You are on page 1of 8

ÄÉØÙ Çëåêôñ. Ä/íóç: www.ekp-dipso.gr E-mail: roumeliotisantonios@gmail.com, info@goneisenorias.

gr

Ìçíéáßá ÐåñéïäéêÞ Ýêäïóç - 1⁄4è. Áìáëßáò 97 - Áñ. öýëëïõ 253 ÉáíïõÜñéïò 2019 Ô.Ê. 262 22 ÐÜôñá - ÔéìÞ 1c
γαπημένοι μου αδελφοί και πια, να γίνουμε τέλειοι στη σκέψη ή τέλειοι ρει αιχμάλωτο τον άνθρωπο πίσω από τον του κακού, που είναι, όσο περνάει ο καιρός
αδελφές φίλοι και φίλες του άνθρωποι και τίμιοι εργάτες της αλήθειας» καταχθόνιο εχθρό μας, τον διάβολο. Εδώ γίνεται πονηρότερος και επινοεί συνεχώς και
Ναζωραίου. Ο Κύριός μας Ιη- (Αγ. Ισιδώρου του Πηλουσιώτου, επιστολή η πάλη «ουκ έστι ημίν προς αίμα και σάρ- νέους τρόπους για να ξεγελάσει τον άνθρω-
σούς Χριστός ο Θεάνθρωπος ΕΠΕ Α΄ 942). κα αλλά… προς τους κοσμοκράτορας του πο. Πάντως «πάσαν μηχανήν επιτηδεύεται

δια του ιερού σκεύους Του, του Αποστόλου


Παύλου, μας διδάσκει και μας φωτίζει στο
πνευματικό σκοτάδι που δυστυχώς ζούμε, ή
μας θέλουν να
ζούμε γι’ αυτό η
ÅðéìÝëåéá
μελέτη της Αγί-
Áíôùíßïõ Ñïõìåëéþôç ας Γραφής και
των θεοφόρων
ÐñùôïðñåóâõôÝñïõ
roumeliotisantonios@gmail.com

Πατέρων μας,
θα μας διώξουν
το σκοτάδι ή θα
μας δείξουν πώς η μελέτη των αγίων Γρα-
φών είναι ευρεία όταν παράλληλα μελετούμε
τους αγίους μας. «Η αγάπη όλα τα σκεπάζει»
(Α΄ Κορινθίους ιγ΄7) στα αποφθέγματα Γερό-
ντων (ΕΠΕ-Φ1,553) μας λέγει «Ερώτησε
αδελφός τον αββά Ποιμένα:
-Εάν ιδώ πταίσμα του αδελφού μου,
καλό είναι να το σκεπάσω;
Του λέγει ο γέρων:
-Τη στιγμή που θα σκεπάσουμε το
πταίσμα του αδελφού μας, και ο Θεός θα
σκεπάσει το δικό μας. Και την ώρα που θα
φανερώσουμε το πταίσμα του αδελφού, και «Καθένας που αγωνίζεται εγκρατεύεται σκότους του αιώνος τούτου,
ο Θεός θα φανερώσει το δικό μας». σε όλα» (Α΄ Κορινθίους δ΄8-9). Ο Άγιος προς τα πνευματικά της πο-
«Ο καιρός είναι τόσο περιορισμένος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας διδάσκει: νηρίας εν τοις επουρανίοις»
από τώρα και στο εξής, ώστε και εκείνοι που «Άλλα από τα πάθη είναι σωματικά κι άλλα (Εφεσ. στ, 12).
έχουν γυναίκες, να ζουν σαν να μην έχουν» ψυχικά. Τα σωματικά έχουν τις αφορμές Μέσα στην τύρβη της
(Α΄ Κορινθίους ζ΄29). Ο άγιος Ισίδωρος ο τους από το σώμα, τα ψυχικά από τα εξωτε- καθημερινής βιοπάλης
Πηλουσιώτης, το ερμηνεύει ως εξής: Ο ρικά πράγματα. Και τα δύο αυτά είδη παθών υποτιμάμε αυτή την σκληρή ÐëçêôñïëïãÞóôå
Απόστολος του Χριστού έγραφε ότι: «Ο τα αφανίζουν η αγάπη και η εγκράτεια, η πραγματικότητα. Ξεχνάμε
καιρός είναι τόσο περιορισμένος από τώρα πρώτη τα ψυχικά, η δεύτερη τα σωματικά»
(Αγ. Ιωαν. Χρυσοστ. Ότι τον εαυτόν μας αδι-
ότι βαλλόμαστε από παντού
από αντίπαλο αδυσώπητο
www.ekp-dipso.gr Þ
και στο εξής, ώστε και εκείνοι που έχουν
κούντα, ΕΠΕ 31,350). και αδίστακτο, που εάν το
γυναίκες να ζουν σαν να μην έχουν», όχι
για να εμποδίσει τη νόμιμη ένωση, αλλά για Ας δούμε τα τεχνάσματα του παμπό- επέτρεπε ο Θεός θα μας
www.goneisenorias.gr
να σταματήσει την αχαλίνωτη αγάπη για τις νηρου. είχε εξαφανίσει από το πρό-
ηδονές, και συγχρόνως δηλώνοντας και τον Τεχνάσματα του παμπόνηρου σωπο της γης.
περιορισμένο χρόνο της ζωής. Αν, λοιπόν, η Ενώ απολαμβάνουμε το ανεκτίμητο Ποιες είναι οι καταχθό-
ζωή περνάει με τόση ταχύτητα, δεν πρέπει αγαθό της ειρήνης, το φάσμα ενός νέου νιες μεθοδείες του πονη-
να είμαστε προσκολλημένοι σ’ αυτήν σαν να πολέμου δεν παύει να πλανιέται απειλητικό ρού σ’ αυτόν τον αόρατο
είναι μόνιμη». Οι άγιοι έχουν Φως Χριστού!! πάνω από τα κεφάλια μας. Ποιος μπορεί να πόλεμο; Αυτό θα προσπα-
«Αδελφοί μη γίνεστε παιδιά στο μυαλό, αλλά ξέρει, εάν η αυριανή ημέρα θα είναι μία μέρα θήσουμε με τον φωτισμό
στην κακία να είστε νήπια, στο μυαλό όμως χαράς και δημιουργίας ή μία μέρα οδύνης του Θεού να φανερώσουμε
να γίνεστε τέλειοι» (Α΄ Κορινθίους ιδ΄20). Ο και παγκόσμιας καταστροφής; Και μόνο η στην συνέχεια, έχοντας πά-
άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης μας νουθε- σκέψη για κάτι τέτοιο προκαλεί τρόμο. Φοβε- ντα για οδηγό την πλούσια
ρό πράγμα ο πόλεμος! Μα εδώ δεν πρόκει- πνευματική πείρα των Αγί-
τεί. Ο πάνσοφος Παύλος έγραψε να μη γι-
ται να μιλήσουμε γι’ αυτόν τον πόλεμο, που ων Πατέρων μας.
Κάθε Δευτέρα στις 8.30 μ.μ. ζωντανά
νόμαστε παιδιά στο μυαλό, αλλά να είμαστε
σαν τα νήπια ως προς την κακία, ενώ στη φέρνει ερείπια υλικά και σκοτώνει ψυχές. 1. Πολυμήχανος στο web ράδιο & web tv ΔΙΨΩ οι συναντή-
σκέψη να τελειοποιούμαστε. Διότι δεν είναι Για κάποιο άλλο είδος πολέμου φοβερότερο Είναι ανεξάντλητα τα τε- σεις νέων & εργαζομένων.
δυνατόν, αν πρώτα δεν καθαρισθούμε από θέλουμε να κάνουμε λόγο. Γι’ αυτόν, που χνάσματα του διαβό-
την κακία και δεν γίνουμε αγνοί σαν τα νή- οδηγεί στο θάνατο ψυχές. Γι’ αυτόν, που σύ- λου, επειδή σαν πηγή 7 Εισηγητής και συντονιστής των συ-
ζητήσεων είναι ο Πρωτ/ρος π. Αντώνιος
Ρουμελιώτης.
Μπορείτε να συμμετέχετε και εσείς θέ-
τοντας τα δικά σας ερωτήματα, τις δικές σας
ÄÉÁÂÁÓÔÅ Κάθε νέο έτος ανατέλλει
με την γιορτή του αγίου Βα- παρατηρήσεις και προτάσεις στο email:
σιλείου και συνεχίζει ο πρώτος μήνας, που ανοίγει webradiodipso@hotmail.com ή στο
τον χορό του κύκλου του χρόνου, με πολλές γιορ-
τηλ.: 2610 340480.
τές σπουδαίων αγίων της Εκκλησίας μας και με
πολλά έθιμα επίσης. Με πρώτο και καλύτερο αυτό
της βασιλόπιτας και του τυχερού φλουριού!
Φτάνοντας στις 17 Γενάρη που γιορτάζουμε
τον Άγιο Αντώνιο τον ασκητή της ερήμου, τον
καθηγητή της μοναχικής ζωής, πόσοι γνωρίζουμε
ότι στην πατρίδα μας υπάρχουν έθιμα για τη
μέρα αυτή; 3
ΔΙΨΩ
ÉáíïõÜñéïò 2019 óåëßäá 2

Ó
28/1
ÕÍ Á Î Á Ñ É
1⁄4óéïò ÉÜêùâïò ï ÁóêçôÞò
Σ
του μακαριστού αρθρογράφου Πολύκαρπου Πετσίνη

υγγραφέας του «Οδοιπορικού στο νομό Αχαΐας» είναι ο μακαριστός Πολύκαρπος Πετσίνης,
γνωστός στην πατραϊκή κοινωνία από την πολυετή προσφορά του ως επαγγελματίας ράφτης
αλλά και ως αρθρογράφος του τοπικού τύπου. Άνθρωπος που ενδιαφερόταν για τα κοινά και αγαπούσε
αγνά την Εκκλησία του Χριστού. Με παιδικό του πρότυπο τον Ιωάννη Μακρυγιάννη, ήρωα της Ελληνικής
Επανάστασης και οραματιστή μιας ευνομούμενης Ελλάδας, και με ανεπιτήδευτη πένα κατέγραψε την
ιστορία των χωριών της αχαϊκής γης δίνοντας ταυτόχρονα το γεωγραφικό και το λαογραφικό τους
στίγμα. Και όλα αυτά με βάση την επιτόπια παρατήρησή του και την αέναη μελέτη του.
Η εφημερίδα «ΔΙΨΩ» θα φιλοξενεί σε κάθε φύλλο της ένα αυτοτελές κεφάλαιο από το
«Οδοιπορικό στο νομό Αχαΐας» προς γνώση και τέρψη του αναγνωστικού της κοινού.

«ÂñÞêá äïýëïõò ðïëëïýò,


Üíäñá äå ìüíïí Ýíá»

