You are on page 1of 9

Auteur: Dr Rene Veldwijk

De Meern, 15 februari 2019

Geachte leden van de vaste commissie SZW,

U heeft mij op 4 februari jl. in de gelegenheid gesteld om mijn kennis over de situatie bij UWV met u
te delen tijdens het rondetafelgesprek over de WW-fraude. Ik zat in het eerste blok en moest
aanhoren wat de top van UWV u daarna vertelde. Veel van de informatie die tot u kwam was onjuist
en misleidend, aantoonbaar onjuist en misleidend. Dat geldt in het bijzonder voor wat de CIO, de
heer Van der Vlist, u vertelde.

U begrijpt dat ik dat ik mij als deskundige geroepen voel om de onwaarheden in beeld te krijgen. Dat
doe ik overigens niet alleen voor u maar ook voor UWV zelf. Ik ben er namelijk vrij zeker van dat u op
de belangrijkste onderwerpen niet bewust bent misleid, maar dat de UWV-top in het algemeen en de
CIO in het bijzonder niet goed begrijpt hoe de processen en de systemen werken. Ook dat heeft een
oorzaak. Ik kom daar aan het einde van dit schrijven op terug.

Kort samengevat wil ik u er met deze brief met name op wijzen:

1- dat de opzet van de loonaangifteketen het voorkomen en opsporen van fraude sterk bemoeilijkt;
2- dat de beweringen van de CIO over controles op fraudes aan de poort niet kloppen;
3- dat de beweringen van de CIO als zouden de UWV-uitkeringssystemen geen modernisering
behoeven getuigen van een fundamenteel gebrek aan kennis van de eigen processen;
4- dat de valse argumenten en taalkundige spitsvondigheden die door de CIO en de directeur
handhaving zijn gehanteerd eenvoudig kunnen worden doorgeprikt;
5- dat de Belastingdienst en de ministeries van SZW en Financiën een grote rol spelen in het
tegengaan van fraudepreventie en -bestrijding.

Ik wil u eerst meenemen door de processen en de ICT-systemen van het UWV. Om mij te volgen
heeft u geen speciale technische kennis nodig.

1. De loonaangifte: Werkgever  Belastingdienst  UWV

Om te begrijpen waarom fraude zo gemakkelijk is laten we eerst vereenvoudigd zien hoe de


informatiestroom loopt:

Figuur 1: De loonaangiftestroom van werkgever naar UWV via de Belastingdienst. UWV-uitkeringssystemen, CBS,
Belastingdienst Toeslagen en andere afnemers van de Polisadministratie niet weergegeven en de WW-uitkeringen uitgelicht.

1 van 9
Werkgevers, maar ook uitkeringsinstanties zoals UWV, doen maandelijks geautomatiseerd
loonaangifte bij de Belastingdienst. De Belastingdienst is alleen geïnteresseerd in de totaalgegevens
benodigd voor het vaststellen van de totale loonheffing. De detailgegevens – de loonaangiften voor
elke individuele verloonde persoon (“nominatieve aangiften”) – gaan door naar UWV en worden
opgeslagen in de Polisadministratie.

Vier zaken zijn van groot belang om te begrijpen wat we hierna bespreken over fraudes en de
beweringen daarover door de UWV top:

