You are on page 1of 50

WYZNACZANIE SIŁ WEWNĘTRZNYCH W PRĘTACH METODĄ PLANU CREMONY ORAZ METODĄ RITTERA

Kratownicami nazywamy sztywny układ prętów połączonych ze sobą przegubami (węzłami). JeŜeli wszystkie węzły i obciąŜające je siły leŜą w jednej płaszczyźnie to taką kratownicę nazywamy kratownicą płaską. Aby wykonać obliczenia wytrzymałościowe, naleŜy wcześniej określić siły występujące w poszczególnych prętach. Ze względów wytrzymałościowych najkorzystniejsze jest osiowe działanie sił w poszczególnych prętach. Aby to zapewnić zakładamy, Ŝe siły zewnętrzne działające na kratownicę są przyłoŜone wyłącznie w węzłach. Rozwiązanie kratownicy polega na wyznaczeniu sił biernych (reakcji) w punktach podparcia kratownicy oraz sił wewnętrznych ściskających lub rozciągających poszczególne pręty. KaŜdy węzeł kratownicy moŜemy traktować jako punkt zbieŜności pewnej liczby sił zewnętrznych i wewnętrznych (sił czynnych, sił biernych lub sił w prętach) Dla płaskiego układu sił zbieŜnych mamy dwa warunki; analityczny tzn. suma rzutów wszystkich sił na oś x i y musi być równa zero oraz warunek wykreślny tzn. wielobok wszystkich sił występujących w układzie musi być zamknięty. W związku z tym dla sił przecinających się w jednym węźle moŜemy zapisać po dwa równania równowagi. JeŜeli liczbę wszystkich węzłów kratownicy oznaczymy przez w , to liczba wszystkich równań równowagi dla całej kratownicy wyniesie 2w . Do wyznaczenia reakcji występujących w punktach podparcia wykorzystamy trzy z tych równań, wobec tego do wyznaczenia sił wewnętrznych w prętach kratownicy pozostanie nam liczba równań 2w - 3 . Aby więc zadanie dało się rozwiązać równieŜ liczba sił wewnętrznych, których wartości szukamy, musi wynosić 2w - 3. PoniewaŜ sił wewnętrznych jest tyle ile jest prętów wobec tego oznaczając przez p ich liczbę uzyskujemy następującą zaleŜność; p = 2w - 3 Jest to warunek konieczny do tego aby kratownica była statycznie wyznaczalna, czyli Ŝeby moŜna było ją rozwiązać metodami poznanymi w statyce. Istnieje kilka sposobów określania sił wewnętrznych w prętach kratownicy. PoniŜej na podstawie konkretnych przykładów wyjaśnię dwie następujące metody rozwiązywania kratownic; • Metoda wykreślna planu CREMONY • Metoda analityczna Rittera

METODA WYKREŚLNA PLANU CREMONY Etap I Wyznaczamy siły bierne (reakcje) Zapisujemy analityczny warunek równowagi

ΣFix=0 ΣFiy=0 ΣMia=0

Etap II Sprawdzamy czy kratownica jest statycznie wyznaczalna. Numerujemy pręty oraz węzły a następnie sprawdzamy czy zachodzi następująca równość; p = 2w - 3

Etap III

Opisujemy poszczególne pola kratownicy literami alfabetu.

Etap IV Rysujemy wielobok odpowiedniej skali.

sił zewnętrznych

korzystając

z

Etap V Rysujemy plan CREMONY na wieloboku sił zewnętrznych obchodząc po kolei wszystkie węzły kratownicy.

Etap VI Ustalamy które pręty są rozciągane a które ściskane. Dokonujemy powtórnego obejścia wszystkich węzłów zaznaczając przy węźle w którą stronę poruszaliśmy się po planie CREMONY.

Etap VII

Wyniki podajemy w tabeli.

METODA ANALITYCZNA RITTERA

Etap I Wyznaczamy analitycznie reakcje występujące w punktach podparcia kratownicy.

Etap II Przecinamy kratownicę przez trzy interesujące nas pręty , których kierunki nie przecinają się w jednym węźle.