Ο Όσιος Ιάκωβος έγινε μοναχός και ασκήτεψε επί δέκα πέντε χρόνια σε ένα σπή-
λαιο, κοντά στην κωμόπολη Πορφυρεώνη. Κατά την διάρκεια του πνευματικού του Ύστερα απ’ όλα αυτά η αντίσταση προς μέχρι τις μέρες μας, αντιλήφθηκαν οι Τούρκοι
αγώνα υπέβαλλε τον εαυτό του σε κάθε είδους άσκηση και κακουχία. αυτόν τον ίδιο τον σουλτάνο Πορθητή της και πύκνωσαν κατά μήκος των ποταμών τους
Κάποτε μερικοί ακόλαστοι και φθονεροί άνθρωποι οδήγησαν στον Όσιο μια Κωνσταντινούπολης παρατεινόταν αφού μια φρουρούς οι οποίοι έκοβαν τα σχοινιά και έτσι
πόρνη. Αυτή, αφού με δόλο κατόρθωσε να εισέλθει στο κελί του, τον προκαλούσε να χούφτα γενναίων πολεμιστών κράτησε τον αφαίρεσαν και την τελευταία ελπίδα από τους
διαπράξει αμαρτία μαζί της. Εκείνος όμως της υπενθύμισε την τιμωρία του μέλλοντος πόλεμο ένα χρόνο. δυστυχισμένους εκείνους γενναίους άνδρες.
πυρός. Έτσι, την έκαμε να συναισθανθεί την αμαρτωλότητά της, να μετανοήσει, να Παρά τις οργανωμένες εφόδους των Τούρ- Ύστερα απ’ αυτό οι ανδρείοι υπερασπι-
αλλάξει τρόπο ζωής και να ακολουθήσει πλέον αναγεννημένη πνευματικά τον Χρι- κων η άλωση της πόλης ασφαλώς θ’ αποτύγ- στές της ακρόπολης του Σαλμενίκου, οι οποίοι
στό. χανε αν δεν κατόρθωναν ν’ ανακαλύψουν το δεν υπέκυψαν από τον τρομερό βομβαρδισμό
Επειδή όμως κανένας δεν ξεφεύγει από τις ενέδρες του διαβόλου, συνέβη και ο υδραγωγείο της ακρόπολης και ν’ αποκόψουν των Τούρκων, αναγκάστηκαν εν τούτοις να
Όσιος αυτός να πέσει σε μεγάλο παράπτωμα, για να γίνει παράδειγμα σε όλους τους το νερό που διοχετευόταν από δυο πηγές, οι υποκύψουν ύστερα από το φρικτό μαρτύριο
αμαρτωλούς και οδηγός προς μετάνοια. Να, λοιπόν, τι συνέβη: Κάποιος άνθρωπος οποίες η μία ήταν στο Καλάνι κι η άλλη στις της δίψας και να παραδώσουν το φρούριό
επιφανής είχε μια θυγατέρα δαιμονισμένη, την οποία πήγε στον Όσιο να την θερα- Τσεγκολιές. Το νερό της πηγής Καλάνι, η οποία τους στο Μωάμεθ.
πεύσει. Εκείνος προσευχήθηκε και αμέσως το δαιμόνιο έφυγε και άφησε ελεύθερη βρίσκεται στο ρέμα που χύνεται στο δεξιό κλά- Την παράδοση της ακροπόλεως δεν
τη νέα. Ο πατέρας της όμως, επειδή φοβόταν μήπως και πάλι το δαιμόνιο ενοχλήσει δο του Φοίνικος ανατολικά του βράχου βρέθη- ακολούθησε και την παράδοση της φρουράς
την θυγατέρα του, την άφησε στο σπήλαιο του Αγίου. Για συντροφιά της άφησε εκεί κε εύκολα και αποκόπηκε. αυτής, η οποία αποτελείτο μόνο από Έλληνες
και το νεότερο αδελφό της. Ο ασκητής όμως Ιάκωβος νικήθηκε από την επιθυμία και Για το νερό της πηγής Τσεγκολιές που βρί- όχι δε και Αλβανούς, όπως καθαρά αναφέρει
διέφθειρε τη νέα. Και στη συνέχεια, για να μη γνωστοποιηθεί η μυσαρή του πράξη
σκεται στην αριστερή όχθη του δεξιού κλάδου ο Χαλκοκονδύλης. Ο Μωάμεθ θαύμασε τον
και εξευτελισθεί, φόνευσε και τη νέα και τον αδελφό της και έριξε τα σώματά τους στο
του Φοίνικα ποταμού κοντά στη μονότοξη (με ηρωισμό της φρουράς και του Παλαιολόγου,
ποτάμι που ήταν εκεί κοντά.
μια κάμαρα) φράγκικη γέφυρα, ο Αθανάσιος με τον οποίο ήρθε σε συμφωνία για την πα-
Ύστερα από τα φοβερά αυτά εγκλήματα που διέπραξε, έχασε κάθε ελπίδα για
Τρίγκας απ’ το Σαλμενίκο - που μας ξενάγη- ράδοση της Ακρόπολης, την έντιμη έξοδο των
σωτηρία και του δημιουργήθηκε η ακατάσχετη επιθυμία να αφήσει την ασκητική ζωή
σε ως την γέφυρα - μας διηγήθηκε την εξής γενναίων υπερασπιστών της και του αρχηγού
και να επανέλθει στον κόσμο. Στο δρόμο όμως τον συνάντησε κάποιος ευλαβής μο-
προφορική παράδοση που έφτασε μέχρι των της, αφού ο Γραίτζας πείστηκε για το μάταιο
ναχός, στις παραινέσεις του οποίου πειθάρχησε ο Όσιος, που αποφάσισε να κλειστεί
μέσα σε ένα τάφο και να υπομείνει κάθε σκληραγωγία. Εκείνο τον χρόνο σημειώθηκε
ημερών του: της αντίστασης, διότι ολόκληρη η Πελοπόννη-
στη χώρα μεγάλη ξηρασία και ο Θεός κατά θαυμαστό τρόπο μήνυσε στον Επίσκοπο «Ένας Τούρκος ντελής (ιππέας) έδωσε σος είχε υποδουλωθεί. Από τους δεσπότες ο
της πόλεως ότι, αν δεν προσευχηθεί ο Όσιος Ιάκωβος που διαμένει στον τάφο, δεν στ’ άλογό του κριθάρι μόνο και τ’ άφησε χωρίς μεν Δημήτριος παραδόθηκε και την κόρη του
θα λάβει τέλος η ανομβρία. Αμέσως λοιπόν, τότε ο Επίσκοπος επισκέφθηκε τον Όσιο, νερό τρεις μέρες. Ύστερα τ’ άφησε ελεύθερο την πήρε ο Μωάμεθ στο χαρέμι του, ο δε Θω-
μαζί με όλο τον λαό και τον παρακάλεσε να προσευχηθεί, για να ανοίξουν οι κρουνοί και τ’ άλογο, επειδή διψούσε πολύ και δεν μάς έφυγε για την Ιταλία, αφού έκλεισαν μεταξύ
του ουρανού. Ο Όσιος, μετά από την παράκληση του Επισκόπου, προσευχήθηκε με έβρισκε νερό, γύριζε χλιμιντρίζοντας έως ότου τους ειρήνη και ο Παλαιολόγος αναχώρησε με
άκρα ταπείνωση και βαθιά πίστη στον Θεό. Και ο Θεός άκουσε την προσευχή του, δι- έφτασε στο σημείο που υπήρχε η πηγή, της τη φρουρά του βέβαια, γιατί μόνος του θα μπο-
ότι, αν και είχε διαπράξει βαρύτατα αμαρτήματα, είχε ειλικρινά μετανοήσει και έστειλε οποίας το νερό υπογείως είχε διοχετευθεί στην ρούσε να έχει φύγει προ πολλού. Πήγε δε κατά
πλούσια την βροχή στη γη. ακρόπολη. την συμφωνία στην Ναύπακτο, όπου κατείχαν
Το θαύμα αυτό έδωσε στον Όσιο την ελπίδα αλλά και τη βεβαιότητα ότι ο Θεός τον Το άλογο στάθηκε εκεί και άρχισε να χτυ- οι Ενετοί. Έτσι το Σαλμενίκο με την Ακρόπο-
συγχώρεσε. Και με την ελπίδα και τη βεβαιότητα αυτή συνέχισε τον επίπονο ασκητικό πάει με το πόδι του τη γη. Αυτό ήταν ένδειξη λή του έπεσε τελευταίο απ’ όλα τα φρούρια
του βίο. ότι εκεί υπήρχε νερό». Η φήμη αυτή υπάρχει της Πελοποννήσου στα χέρια του σουλτάνου.
Έτσι αγωνιζόμενος κοιμήθηκε με ειρήνη. για πολλά φρούρια της Πελοποννήσου. Έτσι Τέτοια ζωηρή εντύπωση έκανε η γενναία και
Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε την προσευχή που έλεγε ο Όσιος Ιάκωβος όσο έπαθε το κάστρο τρομερή έλλειψη από νερό. μικρή αυτή αντίσταση, ώστε ο Μέγας Βεζύρης
ήταν στον τάφο: Οι κάτοικοί του όμως κατόρθωσαν για λίγες του Σουλτάνου Μαχμούτ Πασάς να φτάσει στο
«Πώς ατενίσω προς σε ο Θεός; ποίαν δε αρχήν της εξομολογήσεως εύροιμι; ποία μέρες ακόμη ν’ αντισταθούν προσπαθώντας σημείο να πει ότι: «Αφ’ ότου ήρθε στην τόσο
καρδία ή ποίω θαρρήσας συνειδότι, γλώσσαν ασεβή, και χείλη μολυσμού γέμοντα, να κατασβήσουν τη δίψα τους με τέχνασμα το μεγάλη Πελοπόννησο δούλους βρήκε πολ-
κινήσαι πειράσωμαι; ποίας δε αμαρτίας πρώτον άφεσιν αιτήσαι κατατολμήσω; φείσαι οποίο όμως οι Τούρκοι το εξουδετέρωσαν. Το λούς, άνδρα δε που να μην είναι δούλος, ένα
φιλάνθρωπε Κύριε! ίλεως γενού τω αναξίω, Δέσποτα αγαθέ, και μη συναπολέσης με τέχνασμα ήταν το εξής: μόνο, τον Γραίτζα Παλαιολόγο»!
ταις αισχραίς μου πράξεσιν. Ου γαρ μικρά μου τα δυσσεβήματα. Πορνείαν ετέλεσα. Έδεναν στην άκρη σχοινιών μεγάλα κομ- Εδώ, λοιπόν, στο μικρό τούτο φρούριο
Φόνον ειργασάμην. Αίμα αθώον εξέχεα. Και προς τούτοις, τοις ύδασι, και θηρίοις, και μάτια βαμβάκι και τα έριχναν στα ποτάμια του Σαλμενίκου έκανε για τελευταία φορά την
πετεινοίς δέδωκα εις βοράν. Και νυν Κύριε, ειδότι σοι τα πάντα εξομολογούμαι, αγαθέ, που έτρεχαν από το ένα και τ’ άλλο μέρος της υποστολή της η ένδοξη σημαία της χιλιόχρο-
την τούτων εξαιτούμενος άφεσιν. Μη παρίδης με Δέσποτα. Aλλά κατά την σοι πρέπου- ακρόπολης, ύστερα τ’ ανέβαζαν πάλι ποτισμέ- νης βυζαντινής αυτοκρατορίας μετά την οποία
σαν ευσπλαγχνίαν, οικτείρησόν με τον ασεβή. Και κατάπεμψον εις εμέ το παρά σου να με νερό κι έτσι κατόρθωναν να μαζεύουν επακολούθησε για το γένος των Ελλήνων φρι-
πλούσιον έλεος, ελθόντα επί τα της αμαρτίας βάραθρα. Κατεπόντισέ με γαρ, η του λίγο νερό και να σβήνουν κάπως την δίψα κτή σκλαβιά τεσσάρων αιώνων.
λυμεώνος εχθρού καταιγίς. Μη δη καταπίη με ο δράκων ο βύθιος». Και τα λοιπά. τους. Το τέχνασμα όμως αυτό, του οποίου η
φήμη από γενιά σε γενιά διαδόθηκε κι έφτασε
ΔΙΨΩ
ÉáíïõÜñéïò 2019 óåëßäá 3

σεων, ενώ ο Άγιος Αντώνιος, ως ιατρός, να συναντήσει στο Λουτρό τον σπηλαιώδη
συνδέεται και με την άγνωστη σήμερα ναό του Αγίου Αντωνίου.
ασθένεια του εργοτισμού. Στην περίπτω- Εδώ το έθιμό τους στις 17 Ιανουαρίου
ση δε αυτή εικονογραφείται κρατώντας δεν ξεχνιέται εύκολα. Δεν το αφήνει να
μία φλόγα, γνωστή στη Δύση ως φωτιά του ξεχαστεί η ψυχή των ντόπιων. Άλλωστε κα-
Αγίου Αντωνίου. Εργοτισμός (ιατρ.) ή ερ- νείς δεν μπορεί να αφήσει πίσω τις μνήμες
γοτινισμός ή ερυβισμός σημαίνει δηλητη- και τα βιώματά του! Οι παλιές ζυμώτρες
Γενικά, ο άγιος αυτός θεωρείται
ρίαση, η οποία οφείλεται σε κατανάλωση θυμούνται την απέριττη αφαιρετική τεχνική
ως δαιμονοδιώκτης και προστάτης κατά
ψωμιού παρασκευασμένου με αλεύρι από τους, τα νέα παιδιά μαθαίνουν από κοντά,
των ψυχοπαθολογικών ασθενειών. Γι’ αυτό
προσβεβλημένη σίκαλη. Ο εργοτισμός, ταξίματα παλιά εκπληρώνονται κι ο μικρός
σε παλαιότερες εποχές λέγανε για τους
γνωστός και ως φωτιά του Αγίου Αντωνίου, ναός γεμίζει τάματα και ψημένο ψωμί και
τρελούς ότι “είναι για τον άγι- Αντώνη”. Στη
ταλαιπώρησε για αρκετούς αιώνες την αν- ευλάβεια, όπως τη βιώνει στην καθημερι-
Βέροια
θρωπότητα και ήταν ιδιαίτερα διαδεδομέ- νότητά του ο λαϊκός άνθρωπος.
Επιμέλεια θεωρείται
νος κατά τον Μεσαίωνα. Έθιμο μοναδικό, όσο μοναδικά είναι
της Μάρθας Στίγκα ότι επιτυγ-
Πιστέψτε τη ρήση «όσο ζω, μαθαίνω» και τα Σφακιά. O Άγιος Αντώνιος εδώ δεν
Δασκάλας χάνεται
κι ελάτε να περιηγηθούμε στο νησί του είναι ο «καθηγητής της ερήμου», δεν είναι
η θερα-
Ψηλορείτη, την όμορφη και λεβεντογέννα ο θεμελιωτής του χριστιανικού μοναχισμού,
πεία των
Κρήτη. Θα ακούσουμε και θα δούμε έθιμα όπως τον ξέρουν σ’ όλον τον άλλο κόσμο.
δαιμονιώντων με αυστηρή σαρανταήμερη
των ντόπιων για τη μέρα του Αγίου Αντω- Ο Άγιος Αντώνιος των Σφακιανών του Λου-
νηστεία και με την πρόσδεσή τους με τις ι-
νίου. τρού είναι… γιατρός. Ας μην το λέει κανένα
ερές αλυσίδες του Αγίου στον ναό. Ο άγιος
Ο πρώτος σταθμός μας είναι τα Σφακιά. συναξάρι. Φτάνει που το λέει το μεγάλο
Αντώνιος, επίσης, συμπαρίσταται στον
Άγριος τόπος αλλά θελκτικός. Συγκεκριμέ- συναξάρι της λαϊκής παράδοσης. Άλλωστε,
άνθρωπο την ώρα του θανάτου του, μαζί
να, στο χωριό Λουτρό Σφακίων ο τόπος τούτο το λαϊκό συναξάρι δεν μπορεί κανείς και μάτια, πόδια και χέρια, ακόμη και καρ-
με τον Άγιο Αθανάσιο και τον Άγιο Ευθύμιο
άγονος, η γη ξερή, μα από τα σπλάχνα της νόμος να το καταργήσει, καμιά διάταξη δεν διές. Αν αρρωσταίνει κάποιος τον τάζουν
(οι τρεις άγιοι του Ιανουαρίου).
προβάλλουν πότε πότε κάποιες αρχαίες είναι ικανή να το απορρίψει. Ο ιατρός Άγιος στον Άγιο. Κάθε πρωί στις 17 του Γενάρη,
Θεωρείται, περαιτέρω, θεράπων ια-
κολόνες, πότε όστρακα από σπασμένα περιμένει εκεί στον ίδιο τόπο για αιώνες κάτω από δύσκολες συνήθως συνθήκες
τρός των δερματικών ασθενειών και της
κεραμικά, πότε απομεινάρια και μνήμες τώρα, έτοιμος να προσφέρει την ελπίδα κακοκαιρίας, ο χώρος μπροστά από το
επιληψίας, ενώ στη Σκύρο θεωρείται προ-
από μεγάλα πολεμικά γεγονότα. Κι η θά- στους ανθρώπους που προστρέχουν στο τέμπλο μετατρεπόταν από παλιά σε τόπο
στάτης και θεραπευτής των χοίρων και των
λασσα απέραντη και δύσκολη, όσο και τα ιερό ζητώντας τη Χάρη του. εκπλήρωσης του χρέους: δεκάδες ψωμιά
άλλων, γενικότερα, οικιακών ζώων. Τέλος,
βουνά που νομίζεις πως πέφτουν με ορμή Ο Άγιος Αντώνιος θεραπεύει τα σωμα- ήταν εκεί και περίμεναν τον ιερέα να τα
είναι ευρύτατα αποδεκτός και ως ειδικός
στα νερά της. Ανηφορίζει ο επισκέπτης για τικά και τα ψυχικά πάθη, απαλλάσσει τους ευλογήσει. Κι ύστερα, στο τέλος, έκοβαν σε
θεράπων επί των ορθοπαιδικών παθή-
ανθρώπους από αρρώστιες και πόνους. κομμάτια τους ανθρωπόσχημους άρτους
Ο ναός του είναι μικρός και απέριττος, και πρόσφεραν στο εκκλησίασμα.
πιθανότατα αρχαίος τόπος λατρείας αδιε- Διηγούνται πως μια Σφακιανή είχε τά-
ρεύνητης. Ένα σπήλαιο σε μια γωνιά της ξει το κεφάλι του παιδιού της που πονούσε.
αρχαίας πόλης, στην άκρη του Λιβυκού, Και πήγε το τάμα της στον Άγιο Αντώνιο,
μέσα στο οποίο οι παλιοί - περισσότερο αλλά πρωτοτύπησε. Μέσα στο ζυμάρι είχε
από δυο χιλιάδες χρόνια πριν - θα μπορού- βάλει και… μυζήθρα! Συμβόλιζε το κεφάλι
σαν να λάτρευαν τους δικούς τους θεούς. και το μυαλό! Η καινοτομία σχολιάστηκε
Ο νότιος τοίχος χτίστηκε κι εξασφαλίστηκε μάλλον αρνητικά. Τέτοιο φαινόμενο δεν
η προστασία του ιερού από τις αντίξοες επαναλήφθηκε.
καιρικές συνθήκες. Τίποτ’ άλλο. Μόνο μια Αμέσως μετά όλοι κάθονται στο παρα-
αυλή πλακοστρωμένη. Και γκρεμοί. Κι ένα δοσιακό τραπέζι με κρητικά εδέσματα και
καμπαναριό. Όταν χτυπούν τις καμπάνες κρασί.
ακούνε τ’ αγρίμια και τα κύματα. Όχι, πείτε μου, εσείς, Βορειοελλαδίτες
Σ’αυτόν τον Άγιο που γιορτάζει μέσα και Πελοποννήσιοι, Ηπειρώτες και Θεσσα-
στο καταχείμωνο οι Σφακιανοί συνηθίζουν λοί είχατε ιδέα για τα ζυμαρένια ανθρω-
να κουβαλούν τα μοναδικά τάματά τους: πάκια του Αγίου μεγάλου Αντωνίου στην
ψωμιά σε σχήματα ανθρώπων και ανθρω- Κρήτη; Ας θαυμάσουμε όλοι την ομορφιά
πίνων μελών. Πάνε δεκαετίες από τότε που και τον παραδοσιακό πλουραλισμό των
έφερναν και άρτους ζωόσχημους. Είναι τα Σφακιανών, που η ζωή τους στη φύση τούς
περίφημα «ζυμαρένια ανθρωπάκια του Αγί- υποδείκνυε τρόπους τιμής και λατρείας των
ου Αντωνίου»! αγίων τους…
Πολλές Σφακιανές πλάθουν κεφάλια