1- De Belastingdienst speelt in dit proces een grote rol. Omdat zij tussen de werkgever en het UWV
zit behoort zij primair te controleren of loonaangiften correct zijn. Dat is des te belangrijker
omdat UWV geen direct contact mag opnemen met de werkgever. Dat moet via de
Belastingdienst lopen. Tegelijkertijd slaat de Belastingdienst alleen de totalen van de aangiften
op.
2- De Polisadministratie bevat zowel dienstverbanden als uitkeringsverhoudingen. Bij elke persoon
die WW ontvangt dienen we in de Polisadministratie één of meer voorafgaande dienstverbanden
te vinden. In beginsel kunnen WW-uitkeringen op basis van de in de Polisadministratie
aanwezige gegevens vaak geheel worden nagerekend. De Polisadministratie is, kortom, een zeer
krachtig controlemiddel op fraude en patronen van mogelijk misbruik van uitkeringen.
3- De gegevens in de Polisadministratie kunnen altijd door de werkgever met terugwerkende kracht
worden gewijzigd. Dit komt veelvuldig voor. Fouten worden gecorrigeerd en veel organisaties
geven met terugwerkende kracht loonsverhogingen (bijv. bij ingang met terugwerkende kracht
van een CAO). Correcties met terugwerkende kracht moeten goed worden gemonitord omdat
anders fraude zeer eenvoudig wordt.
4- Werkgevers en werknemers krijgen maar zeer beperkt feedback en weten dus niet in detail wat
er op enig moment in de Polisadministratie is opgenomen. Als UWV correcties op de
Polisadministratie zou doorvoeren – wat niet gebeurt – kunnen deze op elk moment weer
worden overschreven door correcties in een latere loonaangifte. De bron van correcties is
bovendien in de Polisadministratie niet te zien1.

2. De CIO beweert: “De Belastingdienst controleert de loonaangiften op fraudesignalen”

Wij citeren (link):

“En eigenlijk zou je kunnen stellen dat sinds de bouw van de Polisadministratie is het aantal
technische controles sterk toegenomen. We hebben aan de poort van de Belastingdienst […] – dat
heb ik nagekeken – 346 poortcontroles waarin alle mogelijke technische checks gedaan worden of die
data klopt.”

De Belastingdienst voert alleen triviale controles uit. Meer specifiek: zij voert alleen controles uit op
gegevens binnen één loonaangiftebericht. Dat kan ook niet anders want de database waar de data
vervolgens heen gaan, de Polisadministratie, is voor de Belastingdienst onbereikbaar.

1 Een ICT-faciliteit om dat op orde te brengen is naderhand actief verwijderd. Zie ook de uitzending van Nieuwsuur van
11 oktober 2018 [link].

2 van 9
Deze omstandigheid wreekt zich vooral bij correcties op eerdere loonaangiften. En juist correcties,
mutaties met terugwerkende kracht, zijn de bron bij uitstek voor fraudes. We citeren een recent
vrijgegeven intern UWV document [link, blz. 20]:

Figuur 2: Uit intern document “Misbruikrisico’s uitkeringsgelden als gevolg van invoering e-dienstverleningsconcept”, p.20.

Hoe zou de Belastingdienst op dit soort zaken kunnen controleren? Op salarisadministraties worden
fouten gemaakt die naderhand worden gecorrigeerd. Informatie komt soms pas beschikbaar nadat
de loonaangifte al is ingediend. Waarom (en hoe) zou de Belastingdienst moeten uitzoeken dat van
iemand die een WW-uitkering krijgt achteraf door de werkgever wordt gemorreld aan de gegevens
waarop die uitkering is berekend?

Resumerend: wij beoordelen de bewering van de CIO van UWV als onwaar.

3. Iets meer achtergrond: De Belastingdienst wil niet controleren

Tijdens het rondetafelgesprek heb ik gesteld dat de loonaangifteketen fundamenteel verkeerd is


opgezet. Figuur 1 op blz. 1 suggereert al dat de weg die de loonaangiften volgen ingewikkeld en
foutgevoelig is2. Het meer fundamentele probleem is echter niet technisch maar institutioneel-
bestuurlijk. De focus van de Belastingdienst ligt op incasso. De Belastingdienst wil verkeerde
loonaangiften niet afkeuren wanneer deze voldoende informatie bevatten om een heffing op te
baseren. De Belastingdienst is zeker niet geneigd om belastingheffing uit te stellen omdat er
gegevens ten behoeve van UWV niet kloppen.

