစကားကို အဘိုးႀကီးမွ
ၾကားလိုက္သျဖင့္ ေအာက္ပါအတိုင္း ဘာသာျပန္ၿပီးရွင္းျပေလ၏၊ ေမာင္ရင္တို႔
ေဝးေဝးသြားရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဝဝစားပါ၊ က်မတို႔ အဘိုးႀကီး၊ အဘြားႀကီးတို႔ကို
လည္း မေမ့ပါႏွင့္ ဟုေျပာၾကားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းရွင္းျပသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔အေနျဖင့္
လည္း ဘယ္ေတာ့မွေမ့မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ျပန္လည္ေျပာၾကားၿပီးေနာက္ ရခိင
ု လ
္ ို
ခ်က္ျပဳတ္ထားေသာ ၾကက္သားဟင္းႏွင့္ ထမင္းကို ၿမိန္ရွက္စြာ အားရပါးရ စား
ေသာက္ၾကေလေတာ့၏။

က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕ ထမင္းစားေသာက္ၾကၿပီးေနာက္ ညေန (၅) နာရီေလာက္


ခန္႔တြင္ ေကအဲန္ယူ၏ ဒူးပလာယာခ႐ိုင္၊ က်ိဳက္မေရာၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းေရးမွဴး ဖဒို
မန္းလမ္းသြယ္မွလာေခၚသျဖင့္ အထုပ္အပိုးကိုယ္စီလြယ္ပိုးျပင္ဆင္ၾကၿပီး အဘိုး
ႀကီး၊ အဘြားႀကီးတိက
႔ု ို ေက်းဇူးတင္စကားေျပာဆိက
ု ာ ႏႈတဆ
္ က္စကားလည္း ေျပာ
ဆိုၾကေလ၏။ ထိုအခါ အဘုိးအဘြားႀကီးလင္မယားတို႔မွာ ဝမ္းနည္းပက္လက္ ျဖစ္
ၾကၿပီးလွ်င္ အဘြားႀကီးမွာမူ မ်က္ရည္မ်ားပါက်ေလရွာ၏၊ ဤသိျ႔ု ဖစ္ရျခင္းမွာ ခိင
ု မ
္ ိုး
ဟိန္းႏွင့္ ခိုင္ေက်ာ္သာတို႔မွ မိဘအရင္းသဖြယ္ျပဳစုမွဳေၾကာင္း အဘြားႀကီးမွာ သား
သမီးမ်ားအေပၚထားရွိေသာ မိဘတိ၏
႔ု ေမတၱာမ်က္ရည္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တ႔ို
အေနျဖင့္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကေသာ္လည္း ေတြ႕ဆံု ႀကံဳကြဲေလာကရဲ့ ဓမၼာတာ
သဘာဝတရားအရ အဘုိးအဘြားႀကီးတိက
႔ု ႏ
ို တ
ႈ ဆ
္ က္ၿပီး ဖဒိမ
ု န္းလမ္းသြယ္ေခၚရာ
ေနာက္ကလိုက္ပါခဲ့ၾကေလသည္။ ေတာလမ္းအတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္လာရာ (၁)
နာရီခန္႔ၾကာေသာအခါ KNU၏ တပ္မဟာ (၆) လက္ေအာက္ခံတပ္ခြဲစခန္းတခုသို႔
ေရာက္ရခ
ွိ ၾဲ့ ကေလသည္။ က်ေနာ္တသ
႔ို ည္ ထိစ
ု ခန္း၌ ကရင္ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ ေနၾကရ
ေလ၏၊ တပ္ခြဲစခန္းမွာ အၿမဲတမ္းအထိုင္ခ်စခန္း မဟုတ္ဘဲ ယာယီစခန္း (အရွင္)
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 37

ျဖစ္သည္။ စခန္းသိ႔ု က်ေနာ္တအ


႔ို ဖြ႕ဲ ေရာက္ရၿွိ ပီး (၁၀) ရက္ၾကာေသာေန႔၏ ည(၁၂)
နာရီအခ်ိနတ
္ င
ြ ္ ရန္သူ (ဗမာ) စစ္တပ္မွ စစ္အင္အား (၁၀၀) ေက်ာ္ခန္ရ
႔ ွိ စစ္ေၾကာင္း
တေၾကာင္းသည္ က်ေနာ္တို႔စခန္းအား ထိုးစစ္ဆင္တိုက္ခိုက္ရန္အတြက္ ခ်ီတက္
လာေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ကရင္အရာရွိတဦးမွ က်ေနာ္တို႔အား အေၾကာင္းၾကားလာ
ပါသည္။

ေကာ္မူးရာ (ေခၚ) ဝမ္းခမွာ စစ္သံုးေျမပံုအညြန္းအရ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေရာက္ရွိ


ေနသည့္ တပ္စခန္းမွ အေရွ႕ေျမာက္အရပ္တြင္ တည္ရွိၿပီး ေျခလ်င္ခရီး (၇)ရက္
ေလာက္ေလွ်ာက္ၾကရမည္ဟု သိရရ
ွိ သည္၊ ထိခ
ု ရီးစဥ္တေလွ်ာက္တင
ြ ္ ရန္သမ
ူ ဆလ
စစ္အုပ္စု (ဗမာ) စစ္တပ္၏ အေျခခ်တပ္စခန္းမ်ားႏွင့္ ေရွ႕တန္းတပ္စခန္းမ်ား
လည္းရွိေနသျဖင့္ လမ္းခရီးတြင္ အခ်ိနမ
္ ေရြး တိက
ု ပ
္ ြဲျဖစ္ပြါးႏုင
ိ ၍
္ ရန္သသ
ူ တင္းကို
ရယူၿပီး သတိထားၿပီးသြားၾကရန္ တပ္ခြဲမွဴးမွကြ်န္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕အား လိုက္ပို႔ေပး
ၾကမည့္ ကရင္ရဲေဘာ္မ်ားအား မွာၾကားေနပါသည္။ (KNU) ရဲေဘာ္မ်ားမွာ စစ္ေရး
အေတြ႕အႀကံဳ ရင့္က်က္သူမ်ားျဖစ္ၾကေသာ္လည္း က်ေနာ္တို႔ရခိုင္အဖြဲ႕မွာကား
စစ္ေရးအေတြ႕အႀကံဳရွိသူဟူ၍ တေယာက္မွမပါ၊ လက္နက္မကိုင္ဖူးၾကဘဲ၊ ယခုမွ
ေတာ္လန
ွ ္ေရးနယ္ေျမထဲသ႔ို ေရာက္ရလ
ွိ ာၾကသူမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ သိ႔ေ
ု သာ္လည္း
ခံယခ
ူ ်က္ႏင
ွ ့္ စိတဓ
္ ါတ္ခင
ို မ
္ ာသူမ်ားျဖစ္ၾကသည္အ
့ ေလ်ာက္ မည္သည္အ
့ ခက္အခဲ
အႏၲရာယ္မ်ဳိးကိုမဆို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင္ဆိုင္သြားၾကရန္ ဆံုးျဖတ္ထားၾကၿပီးျဖစ္ပါသည္။

ကြ်န္ေနာ္တို႔သည္ (KNU) မွ လိုက္ပို႔ေပးသည့္ တပ္စိတ္ (၂) စိတ္ႏွင့္အတူ


နံနက္ (၁၀) နာရီခန္တ
႔ င
ြ ္ အေျချပဳတပ္စခန္းမွထက
ြ ခ
္ ါြ လာခဲၾ့ ကပါသည္၊ ကြ်န္ေတာ္
တိ႔ု ခရီးထြကရ
္ ာတြင္ ႐ိုး႐ိုးသြားတဲပ
့ စ
ံု မ
ံ ်ဳိးမဟုတဘ
္ ၊ဲ စစ္နည္းဗ်ဴဟာအရ တေယာက္
ႏွင့္တေယာက္ (၁၀) ကိုက္ အကြာအေဝးျဖင့္ စီတန္း၍သြားၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
လက္နက္မပါေသာ ကြ်န္ေတာ္တအ
႔ို ဖြ႕ဲ ကို အလယ္မွာထားၿပီး ပြဳိ င္တ
့ ပ္စတ
ိ က
္ ေရွ႕
ကသြားကာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေနာက္မွ တပ္စိတ္တစိတ္ေနာက္မွ လိုက္ပါလာသည္၊
ကရင္ျပည္နယ္သည္ သစ္ဝါးထူထပ္ေသာ ေတာင္ကုန္း၊ ေတာင္တန္းေဒသျဖစ္၍
ခရီးစထြက္သည္ႏွင့္ တေတာဝင္၊ တကုန္းတက္၍ တေတာင္ကိုေက်ာ္ျဖတ္ၾက
ရေလ၏၊ ေမလေႏြေႏွာင္းရာသီျဖစ္၍ ေန၏ပူခ်ိန္ေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ေတာ
ေတာင္တခြင္ရွိ သစ္ပင္၊ ေတာၿခံဳတိ႔မ
ု ွာ စိမ္းစိုေသာသစ္ရြကဟ
္ ၍
ူ မေတြ႕ရဘဲ ရြက္
ေျခာက္ေတာမ်ားအျဖစ္ႏင
ွ ့္ ေႏြသ႐ုပက
္ ိုေဆာင္ေနၾကေလ၏။ တခါတရံသစ္ေျခာက္
38 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေတာမ်ားေပၚက ေႏြအခါ ေပၚေပါက္လာတတ္ေသာ ဥၾသငွက၏


္ လြမ္းေဆြးဖြယရ
္ ာ
က်ဴးသံကိုလည္း ၾကားၾကရေလ၏၊ အေရွ႕ဘက္ ဟိုအေဝးတြင္ စိမ္းညိဳမွိဳင္းျပာ
လ်က္ ေတာင္စဥ္အထပ္ထပ္တို႔ျဖင့္ ေျမာက္မွေတာင္သို႔သြယ္တန္းကာ တည္ရွိ
ေနၾကေသာ ေဒါနေတာင္ တ န္း ႀကီး ကို လ ည္း ျမင္ေ တြ ႕ ၾကရေလ၏။ ထိုေ ဒါန
ေတာင္တန္းႀကီးသည္ကား ကရင္လမ
ူ ်ဳိးတိ၏
႔ု အတိတသ
္ မိင
ု ္းေၾကာင္းကို သက္ေသ
ျပဳ၍ ကမ႓ာတည္သေရြ႕ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေနမည့္သေဘာကို ေဆာင္ေနေလ၏။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕သည္ တေန႔လံုးမရပ္မနားသြားၾကေလ၏။ လမ္းတြင္


ေတာင္ကုန္းမ်ားေပၚ၌ အထိုင္ခ်ထားေသာ ရန္သူ၏စခန္းမ်ားမ်ားကိုလည္း လွမ္း
ျမင္ၾကရ၏၊ (KNU) ရဲေဘာ္မ်ားမွာ နယ္ေျမကြ်မ္းက်င္သူမ်ားျဖစ္ၾက၍ ရန္သူ
တပ္စခန္းမ်ားကို ေရွာင္ကြင္းၿပီး သြားၾကရသလို တခါတရံတြင္လည္း ေသနတ္
တကမ္းမွ ျဖတ္သန္းသြားၾကရသည္လည္းရွိ၏၊ ရန္သူမ်ားမသိရွိ၍ တိုက္ပြဲ မျဖစ္ခဲ့
ၾကေပ၊ ေနမြန္းေစာင္းခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ လူေတြလည္း ေမာဟိုက္ေနၾကၿပီ
ျဖစ္သျဖင့္ ေတာင္ကုန္းအတက္ေတာအုပ္တခုတြင္ ခရီးတေထာက္ နားျဖစ္ၾကပါ
သည္၊ ေနပူဒဏ္ေၾကာင့္ ေခြ်းတဒီးဒီးက်ေသာ လူမွာလည္း ႏြမ္းေခြေန၏၊ ေရ
ဆာလွသျဖင့္ ေရကို ဝဝေသာက္ပလိက
ု ခ
္ ်င္ေသာ္လည္း ေရဗူးထဲမွေရကို တက်ဳိကမ
္ ်ွ
အဆာေျပေသာက္ရေလ၏၊ စစ္တပ္၏သေဘာအရ ေသာက္ခ်င္တိုင္း ေသာက္၍
မရ၊ ေရကုန္လွ်င္ အခက္ေတြ႕ၾကမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင္း ေရကို ေခြ်တာရ၏။

ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ထိုေနရာ၌ ခဏတာမွ် အေမာေျပ၊ အပန္းေျဖၾကၿပီး


ေနာက္ ခရီးဆက္ထြက္ခဲ့ရာ ေနညိဳညိဳ ေမွာင္ရီပ်ိဳးခ်ိန္ေရာက္မွ အိမ္ေျခ (၅) ခန္႔ ရွိ
ကရင္ရြာကေလးတရြာသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ဝင္ေရာက္ၿပီး အေျချပဳစခန္းခ်ကာ တည
တာရပ္နားၾကပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တည္းခိုေသာအိမ္မွာ ရြာသူႀကီးအိမ္တြင္ျဖစ္
သည္၊ ထိရ
ု ြာသိ႔ေ
ု ရာက္မွ ရန္သ၏
ူ သတင္းကိၾု ကားရာတြင္ မေန႔က နံနက္မိုးေသာက္
ခ်ိန္တြင္ ရန္သူတပ္ခြဲတခြဲေရာက္ရွိလာၿပီး ရြာမွ ဝက္တေကာင္ေပးလိုက္ရသည္
သာမက လူ (၅) ေယာက္ကိုလည္း အတင္းအဓမၼ ေပၚတာအျဖစ္ ဆြဲေခၚသြားကာ
ေန႔လယ္ခန္႔တြင္ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားၾကသည္ဟု သိရွိရပါသည္။ ထိုေန႔ညတြင္
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရခိုင္အဖြဲ႕မွာ ညစာစားၿပီး ပင္ပန္းသျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကေသာ္
လည္း (KNU) ရဲေဘာ္မ်ားမွာ အလွည့္က်ကင္းေစာင့္ၾကရပါသည္၊ ေနာက္တေန႔
မနက္ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္ မိုးမလင္းမီ ထိုရြာမွ ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကပါသည္။ နံနက္ေစာ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 39

ေစာတြင္ ေနမပူေသးသျဖင့္ ခရီးသြားရသည္မွာ အဆင္ေျပလွ၏၊ ရြာမွထြက္သည္


ႏွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ ေတာင္က်ေခ်ာင္းကေလးတခုကို ျဖတ္ကူးရ၏။ ေႏြရာသီ
ျဖစ္၍ ေရမွာေျခသလံုးခန္႔သာရွိေလ၏၊ ထိုေတာအုပ္လြန္ေသာ္ ေတာအုပ္တခုကို
ျဖတ္သန္းၾကရေလ၏၊ ထိုေတာင္ကုန္းေပၚသို႔ ေရာက္ေသာအခါ က်ေနာ္တို႔၏
ေရွ႕ကိုက္ (၁၅၀) ခန္႔ အကြာအေဝးရွိ ပြိဳင့္တပ္စိတ္ႏွင့္ ရန္သူစစ္တပ္တို႔ ရင္ဆိုင္
တိုက္ပြဲ စတင္ျဖစ္ပြါးပါသည္။ “ေဖါင္း၊ ဒိုင္း-ဒိုင္း ေဖါင္း” တခဏအတြင္းမွာပင္
ေသနတ္မ်ဳိးစံတ
ု ၏
႔ို အသံမ်ားမွာ တေတာင္လံုး၊ တေတာလံုးတြင္ ဆူညသ
ံ ြားၾကကုန္
၏။ က်ေနာ္တ႔ို ရခိင
ု အ
္ ဖြဲ႕မွာ နီးစပ္ရာသစ္ပင္မ်ားသိ႔ေ
ု ျပးၿပီး က်ည္ကြယမ
္ ်က္ကြယ္
ျပဳလုပ္ထားၾကရေလ၏။ က်ေနာ္တို႔ေနာက္မွ လိုက္ပါေသာ တပ္စိတ္တစိတ္မွာ
အေျပးအလႊား ေရာက္လာႀကၿပီး တိုက္ခိုက္ၾကေလ၏။

KNU ရဲေဘာ္မ်ားမွာ တိုက္ပြဲအေတြ႕အႀကံဳ ရင့္က်က္ၿပီး တိုက္ရည္ခိုက္ရည္


ျပည္ဝ
့ သူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ တိက
ု ပ
္ ြဲမွာ လက္နက္ငယ္တကမ္းတြင္ သူမဆုတ္ ကိယ
ု ္
မဆုတ္ တိုက္ေနၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္၊ (၁၅) မိနစ္ခန္႔ၾကာေသာအခါ က်ေနာ္တို႔ထံ
သိ႔ု ရဲေဘာ္ႏစ
ွ ္ေယာက္ေရာက္ရလ
ွိ ာၿပီး သူတ႔ေ
ို နာက္လက
ို ခ
္ ရ
ဲ့ န္ေခၚသျဖင့္ က်ေနာ္
တိလ
႔ု ည္း လိက
ု သ
္ ြားၾကပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တသ
႔ို ည္ တိက
ု ပ
္ ျြဲ ဖစ္ပြားရာ ေတာင္ကန
ု ္း
၏ညာဘက္ ကုန္းအဆင္းျပန္ရ
႔ ွိ ေတာအုပထ
္ ဲသ႔ို ဝင္ေရာက္ခၾဲ့ ကပါသည္၊၊ ထိုေတာ
အုပသ
္ ႔ေ
ို ရာက္ရၿွိ ပီး ခဏအၾကာတြင္ တိက
ု ပ
္ ျြဲ ဖစ္ပြားရာ ေသနတ္သမ
ံ ်ားလည္း တိတ္
ဆိတ္သြားၿပီး ရဲေဘာ္မ်ားဆုတ္ခြာလာခဲ့ၾကရာ စုရပ္သို႔ တေယာက္ၿပီးတေယာက္
ေရာက္ရလ
ွိ ာခဲၾ့ ကသည္။ ရဲေဘာ္မ်ားအား လူစစ္ေဆးရာ လူစံုေရာက္ရၿွိ ပီး တေယာက္
မွ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရျခင္း မရွိသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ တပ္စိတ္မွဴးမွ ေျပာျပသည္
တြင္ ရန္သူ၏အေျခစခန္းမွာလည္း ကင္းတပ္စုျဖစ္ၿပီး အင္အား (၂၀) ေက်ာ္ခန္႔ရွိ
ကာ ပိြဳင့္ႏွင့္ထိပ္တိုက္တိုး၍ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားျခင္းျဖစ္သည္။ (KNU) ရဲေဘာ္မ်ားမွာ
ဆက္လက္တက
ို ခ
္ က
ို ခ
္ ်င္ေသာ္လည္း က်ေနာ္တအ
႔ို ဖြ႕ဲ ကိင
ု ၍
ဲ့ တိက
ု ပ
္ အ
ြဲ တြင္းမွ ေရွာင္
ထြကလ
္ ာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။ က်ေနာ္တသ
႔ို ည္ ထိုေနရာမွဆက္လက္
ထြက္ခြာလာခဲ့သည္။ ထိုေဒသသည္ (KNU) တပ္မဟာ (၇) နယ္ေျမျဖစ္ၿပီး အပီ
အျပင္ ထိန္းခ်ဳပ္ကြပ္ကဲထားသျဖင့္ ရန္သူမ်ားအနားသို႔ပင္ မတိုးႏုိင္ဘဲ လြတ္လပ္
ေအးခ်မ္းေသာနယ္ေျမျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔လာရာ ခရီးတေလွ်ာက္၌ တိုက္ပြဲ
(၃) ႀကိမ္ ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုးတိုက္ပြဲတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕ ကရင္ရဲေဘာ္မွ
တပ္စိတ္မွဴးတေယာက္၏ေပါင္တြင္ ဂ်ီဖိုးက်ည္ဆံ ရွပ္ထိမွန္သြားေလ၏။
40 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ေဒါနေတာင္ေျခရွိ တပ္မဟာ (၇) လက္ေအာက္ခံ တပ္


စခန္းသို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီး တာဝန္ယူလိုက္ပို႔ေပးေသာ တပ္စိတ္မွဴးမွ ကြ်န္ေတာ္
တို႔အဖြဲ႕အား တပ္မဟာ (၇) လက္ေအာက္ခံ တပ္ရင္းမွဴးထံသို႔ လႊဲေျပာင္းအပ္ႏွံခဲ့
ပါသည္။ ထိသ
ု ႔ို လႊဲေျပာင္းအပ္ႏၿွံ ပီးေနာက္ တာဝန္တရပ္ကို ေက်ပြနစ
္ ြာ ထမ္းေဆာင္
ခဲ့ၾကေသာ တပ္စိပ္မွဴးႏွင့္ ရဲေဘာ္အားလံုးတန္းစီကာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို အေလးျပဳ
ၾကပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွလည္း ရဲေဘာ္တို႔အား ေလးစားေၾကာင္းႏွင့္ အထူး
ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ေျပာၿပီးေသာအခါ တပ္စိတ္မွဴးႏွင့္ ရဲေဘာ္မ်ား လံုးဝ
အနားမယူဘဲ တပ္မဟာ (၆) နယ္ေျမသို႔ ျပန္လည္ထြက္ခြါသြားခဲ့ၾကပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္တအ
႔ို ဖြ႕ဲ မွာလည္း (၇) ရက္ပတ္လံုး မိင
ု ရ
္ ည
ွ ခ
္ ရီးကို လာခဲၾ့ ကသည့္
အျပင္၊ လမ္းတြင္ တိုက္ပြဲမ်ားႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရ၍ စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ ႏြမ္းနယ္စြာျဖင့္
စခန္းအတြင္း အနားယူခၾဲ့ ကေလ၏။ မ်ားမၾကာမီ (KNU) ရဲေဘာ္ တေယာက္ေရာက္
လာၿပီး ေရခ်ိဳးလိက
ု ေရခ်ိဳးၾကရန္ စီစဥ္ေပးပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တမ
႔ို ွာလည္း ေရမခ်ဳိး
ၾကရသည္မွာ ရက္အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္သျဖင့္ စခန္းထဲရွိ ေရတြင္းထဲမွ ေရကို ခပ္၍
ခ်ဳိးလိုက္ေသာအခါ စိတ္ေရာက္ကိုယ္ပါ လန္းဆန္းသြားၿပီး၊ ညေန (၆) နာရီအခ်ိန္
ခန္႔တြင္ တပ္ရင္းမွဴးမွ ေဒါနေတာင္ေျခရွိ ထမင္းဆိုင္တဆိုင္၌ အသားငါးဟင္းမ်ဳိး
စံုလင္စြာျဖင့္ တည္ခင္းဧည့္ခံၾကပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ တို႔အဖြဲ႕မွာ လမ္းတေလွ်ာက္
လံုး အစားအစာဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရသျဖင့္ တပ္ရင္းမွဴးမွ ေကြ်းေမြးေသာ
ထမင္းတနပ္မွာ နတ္သုဒၵါတမွ် အာဟာရ ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။

ထမင္းစားေသာက္ၿပီးေသာအခါ တပ္ရင္းမွဴးမွ ကြ်န္ေတာ့္အား က်ယ္ဝန္း


သပ္ရပ္ေသာ ထမင္းဆိုင္တဆိုင္တြင္ ေနရာခ်စီစဥ္ေပးပါသည္။ ေဒါနေတာင္ေျခ
စခန္းပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေကာ္မူးရာသို႔သြားရာ ခရီးတေထာက္ျဖစ္၍ လူသြားလူလာ
မ်ားၿပီး ထမင္းဆိင
ု တ
္ န္းမ်ားႏွင့္ ျပည္ႏ
့ က
ွ ္ေနေသာေနရာပင္ျဖစ္ေလသည္။ ထိုေနရာ
၌ ကြ်န္ေတာ္တို႔တညတာ အိပ္စက္အနားယူခဲ့ၿပီး နံနက္မိုးလင္းေတာ့ အလင္း
ေရာင္ေရာက္ေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္တို႔အဖြဲ႕ ေကာ္မူးရာေခၚ (ဝမ္းခ) သို႔သြားရန္
အေစာင္လ
့ မ္းျပအျဖစ္ ရဲေဘာ္ (၂) ေယာက္ကို ထည့္ေပးလိက
ု ပ
္ ါသည္။ ကြ်န္ေတာ္
တို႔လည္း ထိုလမ္းျပရဲေဘာ္ (၂) ေယာက္ႏွင့္အတူ နံနက္ (၇) နာရီခန္႔တြင္ ခရီး
စတင္ထက
ြ ခ
္ ၾဲ့ ကပါသည္။ ေကာ္မူးရာေခၚ (ဝမ္းခ) မွာ ေဒါနေတာင္တဘက္ အေရွ႕
ဘက္ျခမ္းတြင္တည္ရွိၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ေဒါနေတာင္၏ အေနာက္ဘက္မွေန၍
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 41

ကန္႔လန္႔ျဖတ္အေနအထားျဖင့္ ျဖတ္ေက်ာ္ရသည့္ခရီးစဥ္ျဖစ္သည္။ ခရီးထြက္


သည္ႏွင့္ ေတာင္တက္ခရီးျဖစ္၍ ကြ်န္ေတာ္မွတ္စုစာအုပ္၌ ေရးမွတ္ခဲ့ရာတြင္
“ေဝးသီျမင့္ေခါင္ ေဒါနေတာင္ ေရွ႕ေနာက္ဘယ္ညာ ၾကည္လ
့ က
ို ရ
္ ာတြင္ ကြ်န္ေတာ္
အျမင္ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေတာင္ႏွင့္ေတာင္သာ ရွိေလရာတည္း” ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။
ထိုစာခ်ိဳးႏွင့္အတူ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ တေတာင္တက္၊ တေတာင္ဆင္းၿပီးသည္ႏွင့္
ေနာက္ေတာင္တလံုးက အဆင္သင့္ ဆီးႀကိဳေနေလ၏။

သိ႔ေ
ု သာ္လည္း ယခုခရီးစဥ္မွာ ရန္သအ
ူ ႏၲရာယ္လည္း ကင္းရွင္းသည္အ
့ ျပင္
လမ္းတေလွ ်ာက္ လံုးတြ င္ ကု န္ သည္ ခ ရီးသြားမ်ားလည္း အထမ္းအပိုးမ်ားျဖင့္
အုပ္စုဖြဲ႕လ်က္ အဆက္မျပတ္ သြားလာေနၾက၍ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ဆံေတာ္ရွင္
ေတာင္ေပၚသိ႔ု ဘုရားဖူးခရီးသြားေနရျခင္းႏွငတ
့္ ူေနေလ၏။ ထိအ
ု ခ်ိနက
္ မဆလပါတီ
၏ အာဏာရွင္ ဦးေနဝင္းမွ ျပည္သူပိုင္စီးပြါးေရးစနစ္ဆိုၿပီး အသံေကာင္းဟစ္ကာ
တံခါးပိတ္စီးပြားေရးစနစ္ကို က်င့္သံုးေန၍ ႏုိင္ငံတိုးတက္မႈေႏွာင့္ေႏွးၿပီး ျပည္သူ
မ်ားမွာလည္း စားဝတ္ေနေရးက်ပ္တည္းလာ၍ အသံုးေဆာင္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ အဝတ္
အထည္ ေဆးဝါးမ်ားကို နယ္စပ္ႏုိင္ငံမ်ားမွ ေမွာင္ခိုတင္သြင္းေနၾကရသည့္ အခ်ိန္
ျဖစ္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ထိုင္းႏုိင္ငံမွ တင္သြင္းေနရပါသည္။ ေကာ္မူးရာ(ဝမ္းခ)
စခန္းမွာ ထိင
ု ္းႏုင
ိ င
္ န
ံ ယ္စပ္ျဖစ္၍ ကုနစ
္ ည္တင္သြင္းမႈတြင္ အခ်က္အခ်ာက်သျဖင့္
ယခုကဲ့သို႔ ကုန္သည္ခရီးသြားမ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ကုန္သည္
မ်ားမွာ လူမ်ဳိးစံုသျဖင့္ စကားမ်ဳိးစံုကိုလည္း ၾကားၾကရေလ၏။ ကြ်န္ေတာ္ တို႔အဖြဲ႕
နံနက္ (၇) နာရီ ခရီးစထြက္သည္မွ ည (၇) နာရီ အခ်ိန္ခန္႔တြင္ ေကာ္မူးရာေခၚ
(ဝမ္းခ) ဂိတ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၾကပါသည္။

ေကာ္မူးရာေခၚ (ဝမ္းခ) ဂိတ္သို႔ ေရာက္ရွိေသာအခါ ခ်က္ခ်င္းဝင္ခြင့္မျပဳဘဲ


ဂိတဝ
္ တြင္ မိနစ္ (၃၀) ေလာက္ ေစာင္ဆ
့ င
ို ္းေနခဲရ
့ သည္။ ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းမွေပးေသာစာ
ကိထ
ု တ
ု ျ္ ပမွဝင္ခင
ြ ျ့္ ပဳသည္။ သိရ
႔ု ာတြင္ ဂိတမ
္ ဴွ းဟုထင္ရသူ (အရပ္ရည
ွ ရ
္ ည
ွ ၊္ အသား
အျဖဴျဖဴ) က ကြ်န္ေတာ္တို႔အား နာရီဝက္ေလာက္ စစ္ေဆးေမးျမန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္
ပါေသးသည္။ ကြ်န္္ေတာ္အား ေမးျမန္းစစ္ေဆးမႈျပဳလုပ္ေသာ ဂိတ္မွဴးဟုထင္ရသူ
သည္ ယခုအခါ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေနစိုး (ေခၚ) ဗိုလ္မွဴးႀကီး စိုးစိုးပင္ျဖစ္သည္။ သူသည္
ကြ်န္ေတာ္တို႔အား လိေမၼာ္ရည္မ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံၿပီး (KNU) ပုလိပ္ဟု ထင္ရသူ
တေယာက္ကိုေခၚကာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို အပ္ႏွံသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အား အပ္ႏွံ
42 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

သူ၏ပခံုးတြင္ တပ္ၾကပ္ႀကီး အမွတအ


္ သားျဖင့္ (KNDO) တံဆပ
ိ တ
္ ပ္ထားသည္ကို
ေတြ႕ရသည္။ (KNDO) တံဆပ
ိ တ
္ ပ္ထားသူ တပ္ၾကပ္ႀကီးသည္ ကြ်န္ေတာ္ တိအ
႔ု ား
ေခၚသြားကာ ေကာ္မူးရာေဈးတန္းရွိ မြန္အမ်ဳိးသားအိမ္တေဆာင္တြင္ အပ္ႏွံထား
ခဲ့သည္။

ေကာ္မူးရာသည္ ၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ကဲသ
့ ႔ို က်ယ္ေျပာစည္ကားလွပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္
တို႔သည္ ေနာက္တေန႔ နံနက္ (၉) နာရီေလာက္တြင္ ေကာ္မူးရာ (ေခၚ) ဝမ္းခ ရွိ
(KNLA) စခန္းတခုသို႔ သြားေရာက္ၿပီး ခိုင္မိုးလင္းကို စံုစမ္းေမးျမန္းၾကည့္ရာ အရာ
ရွိဟုထင္ရသူတဦးမွ “ခိုင္မိုးလင္း ဆိုတဲ့သူ အရင္တုန္းက ရွိတယ္။ အခုမရွိေတာ့
ဘူး။ ဘယ္ကသ
ို ြားလဲမသိဟဆ
ု ၿို ပီး” ကြ်န္ေတာ္တအ
႔ို ား အကဲစမ္း၍ ေျပာေလသည္။
စစ္သားဟူသည္ကား ေထာက္လမ
ွ ္းေရးပရိယာယ္ကသ
ို ံုးတတ္ၾကသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္
တို႔သည္ ခိုင္မိုးလင္းထံမွ ေပးပို႔လိုက္ေသာစာကို ထုတ္၍ျပေလရာ ကရင္အရာရွိမွ
စာကိုဖတ္ၾကည့္ၿပီး ကရင္အရာရွိ အျပင္သို႔ထြက္သြားေလသည္။ (၃း၀၀)နာရီ
နီးပါးအၾကာတြင္ (KNU) ရဲသားတေယာက္ ကြ်န္ေတာ္ထံလာေရာက္ၿပီး က်ေနာ္
တိက
႔ု ို ေခၚသြားကာ ေကာ္မူးရာ ေဈးထဲရွိ ကရင္အမ်ဳိးသားအိမတ
္ အိမတ
္ င
ြ ္ ေျပာင္း
ေရႊ႕ေနထိုင္ရန္ စီစဥ္ေနရာခ်ေပးသည္။ ၎အိမ္တြင္ (၃) ရက္ေနထိုင္ၿပီးေနာက္
ခိုင္မိုးလင္းႏွင့္ အျမန္ဆံုးေတြ႕ဆံုႏုိင္ရန္ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေစလိုေၾကာင္း စာ
တေစာင္ကို တာဝန္ရွိသူထံသို႔ေရးပို႔ပါသည္။ ၎စာႏွင့္အတူ ခိုင္မိုးလင္းထံမွ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီသို႔ ေရးသည့္ေပးစာကိုပါ ထည့္ေပးလိုက္သည္။ ၎စာကို ေပးၿပီး
ေနာက္ တနာရီေလာက္အၾကာတြင္ အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁)မွ (KNDO) တံဆိပ္ႏွင့္
တပ္ၾကပ္ႀကီးအဆင္ရ
့ သ
ွိ တ
ူ ေယာက္က ကြ်န္ေတာ္တအ
႔ို ား လာေရာက္ေခၚယူသည္။

မိနစ္ (၂၀) ခန္အ


႔ ၾကာတြင္ အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁) ၏ ႐ံုးဟု ထင္မတ
ွ ရ
္ ေသာ
ေနရာသိ႔ု ေရာက္ရသ
ွိ ြားသည္။ ၎႐ံုးသိ႔ေ
ု ရာက္ရွိေသာအခါ အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁)
တပ္ရင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွ၊ ဒု-တပ္ရင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴးသန္းေမာင္ အပါအဝင္
ကရင္အရာရွိ (၁၅) ေယာက္ခန္႔ အဆင္သင့္ထိုင္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။
ကြ်နုပ
္ တ
္ ႔ေ
ို ရာက္ရသ
ွိ ည္အ
့ ခါ သူတ႔ေ
ို ရွ႕တြင္ အဆင္သင္ျ့ ပင္ဆင္ထားေသာ ကုလား
ထိုင္မ်ားေပၚတြင္ ထိုင္ခိုင္းၿပီး ပထမအေနျဖင့္ တပ္ရင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွမွ
သူ အပါအဝင္ အရာရွိ (၁၅) ေယာက္ခန္႔ကို ကြ်န္ုပ္တို႔အား တဦးခ်င္းစီ မိတ္ဆက္
ေပးသည္။ ၎ေနာက္ ကြ်န္ုပ္တို႔ဘက္မွလည္း အျပန္အလွန္ မိတ္ဆက္ၾကသည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 43

ထိသ
႔ု ႔ို အျပန္အလွနမ
္ တ
ိ ဆ
္ က္ၿပီးေနာက္ တနာရီခခ
ြဲ န္႔ အျပန္အလွန္ ႏုင
ိ င
္ ံေရး
ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးရာတြင္ အခက္အခဲတခုႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ရ
သည္။ ၎အခက္အခဲမွာ လြတလ
္ ပ္ေရးႏွင့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စက
ု စ
ိ ျၥ ဖစ္သည္။
ကြ်န္ုပ္တို႔၏ အဓိကရည္မွန္းခ်က္မွာ ရခိုင္ျပည္လြတ္လပ္ေရးျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပ
လိုက္သည့္အခါ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွမွ ခင္ဗ်ားတို႔ေခါင္းေဆာင္မ်ားအတြင္းမွာ
အေတြးအေခၚ အယူအဆ တူညမ
ီ ႈ မရွတ
ိ ာကိုေတြ႕ရေၾကာင္း ျပန္ေျပာလာသည္ကို
နားလည္ သေဘာေပါက္ လို က္ သ ျဖင့္ ကြ ် န္ု ပ္ နားလည္ ထားေသာ ဖက္ ဒ ရယ္
အေၾကာင္းကို ရွင္းျပလိုက္တဲ့အခါမွ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွအေနျဖင့္ ေက်နပ္မႈရရွိ
သြားသည္။ ကြ်န္ုပ္နားလည္ထားေသာ ဖက္ဒရယ္ဆိုသည္မွာ ဆႏၵအရ ပူးေပါင္း
ခြင့္ႏွင့္ ဆႏၵအရခြဲထြက္ခြင့္ရွိသည့္ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္
ကို အေျခခံသည့္ စစ္မွန္ေသာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေထာင္ရန္ကို ရွင္းျပ
ျခင္း ျဖစ္သည္။

ထိသ
ု ႔ေ
ို ဆြးေႏြးၿပီး ဆယ္မန
ိ စ္ေလာက္အၾကာတြင္ ကြ်န္ပ
ု တ
္ အ
႔ို ား ခိင
ု မ
္ ိုးလင္း
ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေပးသည္။ ကြ်န္ပ
ု တ
္ ႔ို အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ စကားေျပာျဖစ္ၾကသည္။
ထိသ
ု အ
႔ို ျပန္အ
္ လွနစ
္ ကားေျပာေနစဥ္တြင္ ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းႀကီးေတာလွမွ ခင္ဗ်ားတိ႔ု (ALP)
၏ ေခါင္းေဆာင္မႈအတြင္းမွာ အေတြးအေခၚ အယူအဆမ်ား တူညီမႈ မရွိသည္ကို
ေတြ႕ရေၾကာင္းစသည္ျဖင့္ ေျပျပတာကို ခိုင္မိုးလင္းမွ ရွင္းျပသည္။ ထို႔သို႔ရွင္းျပ
သည့္ အခါ ခိုင္မိုးလင္းမွ (ALP) အေနျဖင့္ ရခိုင့္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္
သလို အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးႏွင့္ ကိယ
ု ပ
္ င
ို ျ္ ပ႒ာန္းခြငက
့္ ို အေျခခံသည္စ
့ စ္မန
ွ ္ေသာ
ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ရန္အတြက္လည္း ပူးေပါင္းတိုက္ပြဲဝင္
သြားရန္ ေဆြးေႏြးထားေၾကာင္း ရွင္းျပသည္။ ကြ်န္ပ
ု တ
္ မ
႔ို ေရာက္မီ ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းသည္
(KNLA) ၏ လက္ေအာက္ခအ
ံ ထူးတပ္ရင္း (၁၀၁) တပ္ရင္းမွဴး ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းႀကီးေတာလွ
၏ အိမ္တြင္ေနထိုင္သည္။ က်ေနာ္ (ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) ႏွင့္ ရဲေဘာ္ (၅) ေယာက္
ေရာက္ရွိလာသည့္အခါ သီးသန္႔ေနထိုင္ရန္ ေနရာတခု ေတာင္းခံရာ ဗိုလ္မွဴးႀကီး
ေတာလွမွ အဆင္ သင့္ေဆာက္ၿပီးသား အိမတ
္ လံုးေပးသည္။ ၎အိမသ
္ ည္ ျခံစည္း
႐ိုးမ်ား စနစ္တက် ကာရံထားၿပီး အသင့္အတင့္ ေကာင္းမြန္ေသာအိမ္တအိမ္ျဖစ္
သည္။ ေနာက္မသ
ွ ရ
ိ သည္မွာ ၎အိမသ
္ ည္ မြနျ္ ပည္သစ္ပါတီ ဥကၠ႒ႀကီး ႏုင
ိ ္ေရႊက်င္
ေနထိုင္ခဲ့ေသာအိမ္ျဖစ္ေၾကာင္း သိခဲ့ရသည္။
44 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

အထူးတပ္ရင္း(၁၀၁)တပ္ရင္းမွဴး ဗုိလ္မွဴးႀကီးေတာလွမွ စီစဥ္ေနရာခ်ေပး


ေသာအိမတ
္ ြင္ ေနထိင
ု စ
္ ဥ္အတြင္း (ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းႀကီးစိုးစိုးသည္ ၁၉၇၄-ခုႏစ
ွ ္ ကြ်န္ေတာ္
တုိ႔ စေတြ႕ခ်ိန္တြင္ ေကာ္မူးရာဂိတ္မွဴးအရာခံဗိုလ္ဟု ယူဆရသည္။) ဗိုလ္မွဴးႀကီး
စိုးစိုးသည္ တပတ္လွ်င္ သံုးႀကိမ္ေလာက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီသို႔ လာေရာက္လည္
ပတ္သည္။ သူေရာက္ေလတိုင္း ဟင္းသီးဟင္းရြက္၊ သားငါး၊ သစ္သီး စသည္မ်ား
ကို ယူလာေလ့ရွိသည္။ ဗိုလ္မွဴးႀကီးစိုးစိုးသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီ ေရာက္ရွိတိုင္း
အျပန္အလွန္ ႏုင
ိ င
္ ံေရးအျမင္မ်ား ေဆြးေႏြးခဲၾ့ ကသည္။ လာေရာက္လည္ပတ္မႈ မ်ား
လာသည္အ
့ ခါ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈပမ
ို ရ
ို ရွလ
ိ ာၾကသည္။ ရင္းႏွီးမႈရရွၿိ ပီး တလအၾကာ တြင္
ကြ်န္ေတာ္တို႔အား ေရဒီယို (၂) လံုးႏွင့္ စားပြဲတင္နာရီ (၁) လံုး လက္ေဆာင္
ေပးသည္။ ကြ်န္္ေတာ္တအ
႔ို ား ႏုင
ိ င
္ ံေရးသမားမ်ားျဖစ္ၾကသည္ဟု ယူဆသည့္ အေပၚ
ေပးျခင္း ျဖစ္သည္ဟု မွတ္တမ္းတင္မွတ္ယူခဲ့သည္။ သူသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွင့္
စကားေျပာဆိရ
ု ာတြင္ ခ်ဳိခ်ဳိသာသာႏွင့္ ေျပာဆိုေလ့ရသ
ွိ တ
ူ ေယာက္ျဖစ္သည့္ အျပင္
အျပန္အလွန္ေလးစားမွဳကို တန္္ဖိုးထားသူတေယာက္အျဖစ္လည္း မွတ္ယူသိ
ခဲရ
့ သည္။ ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (KNLA) လက္ေအာက္ခ၊ံ
အထူးတပ္ရင္း(၁၀၁)မွ အခင္မင္ဆံုးအရင္းႏွီးဆံုးမိတ္ေဆြကို ေဖၚျပရမည္ဆိုလွ်င္
တပ္ရင္းမွဴးဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွ၊ ဒု-တပ္ရင္းမွဴး၊ ဗိုလ္မွဴးသန္းေမာင္၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး
ေနစိုး (ခ) ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းႀကီးစိုးစိုး (ကြ်န္္ေတာ္တႏ
႔ို င
ွ ့္ စေတြ႕ခ်ိန္ ၁၉၇၄- ခုႏစ
ွ တ
္ န
ု ္းက ဂိတ္
မွဴးအရာခံဗိုလ္-စိုးစိုး)တုိ႔ျဖစ္ၾကပါသည္။ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး KNUမွ
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) အား တပ္ရင္းတရင္းစာ
အကူညီေပးရန္ သေဘာတူညခ
ီ ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖၚေဆာင္ရာတြင္ လက္
ေတြ႕က်က် စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့သူမ်ားမွာ အထက္၌ ေဖၚျပ
ထားေသာ ပုဂၢိဳလ္ (၃) ဦးပင္ျဖစ္ပါေၾကာင္း အေလးအနက္ မွတ္တမ္းတင္ေဖၚျပ
အပ္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ တပ္ရင္း (၁၀၁) ဒုတပ္ရင္းမွဴး ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းသန္းေမာင္သည္
ကြ်န္ေတာ္တို႔တပ္တည္ေဆာက္ေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ အကူအညီေတာင္းရာတြင္
မည္သည္အ
့ ခါမွ ျငင္းဆန္ ညည္းညဴမႈ မရွဘ
ိ ဲ ကူညီေဆာင္ရက
ြ ္ေပးခဲသ
့ တ
ူ ေယာက္
ျဖစ္ပါသည္။ ဗိုလ္မွဴးႀကီးစိုးစိုးသည္လည္း ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP)
တတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈကာလ (၁၉၈၁-၁၉၉၀) ခုႏွစ္အတြင္းတြင္ ပါတီဘ႑ာ
ေငြရရွိေရးအတြက္ မိင
ု ္းလုပင
္ န္းလုပ္ေဆာင္ရန္ အရင္းအႏွီးစိက
ု ထ
္ တ
ု ္ ကူညီေဆာင္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 45

ရြက္ေပးခဲ့သူတဦးလည္းျဖစ္ပါသည္။ ဤသည္ကိုလည္း ဤစာျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္


ေၾကာင္း ေဖၚျပအပ္ပါသည္။

ခိုင္မိုးလင္းႏွင့္ က်ေနာ္အပါအဝင္ ရဲေဘာ္ (၇) ေယာက္ ေနထိုင္ရန္ အဆင္


ေျပ မႈရွိေသာ္လည္း ရိကၡာစသည့္မ်ားအတြက္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဖန္တီးၾကရ
သည္။ ကြ်န္ေတာ္တ႔ို (၇) ေယာက္အထဲတင
ြ ္ အခ်ဳိ႕သူမ်ားမွာ ကိယ
ု ၌
္ ဝတ္ဆင္ထား
ေသာ လက္ဝတ္လက္စားတခ်ဳိ႕ပါလာၾကသည္။ ၎လက္ဝတ္လက္စား (လက္စပ
ြ ၊္
ဆြဲႀကိဳး၊ နာရီ) စသည္မ်ားကို ေရာင္းခ်ၿပီး ရပ္တည္ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ရက္မ်ား
တာရွည္ၾကာလာသည့္အခါ ကြ်န္ုပ္တို႔အထဲမွာ ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕သည္ မီးေသြးဖုတ္
ျခင္းျဖင့္ မိမတ
ိ ႔ို ရပ္တည္ေရးအတြက္ ေငြရွာၾကသည္။ အခ်ဳိ႕က ေသာင္ရင္းျမစ္တင
ြ ္
ငါးရွာၾကသည္။ ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းမွ ေဆးပညာအေၾကာင္းကို နားလည္တတ္က်ြ မ္းသျဖင့္
ေစ်းတြင္းရွိ လူနာမ်ားကို ရွာကာ ေဆးထိုးကုသၿပီး ေငြရွာခဲသ
့ ည္။ ရရွလ
ိ ာသည့္ေငြ
မ်ားျဖင့္ ကြ်န္ပ္တို႔ ရပ္တည္႐ုန္းကန္ခဲ့ၾကရသည္။

ေနာက္ပိုင္းတြင္ ကၽြႏု္ပ္ (ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) ႏွင့္ ခိုင္မိုးလင္းတို႔သည္ အထူး


တပ္ရင္း (၁၀၁) ဒု-တပ္ရင္းမွဴး၊ ဗိုလ္မွဴးသန္းေမာင္ထံသို႔သြားၿပီး၊ ရိကၡာအတြက္
အကူအညီေတာင္းရန္ ဆံုးျဖတ္လက
ို ၾ္ ကသည္။ ကြ်န္ပ
ု တ
္ သ
႔ို ည္ ရိကၡာအတြက္ အကူ
အညီေတာင္းရန္ သံုးႀကိမ္တိတိသြားေရာက္ခဲ့ဖူးသည္။ ပထမအႀကိမ္ႏွင့္ ဒုတိယ
အႀကိမ္မ်ားတြင္ ရိကၡာေတာင္းရန္ အားနာသျဖင့္ မိမိတို႔၏ပါးစပ္မွ စကားေျပာ
မထြက္ေသာေၾကာင့္ အျခားအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေျပာကာျပန္လာၾကသည္။
တတိယအႀကိမ္ က်ေနာ္ (ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) ႏွင့္ ခိုင္မိုးလင္းက ဒု-တပ္ရင္းမွဴးထံ
ထပ္မံသြားေရာက္ၿပီး ခိုင္မိုးလင္းမွ ရိကၡာအတြက္ အကူအညီေတာင္းရာ ဒု-တပ္
ရင္းမွဴးက “ေအးဗ်ာ က်ေနာ္လည္း ေမ့ေနတယ္၊ ခင္ဗ်ားတို႔ကလည္း မေျပာေတာ့
က်ေနာ္လည္း သတိမရျဖစ္သြားတယ္” စသည္ျဖင့္ ေျပာကာ ရိကၡာထုတ္ရန္ စာ
တေစာင္ေပးလိုက္သည္၊ ထိုအခ်ိန္ကစၿပီး ရိကၡာအတြက္ အဆင္ေျပလာခဲ့သည္။

က်ေနာ္တို႔သည္ မိမိတို႔စခန္း၌ ေနထိုင္စဥ္အတြင္းတြင္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွ


မွ သူ၏အရာရွတ
ိ ေယာက္ကိုေစလႊတၿ္ ပီး က်ေနာ္တက
႔ို ို လာေခၚသည္။ က်ေနာ္ႏင
ွ ့္
ခိုင္မိုးလင္း လိုက္သြားၾကၿပီး သူ႔အိမ္သို႔ေရာက္ရွိေသာအခါ လက္ဖက္ရည္ျဖင့္
ဧည္ခ
့ က
ံ ာ ခင္ဗ်ားတိ႔ု ရခိင
ု ျ္ ပည္လတ
ြ ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) ၏ ႏုင
ိ င
္ ံေရးလမ္းစဥ္၊
46 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

စည္း႐ံုးေရးလမ္းစဥ္၊ စစ္ေရးလမ္းစဥ္ စသည္မ်ားကို သိလိုေၾကာင္း ေျပာလာသည္။


ခိုင္မိုးလင္းသည္ အထက္ေဖၚျပထားေသာ စာတမ္း (၃) ေစာင္ကို ေရးသားကာ
ဗိုလ္မွဴးႀကီးထံသို႔ ပို႔ေပးခဲ့သည္။

ကြ်န္ုပ္တို႔ ရပ္တည္ေရးကိစၥမွာ အဆင္ေျပမႈရွိလာေသာ္လည္း (KNU) ဗဟို


ႏွင့္ ေတြ႕ဆံရ
ု န္ကစ
ိ ၥ အဆင္ေျပမႈမရွိေပ။ (KNU) ဗဟိႏ
ု င
ွ ့္ ေတြ႕ဆံရ
ု န္ကစ
ိ က
ၥ ို အႀကိမ္
မ်ားစြာတင္ျပေသာ္လည္း အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးျပကာ စီစဥ္ေပးျခင္းမရွိေပ၊ က်ေနာ္
တိ႔ု ေရာက္ရွိေနသည္အ
့ ခ်ိနတ
္ င
ြ ္ မဲေဆာက္ႏင
ွ ့္ မဲသေဝါသိ႔ု သြားသည့္ ကားလမ္းမွာ
လမ္းမေဖါက္ရေသးေပ။ ေျခလ်င္ခရီးႏွင့္ ေရလမ္းခရီးသာေပါက္သည္။ ေျခလ်င္
ကုန္းေၾကာင္းခရီးဆိုလွ်င္ ေတာေတာင္အထပ္ထပ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ကာ (၇) ရက္
တိတိ ေျခလ်င္လမ္းေလွ်ာက္ရေၾကာင္းသိရသည္။ ေရေၾကာင္းခရီးဆိလ
ု ်ွ င္ အခက္
အခဲမ်ားစြာရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ကြ်န္ဳပ္တသ
႔ို ည္ ဇြမ
ဲ ေလွ်ာ့ဘဲ ထပ္မၿံ ပီး ခဏခဏတင္ျပၾကသည္။ ေနာက္ဆံုး
အေနျဖင့္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွထံတြင္ (KNU) ဗဟိုႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရန္ အျမန္ဆံုးစီစဥ္
ေပးဖို႔ အထူးေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါေၾကာင္း၊ ကြ်န္္ုပ္တို႔ႏွင့္ လမ္းျပႏွစ္ေယာက္သာ
ထည့္ေပးရန္ကို ေျပာျပခဲ့ၾကပါသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ကြ်န္ုပ္တို႔၏ ခရီးစဥ္အတြက္ (၂)
ရက္အတြင္း စီစဥ္ေပးမည္ဟု ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွမွ ကတိေပးသည္။ (KNU) ဗဟို
သို႔သြားရန္ကိစၥမွာ အဆင္ေျပသြားသျဖင့္ မိမိတို႔စခန္းရွိရာသို႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျပန္လာ
ခဲ့ၾကပါသည္။

မိမိတို႔စခန္းသို႔ ျပန္ေရာက္လာေသာအခါ ခရီးသြားရန္ ကိစၥေဆြးေႏြးခဲ့ၾက


သည္။ ခိုင္မိုးဟိန္းႏွင့္ ရဲေဘာ္တေယာက္ကို စခန္းအေစာင့္အျဖစ္ က်န္ရစ္ရန္
တာဝန္ေပးသည္။ ခိုင္မိုးလင္း၊ က်ေနာ္ (ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္)၊ မ်ဳိးခိုင္(ခ) ထြန္းသာ
(ကြယလ
္ န
ြ )္ ၊ ေက်ာ္ျမင့္ (တကၠသလ
ို ္ ေက်ာင္းသား)၊ ခိင
ု ္ေက်ာ္သာ (ကြယလ
္ န
ြ )္ တိ႔ု
ႏွင့္အတူ (KNU)မွ လမ္းျပ ႏွစ္ေယာက္အပါအဝင္ စုစုေပါင္း (၇) ေယာက္တို႔သည္
အဝတ္အစားမ်ား ထည့္ထားေသာ ေက်ာပိုးအိတ္မ်ားကို သယ္ပိုး၍ ေအာက္တို
ဘာလ ပထမအပတ္တြင္ ေကာ္မူးရာမွ နံနက္ေစာေစာအခ်ိန္မွစ၍ ခရီးထြက္ခြာ
လာခဲ့ၾကေလသည္။ က်ေနာ္တို႔သြားမည့္ခရီးကား ေျမျပန္႔ဟူ၍မရွိေသာ ကရင္
ျပည္နယ္၏အထင္ကရ ေဒါနေတာင္တန္းႀကီးေပၚတြင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေဒါနေတာင္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 47

တန္းႀကီးသည္ကား ၾကည့္ေလရာေနရာတိုင္းမွာ စိမ္းညိဳမႈိင္းျပာလ်က္ ေတာင္


စဥ္အထပ္ထပ္တို႔ျဖင့္ ေျမာက္မွေတာင္သို႔ သြယ္တန္းလ်က္ တည္ရွိေနေလသည္
မွာ ျမန္မာႏုင
ိ င
္ ၏
ံ အေရွ႕ဘက္တတ
ံ ားႀကီးသဖြယရ
္ ွိေပသည္။ ကြ်န္ပ
ု တ
္ ႔ို သြားရမည့္
(KNU) ဌာနခ်ဳပ္သည္ကား ေကာ္မူးရာမွ ေျမာက္စူးစူးအရပ္၌ရွိေလ၏ ကြ်န္ုပ္တို႔
အဖြဲ႕သည္ခရီး စထြက္သည္ႏွင့္ “တစ္ေတာဝင္၊ တကုန္းတက္၍ တစ္ေတာင္ကို
ေက်ာ္ တစ္ေနဝင္လို႔ တစ္မိုးပင္ ခ်ဳပ္ေလခဲ့ၿပီးေနာ္”ဆိုသည့္ သီခ်င္းစာသားကဲ့သို႔
မုိးခ်ဳပ္ခါမွ နီးစပ္ရာေတာင္ေပၚေန ကရင္လူမ်ဳိးတိ႔၏
ု ရြာကေလးသို႔ဝင္ေရာက္ကာ
တည္းခိၾု ကရင္း သူတမ
႔ို ွ ခ်က္ျပဳတ္တည္ခင္းဧည္ခ
့ ံေသာ ေစတနာထမင္းဟင္း (ည
ေအာ့ထိ) ေခၚ ငပိရည္ႏွင့္တို႔စရာတို႔ကို ၿမိန္ရွက္စြာ စားေသာက္ၾကၿပီး တေန႔တာ
ေမာပန္းလာသမွ် တညတာ အိပ္စက္၍အနားယူခဲ့ၾကရေလ၏။ ခရီးထြက္ခဲ့သည္
မွာ တရက္ၿပီးတရက္ မနားတမ္းသြားေလရာ ေလးရက္ေျမာက္ေန႔သ႔ေ
ို ရာက္ေသာ
အခါ (KNU) မွလမ္းျပအျဖစ္ လိုက္ပါလာၾကေသာ ကရင္ႏွစ္ေယာက္မွာ ဘာမွ
မျဖစ္ေသာ္လည္း ပင္လယ္နားကလူ ျဖစ္ၾကေသာ က်ေနာ္တို႔မွာကား တခႏၶာလံုး
ကုိ ကုိင္႐ုိက္ခံထားရသကဲ့သို႔ နာက်င္ကိုက္ခဲျခင္းေဝဒနာကို ခံစားၾကရပါသည္။
ထိုသုိ႔ေလးရက္ေျမာက္ေသာေန႔မွာပင္ ကရင္ျပည္အေရွ႕႐ိုးမတြင္ အလြန္မတ္
ေစာက္သည့္ “ဆင္ေသေတာင္”ဟု နာမည္တြင္ေသာ ေတာင္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ၾကရ
သည္။ ေတာင္ထိပ္သို႔ ေရာက္ရွိသည့္အခါ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ခိုင္ေက်ာ္ျမင့္
မွာ ေျခေထာက္နာသျဖင့္ လမ္းမေလွ်ာက္ႏုိင္ေတာ့ပါ။ သို႔ျဖစ္၍ ခိုင္ေက်ာ္ျမင့္ကို
ရဲေဘာ္မ်ား အလွည့္က်တြဲၿပီး သယ္ေဆာင္ေပးခဲ့ၾကရသည္။

ခရီးထြက္ၿပီး (၇) ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ ေသာင္ရင္းျမစ္ကမ္းနားတြင္ တည္


ေဆာက္ထားေသာ (KNU) ၏ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ ပေဟလူသို႔ ေရာက္ရွိၾကသည္။
သို႔ရာတြင္ (KNU) ၏ ဥကၠ႒ႀကီး မန္းဘဇံခရီးထြက္ေနသျဖင့္ သူျပန္ေရာက္လာ
မည့္အခ်ိန္အထိ ေစာင့္ဆိုင္းၾကရေပေတာ့သည္။ ကြ်န္ုပ္တို႔သည္ ဌာနခ်ဳပ္မွ စီစဥ္
ေပးေသာ အိ မ္ တ အိ မ္ ၌ေနထို င္ ၾ ကရေလ၏၊ ရက္ အ တန္ ၾ ကာလာေသာအခါ
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ေက်ာ္ျမင့္ႏွင့္ ရဲေဘာ္ခိုင္ေက်ာ္သာတို႔ႏွစ္ေယာက္မွာ
ဆင္းရဲျခင္းဒဏ္ကို မခံႏုိင္၍ ရန္ကုန္သို႔ျပန္ခြင့္ေတာင္းသျဖင့္ မတတ္သာဘဲ ျပန္
ခြင့္ျပဳလိုက္ရေလသည္။ (KNU) ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္တြင္ တလေလာက္ၾကာၿပီး ေနာက္
မွာသာ KNU ဥကၠ႒ႀကီးမန္းဘဇံ ျပန္ေရာက္လာ၍ ကြ်န္ုပ္တို႔ႏွင့္ေတြ႕ဆံုေဆြး
48 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေႏြးၾကသည္။ ဥကၠ႒ႀကီးမန္းဘဇံႏွင့္ ေတြ႕သည့္အခါ (KNU) ဘက္မွ ဥကၠ႒ႀကီး


မန္းဘဇံ၊ အတြင္းေရးမွဴးဗိုလ္မွဴးသန္းေအာင္ႏွင့္ တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္
ေမာင္ေမာင္ အပါအဝင္ (KNU) ေခါင္းေဆာင္ (၁၀) ေယာက္ေက်ာ္တို႔ပါဝင္သည္၊
ကြ်န္ုပ္တို႔ (ALP) ဘက္မွလည္း ခိုင္မိုးလင္း၊ က်ေနာ္ (ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) ႏွင့္မ်ဳိးခိုင္
(ေခၚ) ထြန္းသာ တိပ
႔ု ါဝင္သည္၊ ထိသ
ု ႔ေ
ို ဆြးေႏြးရာတြင္ ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းမွ ၁၉၆၈-ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္
(KNU) ႏွင့္ (ALP)တိ႔ု သေဘာတူခ်ဳပ္ဆခ
ို ဲသ
့ ည့္ သေဘာတူစာခ်ဳပ္ႏင
ွ ပ
့္ တ္သက္၍
ယခု (KNU) ၏ သေဘာထားကိသ
ု လ
ိ ိုေၾကာင္းျဖင္တ
့ င္ျပသည္။ ဥကၠ႒ႀကီးမန္းဘဇံ
မွ ၎သေဘာတူညီခ်က္စာခ်ဳပ္သည္ ပ်က္္ျပယ္ျခင္းမရွိ၊ “အခု ခင္ဗ်ားတို႔ေရာက္
ေနၿပီပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖၚၾကတာေပါ့” ဟု ရွင္းျပသည္။

သို႔ရာတြင္ (KNU) အတြင္းေရးမွဴး ဗိုလ္မွဴးသန္းေအာင္က လက္ေတြ႕


အေကာင္အထည္ ေဖၚေဆာင္မက
ႈ ို ခ်က္ခ်င္းအေကာင္အထည္ေဖၚရန္ မသင့္ေသး
ေၾကာင္း၊ (ALP) ပါတီ၏ လက္ရွိဥကၠ႒ ခိုင္ျပည္သိမ္းႏွင့္ အဆက္အသြယ္လုပ္ၿပီး
သူ၏သေဘာထားကို ရရွၿိ ပီးမွ အေကာင္အထည္ေဖၚသင့္ေၾကာင္း၊ အဘယ္ေၾကာင့္
ဆိုေသာ္ (ALP) ဥကၠ႒ခိုင္ျပည္သိမ္းသည္ ယခုအခ်ိန္တြင္ (KIO) ႏွင့္ေတြ႕ဆံုၿပီး
ပူေပါင္းလုပ္ေဆာင္ေနေၾကာင္း၊ ဥကၠ႒ခိုင္ျပည္သိမ္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေနသည္
က တမ်ဳိး၊ (KNU) ႏွင့္ (ALP) တိက
႔ု ပူေပါင္းေဆာင္ရက
ြ ္ေနသည္က တမ်ဳိး စသည္ျဖင့္
ကြဲျပားမႈရွိေနလွ်င္ နားလည္မႈကြဲလဲြႏုိင္ေၾကာင္း၊ သို႔ျဖစ္၍ ဥကၠ႒ခိုင္ ျပည္သိမ္းႏွင့္
အဆက္အသြယ္လုပ္ပါ၊ (KNU) အေနျဖင့္လည္း အဆက္အသြယ္ လုပ္ေပးမည္
စသည္ျဖင့္ ေထာက္ျပလာ၍ အဆင္ေျပမႈ မရွိသည့္အတြက္ ဝမ္းခသို႔ ျပန္လာၾက
သည္။ (KNU) ေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကြ်န္ုပ္တို႔ (ALP)
အေနျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဥကၠ႒ ခိုင္ျပည္သိမ္းရွိရာ (KIO) ဌာနခ်ဳပ္ သို႔ က/န
ျဖင့္ အေၾကာင္းၾကားသည္၊ သို႔ရာတြင္ ဥကၠ႒ ခိုင္ျပည္သိမ္းထံမွ ျပန္ၾကားစာ
လံုးဝမရရွိခဲ့ပါ။

ဝမ္းခသို႔ ျပန္ေရာက္သည့္အခါ ခိုင္မိုးလင္းႏွင့္ က်ေနာ္ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္တို႔


သည္ ေဆြးေႏြးပြတ
ဲ ရပ္ ျပဳလုပၾ္ ကသည္၊ ၎ေဆြးေႏြးပြတ
ဲ င
ြ ္ ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းမွ ကြ်န္ပ
ု အ
္ ား
ရန္ကုန္သို႔ ျပန္သြားရန္ တာဝန္ေပးသည္။ ရန္ကုန္သို႔သြားရန္ တာဝန္ေပးရျခင္း
အဓိကအေၾကာင္းအရင္းမွာ ျပည္တြင္းလုပင
္ န္းမ်ားကို စနစ္တက် လုပ္ေဆာင္ရန္၊
ေထာင္က်ေနသူမ်ားအား စံစ
ု မ္းရန္၊ ျပည္တင
ြ ္းလုပင
္ န္းမ်ားကို တာဝန္ထမ္းေဆာင္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 49

ေနသူမ်ားထဲမွ အဂၤလပ
ိ ဘ
္ ာသာကြ်မ္းက်င္ တတ္ေျမာက္သူ (၃) ေယာက္ကုိ ခိင
ု မ
္ ိုး
လင္း ရွိရာသို႔ အျမန္ဆံုးေစလႊတ္ရန္တို႔ျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္ဘာသာ ကြ်မ္းက်င္
တတ္ေျမာက္သူ (၃) ေယာက္ ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းရွရ
ိ ာသိ႔ု ေစလႊတရ
္ န္ကစ
ိ မ
ၥ ွာ (KNU) တြင္
လက္နက္ကိုင္တပ္ထုတ္ေဖၚရန္ အဆင္မေျပလွ်င္ ဗီယမ္နမ္သို႔သြားရန္အတြက္
ျဖစ္သည္။ ရန္ကုန္သို႔သြားရန္ ေငြမရွိသျဖင့္ အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁) ဒု-တပ္ရင္းမွဴး
ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းသန္းေမာင္ထမ
ံ ွ ေငြေခ်းရန္ သေဘာထားခ်မွတဆ
္ ံုးျဖတ္ၾကသည္။ ေငြေခ်း
ရန္အတြက္ သံုးႀကိမ္တိတိ ဒု-တပ္ရင္းမွဴးထံသြားၾကသည္။ ပထမအႀကိမ္သြားရာ
တြင္ ေငြေခ်းရန္ကိစၥကို အားနာသျဖင့္ စကားေျပာမထြက္ဘဲ တျခားအေၾကာင္း
အရာမ်ားကို ေျပာဆိုကာ စခန္းသို႔ျပန္လာၾကသည္၊ ဒုတိယအႀကိမ္တြင္ ေငြသြား
ေခ်းျပန္ေသာ္လည္း ဒု-တပ္ရင္းမွဴးအလုပမ
္ ်ားေနသည့္ အခ်ိနႏ
္ င
ွ တ
့္ က
ို ဆ
္ င
ို သ
္ ျဖင့္
အဆင္မေျပဘဲ ျပန္လာၾကသည္။ တတိယအႀကိမ္တြင္ ေငြေခ်းရန္သြားျပန္သည္၊
ဤတတိယအႀကိမတ
္ င
ြ ္ ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းအေနျဖင့္ ေရွ႕မ်က္ႏွာေနာက္ထားၿပီး ဒု-တပ္ရင္း
မွဴးထံမွ ဗမာေငြ ၁၆၀၀၀ ေခ်းရာတြင္ အလြယ္အကူ ထုတ္ေပးသည္။

ထိုေငြကို လက္ခရ
ံ ရွၿိ ပီးေနာက္ စခန္းသိျ႔ု ပန္လာၿပီး က်ေနာ္ (ခိင
ု စ
္ ိုးႏုင
ိ ္ေအာင္)
အား ဗမာေငြ ၈၀၀၀ ေပးသည္၊ က်န္ေငြ ၈၀၀၀ ကို ခိင
ု မ
္ ိုးလင္း ယူထားလိက
ု သ
္ ည္။
ယင္းအခ်ိန္တြင္ ေငြလႊဲႏႈန္းမွာ ဗမာေငြ (၁၀၀) လွ်င္ ထိုင္းဘတ္္ (၂၀၀) ႏႈန္းျဖင့္ရ
သည္။ ကြ်န္ုပ္ (ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) ရန္ကုန္သို႔ သြားမည့္ေန႔တြင္ ကြ်ႏု္ပ္အား ကတိ
ေပးစကားအခ်ဳိ႕ကိုေျပာသည္။ ၎မွာ (KNU) တြင္ လက္နက္ကိုင္တပ္ေဖၚထုတ္
ရန္ ကိစၥ အဆင္သင့္ျပင္ဆင္ထားမည္။ အဂၤလိပ္ဘာသာ ကြ်မ္းက်င္တတ္ေျမာက္
သူ (၃) ေယာက္၏ကိသ
ု ာ သူ (ခိင
ု မ
္ ိုးလင္း) ရွရ
ိ ာသိ႔ု အျမန္ဆံုးေစလႊတရ
္ န္ မွာၾကား
ေျပာဆိုသည္။

ထိသ
ု မ
႔ို ွာၾကားၿပီးေနာက္ ကြ်န္ပ
ု သ
္ ည္ ကရင္ျပည္နယ္သ႔ို လာခဲစ
့ ဥ္ကအတိင
ု ္း
အျပန္တြင္လည္း ကုန္းေၾကာင္းတတန္၊ ေရေၾကာင္းတလွည့္ျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔
တဖန္ ေရာက္ရွိခဲ့ျပန္ပါသည္။ က်ေနာ္ရန္ကုန္သို႔ ေရာက္ရွိၿပီးသည့္ေနာက္ မိမိ
ေဆာင္ရြက္ရမည့္တာဝန္မ်ားကို အစီစဥ္ခ်ေရးဆြဲၿပီး ပထမဦးစြာေဆာင္ရြက္သည္
မွာ ၁၉၆၈ ခုႏွစ္ကတည္းက မဆလအစိုးရ၏ အက်ဥ္းေထာင္အတြင္း အက်ဥ္းက်
ခံေနရေသာ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ အေျခအေနကို ေလ့လာစံုစမ္းၾကည့္သည္။
အတြင္းေရးမွဴးခိင
ု စ
္ ိုးႏုင
ိ ၊္ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ ခိင
ု ဘ
္ ေက်ာ္၊ ခိင
ု ရ
္ ဲခင
ို တ
္ မ
႔ို ွာ ေထာင္ထဲ
50 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

တြင္ (၆) ႏွစ္မွ် က်ခံေနခဲ့ၾကၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း ေထာင္မွလြတ္မည့္ရက္ မေစ့၍


ေထာင္အတြင္း၌ပင္ ရွိေနၾကေသးသည္။ ခိင
ု ္ေအာင္မင္းခိင
ု မ
္ ွာ ေထာင္မလ
ွ တ
ြ ္ေျမာက္
လာေသာ္လည္း က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕တဲ့ေနသျဖင့္ သူ၏ဇာတိရြာတြင္ အနားယူလ်က္
ရွိေနေၾကာင္း ေလ့လာစံုစမ္းသိရွိရေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ကြ်န္ုပ္သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕
အတြင္း၌ ပါတီ၏စည္း႐ံုးေရးကိစမ
ၥ ်ားကို ယူဂ်ီတေယာက္အသြငျ္ ဖင့္ လႈပရ
္ ွားေဆာင္
ရြက္ေနခဲ့ေလသည္။