θηκαν και μοιράστηκαν οι Ανήμερα της μεγάλης εορτής των ένας από τους δύο ιερείς - διακονητές του
βασιλόπιτες στους πιστούς Θεοφανείων στη Θεία Λειτουργία του αγίου Ιωάννου Παραλίας στο Ενοριακό
από τους ιερείς πρωτοπρ. Μεγάλου Βασιλείου και την ακολουθία του Αρχονταρίκι, όπου οι πιστοί απόλαυσαν
π. Αντώνιο Ρουμελιώτη και Μεγάλου Αγιασμού, με τους ιερείς του ιερού πλούσιο εορταστικό κέρασμα.
π. Ιωάννη Μιχαλόπουλο. Τις ναού συλλειτούργησε και ο ιεροκήρυκας της Την Πέμπτη 17/1, εορτή του Αγίου
βασιλόπιτες είχαν ετοιμάσει Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, Πανοσ/τος Αντωνίου τελέστηκε Θεία Λειτουργία με
και προσφέρει ενορίτισσες Αρχιμανδρίτης π. Τιμόθεος Παπασταύρου. αρτοκλασία, στην οποία πήραν μέρος μαζί
αλλά και άλλες κυρίες που Το απόγευμα της ίδιας μέρας τελέστηκε Μέ- με τους ιερείς του ναού και ο π. Γεώργιος
εκκλησιάζονται στον άγιο γας Εσπερινός για την Σύναξη του Τιμίου Γιαννακόπουλος, ο π. Κωνσταντίνος Aβρα-
Πολύ χαρούμενη ήταν η 1η Ιανουαρί- Ιωάννη. Προδρόμου με αρτοκλασία. Άρχιζε ένα μόπουλος και ο π. Κωνσταντίνος Δαραμού-
ου στην ενορία του αγίου Ιωάννου Παραλίας Την παραμονή της μεγάλης γιορτής μικρό πανηγύρι για την ενορία του Αγίου σκας. Παρέστησαν επίσης και η Γερόντισσα
Πατρών. Μετά την εορταστική Θεία Λειτουρ- των Θεοφανείων έγινε η πρωτάγιαση Ιωάννη. Μαγδαληνή με την συνοδεία της Ιεράς
γία του αγίου Βασιλείου επί τη Περιτομή του στα σπίτια της ενορίας. Και φυσικά δεν θα Την ημέρα της Σύναξης του αγίου Ιω- Μονής Προφήτου Ηλιού Ζαχόλης Κορινθίας,
Κυρίου και τη μνήμη του αγίου Ουρανο- έλειπαν οι βοηθοί - άγγελοι των ιερέων που άννου, Δευτέρα 7/1, στην πανηγυρική Θεία πνευματικά τέκνα του π. Αντωνίου. Τον θείο
φ ά ν το ρ ο ς βγήκαν στην πρωτάγιαση. Κι αυτοί ήταν τα Λειτουργία εκτός από τους ιερείς του ναού λόγο κήρυξε ο εορτάζων ιερέας του ναού
Βασιλείου παιδιά που στάθηκαν πραγματικοί άγγελοι πήρε μέρος και ο Αρχιμ. π. Νεκτάριος Πέτ- πρωτοπ/ρος π. Αντώνιος Ρουμελιώτης, ο
εψάλη η στο διακόνημα της Εκκλησίας. Τις προηγού- τας, εφημέριος του ιερού ναού Τιμίου Προ- οποίος εστίασε στη βιωτή του αγίου ασκητή
Δοξολογία μενες ημέρες Πέμπτη 3/1 και Παρασκευή δρόμου Ξηροκαρύταινας, ο οποίος και μίλη- και καθηγητή της ερήμου.
και στο 4/1 είχαν πραγματοποιηθεί νυχτερινές σε επικαίρως για την αγία προσωπικότητα Μετά το τέλος της Θ. Λειτουργίας ο π.
Ενοριακό ακολουθίες με Όρθρο και Μεγάλες Ώρες του Βαπτιστή του Χριστού. Επίσης, αυτή την Αντώνιος δέχτηκε ευχές του εκκλησιάσμα-
Αρχονταρί- Θεοφανείων τη μία και Θεία Λειτουργία και ημέρα δέχτηκε ευχές για την ονομαστική του τος στο Ενοριακό Αρχονταρίκι, όπου παρα-
κι ευλογή- ακολουθία Αγιασμού, αντίστοιχα, την άλλη. εορτή και ο π. Ιωάννης Μιχαλόπουλος, ο τέθηκε αβραμιαίο γιορτινό κέρασμα.
ΔΙΨΩ
ÉáíïõÜñéïò 2019 óåëßäá 4

κυρίαρχη ανδροκρατία
με σχεδόν πλήρη εξο-
βελισμό της γυναίκας
από τα δρώμενα του
Ç Éåñùóýíç ôùí ãõíáéêþí πολιτισμού. Απεναντί-
ας, στον πολιτισμό που
καλλιέργησε η ζωή της
ùò èåïëïãéêü êáé ïéêïõìåíéêü ðñüâëçìá Εκκλησίας διακρίνει
κανείς εντονότατα τα
σημεία μιας μητριαρχί-
ôïõ ÍéêïëÜïõ Ìáôóïýêá ας. Με άλλα λόγια, δι-
αχέεται ως αύρα λεπτή
ένας μητροκεντρικός
πολιτισμός. Σε βιβλικά
κείμενα, Παλαιάς και
Καινής Διαθήκης, όπως
ο Καβάσιλας α) χρησιμοποιώντας άριστες
Ó τις τελευταίες δεκαετίες πάμπολλα
έχουν ειπωθεί και γραφτεί για την
ιερωσύνη των γυναικών. Στις δικές μου δα-
εικονικές παραστάσεις μας λέγει ότι τα μυ-
στήρια είναι σαν τα μέλη της καρδιάς, σαν τα
και σε όλα τα εκκλησια-
στικά των πατέρων, η
παρουσία της γυναίκας
ψιλείς ενασχολήσεις με το ενδιαφέρον αυτό κλαδιά ενός δέντρου και σαν τα κλήματα της
είναι κυρίαρχη. Προφή-
κληματαριάς και β) υιοθετώντας τη γλώσσα του Κυρίου με το συναξάρι του Μεγάλου
θέμα ξεχωρίζω την εποπτεία που είχα στην τισσες ουκ ολίγες αναφέρονται τόσο στην
μιας φυσιολογίας μας λέγει ότι το βάπτισμα Ιεροεξεταστή, έτσι και ο Ν. Καζαντζάκης,
εκπόνηση της διδακτορικής διατριβής του Παλαιά όσο και στην Καινή Διαθήκη. Από
είναι γέννηση, το μύρον είναι κίνηση και η μιλώντας ad hominem, είπε την περιώνυμη
συναδέλφου Κωνσταντίνου Γιοκαρίνη με τη Δεββώρα του αρχαίου βιβλικού άσματος,
ευχαριστία είναι τροφή. Δεν μπορεί κανείς φράση: τον Χριστό ανάστησαν οι γυναίκες.
τίτλο: Η Ιερωσύνη των γυναικών στο πλαίσιο η οποία καλείται μητέρα του Ισραήλ - ακόμη
να κινηθεί ή να τραφεί αν προηγουμένως 3. Σύμφωνα με τις παραπάνω θεολογι-
της οικουμενικής κίνησης. Αυτή η ογκώδης, και η Ιαήλ που φύτεψε τον πάσσαλο στον
δεν γεννηθεί! κές προϋποθέσεις και τη θέση της γυναίκας
εξαίρετη και άκρως περιεκτική διατριβή, κρόταφο του Σισάρα καλείται ευλογημένη εν
Επομένως, αρίθμηση των μυστηρίων στην κοινότητα και τον πολιτισμό της εκκλη-
που εκδόθηκε το 1995 από τις εκδόσεις γυναιξί ( Κριτ. 5,24) και μετά ταύτα εξυμνού-
σε κλειστό αριθμό μπορεί να σημαίνει απο- σίας, οφείλει κανείς να επισημάνει δύο τινά·
Επέκταση, διαφωτίζει πολύ ικανοποιητικά νται Ρουθ, Ιουδίθ, Εσθήρ κ.α.- ως τη γυναίκα
μόνωση η αυτονόμηση των μυστηριακών α) η ζωή του εκκλησιαστικού σώματος με
το πρόβλημα με φιλολογική, ιστορική, κοι- της Αποκάλυψης του Ιωάννη, που περιβάλ-
τελετών, που απλώς να παίρνουν κάποιες κεφαλή τον τελετάρχη και αρχιερέα Χριστό
νωνική και προπαντός άλλου θεολογική λεται τον ήλιο έχοντας δώδεκα αστέρια στην
θέσεις στο σώμα και να μην είναι το ίδιο το εκφράζεται σε μια ποικιλία χαρισμάτων - και
θεώρηση. Έξαλλου εν έτει σωτηρίω 1988, κεφαλή της (12,1-2), ο μητροκεντρικός τόνος
σώμα. Ενδεχομένως να σημαίνει κυριαρχία επομένως μέσω χαρισματικών φορέων - με
από 30 Οκτωβρίου ως 7 Νοεμβρίου ειδικό είναι σημαντικός. Έτσι με τη Θεοτόκο Μαρί-
μιας αντίληψης ότι είναι μηχανικές ή μαγι- πλήρη ισοτιμία και ισότητα των μελών, όπως
Διορθόδοξο Συνέδριο στη Ρόδο ασχολήθηκε α, που εκπλήρωσε τη μεσσιανική ελπίδα της
κές τελετές, επίσης υιοθέτηση οριστική της συμβαίνει κατά φύση σ’ ένα σώμα και β) η
ευρύτατα με το θέμα της χειροτονίας των σωτηρίας, ρίζωσε βαθύτερα ο μητροκεντρι-
απαράδεκτης διάκρισης σε υποχρεωτικά και χορήγηση των χαρισμάτων από τον τελε-
γυναικών. Μολονότι η Ιερά Σύνοδος του Οι- κός πολιτισμός, που αποτυπώνεται ποιητικά
προαιρετικά - όμως ακόμη και η επιλογή παρ- τάρχη αρχιερέα Χριστό πραγματώνεται σύμ-
κουμενικού Πατριαρχείου μου είχε κάνει την στον Ακάθιστο Ύμνο. Και οι χαιρετισμοί,
θενικού βίου σημαίνει γάμο με την εκκλησία. φωνα με την ιδιαιτερότητα και τη δεκτικότητα
υψίστη τιμή να με καλέσει να παραστώ ως ακόμη και με ιστορικοφιλολογικά κριτήρια,
Έτσι καταλαβαίνουμε ότι τα μυστήρια δεν εί- κάθε μέλους ενώ η ισοτιμία και η ισότητα
ειδικός σύμβουλος, ατυχώς για προσωπι- έχουν σχέση με το Άσμα Ασμάτων.
ναι μηχανικές ή μαγικές ή απλώς συμβολικές μένουν αμετακίνητες.
κούς λόγους δεν μπόρεσα να συμμετάσχω. Θα μπορούσε να αντείπει κανείς τα βα-
τελετές, επειδή βλάστησαν και βλασταίνουν Η μακραίωνη, λοιπόν, παράδοση της
Ωστόσο φρόντισα να μελετήσω τις θέσεις ρετά εκείνα, δηλαδή τα όσα έχουν ειπωθεί
σε φυσικά και ιστορικά γεγονότα, δηλαδή Εκκλησίας όπως ειπώθηκε κιόλας, απέ-
και τα πορίσματα του συνεδρίου. και γραφτεί πάμπολλα για την απαράδεκτα,
στην ιστορία της Θείας Οικονομίας που είναι κλεισε τη γυναίκα από την ιερωσύνη, χωρίς
Στην προκειμένη περίπτωση δε θα ήθε- όπως ισχυρίζονται μερικοί, περιφρονητική
η συνεχής πορεία μιας ζωντανής ιστορικής ωστόσο να θεσπίσει, μήτε ν’ αναπτύξει
λα να αναπτύξω εξονυχιστικά και περαιτέρω και σκληρή στάση ασκητών μοναχών εναντί-
κοινότητας μέσω διαρκών θεοφανειών. Τε- σχετική θεολογική διδασκαλία. Έτσι καταλα-
τις πολλές πτυχές του θέματος, που ήδη ον της γυναίκας. Όμως παρ΄όλες τις όποιες
λετάρχης και αρχιερέας είναι ο Χριστός. Οι βαίνει κανείς εύκολα τη δυσκολία ενδεχομέ-
έχουν εξετάσει πλείστοι όσοι θεολόγοι με εκτροπές και καρικατούρες στη ζωή της πα-
διάκονοι, οι πρεσβύτεροι και οι επίσκοποι νως και την αμηχανία νεότερων ορθοδόξων
γνώση και σοφία. Απλώς επιθυμώ να εξάρω ράδοσης - πολύ φυσιολογικές άλλωστε - και
στη σύναξη του σώματος τελούν τα μυστήρι- θεολόγων, που στην προκειμένη περίπτωση
μερικά σημεία, που ενδεχομένως αναδει- εδώ υπάρχει σύγχυση ουκ ολίγη. Φοβάμαι
α ως χαρισματικοί λειτουργοί, στους οποίους επιχειρούν να θεμελιώσουν θεολογικά τούτο
κνύουν περισσότερο, κατά την άποψή μου, ότι μερικοί ερμηνεύουν τα ασκητικά κείμενα
μέσω της χειροτονίας δόθηκαν τα προς τού- τον αποκλεισμό της γυναίκας από την ιε-
κάποιες ουσιαστικές πλευρές του θέματος με τα γυαλιά του σύγχρονου πουριτανισμού.
το χαρίσματα. Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει ρωσύνη, επισημαίνοντας κυρίως τους εξής
έτσι ώστε να αποτελούν προτάσεις για έναν Ο ασκητής, ο ακτήμων, ο αετός υψιπέτης
στην Ορθόδοξη Εκκλησία μεσιτική ιερωσύ- λόγους:
οικουμενικό διάλογο. με την αναχώρηση και την άσκηση δεν κα-
νη. Και όλα τα μέλη της Εκκλησίας μετέχουν α) Ο Χριστός ως αποστόλους κάλεσε
1. Στα σχολαστικά εγχειρίδια της Δογμα- ταδικάζει μήτε κατά κύριο λόγο απορρίπτει
σ’ όλα τα μυστήρια και η συμμετοχή τους στη μόνο άνδρες και μετά ταύτα οι απόστολοι
τικής Θεολογίας λέγεται ότι η ιερωσύνη είναι τη γυναίκα - αυτονοήτως κάνουμε λόγο για
σύναξη για την τέλεση ενός μυστηρίου είναι καθιέρωσαν την αποστολική διαδοχή. Όμως,
ένα από τα επτά μυστήρια. Αυτή η αρίθμηση τον άνδρα ασκητή- αλλά διαμαρτυρόμενος
απαραίτητη (τουλάχιστον δύο ή τρία μέλη σ’ αυτή την κλήση και στη μετέπειτα διαδοχή,
προέρχεται από τους σχολαστικούς της καταρχήν εναντίον ενός συμβατικού και
είναι απαραίτητα). Τούτο είναι το νόημα του θα μπορούσε ν’ αντείπει κανείς, για ένα τόσο
Δύσης με πρωτοστάτη το Θωμά Ακινάτη. υποκριτικού κόσμου, αρνείται κάθε κοσμι-
βασιλείου ιερατεύματος, ή, όπως έχει ειπω- σπουδαίο θέμα, όπως είναι η εξαίρεση της
Η Ορθόδοξη Εκκλησία μετά το 14ο αιώνα κή εξάρτηση. Στην προκειμένη περίπτωση
θεί με ένα νεότερο όρο καλώς η κακώς, της γυναίκας από την ιερωσύνη, δε γίνεται καμιά
ανεπαισθήτως επέτρεψε να κυκλοφορεί η γυναίκα, ως σύμβολο πλέον, είναι ένας
γενικής ιερωσύνης (λεπτομερείς τεκμηριώσεις απολύτως δογματική απόφανση και μάλιστα
αυτή η αντίληψη, την οποία πολύ αργότερα μεγάλος πειρασμός που μπορεί να δέσει
και παραπομπές αναφέρω στους τέσσερις τόμους ρητώς εκπεφρασμένη, όπως θα έπρεπε.
επέβαλε κυρίως η ακαδημαϊκή θεολογία. Οι τον ασκητή με το συμβατικό και υποκριτικό
της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας, εκδ. Έπειτα, η ιστορία και τα γραπτά μνημεία της
μεστότερες θεολογικές αναλύσεις περί των κόσμο. Επομένως, το ρυπαρό δεν είναι η
Πουρναρά, Θεσσαλονίκη). Εκκλησίας δείχνουν ότι τόσο ο Χριστός όσο
μυστηρίων βρίσκονται σε δύο έργα του γυναίκα, αλλά ρυπαρός είναι ο κόσμος της
2. Απαρχής ως σήμερα, μια μακραίω- και η μετέπειτα παράδοση έδωσαν περίοπτη
Νικολάου Καβάσιλα: Περί της εν Χριστώ υποκρισίας. Περιέργως χαλάει ο κόσμος
νη παράδοση αποκλείει την ιερωσύνη των θέση στη γυναίκα. Απλώς ενδεικτικά θα μπο-
ζωής και ερμηνεία της Θείας Λειτουργίας. καθώς κάποιοι σχολιάζουν τη ρήση του
γυναικών. Αξίζει, ωστόσο, να επισημάνει ρούσε κανείς ν’ αναφέρει τον ευαγγελιστή
Αυτονοήτως μήτε υπαινιγμός υφίσταται σ’ Τερτυλλιανού ότι η γυναίκα είναι η «θύρα της
κανείς ότι αυτός ο αποκλεισμός έγινε ανε- Ιωάννη, που παρουσιάζει το Χριστό στη
αυτά για κάποια τυχόν αρίθμηση των μυστη- κόλασης», και δεν προσέχουν τη θαυμάσια
παισθήτως και σιωπηρώς, χωρίς δογματική Συχάρ της Σαμάρειας δίπλα σ’ ένα πηγάδι ν’
ριακών τελετών. Απεναντίας, ο Καβάσιλας συνεργασία της Αγίας Παυλίνας με τον Ιε-
θέσπιση. Στην προκειμένη περίπτωση δεν αναπτύσσει και ν’ αποκαλύπτει την υψηλότε-
τονίζει με έμφαση ότι ολάκερο το σώμα της ρώνυμο ή την έντονη διαμαρτυρία ενός Γρη-
είναι απαραίτητο να υπενθυμίσει κανείς τους ρη αλήθεια για το Θεό και τη θεία λατρεία σε
Εκκλησίας σημαίνεται εν τοις μυστηρίοις. γορίου Θεολόγου, άκρως πρωτοποριακού:
γνωστούς κοινωνικούς παράγοντες και τις ιέ- μια αμαρτωλή Σαμαρείτισσα.
Με άλλα λόγια, η ίδια η Εκκλησία ως σώμα, άνδρες ήσαν οι νομοθετούντες και κατά των
ρειες της ειδωλολατρίας που απέκλεισαν τη Κι αυτή η γυναίκα αμέσως γίνεται κήρυ-
στη σύναξή της, είναι μυστηριακή ζωή, ως γυναικών ενομοθέτησαν (Ρ G: 36,289 ΑΒ).
γυναίκα από την ιερωσύνη, ωστόσο υπάρχει κας και απόστολος αυτής της αλήθειας (Ιω.
μετέχουσα στη δόξα της Θείας Βασιλείας. Από τις τριανταφυλλιές δεν κόβουμε αγκά-
ένα ιστορικό παράδοξο. Και εξηγούμαι. Αν 4, 4-30). Εξάλλου ο απόστολος Παύλος
Κανένα μυστήριο δεν μπορεί να αυτονομη- θια αλλά τριαντάφυλλα. Τέλος να σημειώσω
μελετήσει κανείς την ιστορία του αρχαίου Ελ- κάνει λόγο για τη γυναίκα ως προφη-
θεί αφού τα μυστήρια είναι μέλη και όχι εδώ ότι όπως ο Ντοστογιέφσκυ μας έδωσε
ληνισμού με βάση τα κλασικά κείμενα, πολύ τεύουσα (Α’ Κορ. 11,5). 7
μέρη του εκκλησιαστικού σώματος. Έτσι και επιτυχέστερη ερμηνεία των πειρασμών
εύκολα θα διαπιστώσει μια καταθλιπτικά