Precies om deze reden ging het in 2006-2008 helemaal fout. De Belastingdienst had alle controles op
de data voor UWV uitgeschakeld – echt alle controles. Die leidde vervolgens tot een ramp bij de
vaststelling van toeslagen toen haar divisie Toeslagen geen data van UWV kon krijgen om deze te
berekenen. Nadien zijn deze basale controles op berichtniveau alsnog toegevoegd onder regie van de
een eindverantwoordelijke Ketenmanager3. Deze heeft vervolgens gemeld dat de controles op de
loonaangifte op orde waren. Dat is wat de Financiën en SZW om verschillende reden wilden horen en
dat is wat CIO Van der Vlist u tijdens het Rondetafelgesprek op de mouw heeft gespeld.

De “346 poortcontroles” waarover wij de CIO hierboven citeerden zijn voor een groot deel triviaal.
Deze controles garanderen vooral dat het mogelijk is om de gegevens technisch te verwerken. De
term “technisch” valt veelvuldig en dient in deze context te worden geïnterpreteerd.

Resumerend: De Belastingdienst voert om technische en bestuurlijke redenen alleen de meest basale


controles uit. Bij de huidige opzet is de loonaangifteketen intrinsiek fraudegevoelig. De bewering van
de CIO van UWV is daarom ook principieel onwaar.

2 De technische implementatie is veel ingewikkelder dan de figuur suggereert.


3 https://www.agconnect.nl/artikel/loonaangifteketen-weer-op-de-rit-gezet.

3 van 9
4. De CIO beweert: “De oude uitkeringssystemen zijn het probleem niet.”

Wij citeren (link):

“Dit is een groots vraagstuk dat bij Elias’ rapportage ook al aan de orde kwam. We spreken heel
gemakkelijk over oude systemen die moeten vervangen worden. […] Vaak zijn oude, degelijk
gebouwde systemen in een taal als Cobol – die zijn helemaal niet het probleem. […]”

Deze systemen waarover de CIO het hier heeft zijn de oude uitkeringssystemen. Ze dateren van ver
vóór UWV, uit de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw. Ze zijn gebouwd op de oude werkwijze van de
voorlopers van UWV: de werkgever uitgebreid uitvragen bij situaties van werkloosheid, ziekte en
arbeidsongeschiktheid. Deze systemen zijn niet gebouwd voor het geautomatiseerd herberekenen
van uitkeringen bij situaties waarin wijzigingen met terugwerkende kracht aan de orde van de dag
zijn.

Met de invoering van de loonaangifteketen in zicht heeft UWV geprobeerd om de toen al antieke
uitkeringssystemen te vervangen. Dit project4 is in 2008 uitgedraaid op een kostbare mislukking.

De combinatie van loonaangiften die veelvuldig en doorgaans te goeder trouw met terugwerkende
kracht worden gewijzigd en zwaar verouderde uitkeringssystemen die daar niet tegen kunnen, had
kunnen leiden tot heel veel handwerk om uitkeringen te corrigeren. UWV heeft dat probleem
“opgelost” door de Polisadministratie maar eenmaal te raadplegen en wel bij het ingaan van een
uitkering5.

Resumerend: wij beoordelen de bewering van de CIO van UWV als onwaar en getuigend van een
elementair gebrek aan kennis. De realiteit is dat de oude uitkeringssystemen ongeschikt zijn voor het
ondersteunen van de loonaangifteketen. UWV accepteert dat mensen door fouten of fraude of door
een ongelukkig moment van uitkeringsaanvraag een te hoge of te lage uitkering krijgen.

5. Werd uw Commissie bewust misleid door de CIO?

Het lijkt wellicht ongehoord dat de hoogste ICT functionaris binnen UWV niet weet:

1- dat de Belastingdienst geen controles uitvoert die fraudes met de loonaangifte voorkomen;
2- dat de antieke uitkeringssystemen in combinatie met de loonaangifte juist de bron zijn van
frauderisico’s.

Ik kan mij niet voorstellen dat de CIO uw Commissie bewust heeft misleid met eenvoudig te
weerleggen beweringen. Evenmin kan ik mij voorstellen dat de CIO cognitief tekort schiet. Voordat
de heer Van der Vlist als CIO bij UWV aantrad bekleedde hij dezelfde functie bij ’s Nationale
Nederlanden. Hij is dus gekwalificeerd6 als weinig anderen.