အထူးသျဖင့္ ခိုင္မိုးလင္းမွာလိုက္ေသာ အဂၤလိပ္စကားေျပာ ကြ်မ္းက်င္သူ


သံုးဦးကို ရန္ကုန္ရွိ ပါတီကလာပ္စည္းထဲမွ ေရြးခ်ယ္စီစဥ္မွဳျပဳလုပ္သည္။ ကြ်ႏု္ပ္
ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ တာဝန္မ်ားၿပီးေျမာက္ရန္ တလခန္႔အလိုတေန႔တြင္ ခိုင္မိုး
လင္းထံမွ လွ်ိ႕ဝွက္စာတေစာင္ေပးပို႔လာပါသည္။ ထိုစာတြင္ လက္နက္ကိုင္တပ္
ေဖၚထုတ္ရန္ အားလံုးအဆင္ေျပၿပီ၊ စာရလွ်င္ရခ်င္း ေကာ္မူးရာသို႔ အျမန္ျပန္လာ
ပါဟု ေရးသားထားေလသည္။ ထိုစာကိုဖတ္ရသည္ႏွင့္ ကြ်န္ုပ္လည္း အတိုင္းမသိ
ဝမ္းသာပီတိျဖစ္ခဲ့ရၿပီး ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ေကာ္မူးရာသို႔ ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့သည္။

ေကာ္မူးရာ (ခ) ၀မ္းခသုိ႔ေရာက္ရွိၿပီးေနာက္ ခုိင္မုိးလင္းမွေျပာျပသည္တြင္


စာေရးသူ ရန္ကန
ု ၿ္ မိဳ႕သု႔ိ ေရာက္ရွိေနစဥ္အတြင္း KNU ဗဟုဌ
ိ ာနခ်ဳပ္မွ KNU ဒု- ဥကၠ႒
ဖဒုသ
ိ ာျပည္မ
့ ွ ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းအား “ဘာေဆြးေႏြးခ်င္သလဲ ေဆြးေႏြးပါ၊ KNU မွ က်ေနာ့္
အား အာဏာကုန္လႊဲအပ္လုိက္တယ္။ ”စသည္ျဖင့္ မိတ္ဆက္သည္။ ခုိင္မုိးလင္းမွ
က်ေနာ္တ
့ ရ
႔ုိ န္သက
ူ ုိ တုက
ိ ဖ
္ လ
႔ုိ ာတာျဖစ္တယ္၊ ရန္သက
ူ တ
ုိ က
ုိ ဖ
္ အ
႔ုိ တြက္ လက္နက္
ကုင
ိ တ
္ ပ္ေဖၚထုတလ
္ တ
ုိ ယ္၊ အဲဒါကုိ ခင္ဗ်ားတုအ
႔ိ ေနျဖင့္ ကူညီေပးႏုင
ိ တ
္ ယ္၊ မေပး
ႏုိင္ဘူးဆုိတာကုိ သိလုိတယ္ စသည္ျဖင့္ေျပာျပသည္။

ခုင
ိ မ
္ ိုးလင္း၏ တင္ျပခ်က္မ်ားကုိ ဖဒုသ
ိ ာျပည္မ
့ ွ စာရြကစ
္ ာတမ္းျဖင္မ
့ တ
ွ တ
္ မ္း
ျပဳလုပၿ္ ပီး KNU ဗဟုသ
ိ ျ႔ုိ ပန္သြားသည္။ ဖဒုသ
ိ ာျပည့္ ျပန္သြားၿပီး(၁၀) ရက္ေလာက္
အၾကာတြင္ KNLA ၏ စစ္ဦးစီး ခ်ဳပ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာဘုိျမႏွင့္ အဖြဲ႕တဖြဲ႕သည္ ခုိင္
မုိးလင္းရွိရာ ေကာ္မူးရာ (ခ) ၀မ္းခသုိ႔လာေရာက္ၿပီး ခုိင္မုိးလင္းႏွင့္ထပ္မံေဆြးေႏြး
သည္။ KNLA ၏စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ဗလ
ုိ ခ
္ ်ဳပ္ႀကီး ေစာဘုျိ မမွ ALP အား တပ္ေဖၚထုတရ
္ န္
တပ္ရင္းတစ္ရင္းစာအတြက္ လက္နက္အကူအညီ ေပးမည္ဟသ
ု ေဘာတူစာခ်ဳပ္တခု
ျပဳလုပ္သည္။ ထုိသေဘာတူစာခ်ဳပ္ကုိ ျပဳလုပ္ၿပီးေနာက္ ခုိင္မုိးလင္းသည္ ကၽြႏု္ပ္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 51

(ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ္ေအာင္) ထံသ႔ုိ အျမန္ဆုံးျပန္လာရန္ အေၾကာင္းၾကားလာျခင္းျဖစ္သည္။
အထက္တင
ြ ္ ေဖၚျပထားေသာ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရက
ြ မ
္ မ
ႈ ်ားသည္ ALP ဒုတယ
ိ အႀကိမ္
ျဖစ္ေပၚရန္ အစပ်ိဳးသည့္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားျဖစ္သည္။ ဤသုိ႔အစပ်ိဳးသည့္
ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈကုိ ကၽြႏု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္) ႏွင့္ ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္းတုိ႔မွ ဦး
ေဆာင္ၿပီး ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ႏွစ္အားျဖင့္ဆုိလွ်င္ ၁၉၇၂-ခုႏွစ္မွ
၁၉၇၄-ခု ႏွစ္အထိျဖစ္သည္။
ALP ၏ ဒုတိယအႀကိမ္ ႀကိဳးပမ္းမႈ

ALP ၏ ဒုတယ
ိ အႀကိမႀ္ ကိဳးပမ္းမွဳကို ၁၉၇၄ ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္ စတင္ခသ
ဲ့ ည္။ က်ေနာ္
(ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) သည္ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လတြင္ ခိုင္မိုးလင္းရွိရာ ေကာ္မူးရာ
(ေခၚ) ဝမ္ခသို႔ ေရာက္ရွိလာသည္။ က်ေနာ္ (ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) ႏွင့္ ခိုင္မိုးလင္းတို႔
အေနျဖင့္ (ALP) ဒုတိယအႀကိမ္ ႀကိဳးပမ္းမွဳျဖစ္ေပၚလာရန္ အစပ်ိဳးသည့္ ႀကိဳးပမ္း
မွဳျပဳလုပ္ေနခ်ိနတ
္ င
ြ ္ အတြင္းေရးမွဴး ခိင
ု စ
္ ိုးႏုင
ိ ၊္ ဗဟိုေကာ္မတ
ီ အ
ီ ဖြ႕ဲ ဝင္ ခိင
ု ဘ
္ ေက်ာ္၊
ခိုင္ရဲခိုင္ (လက္ရွိ ALP ဥကၠ႒ႀကီး) တို႔သည္ ရန္သူမဆလေထာင္ထဲတြင္ ရွိေနဆဲ
ျဖစ္သည္။ ခိုင္ေအာင္မင္းခိုင္သည္ ေထာင္မွလြတ္ေျမာက္ၿပီး က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕တဲ့
သျဖင့္ ဇာတိရြာတြင္ ေနထိုင္လ်က္ရွိသည္။

က်ေနာ္ (ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) သည္ ေကာ္မူးရာသို႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာၿပီး


ေနာက္ မေရွးမေႏွာင္းတြင္ ခိုင္ဘေက်ာ္၊ ခိုင္ရဲခိုင္ႏွင့္ ခိုင္ေအာင္မင္းခိုင္တို႔လည္း
ေကာ္မူးရာ (ေခၚ) ဝမ္းခသို႔အသီးသီး ေရာက္ရွိလာၾကသည္။ ေနရာမွန္လူမွန္ျဖင့္
ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား ေပါင္းစည္းမိၿပီးျဖစ္သျဖင့္ (ALP) ကို ေအာက္ပါပုဂၢိဳလ္မ်ား
ျဖင့္ ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းလိုက္ၾကသည္။ ခိုင္မိုးလင္းႏွင့္ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္တို႔၏ အစပ်ိဳး
သည့္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မွဳေၾကာင့္ ပါတီစည္း႐ံုးေရးဗဟိုေကာ္မီတီကို ၁၉၇၄ ခု၊
ဇြန္လတြင္ ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းခဲသ
့ ည္။ KNLA ၏ အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁) နယ္ေျမျဖစ္
ေသာ ေကာ္မူးရာ ေခၚ ၀မ္းခတြင္ ဖြဲ႕စည္းထူေထာင္ႏုိင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။


&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 53

(၁) ခိုင္မိုးလင္း ဥကၠ႒


(၂) ခိုင္ေအာင္မင္းခိုင္ အတြင္းေရးမွဴး
(၃) ခိုင္ဘေက်ာ္ တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴး
(၄) ခိုင္ရဲခိုင္ ဗဟိုအလုပ္မွဳေဆာင္
(၅) ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္ ဗဟိုအလုပ္မွဳေဆာင္
(၆) ခိုင္နီလင္း ဗဟိုေကာ္မတီ
(၇) ခိုင္သြီးနီ ဗဟိုေကာ္မတီ
(၈) ခိုင္မိုးမင္း ဗဟိုေကာ္မတီ ႏွင့္
(၉) ခိုင္ျမဝါ ဗဟိုေကာ္မတီ တို႔ျဖစ္ၾကသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ အထက္တင
ြ ္ ေဖၚျပထားေသာ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္ (၉) ေယာက္
တြင္ ခိုင္နီလင္း၊ ခိုင္သြီးနီ၊ ခိုင္မိုးမင္း၊ ခိုင္ျမဝါ တို႔သည္ ၁၉၇၆ ခု၊ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းတြင္
အေရးေပၚအစည္းအေဝးဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ ဗဟိုေကာ္မတီဝင္မ်ားျဖစ္လာၾကသည္။

“ကရင္-ရခိုင္ခ်စ္ၾကည္ေရး”ရကၡိတမ႑ိဳင္စခန္း ”
ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (KNLA) ၏ အထူးတပ္ရင္း
(၁၀၁) ဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္သည့္ ေကာ္မူးရာေခၚ ၀မ္းခတြင္ ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး
တပ္ေတာ္ (ALA) ကုိ ထူေထာင္ခဲသ
့ ည္အ
့ ျပင္ (ALP) ကိလ
ု ည္း ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းခဲ့
သည္၊၊ ေကာ္မူးရာ ေခၚ ၀မ္ခတြင္ ေနထိုင္ခဲ့ေသာ (ALA)၏ ေမြးဖြါးရာ ေနရာကို
”ရကၡိတမ႑ိဳင္စခန္း”ဟု ေခၚဆိုသတ္မွတ္ခ့ဲၾကသည္၊ ၎ ”ရကၡိတမ႑ိဳင္စခန္း”
တြငက
္ ရင္-ရခိင
ု ခ
္ ်စ္ၾကည္ေရးအထိမ္းအမွတအ
္ ျဖစ္ အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁) တပ္ရင္း
မွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွႏွင့္ (ALP) ပါတီဥကၠ႒ ဗိုလ္မွဴးႀကီးခိုင္မိုးလင္းတို႔မွ မဟာ
ေဗာဓိေညာင္ပင္ႏွင့္တူေသာ ေညာင္ပင္တစ္ပင္ကို စိုက္ထူခဲ့ၾကသည္။

ထိသ
ု စ
႔ို က
ို ထ
္ ရ
ူ ာတြင္ အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁) တပ္ရင္းမွဴး ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းႀကီး ေတာလွ
ႏွင့္ (ALP) ပါတီဥကၠ႒ ဗိုလ္မွဴးႀကီးခိုင္မိုးလင္းတို႔မွ ဤေညာင္ပင္ႀကီးထြား ရွင္သန္
သည့္အတိုင္း ကရင္-ရခိုင္ ခ်စ္ၾကည္ေရး ႀကီးထြားရွင္သန္ခိုင္ျမဲပါေစဟု အဓိ႒ာန္
ျပဳၿပီး စိက
ု ထ
္ ခ
ူ ၾဲ့ ကျခင္းျဖစ္သည္။ ရခိင
ု ျ္ ပည္လတ
ြ ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (ALA) ကို
ေမြးဖြား(ထူေထာင္) ေပးလိက
ု ္ေသာ”ရကၡတ
ိ မ႑ိဳင္စခန္း” (KNLA- အထူးတပ္ရင္း
54 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

၁၀၁ ၏ ဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္ေသာ ေကာ္မူးရာ ေခၚ ၀မ္းခစခန္းျဖစ္ေပသည္) ၎စခန္း


သည္ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္တြင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္မွ ထိုးစစ္ဆင္တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ ရန္သူ
လက္ေအာက္ က်ဆံုးခဲ့ရသည္။
၀မ္းခေဟာင္း (ေကာ္မူးရာ)၊ ၀မ္ခသစ္ (ေကာ္မူးရာ) ႏွင့္
မာနယ္ပေလာတိုက္ပြဲမ်ားတြင္ ပါ၀င္ခ့ဲမႈ

၀မ္းခေဟာင္းေခၚ ေကာ္မူးရာ (KNLA) လက္ေအာက္ခ၊ံ အထူးတပ္ရင္း ၁၀၁


ဌာနခ်ဳပ္)ကို ၁၉၇၇ ခု တြင္ (၃) လတိုင္တိုင္ ထိုးစစ္ဆင္တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ ၎
တိက
ု ပ
္ တ
ြဲ င
ြ က
္ ်ေနာ္ဦးေဆာင္သည့္ အင္အား (၄၀) ေက်ာ္ရွိေသာ (ALA) တပ္ဖ႕ြဲ ၀င္
မ်ား (တပ္စတ
ု စု) သည္ (KNLA) ရဲေဘာ္မ်ားႏွငအ
့္ တူ ပူးတြတ
ဲ က
ို ပ
္ ၀
ြဲ င္ခသ
ဲ့ ည္။ ၎
တိုက္ပြဲတြင္ (ALA) ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕လည္း ဒဏ္ရာရရွိခဲ့သည္။ (၃) လတိုင္တိုင္
ခုခံတိုက္ခိုက္ခဲ့ေသာ္လည္း ဗမာ့တပ္မေတာ္တြင္ ရွိသမွ် လက္နက္ႀကီးမ်ဳိးစံုကို
အသံုးျပဳကာ အဆက္မျပတ္ ထိုးစစ္ဆင္တက
ို ခ
္ က
ို မ
္ ႈေၾကာင့္ ၀မ္းခေဟာင္း (ေကာ္
မူးရာ) သည္ ဗမာ့တပ္မေတာ္လက္ေအာက္ က်ေရာက္သြားခဲရ
့ သည္။ ၀မ္းခေဟာင္း
(ေကာ္မူးရာ) မွ ဆုတ္ခြာၿပီးေနာက္ KNLA ၏ အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁) တပ္ရင္းမွဴး
ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းႀကီးေတာလွသည္ ၀မ္းခသစ္ (ေကာ္မူးရာ) ကို ထူေထာင္ခသ
ဲ့ ည္။ ၎၀မ္းခ
သစ္ (ေကာ္မူးရာ) ကိလ
ု ည္း လက္နက္ႀကီးမ်ဳိးစံက
ု ို အသံုးျပဳၿပီး အဆက္မျပတ္ ထိုး
စစ္ဆင္တိုက္ခိုက္သျဖင့္ ဗမာ့တပ္မေတာ္လက္ေအာက္ က်ေရာက္သြားခဲ့ရျပန္
သည္။ ၎တိုက္ပြဲတြင္လည္း က်ေနာ္ပါ၀င္ခဲ့သည္။ (KNU)၏ ဥကၠ႒ျဖစ္ေသာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာဗိုလ္ျမသည္ ၀မ္းခေဟာင္းတိုက္ပြဲတြင္ ပါ၀င္သူမ်ားအား ဆုမ်ား
ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့သည္။ ၎ဆုခ်ီးျမႇင့္ရာတြင္ က်ေနာ္အပါအ၀င္ (ALA) ရဲေဘာ္မ်ားလည္း
ဆုရရိွခဲ့သည္။

မာနယ္ပေလာသည္ (KNU)၏ ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္သည့္အျပင္ မဟာမိတ္


အဖြ႕ဲ အစည္မ်ား၊ တပ္ေပါင္းစုမ်ား၏ ဌာနခ်ဳပ္လည္းျဖစ္သည္။ ၎မာနယ္ပေလာကို
56 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ဗမာ့တပ္မေတာ္မွ(၂) ႀကိမ္တိတိ ထိုးစစ္ဆင္တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ ဒုတိယအႀကိမ္


ထိုးစစ္ဆင္တိုက္ခိုက္ရာတြင္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ၁၉၉၅ ခု၊ဇႏၷ၀ါရီလတြင္
မာနယ္ပေလာမွ ဆုတ္ခြာေပးခဲ့ရသည္။ ၎တိုက္ပြဲ (၂) ႀကိမ္စလံုးတြင္က်ေနာ္
ပါ၀င္ခဲ့သည္။

(ALP) ကို ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းၿပီးေနာက္ ၁၉၇၄ ခု၊ ဇြန္လ (၁) ရက္ေန႔တြင္


ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (ALA) ကို တရားဝင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၾကသည္။
ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (ALA) ကို ဖြဲ႕စည္းရာတြင္ ႏုိင္ငံတကာရွိ
စစ္ဥပေဒ (Military Law)အေပၚ အေျခခံၿပီး ဖြဲ႕စည္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ရခိုင္
လူအ
႔ ဖြ႕ဲ အစည္း၏ ထူးျခားခ်က္အရ သေဘာတရားအေပၚအေျခခံေသာစည္းကမ္း၊
အမိန္႔၊ အာဏာျဖင့္ တပ္မေတာ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ သေဘာထားခ်မွတ္ခဲ့သည္။ ရခိုင္
ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (ALA) တြင္ ခိုင္မိုးလင္းသည္ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ျဖစ္
လာသည္။ ခိုင္ေအာင္မင္းခိုင္သည္ ဒု- စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။

ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) ၏ အလံေတာ္ကိစၥ၊ ရခိုင္ျပည္လြတ္


ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (ALA) ရဲေဘာ္မ်ား၏လက္ေမာင္းတြင္ တပ္ဆင္မည့္ လက္
ေမာင္းတံဆပ
ိ က
္ စ
ိ ၥ စသည္မ
့ ်ားအတြက္ ရန္ကန
ု ရ
္ ွိ ရခိင
ု ပ
္ ညာရွငမ
္ ်ား၊ ရခိင
ု သ
္ မိင
ု ္းကို
တတ္သန
ိ ားလည္ေသာ ရခိင
ု ဆ
္ ရာေတာ္မ်ားထံတင
ြ ္ အႀကံဉာဏ္မ်ားရယူရန္ ဥကၠ႒
ခိုင္မိုးလင္း ကိုယ္တိုင္စာေရးသားၿပီး၊ ဗိုလ္သိန္းႏုိင္ (ဗိုလ္သိန္းႏုိင္သည္ ရန္ကုန္
တြင္ (ALP) ၏ UG ကလာပ္စည္းေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။
သူသည္ ၁၉၇၇-ခု၊ မတ္လမွ ဇြန္လအထိ တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားရာတြင္ ခ်င္းျပည္နယ္
တေနရာ၌ က်ဆံုးခဲသ
့ ည့္ တိက
ု ရ
္ ည္စမ
ြ ္းရည္ေကာင္းေသာ တပ္မဴွ းတဦးျဖစ္သည္။)
ကို ၁၉၇၄ ခု၊ ဇူလိုင္လတြင္ ရန္ကုန္သို႔ ေစလႊတ္ခဲ့သည္။

ရခိင
ု သ
္ မိင
ု ္းပညာရွအ
ိ ျဖစ္ သတ္မတ
ွ ျ္ ခင္းခံထားရေသာ သမိင
ု ္းပညာရွင္ ဆရာ
ဦးေအာင္သာဦး၊ (I.C.S) ဦးေမာင္ေမာင္ခင္၊ ေဒါက္တာေအးေက်ာ္ (ယင္းအခ်ိနက

ေဒါက္တာေအးေက်ာ္သည္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္တြင္ ပါေမာကၡတာဝန္ကို ထမ္း
ေဆာင္ေနခ်ိနျ္ ဖစ္သည္) တိထ
႔ု သ
ံ ႔ို ေစလႊတျ္ ခင္းျဖစ္သည္။ ဥကၠ႒ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းသည္
သမိင
ု ္းပညာရွငဆ
္ ရာဦးေအာင္သာဦး၊ ပါေမာကၡေဒါက္တာေအးေက်ာ္၊ (I.C.S) ဦး
ေမာင္ေမာင္ခင္၊ ဆရာေတာ္အရွင္ဇိနတို႔ထံသို႔ သီးျခားစာတေစာင္စီ ေရးသားခဲ့
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 57

သည္ကို ယခုအထိမတ
ွ မ
္ ိေနပါေသးသည္။ ဥကၠ႒ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းသည္ စည္း႐ံုးလႈ႕ံ ေဆာ္
စာ ေရးသားရာတြင္ အထူးကြ်မ္းက်င္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တဦးျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္
အရွင္ဇိန (သမိုင္းရွိ ပညာလကၤာရေက်ာင္းတိုက္ဆရာေတာ္) စေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား
ထံ ေစလႊတၿ္ ပီး အႀကံဉာဏ္ယျူ ခင္းျဖစ္သည္။ ယခု ရခိင
ု ျ္ ပည္လတ
ြ ္ေျမာက္ေရးပါတီ
(ALP)၏ အလံႏင
ွ (့္ ALA)၏ လက္ေမာင္းတံဆပ
ိ က
္ ို ရန္ကန
ု ရ
္ ွိ ဆရာဦးေအာင္သာဦးႏွင့္
(I.C.S)၊ ဦးေမာင္ေမာင္ခင္၊ ေဒါက္တာေအးေက်ာ္၊ စေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ အႀကံ
ဉာဏ္ေပးမႈမ်ားႏွင့္ ေပါင္းစပ္ၿပီး ၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ အတည္ျပဳထားျခင္းျဖစ္သည္။

(ALP) ပါတီႏွင့္ (ALA) တပ္မေတာ္၏အလံေတာ္မွာ အလ်ား (၉) ေပ၊ အနံ


(၆) ေပရွၿိ ပီး ေအာက္ဘက္ျခမ္း၌ အနီေရာင္၊ အထက္ဘက္ျခမ္းတြင္ အျဖဴေရာင္ကို
အလ်ားလိုက္ညီမွ်စြာျဖင့္ ဆက္စပ္ထားသည္။ အျဖဴေရာင္အထက္ဘက္ျခမ္း၏
ဝဲဖက္သ႔ို ခ်ိဳးတခ်ိဳးတြင္ (၁၈) လက္မရွိေသာ အနီေရာင္ငါးေထာင့္ ၾကယ္တလံုးပါ
ရွပ
ိ ါသည္။ အလံေတာ္၏ အရြယအ
္ စားအႀကီး၊ အငယ္ကလ
ို က
ို ၍
္ အထက္ပါ အခ်ိဳး
အစားအတိုင္း ညီမွ်ေစရမည္။

အျဖဴေရာင္အထက္ျခမ္း၏အဓိပၸာယ္မွာ ရခိင
ု ျ္ ပည္သမ
ူ ်ား၏ အေျခခံစတ
ိ ဓ
္ ါတ္
သည္ ႐ိုးသားျဖဴစင္ၿပီး တည္ၿငိမ္မႈကို ေဖၚျပေဖၚညြန္းသည္။ အနီေရာင္ေအာက္
ဘက္ျခမ္း၏ အဓိပၸာယ္မွာ ရခိုင္ျပည္သူမ်ား၏ စိတ္ဓါတ္သည္ ရဲရင့္ျပတ္သားျခင္း၊
ေသြးစည္းညီညြတ္ျခင္း၊ သစၥာရွိျခင္း၊ အမ်ဳိးကိုေစာင့္ေရွာက္ျခင္းတို႔ကို ေဖၚညြန္း
သည္။ ၾကယ္၏အဓိပၸာယ္မွာ ေတာ္လွန္ေသာ ရခိုင္သူ၊ ရခိုင္သားမ်ားအား ထႂကြ
နိုးၾကားမႈရွိရန္ႏွင့္ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းညႊန္မႈေပးသည္ကို ေဖၚညြန္းသည္။

ရခိင
ု ျ္ ပည္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (ALA) ၏ လက္ေမာင္းတံဆပ
ိ သ
္ ည္
ျခေသၤ့ေ ခါင္း ပံု စံ ျ ဖစ္ သ ည္ ။ ျခေသၤ့ေ ခါင္း ပံု စံ ကို ေရြး ခ်ယ္ သ တ္ မ ွ တ္ ရ ျခင္း မွာ
ေကသရာဇာျခေသၤ့မင္းသည္ ကုန္းသတၱဝါမ်ားထဲတြင္ ရဲရင့္ၿပီး အလြန္တန္ခိုးႀကီး
ထြားသည္။ သို႔ျဖစ္၍ (ALA) ရဲေဘာ္မ်ား၏ လက္ေမာင္းတြင္ တပ္ဆင္ထားေသာ
ျခေသၤ့ေခါင္းသည္ ရဲရင့္ျပတ္သားေသာ တိုက္ပြဲဝင္စိတ္ဓါတ္ရွိသည္ကို ေဖၚညြန္း
သည္။

ရန္ကုန္သမိုင္းရွိ ပညာလကၤာရေက်ာင္းဆရာေတာ္အရွင္ဇိနသည္ (ALP)


ႀကိဳးပမ္းမွဳသမိင
ု ္းတြင္ အဓိကအခန္းမွ ပါဝင္ကည
ူ ီေဆာင္ရက
ြ ္ေပးခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္
58 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

တပါးျဖစ္သည္။ အရွင္ဇိနသည္ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားထံမွ လွဴဒါန္းေသာေငြမ်ားကို


ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား ခရီးသြားရန္ကိစၥမ်ားအတြက္ ကူညီေပးသည္ကို က်ေနာ္
(ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) ယခုထက္ထိ မွတ္မိေနပါေသးသည္။ ပါတီ၏ အေရးႀကီးကိစၥ
မ်ားေဆာင္ရက
ြ ရ
္ ာတြင္ ေငြအခက္အခဲရလ
ွိ ်ွ င္ ဆရာေတာ္အရွငဇ
္ န
ိ သည္ျမစ္ဝကၽြန္း
ေပၚ(ဧရာဝတီတိုင္း)သို႔သြားၿပီး တရားေဟာကာ အလွဴခံသည္။ ရရွိလာေသာေငြ
မ်ားကို ပါတီအား ကူညီေထာက္ပံ့သည္။ သို႔ျဖစ္ပါ၍ ပညာလကၤာရေက်ာင္း ဆရာ
ေတာ္အရွင္ဇိနအား ဤစာျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းတင္ေၾကာင္း ေဖၚျပအပ္ပါသည္။

ကြ်န္ုပ္ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္ႏွင့္ တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴး ခိုင္ဘေက်ာ္တို႔သည္


ရဲေဘာ္သစ္စုေဆာင္းေရးတာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ၾကသည္။ မိမိတို႔ယူထားသည့္
တာဝန္ႏွင့္အတူကြ်န္ုပ္ႏွင့္ ခိုင္ဘေက်ာ္တို႔သည္ ျပည္တြင္းသို႔ တဖန္သြားေရာက္
ၾကၿပီး (ALP) ပါတီကလာပ္စည္း ျပည္တြင္းအင္အားမ်ားႏွင့္အတူ ပူးတြဲ၍ ရဲေဘာ္
သစ္မ်ားကို ႀကိဳးပမ္းစုေဆာင္းၾကရာတြင္ ခုနစ္လအတြင္းမွာပင္ ရဲေဘာ္သစ္ (၃၀၀)
ေက်ာ္ခန္႔ကို စာရင္းေကာက္ စုေဆာင္းႏုိင္ခဲ့ၾကပါသည္။ ထိုအနက္မွ ရဲေဘာ္သစ္
မ်ားကို အသုတ္လိုက္ ခြဲၿပီး တသုတ္ၿပီး တသုတ္ ေကာ္မူးရာသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးႏုိင္
ခဲ့သည္။

ထိအ
ု ခ်ိနမ
္ စ
ွ ၍ မွတမ
္ တ
ွ ရ
္ ရ ကရင္ျပည္နယ္ေကာ္မူးရာ (ခ) ဝမ္းခ၌ “ရကိတ

မ႑ိဳင္” အမည္ရွိေသာ စခန္းတစ္ခုေပၚထြန္းလာခဲ့ေလသည္။ အေရွ႕ဘက္ေဒါန
ေတာင္တန္းမ်ားေပၚမွ ထြက္ေပၚလာေသာ ေနဝန္းႀကီးသည္ အေမွာင္လမ
ႊ ္းၿခံဳခံေန
ရေသာ ရခိင
ု ျ္ ပည္အား အလင္းေရာင္ေပးႏုင
ိ ္ေပေတာ့မည္။ ၁၉၇၄-ခုႏစ
ွ ၊္ ေကာ္မူးရာ
ေဟမာန္ေဆာင္းရာသီႏွင့္အတူ အမ်ဳိးကိုေစာင့္တတ္ၾကေသာ စာမရီငွက္တို႔ တြန္
ၾကေလၿပီ။ နံနက္အ႐ုဏမ
္ စ
ွ ၍ စစ္သင္တန္းကြင္းျပင္မွ “စိက
ု ၊္ ထြက.္ ....စိက
ု ၊္ ထြက”္
ဟူေသာ သံၿပိဳင္ေအာ္သံႀကီးမွာ ဟိန္းထြက္ေနေလ၏။ စိုက္၊ ထြက္ဆိုသည့္စကား
မွာ ကရင္ဘာသာျဖင့္ ဘယ္၊ ညာနင္း၍ ကြင္းကို ပတ္ေျပးေနၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
သင္တန္းအစ ပထမေန႔မ်ားတြင္ ကရင္စကားကိုနားမလည္ေသာ ရခိုင္ရဲေဘာ္
မ်ားမွာ၊ ဘယ္. ညာ မွ ညာ. ဘယ္အျဖစ္ ရက္အတန္ၾကာလာေသာအခါ ကရင္
စကားျဖင့္ စစ္ေရးအေခၚအေဝၚမ်ားကို နားလည္သြားၾကေလ၏။ အေျခခံစစ္သင္တန္း
တြင္ လက္နက္ငယ္ ပစ္ခတ္ျခင္း၊ ျဖဳတ္၊ ခြ်တ္၊ တတ္ သင္တန္းမ်ားကိပ
ု ါ သင္ၾကား
ၾကရၿပီး စစ္နည္းဗ်ဴဟာ အဆုတ၊္ အတက္၊ တပ္ျဖန္၊႔ ခုခ၊ံ ခြာ၊ ခ်ီ စသည္စ
့ စ္အဂၤါႀကီး
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 59

ေလးရပ္ ကို လ ည္း သင္ ၾ ကားရေလ၏။ ရဲေ ဘာ္ သ စ္ မ ်ားမွာ ေခြ ်းေျမက်မွ
ေသြးေျမမက်ဆို သည့္ ေဆာင္ပဒ
ု ႏ
္ င
ွ အ
့္ ညီ သင္တန္းကာလအတြင္း ႀကဳိ းစားမာန္တက္
သင္ၾကား ၾကေလသည္။

အေျခခံစစ္သင္တန္းကို (KNLA) မွ သင္ၾကားေပးၿပီး သေဘာတရားသင္တန္း


ကို (ALP) တာဝန္ရွိပုဂၢိဳလ္မ်ားမွ သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးပါသည္။ ထိုသင္တန္းကာလ
အတြင္း ႏုိင္ငံေရးအက်ပ္အတည္းႏွင့္ႀကံဳလာရသည္၊ ၎မွာ (KNU) အေထြေထြ
အတြင္းေရးမွဴး ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းေစာသန္းေအာင္မွ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး တပ္
မေတာ္ (KNLA) ၏ ရခိင
ု တ
္ ပ္ရင္းပံစ
ု မ
ံ ်ဳိးသာ ခြငျ့္ ပဳႏုင
ိ ္ေၾကာင္း၊ အဘယ္ေၾကာင္ဆ
့ ို
ေသာ္ နယ္ေျမတစ္ခု (သို႔) ျပည္နယ္တစ္ခုတြင္ တပ္မေတာ္ (၂) ခု ရွိျခင္းသည္
ျပည္သမ
ူ ်ားအေနျဖင့္ အျမင္႐ပ
ႈ ္ေထြးမွဳမ်ားျဖစ္လာႏုင
ိ ္ေၾကာင္း ႏႈတအ
္ ားျဖင့္ ရွင္းျပ
သည္။ ၎ရွင္းျပမႈႏင
ွ ပ
့္ တ္သက္၍ က်ေနာ္တ႔ို ဗဟိုေကာ္မတီအတြင္းမွာ ေဆြးေႏြးပြဲ
တရပ္ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္၊ အဆိုပါေဆြးေႏြးပြဲတြင္ အတြင္းေရးမွဴး ေအာင္မင္းခိုင္မွ
စိတဓ
္ ါတ္အ
္ ႀကီးအက်ယ္က်ဆင္းကာ ပါတီအတြင္းေရးမွဴးမွ နုတထ
္ က
ြ မ
္ ည္အဆင့္
ထိ ေဆြးေႏြးတင္ျပလာသည္။ (ALA) တပ္တခုလံုး၏သင္တန္းမွဴး ဗိုလ္ႀကီးခိုင္
ေတာက္ထန
ိ မ
္ ွာလည္း ႏုတထ
္ က
ြ မ
္ ည္ဟု တင္ျပလာျပန္သည္။ ဥကၠ႒ ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းမွာ
လည္း အစည္းအေဝးကို ဦးေဆာင္ႏုိင္စြမ္းမရွိေတာ့ဘဲ အစည္းအေဝးကို ယာယီ
ရပ္တန္လ
႔ က
ို ၾ္ ကသည္။ ထိုေန႔ကစၿပီး ဥကၠ႒ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းသည္ သူ၏ အခန္းမွ အျပင္
မထြက္ဘဲ (၂) ရက္တိုင္တိုင္ စိတ္ထိခိုက္ကာ ေနမေကာင္းျဖစ္သြားသည္။

က်ေနာ္ (ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္)၊ ခိုင္ဘေက်ာ္ႏွင့္ ခိုင္ရဲခိုင္တို႔သည္ ရခိုင္ျပည္


လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (ALA) ေပါက္ဖြားရာ “ရကၡတ
ိ မ႑ိဳင္”စခန္းရွိ ေညာင္
ပင္ေအာက္၌ လေရာင္လင္းထိန္ေသာညအခ်ိနတ
္ င
ြ ္ က်ေနာ္တသ
႔ို ံုးဦးထိင
ု ၿ္ ပီး အေျဖ
ရွာ ေဝဖန္သံုးသပ္ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ္တို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်လို႔ရ
သည္မွာ (KNU) အတြင္းေရးမွဴးမွ ႏႈတ္အားျဖင့္ ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္
မေတာ္ (ALA) နာမည္ကို သံုးခြင့္မျပဳဟု ေျပာလာျခင္းသည္၊ က်ေနာ္တို႔အား စမ္း
သပ္သည္သ
့ ေဘာျဖစ္ႏင
ုိ ္ေၾကာင္း ေဝဖန္သံုးသပ္မျႈ ပဳကာ၊ မည္သပ
႔ို င္ျဖစ္ေစ က်ေနာ္
တိ႔ု သံုးေယာက္အေနျဖင့္ စိတဓ
္ ာတ္က်ေနသူမ်ားကို အားေပးရင္း က်ေနာ္တ႔ို လိခ
ု ်င္
သည့္ (ALA) နာမည္ သံုးစြဲခြင့္ကိုလည္း ပံုစံမ်ဳိးစံုျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္ႀကိဳးပမ္းသြားမည္ဟု
ဆံုးျဖတ္ၾကသည္။
60 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

(ALA) ဘတ္တဆ
ံ ပ
ိ သ
္ ံုးစြဲခြငက
့္ ို ခ်ဥ္းကပ္စည္း႐ံုးသြားရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး
ေနာက္က်ေနာ္ တို႔သံုးေယာက္ (ခိုင္ဘေက်ာ္၊ ခိုင္ရဲခိုင္၊ ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္)သည္
တပ္မေတာ္၏ဘတ္တဆ
ံ ပ
ိ ္ သံုးစြခ
ဲ င
ြ မ
့္ ရသျဖင့္ စိတဓ
္ ါတ္က်ေနေသာ ရဲေဘာ္မ်ားကို
အေၾကာင္းအက်ိဳးရွင္းျပကာ ေက်နပ္မႈရရွိေအာင္ သေဘာတရားေပးၾကရသည္။
က်ေနာ္တအ
႔ို ေနျဖင့္ (KNLA) ႏွင့္ ဆက္သယ
ြ ဆ
္ က္ဆသ
ံ ည္အ
့ ခါတြငျ္ ဖစ္ေစ၊ အထူး
တပ္ရင္း (၁၀၁) ႏွင့္ ဆက္သြယ္ဆက္ဆံသည့္အခါတြင္ျဖစ္ေစ၊ ALA နာမည္ႏွင့္
ဆက္သြယ္ဆက္ဆံသည္။ သို႔ရာတြင္ ကန္႔ကြက္သည့္ ေရးသားသံုးႏႈန္းထားမႈမ်ဳိး
ကို မေတြ႕ရသည့္အျပင္ တပ္မေတာ္တခုႏွင့္တခု အျပန္အလွန္ အသိအမွတ္ျပဳ
သည့္ေရးသား သံုးစြဲမႈမ်ားကို ေတြ႕လာရသည္။ ထိုကဲ့သို႔ျဖင့္ ကရင္ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္
အတူ လက္တြဲတိုက္ပြဲဝင္ခ့ဲၾကသည္။

အေျခခံစစ္သင္တန္းကို (၃) လတိုင္ေအာင္ တက္ေရာက္သင္ၾကားခဲ့ၾကၿပီး


ျဖစ္ေသာ (ALA) ရဲေဘာ္သစ္မ်ားမွာ (KNLA) အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁) မွ ကူညီေထာက္ပံ့
ေပးေသာ (ALA) ဘတ္တံဆိပ္တပ္ဆင္ထားေသာ စစ္ယူနီေဖါင္းမ်ား၊ စစ္သည္
တစ္ဦးစီအတြက္ လိအ
ု ပ္ေသာ စစ္ပစၥည္းဟူသမွ်ကို ထုတ္ေပးကာ ေခတ္မီေအာ္တ၊ို
ေမာင္းျပန္႐င
ို ဖ
္ ယ္၊ ကာဘိင
ု ္ေသနတ္မ်ားအပါအဝင္ ေသနတ္မ်ဳိးစံႏ
ု င
ွ ့္ က်ည္ကပ္မ်ား
ကိုပါ တပ္ဆင္ေပးထားသျဖင့္ က်ေနာ္တို႔ ရဲေဘာ္မ်ားမွာ ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓါတ္
မ်ားႏွင့္အတူ တိုက္ပြဲဝင္ရန္ တက္တက္ႂကြႂကြႏွင့္ အသင့္ျဖစ္ေနၾကပါသည္။

ကရင္ျပည္၏ ဝါေခါင္လမိုးရာသီကား ေကာင္းကင္တျပင္လံုး မိုးသားတိမ္


တိုက္မ်ား အံု႔ဆိုင္း၍ လႊမ္းၿခံဳထားၾကေလ၏။ တခ်ီခ်ီရြာလိုက္ေသာမိုးမွာလည္း
ရခိုင္မိုးပင္ အရံႈးေပးရေလာက္ေအာင္ ရြာသြန္းၿဖိဳးၿပီး ေတာင္ၿပိဳမိုးဟု ေခၚဆိုရေပ
မည္။ ေကာင္းကင္တခြင္ တိမ္ညိဳတို႔မွထြက္ေပၚလာေသာ လွ်ပ္စစ္တဝင္ဝင္းႏွင့္
တဂ်ိန္းဂ်ိန္း မိုးႀကိဳးပစ္သံမ်ားတို႔မွာ အသူရာႏွင့္ သိၾကားမင္းတို႔ စစ္ျဖစ္ေနသလား
ဟု အေတြးမ်ားျဖင့္ တိက
ု ပ
္ ြဲေခၚသံကိုေစာင္ဆ
့ င
ို ္းေနၾကသည္။ ထုရ
ိ ဲေဘာ္မ်ားအတြက္
တစ္ေန႔တင
ြ ္ (KNU) တပ္မဟာ (၇) ႏွင့္ တပ္မဟာ (၁) နယ္ေျမမ်ားတြင္ စစ္ေရးအရ
ဝင္ေရာက္လပ
ႈ ရ
္ ွားေနၾကေသာ ရန္သဗ
ူ လ
ို ခ
္ ်ဳပ္ေနဝင္း၏ စစ္တပ္မ်ားအား တိက
ု ခ
္ က
ို ္
ေခ်မႈန္းရန္ (KNLA) ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ႏင
ွ ့္ (ALA) ရခိင
ု ္
ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္တို႔မွ ပူးတြဲစစ္ဆင္ေရးလုပ္ပါဟု (KNU) ဗဟိုမွ
တာဝန္တရပ္ေပးအပ္လာပါသည္။ (ALA) မွ တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴး ခိုင္ဘေက်ာ္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 61

ဦးေဆာင္ေသာ အင္အား (၆၀) ေက်ာ္ခန္သ


႔ ည္ (KNLA) စစ္ေၾကာင္းႏွငအ
့္ တူ ၁၉၇၄
ခု၊ ၾသဂုတ္လ ပထမအပတ္ မိုးဥတုကာလတြင္ ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ ေရွ႕တန္း
နယ္ေျမသို႔ ထြက္ခြါသြားခဲ့ၾကေလသည္။

ေရွ႕တန္းပူးတြဲစစ္ေၾကာင္းသည္ တပ္မဟာ(၇)နယ္ေျမျဖစ္ေသာ ျမဝတီ၊


ဖါးအံၿမိဳ႕နယ္မ်ားႏွင့္ သံလြင္ျမစ္အနီးမွ လိွဳင္းဘြဲ၊ ဖါဘြန္ၿမိဳ႕နယ္ အနီးတဝုိက္တို႔
တြင္ စစ္ေရးလႈပရ
္ ွားေနၾကေသာ ရန္သတ
ူ ပ္မ်ားအား တိက
ု ခ
္ က
ို ရ
္ န္အတြက္ က်ယ္
ျပန္႔ရွည္လ်ားလွေသာ ေတာေတာင္အထပ္ထပ္မ်ားကို ျဖတ္ေက်ာ္ ခ်ီတက္ကာ
လိက
ု လ
္ တ
ံ က
ို ခ
္ က
ို ္ ရွင္းလင္းခဲၾ့ ကပါသည္။ ထိန
ု ယ္ေျမအတြင္း စစ္ဆင္ေရးမ်ား ၿပီးစီး
သြားသည့္အခါ မိုင္ (၁၀၀) ခန္႔ေဝးသည့္ တပ္မဟာ (၁) နယ္ေျမျဖစ္ေသာ သထံု၊
တပ္မဟာ (၂) နယ္ေျမျဖစ္ေသာ ေတာင္ငူခ႐ိုင္၊ တပ္မဟာ (၃) နယ္ေျမျဖစ္ေသာ
ေညာင္ေလးပင္ခ႐ိုင္ ေက်ာက္ႀကီး၊ သံေတာင္ၿမိဳ႕နယ္မ်ားသို႔ မိုင္ရွည္စစ္ဆင္ေရး
ခရီးစဥ္အျဖစ္ ခ်ီတက္ရင္း ရန္သူ႔တပ္မ်ားကို ထိုးစစ္ဆင္၍ လိုက္လံတိုက္ခိုက္ခဲ့
ၾကပါသည္။ စစ္ဆင္ေရးကာလ ေႏြ၊ မိုး၊ ေဆာင္း၊ သံုးရာသီပတ္လံုး ရန္သတ
ူ ပ္မ်ား
ႏွင့္ ရင္ဆိုင္တိုက္ပြဲႀကီး၊ တိုက္ပြဲငယ္မ်ားျဖစ္ပြါးခဲ့ၾကရာတြင္ (ALA) မွ ရခိုင္ရဲေဘာ္
မ်ားသည္ (KNLA) မွ ကရင္ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္အတူ အထက္အမိန္႔ကိုနာခံလ်က္ ေသ
အတူရင
ွ မ
္ ကြာ ရဲေဘာ္ရဘ
ဲ က္ စိတဓ
္ ါတ္ႏင
ွ ့္ ညီရင္းအစ္ကပ
ို မာ သူ႔ေသြးကိယ
ု ္ေသြး
ေရာယွက္ေထြးလ်က္ အသက္ကို ပဓါနမထားဘဲ ရဲရဲေတာက္ တိက
ု ပ
္ ဝ
ြဲ င္ခၾဲ့ ကသည္။
“ငါကားမေသ ငါေသေသာ္လည္း ငါ့ျပည္အတြက္ ငါေပးဆပ္သည္”။

ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ (KNLA) ထံ၌ အေျခခံစစ္


သင္တန္းမ်ားကို တက္ေရာက္သင္ၾကားခဲ့ၾကၿပီး (KNU) တပ္မဟာနယ္ေျမမ်ား၌
လည္း (KNLA) တပ္ဖ႕ြဲ မ်ားႏွငအ
့္ တူပူးတြဲ စစ္ဆင္ေရးလုပခ
္ သ
ဲ့ ည္မွာ တစ္ႏစ
ွ ္ေက်ာ္
ခန္႔ရွိလာခဲ့ၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ (ALA) ရဲေဘာ္မ်ားမွာ ရင့္က်က္လာေသာ တိုက္ပြဲ
အေတြ႕အၾကံဳမ်ားႏွငအ
့္ တူ ရခိင
ု ျ္ ပည္လတ
ြ ္ေျမာက္ေရးအတြကတ
္ က
ို ပ
္ ဝ
ြဲ င္ရန္ တပ္
ဖြဲ႕အားလံုး ရခိုင္ျပည္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ႏုိင္ေရးကို ဥကၠ႒ ခိုင္မိုးလင္းႏွင့္တကြ ပါတီ
ေခါင္းေဆာင္မ်ားက စီစဥ္ေဆာင္ရက
ြ ၾ္ ကရေလေတာ့သည္။ တပ္ဖ႕ြဲ မ်ား ရခိင
ု ျ္ ပည္သ႔ို
ေျပာင္းေရႊ႕ႏုိင္ေရးအတြက္ ပထမဦးစြာ ဗ်ဴဟာလမ္းေၾကာင္းႏွစ္ခုကို ေရးဆြဲၾကရာ
တြင္ ကရင္ျပည္နယ္မွ မြန္ျပည္နယ္၊ တနသၤာရီတိုင္းတို႔ကို ျဖတ္ေက်ာ္၍ ထိုမွ
ေရေၾကာင္းခရီးျဖင့္ သေဘၤာစီး၍ ရခိုင္ျပည္သို႔ ဝင္ေရာက္ရန္ လမ္းေၾကာင္းတခု
ႏွင့္ ကရင္ျပည္နယ္မွ ပဲခူးတိုင္း၊ ဧရာဝတီတိုင္းတို႔ကို ထိုးေဖါက္၍ ရခိုင္႐ိုးမကို
62 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ျဖတ္ေက်ာ္ဝင္ေရာက္ရန္ လမ္းေၾကာင္းတခု၊ ထိုလမ္းေၾကာင္းႏွစ္သြယ္အနက္မွ


ပထမဦးစြာ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကသည္မွာ ရခိုင္ျပည္ႏွင့္အနီးဆံုးျဖစ္ၿပီး အလ်င္အျမန္
ေရာက္ႏင
ုိ ္ေသာ ကရင္ျပည္နယ္မွ ပဲခူးတိင
ု ္း၊ ဧရာဝတီတင
ို ္း၊ ရခိင
ု ႐
္ ိုးမကို ျဖတ္ေက်ာ္
ဝင္ေရာက္ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကေလသည္။

ရခို င္ ျ ပည္ လ ြ တ္ေ ျမာက္ေ ရးပါတီ ( ALP)ႏွ င့္ ရခို င္ ျ ပည္ လ ြ တ္ေ ျမာက္ေ ရး
တပ္မေတာ္(ALA) ရခိုင္ျပည္သို႔ျပန္ရန္ ဆံုးျဖတ္ရျခင္း အဓိကအေၾကာင္းအရင္း
မ်ားမွာ- ရခိုင္တပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ားအေနျဖင့္ တိုက္ပြဲအေတြ႕အႀကံဳရရွိလာသျဖင့္လည္း
ေကာင္း၊ ရခိုင္ရဲေဘာ္မ်ားအား ကရင္ျပည္တြင္ဆက္လက္ တိုက္ပြဲဝင္ရန္အတြက္
ထိန္းသိမ္းရသည္မွာ အခက္အခဲမ်ားရွိလာသျဖင့္လည္းေကာင္း ရခိုင္ျပည္သို႔ျပန္
ရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ရခိုင္ျပည္သို႔ျပန္ရန္အတြက္ ေရေၾကာင္းလမ္း၊ ကုန္းေၾကာင္းလမ္းမ်ားကို


စဥ္းစားခဲ့ၾကသည္။ ပထမဆံုးေရေၾကာင္းခရီးကို ဦးစားေပးစဥ္းစားခဲ့ေသာ္လည္း
သတင္းေပါက္ၾကားမႈရသ
ွိ ျဖင့္ ေရေၾကာင္းခရီးကို ဖ်က္သမ
ိ ္းခဲသ
့ ည္။ ကုန္းေၾကာင္း
ခရီးကိုစဥ္းစားရာတြင္ ပဲခူး႐ိုးမကိုျဖတ္ၿပီး၊ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚမွတဆင့္ ရခိုင္ျပည္သို႔
ျပန္ရန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။

ထိသ
ု ဆ
႔ို ံုးျဖတ္ခသ
ဲ့ ည္အ
့ တိင
ု ္း စစ္ေၾကာင္းမွဴး-ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းခိင
ု ဘ
္ ေက်ာ္ ဦးေဆာင္
ေသာ အင္အား (၆၀) ေက်ာ္ရွိသည့္ မင္းထီးရာဇာစစ္ေၾကာင္းသည္ ၁၉၇၅ ခု၊
ေအာက္တဘ
ို ာလတြင္ ဝမ္းခ (ခ) ေကာ္မူးရာဧရိယာမွ ပဲခူး႐ိုးမသိ႔ု စတင္ခရီးထြက္
ခဲ့သည္။ ယင္းေနာက္ တလခန္႔အၾကာတြင္စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္-ဗိုလ္မွဴးႀကီးခိုင္မိုးလင္း
ဦးေဆာင္ေသာ အင္အား (၉၀) ေက်ာ္ေသာ “မိုးလင္းရာဇာ” စစ္ေၾကာင္း နာမည္ျဖင့္
ဝမ္းခ (ခ) ေကာ္မူးရာမွ ထြက္ခြာခဲ့သည္။

စစ္ေၾကာင္းမ်ား ပဲခူး႐ိုးမသိ႔ု မေရာက္မီ ပဲခူး႐ိုးမကို ဗမာတပ္မေတာ္မွ “ေအာင္


စိုးမိုး” စစ္ဆင္ေရးအမည္ျဖင့္ စစ္ဆင္ေရးျပဳလုပ္သျဖင့္ (KNU) ၏ တပ္ရင္း (၁၃)
သည္ ပဲခူး႐ိုးမမွ ထြက္ခြါလာခဲ့ရသည္။ ယင္းေၾကာင့္ (ALP) ၏ ရခိုင္ျပည္သို႔ ျပန္
ရန္အစီအစဥ္မွာ ပ်က္ျပားခဲ့ရသည္။ ယင္းေနာက္ ၁၉၇၆ ခု၊ ဇြန္လ ေနာက္ဆံုး
အပတ္တြင္ မိုင္ (၂,၀၀၀)ေဝးကြာေသာ ခရီးၾကမ္းကို ေျခလ်င္ခရီးျဖင့္ ခ်ီတက္ရန္
ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 63

ထိုဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္အတူ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ခိုင္ဘေက်ာ္ဦးေဆာင္


ေသာ အင္အား (၆၀) ခန္ရ
႔ ွိ မင္းထီးရာဇာစစ္ေၾကာင္းသည္ ၁၉၇၅-ခုႏစ
ွ ္ ေအာက္တို
ဘာလတြင္ ကရင္ျပည္နယ္ ေကာ္မူးရာမွ စတင္၍ ခရီးထြကခ
္ ၾဲ့ ကပါသည္။ ထိအ
ု ခ်ိန္
က ကရင္ျပည္နယ္ႏွင့္ ပဲခူး႐ိုးမတစ္ဝိုက္တြင္ မဆလပါတီ၏ (ျဖတ္ေလးျဖတ္)
စစ္ေရးလမ္းစဥ္အရ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း၏လက္ကိုင္တုတ္တပ္မ်ား၊ အထူးလႈပ္ရွား
စစ္ဆင္ေနၾကေသာ ကာလပင္ျဖစ္ပါသည္။ မင္းထီးရာဇာစစ္ေၾကာင္းသည္ မိမိတုိ႔
ခ်ီတက္ရာလမ္းေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ရန္သစ
ူ စ္ေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ ရင္ဆင
ို တ
္ ိုးကာ တိက
ု ္
ပြဲႀကီး၊ တိုက္ပြဲငယ္မ်ားျဖစ္ပြားခဲ့သျဖင့္ ခရီးေႏွာင့္ေႏွးကာ ႏုိဝင္ဘာလသို႔ ေရာက္
ရွိေသာအခါမွသာ (KNU) တပ္မဟာ (၃) နယ္ေျမရွိ စစ္ေတာင္း ျမစ္ကမ္းနံေဘးမွ
ကရင္လမ
ူ ်ဳိးမ်ားေနထိင
ု ၾ္ ကေသာ ခဲပရ
ူ ြာသိ႔ု ေရာက္ရလ
ွိ ာခဲ့ ၾကပါသည္။ စစ္ေၾကာင္း
မွဴးခိုင္ဘေက်ာ္သည္ ခဲပူရြာ၌ စစ္ေၾကာင္းကို စခန္းခ် ရပ္နားေစၿပီး ေရွ႕ဆက္ရ
မည့္ခရီးစဥ္အတြက္ ရန္သူ႔သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို စုေဆာင္း၍ နယ္ေျမ
အေျခအေနမ်ားကို ေလ့လာသံုးသပ္ေနေလသည္။ ထိုအခ်ိန္က စစ္ေတာင္းျမစ္၏
အေရွ႕ဘက္ျခမ္းသည္ (KNU) တပ္မဟာနယ္ေျမမ်ားျဖစ္၍ ရန္သူတပ္မ်ားကို
တိုးေပါက္ႏင
ုိ ္ေသာ္လည္း ပဲခူးတိင
ု ္းႏွင့္ ဧရာဝတီတင
ို ္းမ်ားတြင္ ရန္သ၏
ူ အေျခစိက
ု ္
တပ္ရင္းမ်ား၊ တပ္မမ်ားရွိေနေလသည္။ ပဲခူး႐ိုးမေပၚတြငလ
္ ည္း ရန္သမ
ူ တ
ွ ပ္အင္အား
အလံုးအရင္း အသံုးျပဳလ်က္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ တပ္မ်ား၊ (KNLA) တပ္
မ်ားႏွင့္ ေန႔စဥ္ႏင
ွ အ
့္ မွ် စခန္းသိမ္းတိက
ု ပ
္ ြဲမ်ား ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း သတင္းရရွထ
ိ ား
ပါသည္။

မင္းထီးရာဇာစစ္ေၾကာင္းခရီးစဥ္မွာ ပဲခူး႐ိုးမသိအ
႔ု ေရာက္ခ်ီတက္ၿပီး ပဲခူး႐ိုးမ
တြင္ “ဗကပ” တပ္မ်ားႏွငအ
့္ တူ ပူးတြလ
ဲ ပ
ႈ ရ
္ ွားေနေသာ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္
ေရးတပ္မေတာ္ (KNLA) ၏ လက္ေအာက္ခံတပ္ရင္းတရင္းျဖစ္ေသာ တပ္ရင္းမွဴး
ဗိုလ္မွဴးသာစိန္ဦးေဆာင္သည့္ တပ္ရင္း (၁၃) ႏွင့္ခ်ိတ္ဆက္ပူးေပါင္းၿပီး ဧရာဝတီ
တိုင္းသို႔ ထိုးေဖါက္ဝင္ေရာက္ကာ ရခိုင္႐ိုးမသို႔ ျဖတ္ေက်ာ္မည့္ခရီးစဥ္ျဖစ္သည္။
ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းသာစိန၏
္ တပ္ရင္း (၁၃) မွာ ပဲခူး႐ိုးမတြင္ ေခတၱဝင္ေရာက္လပ
ႈ ရ
္ ွားၿပီး ျမစ္ဝ
ကၽြန္းေပၚ ဧရာဝတီတင
ို ္းသိသ
႔ု ြားရန္ ႀကိဳးပမ္းေနေသာ တပ္ရင္းတရင္း ျဖစ္ပါသည္။
စစ္ေၾကာင္းမွဴး ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းခိင
ု ဘ
္ ေက်ာ္သည္ မိမစ
ိ စ္ေၾကာင္းအား ပဲခူး႐ိုးမသိ႔ု ထိုးေဖါက္
ဝင္ေရာက္ရန္ သင္မ
့ သင့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မခ်မွတမ
္ အ
ီ ခ်ိနမ
္ ွာပင္ ပဲခူး႐ိုးမတြင္ လႈပရ
္ ွား
64 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေနေသာ တပ္ရင္း(၁၃) သည္ တပ္ရင္းမွဴး ဗိလ


ု မ
္ ဴွ းသာစိနဥ
္ ီးေဆာင္လ်က္ စစ္ေတာင္း
ျမစ္ကို ျဖတ္ကူးၿပီး ခဲပူရြာသို႔ ေရာက္ရွိလာပါသည္။ တပ္ရင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴးသာစိန္မွ
မင္းထီးရာဇာစစ္ေၾကာင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴးခိုင္ဘေက်ာ္အား ေတြ႕ဆံုေျပာျပသည္မွာ
“ရန္သမ
ူ ်ားသည္ မိမတ
ိ ထ
႔ို က္သာလြန္ေသာ စစ္အင္အားျဖင့္ အဆက္မျပတ္ ထိုးစစ္
ဆင္ေနျခင္းေၾကာင့္ ပဲခူး႐ိုးမေပၚတြင္ လံုးဝေနထိုင္လို႔မရ၍ ယခုကဲ့သို႔ တပ္ရင္း
ဆုတခ
္ ြါလာရေၾကာင္း” ေျပာျပေလသည္။ ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းသာစိန၏
္ ေျပာျပခ်က္ကို အေျခ
ခံ၍ စစ္ေၾကာင္းမွဴးဗိလ
ု မ
္ ဴွ းခိင
ု ဘ
္ ေက်ာ္သည္ မိမစ
ိ စ္သည္အင္အားႏွင့္ အေျခအေန
အရပ္ရပ္ကို သံုးသပ္လ်က္ ပထမအႀကိမ္ ရခိုင္ျပည္သို႔ ဝင္ေရာက္မည့္ မင္းထီး
ရာဇာစစ္ေၾကာင္း ဗ်ဴဟာခရီးစဥ္အား ဖ်က္သမ
ိ ္းလိက
ု ၿ္ ပီး စစ္ေၾကာင္းျပန္လည္ဆတ
ု ္
ခြါလာခဲရ
့ ေလေတာ့သည္။ ဤသည္မွာ မိင
ု ္ (၂၀၀၀) ခရီးကို မစတင္မီ ရခိင
ု ျ္ ပည္သ႔ို
ကုန္းေၾကာင္းခရီးျဖင့္ ခ်ီတက္ရန္ ပထမအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းျခင္းျဖစ္သည္။

ALP/ALA ၏ မိင
ု ္ (၂၀၀၀) ေက်ာ္ခရီးကို ခ်ီတက္ေနေသာ ဥကၠ႒ခိင
ု မ
္ င
ို ္းလင္း
ႏွင့္ အဖြ႕ဲ သည္ (SSPP) ၏ နယ္ျခားစခန္း (ခါးဟန္စခန္း) သိ႔ု ေရာက္ရွိေနစဥ္ ဥကၠ႒
ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းသည္ မိတ္ေဆြအခ်ဳိ႕၏ကူညမ
ီ ဳွ ျဖင့္ ကြ်န္ပ
ု ္ (ခိင
ု စ
္ ိုးႏုင
ိ ္ေအာင္) ရွရ
ိ ာ ဝမ္းခ
သိ႔ု ေခတၱေရာက္ရလ
ွိ ာသည္။ ထိသ
ု ႔ေ
ို ရာက္ရွိေနစဥ္တြင္ ဥကၠ႒ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းမွ အထူး
အေရးႀကီးေသာ ကိစၥတခုေဆာင္ရြက္ရန္ တာဝန္တရပ္ေပးသည္။ ၎အေရး
ႀကီးေသာကိစမ
ၥ ွာ ဘန္ေကာက္ရွိ အိႏယ
ၵိ သံ႐ံုးႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးမႈျပဳရန္ကစ
ိ ျၥ ဖစ္
သည္။ ခ်င္းျပည္နယ္ႏင
ွ ့္ အိႏယ
ၵိ နယ္စပ္ကို ျဖတ္ၿပီး ရခိင
ု သ
္ သ
႔ို ြားသည္အ
့ ခါ အိႏယ
ၵိ
အစိုးရမွ မေႏွာင့္ယွက္ရန္ႏွင့္ သင့္ေတာ္ေသာ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးမႈ စသည္မ်ား
ကိစၥကို ေဆြးေႏြးရန္ျဖစ္သည္။

ထိသ
ု တ
႔ ို ာဝန္ေပးသျဖင့္ ကြ်န္ပ
ု ္ (ခိင
ု စ
္ ိုးႏုင
ိ ္ေအာင္) သည္ (KNLA) လက္ေအာက္
အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁) ၏ ကူညီေဆာင္ရက
ြ ္ေပးမွဳျဖင့္ ဘန္ေကာက္သသ
႔ို ြားေရာက္
ကာ အိႏိၵယသံ႐ံုး၏အဓိက တာဝန္ခံ သံအမတ္ႀကီးႏွင့္ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးခြင့္ရရွိခဲ့
သည္။ ထိသ
ု ႔ေ
ို ဆြးေႏြးရာတြင္ စာမ်က္ႏွာ (၃) မ်က္ႏွာရွိေသာ စာတမ္းတစ္ေစာင္ျဖင့္
တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ကြ်န္ုပ္ တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့ေသာ အဓိကအခ်က္မ်ားမွာ-(၁)
ရခိင
ု ျ္ ပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) သည္ အိႏယ
ၵိ ႏွင့္ မိတ္ေဆြျဖစ္လိုေၾကာင္း၊
(၂) ခ်င္းျပည္နယ္မွ အိႏယ
ၵိ နယ္စပ္ကျို ဖတ္ၿပီး ရခိင
ု ျ္ ပည္သသ
႔ို ြားသည့္ ခရီးစဥ္တြင္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 65

အိႏိၵယရွိအာဏာပိုင္မ်ားမွ နားလည္မႈျဖင့္ခြင့္ျပဳရန္၊ (၃) ရခိုင္ျပည္အခ်ဳပ္အျခာ


အာဏာပိုင္ႏုိင္ငံတခုျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳရန္ႏွင့္ (၄) (ALP) အား ႐ုပ္ဝတၳဳဆိုင္ရာ
အကူအညီေပးရန္ စသည္မ်ားကို တင္ျပခြင့္ရရွိခဲ့သည္။

၎ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ကြ်န္ုပ္၏စကားျပန္မွာ (KNU/KNLA) မွ ဗိုလ္မွဴးႀကီး


အဆင့္ ရွိသူ ေဒါက္တာဆင္း (သကၠရာဇ္၂၀၀၅-ခု ႏွစ္တြင္ ကြယ္လြန္) ဆိုသူျဖစ္
သည္။ ေဒါက္တာဆင္းသည္ မႏၲေလးတကၠသိုလ္မွ ေဆးပညာဆိုင္ရာ ေဒါက္တာ
ဘြဲ႕ (M.B.B.S,)ရရွိၿပီး ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးတြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ
ပန္ခ်ာဘီလူမ်ဳိးျဖစ္သည္။ သူသည္ ဥကၠ႒ခိုင္မိုးလင္းႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ကြ်န္ုပ္
(ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) ႏွင့္လည္းေကာင္း အလြန္ခင္မင္ရင္းႏွီးသူတဦးျဖစ္သည္။ ထို႔
အျပင္ သူသည္ ဘန္ေကာက္ရွိအိႏိၵယသံ႐ုံးႏွင့္ အလြန္ရင္းႏွီးသူတစ္ဦးလည္းျဖစ္
သည္။ အိႏိၵယသံ႐ံုးႏွင့္ (ALP) တုိ႔ ရင္းႏွီးမႈရရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးသူမွာ
ေဒါက္တာဆင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
ALP သမိုင္းဝင္ မိုင္(၂၀၀၀) ခရီးရွည္ စစ္ေၾကာင္း

ပါတီ ဥ ကၠ ႒ ခို င္ မိုး လင္း ၊ ပါတီ အ တြ င္းေရးမွ ဴး ခို င္ ဘေက်ာ္ ၊ ပါတီ ဗ ဟို
အလုပအ
္ မႈေဆာင္ ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို ၊္ ဗဟိုေကာ္မတ
ီ ဝ
ီ င္ခင
ို န
္ လ
ီ င္းတိ႔ ု ဦးေဆာင္ေသာ အင္အား
(၁၀၂) ေက်ာ္ရွိေသာ (ALP) ႏွင့္ (ALA) တပ္ဖဲြ႕ဝင္မ်ားသည္ ၁၉၇၆ ခု၊ ဇြန္လတြင္
(KNU) နယ္ေျမမွ မိုင္ (၂၀၀၀) ခရီးရွည္စစ္ေၾကာင္းကို စတင္ခဲ့ၾကသည္။

မဒတ မဖြ႕ဲ ျဖစ္ခင္က (ALP) ရခိင


ု ျ္ ပည္ျပန္ေရးကိစက
ၥ ို (KNU) မဟာမိတတ
္ ႏ
႔ို င
ွ ့္
ညႇိႏႈိင္းခဲ့ၾကသည္။ နံပါတ္ (၁) အေနျဖင့္ ဘိတ္၊ ထားဝယ္ဘက္မွ ေရေၾကာင္းျဖင့္
လည္းေကာင္း၊ နံပါတ္ (၂) အေနျဖင့္ ပဲခူး႐ိုးမကိုျဖတ္၍ ရခိုင္႐ိုးမသို႔ ထိုးေဖါက္
ေရာက္ရွိေရး ကုန္းေၾကာင္းခ်ီခရီးျဖင္လ
့ ည္းေကာင္း ထိလ
ု မ္းႏွစ္ေၾကာင္းကို အဓိက
ေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကသည္။ ထိုခရီးေဆြးေႏြးေနစဥ္ပင္ (KNU) ဥကၠ႒ႀကီး မန္းဘဇံက
ကမကထျပဳ၍ ၁၉၇၆ ခု၊ ေမလ(၁၀)ရက္ေန႔တြင္ မာနယ္ပေလာ၌ မဒတကိုဖဲြ႔ျဖစ္
ခဲသ
့ ည္။ (ALP) အပါအဝင္ တိင
ု ္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု လက္နက္ကင
ို ္ေတာ္လန
ွ ္ေရးအဖဲ႔ြ
(၁၃) ဖဲြ႔မွ ႏွီးေႏွာဖလွယ္ပြဲ (Seminar) တခု က်င္းပၿပီး မဒတကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၾကျခင္း
ျဖစ္ပါသည္။ မဒတ၏ဦးတည္ခ်က္ႏွင့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားမွာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု
တို႔၏ ဆႏၵႏွင့္ကိုက္ညီေသာ တရားမွ်တေသာ ပန္းတိုင္ေရာက္ရွိရန္ လမ္းျပၾကယ္
ျဖစ္ခသ
ဲ့ ျဖင့္ ၂၀၁၁ ခုႏစ
ွ ္ (တိင
ု ္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားေရးရာ ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ UNFC
မဖဲြ႔စည္းမီ) အထိ လႈပ္ရွားသက္ဝင္လ်က္ရွိေနခဲ့သည္။

မဒတကိစ
ု တင္ဖစ
႔ြဲ ည္းခဲစ
့ ဥ္က (ALP) ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ႏွီးေႏွာဖလွယပ
္ ြဲ
(Seminar) တြင္ ပါဝင္ခဲ့ၾကေသာ ကရင္နီတိုးတက္ေရးပါတီ (KNPP)၊ ပအိုဝ္း
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 67

အမ်ဳိးသားအဖြ႕ဲ ခ်ဴပ္ (PNO)၊ ရွမ္းျပည္တိုးတက္ေရးပါတီ (SSPP)၊ ရွမ္းျပည္ညည


ီ တ
ြ ္
ေရး ေတာ္လန
ွ ္ေရးတပ္မေတာ္ (SURA) ၊ ရွမ္းျပည္ညည
ီ တ
ြ ္ေရး တပ္မေတာ္ (SUA)၊
ပေလာင္ျပည္နယ္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (PSLP)၊ လားဟူအမ်ဳိးသားအဖြဲ႕ခ်ဴပ္
(LNO)၊ ကခ်င္ျပည္လတ
ြ ္ေျမာက္ေရးအဖဲ႔ြ (KIO) စသည့္ အဖဲအ
႔ြ စည္း ေခါင္းေဆာင္
မ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးမႈရရွိခဲ့ၾကသည္။ ထိုစဥ္က ရခိုင္ျပည္ျပန္ေရးကိစၥအတြက္ အဆိုပါ
ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကရာတြင္ (ALP) ၏ ခရီးစဥ္ကို အထူးႀကိဳဆိုၿပီး
ကူညီေပးမည္ဟု ကတိျပဳၾကသည္။

(ALP) ဥကၠ႒ ခိုင္မိုးလင္းမွ မူလအစီအစဥ္ကိုဖ်က္ၿပီး ရခိုင္သားတို႔၏ သမိုင္း


ဝင္ မိုင္-၂၀၀၀ (ကရင္ျပည္နယ္၊ ကရင္နီျပည္၊ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း၊ ရွမ္းျပည္
ေျမာက္ပင
ို ္း၊ ကခ်င္ျပည္၊ ခ်င္းတြင္းျမစ္၊ နာဂေတာင္တန္း၊ ခ်င္းျပည္တမ
႔ို ွ ရခိင
ု ျ္ ပည္
သို႔ ကုန္းေၾကာင္းခရီးရွည္) ခရီးရွည္စစ္ေၾကာင္းကို ခ်ီတက္ရန္ ဆံုးျဖတ္ၾကေလ
သည္။ ရဲေဘာ္မ်ားကိုတန္းစီ၍ ဤႏွစ္ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္တြင္ ရခိုင္ျပည္ကို သႀကၤန္မီ
ျဖစ္ေအာင္ ခရီးၾကမ္းခ်ီမည္ဟုေျပာသည္။ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမ “ ေသာ္
လယ္ထ” တြင္ မဟာမိတ္တို႔ႏွင့္ ေရွ႕တန္းေရာက္ေနေသာ ရခိုင္တပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ားက္ို
စုရပ္အျဖစ္သတ္မွတ္သည္။