ÅÉÓÁÃÙÃÅÓ- ÅÌÐÏÑÉÁ ÁÍÔÁËËÁÊÔÉÊÙÍ


& ÇËÅÊÔÑÏËÏÃÅÉÏ- ÓÕÍÅÑÃÅÉÏ ÁÕÔÏÊÉÍÇÔÙÍ
Êïëïêïôñþíç 1- Í. Óïýëé Ô.Ê. 26500- ôçë/öáî: +302610
641860 www.automintzas.gr, e-mail: sales@automintzas.gr
ΔΙΨΩ
ÉáíïõÜñéïò 2019 óåëßäá 5

ÔÉÊÇ ÁÐÁÍÔÇÓÅÉÓ ÓÅ ÁÉÑÅÔÉÊÏÕÓ:


ANTIAÉÑÅ
ÓÔÇËÇ ÁÐÁÍÔÇÓÅÉÓ ÓÅ ÁÉÑÅÔÉÊÏÕÓ: Ãéáôß
Ãéáôß åìåßò ïé Ïñèüäïîïé ôéìïýìå ôçí ÌçôÝñá ôïõ Êõñßïõ; åìåßò
ïé
Ç ôéìÞ ôçò Ðáíáãßáò óôçí Áãßá ÃñáöÞ
Áñ÷éìáíäñßôïõ Êëåüðá Çëßå

