You are on page 1of 22

စိမ့္………

ခ်မ္းေၿမ့သာဇံ ေမာင္ေမာင္ႏွံ

“လန္းတယ္ေနာ္ အကိုႀကီး…..”
ေက်ာ္မ်ိဳးဟန္စကားေႀကာင့္ သိန္းေဇာ္ လွမ္းႀကည့္မိသည္။
ႏုႏုငယ္ငယ္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ အသက္က ၂၀ ေက်ာ္ပံုမရ။
အသားေလးေတြက ေရႊေရာင္ဝင္းေနသည္။ဝတ္ထားေသာထဘီစကပ္က သူမ၏ကိုယ္
အားတင္းႀကပ္စြာ စည္းေႏွာင္ထားသၿဖင့္ ဖြ႔ံထြားေသာ တင္သားအစံုက အလံုးလိုက္
ကားအယ္ေပၚလြင္ေနသည္။ေအာက္ပိုင္းႏွင့္ ညီမွ်ေသာ ခႏၵာကိုယ္အေပၚပိုင္းကလည္း
ဖြ႔ံထြားမႈမွာ ေအာက္ပိုင္းႏွင့္ညီမွ်ရုံမွ်မက လည္ဟုိက္အကၤ်ီေႀကာင့္ အိ၍တင္းေနေသာ
အသားဝင္းဝင္းေလးမ်ားကို ရုိးတိုးရိတ္တိတ္လွမ္းၿမင္လိုက္ရေသးသည္။
တမင္ေၿဖာင့္ထားပံုရေသာ အေခ်ာင္းလိုက္က်ေနသည့္ ဆံပင္ေလးေတြက
ေက်ာဖက္လက္ၿပင္တဝိုက္တြင္ ဝဲေနသည္။
ေပၚလြင္ေသာ ႏွာတံေလး၏ထိပ္က ခပ္ခၽြန္ခၽြန္ေလးႏွင့္ ႏႈတ္ခမ္းလံုးလံုးေလး
မ်ားက မ်က္ဆံႀကီးႀကီးၿဖင့္ ေကာ့ညြတ္ထူထဲေသာ မ်က္ေတာင္ႀကီးမ်ား ဝန္းရံကာ
စြဲမက္စရာ ေကာင္းလွသည္။
ေကာင္မေလးက သူတို႔ထုိင္ေနရာဖက္သို႔ တခ်က္လွည့္၍ မ်က္လံုးေလးေဝွ႔ကာ
ၿပံဳးေယာင္ေလး တခ်က္သန္းေပးသြားသည္။

သူတို႔ထိုင္ေနတာက ၉၂ လမ္းထိပ္ ဆဲဗင္းအလဲဗင္း ၇၁၁ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္
လမ္းမဘက္ အစြန္ဆံုး စားပြဲတြင္ၿဖစ္သည္။
“အကိုႀကီး နဲ႔ သိလား…”
“…အင္း……သိတယ္…”
“….ေၿပာၿပပါအံုး…..အကိုႀကီးရ….သူ႔ အေႀကာင္းေတြ က်ေနာ္ စိတ္ဝင္စားလို႔ပါ”
“မင္းတို႔ လူငယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္ခက္တာဘဲ လွတာေလးၿမင္ရင္ သေဘာက်ႀကတာဘဲ”
အသက္က ၄၀ နီးပါးသာရွိေသာ္လည္း သူ႔အသက္ထက္ အမ်ားႀကီးရင့္ေသာ
အဖိုးႀကီးေလသံႏွင့္ သိန္းေဇာ္က ေၿပာလိုက္သည္။
“ဟာ…..အကိုႀကီး…ကလဲ ဒါကေတာ့ဗ်ာ…..”
သိန္းေဇာ္က ေကာင္မေလးသြားရာလမ္းဖက္ကို ေက်ာ္ၿပီးႀကည့္လိုက္သည္။
ေကာင္မေလးကိုေတာ့ မေတြ႔ရေတာ့။ႀကိတ္ႀကိတ္တိုး သြားလာေနေသာ
လူေတြႀကားမွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီၿဖစ္သည္။
“…ေၿပာပါအံုး…..အကိုႀကီးရ….”
ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး ဖင္ေနရာၿပင္ထိုင္ရင္း ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးေမးသည္။
“…ဘာကိုလဲ….”
“ေစာေစာက ေကာင္မေလး အေႀကာင္းကိုေပါ့…..”
သိန္းေဇာ္ ေၿပာမၿပခ်င္ေႀကာင္း အကဲခတ္မိေပမဲ့လည္း သိခ်င္စိတ္က
ၿပင္းထန္ေနေလေတာ့ အားမနာႏုိင္။ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး အတင္းေမးမိသည္။
သိန္းေဇာ္ စိတ္ပ်က္ေသာ မ်က္ႏွာေပးၿဖင့္ ေခါင္းကိုခါယမ္းရင္း ဗူးထဲမွ