Etap III Jedną część kratownicy odrzucamy. (Najczęściej tę na którą działa więcej sił zewnętrznych)

Etap IV Zakładamy, Ŝe przecięte pręty są rozciągane trzema siłami zewnętrznymi.

Etap V Dla tych trzech sił i dla pozostałych sił zewnętrznych działających na rozpatrywaną część kratownicy układamy analityczne warunki równowagi.

Etap VI Z równań tych znajdujemy trzy niewiadome , przy czym jeŜeli któraś ze znalezionych sił będzie miała znak minus, oznacza to, Ŝe pręt jest ściskany.

Etap VII W razie potrzeby dokonujemy kolejnych przecięć.

Wyznaczyć metodą planu CREMONY siły występujące w prętach kratownicy.

B F1 =1kN

2m A

F2 =1kN

3m

3m

ROZWIĄZANIE Etap I Wyznaczamy siły bierne (reakcje)

Rb B F1 =1kN

2m A Rax 3m Ray 3m

F2 =1kN

Zapisujemy analityczny warunek równowagi

ΣFix=0 Rax cos0o . Ŝe kratownica jest statycznie wyznaczalna.3 Rb I B 2 1 F1 =1kN II F2 =1kN 3 A 5 IV 3m Ray 3m 4 III 2m Rax p = 2w . Etap III alfabetu.3 5 = 2•4 .3 5 = 8 . Rax = 4.F1 cos0o .5kN Etap II Sprawdzamy czy kratownica jest statycznie wyznaczalna.3 5 = 5 Lewa strona równa jest prawej stąd wniosek . Opisujemy poszczególne pola kratownicy literami .Rb cos0o = 0 ΣFiy=0 Ray cos0o .5kN Ray = 2kN Rb = 4. Numerujemy pręty oraz węzły a następnie sprawdzamy czy zachodzi następująca równość.F2 cos0o = 0 ΣMia=0 Rax 0m + Ray 0m + Rb 2m . p = 2w .F2 6m = 0 Z rozwiązania układu równań otrzymujemy.F1 3m .

1cm = 500 N b. Korzystamy ze skali.Rb I B 2 1 b F1 =1kN II f 3 A g 5 d e Ray 3m 3m 4 III c F2 =1kN 2m a Rax IV Etap IV Rysujemy wielobok sił zewnętrznych. .e F1 c F2 d Ray Rb Rax a Etap V Rysujemy plan CREMONY na wieloboku sił zewnętrznych obchodząc po kolei wszystkie węzły kratownicy.

Węzeł I Rb I B 2 1 b F1 =1kN II f 3 A g 5 d e Ray 3m 3m 4 III c F2 =1kN 2m a Rax IV 2 b.e F1 c F2 d Ray Rb Rax a f 1 .

Węzeł II Rb I B 2 1 b F1 =1kN II f 3 A g 5 d e Ray 3m 3m 4 III c F2 =1kN 2m a Rax IV 2 b.e F1 Rb Rax a 4 c F2 d Ray f 1 3 g .

e F1 Rb Rax a 4 c F2 5 d 3 g 1 Ray f .Węzeł III Rb I B 2 1 b F1 =1kN II f 3 A g 5 d e Ray 3m 3m 4 III c F2 =1kN 2m a Rax IV 2 b.

Węzeł IV Rb I B 2 1 b F1 =1kN II f 3 A g 5 d e Ray 3m 3m 4 III c F2 =1kN 2m a Rax IV 2 b.e F1 Rb Rax a 4 c F2 5 d 3 g 1 Ray f .

natomiast strzałki skierowane do środka oznaczają pręt rozciągany. 1 2 3 4 5 Długość na planie CREMONY w cm 3 9. Rb I B 2 1 b F1 =1kN II f 3 A g 5 d e Ray 3m 3m 4 III c F2 =1kN 2m a Rax IV W przypadku gdy obie strzałki skierowane są na zewnątrz pręt jest ściskany.2 6.5 3. Lp.4 6 Siła występująca w pręcie w N Pręty Pręty rozciągane ściskane 1500 4750 1600 3200 3000 .Etap VI Ustalenie które pręty są rozciągane a które ściskane. Etap VII Wyniki podajemy w tabeli. Dokonujemy powtórnego obejścia wszystkich węzłów zaznaczając przy węźle w którą stronę poruszaliśmy się po planie CREMONY.