κόμη μας ερωτούν εκείνοι, τιμή της Παρθένου «δούλοι» (Ιακ. 1,1. Ιουδ. 1,1) του Κυρίου, και
που υπάρχει στην Αγία Γρα- Μαρίας και ούτε να όχι αδελφοί.
φή ότι η Μαρία, η μητέρα την ονομάζουμε Αει- - Εάν ήταν φυσικοί αδελφοί Του, ο Χρι-
του Ιησού, ήταν Παρθένος πάρθενο, διότι είχε στός θα τους είχε κάνει αποστόλους. Αν και
και Αειπάρθενος, έτσι όπως περισσότερα παιδιά, μερικοί υποθέτουν ότι αυτοί οι δύο από τους
την ονομάζουμε εμείς. Ότι γέννησε όντως τα οποία ονομάζονται «αδελφούς του Κυρίου», ονόματι Ιάκωβος
παρθένος, η Αγία Γραφή μας το δείχνει κατ’ από την Αγία Γραφή και Ιούδας, είναι ταυτόσημοι με τους απο-
αυτό τον τρόπο: Όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ «αδελφοί και αδελφαί» στόλους οι οποίοι φέρνουν αυτό το όνομα (ο
απεστάλη στη Ναζαρέτ και της ανήγγειλε ότι του Ιησού ενώ ο Ιησούς Ιάκωβος όντως ταυτίζεται με τον μικρότερο
θα γεννήσει τον Υιόν του Θεού (Λουκ. 1,35), ονομάζεται «πρωτότο- «αδελφό του Κυρίου» - σ’ όλους τους κατα-
εισερχόμενος σ’ αυτήν την ονόμασε «κεχα- κος» (Ματθ. 1,25), απ’ λόγους των Αποστόλων - ενώ ο Ιούδας, «ο
ριτωμένη» και «ευλογημένη συ εν γυναιξίν» όπου συνεπάγεται ότι αδελφός του Κυρίου», ίσως είναι ο Ιούδας
(Λουκ. 1,28). Φαίνεται πως ο Αρχάγγελος κατόπιν είχε και άλλα ο Θαδδαίος). Ωστόσο, αυτό είναι μιά απλή
προσκύνησε (τίμησε) την Παρθένον Μαρία, παιδιά. υπόθεση, μια αρκετά θεμελιωμένη, προ-
ονομάζοντάς την «κεχαριτωμένη» και «ευ- Αληθινά, η Αγία πάντων ότι οι ίδιοι δεν αυτοαποκαλούνται
λογημένη εν γυναιξί» και ότι βρήκε μεγάλη Γραφή μας μιλά για απόστολοι, όπως δεν αυτοαποκαλούνται
χάρη από τον Θεό, πως δύναμη υψίστου την μερικούς αδελφούς του «αδελφοί του Κυρίου». Για τον Ιάκωβο - «τον
είχε επισκιάσει, και ότι συνέλαβε και γέννησε Κυρίου και επίσης για αδελφόθεο» - γνωρίζουμε μόνο ότι ήταν ο
εκ Πνεύματος Αγίου τον Υιόν του Θεού. Αν τις αδελφές Του, όταν πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων και έχαι-
και ήταν Παρθένος, μη γνωρίζοντας άνδρα, αποδίδει τα λόγια των ρε της πιο μεγάλης εκτιμήσεως έμπροσθεν
ο άγγελος Κυρίου δεν της είπε «ευλογημέ- Ιουδαίων, εκπλησσό- των πιστών όσο και των αποστόλων (Πράξ.
νη είσαι συ μεταξύ των παρθένων», αλλά μενοι από το θαυμαστό 12,17. 15,13), αφού ο Ιάκωβος ο του Ζεβε-
«ευλογημένη συ εν γυναιξίν», με αυτό δεν πρόσωπο του Κυρίου: δαίου είχε φονευθεί (Πράξ. 12,2).
δείχνει την περιφρόνηση προς την Υπερα- «Ουχ ούτος εστιν ο του - Ο Χριστός θα είχε εμπιστευθεί στη φρο-
γία Θεοτόκο, η οποία είναι «κεχαριτωμένη», τέκτονος υιός; Ουχί η ντίδα του την Παρθένο Μαρία, και όχι του
αλλά αποκαλύπτει ένα παλαιό μυστήριο: μήτηρ αυτού λέγεται αποστόλου Ιωάννη, ο οποίος οπωσδήποτε
«την συντριβή της κεφαλής του φιδιού Μαριάμ και οι αδελφοί θα ήταν πιο ξένος αυτής παρά ένας υιός ή
διά της γυναικός» (Γεν. 3,15), και ότι αυτή αυτού Ιάκωβος και θυγατέρα της,
θα είναι η μυστική και πνευματική Εύα η Ιωσής και Σίμων και - Λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός ότι σ’
οποία θα γεννήσει τον νέον Αδάμ, Χριστό, ο Ιούδας; Και αι αδελφαί όλη την Ανατολή, αλλά ειδικά στην Ιουδαία, η
Οποίος θα φέρει τη ζωή στον κόσμο. αυτού ουχί πάσαι προς έννοια «αδελφός» χρησιμοποιείται και με πιο
Οι Θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας ημάς εισί;» (Ματθ. ευρεία έννοια, του εξαδέλφου ή για άλλους
λέγουν ότι ο Χριστός ονομάστηκε το σπέρ- 13,55-56. Μαρκ.6,3). συγγενείς πιο κοντινούς ή πιο μακρυνούς,
μένοντας παρθένος καθώς και στην αρχή
μα της γυναικός (Γεν. 3,15), καθότι Αυτός Αλλά στο χωρίο αυτό διά της φράσεως όπως για παράδειγμα στη Γένεση (13,8),
γέννησε ο Αδάμ μέσα στην παρθενία. Έτσι
δεν γεννήθηκε εκ σπέρματος ανδρός, αλλά «πρωτότοκος» δεν σημαίνει πάραυτα ότι όπου ο Αβραάμ ονομάζει τον Λώτ αδελφό,
ευαρεστήθηκε ο Θεός, όπως διά της Παρθέ-
εκ Πνεύματος Αγίου και από τα αμόλυντα πρέπει να υποθέσουμε και την ύπαρξη αν και ήταν ανεψιός από αδελφό (Γεν.11,27),
νου Μαρίας να δανείσει τη φύση του παλαι-
αίματα της Υπεραγίας Παρθένου και έλαβε άλλων γεννηθέντων μεταγενέστερα (δεύ- πρέπει να δεχθούμε ότι «οι αδελφοί του
ού Αδάμ διά του Νέου Αδάμ, γεννήθηκε εκ
Σώμα. τερος, τρίτος…). Αυτός είναι ένας τρόπος Κυρίου» ήταν εξαδέλφια του Ιησού. Αλλά
Παρθένου, και ο οποίος ήλθε στον κόσμο
Κατά την ημέρα της μεγάλης κρίσεως ομιλίας στην Παλαιά Διαθήκη, «πρωτότο- όχι πρώτα εξαδέλφια, διότι αν και η μητέρα
και ντύθηκε τη φύση μας από το απερίγρα-
(Δευτέρας Παρουσίας), αυτή η Βασίλισσα κος» ονομάζεται εκείνος ο οποίος διανοίγει των ονομάζεται αδελφή της Μητέρας του
πτό Του έλεος και την αγαθωσύνη, για να
και Παρθένος Μαρία, θα κάθεται εκ δεξιών πρώτος την μήτραν, ανεξάρτητα αν θα έχει Κυρίου (Ιωάν. 19,257), αυτή δεν μπορεί να
λυτρώσει τον παλαιό Αδάμ με όλο το γένος
του θρόνου του Υιού της, με μεγάλη και και άλλους αδελφούς ή όχι (Έξοδ. 13,2) και ήταν αδελφή της, από τον ίδιο πατέρα, διότι
του από την καταδίκη και το θάνατο. «Διότι
απερίγραπτη δόξα, καθώς μας φανερώνει ο όπου πολλές φορές το απόλυτο αριθμητικό έφερε το ίδιο όνομα με την Μαρία, αλλά η
καθώς διά του Αδάμ όλοι πεθαίνουν, έτσι διά
ψαλμωδός, λέγοντας: «Παρέστη η βασίλισ- (1, 2, 3…) αντικαθίσταται ή χρησιμοποιείται λέξη αδελφή, πρέπει να έχει εδώ επίσης
του Χριστού, όλοι ανασταίνονται» (Ρωμ. 6,5
σα εκ δεξιών σου εν ιματισμώ διαχρύσω ανακατεμένο με τον τακτικό (πρώτος, δεύτε- την έννοια της κουνιάδας, διότι η Παρθένος
-Ιωάν. 3,16 5,24 εξής).
περιβεβλημένη, πεποικιλμένη» (Ψαλμ. ρος). Μαρία είναι μοναχοπαίδι. Θα μπορούσε να
Λοιπόν αναλογίσου, άνθρωπε πλανεμέ-
44,10 - 12,18) Αυτός ο Εβραϊσμός εισήλθε και στη σημαίνει κουνιάδα από τον Ιωσήφ, ο οποίος
νε - συ και οι όμοιοί σου - ότι η Αγία Γραφή
Επειδή ο Αρχάγγελος Γαβριήλ την χρήση του λόγου της Καινής Διαθήκης. Επί δεν αποκλείεται να είχε κάποια αδελφή νυμ-
δεν ονομάζει την Μητέρα του Κυρίου «γυνή»
ονόμασε και αυτή γυναίκα, όταν είπε:«ευλο- του παρόντος «πρωτότοκος» σημαίνει «ο φευμένη. Σ’ αυτή την περίπτωση, τα αγόρια
με την έννοια της νυμφευμένης γυναίκας
γημένη σύ εν γυναιξίν», κατόπιν αυτού, ση- μονογενής», με την έννοια «ο μοναδικός της, ονομαζόμενα οι αδελφοί του Κυρίου, θα
όπως το καταλαβαίνετε εσείς αλλά διά της
μαίνει, ότι η Παρθένος Μαρία ήταν γυναίκα γεννηθείς». Άλλη ερμηνεία απορρίπτεται μπορούσαν να είναι το πολύ δεύτερα ξαδέλ-
λέξεως «γυνή», η Αγία Γραφή δείχνει μόνο
νυμφευμένη; διότι εάν αληθινά ο Ιησούς είχε και άλλους φια του Ιησού Χριστού.
το θηλυκό γένος της Αγίας Παρθένου
Γιατί άραγε είπε αυτή στον χαιρετισμό κατά σάρκα αδελφούς (παιδιά της Μαρίας), Αν και δεν έχουν τι να συμπληρώσουν
Μαρίας και ταυτόχρονα δείχνει κατά τρόπο
του αγγέλου ότι «άνδρα ου γινώσκω» (δηλα- δεν θα άφηνε την Μητέρα Του στη φροντίδα (να πουν) για την παρθενία της Θεομήτορος
σκιερό και μυστικό ότι είναι η γυναίκα της
δή είμαι παρθένος); Ή όταν ο Θεός έπλασε κάποιου Αποστόλου, αλλά στη φροντίδα κά- και μετά την γέννηση, αυτοί προσθέτουν και
οποίας ο απόγονος (Χριστός) θα συντρίψει
την Εύα από την πλευρά του Αδάμ (Γεν. 2,21 ποιου υιού της. αυτό το χωρίο της Αγίας Γραφής: «Και ουκ
το κεφάλι του φιδιού και διά του Οποίου θα
- 22) και την έφερε προς αυτόν, ενώ εκείνος Στο δεύτερο χωρίο γίνεται λόγος στα εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν
έλθει η λύτρωση του ανθρωπίνου γένους.
την ονόμασε «γυνή», μήπως και τότε η Εύα αλήθεια για τους «αδελφούς» και τις «αδελ- αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το
Στα προαναφερθέντα πρέπει να προ-
ήταν γυναίκα νυμφευμένη, διότι ο Αδάμ την φές» του Κυρίου. Οι αδελφοί αναφέρονται όνομα αυτού Ιησούν» (Ματθ. 1,25), εννο-
σθέσουμε:
ονόμασε γυναίκα; Άραγε δεν ήταν τότε η ακόμη με το όνομα και είναι τέσσεροι, ενώ ώντας αυτοί ότι κατόπιν η Παρθένος Μαρία
- Όντως Μητέρα του Σωτήρος, η Παρθέ-
Εύα παρθένος πλασμένη εκ της πλευράς οι αδελφές, πρέπει να ήταν τουλάχιστον δύο. θα μπορούσε να έχει και άλλα παιδιά.
νος Μαρία δέχθηκε την πιο μεγάλη τιμή την
του αγνού Αδάμ, ο οποίος δεν είχε γνωρίσει Αυτοί όμως σε καμία περίπτωση δεν μπο- Αλλά να λάβουμε υπ’ όψιν και να κα-
οποία μπορεί να έχει ένα πλάσμα.
γυναίκα; ρούσαν να ήταν φυσικοί αδελφοί του Ιησού ταλάβουμε ότι στην Αγία Γραφή η φράση
- Συλλαμβάνοντας εκ Πνεύματος Αγίου
Συνεπώς, αν η Εύα ήταν πλασμένη Χριστού και υιοί της Μαρίας, της Μητέρας «έως ου», σημαίνει αιωνιότητα. Επειδή είπεν
τον Σωτήρα, καθαρίστηκε ολοκληρωτικά
από τον Θεό παρθένος, και ενώ ο ίδιος ο του Ιησού, διότι: ο Κύριος: «Και ιδού εγώ μεθ’ ημών ειμί
από την αμαρτία, όσο κανείς άλλος άνθρω-
Θεός και ο Αδάμ, αυτή την παρθένο, την - Κατά μια παλαιά και ομόφωνη παρά- πάσας τας ημέρας έως της συντελείας
πος, όσο και άγιος να ήταν.
ονομάζουν «γυνή», κατόπιν την ονομάζει δοση, η Μαρία, η Μητέρα του Ιησού, έμεινε του αιώνος» (Ματθ. 28.20). Άραγε αυτό
- Επειδή είχε προλεχθεί από τον Θεό
αυτή γυναίκα με την έννοια της νυμφευμένης μετά την γέννηση παρθένος, έτσι καθώς σημαίνει ότι θα μας εγκαταλείψει μετά το
η εξαιρετική τιμή της - όπως καμιάς άλλης
γυναίκας - πώς λανθασμένα καταλαβαίνουν ήταν προεικονισμένη στο όραμα του προφή- τέλος αυτού του αιώνος; Μήπως δεν λέγει ο
τιμής κάποιου ανθρώπου - η Αγία Παρθένος
όλοι οι νεοπροτεστάντες και οι αιρετικοί; Διότι τη Ιεζεκιήλ (44, 1-3), Θείος Απόστολος Παύλος: «Και ούτω (μετά
Μαρία πρέπει να λογαριάζεται η πρώτη με-
καθώς η Εύα ήταν παρθένος, τότε όταν την - Η μητέρα αυτών των έτσι λεγομέ- την κοινή ανάσταση) πάντοτε συν Κυρίω
ταξύ των αγίων, έτσι όπως και ο Άγιος Ιωάν-
είπε γυνή, έτσι, και η μυστική και πνευματική νων αδελφών του Κυρίου είναι ένα άλλο εσόμεθα»; (Α’ Θεσ. 4,17). Σε άλλο χωρίο της
νης ο Βαπτιστής είναι ο μεγαλύτερος μεταξύ
Εύα, η Άχραντος Παρθένος Μαρία, η οποία πρόσωπο από την Παρθένον Μαρία, διότι Αγ. Γραφής είναι γραμμένο: «Είπεν ο Κύρι-
των προφητών (Μαλαχ. 3. Ησαΐα 40,3).
γέννησε τον Νέο Αδάμ, Χριστό, Παρθένος ονομάζεται στη Αγία Γραφή «Μαρία» ή «η ος τω Κυρίω μου, κάθου εκ δεξιών μου,
Για όλα αυτά, της Υπεραγίας Παρθένου
είναι στους αιώνας των αιώνων αν και η Αγία άλλη Μαρία» ή «η αδελφή της μητρός αυτού, έως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον
Μαρίας της αξίζει μια τιμή μεγαλύτερη από
Γραφή την ονομάζει γυνή, δεικνύοντας με Μαρία η του Κλωπά», όντως αναφερομένη των ποδών σου» (Ψαλμ. 109,1). Μήπως
τους άλλους αγίους (εξαιρετική τιμή) επειδή
αυτό μόνο το φύλο ή το γυναικείο γένος. ακόμη στο πλευρό της Μητέρας του Κυρίου αυτό σημαίνει ότι μετά απ’ αυτό ο Σωτήρας
είναι η βασίλισσα και η κορώνα όλων των
Τότε ο Αδάμ, διά της ενέργειας του Θεού και κοντά της(Ματθ. 27, 55-56. 28,1. Μαρκ. μας Ιησούς Χριστός δεν θα καθίσει εκ δεξιών
αγίων. Ενώ πως και μετά την γέννηση έμεινε
γέννησε από το παρθένο του σώμα, γυναίκα, 15,40-47 Ιωαν. 19,25), του Πατρός Του για να κυβερνήσει μαζί Του
παρθένος διάβασε και βλέπε τα προφητευ-
χωρίς γυναίκα (δηλ. χωρίς να γνωριστεί με - Οι «αδελφοί» του Κυρίου ούτε εκείνοι οι εις άπαντα τον αιώνα, καθότι ξέρουμε πολύ
μένα γι’ αυτήν από τον προφήτη Ιεζεκιήλ
γυναίκα), ενώ στο πλήρωμα του χρόνου, η ίδιοι δεν ονομάζονται αδελφοί αλλά «δούλοι» καλά ότι «της βασιλείας Αυτού ουκ έσται
(44, 1-3).
γυναικεία φύση, διά της ενέργειας του Αγίου (Ιακ. 1,1) και «δούλοι - υπηρέτες» (Ιουδ.1,1) τέλος»; (Λουκ. 1,33).
Προσθέτουν ακόμη αυτοί οι πλανεμένοι
Πνεύματος, γέννησε άνδρα χωρίς τον άνδρα, του Κυρίου, οι συγγραφείς των δύο καθολι-
ότι δεν πρέπει να της δίδουμε πάρα πολύ ÓÕÍÅ×ÉÆÅÔÁÉ
στην παρθενία γεννώντας η Παρθένος και κών επιστολών. Ή εκεί εκείνοι ονομάζονται
ΔΙΨΩ
ÉáíïõÜñéïò 2019 óåëßäá 6