De meest waarschijnlijke verklaring is dat de hoogste ICT functionaris bij UWV de eigen systemen en
processen niet goed kent. Dat is minder vreemd dan het lijkt. De organisatie bij UWV is zo opgezet
dat bedrijfsfuncties – uitvoering, controle, ICT – niet samenwerken maar uit elkaar worden
getrokken. Zo is de ICT functie eigenstandig bezig met het omzetten van oude programmatuur naar

4 https://tweakers.net/nieuws/54192/mislukt-ict-project-uwv-kost-87-miljoen-euro.html
5 UWV heeft ook geprobeerd om de wet te wijzigen. Dit had voor uitkeringsgerechtigden grote gevolgen kunnen hebben.
Nadat de Kamer zich kritisch opstelde (motie Blok en Omztigt) beweerde UWV dat fouten door mutaties met
terugwerkende kracht geen probleem waren. Toen al werd dit binnen UWV betwijfeld.
6 Kleine nuance: commerciële verzekeraars weken natuurlijk niet met een verzekerd bedrag dat maandelijks varieert.

4 van 9
nieuwe die hetzelfde doet, zonder stil te staan bij de vraag of er wellicht nieuwe behoeften of
problemen zijn. De Polisadministratie wordt beheerd door de divisie Gegevensdiensten die niet over
de eigen ICT gaat. WW functionarissen krijgen alleen de uitkomsten voorgeschoteld van WW-
berekeningen, geen signalen over onregelmatigheden in de aangifte. Handhaving volgt signalen op
maar bevraagt niet structureel de Polisadministratie en andere systemen naar fraudepatronen.
Enzovoorts.

Deze vergaande fragmentatie van kennis leidt er toe dat elke vraagstelling met een multidisciplinair
karakter veel tijd en geld kost om beantwoord te worden, met name als ICT daarbij een grote rol
speelt. Waarin dat kan ontaarden heeft u op 4 februari kunnen zien.

6. Enkele belangrijke valse argumentaties en taalkundige spitsvondigheden

Sommige redelijk schijnende antwoorden zijn met enige ICT-kennis eenvoudig door te prikken.
Enkele belangrijke die mogelijk niet direct opvallen licht ik er kort uit:

1- De CIO gebruikt in relatie tot controles veelvuldig de term ‘technisch’. Deze term is een ict-
codewoord. Een controle als “geslacht moet de waarde ‘M’ of ‘V’ hebben of “Totaalbedrag
loonheffing moet gelijk zijn aan de som van de bedragen per werknemer” zijn dergelijke
‘technische controles’. Met fraudebestrijding hebben deze controles niets te maken.
De vraag die niet is gesteld is of er na 2014 controleprogrammatuur is ontwikkeld die specifiek is
gericht op het signaleren van de in dat jaar uitgevoerde WW-risicoanalyse [link].

2- De Polisadministratie is 12 jaar na invoering nog steeds een Fremdkörper bij UWV. Controles op
fouten en fraudesignalen worden door UWV daarom bij voorkeur uitgevoerd binnen de UWV-
systemen die hun gegevens uit de Polisadministratie betrekken. De CIO weet als ICT-manager
dat gegevenscontrole bij de bron hoort te gebeuren en kiest zijn woorden zorgvuldig.
Citaat (link): “Vervolgens heeft UWV, als wij ze ontvangen, die data, doen we ook dagelijks 50
controles op de consistentie van die data. […] En dat gaat bijvoorbeeld of de leeftijden kloppen in
relatie tot de LKV. […] Het derde wat wij doen is controles in de primaire systemen van met name
uitkeren. En daar is ook flink een controleslag toegevoegd met de WWZ in 2015 […]”.
De CIO bevestigt dat controles hoofdzakelijk plaatsvinden vóór de Polisadministratie (bij de
Belastingdienst) en ná de Polisadministratie maar niet op de enige plek waar alle data
samenkomen, binnen de Polisadministratie.