F3 F2 = F3 =F4 = 200N F1 = 400N 3m F1 F2 F4 3m A B 6m 6m ROZWIĄZANIE Etap I Wyznaczamy siły bierne (reakcje) F3 3m F1 F2 F4 3m A B Rbx 6m Ra 6m Rby .Wyznaczyć metodą planu CREMONY siły występujące w prętach kratownicy.

Rbx cos0o = 0 ΣFiy=0 Ra cos0o + Rby cos0o .3 F3 III 3m F1 F2 4 5 II 6 F4 IV 3m A I 1 2 3 7 9 VI 8 B Rbx V 6m Ra 9 = 2•6 .3 9 = 12 . p = 2w . Opisujemy poszczególne pola kratownicy literami .F2 3m – F3 6m – F4 9m= 0 Z rozwiązania układu równań otrzymujemy.F4 cos00 = 0 ΣMia=0 Ra 0m + Rbx 0m + Rby 12m . Ŝe kratownica jest statycznie wyznaczalna.ΣFix=0 F1 cos0o .3 9= 9 6m Rby Lewa strona równa jest prawej stąd wniosek . Ra = 200N Rbx = 400N Rby = 400N Etap II Sprawdzamy czy kratownica jest statycznie wyznaczalna.F2 cos0o .F1 3m .F3 cos0o . Etap III alfabetu. Numerujemy pręty oraz węzły a następnie sprawdzamy czy zachodzi następująca równość.

F3 III c 3m b F1 II 3m A a I 1 h 2 VI g 6m Ra Etap IV Rysujemy wielobok sił zewnętrznych. Korzystamy ze skali. 1cm = 50 N F1 a b 6m 3 i F2 4 5 j 7 k 9 V f Rby 8 B Rbx d 6 F4 IV e Ra F2 g c F3 Rby d F4 Rbx f e .

Węzeł I F3 III c 3m b F1 II 3m A a I 1 h 2 VI g 6m Ra F1 a b 6m 3 i F2 4 5 j 7 k 9 V f Rby 8 B Rbx d 6 F4 IV e 1 Ra F2 h 2 g c F3 Rby d F4 Rbx f e .Etap V Rysujemy plan CREMONY na wieloboku sił zewnętrznych obchodząc po kolei wszystkie węzły kratownicy.

Węzeł II F3 III c d 6 5 II i 3 h 2 VI g 6m Ra F1 a b 6m j 7 k 9 V f Rby 8 B Rbx F4 IV e 3m b F1 F2 4 3m A a I 1 1 Ra F2 h 2 g c F3 3 Rby 4 d i Rbx f F4 e .

Węzeł III c 3m b F1 II 3m A a I 1 h 2 3 i F2 4 F3 III d 6 5 j 7 k 9 VI g 6m Ra F1 a b j F2 6m V f Rby 8 B Rbx F4 IV e 1 Ra h 2 g 6 5 c F3 3 Rby 4 d i Rbx f F4 e .

k 6 5 c F3 4 d 8 i Rbx f e F4 .Węzeł IV F3 III c d 6 5 II i 3 h 2 VI g 6m Ra F1 a b j F2 6m j 7 k 9 V f Rby 8 B Rbx F4 IV e 3m b F1 F2 4 3m A a I 1 1 Ra h 2 7 3 Rby g.

k 6 5 c F3 4 d 8 i Rbx f e F4 .Węzeł V F3 III c d 6 5 II i 3 h 2 VI g 6m Ra F1 a b j 9 F2 6m j 7 k 9 V f Rby 8 B Rbx F4 IV e 3m b F1 F2 4 3m A a I 1 1 Ra h 2 7 3 Rby g.