စီးကရက္တစ္လိပ္ကို ထုတ္၍ႏႈတ္ခမ္းတြင္ေတ့ကာ မီးညွိလိုက္သည္။
“ေဈးကိုင္လိုက္တာ….ဒါေႀကာင့္ လူပ်ိဳႀကီးၿဖစ္ေနတာ…”
ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး စိတ္မရွည္ႏုိင္သည့္အဆံုး သူ႔ကို အၿပစ္ဆိုသည္။
“ဟ…ေကာင္ရ…..ငါမယူခ်င္လို႔ပါကြ….မင္းဘာသိလဲ…..လူပ်ိဳႀကီးၿဖစ္ရတာ
အေႀကာင္းႏွစ္ခ်က္ရွိတယ္ကြ….သိပ္ၿပီး ထံုအလြန္းရင္လည္း လူပ်ိဳႀကီးၿဖစ္တတ္တယ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္က သိပ္ၿပီးလည္ရင္လည္း လူပ်ိဳႀကီးၿဖစ္တတ္တယ္ကြ….”
စကားအဆံုးေတာ့ သိန္းေဇာ္က ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ အကဲခတ္
လိုက္သည္။ေစာေစာကလို တက္ႀကြရႊင္လန္းတာမ်ိဳးမရွိေတာ့ဘဲ အလိုမက်ေသာ
မ်က္ႏွာေပးႏွင့္ သုန္မႈန္၍ေနသည္။
“ကဲ……ပါ……..မင္းသိပ္ၿပီးသိခ်င္ေနရင္ ငါေၿပာၿပပါ့မယ္….သူ႔နာမည္က စိမ့္ တဲ့…
ေနတာက ၈၉ လမ္းထဲမွာ….ငါသိတာက အဲေလာက္ဘဲ….”
“အင္း…..ဒီေလာက္သိရလဲ…..မဆိုးပါဘူး…”
“သူ႔နာမည္က အဲဒီ…စိမ့္…..ဆိုတာ တလံုးထဲဘဲလား….”
“မဟုတ္ဘူး…….နာမည္အၿပည့္အစံုက စိမ့္စိမ့္သ…
ူ ..”
“၈၉ လမ္းထဲမွာဆိုေတာ့ မမအိ သူ႔ကိုသိရင္သိမွာ က်န္တာေတြ မမအိကိုဘဲ
ဆက္ေမးေတာ့မယ္…”
“ေဟ့ေကာင္……မင္း ….အိအိ…ကိုေမးရင္ေမး ဒါေပမဲ့ ငါေၿပာတာ မၿပည့္စံုလို႔
ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ ထည့္မေၿပာနဲ႔”
“ဘာကိုေၿပာတာလဲ….ကၽြန္ေတာ္ သေဘာမေပါက္ဘူး….”

“မင္းေမးခ်င္ေမး……ငါ့နာမည္…..မပါေစနဲ႔လို႔ေၿပာတာကြ...ရွင္းလား…”
“ဟဲ…ဟဲ…”
ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး ဘာအဓိပၸါယ္ေပါက္သြားသည္မသိ။သူ႔ကို တခ်က္ႀကည့္ကာ
ၿပံဳးေယာင္သန္းသြားၿပီး တဟဲဟဲ ရီသည္။
“ကဲ…သြားမယ္ကြာ……အလုပ္ရွိေသးတယ္….”
ေၿပာၿပီး ေငြရွင္းကာ ႏွစ္ေယာက္စလံုး လမ္းခြဲ၍ၿပန္ခဲ့ႀကသည္။
ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးက လမ္း ၉၀ ထဲတြင္ေနသည္။သိန္းေဇာ္က ၉၂ လမ္းထဲတြင္ ေနသည္။
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္တြင္ မႀကာခဏဆံုတတ္ၿပီး တစ္ရပ္ကြက္ထဲ
ေနသူမ်ားၿဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ရင္းႏွီးေနခဲ့တာ ႀကာၿပီၿဖစ္သည္။ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး
အသက္က အခုမွ ၂၀ ေက်ာ္ရုံသာရွိေသးသည္။သိန္းေဇာ္အေနႏွင့္ ႀကည့္လွ်င္ေတာ့
မႏူးမနပ္ေလးေပါ့။ဒါမ်ိဳးေလးေတြက ေၿပာရဆိုရခက္တာ သိၿပီးသား….ဒါေပမဲ့
သိန္းေဇာ္က ဒါမ်ိဳးေတြ ရုိးေနၿပီဟု ေတြးရင္း ၿပံဳးလိုက္မိသည္။
၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀
ဒီေန႔ ရုံးပိတ္ရက္လည္းၿဖစ္ အိႏွင့္မေတြ႔ရတာလဲ ႀကာၿပီၿဖစ္၍ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္
သို႔ပင္ မဝင္ေတာ့ဘဲ သိန္းေဇာ္ ၈၉ လမ္းဘက္ထြက္လာမိသည္။ ထိုင္ေနက် ၇၁၁
ဆိုင္ေရွ႔ေရာက္ေတာ့ လွည့္ႀကည့္မိသည္။ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးကို မေတြ႔ရ။ဒီေကာင္ေလး
ေပ်ာက္ေနတာ သံုးေလးရက္ရွိၿပီ။
၈၉ လမ္းေရာက္ေတာ့ အိေနတာက ဒုတိယထပ္တြင္။ေလွခါးကို တက္မည္အလုပ္
ေလွခါးေဘး ေၿမညီထပ္အခန္းက ဖြင့္ထားေလေတာ့ သူလွည့္ႀကည့္မိသည္။
“ဦး…….မမအိဆီသြားမလို႔လား….”