είδους. Το έδαφος κάτω ήταν σκεπασμένο


ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑ- με ένα μαλακό πράσινο τάπητα από χλόη
ΣΙΑ και άνθη. Ένας δε ποταμός με νερό καθα-
ÓÅÉÑÁ: “ÐÁËÁÉÁ ÄÉÁÈÇÊÇ” Από τα ρό σαν κρύσταλλο επερνούσε μέσα από
δύο πρόσωπα τον κήπο και επότιζε όλα τα δένδρα και τα
που είδαμε εις ωραία άνθη. Τα μεγάλα ζώα, που είχε δημι-
ÁÅÉÌÍÇÓÔÏÕ ÃÅÙÑÃÉÏÕ Î. ÏÉÊÏÍÏÌÏÕ ÍÅÁ την ιστορίαν ουργήσει ο Άγιος Θεός επερπατούσαν μέσα
ÓÔÇËÇ μας, ποίου η εις τον κήπον. Τα πουλιά έκτιζαν φωλιές εις
ÊÁÔÇ×ÇÔÏÕ ÁÐÏÓÔÏËÉÊÇÓ ÌÇÔÑÏÐÏËÅÙÓ ÐÁÔÑÙÍ
συμπεριφορά τα κλαδιά και εγέμιζαν τον αέρα με γλυκά κε-
είναι καλυτέ- λαηδήματά των. Κάθε τι εις τον κήπον αυτόν
5ο μάθημα αυτό; Μήπως τον έχεις αγοράσεις όλον τον ρα; - (…) - Δι- ήτο ωραίον και χαρούμενον και έτσι ο κήπος
Η ΕΝΑΤΗ ΕΝΤΟΛΗ - ΑΒΡΑΑΜ ΚΑΙ τόπον; ατί δεν σας αρέσει η συμπεριφορά του Λωτ; ήταν το πιο καλύτερο και πιο ευχάριστο μέ-
ΛΩΤ Ούτε οι μεν, ούτε οι δε ήθελαν να - (…) - Πώς έπρεπε να φερθή ο Λώτ; - (Σαν ρος της γης. Ωνομάζετο «κήπος της Εδέμ»,
(Γένεσις ΙΓ΄.1-12) υποχωρήσουν. Αυτές οι φιλονικίες εγίνοντο μικρότερος και προστατευόμενος του Αβρα- ή παράδεισος.
Όπως θα γνωρίζετε ίσως παιδιά, ο συχνά. Αλλά, σιγά-σιγά η κατάστασις εχει- άμ, έπρεπε να υποχωρή και να μη δημιουρ- Ο Αδάμ και η Εύα, δια τους οποίους ο
Αβραάμ κατοικούσε εις την Μεσοποταμίαν. ροτέρευε. Μία ημέρα εκάθητο έξω από την γή ζητήματα. Ακόμη και εις τους ποιμένας Άγιος Θεός είχε φτιάσει τον ωραίον κήπον
Ήτο άνθρωπος πολύ θεοσεβής και είχε πολ- σκηνήν του. Αίφνης, ακούει θόρυβο μεγάλο. έπρεπε να συστήση να μην μαλώνουν με ήταν ευτυχισμένοι μέσα εις αυτόν. Άλλωστε
λές αρετές. Όλοι όμως οι άλλοι άνθρωποι εις Επρόσεξε να ιδή τι συμβαίνει. Εις τα αυτιά τους ποιμένας του θείου του Αβραάμ, αλλά τους είχε ευχηθή και ο Άγιος Θεός, «να ζήτε
την πατρίδα του ήσαν ειδωλολάτραι. Εζού- του έφθασαν άγριες φωνές και ύβρεις. Εκα- να πηγαίνουν εις άλλο μέρος τα ζώα να τα εδώ», τους είχε πει, «και να είσθε πάντοτε
σαν μέσα εις την αμαρτίαν, μακρυά από τον τάλαβε ότι πάλιν μαλώνουν οι ποιμένες δια βοσκήσουν.) - Ενώ ο Αβραάμ; - (…) - Ναι, ευτυχείς. Κάθε τι εις τον κήπον είναι δια
αληθινόν Θεόν. Μίαν ημέραν είπεν ο Άγιος την βοσκήν. έκαμε εκείνο που έπρεπε να κάνη ο Λώτ. εσάς. Και η εργασία σας θα είναι να φρο-
Θεός εις τον Αβραάμ: Δεν είναι καλή δουλειά αυτή, εσκέφθη ο Έδειξε μεγάλην καλωσύνην και υποχωρη- ντίζετε δια τον κήπον και να τον φυλάτε
“Άφησε την πατρίδα σου και τους καλός Αβραάμ. Δεν ξεύρει κανείς πού ημπο- τικότητα. Μήπως εζημιώθη με την υποχώ- ωραίον. Κάθε είδος καρπού είναι εις την
συγγενείς σου και έλα να κατοικήσεις εις ρεί να φθάση αυτή η διχόνοια και το μάλωμα ρησιν που έκαμε; - (…) - Εάν δεν υπεχώρει, διάθεσίν σας. Από κάθε δένδρο, μπορείτε
άλλην χώραν που θα σου δείξω”. των ποιμένων. Πρέπει με κάθε τρόπο να πού ημπορούσε να φθάσουν τα πράγματα; να τρώτε τους καρπούς. Μόνον από ένα
παύση. - (Και εις φόνον ακόμη) - Τι διδασκόμεθα λοι- δένδρο, το οποίον εφύτευσα εκεί εις την
Την φιλονεικίαν αυτήν την άκουσε και ο πόν από το παράδειγμα του Αβραάμ; μέσην του κήπου, προσέξετε μη φάτε από
Λώτ. Μήπως και αυτός εσκέφθη δίκαια και τον καρπόν του. Διότι, εάν δεν με ακούσε-
λογικά, όπως ο θείος του Αβραάμ; Δυστυ- ΔΙΔΑΓΜΑ: Πρέπει να υποχωρούμεν τε και φάτε από τον καρπόν του δένδρου
χώς όχι. Δεν ημπόρει να συγκρατήση τον και να αποφεύγωμεν τας φιλονεικίας. αυτού θα πεθάνετε». Αι ημέραι περνούσαν
εαυτό του. Πετιέται από την σκηνήν του και ευχάριστα. Ο Αδάμ και η Εύα ήσαν πολύ
τρέχει να ηδή τι γίνεται. Όταν είδε ότι εφιλο- ΡΗΤΟΝ: «Δούλον Κυρίου ου δει ευτυχισμένοι εις την ωραίαν αυτήν κατοικίαν
νεικούσαν οι ποιμένες αυτός επήρε το μέ- μάχεσθαι» (Β΄ Τιμοθ. Β΄.24) Όποιος θέλει των. Εφρόντιζαν δια τα άνθη και τα δένδρα,
ρος των ιδικών του και υπεστήριζε ότι αυτοί να είναι πραγματικός δούλος του Θεού και και όλα τα ζώα και πουλιά ήσαν φίλοι των.
έχουν όλον το δίκαιον. Έπειτα, πηγαίνει εις να έχη την ευλογίαν του, δεν πρέπει να Είχαν κάθε μέρα γλυκούς καρπούς δια να
τον θείον του τον Αβραάμ. Χωρίς να σκεφθή φιλονικεί. τρώγουν, και δροσερόν κατακάθαρο νερό
ότι εκείνος είναι ο προστάτης του και ο πατέ- ΕΦΑΡΜΟΓΗ από τον ποταμό δια να πίνουν. Κατά το βρά-
ρας του, χωρίς να δείξη κάποιον σεβασμόν Δεν ηξεύρω, σεις παιδιά μαλλώνετε δυ, όταν κάθε τι ήταν ήσυχο και σιωπηλό,
εις τον γέροντα θείον του, άρχισε να του καμμιά φορά; (…) - Δυστυχώς πολλά παιδιά ο Άγιος Θεός ήρχετο και περιπατούσε εις
παραπονήται με άσχημον τρόπον. μαλώνουν πολύ εύκολα. Συχνά δια μικρο- τον παράδεισον και μιλούσε μαζί τους. Την
-Μάθε ότι οι άνθρωποί σου πάλι σήμερα πράγματα γίνονται φιλονικείες και μεταξύ ήσυχη όμως και ευτυχισμένη αυτή ζωή των
τα έβαλαν με τους δικούς μου. Θέλουν όλο φίλων και συμμαθητών, και μέσα εις την πρωτοπλάστων ήρθε να διαταράξη ένα θλι-
να βόσκουν εις τα καλύτερα λιβάδια. Λοιπόν, ίδιαν οικογένεια. Ακόμη μεταξύ αδελφών. βερό γεγονός. Μια μέρα, εκεί που καθότανε
λάβε τα μέτρα σου, και πες τους να ησυχά- Άλλοτε μαλώνουν οι συμμαθηταί μέσα εις η Εύα, μοναχή της, βλέπει ένα φίδι πολύ πα-
σουν, διότι δεν ξέρω τι θα γίνη… την τάξιν, εις το διάλλειμμα ή και επάνω εις ράξενο ανεβασμένο επάνω εις ένα δένδρο.
Ο Αβραάμ ελυπήθη πολύ με την δια- το παιχνίδι ακόμη. Διατί επήρες εσύ αυτό; Και άρχισε να της μιλή σαν άνθρωπος.
φυγήν αυτήν του ανεψιού του. Είδε ότι η Διατί εκάθησες εκεί; Διατί μιλάς έτσι, διατί… - Αλήθεια, Εύα, σας απηγόρευσε ο Άγιος
φιλονικεία μεταξύ των ποιμένων εκόντευε διατί… και ανάβει η φιλονεικία. Και όμως Θεός να τρώτε από τους καρπούς που είναι
να φθάση και εις αυτούς τους ίδιους. Δια είναι προτιμότερον να χάσω μεν ένα μικρόν στον κήπον;
να προλάβη λοιπόν τέτοιο μέγα κακό λέγει συμφέρον παρά να φιλονεικώμεν. Έπειτα ας -Όχι απάντησε η Εύα. Μπορούμε να
Ο Αβραάμ, επειδή είχε μεγάλην πίστιν προς τον Λώτ: σκεφθώμεν και τούτο όπως ημείς εκτιμώμεν φάμε από τους καρπούς όλων των δένδρων,
εις τον Θεόν, υπήκουσε χωρίς καμμίαν και θαυμάζωμεν τον Αβραάμ δια την συμπε- εκτός μόνον από τον καρπόν του δένδρου
αντιλογίαν. Επήρε την γυναίκα του την Σάρ- ριφοράν του εκείνη, παρομοίως και ημείς, που είναι εις την μέσην του κήπου. Εάν φάμε
ραν, τους υπηρέτας του, τα πρόβατά του, όταν υποχωρούμε και αποφεύγουμε την αυτόν το καρπόν, θα πεθάνουμε, μας είπε ο
όλην την περιουσίαν του και έφυγεν από φιλονεικία. Τι θα κερδήσωμεν με την φιλο- Άγιος Θεός. Αλλά τέτοιον πράγμα ποτέ δεν
την πατρίδα του. Μαζί του επήρε και τον νεικίαν και τα μαλώματα; Τίποτε απολύτως. θα το κάμουμε, διατί ο Άγιος Θεός μας έδω-
ανεψιόν του τον Λώτ. Ο πατέρας του Λώτ Ενώ με την υποχωρητικότητα και ημείς θα κε τόσα και τόσα αγαθά, ώστε να είμαστε
είχε πεθάνει. Εσκέφθη λοιπόν ο Αβραάμ ότι είμεθα ευχαριστημένοι και θα συντελούμεν ευτυχείς.
δεν έπρεπε το παιδί αυτό να μείνη μόνο του, να υπάρχει αγάπη και ομόνοια. Η υποχώρη- - Μα, αυτό είναι το δένδρο που θα σας
χωρίς κανένα προστάτη και οδηγό. Είχε δε σις είναι ανδρεία και όχι δειλία. κάμη σοφούς, είπε το φίδι. Εάν φάτε τον
και ο Λώτ κληρονομήσει από τον πατέρα του καρπόν του θα τα μάθετε όλα και δεν θα πε-
μεγάλη περιουσία. θάνετε, αλλά θα γίνετε και σεις σαν θεοί!
Έπειτα από μακρυνό ταξίδι, ο Αβραάμ Η Εύα έδωκε δυστυχώς εις τα ψεύτικα
με την γυναίκα του Σάρρα και τον ανεψιό λόγια που της είπε το φίδι και κύτταξε με
του Λώτ ήλθαν και κατοίκησαν εις την χώραν περιέργεια το απηγορευμένο δένδρο. Ποτέ
Χαναάν. Διότι αυτήν την εντολήν του έδωκεν 6ο μάθημα άλλοτε δεν είχε προσέξει πόσον ωραίος
ο Άγιος Θεός. Η χώρα αυτή ήτο πλουσιω- ΟΥ ΨΕΥΔΟΜΑΡΤΥΡΗΣΕΙΣ εφαίνετο ο καρπός του. Εσήκωσε λοιπόν
τάτη: τα λιβάδια ήσαν καταπράσινα από την τότε το χέρι της και έκοψε από το δένδρο
παχειά χλόη, όπου τα πρόβατα και τ’ άλλα Σκοπός των μαθημάτων του παρόντος ένα καρπόν.
ζώα εύρισκαν πλούσια και άφθονη τροφή, κεφαλαίου είναι να συμβάλωμεν εις την - Δεν πιστεύω να με βλάψη, εσκέφθη.
ποταμάκια εδρόσιζαν τας πεδιάδας, απ΄ -Παιδί μου, αυτά τα πράγματα πολύ με παιδικήν ψυχήν αποστροφήν προς το ελάτ- Θα φάω λιγάκι μόνον ... Έτσι έφαγε μέρος
το βορρά δε προς νότον διέσχιζε την γη ο λυπούν. Όπως βλέπεις κινδυνεύουμε να μα- τωμα της ψευδολογίας υποδεικνύοντες του από τον καρπόν αυτόν, τον οποίον ο Άγιος
Ιορδάνης ποταμός. Οι ποιμένες του Αβραάμ λώσουμε και εμείς, που είμεθα μια οικογέ- ψεύδους τον διάβολον. Θεός είχε απηγορεύσει. Ύστερα έδωκε και
και του Λώτ ήσαν ελεύθεροι να οδηγούν τα νεια. Ο Άγιος Θεός έχει δι’ όλους μας αρκετά εις τον Αδάμ και έφαγε και εκείνος.
πρόβατά των όπου ήθελαν. Εννοείται ότι αγαθά και ημπορούμε να ζούμε με αγάπη Η πρώτη απάτη Μόλις όμως ο Αδάμ και η Εύα έφαγαν
το πρώτον που έκαμαν ο Αβραάμ εις την και ομόνοια. Δι’ αυτό μου φαίνεται καλύτερον Ένα από τα πρώτα - πρώτα μαθήματά τον καρπόν, εκατάλαβαν ότι έκαμαν μεγάλο
καινούργια του πατρίδα, ήτο να κτίση θυσια- να χωρίσωμεν. Βλέπεις εδώ εμπρός μας εις μας έχουμε πη ότι όταν ο Άγιος Θεός δημι- κακό. Ήσαν προτήτερα ευτυχισμένοι εις τον
στήριον και εκεί να προσφέρη θυσίαν, δια να την χώραν αυτήν, όπου με έφερεν ο αγαθός ούργησε τον κόσμον και όλα όσα υπάρχουν κήπον της Εδέμ, ενώ τώρα είναι πικραμένοι
ευχαριστήση τον Θεόν. Θεός. Σε αφήνω να διαλέξης και να πάρης εις αυτόν εφύτευσε και έναν πολύ ωραίον και δυστυχείς. Όταν δε άρχισε να βραδιάζει,
Ο καιρός επερνούσεν ήσυχα εκεί εις όποιο μέρος προτιμάς εσύ. Αν εσύ διαλέξης και πολύ μεγάλον κήπον. Εις τον κήπον τους έπιασε φόβος, διότι δεν τολμούσαν να
την Χαναάν. Τα ποίμνια του Αβραάμ και του το δεξιόν μέρος, εγώ θα πάρω το αριστερόν. αυτόν υπήρχαν άνθη και δένδρα παντός ιδούν τον Άγιον Θεόν. Σε λιγάκι άκουσαν την
Λώτ επλήθυναν πάρα πολύ. Οι ποιμένες του Αν προτιμήσης εσύ το αριστερόν, εγώ θα φωνήν του και εκα-
Αβραάμ και του ανεψιού του επροσπαθού- πάρω το δεξιόν. τάλαβαν ότι πάνε να
σαν να πηγαίνουν ο καθένας τα πρόβατά Ο Λωτ χωρίς να εκτιμήση την μεγάλην τον προϋπαντήσουν
του εις το καλύτερον μέρος δια βοσκή. Και αυτήν καλωσύνην και υποχώρησιν που με χαρά, όπως έκα-
μήπως δεν υπήρχε άφθονη βοσκή δι’ όλα έκανε προς χάριν του ο Αβραάμ, κοίταξε ναν άλλοτε, έτρεξαν
τα πρόβατα του Αβραάμ και του Λώτ; Και αμέσως καλά ποια ήτο η καλύτερη και πλου- τώρα οι δυστυχείς
όμως οι ποιμένες του Αβραάμ και του Λώτ σιώτερη περιοχή και απήντησε: και κρύφτηκαν πίσω
είχαν αγάπη και ομόνοιαν μεταξύ των. Σιγά -Αυτό το μέρος θα πάρω εγώ. από τα δένδρα.
- σιγά οι ποιμένες του Λώτ άρχισαν να μαλ- -Καλά παιδί μου. Αυτό που προτιμάς, ας - Πού είσαι, παιδί
λώνουν και να φιλονικούν με τους ποιμένες είναι ιδικόν σου. Πάρε τα ποίμνιά σου και μου Αδάμ; Εφώναξε
του Αβραάμ. πήγαινε εκεί. Σου εύχομαι να σε ευλογήση ο με γλυκύτητα ο Άγιος
-Εγώ θα βοσκήσω σήμερα εδώ τα Άγιος Θεός και να ευτυχήσης. Θεός.
πρόβατα του Κυρίου μου, έλεγε ο ένας Μετ’ ολίγας ημέρας εχώρισαν πλέον ο Ο Αδάμ εκατάλα-
τσοπάνης. Αβραάμ και ο Λωτ, τα ποίμνιά των απεμα- βε, ότι δεν μπορούσε
-Εγώ ήρθα και χθές εδώ εφώναζε ο άλ- κρύνθησαν και έλαβαν τέλος αι φωναί και να κρυφθή από τον
λος. Να πας αλλού να εύρης βοσκή δια τα αι φιλονικείαι. Από τότε όμως ο Άγιος Θεός Θεόν και απήντησε:
πρόβατά σου. έδωσε περισσότερη ευλογία εις τον Αβραάμ - Άκουσα την
-Και σαν ήρθες και χθες, εδώ, τι με και του επλήθυνε πολύ όλα τα αγαθά του. φωνήν σου 7
ΔΙΨΩ
ÉáíïõÜñéïò 2019 óåëßäá 7