Węzeł VI F3 III c d 6 5 II i 3 h 2 VI g 6m Ra F1 a b j 9 F2 6m j 7 k 9 V f Rby 8 B Rbx F4 IV e 3m b F1 F2 4 3m A a I 1 1 Ra h 2 7 3 Rby g.k 6 5 c F3 4 d 8 i Rbx f e F4 .

5 8 8.Etap VI Ustalenie które pręty są rozciągane a które ściskane. Dokonujemy powtórnego obejścia wszystkich węzłów zaznaczając przy węźle w którą stronę poruszaliśmy się po planie CREMONY.5 4 8.3 0 Siła występująca w pręcie w N Pręty Pręty rozciągane ściskane 275 200 425 425 400 425 140 565 0 0 Lp.8 11. Etap VII Wyniki podajemy w tabeli. F3 III c 3m b F1 II 3m A a I 1 h 2 VI g 6m Ra 6m 3 i F2 4 5 j 7 k 9 V f Rby 8 B Rbx d 6 F4 IV e W przypadku gdy obie strzałki skierowane są na zewnątrz pręt jest ściskany. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 . Długość na planie CREMONY w cm 5. natomiast strzałki skierowane do środka oznaczają pręt rozciągany.5 8.5 2.

F1 = 1000N F2 = 1000N F3 = 2000N F2 2m F1 F3 2m A B 2m 2m 2m .Wyznaczyć metodą planu CREMONY siły występujące w prętach kratownicy.

F2 cos0o .F3 cos0o = 0 ΣMia=0 Rax 0m + Ray 0m + Rb 2m + F1 2m + F2 4m – F3 4m = 0 Z rozwiązania układu równań otrzymujemy.F1 cos0o . Rax = 1000N Ray = 2000N Rb = 1000N F2 2m F1 F3 2m Rax 2m A Ray 2m B Rb 2m .ROZWIĄZANIE Etap I Wyznaczamy siły bierne (reakcje) ΣFix=0 .Rax cos0o = 0 ΣFiy=0 Ray cos0o + Rb cos0o .

3 13 = 13 Lewa strona równa jest prawej stąd wniosek . Numerujemy pręty oraz węzły a następnie sprawdzamy czy zachodzi następująca równość. p = 2w . .Etap II Sprawdzamy czy kratownica jest statycznie wyznaczalna. Ŝe kratownica jest statycznie wyznaczalna.3 II 3 III F2 2m F1 1 5 4 6 7 F3 2 I VII 11 VIII 8 IV 12 10 9 2m Rax 2m A VI Ray 13 V 2m B Rb 2m 13 = 2•8 .3 13 = 16 .

Opisujemy poszczególne pola kratownicy literami II 3 i III F2 b 2m a F1 1 g 2 5 h 11 VII 4 6 j 8 VIII 7 F3 I f IV c k 12 10 l Rax e A VI 13 V d 2m Rb B 9 2m 2m Ray 2m .Etap III alfabetu.

1cm = 250 N II 3 III F2 a i b 2m F1 1 g 2 I f 12 VII k 10 l Rax e 2m Ray A VI d 2m 13 V Rb 2m B 9 2m 5 h 11 VIII c 4 6 j 8 IV 7 F3 e Rax f Ray F1 b F2 a F3 d Rb c .Etap IV Rysujemy wielobok sił zewnętrznych. Korzystamy ze skali.

Etap V Rysujemy plan CREMONY na wieloboku sił zewnętrznych obchodząc po kolei wszystkie węzły kratownicy. Węzeł I II 3 III F2 a i b 2m F1 1 g 2 I f 12 VII k 10 l Rax e 2m e Ray A VI d 2m Rax f 13 V Rb 2m g 1 2 Ray F1 B 9 2m 5 h 11 VIII c 4 6 j 8 IV 7 F3 b F2 a F3 d Rb c .

Węzeł IV a II 3 i III F2 b 2m F1 1 g 2 5 h 11 VII 4 6 j 8 VIII 7 F3 I f IV c k 12 10 l Rax e A VI 13 V d 2m Rb B 9 2m 2m Ray 2m e Rax f 2 g Ray F1 1 b F2 a F3 d 7 Rb j c 8 .