ထိုစစ္ေၾကာင္းမစမီအခ်ိန္တြင္ ျပည္သူ႔ျပည္ခ်စ္ပါတီ (SSPP) မွ ရဲေဘာ္


သံုးက်ိပဝ
္ င္ ေခါင္းေဆာင္ ဗမေအာင္ (ယခုကယ
ြ လ
္ န
ြ )္ မွ လက္နက္မ်ဳိးစံု တဒါဇင္ကို
သံလြင္ျမစ္ကမ္းတစ္ေနရာ၌ (ALP)သို႔လက္ေဆာင္ေပးသည္။ ဇြန္လအတြင္း
ခရီးစဥ္စတင္ၿပီး ထိင
ု ္းႏုင
ိ င
္ -ံ မယ္စရင္း၊ မိင
ု ္းလံုးႀကီးၿမိဳ႕စြနတ
္ စ္ေနရာသိ႔ု ယာယီကား
လမ္းေဟာင္းတစ္ခုမွ လင္းအ႐ုဏ္အခ်ိန္ စတင္ခရီးခ်ီၾကသည္။ ကုန္တင္ထရပ္
ကားႀကီးမ်ားျဖင့္ မဲေဟာင္ေဆာင္သို႔ တညလံုးေမာင္းပို႔မည့္ကားမ်ားရွိရာသို႔ ခ်ီ
တက္ရျခင္းျဖစ္သည္။

ထိုေန႔ ေနဝင္ဆည္းဆာခ်ိန၊္ မယ္စရင္းၿမိဳ႕စြန္ ေတာအုပတ


္ ေနရာတြင္ ထရပ္
ကား ဟီႏုိးအမ်ဳိးအစားကား (၃) စီးကိုေတြ႕ျမင္လက
ို ရ
္ ၏။ လမ္းစကားျပန္ မဟာမိတ္
တခ်ဳိ႕ႏွင့္ကားသမားတို႔က ႀကိဳဆိုၾကသည္။ ကားတစီးလွ်င္ ရဲေဘာ္ (၅၀)မွ် ကား
သံုးစီးတြင္ လိက
ု ပ
္ ါဖိ႔ေ
ု နရာခ်ထားလိက
ု သ
္ ည္။ ရဲေဘာ္မ်ားစံ၍
ု အသင့္ ျဖစ္သည္အ
့ ခါ
တာေပၚလင္အစိမ္းေရာင္ကို လႊမ္းၿခံဳလုက
ိ သ
္ ည္။ ည (၇) နာရီေလာက္တြင္ စတင္
68 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေမာင္းႏွင္ထြက္ခြာၾကရသည္။ ရဲေဘာ္မ်ားကို အသံတိတ္လိုက္ပါၾကရန္ ဥကၠ႒


ခိင
ု မ
္ ိုးလင္းမွ အမိန႔ေ
္ ပးလိက
ု သ
္ ည္။ ရဲေဘာ္တသ
႔ုိ ည္ ကုနစ
္ ည္သဖြယလ
္ က
ို ပ
္ ါရေသာ္
လည္း မြန္းက်ပ္မႈကား မရွိပါ။

အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္တြင္(SSPP) တို႔၏နယ္စပ္စခန္းတခုျဖစ္ေသာ ခါးဟန္


သို႔ေရာက္ရွိသည္။ (SSPP) မွ ဥကၠ႒ စပ္ဘြန္ကိုင္းႏွင့္ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဴပ္ ဗိုလ္မွဴး
ဆိင
ု ္းဟန္တမ
႔ို ွ ႀကိဳဆိုေနရာခ်ထားေပးသည္။ ထိပ
ု ဂ
ု ဳၢိ လ္ရမ
ွ ္းလူမ်ဳိး (၂) ဦးမွာ ေနာင္
တြင္“ခြန္ဆာ”အဖြဲ႕မွ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္ျခင္းေၾကာင့္ ကြယ္လြန္သြားၾကရေၾကာင္း
သိရသည္။

(SSPP) စခန္း (ခါးဟန္) တြင္ေနစဥ္က ဗမာတပ္ထက


ြ တ
္ ဦးမွ ရွမ္းအမ်ဳိးသမီး
တဦးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး (SSPP) အဖြဲ႕ဝင္ျဖစ္ေနသူက တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဳး
ခိင
ု ဘ
္ ေက်ာ္ (ALP) ကို ဘာလူမ်ဳိး၊ ဘယ္ကသ
ို ြားသလဲ စသည္ျဖင့္ စပ္စလ
ု ာသည္။
ခိုင္ဘေက်ာ္မွ (SSPP) မွ တာဝန္ရွိသူကို ထိုစပ္စု၏ အေမးကို သံသယဝင္၍ တင္
ျပသည္။ (SSPP) မွ ရဲေဘာ္မ်ားက ထိုသူကို လိုက္လံဝိုင္းဝန္း၍ အေသသတ္ပစ္
လိုက္ၾကသည္။

(SSPP) ခါးဟန္စခန္းမွ (PNO) တို႔၏ နယ္ျခားစခန္းျဖစ္သည့္ ေမေအာသို႔


ခရီးဆက္ၾကသည္။ ေမေအာသည္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ေမာက္မယ္ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္
ထိုင္းႏုိင္ငံ (ေတာင္ပိုင္း) မဲေဟာင္ေဆာင္ၿမိဳ႕အစပ္တြင္ တည္ရွိသည္။ မာနယ္
ပေလာတြင္ေတြ႕ခဲဖ
့ ူးေသာ (PNO) မွ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းခြနစ
္ သ
ံ န
ိ ္း
တို႔မွ ႀကိဳဆိုေနရာခ်ေပးသည္။ (PNO) တို႔၏ နယ္ျခားစခန္း (ေမေအာ) တြင္ (၃)
ရက္တာ နားခဲ့ၾကသည္။

(PNO) တို႔၏ နယ္ျခားစခန္း ေမေအာမွ (SUA)(ခြန္ဆာအဖဲြ႔) ဌာနခ်ဳပ္သို႔


ေရာက္ရသ
ွိ ည္။ ယင္းအခ်ိနက
္ (SSPP) ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ (SUA) ေခါင္းေဆာင္
မ်ားမွာ မဒတကိုစဖဲြ႔စဥ္က ညႇိႏႈိင္းတိုင္ပင္ဖက္ျဖစ္၍ မဟာမိတ္မ်ားလည္းျဖစ္ၾက
သည္။ (SUA) ကို လြယ္ေမာအဖဲြ႔ (ခြန္ဆာအဖြဲ႕) ဟုလည္း လူသိမ်ားသည္။ ထို
နယ္စပ္စခန္းကို ခြနဆ
္ ာ၏လက္႐ုံးတဆူျဖစ္သူ ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းရန္က်င္ေဆြမွ ဦးစီးတာဝန္
ယူထားသည္။ ေတာင္ႀကီးစပ္စံထြန္းေဆး႐ံုမွ ႐ုရွားေဆးပါရဂူႏွစ္ဦးကို ဖမ္းဆီး
ရာတြင္ ဦးေဆာင္ကြပက
္ ဲသျူ ဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ သူလည္း လုပႀ္ ကံခရ
ံ ၍ ကြယ္
လြန္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 69

လြယ္ေမာေတာင္တန္းသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အေရွ႕႐ိုးမတြင္ ပါဝင္သည္။


ေပ(၅၀၀၀)ေထာင္ ေက်ာ္မွ်ျမင့္မားၿပီး ေတာင္တန္း၏အျမင့္မားပိုင္းတေလ်ွာက္
တြင္ ထင္း႐ူးပင္မ်ားသာေပါက္ၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ထင္း႐ူးနံတ
႔ သင္းသင္းကို
႐ွဴ႐ႈိက္ရင္း ခရီးႏွင္ၾကရသည္။ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာတိုင္းတြင္ စိမ္းစိုညိဳ႕မိွဳင္းေသာ
ေတာင္တန္းျပာႀကီးမ်ားသာ ျပည္ႏ
့ က
ွ ္ေနသည္။ ေတာင္တန္းျပာႀကီးမ်ားထဲမွ အျဖဴ
အေျပာက္အကြက္ကေလးမ်ားပမာ ေတာင္ေပၚသားတို႔၏ ရြာသိမ္ရြာငယ္မ်ားကို
မၾကာခဏ ျမင္ေတြ႕ျဖတ္ေက်ာ္သြားရသည္လည္းရွ၏
ိ ။ တခ်ဳိ႕ရြာတြင္ ဗမာစစ္တပ္
စခန္းထိင
ု ထ
္ ားသည္ကလ
ို ည္း ျမင္ေနရသည္။ ရွမ္းျပည္ကား ျမန္မာျပည္တင
ြ ္ ပါဝင္
ေနသည့္ အႀကီးဆံုးျပည္နယ္ မဟုတ္ပါေလာ။

ရဲေဘာ္မ်ား၏ လက္နက္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္မ်ားမွအပ အျခားဝန္ထုပ္ ဝန္


ပိုးမ်ားကိလ
ု ား ျမင္းတိျ႔ု ဖင့္ တင္ေဆာင္သယ္ဖ႔ို (SUA) မွ စီစဥ္ေပးသည္။ ရခိင
ု ရ
္ ဲေဘာ္
တိက
႔ု ား (လား၊ ျမင္း) တိႏ
႔ု င
ွ ့္ အကြ်မ္းတဝင္မရွၾိ ကေပ။ အခ်ဳိ႕ရဲေဘာ္မ်ားသည္ ျမင္း
ႏွင့္လူ ကိုးယိုးကားရားျဖစ္ေနသည္ကိုျမင္ရသည့္အခါ တဟားဟား ရယ္ေမာၾကရ
သည္လည္းရွိ၏။

ဤသို႔ျဖင့္ လဲသွ်ား-မိုင္းကိုင္ဘက္သို႔ ေရာက္သည္တြင္ (SURA) မွ တာဝန္


ယူေလသည္။ (SURA) သည္ ခြန္းမိုးဟိန္းဦးစီးေသာ အေတာ္အင္အားေကာင္းသည့္
လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕တစ္ဖဲြ႔ျဖစ္သည္။ သူကား ဓနုတိုင္းရင္းသားျဖစ္
သည္။ လမ္းျပဳႀကိဳဆိုေနရာခ်ထားရန္ကိစၥကို တာဝန္ယူသည့္ (SURA) မွ တပ္စု
တြင္ ရွမ္းျပည္ရွိ လူမ်ဳိးစံုပါဝင္သေလာက္ျဖစ္သည္။ ဗမာတပ္ထြက္ရဲေဘာ္မ်ား
ကိုလည္းေတြ႕ရသည္။ ဤေဒသကား ေတာင္ေပၚေျမျပန္႔၏ သေဘာေပၚလြင္
ေစသည္။ ျမစ္ (သို႔) ေခ်ာင္းရွိသည့္၊ ေခ်ာက္တစ္ခုကို ကမ္းတဖက္တခ်က္မွ
အနီး ကပ္ ျ မင္ေ နရေသာ္ လ ည္း တဘက္ မ ွ တဘက္ သို ႔ေ ရာက္ ဖို ႔ တေနကု န္
ၾကာတတ္သည္။ ေခ်ာက္ထဲသို႔အဆင္း၊ ျမစ္ကိုျဖတ္၊ ေခ်ာက္ထဲမွ အတက္ခရီး
အၾကမ္းကား အေတာ္ပင္ပန္းလွ၏။

ျမန္မာျပည္ရွိ အျမင့္ဆံုးဂုတ္ထိပ္တံတားမွာ ထိုကဲ့သို႔ေခ်ာက္ႀကီးကို ျဖတ္


ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေခ်ာက္ထဲမွအတက္လမ္းဆံုးသည္ႏွင့္ ရခိုင္ျပည္၏
ျမစ္ကမ္းလယ္ကြင္းျပင္မ်ားကို ပက္ပင္းတိုးမိသကဲ့သို႔ရွိေနသည္။ (ALP) ခရီးရွည္
70 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

စစ္ေၾကာင္းက ရွမ္းျပည္ကိုျဖတ္သြားခ်ိန္မွာ မိုးရာသီတြင္း ျဖစ္သည္။ ရဲေဘာ္မ်ား


သည္ စပါးမ်ားစုိက္ထားသည့္ လယ္ကြင္းတစ္ခုကို ျဖတ္ေက်ာ္ခ်ိန္တြင္ ညအခ်ိန္
ကား ေမွာင္ေနၿပီျဖစ္သည္။ ဖါးႀကီးဖါးငယ္မ်ား တေသာေသာ ေအာ္ေျမၾကသည္။
လွ်ပ္စစ္မီးေရာင္မဟုတ္ေသာမီးမွ မီးေရာင္တလက္လက္ႏွင့္ ရွမ္းအိုးစည္ဗံုသံႏွင့္
ေမာင္းသံမ်ားကို အလွ်ဳိလွ်ဳိၾကားျမင္ေနရသည္။ လယ္ကြင္းစပ္တြင္ ရွမ္းရြာမ်ားရွိ
ေနၾကသည္။

ည (၁၀) နာရီထိ ခရီးေပါက္ၿပီးေနာက္ ေတာစပ္အနီးမွ ရွမ္းရြာတရြာတြင္


ရပ္နားလိက
ု ၾ္ ကသည္။ ဤေဒသ၌ ရွမ္းတိက
႔ု ား ေကာက္ညင
ႇ ္းထမင္းကိသ
ု ာ ပင္တင
ို ္
စားသံုးၾကသည္။ ဆာေလာင္ မြတ္သိပ္ေနပံုရေသာ ရဲေဘာ္မ်ားကို ရွမ္းအိမ္ရွင္
မ်ားက ဝါးႏွီးဖက္ထုပ္ျဖင့္ ခ်က္ထားသည့္ေကာက္ညႇင္းထမင္း (ထ႔ိုေနာက္) ျဖင့္
ဧည့္ခံ ေကြ်းေမြးၾက၏။ “ထို႔ေနာက္”ဆိုသည္မွာ ရွမ္းစကားျဖစ္၍ ဗမာအေခၚ ပဲငပိ
ပင္ျဖစ္သည္။ ရခိင
ု ္တ႔သ
ို ည္ ပင္လယ္ကမ္းေျခသားမ်ားျဖစ္ၾကသည္ႏွင့္အညီ ပဲငပိ
ကို မစားဖူးၾကေခ်။ ယခုစားမိသည္တြင္ အလြန္ေကာင္းသည့္ အာဟာရျဖစ္ေန
ေလေတာ့သည္။

ရွမ္းျပည္၏ ၿမိဳ႕ေပါက္ကားလမ္းမ်ားကို ညအခ်ိနမ


္ ွ ျဖတ္ေက်ာ္ရသည္ကမ်ား
၏။ ဗမာစစ္ကားတန္းမ်ားႏွင့္ မတိုးမိေအာင္ ေရွာင္ျခင္းျဖစ္သည္။ တခါတရံတြင္
ဗမာကင္းစခန္းငယ္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူ႔စစ္စခန္းမ်ားကို ညအခ်ိန္၌ အသံတၾကား
ေလာက္မွ ျဖတ္သြားရသည္လည္းရွ၏
ိ ။ တခါတြငမ
္ ူ ရန္သက
ူ င္းစခန္းတခုမွ “ဘယ္သူ
လဲဟ”ဟု ေအာ္ေမးသည္ကို မဟာမိတလ
္ မ္းျပအဖဲသ
႔ြ ားတိက
႔ု “မင္း အေမ့လင္”ဟု
ေအာ္ေငါက္ေျဖၾကားခဲ့ရသည္မ်ားလည္း ရွိေလ၏။

(ALP) စစ္ေၾကာင္းသည္ မၾကာမီအတြင္း ပေလာင္တဌ


႔ို ာေန၊ ျမစ္ေရႊလက
ီ မ္း
သို႔ေရာက္ေတာ့မည္။ ပေလာင္ေဒသသို႔ မေရာက္မီ၊ နမ့္ပြန္ေခ်ာင္းတစ္ခုကို ျဖတ္
ေက်ာ္ရသည္။ ထိုေခ်ာင္းကား အတန္ငယ္က်ဥ္းေသာ္လည္း ေရစီးသန္၏။ ေရလည္း
နက္၏။ ျဖတ္ကူးသူတို႔ အခက္ေတြ႕ေလ့ရွိသည့္ ေခ်ာင္းတေခ်ာင္းျဖစ္သည္။ ယင္း
ေခ်ာင္းတြင္ ေခ်ာင္းကူးတိုက္ပြဲတခုျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ဗကပဦးစီးသည့္ တပ္ဖဲြ႔မ်ားႏွင့္
ဗမာစစ္တပ္တို႔၏ အျပန္အလွန္တိုက္ပြဲျဖစ္ေၾကာင္း ယင္းေခ်ာင္းသို႔မေရာက္မီ
သီတင္းတပတ္အလိက
ု ပင္ ထိတ
ု က
ို ပ
္ အ
ြဲ ေၾကာင္းကိၾု ကားခဲရ
့ ၏။ ပြန္ေခ်ာင္းတိက
ု ပ
္ ြဲ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 71

ကား ဗမာစစ္တပ္ေခ်ာင္းအကူးတြင္ ဗကပတို႔က ခ်ဳံခိုတိုက္ခိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။


ဗမာစစ္တပ္က အထိနာခဲသ
့ ည္ဟု သိရသည္။ (ALP) စစ္ခ်ီလမ္းက ထိတ
ု က
ို ပ
္ ြဲ ျဖစ္
ခဲ့သည့္ေနရာမွာပင္ ထိုပြန္ေခ်ာင္းကိုျဖတ္ကူးရသည္။ မလံု႔တလံုျမႇဳပ္ထားသည့္
လူေသအေလာင္းမ်ား၊ ထိုလူေသအေလာင္းမ်ားမွ ေလာက္ေကာင္မ်ား၊ စစ္အက်ႌ
အစုတ္အစပ္မ်ားျပန္႔ႀကဲေနသည္။ အပုပ္နံ႔ကလည္း ျပင္းထန္လွ၏။ ေမာ္တာ
(စိန္ေျပာင္း) ပစ္က်င္းမ်ားကိုလည္း ေျခရာလက္ရာမပ်က္ေတြ႕ရွိရသည္။

လမ္းျပတို႔၏စကားအရ မၾကာမီတြင္ ေရႊလီအနီးရွိ ပေလာင္တို႔ဌာေနတခု


ျဖစ္ေသာ ေနာင္လြဲေတာင္တန္းသိ႔ေ
ု ရာက္ေပေတာ့မည္။ စစ္ေၾကာင္းသည္ ရွမ္းကုန္း
ျမင့္ေဒသလြင္ျပင္မ်ားကို ျဖတ္သည့္အခါ လံုၿခံဳေရးေကာင္းလွ်င္ တေန႔ ၂၅ မိုင္
ႏႈန္းလမ္းေလွ်ာက္ၾကရသည္။ ရွမ္းျပည္၏ ရာသီဥတုသည္ မပူလြန္း၊ မေအးလြန္း
သည့္အတြက္ လမ္းေလွ်ာက္ရသည္မွာ အဆင္ေျပၿပီး ခရီးတြင္သည္။ ရဲေဘာ္မ်ား
က ခရီးတြငသ
္ ည္အ
့ ခါ ရခိင
ု ျ္ ပည္သ႔ို တစ္ေန႔ ၂၅ မိင
ု ႏ
္ န
ႈ ္းျဖင့္ နီးကပ္လာၿပီး။ သိျ႔ု ဖစ္၍
ရဲေဘာ္မ်ားအားလံုး ရႊင္လန္းေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကသည္။

တခါတရံ ရန္သူကင္းလွည့္အဖြဲ႕ႏွင့္ပက္ပင္းတိုးၿပီး ေႏွာက္ျပန္လွည့္ ခရီး


ႏွင္ၾကရသည့္အခါ ရခိုင္ျပည္ႏွင့္ ေဝးကြာေလသျဖင့္ အနုတ္ခရီးဟုဆိုကာ ရဲေဘာ္
မ်ားမွာ မရႊငလ
္ န္းႏုင
ိ ၾ္ ကေတာ့ေခ်။ ရဲေဘာ္မ်ားကား လိအ
ု ပ္လ်ွ င္ သူေသကိယ
ု ္ေသ
ထိုးေဖါက္ခရီးႏွငလ
္ ၾို ကသည္။ သိ႔ေ
ု သာ္ မိမတ
ိ တ
႔ို င
ြ ္ ပါလာသမွ်ေသာ စစ္ပစၥည္းမ်ား
ကို ရခိုင္ျပည္တြင္သာ က်ဥ္တေတာင့္လူတေယာက္ အေသတိုက္ပဲြမ်ဳိးျဖင့္ ရခိုင္
ျပည္ လြတ္ေျမာက္ေစရမည္ဟု ဥကၠ႒ခိုင္မိုးလင္းမွ ခရီးစဥ္အတြင္း အခ်ိန္ရခိုက္
တန္းစီ၍ အျပင္းအထန္မွာၾကားေျပာဆိုေနေလသည္။

စိမ္းညဳိ႕မႈိင္းေနေသာ ေနာင္လြဲေတာင္တန္းျပာႀကီးကို လွမ္းျမင္ေနရေလၿပီ။


ဗုဒဘ
ၶ ာသာဝင္ ပေလာင္လမ
ူ ်ဳိးတိက
႔ု ား ရြာအနီးရွိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ား၊ ဘုရားေစတီ
မ်ားတြင္ တံခြန္အရွည္ႀကီးမ်ားကို လႊင့္ထူထားေလ့ရွိၾကသည္။ ထိုတံခြန္မ်ားကို
ျမင္လွ်င္ပင္ ပေလာင္ရြာဟု မွတ္ယူရေတာ့သည္။

ပြ န္ေ ခ်ာင္း ကို ျ ဖတ္ ၿ ပီးေနာက္ ရွ မ္း ျပည္ ရ ွိ ရ န္ သူ တို ႔ ၏ တင့္ ကားဌာနခ်ဳပ္
တန္႔ယန္းၿမိဳ႕နယ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ရသည္။ တန္႔ယန္းႏွင့္လားရိွဳးကားလမ္းကို ျဖတ္
ေက်ာ္ရသည္။ ကားလမ္းႏွင့္အနီးစပ္ေနရာမ်ားတြင္ တင့္ကားဘီးအျဖစ္ အသံုးျပဳ
72 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ထားသည့္ ခ်ိန္းႀကိဳးရာမ်ားကား ႐ႈပ္ပြေနသည္။ ေန႔ပိုင္းတြင္ ရွမ္းျပည္ရွိ ေလဆိပ္


ၿမိဳ႕သို႔ပ်ံသန္းေနသည္တြင္ ေအာ္တာစက္ (၂) လံုးတပ္ ခရီးသည္ေလယာဥ္မ်ား
မၾကာမၾကာပ်ံသန္းသြားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ စစ္ေၾကာင္းမွ ထိုေလယာဥ္မ်ား
ပ်ံသန္းေနသည္ကို ေကာင္းကင္မွေျမျပင္သ႔ို ေထာက္လမ
ွ ္းတတ္သည္ဟု သေဘာ
ေပါက္ထားသည္။ ေလယာဥ္ေခါင္းေပၚမွ ပ်ံသန္းသြားတိုင္း ၿငိမ္၍ထိုင္ေနလိုက္
ၾကရသည္။ အေပၚမွမျမင္ေစရန္ ရဲေဘာ္မ်ားေခါင္းတြင္ သစ္ငယ္မ်ားခ်ပ္ကာ ပန္း
ကဲ့သို႔ပန္ထားၾကရသည္။ ထိုေလယာဥ္ပ်ံသန္းမႈ အျမင့္မွာ သာမန္စက္ေသနတ္
မ်ဳိးျဖင့္ပင္ ပစ္ခ်ႏုိင္ေလာက္၏။

ျမင့္မားၿပီး ပင္ပန္းခက္ခဲစြာ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရသည့္ လြယ္လန္ေတာင္ (၈၇၇၇-


ေပ) ၏အလွကို ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္မိၾကသည္။ ရွမ္းေဒသတြင္ကား ရွမ္းလူမ်ဳိး
ထက္၊ ကခ်င္၊ ပေလာင္လူမ်ဳိးတို႔သာ ပိုမ်ားပံုရေလ၏။ ကိုးကန္႔တ႐ုတ္မ်ားသည္
လည္းအေနမ်ားသည့္ေဒသျဖစ္၏။ မိုင္းၾကတ္ႏွင့္ မိုးေယာ္ၾကားနယ္မွ စစ္ေၾကာင္း
ကိျု ဖတ္ေက်ာ္သြားခဲရ
့ သည္။ ေတာေတာင္ထထ
ူ ပ္မ်ားျပားသည္။ တခ်ဳိ႕ေတာင္ထပ
ိ ္
မ်ားတြင္ ျမက္ႏွင့္ ေပါင္းပင္ငယ္တို႔ ေပါက္ေနသည္မွအပ သစ္ႀကီးဝါးႀကီးမ်ား မရွိ
ေခ်။ ေတာင္ကတံုးမ်ားသာ ျဖစ္ေန၏။ ထိုေတာင္ကတံုးေနရာတြင္ ဗကပတို႔သည္
မၾကာခဏတိက
ု ပ
္ မ
ြဲ ်ားျဖစ္ပြားေၾကာင္းႏွင့္ (KIA) ႏွင့္ မဆလစစ္တပ္ၾကားတြငလ
္ ည္း
မၾကာမၾကာတိုက္ပြဲႀကီးငယ္မ်ား ျဖစ္ပြားရေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။ ဗမာစစ္တပ္မွ
ဤေဒသရွိ ေတာနက္ပိုင္းသို႔ဝင္လာေလေလ၊ တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ရေလေလဟု သိရ
ပါသည္။

တစ္ခါေသာ္ ထင္းရွဳးပင္ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ေပါက္ေနသည့္ ေတာင္တန္းေၾကာကို စီးနင္း


ျဖတ္ေက်ာ္ေနစဥ္ ေတာင္တန္းဆင္ေျခေလွ်ာရွိ ရြာတရြာမွ ဗမာစစ္တပ္က (၂)
လက္မစိန္ေျပာင္းျဖင့္ (ALP) စစ္ေၾကာင္းကိုလွမ္းပစ္သည္။ ေမာ္တာက်ည္အနီး
ကပ္ေပါက္ကြသ
ဲ ျဖင့္ ရဲေဘာ္မ်ားသည္ ေလဟပ္၍ ယိမ္းယိင
ု သ
္ ြားရသည္အ
့ ထိ ျဖစ္
သြားခဲ့၏။ (ALP) ႏွင့္ အတူပါလာသည့္ ခ်င္းျပည္ေတာ္ျပန္အဖြဲ႕ (CLO) မွ ဂရင္း
ႏွစ္ေလာင္ခ်ာ (၄၀) ျဖင့္ (၃) ခ်က္မ်ွ ဆက္တက
ို ျ္ ပန္ပစ္ခသ
ဲ့ ည္။ ခဏၾကာတြင္ ထိရ
ု ြာ
နီးစပ္တဝိုက္မွမီးခိုးမ်ား အေပၚသို႔ေထာင္တက္လာသည္။ ၎မွာ ဗမာစစ္တပ္က
အနီးအနားတြင္ရွိေသာ ၎တို႔၏ တပ္စခန္းသို႔အခ်က္ျပ စစ္ကူေတာင္းျခင္းျဖစ္
သည္ဟု (KIA) လမ္းျပတိက
႔ု ဆိသ
ု ည္။ ကြ်န္ပ
ု တ
္ ႔ို (ALP) က ရန္သတ
ူ ပ္မ်ား ဝိင
ု ္းပိတ္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 73

မခံရေအာင္ ညအေမွာင္ကို အကာအကြယ္ယူ ျဖတ္လမ္းထြင္၍ ေရွာင္တိမ္းထြက္


လာခဲ့ၾကရသည္။ ထိုညတြင္ကား မိုးသည္းထန္စြာရြာ၏။ ရဲေဘာ္မ်ား၏ဦးထုပ္
ေနာက္တြင္ တပ္ထားသည့္အျဖဴေရာင္းျမားဦးကိုၾကည့္၍ လူစုမကြဲလားေစရန္
ဂ႐ုစိုက္စစ္ေၾကာင္းခ်ီၾကရသည္။ တခ်ဳိ႕ေနရာမ်ားတြင္ လမ္းသည္ဆင္ေျခေလွ်ာ
ျဖစ္ၿပီး မက္ေစာက္သျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္သြားမရေသာေၾကာင့္ ေျမတြင္ထိုင္ၿပီး
တြားသြားၾကရသည္။ မိုးေရက စီးက်လာျပန္ရာ ဒရြတတ
္ က
ို ္ ေလွ်ာဆင္းရေတာ့သည္။

ထိုသို႔ ေျမႏွင့္တင္ပါးကပ္၍ ေလွ်ာဆင္းသည္တြင္ တင္ပါးကိုငုတ္စူးျခင္း၊


က်ားမင္စံဟုလည္းေခၚေသာ ဖက္ယားထိျခင္း၊ ကြ်တ္တြယ္၊ ျခင္ကိုက္ျခင္းတို႔က
လည္း ထပ္ဆင္ႏ
့ ပ
ွိ စ
္ က္ေလသျဖင့္ စစ္ေၾကာင္းခ်ီရဲေဘာ္တသ
႔ို ည္ ထိုေန႔ညက အရွင္
လတ္လတ္ မ်က္ေမွာက္ငရဲက်ခံလက
ို ရ
္ သည္ဟု ဆိႏ
ု င
ုိ သ
္ ည္။ ခဏမွ်နားၿပီး ထိခက
ို ္
ပြန္းပဲ့ေနသည့္ဒဏ္ရာမ်ားကို ေဆးသည္။ ဖက္ယားထိေနရာမ်ားကို ပ႐ုပ္ဆီလူး၊
တြယ္ေနသည့္ကြ်တ္မ်ားကို ပင္ပင္ပန္းပန္းျဖဳတ္ၾကရသည္။ ထိုခရီးမွာ ေနာက္ျပန္
ဆုတ္ခရီးျဖစ္ေၾကာင္းကို မိုးစဲ၍ေကာင္းကင္မွ ၾကယ္တို႔လင္းလက္ေနသည္ကို
ၾကည့္၍သိရသည္။ ရဲေဘာ္အေတာ္မ်ားမ်ားက ေနာက္ျပန္ဆုတ္ခရီးကို မႀကိဳက္
ၾကေခ်။ အေၾကာင္းမွာ ဤကဲသ
့ ႔ေ
ို သာ ေနာက္ျပန္ဆတ
ု ခ
္ ရီးသည္ အဖ ရခိင
ု ျ္ ပည္ႏင
ွ ့္
ပိ၍
ု ေဝးသြားရသည္မဟုတလ
္ ား။ သိ႔ေ
ု သာ္လည္း ရခိင
ု ျ္ ပည္ေရာက္ေရးထက္ လက္
ငင္းရင္ဆိုင္ေနရသည့္ စစ္ေရးအေျခအေနက၊ မိမိအသက္ႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ဆက္စပ္
ေန၍ အထူးအေရးႀကီးေၾကာင္းကိုကား သိထားၾကသည္သာ။

ယခုမက
ူ ား ေတာင္ၾကား စမ္းေခ်ာင္းငယ္တစ္ခ၏
ု ေရေၾကာင္းလမ္းကို ေလွ်ာက္
နင္း၍ တစ္နာရီနီးပါးခန္႔ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးမွ ေတာင္ေၾကာငယ္တစ္ခက
ု ို စီးမိဖ႔ို အေရး
ထိုေတာင္တက္ေၾကာေပၚသို႔ မနားမေနတက္ၾကရသည္။ ၎ေတာင္ေၾကာစီးမိၿပီး
ေနာက္ ဆက္လက္ခ်ီတက္ၾကရာ နာရီဝက္မွ်ေလာက္ၾကာသို႔အခါ မီးခိုးအနံ႔မ်ားရ
၏။ အခ်ိနမ
္ ၾကာေတာ့ေခ်။ ေခြးေဟာင္သမ
ံ ်ားကိပ
ု င္ ၾကားလာၾကရသည္။ ကခ်င္ရြာ
တရြာသို႔ေရာက္၏ ထိုကခ်င္ရြာ၌ပင္ ဒုကၡမ်ားသည့္ခရီးကို တေန႔တာအတြက္ ရပ္
နားလိုက္သည့္အခ်ိန္ကား ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ (၂) နာရီခြဲမွ်ရွိေလၿပီ။ ထမင္းခ်က္
ၾကၿပီး ရသမွ်ႏွင့္ ေရာင္ရ
့ တ
ဲ င္းတိမစ
္ ြာ စားေသာက္ကာ တညတာအတြက္ ျဖစ္သလို
အိပ္လိုက္ၾက၏။ ပိုးမႊား၊ ျခင္၊သန္း စသည့္အေကာင္မ်ား ကိုက္သည္ႏွင့္ မိမိတို႔၏
ခႏၶာကိုယ္မွ အနံ႔ဆိုးမ်ားကိုပင္ ဂ႐ုမစိုက္ႏုိင္ေတာ့ေခ်။ ပင္ပန္းျခင္းေၾကာင့္ အိပ္
74 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေကာင္းလိက
ု သ
္ ည္ျဖစ္ျခင္း။ ရဲေဘာ္မ်ားကား အခ်ိနတ
္ တ
ို ို ကင္းတာဝန္ခ်၍ အလွည့္
က်ကင္းေစာင့္ကာ အိပ္ၾကရသည္။ ကခ်င္လူမ်ဳိးတို႔ကား မျမင့္လြန္း၊ မနိမ့္လြန္း
သည့္ေတာင္ေၾကာမ်ားတြငသ
္ ာ ရြာတည္အေျခခ်ေလ့ရသ
ွိ ည္။ ရွမ္းတိက
႔ု ား ေျမျပန္႔
ကမ္းစပ္ေရစပ္မ်ားတြင္ ေနထိုင္ေလ့ရွိၾကသည္။

မိုးလင္းသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ခရီးဆက္သြားၾကရျပန္သည္။ သိႏၵီၿမိဳ႕နယ္သို႔


ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျမပံအ
ု ညြန္းအရသိရရ
ွိ ၏။ သိႏန
ၵီ ယ္ရွိ ေတာင္တန္းျပာ၏
ျမင္ကင
ြ ္းမ်ားသည္ ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္းမ်ားတြင္ နိမလ
့္ က
ို ျ္ မင္လ
့ က
ို ျ္ ဖစ္ေနၾက
သည္။ ဤကဲသ
့ ႔ို ျဖစ္ရျခင္းမ်ားကို ျဖတ္ေက်ာ္ခရီးႏွငရ
္ င္း တခုေသာေရာင္စပ
ံု န္းခင္း
ႀကီးမ်ား ပိင
ု ဆ
္ င
ို သ
္ ည့္ တ႐ုတရ
္ ြာကေလးတရြာသိ႔ု ေရာက္ေလ၏။ ထိက
ု သ
ဲ့ ႔ို ပန္းခင္း
မ်ဳိးကို ေရာင္စံုပန္းခင္းဟု ရခိုင္တို႔က ထင္မွတ္ေသာ္လည္း ထိုပန္းခင္းႀကီးမွာမူ
ဘုရားတင္ကပ္မည္ပ
့ န္းခင္းမ်ဳိး မဟုတၾ္ ကေခ်။ ရခိင
ု လ
္ မ
ူ ်ဳိးမ်ားစုမွာ ဘိန္းပင္၊ ဘိန္း
ပန္းကို ျမင္ဖူးသူမ်ားမဟုတ္ၾကေပ။ ထိုရြာသားတို႔က ဘိန္းထုတ္လုပ္ဖို႔ ဤကဲ့သို႔
ဘိန္းပင္၊ ဘိန္းပန္းခင္းႀကီးမ်ားကို စိုက္ပ်ိဳးထားၾကျခင္းသာျဖစ္၏။ ဤဘိန္းပန္း
ခင္းႀကီးမွာ အေရာင္အေသြးအမ်ဳိး လွသျဖင့္ ျပာရီမႈန္ဆိုင္းေနေသာ သိႏီၵၿမိဳ႕နယ္ရွိ
လွပေသာ ေတာင္တန္းျပာမ်ားအၾကားတြင္မူ ထူးျခားကာ နဂိုေတာင္တန္းျပာရွိ
အလွကို ပိုမိုအလွဆင္ေနသည္ဟုဆိုရေပမည္။ ညအခ်ိန္တြင္ ထိုဘိန္းခင္းစိုက္
ထားေသာ ေတာင္ထိပ္မွ ေတာင္ေျခလြင္ျပင္ရွိသည့္ သိႏီၵၿမိဳ႕၏ လွ်ပ္စက္မီးေရာင္
ကို ျမင္ေနရ၏။ ဗမာစစ္တပ္ကို ႏွစ္စဥ္အခြန္ေပးေဆာင္ကာ စိုက္ပ်ဳိးထားသည့္
ဘိန္းခင္းမ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း ၎ဘိန္းခင္းပိုင္ရွင္တို႔မွေျပာျပခ်က္အရ ေနာက္မွ
ၾကားေတြ႕သိရၾွိ ကရသည္။ ဤျမင္ကင
ြ ္းႏွင့္ ထိုေဒသကိုေရာက္ခ်ိနမ
္ ွာ ခုႏစ
ွ အ
္ ား ျဖင့္
၁၉၇၇ ခုတင
ြ ျ္ ဖစ္သည္။ ယခုတင
ြ မ
္ ူ ထိဘ
ု န
ိ ္းခင္းမ်ားရွသ
ိ ည္၊ မရွသ
ိ ည္ကက
ို ား မသိရ
ေတာ့ပါ။

ထိုေနာက္တဖန္ သိႏၿၵီ မိဳ႕နယ္ေျမာက္ဘက္ရွိ ကြတခ


္ င
ို ၿ္ မိဳ႕နယ္သ႔ို ခ်ီတက္ၾက
ရသည္။ ကြတခ
္ င
ို န
္ ယ္ကား (KIA) ၏ တပ္မဟာ (၄) နယ္ေျမတြင္ ပါဝင္ေလသည္။
ယခုရခိုငျ္ ပည္ေတာ္ျပန္စစ္ေၾကာင္းသည္ ကရင္ျပည္နယ္မွ ယခုေရာက္ရွိေနသည့္
ေနရာမွအထိ ဘဝတူညီအစ္ကို မဟာမိတ္တို႔၏ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပ ပံ့ပိုးကူညီမႈ၏
ခရီးစဥ္ပင္ျဖစ္ပါ၏။ ဤကြတ္ခိုင္ၿမိဳ႕နယ္ကား ကခ်င္မ်ား ထူထပ္စြာ ေနထိုင္ၾက
သည့္ေဒသတစ္ခုျဖစ္သည္။ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းစြန္းေဒသကို ကခ်င္တို႔က
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 75

ဖဆပလ ပါလီမန္ေခတ္တြင္ ကခ်င္ (Sub-State) တခု သတ္မွတ္ဖို႔ရန္ အဆိုျပဳခဲ့


ဖူးေလသည္။ ကခ်င္ျပည္နယ္ေတာင္ဘက္စန
ြ ္းရွိ ဗန္းေမာ္ခ႐ိင
ု သ
္ ည္ ကိလ
ု န
ို ီေခတ္
က မႏၲေလးတိုင္းတြင္ရွိခဲ့သည္။ ၁၉၄၇-ခု ဖဲြ႔စည္းပံုအရ ခဲြခြင့္ပါကိစၥကို ကရင္နီႏွင့္
ရွမ္းမ်ားနည္းတူ ကခ်င္တို႔ကလည္း အဆိုျပခဲ့သည္။ ထိုအဆိုကို ဦးနုအစိုးရက
ဗန္းေမာ္ခ႐ိင
ု အ
္ ား ကခ်င္ျပည္နယ္တင
ြ ္ ထည္သ
့ င
ြ ္းေပးျခင္းျဖင့္ ရပ္ဆင
ို ္းေစခဲသ
့ ည္
ဟု ပါလီမန္ေရးရာမွတ္တမ္းမ်ားကဆို၏။

ကြတ္ခိုင္ၿမိဳ႕နယ္ နမ္းမရိန္းဆိုသည့္ ကခ်င္ရြာတရြာတြင္ စစ္ေၾကာင္းခ်ီ ခရီး


နားစဥ္က (KIA) ကင္းတပ္ဖ႕ြဲ ငယ္တခု ထိရ
ု ြာသိဝ
႔ု င္လာသည္။ ဆက္သယ
ြ မ
္ ႈ မပီျပင္
၍ လူစားထိုးကင္းေစာင့္ေဆးမွဴး၊ တပ္ၾကႀကီးခိုင္႐ိုးၿမီထြန္းကို ဗမာစစ္တပ္က စစ္
သားဟုထင္မတ
ွ က
္ ာ ပစ္သတ္ထက
ြ ္ေျပးသြားခဲသ
့ ည္။ ခိင
ု ႐
္ ိုးၿမီထန
ြ ္းကား ျပည္ေတာ္
မျပန္ႏုိင္ရွာေတာ့ဘဲ ၎ရြာတြင္ပင္ က်ဆံုးက်န္ရစ္ခဲ့သည္။ ခိုင္႐ိုးၿမီထြန္းသည္
(ALP) ၏ မိုင္ (၂၀၀၀) ေက်ာ္ ခရီးရွည္စစ္ေၾကာင္းမွ ပထမဦးဆံုး က်ဆံုးခဲ့ရသည့္
ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေလသည္။ ခိုင္႐ိုးၿမီထြန္း၏ ႐ုပ္အေလာင္းကို စစ္အခမ္း
အနားျပဳလုပ္၍ ေသနတ္ေဖာက္အေလးျပဳသၿဂဳႋဟ္ခဲ့ၾကသည္။ (KIO) မွ ဤသို႔
မေတာ္တဆျဖစ္ကာ တိုက္ပြဲဝင္ရဲေဘာ္တဦး အဓိပၸါယ္မဲ့က်ဆံုးရသည့္အတြက္
ဗမာေငြက်ပ္တစ္သိန္းေက်ာ္ကို ေလ်ာ္ေၾကးအျဖစ္ ေပးအပ္ခဲ့သည္။

ကြတ္ခိုင္-နမ့္ခမ္းကားလမ္းေရွ႕ဘက္ မိွဳင္းညိဳ႕ညိဳ႕ ေတာင္တန္းျပာႀကီးမ်ား


ကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ခရီးႏွင္ရသည္။ လြယ္လန္းေတာင္တန္းကို ျဖတ္ခဲ့စဥ္ကေလာက္
ရဲေဘာ္မ်ားကား မပင္ပန္းၾကေတာ့ေခ်။ ယခုကား ကခ်င္ရြာမ်ားကို ျဖတ္ေက်ာ္
တည္းခိုရသည္က မ်ားေလသည္။ လံုၿခဳံမႈေကာင္းေသာ တခ်ဳိ႕တပ္ရင္းဌာနခ်ဳပ္
တြင္ မိမတ
ိ ႔ို မိင
ု ္ (၂၀၀၀) ရွညခ
္ ရီးစဥ္ကို ကခ်င္ရမ
ဲ ယ္မ်ား၏ ပုဝါျဖဴကို ေဝွက
႔ ာယမ္း
ကာျပေသာ ႀကိဳဆိုႏႈတ္ဆက္ဂုဏ္ျပဳပြဲမ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံၾက၏။ ကခ်င္လူမ်ဳိးတို႔ကား
နာဂ၊ ခ်င္းတို႔ႏွင့္ ညီအစ္ကိုေတာ္စပ္ၾကသည္ဟု မွတ္ယူထားၾကသည္။ အသား
အေရာင္မ်ားမွာ အဝါ၊ အျဖဴ၊ အညိဳ မ်ားရွၾိ က၏။ ႏွာတံေပၚသည္၊ ရခိင
ု ၊္ ဗမာတိႏ
႔ု င
ွ ့္
စကားသဒၵါတူသည္။ ဥပမာ- ကရင္၊ မြန္တို႔ကား “စားထမင္း”ေျပာၾကေသာ္လည္း၊
ကခ်င္တို႔က“ထမင္းစား”ဟုသာ ေျပာၾကသည္။ ကြ်န္ုပ္တို႔သည္ မၾကာမီ ပေလာင္
တို႔ေနထိုင္ေသာ ေနာင္လြဲေတာင္တန္းကို ျဖတ္ေက်ာ္ရေတာ့မည္။
76 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေနာင္လြဲေတာင္တန္းကား ရွမ္းျပည္တြင္ အျမင့္ဆံုးေတာင္တန္းတခုသာ


ျဖစ္ေသာအျမင့္ ေပ (၉၀၀၀) ျမင့္ေသာ လြယလ
္ င္ေတာင္တန္း၏ အဆက္ျဖစ္သည္
ကို ပထဝီဝင္အရ သိရွိရသည္။ ေနာင္လြဲေတာင္တန္းေန ပေလာင္တို႔ကား ေရခပ္၊
ထင္းေခြရာတြငလ
္ ား၊ ျမင္းႏွငႏ
့္ ြားတိက
႔ု ို အသံုးျပဳၾကရသည္။ ရခိင
ု တ
္ က
႔ို ထိတ
ု ရ
ိ စာၦန္
မ်ားကို ထိသ
ု သ
႔ို ံုးရေၾကာင္း သိၾကသူမ်ားမဟုတ္ေပ။ ရ၀မ္းလူမ်ဳိးတိက
႔ု သ
ဲ့ ႔ို ျမစ္ကမ္း
နား၊ ေခ်ာင္းကမ္းနားတြင္ ရြာတည္ၿပီး ႀကီးျပင္းလာၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကေလသည္။
ဤေနရာ၌ ေတာင္ေပၚေနတိင
ု ္းရင္းသားမ်ားက သူတသ
႔ို ည္ ေတာင္ေပၚေန၍ ေပ်ာ္
သည္၊ အသက္ရွည္သည္၊ လြင္ျပင္ေဒသကို ဆင္းေနက ေရာဂါဘယမ်ားသည္၊
အသက္တုိေစသည္ဟု စြဲၿမဲစြာယံုၾကည္ၾကသည္။ ေနာင္လြဲေတာင္တန္းေပၚက
လက္ညႇိဳးထိုးေျပာႏုိင္သည့္ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္အမ်ားႀကီးရွိ၏။ ထိုလြင္ျပင္မ်ားတြင္
ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ားႏွင့္ ဆန္စပါးမ်ား စိုက္ပ်ိဳးေပါက္ေရာက္မည့္အစား လူတရပ္
ေက်ာ္မကရွိေသာ ေပါင္းပင္မ်ားသာ အဓိကႀကီးစိုးေနၾကသည္ကို ေတြ႕ျမင္ေန
ရသည္။ ထိလ
ု င
ြ ျ္ ပင္ကင
ြ ္းျပင္က်ယ္ႀကီးမ်ားမွာ ေတာင္ေပၚသားပေလာင္တအ
႔ို တြက္
အေျခခ်မေနအပ္ေသာ သခ်ဳႋင္းကုန္းမ်ား ျဖစ္ေနေလ၏။

ပေလာင္ရြာတစ္ခုမွ ခပ္လွမ္းလွမ္းတေနရာတြင္ ေညာင္ပင္ႀကီးတပင္ ေတြ႕


ရ၏။ ထိုေညာင္ပင္တြင္ ေအာက္ခ်င္းငွက္ႀကီး၊ ငွက္ငယ္တို႔ ေညာင္သီးစားကာ
ေပ်ာ္ပါးေနၾကသည္။ ဥကၠ႒ ခိုင္မိုးလင္းမွ ခရီးပန္း၍ ဖ်ားနာေသာရဲေဘာ္မ်ား စား
သံုးရန္ သူ၏လက္စဲြေတာ္ ပြိဳင့္တူးတူးေလာင္႐ိုင္ဖယ္ (မဂၢနမ္း) ျဖင့္ ေအာက္ခ်င္း
ငွကသ
္ ံုး၊ ေလးေကာင္မ်ွ ေညာင္ပင္ေပၚမွပစ္ခ်လိက
ု ၏
္ ။ ဥကၠ႒ကား လက္ေျဖာင္သ
့ ူ
တဦးျဖစ္သလို ရဲေဘာ္မ်ားမွာလည္း ေညာင္ပင္ေပၚမွ ပစ္ခ်လိုက္ေသာ ေအာက္
ခ်င္းငွကအ
္ သားကို စားရသျဖင့္ ထိင
ု က
ွ အ
္ သားမွာ အဆီရစ္ၿဖိဳး၍ အလြနပ
္ င္ ခံတင
ြ ္း
ေတြ႕သည္။

စစ္ေၾကာင္းသည္ မၾကာမွီေရႊလီျမစ္ကိုျဖတ္ကူးရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ပေလာင္


လမ္းျပတပ္စိတ္မွ ေျပာလာသည္။ ေနာင္လြန္ေတာင္တန္းမွ ေရႊလီျမစ္ကမ္းသို႔
အဆင္းတေနရာတြင္ ဗကပမွတပ္စတ
ု စုက ရခိင
ု စ
္ စ္ေၾကာင္းကို ဆီးႀကိဳကာ ခရီးဦး
ႀကိဳျပဳၾကသည္။ သူတို႔မွာ အထက္ဗဟိုအမိန္႔ျဖင့္ (ALP) စစ္ေၾကာင္းကို တေနရာ
တြင္ အနားယူေစၿပီး ပါတီေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕ကို သူတဗ
႔ို ဟိအ
ု ဖြဲ႕ႏွင့္ ေဆြးေႏြးဖိရ
႔ု န္
လာေရာက္ေ ျပာၾကားခဲ့ သ ည္ ။ ဤသို ႔ ဆီး ႀကိ ဳ သည့္ ပံု စံ အေနအထားမွာ ဗကပ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 77

ရဲေဘာ္မ်ားသည္ ေသနတ္ကို အသင္ပ


့ စ္ခတ္မည္ပ
့ စ
ံု ံ ကိင
ု ္ေဆာင္ထားျခင္း မရွဘ
ိ ဲ
ပခံုးေပၚေသနတ္တင္ကာ ေသနတ္ေျပာင္းမ်ားကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ၿပီး
ေရွ႕သို႔တိုးလာျခင္းျဖစ္၏။ သူတုိ႔သည္ ဥကၠ႒ေမာ္စီတံုးေဆာင္းေလ့ရွိသည့္ ေရွ႕
တင္လ်ွ ာတပ္ထားသည့္ အစိမ္းေရာင္၊ အဝတ္ဦးထုပမ
္ ်ားကို ေဆာင္းထားၾကသည္။
ဦးထုပ၏
္ လွ်ာအေပၚထိပျ္ ပင္၌ အနီေရာင္ၾကယ္တပြင့္ တပ္ထားသည္။ ဖိနပ္မွ အစ
ယူနီေဖာင္းတိမ
႔ ု ွာ အစိမ္းေရာင္က်ဴးနစ္မ်ားျဖစ္သည္။ ကိင
ု ္ေဆာင္ထားသည့္ ေသနတ္
မ်ားမွာလည္း M-12/ H-22 (AK47ႏွင့္တူသည္) M-23 (စက္လတ္၊ တ႐ုတ္တို႔
စကားျဖင့္ “ေခ်ာင္းပံခ
ု ်မ္း” ဟုေခၚသည္) ႏွင့္ တိန
ု န္န
႔ န္စ
႔ န
ိ ္ေျပာင္းလည္းပါ၏။ လက္
ကိုင္တုတ္ေခ်ာင္းပါသည့္ တ႐ုတ္လုပ္လက္ပစ္ဗံုးကိုယ္စီပါၾကသည္။ RPG-မ်ား
လည္းပါသည္။ ထိုေသနတ္မ်ားမွာ ေမာင္းက်ဳိးမီးပ်က္မ်ားမဟုတ္။ အားလံုးမွာ
အသစ္စက္စက္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ခရီးမတိုင္မီ လမ္းတြင္ေတြ႕ခဲ့ရသည့္ ဗကပႏွင့္
ဗမာစစ္တပ္တို႔ အၾကားျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ပြန္ေခ်ာင္းတိုက္ပြဲသည္ ဗမာစစ္တပ္ကို
အထိနာေစခဲ့သည္။ ထိုသို႔တိုက္ပြဲမ်ားသည္ ဗကပကဲ့သို႔ စစ္တပ္မ်ားအတြက္
အဆန္းတၾကယ္ မဟုတ္ေပ။

ဗကပ ဗဟိုမွ ဖိတ္ေခၚခ်က္ကို ဥကၠ႒ ခိုင္မိုးလင္းမွ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း၊


ရခိင
ု ျ္ ပည္သ႔ို ခရီးဆိင
ု ္းငံမ
့ ွာကို မလိလ
ု ားပါသျဖင့္ ယခု ကခ်င္တပ္မဟာ (၄) သိပ
႔ု င္
အေရာက္ခ်ီတက္ရေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္ၾကားခဲ့သည္။ ရဲေဘာ္အေယာက္
(၄၀) နီးပါးပါသည့္ ထိုတပ္စုကလည္း ရခိုင္ (ALP) စစ္ေၾကာင္း ေရႊလီျမစ္ေၾကာင္း
ကုိ ျဖတ္ကူးရာတြင္ အေႏွာက္အယွက္မရွိေစရန္ ကူညီေပးမည္ဟု ကတိေပး
ေျပာၾကားၾကသည္။ ဗကပဆိုေသာ္လည္း ထိုတပ္စုတြင္ ဗမာ၊ ပေလာင္၊ ကခ်င္၊
လားဟူ၊ ဝႏွင့္ ကိုးကန္႔သားတို႔မွာအမ်ားစုျဖစ္ၾကသည္ဟုသိရပါသည္။ ဗကပတို႔
သည္ လြ န္ ခဲ့ သ ည့္ ႏ ွ စ္ အ နည္း ငယ္ ခ န္ ႔ က တာမိုး ညဲ ၊ မု န္း စီ ၊ က်ဴကု တ္စ သည့္
တိုက္ပြဲႀကီးမ်ားကို ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ မဆလဗမာစစ္တပ္ကား ထို
တိုက္ပြဲမ်ားတြင္ အေသအေပ်ာက္ အက်အဆံုး အထိအခိုက္မ်ားစြာျဖင့္ မ႐ႈမလွ
ခံလိုက္ရသည္ကို ၾကားသိခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။

ေရႊလီျမစ္ကမ္းသို႔ အဆင္းတြင္ ရန္သူတို႔၏ တစံုတရာ အေႏွာက္အယွက္


ေပးသည္ကိုကား မေတြ႕ရေပ။ ဤေနရာတြင္ ကၽြန္းသစ္ေတာမ်ားကို အမ်ဳိးစံုစြာ
ေတြ႕ရသည္။ ထိုအထဲတြင္ ကၽြန္းခါး၊ ကၽြန္းနက္မ်ားလည္း ပါဝင္သည္။ ေရႊလီမွ
78 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ထြက္သည့္ ကၽြန္းသစ္မွာ နာမည္ႀကီးသည္။ ယခုမူကား ေရႊလီျမစ္ကို မ်က္ဝါး


ထင္ထင္ေတြ႕ရေလၿပီ။ ရခိင
ု တ
္ အ
႔ို ဖိက
႔ု ား ေရႊလျီ မစ္ကို ေမွ်ာ္ၾကည္လ
့ က
ို လ
္ ်ွ င္ လူကို
ျမင္ႏုိင္ေသာ္လည္း က်ား/မ ခြဲျခား၍ မကြဲျပား မသိသာႏုိင္သည့္ အက်ယ္ရွိေသာ
ျမစ္ဟုေခၚဆို သတ္မွတ္လိုက္ဟန္ရွိ၏။ ယခုေတြ႕ျမင္ေနရေသာ ေရႊလီျမစ္ကို
မ်က္ျမင္အတိုင္းသံုးသပ္ပါက အက်ယ္မွာ ကိုက္ (၅၀) သာသာ က်ယ္မည္။ ေရစီး
သန္၏။ ေရလည္းနက္၏။ ေရသည္ ေရခ်ဳိေရၾကည္ျဖစ္၏။ ကမ္းစပ္မ်ားကို အၿမဲ
စိမ္းသစ္ေတာမ်ားက ဖံုးလႊမ္းထားသည္။ ၀ါးေတာမ်ားလည္း ေပါက္ေရာက္ေန၏။
ေမ်ာက္အစုအဖြဲ႕တို႔ကလည္း တပင္ခုန္၊ တပင္ကူး ျမဴးထူးေပ်ာ္ပါးေနၾကသည္။
ရခိင
ု တ
္ က
႔ို ေမ်ာက္ကဂ
ို ႐ုမစိက
ု ၾ္ ကပါ။ အတူပါလာသည့္ ကခ်င္ (KIA)လမ္းျပ တပ္
စိတမ
္ ွ ရဲေဘာ္မ်ားက စားေရရိကၡာအတြက္ ေမ်ာက္ပစ္လိုေၾကာင္း ဥကၠ႒ခိင
ု မ
္ ိုးလင္း
ထံတြင္ ေမ်ာက္ပစ္ရန္ အမိန္႔ေတာင္းသည္။ ဤနယ္ေျမကား သူတို႔နယ္ေျမ သူတို႔
အကြ်မ္းတဝင္ရသ
ွိ ည့္ ေနရာျဖစ္၍ ေမ်ာက္ပစ္ခင
ြ ့္ေပးလိက
ု သ
္ ည္။ M-16 ေသနတ္သံ
ငါးခ်က္ၾကားရသည္။ ရခိင
ု ႏ
္ င
ွ ့္ ကခ်င္ေပါင္းတပ္စတ
ိ က
္ ေမ်ာက္ေသမ်ား ထမင္းပိ၍

ျဖတ္သြားသည္ကိုျမင္လိုက္ရ၏။ ကခ်င္တပ္စိတ္မွဴးပစ္သည့္ေမ်ာက္မွာ နီနီတြတ္
တြတ္ ေမ်ာက္ငယ္တေကာင္ကို လြယ္ထားသည့္ ေမ်ာက္မႀကီးတေကာင္ျဖစ္ေန
သည္။ ေမ်ာက္မႀကီးမွာ ေသနတ္ဒဏ္ရာေၾကာင့္ ေသၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ေမ်ာက္
ကေလးမွာမူ အရွင္လတ္လတ္ျဖစ္ေန၏။ ထိုေမ်ာက္နီတြတ္ကေလးကို ေနာက္မွ
စြတ္ျပဳတ္ေဟာင္းလုပ္မည္ဆိုကာ ၎ေမ်ာက္ငယ္ကို ထုပ္၍ ေက်ာပိုးအိတ္တြင္
လံုေအာင္ထားလိက
ု သ
္ ည္။ ရခိင
ု တ
္ ခ်ဳိ႕က ႏွာေခါင္း႐ႈ႕ံ သည္ ေတြ႕ရသည္။ သူတမ
႔ို ွာ
ေမ်ာက္ကိုလည္းမသတ္၊ ေမ်ာက္သားလည္းမစားသူမ်ားျဖစ္သည္။ ရခိုင္လူမ်ဳိး
တို႔သည္ကား ေမ်ာက္သား၊ ေႁမြသားႏွင့္ ႂကြက္သားမ်ားကို စားသံုးသူမွာ အလြန္
ပင္နည္းပါးသည္။ သို႔ေသာ္ ရခိုင္ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ကား ကရင္ေဒသ မဟာမိတ္ပူးတြဲ
စစ္ဆင္ေရးအတြင္း ေရွ႕တန္း၌ ငတ္ျပတ္ေလ့ရွိသျဖင့္ ကရင္ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္အတူ
သိုး၊ ေမ်ာက္၊ ေႁမြ၊ ႂကြက၊္ ေပြးေကာင္၊ ပုတသ
္ င္ညဳိႏင
ွ ့္ ကင္းလိပ္ေခ်ာ (ရခိင
ု အ
္ ေခၚ
ဂ်င္လိပ္) စသည္မ်ားကို စားေသာက္တတ္လာခဲ့ၾကသည္။

ဤသို႔ျဖင့္ ထိုေရႊလီျမစ္ကို ျဖတ္ကူးရန္အတြက္ ျမစ္ကမ္းေဘးမွ ဝါးကို


ခုတ၍
္ ေဖါင္ဖြဲ႕ၾကရသည္။ ကြနမ
္ န္ဒတ
ို ပ္စမ
ု ွ တပ္စတ
ိ တ
္ စ္စတ
ိ က
္ ို ေရွ႕ဦးစြာ ျမစ္ကို
ကူးေစခဲ့သည္။ တဖက္ကမ္းရွိ ေဖါင္ဆိုက္မည့္ ေနရာဝန္းက်င္ကို တင့္ကားဖ်က္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 79

ဒံုးက်ည္ျဖစ္ေသာ ေရာ့ကတ္ေလာင္ခ်ာအပါအဝင္ စက္ေသနတ္တျ႔ို ဖင့္ အသင္ခ


့ ်ိန္
ရြယထ
္ ားၾကသည္။ ေရစီးၾကမ္းသျဖင့္ တည္တ
့ ည္က
့ ူး၍မရ။ မ်က္ေစာင္းထိုးစလြယ္
ျဖတ္ကူးၾကရသည္။ ထိုေရွ႕ေျပးတပ္စိတ္ တစ္ဖက္ကမ္းေရာက္သည္ႏွင့္ အသင့္
ေနရာယူၿပီးပါက တျခားေသာေဖါင္မ်ားကိုလည္း ဆက္တိုက္ျမန္ႏုိင္သမွ် အျမန္
ကူးၾကရန္ အမိန္႔ေပးထားၿပီး ျဖစ္သည္။ ျမစ္ျဖတ္ကူးေသာ ေဖါင္တခုမွာ မေတာ္
တဆ ေမွာက္လုနီးျဖစ္သြားရာ ရခိုင္ရဲေဘာ္တေယာက္ထံမွ -M-73 ေရာ့ကတ္
ေလာင္ ခ ်ာတခု ေရထဲ က ်၍ ဆံုး ႐ႈံး ခဲ့ ရ ၏။ ရခို င္ စ စ္ေ ၾကာင္း သည္ ေရႊ လီ ကို
ေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္ကူးႏုိင္ခဲ့ေလၿပီ။ ေရႊလီျမစ္ကို ၾကားေဒသမွ ျဖတ္ကူးျခင္းျဖစ္
ေလသည္ဟုဆိုသည္။

စစ္ေၾကာင္းျဖတ္ေက်ာ္ေရာက္ရွိလာသည့္ ဤေရႊလီျမစ္ကမ္းမွာ လြင္ျပင္


မ်ားေပါမ်ားလွသည့္ ေရႊလီျမစ္ဝွမ္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုလြင္ျပင္မ်ားအတြင္းတြင္
တ႐ု တ္ - ျမန္ မာနယ္ စ ပ္ ကို က ပ္ ၍ ခရီး ႏွ င္ေ နရ၏ တခါတရံ လ ယ္ က ြ င္း ျပင္ ႀ ကီး
မ်ားကိုလည္း ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၾကရသည္။ ကခ်င္ႏွင့္တ႐ုတ္တို႔ ေနထိုင္သည့္ ရြာ
တရြာတြင္ စခန္းခ်ကာ အနားယူျဖစ္ၾကသည္။ မိမိတို႔ဆက္လက္ခ်ီတက္ ခရီး
ႏွငမ
္ ည္ခ
့ ရီးလမ္းမွာ ရွညလ
္ ်ားသည္အ
့ တြက္ သံုးမရေတာ့သည့္ ရဲေဘာ္တ၏
႔ို ဖိနပ္
တခ်ဳိ႕ကိုလဲလွယ္ေပးရန္အတြက္ တ႐ုတ္ျပည္ဘက္မွ ေက်းရြာေစ်းတစ္ခုသို႔သြား
ကာ တ႐ုတ္ဖိနပ္မ်ား ဝယ္ခဲ့ၾကသည္။

ယခုကား ဗန္းေမာ္ခ႐ိင
ု သ
္ ႔ို ဝင္ေရာက္ေခ်ၿပီ။ ေရႊလျီ မစ္ဝမ
ွ ္းအဝင္ လြယက
္ ်ယ္
ရြာကိုျဖတ္ၾကရသည္။ ဤေဒသတြင္ စိန္လံုးတံတားရွိသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္
စိနလ
္ ံုးတံတားသည္ သာယာလွပေသာ ႐ႈခင္းတစ္ခအ
ု ျဖစ္ နာမည္ႀကီးသည္။ လြယ္
က်ယ္သည္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ကားလမ္းဆက္ထားသည္။ တ႐ုတ္-ျမန္မာ နယ္ျခား
မ်ဥ္းသည္ လြယက
္ ်ယ္ရြာႀကီး၏ အလယ္တည္တ
့ ည္က
့ ျို ဖတ္သြားရာ တခ်ဳိ႕အိမမ
္ ်ား
သည္ (တ႐ုတ္အိမ္က မ်ားသည္) အိမ္ေရွ႕ဘက္ရွိ အိမ္ဦးခန္းက ျမန္မာျပည္တြင္
ရွိၿပီး ထမင္းစားခန္းမွာမူ တ႐ုတ္ျပည္ဘက္တြင္ရွိေနသည္။ ထိုကြင္းျပင္တြင္ ႏွစ္
ႏုိင္ငံအသိအမွတ္ျပဳ နယ္ျခားမွတ္တိုင္မ်ား စိုက္ထူထားၾကသည္။ မွတ္တိုင္၏
တ႐ုတ္ျပည္ဖက္တြင္ တ႐ုတ္စာေရးထားရွိၿပီး ျမန္မာဘက္တြင္ ျမန္မာစာေရး
ထိုးထားသည္။ ေနမြန္းေစာင္းခ်ိန္တြင္ ေနက ပူလြန္းသည္မဟုတ္ေတာ့သျဖင့္
နယ္စပ္မ်ဥ္းကို ခြထင
ို ၍
္ အနားယူၾကသည္။ တ႐ုတက
္ ိုေက်ာေပး ျမန္မာကိမ
ု ်က္ႏွာ
ျပဳ၍ ထိုင္ၾကသည္။ မလွမ္းမကမ္း ျမန္မာဘက္ရွိ ကြင္းစပ္တြင္ ဘုရားေစတီတဆူ
80 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ျမင္ရသည္။ တံခြန္ထူၿပီး ထံုးသပၸာယ္ထား၍ အေဝးကပင္ ျဖဴေဖြးေနေသာ ေစတီ


ေတာ္ကို ဖူးေျမာ္ၾကရသည္။ ဦးခ်မည္ဟု ႀကံေနတုန္း ထိုေစတီေတာ္ကုန္းတြင္
မဆလတပ္စုတခု အေျခခ်တပ္စိုက္ထားေၾကာင္း၊ ယခု ထိုသူတို႔က ဘုရားဝင္
အကာအရံ အုတ္တံတိုင္းပုပုတြင္ အသင့္ေနရာယူထားကာ မွန္ေျပာင္း (ေတလီ
စကုပ္) ျဖင့္ မိမိတို႔ကို ၾကည့္ေနေၾကာင္း မဟာမိတ္ကခ်င္တပ္မွ ရဲေဘာ္တစ္ဦးမွ
ေျပာဆိလ
ု ာသည္။ ခ်က္ခ်င္းပင္ သူ႕မွန္ေျပာင္းကို ခဏယူ၍ ကိယ
ု တ
္ င
ို ၾ္ ကည္လ
့ က
ို ္
သည္။ ထိုရဲေဘာ္စကားမွာ ေသြးထြက္ေအာင္မွန္၏။ လိုအပ္လာလွ်င္ ရန္သူခို
ေအာင္းေနသည့္ ေစတီေတာ္ကို ေသနတ္ပစ္ရမည္ျဖစ္သျဖင့္ ထိုဘုရားကို ဦးမခ်
ျဖစ္လိုက္ေတာ့ေခ်။

စစ္ေၾကာင္းသည္ လြယ္က်ယ္ကြင္းျပင္မွ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ရွိေတာင္စြယ္


တန္းတစ္ခက
ု ို စီးနင္းရန္အတြက္ အျပင္းခရီးႏွငရ
္ သည္။ ေတာင္စြယတ
္ စ္ခက
ု ို ေျခ
တင္မိၾကသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ေရွ႕ဦးအစခရီးတြင္ ေတာင္ျမင့္ျမင့္ကို ေက်ာ္ျဖတ္
ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း စစ္ေၾကာင္းခ်ီရဲေဘာ္မ်ား ႏႈတ္တိုက္ရၿပီးသားျဖစ္ေနသည္။ ေျခ
လ်င္ခရီး တျဖည္းျဖည္း တအိအိေတာင္တက္ရင္း ကခ်င္တပ္စုမွဴးတစ္ဦးက ဤ
လြယ္က်ယ္ေဒသသည္ ေရွးခါက ကခ်င္ဒူးဝါးတဦး၏ အပိုင္စားေနရာျဖစ္ေၾကာင္း
ေနာင္တြင္ ဦးႏုအစိုးရက တ႐ုတတ
္ ႏ
႔ို င
ွ ့္ နယ္ျခားမ်ဥ္း၊ နယ္နမိတသ
္ တ္မတ
ွ ရ
္ ာတြင္
ဤလြယက
္ ်ယ္လင
ြ ျ္ ပင္ႀကီးကို တ႐ုတတ
္ ထ
႔ို ံေပးအပ္ခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ဤကဲသ
့ ႔ို ကခ်င္
လူမ်ဳိးတို႔၏ ဘိုးဘြားအစဥ္အဆက္ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ေသာေျမကို တ႐ုတ္တို႔ထံ မတရား
သျဖင့္ ေပးအပ္ခသ
ဲ့ ည္ကို ကခ်င္လမ
ူ ်ဳိးတိက
႔ု မေက်နပ္ေၾကာင္းတိက
႔ု ို စီကာပတ္ကံုး
ေျပာျပသည္။

ေတာင္ကလပ္တစ္ခတ
ု င
ြ ္ ေခတၱနားရင္း လြယက
္ ်ယ္ျပင္ကို အေပၚစီးမွ ၾကည့္
ေနမိသည္။ အခ်ိနသ
္ ည္ကား ည(၇)နာရီရၿွိ ပီး တ႐ုတတ
္ ၏
႔ို ႀကိဳးစားမႈေၾကာင္း လြယ္
က်ယ္လြငျ္ ပင္ႀကီးမွာ မီးေရာင္တလက္လက္ျဖင့္ ကားမ်ားသြားေနသည္ကို ေတြ႕ရ
သည္။ မိမတ
ိ ႔ို ဘိုးဘြားအစဥ္အဆက္ပင
ို ဆ
္ င
ို ခ
္ ဲ့ေသာေျမ သူမ်ားလက္ထဲ ေရာက္ေန
ရေသာ ကခ်င္တို႔ေသာကအထုပ္ႀကီးမွာကား မေသးလွေပ။