προς ημετέραν απώλεια» (Άγιος Νείλος). Ας μάτων, που μέλλουν να έλθουν, όπισθεν δε, και σύγχυσιν, ώστε να μην μας αφήσωστι να τον τενεκέ για να μας εκθέσει.
έλθουμε όμως στα πιο συγκεκριμένα: όταν μας πολεμούν με τις ενθυμήσεις των προκόψωμε» (Ιωάν. Κλίμακος). Μετασχηματίζεται και σε άγγελο φωτός
Διαφοροποιεί τον πόλεμο ανάλογα με περασμένων πραγμάτων» (Αγ. Νικόδημος Όταν μας προτρέπει ο διάβολος στο (Β’ Κορινθ. 11,14). Τα πατερικά βιβλία είναι
την πνευματική κατάσταση του κάθε ανθρώ- Αγιορείτης). κακό το παρουσιάζει μικρό σαν μερμήγκι, γεμάτα από διηγήσεις αισθητών εμφανίσεων
που. Όλοι οι δαίμονες δεν ενεργούν κατά 2. Παμπόνηρος όταν δε το πράξομε μας το παρουσιάζει των πονηρών πνευμάτων, που άλλοτε πα-
τον ίδιο τρόπο. Ούτε όλοι οι άνθρωποι έχουν Την ευφυΐα που του έχει δώσει ο Θεός φοβερό σαν λιοντάρι. Γι’ αυτό οι Πατέρες ρουσιάζονται σαν άγγελοι ή άγιοι ή και σαν
τους ίδιους πειρασμούς, ούτε όλοι οι δαί- σαν πνεύμα την έχει μετατρέψει σε πονηρία. ονομάζουν τον διάβολο μυρμηγκολέοντα. τον ίδιο τον Χριστό, άλλοτε πάλιν σαν ζώα,
μονες εργάζονται τα ίδια πάθη. Υπάρχουν Πάντα το κακό έχει στο νου του, όταν ενερ- Ο διάβολος, γράφει ένας ασκητής, έχει τρία που θορυβούν και βγάζουν φωνές με σκοπό
διάφορες κατηγορίες πονηρών πνευμάτων, γεί. Και σκοπός του απώτερος είναι πάντα αγαπημένα σύνεργα, βουκέντρα, κάπα και να φοβίσουν και παραπλανήσουν τον άν-
που το καθένα έχει την δική του ειδικότητα. η απώλεια του ανθρώπου και η δυσφήμιση άδειο τενεκέ. Στην αρχή κεντάει με την βου- θρωπο. Αλλά οι μεθοδείες του πονηρού δεν
Ο Άγιος Ισαάκ διδάσκει ότι ο διάβολος κατά του ονόματος του Θεού. Στην προσπάθειά κέντρα. Κατόπιν σκεπάζει με την κάπα. Και εξαντλήθησαν, μέχρις εδώ.
διαφορετικό τρόπο πολεμάει τους ραθύμους του να υποδουλώσει τον άνθρωπο. μετά τα φανερώνει όλα και κάνει θόρυβο με
και οκνηρούς και κατ’ άλλον τους ανδρεί- Κρύπτεται. Αποφεύγει να φαίνεται για
ους και ζηλωτές έτσι ώστε να μη διαφεύγει να κάνει ανενόχλητος την δουλειά του. Κινάει β) Η Παναγία δεν άσκησε ρόλο ιερατικό, θεολογικά επιχειρήματα. Τίποτα δεν είναι
κανένας αλλά όλοι να συλλαμβάνονται στα τα νήματα εκ του αφανούς ή βάζει άλλους λένε. Και στην προκειμένη περίπτωση είναι πιο ισχυρό από τη μακραίωνη παράδοση
δίκτυα του. Έτσι τους μεν ραθύμους «εξ αρ- να ενεργούν για λογαριασμό του, ώστε να έκδηλη η ανεπάρκεια αυτού του επιχειρήμα- και την πράξη της Εκκλησίας. Επομένως,
χής πολεμεί σφοδρώς… ίνα εκ του πρώτου μένουν οι άνθρωποι ανυποψίαστοι στη τος. Πέρα από το ότι η πατερική παράδοση Εκκλησία, ως σώμα και πλήρωμα αληθείας,
αγώνος κατάσχη αυτούς δειλία και φανή δική του παρουσία. Φοράει πάντα μάσκα στη χαρισματική ιεραρχία τοποθετεί τη Θεο- εφόσον είναι πεπεισμένη ότι πρέπει η πα-
αυτοίς η οδός αυτών τραχεία και δύσβατος, για να μην αναγνωρίζεται. «Τοιούτος εστίν τόκο αμέσως μετά την Αγία Τριάδα, πουθε- ράδοση αυτή να μείνει αναλλοίωτη, έχει όλη
τους δε ανδρείους και δυνατούς δεν τους πο- ο δράκων. Ουδέποτε το πρόσωπον αυτού νά για ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως είναι η την άνεση να την κρατήσει, και διόλου δεν
λεμάει εξ αρχής, όταν όμως περάσει ο πρώ- δείκνυσιν» (Ωριγένης). Πάντα «πολλοίς εξαίρεση της από την Ιερωσύνη, δε γίνεται χρειάζεται τέτοιου είδους παραθεολογικά
τος ζήλος τότε επιτίθεται με σφοδρότητα και ενδύμασι καλύπτει την πονηρίαν» (Άγ. Νεί- ρητός λόγος. Με άλλα λόγια, οφείλω να τονί- επιχειρήματα, που εξάπαντος μειώνουν τη
ούτε λυπείται πλέον αυτόν, ούτε εντρέπεται, λος). Επειδή όλος εστί μισητός, μόνον τε σω με έμφαση ότι αυτά τα δύο επιχειρήματα γυναίκα ως μέλος του σώματος ή καλύτερα
αλλά θεωρεί αυτούς ως μηδέν. Κατά το πρό- φαινόμενος βάλλεται υπό πάντων, διά τούτο έτσι κι αλλιώς πάσχουν για δύο σοβαρούς λυμαίνονται την ίδια τη χαρισματική κοινω-
σωπον του κάθε ανθρώπου αλλάζει και τον ό μεν εστίν αυτός, υποκρύπτει και σκέπει» λόγους. Πρώτο, για κάθε δογματική αλήθεια νία αυτού του εκκλησιαστικού σώματος. Και
τρόπον του αγώνος αυτού». (Μ. Αθανάσιος). απαιτείται ακρίβεια, και δεύτερο, ακόμη και τούτο συμβαίνει, επειδή σ’ αυτή τη χαρισμα-
Εκμεταλλεύεται άριστα τις υπάρχουσες Έτσι με το καμουφλάζ πάντα σημειώνει ιστορικοφιλολογικά ανεπαρκή είναι τα επι- τική κοινωνία τα μέλη διαφέρουν μόνο κατά
περιστάσεις. Έχει τέλεια προσαρμοστικότη- επιτυχίες, φυσικά για όσους δεν έχουν τον χειρήματα που συνάγονται ex silentio (εκ την ιδιαιτερότητα και τη δεκτικότητα, όμως
τα με το περιβάλλον και ανάλογα ρυθμίζει φωτισμό του Θεού. της σιωπής) ή καλύτερα ex absentia (εκ της εν ουδενί κατ’ ουδένα τρόπο ουδαμώς κατά
την δράση του. «Ελθόντες (οι δαίμονες) Αιφνιδιάζει. Ποτέ δεν βιάζεται. Ξέρει να απουσίας). την ισοτιμία και την ισότητα. Άλλωστε η εξαί-
οποίους αν εύρωσιν ημάς, τοιούτοι και αυτοί περιμένει την κατάλληλη στιγμή. Τότε που γ) Ένα τρίτο επιχείρημα, που προσά- ρεση της γυναίκας από την ιερωσύνη διόλου
γίνονται προς ημάς» (Μ. Αθανάσιος). Έχει θα βρισκόμαστε περισσότερο εκτεθειμένοι, γεται, είναι άκρως επιζήμιο για την ίδια την δεν μείωσε μήτε μειώνει τη χαρισματική ζωή
«πολλάς παγίδας και δεινός εστι θηρευτής ξένοιαστοι ή απρόσεκτοι. Τότε, που δεν φα- υπόσταση της θεολογίας. Λέγεται, δηλαδή, της Εκκλησίας.
και τοις μεν βραχυτάτοις στρουθίοις μικρά νταζόμαστε ή έχουμε ξεχάσει το ενδεχόμενο ότι ο Χριστός, ο σαρκωμένος Λόγος, πα- Ωστόσο κανείς δεν επιτρέπεται να
τίθησι σκάνδαλα τοις δε μεγάλοις ορνέοις του πειρασμού. Τότε επιτίθεται με σφοδρό- ρουσιάστηκε κι έδρασε ως άνδρας! Τούτο το εφησυχάζει μπροστά σε τόσο ραγδαίες και
ισχυρούς ευτρεπίζει τους βρόχους» (Αγία τητα για να φέρει πανικό, να σπάσει το ηθικό επιχείρημα, πέρα από την ανεπάρκεια του, εκρηκτικές αλλαγές των ιστορικών πραγ-
Συγκλητική). Ανάλογα με τις υπάρχουσες μας και να μας κάνει αμαχητεί να παραδώ- καταστρέφει θεωρία εννοείται!- το δόγμα μάτων. Κατά την προσωπική μου γνώμη, η
συνθήκες χρησιμοποιεί και τα κατάλληλα σουμε τα όπλα. «Υποχωρούσιν οι δαίμονες της Χαλκηδόνας. Ενδεικτικά θα αφήσω να Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αργά η γρήγορα
όπλα. εκουσίως, αμεριμνήσαι ημάς παρασκευάζο- μιλήσει ο Μάξιμος ο Ομολογητής, που θα υιοθετήσει την ιερωσύνη των γυναικών.
Επιτίθεται από όλες τις δυνατές πλευ- ντες και αιφνίδιον την αθλίαν ημών ψυχήν ρητώς αποφαίνεται ότι ο Λόγος με την εναν- Τι μέλλει να πράξει η Ορθοδοξία; Εκείνο
ρές στον άνθρωπο, ώστε να μην υπάρχει συναρπάζοντες» (Ιωάννης ο Σιναΐτης). θρώπησή του, ως Χριστός, κατάργησε τη που πρέπει να κάνει η Ορθόδοξη Εκκλησία
περιοχή απρόσβλητη. «Από εξ μέρη μας Εξαπατά με μαντείες και προλήψεις, με διαφορά μεταξύ του άνδρα και της γυναίκας, είναι να προετοιμάζεται όχι με τέτοια σαθρά
πολεμούν οι δαίμονες. Από άνω και κάτω, μαγείες και δεισιδαιμονίες. Ανακατεύει την και αντί να γίνεται λόγος για τον άνδρα και και επιζήμια θεολογικά επιχειρήματα αλλά
από δεξιά και αριστερά, από έμπροσθεν και αλήθεια με το ψέμα για να μας ξεγελάσει τη γυναίκα, τον άνθρωπο μονάχα ανέδειξε: με την άρτια κοινωνική οργάνωση της ζωής
όπισθεν. Και άνω μεν είναι αι υπέρ την δύ- ευκολότερα. «Βουλόμενος απατήσαι μεί- Περί διαφόρων αποριών (Ρ G 91, 1309 Ο) της, όπου άνδρες και γυναίκες με πλήρη
ναμίν μας υπερβολαί, που κάνουμε εις την γνυσι (= ανακατεύει) τω ψεύδει ως δέλεαρ «πρώτον ενώσας ημίν εαυτούς εν εαυτώ ισοτιμία και ισότητα να εργάζονται αναδει-
αρετήν, κάτω δε αι εκ της αμελείας μας ελλεί- αλήθειαν τινά» (Δίδυμος ο Αλεξανδρεύς). διά της αφαιρέσεως της κατά το άρρεν κνύοντας πλούσιους καρπούς χαρισματικής
ψεις, που παθαίνουμε εις την αυτήν αρετήν Χρησιμοποιεί και τα όνειρα σαν μέσον απά- και το θήλυ διαφοράς, και αντί ανδρών ζωής και καλλιεργώντας την παιδεία και τον
(διά τούτο είπον οι Πατέρες, ότι τα άκρα είναι της. Και δυστυχώς βρίσκει πολλούς αφελείς και γυναικών, οις ο της διαιρέσεως εθε- πολιτισμό.
των δαιμόνων). Και δεξιά μεν λέγεται, όταν οι που τον πιστεύουν. Άλλοτε προκαλεί σύγχυ- ωρείται μάλιστα τρόπος, ανθρώπους
δαίμονες με δεξιάν αιτίαν και πρόφασιν του ση στο μυαλό μας για να μας παρασύρει στο μόνον αποδείξας, κατ’ αυτόν δι’ όλου Ορθόδοξη Θεολογία και Οικουμενικός
καλού μας ρίπτουν εις το κακόν, αριστερά κακό ευκολότερα. «Πολλάκις βάλλουσι εις μεμορφωμένους και σώαν αυτού και πα- Διάλογος, εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα
δε, όταν από φανεράν αιτίαν του κακού μας τον νουν ημών καλά και αγαθά νοήματα και ντελώς ακίβδηλον την εικόνα φέροντας». 2005, σελ. 122-127
κάνουν να αμαρτάνουμε. Και έμπροσθεν μας παρακινούσι να τα πράττωμε και πάλιν 4. Τέλος θα ήθελα μετριοφρόνως να
μεν είναι, όταν οι δαίμονες μας πολεμούν με αυτοί οι ίδιοι εναντιούνται τω λογισμώ ημών κάνω μια υπόδειξη στους οποίους θεολό-
τους λογισμούς και ενθυμήσεις των πραγ- διά να προξενώσι ημίν μεγάλην ενόχλησιν γους που προσάγουν τέτοια ή παρόμοια