Węzeł III a II 3 i III F2 b 2m F1 1 g 2 5 h 11 VII 4 6 j 8 VIII 7 F3 I f IV c k 12 10 l Rax e A VI 13 V d 2m Rb B 9 2m 2m Ray 2m e Rax f 2 g Ray F1 1 b F2 a 3 i F3 6 d 7 Rb j c 8 .

h F3 6 d 7 Rb j c 8 .Węzeł II a II 3 i III F2 b 2m F1 1 g 2 5 h 11 VII 4 6 j 8 VIII 7 F3 I f IV c k 12 10 l Rax e A VI 13 V d 2m Rb B 9 2m 2m Ray 2m e Rax f 4 2 g Ray F1 1 5 b F2 a 3 i.

d 13 7 Rb 9 j c 8 .Węzeł V a II 3 i III F2 b 2m F1 1 g 2 5 h 11 VII 4 6 j 8 VIII 7 F3 I f IV c k 12 10 l Rax e A VI 13 V d 2m Rb B 9 2m 2m Ray 2m e Rax f 4 2 g Ray F1 1 5 b F2 a 3 i.h F3 6 l.

h F3 6 l.Węzeł VI a II 3 i III F2 b 2m F1 1 g 2 5 h 11 VII 4 6 j 8 VIII 7 F3 I f IV c k 12 10 l Rax e A VI 13 V d 2m Rb B 9 2m 2m Ray 2m e Rax f 4 2 g Ray 12 F1 1 5 b F2 k a 10 3 i.d 13 7 Rb 9 j c 8 .

d 13 7 Rb 9 j c 8 .Węzeł VII a II 3 i III F2 b 2m F1 1 g 2 5 h 11 VII 4 6 j 8 VIII 7 F3 I f IV c k 12 10 l Rax e A VI 13 V d 2m Rb B 9 2m 2m Ray 2m e Rax f 4 2 g Ray 12 F1 1 5 b F2 k a 10 3 i.h F3 6 l.

Węzeł VIII a II 3 i III F2 b 2m F1 1 g 2 5 h 11 VII 4 6 j 8 VIII 7 F3 I f IV c k 12 10 l Rax e A VI 13 V d 2m Rb B 9 2m 2m Ray 2m e Rax f 4 2 g Ray 12 F1 1 5 b F2 k a 10 3 11 i.h F3 6 l.9 j c 8 .d 13 7 Rb.

2 4 Siła występująca w pręcie w N Pręty Pręty rozciągane ściskane 1400 1000 1000 1000 2000 2800 1000 Lp.6 4 4 0 4 8 11. 1 2 3 4 5 6 7 8 . II a 3 i III F2 b 2m F1 1 g 2 5 h 11 VII 4 6 j 8 VIII 7 F3 I f IV c k 12 10 l Rax e A VI 13 V d 2m Rb B 9 2m 2m Ray 2m W przypadku gdy obie strzałki skierowane są na zewnątrz pręt jest ściskany.Etap VI Ustalenie które pręty są rozciągane a które ściskane. Dokonujemy powtórnego obejścia wszystkich węzłów zaznaczając przy węźle w którą stronę poruszaliśmy się po planie CREMONY. natomiast strzałki skierowane do środka oznaczają pręt rozciągany. Etap VII Wyniki podajemy w tabeli. Długość na planie CREMONY w cm 5.

Lp.6 4 4 0 Siła występująca w pręcie w N Pręty Pręty rozciągane ściskane 1000 1400 1000 1000 . 9 10 11 12 13 Długość na planie CREMONY w cm 4 5.

Wyznaczyć metodą analityczną Rittera siły występujące w prętach kratownicy. B F1 =1kN 2m A F2 =1kN 3m 3m ROZWIĄZANIE Etap I Wyznaczamy siły bierne (reakcje) Rb B F1 =1kN 2m A Rax 3m Ray 3m F2 =1kN Zapisujemy analityczny warunek równowagi .