3- Op een vraag (link) van dhr. Wiersma naar de optie om een terugkijk-controleslag te doen
uitvoeren, los van de staande UWV-organisatie, komen misleidende antwoorden. De heer Paling
meldt eerst dat de Polisadministratie al apart is gezet door middel van een apart Ketenbureau
dat de loonaangifteketen bestuurt. Hier wordt een bestuurlijke constructie geschetst die niets te
maken heeft met de operationele realiteit. Daarna meldt de heer Paling dat de
Polisadministratie wordt gerund door de divisie Gegevensdiensten, wat correct is. Het is echter
de top van deze divisie die zich actief moeite geeft om de Polisadministratie minimaal te
benutten voor controles7. Tenslotte suggereert dhr. Paling dat een controleslag binnen de UWV-
organisatie zou moeten plaatsvinden. Mijn suggestie was echter om dit juist buiten de greep van

7 Na de initiële realisatie van de Polisadministratie is de directie van de divisie veranderd en heeft de nieuwe
divisiedirecteur zich actief ingespannen om controles te verwijderen. Nadien is de persoon in kwestie benoemd tot hoofd
van het door dhr. Paling genoemde Ketenbureau.

5 van 9
UWV, Ketenbureau, Belastingdienst/Financiën en de reguliere lijn binnen SZW te plaatsen –
uiteraard tijdelijk.

4- Op een vraag (link) van dhr. Mulder aan de CIO suggereert deze dat afschaffing van de eigen
UWV-adressenadministratie voor niet-ingezetenen kwetsbare mensen gaat treffen. Tenzij je bij
de implementatie kwaadaardig of incompetent bent is dat volstrekt onjuist.

5- Op een herhaalde vraag (link) van dhr. Smeulders naar de prioritering van fraudeonderzoeken
antwoordt dhr. Paling zodanig dat duidelijk wordt dat men reageert op signalen en daarbij een
inschatting maakt van de potentiële maatschappelijke ophef die dat kan veroorzaken. Nergens
wordt ook maar gesuggereerd dat er pogingen worden gedaan om te prioriteren op basis van
kwantitatieve gegevens. Dat kan bijna altijd wel maar gebeurt dus niet. Overigens heeft
Nieuwsuur duidelijk laten zien hoe UWV omgaat met signalen van bronnen bij UWV. Ook
verneem ik dat SZW ook regelmatig onderzoeken die UWV wil uitvoeren blokkeert.

7. Ter verdediging van UWV: externe krachten

De implementatie van de wet Walvis heeft geresulteerd in een bevroren landschap waarin de bij de
loonaangifte betrokken partijen (met name Belastingdienst en UWV) elkaar gevangen houden. Het
beeld als zou er sprake zijn van eendrachtige samenwerking is volstrekt vals. De opzet van de
loonaangifteketen en de plaatsing van de Polisadministratie bij UWV zijn niet de resultante van een
rationeel ontwerpproces maar van een “bestuurlijke uitruil” (lees: strijd) tussen Financiën en SZW.
De Polisadministratie fungeert daarbij als een soort gedemilitariseerde zone waar zo min mogelijk
moet gebeuren. Het door dhr. Paling genoemde Ketenbureau van Belastingdienst en UWV ziet
primair toe op handhaving van de status quo.

Notulen van overleggen laten de wurggreep waarin Belastingdienst en UWV elkaar houden goed
zien. Van een zo’n document, een verslag van een overleg vanuit het Ketenbureau met de top van
Belastingdienst, UWV en CBS uit 2014, toon ik een kenmerkende passage:

Figuur 3: Uit notulen Lijnmanagersoverleg (LMO) d.d. maart 2014.

6 van 9
Met de wet- en regelgeving in de hand verdedigt men de eigen positie. Het eerste slachtoffer in een
ICT-keten is daarbij altijd de controlefunctie over de deelsystemen van de betrokken organisaties
heen.