ယခုအခါ စစ္ေၾကာင္းသည္ နာလံုဘက္သို႔ ဦးတည္ေန၏။ တ႐ုတ္-ျမန္မာ


နယ္စပ္ကခ
ို ၍
ြ ေျမာက္ဘက္သ႔ ို ခ်ီတက္ၾကရသည္။ တ႐ုတဘ
္ က္တင
ြ ရ
္ ွိေသာ ေတာင္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 81

မ်ားအားလံုးလိုလိုသည္ သစ္ပင္မ်ား မရွိေတာ့ဘဲ ေတာင္ကတံုးမ်ားသာ ျဖစ္ၾက


သည္။ ထိုေတာင္ကတံုးမ်ားကို ထြန္စက္ျဖင့္ ထြန္ယက္ၿပီးလွ်င္ နာနတ္ပင္မ်ား
စိုက္ပ်ဳိးေနသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ ထိုမွတဖန္ ျမန္မာဘက္သို႔ လွည့္ၾကည့္ပါက
ေတာင္တန္းျပာႀကီးမ်ား ညီလာခံက်င္းပေနသေယာင္ပင္။ ေတာင္ေပၚရွသ
ိ စ္ေတာ
မ်ားမွာ ထူထပ္စြာ ေပါက္ေရာက္လ်က္ရွိေနၾကသည္။ ထိမ
ု င
ႈိ ္းညိဳ႕ညိဳ႕ ေတာင္တန္း
ျပာႀကီးၾကားက အျဖဴကြကမ
္ ်ားသဖြယ္ ျမင္ေတြ႕ေနရေသာအရာမ်ားမွာ ကခ်င္ရြာ၊
လီဆူရြာႏွင့္ အျခားကခ်င္မ်ဳိးႏြယ္စုမ်ား၏ ရြာမ်ားပင္ျဖစ္ၾကသည္။ ထိုေတာင္ပိုင္
တိုင္းရင္းသားတို႔ကား လက္ရွိကမ႓ာႀကီးႏွင့္ အဆက္ျပတ္ေနသေယာင္ရွိေန၏။

နာလံန
ု ယ္တင
ြ ္ (KIA) တိ၏
႔ု တပ္ဟာ (၃) ဌာနခ်ဳပ္ရသ
ွိ ည္။ (KIO) ဥကၠ႒ႀကီး
မရန္ဘရန္ဆိုင္းႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္မိုင္းတို႔ကို ေတြ႕ဆံုႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။ သူတို႔ကို
(KNU) ဌာနခ်ဳပ္ (မာနယ္ပေလာ) တြင္ ရွိစဥ္ကတည္းက ေတြ႕ဖူးျမင္ဖူးသူမ်ားျဖစ္
ၾကသည္။ ထိုတပ္မဟာမွ ကြ်န္ုပ္တို႔ကို ေကာင္းမြန္စြာ ဧည့္ခံႀကိဳဆိုပါသည္။

ဤတပ္မဟာ (၃) စခန္းမွ ေနာက္တ႐


ူ သ
ူ ႔ို ဆက္လက္၍ ခရီးဆက္ၾကသည္။
ေတာင္တန္းမ်ားကိုေက်ာ္၊ ကြင္းက်ယ္မ်ားကိုျဖတ္ကာ ခရီးဆက္ၾကရသည္္။ ဤ
ေနရာ၌ (KIO) မွ ကမကထျပဳ၍ ဖြ႕ဲ စည္းေသာ ရခိင
ု ျ္ ပည္လတ
ြ လ
္ ပ္ေရးအဖြ႕ဲ (AIO)၊
ရခိင
ု လ
္ တ
ြ လ
္ ပ္ေရးတပ္မေတာ္ (AIA) ၏ ဥကၠ႒မွာ စစ္ေတြ အိုးတန္းသား ထြန္းေရႊ
ေမာင္ျဖစ္သည္။ အတြင္းေရးမွဴးမွာ စံေက်ာ္ထြန္း(M.A)(မဟာဝိဇၨာဘြဲ႔ရ) ရခိုင္
အမ်ဳိးသားလူပ္ရွားမွဳသမိုင္းတြင္ ယခုအခ်ိန္ထိ ပညာအတတ္ဆံုး မ်ဳိးခ်စ္တဦးျဖစ္
သည္။ ကြ်န္ုပ္တို႔စစ္ခ်ီလာသည့္ကာလ (ျမန္မာျပည္ေတာင္ဘက္မွ ေျမာက္ဘက္
သို႔ခရီးစဥ္) ၁၉၇၇-ခုႏွစ္တြင္ပင္ ရခိုင္ျပည္သို႔ ထိုအဖြဲ႕ျပန္ရန္ရွိသည္။ ကြ်န္ုပ္တို႔
ရွမ္းျပည္ ခရီးဆက္စဥ္က ထိအ
ု ဖြဲ႕ႏွင့္ က/န ဆက္သြယရ
္ သည္။ ပူးတြဲ၍ ခရီးဆက္
မည္ဟပ
ု င္ က/န ပိ႔ေ
ု ၾကာင္းသိရသည္၊ သိ႔ေ
ု သာ္ က်ေနာ္တ႔ို နာလံမ
ု ေရာက္မီ တစ္လ
နီးပါးအၾကာတြင္ ထိုအဖြဲ႕ႏွင့္ က/န ဆက္သြယ္ျပတ္ေတာက္သြားခဲ့သည္။ ကခ်င္
ဌာနခ်ဳပ္မလ
ွ ည္း ကြ်န္ေတာ္တ႔ို စခန္းကိမ
ု ေရာက္မီ သီတင္းႏွစပ
္ တ္ခန္က
႔ ပင္ (AIO)
တို႔ ထြက္ခြါသြားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္းေျပာသည္။ (ALP)၏ ယခုကဲ့သို႔ ခရီးသြားႏႈန္း၊ ေျခ
သြက္ပံုအတိုင္းဆိုလွ်င္ ထိုေရွ႕ကသြားႏွင့္ၿပီးေသာအဖြဲ႕ကို ခ်င္းျပည္နယ္ေျမာက္
ပိင
ု ္းေလာက္တင
ြ ္ မီႏင
ုိ ္ေၾကာင္း မရန္ဘရန္ဆင
ို ္းမွေျပာသည္။ ထိသ
ု တင္းကို အေျခခံ
၍ စစ္ေၾကာင္းရဲေဘာ္မ်ားသည္ ပို၍ပင္ေျခသြက္ေနၾကသည္။ လံုၿခံဳမႈေကာင္းၿပီး
82 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေျမျပန္ခ
႔ ရီးဆိလ
ု ်ွ င္ ယခင္ကတစ္ေန႔ (၂၅) မိင
ု မ
္ ွ ယခုမင
ို ္ (၃၀) ထိပင္ေပါက္ေရာက္
ခရီးတြင္ေၾကာင္း ဥကၠ႒ခိုင္မိုးလင္းကေျပာျပသည္။ ရခိုင္တို႔သည္ ေသြးခ်င္းစကား
ေျပာေသာ္လည္း အႏႈိးရခက္သည္။

ယခု ဧရာဝတီျမစ္ကို ျဖတ္ကူးရမည္၊ ဤခရီးမွာလည္း (KIO) ဌာနခ်ဳပ္မွ စစ္


ေၾကာင္းပိုင္ က/န စက္ျဖင့္ ဆက္သြယ္စီစဥ္ေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ယခု ဧရာဝတီျမစ္
ကိုျမင္ရေလၿပီ၊ ေျမပံုအညြန္းအရ ဆင္ဘိုအနီးမွ ျဖတ္ကူးရမည့္ပံုေပၚသည္။ ျမစ္
ကမ္းစပ္သည္ ကြင္းျပင္က်ယ္ကားမဟုတ။္ ျမစ္ကမ္း အေရွ႕တြင္ေတာင္စယ
ြ ၊္ ေတာင္
ႏွာေမာင္းမ်ား ထူေျပာသည္။ ညမိုးခ်ဳပ္ခ်ိနမ
္ ွ ျမစ္ကျို ဖတ္ကူးၾကေသာ္လည္း ျပႆနာ
တစုံတရာ မျဖစ္ခဲ့ၾကေပ။ ေကြ႕ေကာက္ေခ်ာင္းဘက္သုိ႔ ေရာက္ေအာင္အျပင္း
ခရီးႏွင္ၾကသည္။ ေကြ႕ေကာက္ေခ်ာင္းအနီးေရာက္သည့္အခါ ညသန္းေခါင္ေက်ာ္
ေနၿပီ။ ေတာတြင္းတေနရာ၌ စခန္းခ်အနားယူၾကသည္။ ဧရာ၀တီကုိ ျဖတ္ေက်ာ္
ၿပီးျဖစ္၍ ရခုင
ိ ျ္ ပည္ႏင
ွ န
့္ ီးလာၿပီဆသ
ုိ ည္ကုိ သေဘာေပါက္ကာ ရဲေဘာ္မ်ားမွာ ပု၍
ိ ပင္
ျမဴးႂကြ ေျခသြက္လာၾကသည္။

ေကြ႔ေကာက္ေခ်ာင္းႏွင့္ မုိးေကာင္းေခ်ာင္းနယ္တြင္ကာ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္မ်ား


ေပါမ်ားသည္။ အၿမဲစိမ္းသစ္ေတာမ်ား ေပါက္ေရာက္ၾကသည္။ လူမေနေသာ ေျမ
လြတ္ေျမ႐ုိင္းကြင္းျပင္အမ်ားအျပားရွိေနသည္။ အင္းေတာ္ႀကီးႏွင့္နီး၍ ႀကိဳးၾကာ
ငွက္၊ ယင္ေဘာင္ငွက္မ်ားတုိ႔ကုိ အုပ္စုဖြဲ႕၍ေတြ႕ၾက၏။ စစ္ေၾကာင္းသည္ မၾကာမီ
မႏၲေလး-ျမစ္ႀကီးနား ရထားလမ္းကုိ ျဖတ္သြားရမည္။ ဟုပ
ိ င္-ဆားေမွာၾ္ ကားမွ ရထား
လမ္းကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့သည္။ ကာမုိင္းၿမိဳ႕နယ္သုိ႔ စစ္ေၾကာင္းခ်ီရ၏။ ဤေနရာတြင္
စစ္ခ်ီလမ္းကား ေတာင္ဆင္းေတာင္တက္မ်ားျပားလွသည္။ ရာသီဥတုမွာလည္း
ေဆာင္းဦးေပါက္ရာသီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေန႔လယ္ပုိင္းတြင္ ပူေႏြးၿပီး၊ နံနက္ပုိင္းႏွင့္
ညေနပုိင္းတြင္ ေအးစိမ့္ကာ ခ်မ္းေအးလွသည္။ ေျမာက္ဘက္သုိ႔ တုိး၀င္ေလေလ
အခ်မ္းက ပုိေလေလျဖစ္ေနသည္။ ကာမုင
ိ ္းနယ္မွ ကခ်င္ရြာတရြာတြင္ ခရီးတေထာက္
ရပ္နားသည္။ ကခ်င္အမ်ဳိးသားအိမရ
္ င
ွ က
္ ကခ်င္စမ
ိ အ
္ ရက္တစ္ခက
ြ ္ ေပးသည္။ ထုိ
စိမအ
္ ရက္သည္ ေကာက္ညင
ႇ ္းထမင္းကုိ ေဆးဥေဆးျမစ္မ်ားျဖင့္ ေရာစပ္၍ ေခါင္ရည္
သေဘာမ်ဳိးေလာက္သာျဖစ္၏။ ထုိကခ်င္ေခါင္ရည္အရက္တခြက္သည္ ခရီးပန္း
လာသူမ်ားအတြက္ အလြန္ပင္သင့္ေလ်ာ္လွ၏။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 83

ကာမုိ င္း မွ ဖါးကန္ ႔ သုိ ႔ ခရီး ဆက္ ရ သည္ ။ ဖါးကန္ ႔ ၊ ကာမုိ င္းေဒသသည္
ကခ်င္ေဒသ၏ကမာၻတင
ြ ္ေက်ာ္ၾကားေသာ ေက်ာက္စမ
ိ ္း (Jade) ေျမမ်ားျဖစ္သည္။
အင္းေတာ္ႀကီးသု႔ိ စီး၀င္ေသာအင္းေတာ္ေခ်ာင္း လက္တက္မ်ားကုိ မၾကာမၾကာျဖတ္
ကူးၾကရသည္။ ထုိေခ်ာင္းလက္တက္မ်ားသည္ကား ခါးေအာက္ပင
ုိ ္းမွ်သာ နက္ေသာ
ေရစီးသာရွိသည္။ သုိ႔ရာတြင္ အလြန္ေအးစိမ့္လွ၏။ အေပါ့အပါးသြားခ်ိန္တြင္
၀တ္ထားေသာ ေဘာင္းဘီကုိခြ်တ္ၿပီး ယင္းေဘာင္းဘီကုိ ျပန္လည္၀တ္ဆင္ရန္
ျပဳလုပ္ရာတြင္ ေဘာင္းဘီဇစ္ကုိ လက္ႏွင့္ထိသည္ကုိပင္ မသိႏုိင္ေအာင္အထိ
အလြန္တရာ ခ်မ္းေအးစိမ့္လွ၏။ ဖါးကန္႔ကာမုိင္းကားလမ္းကား ကုိလုိနီေခတ္က
ေဆာက္လပ
ု သ
္ ည့္ စစ္လမ္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။ တံတားမ်ားမွာလည္း သံဗလ
ီ တ
ီ တ
ံ ား
အမ်ဳိးအစားျဖစ္သည္။ ယခုတင
ြ ္ ALP စစ္ေၾကာင္းသည္ ကခ်င္တပ္ခတ
ြဲ ခု၏ လမ္းျပ
ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ခရီးႏွင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိကားလမ္းကုိ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ေန႔လည္ခင္း
မွာပင္ စီတန္းေလွ်ာက္ေနၾကရသည္။ တခ်ဳိ႕က ကၽြႏု္ပ္တုိ႔စစ္ေၾကာင္းကုိ လက္ျပ
ႏႈတ္ဆက္သြားၾကသည္။ ဤလမ္းတြင္ပင္ ထုိႏွစ္ဆန္းပုိင္းက KIA တုိ႔မွ မဆလ
စစ္ကားတန္းတခုကုိ ခ်ဳံခုိတုိက္ခုိက္၍ ရန္သူ (၇၀) ေက်ာ္မွ်ေသဆုံးေၾကာင္း၊ KIA
မွ ရန္သ၏
ူ စစ္လက္နက္ပစၥည္းမ်ားကုလ
ိ ည္း သိမ္းဆည္းရမိေၾကာင္း KIA မွ ဗုလ
ိ ႀ္ ကီး
ဂမ္ဆန္က ေျပာျပ၍ သိရွိရပါသည္။

ထုိကားလမ္းမွေနၿပီး ေတာင္စြယ္တခုဆီသုိ႔ ခ်ိဳးေကြ႕တက္ရသည္။ ဖါးကန္႔


နယ္သ႔ုိ ဦးတည္ေသာလမ္းျဖစ္၏။ ေတာင္စြယက
္ ုိ စီးနင္းမိသည္တြင္ ေတာင္တက္
ခရီးမ်ားအေၾကာင္းကုိ ေနာေက်ၿပီးျဖစ္ေနၾကေသာ စစ္ေၾကာင္းခ်ီရဲေဘာ္မ်ားသည္
မည္ကဲ့သုိ႔လုပ္ေဆာင္ရမည္ကုိ အလြတ္ရထားၾက၏။ ဤေတာင္စြယ္ေတာင္တန္း
တုိ႔မွာ ေဒသ၏အျမင့္ဆုံးေတာင္တစ္ေတာင္ျဖစ္ေသာ ေပေပါင္း (၇၉၅၃) ေပျမင့္
သည့္ တြမ္ေတာင္၏အဆက္ျဖစ္သည္။ တဆင့္ၿပီးတဆင့္တက္ၿပီး ေတာင္ကလပ္
၌တည္ရွိေသာ ရြာတရြာ၌နားၾကသည္။ ထုိရြာတြင္ ALP၏ ေဖါင္ဒါ Founder)
တဦးျဖစ္သူ ဥကၠ႒ခုင
ိ ျ္ ပည္သမ
ိ ္း (ရခုင
ိ ္ေသာတုဇနနာယက ရန္ကန
ု ၊္ ေက်ာက္ေတာ္
ၿမိဳ႕နယ္၊ အရက္ေသမဇာတိ) ကုိ ကခ်င္အမ်ဳိးသမီးတဦးႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ကာ ထုိ
ရြာ၌ပင္ ဆလံကမ႓ာ (ရြာသူႀကီး) ျဖစ္ေနသည္။ ကခ်င္ျပည္တြင္ ေနသည္မွာၾကာ
ေညာင္းၿပီျဖစ္သျဖင့္ ကခ်င္စကားကုိ မႊတ္ေနေအာင္တတ္သည္။ ထုိအခ်ိန္က
ဥကၠ႒ခုိင္ျပည္သိမ္းမွာ အသက္ (၆၅)ႏွစ္ ၀န္းက်င္သာရွိေသးသည္။ က်န္းမာေရး
84 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေကာင္းလွ၏။ သူ (ခုိင္ျပည္သိမ္း) သည္ KNU နယ္ေျမသုိ႔ေရာက္ျခင္းမွာ ၁၉၆၈


ခုႏွစ္၊ ALP ဗဟုိေကာ္မတီ၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ KNUႏွင့္ မဟာမိတ္ျပဳလုပ္ရန္
ေရာက္ရွိေနျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၆၈ ခုႏစ
ွ ၊္ ႏု၀
ိ င္ဘာလႏွငဒ
့္ ဇ
ီ င္ဘာလတြင္ စစ္ေတြရွိ
ALP ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ရန္ကုန္ရွိ ALP ေခါင္းေဆာင္မ်ားအားလုံးခန္႔ ရန္သူ၏
ဖမ္းဆီးျခင္းကုိခံရကာ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ထားျခင္းကုိလည္း ခံခဲ့ၾကရသူမ်ား
ျဖစ္ၾကသည္။ သုျ႔ိ ဖစ္၍ ဥကၠ႒ ခုင
ိ ျ္ ပည္သမ
ိ ္းမွာ ျပည္တင
ြ ္းႏွငလ
့္ ုံး၀အဆက္အသြယ္
ျပတ္ေတာက္သြားခဲရ
့ သည္။ ထုအ
ိ ခ်ိနတ
္ ြင္ KIO ႏွင-့္ AIA အဖြဲ႕၀င္မ်ားျဖစ္လာမည့္
ရခုင
ိ လ
္ င
ူ ယ္အခ်ဳိ႕သည္ KIO ဌာနခ်ဳပ္သ႔ုိ ေရာက္ရွိေနေၾကာင္းကုိ KNU ေခါင္းေဆာင္
မ်ားက ၾကားသိရခဲ့ရသည္။ ထုိသုိ႔ၾကားသိရသည့္အခါ KNU ေခါင္းေဆာင္မ်ားက
ဥကၠ႒ခုင
ိ ျ္ ပည္သမ
ိ ္းအား ALP ပါတီ၀င္မ်ားႏွငလ
့္ ုံး၀ အဆက္အသြယမ
္ ရေတာ့ပါဘူး။
ယခု KIO ဌာနခ်ဳပ္သုိ႔ေရာက္ရွိေနတဲ့ ရခုိင္လူငယ္အဖြဲ႕ႏွင့္ေဆြးေႏြးၿပီး ပူးေပါင္း
ေဆာင္ရြက္မႈျပဳလုပ္လွ်င္ ပုိမုိသင့္ေတာ္မည္ ထင္ပါတယ္ဟု အႀကံျပဳသည့္အေပၚ
တြင္ ဥကၠ႒ခုင
ိ ျ္ ပည္သမ
ိ ္းသည္ KIO ဌာနခ်ဳပ္သ႔ေ
ုိ ရာက္ရသ
ွိ ြားျခင္းျဖစ္သည္။ ဥကၠ႒
ခုင
ိ ျ္ ပည္သမ
ိ ္း ကခ်င္သ႔ေ
ုိ ရာက္ရသ
ွိ ည္အ
့ ခါ ရခုင
ိ ျ္ ပည္လတ
ြ လ
္ ပ္ေရး အဖြ႕ဲ AIA အဖြ႕ဲ
၀င္ျဖစ္လာသည္။ AIA အဖြ႕ဲ သည္ ဘြ႕ဲ ရပညာတတ္လင
ူ ယ္မ်ားကုသ
ိ ာ ဦးစားေပးသည္။
ဘုန္းႀကီးလူထြက္ အသက္ႀကီးသူကုိ ဖယ္ထတ
ု သ
္ ည့္ သေဘာျဖင့္ KIO ႏွငည
့္ ႏ
ႇိ င
ႈိ ္း
၍ သူက
႔ ုိ မိန္းမေပးစား၊ ရြာသူႀကီးဘ၀ျဖင့္ အ႐ုိးထုတဖ
္ ႔ုိ ေနရာခ်ထားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း
သူ (ခုိင္ျပည္သိမ္း) ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။

သု႔ေ
ိ သာ္ သူ၏မ်ဳိးခ်စ္စတ
ိ ဓ
္ ါတ္ႏင
ွ ့္ စြနလ
႔္ တ
ႊ အ
္ နစ္နာခံလစ
ုိ တ
ိ က
္ က
ုိ ား ခ်ီးက်ဴး
ေလးစားမိပါသည္။ အသက္ (၇၀) ဘက္ေလွ်ာက္လွမ္းေနသည္ကုိမေထာက္၊ ယူ
ထားသည္မ
့ ယားကုလ
ိ ည္း မငဲက
့ က
ြ ဘ
္ ဲ ရခုင
ိ ျ္ ပည္တင
ြ တ
္ က
ုိ ပ
္ ၀
ြဲ င္ဖ႔ုိ ခ်က္ခ်င္းပင္ ထ
လုက
ိ ရ
္ န္ ဆုံးျဖတ္ေလသည္။ ဥကၠ႒ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းမွ သူအ
႔ ား ကြတခ
္ င
ုိ ၿ္ မိဳ႕နယ္ နမ္မရိန္း
ေက်းရြာတြင္ က်ဆုံးသြားခဲ့ေသာ ေဆးမွဴးခုင
ိ ႐
္ ုိးၿမီထန
ြ ္းကုင
ိ ခ
္ ဲ့ေသာ ကာဘုင
ိ ္ေသနတ္
ကုိေပး၍ သူ၏မိခင္ပါတီ ALP ၏ ျပည္ေတာ္ျပန္စစ္ေၾကာင္းျဖင့္ လုက
ိ ပ
္ ါေစခဲသ
့ ည္။
ခက္ခၾဲ ကမ္းတမ္းသည့္ ေတာလမ္းခရီးတြင္ ႂကြင္းက်န္ေအာင္ (ဥကၠ႒-ခုင
ိ ျ္ ပည္သမ
ိ ္း)
အေနျဖင့္လူငယ္ရဲေဘာ္မ်ားေနာက္၌ က်န္ရစ္ေနခဲ့သူကား မဟုတ္ေပ။

ဤရြာမွာပင္ AIA အဖြဲ႕သည္ ရခုိင္ျပည္သုိ႔ ခရီးစတင္ခဲ့သည္ဟုသိရသည္။


ယင္းအဖြ႕ဲ ကုိ လုက
ိ ပ
္ ခ
႔ုိ သ
ဲ့ ည့္ AIA မွ ရဲေဘာ္ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္မွာ ခ႐ုေခ်ာင္း
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 85

အတုင
ိ ္းစုနၿ္ ပီး ခ်င္းတြင္းျမစ္ ဟုမလ
ၼ င္းႏွင့္ ထမံသၾီ ကားျဖတ္သြားမည္ဟု သိရသည္။
ကၽြႏု္ပ္တုိ႔လည္း ေျမပုံထုတ္၍ ထုိခရီးကုိ တုိင္းထြာၾကည့္ၾကသည္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္
၀ွမ္းလြင္ျပင္ကုိသာျဖတ္သြားရမည့္ ခရီးျဖစ္၍ ယခုေနရာမွ ခ်င္းျပည္နယ္ေျမာက္
(သုိ႔) ကုလားတန္ျမစ္ဖ်ားကုိ သီတင္းတပတ္ခရီးႏွင္ႏုိင္ၿပီဟု မွတ္ယူခဲ့ၾကသည္။
ရဲေဘာ္မ်ားလည္း ေျခတရြရြျဖစ္ေနၾကသည္။

သု႔ေ
ိ သာ္ အံၾ့ သဖြယ္ စိတမ
္ ေကာင္းစရာတခုႏင
ွ ့္ ႀကဳံရေလေတာ့သည္။ ကခ်င္
လမ္းျပအဖြဲ႕သည္ ခ႐ုျမစ္အတုိင္းစုန္ဆင္းၿပီး တႏုိင္းချမစ္သုိ႔ ဦးတည္ခရီးႏွင္ေစ
သည္။ အေစာပုိင္းကၾကား သိခဲ့ရသည္မွာ စစ္ကုိင္းတုိင္းေျမာက္စြန္းၿမိဳ႕၊ နမ့္ယြန္း
ကုိ ၀င္စီးဖုရ
႔ိ န္ KIA တပ္မဟာ (၂) မွ ဖိတ္ေခၚသည္ကုိ ဥကၠ႒ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းမွ လက္မခံ
ခဲ့ေၾကာင္း၊ ရွမ္းျပည္ေျမာက္မွ ဗကပတုိ႔ကုိ ေျပာခဲ့သလုိ၊ ရခုိင္ျပည္ျပန္ခရီးဆုံးေန
က စစ္ေၾကာင္းအတြက္ အက်ိဳးယုတမ
္ ည္ဟပ
ု င္ ေျပာသည္ကုိ သိရသည္။ တႏုင
ိ ္းခ
သုိ႔ ခရီးႏွင္ရသည္မွာ ရခုိင္ျပည္ျပန္ခရီးႏွင့္ သုံးႏွင့္ေလးပမာ ဆန္႔က်င္ေန၏။
ရခုိင္ျပည္က ေတာင္ဘက္္မွာ၊ ခရီးႏွင္ေနရသည္က ေျမာက္စူးစူးသုိ႔ျဖစ္၏။ AIO
အရာရွိမ်ားႏွင့္ KIO ဌာနခ်ဳပ္တုိ႔ က/န မျပတ္ရွိေန၏။ ALP တြင္မူ ကခ်င္ဌာနခ်ဳပ္
ႏွင့္ တုိက္႐ုိက္မဟုတ္ဘဲ လမ္းျပအဖြဲ႕ႏွင့္သာ ဆက္သြယ္ျဖစ္ေနသည္။ AIO ၏
ေတာင္းဆုိခ်က္အရ သူတုိ႔ထက္ ALPတုိ႔ ေနာက္က်ၿပီးမွ ရခုိင္သုိ႔ေရာက္ေအာင္
ခရီးကုိ တမင္တကာရွည္ေအာင္ ဆြဲဆန္႔ေပးျခင္းျဖစ္သည္ဟု ထင္ေနၾကသည္။
အကယ္၍ ဤထင္ျမင္ခ်က္မွန္ပါက ရခုိင္တုိ႔၏ေမြးရာပါ ေရာဂါလကၡဏာဟု ဆုိ
ႏုင
ိ သ
္ ည္။ မသင္ျ့ မတ္၊ မညီညြတ၊္ ကုယ
ိ ထ
့္ က္သာ မနာလုမ
ိ မ
ႈ ်ားသည္ ပေယာဂ၀င္
၍ ရခုိင္မ်ဳိးခ်စ္အဖြဲ႕ (၂) ဖြဲ႕စလုံး သခ်ဳႋင္းကုန္း၊ အက်ဥ္းေထာင္သုိ႔ေရာက္ကာ နိဂုံး
ခ်ဳပ္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

ခ႐ုေခ်ာင္းကုိ စုန္ဆင္းစဥ္က ထုိေခ်ာင္းေၾကာင္းအတုိင္း ကမ္းတဘက္ကုိ


စီး၍ သြားရသည္။ ေရစပ္စပ္ရွိသည့္ ေက်ာက္လုံးႏွင့္ သဲေသာင္ေနရာမ်ားတြင္
လီဆူးလူမ်ဳိးတုိ႔ ေရႊမႈန္႔က်င္ယူေနၾကသည္။ သူတုိ႔မွာ ေရႊက်င္လွ်င္ပင္ အဖုိးတန္
ေသာ ေရေမွ်ာေက်ာက္စိမ္းမ်ားကုိလည္း ရွာေဖြရၾကသူမ်ားျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။
လမ္းျပ အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ဗကဂမ္ဆမ္က ထုိေရႊက်င္ေနသူမ်ားကုိ လုိင္စင္လာျပ
ရန္ေျပာရာ အခြန္ေဆာင္ရန္ ေက်ာ္လြန္သူမ်ားထံမွ ေရႊ (က်င္ယူရသည့္ေရႊ) ကုိ
သိမ္းဆည္းလုိက္သည္။ အခြန္ေဆာင္သည့္အခါ ထုိေရႊကုိ သူတုိ႔ျပန္ရၾကမည္။
86 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ကၽြႏပ
ု္ အ
္ ျမင္အရဆုလ
ိ ်ွ င္ ေရႊ (၂) က်ပ္ခြဲ သုံးက်ပ္သားအရြယ္ ေရႊတုံးမ်ားကုိ အခြန္
ေဆာင္မည့္ ရက္စြဲလြန္သျဖင့္ သိမ္းဆည္းခံရသည္။

ေခ်ာင္းထဲသ႔ုိ ႏွာေခါင္းလုျိ ပဴထြက္ေနေသာ ေက်ာက္စန


ြ ္းတခုမွာ ခရီးသြားတု႔ိ
ေျခဖ၀ါးခ်ရန္ အလုိ႔ငွာ ေလွကားထစ္ပုံသဏၭာန္ ျဖစ္ေန၏။ ထုိေလွကားထစ္မွာ
ေရညႇတ
ိ င္၍ အစိမ္းေရာင္သန္းေနသေယာင္ရသ
ွိ ည္။ အမွနက
္ ေရညႇတ
ိ င္၍ စိမ္းေန
ျခင္းမဟုတ။္ ပြတတ
္ က
ုိ ၾ္ ကည့္ေလ အစိမ္းေရာင္ ထြကလ
္ ာေလျဖစ္သျဖင့္ ထုိေက်ာက္
ေဆာင္စြန္းမွာ ဧရာမေက်ာက္စိမ္းတုံးႀကီးျဖစ္ေၾကာင္း ရာႏႈန္းျပည့္ေသခ်ာသည္။
ေနာက္မွ ကပ္ပါလာေသာ ဗကဂမ္ဆမ္က “ဆရာႀကီး ေက်ာက္စိမ္းလုိခ်င္လား
တူးယူသြားေလဟုေျပာရာ “အာ -- ဒီေလာက္ႀကီးႀကီးေတာ့ မသယ္ႏုိင္ဘူးဗ်ိဳ႕”ဟု
ျပန္ေျပာရာ ေဘးနားရွိရဲေဘာ္တုိ႔ႏွင့္အတူ တဟားဟား ရယ္ေမာၾကေလ၏။

ယခုမွာမူ ခ႐ုေခ်ာင္းမွ တႏုိင္းခသုိ႔ ဦးတည္ခရီးႏွင္ေနၾကရသည္။ ဤခရီး


စဥ္တြင္ ကုိင္းေတာမ်ား ေပါမ်ားသျဖင့္ အရင္ခရီးစဥ္မ်ားကဲ့သုိ႔ ေတာင္တက္၊
ေတာင္ဆင္းလမ္းကား မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ဆင္မ်ား ပုန္းေအာင္းေနသည့္တုိင္
မျမင္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ရႈပ္ေထြးလွ၏။ ထုိကုိင္းေျမကုိ လွံစြပ္ျဖင့္ ထုိုး၍ကေလာ္
ၾကည့္ရာ မည္းနက္သည့္ေျမသားျဖစ္ေနသည္။ ဤကဲ့သုိ႔ ကုိင္းေတာကြင္းလြင္ျပင္
သည္ တစ္ရက္-ႏွစ္ရက္ ခရီးႏွင္ေသာ္လည္း မဆုံးႏိုင္ေသးေပ။ ေတာ၀က္၊ သမင္၊
ဥေဒါင္း၊ ေခ်၊ ဆတ္၊ ကြ်ဲ႐ုိင္း၊ က်ားႏွင့္ဆင္ စသည္တုိ႔၏ က်က္စားရာနယ္ေျမျဖစ္
ေနၾကသည္။ တႏုိင္းချမစ္ကမ္းသုိ႔ေရာက္သည့္အခါ မဟာမိတ္ကခ်င္လမ္းျပတုိ႔မွ
အထက္မွေပးေသာ တာ၀န္သည္ ဤျမစ္ကမ္းတြင္ ဆုံးၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ၀မ္းနည္းစြာ
ေျပာၾကားၾကၿပီး တဦးကုိတဦး ဖက္လွဲတကင္း လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ကာ ေက်ာခုိင္း
ျပန္ၾကေလၿပီ။ ဤလမ္းခြဲမစ
ွ ၍ ရခုင
ိ ႏ
္ င
ွ ့္ ခ်င္းတု၏
႔ိ ျပည္ေတာ္ျပန္ခရီးမွာ ကုယ
ိ အ
့္ ား
ကုိယ္ကုိး ေရွ႕ခရီးကုိ တုိးရေပေတာ့ေလသည္။

တႏုင
ိ ္းချမစ္ကုိ ေရတိမသ
္ ည့္ေနရာမွ ျဖတ္ကူးၾကရသည္။ အသင္ပ
့ ါလာသည့္
ႀကိဳးမ်ားျဖင့္ေပါင္းစပ္ဆက္၍ ျမစ္ကမ္းႏွစဖ
္ က္ကုိ သြယတ
္ န္းသည္။ လက္နက္ခယ
ဲ မ္း
မ်ားကုိ အေပၚကုိေျမႇာက္၍ ေခါင္းေပၚတင္ကာ ကမ္းႏွစ္ဖက္ကုိ ဆက္ထားေသာ
ႀကိဳးတန္းကုိ လက္ကင
ုိ အ
္ ျဖစ္ အသုံးျပဳျဖတ္ကူးရသည္။ ဤျမစ္သည္ ေရစီးအေတာ္
သန္၏။ အမွားအယြင္း အဖိတအ
္ စင္မရွရ
ိ ေလေအာင္ သတိထားၿပီး ကူးၾကရသည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 87

ျမစ္ကုိ ျဖတ္ကူးေသာအခ်ိန္မွာ ညေမွာင္ရီေမွာင္႐ုိးအခ်ိန္ျဖစ္၏။ ခရီးပန္းျခင္း ည


ေမွာင္လြန္းျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ညပုိင္းခရီးမဆက္ျဖစ္ၾကေခ်။ ေရမခ်ိဳးရသည္မွာလည္း
ရက္သတၱပတ္ရၿွိ ပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ရဲေဘာ္မ်ားကုိ ေရခ်ိဳးရန္ အမိန႔ေ
္ ပးရသည္။ ထုိ
သု႔ေ
ိ ရခ်ိဳးရာတြငလ
္ ည္း ဆပ္ျပာႏွငဆ
့္ ပ္ျပာေမႊးကုိ အသုံးမျပဳရ။ ေရစီးတြင္ ဆပ္ျပာ
နံက
႔ ို ရန္သတ
ူ ရ
႔ုိ ကာ ျပႆနာတက္ႏင
ုိ ၍
္ ျဖစ္သည္။ ေရခ်ိဳးၿပီး လွည္းစရာရွသ
ိ ည္ကုိ
လွည္းၿပီး ကမ္းသဲေသာင္ျပင္၌ ေက်ာပုိးအိတ္ကုိ ေခါင္းအုံး၊ ေသနတ္ကုိ ေဘးတြင္
ေျမႇာင္၍ ခရီးပန္းကာ အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကသည္။ အိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္ ေရစီးသံသည္
နဂုိထက္ပုိႀကမ္းလာသျဖင့္ ေခါင္းေထာင္ၾကည့္ရာ ဆင္တစ္အုပ္ ကြ်နု္ပ္တုိ႔ရွိရာသုိ႔
ကူးလာေနၾကသည္။ ဥကၠ႒ခုိင္မုိးလင္းလည္း အနားတြင္ရွိေနရာ ဆင္အုပ္လမ္းလႊဲ
သြားေအာင္ ေျခာက္လွန႔သ
္ ည့္သေဘာမ်ဳိးျဖင့္ ေသနတ္ပစ္အခ်က္ေပးရန္ ရဲေဘာ္
တစ္ေယာက္ကုိ အမိန႔ေ
္ ပးလုက
ိ သ
္ ည္။ ေဘးနားက ဂ်ီဖုိး (G4) ကုင
ိ ထ
္ ားသူ ရဲေဘာ္
ကုိ “မင္းဂ်ီဖုိးႏွင့္ပစ္၊ ငါ့ကာဘုိင္အသံ ဆင္ေတြေၾကာက္မည္မဟုတ္”ဟု ေျပာ ရာ
ေသနတ္သံသုံးေလးခ်က္က ညအေမွာင္ကုိ လႊမ္းျခံဳသြားခဲ့၏။ ဆင္အုပ္ႀကီးသည္
ေသနတ္သံေၾကာင့္ ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္ကာ ေျခဦးတည့္ရာသုိ႔ ထြက္ေျပးၾကသည္။
ဆင္တုိ႔ဦးတည္လာသည့္ကမ္းတြင္ ေနရာအသင့္ယူသူ၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကသူ၊ ကင္း
ေစာင့္ေနသူ စသည္ျဖင့္ ရဲေဘာ္ (၅၀) မွ်ရွိသျဖင့္ လူႏွင့္မတုိးသည့္ ဆင္ဟူ၍
မရွိသေလာက္ပင္။

ဤတြင္ ဆင္နင္းမခံရေအာင္ ကာဘုိင္ပစ္ခတ္ရာ ဆင္အုပ္ႏွင့္ရဲေဘာ္မ်ား


ၾကား တုိက္ပြဲငယ္တခုျဖစ္ပြားခဲ့ရ၏။ တခ်ဳိ႕မွာ သူတုိ႔အိပ္ေနသည့္ေနရာႏွင့္ ဆင္
ေျခရာ၏အကြာအေ၀းမွာ တစ္ေတာင္ပင္မျပည့္ေပ။ ကံေကာင္းလုမ
႔ိ ေသ သံေခ်ာင္း
တုအ
႔ိ ေဖျဖစ္သြားရ၏။ က်ည္သင္သ
့ ည္ဆ
့ င္လည္း ရွသ
ိ ည္။ က်ည္သင္သ
့ ည္ဆ
့ င္မွ
အသံတုိတမ်ဳိးျဖင့္ေအာ္သည္။ လင္းအ႐ုဏ္ေရာက္သည္ႏွင့္ ထုပ္ပုိး ျပင္ဆင္ၾက
သည္။ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕က ဆင္ေသေတြ႕ရႏုိး၊ မလွမ္းမကမ္းတြင္ ရွာၾကသည္။ ေသြးစ
ေသြးနကုိေတြ႕၏။ ဆင္ေသကုက
ိ ား ရွာမေတြ႕ေပ။ ဆင္ေသေတြ႕က ရိကၡာေျခာက္
ျပဳလုပ္၍ ယူမည္ဟု ရဲေဘာ္မ်ားက အားခဲထားၾကသည္။

တႏုိင္းခမွေန၍ အေနာက္ကုိေမွ်ာ္ၾကည့္လုိက္လွ်င္ အေနာက္႐ုိးမ (သို႔)


နာဂေတာင္တန္းကုိ မႈန္ေရးေရးသာျမင္ရ၏။ ထုိေတာင္တန္းမွေန၍ ေျမျပန္သ
႔ ႔ုိ ဆင္း
လာသည့္ ေတာင္စြယ္တုိ႔ကုိကား ေကာင္းစြာျမင္ေတြ႕ရသည္။ ဤခရီးတြင္ စစ္
88 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေၾကာင္းသည္ ေတာင္စြယ္တခုခုကုိ အျမန္ဆုံးေရာက္ဖုိ႔ရန္ အေရးႀကီးလာသည္။


ကြင္းျပင္တြင္ ရန္သူ၀ုိင္းမိက အားလုံးနိဂုံးခ်ဳပ္သြားမည္။ တႏုိင္းချမစ္အေနာက္
ကမ္းမွ ဓါးထုတ္ပုံစံျဖင့္ ထြက္လာခဲ့သည္။ မည္သည့္အခါမွ် လူသူမေရာက္ဖူးခဲ့
ေသာ ကုင
ိ ္းေတာကုင
ိ ္းပင္မ်ား၊ အထူးသျဖင့္ က်ဴပင္မ်ားမွာ ၀ါးလုံးတမွ် သန္စမ
ြ ္း၏။
ဤကုိင္းေတာကုိျဖတ္၍ ခရီးသြားရသည္မွာ မတြင္က်ယ္လွပါ။ အေနာက္ဖက္မွ
စီးဆင္းသည့္ ေရစီးေျမာင္းႏွင့္ စမ္းေခ်ာင္းမ်ားကုိေရာက္ေအာင္ ခရီးဆက္ႏုိင္
မွအဆင္ေျပသည္။ ကားလမ္းေဟာင္းတခုကုိ ျဖတ္ရသည္။ ကုလ
ိ န
ုိ ီေခတ္ လက္က်န္
လမ္းျဖစ္၏။ ကားဘီးရာကား မေတြ႕ရေပ။ ယခုအခါ စစ္ေၾကာင္းသည္ ခႏၲီးၿမိဳ႕နယ္
ေျမာက္ဘက္သုိ႔ေရာက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ေရွ႕ဆက္မည့္ ေျမာက္ဘက္တြင္ကား
စစ္ကုိင္းတုိင္း ေျမာက္ဘက္ဖ်ားစြန္ ၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ရွိ၏။ နမ္းယြမ္းၿမိဳ႕ဟု ေခၚသည္။ ထုိ
ၿမိဳ႕ကုိ မၾကာေသးမီက KIA မွ ၀င္စီးခဲသ
့ ည္ဟု သိရသည္။ စစ္ေၾကာင္းသည္ ကုင
ိ ္း
ကၽြန္းတေနရာတြင္ တည္းနားခဲ့ရသည္။ ပါလာေသာရိကၡာမွာ ကုန္လုနီးပါး ျဖစ္၍
ႏုဆ
႔ိ သ
ီ ုံးလုံးဆန္ကုိ ေၾကာ္ခ်က္ၿပီး တပ္စတ
ိ ရ
္ ရ
ွိ ဲေဘာ္မ်ား တနပ္စာအတြက္ ေရာင္ရ
့ ဲ
ခဲရ
့ ၏။ တခ်ဳိ႕ရဲေဘာ္မ်ားကား ေျမအေနအထား ပထ၀ီမကြ်မ္းက်င္၍ အေနာက္တင
ြ ္
ျမင္ရသည့္ေတာင္တန္းမ်ားကုိ ရခုင
ိ ႐
္ ုိးမဟု အဟုတထ
္ င္မတ
ွ က
္ ာ ၀မ္းသာေနသူမ်ား
လည္း ရွိၾကသည္။ သူတို႔၀မ္းသာမႈကုိ ဖ်က္ဆီးလုိသူကား မရွိေပ။
ယခုမက
ူ ား စစ္ေၾကာင္းသည္ အေနာက္႐ုိးမ၏ ေတာင္စန
ြ ္းျမင္ျ့ မင့သ
္ ႔ုိ တအိအိ
တက္လာခဲ့ၾကၿပီ။ ဤအႀကိမ္တြင္ နဂုိလူသြားလမ္းမဟုတ္ဘဲ မိမိတို႔ဘာသာထြင္
၍ ေလွ်ာက္ရေသာလမ္းမ်ားကုအ
ိ သုံးျပဳၾကရသည္။ ရင္ကတ
ုိ ားလာသည့္ မည္သည့္
ၿခဳံႏြယ္ပိတ္ေပါင္းမဆုိ၊ စစ္ေၾကာင္းဓါးႏွင့္ ခုတ္ျဖတ္ခဲ့ရသည္သာျဖစ္၏။ ေမ်ာက္
အုပ္မ်ားေတြ႕ရ၏။ ေခ်ေဟာက္သံမ်ားကုိလည္းၾကားၾကရ၏။ လူတရပ္ေက်ာ္မွ်
အျမင့္တြင္စြဲထားေသာ ပ်ားလပုိ႔တုိ႔မွာ ပ်ားရည္ရႊမ္းရႊမ္းျဖင့္ သြားရည္က်ေလာက္
ေအာင္ ျမင္ ရ ၏။ သစ္ ကုိ င္း တခု တ ြ င္ မတ္ တ တ္ ရ ပ္ ခုိ က္ ၊ လူ မ ည္း ပု ပုေ လးဟု
ထင္မွားႏုင
ိ သ
္ ည့္ အၿမီးမဲ့ ေမ်ာက္မ်ားကုလ
ိ ည္းေတြ႕ရ၏။ ဓါးစ၊ ဓါးရာ ဓါးထစ္သည့္
အစအနတခုမွ်ပင္မေတြ႕ ရ၍ လူသူမေရာက္ဖူးေသာ ေဒသဟုမွတ္ရ၏။ ေတာင္
ၾကား စမ္းေခ်ာင္းမွ ေရသံမွာ တေ၀ါေ၀ါဆူညံေန၏။ ကြ်တ္၊ ျခင္၊ မွက္တုိ႔ကလည္း
ေပါလုိက္ပါဘိ။ စမ္းေခ်ာင္းကုိျဖတ္ ေတာင္ျမင့္ကုိတက္ ခရီးႏွင္ရင္း ကုန္းျမင့္ျမင့္
တေနရာတြင္ ခဏနားၿပီး အပင္တက္က်ြ မ္းက်င္သည့္ ရဲေဘာ္တေယာက္ကုိ ေခၚ၍
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 89

မွန္ေျပာင္းေပးၿပီး အေ၀းသုိ႔ၾကည့္ေစသည္။ ေတာင္ယာခင္းမ်ားကုိ ျမင္ရေၾကာင္း


သတင္းပုိ႔သျဖင့္ ရဲေဘာ္မ်ား၏ မ်က္ႏွာျပင္မ်ားမွာ ႏွင္းဆမ္းသည့္ပန္းမ်ားလုိ ခဏ
ခ်က္ခ်င္းလန္းသြားၾကသည္။ ထုိမႈန္ရီရီျမင္ရေသာ ေတာင္ယာခင္းမွာ အေနာက္
႐ုိးမေတာင္တန္းျပာႀကီး၏ ေတာင္ခလ
ု တ္တင
ြ ္ ရွ၍
ိ ျမင္မ
့ ားမတ္ေစာက္သည့္ ေတာင္
တန္းမ်ားကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ဖုိ႔ အနည္းဆုံး တစ္ရက္ခရီးၾကမ္းႏွင္ရမည္သာ။
ရဲေဘာ္မ်ားလည္း ငတ္လာ၍ လက္လမ
ွ ္းမီသည့္ သစ္ရြကႏ
္ မ
ု ်ားကုိ ခူးစားၿပီး
ဆက္လက္ခရီးဆက္သြားၾကရသည္။ မွန္ေတာင္းသီး၊ ကတြတ္သီးမ်ားလည္း စား
ၾကရသည္။ ေတာငွက္ေပ်ာအူမ်ားကုလ
ိ ည္း စားၾကရ၏။ ေတာငွက္ေပ်ာသီးမွညမ
့္ ွာ
အလြန္ခ်ိဳျမေသာ္လည္း အေစ့မ်ားၿပီး အဖတ္နည္း၍ တြက္ေျခမကုိက္ေပ။ မည္သုိ႔
ဆုိေစ ၀မ္းတြင္ အစာအနည္းငယ္မွ်ရွိလွ်င္ ခရီးႏွင္ဖုိ႔ အားရွိသည္သာ။ ေမ်ာက္တုိ႔
ကား ေတာတြင္းခရီးမွာ အစာငတ္ေနေသာ လူသားမ်ားအတြက္ အာဟာရညြန္း
ဆရာမ်ား ျဖစ္ေန၏။ ေမ်ာက္စားသည့္ အသီး၊ အရြက္၊ အဖူး၊ အငုံမွန္သမွ်ကုိ လူ
တုိ႔စားႏုိင္သည္။
ထု႔ေ
ိ နာက္ သီးႏွမ
ံ ်ား ရိတသ
္ မ
ိ ္းၿပီးသည့္ ေတာင္ယာသု႔ေ
ိ ရာက္ရၾွိ က၏။ အေ၀း
မွ အျမင္အရ စပါးစုိက္ခင္းဟုထင္ရ၏။ နာဂတုိ႔သည္ ေျပာင္းဖူး၊ ေျပာင္းဆန္မ်ား
ကုိသာ အဓိကထားစားၾက၏။ ေျပာင္း႐ုိးျပတ္ေတာတေတာကုိ ရဲေဘာ္ (ခ်င္းႏွင့္
ရခုိင္) တခ်ဳိ႕ကုိ ၀င္ေရာက္၍ အကဲခတ္ေစသည္။ က်ီပုပုေလးမ်ားတြင္ ေျပာင္းဖူး
မ်ား၊ ပိန္းဥ၊ ေျမာက္ဥ စသည္မ်ား သုိေလွာင္ထားသည္ကုိ ေတြ႕ရ၏။ ရဲေဘာ္ အမ်ား
စုကုိကား ေတာင္ယာစပ္ ေတာတြင္းတစ္၀ုိက္တြင္ ေနရာယူထားေစသည္။
ဤကဲ့သုိ႔ ရဲေဘာ္မ်ား ေနရာအသင့္ယူထားၾကစဥ္ အားလုံးေသာသူမ်ားတြင္
လွတ
ံ ေခ်ာင္းစီကင
ုိ ထ
္ ားၾကေသာ အမ်ဳိးသမီး (၃) ေယာက္ႏင
ွ ့္ေယာက်္ားတစ္ေယာက္
ကုိ ေတြ႕ျမင္ေနရသည္။ လမ္းေလွ်ာက္ရာတြင္ လွံကုိေတာင္ေ၀ွးကဲ့သုိ႔ သုံးသည္။
ပလုင
ိ ္းမ်ားကုလ
ိ ည္း ေက်ာတြငပ
္ ုိးထားၾကသည္။ ထုသ
ိ တ
ူ က
႔ုိ ယ
ို ္ေပၚတြင္ အက်ႌမရွ။ိ
နာဂေတာင္တန္းတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ ေမြးဖြားသည္မွ ေသဆုံးသည္တ
့ င
ုိ ္ေအာင္
အေပၚအက်ၤ၀
ီ တ္ေလ့မရွိေပ။ အေမႊးသနပ္ခါး၊ ေပါင္ဒါမိတက
္ ပ္တက
႔ုိ သူတမ
႔ုိ ်က္ႏွာ
ကုိ မထိဖူးၾက။ အ၀တ္ႏွင့္အလွကုန္ထုတ္လုပ္သူမ်ားကား သူတို႔ႏွင့္ လုံး၀မတည့္
သူမ်ားျဖစ္မည္။ ဖိနပ္ကမ
ု ဏ
ၸ မ
ီ ်ားလည္း နာဂလုိေဒသမ်ားတြင္ ဖိနပ္ စီးေလ့မရွိေသာ
ေၾကာင့္ အ႐ႈံးေပၚဖုမ
႔ိ ်ားေလသည္။ အထူးအဆန္းတခု ေတြ႕ရသည္မွာ နာဂတု႔ေ
ိ မြး
90 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ထားေသာ ေခြးဟူသမွ်မွာ နားရြက္ႏွစ္ဘက္ႏွင့္ အၿမီးကုိ ငုတ္မက်န္ေအာင္ ျဖတ္


ထား၏။ ေခြးလည္းမက်၊ ေမ်ာက္လည္းမဟုတ္၊ အ႐ုပ္ဆုိးေသာ ေခြးပုံပ်က္မ်ားကုိ
နာဂေတာင္တန္းတေလွ်ာက္ ေတြ႕ျမင္ရေလသည္။ သူတုိ႔နတ္ မႀကိဳက္၍ ထုိသုိ႔
လုပရ
္ ေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။ သူတသ
႔ုိ ည္ နတ္မအ
ွ ပ အျခားေသာဘာသာမ်ားကုိ
ကုိးကြယ္ျခင္းမရွိေပ။

ေတာင္ယာက်ီမ်ားသုိ႔ ရိကၡာသယ္လာသည့္လူထဲမွ ေယာက်္ားမွာ ခႏၲီးတြင္


မူလတန္းပညာ ၄ -တန္းေက်ာင္းေနဖူးၿပီး ဗမာစကားေျပာတတ္၍ ၀မ္းသာရသည္။
သူ႔ဆက္သြယ္မႈျဖင့္ရြာလူႀကီးတဦးမွႀကိဳဆုိလာသည္။ စစ္ေၾကာင္းကုိ ရြာအ၀င္
ထင္း႐ွဴးပင္ေအာက္မွ ႀကိဳဆုိေနသည္။ သူပ
႔ ပ
ုံ န္းမွာ ဆီႏင
ွ မ
့္ ေတြ႕ဖူးသည့္ ဆံပင္က
လိမ္က်စ္ၿပီး ေက်ာအထိရွည္၏။ ေခါင္းတြင္လည္း ၀က္အစြယ္မ်ားပန္ထား၏။ လွံ
တေခ်ာင္းကုိ ေတာင္ေ၀ွးလုိဆက္ထားသည့္အသြားမွာ အေပၚသို႔ရွိ၏။ နားတြင္
လည္း ၾကက္ေတာင္ေမြးမ်ားပန္ဆင္ထားေသး၏။ ဖြားဖက္ေတာ္ကုိ လန္ကြတ္တီး
ႏွင့္ဖုံးၿပီး ေနာက္စကုိ ခါးတြငစ
္ ည္းထားသည္ႀ့ ကိမ္ေရႊမွ ခ်ိတယ
္ သ
ူ ည္။ ေနာက္စကုိ
ဒူးအနားထိ လွန္ခ်ထားေသးသည္။ အေသအခ်ာမၾကည့္မိက အၿမီးထြက္လူသား
မ်ားဟု ထင္ႏင
ုိ ၏
္ ။ ေရွ႕ကလန္ကတ
ြ တ
္ ဖ
ီ ုံး ဖြားဖက္ေတာ္ကုိ ေမာင္းကေလးတခုျဖင့္
ထပ္ဖုံး ထားျပန္သည္။ အေပၚတြငက
္ ားအက်ႌမရွ။ိ ရပ္ေနေသာဗလာေျခႏွစ္ေခ်ာင္း
တြင္ ဖိနပ္စီးမထား၊ မုတ္ဆိတ္ႏွင့္က်င္စြယ္တုိ႔ ေကာက္လိမ္တြန္႔၍ တြဲလဲခုိေန၏။
ၿပံဳးေနသည့္အခါ သူ၏သြားမွာ ဖရဲေစ့အေရာင္ကဲ့သုိ႔ မည္းနက္ေနေသးသည္။
အဆက္အသြယ္ရွိလုိ႔ေတာ္ေသးသည္။ ႏုိ႕မုိ႔ဆုိလွ်င္ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ သရဲ
ေျခာက္သည္ ထင္၍ ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ေကာင္းပစ္မိႏိုင္ေပလိမ့္မည္။

စစ္ေၾကာင္းျဖစ္၍သာ ရန္မေတြ႕၀ံ့၊ တေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္ဆုိလွ်င္ျဖင့္


ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ ဟင္းခ်က္စားခံရရန္ မ်ား၏။ က်ားလုိလုိ၊ ေတာက္တဲ့အေကာင္
လုလ
ိ ၊ုိ သစ္ႂကြင္း႐ုပထ
္ က
ု ုိ သူတန
႔ို တ္အမ
ိ တ
္ င
ြ ္ေတြ႕ရသည္။ ရြာႏွစရ
္ ြာၾကား ေတာင္
ယာေျမ အျငင္းပြားတုိက္ခုိက္ၾကသည္။ တဘက္ရြာသားတေယာက္ တုိက္ပြဲတြင္
က်ဆုံး၍ ယင္း၏လက္ေကာက္၀တ္မျွ ဖတ္ၿပီး လက္၀ါးကုိ ထုန
ိ တ္ကန
ြ ္းတုင
ိ တ
္ ခုတင
ြ ္
လက္၀ါးအလယ္မွ ၀ါးစူးျဖင့္ ႐ုိက္ခတ္ထား၏။ ယင္းသည္ကား သူတုိ႔၏နတ္ပူေဇာ္
ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ လူ၏အသားကုိကား ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္၍ ေအာင္ပြဲခံၾက
သည္ဟဆ
ု သ
ုိ ည္။ လူမ်ဳိးျခားတေယာက္တေလမွ် ေယာင္လည္လည္ျဖင့္ ထုိေနရာ
သုိ႔ေရာက္မိက နတ္စာေကြ်းခံရဖုိ႔မ်ား၏။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 91

ပုံညိဳရြာမွ ရံစည္ရြာသုိ႔ေရာက္ရန္ကား ေျမာက္မွေတာသုိ႔ဦးတည္ခရီးျဖစ္၏။


ဤသုခ
႔ိ ရီးမွာ ရခုင
ိ သ
္ ႔ုိ တူ႐လ
ႈ မ္း၏အစပင္ ျဖစ္ေပသည္။ အမွနက
္ စစ္ေၾကာင္းသည္
“ဂ”အကၡရာပုံစံရွိခရီးတခုကုိ အျမန္ေရာက္လုိေသာ္ “ဂ”အကၡရာ၏အစႏွစ္ဘက္
ကုိ ျဖတ္ေလွ်ာက္႐ုံသာ ရွိ၏။ စစ္ေၾကာင္း အေစာပုိင္းလမ္း ခ႐ုေခ်ာင္းအတုိင္း စုန္
ဆင္း၏။ သင့္ေလ်ာ္သည့္ေနရာမွ ခ်င္းတြင္းျမစ္ကုိ ျဖတ္ကူး၊ ကေဘာ္ခ်ိဳင့္၀ွမ္းကုိ
ေက်ာ္လွ်င္ ခ်င္းျပည္နယ္၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံႏွင့္ စစ္ကုိင္းတုိင္းတုိ႔ ဆုံရာေနရာႀတိဂံ နယ္
ေျမကုိ ေရာက္မည္။ ဤခရီးမွာ ALP ေျခသြကစ
္ စ္ေၾကာင္းအတြက္ သီတင္းတပတ္
ပင္ မလုဘ
ိ ဲ ေရာက္ဖက
႔ုိ မ်ား၏။ ရခုင
ိ ျ္ ပည္ကုိ မူလအစီအစဥ္အတုင
ိ ္း သႀကၤနမ
္ က်မီ
ေရာက္မည္ျဖစ္သည္။

ယခု“ဂ”ပုံစံ ၀ကၤဘာပတ္စစ္ေၾကာင္းခရီးႏွင္ရ၏။ အခ်ိန္ကုန္၊ လူပန္းျဖစ္ရ


ေတာ့သည္။ နာဂေတာင္တန္းတြင္ပင္ သႀကၤနက
္ ်သည္ကုိ ေရဒီယမ
ုိ ွ သႀကၤန္ေတး
ကုိ ၾကားရေတာ့မွ သိရေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ ရဲေဘာ္မ်ားကား စိတ္ဓါတ္မက်သည္
သာမက ဤငတ္ ျ ပတ္ ၾ ကမ္း တမ္းေသာခရီး လမ္း မွ ထြ က္ေ ျပးသြားသူ ရဲေ ဘာ္
တေယာက္တေလ မွ်မရွိေပ။

နာဂရြာႀကီး၊ ရြာငယ္မ်ားကုိ တရြာၿပီးတရြာ ျဖတ္ေက်ာ္လာၿပီး နာဂေတာင္


တန္းခရီးဆုံးခါနီးတြင္ ဥကၠ႒ ကပၸလင္ (အေရွ႕နာဂေခါင္းေဆာင္၊ မ.ဆ.လ စစ္အစုိးရ
ကုိ နာဂအမ်ဳိးသားေရးေရွ႕ထားၿပီး ေတာ္လန
ွ ္ေရးဆင္ႏႊဲေနသူ) တုအ
႔ ိ ဖြ႕ဲ ႏွင့္ေတြ႕သည္။
သူတုိ႔အဖြဲ႕ကုိ ALP မွ ေသနတ္မ်ဳိးစုံ (၄) လက္ကုိ လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးခဲ့သည္။
ထုိအဖြဲ႕မွ စစ္ေၾကာင္းကုိ ေတာင္ႏြား (ႏြားေနာက္) တေကာင္ျဖင့္ ဧည့္ခံေကြ်းေမြး
သည္။ ထုိစခန္းမွ ခရီးဆက္ရာတြင္ လမ္း၌ အိႏၵိယနာဂမ်ား အရပ္သားအ၀တ္ျဖင့္
အသုတ္လုိက္ ခရီးႏွင္လာၾက၍ က်ေနာ္တုိ႔စစ္ေၾကာင္းႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ေတြ႕
ေနရ၏။ သူတုိ႔က တ႐ုတ္ျပည္သုိ႔ လက္နက္ယူရန္ သြားသည္ဟု ေျပာၾကသည္။
အိႏၵိယနာဂတုိ႔မွာ ေခတ္ႏွင့္အညီလုိက္ႏုိင္သည့္အသြင္ရွိ၏။ ဗမာျပည္မွ နာဂတုိ႔
ကား ေက်ာက္ေခတ္လူသားအဆင့္က ႐ုန္းမထြက္ႏုိင္သည့္ အေျခအေနတြင္ရွိလုိ႔
ေနေလသည္။

နာဂေတာင္တန္းသည္ ဟူးေကာင္းေတာင္ၾကားမွ ေတာင္ဘက္သ႔ုိ တရိပရ


္ ပ
ိ ္
ျမင့္လာသည္။ စာရေမတိေတာင္ကုိ အျမင့္ဆုံးဖန္တီးထား၏။ ျမန္မာျပည္တြင္း၌
92 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

အျမင္ဆ
့ ုံးေတာင္အျဖစ္ ၁၂၅၅၃ ေပျမင္သ
့ ည္။ ထုိေတာင္၏ ဆင္ေျခေလွ်ာမ်ားတြင္
နာဂလူ မ ်ဳိး မ်ားက သူ တုိ ႔ ၀ မ္း စာအျဖစ္ ေျပာင္း စုိ က္ ပ ်ိ ဳးၾကသည္ ။ စစ္ေ ၾကာင္း
သည္လည္း ယင္းေတာင္ေျခမွ ျဖတ္သန္းသြားရ၏။ ေတာင္ေျခတြင္ စုက
ိ ထ
္ ားသည့္
ေျပာင္းဖူးပင္မ်ားမွာ သန္စြမ္းလွေပသည္။ ထုိေျပာင္းတပင္လွ်င္ အဖူးသုံးဖူးမွ်သာ
ရိွသည္။ ေျပာင္းဖူးအရွည္မွာ တံေတာင္ဆစ္မွ လက္ေကာက္၀တ္အထိ ရွည္တတ္
သည္။ ဤေျပာင္းခင္းမ်ားတြင္ ေျပာင္းဖူးခ်ဳိးယူေနေသာ နာဂမ်ားကုိ သူတ၏
႔ုိ တင္ပါး
မ်ားႏွင့္ ပလုိင္းကုိသာ အေ၀းမွျမင္ရ၏။ နာဂတုိ႔ကား အလုပ္ႀကိဳးစားပုံရသည္။ ဤ
ေဒသရွိေျမအေနအထားမွာ ေက်ာက္ႀကိဳေက်ာက္ၾကားေျမအေနအထားမ်ဳိးျဖစ္
ေပသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ေျမၾသဇာထက္သန္ေသာ ေျမျဖစ္သည္။ နာဂရြာတြင္ တည္း
ခုိစဥ္ အိမ္ရွင္အခ်ဳိ႕က ေျပာင္းေပါက္ေပါက္ျဖင့္ဧည့္ခံသည္။ ေျပာင္းေပါက္ေပါက္
မွာ အဆင္သင့္လုပ္ထားၿပီးသားမဟုတ္ေပ။ က်ေနာ္တုိ႔ေရွ႕၌ပင္ မီးဖုိအထက္
က်ပ္ စ င္ မ ွ ျဖန္ ႔ တ င္ ထားသည့္ ေျပာင္း လက္ တ စ္ ဆု ပ္ ကုိ အ၀က်ဥ္း ျခင္း တြ င္
ထည့္သည္။ လက္ျဖင့္ ခါေ၀ွ႕ယမ္းလုိက္သည္။ ဤသည္တြင္ ေျပာင္းေပါက္ေပါက္
မ်ား ေဖါက္ေဖါက္ဖတ္ဖတ္ အသံထြက္ၿပီး ျခင္းေတာင္းထဲတြင္ ျဖဴေဖြးလ်က္ ျပည့္
နက္ေနေသာ ေျပာင္းေပါက္ေပါက္ကုိ ရေလ၏။ ယင္းကုိ စေကာတြင္ေလာင္းထည့္
လုိက္ေလသည္။ မီးအရွိန္မေသေသးသည့္ မီးေတာက္ခဲမ်ားကုိ ေကာက္ဖယ္ရွား
လုိက္သည့္အခါ ထုိစေကာမွာပင္ ဧည့္သည္မ်ားကုိ ဧည့္ခံလုိက္ေလသည္။ နာဂ
တုိ႔၏ ႐ုိးရွင္းေသာဧည့္ခံမႈျဖစ္၏။ ဤအခ်ိန္သည္ ေျမျပန္႔တြင္ သႀကၤန္အတာ
ေရသဘင္ပြဲက်င္းပေနခ်ိန္တြင္ က်ေနာ္တုိ႔အဖုိ႔ကား နာဂေတာင္တန္းတြင္ မီးလႈံ
ရင္း ေျပာင္းေပါက္ေပါက္စားေနေလေတာ့သည္။

ေပါက္ေပါက္မ်ားကုိ ႀကဲခ်လွ်င္လည္းေကာင္း၊ တံေတြး၊ သလိပ္ေထြး ပစ္ခ်


လုက
ိ ္လွ်င္လည္းေကာင္း၊ မီးလႈံေနသည့္ နာဂအမ်ဳိးသားတဦးေနာက္တြင္ရွိသည့္
ႂကြက္တြင္းထဲမွ ႂကြက္တအုပ္သည္ ထြက္လုိက္၀င္လုိက္ျပဳ၍ ယင္းတုိ႔ကုိ စား
ပစ္လက
ုိ ္ ၾကသည္။ ရဲေဘာ္တေယာက္က ထုႂိ ကြကအ
္ ပ
ု စ
္ က
ု ုိ ႐ုက
ိ မ
္ ည္ျပဳရာ အိမရ
္ င
ွ ္
နာဂမွတားၿပီးေျပာျပသည္မွာ ႂကြက္ကုိသတ္ေသာသူသည္ ႂကြက္ကဲ့သုိ႔ပင္ ေသရ
သည္ ဟု နာဂတုိ႔၏ ဆုိ႐ုိးစကားအစဥ္အလာရွိေၾကာင္း အိမ္ရွင္နာဂမွ ေျပာျပ
ေလသည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 93

ထုိနာဂရြာမွတဖန္ ေလရွီးမူရာနယ္တုိ႔ကုိ အိႏၵိယနယ္စပ္မွ ျဖတ္သန္းလာ


ခဲသ
့ ည္။ ယခု ကေဘာ္ခ်ိဳင္၀
့ မ
ွ ္းေျမနိမပ
့္ င
ုိ ္းကုိ အေပၚစီးမွျမင္ေနရသည္။ ထု႔ေ
ိ နာက္
ဟုမၼလင္းၿမိဳ႕နယ္ဘက္ကုိေရာက္လာ၏။ ဤေဒသတြင္ နာဂလူမ်ဳိးမ်ား အေနက်ဲ
သြားၿပီး ကူကီးခ်င္းမ်ားႏွင့္ ရွမ္း၊ ဗမာမ်ားကုိေတြ႕ရေတာ့သည္။ စစ္ေၾကာင္းသည္
နာဂေတာင္တန္းတြင္ ေက်ာက္ေခတ္လသ
ူ ားမ်ားႏွင့္ ဆုံေတြ႕ခဲရ
့ သကဲသ
့ ႔ုိ ကေဘာ္
ခ်ိဳင့္၀ွမ္းကုိ စေလွ်ာက္သည္ႏွင့္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ႏွင့္ တေျပးညီရွိသည့္ လူမ်ဳိး
စုႏြယမ
္ ်ားကုိ ေတြ႕လာၿပီဟဆ
ု ႏ
ုိ င
ုိ သ
္ ည္။ ကူကီးမ်ားကား ခ်င္းအႏြယဟ
္ သ
ု တ္မတ
ွ ္
ႏုိင္ေသာ္လည္း ေတာင္ေပၚခ်င္း (ခ်င္းျပည္နယ္) အျဖစ္ မခံယူၾကေပ။ သူတို႔၌
ေတာင္ေပၚခ်င္း (ခ်င္းျပည္နယ္) တုႏ
႔ိ င
ွ မ
့္ တူဘဲ သီးျခားရာဇ၀င္ရွိေၾကာင္း ခုင
ိ မ
္ ာစြာ
မွတ္ယူပုံရ၏။ သူတုိ႔သည္ ခ်င္းေရးရာႏွင့္မပတ္သက္ဘဲ ကူကီးသီးသန္႔အတြက္
လႈပရ
္ ွားမႈမ်ား ရွိေနသည္။ ေတာင္ေပၚခ်င္းတုက
႔ိ ား ေျမျပန္ခ
႔ ်င္းကူကီးတု၏
႔ိ ရပ္တည္
ခ်က္ ကုိ အားမေပးလုၾိ ကေပ။ ကူကီးတုက
႔ိ လည္း ေတာင္ေပၚခ်င္းတု၏
႔ိ လႊမ္းမုိးလာ
မည္ကုိ လုလ
ိ ားပုမ
ံ ျပၾကေပ။ ဗမာမွအပ လူမ်ဳိးႏြယစ
္ တ
ု ၏
႔ုိ ထုက
ိ သ
ဲ့ ႔ုိ ကြဲလြဲခ်က္မ်ား
သည္ မဟာဗမာ၀ါဒီတုိ႔ကုိ ဗုိလ္က်အႏုိင္က်င့္ေပးပါရန္ ဖိတ္ေခၚေပးသလုိ ျဖစ္
ေနသည္ဟု ဆုႏ
ိ င
ို ပ
္ ါသည္။ ဗမာတုက
႔ိ လည္း ထုသ
ိ က
႔ုိ ြဲကြဲ ျပားျပားျဖစ္ေနသည္မ်ား
ကုိ အခြင့္ေကာင္းယူကာ အတင္း၀င္၍ စတုတၳဗမာႏုိင္ငံေတာ္ကုိ နည္းမ်ဳိးစုံ က်င့္
သုံးကာ ထူေထာင္ရန္ ႀကိဳးစားအားသန္ေနၾကေလသည္။