5kN Ray = 2kN Rb = 4.5kN Etap II Przecinamy kratownicę przez trzy interesujące nas pręty .F1 3m . Rb B F1 =1kN 2 1 2m 3 A Rax 3m Ray 3m 5 4 F2 =1kN Etap III Jedną część kratownicy odrzucamy. Rax = 4.Rb cos0o = 0 ΣFiy=0 Ray cos0o .ΣFix=0 Rax cos0o . których kierunki nie przecinają się w jednym węźle.F2 6m = 0 Z rozwiązania układu równań otrzymujemy.F1 cos0o .F2 cos0o = 0 ΣMia=0 Rax 0m + Ray 0m + Rb 2m . (Najczęściej tę na którą działa więcej sił zewnętrznych) Rb B F1 =1kN 2 1 2m 3 4 .

Etap IV Zakładamy.S4 cosβ = 0 Rb 1m .F1 cos0o .S3 cosα + S4 cosα = 0 . Kąty występujące w kratownicy oznaczamy następująco. Ŝe przecięte pręty są rozciągane trzema siłami zewnętrznymi.S1 cos0o .S1 3m = 0 Wartości cosα i cosβ znajdujemy z trójkąta.Rb cos0o . . Rb B F1 =1kN 2 1 2m S1 S3 3 C 4 S4 Etap V Dla tych trzech sił i dla pozostałych sił zewnętrznych działających na rozpatrywaną część kratownicy układamy analityczne warunki równowagi.S3 cosβ . Rb B F1 =1kN 2m β A Rax 3m Ray 3m α α β F2 =1kN ΣFix=0 ΣFiy=0 ΣMic=0 .

1. przy czym jeŜeli któraś ze znalezionych sił będzie miała znak minus. Etap II Przecinamy kratownicę przez trzy interesujące nas pręty . . oznacza to.1. Po podstawieniu wartości liczbowych i rozwiązaniu układu równań uzyskujemy. S1 = .β c 2m 6m c2 = 22 + 62 c = 40 α cosβ = 2/c = 0.5811kN S4 = 3.1622kN Etap VII Dokonujemy kolejnego przecięcia wracając do etapu drugiego.5kN S3 = .3163 cosα = 6/c = 0. Ŝe pręt jest ściskany. których kierunki nie przecinają się w jednym węźle.9487 Etap VI Z równań tych znajdujemy trzy niewiadome .

Ŝe przecięte pręty są rozciągane trzema siłami zewnętrznymi.Rb B F1 =1kN 2 1 2m 3 A Rax 3m Ray 3m 5 4 F2 =1kN Etap III Jedną część kratownicy odrzucamy. (Najczęściej tę na którą działa więcej sił zewnętrznych) F1 = 1kN 2 3 5 3m 4 F2 =1kN Etap IV Zakładamy. S2 2 C S3 S5 3 5 3m 4 F2 =1kN F1 = 1kN .

Ŝe pręt jest ściskany. przy czym jeŜeli któraś ze znalezionych sił będzie miała znak minus. Siła S3 została policzona w poprzednim przecięciu. więc wystarczy zapisać dwa warunki równowagi.7420kN .S3 cosβ + S2 cosβ = 0 F2 3m .Etap V Dla tych trzech sił i dla pozostałych sił zewnętrznych działających na rozpatrywaną część kratownicy układamy analityczne warunki równowagi. oznacza to.F1 cos0o .S5 1m = 0 ΣFiy=0 ΣMic=0 Etap VI Z równań tych znajdujemy dwie niewiadome .3 kN S2 = 4.F2 cos0o . S5 = . Po podstawieniu wartości liczbowych i rozwiązaniu układu równań uzyskujemy. .

Wyznaczyć metodą analityczną Rittera siły występujące w wybranych prętach kratownicy.Rbx cos0o = 0 6m Rby . F3 F2 = F3 =F4 = 200N F1 = 400N 3m F1 F2 4 F4 3 3m A 2 B 6m 6m ROZWIĄZANIE Etap I Wyznaczamy siły bierne (reakcje) F3 3m F1 F2 4 F4 3 3m A 2 B Rbx 6m ΣFix=0 Ra F1 cos0o .