Merk op dat de schade daarvan zich niet beperkt tot de partijen in de loonaangifteketen. Het
oorspronkelijke idee dat afnemers van gegevens uit de Polisadministratie onregelmatigheden terug
rapporteren aan UWV en deze worden gebruikt om de Polisadministratie correct te houden is nooit
gerealiseerd. We zagen hiervoor al dat dit ook binnen UWV zo werkt. Een initiatief om in de
Polisadministratie geconstateerde en niet gecorrigeerde onregelmatigheden aan de afnemers te
rapporteren is naar verluidt door de Belastingdienst geblokkeerd. Hetzelfde geldt voor een initiatief
vanuit de divisie Gegevensdiensten om van de kennis van het CBS gebruik te maken. Ik citeer uit een
e-mail van een UWV-medewerker:

“CBS is zo'n afnemer maar is nou net degene waarvan wettelijk is vastgelegd dat die niet nominatief
mag terugkoppelen. Er is destijds op uitvoerend niveau besproken hoe dat te omzeilen. De
Belastingdienst [sic] ging mordicus voor de voorgestelde oplossing liggen.”

Fouten constateren en opsporen voor een ketenpartner is werk waar de Belastingdienst niet op zit te
wachten. Als het UWV zelf, SZW of het Ketenbureau er niet voor gaat liggen waakt altijd nog de
Belastingdienst. De “blauwe” Belastingdienst (heffen en innen) is daarbij ook de vijand van de “rode”
Belastingdienst (Toeslagen). Wees niet verbaasd als op een kwade dag blijkt dat fouten en fraude in
de loonaangifte de oorzaak is van foutieve of frauduleuze toeslagen.

8. Wil en kan UWV de problemen rond fraudes aanpakken?

UWV is in het algemeen niet in staat om open vragen te beantwoorden wanneer deze een ICT-aspect
kennen. In dit kader is de meest wezenlijke open vraag:

“Welke frauderisico’s worden onderkend c.q. waargenomen en om welke aantallen en bedragen gaat
dat actueel en potentieel?”

Deze vraagstelling vereist samenwerking tussen vier verschillende onderdelen van UWV (uitvoering,
handhaving, ICT en Gegevensdiensten) en kennis van de Polisadministratie die bijna niet meer te
vinden is.

UWV wil noch kan zelf de controles op orde krijgen. Dat begint al met de opmerking van RvB
voorzitter Paling dat men verrast was over de omvang van deze fraude en, gezien de
maatschappelijke ophef, de impact had onderschat. UWV noch SZW zitten te wachten op een data-
analyse die mogelijk nog veel meer soorten fraudes gaat opleveren.

Daarnaast zien we sowieso dat UWV er alles aan doet om zo min mogelijk in te grijpen in systemen
en processen en in het algemeen zoveel mogelijk los te blijven staan van de overheidshuishouding in
brede zin. Voorbeelden:

1. UWV voert een eigen adresadministratie voor niet-ingezetenen. Deze is overbodig en een bron
van fraude8. Zelfs een Kamerbreed aangenomen motie heeft (vooralsnog) geen effect.
2. Incorrecte persoonsgegevens in de loonaangifte werden aanvankelijk niet terug gemeld aan de
BRP. Na ophef in 2011 (“spookburgers”) krijgen Gemeenten een inkijkfaciliteit. Nog steeds geen
terugmelding. UWV zelf controleert ondertussen nog steeds niets.

8 Zie ook de praktijk van “uitruilloon” die dhr. Langhaar van Infopol in het rondetafelgesprek aan de kaak stelt (14’35”).

7 van 9
3. Gefingeerde dienstverbanden (vaak door UWV Handhaving vastgesteld) worden niet uit de
Polisadministratie verwijderd noch als zodanig gemarkeerd9. Fraudeurs behouden zodoende alle
rechten (SV-uitkeringen, belastingtoeslagen, pensioenen), die zij aan deze registratie kunnen
ontleden.
4. Analyses door deskundigen van frauderisico’s belanden in een la. Wanneer WW-fraudes ophef
veroorzaken beweert UWV van alles te doen aan fraude-opsporing op basis van profielen, maar
de analyses blijven in de la tot ze worden geWobt door Nieuwsuur.
5. Medewerkers van UWV WERKbedrijf wordt n.a.v. de WW-fraude gevraagd om
“verwonderadressen” te melden, maar van uploaden van sollicitatiebrieven van Poolse
medeburgers is geen sprake. Dat raakt immers de ICT.