ကူကီးတုသ
႔ိ ည္ ေျမျပန္တ
႔ င
ြ အ
္ ေျခခ်ေနထုင
ိ လ
္ ာခဲသ
့ ည္မွာ ၾကာေညာင္းၿပီဟု
ဆုိႏုိင္ေသာ္လည္း မြန္၊ ရခုိင္၊ ဗမာႏွင့္ ရွမ္းလူမ်ဳိးမ်ားတုိ႔ကဲ့သုိ႔ ထီးေရးနန္းရာ
ကိစၥတြင္လည္းေကာင္း၊ စာေပအႏုပညာ၊ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားတြင္လည္းေကာင္း၊
ကြ်မ္းက်င္ႏစ
႔ွံ ပ္သမ
ူ ်ား မဟုတခ
္ ဟ
ဲ့ ု ဆုလ
ိ ်ွ င္ မွားမည္ေလာ။ ကူကီးအမ်ားစုတသ
႔ုိ ည္
မ်က္ႏွာျဖဴကုိလုိနီေခတ္တြင္မွ ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳတုိ႔မွ ကမကထ လုပ္ေပး၍
သာ ဘာသာစာေပမ်ားကုိ က်င့္သုံးလာခဲ့ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရေပသည္။

ကူကီးတုသ
႔ိ ည္ ကေဘာ္ခ်ိဳင္၀
့ မ
ွ ္း ခ်င္းတြင္းအေနာက္ျခမ္းတြင္ အမ်ားဆုံးေန
ထုိင္ၾကသည္။ သူတုိ႔ေနထုိင္ရာ ရြာတုိင္းတြင္ ခရစ္ယာန္ဘုရား၀တ္ျပဳေက်ာင္း
တေက်ာင္း စီ ကား ေပၚေပၚလြ င္ လ ြ င္ အခုိ င္ အ မာေဆာက္ လု ပ္ ထားၾကသည္ ။
မ်က္ႏွာျဖဴဓမၼဆရာတုိ႔၏ လမ္းညြန္ခ်က္ကုိ ခံယူကာ ကူကီးတုိ႔ရြာမ်ားသည္ ႀကီး
ႀကီးငယ္ငယ္ ရြာလမ္းမ်ားမွာ စနစ္တက်ရွိၿပီး ေျဖာင့္စင္းၾကသည္။ သန္႔ရွင္းၾက
94 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

သည္၊ အိမအ
္ ေနအထား အိမရ
္ ာတည္ရပ
ွိ မ
ုံ ွာလည္း အလြနစ
္ နစ္က်သည္။ ကူကီးရြာ
ႀကီးႀကီးမားမားဆုလ
ိ ႔ုိ မြန၊္ ရခုင
ိ ၊္ ဗမာ၊ ရွမ္းတုက
႔ိ ဲသ
့ ႔ုိ အိမ္ေျခေပါင္း (၅၀၀) (၁၀၀၀)
ရွိေသာ ကူကီးရြာကုိကား မေတြ႕ခဲ့ရေခ်။

ကူကီးရြာသားမ်ားကုိ လမ္းျပအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ အထမ္းသမားအျဖစ္


လည္းေကာင္း စီစဥ္ေခၚယူသြားသူမွာ (CLO) မွ ဥကၠ႒ ဆလ်ံစံ (၀ီလယ
ီ )ံ ႏွင့္ အဖြ႕ဲ
ျဖစ္သည္။ သူတမ
႔ုိ ွာ ခ်င္းျပည္နယ္သားမ်ားျဖစ္၍ ခ်င္းစကား (စကားမ်ဳိးေပါင္း ၅၀)
ေက်ာ္ျဖင့္ ကူကီးတုိ႔ကုိေျပာ၍ နားမလည္။ ဗမာစကားကုိသာ အသုံးမ်ားၾကသည္။

ခ်င္းႏွင့္ ကူကီးတု၏
႔ိ လူအ
႔ ဖြ႕ဲ အစည္းတြင္ ရန္သဗ
ူ မာစစ္တပ္ထက
ြ မ
္ ်ား အမ်ား
အျပားရွိသည္။ ထုိတပ္ထြက္မ်ားမွ ႏွစ္ဖက္ခြ်န္လုပ္တတ္သူမ်ားလည္း ရွိသည္။
နာဂေတာင္တန္းမွ ဥကၠ႒ကပၸလင္ႏင
ွ ့္ေတြ႕စဥ္က က်ေနာ္တစ
႔ုိ စ္ေၾကာင္း လာသည္
ကုိ ႀကိဳ၍သိသျဖင့္ ရန္သူတုိ႔မွ ပိတ္ဆုိ႔စစ္ဆင္ေရးတခုကုိ ခ်င္းျပည္နယ္ေျမာက္
ပုိင္းတြင္ စီစဥ္ထားရာ ေဒသခံလူဦးေရထက္ ရန္သူတပ္သားမ်ားက ပုိမ်ားေန
ေၾကာင္း သူတထ
႔ုိ တ
ံ င
ြ ္ တစ္မုိးတ၀ါခုၿိ ပီးမွ သြားသင့္ေၾကာင္းေျပာသည္။ ဥကၠ႒ ခုင
ိ မ
္ ုိး
လင္းက က်ေနာ္တုိ႔ နာဂမွာ ခုိလႈံစဥ္ ရန္သူတုိ႔ ပိတ္ဆုိ႔ေရးမလုပ္ဟု မေျပာႏုိင္
ေၾကာင္း၊ မဒတ (NDF) မဟာမိတ္ေဒသႏွငလ
့္ ည္း အလွမ္းေ၀းေၾကာင္း၊ နာဂေဒသ
၌ ရိကၡာလည္းရွားပါး၍ ကပၸလင္၏အစီအစဥ္ကုိ (CLO) တုိ႔ကပါ လက္မခံႏုိင္
ေၾကာင္း တညီတညြတတ
္ ည္း ျငင္းပယ္ခၾဲ့ ကသည္။ စစ္ေၾကာင္းသည္ ကေဘာ္ခ်ိဳင့္
၀ွမ္းသုိ႔ အေတာ္အတန္၀င္ေရာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ရန္သူတုိ႔၏ လႈပ္ရွားမႈက ၿငိမ္ေန
သည္ကုိေတြ႕ရ၏။ ရန္သတ
ူ ႔ုိ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ထားသည္ခ
့ င
ြ သ
္ ႔ုိ ၀င္မိေအာင္ နည္း
ဗ်ဴဟာ က်င့္သုံးျခင္းေပေလာဟု ေတြးဖြယ္ျဖစ္လာ၏။

ယခု ကူကီးရြာသားမ်ားထံမွ သတင္းၾကားရေလၿပီ။ ရန္သူေျပာက္က်ား ေခ်မႈန္း


ေရးအဖြဲ႕မ်ား ကူကီးျပည္သစ
႔ူ စ္ (လမ္းျပ) ႏွင့္ေပါင္း၍ ALP စစ္ေၾကာင္းကုိ အိႏယ
ၵိ -
ျမန္မာနယ္စပ္တြင္ ခ်ဳဳံခုိပစ္ရန္ တပ္အမ်ားအျပားကုိ ျဖန္႔ႀကဲခ်ထားၿပီဆုိသည့္
သတင္းပင္ျဖစ္သည္။ ကူကီးတုိ႔တြင္လည္း မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ရွိသူမ်ား တုိးပြားလာ
ေၾကာင္း၊ မ.ဆ.လ. အစုိးရ၏လူမ်ဳိးေရး ခ်ိဳးႏွမ
ိ မ
္ က
ႈ ုိ မခံခ်င္စတ
ိ ႏ
္ င
ွ ့္ ဘ၀တူ အဖိႏပ
ွိ ္
ခံ ရခုိင္တုိ႔အား တုိးတုိးတိတ္တိတ္လာေျပာသူမ်ားလည္း ရွိေလသည္။

အထူး ျခားဆုံး သတင္း တခု မ ွာ ရခုိ င္ေ သြး ရင္း ၊ ပန္း တုိ င္ တူ၊ ခရီး ကြဲ ရ ခုိ င္
လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႕ (AIO)၏ သတင္းပင္ျဖစ္သည္။ ထုိအဖြဲ႕၏အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 95

ဦးစံေက်ာ္ထြန္း (M.A) ဦးေဆာင္ေသာ အင္အား (၅၀) ခန္႔ရွိေသာ ရခုိင္ျပည္ေတာ္


ျပန္အဖြဲ႕ (လုရ
ိ င္းကုိ အစပုိင္းတြင္ေဖၚျပၿပီး) မွာ ALP စစ္ေၾကာင္းထက္ (၄) ရက္မွ်
ေစာ၍ ယခုေနရာမွျဖတ္သန္းသြားသည္ဟု သိရသည္။ အတည္မျပဳႏုင
ိ ္ေသာသတင္း
အရ မဆလသတင္းပုဟ
႔ိ ု ယူဆရသူ ကူကီးတဦးကုိ ၀ါးခြ်န္ျဖင့္ ထုိးသတ္ခဲ့ေၾကာင္း၊
ေနာက္ ေရာက္လာမည္ရ
့ ခုင
ိ အ
္ ဖြ႕ဲ မွာ ပု၍
ိ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေၾကာင္း ေျပာခဲသ
့ ည္
ဟုဆုိသည္။ ဤသတင္းမွန္ပါမူ (AIO) သည္ ေသြးရင္း (ALP) စစ္ေၾကာင္းကုိ
ပ်က္စီးေစလုိဟန္ရွိသည္ဟု မွန္းႏိုင္၏။ ဖုိးဖီးအေမြ ရခုိင္ျပည္ကား သယံဇာတ
ၿဖိဳးေမာက္ တင့္တယ္ပါေသာ္လည္း ရခုိင္တုိ႔ မညီညြတ္မႈကုိ အခြင့္ေကာင္းယူကာ
မသမာေသာ မ်ဳိးျခားတုိ႔၏ ရခုိင္မ်ဳိးဖ်က္ျပည္ဖ်က္ လုပ္ရပ္ နည္းမ်ဳိးစုံ က်င့္သုံးခံ
သားေကာင္ျဖစ္ခဲ့ရသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀၀) ပင္ ေက်ာ္လြန္ခဲ့ ၿပီ မဟုတ္ပါေလာ။

စစ္ေၾကာင္းကား ၿခဳံခတ
ုိ က
ုိ ခ
္ တ္မက
ႈ ုိေရွာင္လ၍
ုိ လမ္းေဟာင္းမ်ားကုိ မသုံးဘဲ
စစ္သုံးအိမ္ေျမႇာင္ျဖင့္ လမ္းထြင္ ခရီးဆက္ရသည္။ ထြင္လမ္းမ်ားကုိ သုံးရသျဖင့္
ခရီးေႏွးရသည္မွာ သဘာ၀ျဖစ္၏။ ငွက္တိရစ ၦာန္တုိ႔၏ အသံဗလံပင္မၾကားရေပ။
တိတဆ
္ တ
ိ ၿ္ ငိမလ
္ ြန္းက အႏၲရာယ္တခုခရ
ု ၿွိ ပီဟု သေဘာေပါက္ရသည္။ သတိထား
ၿပီး ခရီးခ်ီစဥ္မွာပင္ ေရွ႕ကင္းအဖြဲ႕မွ လက္နက္ငယ္ပစ္ခတ္သံေၾကာင့္ တေတာလုံး
ဆူညံသြား၏။ စိန္ေျပာင္းေပါက္ကြဲသံ ဆက္တုိက္ေပၚထြက္လာသျဖင့္ တုိက္ပြဲျဖစ္
ၿပီကုိ သိလုိက္ရသည္။ စမ္းေခ်ာင္းကုိျဖတ္အကူး လမ္းတဖက္တြင္ ရန္သူတုိ႔ ကင္း
ပုန္းခ်ထားသည္။ ရန္သူတုိ႔က အဆင္သင့္ျပင္ထားပုံမရ။ စစ္ေၾကာင္းေရွာင္ကြင္း
အဖြဲ႕မွ ေခ်ာင္းတြင္ ေရခ်ိဳးေနသူႏွစ္ဦးကုိ ေတြ႕၍ေခၚေမးရာ ႐ုပ္ခ်ည္းကမ္းစပ္သုိ႔
တက္ေျပးသြားသည္။ သူတုိ႔သည္ ယူနီေဖာင္း၀တ္မထားသည့္ ရန္သူမ်ားပင္ ျဖစ္
၏။ ေရွ႕ကင္းမွ ထုိလူႏွစ္ဦးကုိ ေသနတ္ျဖင့္ခ်ိန္ရြယ္ေစာင့္ၾကည့္ခုိက္ ၎ဘက္မွ
ေသနတ္ေျပာင္းတခုမွ မိမိတို႔ဘက္ပစ္ရန္ ခ်ိန္ရြယ္လာ၍ မိမိတုိ႔ဘက္မွ စတင္ပစ္
ခတ္ရ၏။ ၁၀ -မိနစ္အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္ၿပီး ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္းမွ တပ္ကုိအျမန္
ေနာက္ဆုတ္ခုိင္းသည္။ ခံစစ္ကာပစ္အဖြဲ႕ အဆင့္ဆင့္ထားၿပီးမွ ေနာက္ဆုတ္ျခင္း
ျဖစ္သည္။ ေရွ႕ကင္းမွဴး ဗုိလ္ေက်ာ္ဟန္ကား ဥကၠ႒မွ အတန္တန္ေခၚေသာ္လည္း
ျပန္လွည့္မလာပါ။ မိမိတုိ႔ဘက္မွ အေသအေပ်ာက္မရွိေသာ္လည္း ဗုိလ္ေက်ာ္ဟန္
ႏွင့္ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ အဖမ္းခံလက
ုိ ရ
္ သလုလ
ိ ၊ုိ လက္နက္ခ်သလုလ
ိ ၾုိ ကားရသည္။ ဗုလ
ိ ္
ေက်ာ္ဟန္ကား ရန္သတ
ူ ပ္မွ ေပးေကာ္ပရာ (လစာေပးတပ္စတ
ိ မ
္ ဴွ း) အေနအထား
96 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ျဖင့္ ALP သုိ႔ ေရာက္လာသူျဖစ္သည္။ ေပးေကာ္ပရာမွ တုိက္ခုိက္ကြ်မ္းက်င္သူ


မဟုတ။္ ရန္သႏ
ူ င
ွ ့္ေပါင္း၍ ALP စစ္ေၾကာင္းကုိ ဖ်က္ဆီးခဲသ
့ ဟ
ူ ပ
ု င္ ALP ရဲေဘာ္မ်ား
က ယူဆေနၾက၏။ ထုိသူကား ALP ဌာနခြဲ KNU သုိ႔လာၿပီး ဘတ္ေငြမ်ား လိမ္ညာ
ထုတ္ယူသည္ဟုသိရသည္။ ယခုအခါ ထုိသူကား မြန္ျပည္နယ္၊ ဇီးျဖဴေသာင္တြင္
ငါးဖမ္းလုပင
္ န္းျဖင့္ ႀကီးပြားကာ သူေဌးတဦးျဖစ္ေနသည္ဟု သိရသည္။ အသားထဲ
က ျဖစ္ေသာ ေလာက္ေကာင္ကုိ မိမိကုိယ္မွ ဖယ္ရွားသုတ္သင္ပစ္ရမည္ဟုပင္
ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္းမွ ေျပာဖူးသည္။

ယခုအခါ စစ္ေၾကာင္းသည္ အိႏၵိယ-ျမန္မာနယ္စပ္သုိ႔ အျပင္းထန္ခ်ီတက္


ရသည္။ နယ္စပ္ခရီးကုိ ေရြးရျခင္းမွာ ျမန္မာဘက္မွ ဒုကၡသည္မ်ားလွ်င္ အိႏၵိယ
နယ္စပ္တြင္ခုိမည္။ ယင္းေနရာတြင္မဟန္လွ်င္ ျမန္မာဘက္သုိ႔ ခုိမည္ဟု ဆုိသည့္
သေဘာျဖစ္၏။ နယ္စပ္မွတ္တုိင္တြင္ ျမန္မာဘက္တြင္ ျမန္မာစာျဖင့္ ေရးထားၿပီး
အိႏၵိယဘက္တြင္လည္း ဟိႏၵဴဘာသာျဖင့္ေရးထားသည္။ နယ္စပ္တုိ႔၏သဘာ၀
အရ လူသူမေရာက္သည့္ေတာနက္ႀကီးမ်ားသာျဖစ္၏။ ယင္းေတာနက္ႀကီးမ်ားကုိ
လမ္းထြငရ
္ သည္မွာ ခက္ခၾဲ ကမ္းတမ္း၏။ ဓါးသြားကိန
ု င္း၍ ခရီးႏွငရ
္ သလုပ
ိ င္။ တဖက္
သုိ႔ ေျခေခ်ာ္လိမ့္က်လွ်င္ကား အသက္ရွင္ဖြယ္ရာမရွိ။ အိပ္မက္ႏုိင္ငံထဲကုိ ေရာက္
ေနသလုျိ ဖစ္ေန၏။ နယ္စပ္လမ္းခရီးႏွငယ
္ င္း ကူကီးရြာတရြာကုိေတြ႕ရသည္။ ရိကၡာ
ႏွငအ
့္ ထမ္းသမား ညႇိေနစဥ္တင
ြ ္ ေရွ႕ကင္းအဖြ႕ဲ မွေသနတ္သံ သုံးေလးခ်က္ခန္ၾ႔ ကား
ရသည္။ M-16 ေသနတ္သံျဖစ္၏။ နယ္ျခားေစာင့္ (Border Security Force)
ကုလားတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားသည္ ေသနတ္အသင့္ကုိင္၍ ေရွ႕ကင္းအဖြဲ႕သုိ႔နီးကပ္လာ
သျဖင့္ ခ်ိနရ
္ ယ
ြ ပ
္ စ္၍ တစ္ဦးပြခ
ဲ ်င္းၿပီးေသ၊ ေနာက္တစ္ဦးမွာ အျပင္းအထန္ ဒဏ္ရာ
ရရွသ
ိ ြားသည္ဟု သိရသည္။ နယ္ျခားေစာင္တ
့ ပ္ဖ႕ြဲ မွ ဒဏ္ရာရကုလားႏွင့္ ေသနတ္
(၂) ခ်က္ (၃) ခ်က္ခန္႔ အျပန္အလွန္ပစ္ခဲ့ၾကသည္။

ထုိရြာမွ စစ္ေၾကာင္းသည္ အလ်င္စလုိထြက္လာခဲ့သည္။ ေအးတိေအးစက္


ေနဖု႔ိ မသင္။့ သက္ဆင
ုိ ရ
္ ာသု႔ိ ကုလားတု႔ိ သတင္းပုလ
႔ိ ်ွ င္ စစ္ေၾကာင္းကုိ ၀ုင
ိ ္း၀န္းပိတ္
ဆုမ
႔ိ ခံရဖု႔ိ အေရးႀကီး၏။ ငါတုႏ
႔ိ င
ွ ပ
့္ ါလာသည့္ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္မ်ားကုလ
ိ ည္း အက်ဳိး
မရွိသည့္ေနရာတြင္ မျဖဳန္းတီးလုိ။ အဖရခုိင္ျပည္တြင္ က်ည္တေတာင့္ ရန္သူ
တေယာက္ေသ (သု)႔ိ ဒဏ္ရာရ ရမည္ဟု ဥကၠ႒ႀကီး ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းမွ မိန႕္ ၾကားထား၏။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 97

အိႏယ
ၵိ ဘက္တင
ြ ္ ျပႆနာတက္၍ စစ္ေၾကာင္းသည္ ျမန္မာဘက္သက
႔ုိ ပ္ကာ
ခရီးႏွငရ
္ ျပန္၏။ သားေကာင္မ်ား၊ က်ားအခ်ဳိ႕လဲေတြ႕ရ၏။ အမဲပစ္၍ ရိကၡာ ျဖည္ႏ
့ င
ုိ ္
၏။ သုိ႔ေသာ္ အသက္ကုိဖက္ႏွင့္ထုပ္ထားရခ်ိန္တြင္ ထုိအလုပ္မ်ဳိးကုိ မည္သည့္
စစ္တပ္ကမွ် လုပမ
္ ည္မဟုတ။္ မိမတ
ိ စ
႔ုိ စ္ေၾကာင္း ယခုႏင
ွ ရ
္ သည့္ေတာေတာင္မ်ား
မွာ နာဂေတာင္တန္းေလာက္ မျမင္မ
့ ားေသာ္လည္း ဤေဒသတြင္ အပူပင
ုိ ္း မုိးသစ္
ေတာမ်ား ထူထပ္စြာ ေပါက္ေရာက္ေန၏။ မုိးသစ္ေတာမ်ားမွာ (၁၂) ရာသီ စိမ္းစုည
ိ ဳိ႕
မႈင
ိ ္းေန၏။ ရခုင
ိ ျ္ ပည္ရွိ သစ္ေတာမ်ားႏွင့္ မျခားမနားေပ။ ကြ်တ္၊ မွက၊္ ျခင္တလ
႔ုိ ည္း
ပြားခ်င္တုိင္းပြားေန၏။ ရိကၡာငတ္တလွည့္ ျပတ္တလွည့္ရွိေနသည့္ ရဲေဘာ္မ်ားကုိ
ကြ်တ္၊ မွက၊္ ျခင္ စသည္မ်ားက ေသြးစုပယ
္ င
ူ င္ၾကသည္မွာ လြနလ
္ ြန္းလွ၏။ ေက်ာ
ပုိးအိတက
္ ုိ ေခါင္းအုံး၊ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ တပ္ဆင္ထားေသာ အီကြီးမန္႔ (Equipment)
ကုိ ေဘးခ်၊ ေသနတ္ကုိ ဖက္တြယ္ၿပီး အိပ္စက္ရသည္ကမ်ား၏။ ေနညိဳစတြင္
ဂ်ီေဟာက္သ၊ံ အိပတ
္ န္းတက္ ေတာၾကက္တန
ြ သ
္ ၊ံ ေမ်ာက္ အူသတ
ံ က
႔ုိ လ
ုိ ည္း ၾကား
ရတတ္၏။ အေမွာင္ထအ
ု ားေကာင္းလာသည္တင
ြ ္ ဇီးကြကျ္ မည္သ၊ံ ငွကပ
္ ်င္းေအာ္
ျမည္သႏ
ံ င
ွ ့္ ပုိးဖလံ၊ ပုရစ္တ၏
႔ုိ စီရရီေအာ္ျမည္သတ
ံ မ
႔ုိ ွာ ရဲေဘာ္တအ
႔ုိ တြက္ သဘာ၀
ဂီတေတးသံသာမ်ားျဖစ္ေန၏။ ညအေမွာင္ထက
ု ုိ ေဖါက္ထင
ြ ္းႏုင
ိ စ
္ မ
ြ ္းရွသ
ိ ည့္ ပုိးစုန္း
ၾကဴးတုိ႔၏ မာက်ဴရီမီးေရာင္ တလက္လက္ ေတာက္ပေနပုံမွာ ဂႏုိင္ထဲက ၿမိဳ႕ႀကီး
ျပႀကီး အသြင္ေဆာင္ေန၏။ ေတာက္တဲ့ေအာ္သမ
ံ ်ားကလည္း နာရီစင္ႀကီးက အခ်က္
ေပးသလုျိ ဖစ္ေန၏။ ေတာက္တဲ့ေဗဒင္တက
ြ ရ
္ သည္ကလည္း အေမာပင္။ အဆုိးႏွင့္
အဆုံးသတ္ေပးေသာ အသံရွင္ေတာက္တဲ့ကုိကား ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕က တုိးတုိးတိတ္
တိတ္ က်ိန္ဆဲၾကေလသည္။

တေတာေက်ာ္၊ တေတာင္တက္၊ တေခ်ာင္းျဖတ္ခရီးႏွင္ရင္း လူသြားလမ္း


ေဟာင္းတခု ေတြ႕ရ၏။ နယ္စပ္ကခ
ုိ ထ
ြ ားသည့္ လူသြားလမ္းျဖစ္ေပသည္။ ၾကာၾကာ
မေလွ်ာက္လက
ုိ ရ
္ ေပ။ ေရွ႕က ကင္းအဖြ႕ဲ မွ သတင္းလာသည္။ ကုလားတပ္ဖ႕ြဲ တခု
ႏွင့္ ပက္ပင္းတုိးေနေၾကာင္း၊ သူတသ
႔ုိ ည္ ေသနတ္ကခ
ုိ ်ထားၿပီး လက္ေျမႇာက္လ်က္
ကတုံကယုိင္ျဖစ္ေနသည္ဆုိသည့္သတင္းပင္ျဖစ္သည္။ “ ငါတုိ႔သည္ သင္တုိ႔၏
ရန္သူမဟုတ္၊ သင္တုိ႔ႏွင့္ မိတ္ေဆြျဖစ္လုိသည္။ ငါတုိ႔သည္ ရခုိင္ေတာ္လွန္ေရး
လက္နက္ကင
ုိ အ
္ ဖြ႕ဲ ျဖစ္သည္”ဟု ေျပာလုက
ိ သ
္ ည္။ ကုလားတပ္ဖ႕ြဲ မွာ ေသနတ္မ်ား
ျပန္ေကာက္၍ သူတစ
႔ုိ ခန္းထုင
ိ သ
္ ည့္ေတာင္ေပၚသု႔ိ တေရြ႕ေရြ႕ေနာက္ဆတ
ု သ
္ ြား၏။
98 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

တပ္မဴွ းဟု ထင္ရသူတဦးႏွင့္ ကုလားတပ္သားအခ်ဳိ႕က ေဆး၀ါးႏွင့္ေဆးလိပ္ (ကုလား


စီးကရက္) တခ်ဳိ႕ကုိ မိမိတုိ႔ကုိလာေပးၾကသည္။ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ၾကသည္။ မိမိ
တုိ႔စစ္ေၾကာင္းအား ယခုလမ္းအတုိင္း ဆက္မသြားရန္ႏွင့္ ျမန္မာဘက္မွသာသြား
ရန္တုိ႔ကုိေျပာဆုိသည္။ အဂၤလိပ္စတင္းပုံစံ ငွက္ေပ်ာသီးပုံက်ည္ကပ္ေဘးတြင္
ေသနတ္ကုိင္ကုလားတဦးက ေသနတ္အသင့္ကုိင္ၿပီး ျပန္ၾကည့္ျပန္ၾကည့္လုပ္
ေနသည္။ တပ္မဴွ း ထင္ရသူက ၀ါကီေတာ္ကျီ ဖင့္ စကားေျပာေနသည္။ ငါတုရ
႔ိ ဲေဘာ္
မ်ားကား ျမန္မာဘက္ေတာနက္ထသ
ဲ ႔ုိ ၀င္သြားၾကသည္မွာ စစ္တပ္ေနာက္ ကင္းတပ္
စိတ္သာ က်န္ေတာ့၏။

ျပန္လွည့္ၾကည့္ရာ ေသနတ္အသင့္ကုိင္ ကုလားတပ္သားကုိ ေနာက္ကင္း


ရဲေဘာ္မွ မသကၤာ၍ ေသနတ္ခ်ိန္မည္ျပဳစဥ္ ကုလားတုိ႔ဘက္မွ ေသနတ္သံမ်ား
စတင္ထြက္လာ၏။ ငါတုိ႔ဘက္မွလည္း အနည္းငယ္ျပန္ပစ္ခဲ့သည္။ ခ်င္းအဖြဲ႕မွ
ကုလားတုိ႔ထံသုိ႔ M.79 တစ္ခ်က္ပစ္ေပးလုိက္သည္။ ကုလားတပ္ဖြဲ႕မွ ႐ုိင္ဖယ္၊
စတင္း၊ ဘရင္းဂင္းႏွင့္ ႐ုိင္ဖယ္ေသနတ္မ်ားတြင္စြပ္၍ ပုိ႔ယမ္းအကူသုံး ဗုံးမ်ား
ျဖင့္ပစ္ခတ္ၾကသည္။ ေသနတ္သံ၊ ဗုံးသံမ်ား တေ၀ါေ၀ါ တဒက္ဒက္ထြက္ပါေသာ္
လည္း ငါတုိ႔ဘက္ကုိ ခ်ိန္ရြယ္ပစ္သည္ဟု မယူဆနုိင္ေပ။ က်ည္ဆံမ်ားသည္ ငါတုိ႔
အနားမွ ျဖတ္သန္းသြားသည္ကုိ မေတြ႕ရ။ ဗုံးသီးမွာလည္း ငါတုိ႔အနီးေပါက္ကြဲ
သည္ကုိ မေတြ႕ရေပ။ တပ္ေနာက္ကင္းမွ ျပန္လွန္ပစ္ခဲ့သည့္ ရဲေဘာ္တုိ႔ကမူ၊ လူ
ေကာင္ထြားဗုိက္ပူကုလားကုိ ခ်ိန္ရြယ္ပစ္ခဲ့သျဖင့္ ကုလားတပ္သားတစ္ဦး၊ ႏွစ္ဦး
ခန္႔ထိခုိက္လိမ့္မည္ဟုဆုိ၏။ သူတုိ႔ကား“ကုလားတပ္ဖြဲ႕မွ ခ်ိန္ရြယ္ပစ္သည္”ဟု
ေျပာသည္။ ဥကၠ႒မွလည္း ၎ကိုအနီးကပ္ၾကည့္ရႈေလ့လာၿပီး ေတာ္ၿပီဟုဆုိကာ
ထုိေနာက္ ကင္းကုိ႐ုပ္သိမ္းလာခဲ့သည္။ အိမ္ေျမႇာင္အညြန္းျဖင့္ ေတာၾကမ္းခရီး
ႏွင္လာရာ ကူကီးအထမ္းသမားတုိ႔က ဤေနရာအနီးတြင္ ရြာတရြာရွိေၾကာင္းေျပာ
လာသည္။ ရိကၡာႏွင့္အထမ္းသမားလဲလွယ္ရန္ ရိကၡာမွဴးအဖြဲ႕ႏွင့္အထမ္းသမား
ႏွစ္ေယာက္ကုိ ထုရ
ိ ြာသု႔ိ ေစလႊတလ
္ က
ုိ ၏
္ ။ ရြာထဲသ႔ုိ အထမ္းသမားႏွစ္ေယာက္ေျပး
၀င္သြားၿပီး မိနစ္ပုိင္းအၾကာတြင္ ရြာထဲတြင္တပ္စြဲထားေသာ ရန္သူမလဆတပ္မွ
စိန္ေျပာင္းျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔ဘက္ကုိပစ္ခတ္လာသည္။ စိန္ေျပာင္း (၆) ခ်က္၊ (၇)
ခ်က္ရမ
ွိ ည္ထင္၏။ သုရ
႔ိ ာတြင္ စစ္ေၾကာင္းေနရာသု႔ိ ဗုံးသီးမ်ားမေရာက္ေပ။ ခပ္လမ
ွ ္း
လွမ္း အေ၀းတေနရာတြင္သာ ေပါက္ကြဲသည္ကမ်ား၏။ ရိကၡာမွဴးအဖြဲ႕ ျပန္ဆက္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 99

မိသည္ႏင
ွ ့္ တၿပိဳင္နက္ခရီးႏွငၾ္ ကရျပန္သည္။ ရိကၡာမွာ တျဖည္းျဖည္း ကုနခ
္ န္းလာ
ၿပီး ငတ္ျပတ္မႈ အစျပဳလာေပၿပီ။ ေတာင္ကုန္းျမင့္တခုမွ အေ၀းသုိ႔ မွန္ေျပာင္းျဖင့္
ၾကည့္႐ႈသည္။ ရန္သူရွိ၊ မရွိစစ္ေဆးေလ့လာၿပီးမွ ေတာင္ယာမ်ားေနရာသုိ႔ တိတ္
တဆိတ္ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရိကၡာမ်ားကို ရွာယူၾကရသည္။ ပိန္းဥ၊ ေျမာက္ဥႏွင့္ ေျပာင္း
ေစ့မ်ားသာ ရသည္။ အကုနအ
္ စင္အားလုံးကုိ ယူျခင္းမျပဳရ။ မိမတ
ိ ၏
႔ုိ ငတ္မတ
ြ မ
္ က
ႈ ို
ဖာေထး႐ုံသာယူရသည္။ ထုိ႔ေနာက္တဖန္ ထုိေတာင္ယာမွ ရြာတရြာသုိ႔သြားရာ
ကားလမ္းကုိၾကည့္ျမင္ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ ျမင္ေတြ႕ေနရသည့္ ကားလမ္းကုိ စစ္
ေၾကာင္းမွ ေအးေအးသက္သာ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္မည့္ အေျခအေန မရွိေပ။

စစ္ေၾကာင္းသည္ ကုယ
ိ လ
့္ မ္းကုယ
ိ ထ
္ င
ြ ၊္ ကုယ
ိ ၀
့္ န္ထတ
ု က
္ ယ
ုိ ထ
္ မ္း ခရီးဆက္
ၾကရသည္ ။ ေရမျဖစ္ စေလာက္ သာ စီးေနသည့္ စ မ္းေခ်ာင္း ရွိ ေတာနက္ ႀ ကီး
တေနရာတြငရ
္ ပ္နားၿပီး ေတာင္ယာမွယလ
ူ ာခဲ့ေသာ ပိန္းဥ၊ ေျမာက္ဥႏွင့္ေျပာင္းေစ့
မ်ားကုိ ခ်က္ျပဳတ္၊ ဖုတစ
္ ားၾကရသည္။ ပါလာသည္ရ
့ က
ိ ၡာသည္ ထမင္း မဟုတသ
္ ည့္
တုိင္ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္သည္က ႀကီးစုိးေနသျဖင့္ အလ်င္အျမန္ မ်ိဳခ်သုိသိပ္
လုိက္ရသည္မွာ အရသာတမ်ဳိးရွိလွသည္။ ေမ်ာက္တအုပ္ကား ႏြယ္လိေမၼာ္သီး
စားရင္း သူတုိ႔သဘာ၀ ေအာ္ျမည္ေတးဆုိေနၾကသည္။ ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕လည္း လက္
လွမ္းမီသမွ်ကုိ ခူးစားၾကရသည္။ ႏြယ္လိေမၼာ္ပင္မွာ ႏြယ္မ်ဳိးျဖစ္၍ သူမ်ားအပင္ကုိ
ကပ္ခုိစုိးမုိးၿပီး အသီးသီးတတ္သည္။ ၀င္း၀ါသည့္ ထုိအသီးမွည့္အေရာင္သည္ လူ၊
တိရစၧာန္တအ
႔ုိ ား ဆြဲေဆာင္မရ
ႈ ၏
ွိ ။ ခ်ိဳခ်ဥ္အရသာကလည္း ခရီးပန္းသူတအ
႔ုိ ား လန္း
ဆန္းေစသည္ဟု ခံစားရ၏။ ေရခ်ိဳးရန္အမိနရ
႔္ ပါက ေတာင္ၾကားစမ္းေခ်ာင္းမ်ားတြင္
ေရခ်ိဳးလ်က္ ေက်ာက္ဂဏန္း၊ ခ႐ု၊ ပုဇြန္ႏွင့္ငါးတုိ႔ကုိ ဖမ္းရတတ္သျဖင့္ ၀ေရာင္း
ခ်ဥ္မွင္ေတာင္းရြက္၊ ကင္းပြန္းရြက္၊ ၀က္မခ်ဥ္ေပါင္ တခုခုျဖင့္ ခ်က္စားသည့္
အရသာမွာ ေတာ္လွန္ေရးနတ္သုဒၶါဟုပင္ ဆုိႏုိင္၏။

ဤသုိ႔ ေတာတုိးခရီးႏွင္ရင္း လူတုိ႔အသုံးမျပဳသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ လမ္း


အုတ
ိ ခုကုိေတြ႕ရျပန္သည္။ ဥကၠ႒ မွတခ
္ ်က္ျဖင့္ ထုလ
ိ မ္းအုက
ိ ုိ ေရွာင္ရွား၍ ေတာင္
စြယက
္ ုိ အတက္အဆင္းျပဳရေသာ ထြငလ
္ မ္းကုသ
ိ ာ သုံးေတာ့သည္။ ေတာတုိးခရီး
တေလွ်ာက္ ေန႔စဥ္ ရန္သ႔ူ M.3/M4 ေသနတ္သမ
ံ ်ား တဒုင
ိ ္းဒုင
ိ ္း တဒက္ဒက္ ထြက္
ေပၚလာခဲ့သည္။ အနီးကပ္ပစ္ခတ္ေနသည္ကားမဟုတ္ေပ။ ခပ္ေ၀းေ၀းမွ လွမ္း
ပစ္ ျ ခင္း ပင္ ျ ဖစ္ သ ည္ ။ အကယ္ ၍ စစ္ေ ၾကာင္း သည္ ေရွာ င္ ရ ွားခဲ့ သ ည့္ လ မ္း ကုိ
100 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ဆက္လက္၍ခရီးဆက္မူ တပ္စိတ္တစိတ္ က်ဆုံးႏုိင္သည္ဟု ဥကၠ႒ခုိင္မုိးလင္းမွ


ေျပာသည္။ ရန္သတ
ူ က
႔ုိ ေရွ႕ကင္းကုိ မပစ္ႏင
ုိ ္ေတာ့ဘဲ သူတစ
႔ုိ နစ္တက်ျပဳထားသည့္
ရန္သသ
႔ူ တ္ကင
ြ ္းမွ လြတ္ေျမာက္လာၿပီး စစ္ေၾကာင္းအလယ္ကသ
ုိ ာ ဤသု႔ိ မွန္းရမ္း
ပစ္ျခင္းကုိသာျပဳႏုိင္ေတာ့သည္။ မိမိတို႔ဘက္မွ ရန္သူယူႏုိင္သည့္ ပစ္ကြင္းကုိ ပစ္
ထည္ၾ့ ကရသည္။ ရန္သတ
ူ ပ
႔ို စ္အားေကာင္းသည္ဘ
့ က္သ႔ုိ M.72 ေရာ့ကက္ေလာင္
ခ်ာ တပ္ခ်က္ပစ္ရန္ ဥကၠ႒မွ အမိန္႔ေပးသည္။ ေလာင္ခ်ာ၏ ေပါက္ကြဲသံသည္
ရဲေဘာ္မ်ားရပ္ေနသည့္ေျမျပင္ကုိ တုနခ
္ ါသြားေစ၏။ ေလာင္ခ်ာ ေပါက္ကြဲသအ
ံ ၿပီး
တြင္ ႏွစ္ဘက္စလုံးမွ ေသနတ္သံမ်ားစဲသြားသည္။ သတင္းအရ မိမိတုိ႔ (ALP)
စစ္ေၾကာင္းဘက္မွ အထိအခုိက္မရွိ။ ခုိင္ရဲခိုင္ (လက္ရွိဥကၠ႒) ဘ႑ာေရးမွဴး၏
ကာဘုိင္ေသနတ္အေပၚေျပာင္းကား သစ္သားခြံမွာ က်ည္ရွပ္ထိမွန္၍ ျပဳတ္ထြက္
သြားသည္။

အထက္ကျဖစ္ခဲ့သည့္တုိက္ပြဲမွာ ျမန္မာျပည္ဘက္တြင္ျဖစ္၏။ ရဲေဘာ္မ်ား


သေဘာေပါက္လာသည္မွာ ရန္သူ႕စစ္တပ္သည္ စစ္ေၾကာင္းကုိ ၀ုိင္းပိတ္ဆုိ႔၍
သတ္ကြင္းဆီသုိ႔ တြန္းပုိ႔ေနၿပီဆုိသည့္ အခ်က္ပင္ျဖစ္၏။ ထုိအခ်က္ကို ေရွာင္ရွား
ႏုင
ိ ဖ
္ ႔ုိ နယ္စပ္ကခ
ုိ ၿြ ပီး ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အေျခအေနအရ ဟုဘ
ိ က္သည္ဘက္ ဒန္းစီး
ေနျခင္းက ပုိေကာင္းမည္ဟု ဥကၠ႒မွ ေျပာသည္။ ဤတုက
ိ ပ
္ ၿြဲ ပီးေနာက္တင
ြ ္ အိႏယ
ၵိ
ႏွငျ့္ မန္မာကုိ နယ္ျခားသတ္မတ
ွ ္ေပးသည့္ ရခုင
ိ ျ္ ပည္၏ အႀကီးမားဆုံးျမစ္ျဖစ္ေသာ
ကုလားတန္ျမစ္ဖ်ားသုိ႔ ဦးတည္ခရီးႏွင္ေတာ့သည္။ ထုိခရီးႏွင္စဥ္က အေနာက္
ေတာင္ဘက္ရွိ ခ်င္းတုိ႔ဌာေန ေျမာက္ဘက္စြန္းရွိ ေပ (၉၀၀၀) ေက်ာ္ ျမင့္ေသာ ဖုိ
၀ႈက
ိ ္ေတာင္တန္းႀကီးမ်ားျဖစ္ေသာ ေတာင္တန္းျပာႀကီးမ်ားမွာ မုိးတိမထ
္ တ
ိ မွ် ျမင္မ
့ ား
ေနသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ရ၏။ စစ္ေၾကာင္းသည္ ကေဘာ္ခ်ိဳင့္၀ွမ္း ေတာင္နိမ့္ေဒသမွ
အျမင့္ပုိင္းသုိ႔ တေရြ႕ေရြ႕ခ်ီတက္လာခဲ့သည္။ ကူကီးမ်ားကုိ မေတြ႕ရေတာ့ဘဲ ခ်င္း
လူမ်ဳိးတုိ႔ကုိသာ လမ္းျပအထမ္းသမားအျဖစ္ သုံးလာရသည္။ ခ်င္းအဖြဲ႕ (CLO) မွ
ရဲေဘာ္ဗာနာတေယာက္ကသာ ေဒသစကားေျပာပုံေပါက္ေလသည္။ မိမိတို႔စစ္
ေၾကာင္း ေနာက္မွ ရန္သူတပ္စုတစု ေျခရာခံေခ်ာင္းေျမာင္းလာေနသည္ဟုလည္း
သတင္းရလာသည္။

ရဲေဘာ္မ်ားသည္ ေတာင္ၾကားေခ်ာက္ထဲသုိ႔ ေျခရာေဖ်ာက္ဆင္းၾကသည္။


ထုိ႔ေနာက္တဖန္ ေခ်ာက္ထဲရွိ စမ္းေခ်ာင္းသုိ႔ ေျခရာေဖ်ာက္စုန္ဆင္းၾကသည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 101

ေခ်ာက္တဘက္ မတ္ေစာက္ဆင္ေျခေလွ်ာကုိ တြယ္ကပ္တက္ရသည္။ ေတာင္


အျမင္ပ
့ င
ုိ ္းတြငမ
္ ူ ေတာင္ကတုံးသာျဖစ္ေနသည္။ လူသြားလမ္းေဟာင္းတခုမွ အျမင့္
ပုိင္းသုိ႔ ခ်ီတက္ေနစဥ္ ေနာက္မွလုိက္လာေသာ ရန္သူတုိ႔သည္ ခရီးႏွင္ရင္း က်န္ခဲ့
သည့္ ေခ်ာက္တဖက္ကမ္းမွ စက္ေသနတ္ျဖင့္ စတင္ပစ္ခတ္ေတာ့၏။ စက္ေသနတ္
သံမွာ ေတာင္ခ်ိဳင့္ၾကားတခုလုံးကုိ လႊမ္းၿခဳံသြားေလေတာ့သည္။

ALA စစ္ေၾကာင္းဘက္မွလည္း စက္ေသနတ္အျပင္ ခ်င္းအဖြဲ႕မွလည္း ပြိဳင့္


40, M.79 ျဖင့္ (၂) ခ်က္ျပန္ပစ္ေပးခဲ့သည္။ ေခ်ာက္ႏွစ္ဘက္ကမ္း အကြာအေ၀း
မွာ က်ည္ထိေရာက္မႈနည္း၏။ ALA စစ္ေၾကာင္းဘက္မွ ရဲေဘာ္မ်ား အထိအခုိက္
တစုံတရာမရွိခဲ့ေပ။ သုိ႔ေသာ္ ဤတုိက္ပြဲေၾကာင့္ ကုလားတန္ျမစ္ဖ်ားသုိ႔ ဦးတည္
ေသာခရီးစဥ္ကုိ လမ္းလြဲေစခဲသ
့ ည္အ
့ ျပင္ ရန္သတ
ူ ၏
႔ုိ ၀ုင
ိ ္းပိတဆ
္ ႔ေ
ုိ ရးခြငသ
္ ႔ုိ တြန္းပု႔ိ
ခံရသလုိျဖစ္သြားသည္ဟု ခံစားရသည္။
ခ်င္းျပည္နယ္ေျမာက္ပင
ုိ ္းသိ႔ု ေျခခ်မိေလၿပီ၊ ခ်င္းရြာသားတခ်ဳိ႕က “ ခင္ဗ်ားတု႔ိ
ရဲ႕ေရွ႕က သြားႏွငတ
့္ ဲ့ (AIO)အဖြ႕ဲ ႏွင့္ ဗမာစစ္တပ္တ႔ုိ တုက
ိ ပ
္ ြဲေတြ ခဏခဏ ျဖစ္ေန
တယ္၊ စစ္ကားတန္းေတြလည္း အဆက္မျပတ္လာေနတယ္”ဟု ေျပာျပၾကသည္။
သူတုိ႔မွာ ALA စစ္ေၾကာင္းႏွင့္ (၂) ရက္ခရီးအကြာ ထန္တလန္ၿမိဳ႕နယ္သုိ႔ေရာက္
ႏွင့္ေနျခင္းျဖစ္၏။

ခ်င္းျပည္နယ္ေျမာက္ဘက္စြန္း တြန္းဇံၿမိဳ႕နယ္ရွိ စိမ္းဗ်ာ (စိမ္းျပာအသံ) ရြာ


သုိ႔၀င္ၾကသည္။ ေတာင္ကုန္းျမင့္တြင္ ရြာတည္ထားျခင္းျဖစ္၍ အိမ္ေျခ (၃၀) ပင္
ျပည့္မည္မထင္။ သြပ္မုိးထားသည့္ အိမ္မ်ားကုိလည္းေတြ႕ရ၏။ ထုိရြာေရာက္ဖုိ႔
တနာရီခြဲမွ် ေတာင္ေပၚသုိ႔တက္ခဲ့ရသည္။ လမ္း၀ဲယာတြင္ ထုိရြာသားမ်ား၏ယာ
ေဟာင္းေတာမ်ားသာျဖစ္၏။ အေ၀းမွၾကည္လ
့ ်ွ င္ ေတာင္ကတုံးျဖစ္သည္ဟု ထင္ရ
ေလာက္၏။ မ်က္လုံးျဖင့္ျမင္ေတြ႕ရသည့္အခါတြင္ ခ်ဳံႏြယ္ကုိင္းပင္မ်ားသာေပါက္
ေရာက္ေနသည္ကုိေတြ႕ရ၏။ သစ္ႀကီး၀ါးႀကီးတုိ႔မွာ မရွိသေလာက္ျဖစ္၏။ ဤ
ေတာင္ယာမွာ ၿခဳံႏြယျ္ မက္ပင္ကုိ ခုတက
္ ာမီး႐ႈ႕ိ ၿပီးလွ်င္ ၎ကြင္းျပင္တြင္ စပါးစုက
ိ ္
သျဖင့္ ၀မ္းစာအတြက္ ေလာက္ငေအာင္ သီးႏံမ
ွ ထြက္ေပ။ ခ်င္း႐ုိးရာ ေအာင္ေလာက္
(ဆန္ျပဳတ္) ကုိ သားစား၍ အသက္ေမြးရသည္က မ်ားေလသည္။ ထုအ
ိ ေနအထား
က ခ်င္းလူမ်ဳိးတုိ႔ကုိ စစ္သားလုပ္ဖုိ႔ တြန္းပုိ႔ေနေပသည္ဟု ဆုိရေပမည္။ ေစာေစာ
က ျမင္ခဲ့ရသည့္ သြပ္မုိးအိမ္မွာ ရန္သူ႔တပ္ထြက္အိမ္မ်ားသာျဖစ္သည္ဟု သိရ
102 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

သည္။ မဆလစစ္အစုိးရက သူတအ


႔ို ာဏာကုိ က်ားကန္ေပးခဲသ
့ ည့္ ေက်းဇူးေၾကာင့္
သြပ္ျပားအမုိးျဖင့္ သူေကာင္းျပဳလုိက္ျခင္းပင္တည္း။ အမွန္က သူတုိ႔အိမ္မုိးသြပ္
ျပားကုိ အလကားေပးသည္ကား မဟုတ္ေပ။ ၀ယ္ယခ
ူ င
ြ လ
့္ က္မတ
ွ ျ္ ဖင္သ
့ ာ ေက်းဇူး
ဆပ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုသ
ိ ႔ေ
ုိ သာ တပ္ထြကမ
္ ်ားသည္ သူတ႔ုိ ၀ယ္ခြငရ
့္ သည့္ အက်ိဳး
ေက်းဇူးထက္ လူမ်ဳိးတမ်ဳိး၏ ေမြးရာပါဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ ကုိယ္ပုိင္ျပ႒ာန္းခြင့္က
ျမင့္ျမတ္သာလြန္ေနေၾကာင္း တေန႔ေန႔တြင္ သေဘာေပါက္ႏုိင္လိမ့္မည္။

CLO ဥကၠ႒ ဆလ်ံစံသည္ ခ်င္းတုိ႔ေျမတြင္ ေျခခ်မိၿပီျဖစ္၍ အားတက္


လန္းဆန္းေနပုရ
ံ သည္။ သု႔ေ
ိ သာ္ ခ်င္းလူမ်ဳိးထဲမွ အနည္းငယ္မ်ွ သာ သူက
႔ ုိ ေက်နပ္
သည္သ
့ ေဘာျပသည္။ ခ်င္းလူမ်ဳိးစစ္ျပန္ဟု ထင္ရသူတက
႔ုိ မူ မႏွစၿ္ မဳိ႕သည့္ အသြင္
ျပေန၏။ ထုိစစ္ျပန္တုိ႔သည္ ျပည္သ႔စ
ူ စ္မ်ားလည္းျဖစ္သည္။ တလုံးျပဴး၊ ႏွစလ
္ ုံးျပဴး
ေသနတ္မ်ားကုိလည္း လုိင္စင္ျဖင့္ကုိင္ခြင့္ရထား၏။ ထုိသူတုိ႔သည္ စစ္ရည္၀ၿပီး
ဌာေနသားမ်ားလည္းျဖစ္၍ အပိတအ
္ ဆုအ
႔ိ ျဖတ္အေတာက္က်ြ မ္းက်င္သမ
ူ ်ားလည္း
ျဖစ္ၾကသည္။ မိမိတုိ႔ ALP ႏွင့္ CLO အျပင္ AIO သုံးဖြဲ႕စလုံး၏ စစ္ေၾကာင္းမ်ားကုိ
ေခ်မႈန္းသုတသ
္ င္ရာ၌ ခ်င္းစစ္ျပန္မ်ားက အေရးပါေသာ အခန္းမွပါ၀င္ခၾဲ့ ကသည္ကုိ
ခ်င္းလူမ်ဳိးတုက
႔ိ သိၾကပါသည္။ အသက္မေသဘဲ က်န္ခသ
ဲ့ ည့္ ALP ရဲေဘာ္မ်ားကုိ
ေထာင္က်ခံခဲ့ရသူ ခ်င္းလူမ်ဳိးတခ်ဳိ႕က ေထာင္ထဲတြင္ေျပာျပၾကသည္။

မိမတ
ိ က
႔ုိ ုိ ခ်ဳိးႏွမ
ိ ရ
္ ာ၌ ႀကံရာပါခ်င္းစစ္သည္ျပန္တက
႔ုိ ုိ အျပစ္မတင္လပ
ုိ ါ။ ခ်င္း
တုိ႔ဌာေနတြင္ ေခတ္အဆက္ဆက္၌ ပုန္ကန္ေတာ္လွန္သူ (သူပုန္) မရွိခဲ့ပါ။ ခ်င္း
ေတာ္လွန္ေရး လက္နက္ကုိင္တပ္ကုိ ထူေထာင္၍ ခ်င္းေျမသုိ႔ ပထမဦးဆုံးေျခခ်
သူမွာ မိမိတုိ႔ ALA စစ္ေၾကာင္းႏွင့္အတူ ျပည္ေတာ္ျပန္လာသူ CLO ဥကၠ႒ ဆလ်ံစံ
(၀ီလ်ွ )ံ ပင္ ျဖစ္လမ
ိ မ
့္ ည္။ သု႔ေ
ိ သာ္ ဆလ်ံစ၏
ံ လက္ငင္းလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္
ဖန္ခြက္သစ္ထဲသုိ႔ ပြက္ပြက္ဆူေရကုိ ေလာင္းထည့္ခ်လုိက္သည္ႏွင့္တူေန၏။
ေရေႏြးကုိလည္း သုံးဖုိ႔မျဖစ္လုိက္၊ ဖန္ခြက္လည္း ကြဲသြားခဲ့ရ၏။

ျဖစ္သင့္သည္မွာ ဥကၠ႒ဆလ်ံစံသည္ ယခုအလုပ္အကုိင္မလုပ္မီ ခ်င္းလူထု


ၾကား၌ လုပ္ငန္းစဥ္၊ ဦးတည္ခ်က္၊ သေဘာတရားမ်ားကုိ ေျမစမ္းခရမ္းပ်ိဳးခဲ့ဖုိ႔သင့္
ခဲ့၏။ ယခုမူကား အစိမ္းသက္သက္ျဖစ္ေန၍ ဖန္ခြက္ကြဲရသည့္ အေျခအေန
ဆုိက္ခဲ့ေလၿပီ။ ရခုိင္ႏွင့္ခ်င္း ေဆြမ်ဳိးရင္းဟုဆုိႏုိင္၏။ ပထ၀ီအေနအထား၊ သမုိင္း၊
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 103

လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈနယ္ စသည္မ်ားတြင္ တနည္းနည္းျဖင့္ ဆက္စပ္မႈ


ရွိသည္ကုိ ျငင္းႏုိင္မည္မဟုတ္ေပ။

ဥကၠ႒၀ီလ်ံ (ခ) ဆလွ်စ


ံ က
ံ ား ခ်င္းေဒသမွထင္ရွားသည့္ ႏုင
ိ င
္ ံေရးသမား တဦး
ျဖစ္သူ ဦးမန္းတလင္း၏ တူေတာ္စပ္သူဟုသိရသည္။ သူသည္ ဗမာေရတပ္တြင္
အမႈထမ္းခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဦးႏု၏ျပည္ခ်စ္တပ္တြင္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကုိင္သည္။
ဦးႏုတပ္လည္း မဟန္သည့္အခါ ခ်င္းေတာ္လွန္ေရးကုိ လုပ္လုိ၍ CLO ကုိ ဖြဲ႕စည္း
ခဲ့သည္။ ဥကၠ႒ခုိင္မုိးလင္းႏွင့္ေတြ႕ၿပီး လူသူလက္နက္စုေဆာင္းသည္။ ဒီမုိကေရစီ
ႏွင့္ အမ်ဳိးသားရပုိင္ခြင့္ကုိ နားလည္သည္။ ျပည္ေတာ္ျပန္မည့္ ALA စစ္ေၾကာင္း
ႏွင့္တြဲ၍သူတို႔ CLO လည္း ခ်င္းျပည္သုိ႔ျပန္လုိသည္။ ခ်င္းျပည္ေရာက္သည့္အခါ
“သူ႔ကုိ အားကုိးပါ”ဟု ဆုိသည္။ ဥကၠ႒ဆလွ်ံစံ၏ “ ခ်င္းျပည္ေရာက္သည့္အခါ
သူက
႔ ုိ အားကုိးပါ”ဆုသ
ိ ည္အ
့ ခ်က္ကုိ ဥကၠ႒ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းက စိတခ
္ ်ယုၾံ ကည္စြာ လက္ခံ
ျခင္း ဟုတ္မဟုတ္ကုိေတာ့ မသိရေပ။ လက္ငင္းတြင္မူ အဖြဲ႕ဆုိင္ရာ ဥကၠ႒ႏွစ္ဦး
စလုံးသည္ ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္အတူ က်ဆုံးျခင္းျဖင့္ အဆုံးသတ္ခဲ့ရေလၿပီ။
ေသရြာျပန္က်န္ရစ္သူတုိ႔က ခ်င္းျပည္တြင္ ဆလ်ံစံကုိ အားထားမိေသာ
က်ေနာ္တုိ႔ ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္း မွားခဲ့ေလသလားဟု ယခုတုိင္ေတြးမဆုံးႏုိင္ျဖစ္ေနရ
၏။ ထုိအေတြး၀င္တုိင္း မ်က္ရည္က်ရသူမ်ားလည္းရွိ၏။ က်ဆုံးသူေသြးေသာက္
ရဲေဘာ္မ်ားကုိ ျပန္လည္ျမင္ေယာင္လမ
ြ ္းေဆြးမိျခင္းလည္းပါ၀င္၏။ တုက
ိ ္ေဖၚတုက
ိ ္
ဖက္၊ ေသေဖၚေသဖက္တုိ႔၏ ခ်စ္ခင္တြယ္တာမႈကား ညီအစ္ကုိအရင္းမ်ားထက္
ပုိမုိသည္ မဟုတ္ပါေလာ။

စိန္ဗ်ာရြာတြင္ ထူးထူးျခားျခား ထမင္းျဖဴစားခဲ့ရသည္။ ရခုိင္တုိ႔အတြက္


ထမင္းျဖဴစားျခင္းမွာ အဆန္းမဟုတ္။ ဆန္၀မ္းစာရွားပါးသည့္ ယခုလုိေဒသမ်ား၌
ဆန္အနည္းငယ္ကုိ ပိန္းဥ၊ ေျမာက္ဥတုိ႔ကုိ တျခားဟင္းသီးဟင္းရြက္တုိ႔ႏွင့္ ေရာ
ႀကိဳခ်က္သည့္ထမင္းမ်ဳိးကုိသာ စားရတတ္ေလသည္။ ရြာအလွဴရွိ၍ ထင္ရ၏၊
ထုရ
ိ ြာမွာ စားလုက
ိ ရ
္ သည့္ ထမင္းျဖဴကုိ မေမ့ႏင
ုိ ္ေအာင္ရသ
ွိ ည္။ ရြာသားတု၏
႔ိ မ်က္
ႏွာသြင္ျပင္တြင္ မိမိတုိ႔ကုိၾကည့္၍ စုိးရိမ္ပုံျပေနၾကေလသည္။ ထုိစုိးရိမ္မႈေနာက္
ကြယတ
္ င
ြ ္ အႏၲရာယ္တခုခရ
ု ွိေနသည္ကုိ သေဘာေပါက္ရ၏။ ထမင္းစားၿပီး ခရီးႏွင္
ရေပေတာ့သည္။
104 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

လႈိင္ပုံရြာသုိ႔ေရာက္သည့္အခါ ခ်င္းတုိ႔၏႐ုိးရာအစားအစာ ေအာက္ေလာက္


(ဆန္ျပဳတ္) ကုစ
ိ ားရသည္။ ရိကၡာမ်ား၀ယ္ယ၍
ူ ျဖည္ဆ
့ ည္းၾကသည္။ တညအိပၿ္ ပီး
ခရီးထြက္ဖုိ႔ျပင္ဆင္ေနစဥ္ ေတာင္ကုန္းတြင္ခ်ထားသည့္ ကင္းအဖြဲ႕မွ ရန္သူတ႔ႏ
ုိ ွင့္
စတင္တုိက္ပြဲျဖစ္သည္။ လက္နက္ငယ္၊ လက္နက္ႀကီး ပစ္သံခတ္သံေပါက္ကြဲသံ
တုိ႔ေၾကာင့္ ဆူညံေနေတာ့၏။ တည္းခုိသည့္အိမ္ကုိပင္ ရန္သူ႔က်ည္မ်ား ထိလာ
သည္။ အိမ္သားတုိ႔မွာ ေၾကာက္လန္႔ငုိယုိ၍ ထြက္ေျပးေရွာင္တိမ္းၾကေလသည္။
တနည္းအားျဖင့္ လႈင
ိ ပ
္ ရ
ုံ ြာသည္ ေရွးကမၾကဳံဖူးေသာ ေၾကာက္မက္ဖယ
ြ စ
္ စ္ပြဲေၾကာင့္
ငရဲျပည္ေရာက္ႏွင့္ေလၿပီ။ ခ်င္းတုိ႔ဌာေန၌ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႕ မရွိ
ဖူး၍ ယခုလုိစစ္ပြဲမ်ဳိးကုိ ႀကဳံဖူးသည္မဟုတ္။ ခ်င္းအရပ္သားမ်ားအတြက္ အထူး
အဆန္းျဖစ္ရေလသည္။

တုိက္ပြဲတြင္ ရန္သူဘက္မွ ဒု-တပ္ၾကပ္ စုိး၀င္းေအာင္ (ရွမ္း-ဗမာကျပား)က်


သြားသည္။ ဒဏ္ရာရသူမ်ားလည္းရွသ
ိ ည္ဟသ
ု ရ
ိ သည္။ မိမတ
ိ ဘ
႔ုိ က္မဘ
ွ ူးသီးေတာင္
ဇာတိ မူဆလင္ရဲေဘာ္တဦး က်သည္။ ဗုလ
ိ မ
္ ာယု၏ ညာစြန္ေဘးစကုိ က်ည္ေဖါက္
သြားသည္။ အျခားရဲေဘာ္တဦးေပါင္ကုိ ရွပ္မွန္သည္။ ဒဏ္ရာရသူႏွစ္ဦးကုိ ေဆး
တပ္သားတဦးတြ၍
ဲ ခ်င္းလမ္းျပႏွစဥ
္ ီးကုိ ဥကၠ႒ဆလွ်စ
ံ ၏
ံ အစီစဥ္ျဖင္ရ
့ န္ကန
ု မ
္ ွ ရခုင
ိ ္
သုိ႔ျပန္ဖုိ႔အမိန္႔ေပးလုိက္သည္။ ထုိအရပ္သားခ်င္းလမ္းျပႏွစ္ဦးမွာ ဥကၠ႒ ဆလွ်ံစံ
ကုိ ၾကည္ညဳိ ေလးစားေထာက္ခသ
ံ မ
ူ ်ားျဖစ္သည္။ ေနာင္တြင္ ရဲေဘာ္ျဖစ္ရန္ အေန
အထားရွ၏
ိ ။ ထုႏ
ိ စ
ွ ္ေယာက္သည္ ဗုလ
ိ မ
္ ာယုႏင
ွ အ
့္ ဖြ႕ဲ ကုိ ရန္သမ
ူ ်ားစက္ကင
ြ ္းမွ လြတ္
ေအာင္ေရွာင္ႏင
ုိ ၿ္ ပီး ရန္ကန
ု သ
္ ပ
႔ုိ ႔ေ
ုိ ဆာင္ႏင
ုိ သ
္ မ
ူ ်ားျဖစ္သည္။ သု႔ေ
ိ သာ္ ဗမာ ေထာက္
လွမ္းေရး၏ စြမ္းအားကုိ ထုိသူကား မေက်ာ္ႏိုင္ခဲ့ၾကေခ်။ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ျခင္းခံ
လုိက္ၾကရသည္။

မိမတ
ိ စ
႔ို စ္ေၾကာင္းသည္ ထုတ
ိ က
ုိ ပ
္ က
ြဲ ၾုိ ကာၾကာ မျဖစ္လုိေပ။ ရန္သမ
ူ ်ား အ၀ုင
ိ ္း
မခံရဖု႔ိ အေရးႀကီးေလသည္။ က်ည္ကယ
ြ သ
္ ည့္ေနရာမွ ကာကြယပ
္ စ္ခတ္အဖြ႕ဲ ထား
ၿပီးေနာက္ကုိအျပင္းထန္ဆုတ္လာခဲ့သည္။ လမ္းျပဦးေဆာင္သူတုိ႔မွာ ေဒသခံ
ခ်င္းလူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ ေဒသခံ ဥကၠ႒ဆလ်ံစံတုိ႔ပင္ျဖစ္ေပသည္။ ဆလ်ံစံတုိ႔အဖြဲ႕တြင္
ခ်င္းသက္သက္မဟုတ္။ ဗမာ၊ မြန္ႏွင့္ ရခုိင္ေဒသခံ မူစလင္တပ္စိတ္ (၂) စိတ္မွ်
ပါ၀င္သည္။ မူစလင္မ်ားကုိ သတ္သတ္တပ္စိတ္ဖြဲ႕ထားျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္။ တပ္စိတ္
မ်ားတြင္ ေရာေႏွာထားျခင္းျဖစ္သည္။ အျပင္းႏွင္ရသည့္ခရီးတြင္လည္း ရန္သူတုိ႔
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 105

၏ ၿခဳံခုိတုိက္ခုိက္ခံရသည္။ ခုိင္ဘေက်ာ္ (ပါတီအတြင္းေရးမွဴး) လက္ကုိ စက္


ေသနတ္က်ည္ထထ
ိ ားသည္။ သု႔ေ
ိ သာ္ လက္က်ိဳးသြားျခင္းမ်ဳိးကား မဟုတ။္ ရန္သတ
ူ ႔ ုိ
သည္ ေတာင္ကုန္းကားလမ္းနံေဘး ေတာင္ထိပ္တခုမွ (၃) လက္မ စိန္ေျပာင္းကုိ
စိမ္ေျပနေျပပစ္ေပးထားသည္။ ရဲေဘာ္မ်ားကား အစာမစားရသည္မွာ (၂) ရက္မွ်
ရွၾိ ကေလၿပီ။ ခရီးလည္းပန္း၊ တုက
ိ ပ
္ မ
ြဲ ်ားျဖစ္သျဖင့္ ေျခလက္မ်ားမွာ မသြကလ
္ က္ၾက
ေတာ့ေခ်။ ယာေတာေဟာင္း က်ည္ကယ
ြ မ
္ ်က္ကယ
ြ တ
္ င
ြ ္ ေျပာင္းေစ့ဖတ
ု ၍
္ အငတ္
ဒဏ္ကုိဖာေထးရသည္။ ေျပာင္းဖူးေစ့ဖုတ္ရာမွ မီးခုိးေငြ႕မ်ားကုိ ရန္သူတုိ႔ျမင္ပုံ
ရသည္။ စိန္ေျပာင္းသီးမ်ား တလုံးၿပီးတလုံးက်ေရာက္ ေပါက္ကလ
ြဲ ာသည္။ ရဲေဘာ္
တခ်ဳိ႕၏ ေျပာင္းေစ့ဖုတ္ေနသည့္ ဟန္းေကာ့ကုိ ဗုံးစထိမွန္၍ ေပါက္ၿပဲကုန္သည္။
၀ါးက်ည္ေတာက္ပုံရွည္ရွည္ေမ်ာေမ်ာပိတ္စ ရိကၡာအိတ္တခ်ဳိ႕လည္း ဗုံးဆံထိ၍
ဆန္ေျပာင္းေစ့ စသည္တုိ႔မွာ ယုိဖိတ္ၾကကုန္သည္။

ရန္သ႔ေ
ူ တာနင္းအဖြ႕ဲ လည္း မိမတ
ိ တ
႔ုိ ပ္ဖ႕ြဲ ကုိ ေတာနင္းရြာ၀င္တက
ုိ ရ
္ ပ
ဲ မ
ုံ ေပၚ။
ALP စစ္ေၾကာင္း၏တုိက္ခုိက္စြမ္းရည္ကုိ သေဘာေပါက္ပုံရသည္။ “ အေ၀းမွ
လက္နက္ႀကီးျဖင့္ပစ္မည္၊ လမ္းျဖတ္ေတာက္ တုိက္ခုိက္မည္၊ ၀ုိင္းပိတ္မိေအာင္
ႀကိဳးစားမည္၊ ရိကၡာျဖတ္၍ အငတ္ဒဏ္ေထာင္းသည္အ
့ ခါ အညံခ
့ ံ အရႈံးေပး၊ လက္
ေျမႇာက္လာလွ်င္ ေမးျမန္းစစ္ေဆးၿပီး သတ္ပစ္သည္။”စသည့္ နည္းဗ်ဴဟာကုိ
က်င့္သုံးေနပုံရေလသည္။

တညလုံး ခရီးႏွင္သည္။ မတ္ေစာက္သည့္ေတာင္နံရံကုိ တြယ္ကပ္တက္


ရသည္လည္းရွ၏
ိ ။ ေရွ႕ကသြားႏွင့္ေသာ ရဲေဘာ္တ၏
႔ုိ ေျခကန္အားေၾကာင့္ ေက်ာက္
လုံးမ်ားလည္း လိမက
့္ ်လာသည္။ အငတ္ဆက
ုိ ္ေရာက္ေနသူတအ
႔ုိ ဖု႔ိ စားရကံေပၚ၍
မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲသည္ဟု ဆုိရေပမည္။ အာလူးကား အစိမ္း၀ါးစား၍မေကာင္း။
ခရမ္းခ်ဥ္သီးမွာ စားေကာင္း၏။ ပန္းသီးမွာမူ အေကာင္းဆုံး အာဟာရပင္ျဖစ္၏။
အာလူးမ်ားကုိကား အခ်ိန္ရခုိက္ ျပဳတ္စားရန္ ေဘာင္းဘီ၊ အက်ၤီအိတ္မ်ားတြင္
ျဖည့္လုိျဖည့္၊ ေက်ာပုိးအိတ္တြင္ သိပ္လုိသိပ္၊ တပုိင္တႏုိင္ ယူေဆာင္ၾကသည္။
ထုည
ိ တြင္ မုိးကလည္း တေျဖာက္ေျဖာက္ ရြာက်ေနသည္။ ခရီးႏွင္ေနသည့္ ေတာင္
စဥ္တန္းမ်ားမွာ ေပ (၉၀၀၀) ေက်ာ္ ျမင့္သည့္ ဖုိ႔၀ႈိက္ေတာင္၏ အဆက္တခု
ျဖစ္ေလသည္။ ညအခ်ိန္တြင္ ရာသီဥတုကား အလြန္ေအးစက္လွ၏။ မိမိကုိကိုယ့္
လက္ျဖင့္ ထိၾကည့္ေသာ္လည္း အသားႏွင့္လက္ထိသည္ဟုပင္ မသိရေပ။
106 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