εις τον κήπον και εφοβήθηκα. ρημένοι, και έφυγε


Και δι’ αυτό έτρεξα να κρυφθώ από την ψυχήν
- Και διατί εφοβήθηκες; Ερώ-
τησε ο Άγιος Θεός. Μήπως
τους η χαρά, που
είχαν προηγουμέ-
ÄÉØÙ
εφάγατε από το δένδρον, που νως. Ο Άγιος Θεός Ìçíéáßá ÐåñéïäéêÞ ¸êäïóç
σας έδωκα εντολή να μη το τότε τους είπε, ότι
εγγίσετε; δεν μπορούν πλέ-
Ο Αδάμ έσκυψε κάτω το ον να ζουν εις τον ÉäéïêôÞôçò: Á.Ï. ÃÁËÇÍÇ
κεφάλι. Ήταν πολύ λυπημένος ωραίον κήπον της (Åëëçíïñèüäïîç Êïéíùíßá
και εντροπιασμένος δια την Εδέμ και να απο-
παρακοήν του. Διότι ήξευρε ότι λαμβάνουν τα άνθη
Ðñïóþðùí ÄÉØÙ)
ο Άγιος Θεός τους είχε δώσει και τα δένδρα, που
όλα τα καλά εις τον κήπον και είχε φυτεύσει εκεί
Áñ. Öýëëïõ: 253
μόνον είχε απαγορεύσει να εγ- δι’ αυτούς. Έπρεπε ¸ôïò: 21ï
γίσουν τους καρπούς εκείνου να φύγουν και να
του δένδρου. Επροσπάθησε βρουν άλλη κατοι- Åêäüôçò:
να δικαιολογήση τον εαυτόν κία. Θα εργάζωνται Áíôþíéïò Ñïõìåëéþôçò
του και είπε: πλέον βαρειά, δια
- Η Εύα μου έδωσε τον να καλλιεργούν τα
Ðñùôïðñåóâýôåñïò
καρπόν και τον έφαγα. Τότε ο δένδρα και την γην
Άγιος Θεός εμίλησε και προς δια να γίνωνται οι ÓõíôÜóóåôáé áðü ïìÜäá óõíåñãáôþí
την Εύα να παρακούσουν εις «Ο διάβολος ψεύστης
την Εύα. καρποί.
την εντολήν του Αγίου Θεού και εστί και ο πατήρ αυτού»,
- Διατί, Εύα, έφαγες από Άρχισαν τότε να κλαίουν Õðåýèõíç Äçì. Ó÷Ýóåùí:
να τιμωρηθούν; - (…) - Τι τους δηλαδή του ψεύδους. (Ιωάν.
τον καρπόν του Δένδρου, που πικρά ο Αδάμ και η Εύα. Σε
είπε; - (…) Ποια όμως ήταν η Η΄.44) ÂáóéëéêÞ Áèáíáóïðïýëïõ
σας απηγόρευσα; λίγο, ήσαν πλέον έξω από τον
αλήθεια; - (…) Μάλιστα! Αυτό Τι σημαίνουν τα λόγια ÊáèçãÞôñéá ÌïõóéêÞò
- Κύριε, το φίδι μου είπε να παράδεισον και τον έβλεπαν
που τους είπε ο Άγιος Θεός. αυτά; Αφού ο διάβολος είναι
φάγω από τον καρπόν, είπε από μακρυά. Εκατάλαβαν, ότι
Διότι ο Άγιος Θεός πάντοτε πατήρ του ψεύδους, όσοι
φοβισμένη η Εύα. είχαν χάσει την ωραίαν τους
αλήθεια λέγει. Ενώ αυτό που λένε ψέματα τι είναι; - (…)
Öùôü: Ìáñßá Ìðïõ÷Üãéåñ
Ο Άγιος Θεός ελυπήθηκε, κατοικία, διατί είχαν παρακού- ¸äñá: ÐÜôñá
είπε ο διάβολος, τι ήταν; - (…) Ασφαλώς λοιπόν ο πονηρός
διατί ο Αδάμ και η Εύα τον σει εις τον Θεόν. Αχ! Έλεγαν
Μάλιστα, ψέμα. Και με το ψέμα διάβολος, όταν θ’ ακούη παιδιά
παρήκουσαν. Τους είχε ειπεί και αναστέναζαν βαθειά! Διατί
τους εγέλασε, επειδή πρώτη να λένε ψέματα, θα χαίρεται Ôçë.: 2610 340480
ότι, αν τον παρήκουαν θα να παραβούμε την εντολήν
φορά άκουσαν οι πρωτόπλα- και θα τα καμαρώνη και θα Öáî: 2610 346687
επέθαιναν. Ο πονηρός όμως του πατέρα μας, του Δημιουρ-
στοι ψέμα. Ώστε, από ποιόν λέγη: «Μπράβο σας, παιδιά
διάβολος, που παρουσιάσθηκε γού μας του Πλάστη μας και Ä/íóç: 1⁄4èùíïò Áìáëßáò 97
προέρχεται το ψέμα; μου, λέτε συνέχεια ψέματα, και
σαν φίδι, τους είπε ψέματα, ότι ν’ ακούσωμεν τον καταραμένο
έτσι θα έχετε εμένα πατέρα και Åêôýðùóç: Ä. Ðáíáãéùôüðïõëïò
τάχα δεν θα πεθάνουν. Και αυ- ψέμα του Σατανά; Και έκλαιγαν,
Το ψέμα προέρχεται από όχι τον Θεόν…» Σας αρέσει,
τοί επίστευσαν εις τα λόγια του έκλαιγαν απαρηγόρητα…
τον διάβολον. παιδιά, να παινεύεται ο διάβο-
φιδιού και όχι εις την εντολήν Ôá åíõðüãñáöá Üñèñá åêöñÜæïõí
λος δια εμάς ότι είμαστε άξια
του Θεού και αμάρτησαν. Δι’ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ áðüøåéò ôïõ áñèñïãñÜöïõ ãéá ôéò ïðïßåò
Ακούστε πόσο παραστατι- παιδιά του; - (…) Ποία λοιπόν
αυτό ο Αδάμ και η Εύα, ήσαν Ώστε, ποιος είναι εκείνος öÝñåé ï ßäéïò åõèýíç.
κά το λέγει αυτό ο Κύριος ημών απόφασις πρέπει να λάβωμεν
πολύ λυπημένοι και στενοχω- που παράσυρε τον Αδάμ και
Ιησούς Χριστός. από σήμερα;
ΔΙΨΩ
ÉáíïõÜñéïò 2019 óåëßäá 8

Âéâëéï ¸íáò óýã÷ñïíïò ¢ãéïò


“Ï ÏÓÉÏÓ ÉÁÊÙÂÏÓ
ðáñïõóßáóç 1⁄4èùíïò Áìáëßáò 97 ÐÁÔÑÁ
Ðñïìçèåõèåßôå ôá áðü ôï êáôÜóôçìá
(ÔÓÁËÉÊÇÓ)” ÔÇË. 2610 346 687
åêêëçóéáóôéêþí åéäþí êáé âéâëßùí
“ÃÅÈÓÇÌÁÍÇ”.
Çãïýìåíïò ôçò ÉåñÜò ÌïíÞò
1⁄4èùíïò Áìáëßáò 97, ÐÁÔÑÁ -
ôçë. 2610 346 687.
Ïóßïõ Äáõßä ÃÝñïíôïò

“Ç ÅÐÉÓÔÇÌÇ ÔÇÓ ÁÃÁÐÇÓ”


ôïõ ð.×ñßóôïõ ÌáëÜç

αυτό το βιβλίο, τον άνθρωπο που


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:
ÍÅÏ Σε σένα αφιερώνεται ζει μέσα στις άπειρες ψυχοπνευμα-
τικές ταλαιπωρίες της σύγχρονης,
μεταμοντέρνας εποχής. Για
να αισθανθείς ότι ο Θεός
Óôï Ðíåõìáôéêü åñãáóôÞñé
ποτέ δε σε εγκατέλειψε, ÃÅÈÓÇÌÁÍÇ ìðïñåßôå íá âñåßôå:
αλλά πάντοτε θα βρίσκεται
κοντά σου και θα σε καλεί. * ðïéêéëßá
Δέξου το κάλεσμά Του,
σήκωσε τον σταυρό σου ïñèüäïîùí âéâëßùí,
και ξεκίνα με θέληση και * áãéïãñáößåò,
θάρρος να Τον ακολουθείς. * êïìâïó÷ïßíéá,
Κοντά Του θα νικήσεις. * ÷åéñïðïßçôï
Μαζί Του θα Αναστηθείς, ÅÊÄÏÓÇ ÔÙÍ ÐÁÔÅÑÙÍ
ÔÇÓ ÉÅÑÁÓ ÌÏÍÇÓ èõìßáìá,
θα λάβεις καινούριο όνομα,
νέα ύπαρξη, αιώνια ζωή! ÏÓÉÏÕ ÄÁÕÉÄ ÃÅÑÏÍÔÏÓ * åêêëçóéáóôéêÜ
Τότε θα μπορέσεις και εσύ ËÉÌÍÇ ÅÕÂÏÉÁÓ 2018 óêåýç,
να φωνάξεις μέσα από τα * éåñáôéêÜ Üìöéá,
τρίσβαθα της ψυχής σου: Ανέστη Χριστός,
και ζωή πολιτεύεται. * áóçìÝíéïõò
Που σου, θάνατε, το κέντρον;
Που σου, άδη το νίκος; Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς óôáõñïýò,
Ανέστη Χριστός, επί μνήματος. * åßäç ãÜìïõ
και σύ καταβέβλησαι. Χριστός γαρ εγερθείς εκ νεκρών,
απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο. - âÜðôéóçò,
Ανέστη Χριστός, êáèþò êáé Üëëåò
και πεπτώκασι δαίμονες. Αυτώ η Δόξα και το Κράτος εις τους
Αιώνας των Αιώνων. Αμήν! ÷åéñïðïßçôåò
Ανέστη Χριστός,
και χαίρουσιν Άγγελοι. äçìéïõñãßåò êáé äþñá üëá ìå áãÜðç êáé óåâáóìü óôçí
ΚΕΡΚΥΡΑ 2018
ïñèïäïîßá, ôéò ðáñáäüóåéò êáé ôçí ïéêïãÝíåéá.

“Ï Èåüò åßíáé Üðáé÷ôïò”


ôïõ Ìçôñïðïëßôïõ Áñãïëßäïò ÍåêôÜñéïõ Áíôùíüðïõëïõ
ÅÊÄÏÓÅÉÓ ÅÐÉÓÔÑÏÖÇ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: «Κύριε που βολεύονται σε μια μέτρια ευ-


ÍÅÏ όταν έλθει το πλήρωμα τυχία. Αρνούνται να ακούσουν την
του χρόνου θα συνάξεις φωνή του Θεού, που είναι ανάγκη,
εμάς τους ανθρώπους στο μαντρί της αναζήτηση και δίψα ακαταλόγι-
αιωνιότητας και, όπως γιατρεύουμε τις στη… Τον Θεό δεν τον φτάνεις
αρρώστιες, θα απογυμνώσεις από ποτέ, προσβλέπεις όμως σε Αυτόν
το νόημά τους όλες τις ερωτήσεις… και ο άνθρωπος αναζητώντας Τον
Η αλήθεια βρίσκεται στην απάλειψη απλώνεται στο διάστημα, όπως τα
μιας ερώτησης. Η σοφία δεν έγκειται κλαδιά του δέντρου… Φανερώ-
στο να δίνεις απαντήσεις. Αυτοί που σου, Κύριε, μπροστά μου γιατί η
αγαπιούνται ξέρουν ότι στην αγάπη ζωή γίνεται δύσκολη όταν χάνουμε
δεν υπάρχει πλέον καμία ερώτηση. την αίσθηση της παρουσίας Σου…
Μάταια περιμένουν κάποιοι την απά- Δεν υπάρχει καμιά γέφυρα σε
ντηση του Θεού. Ο Θεός δεν απαντάει. σένα και τον άλλον εκτός από το
Αλλά σβήνει τις ερωτήσεις μας, όπως μονοπάτι του Θεού…. Το μεγαλείο
τον πυρετό μας… Οι δυνατότητες να της προσευχής βρίσκεται κυρί-
αγαπήσεις τρέφονται κυρίως από την ως στο γεγονός ότι δεν βρίσκει
άσκηση της προσευχής και όχι από ανταπόκριση, δεν χωράει εδώ η
την εσωτερική ελευθερία… Αν θέλεις ασχήμια μιας εμπορικής συναλλα- για να νιώσεις τον ύμνο να πας πέρα
να γίνεις δυνατός, αναλώσου παλεύ- γής. Η μαθητεία στην προσευχή είναι από τις λέξεις, για να νιώσεις την αι-
οντας με τις αμφιβολίες σου: οδηγούν μαθητεία στην σιωπή…. Η γαλήνη ωνιότητα, πέρα από τη νύχτα και τα
πάνω από όλα στο Θεό. Είναι ο μόνος που συλλογιέμαι κερδίζεται μέσα από άστρα» ( «Ο Θεός δεν απαντάει, αλλά
δρόμος που υπάρχει στον κόσμο. Ο τον πόνο. Δέχομαι τις σκληρές νύχτες σβήνει, τις ερωτήσεις μας, όπως τον
πόνος, όταν τον αποδέχεσαι, σε γιγα- της ξαγρύπνιας γιατί με οδηγούν σε πυρετό μας…», Αντουάν Ντε Εξυπερύ,
ντώνει… Σένα… Για να αγγίξεις την ουσία πρέ- Το Κάστρο)
Υπάρχουν αδύνατοι άνθρωποι πει να πας πέρα από τα αντικείμενα,

ÁÈËÇÔÉÊÏÓ ÏÌÉËÏÓ
Á×ÁÚÁÓ
Á í èåò íá ãßíåéò êé åóý ìÝëïò ôçò áèëçôéêÞò ïéêïãÝíåéáò ôçò “ÃÁËÇÍÇÓ”
åðéêïéíþíçóå óôá ôçëÝöùíá 6977816363, 6972874527 êáé óôï email:
a.o.galini@hotmail.gr êáé åðéóêÝøïõ ôçí çëåêôñïíéêÞ äéåýèõíóç www.ekp-
dipso.gr.
“ÃÁËÇÍÇ”
¸ôïò éäñýóåùò 1996

Ç êïðÞ ôçò Ðñùôï÷ñïíéÜ-


ôéêçò ðßôáò ôïõ Ïìßëïõ èá
ðñáãìáôïðïéçèåß óôï îåíï-
äï÷åßï Patra Palace ôçí Êõ-
ñéáêÞ 3 Öåâñïõáñßïõ óôéò
12 ôï ìåóçìÝñé.
ÓÁÓ ÐÅÑÉÌÅÍÏÕÌÅ!