Het zijn zo maar wat voorbeelden. Er zijn er veel meer. De grootste gemene deler is zo weinig
mogelijk doen om “klantgedrag” te begrijpen en daarop preventief of repressief te handelen. Als het
even kan wordt budget gevraagd om symptomen te bestrijden, budget dat naderhand in stilte weer
wordt ingetrokken.

9. Acties ter overweging

In het voorgaande heb ik geprobeerd om u te laten zien hoezeer u tijdens het rondetafelgesprek van
4 februari door UWV bent misleid en wat daarvan de achtergrond is. Op basis daarvan geef ik u het
volgende in overweging:

Voor de korte termijn:

1- Dwing UWV om zich met betrekking tot haar adresadministratie te voegen in het stelsel van
basisregistraties door volledig aan te haken aan de BRP.
2- Ga niet akkoord met pogingen vanuit UWV om u vertrouwelijk te laten informeren. Zodra er
repressief op een fraudepatroon wordt gecontroleerd houdt dit op te bestaan.
3- Stel een tijdelijk fraude-opsporingsteam samen bestaande uit data-experts en fraude-
deskundigen om de bestaande databronnen door te lichten. Plaats dit team op afstand van UWV
en Belastingdienst en buiten de bestaande rapportagelijnen binnen SZW.
4- Zorg ervoor dat UWV de belangrijkste basale controles op verdachte loonaangiften alsnog gaat
uitvoeren en alle wijzigingen met een materiële impact op de hoogte van uitkeringen achteraf
corrigeert.
5- Geef UWV opdracht om met een voorstel te komen dat vertrouwen geeft dat fraude-opsporing
binnen de UWV-organisatie een plaats kan krijgen.
6- Verplicht het opgeven van de “Reden Einde Dienstverband” voor alle10 dienstverbanden. Pas de
werkprocessen daarop aan.
7- Pas de informatievoorziening voor WW-functionarissen zo aan dat deze worden geattendeerd op
ongebruikelijke patronen die wijze op fraude en geef deze functionarissen zelf toegang tot alle
relevante gegevens in de Polisadministratie.
8- Elimineer alle regelingen11 die UWV heeft bedongen om zichzelf buiten de gangbare regels te
plaatsen.

9 Ook hier is listig omheen gepraat. Signalen worden gemeld aan de Belastingdienst die de werkgever erop moet
aanspreken. Of dat gebeurt en of dat ook effect heeft wordt niet gemeld.
10 Dus niet zoals nu alleen en op vrijwillige basis voor uitzenders.
11 Deze bijvoorbeeld: https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-2014-28617.html

8 van 9
Voor de (middel)lange termijn:

1- Herontwerp de (organisatie van de) loonaangifteketen. Stel UWV in staat om eigenstandig fraude
op te sporen, met name richting de belangrijkste bron, de werkgevers.
2- Herbouw de uitkeringssystemen zodanig dat ze kunnen omgaan met correcties achteraf.
3- Positioneer de Polisadministratie niet meer als private administratie van UWV en Belastingdienst
(Toeslagen) maar weer als nationale basisadministratie (BLAU12), met alle regels waaraan
afnemers van basisadministraties moeten voldoen.
4- Haal deze Basisadministratie op termijn weg bij UWV en Belastingdienst. Doe dat in de context
van een overgang naar de status van basisadministratie. Doe het eerder indien blijft dat UWV
niet in staat is om effectieve controles op en rond de Polisadministratie te implementeren.

12 Basisadministratie Lonen Arbeids- en Uitkeringsverhoudingen.

9 van 9