လမ္းတြင္ ခဏမွ်ေမွးအိပရ
္ သည္။ ခ်င္းေတာင္တန္းသည္ ရခုင
ိ ႐
္ ုိးမႏွငဆ
့္ က္
စပ္ေန၏။ ထုသ
ိ ႔ုိ ေပါင္းစပ္၍ အေနာက္႐ုိးမဟု တြင္ေလသည္။ ႐ုိးမထိပတ
္ င
ြ ္ေတြ႕ရ
ေသာ ကြ်တ္ႀကီးတမ်ဳိးရွိေလသည္။ ေသြးမ၀မီတြင္ လက္သန္းနီးပါးအရြယ္ရွိ၏။
ေသြး၀သည္၌ လက္ညိဳးတမွ်ေဖါင္းသြား၏။ ေသြးေၾကာကုိ ဆရာ၀န္နီးပါးသိၾက
သည္။ အိပ္ေမွးေနစဥ္ ၀င္တြယ္တတ္၏။ ထုိကြ်တ္မ်ဳိးမွာ ဒါဇင္၀က္မွ် တြယ္ကပ္
ေသြးစုပခ
္ ရ
ံ သူမ်ားမွာ လမ္းေလွ်ာက္သည္အ
့ ခါ ကတုနက
္ ယုင
ိ ျ္ ဖစ္သြားရသည္။ ငတ္
ေနသည့္အထဲ ထုိကြ်တ္ဆုိးမ်ားက ေသြးစုပ္လုိက္ၾကသည္မွာ လဲရာဖိေထာင္း ခံရ
သည္ႏွင့္တူေန၏။

ထုပ္လႈိင္ရြာအစပ္သုိ႔ ေရာက္လာၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ခ်င္းအထမ္းသမားတုိ႔က


ေျပာသည္။ ရိကၡာကိစၥဆက္သြယ္ရာမွ တုိက္ပြဲျဖစ္လာသည္။ တုိက္ပြဲမွာရင္ဆုိင္၍
သူပစ္ကယ
ုိ ပ
့္ စ္မဟုတ။္ ရြာတြင္ စခန္းထုင
ိ ္ေနေသာ ပိတဆ
္ ႔ေ
ုိ ရးရန္သတ
ူ ပ္ဖ႕ြဲ က မိမိ
တုိ႔ထံမွ ရြာသုိ႔ဆက္သြယ္လာသူ ခ်င္းလမ္းျပကုိ ဖမ္းမိ၍ မိမိတုိ႔ရွိသည့္ေနရာကုိ
ညြနျ္ ပခုင
ိ ္းၿပီး လက္နက္ႀကီးမ်ားျဖင့္ အေ၀းမွလမ
ွ ္းပစ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ရန္သူေခ်မႈန္း
ေရးအဖြဲ႕တုိ႔ကလည္း စက္ေသနတ္ျဖင့္ မိမိတုိ႔ပုန္းေနသည္ဟု ထင္ရေသာ ေနရာ
မ်ားကုိ ေမႊေႏွာက္ပစ္ၾကသည္။ မိမတ
ိ ထ
႔ုိ မ
ံ ွ ထြက္ေျပးသြားသည့္ အထမ္းသမားတု႔ိ
ကလည္း ရန္သူႏွင့္ေပါင္း၍ စစ္ေၾကာင္းရွိရာ အတိအက်ညြန္ျပႏုိင္ျခင္းေၾကာင့္
အျပန္အလွန္ပစ္ခတ္လာၾကသည္။ ရန္သူက အေပၚစီးမွလာေနျခင္းျဖစ္ၿပီး မိမိတုိ႔
က လမ္းေဟာင္းတခုတင
ြ ္ ေနရာယူၿပီး အေပၚသုပ
႔ိ စ္ခတ္ရသည္။ အထမ္းသမားတု႔ိ
က အခြင့္သာသည္ႏွင့္ ၀န္ကုိပစ္ခ်ၿပီး ထြက္ေျပးရသည္။ ထုိသုိ႔ထြက္ေျပးသူကုိ
ခ်ိနရ
္ ြယပ
္ စ္ကေသႏုင
ိ ၏
္ ။ ထုသ
ိ တ
႔ုိ က
ုိ ပ
္ ြဲတြင္ စာေရးသူတအ
႔ုိ ဖြဲ႕ကား အထမ္းသမား
မ်ားႏွင့္ ဖ်ားနာသည့္ ရဲေဘာ္မ်ားရွိေနသည္ကတေၾကာင္း၊ ဥကၠ႒ႏွစ္ဦးစလုံးႏွင့္
အဆက္ ျဖတ္သြားသည္ကတေၾကာင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ေျခမကုိင္မိ လက္မကုိင္မိျဖစ္
သြားသည္။

အထမ္းသမားတု႔ိ ပစ္ခ်ထားခဲသ
့ ည့္ ၀န္ထပ
ု မ
္ ်ားသည္ က်ဆုံး၊ ဖ်ားနာရဲေဘာ္
တုိ႔၏ေသနတ္၊ ဗုံး၊ က်ည္ဆံမ်ားျဖစ္သည္။ နဂုိကငတ္ေနသည့္အထဲ ၀န္ထုပ္ႀကီး
ကုထ
ိ မ္း၍ ဥကၠ႒တုႏ
႔ိ င
ွ ဆ
့္ က္မိေအာင္သြားရန္ လမ္းျပမရွ။ိ လမ္းကလည္း မသိေခ်။
ထုိဥကၠ႒တုိ႔ မည္သည့္ေနရာေရာက္ေနေၾကာင္းကုိလည္း မသိ။ လွမ္း၍ေအာ္ေခၚ
ၾကည့္ျပန္ေသာ္လည္း တခြန္းေအာ္ေခၚလွ်င္ ဗုံးတလုံးက် ေပါက္ကြဲေနျပန္သည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 107

စက္ေသနတ္ကလည္း ဗုံးအသံႏွင့္အတူေရာ၍ ပစ္ခတ္ေနေသး၏။ ALP ႏွင့္ ငါတုိ႔


ကား ေ၀းခဲ့ရေလၿပီကား။ မ်က္ရည္က်ငိုရႈိက္မိသည္။

စာေရးသူ(ခုင
ိ န
္ လ
ီ င္း)၊ ခုင
ိ အ
္ ာဏာနီ(ကြနမ
္ န္ဒတ
ုိ ပ္စမ
ု ဴွ း)၊ ရဲေဘာ္ေအးလင္း
သိန္း (ယခု ဖ်ားနာ၍ ကြယလ
္ န
ြ )္ တုက
႔ိ ရဲေဘာ္ေက်ာ္၀င္း (စစ္ေတြဇာတိ ေရွ႕တန္း
၌ ငွက္ဖ်ားသင့္ က်ဆုံး) ကုိ မယူ၍ ေနရာေျပာင္းေပးသည္။ ရဲေဘာ္ေက်ာ္၀င္းမွာ
အသက္ေငြ႔ေငြမ
႔ ်ွ သာ က်န္ေတာ့၏။ လက္ကုိ ဆြဆ
ဲ န္ၾ႔ ကည္ရ
့ ာ မာေတာင့္ေန၍ ဆန္႔
မရပါ။ အသားအေရာင္ကလည္း ျပာႏွမ္းေန၍ အထက္ႏတ
ႈ ခ
္ မ္းလည္း တု၀
ိ င္ေနေလ
သည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ရာသီဥတုကား မုိးတေျဖာက္ေျဖာက္ရြာၿပီး အေအးျပင္းထန္
ေနသည္။ ခုိင္အာဏာနီႏွင့္ စာေရးသူက ပါလာသည့္စာရြက္မ်ားကုိ မီးရႈိ႕၍ေျခ
လက္မ်ားကုိ ေႏြးေအာင္ မီးကင္ေပးေသာ္လည္း ထူးျခားမႈမရွပ
ိ ါ။ အမွတတ
္ မဲစ
့ ကၠဴၽ
မီးရႈိ႕၍ ထြက္သြားသည့္ မီးခုိးေၾကာင့္ စိန္ေျပာင္းဆန္တလုံး အနီးကပ္က်ေရာက္
ေပါက္ကြဲလာသည္။ ခုင
ိ အ
္ ာဏာနီမွ ယူနီေဖါင္းခြ်တ္၍ အရပ္၀တ္ျဖင္က
့ ြဲသြားသည့္
အဖြဲ႕ႏွင့္ အဆက္မိလုိမိျငားသြားရန္ ျပင္ဆင္ေလသည္။

ခုိင္အာဏာနီမသြားမီ မိမိတုိ႔ရဲေဘာ္သုံးဦးသည္ ေသနတ္က်ည္ဆံမ်ားႏွင့္


၀န္ထပ
ု မ
္ ွ ပစၥည္းမ်ားကုိ ေဖ်ာက္ဖ်က္သ၀
ုိ က
ွ လ
္ က
ုိ ၾ္ ကသည္။ ရဲေဘာ္ေက်ာ္၀င္း ေသ
ဆုံးသည္၊ အသက္ရွင္သည္ကုိ မၾကည့္ျဖစ္။ ေတာအရပ္၀တ္ေဘာင္းဘီႏွင့္ အက်ၤီ
ကုယ
ိ စ
္ ီ ၀တ္လက
ုိ ၾ္ ကသည္။ ကၽြႏပ
ု္ ႏ
္ င
ွ ့္ ေအးလင္းသိန္းက လမ္းေဟာင္း၏ အေနာက္
ဆင္ေျခေလွ်ာကုိ စုနဆ
္ င္းၾကသည္။ ခုင
ိ အ
္ ာဏာနီကား ေတာင္ကလပ္လမ္းအနီးမွ
အေရွ႕သု႔ိ တုိး၀င္ခရီးႏွငသ
္ ြားေလၿပီ။ က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ ရဲေဘာ္ေက်ာ္၀င္း ေရာက္ရာ
ဘုံဘ၀က ရခုိင္ျပည္အတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္ပါေလ။

ခုိင္ေအးလင္းသိန္းႏွင့္တုိင္ပင္ၾကသည္။ အရပ္သားႏွင့္ေတြ႕ပါက သစ္ေမႊး


ရွာသြားသည္ဟလ
ု ည္းေကာင္း၊ ရန္သႏ
ူ င
ွ ့္ေတြ႕က အလုပရ
္ ွာသည္ဟု လည္းေကာင္း
ေျပာၾကမည္။ ၀မ္းတြင္အစာ ထမင္းမရွိသည္မွာ သုံးရက္ေျမာက္ရွိေလၿပီ။ လမ္း
ေလွ်ာက္၍ေျခမသြက္ႏိုင္။ လမ္းကလည္းၾကမ္းပါဘိ။ ေတာငွက္ေပ်ာ႐ုံတ႐ုံ ေတြ႕
သည္။ ငွက္ေပ်ာသီးမွည့္တခ်ဳိ႕ကုိ ငွက္တုိ႔စားထားၾကၿပီ။ ထုိေတာငွက္ေပ်ာပင္တုိ႔
သည္ မတ္ေစာက္သည့္ဆင္ေျခေလွ်ာတြင္ ေပါက္ေရာက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ေအး
လင္းသိန္းက ငွက္ေပ်ာပင္ေျခရင္းကုိ ေအာက္သို႔တြန္းခ်၊ စာေရးသူက တြဲေလာင္း
108 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

က်ေနသည့္ ငွက္ေပ်ာဖူးကုိ ေအာက္မဆ


ွ ြခ
ဲ ်သည္။ ငွက္ေပ်ာပင္ ၀ုန္းခနဲေအာက္သ႔ုိ
လဲက်ရာ ကၽြႏု္ပ္ကုိ ပိသြားသည္။ ၀မ္းတြင္လည္း အစာမရွိ၊ ခရီးလည္းပန္းစသည့္
ဒဏ္ေၾကာင့္ ကၽြႏပ
ု္ မ
္ က
ုိ ခ
္ နဲ သတိလစ္သလုိ ခံစားလုက
ိ ရ
္ သည္။ သု႔ေ
ိ သာ္ အံႀကိတ္
၍ စိတက
္ ုိ တင္းထားသည္။ ပခုံးႏွင့္ေနာက္ေက်ာ အေတာ္နာသြား၏။ ၀မ္းမွေတာင္း
ဆုိေနသည့္ အစာကုိျဖည့္ရသည္။ အသားကုိမ်ဳိခ်၊ အေစ့ကုိေထြးပစ္၊ အခ်ဳိ႕အေစ့
ကုက
ိ ား ၀မ္းတြငအ
္ စာခံရွိေအာင္ မ်ိဳခ်လုက
ိ ရ
္ သည္။ ႏွစ္ေယာက္သား ေတာငွက္ေပ်ာ
သီးစား၍ လမ္းေလွ်ာက္ရသည္မွာ အနည္းငယ္အားျပည္လ
့ ာသည္ဟု ထင္မသ
ိ ည္။

ကၽြႏပ
ု္ တ
္ ႏ
႔ုိ စ
ွ ္ေယာက္ တစ္နာရီခန္႔ ေတာေပါက္ေလွ်ာက္ၾကသည္။ သေဘာက
ေရစီးေျမာင္းတခုကုိစီးမိက ေျမျပန္႔ကေလးၿမိဳ႕နယ္သုိ႔ေရာက္ရမည္။ ကေလးၿမိဳ႕
ကုိကေန ဒီဖုိ႔၀ႈိက္ေတာင္ေၾကာမွ ညအခ်ိန္ၾကည့္လွ်င္ မီးေရာင္တလက္လက္ျဖင့္
ျမင္ခဲ့ရသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ထုိလူထုႀကီး ၾကား၀င္တုိးမိလွ်င္ အလုပ္ရွာသလုိလုိ
ႏွင့္ လုရ
ိ ာခရီးေပါက္ႏင
ို သ
္ ည္။ သု႔ေ
ိ သာ္ ငါတု႔ေ
ိ ရာက္သည့္ေနရာက ေအာက္ဘက္သ႔ုိ
ၾကည့္လုိက္လွ်င္ အသူတရာနက္ေစာက္ေသာေခ်ာက္ႀကီးသုိ႔ တစ္ရက္ခရီးႏွင္၍
ပင္ ေရာက္ မ ည္ မ ျမင္ ။ ထမင္း ငတ္ေ နသူ အ ဖို ႔ ပုိ ၍ မလြ ယ္ ။ ခ်င္း တုိ ႔ ၏ ရြာ ကား
ေတာင္ျမင့္ျမင့္တြင္သာ ရွိတတ္သျဖင့္ ထုိေခ်ာက္ႀကီးတြင္ လူသူကင္းမည္မွာ မုခ်
ေသခ်ာ၏။ ရိကၡာလည္း မပါ။ အစာငတ္ခံရင္း ထုိလမ္းကုိ ေရွ႕တုိးလွ်င္ ေသဖုိ႔က
ရာခုိင္ႏႈန္းမ်ား၏။ ေတာင္ခါးပတ္လမ္းအတုိင္း အတန္ငယ္ေတာတုိးၾကည့္ရာ ယာ
ခင္းေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ပက္ပင္းတုိးေတာ့၏။ ႏွစဥ
္ ီးသား ၀မ္းသာသြားၾက၏။ ယာခင္းမွာ
လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ကအေဟာင္းျဖစ္၍ ရိကၡာသုိေလွာင္သည့္ စပါးက်ီမ်ားကုိလည္း
ေတြ႕ရ၏။

ထုိက်ီမ်ားမွ ရိကၡာတပုိင္တႏိုင္ယူမည္။ ပုိင္ရွင္ေတြ႕က ေငြေၾကးတန္ဖုိးကုိ


ေပးမည္။ လက္ထဲတြင္ ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္းမွ အပ္ႏွံထားေသာ က်ပ္ေငြႏွစ္ေသာင္း
(၂၀၀၀၀) ရွိေနသည္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း လုံခ်ည္ေဟာင္းတထည္ျဖင့္
ထုပထ
္ ားေသာ အရပ္၀တ္ၾကားတြင္ ထည္ထ
့ ားသည္။ ရဲေဘာ္ေအးလင္းသိန္းကား
ေတာင္ကုတ္နယ္ တန္းလြဲသားျဖစ္သည္။ တန္းလြဲေဒသကား ရခုိင္မင္းမ်ားလက္
ထက္က ထင္ရွားသည့္ တပ္ဗလ
ုိ ၊္ တပ္မဴွ းမ်ား ထြကသ
္ ည့္ေနရာဟုသရ
ိ ၏။ သူလည္း
႐ုိးသားစြာ အမ်ဳိးခ်စ္သူတစ္ဦးျဖစ္ေပသည္။ ကၽြႏု္ပ္ထက္အနည္းငယ္ အသက္ႀကီး
သည္။ ရန္သူ (BEME) (ျမန္မာ့စစ္ပစၥည္း ထုတ္လုပ္ေရးအလုပ္႐ံု) တပ္ထြက္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 109

တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး အိမ္ေထာင္မရွိ လူပ်ိဳႀကီးျဖစ္သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ရွိ ခုိင္ရာဇာတပ္


တြင္ တာ၀န္ယူရင္း တပ္မွထုတ္ပယ္ခံရသည္။ ကရင္ျပည္နယ္ေရွ႕တန္းတေနရာ
တြင္ ရန္သူလက္ေျဖာင့္တပ္သား၏ က်ည္သင့္၍ ေက်ာဘက္တြင္ ဒဏ္ရာ ျပင္း
ထန္စြာရဖူးသည္။ တပ္မွ ႏုတ္ထုတ္ခံရၿပီး ရဟန္းဘ၀ျဖင့္ပင္ အနိစၥေရာက္ခဲ့ေလ
ၿပီ။ ရဲေဘာ္ ခုိင္ေအးလင္းသိန္းကုိ အထူးသတိရလြမ္းဆြတ္ရပါသည္။ ရဲေဘာ္
ခုိင္ေအးလင္းသိန္း ေရာက္ရာဘ၀က တုိင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ဳိးကုိ ခ်စ္ပါေလဦး။

ရိကၡာသုိေလွာင္သည့္က်ီမ်ားမွ ရိကၡာယူဖုိ႔ ႀကံေနတုန္း လူ (၅) ေယာက္


တအုပစ
္ ု ယာေတာသု႔ိ ဆင္းလာသည္။ ထုသ
ိ မ
ူ ်ားသည္လည္း မိမတ
ိ က
႔ုိ သ
ဲ့ ႔ုိ ေတာင္
ယာက်ီမွ ရိကၡာသယ္ရန္လာသူမ်ားျဖစ္၏။ ရဲေဘာ္ခုိင္ေအးလင္းသိန္းႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္
သည္ အလုပ္ရွာရင္း လမ္းေပ်ာက္ေနသည္။ ထမင္းလည္း ငတ္ေနသည္ဟု ေျပာ
ျပရာ ထုလ
ိ ထ
ူ မ
ဲ ွ အသက္ (၅၀) ခန္အ
႔ ရြယ္ ေယာက်္ားတစ္ဦးမွ“ ရြာသိပမ
္ ေ၀းေတာ့
ပါ၊ သူတုိ႔အျပန္တြင္လုိက္ခဲ့ပါ” ဆုိ၍ တစ္နာရီနီးပါး လမ္းေလွ်ာက္ရာ ရြာသုိ႔
ေရာက္သြားသည္။ ရြာထဲတြင္ ရန္သူတပ္သားမ်ားရွိေနသည္။ အသည္းယားသြား
ၿပီး မိမိဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္ၿပီဟု စိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်ရေတာ့၏။

ကြ်နု္ပ္တုိ႔ကုိ အိမ္စြန္းတေနရာတြင္ ထုိင္ခုိင္းၿပီး ေစာေစာက အသက္ (၅၀)


ခန္လ
႔ က
ူ ရန္သတ
ူ ပ္သားတုႏ
႔ိ င
ွ ့္ စကားအနည္းငယ္ေျပာအၿပီးတြင္ (G-3) ေသနတ္
ကုင
ိ တ
္ ပ္သားတဦး အျမန္ေလွ်ာက္လာသည္။ ထုအ
ိ ခ်ိနတ
္ င
ြ ္ ရြာသားအခ်ဳိ႕က ကၽြႏပ
ု္ ္
တုိ႔ကုိ ၀ုိင္းအုံ၍ ၾကည့္ေနၾကပါသည္။ ထုိတပ္သားက လူေတြကုိ ဖယ္စမ္းဆုိၿပီး
ငါတုရ
႔ိ င္၀ကုိ ေသနတ္ႏင
ွ ခ
့္ ်ိနစ
္ ဥ္ မလွမ္းမကမ္းက လုက
ိ ပ
္ ါလာသည့္ ဗုလ
ိ သ
္ န္းတင္
(ေနာက္မသ
ွ ရ
ိ )-ပခုံးတြင္ ခ်ိတအ
္ ေရာင္သေျပခက္-၂-ခက္ တပ္ထားသူ) က“ေဟ့-
မလုပ္နဲ႔ဦး” ေမးစရာရွိေသးသည္ဟု ဆုိသည္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္သားကား
“ေၾကာင္စားခါနီးခံရသည့္ႂကြက္ငယ္” ကဲ့သုိ႔ျဖစ္ေနေလၿပီ။ တပ္သားတစ္ဦးလာ၍
မိမိတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ လက္တဖက္စီကုိ ပူး၍ႀကိဳးတုပ္လုိက္သည္။ ထုိခ်င္းအိမ္ဦးရွိ
ၾကမ္းျပင္တခုတင
ြ ္ ထုင
ိ ခ
္ င
ုိ ္းထားသည္။ နာရီ၀က္မ်ွ အၾကာတြင္ ပန္းကန္ထသ
ဲ ႔ုိ ထမင္း
ႏွင့္ ဟင္းေရာထည့္ထားသည့္ ထမင္းႏွစ္ပြဲလာပုိ႔သည္။ ထမင္းလာပုိ႔သည့္သူမွာ
ေသနတ္မပါဘဲ ယူနီေဖါင္းသာ၀တ္ထားသည္။“ဒို႔လည္း ဒီအတုိင္းပဲ စားတယ္၊
ခင္ဗ်ားတုိ႔လည္း ဒီအတုိင္းပဲစားေပါ့ေနာ္”ဟုဆုိကာ ထမင္းခ်ေပးၿပီး ျပန္လွည့္
ထြက္သြားသည္။ မွန္ေပ၏၊ ထုိသူတုိ႔လည္း မိမိတုိ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းတေနရာတြင္
110 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

မတ္တတ္စားသူ၊ ထုိင္၍စားသူတုိ႔ကုိ ျမင္ေနရသည္။ ရန္သူတပ္သားမ်ားပင္ျဖစ္


ၾကသည္။ မိမိတုိ႔ႏွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ ေသနတ္ကုိင္၍ ေစာင့္ေနေသာ တပ္သား
သုံးေယာက္မွ တေယာက္သည္ သူ႔ေသနတ္ကုိ အျခားတေယာက္ထံထားခဲ့ၿပီး
ကၽြႏု္ပ္တုိ႔လက္အား ခ်ည္ေႏွာင္ထားသည့္ ႀကိဳးကုိေျဖေပးသည္။ ထမင္းစားရန္
အတြက္သာျဖစ္သည္။ ခ်င္းအိမ္ရွင္ကုိ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔အား ေရေပးဖုိ႔ေျပာၿပီး ထုိတပ္
သားကပင္ ေဆးေပါ့လပ
ိ တ
္ ဆုပႏ
္ င
ွ ့္ သစ္သားမီးျခစ္တက
႔ုိ ုိ အနီးရွၾိ ကမ္းျပင္ တေနရာ
တြင္ခ်ထားေပးခဲ့သည္။

ေသနတ္မပါေသာ သူပန
ု ႏ
္ စ
ွ ဥ
္ ီးကုိ သူတအ
႔ုိ ဖု႔ိ အထူးစိုးရိမစ
္ ရာမလုတ
ိ ဲ့ သေဘာ
ေပါက္ပုံရသည္။ သူတုိ႔မ်က္ႏွာသြင္ျပင္ႏွင့္ ဆက္ဆံပုံကုိေထာက္၍ မိမိတုိ႔အေပၚ
သနားသည္ပ
့ ုံေပါက္ေနသည္။ သု႔ေ
ိ သာ္ မိမတ
ိ က
႔ုိ ုိ ညည္န
့ က္သည္အ
့ ခါ အျပင္ထတ
ု ္
၍ သတ္ေကာင္းသတ္ပစ္ႏုိင္သည္ဟု ထင္ထားတုန္းပင္။ ကုိယ္ေရးအက်ဥ္းကုိ
ဗုလ
ိ သ
္ န္းတင္က စစ္ေဆးေမးယူသည္။ အခ်ိနက
္ ား မြန္းလြပ
ဲ င
ုိ ္းေရာက္ေလၿပီ။ အမိုး
ဖြင့္ထားေသာ စစ္ကားတစီးလာ၏။ မိမိတုိ႔တြင္ ပါလာသည့္ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း
အထုပ္ကုိ တပ္ၾကပ္တဦးမွ ေျဖထုတ္စိစစ္သည္။ ပါသည့္ေငြကုိ သူတုိ႔သိမ္းထား
မည္ဆုိကာ ယူသြားသည္။ အေစာပုိင္းက ေရာက္လာသည့္ ကားမွစစ္အရာရွိႏွင့္
ဗုိလ္သန္းတင္တုိ႔ေျပာေနၾကသည္ကုိ ျမင္ေနရသည္။ ထမင္းမစားခင္ကဲ့သုိ႔ မိမိတုိ႔
လက္မ်ားကုိ ႀကိဳးတုပ္ျပန္သည္။ ခဏအၾကာမွ ေရာက္လာသည့္ကားေပၚတက္
ခုိင္းသည္။ တပ္သား (၅) ေယာက္က လက္နက္ကုိယ္စီႏွင့္ကားခုံတန္းေပၚတြင္
ထုင
ိ သ
္ ည္။ ကၽြႏပ
ု္ တ
္ က
႔ုိ ား ၾကမ္းျပင္ေပၚထုင
ိ ရ
္ သည္။ ယင္းတပ္သားထဲမွ ဒု-တပ္ၾကပ္
တဦးမွ “ခင္ဗ်ားတုိ႔ ခုန္ခ်ထြက္ေျပးဖုိ႔ မလုပ္နဲ႔ေနာ္”ဟုသတိေပးသည္။ ကား ဒလ
ၾကမ္း ေမာင္းထြကသ
္ ည္။ ရြာအထြကတ
္ င
ြ ္ ထုတလ
္ င
ႈိ ရ
္ ြာဆုင
ိ ္းဘုတက
္ ုိ ျမင္ခရ
ဲ့ သည္။
ထု႔ိ ေနာက္ တြန္းဇံၿမိဳ႕တြင္ ခဏနားသည္။ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတုက
႔ိ ၀ုင
ိ ္းၾကည္ၾ့ ကသည္။
သူတုိ႔ကသူပုန္ကုိ မျမင္ဖူးၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ မဆလတပ္ကမူ သူတုိ႔ေအာင္ပြဲရ
သူမ်ားျဖစ္၍ ၀င့္ႂကြားေနၾကေလသည္။

တြန္းဇံကား ၿမိဳ႕ဟုဆုိေသာ္လည္း ရခုိင္ျပည္က အိမ္ေျခ (၂၀၀၀) ေက်ာ္ရွိ


ေသာ ရြားမ်ားကုိယွဥ္ႏုိင္မည္မဟုတ္ေပ။ ခ်င္းျပည္နယ္တခုလုံး လူဦးေရကလည္း
ငါးသိန္း (၅၀၀၀၀၀) ပင္ျပည့္မည္မဟုတ္။ တြန္းဇံၿမိဳ႕တြင္ မိမိတုိ႔အား ဖမ္းရသည့္
ေမ်ာက္ကုိ လွည့္ျပသလုိ ကားကိုျဖည္းျဖည္းခ်င္းေမာင္းေန၏။ ၿမိဳ႕အထြက္တြင္မူ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 111

ကားေမာင္းၾကမ္းလာ၏။ ေတာင္ဆင္းလမ္းျဖစ္၍ ၾကမ္းခ်င္သေလာက္ မၾကမ္း၀ံ့ေပ။


ေတာင္ အ ဆင္း လမ္း ဆုံး သည္ ႏ ွ င့္ ေျမျပန္ ႔ အ စြ န္ စေလာက္ မ ွ “စစ္ ကုိ င္း တုိ င္း မွ
ႀကိဳဆုိပါ၏” ဆုိင္းဘုတ္ကုိေတြ႕၏။ ကေလးၿမိဳ႕နယ္ေျမျပန္႔လမ္းတြင္ ကားေမာင္း
ၾကမ္းလာသည္။ ကေလးၿမိဳ႕ကား ကေဘာ္ခ်ိဳင့္၀ွမ္းတြင္ အႀကီးဆုံးၿမိဳ႕ႀကီးျဖစ္
ေလသည္။ ခ်င္းျပည္နယ္အတြက္ အဓိကေလဆိပ္ၿမိဳ႕လည္းျဖစ္သည္။ ေလဆိပ္
ေဘးတြင္ အေျခစိုက္ေသာ ခလရ (၈၉) စစ္ကြာတားအခ်ဳပ္ခန္းတြင္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ကုိ
ထည့္ထားလုိက္သည္။ အခ်ဳပ္ခန္းတြင္ မိမိတို႔ ALP လူမ်ားကုိ ေတြ႕ရသလုိ မိမိတုိ႔
မသိရေသာ ရခုိင္ေသြးရင္းမ်ားကုိလည္း ေတြ႕ရသည္။ ထုိသူတုိ႔မွာ AIO အဖြဲ႕၀င္
မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ အတူတူတုိက္ပြဲ၀င္၊ ျပည္ေတာ္ျပန္ခရီးႏွင္ဖုိ႔ မျဖစ္ခဲ့ၾကေသာ္
လည္း ယခုကား ၀က္ၿခံထတ
ဲ င
ြ သ
္ ာ ဇာတ္ေပါင္းခန္းသိ႔ု ေရာက္ၾကရေလၿပီ။ ရခုင
ိ တ
္ ႔ုိ
မညီညြတျ္ ခင္း၏ဆုိးက်ိဳးကား မည္မ်ွ ၾကာေအာင္ခစ
ံ ားၾကရဦးမည္နည္း။ စစ္အခ်ဳပ္
ခန္းထဲတြင္ ဘ၀တူမ်ားကုိေတြ႕စဥ္က အေတြးကုိယ္စီႏွင့္ ၿငိမ္ေနၾကသည္။ ေခါင္း
ခ်င္းထိလုနီးပါး အနီးကပ္တီးတုိးေျပာေနၾကသူတခ်ဳိ႕လည္းရွိ၏။ ယခုမွ အသက္
(၁၈) ႏွစသ
္ ာရွိေသးသည့္ ရဲေဘာ္မုိးေက်ာ္တေယာက္တည္း ကၽြႏပ
ု္ တ
္ ရ
႔ုိ ရ
ွိ ာ အခ်ဳပ္
ခန္းထဲသုိ႔ ထပ္မံေရာက္လာ၏။

မုိးေက်ာ္ အပါအ၀င္ ALP တပ္မွဴး၊ တပ္ဗုိလ္၊ ရဲေဘာ္မ်ားကုိ အသုတ္လုိက္ခြဲ


ထုိင္ခုိင္းထားသည္။ ေက်ာဘက္တြင္ကား ေခ်ာက္နက္ရွိသည္။ သူတုိ႔ေရွ႕ကုိက္
အစိတက
္ ြာတြင္ စက္ေသနတ္ကင
ုိ အ
္ နားတြင္ G-3 ကုင
ိ ္ တပ္သားသုံးေလးေယာက္
ရွိေနသည္။ စက္ေသနတ္သမ
ံ ်ား ဒုင
ိ ္းဒုင
ိ ္း၀ုန္း၀ုန္း ထြက္ေပၚလာသည္။ မုိးေက်ာ္တ႔ုိ
ကုိ ရန္သူမွပစ္သတ္ေနျခင္းျဖစ္၏။ က်ည္ထိ၍ သူ႔အေဖၚမ်ားသည္ ေသနတ္
ဒဏ္ရာျဖင့္ ေခ်ာက္ထဲက် ေသကုန္ၾကေလၿပီ။ မုိးေက်ာ္လည္း ေသဆုံးသူတုိ႔ႏွင့္
အတူ ေခ်ာက္ထက
ဲ ်သြားသည္။ ေသသူတ၏
႔ုိ ေသြးမ်ား သူက
႔ ယ
ုိ တ
္ င
ြ ္ ေပကုနသ
္ ည္။
သူ (မုိးေက်ာ္) သည္ က်ည္မထိမွန္း သိေသာ္လည္း ေသဟန္ျပဳေနလုိက္သည္။
လူသူဆိတ္သည့္အခါ ေရစီးေျမာင္း၏ ေရစုန္အတုိင္းဆင္းလာသည္။ အစာမရွိ
ေသာ ၀မ္းဗုိက္ကုိ ေတာငွက္ေပ်ာအူ၊ အျခားစားႏုိင္သည့္ အသီးအရြက္ (ေမ်ာက္
စားေသာအသီးအရြက္) မ်ားကုိ တလမ္းလုံးစားခဲ့ရသည္။ ျမင့္မားသည့္ ေခ်ာက္
မ်ားကုိ ႏြယ္၊ သစ္ျမစ္၊ ေက်ာက္လုံးမ်ားကုိ ကုတ္ကပ္တြယ္ကုိင္လ်က္ လြယ္ကူစြာ
ဆင္းႏုိင္သည့္ဘက္ကုိ ေရြးခ်ယ္ရင္း ဆင္းခဲ့ရသည္။ တခါက သူတြယ္ထားသည့္
112 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေက်ာက္လုံးျပဳတ္က်၍ သတိပင္လစ္ခဲ့ရသည္။ ထုိသုိ႔ႏွစ္ရက္ၾကာမွ် ဆင္းခဲ့ၿပီး


ေျမျပန္႔အစပ္တြင္ ခ်င္းရြာသားတုိ႔ေတြ႕၍ စစ္တပ္ကုိအပ္ကာ ယခုအခ်ဳပ္ခန္းသုိ႔
ေရာက္လာသည္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ႏွင့္အတူ (၄) ရက္ မွ်ေနခဲ့ရၿပီး သူ႔ကုိစစ္တပ္မွျပန္
ေခၚသြားသည္။ မ်က္ႏွာညိဳးငယ္ႏွင့္ “ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္”ဟု ေျပာခဲ့သည္။ သူ႔ကုိ
ကား ေသမင္းယူသြားၿပီ။

ရဲေဘာ္မုိးေက်ာ္ ယခုလျုိ ဖစ္ရသည္မွာ သူႏ


႔ ွာေခါင္းဖ်ား၌ လူတင
ုိ ္းမွတမ
္ လ
ိ ယ
ြ ္
ႏုင
ိ သ
္ ည္မ
့ ရ
႔ွဲ ျွိ ခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည္။ သူက
႔ လ
ုိ ာအပ္ေသာ ခ်င္းရြာအနီးေတာင္ၾကား
ေခ်ာက္တခုတြင္ ေန၀င္းစတင္းျဖင့္ ေနာက္မွသုံးခ်က္ပစ္ထည့္ေသာ္လည္း မေသ
ေသးသျဖင့္ လွစ
ံ ြပထ
္ ုိးသတ္ခဲရ
့ သည္ဟု မုိးေက်ာ္ကုိ သတ္သည့္ အဖြဲ႕တြငလ
္ က
ုိ ပ
္ ါ
သြားသူ ခ်င္းရြာသားထံမွ ၾကားခဲ့ရသည္ဟု ယင္းဌာနခ်ဳပ္မွ ဗုိလ္မာယုထံ ေဗဒင္
လာတြက္သူက တုိးတုိးတိတ္တိတ္ေျပာျပ၍ သိရသည္။ သူ႕ကုိ ယခုကဲ့သုိ႔ သတ္
ျဖတ္ရသည္မွာ ဗမာတပ္မဴွ းအခ်ဳိ႕၏ ရက္စက္ယတ
ု မ
္ ာမႈကုိ ဖုံးကြယလ
္ ၍
ုိ ႏႈတပ
္ တ
ိ ္
သတ္ျဖတ္ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

မုိးေက်ာ္ကုိ သတ္ၿပီး ရက္သတၱပတ္ခန္တ


႔ င
ြ ္ စာေရးသူ (ခုင
ိ န
္ လ
ီ င္း)၊ ခုင
ိ ရ
္ ခ
ဲ င
ုိ ၊္
ခုိင္အာဏာနီႏွင့္ ဗုိလ္ခုိင္မ်ဳိးတုိ႔ကုိ အခ်ဳပ္ခန္းထဲမွ တဦးခ်င္းနာမည္ဖတ္၍ ေခၚ
ထုတ္သည္။ စစ္ေဆးစရာရွိသည္ဟုဆုိသည္။ မုိးေက်ာ္ကဲ့သုိ႔ပင္ အခ်ဳပ္ခန္းထဲမွ
အေဖၚမ်ားအား “ကဲ- အားလုံးကုႏ
ိ တ
ႈ ဆ
္ က္ခပ
ဲ့ ါတယ္”ဟုသာ ေျပာခ်ိနရ
္ သည္။ ယင္း
႐ုံးမွာပင္ လက္ေမာင္းမ်ားကုိ ႏွစ္ေယာက္တတြဲ ႀကဳိးတုပလ
္ က
ုိ သ
္ ည္။ အမုိးဖြငက
့္ ား
ၾကမ္းျပင္တြင္ တက္ခုိင္းသည္။

အခ်ိန္ကား နံနက္(၁၀)နာရီခန္႔ရွိမည္။ ကေလးၿမိဳ႕ထဲတြင္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ကုိ ဖမ္း


ရေမ်ာက္ကသ
ဲ့ ႔ို လွညလ
့္ ည္ျပျပန္သည္။ ကေလးၿမိဳ႕ စားေသာက္ေစ်းတန္း တေနရာ
၌ ကားခဏရပ္ထားသည္။ ထုက
ိ ားရပ္ခ်ိနအ
္ ေတာအတြင္း လူအပ
ု ၾ္ ကား စားေသာက္
ဖြယသ
္ ေရစာမ်ားကုိ ကၽြႏပ
ု္ တ
္ က
႔ုိ ုိ လာေပး၀ံသ
့ လ
ူ ည္းရွိေလသည္။ လူတခ်ဳိ႕က အား
ေပးသည့္အသြင္၊ တခ်ဳိ႕က အံ့ၾသ၊ တခ်ဳိ႕က ျပစ္တင္၊ အသြင္အမ်ဳိးမ်ဳိးကုိျမင္ေန
ရသည္။ ေမ်ာက္လုိ ဂုတ္ငုိက္၍ မေနျဖစ္၊ လူအုပ္ကုိ ရဲရဲၾကည့္ေနမိသည္။ “ ဗမာ
စစ္တပ္၏ လက္ခပ
ု ထ
္ ဲေရျဖစ္ေနမွေတာ့ သတ္မည္သ
့ က
ူ ုိ ရွခ
ိ ုိးကန္ေတာ့မည္မဟုတ၊္
မိမတ
ိ ၏
႔ုိ ယုၾံ ကည္ခ်က္ကုိ ေသခါနီးမွာ ေလွ်ာ့ဖ႔ေ
ုိ တာ့လမ
ုိ ည္မဟုတ”္ ဟု စိတက
္ တ
ုိ င္း
ထားလုိက္သည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 113

စစ္ကားသည္ အျပင္းေမာင္းႏွင္ေနသည္။ မြန္းလြဲေစာင္းေပၿပီ၊ ခ်င္းေတာင္


တန္းကုိ ကားဘီးခ်မိသည္ႏွင့္ “ခ်င္းျပည္နယ္မွ ႀကဳိဆုိပါ၏” ဆုိုင္းဘုတ္ကုိျမင္
ရသည္။ ေတာင္တက္လမ္းတြင္ ကားအသြားေႏွးသြား၏။ ေကြ႕ကာ၀ွက
ိ က
္ ာ တေရြ႕
ေရြ႕ေျပးတက္ေနသည္။ ေတာင္ထပ
ိ သ
္ ႔ုိ ေရာက္ေလၿပီ။ လူသက
ူ င္းသည့္ေနရာတြင္
ကားရပ္သည္။ ငါတုိ႔ကုိ တေနရာတြင္ ထုိင္ခုိင္းသည္။ စက္ေသနတ္ႏွင့္ စစ္သား
(ဗမာ့စစ္တပ္) တခ်ဳိ႕အသင့္လုပ္ထားသည္။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏ လက္ေမာင္းႏွစ္ဖက္ကုိ
ႀကိဳးတုပ္လုိက္သည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဘုရားမတမိပါ။ အခ်ိန္ကား
ညေန (၄) နာရီခန္႔ရွိေပၿပီ။ ကြယ္လြန္သူ ကဗ်ာဆရာႀကီးတင္မုိး၏ တုိတုိတုတ္
တုတ္ႏွင့္ေက်ာ္ၾကားေသာ “ေဆးလိပ္လည္း တို၊ ေနလည္းညိဳၿပီ၊ ငါ့ကုိအိမ္ျပန္ပုိ႔
ပါေတာ့”ကဗ်ာကုိ သတိရမိေလသည္။

ထုိအခ်ိန္တြင္ ေခါင္မုိးဖြင့္စစ္ကားတစီး အျပင္းထန္ေမာင္းလာသည္။ နမခ


ဒုတုိင္းမွဴး ဗမကမ်ဳိးညြန္႔ပါလာသည္။ ငါတုိ႔၏ ယမမင္းမွာ ဗကတင္ဦး ျဖစ္သည္။
သူသည္ မိမိတ႔ုိ ALP ရဲေဘာ္မ်ားကုိ သတ္ျဖတ္ခဲ့သူ၊ ယခု ငါတုိ႔ကုိလည္း သတ္
မည့္သားသတ္သမားႀကီးျဖစ္ေလသည္။ သူ႔မ်က္လုံးမ်ားမွာ ေျမြေဟာက္မ်က္လုံး
ႏွင့္တူ၏။ ယင္းဌာနခ်ဳပ္ ခလရ (၈၉) ကေလးၿမိဳ႕သုိ႔ တခါတရံ သူလာျဖစ္သည္။
ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ကုိ ငဲ့ေစာင္းၾကည့္သည္။ သူတို႔အခ်င္းခ်င္းေျပာ၍ၿပဳံးသည္တြင္လည္း
ရႊငျ္ မဴးေက်နပ္သည့္ အၿပဳံးမ်ဳိးမဟုတ။္ လူသတ္ဖ႔ေ
ုိ သြးဆာေနသည့္ လူမက
ုိ ၏
္ ခနဲဲ
တဲ့တဲ့အၿပဳံးသာျဖစ္သည္ဟု ျမင္သည္။ သူ႔ကုိ ပုဂၢဳိလ္ေရးမုန္းတီးစရာအေၾကာင္း
မရွိပါ။ သူ၏ပင္ကုိသဘာ၀ကုိ အရွိကုိအရွိအတုိင္း အျမင္ကုိအျမင္အတုိင္း ေရး
ရျခင္းျဖစ္ေပသည္။ အာဏာရွင္ ဦးေန၀င္းသည္ ထုသ
ိ ႔ေ
ုိ သာ ဗုလ
ိ မ
္ ်ဳိးကုိ သူေကာင္း
ျပဳေလ့ရသ
ွိ ည္။ ဥပမာ-ေစာဘဦးႀကီးႏွငအ
့္ ဖြ႕ဲ ကုိ သတ္ျဖတ္ခဲ့ေသာ ဗုလ
ိ စ
္ န
ိ လ
္ င
ြ က
္ ုိ
ႏုင
ိ င
္ ံေတာ္သမၼတျဖစ္ေအာင္ ဗုလ
ိ ္ေန၀င္းက ႀကိဳးကုင
ိ ခ
္ သ
ဲ့ ျူ ဖစ္ေလသည္။ ရက္စက္
ယုတမ
္ ာေသာ လူသတ္သမားတစုက တုင
ိ ္းျပည္အပ
ု ခ
္ ်ဳပ္ေနလွ်င္ တုင
ိ ္းျပည္ေကာင္း
ဖုိ႔ထက္ ဆုိးရြားရန္သာရွိေတာ့သည္ကုိ သာမန္အေျမာ္အျမင္ရွိသူတုိင္းက သိၾက
သည္။ ဗုလ
ိ ္ေန၀င္းမွ ယေန႔ဗလ
ုိ သ
္ န္းေရႊ အထိ တရားလက္လတ
ြ ္ သတ္ျဖတ္ခရ
ံ သူ
လူဦးေရကုိ ခန္႔မွန္းဖုိ႔ရန္ မလြယ္လွပါ။

မိမတ
ိ ႔ေ
ုိ သခါနီးေရာက္လာေသာ စစ္ကားမွာ နမခတုင
ိ ္းမွဴး ဗခလွထန
ြ ္း အမိန႔္
ပါလာသည္ဟု ဆုိသည္။ ထုိအမိန္႔မွာ “ေသသူတို႔က ေသၾကၿပီ၊ အသက္ရွင္ က်န္
114 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ရစ္သူမ်ားကုိ ဥပေဒအရအေရးယူမည္”ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ထုိအမိန္႔စာက ကၽြႏု္ပ္တုိ႔


ကို အေသမသတ္ရန္ျဖစ္သည္။ ယခုဤစာကုိ ေရးေနရသည္မွာလည္း ထုိနမခ
တုိင္းမွဴး ဗခ-လွထြန္းအမိန္႔စာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္၏။ ဗခလွထြန္းသည္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏
(အသက္ရင
ွ က
္ ်န္ရစ္သ)ူ အသက္သခင္ျဖစ္၏။ ထုအ
႔ိ တူစာေရးသူ ကၽြႏပ
ု္ ခ
္ င
ုိ န
္ လ
ီ င္း
ႏွင့္ ရဲေဘာ္ခင
ုိ ္ေအးလင္းသိန္းကုိ ပစ္သတ္ဖ႔ုိ ခြငမ
့္ ျပဳခဲ့ေသာ ဗကသန္းတင္ (ခလရ-
၈၉-၁၉၇၇-ခု၊ကေလး ၿမိဳ႕) သည္လည္း အသက္သခင္မ်ားျဖစ္ၾက၏။ အသက္သခင္
သည္ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာတုိ႔အဖုိ႔ အလြန္ႀကီးျမတ္ပါသည္။ စာေရးသူက ထုိပုဂၢဳိလ္
တုိ႔အား ရွိခုိးကန္ေတာ့ပါေၾကာင္း သိေစလုိပါသည္။

“ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေက်းဇူးရွင္ကုိ သိတတ္တာေတာ့ ဟုတ္ပါရဲ႕၊ အခုဆက္လက္


ပုန္ကန္ေနေတာ့ ေက်းဇူးရွင္ကုိ ေက်းစြပ္ေနတာမဟုတ္လား”ဟု ေျပာစရာျဖစ္ေန
လိမ့္မည္။ ဗမာတဦးအေနျဖင့္ ဗမာလူမ်ဳိး၊ ဗမာျပည္တည္တဖ
ံ့ ုိ႔ရန္ အသက္၀ိဉာဏ္
ေလာက္ အေရးႀကီးေနမည္မွာ မွန္ေပသည္။ ထုိ႔အတူ ရခုိင္တေယာက္အဖုိ႔ ရခုိင္
လူမ်ဳိး၊ ရခုိင္ျပည္ တည္တံ့ဖုိ႔သည္လည္း အသက္၀ိဉာဏ္တမွ် အေရးႀကီးသည္
ကုိလည္း အသိအမွတ္ျပဳသင့္ပါသည္။ “မိမိတို႔က တည္တံ့ရမည္၊ သင္တုိ႔ကုိကား
ဖ်က္ဆီးရမည္”ဟု သေဘာထားရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး ကၽြႏု္ပ္တုိ႔တသက္ မွန္း
ခ်က္ မေပါက္ေသာ္လည္း ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏သား၊ သမီး၊ ေျမး၊ ျမစ္လက္ထက္မွာေတာ့
တေန႔ ဧကန္မုခ်ေအာင္ျမင္မႈကုိ ေရာက္ရမည္ျဖစ္သည္။ ဤကဲ့သုိ႔ အျမင္ကြာဟ
မႈမ်ားသည္ အတိတ္သမုိင္းကလည္းေကာင္း၊ မ်က္ေမွာက္အားျဖင့္လည္းေကာင္း၊
လူေသ၊ အုိးအိမ္ပ်က္၊ ဆင္းရဲႏုံခ်ာအျဖစ္ဆုိးက ႐ုန္းထြက္ဖုိ႔ ခက္ေနသည္။ ဖြဲမီးလုိ
တေငြ႕ေငြ႕ေလာင္ေနေသာ စစ္ျဖစ္ႏုိင္ငံကား ခ်မ္းသာရန္ မလြယ္လွပါ။

ကၽြႏပ
ု္ တ
္ ႔ုိ ပါတီဥကၠ႒ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းက်ဆုံးရသည္ျ့ မင္ကင
ြ ္းမွာ စာေရးသူ မ်က္ျမင္
ကုိယ္ေတြ႕မဟုတ္ေပ။ ဥကၠ႒၏ က်န္းမာေရးႏွင့္လုံၿခဳံေရးကုိ အနီးကပ္ တာ၀န္ယူ
ခဲရ
့ သည့္ ေဆးမွဴးသန္းေက်ာ္ (ေထာင္မအ
ွ ျပန္၊ ရခုင
ိ ျ္ ပည္တင
ြ ္ ကြယလ
္ န
ြ )္ ၏ ေျပာျပ
ခ်က္ျဖစ္၏။ ဥကၠ႒ႏွစဥ
္ ီး (ALP+CLO) တု႔ိ အဖြ႕ဲ သည္ ထုတလ
္ င
ႈိ အ
္ နီး တုက
ိ ပ
္ ျြဲ ဖစ္ရာ
ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ႏွင့္ အဆက္ျပတ္က်န္ခဲ့သည္ကုိေဖၚျပၿပီးျဖစ္၏။ ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္းသည္
တုက
ိ ပ
္ ြဲျဖစ္စဥ္ တပ္ဖြဲ႕ျပတ္က်န္ခဲမ
့ ည္ကုိ အထူးစုိးရိမသ
္ ျူ ဖစ္ေလသည္။ ဆလွ်စ
ံ တ
ံ ႔ုိ
အဖြဲ႕ကား ခ်င္းတုိ႔ဌာေနသားျဖစ္၍ ခ်င္းျပည္ေရာက္လွ်င္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ခရီးရွည္မုိင္
(၂၀၀၀) မထြက္မီက ရိကၡာႏွင့္လမ္းကိစၥ တာ၀န္ယူမည္ (အစတြင္ ေဖၚျပၿပီး) ကုိ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 115

ကတိျပဳထားသူျဖစ္သည္။ (ALP)တုိ႔ကား ခ်င္းေျမတြင္ ေျခခ်ဖူးသူမ်ားမဟုတ္။


အေၾကာင္းတခုခုေၾကာင့္ ဆလွ်စ
ံ တ
ံ အ
႔ုိ ဖြ႕ဲ ႏွင့္ ငါတုျ႔ိ ပတ္ေတာက္သြားပါက ျပႆနာ
တက္ႏင
ုိ သ
္ ည္။ နယ္စပ္ကခ
ုိ ထ
ြ ားေသာေဒသဆုိေတာ့ တပ္ေဖ်ာက္လက
ုိ ၊္ ေတာတုိး
လုက
ိ ၊္ အိမ္ေျမႇာင္ၾကည္လ
့ က
ုိ ႏ
္ င
ွ ့္ စစ္ေၾကာင္း ေရွ႕တုိးခရီးႏွငႏ
္ င
ုိ မ
္ ည္သာျဖစ္သည္။
ထုိခရီးမ်ဳိးကုိ အခက္အခဲေပါင္းစုံႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ေက်ာ္လႊားခဲ့ၿပီမဟုတ္ပါေလာ။

ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္းသည္ မဏိပူရျမစ္ဘက္သုိ႔ အျပင္းဦးတည္သြားေနေသာ


ဆလွ်စ
ံ ႏ
ံ င
ွ ့္ ရခုင
ိ ္ေရာအဖြ႕ဲ ႏွင့္ ျပတ္က်န္ခသ
ဲ့ ည့္ စာေရးသူတၾ႔ုိ ကားတြင္ အေတာ္ပင္
ေျပးလႊားဆက္သယ
ြ ဖ
္ ႔ုိ ႀကိဳးစားခဲရ
့ ၏။ သု႔ေ
ိ သာ္ အေရွ႕အဖြ႕ဲ ကုလ
ိ ည္းမမွ။ ေနာက္မွ
အဖြ႕ဲ ကုလ
ိ ည္း ဆက္မရျဖစ္မည္စုိးသျဖင့္ အံႀကိတ၍
္ ေရွ႕အဖြ႕ဲ ကုသ
ိ ာ သဲႀကီးမဲႀကီး
မီေအာင္လုိက္လာခဲ့ရသည္ဟုဆုိသည္။ ဥကၠ႒သည္ စိတ္ထိခုိက္လာသည့္အခ်ိန္
တြင္ အစာအိမ္ေရာဂါထတတ္သည္။ ေဆးမွဴးသန္းေက်ာ္တုိ႔က ဥကၠ႒ခုိင္မုိးလင္း
အတြက္ ဆန္ျပဳတ္က်ိဳေပးေနက်လူျဖစ္သည္။ ဥကၠ႒သည္ ပိန္ပိန္ပါးပါး လူတ
ေယာက္သာျဖစ္သည္။ ယခု ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ (ALP) ျပကၡဒိန္တြင္ သုံးထားသည့္ ဥကၠ႒
ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းပုမ
ံ ွာ အက်ႌ (၃) ထပ္၀တ္၍ ႐ုက
ိ ထ
္ ားခဲသ
့ ည့္ ပုျံ ဖစ္သည္။ ခုင
ိ အ
္ ာဏာနီက
႐ုက
ိ ္ေပးျခင္းျဖစ္သည္။ လူပန
ိ ္ေသာ္လည္း စိတက
္ ားခက္ထန္ရရ
ဲ င္ပ
့ ါသည္။ အကယ္
၍ ဥကၠ႒သည္ ကၽြႏပ
ု္ တ
္ ႏ
႔ုိ င
ွ ဆ
့္ က္မခ
ိ ဲမ
့ ူ ရန္သႏ
ူ င
ွ ့္ သူေသကုယ
ိ ္ေသတုက
ိ ၍
္ ေရွ႕က
သြားသည့္အဖြဲ႕ႏွင့္ ဆက္မိေအာင္ ႀကိဳးစားဖုိ႔ရန္ အလြန္ေသခ်ာ၏။

ယခုမူကား ဥကၠ႒ႏွစ္ဦးတုိ႔အဖြဲ႕ မဏိပူရျမစ္ကမ္းအေရွ႕ဘက္သုိ႔ ေရာက္


ေလၿပီ၊ ထုိျမစ္သည္ ခ်င္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္းကုိ ျမစ္ဖ်ားခံ၍ တီးတိန္၊ ဖလမ္းၿမိဳ႕
နားက ေတာင္ဘက္သစ
႔ုိ ီး၀င္ၿပီး ျမစ္သာျမစ္ႏင
ွ ့္ ေပါင္းမိ၍ ခ်င္းတြင္းျမစ္ထသ
ဲ ႔ုိ စီးဆင္း
သြား၏။ ထုိျမစ္သည္ ခ်င္းျပည္နယ္ေျမာက္ပုိင္းကုိ အလယ္ဗဟုိမွအေရွ႕ျခမ္း၊
အေနာက္ျခမ္းပုင
ိ ္းျခားထား၏။ ျမစ္၏အေနာက္ဘက္ ေတာင္တန္း၊ အေနာက္ဘက္
ေရက်တြင္ ကုလားတန္ျမစ္ရသ
ွိ ည္။ ထုျိ မစ္သည္ ရခုင
ိ ျ္ ပည္၏အႀကီးဆုံးျမစ္ မဟုတ္
ပါေလာ။ ထုိေနရာ၌ ကုလားတန္ျမစ္ဖ်ားသည္ ျမန္မာ-အိႏယ
ၵိ နယ္နမ
ိ တ
ိ က
္ ုိ သတ္
မွတ္ေပးထားသည္။

ကၽြႏပ
ု္ တ
္ ႔ုိ က်န္ရစ္သမ
ူ ်ား (ေထာင္ခ်ခံရသူမ်ား) စဥ္းစားၾကသည္မွာ ဆလွ်စ
ံ ံ
၏ေရွ႕ေဆာင္မႈျဖင့္ ဥကၠ႒ခုိင္မုိးလင္း မဏိပူရျမစ္ကုိျဖတ္ဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္မွာ
116 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

မွားမ်ား မွားခဲ့သလားဆုိသည့္အခ်က္ပင္ျဖစ္သည္။ ခ်င္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းသုိ႔ ေျခခ်


မိသည္ႏွင့္ ရန္သူတုိ႔၏ ေျခရာခံလုိက္လာေသာအဖြဲ႕သည္ ကြ်နု္ပ္တုိ႔ကုိ ေနာက္
ေက်ာဘက္မွ စက္ေသနတ္ျဖင့္ပစ္ခတ္ေၾကာင္း ေဖၚျပၿပီးျဖစ္သည္။ အကယ္၍
ထုပ
ိ စ္ခတ္မႈ မျဖစ္မီ အိႏယ
ၵိ -ျမန္မာနယ္စပ္မွာပင္ ယခင္အတုင
ိ ္း ေတာေပါက္၊ တပ္
ေဖ်ာက္၊ ေရွ႕ေလွ်ာက္ဆက္လုပ္ေနခဲ့မည္သာျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ကုလားတပ္
ႏွင့္ဗမာတပ္ တုိ႔ ပူးတြဲစစ္ဆင္ေရးမလုပ္ဟု မဆုိႏုိင္။

ခ်င္းနယ္ေျမကုိ ၀င္သည္ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ စစ္ေၾကာင္းကုိ ေနာက္မွေဘးမွ ပစ္


ခတ္ၾကသည္က မ်ားေလသည္။ ဆုိလုိသည့္သေဘာက ဆင္ကုိ က်ဳံးတည့္တည့္
၀င္သြားမိေစရန္ ေနာက္ေဘးႏွစ္ဘက္က ေျဗာက္အုိးေဖါက္၍ သြင္းခံရသည့္ႏွယ္
ရွိခဲ့ေလၿပီေလာ။ စာေရးသူအေတြ႕အႀကဳံအရ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ေရွ႕က ျဖတ္တုိက္ျခင္း
မဟုတ္ေသာ လႈင
ိ ပ
္ ရ
ုံ ြာတုက
ိ ပ
္ ြဲက သက္ေသျပႏုင
ိ မ
္ ည္ထင္၏။ လႈင
ိ ပ
္ ရ
ုံ ြာသည္ ခ်င္း
ေဒသ၏ေျမာက္စြန္းရြာတရြာျဖစ္၏။ မဏိပူရျမစ္မွာ ခ်င္းတုိ႔ေျမေျမာက္ပုိင္း၏
အလယ္မွ ျဖတ္စီးေနသည္။ ထုိေနရာအထိ ရန္သူတုိ႔သည္ ေရွ႕မွျဖတ္တုိက္ခုိက္
ျခင္း မလုပ္ဘဲ ေနာက္မွတုိက္ေပးျခင္းျဖင့္ မဏိပူရေခ်ာက္ၾကားသတ္ကြင္းသုိ႔ ပုိ႔
ေဆာင္ေပးခဲသ
့ ည္။ (ALP) စစ္ေၾကာင္းႏွင့္ (CLO) တုသ
႔ိ ည္ မဏိပရ
ူ ျမစ္ကူးတံတား
ႏွင့္ တံတားအနီးတ၀ုိက္တြင္ လုံး၀ေခ်မႈန္းလုိက္ျခင္းကုိ ခံခဲ့ရသည္။

ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္းႏွင့္ ရဲေဘာ္တုိ႔က မည္သုိ႔ေသာ အခက္အခဲႀကဳံရသည္


ျဖစ္ေစ၊ ဂစၧပနဒီေခၚ ကုလားတန္ျမစ္ေရကုိ ေသာက္သုံးမိၿပီဆုိလွ်င္ (ALP) စစ္
ေၾကာင္း ေအာင္ျမင္ၿပီဟု သတ္မွတ္ဖုိ႔ရန္ ေျပာဆုိေနၾကသည္။ ဥကၠ႒၏ ရခုိင္ျပည္
သိ႔ု သၾကၤနအ
္ မီ ေရာက္ေအာင္ခ်ီတက္ဖက
႔ုိ စ
ိ မ
ၥ ွာလည္း နာဂေတာင္တန္းတြင္ ပ်က္
ျပယ္သြားခဲ့ရေၾကာင္း ေစာေစာကဆုိခဲ့ၿပီ။ ထုိပ်က္ျပယ္ရသည့္ အေၾကာင္းကိစၥမွာ
ဥကၠ႒လမ္းေၾကာင္းေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ ပတ္၀န္းက်င္အဖြဲ႕တုိ႔၏ ပေယာဂမကင္း
ေၾကာင္းကုိလည္း ဆုိခဲ့ၿပီ။

ေရွ႕ေျပးကင္း ဗုိလ္သီဟႏွင့္အဖြဲ႕ကုိ မဏိပူရျမစ္တံတားကုိ စတင္ျဖတ္


ေလွ်ာက္ရန္ အမိန႔ေ
္ ပးသည္။ သူတတ
႔ို တ
ံ ားကုျိ ဖတ္စဥ္ တုက
ိ ပ
္ ျြဲ ဖစ္လ်ွ င္ ကူပစ္ေပးဖု႔ိ
ဥကၠ႒ႏွငအ
့္ ဖြ႕ဲ က တံတား အေရွ႕ဘက္ခ်ဥ္းကပ္ေနရာတြင္ အသင္လ
့ ပ
ု ထ
္ ားသည္။
ပတ္၀န္းက်င္ကား မသကၤာဖြယ္ အလြနတ
္ တ
ိ ဆ
္ တ
ိ ္ေနသည္။ ဗုလ
ိ သ
္ ဟ
ီ (စက္လက္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 117

ကုင
ိ )္ အဖြ႕ဲ တံတားအလယ္ေရာက္စဥ္ ေသနတ္သမ
ံ ်ား ဒုင
ိ ္းဒုင
ိ ္း၀ုန္း ၀ုန္းထြကလ
္ ာ
သည္။ ဤျမစ္မွာ ေတာင္ၾကားေခ်ာက္ထဲတြင္သာ စီးဆင္းေနသျဖင့္ ေသနတ္သံ၊
ဗုံးသံတုိ႔မွာ နားကြဲလုမတတ္ ဆူညံေနသည္။ ျမစ္ကူးတံထား၏အေနာက္ ခ်ဥ္း
ကပ္ေနရာတ၀ုက
ိ မ
္ ွ ရန္သတ
ူ ႔ုိ စတင္ပစ္ခတ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဗုလ
ိ သ
္ ဟ
ီ ႏွငအ
့္ ဖြ႕ဲ သည္
က်ည္သင့္၍ တံတားမွေရထဲသုိ႔ တဖုတ္ဖုတ္က်ေသဆုံးၾကရေလသည္။ ဥကၠ႒ႏွင့္
ခ်င္းအဖြဲ႕သားတုိ႔က ကူပစ္ေပးၾကသည္။ ဗုိလ္သီဟတုိ႔ တံတားကူးအဖြဲ႕တြင္ ခ်င္း
အဖြဲ႕မွလည္း ရဲေဘာ္မ်ားပါ၀င္ခဲ့သည္။ လက္နက္ႀကီးမ်ားပါ ကူပစ္ေပးသည္။ သုိ႔
ေသာ္ ဥကၠ႒တုိ႔ကား ေနာက္က်ခဲ့ေလၿပီ။

ALP စစ္ေၾကာင္းေနာက္မွ အမဲလုိက္မုဆုိးကဲ့သုိ႔ လုိက္လာေသာ ရန္သူ႔


စစ္တပ္မွ ဥကၠ႒ တုိ႔ေနာက္ေက်ာကုိ စိတ္ႀကိဳက္ပစ္ဖုိ႔ အခြင့္သာသြား၏။ ရန္သူတုိ႔
သည္ ဘယ္ညာျဖန္၍
႔ ဥကၠ႒တုအ
႔ိ ဖြ႕ဲ ကုိ ၾကက္ေျခခတ္ က်ည္ျဖတ္ပစ္အားကုိ ပုံေအာ
သုံးၾကသည္။ ရန္သူတုိ႔ ပတ္ပတ္လည္၀ုိင္း၍ ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ (ALP) ရဲေဘာ္မ်ား
အက်အဆုံးမ်ားေလ၏။ ဥကၠ႒ ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းကုယ
ိ တ
္ င
ုိ ပ
္ င္ ဘယ္လက္ေမာင္းကုိ ရန္သ႔ူ
က်ည္သင္ခ
့ ရ
့ဲ ေလသည္။ ဥကၠ႒မွအနားတြငရ
္ ွိေသာ ရဲေဘာ္မ်ားကုိ “မင္းတု႔ိ လြတရ
္ ာ
ကုိသြားေတာ့”ဟုဆုိၿပီး အေရးႀကီးစာရြက္စာတမ္းမ်ားႏွင့္ ေငြစကၠဴမ်ားကုိစုပုံကာ
မီး႐ႈိ႕ဖ်က္ဆီးပစ္လုိက္သည္။ ထုိအခ်ိန္၌ ဥကၠ႒အနားတြင္ ေဆးမွဴးသန္းေက်ာ္ႏွင့္
ရဲေဘာ္ႏွစ္ေယာက္သာ က်န္ေတာ့သည္။ ဥကၠ႒သည္ သူအၿမဲတမ္းေဆာင္ထား
သည့္ ဘာရတၱာပစၥတျုိ ဖင့္ သူ႔ကုိယသ
္ ူ အဆုံးစီရင္သြားခဲသ
့ ည္ (ALP) စစ္ေၾကာင္း
ကား ယိမ္းယုိင္ၿပိဳလဲက်ဆုံးခဲ့ရၿပီတည္း။

(CLO) ဥကၠ ႒ ဆလွ ်ံ စံ ႏ ွ င့္ လက္ က ်န္ ရဲေ ဘာ္ (၄) ေယာက္ ကုိ လ ည္း
လက္ေျမႇာက္ခုိင္းၿပီး စစ္ေမးကာ အနီးအနားသို႔ ဆြဲထုတ္ပစ္သတ္လုိက္ၾကသည္။
ခ်င္းအဖြဲ႕တြင္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ႏွင့္ အခ်ဳပ္ခန္းထဲေရာက္လာသူ ရဲေဘာ္ဗာနာမွအပ က်န္
ရဲေဘာ္မ်ားသည္ စစ္တပ္၏ ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ျခင္းႏွင့္ တုက
ိ ပ
္ တ
ြဲ င
ြ က
္ ်ဆုံးခဲရ
့ သည္။
ခ်င္းဌာေနတြင္ လက္နက္ကုိင္သူပုန္ လုံး၀ကင္းမဲ့ေနရာက ဆလွ်ံစံႏွင့္ အဖြဲ႕သား
တုိ႔သည္ သကသ (ရန္သူ႔အေခၚ) မ်ဳိးေစ့ကုိခ်င္းျပည္သုိ႔ ယူေဆာင္ရေကာင္းလား
ဟု ရန္သတ
ူ ပ္မဴွ းႀကီးတု၏
႔ိ ေဒါသေၾကာင့္ ခ်င္းအဖြဲ႕သားမ်ားကုိ တေယာက္မက်န္
သတ္ပစ္ရမည္ဟု ရန္သူ႔ေရွ႕တန္းမွဴးကုိ အမိန္႔ေပးၿပီးျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။
118 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ရန္သူတုိ႔၏ မဏိပူရျမစ္ကူးတိုက္ပြဲတြင္ ဖမ္းဆီးမိေသာ ရခုိင္ ဟူသမွ်ကုိ


လည္း သတ္ပစ္ရမည္ဟု အမိနလ
႔ ္ ာသည္ဟဆ
ု ၏
ုိ ။ အမွနတ
္ ကယ္တင
ြ လ
္ ည္း ဒဏ္ရာ
ရ၊ မေသေသးေသာ ရခုိင္ရဲေဘာ္တုိ႔မွာ စစ္တပ္၏သတ္ျဖတ္ျခင္းကုိ ခံသြားၾကရ
သည္။ သုိ႔ေသာ္ ရန္သူစစ္အာဏာပုိင္တုိ႔က ရခုိင္တုိ႔သည္ကား ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
ပုနက
္ န္ေလ့ရသ
ွိ မ
ူ ်ားျဖစ္၍ အားလုံးသတ္ပစ္လ်ွ င္လည္း အေၾကာင္းထူးမည္မဟုတ။္
ေသသူတ႔ေ
ုိ သၿပီးၿပီ။ အသက္ရင
ွ က
္ ်န္ရစ္သက
ူ ုိ တရားစြဲမည္ဟဆ
ု သ
ုိ ည့္ နမခတုင
ိ ္း
မွဴးဗခလွထြန္း က/န အမိန္႔ေၾကာင့္ စာေရးသူမွာ ယေန႔ ဤစာကုိေရးဖုိ႔ အသက္
ရွင္ေနေသးပါေၾကာင္း။

အထက္တြင္ ေဖၚျပထားေသာ (ALP) ၏ သမုိင္း၀င္မုိင္ (၂၀၀၀) ခရီးရွည္


စစ္ေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ေရးသားေဖၚျပခ်က္မ်ားသည္ ခုိင္နီလင္း (ဗဟုိ ေကာ္
မတီ၀င္)မွ ေရးသားေဖၚျပခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။ သူ (ခုင
ိ န
္ လ
ီ င္း) သည္ ALP ၏ သမုင
ိ ္း
၀င္ မုိင္ (၂၀၀၀) ခရီးရွည္စစ္ေၾကာင္းတြင္ ကုိယ္တုိင္ပါ၀င္ခဲ့ေသာ ေခါင္းေဆာင္
တစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူ႔ေရးသားေဖၚျပခ်က္မ်ားတြင္ စစ္ေၾကာင္းေရာက္ရွိခဲ့သည့္
ေနရာေဒသမ်ားရွိ ျမစ္၊ ေတာေတာင္၊ ရြာ စသည္မ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဖၚျပ
သုံးႏႈန္းေရးသားမႈ အခ်ဳိ႕အမည္နာမ လြဲမွားေနလွ်င္လည္း စာေရးသူ၏ အားနည္း
ခ်က္သာျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