တံခါးဝသို႔ထြက္၍ေၿပာလိုက္ေသာ စိမ့္စိမ့္သူအား သိန္းေဇာ္အားမနာတမ္း
ႀကည့္မိသည္။
“ေအး…..ဟုတ္တယ္…..”
ေကာင္မေလး ၿပံဳးလိုက္သည္။ညာဖက္ပါးတစ္ဖက္ထဲတြင္ ရွိေသာ ပါးခ်ိဳင့္ေလးက
ခ်စ္စရာေကာင္းလွသည္။
“မမအိ…..ေစာေစာကတင္ထြက္သြားတယ္…သူတို႔ဘဏ္မွာ အလုပ္မ်ားေနလို႔ ဒီေန႔
အိုဗာတိုင္ဆင္းရမယ္လုိ႔ေၿပာတယ္…….လာဝင္….ထိုင္အံုးေလ….ဦး…”
သိန္းေဇာ္ ဖိနပ္ခၽြတ္ကာ တိုက္ခန္းထဲ ဝင္လုိက္သည္။
“ခဏ ထိုင္အံုးေနာ္…..ဦး….”
ေကာင္မေလး ေနာက္ေဖးဘက္ေၿပးဝင္သြားသည္။အိမ္ေနရင္း ဝတ္ထားေသာ
ထဘီေလးေအာက္တြင္ တင္းရင္းစြင့္ကားေနေသာ တင္ပါးႏွစ္ဆံုက သိန္းေဇာ္ကို
ညိွ႔ငင္သြားသည္။သိန္းေဇာ္ကုလားထုိင္တစ္လံုးတြင္ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ဗိုက္ထဲက
နဲနဲဆာလာသည္။
ခါတိုင္းအိဆီေရာက္လွ်င္ အိက အသုတ္ထြက္ဝယ္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား
အတူစားေနႀက။ဒီေန႔ေတာ့ အိက အိုဗာတိုင္ဆင္းရသည္။ၿပန္မွဘဲ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္
ဝင္ေတာ့မည္ဟု ေတြးလိုက္မိသည္။
သိန္းေဇာ္ ေကာင္မေလးဝင္သြားရာ အိမ္ေနာက္ဖက္သို႔ တခ်က္ငဲ့ႀကည့္မိ၏။
ေကာင္မေလးကို မေတြ႔ရေပ။ဒီလိုဘဲ သိန္းေဇာ္ အိ ထံလာခိုက္ စိမ့္စိမ့္သူတို႔ အခန္းသို႔
မႀကာခဏဝင္၍ လည္မိတတ္သည္။ရင္းႏွီးေနခဲ့တာႀကာၿပီ ၿဖစ္သည္။
“ဦး…..ဒီမွာ ေကာ္ဖီ ေသာက္အံုး….”