F1 3m . F3 3m F1 F2 4 F4 3 3m A 2 B Rbx 6m Ra 6m Rby Etap III Jedną część kratownicy odrzucamy.F2 cos0o . których kierunki nie przecinają się w jednym węźle.F4 cos00 = 0 ΣMia=0 Ra 0m + Rbx 0m + Rby 12m . Ra = 200N Rbx = 400N Rby = 400N Etap II Przecinamy kratownicę przez trzy interesujące nas pręty .F3 cos0o .ΣFiy=0 Ra cos0o + Rby cos0o . (Najczęściej tę na którą działa więcej sił zewnętrznych) .F2 3m – F3 6m – F4 9m= 0 Z rozwiązania układu równań otrzymujemy.

S4 F2 C F1 3 3m A 2 6m Ra S2 S3 4 Etap V Dla tych trzech sił i dla pozostałych sił zewnętrznych działających na rozpatrywaną część kratownicy układamy analityczne warunki równowagi. .F2 F1 3 3m A 2 6m Ra 4 Etap IV Zakładamy. Ŝe przecięte pręty są rozciągane trzema siłami zewnętrznymi.

Ŝe pręt jest ściskany.423N S4 = . S2 = 200N S3 = . F1 = 1000N F2 = 1000N F3 = 2000N F2 2m F1 F3 12 10 9 2m A B 2m 2m 2m . oznacza to.423N Wyznaczyć metodą analityczną Rittera siły występujące w wybranych prętach kratownicy.S3 cos45o = 0 ΣMic=0 . Po podstawieniu wartości liczbowych i rozwiązaniu układu równań uzyskujemy.F2 cos0o +S4 cos45o . przy czym jeŜeli któraś ze znalezionych sił będzie miała znak minus.ΣFix=0 F1 cos0o +S4 cos45o + S3 cos45o + S2 cos0o = 0 ΣFiy=0 Ra cos0o .Ra 3m + S2 3m = 0 Etap VI Z równań tych znajdujemy trzy niewiadome .

F2 2m F1 F3 12 10 9 2m Rax 2m A Ray 2m B Rb 2m ΣFix=0 . których kierunki nie przecinają się w jednym węźle.Etap I Wyznaczamy analitycznie reakcje występujące w punktach podparcia kratownicy.F3 cos0o = 0 ΣMia=0 Rax 0m + Ray 0m + Rb 2m + F1 2m + F2 4m – F3 4m = 0 Z rozwiązania układu równań otrzymujemy. Rax = 1000N Ray = 2000N Rb = 1000N Etap II Przecinamy kratownicę przez trzy interesujące nas pręty . .F2 cos0o + Rax cos0o = 0 ΣFiy=0 Ray cos0o + Rb cos0o .F1 cos0o .

Ŝe przecięte pręty są rozciągane trzema siłami zewnętrznymi.F2 2m F1 F3 12 Rax 2m A Ray 10 9 B 2m Rb 2m 2m Etap III Jedną część kratownicy odrzucamy. (Najczęściej tę na którą działa więcej sił zewnętrznych) 12 Rax A Ray 10 9 B 2m 2m Rb Etap IV Zakładamy. .

Ŝe pręt jest ściskany. Po podstawieniu wartości liczbowych i rozwiązaniu układu równań uzyskujemy.S12 S10 S9 12 Rax A Ray 10 9 B 2m 2m Rb Etap V Dla tych trzech sił i dla pozostałych sił zewnętrznych działających na rozpatrywaną część kratownicy układamy analityczne warunki równowagi. przy czym jeŜeli któraś ze znalezionych sił będzie miała znak minus. S10 = -1410N S9 = -1000N S12 = -1000N . oznacza to. ΣFix=0 Rax cos0o + S10 cos45o = 0 ΣFiy=0 Ray cos0o + Rb cos0o + S12 cos0o + S10 cos45o+ S9 cos0o = 0 ΣMia=0 Rax 0m + Ray 0m + Rb 2m + S12 0m + S10 0m + S9 2m = 0 Etap VI Z równań tych znajdujemy trzy niewiadome .