သမုင
ိ ္း၀င္မင
ုိ ္ (၂၀၀၀) ခရီးရွည္ စစ္ေၾကာင္းကုိ ေခ်မႈန္းတုက
ိ ခ
္ က
ုိ ရ
္ န္အတြက္
ရန္သ၏
ူ စစ္ဆင္ေရးစီမခ
ံ ်က္ (၃)ေနရာတြင္ ျပဳလုပရ
္ န္ ညႊနၾ္ ကားခဲ့ေၾကာင္း ေနာက္မွ
ေလ့လာသိရွိခဲ့ရသည္။ စစ္ဆင္ေရး (၃) ေနရာမွာ (၁) ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပုိင္း၊ (၂)
ခ်င္းျပည္နယ္၊ (၃) ရခုိင္နယ္စပ္တုိ႔ျဖစ္သည္။ ခ်င္းျပည္နယ္တြင္ ျပဳလုပ္သည့္
စစ္ဆင္ေရး( Operation) ကုိ “ျမရတနာ- စစ္ဆင္ေရး”ဟု နာမည္တပ္ကာ ရန္သူ႔
အင္အား ၆၈၀၀ ေက်ာ္ျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔အား တုိက္ခုိက္ခဲ့သည္။ တုိက္ပြဲျဖစ္ပြားခဲ့
သည္မွာ ၁၉၇၇-ခု၊ ေဖေဖၚ၀ါရီလမွ ဇြန္လအထိျဖစ္သည္။

ခ်င္းေတာင္တန္းသု႔ိ ေရာက္ေသာအခါတြင္ ခရီးပင္ပန္းျခင္း၊ နယ္ေျမမကြ်မ္း


က်င္ျခင္း၊ ဘာသာစကားမတတ္ျခင္း၊ လက္နက္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ ကုန္ခန္းျခင္း၊
ေဆး၀ါးပစၥည္းကုန္ခန္းျခင္း ရာသီဥတုဆုိး၀ါးျခင္းႏွင့္ စားနပ္ရိကၡာမရွိျခင္းစသည့္
စစ္တုိက္ရန္ အဂၤါလကၡာမ်ားအားလုံး ခၽြတ္ယြင္းလုိအပ္မႈမ်ားကာလတြင္ တုိက္ပြဲ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 119

ႀကီးေပါင္း (၂၉) ႀကိမ၊္ တုက


ိ ပ
္ ြဲငယ္ေပါင္း (၄၇) ႀကိမ၊္ စုစုေပါင္း တုက
ိ ပ
္ ြဲ (၇၆) ႀကိမ္
ေျမာက္တြင္ ရဲေဘာ္အုပ္စုငယ္မ်ားအျဖစ္ သုံးေယာက္အုပ္စု၊ ေလးေယာက္အုပ္စု
စသည္ျဖင့္ အစိတ္စိတ္အႁမႊာႁမႊာ ကြဲသြားခဲ့သည္။

တုိက္ပြဲတြင္ အမွန္တကယ္က်ဆုံးသူ (၁၀) ဦး၊ ဒဏ္ရာႏွင့္ဖမ္းမိၿပီး သတ္


ျဖတ္ျခင္းခံရသူ (၅၀) ေက်ာ္၊ အရွငဖ
္ မ္းဆီးျခင္းခံရသူ (၅၀) နီးပါးျဖင့္ တပ္တခုလုံး
ၿပိဳကြဲပ်က္စီးခဲ့ရသည္။ ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္းမွာလည္း မဏိပူရျမစ္၏ ႀကိဳးတံတား
ကုိျဖတ္အကူးတြင္ မူလက ရရွိထားေသာ ဒဏ္ရာအျပင္ ထပ္မံၿပီး ဒဏ္ရာရရွိသြား
ရာ လြတလ
္ မ္းမရွသ
ိ ည့္ေနာက္ဆုံး သူကင
ုိ ္ေဆာင္ေသာ-M-20 -ပစၥတျုိ ဖင့္ အာဇာနည္
ပီသစြာ အဆုံးစီရင္သြားခဲ့သည္။ ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္း က်ဆုံးသည့္ေန႔မွာ ၁၉၇၇-ခု၊
ဇြနလ
္ (၄) ရက္ေန႔ျဖစ္သည္။ ဖမ္းဆီးခံရေသာ ရဲေဘာ္မ်ားအားလုံးကုိ ခ်င္းျပည္နယ္၊
ကေလးၿမိဳ႕ ခလရ (၈၉) တြင္ ပုဒမ
္ (၁၂၂-၁) ျဖင့္ တရား႐ုံး ဖြငစ
့္ စ္ေဆးၿပီး မႏတေလး
တြဲဖက္ေထာင္သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕ကာ စီရင္ခ်က္ခ်ခဲ့သည္။ ေခါင္းေဆာင္ဟုယူဆရသူ
(၁၁) ဦးအား ေသဒဏ္အျဖစ္ ခ်မွတ္ၿပီး က်န္ရဲေဘာ္မ်ား အားလုံးကုိ တသက္တ
ကၽြန္းျပစ္ဒဏ္အျဖစ္ ခ်မွတ္ျခင္းခံခဲ့ၾကရသည္။

ALP ပါတီႏွင့္ တပ္ဖြဲ႕၀င္အားလုံး ခ်င္းေတာင္တန္းတြင္ ရန္သူ၏လက္ဦးမႈ


ျဖင့္ တုိက္ခုိက္ေခ်မႈန္းျခင္းခံၾကရသည္ကုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္၍ သုံးသပ္တင္ျပရမည္
ဆုလ
ိ ်ွ င္ စစ္ေၾကာင္းသည္ ကရင္ျပည္နယ္မအ
ွ စျပဳ၍ ကယား၊ ရွမ္း၊ ကခ်င္၊ စစ္ကင
ုိ ္း
တုင
ိ ္း၊ ခ်င္းျပည္နယ္ စသည္ျဖင့္ ျမန္မာႏုင
ိ င
္ ံ ေျမပု၏
ံ ေျမပုည
ံ န
ြ ္းနယ္ျခားမ်ဥ္းအတုင
ိ ္း
ရခုင
ိ ျ္ ပည္နယ္အထိ မုင
ိ ္ (၂၀၀၀) ခရီးစဥ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ALP ၏ စစ္ေၾကာင္းသည္
တဖက္ရန္သအ
ူ ား လွညက
့္ က
ြ န
္ ည္းပရိယာယ္ကမ
ုိ သုံးဘဲ မိမရ
ိ ည္မန
ွ ္းခ်က္ကုိေရာက္
လုိေဇာျဖင့္ ပုံေသခ်ီတက္ေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ စစ္ေၾကာင္းခရီး စထြက္သည္မွ
ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပုိင္းသုိ႔ အေရာက္တြင္ ရန္သူ႔ထံသတင္းေပါက္ၾကားသြားခဲ့ၿပီးျဖစ္
ပါသည္။ ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ရန္သူစစ္ေၾကာင္းမ်ားသည္ ALP စစ္ေၾကာင္းအား ၾကား
ျဖတ္တက
ုိ ခ
္ က
ုိ ္ေခ်မႈန္းရန္ ရွမ္းႏွင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္တတ
႔ုိ င
ြ ္ တုက
ိ က
္ က
ြ သ
္ ုံးႀကိမဆ
္ င္
ခဲ့ၾကေသာ္လည္း မဒတအဖြဲ႕၀င္မ်ားျဖစ္သည့္ (SSPP, SURA, SUA, KIO)တပ္ဖြဲ႕
မ်ား၏ နယ္ေျမမ်ားျဖစ္ၾကသည့္အျပင္ ဗကပတပ္ဖြဲ႕မ်ားလည္း ရွိေန၍ ၀င္မတုိး
ႏုင
ိ ဘ
္ ဲ လက္ေရွာင္၍ေနခဲၾ့ ကသည္။ ALP စစ္ေၾကာင္း မဒတနယ္ေျမမွအလြန္ ရန္သူ
တု၏
႔ိ အပုင
ိ န
္ ယ္ေျမျဖစ္ေသာ စစ္ကင
ုိ ္းတုင
ိ ္းႏွင့္ ခ်င္းျပည္နယ္သအ
႔ုိ ေရာက္တင
ြ ္ ALP
120 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

စစ္ေၾကာင္းခရီးစဥ္အား သတင္းအဆက္မျပတ္ရယူထားေသာ ရန္သူတုိ႔သည္


အဆမတန္သာလြန္ေသာ စစ္အင္အားကုိ အသုံးျပဳၿပီး ALP စစ္ေၾကာင္းကုိ အၿပီး
ျပတ္တုိက္ခုိက္ေခ်မႈန္းခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ALP စစ္ေၾကာင္းသည္ တဖက္ရန္သူ၏

စစ္အင္အားႏွင့္ စစ္ဆင္ေရးလႈပ္ရွားမႈသတင္းကုိ မရရွိျခင္း၊ စစ္ကူ မရွိျခင္း၊ က်ည္

ကုန္လူပန္းရိကၡာျပတ္ေတာက္လ်က္ နိဂုံးခ်ဳပ္ခဲ့ၾကရျခင္းျဖစ္သည္။ စစ္ဆုိသည္မွာ

တရားေသာစစ္သာရွိသည္ဆုိေသာ္လည္း တုိက္ပြဲအၿပီးတြင္ ဒဏ္ရာႏွင့္ ဖမ္းဆီးရ

မိေသာ ALP ရဲေဘာ္ (၂၀) အား သတ္ျဖတ္ခဲ့ၾကျခင္းမွာ မဆလစစ္တပ္အေနျဖင့္

ႏုင
ိ င
္ တ
ံ ကာစစ္ဥပေဒကုိ က်ဴးလြနခ
္ ဲၾ့ ကျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အမ်ားသိေစအပ္ပါသည္။

ကၽြႏု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္) သည္ မဟာမိတ္တာ၀န္ႏွင့္ တပ္ေပါင္းစုတာ၀န္

ကုိ ထမ္းေဆာင္ရန္အတြက္ တာ၀န္ေပးျခင္းခံရ၍ မုင


ိ ္ (၂၀၀၀) ခရီးရွညစ
္ စ္ေၾကာင္း

ကုန္းေၾကာင္းခရီးျဖင့္ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ရာတြင္ ပါ၀င္မႈမရွိျခင္းျဖစ္သည္။ က်န္းမာ

ေရးခ်ဳိ႕တဲသ
့ ရ
ူ ဲေဘာ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ တုက
ိ ပ
္ တ
ြဲ င
ြ ္ ဒဏ္ရာရရွထ
ိ ားသူ ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕မွာလည္း

မုိင္ (၂၀၀၀) ခရီးရွည္စစ္ေၾကာင္းတြင္ ပါ၀င္ျခင္းမရွိဘဲ ကၽြႏု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္)

ႏွင့္အတူ ေကာ္မူးရာ (ခ) ၀မ္းခ (ရကၡိတမ႑ိဳင္စခန္း) တြင္ က်န္ရွိခဲ့သည္။

၁၉၇၇-ခု၊ဇြန္လတြင္ ခ်င္းျပည္တေနရာ၌ ရန္သူမဆလစစ္အုပ္စုႏွင့္ တုိက္ပြဲ

ေပါင္းမ်ားစြာ ျဖစ္ပြားကာ ပါတီေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕က်ဆုံးၿပီး က်န္


ရွိေသာ ပါတီေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕ ႏွငရ
့္ ဲေဘာ္အခ်ဳိ႕ ဖမ္းဆီးျခင္းခံရကာ ေထာင္သင
ြ ္း

အက်ဥ္းခ်ျခင္းကုိ ခံခၾဲ့ ကရသည္။ ခုင


ိ စ
္ ုိးႏိင
ု ္ေအာင္အေနျဖင့္ ျပည္တင
ြ ္းႏွင့္ အဆက္

အသြယ္ျပတ္ေတာက္ကာ ပါတီ၏ႏုိင္ငံေရး၊ စည္း႐ုံးေရး၊ စစ္ေရး စသည့္ လုပ္ငန္း

မ်ားမွာ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္မွ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္အထိ ရပ္ဆိုင္းသြားခဲ့ရသည္။

သုိ႔ရာတြင္ ကၽြႏု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္) အေနျဖင့္ တပ္ေပါင္းစု၏လုပ္ငန္းမ်ား

ကုိ တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႕၀င္မ်ားႏွင့္အတူ မိမိတတ္ႏုိင္သည့္ဘက္က တာ၀န္ထမ္း

ေဆာင္ခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီတပ္ေပါင္းစု (မဒတ) မွ ပုံမွန္

က်င္းပေသာ အစည္းအေ၀းမ်ားသိ႔ု တက္ေရာက္ကာ ပါတီမပ်က္မစီးေအာင္ ထိန္း


သိမ္းထားႏုင
ိ ခ
္ သ
ဲ့ ည္။ မဒတတပ္ေပါင္းစုမွ ပုမ
ံ န
ွ က
္ ်င္းပေသာ အစည္းအေ၀းမ်ားသု႔ိ

တက္ေရာက္ႏုိင္ျခင္းသည္လည္း KNU ေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕၏ေထာက္ခံအားေပး


&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 121

မႈေၾကာင့္၊ ဥကၠ႒ခုိင္မုိးလင္းမွ ခရီးထြက္ခါနီး မွာၾကားခဲ့သည့္စကားမ်ားကုိ သတိ


ရကာ ထိန္းသိမ္းထားႏုင
ိ ခ
္ ျဲ့ ခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဆလ
ုိ ်ွ င္ မွားမည္မဟုတဟ
္ ု ဆုန
ိ င
ုိ ္
သည္။

KNU ေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕၏ ေထာက္ခံအားေပးမႈဆုိသည္ကုိ တုိရွင္းလုိရင္း


ရွင္းျပလုသ
ိ ည္။ ၁၉၇၉-ခု၊ ေမလတြင္ က်င္းပေသာ မဒတ တပ္ေပါင္းစု အစည္းအေ၀း
၌ မဒတအဖြ႕ဲ ၀င္အလုက
ိ ္ ထည္၀
့ င္ေငြကစ
ိ ၊ၥ မဒတအဖြ႕ဲ ၀င္အလုက
ိ ္ တပ္ဖ႕ြဲ စုေဆာင္း
ေရးကိစၥ စသည္မ်ားကုိ ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ထုသ
ိ ႔ုိ ေဆြးေႏြးၾကရာတြင္ ကၽြႏပ
ု္ ္ (ခုင
ိ စ
္ ုိး
ႏိုင္ေအာင္) အေနျဖင့္ မဒတတြင္အဖြဲ႕၀င္အလုိက္ ထည့္သြင္းရမည့္ေငြကိစၥႏွင့္
တပ္ဖြ႕ဲ စုေဆာင္းေရးကိစၥ (တပ္ဖြ႕ဲ စုေဆာင္းေရးကိစဆ
ၥ သ
ို ည္မွာ-မဒတတပ္ဖြ႕ဲ စည္း
ရာတြင္ ALA တပ္ဖ႕ြဲ ထည္၀
့ င္ရမည္က
့ စ
ိ က
ၥ ို ဆိလ
ု ျို ခင္းျဖစ္သည္) မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္
၍ အခက္အခဲရွိေၾကာင္းတင္ျပရာ အစည္းအေ၀းတက္ေရာက္ေသာ မဒတအဖြ႕ဲ ၀င္
ေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕မွ ရခုင
ိ ျ္ ပည္လတ
ြ ္ေျမာက္ေရးပါတီသည္ မဒတ၏အဂၤါလကၡဏာ
ႏွင့္ မျပည့္စုံေတာ့သျဖင့္ မဒတအဖြဲ႕၀င္အျဖစ္မွ ရပ္ဆုိင္းထားသင့္ေၾကာင္း (Get-
Out-ဟူ၍ ေျပာဆိုျခင္းျဖစ္သည္) ေဆြးေႏြးတင္ျပလာၾကသည္။

ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီအား မဒတအဖြဲ႕၀င္အျဖစ္မွ ရပ္ဆုိင္းထား


ရန္တင္ျပလာမႈကုိ KNU ေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕မွ အထူးသျဖင့္ မဒတ၏ ဥကၠ႒ တာ၀န္
ကုိယူထားသူ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာဘုိျမမွ ALPသည္ မဒတကုိ စတင္ဖြဲ႕စည္းစဥ္က
တည္းက တက္တက္ႂကြႂကြ ပါ၀င္ခဲ့ေသာ အဖြဲ႕အစည္းတခုျဖစ္သည္။ ယခုအခါ
ALP အေနျဖင့္ ရခုင
ိ ျ္ ပည္သအ
႔ုိ ျပန္ခရီး ခ်င္းျပည္နယ္ တေနရာတြင္ ရန္သႏ
ူ င
ွ ့္ တုက
ိ ပ
္ ြဲ
ေပါင္းမ်ားစြာ ျဖစ္ပြားကာ အခ်ဳိ႕က်ဆုံး၊ အခ်ဳိ႕ဖမ္းဆီးျခင္းႏွင့္ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္း
ခ်ထားျခင္းမ်ားကုိခံခဲ့ၾကရသည္။ ဤသို႔ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ALP အား မဒတအဖြဲ႕၀င္
အျဖစ္မွ ရပ္ဆိုင္းသင့္ေၾကာင္း ေျပာဆိုတင္ျပမႈမ်ားသည္ သဘာ၀မက်ေၾကာင္း၊
မွန္လည္း မမွန္ေၾကာင္း၊ ALP ျပန္လည္ရွင္သန္လာေအာင္ မဒတအဖြဲ႕၀င္မ်ားမွ
၀ိုင္း၀န္းအကူအညီေပးသင့္ေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ေျပာဆိုခဲ့သည့္အျပင္ မဒတတပ္
ေပါင္းစုမွ အသိအမွတျ္ ပဳသည္အ
့ ေနျဖင့္ ALPကုိ မဒတအဖြဲ႕၀င္အျဖစ္ ဆက္လက္
လက္ခံထားသင့္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းတင္ျပမႈအေပၚ မဒတအဖြဲ႕၀င္မ်ားမွ ျပန္လည္
လက္ခံသေဘာတူၾကသည္။
122 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ဥကၠ႒ ခုိင္မုိးလင္း မွာၾကားခဲ့ေသာ စကားမ်ားကုိ ေဖၚျပလုိပါသည္။ ALP၏


သမုင
ိ ္း၀င္မင
ုိ ္ (၂၀၀၀) စစ္ေၾကာင္းသည္ SSPP ၏ နယ္ျခားစခန္းျဖစ္ေသာ ခါးဟန္
သု႔ိ ေရာက္ရွိေနစဥ္ ဥကၠ႒ ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းသည္ ေကာ္မူးရာ (ခ) ၀မ္းခေဟာင္းသု႔ိ ေခတၱ
ျပန္လာခဲ၍
့ သုံးရက္မ်ွ ရပ္နားခဲသ
့ ည္။ ပထမရက္မွာ ဗုလ
ိ မ
္ ဴွ းႀကီးေတာလွ အပါအ၀င္
တပ္ရင္း (၁၀၁) မွ အရာရွအ
ိ ရာခံမ်ားကုိ ႏႈတဆ
္ က္စကားေျပာသည္။ ဒုတယ
ိ ေန႔တင
ြ ္
ကၽြႏု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္) ႏွင့္ ညလုံးေပါက္ေဆြးေႏြးစကား ေျပာၾကသည္။ ထုိသုိ႔
ေဆြးေႏြးၾကရာတြင္ ဥကၠ႒ခုိင္မုိးလင္းမွ ကြ်နု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္) အား-

“ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ခ်ီတက္သြားရမည့္ခရီးစဥ္သည္ အလြန္ရွည္လ်ားၿပီး အခက္အခဲ


မ်ားစြာကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ရမည့္ခရီးစဥ္ျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္ခုိင္မုိးလင္းကုိယ္တုိင္သည္
ပင္လ်ွ င္ အသက္ဆုံးရႈံးသြားႏုင
ိ သ
္ ည္။ ကၽြႏပ
ု္ ္ (ခုင
ိ မ
္ ုိးလင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ပါတီ
ႏွင့္ တပ္မေတာ္လည္းလည္းေကာင္း) ဆုံး႐ႈံးမႈျဖစ္ခဲ့ေသာ္ ခင္ဗ်ား ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္
အေနျဖင္ပ
့ ါတီႏင
ွ ့္ တပ္မေတာ္သမုင
ိ ္းကုိ ျပန္လည္ေဖၚထုတဖ
္ ရ
႔ုိ န္ တာ၀န္ရွိေၾကာင္း”
မွာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ALP ၏ တတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈ

ALP ၏ တတိယအႀကိမႀ္ ကိဳးပမ္းမႈတင


ြ ္ အေရွ႕ဘက္ေဒသ (ကရင္ျပည္နယ္)
တြင္ ႀကိဳးပမ္းမူႏွင့္အေနာက္ဘက္ေဒသ (ရခိုင္ျပည္နယ္)တြင္ ႀကိဳးပမ္းမူဟူ၍ (၂)
ခု ခြဲၿပီးႀကိဳးပမ္းၾကသည္။ အေရွ႕ဘက္ေဒသ (ကရင္ျပည္နယ္) တြင္ ခိုင္စိုးႏိုင္
ေအာင္မွ ဦးေဆာင္ၿပီး ႀကိဳးပမ္းသည္။ အေနာက္ဘက္ေဒသ (ရခိင
ု ျ္ ပည္နယ္) တြင္
ခိုင္ရဲခိုင္ (လက္ရွိ ALP ဥကၠ႒) မွ ဦးေဆာင္ၿပီး ႀကိဳးပမ္းသည္။

၁၉၈၀-ခုႏွစ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဂိုဏ္းေပါင္းစံုသံဃာ့နာယကဖြဲ႕စည္းျခင္း၏


ေအာင္ျမင္မႈအထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ (၂/၈၀) ကို မဆလစစ္အုပ္စုမွ ေၾကညာခ်က္
ထုတ္ကာ အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးရာတြင္ (ALP)ဗဟိုအလုပ္ အမႈ
ေဆာင္အဖြ႕ဲ ဝင္ ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို ္ (လက္ရွိ ALP ဥကၠ႒) ခိင
ု န
္ လ
ီ င္း (ဗဟိုေကာ္မတ
ီ အ
ီ ဖြ႕ဲ ဝင္)၊
ခိုင္မ်ဳိးမင္း (လက္ရွိ ALP ဒု-ဥကၠ႒-၂) အပါအဝင္ (ALP) ရဲေဘာ္ (၄၀) ေက်ာ္တို႔
သည္ မႏၲေလးေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ၾကသည္။

မႏၲေလးေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားတြင္ ခိုင္မ်ဳိးမင္း (လက္ရွိALPဒု-


ဥကၠ႒-၂) သည္ ၁၉၈၀-ခု၊ စက္တင္ဘာလတြင္ ကၽြႏု္ပ္ (ခိုင္စိုးႏိုင္ေအာင္) ရွိရာ
ေကာ္မူးရာ (ေခၚ) ဝမ္းခသစ္ (KNLA) ၏အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁)ဌာနခ်ဳပ္စခန္း) သို႔
ေရာက္ရွိလာသည္။ ခိုင္မ်ဳိးမင္း ေရာက္ရွ္ိလာသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမွာ ခိုင္ရဲခိုင္
ႏွငအ
့္ တူ ေထာင္မလ
ွ တ
ြ ္ေျမာက္လာသူမ်ား၏ တာဝန္ေပးခ်က္အရ မႏၲေလးေထာင္
မွ လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားအေၾကာင္းက္ို သတင္းပိရ
႔ု န္၊ (ALP) အေပၚတြင္ မဟာမိတ္
124 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

(KNU)၏ သေဘာထားကိုေလ့လာရန္ႏင
ွ ့္ ပါတီကျို ပန္လည္ဖြဲ႕စည္းႏိင
ု ရ
္ န္အတြက္
ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို ႏ
္ င
ွ ့္ ေထာင္မလ
ွ တ
ြ ္ေျမာက္လာသူမ်ားသိ႔ု ျပန္လည္ သတင္းပိရ
႔ု န္လာေရာက္
ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းဆိပ
ု ါသည္။ အထူးသျဖင္(့ ALP)၏ ဗဟိအ
ု လုပအ
္ မႈေဆာင္အဖြ႕ဲ ဝင္
ခိင
ု ရ
္ ဲခင
ို က
္ ို (KNU) နယ္ေျမသိ႔ု အျမန္ဆံုးေခၚထုတၿ္ ပီး ပါတီကျို ပန္လည္ဖြဲ႕စည္းႏိင
ု ္
ရန္ တင္ျပျခင္းျဖစ္သည္။

အထက္ပါ ခိင
ု မ
္ ်ဳိးမင္း၏တင္ျပခ်က္ကို ကြ်ႏ္ပ
ု ္ (ခိင
ု စ
္ ိုးႏိင
ု ္ေအာင္) မွ သေဘာတူ
လက္ခံၿပီး (ALP) ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႕ဝင္ ခိုင္ရဲခိုင္ကို (KNU) နယ္ေျမသို႔
ေခၚယူရန္ ခိင
ု မ
္ ်ဳိးမင္းအား တာဝန္ေပးေစလႊတလ
္ က
ို သ
္ ည္။ တာဝန္ေပးသည္အ
့ တိင
ု ္း
ခိုင္မ်ဳိးမင္းသည္ ၁၉၈၀-ခု၊ ဒီဇင္ဘာလ ပထမအပတ္တြင္ ရခိုင္ျပည္ရွိ ခိုင္ရဲခိုင္ကို
ေခၚယူရန္ ေကာ္မူးရာမွ ရခိုင္သို႔ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားခဲ့သည္။ ခိုင္မ်ဳိးမင္းသည္
ခိုင္ရဲခိုင္ထံသို႔ေရာက္ရွိၿပီး ပါတီကို ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းရန္ကိစၥ (KNU) နယ္ေျမသို႔
အျမန္ဆံုးလာေရာက္ရန္ကစ
ိ က
ၥ ို တင္ျပသည္။ ထိသ
ု တ
႔ို င္ျပၿပီးေနာက္ ၁၉၈၁-ခုႏစ
ွ ၊္
ဇန္နဝါရီလတြင္ ေကာ္မူးရာ (ေခၚ) ဝမ္းခသစ္ (အထူးတပ္ရင္း) ၁၀၁-ဌာနခ်ဳပ္)သို႔
ျပန္လည္ေရာက္ရသ
ွိ ည္။ ခိင
ု မ
္ ်ဳိးမင္းျပန္လည္ေရာက္ရၿွိ ပီးေနာက္ ၁၉၈၁-ခု၊ မတ္လ
တြင္ ခိုင္ရဲခိုင္သည္ ေကာ္မူးရာ (ခ) ဝမ္းခသစ္သို႔ ေရာက္ရွိလာသည္။

ကြ်ႏ္ုပ္ (ခိုင္စိုးႏိုင္ေအာင္) ႏွင့္ ခိုင္ရဲခိုင္တို႔သည္ ၁၉၈၁-ခု၊ ဧျပီလတြင္


ႏွစရ
္ က္တတ
ိ ိ ေဆြးေႏြးပြတ
ဲ ရပ္ ျပဳလုပၾ္ ကသည္။ ေဆြးေႏြးပြျဲ ပဳလုပၿ္ ပီးေနာက္ အထူး
တပ္ရင္း (၁၀၁) ၏ တပ္ရင္းမူးဗိုလ္မွဴးႀကီးေစာေတာလွထံသို႔ သြားေရာက္ကာ
ကြ်ႏ္ပ
ု တ
္ ၏
႔ို အေျခအေနမွနက
္ ို ရွင္းလင္းတင္ျပၾကသည္။ ကြ်ႏ္ပ
ု တ
္ အ
႔ို ေနျဖင့္ (KNU)
နယ္ေျမတြင္ ေနာက္ထပ္တပ္ေဖၚထုတ္ရန္ လိုလားေၾကာင္း (KNU) အေနျဖင့္
ကြ်ႏ္ုပ္တ႔အ
ို ား တပ္စုတစုေလာက္ ေဖၚထုတ္ႏိုင္ေအာင္ ထပ္မံၿပီးကူညီေပးေစလို
ေၾကာင္း တင္ျပသည္။ ထို႔ကဲ့သို႔တင္ျပမႈကို ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွထံမွ တိက်ေသာ
အေျဖကိုမရရွိဘဲ မိမိတို႔စခန္းသို႔ ျပန္လာၾကသည္။ မိမိတို႔စခန္းသို႔ ျပန္ေရာက္
သည္အ
့ ခါ ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို မ
္ ွ ကြ်ႏ္ပ
ု ္ (ခိင
ု စ
္ ိုးႏိင
ု ္ေအာင္) အား ခင္ဗ်ားအေနျဖင့္ အေရွ႕ဘက္
ေဒသ (KNUနယ္ေျမ) တြင္ အနည္းဆံုးတပ္စုတစုေလာက္ အေကာင္အထည္
ေပၚေအာင္ေဆာင္ရက
ြ ပ
္ ါ။ ကြ်ႏ္ပ
ု ္ (ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို )္ အေနျဖင့္ အေနာက္ဘက္ (ရခိင
ု ျ္ ပည္)
တြင္ တပ္ဖြဲ႕တခုေပၚလာေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မည္ဟု ကတိေပးသည္။
၁၉၈၁-ခု၊ ဧျပီလ ဒုတယ
ိ အပတ္တင
ြ ္ (ALP) ၏ ေတာ္လန
ွ ္ေရးေကာ္မတ
ီ က
ီ ို ယာယီဖ႕ြဲ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 125

စည္းလိက
ု ပ
္ ါသည္။ ၎ေတာ္လန
ွ ္ေရးေကာ္မတ
ီ တ
ီ င
ြ ္ ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို မ
္ ွ ဥကၠ႒အျဖစ္ တာဝန္
ယူၿပီး ခိုင္စိုးႏိုင္ေအာင္မွ အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ယူသည္။

ေတာ္လွန္ေရးေကာ္မီတီကို ဖြဲ႕စည္းၿပီးေနာက္ ေတာ္လွန္ေရးေကာ္မီတီ


အတြင္းေရးမွဴး (ခိင
ု စ
္ ိုးႏုင
ိ ္ေအာင္) မွALA အင္အား အနည္ဆံုးတပ္စတ
ု စု ေဖၚထုတ္
ေရးႏွင့္ ထိန္းသိမ္းေရး၊(KNU) ႏွင့္ ထာ၀ရမဟာမိတ္အျဖစ္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္
ေရး၊ အျခားေသာမဟာမိတ္မ်ားႏွင့္ဆက္ဆံေရး၊ အမ်ဳိးသားဒီမိုေရစီတပ္ေပါင္းစု
တြင္ ဆက္လက္ပါ၀င္ေရး စသည္မ်ားကို တာ၀န္ယူရန္ျဖစ္ၿပီး၊ ေတာ္လွန္ေရး
ေကာ္မတ
ီ ဥ
ီ ကၠ႒ (ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို )္ မွ ရခိင
ု ျ္ ပည္-အိႏယ
ၵိ နယ္စပ္တင
ြ ္ တပ္ေဖၚထုတ္ေရးႏွင့္
အိႏၵိယထံမွ အကူအညီရရွိေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ရန္ကိစၥကို တာ၀န္ယူ
ရန္ျဖစ္သည္၊ ထိသ
ု တ
႔ို ာ၀န္ခြဲေ၀ၿပီးေနာက္ ေတာ္လန
ွ ္ေရးေကာ္မတ
ီ ဥ
ီ ကၠ႒ ခိင
ု ရ
္ ဲခင
ို ္
သည္- ၁၉၈၁-ခု၊ႏွစ္၊ ေမလတြင္ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားခဲ့သည္၊ ဘဂၤလားေဒ႔ (ခ်္)
မွ တဆင့္အိႏၵိယသို႔၀င္သည္။
၁၉၈၁-ခု၊ဧျပီလတြင္ဖြဲ႕စည္းလိုက္ေသာ (ALP)၏
ေတာ္လွန္ေရးေကာ္မီတီ၀င္မ်ား

(၁) ခိုင္ရဲခိုင္ (ဥကၠ႒) ပုဏၰားကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္


(၂) ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္ (အတြင္းေရးမွဴး) ရေသ့ေတာင္ျမိဳ႕နယ္
(၃) ခိုင္နီလင္း (အဖြဲ႕၀င္) ဘူးသီးေတာင္ျမိဳ႕နယ္
(၄) ခိုင္မ်ဳိးထြန္း (အဖြဲ႕၀င္) ဘူးသီးေတာင္ျမိဳ႕နယ္
(၅) ခိုင္မာယု (အဖြဲ႕၀င္) ေက်ာက္ျဖဴျမိဳ႕နယ္
(၆) ခိုင္ရဲထြန္း (အဖြဲ႕၀င္) မင္းျပားျမိဳ႕နယ္
(၇) ခိုင္အာဏာနီ (အဖြဲ႕၀င္) ေမာင္းေတာျမိဳ႕နယ္
(၈) ခိုင္မ်ဳိးမင္း (အဖြဲ႕၀င္) ပုဏၰားကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္
(၉) ခိုင္ျမခိုင္ (အဖြဲ႕၀င္) ေက်ာက္ျဖဴျမိဳ႕နယ္
(၁၀) ခိုင္ေရႊေမာင ္ (အဖြဲ႕၀င္) မင္းျပားျမိဳ႕နယ္
(၁၁) ခိုင္မင္းသြီး (အဖြဲ႕၀င္) စစ္ေတြျမိဳ႕နယ္

မွတ္ခ်က္။ အထက္ေဖၚျပပါအတိုင္း က်ေနာ္ (ခိုင္စိုးႏုိင္ေအာင္) ႏွင့္ ခိုင္ရဲခိုင္တို႔


ညႇႏ
ိ ဳွိ င္းၿပီး၊ စည္း႐ံုးေရးဗဟိုေကာ္မတ
ီ က
ီ ဖ
ို ႕ြဲ စည္းခဲ့ေသာ္လည္း ခိင
ု ျ္ မခိင
ု ၊္ ဗိလ
ု ခ
္ င
ို မ
္ ်ဳိး
ထြန္း၊ ဗိလ
ု ခ
္ င
ို မ
္ င္းသြီး၊ ဗိလ
ု ခ
္ င
ို ္ေရႊေမာင္တအ
႔ို ေနျဖင့္ မည္သည္တ
့ ာ၀န္ကမ
ို ွ မထမ္း
ေဆာင္သည့္အျပင္ ပါတီႏွင့္လည္း အဆက္အသြယ္မလုပ္သျဖင့္ ေနာက္္ပိုင္းတြင္
ဗဟိုေကာ္မတီစာရင္းမွ ပယ္ဖ်က္လိုက္သည္။
တပါတီ ညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္မႈႏွင့္တပ္ဦး၏အခန္းက႑

ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) ၏ျဖတ္သန္းမႈအေတြ႕အၾကံဳအရ


ပါတီညီညြတ္ေရး တည္ေဆာက္မွဳကို ေအာက္ပါအတိုင္းသတ္မွတ္ၿပီး ႀကိဳးပမ္းခဲ့
သည္၊ ႀကိဳးပမ္းေနဆဲျဖစ္သည္၊ ၎တို႔မွာ-
(၁) မဟာမိတ္ညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္မႈ
(၂) တပ္ေပါင္းစုညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္မႈ
(၃) တပါတီညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္မႈတို႔ျဖစ္သည္။
တပါတီညည
ီ တ
ြ ္ေရးတည္ေဆာက္မတ
ႈ င
ြ ္ အဆင့္ (၄) ခု၊ သတ္မတ
ွ ၿ္ ပီး ႀကိဳးပမ္း
ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေနဆဲျဖစ္သည္။ ၎တို႔မွာ-
(က) နားလည္မႈတည္ေဆာက္ျခင္း
(ခ) ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ျခင္း
(ဂ) ပူးတြဲေကာ္မီတီဖြဲ႕စည္းျခင္း
(ဃ) ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းတို႔ျဖစ္သည္။

၁၉၈၉-ခုႏွစ္တြင္ ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) ႏွင့္ ရခိုင္ျပည္


လြတလ
္ ပ္ေရးအဖြ႕ဲ (AIO) တိ႔ု တပါတီအျဖစ္ ပူးေပါင္းခဲၾ့ ကသည္၊ ထိသ
ု ပ
႔ို ူးေပါင္းရာ
တြင္ (AIO) ဥကၠ႒ ေက်ာ္လဳွိ င္မသ
ွ ၏
ူ အဖြ႕ဲ အစည္းနာမည္ကို ဖ်က္သမ
ိ ္းၿပီး၊ တပါတီ
အျဖစ္ ေပါင္းစည္းရန္ သေဘာတူလက္ခံသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ေက်ာ္လွိဳင္အား ဥကၠ႒
အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရန္ သေဘာတူၾကသည္။ (၂) ဖြ႕ဲ ေပါင္းစည္းရာတြင္ ပါတီ
128 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ကို ရခိုင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ တပ္မေတာ္ကို


ရခိင
ုိ ျ္ ပည္လတ
ြ လ
္ ပ္ေရးတပ္မေတာ္ (AIO) ဟူ၍လည္းေကာင္း ေခၚေ၀ၚသတ္မတ
ွ ္
ရန္သေဘာတူၾကသည္၊ (၂) ဖြ႕ဲ ေပါင္းစည္းလိက
ု ္ေသာ (ALP) တြင္ ခိင
ု န
္ လ
ီ င္းအား
ဒုတယ
ိ ဥကၠ႒အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ခိုင္အာဏာနီအား အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္လည္း
ေကာင္း ထမ္းေဆာင္ရန္ သေဘာတူဆံုးျဖတ္ၾကသည္။

၁၉၉၀-ခုႏွစ္တြင္ ရခိုင့္လက္နက္ကိုင္အားလံုးညီညြတ္ေရးအတြက္ ရခိုင္


အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးတပ္ဦး (National United Front of Arkan) ကို ဖြဲ႕စည္း
လိက
ု ၾ္ ကသည္။ ၎ (NUFA) တြင္ ပါ၀င္ေသာ အဖြ႕ဲ အစည္းမ်ားမွာ ရခိင
ု ျ္ ပည္လတ
ြ ္
ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP)၊ ရခိင
ု ျ္ ပည္ကန
ြ ျ္ မဴနစ္ပါတီ (ACP)၊ ရခိင
ု ျ္ ပည္အမ်ဳိးသားလြတ္
ေျမာက္ေရးပါတီ (ANLP) ႏွင့္ ရခိုင္ျပည္အမ်ဳိးသားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး (NDFA)
တို႔ ပါ၀င္ၾကသည္။

၁၉၉၁-ခုႏွစ္တြင္ (NUFA) အတြင္းျပႆနာမ်ားျဖစ္ေပၚသျဖင့္ALPဥကၠ႒ေ


က်ာ္လဳွိ င္၊ ALP-အတြင္းေရးမွဴးခိင
ု အ
္ ာဏာနီႏင
ွ ့္ AIO မွ ပါ၀င္သအ
ူ ားလံုး NUFA ႏွင့္
ALPတို႔မွ ႏုတ္ထြက္လိုက္ၾကသည္၊ ထိုသို႔ ႏုတ္ထြက္လိုက္ၾကသျဖင့္ ရခိုင္ျပည္
လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) ကို ျပန္လည္ဖ႕ြဲ စည္းရာ-ဥကၠ႒အျဖစ္ ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို ၊္ ဒုတယ

ဥကၠ႒အျဖစ္ ခိင
ု စ
္ ိုးႏုင
ိ ္ေအာင္၊ အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ ခိင
ု ျ္ မ၀ါ၊ တြဖ
ဲ က္အတြင္းေရးမွဴး
အျဖစ္ ခိုင္မ်ဳိးမင္း၊ အျခားဗဟိုေကာ္မီတီ၀င္အခ်ဳိ႕ ပါ၀င္ၿပီး ဖြဲ႕စည္းလိုက္သည္။
၁၉၈၉-ခုႏစ
ွ တ
္ ြင္ ရခိင
ု ျ္ ပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ (ALP) ႏွင့္ ရခိင
ု ျ္ ပည္ လြတလ
္ ပ္
ေရးအဖြဲ႕ (AIO) တို႔ တပါတီအျဖစ္ ပူးေပါင္းလိုက္ျခင္းသည္ (ALP) မွ ခ်မွတ္ထား
သည့္ တပါတီညီညြတ္ေရးအတြက္ ခ်မွတ္ထားသည့္ ”စံသတ္မွတ္ခ်က္” အတိုင္း
အေကာင္အထည္ေဖၚေဆာင္ရြက္မႈမရွိျခင္းေၾကာင့္ တပါတီညီညြတ္မႈပ်က္ျပားရ
ျခင္းျဖစ္သည္ဟုဆိုလွ်င္ မွားမည္မဟုတ္ပါ။ တနည္းအားျဖင့္ ဆႏၵစြဲေၾကာင့္လည္း
ေကာင္း၊ ေစတနာသေဘာထားမွန္ကန္မႈအားနည္းျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊
တပါတီညီညြတ္ေရး တည္ေဆာက္မႈ ပ်က္ျပားရျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုႏုိင္ပါသည္။

ခိင
ု မ
္ ်ဳိးမင္း (ယခင္ကဒု-ဥကၠ႒-၂ႏွင့္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး) သည္ (ALP)
တတိယအႀကိမ္ ျဖစ္ေပၚလာေရးအတြက္ အစပ်ဳိးသည့္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရက
ြ မ
္ ဳွ တြင္
အဓိကအခန္းမွာပါဝင္ခသ
ဲ့ တ
ူ ေယာက္ျဖစ္သည္ဆလ
ို ်ွ င္ မွားမည္မဟုတပ
္ ါ။ အဘယ္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 129

ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မႏၲေလးေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာသူမ်ားႏွင့္ (ALP) တို႔အၾကား


ျပန္လည္ဆက္သြယ္မႈရရွိေအာင္ အဓိကေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းႏွင့္ ရခိုင္ျပည္တြင္
ေရာက္ရွိေနေသာ ဗဟိအ
ု လုပအ
္ မႈေဆာင္ ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို ႏ
္ င
ွ ့္ ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ား ေကာ္မူးရာ
(ေခၚ) ဝမ္းခစခန္းသစ္သို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့သူမွာ
ခိုင္မ်ဳိးမင္းပင္ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ပါတီကိုျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းႏိုင္ရန္ ခိုင္ရဲခိုင္
(လက္ရွိ ALP ဥကၠ႒) ကို ကြ်ႏ္ပ
ု ္ (ခိင
ု စ
္ ိုးႏိင
ု ္ေအာင္) ရွရ
ိ ာ (KNU) နယ္ေျမသိ႔ု ေရာက္
ရွိေအာင္ ေခၚေဆာင္ေပးႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

ခိင
ု ရ
္ ခ
ဲ င
ို ္ ျပန္သြားၿပီးေနာက္ ၁၉၈၁-ခု၊ ဇူလင
ုိ လ
္ တြင္ ကြ်ႏ္ပ
ု ္ (ခိင
ု စ
္ ိုးႏိင
ု ္ေအာင္
သည္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွထံသို႔ သြားေရာက္ၿပီး (ALP) တပ္စုတစု ေဖၚထုတ္ရန္
အတြက္ လူအင္အား ထပ္မံစုေဆာင္းေရးကိစၥကို ထပ္မံတင္ျပသည္။ ကြ်န္ေတာ္
(ခိုင္စိုးႏိုင္ေအာင္) သည္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွထံသို႔ သြားေရာက္ေသာေန႔တြင္
ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွ၏ ဧည့္ခံပြဲမွထမင္းစားၿပီးျပန္ခါနီးမွာ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွႏွင့္
သူ႔ဇနီးကို ႏႈတ္ဆက္ရာ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေတာလွမွ “ခင္ဗ်ားတင္ျပထားတာေတြကို
အေလးအနက္ထား စဥ္းစားေပးပါ့မယ္” ဟုေျပာလိက
ု ္ေသာအခါမွာ ကြ်ႏ္ပ
ု အ
္ ေနျဖင့္
ပီတိျဖစ္ကာ စခန္းသို႔ ျပန္လာခဲ့သည္။

ထမင္းစားဧည္ခ
့ ပ
ံ ြဲမွ ျပန္လာၿပီး (၃)ရက္ခန္အ
႔ ၾကာတြင္ ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းႀကီးေတာလွ
မွ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေခၚယူေတြ႕ဆံုၿပီး၊ ရဲေဘာ္သစ္စုေဆာင္းရန္ကိစၥကို ႏႈတ္အားျဖင့္
ေျပာျပသည္။ ဗိလ
ု မ
္ ဴွ းႀကီးေတာလွထမ
ံ ွ ႏႈတက
္ တိျဖင္သ
့ ေဘာတူညမ
ီ ရ
ူ ရွၿိ ပီးေနာက္
၁၉၈၂-ခု၊ ဇန္နဝါရီလတြင္ ရဲေဘာ္သစ္မ်ား စုေဆာင္းၿပီး အေျခခံစစ္သင္တန္း (၃)
လ ေပးသည္။ မႏၲေလးေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာၾကေသာ ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ား
ထဲမွလည္း ဗိုလ္ခိုင္မာယု၊ ဗိုလ္ခိုင္ရဲထြန္း၊ ဗိုလ္ခိုင္အာဏာနီ၊ ဗိုလ္ခိုင္ေက်ာ္ထြန္း၊
ဗိုလ္ခိုင္ထြန္းဝင္း၊ ဗိုလ္ခိုင္ထြန္းခိုင္ႏွင့္ ခိုင္ေစာထြန္းတို႔ တဦးၿပီးတဦး ျပန္လည္
ေရာက္ရွိလာၾကသည္။

စုေဆာင္းရရွိလာေသာ ရဲေဘာ္သစ္မ်ားအား အေျခခံစစ္သင္တန္းေပးၿပီး


ေနာက္ တပ္စုတစုဖြဲ႕စည္းကာ KNLA၏ လက္ေအာက္ခံ အထူးတပ္ရင္း (၁၀၁)
ရဲေဘာ္မ်ားႏွငအ
့္ တူ လက္တၿြဲ ပီး တိက
ု ပ
္ ဝ
ြဲ င္ခသ
ဲ့ ည္။ ၁၉၈၃-ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္ တပ္ခြဲ တစ္ခြဲ
ျဖစ္လာသည္။ တပ္ခဲြ(၁)ခြဲ ျဖစ္လာေသာအခါ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ တပ္ေပါင္းစု
130 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

(မဒတ) ၏အၿမဲတမ္း တပ္မေတာ္တင


ြ လ
္ ည္းေကာင္း၊ မဒတ၏ ေဒသဆိင
ု ရ
္ ာ ပူးတြဲ
တပ္ဖြဲ႕ (ေတာင္ပိုင္းေဒသႏၲရတပ္ဖြဲ႕) တြင္လည္းေကာင္း၊ တပ္စုတစုစီပါဝင္ၿပီး
တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့သည္။ က်န္ေသာတပ္စုမ်ားအား ဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္ေသာ ေကာ္မူးရာ(ေခၚ)
ဝမ္းခစခန္းသစ္ ထိန္းသိမ္းေရးကို တာဝန္ယူေစခဲ့သည္။
လက္နက္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ပုိ႔ေဆာင္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ

ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ပါတီ ထူေထာင္ရာတြင္ လက္နက္


ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ရရိွေရးသည္ အဓိကအေရးႀကီးဆုံးကိစၥတရပ္ျဖစ္ပါသည္။ ရခုိင္
ျပည္တြင္ လက္နက္မရွိ၊ နီးစပ္ရာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏွင့္ အိႏၵိယႏုိင္ငံတုိ႔မွ လက္နက္
ရရွိေရးမွာလည္း မလြယက
္ ၊ူ ေသနတ္တလက္၊ က်ည္တေတာင္မ
့ ်ွ ပင္ ရရွရ
ိ န္ လမ္း
မရွိ၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔အတြက္ လုိအပ္ေသာလက္နက္ခဲယမ္းရရွိေရးမွာ ကၽြႏု္ပ္
တု၏
႔ိ မဟာမိတရ
္ င္းခ်ာျဖစ္ေသာ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး (KNU) တခုတည္း
ကုသ
ိ ာ အားကုိးေနရေလသည္။ သူတမ
႔ုိ လ
ွ ည္း ကြ်နုပ
္ တ
္ အ
႔ုိ ား ဘ၀တူ ညီရင္းအစ္ကုိ
ပမာ သေဘာထား၍ အကူအညီေပးၾကသည့္အတြက္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သမုိင္း၌ ကမၸည္း
ထုိး၍ မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။

တတိယအႀကိမ္ ALP ပါတီ ထူေထာင္ရာတြင္ အေရွ႕ဘက္KNU နယ္ေျမ ၌


ALP တပ္ဖြဲ႕အတြက္ လက္နက္ခဲယမ္းအပါအ၀င္ အစစအရာရာ အဆင္ေျပေသာ္
လည္း အေနာက္ဘက္ ALP ဗဟုိ ဌာနခ်ဳပ္အတြက္ တပ္ဖြဲ႕ထူေထာင္ႏုိင္ေရးမွာ
လက္နက္ခယ
ဲ မ္းရရွိေရးသည္ အဓိကလုအ
ိ ပ္ခ်က္ျဖစ္သည္ႏင
ွ အ
့္ ညီ အေနာက္ဘက္
သု႔ိ လက္နက္၀ယ္ယပ
ူ ႔ေ
ို ဆာင္ေရးကိစက
ၥ ုိ အေလးထား၍ စီစဥ္ၾကရေလသည္။ ALP
ပါတီ စတင္တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကစဥ္က အထက္ပါေဖၚျပၿပီးျဖစ္ေသာ ပထမအႀကိမ္၊
ဒုတိယအႀကိမ္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ားသည္ သိရွိၾကၿပီးသည့္အတုိင္း ရန္သူ၏
လက္ဦးမႈျဖင့္ ႏွစႀ္ ကိမစ
္ လုံးၿပိဳလဲပ်က္စီးခဲရ
့ သည့္ သာဓကရွထ
ိ ားေလေသာေၾကာင့္
ႏွစ္ခါေသဖူး ႏွစ္ခါနားလည္ထားၿပီးျဖစ္သည္။ သုံးခါဆုိလွ်င္ ရန္သူတုိ႔ေၾကာင့္ဟု
132 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

မဆုသ
ိ ာေတာ့ေခ်။ ထု႔ေ
ိ ၾကာင့္ ရခုင
ိ ျ္ ပည္သ႔ုိ လက္နက္သယ္ယပ
ူ ႔ေ
ုိ ဆာင္ေရးကိစက
ၥ ုိ
အေလးအနက္ထား၍ လမ္းအသြယသ
္ ြယက
္ ုိ ေရးဆြဲရာတြင္ ကုန္းလမ္းမွ သယ္ယူ
ပု႔ေ
ိ ဆာင္ေရးမွာ ရန္သတ
ူ ၏
႔ုိ အဟန္အ
႔ တား အႏၲရာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ႀကဳံေတြ႕ႏုင
ိ သ
္ ျဖင့္
ေရေၾကာင္းခရီးျဖင့္ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရးကုိ ေရြးခ်ယ္ဆုံးျဖတ္ခဲ့ေလသည္။ ေရ
ေၾကာင္းမွ သယ္ယပ
ူ ႔ေ
ုိ ဆာင္ေရးမွာလည္း လြယက
္ လ
ူ သ
ွ ည္ေတာ့မဟုတ္ေပ။ ကပၸလီ
ပင္လယ္ႏင
ွ ့္ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္မ်ားကုိ ျဖတ္သန္းရမည္က
့ စ
ိ ျၥ ဖစ္ပါသည္။ ရာသီ
ဥတုသဘာ၀ေဘး အႏၲရာယ္ႏွင့္ ပင္လယ္ျပင္အတြင္း ရန္သူ႔ေရတပ္သေဘၤာမ်ား
အႏၲရာယ္ကရွိေနေလသည္။ သု႔ေ
ိ သာ္လည္း ထုလ
ိ မ္းခရီးသည္ပင္လ်ွ င္ အေကာင္း
ဆုံးႏွင့္ အသင့္ေတာ္ဆုံးလမ္းအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လက္နက္ခယ
ဲ မ္း သယ္ယပ
ူ ႔ေ
ုိ ဆာင္
ေရးကိစၥကုိ စီစဥ္ၾကရေလေတာ့သည္။

၁၉၉၁-ခုႏစ
ွ ၊္ ပထမအႀကိမ္ အေနာက္ဘက္ ALP ဌာနခ်ဳပ္အတြက္ လက္နက္
၀ယ္ယူရာတြင္ KNU အမွတ္ (၆) တပ္မဟာမွဴး ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ေရႊဆုိင္းထံမွ ကူညီ
ေငြဘတ္ (၁၂၀၀၀၀)ျဖင့္ ၀ယ္ယထ
ူ ားေသာ လက္နက္ခယ
ဲ မ္းမ်ား၊ ထုလ
ိ က္နက္မ်ား
မွာ -NUFA-အတြက္ ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ေရႊဆုိင္းမွ အကူအညီေပးျခင္းျဖစ္သည္။ အမွတ္
(၄) တပ္မဟာမွဴး ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ေအာ္လီဗာမွ ကူညီေပးေသာလက္နက္မ်ား၊ ၎
လက္နက္မ်ားမွာ ALP အတြက္ ပင္လယ္ျပင္မွ ရရွထ
ိ ားေသာေငြျဖင့္ ၀ယ္ယစ
ူ ုေဆာင္း
ထားေသာ လက္နက္ခယ
ဲ မ္းမ်ား စုစုေပါင္း လက္နက္အေရအတြကမ
္ ွာ ၇၀- ေက်ာ္
ျဖစ္ပါသည္။ ထုိလက္နက္မ်ားအား သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရးတာ၀န္ခံမွာ ခုိင္ရာဇာ
(ဗုိလ္ရာဇာ) ျဖစ္သည္။ ဤေနရာ၌ ခုိင္ရာဇာႏွင့္ပတ္သက္၍ သမုိင္းျဖစ္ရပ္မွန္ကုိ
တင္ျပလုပ
ိ ါသည္။ ခုင
ိ ရ
္ ာဇာသည္ အေရွ႕ဘက္ေဒသမွ ALP ပါတီ၀င္တဦး ျဖစ္သည္။
ခုင
ိ ရ
္ ာဇာ (ဦးပဥၹင္းဘ၀ျဖင့္ ေရာက္ရျွိ ခင္းျဖစ္သည္) သည္။ ေကာ္မူးရာ (ခ) ၀မ္းခသစ္
သုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္မွာ ၁၉၇၈-ခုႏွစ္တြင္ ျဖစ္သည္။ သူ (ခုိင္ရာဇာ) ေရာက္ရွိခ်ိန္
တြင္ ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ ALA ၌ တပ္ဖြဲ႕ထူေထာင္ရန္ႏွင့္
တပ္သားသစ္စုေဆာင္းေရး အစီအစဥ္မရွသ
ိ ျဖင့္ ျပည္တင
ြ ္းလုပင
္ န္းကုိ လုပ္ေဆာင္
ရန္အတြက္ ခုိင္ရာဇာအား ျပည္တြင္း (ရန္ကုန္) သုိ႔ တာ၀န္ေပး ေစလႊတ္လုိက္ပါ
သည္။ ျပည္တြင္းသုိ႔ ေရာက္ရွိသည့္အခါ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တေနရာတြင္ လက္ဖက္ရည္
ဆုင
ိ တ
္ ဆိင
ု ဖ
္ င
ြ ၿ့္ ပီး ျပည္တင
ြ ္းလုပင
္ န္းမ်ားကုိ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရက
ြ ္ေနေၾကာင္းကုိ စာ
ေရးၿပီး အစီရင္ခံစာပို႔ေပးသည္။ ခုိင္ရာဇာအေနျဖင့္ သူ၏ျပည္တြင္းလုပ္ငန္းႏွင့္
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 133

ပတ္သက္၍ အစီရင္ခစ
ံ ာမ်ားကုလ
ိ ည္း အခါအားေလ်ာ္စြာ က်ေနာ့ထ
္ သ
ံ ႔ုိ ေပးခဲသ
့ ည္။
ခုင
ိ ရ
္ ာဇာသည္ ၁၉၈၃-ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္ ေကာ္မူးရာ(ခ) ၀မ္းခသစ္ (ဦးပဥၹင္းဘ၀ျဖင့္ ေရာက္
ရွလ
ိ ာျခင္း) သု႔ိ ျပန္လည္ေရာက္ရလ
ွိ ာသည္။ သူသည္ ဦးပဥၹင္းဘ၀မွ လူ၀တ္လဲၿပီး
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီတြင္ ပါတီ၀င္အျဖစ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ရခုိင္ျပည္
လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္တင
ြ ္ တပ္ဖ႕ြဲ ၀င္ရဲေဘာ္အျဖစ္ျဖင္လ
့ ည္းေကာင္း၊ ကုယ
ိ ္
ေရးရာဇ၀င္မ်ားေရးၿပီး လက္မတ
ွ ္ေရးထုိးကာ ပါတီ၏အေျခခံႏင
ုိ င
္ ံေရး တလသင္တန္း
ႏွင့္ တပ္မေတာ္၏အေျခခံစစ္သင္တန္း (၃) လ တက္ေရာက္ သင္ၾကားေစခဲသ
့ ည္။
ခုိင္ရာဇာသည္ ၁၉၈၄-ခုႏွစ္တြင္ ေရွ႕တန္းစစ္ေျမျပင္သုိ႔ထြက္ၿပီး မဟာမိတ္ ကရင္
ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္လက္တြဲၿပီး ရန္သူဗမာစစ္အုပ္စုအား တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့သူ ရဲေဘာ္တဦး
ျဖစ္သည္။ သူသည္ အထူးသျဖင့္ ေကာ္မူးရာ (ခ) ၀မ္းခသစ္တုိက္ပြဲ၊ KNU ၏ တပ္
မဟာ (၇) နယ္ေျမရွိ ေမာ္ဖူးေကတုက
ိ ပ
္ ြဲ KNU ဗဟုဌ
ိ ာနခ်ဳပ္အနီးရွိ ေမသေ၀ါ တုက
ိ ္
ပြဲမ်ားတြင္ ပါ၀င္တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ေသာ ရဲေဘာ္တဦးလည္းျဖစ္သည္။ ခုိင္ရာဇာသည္
ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္တြင္ တပ္ၾကပ္အဆင့္သုိ႔ တုိးျမႇင့္တာ၀န္
ေပးျခင္းခံခဲ့ရသူတဦးျဖစ္သည္။

က်ေနာ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္) သည္ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္တြင္ တာ၀န္ျဖင့္ေကာ္မူးရာ


(ခ) ၀မ္းခသစ္စခန္းမွ KNU ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ (မဟာမိတ္တပ္ေပါင္းစုမ်ား တည္ရွိရာ
မာနယ္ပေလာသု႔ိ ေရႊ႕ေျပာင္းတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခရ
ဲ့ သည္။ ၎အခ်ိနတ
္ င
ြ ္ ခုင
ိ မ
္ ်ဳိး
မင္းသည္ ေကာ္မူးရာ (ခ) ၀မ္းခသစ္တြင္ ပါတီႏွင့္တပ္မေတာ္၏ တာ၀န္ခံအျဖစ္
တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနခ်ိန္လည္းျဖစ္သည္။ ခုိင္ရာဇာသည္ ၀မ္းခသစ္ (၁၉၈၅)
တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနခ်ိနျ္ ဖစ္သည္။ ခုင
ိ ရ
္ ာဇာသည္ ေကာ္မူးရာ (၁၉၈၅) တြင္
တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနခ်ိန္ ေမာ္ဖူးေကတုိက္ပြဲအတြင္း ALA ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္
ထြက္ေျပးခဲသ
့ ည္။ တပ္မထ
ွ က
ြ ္ေျပးမႈ မေသခ်ာသျဖင့္ ျပန္ဖမ္းဆီးျခင္းကုိ ခံခရ
ဲ့ သည္။
ခုိင္ရာဇာႏွင့္အတူ ထြက္ေျပးသူရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕သည္ တပ္ေျပး (၀ရမ္းေျပးျပစ္ဒဏ္)
ျပစ္ဒဏ္ကုိ က်ခံၿပီး တပ္မေတာ္တြင္ ျပန္လည္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲၾ့ ကသည္။ ခုင
ိ ္
ရာဇာသည္ ၁၉၈၉-ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္ ဒုတယ
ိ အႀကိမ္ ကေမ႓ာဒီးယားနယ္စပ္ (ထုင
ိ ္းႏုင
ိ င
္ သ
ံ ား
အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ ထုင
ိ ္းစစ္သားေဟာင္းတေယာက္၏အကူအညီျဖင္)့ သု႔ ိ ေရာက္
ရွိသြားသည္။ ထုိသုိ႔ေရာက္ရွိသြားျခင္းသည္ ကမ႓ာဒီးယားနယ္စပ္တြင္ လက္နက္
ခဲယမ္းေပါမ်ားသျဖင့္ တပ္ဖြဲ႕ထူေထာင္ရန္အတြက္ သြားေရာက္ေၾကာင္း သိခဲ့ရ
134 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

သည္။ ၎နယ္စပ္တင
ြ ္ အဆင္ေျပမႈမရွသ
ိ ျဖင့္ KNU၏ ဘိတ-္ ထား၀ယ္ခ႐ုင
ိ ၊္ ကရင္
အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ KNLA ၏တပ္မဟာ (၄) နယ္ေျမသု႔ိ ေရာက္
ရွသ
ိ ြားသည္။ အမွတ္ (၄) တပ္မဟာမွဴး ဗုလ
ိ မ
္ ဴွ းခ်ဳပ္ေအာ္လဘ
ီ ာအေနျဖင့္ ခုင
ိ ရ
္ ာဇာ
ကုိ လက္ခံထားသည္။ သူသည္ တပ္မဟာ (၄) တြင္ ေနထုိင္ရင္း ရခုိင္လူငယ္မ်ား
ကုိ စုေဆာင္းကာ ရခုင
ိ တ
္ ပ္ဖြ႕ဲ တခုထူေထာင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းသည္။ ရခုင
ိ လ
္ င
ူ ယ္ (၂၀)
ေက်ာ္ စုေဆာင္းေနခ်ိန္မွာ KNLA ဒု-စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဒု-ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာတာမလာ
ေဘာသည္ တပ္မဟာ (၄) သုိ႔ တာ၀န္ျဖင့္ေရာက္ရွိသြားသည္။ အမွတ္-၄ တပ္
မဟာမွဴးမွ ဒု- ဗုလ
ိ ခ
္ ်ဳပ္ႀကီး တာမလာေဘာအား ခုင
ိ ရ
္ ာဇာအေၾကာင္းကုိ မိတဆ
္ က္
ျပၿပီး ခုိင္ရာဇာတုိ႔ႏွင့္ေတြ႕ဆုံေပးသည္။

ခုင
ိ ရ
္ ာဇာႏွင့္ေတြ႕ဆုသ
ံ ည္အ
့ ခါ ဒု-ဗုလ
ိ ခ
္ ်ဳပ္ႀကီး တာမလာေဘာက“ မင္း ALP
မွ ရဲေဘာ္တေယာက္ပဲ။ မဒတအၿမဲတမ္းတပ္ဖြဲ႕တြင္လည္း တပ္စိတ္မွဴးတာ၀န္ကုိ
ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူတေယာက္ပဲ၊ ဘယ္လုိအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ဒီကုိေရာက္ရွိေန
တာလဲ။ ငါနားလည္တာက မင္း ALP ၏ ၀ရမ္းေျပးတေယာက္ျဖစ္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္
၀ရမ္းေျပးျပစ္ဒဏ္ကုိ အျပစ္ခယ
ံ ၿူ ပီး ALA တြင္ ျပန္လည္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ပါ၊ တပ္
မဟာ- ၄ တြင္ ရခုိင္တပ္ဖြဲ႕ သီးသန္႔ထူေထာင္ရန္ မသင့္ေတာ္ဘူး”ဟု စသည္ျဖင့္
ေျပာၿပီးေနာက္ ခုိင္ရာဇာမွလည္း ၀ရမ္းေျပးျပစ္ဒဏ္ကုိ က်ခံၿပီး ALA မွာ ျပန္လည္
တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရန္ ဒု-ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တာမလာေဘာထံတြင္ ကတိေပးလုိက္
သည္။

ဒု-ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တာမလာေဘာ မာနယ္ပေလာသုိ႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိသည့္


အခါ ကြ်နုပ
္ ္ (ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ္ေအာင္) ႏွင့္ ခုင
ိ ဖ
္ ုိးထြန္း (ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္) တုက
႔ိ ုိေတြ႕ဆုၿံ ပီး
ခုိင္ရာဇာအေၾကာင္းကုိ ရွင္းျပသည္။ တဆက္တည္းမွာပင္ သူ (ခုိင္ရာဇာ) ကုိေခၚ
ယူၿပီး အျပစ္ေပးပါ။ ခုိင္ရာဇာအေနျဖင့္လည္း ျပစ္ဒဏ္ကုိခံယူရန္ ငါ့ဆီမွာ ကတိ
ေပးလိုက္ေၾကာင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတာမလာေဘာမွရွင္းျပသည္။ သူ႔အႀကံျပဳသည့္
အတုိင္း ခုိင္ရာဇာအား ေကာ္မူးရာသုိ႔ ေခၚယူၿပီး အျပစ္ေပးခဲ့သည္။

ျပစ္ဒဏ္က်ခံၿပီးေနာက္ ခုိင္ရာဇာအား တပ္မဟာ (၄) တြင္ တာ၀န္ထမ္း


ေဆာင္ရန္ ဆက္လက္တာ၀န္ေပးသည္။ တပ္မဟာ (၄) တြင္ ခုင
ိ ရ
္ ာဇာ၏ ႀကိဳးပမ္း
ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားသည္ တပ္မဟာ (၄) ရွိတာ၀န္ရွိ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ ယုံၾကည္မႈမ်ားကုိ
ျဖစ္ေစသည္။ အထူးသျဖင့္ အမွတ္ (၄) တပ္မဟာမွဴး၏ ယုၾံ ကည္မက
ႈ ုိ ျဖစ္ေစသည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 135

ခုင
ိ ရ
္ ာဇာသည္ တုက
ိ ခ
္ က
ုိ စ
္ မ
ြ ္းရည္ အသင္အ
့ တင့္ေကာင္းသည္အ
့ ျပင္ ပင္လယ္ျပင္
တြင္လည္း ကြ်မ္းက်င္သူျဖစ္သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ပင္လယ္ျပင္တြင္ ဘ႑ာေငြရွာေဖြ
ရန္အတြက္ တာ၀န္ေပးျခင္းခံရသည္။

ခုင
ိ ရ
္ ာဇာရွာေဖြလ႔ုိ ရရွသ
ိ ည့္ ဘ႑ာေငြထမ
ဲ ွ ၅၀ (ရာခုင
ိ ႏ
္ န
ႈ ္း) ကုိ အမွတ္ (၄)
တပ္မဟာကုိေပးရန္၊ ၄၀ ရာခုိင္ႏႈန္းကုိ ALP ဗဟုိကုိေပးရန္၊ က်န္-၁၀- ရာခုိင္ႏႈန္း
ကုိ ခုင
ိ ရ
္ ာဇာဦးေဆာင္သည့္ တပ္ဖြ႕ဲ အတြကသ
္ ုံးရန္ စသည္ျဖင့္ ခုင
ိ ရ
္ ာဇာအား တပ္
မဟာမွဴးမွ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ေပးလုိက္သည္။ သုိ႔ရာတြင္ ALP ဗဟုိအားေပးရ
မည့္ ၄၀- ရာခုင
ိ ႏ
္ န
ႈ ္းကုိ အေကာင္အထည္ေဖၚ ေဆာင္ရက
ြ ္ေပးျခင္း မရွသ
ိ ျဖင့္ ALP
ေခါင္းေဆာင္မ်ားမွ တပ္မဟာမွဴးအား ရွင္းျပရာ တပ္မဟာမွဴးမွ “ ဒီလဆ
ုိ လ
ုိ ်ွ င္ ALP
ဗဟုိေပးရမည့္ ၄၀ ရာခုင
ိ ႏ
္ န
ႈ ္းကုိ က်ေနာ္က
့ ယ
ုိ တ
္ င
ုိ ္ သိမ္းဆည္းေပးမည္” ဟု အာမခံ
ကာ သိမ္းဆည္းေပးသည္။

KNLA အမွတ္ (၄) တပ္မဟာမွဴး ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ ေအာ္လီဗာ မာနယ္ပေလာ


သု႔ေ
ိ ရာက္ရစ
ွိ ဥ္ ကၽြႏပ
ု္ ္ (ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ္ေအာင္) ထံ လာေရာက္ေတြ႕ဆုသ
ံ ည္။ ဗုလ
ိ မ
္ ဴွ းခ်ဳပ္
ေအာ္လီဗာမွ ခုိင္ရာဇာ အပ္ထားသည့္ ေငြအခ်ဳိ႕ႏွင့္ လက္နက္ခဲယမ္းအခ်ဳိ႕၀ယ္
ထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ အမွတ-္ ၆ တပ္မဟာမွဴး ဗုလ
ိ မ
္ ဴွ းခ်ဳပ္ေရႊဆင
ုိ ္းမွ ေပးလုက
ိ သ
္ ည့္
ဘတ္ေငြ- ၁၂၀၀၀၀ (တစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္း) ကုိလည္း လက္နက္ခဲယမ္း၀ယ္ထား
ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရးကိစၥကုိ ေဆာင္ရြက္ေတာ့မည္ဆုိလွ်င္
ကၽြႏု္ပ္အား ေျပာပါ။ ကြ်နု္ပ္အေနျဖင့္ အတတ္ႏုိင္ဆုံး ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးမည္
ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ေျပာျပၿပီး တပ္မဟာ (၄) သုိ႔ျပန္သြားသည္။

ကၽြႏု္ပ္ (ခုိင္စုိးႏုိင္ေအာင္) သည္ ဘိတ္-ထား၀ယ္ခ႐ုိင္သုိ႔သြားၿပီး လက္နက္


ခဲယမ္းပို႔ေဆာင္ေရးကိစၥကုိ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ကြ်နု္ပ္အေနျဖင့္ အမွတ္ -၄
တပ္မဟာမွဴးထံသို႔ ALP အတြက္ စုေဆာင္း၀ယ္ယူထားေသာ လက္နက္မ်ားကုိ
ထုတ္ေပးရန္ စာတေစာင္ေရးသားသည္။ ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ေရႊဆုိင္းထံမွ လက္နက္၀ယ္
ရန္ ကူညီေပးလုိက္ေသာ ဘတ္ေငြ တစ္သိန္းႏွစ္ေသာင္းကုိလည္း လက္နက္၀ယ္
ထားၿပီးျဖစ္သည္။

ခုိ င္ ရာဇာအားလည္း လက္ န က္ ခဲ ယ မ္း ပုိ ႔ေ ဆာင္ေ ရး တာ၀န္ေ ပးရာတြ င္


သေဘာတူလက္ခံသည္။ ခုိင္ရာဇာအား တာ၀န္ေပးသည့္အခါ ခုိင္ရာဇာမွ ကြ်နု္ပ္
136 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

အား“ ႏုိင္ငံေရးမွဴး (ခုိင္ရာဇာမွ ကၽြႏု္ပ္အား အၿမဲတမ္းေခၚေ၀ၚသုံးႏႈန္းသည့္အသုံး


အႏႈန္း) အေနျဖင့္ KNU ဗဟုိေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးမႈရွိတယ္၊ က်ေနာ္မွ
တပ္မဟာ (၄) ႏွင့္ ရင္းႏွီးမႈရတ
ွိ ယ္၊ ဒီႏစ
ွ ခ
္ က
ု ုိေပါင္းစပ္ၿပီး ႀကိဳးစားမည္ဆလ
ုိ ်ွ င္ ရခုင
ိ ့္
ေတာ္လန
ွ ္ေရး တုိးတက္လာႏုင
ိ တ
္ ယ္၊ က်ေနာ့က
္ ုိ ယုယ
ံ ၾုံ ကည္ၾကည္ႏင
ွ သ
့္ ာ တာ၀န္
ေပးပါ၊ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ပါမယ္”ဟု ကတိေပးသည္။ ထုိသို႔ကတိ
ေပးသည့္အတြက္ ကၽြႏု္ပ္သည္ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရးခရီးစဥ္အတြက္ စည္းမ်ဥ္း
စည္းကမ္း ညြန္ၾကားခ်က္မ်ားကုိ စီစဥ္ေပးကာ မာနယ္ပေလာသုိ႔ ျပန္လာခဲ့သည္။
၎ကိစက
ၥ လ
ုိ က္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖၚ ေဆာင္ရက
ြ ရ
္ ာတြင္ ခုင
ိ ရ
္ လ
ဲ င္းေအာင္
(ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္) မွ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္သည္။

တာ၀န္ေပးသည္အ
့ တုင
ိ ္း ခုင
ိ ရ
္ ာဇာသည္ ရဲေဘာ္ (၄၀) ေက်ာ္ႏင
ွ ့္ လက္နက္
(၇၀) ေက်ာ္ကုိ သယ္ေဆာင္ကာ ပင္လယ္ျပင္ကုိျဖတ္ၿပီး ပုိ႔ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္းကုိ
ေဆာင္ရြက္သည္။ ရခုိင္သုိ႔ေရာက္ရွိသည့္အခါ သယ္ေဆာင္လာေသာ လက္နက္
ခဲယမ္းမ်ားကုိ ALAသုိ႔ တရား၀င္လႊဲေျပာင္းေပးျခင္း မျပဳလုပ္ဘဲ “ရခုိင့္တပ္ေတာ္
AA ”နာမည္ျဖင့္ တပ္ဖြဲ႕တစ္ခုထူေထာင္ၿပီး ALA မွ ခြဲထြက္သြားသည္။ ဤသည္
မွာ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ျဖစ္ေပသည္။

ခုိင္ရာဇာႏွင့္ ၾကာျဖဴေအာင္တုိ႔သည္ အဆင္သင့္ျပင္လာေသာ လက္ေမာင္း


တံဆပ
ိ မ
္ ်ားကုိ တပ္ဆင္ရန္ ရဲေဘာ္မ်ားအား အတင္းအဓမၼ ေစခုင
ိ ္းၾကသည္။ အခ်ဳိ႕
ALP စိတ္ဓါတ္ခုိင္မာေသာ ရဲေဘာ္မ်ားသည္ ၎တုိ႔ခုိင္းေစသည့္အတုိင္း လုိက္နာ
လုပ္ေဆာင္ျခင္းမျပဳသျဖင့္ အႀကီးအက်ယ္တင္းမာမႈမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ၾကာျဖဴ
ေအာင္ႏွင့္ ခုိင္ရာဇာတုိ႔မွ ခုိင္းေစသည့္အတုိင္း လုိက္နာေဆာင္ရြက္ျခင္းမျပဳေသာ
ရဲေဘာ္မ်ားထဲမွ ခုိင္ၿငိမ္းခ်မ္း (ယခု ဗုိလ္ခုိင္ၿငိမ္းခ်မ္း၊ သူသည္ မြန္လူမ်ဳိးျဖစ္သည္)
ဦးေဆာင္ၿပီး ခုိင္လင္းႏိုင္(ခ) ဗုိလ္လင္းႏုိင္ NUPA မွ လုပ္ႀကံ၍ က်ဆုံး)၊ ခုိင္ထြန္း
(က်ဆုံး)ႏွင့္ ခုိင္ရန္မင္းတုိ႔ေလးဦးသည္ M-79 တလက္၊ M-16,22 ႏွင့္အတူ ခုိင္
ၾကာျဖဴေအာင္ႏင
ွ ့္ ခုင
ိ ရ
္ ာဇာတုအ
႔ိ ပ
ု စ
္ မ
ု ွ ခြထ
ဲ က
ြ က
္ ာ ALP ပါတီဗဟုဌ
ိ ာနခ်ဳပ္သ႔ုိ ေရာက္
လာၾကသည္။ ထုိသုိ႔လက္နက္ေလးလက္ျဖင့္ ပါတီအတြက္ အသက္ေပးခဲ့ေသာ
ေၾကာင့္ ၎တုိ႔ (၄) ဦးအား ပါတီမွ အျမင့္ဆုံးဂုဏ္ထူးေဆာင္ဆုျဖစ္သည့္ “အာဂ
သူရဲေကာင္းဆု”ကုိ ေပးအပ္ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ပါသည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 137

၎တုိ႔ေရာက္ရွိလာသည့္အခ်ိန္မွာ ၁၉၉၂-ခု၊ ဧၿပီလတြင္ျဖစ္သည္။ ထုိ


အခ်ိန္မတုိင္မီက ALP ဌာနခ်ဳပ္ဟုဆုိေသာ္လည္း ဥကၠ႒ရွိေန၍သာ ဌာနခ်ဳပ္ျဖစ္
ေနျခင္းျဖစ္သည္။ လက္နက္ဆလ
ုိ ႔ုိ မိမက
ိ ယ
ုိ က
္ ုိ ကာကြယရ
္ န္ပင္ လက္နက္တလက္
မွ်မရွခ
ိ ဲ့ေပ။ ထု႔ေ
ိ ၾကာင့္ အျဖစ္မန
ွ အ
္ တုင
ိ ္း ေဖၚျပရလွ်င္ ALP အား အသက္ဆက္ေပး
သူမွာ လူမ်ဳိးျခားထဲမွ မြန္လူငယ္တဦး ဦးေဆာင္ၿပီး လက္နက္ ၄ လက္ျဖင့္လာ
ေရာက္ မ'တည္ျခင္းပင္ျဖစ္ေပသည္။ ထုိေနာက္ပင
ုိ ္းတြင္ အေရွ႕ဘက္ထင
ုိ ္း နယ္စပ္မွ
လက္နက္ခဲယမ္းမ်ား တသုတ္ၿပီး တသုတ္ ေရာက္ရွိလာၾကသည္။

ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ၏ အေရွ႕ဘက္ေဒသရွိ ALA မွ တပ္စု တစု


ျဖစ္ေသာ က်ေနာ္တတ
႔ုိ ပ္စသ
ု ည္ ၁၉၉၀ -ခုႏစ
ွ မ
္ စ
ွ ၍ ပင္လယ္ျပင္ စုိးမုိးေရးအတြက္
ပါတီမွတာ၀န္ေပးခ်က္အရ မဒတအဖြဲ႕၀င္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ တပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ပူးတြဲ
၍တုိက္ပြဲ၀င္စစ္ဆင္လာခဲ့ၾကသည္မွာ တႏွစ္ခန္႔ပင္ရွိခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔
အေျချပဳလႈပ္ရွားရေသာနယ္ေျမမွာ မြန္ျပည္နယ္၊ ေရးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းျဖစ္ၿပီး ေရး-
ဘိတ္-ထား၀ယ္ ပင္လယ္ကမ္း႐ုိးတန္းႏွင့္ မုတၱမပင္လယ္ေကြ႕အတြင္း စက္ေလွ
ျဖင့္ လွညလ
့္ ည္သြားလာလႈပရ
္ ွားၾကရပါသည္။ ထုက
ိ သ
ဲ့ ႔ုိ လႈပရ
္ ွားေနစဥ္ကာလ ကုန္း
တြင္း၌လည္းေကာင္း၊ ပင္လယ္ျပင္၌လည္းေကာင္း၊ န၀တစစ္တပ္မ်ားႏွင့္ မၾကာ
ခဏဆုိသလုိ တုိက္ပြဲႀကီးငယ္မ်ားျဖစ္ပြားခဲ့ရပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔တပ္စုသည္ ေရး-
ေတာင္ပုိင္းအေျချပဳရာ တပ္စခန္း၌ရွိေနစဥ္ တေန႔တြင္ ပါတီမွ ကနညြန္ၾကားခ်က္
ျဖင့္ တာ၀န္တရပ္ေပးလာပါသည္။ ထုိတာ၀န္မွာ အိႏၵိယနယ္စပ္ရွိ ALP ဗဟုိဌာန
ခ်ဳပ္သုိ႔ လက္နက္သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရးပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ထုည
ိ န
ြ ၾ္ ကားခ်က္ႏင
ွ အ
့္ တူ က်ေနာ္တတ
႔ုိ ပ္စသ
ု ည္ ေရး-ေတာင္ပင
ုိ ္းပင္လယ္၀
၌ တည္ရွိေသာ ဓနိေတာေက်းရြာသုိ႔ ေရာက္ရွိေနခဲ့သည္မွာ ရက္သတၱပတ္ခန္႔ပင္
ရွိၿပီျဖစ္ပါသည္။ ဒီဇင္ဘာ ေဆာင္းရာသီျဖစ္၍ ဓနိေတာတရြာလုံးကုိ ျမဴႏွင္းမ်ားက
ပိန္းပိတ္ေအာင္ လႊမ္းၿခဳံထားၾကေလ၏။ က်ေနာ့္လက္မွ နာရီကုိၾကည့္လုိက္ရာ
နံနက္ (၅) နာရီ ၁၅ မိနစ္ကုိ ညြန္ျပေနေသာ္လည္း အ႐ုဏ္ဦး လင္းေရာင္ျခည္မွာ
ျမဴႏွင္းမ်ားကုိ တုိးမေပါက္ဘဲ ရွိေနေလသည္။ က်ေနာ္တုိ႔တပ္စုတြင္ ဗုိလ္ထြန္းခုိင္၊
ဒု-ဗုလ
ိ ခ
္ င
ုိ ရ
္ မ
ဲ င္းထြန္း၊ ဒု-ဗုလ
ိ ခ
္ င
ုိ မ
္ ုိးႏွင့္ ရဲေဘာ္(၉)ေယာက္တျ႔ုိ ဖစ္ၾကပါသည္။ ဒီဇင္
ဘာလ(၁၅)ရက္ေန႔ နံနက္တြင္ ALP ဗဟုိေကာ္မီတီ၀င္ ခုိုင္ရဲလင္းေအာင္မွ မြန္
ျပည္သစ္ပါတီ စစ္ေၾကာင္းျဖင့္သယ္ယူလာမည့္ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ားကုိ လက္ခံရ
138 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ယူရန္ က်ေနာ္တ႔ုိ တပ္စသ


ု ည္ မေန႔ကညေနကတည္းက မြနျ္ ပည္သစ္ပါတီ NMSP
မွ စီစဥ္ေပးထားေသာ ငါးဖမ္းေလွတစ္စီးျဖင့္ ဓနိေတာဆိပ္ကမ္းမွ အသင့္ေစာင့္
ႀကိဳေနၾကပါသည္။

နံ န က္ (၆) နာရီ ခ န္ ႔ တ ြ င္ ရြာ အတြ င္း မွ ဆိ ပ္ က မ္း သုိ ႔ ဆ င္း လာေနေသာ


လူတေယာက္ကုိ ႏွင္းထုၾကားမွ မပီ၀ုိး၀ါးလွမ္းျမင္ရ၍ အေသအခ်ာၾကည့္လုိက္ရာ
လက္နက္ကင
ုိ ္ေဆာင္ထားေသာ မြနျ္ ပည္သစ္ပါတီမွ ရဲေဘာ္တေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း
သိလုိက္ရပါသည္။ ခဏအၾကာတြင္ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ေရာက္လာၾကၿပီး
ဆိပ္ကမ္း၌ ေနရာယူထားၾကပါသည္။ ဆိပ္ကမ္းလုံၿခဳံေရးတာ၀န္ကုိ ယူထားၾက
ေသာ ထုိတပ္စိတ္၏ တပ္စိတ္မွဴးမွ က်ေနာ္တုိ႔ စက္ေလွေပၚသုိ႔ေရာက္ရွိလာၿပီး
စစ္ေၾကာင္းလာေနၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းေပးပုိ႔ပါသည္။ မ်ားမၾကာမွီ ALP-ပါတီမွ
ခုင
ိ ရ
္ လ
ဲ င္းေအာင္ႏင
ွ ့္ အင္အားတရာေက်ာ္ခန္ရ
႔ ွိေသာ စစ္ေၾကာင္းတေၾကာင္း ေရာက္
ရွိလာၿပီး သယ္ယူလာေသာ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ားကုိ က်ေနာ္တုိ႔ စက္ေလွေပၚသုိ႔
တင္ပုိ႔ေပးၾကပါသည္။ လက္နက္မ်ားမွာ AK, M16, G-2, 3, 4 စက္လက္နက္ငယ္
မ်ားႏွင့္ လက္နက္ႀကီးအျဖစ္ 62 ႏွင့္ RPG2 တုိ႔ လည္း ပါ၀င္သည္။ လက္နက္စုစု
ေပါင္း ၆၄-လက္ႏင
ွ ့္ လက္နက္ႀကီး ဗုံးသီးမ်ား အပါအ၀င္ က်ည္ (၆၀၀၀) ကုိ စာရင္း
အင္းႏွငတ
့္ ကြ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုင
ိ ရ
္ လ
ဲ င္းေအာင္မွ လက္နက္သယ္ယပ
ူ ႔ေ
ုိ ဆာင္ေရး
တာ၀န္ခံ က်ေနာ္တ၏
႔ုိ တပ္စမ
ု ဴွ းဗုလ
ိ ခ
္ င
ုိ ထ
္ န
ြ ္းခုင
ိ က
္ ုိ လက္ခရ
ံ ရွိေၾကာင္း လက္မတ
ွ ္
ေရးထုိးခုင
ိ ္းၿပီး အပ္ႏပ
ွံ ါသည္။ လက္နက္မ်ား လႊဲအၿပီးတြင္ ခုင
ိ ရ
္ ဲလင္းေအာင္မွ ခရီး
စဥ္တေလွ်ာက္ လုအ
ိ ပ္မည့္ စက္သုံးဆီ၊ ေသာက္သုံးေရ၊ ေဆးပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ရိကၡာ
မ်ားျပည့္စုံမႈ ရွိမရွိကုိ စစ္ေဆးၿပီး က်ေနာ္တုိ႔တပ္စုတခုလုံးအား စက္ေလွအတြင္း
စုစည္းေစကာ မိနခ
႔္ န
ြ ္းေျပာၾကားရာတြင-္ ရဲေဘာ္တ႔ုိ ယခုသယ္ယရ
ူ မည့္ လက္နက္
မ်ားမွာ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားမွ ခက္ခဲစြာ ရွာေဖြ စုေဆာင္းၿပီး သယ္ယလ
ူ ာရေသာ
လက္နက္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း၊ အေနာက္ဘက္ ALP-ဌာနခ်ဳပ္တြင္ တပ္အင္အားတုိး
ခ်ဲ႕ဖြ႕ဲ စည္းရာ၌ လုအ
ိ ပ္ခ်က္ႏင
ွ အ
့္ ညီ ေပးပုရ
႔ိ ျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယခုလက္နက္မ်ား
ALP ဗဟုဌ
ိ ာနခ်ဳပ္သ႔ုိ ေရာက္ရွိေရးမွာ ရဲေဘာ္တ၏
႔ုိ စြမ္းေဆာင္မအ
ႈ ေပၚ၌သာ တည္
ရွ၍
ိ အမွားအယြင္း မခံႏင
ုိ သ
္ ျဖင့္ သတိရရ
ွိ ျွိ ဖင့္ ေဆာင္ရက
ြ သ
္ ြားၾကရန္ အေသးစိတ္
မွာၾကားၿပီး မြန္ျပည္သစ္ပါတီမွရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္အတူ ဓနိေတာရြာအတြင္းသုိ႔ ထြက္
ခြာသြားပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔တပ္စုမွာ ပါတီမွ ေပးအပ္ေသာတာ၀န္ႀကီးတခုကုိ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 139

ေဆာင္ရြက္ၾကရမည္ျဖစ္၍ တာ၀န္ကုိယ္စီကုိ အသက္ေပး၍ ေဆာင္ရြက္သြားၾက


ရန္ သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားၾကၿပီးျဖစ္ပါသည္။

ALP မွ ယခု လက္နက္ပုိ႔ေဆာင္ေရးခရီးစဥ္မွာ ဒုတိယအႀကိမ္ျဖစ္ပါသည္။


ပထမအႀကိမ္ ပုိ႔ေဆာင္စဥ္က ALP မွ ခုိင္ရာဇာအေနျဖင့္ တာ၀န္ယူပုိ႔ေဆာင္ခဲ့ပါ
သည္။ ထုိစဥ္က ခုိင္ရာဇာတြင္ ပင္လယ္ျပင္၌ ဇင္ေယာ္ငွက္တေကာင္လုိ ပ်ံသန္း
ေနသည့္အလား အလြန္ပင္လ်င္ျမန္ေသာ ဂြ်န္ဆင္စက္ေလွတစီးကုိ ပုိင္ဆုိင္ထား
၍ တနသၤာရီတုိင္း ေကာ့ေသာင္းကၽြန္းအနီးမွ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံအထိ တရက္
တည္းႏွင့္ အေရာက္ပႏ
႔ုိ င
ုိ ခ
္ ပ
ဲ့ ါသည္။ သု႔ေ
ိ သာ္လည္း ထုန
ိ က္လက္မ်ားမွာ ALP ဗဟုိ
ဌာနခ်ဳပ္သုိ႔မအပ္ဘဲ ခုိင္ရာဇာမွ ရခုိင္ျပည္တပ္မေတာ္ AA-အျဖစ္ သီးျခားတပ္ဖြဲ႕
ထူေထာင္ခၿဲ့ ပီး NUFA အဖြ႕ဲ သု႔ိ ေရာက္ရသ
ွိ ြားပါသည္။ ထု႔ေ
ိ ၾကာင့္ ALP ေခါင္းေဆာင္
မ်ားမွ ယခု ဒုတိယအႀကိမ္လက္နက္ပုိ႔ေဆာင္ေရးတာ၀န္ကုိ ဗုိလ္ခုိင္မုိးတုိ႔တပ္စု
အား ယုံၾကည္စြာ အပ္ႏွံၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။

က်ေနာ္တတ
႔ုိ ပ္စသ
ု ည္ နံနက္စာကုိ ေလွအတြင္း ၀ုင
ိ ္းဖြဲ႕စားေသာက္ၾကၿပီး ၉
နာရီခန္တ
႔ င
ြ ္ ဒီေရအက်ႏွငအ
့္ တူ ဓနိေတာရြာဆိပက
္ မ္းမွ ထြကခ
္ ြာလာခဲၾ့ ကပါသည္။
ေလွဦးပုိင္းတြင္ ရဲေဘာ္တဦးအား ကင္းတာ၀န္ခ်ထားၿပီး ကင္းခ်ိန္မွာ ၂ နာရီ
တကင္းစနစ္ျဖင့္ တာ၀န္ေပးထားပါသည္။ ကင္းသမားမ်ား၏ အဓိကတာ၀န္မွာ
ရန္သူစစ္သေဘၤာမ်ား သြားလာလႈပ္ရွားမႈကုိ ေစာင့္ၾကည့္ရန္ျဖစ္၍ အေ၀းၾကည့္
မွန္ေျပာင္းတလက္ေပးထားပါသည္။ တာ၀န္ခံ-ဗုိလ္ထြန္းခိုင္မွလည္း ကင္းသမား
ရဲေဘာ္ႏွင့္အတူ ရန္သူအေျခအေနကုိ ေစာင့္ၾကည့္ရင္း လုိက္ပါလာခဲ့ပါသည္။ ဒု-
ဗုလ
ိ ခ
္ င
ုိ ရ
္ မ
ဲ င္းထြန္းမွ စက္ဆရာ၏ လိအ
ု ပ္ခ်က္မ်ားကုိ ကူညီေပးၿပီး ရိကၡာကိစၥ မ်ားကုိ
တာ၀န္ယထ
ူ ားပါသည္။ က်ေနာ္ (ခုင
ိ မ
္ ုိး) ၏ တာ၀န္မွာ ေလွပန
ဲ့ င္းႏွငအ
့္ တူ ေရေၾကာင္း
လမ္းျပအျဖစ္ ပဲန
့ င္းအနီးတြင္ လုက
ိ ပ
္ ါလာခဲပ
့ ါသည္။ ပဲန
့ င္းမွာ ဗမာ အမ်ဳိးသားတဦး
ျဖစ္ၿပီး မုတမ
ၱ ပင္လယ္ေကြ႕ႏွင့္ ေရး- ဘိတ-္ ထား၀ယ္ကမ္း႐ုိးတန္း တေလွ်ာက္တင
ြ ္
သာ ငါးဖမ္းေလွပဲ့နင္းအျဖစ္ လုပ္ကုိင္ေနသူတဦးျဖစ္၍ ယခုကဲ့သုိ႔ ခရီးေ၀းမသြား
ဖူးဘဲ ေရေၾကာင္းပညာ၌လည္း အေတြ႕အႀကဳံနည္းသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ရသျဖင့္
က်ေနာ္ (ခုင
ိ မ
္ ုိး) သည္ ပဲန
့ င္းအနီးမွေန၍ အႀကံေပးအျဖစ္ လုက
ိ ပ
္ ါခဲရ
့ ပါသည္။ ခုင
ိ မ
္ ုိး
၏ ေမြးဖြားရာအရပ္မွာ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္၍ လူလားေျမာက္
သည့္အခ်ိန္မွစကာ ပင္လယ္တြင္း၌ စက္ေလွျဖင့္ ငါးဖမ္းဖူးပါသည္။ ဧရာ၀တီ
140 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

တုိင္းႏွင့္ စစ္ေတြၿမိဳ႕သုိ႔လည္း စုန္ဆင္းသြားလာဖူးသည္ျဖစ္၍ ဘဂၤလားပင္လယ္


အေတြ႕အႀကဳံရွိသူလည္းျဖစ္ပါသည္။

မြနျ္ ပည္သစ္ပါတီႏင
ွ ့္ ပင္လယ္ျပင္စုိးမုိးေရး လုပခ
္ စ
ဲ့ ဥ္ကလည္း ကပၸလပ
ီ င္လယ္
ျပင္အေတြ႕အႀကဳံကရ
ုိ ရွထ
ိ ားသျဖင့္ က်ေနာ္ (ခိင
ု မ
္ ိုး) ၏ ပင္လယ္ျပင္အေတြ႕အႀကဳံ
မ်ားမွာ ယခုခရီးစဥ္၌ အလြန္အေရးပါလွပါ၏။ က်ေနာ္တုိ႔စစ္ေလွသည္ အခ်ိန္ၾကာ
လာသည္ႏွင့္အမွ် ကမ္းေျခႏွင့္ တျဖည္းျဖည္းေ၀းကြာလာပါသည္။ စက္ေလွ၏ ဦး
တည္ရာလမ္းေၾကာင္းမွာ သံလုိက္အိမ္ေျမႇာင္ Compass ၏ အေနာက္ဘက္စူးစူး
အရပ္သုိ႔ ဦးတည္ထားပါသည္။ လႈိင္းႀကီးေလွေအာက္ဆုိသည့္ စကားအတုိင္း
ပင္လယ္ျပင္ကုိ ျဖတ္သန္းလ်က္ရွိေသာ က်ေနာ္တုိ႔၏ စက္ေလွမွာ အလ်ား (၃၅)
ေပ၊ အနံ (၁၃) ေပခန္႔သာရွိၿပီး ထြန္စက္အင္ဂ်င္ (ဗီလား4) အမ်ဳိးအစားကုိ ထုိင္
ထားသျဖင့္ တစ္နာရီလွ်င္ ေရမုိင္ ၉ မုိင္ႏႈန္းသာသြားပါသည္။ ေဆာင္းတြင္းရာသီ
ျဖစ္၍ ကပၸလပ
ီ င္လယ္ျပင္မွာ လႈင
ိ ္း၊ ေရ မျပင္းထန္ဘဲ ေလွစီးရသည္မွာ တအိအျိ ဖင့္
ၿငိမ့္ေညာင္းလွပါေပ၏။ နံက္ကုိးနာရီခန္႔မွ စတင္ထြက္လာခဲ့ရာ မြန္းလြဲ (၂) နာရီ
ခန္႔တြင္ ကမ္းေျခကုိ လုံး၀မျမင္ရေတာ့ပါ။ အၾကမ္းအားျဖင့္ ကမ္းေျခႏွင့္ မုိင္ ၅၀
ခန္႔ေ၀းကြာခဲၿ့ ပီဟု တြကဆ
္ လုရ
႔ိ ပါသည္။ ထုအ
ိ ခါ ျမန္မာ့ကမ္း႐ုိးတန္းကုိ လက္ယာ
ဘက္တင
ြ ထ
္ ားရွၿိ ပီး ေလွ၏ဦးေခါင္းကုိ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ဆသ
ီ ႔ုိ ဦး တည္လက
ုိ ္
ပါသည္။ ပင္လယ္ကမ္းေ၀း၌ ဆြဲပုိက္ႏွင့္ငါးဖမ္းေနၾကေသာ စက္ေလွႀကီးမ်ားကုိ
ေတြ႕ျမင္ရပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔ သတိထားေစာင့္ၾကည့္ေနရသည္မွာ ဗမာ့ေရတပ္
မေတာ္ NAVY စစ္သေဘၤာမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထုစ
ိ စ္သေဘၤာမ်ားမွာ ပင္လယ္ ျပင္
၌ ငါးဖမ္းေလွမ်ား၊ ပုဂၢလိကကုန္တင္သေဘၤာမ်ားထံမွ စက္သုံးဆီေတာင္းျခင္း၊
ရိကၡာေတာင္းျခင္း၊ အေျခအေနကုိၾကည့္ၿပီး ေငြေတာင္းျခင္းမ်ားကုိလည္း ျပဳလုပ္
တတ္ၾကၿပီး လုိအပ္ပါက ဖမ္းဆီးျခင္းမ်ားကုိလည္း ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔
စက္ေလွမွာ မူလကတည္းက ငါးဖမ္းစက္ေလွျဖစ္၍ က်ေနာ္တုိ႔မွာလည္း စစ္ယူနီ
ေဖါင္းမ်ား မ၀တ္ၾကဘဲ ငါးဖမ္းသမားမ်ားအသြင္ေဆာင္ထားၾကပါသည္။ အကယ္
၍ စစ္သေဘၤာႏွင့္ေတြ႕ၿပီး အေျခအေနမဟန္ပါက RPG2 ႏွင့္ ပစ္ခတ္ႏင
ုိ ရ
္ န္အတြက္
လည္း အဆင္သင့္လုပ္ထားၾကပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔တြင္ပါရွိေသာ RPG ႏွင့္ စက္
လက္နက္မ်ားမွာ ေရေၾကာင္းတုိက္ပြဲ၌ အသုံးတည့္ၿပီး စစ္သေဘၤာအား ေခ်မႈန္း
တုက
ိ ခ
္ က
ုိ ႏ
္ င
ုိ စ
္ မ
ြ ္းရွသ
ိ ျဖင့္ စုိးရိမပ
္ ပ
ူ င္စတ
ိ မ
္ ထားဘဲ လက္နက္မ်ား လုရ
ိ င္းသု႔ိ ေရာက္
ေအာင္ မပုိ႔ႏုိင္မွာကုိသာ တာ၀န္အရ စုိးရိမ္မိၾကသည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 141

ညေန ၅ နာရီခန္႔တြင္ ရဲေဘာ္တေယာက္ ပဲ့နင္းအခန္းသုိ႔ ေရာက္လာၿပီး


က်ေနာ့္အတြက္ ထမင္းလာပုိ႔ပါသည္။ ဟင္းမွာ အမဲသားဟင္းႏွင့္ခရမ္းသီးကုိ
င႐ုပသ
္ ီးစပ္စပ္ႏင
ွ ့္ ေရာခ်က္ထားသျဖင့္ ထုထ
ိ မင္းတနပ္မွာ က်ေနာ္အ
့ တြက္ အမွတ္
တရ ရွိလွပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔ ညေနစာ ထမင္းစားၿပီးခ်ိန္မွာပင္ ေနလုံးႀကီးသည္
ရဲရန
ဲ လ
ီ ်က္အေနာက္ဘက္ မုိးကုတစ
္ က္၀င
ုိ ္း၏ ပင္လယ္ထသ
ဲ ႔ုိ ငုတလ
္ ်ွ ဳိ းေပ်ာက္ကယ
ြ ္
သြားေလ၏။ တေန၀င္၍ တမိုးခ်ဳပ္ေသာအခါ ပင္လယ္ျပင္မွာလည္း တျဖည္းျဖည္း
ႏွင့္ မဲေမွာင္လာကာ အထီးက်န္လ်က္ရွိေနေလေတာ့၏။ က်ေနာ္တုိ႔၏ ပတ္၀န္း
က်င္တြင္ တဒုန္းဒုန္း အသံျမည္ေနေသာ အင္ဂ်င္စက္အသံသည္လည္းေကာင္း၊
တ၀ုန္း၀ုန္း တုက
ိ ခ
္ တ္ေနေသာ ေလတုက
ိ သ
္ သ
ံ ည္လည္းေကာင္း၊ တေ၀ါေ၀ါ တ၀ုန္း
၀ုန္းျဖင့္ ေလွဦးမွ လႈိင္းခြဲသံသည္လည္းေကာင္း၊ က်ေနာ္တုိ႔၏အေဖၚအျဖစ္ရွိေန
ေလ၏။ တခါတရံတြင္ ဟုိးအေ၀းဆီက ငါးဖမ္းေလွတုိ႔မွ မီးေရာင္တလက္လက္ကုိ
လည္းျမင္ၾကရ၏။ ၿမိဳ႕ႀကီးတၿမိဳ႕ ပင္လယ္ျပင္၌ ေမ်ာလာသကဲသ
့ ႔ုိ ထိန္ေျပာင္လင္း
လက္ျဖတ္သန္းခုတ္ေမာင္းသြားၾကေသာ ဧရာမပင္လယ္ကူးသေဘၤာႀကီးမ်ားကုိ
လည္း ေတြ႕ျမင္ရၾကသည္။ က်ေနာ္တ၏
႔ုိ စက္ေလွမွာကား လုၿံ ခဳံေရးအရ မီးမထြန္း
ဘဲ အေမွာင္ခ်ထားသျဖင့္ အေ၀းမွေတြ႕ျမင္ႏင
ုိ စ
္ ရာ အေၾကာင္းမရွပ
ိ ါ။ လုအ
ိ ပ္မသ
ွ ာ
လွ်ပ္စစ္မီးကုိ အသုံးျပဳပါသည္။ ညဘက္တြင္ လုံျခဳံစိတ္ခ်ရေသာ အေျခအေန
ေၾကာင့္ ကင္းေစာင့္ရဲေဘာ္မွအပ က်န္ရွိသူမ်ား အိပ္စက္ အနားယူၾကေလ၏။
က်ေနာ္တုိ႔ႏွင့္ ပဲ့နင္းတုိ႔မွာ အလွည့္က်ေမာင္းႏွင္ၾကၿပီး အိပ္ၾကရေလ၏။

ေနာက္တေန႔သ႔ုိ ကူးေျပာင္း၍ နံနက္ပင


ုိ ္းသု႔ိ ေရာက္ေလေသာအခါ ပင္လယ္
ျပင္တခုလုံးမွာ ႏွင္းမ်ားအုံ႔ဆုိင္းကာ သုိင္းဖြဲ႕ေနၾက၍ ပတ္၀န္းက်င္ကုိမျမင္ရဘဲ
ရွိေနေလ၏။ ညအေမွာင္တြင္ မီးေရာင္ျဖင့္ ေလွသေဘၤာတုိ႔မွာ တစီးႏွင့္တစီးကုိ
လွမ္းျမင္ရၿပီး ေရွာင္တိမ္းလုိ႔ရေသာ္လည္း ယခုလုိ ဆီးႏွင္းတုိ႔ထူထပ္ေသာ အခ်ိန္
အခါမ်ဳိးတြင္ ေလွသေဘၤာတုိ႔မွာ တစီးႏွင့္တစီးကုိ မျမင္ေတြ႕ရသျဖင့္ ေလွတုိက္
ခုိက္မႈျဖစ္ႏုိင္၍ ဆလုိက္မီးကုိဖြင့္ကာ သတိထားလ်က္ ေမာင္းႏွင္ၾကရပါသည္။

နံက္ ၇ နာရီခန္႔ အခ်ိန္သို႔ေရာက္ရွိလာေသာအခါမွ ႏွင္းထုမ်ားမွာ တျဖည္း


ျဖည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကၿပီး ပတ္၀န္းက်င္တခြင္မွာ ၾကည္လင္၍လာေလ၏။
ပင္လယ္ျပင္၏ သဘာ၀အေရာင္မွာ ျပာလဲလ
့ ဲအ
့ ေရာင္ျဖစ္ၿပီး နံနက္ေနေရာင္ျခည္
က်ေရာက္လာမႈေၾကာင့္ ပင္လယ္ျပင္မွာ စိန္ပြင့္မ်ားႀကဲထားသည့္အလား အလင္း
142 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

ေရာင္မ်ား တဖ်ပ္ဖ်ပ္ႏင
ွ ့္ ေတာက္ပျဖစ္ေပၚေနၾကေလသည္။ မ်ားမၾကာမီ ပင္လယ္
ျပာျပာတြင္ ႏုိ႔ႏွစ္ေရာင္ကဲ့သုိ႔ စီးဆင္းေနေသာ ေရစီးေၾကာင္းတခုကုိ ေရွ႕ျမင္ကြင္း
တြင္ လွမ္းျမင္ေနရသျဖင့္ က်ေနာ္သည္ ပဲ့နင္းအခန္းမွဆင္းကာ ဗုိလ္ခိုင္ထြန္းခုိင္
အား ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တည့္တည့္သို႔ ေရာက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းသြားပုိ႔ပါသည္။ ထို
အခါ ဗုလ
ိ ခ
္ င
ုိ ထ
္ န
ြ ္းခိင
ု မ
္ ွ ကုခ
ိ င
ုိ မ
္ ုိး ဘယ္လလ
ုိ ပ
ု ၿ္ ပီး အတိက်သိသလဲဟုေမးရာ က်ေနာ္
က ပင္လယ္ျပင္မွ ႏုိ႔ႏွစ္ေရာင္ေရစီးေၾကာင္းကုိ လက္ညႇဳိးထုိးျပၿပီး အဲဒါရန္ကုန္ျမစ္
က စီးဆင္းလာတဲ့ ေရစီးေၾကာင္းပဲဟု အတိက်ေျပာျပလုိက္ပါသည္။ ကမ္းေျခကုိ
လွမ္းမျမင္ရေသာ္လည္း ေလွ၏အသြားႏႈန္းႏွင့္ ေမာင္းႏွငသ
္ ည့္ အခ်ိနန
္ ာရီကုိ တြက္
ကာ တိက်ေသခ်ာစြာ ေျပာရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ထုမ
ိ တ
ွ ဖန္ ႏွစည
္ ႏွငႏ
့္ စ
ွ ရ
္ က္ လြန္ေျမာက္လာေသာအခါ ပင္လယ္ေရျပာျပာမွ
အျပာရင့္ရင့္အေရာင္သုိ႔ ေျပာင္းလဲလာၿပီး လႈိင္းလုံးမ်ားလည္း တျဖည္းျဖည္းႀကီး
မားလာကာ ေလွဦးကုိတ၀ုန္း၀ုန္းျဖင့္ ႐ုိက္ခတ္လာၾကေလ၏။ ထုိအျခင္းအရာကုိ
ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ကပၸလီပင္လယ္ျပင္ကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္
ကုိ ၀င္ေရာက္လာၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း အေတြ႕အႀကဳံအရ သိရွိေန၏။ ပဲ့နင္းအခန္းမွ
ဆင္းကာ ဗုလ
ိ ခ
္ င
ို ထ
္ န
ြ ္းအား ေမာ္တင္စန
ြ ္းသု႔ိ ေရာက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းပုလ
႔ိ က
ုိ ္
ေလ၏။ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္မွာ ေရနက္၏။ အျပာရင္ရ
့ င္အ
့ ေရာင္ ေျပာင္းလဲေန
ၿပီး လႈိင္းလုံးႀကီးမ်ား ျဖစ္ေပၚလာရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔၏ စက္ေလွမွာ နိမ့္
လုက
ိ ျ္ မင့္တက္လက
ုိ ျ္ ဖင့္ လူးကာလိွမ့္ကာျဖင့္ ယခုမွလင
ုိ ္းလုံးႀကီးမ်ားႏွင့္ နပန္းလုံး
ၾကေလ၏။ ပင္လယ္အေတြ႕အႀကဳံရွိထားၾကေသာ ပဲ့နင္းစက္ဆရာေလွသားတဦး
ႏွင့္ က်ေနာ္တ႔ုိ ၄ ဦးမွာ ဘာမွမျဖစ္ၾကေသာ္လည္း ဗုလ
ိ ခ
္ င
ုိ ထ
္ န
ြ ္းခုင
ိ ၊္ ဒုဗလ
ုိ ခ
္ င
ုိ ရ
္ မ
ဲ င္း
ထြန္းႏွင့္ ရဲေဘာ္ ၉ ဦးစလုံးမွာ လႈိင္းမူးၾကသျဖင့္ စားထားသမွ် အန္ထြက္က်
ၾကေလ၏။ ကင္းတာ၀န္က် ရဲေဘာ္မွာ ကင္းတာ၀န္ကပ
ုိ င္ ဂ႐ုမစုက
ိ ႏ
္ င
ုိ ဘ
္ ဲ လွဲအပ
ိ ္
၍လုက
ိ ပ
္ ါခဲရ
့ ပါသည္။ ရခုင
ိ ျ္ ပည္ထဲကုိ ၀င္ေရာက္လာၿပီးျဖစ္၍ က်ေနာ့စ
္ တ
ိ အ
္ စဥ္၌
ဇာတိေက်းရြာကုိလည္းေကာင္း၊ မိဘညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမမ်ားကုိလည္းေကာင္း၊
ေဆြမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကုိလည္းေကာင္း၊ သတိတရ တမ္းတမ္းတတ ျဖစ္
မိပါေလသည္။

က်ေနာ္ ရြာမွထက
ြ ခ
္ ြာခဲသ
့ ည္မွာ ဆယ္ႏစ
ွ ္ေက်ာ္လာခဲ့ေပၿပီ၊ ရြာရဲ႕အေျခအေန
ဘယ္လုိ ေျပာင္းလဲေနၿပီလဆ
ဲ တ
ုိ ာ က်ေနာ္မသိသလုိ က်ေနာ္အ
့ ေျခအေန ဘယ္လုိ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 143

ေျပာင္းလဲေနသလဲဆတ
ုိ ာကိလ
ု ည္း သူတသ
႔ို ႏ
ိ င
ုိ လ
္ မ
ိ မ
့္ ည္မဟုတပ
္ ါ။ သု႔ေ
ိ သာ္လည္း
အာဏာရွင္ေတြရဲ႕လက္ေအာက္မွာ ရခုိင္ျပည္သူေတြ နင္းျပားဘ၀ေရာက္ေနၾက
လိမ့္မည္ဆုိသည္ကုိသာ အတိအက်ေျပာ၍ရႏုိင္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္
ေတာ္လန
ွ ္ေရးသမားဘ၀၊ ရခုင
ိ ျ္ ပည္လတ
ြ ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တုက
ိ ပ
္ ၀
ြဲ င္ေနရသည္
ကုိ ေက်နပ္မပ
ိ ါသည္။ က်ေနာ္တစ
႔ုိ က္ေလွသည္ စထြကခ
္ ြာလာသည့္ေန႔မွ ၅ ညႏွင့္
၅ ရက္ေျမာက္ေန႔သ႔ုိ ေရာက္ရလ
ွိ ာေသာအခါ ညေန ၄ နာရီခန္႔ အခ်ိနတ
္ င
ြ ္ ရည္မန
ွ ္း
ခ်က္ျဖစ္ေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံ၏ ဆတၱဘဇာ (ခ) က်ေခတ္ေခ်ာင္းေက်းရြာသုိ႔
ေအာင္ျမင္စြာ ဆုိက္ေရာက္လာခဲ့ၾကပါသည္။

ထုိေနရာသု႔ိ ေရာက္ေသာအခါ ALP မွ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုင


ိ န
္ လ
ီ င္းႏွင့္ NUFA
မွ တာ၀န္ရသ
ွိ မ
ူ ်ား၊ ရဲေဘာ္မ်ား ႀကိဳဆုိေနၾကၿပီး လက္နက္မ်ားကုိ သယ္ယသ
ူ ြားၾက
ပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔တပ္စုမွတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားမွာ စက္ေလွကင္းတာ၀န္မွအပ က်န္လူ
မ်ားမွာ စစ္တေကာင္းၿမိဳ႕သုိ႔ အလည္အပတ္သြားေရာက္ ေလ့လာခဲ့ၾကပါသည္။
က်ေနာ္တုိ႔ ျပန္ထြက္ရမည့္ေန႔တြင္ လဆုတ္ ၂ ရက္ေန႔ ဒီေရေသရက္ ျဖစ္ေသာ
ေၾကာင့္ စက္ေလွမွာ ေသာင္တင္ေနသျဖင့္ သြားလုိ႔မရဘဲ ထုိေနရာ၌ပင္ ၁၀ ရက္
ခန္႔ေနၾကရပါသည္။ ထုိအေတာအတြင္းတြင္ က်ေနာ္ကင္းတာ၀န္က်သည့္အခ်ိန္
တေန႔တြင္ အနီးအနားေက်းရြာမ်ားမွ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ကုလားလူမ်ဳိးမ်ား
ေရာက္ရလ
ွိ ာၾကၿပီး ကမ္းေပၚမွေန၍ က်ေနာ္တ႔ုိ စက္ေလွကုိ အကဲခတ္၍ ေလ့လာ
ေနၾကပါသည္။ ထုလ
ိ အ
ူ ပ
ု မ
္ ်ားထဲမွာ လူ ၆၀ ခန္ရ
႔ ွိေသာ ကုလားလူမ်ဳိးမ်ား ေလွရရ
ွိ ာ
သုိ႔ ဦးတည္ဆင္းလာၾကၿပီး ေလွေအာက္မွေန၍ ရခုိင္စကားေကာင္းစြာ ေျပာတတ္
ေသာ ကုလားတဦးမွ က်ေနာ္ကုိင္ထားေသာ ေသနတ္အမ်ဳိးအစားႏွင့္ က်ည္
တစ္ကတ္တင
ြ ္ က်ည္ဆံ မည္မ်ွ ပါသနည္းဟု ေမးလာပါသည္။ က်ေနာ္၏ ေသနတ္
မွာ AK 47 ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ က်ည္တကတ္မွာ က်ည္ဆံ ၃၀ ပါေၾကာင္း ေျပာလုက
ိ ရ
္ ာ
ထုိကုလားမွ က်န္လူမ်ားကုိ ဘာသာျပန္၍ ေျပာျပပါသည္။ က်ေနာ္မွ ထုိကုလား
မ်ား၏ အမူအရာကုိ မသကၤာ၍ က်ည္ဆံေသတၱာအား ေျခေထာက္ျဖင့္ ျပလုက
ိ ၿ္ ပီး
က်ည္ဆံတသိန္းပါ၏။ လူတစ္သိန္းကုိ ပစ္လုိ႔ရေၾကာင္း ေျပာလုိက္ခါမွ ထုိကုလား
မ်ား ျပန္သြားၾကပါသည္။ ထုိကုလားမ်ားမွာ အသက္အေသခံ၍ ေသနတ္ကုိလုယူ
မည့္အႀကံျဖင့္လာၾကျခင္းျဖစ္သည္ကုိ ခန္႔မွန္းလုိ႔ရပါသည္။
144 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

လဆုတ္ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ ဒီေရျပန္တက္လာ၍ ထုိေနရာမွ ထြက္ခြါႏုိင္ခဲ့ပါ


သည္။ အျပန္ခရီးတြင္ ALP ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုိင္နီလင္းလည္း လုိက္ပါလာခဲ့ပါ
သည္။ က်ေနာ္တသ
႔ုိ ည္ လာရာလမ္းအတုင
ိ ္း ျပန္လာၾကရာမွ ဟုင
ိ ္းႀကီးကၽြန္းအနီးသု႔ိ
ေရာက္ရွိလာေသာအခါ အင္ဂ်င္ပုိင္းဆုိင္ရာတြင္ ေရျပန္ပိုက္ကြဲေနသည္။ ထုိေရ
ျပန္ပက
ုိ မ
္ ွာ အင္ဂ်င္ကုိေရသြင္း၍ အေအးဓါတ္ေပးရာ၌ ေရလည္အင္အားႏွင့္ ဆက္
သြယ္ေပးထားေသာ ပုက
ိ ျ္ ဖစ္ပါသည္။ အင္ဂ်င္အတြင္းသု႔ိ ေရမေရာက္ရပ
ွိ ါက အင္ဂ်င္
တခုလုံး ပ်က္စီးသြားႏိုင္ပါသည္။ ျပဳျပင္ႏုိင္ရန္ အပုိအစြမ္းမပါလာ၍ မတတ္သာ
သည့္အဆုံး နီးစပ္ရာငါးဖမ္းစက္ေလွတစီးဆီသုိ႔ ဦးတည္ေမာင္းႏွင္ၾကေလ၏။
ငါးဖမ္းစက္ေလွအနီးသုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ ထုိေလွသမားမ်ားမွာ လက္နက္ကုိင္
ေဆာင္ထားၾကသည္ကုိျမင္၍ ေၾကာက္လန္႔တၾကားျဖစ္ေနၾကေလ၏။ က်ေနာ္တုိ႔
သည္ ထုိစက္ေလွႏွင့္ ေဘးခ်င္းယွဥ္ကပ္ၿပီး ထုိေလွေပၚသုိ႔ တက္ေရာက္သြားၾက
ကာ ေလွသား ၅ ေယာက္အား စစ္ေဆးေမးျမန္းၾကည့္ရာ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ ႐ုတ္
ေကာင္းရြာမသားမ်ားျဖစ္ၾကသည္ဟု သိရရ
ွိ ပါသည္။ က်ေနာ္တမ
႔ုိ ွာလည္း ရခုင
ိ ျ္ ပည္
လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP မွျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ က်ေနာ္တုိ႔၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္
အခက္အခဲမ်ားကုိေျပာျပၿပီး ေလွခ်င္းလဲလွယရ
္ န္ အကူအညီေတာင္းခံရာ သူတုိ႔မွ
ၾကည္ျဖဴစြာ လဲလွယ္ခြင့္ျပဳပါသည္။ က်ေနာ္တုိ႔၏ေလွကုိ သူတုိ႔အား ေပးထားခဲ့ၿပီး
သူတ၏
႔ုိ ေလွႏင
ွ ့္ ထုိေနရာမွ ဆက္လက္ထက
ြ ခ
္ ါြ လာခဲၾ့ ကပါသည္။ သူတ၏
႔ုိ စက္ေလွ
မွာ က်ေနာ္တ၏
႔ုိ စက္ေလွထက္ေသးငယ္ၿပီး အင္ဂ်င္အမ်ဳိးအစားမွာလည္း တ႐ုတ္
နီျမင္းေကာင္ေရ ၁၃ ေကာင္ အင္ဂ်င္အမ်ဳိးအစားသာျဖစ္ပါသည္။ ပင္လယ္ျပင္ခရီး
အေ၀းတြင္ အသုံးမျပဳသင့္ေသာစက္ေလွမ်ဳိး ျဖစ္ပါသည္။ ထုိအခ်ိန္က ဧရာ၀တီ
တုိင္း- ဗုိလ္ကေလးၿမိဳ႕နယ္တြင္ ေထာ္ပုိင္အေရးအခင္းၿပီးခါစျဖစ္၍ NAVY စစ္
သေဘၤာမ်ားႏွင့္ ကင္းလွည့္စစ္ေရယာဥ္မ်ား ျဖတ္သန္းသြားလာေနၾကသည္ကုိ
မၾကာခဏေတြ႕ျမင္ရၿပီး သတိထား၍လာၾကရပါသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ ပင္လယ္ျပင္
အတြင္း အခက္အခဲမ်ားၾကားမွ (၅) ညႏွင့္ (၅) ရက္ေျမာက္ေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္တ႔ုိ
အစျပဳထြက္ခြာခဲ့ရာ ေရးၿမိဳ႕နယ္၊ ဓနိေတာေက်းရြာသုိ႔ ေအာင္ျမင္စြာ ျပန္လည္
ေရာက္ရွိလာပါသည္။ တတိယအႀကိမ္လက္နက္သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေရးတြင္လည္း
ကြ်န္ေတာ္မွ ပဲန
့ င္းဦးစီးတာ၀န္ကယ
ုိ ၍
ူ ေအာင္ျမင္စြာပု႔ေ
ိ ဆာင္ႏင
ုိ ခ
္ သ
ဲ့ ျဖင့္ ရခုင
ိ ျ္ ပည္
လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ၏ လုိအပ္ခ်က္ကုိ ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္တုိင္ ေအာင္ျမင္စြာ
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 145

တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ႏုိင္ခဲ့သျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ေတာ္လွန္သမားဘ၀တြင္ အမွတ္ရ


စရာ ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာအျဖစ္ မေမ့မေပ်ာက္အၿမဲတမ္း တည္ရွိေနပါသည္။

၁၉၉၂-ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္ ဗုလ
ိ ထ
္ န
ြ ္းခုင
ိ ၊္ ဗုလ
ိ ရ
္ မ
ဲ င္းထြန္း၊ ဗုလ
ိ ခ
္ င
ုိ မ
္ ုိး၊ ၁၉၉၃-ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္
ဗုလ
ိ ႀ္ ကီးထြန္း၀င္း၊ ဗုလ
ိ ခ
္ င
ုိ မ
္ ုိး၊ ၁၉၉၄-ခုႏစ
ွ တ
္ ြင္ ဗိလ
ု ႀ္ ကီးခိင
ု ထ
္ ြန္း၀င္း၊ ၁၉၉၅-ခုႏစ
ွ ္
တြင္ ဗုိလ္ေရာင္နီထြန္းႏွင့္ ဗုိလ္ခုိင္မုိးတုိ႔သည္ ပါတီမွတာ၀န္ေပးသည့္အတုိင္း
လက္နက္ခယ
ဲ မ္းပု႔ေ
ိ ဆာင္ေရး တာ၀န္ကုိ ေက်ႁပြနစ
္ ြာ ထမ္းေဆာင္ခၾဲ့ ကသည္။ သူတ႔ုိ
အထဲတြင္ ဗုိလ္ရဲမင္းထြန္းသည္ လက္နက္ခဲယမ္းပုိ႔ေဆာင္ေရးတာ၀န္ကုိ ထမ္း
ေဆာင္ေနစဥ္ ပင္လယ္ျပင္တင
ြ ္ ရန္သ႔ေ
ူ ရတပ္သေဘၤာႏွင့္ တုက
ိ ပ
္ ျြဲ ဖစ္ကာ ပင္လယ္
ျပင္၌ပင္ က်ဆုံးခဲရ
့ သည္။ ယခု ALP ဗဟုတ
ိ င
ြ ္ အသုံးျပဳေနၾကေသာ လက္နက္မ်ား
အတြက္ အေရွ႕ဘက္ (ကရင္ျပည္) ALP ဌာနခြမ
ဲ ွ ပိ႔ေ
ု ဆာင္ေရးတာ၀န္ကုိ တာ၀န္ယူ
ေဆာင္ရက
ြ ခ
္ ဲ့ေသာပုဂဳၢ လ
ိ မ
္ ်ားမွာ ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ္ေအာင္ႏင
ွ ့္ ခုင
ိ ရ
္ လ
ဲ င္းေအာင္တျ႔ုိ ဖစ္သည္။
လက္နက္ခယ
ဲ မ္းပု႔ေ
ိ ဆာင္ေရးကိစက
ၥ ုိ အေကာင္အထည္ေဖၚ ေဆာင္ရက
ြ ္ေနခ်ိနတ
္ င
ြ ္
ခုင
ိ စ
္ ုိးႏိင
ု ္ေအာင္သည္ မဒတတြင္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးတာ၀န္ကုိ ထမ္းေဆာင္
ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ လက္နက္ခဲယမ္းပုိ႔ေဆာင္ရာတြင္ NMSP အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္ေျမ
(ပင္လယ္ကမ္းေျခ) ႏွင့္ KNU၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္ေျမ (ပင္လယ္ကမ္းေျခ)မ်ားကုိ
အေျခခံရသည္။ အထက္ေဖၚျပပါနယ္ေျမမ်ားမွ တာ၀န္ရပ
ွိ ဂ
ု ဳၢ လ
ိ မ
္ ်ားကုလ
ိ ည္း အေျခ
ခံရသည္။ အထက္ေဖၚျပပါနယ္ေျမမ်ားမွ တာ၀န္ရွိပုဂၢဳိလ္မ်ားမွလည္း အစြမ္းကုန္
ကူညီေပးခဲ့ၾကပါသည္။

လက္နက္ခယ
ဲ မ္း ပု႔ေ
ိ ဆာင္ေရးအတြက္ (၅) ႀကိမတ
္ တ
ိ ိ ႀကိဳးပမ္းခဲရ
့ ာ၌ ပထမ
အႀကိမ္တြင္ ခုိင္ရာဇာ ခြဲထြက္သြားသည့္အတြက္ ေအာင္ျမင္မႈမရွိခဲ့ေပ။ ဒုတိယ၊
တတိယ၊ စတုတၳအႀကိမ္မ်ားတြင္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ အေရွ႕ဘက္ေဒသမွ ရခုိင္
ျပည္သ႔ုိ လက္နက္ခယ
ဲ မ္းပု႔ေ
ိ ဆာင္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းခဲရ
့ ာတြင္ မြနျ္ ပည္သစ္ပါတီ
NMSP ၏ အုပခ
္ ်ဳပ္ေရးနယ္ေျမ ပင္လယ္ကမ္းေျခတြင္ က်ည္ဆအ
ံ ပါအ၀င္ လက္နက္
မ်ဳိးစုံ (၄၀) ေက်ာ္ႏွင့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၏ အတြင္းပုိင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္ေျမတြင္
လက္နက္မ်ဳိးစုံ (၄၀) ေက်ာ္၊ စုစုေပါင္းလက္နက္မ်ဳိးစုံ (၈၀) ေက်ာ္ ဆုံး႐ႈံးခဲရ
့ သည္။
လက္နက္ခဲယမ္းပုိ႔ေဆာင္ေရး (၅) ႀကိမ္တြင္ တုိက္ခုိက္မႈစြမ္းရည္ေကာင္းေသာ
146 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

တပ္မဴွ းဗုလ
ိ ္ေက်ာ္ထန
ြ ္းမွာ ကုန္းေပၚတြင္ ရန္သႏ
ူ င
ွ ့္ တုက
ိ ပ
္ ျြဲ ဖစ္ရင္း က်ဆုံးခဲရ
့ သည္။
ဗိလ
ု ရ
္ မ
ဲ င္းထြန္းမွာ ပင္လယ္ျပင္တင
ြ ္ က်ဆုံးခဲရ
့ သည္။ ၎အျပင္ ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕လည္း
လက္နက္ခဲယမ္းပုိ႔ေဆာင္ေရးႀကိဳးပမ္းရာတြင္ အသက္ေပးခဲ့ၾကရသည္။

၁၉၉၉-ခုႏွစ္၊ ပဥၥမအႀကိမ္ လက္နက္ခဲယမ္းပုိ႔ေဆာင္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္း


ခဲရ
့ ာတြင္ ပါတီဥကၠ႒ ခုင
ိ ရ
္ ခ
ဲ င
ုိ က
္ ယ
ုိ တ
္ င
ုိ ္ အေရွ႕ဘက္ (KNU) နယ္ေျမသုလ
႔ိ ာေရာက္
ၿပီး စီစဥ္ေဆာင္ရက
ြ ခ
္ သ
ဲ့ ည္။ ထိသ
ု စ
႔ို စ
ီ ဥ္ေဆာင္ရက
ြ ရ
္ ာတြင္ ေစာျမရာဇာလင္းထံမွ
ဘတ္ေငြ ၅၃၇၅၀-ဘတ္၊ အေရွ႕ဘက္ေဒသ KNU နယ္ေျမရွိ ALP ရဲေဘာ္မ်ားထံမွ
ဘတ္ေငြ ၈၀၀၀၀-၊ ခုင
ိ စ
္ ုိးႏုင
ိ ္ေအာင္ထမ
ံ ွ ဘတ္ေငြ ၉၀၀၀၀-၊ ခုင
ိ ရ
္ လ
ဲ င္းေအာင္ထမ
ံ ွ
ဘတ္ေငြ ၂၀၀၀၀-၊ ခုင
ိ မ
္ င္း၀ါထံမဘ
ွ တ္ေငြ ၁၀၀၀၀-၊ ဥကၠ႒ ခုင
ိ ရ
္ ခ
ဲ င
ုိ ထ
္ မ
ံ ွ ဘတ္ေငြ
၆၅၀၀၀-၊ စုစုေပါင္းဘတ္ေငြ ၂၆၃၇၅၀-တုက
႔ ိ ုိ စုေဆာင္းကာ လက္နက္ခယ
ဲ မ္းအခ်ဳိ႕ကုိ
၀ယ္ယူခဲ့သည္။

ထုိ၀ယ္ယူခဲ့ေသာ လက္နက္ခဲယမ္းအခ်ဳိ႕ႏွင့္ အရင္က စုေဆာင္းထားေသာ


လက္နက္ခယ
ဲ မ္းမ်ားကုိ ပု႔ေ
ိ ဆာင္ရန္အတြက္ ခုင
ိ န
္ ီေရာင္-ဗဟုိေကာ္မတီ၊ ပင္လယ္
ျပင္ဆုိင္ရာ တပ္မွဴးေရာင္နီထြန္း (ယခုကြယ္လြန္) တုိ႔အား တာ၀န္ေပးခဲ့သည္။
ခုိင္နီေရာင္အား တာ၀န္ေပးျခင္းမွာ ခရီးမထြက္ခြာမီ ကုန္းေပၚတြင္ တပ္ဖြဲ႕ကုိ
ထိန္းသိမ္းကြပက
္ ရ
ဲ န္ျဖစ္သည္။ သုရ
႔ိ ာတြင္ ပင္လယ္ျပင္ဆင
ုိ ရ
္ ာတပ္မဴွ း ဗုလ
ိ ္ေရာင္နီ
ထြန္း (ျပည္တြင္းၿမိဳ႕တၿမိဳ႕တြင္ ေရာဂါျဖင့္ကြယ္လြန္) ကြယ္လြန္ျခင္းႏွင့္ အျခား
အျခားေသာအခက္အခဲမ်ားေၾကာင့္ ပဥၥမအႀကိမ္လက္နက္ခဲယမ္းပုိ႔ေဆာင္ေရး
အစီအစဥ္သည္ ေအာင္ျမင္မႈမရွိခဲ့ေခ်။ ခုိင္နီေရာင္အားလည္း ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္တြင္
တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရန္ တာ၀န္ေပးေစလႊတလ
္ က
ုိ ရ
္ ာတြငမ
္ ူ ပါတီဌာနခ်ဳပ္သမ
႔ုိ သြား
ဘဲ သူ၏ဇာတိတြင္ ေနထုိင္လ်က္ရွိေၾကာင္းသိရွိရသည္။

ပဥၥမအႀကိမလ
္ က္နက္ခယ
ဲ မ္းပု႔ေ
ိ ဆာင္ေရးတြင္ ခုင
ိ န
္ ီေရာင္၊ ဗုလ
ိ ္ေရာင္နထ
ီ န
ြ ္း
အပါအ၀င္ ရဲေဘာ္ (၂၀) ဦးပါ၀င္သည္။ ၎ရဲေဘာ္ (၂၀) တြင္ ခိုင္ျမတ္စုိး
(ယခင္ရမၼာ၀တီတပ္ဖြဲ႕၏ တပ္ခြဲမွဴး)၊ ခုိင္မင္းစုိး (ယခုရမၼာ၀တီတပ္ရင္းမွဴးတာ၀န္
ထမ္းေဆာင္ေနသည္) ႏွင့္ ခုင
ိ ္ေအာင္သရ
ူ ဆက္သယ
ြ ္ေရး တာ၀န္ခံ (ယခုဗဟုဌ
ိ ာန
ခ်ဳပ္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လ်က္ရွိ) တုိ႔ (၃)ဦးသာက်န္ခဲ့သည္။ သူတုိ႔ (၃) ဦး
သည္ လက္နက္(၈)လက္၊ က်ည္ဆံအခ်ဳိ႕ႏွင့္ KNLA ၏ တပ္မဟာ (၇) ရွိ ALP
လက္ေအာက္ခံ ရမၼာ၀တီတပ္ဖြဲ႕သုိ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကသည္။
&ckdifjynfvGwfajrmufa&;ygwDorkdif; BudK;yrf;aqmif&GufrI wpfaphwapmif; 147

လက္နက္ခဲယမ္း ပုိ႔ေဆာင္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ရာတြင္ မြန္


ျပည္သစ္ပါတီ၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္ေျမကုိ အေျခခံၿပီးေဆာင္ရြက္ရသည္။ ထုိသို႔
ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ NMSP ဗဟုိမွ ကူညီ ညႊန္ၾကားေပးမႈျဖင့္ သက္ဆုိင္ရာ NMSP
၏ နယ္ေျမခံ အရပ္ဘက္စစ္ဘက္ တာ၀န္ရွိပုဂၢဳိလ္မ်ားအေနျဖင့္လည္း ကၽြႏု္ပ္တုိ႔
အား အစြမ္းကုန္အျပည့္အ၀ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးမႈမ်ားေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏ ပုိ႔
ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေအာင္ျမင္မႈရွိခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆုိလွ်င္ မွားမည္
မဟုတ္ပါ။ မြန္ျပည္သစ္ပါတီဗဟုိအေနျဖင့္လည္း လက္နက္ခဲယမ္းပုိ႔ေဆာင္ေရး
အတြက္ ေငြသား (ျမန္မာက်ပ္ေငြ) အခ်ဳိ႕ကုလ
ိ ည္းကူညီေပးခဲသ
့ ည္။ အထက္ေဖၚျပ
ပါ ကူညီေဆာင္ရက
ြ ္ေပးမႈမ်ားကုိ ALP အေနျဖင့္ ေက်းဇူးတင္ျခင္းႏွငအ
့္ တူ မွတတ
္ မ္း
တင္အပ္ပါသည္။

ရခုင
ိ ျ္ ပည္သ႔ေ
ုိ ရေၾကာင္းခရီးျဖင့္ လက္နက္ပ႔ေ
ုိ ဆာင္ေရးတာ၀န္ကုိ လက္ေတြ႕
အေကာင္ထည္ ေဖၚေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ တပ္မွဴးမ်ားမွာ ဗုိလ္ႀကီး ခုိင္ထြန္း၀င္း၊
ဗုိလ္ခုိင္ထြန္းခုိင္၊ ဒု-ဗုိလ္ခုိင္မုိး၊ ဒု-ဗုိလ္ ခုိင္ရဲမင္းထြန္းႏွင့္ ဗိုလ္ခုိင္ေရာင္နီထြန္းတုိ႔
ျဖစ္သည္။ ၎တပ္မွဴးမ်ားတြင္ ဗုိလ္ႀကီးခုိင္ထြန္း၀င္းသည္ ALP ၏မုိင္(၂၀၀၀)
ခရီးရွည္တြင္ ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး လက္ရွိဥကၠ႒ခုိင္ရဲခုိင္၊ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ခုိင္နီလင္းတုိ႔ႏွင့္
အတူ မႏၲေလးအက်ဥ္းေထာင္တြင္ အက်ဥ္းခ်ျခင္းကုိခံခဲ့ရသူ တပ္မွဴးတေယာက္
ျဖစ္သည္။ ၁၉၈၀-ခုႏစ
ွ တ
္ င
ြ ္ မႏၲေလးအက်ဥ္းေထာင္မွ လြတ္ေျမာက္လာၿပီး ALP-၏
တတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈတြင္ ဆက္လက္ပါ၀င္ခဲ့သူတဦးျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ႀကီး
ခုိင္ထြန္း၀င္းသည္ လက္နက္ခဲယမ္း ရွာေဖြစုေဆာင္းရာတြင္ အေတာ္အတန္စြမ္း
ေဆာင္ႏုိင္ေသာ တပ္မွဴးတဦးလည္းျဖစ္သည္။ က်ေနာ္ မွတ္မိသေလာက္ထည့္
သြင္းေဖၚျပရမည္ဆလ
ုိ ်ွ င္ ကရင္အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္၏ အမွတ္
(၇) တပ္မဟာရွိတပ္ရင္းမ်ားမွ အရာရွိမ်ားႏွင့္ အလြန္ခင္မင္ရင္းႏွီးသူ တပ္မွဴး
တေယာက္ ျဖစ္သည္။ သူ၏ပုဂၢဳိလ္ေရးရင္းႏွီးမႈအေပၚ အကူအညီေတာင္းခံမႈျဖင့္
စုေဆာင္းေပးခဲ့ေသာ လက္နက္အေရအတြက္မွာ AK-47 (5) လက္၊ M-16 (4)
လက္၊ စုစုေပါင္းလက္နက္ (၉) လက္ႏွင့္ က်ဥ္ဆံ (၃၀၀) ေက်ာ္ စုေဆာင္းေပးႏုိင္
ခဲ့သည္ကုိ ဤစာအုပ္ျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ေၾကာင္း ေဖၚျပအပ္ပါသည္။

ဗိလ
ု ခ
္ င
ုိ မ
္ ုိးသည္လည္း အမိနန
႔္ ာခံၿပီး စည္းကမ္းရွိေသာ ေပးအပ္သည့္ တာ၀န္
မ်ားကုိ ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ေသာ တပ္မဴွ းေကာင္းတဦးျဖစ္သည္။ သူသည္
148 ckdifpkd;Ekdifatmif a&;om;jyKpkonf/

မြနျ္ ပည္သစ္ပါတီနယ္ေျမတြင္ေနထုင
ိ လ
္ ်က္ လက္နက္ခဲယမ္းပု႔ေ
ိ ဆာင္ေရးတာ၀န္
ကုိ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္ေျမျဖစ္ေသာ
ပင္လယ္ကမ္းေျခအနီးတ၀ိုက္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကေသာ မြန္ျပည္သစ္
ပါတီမွ အရာရွိအရာခံမ်ားႏွင့္ အလြန္ခင္မင္ရင္းႏွီးသူျဖစ္သည္။ လက္နက္ခဲယမ္း
ပု႔ေ
ိ ဆာင္ရာတြင္ တပ္မဴွ းတာ၀န္ကုိ ထမ္းေဆာင္သည္အ
့ ျပင္ ေရေၾကာင္းကၽြမ္းက်င္
သူတဦးျဖစ္၍ ပဲ့နင္းတာ၀န္ကုိပါ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ လက္နက္ပုိ႔ေဆာင္
ေရးတြင္ ကုယ
ိ တ
္ င
ုိ က
္ က
ုိ ် သက္စြနဆ
႔္ ဖ
ံ ်ားႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြကခ
္ ဲၾ့ ကေသာ ဗုလ
ိ ႀ္ ကီး
ခုိင္ထြန္း၀င္း၊ ဗုိလ္ထြန္းခုိင္၊ ဗုိလ္ခုိင္မုိး၊ ဗုိလ္ရဲမင္းထြန္း ဗုိလ္ေရာင္နီထြန္းတုိ႔အား
ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းတင္ေၾကာင္း ဤစာျဖင့္ေဖၚျပအပ္ပါသည္။

လက္နက္ခဲယမ္းပုိ႔ေဆာင္ေရးကုိ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖၚ ေဆာင္


ရြက္ခဲ့ေသာ တပ္မွဴးမ်ားတြင္ ဗုိလ္ရဲမင္းထြန္းသည္ ဗမာ့ေရတပ္ႏွင့္ တုိက္ပြဲျဖစ္၍
ပင္လယ္ျပင္တင
ြ ္ က်ဆုံးခဲသ
့ ည္။ ဗုလ
ိ ထ
္ န
ြ ္းခုင
ိ သ
္ ည္ ပါတီမွ အနားယူကာ ကြယလ
္ န
ြ ္
သြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ဗုလ
ိ ႀ္ ကီးခုင
ိ ထ
္ န
ြ ္း၀င္းသည္ ယခုဤစာေရးေနသည့္
အခ်ိန္တြင္ ဆြီဒင္ႏုိင္ငံတြင္ ရွိေနေၾကာင္းသိရသည္။ ဗုိလ္ေရာင္နီထြန္းမွာ ျပည္
တြင္းရွၿိ မိဳ႕တၿမိဳ႕တြင္ ေဆးကုသမႈခယ
ံ ရ
ူ င္းကြယလ
္ န
ြ သ
္ ြားသည္။ ဗုလ
ိ ခ
္ င
ုိ မ
္ ုိးမွာ ၁၉၉၆
ခုႏစ
ွ မ
္ ွ ၂၀၀၇ ခုႏစ
ွ အ
္ ထိ ေထာင္သင
ြ ္းအက်ဥ္းက်ထားျခင္းကုိ ခံခရ
ဲ့ သည္။ ယခုအခါ
ဗုိလ္ခုိင္မုိးသည္ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ကရင္ဒုကၡသည္စခန္းတခုျဖစ္သည့္ အုန္းဖ်ံ
ဒုကၡသည္စခန္းတြင္ရွိေနေၾကာင္းသိရသည္။
ALP တြင္ ေစာျမရာဇာလင္းပါ၀င္လာျခင္း

၁၉၇၇-ခု၊ ဇြန္လ (၄) ရက္ေန႔၊ ခ်င္းျပည္နယ္တေနရာ၌ သူရဲေကာင္းပီသစြာ


က်ဆုံး သြားခဲ့ေ သာ ရခုိ င့္ေ တာ္ လ ွ န္ေ ရးေခါင္းေဆာင္ ခုိ င္ မုိး လင္း အေၾကာင္း ကုိ
ရခုင
ိ ျ္ ပည္လတ
ြ ္ေျမာက္ေရးပါတီ ALP ၏ ျပည္တင
ြ ္းလုပင
္ န္းမ်ားကုိ လုပက
္ င
ုိ ္ေနၾက
ေသာ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားအခ်ဳိ႕ထံမွ သိလာခဲ့ရသည့္ အ