စိမ့္စိမ့္သူအနားေရာက္လာၿပီး ေကာ္ဖီပန္းကန္ႏွင့္ လွီးထားေသာ ကိတ္မုန္႔မ်ား
ထည့္ထားသည့္ ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္ကို ခ်ေပးသည္။
ေကာင္မေလးက သူ႔ေရွ႔မွ ကုလားထုိင္တြင္ဝင္၍ ထိုင္သည္။အိမ္ေနရင္း
ဝတ္ထားေသာ ခရမ္းေရာင္ေၿပာင္ ထဘီေလးႏွင့္ၿဖဴေဖြးေသာ အသားေရာင္ေလးကို
ေနာက္ခံၿပဳကာ စိမ့္စိမ့္သူလွခ်င္တိုင္း လွေနသည္။
သိန္းေဇာ္တခ်က္ၿပံဳးလိုက္ၿပီး ေကာ္ဖီကို တငံုငံု၍ ကိတ္မုန္႔တခ်ပ္ကို
လွမ္းယူလိုက္သည္။
“ဦး……ကိုေမးမလို႔….”
“ေမးေလ……”
“ဦး…နဲ႔ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ ေတြ႔ေတြ႔ေနရတဲ့ တေယာက္က ဘယ္ကလဲဟင္…”
သိန္းေဇာ္ မ်က္ခံုးတစ္ခ်က္ ၿမင့္တက္သြားၿပီး
“လမ္း ၉၀ ထဲမွာ ေနတယ္……သူ႔နာမည္က ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးတဲ့…အလုပ္လက္မဲ့ ၁၀
တန္းက်ေပါ့….”
စကားဆံုးေတာ့ ေကာ္ဖီတငံုထပ္၍ ေသာက္လိုက္သည္။
“ဘာၿဖစ္လို႔လဲ……စိမ့္….”
“ဟို….ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး…..ႀကံဳလို႔ ေမးႀကည့္တာပါ….”
“စိမ့္ တစ္ေယာက္ထဲလား…..အမႀကီးေရာ…..”
“အန္တီက ၁၂၄ လမ္းဘက္သြားတယ္….”
စိမ့္စိမ့္သူတို႔ တူဝရီးႏွစ္ေယာက္ထဲေနသည္ကို သိၿပီးသား။

“ကဲ…..စားလို႔ေသာက္လို႔လဲ ၿပီးၿပီ……ေက်းဇူးဘဲေနာ္…..ၿပန္လိုက္အံုးမယ္…ညီမ”
“ဟုတ္ကဲ့ပါ…..”
သူထြက္လာေတာ့ ေကာင္မေလး တံခါးထပိတ္သည္။အၿပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္
အိ၏အလွႏွင့္ စိမ့္၏အလွကို ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီး ေတြးမိေနသည္။အိ၏အလွက
ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္ေသာအလွ။ရင္ထဲေအးသည္။စိမ့္၏အလွက ရင္ထဲ ဘေလာင္ဆူၿပီး
လာရေလာက္ေအာင္ ပူေသာအလွ စိမ့္ႏွင့္ေတြ႔ၿပီးတိုင္း သူ႔အာရုံထဲမွာ အိက
အလိုအေလ်ာက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္ေနႀကၿပီၿဖစ္သည္။
ဒီရက္ထဲမွာ အလုပ္ေတြက်ေန၍ သိန္းေဇာ္မအားရ။မဂဇင္းမ်က္ႏွာဖံုး
လံုးခ်င္း မ်က္ႏွာဖံုး ပန္းခ်ီေတြက အေတာ္ေလးက်ေနသည္။အိမ္ၿပန္ေရာက္ၿပီး
အလုပ္လုပ္ေနေသာ္္လည္း စိတ္ကမပါခ်င္။စိမ့္စိမ့္သူက ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးအေႀကာင္းကို
ေမးလိုက္သည့္ ကိစၥက သူ႔အာရုံကို ေႏွာက္ယွက္ေနသည္မဟုတ္ပါလား။
၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀
“ေဒါက္……ေဒါက္…….ေဒါက္…..”
တံခါးေခါက္သံေႀကာင့္ သိန္းေဇာ္မထခ်င္ထခ်င္ၿဖင့္ တံခါးထဖြင့္ေပးလိုက္သည္။
“…..ဟင္…..စိမ့္…..ပါလား….ဘာကိစၥရွိလို႔လဲ…”
“…..ဟုတ္တယ္……ဦး….”
“…….လာ……အထဲဝင္ထိုင္ေလ…….”
သိန္းေဇာ္ တိုက္ခန္းတံခါးၿပန္ပိတ္ခိုက္ စိမ့္စိမ့္သူ အခန္းထဲကို ႀကည့္မိသည္။
စားပြဲေပၚတြင္ ရြိဳင္ရယ္ဝီစကီပုလင္းက ေထာင္လွ်က္သား။ေဘးတြင္
ဖန္ခြက္တစ္ခြက္ႏွင့္ အသားကင္ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။

စိမ့္စိမ့္သူႏႈတ္ခမ္းတြန္႔လိုက္သည္။
“……ထိုင္ေလ…..စိမ့္…..”
“……ဟုတ္ကဲ့ပါ…..”
ႏွစ္ေယာက္စလံုးၿပိဳင္တူထိုင္မိသည္။ဖန္ခြက္ထဲမွ လက္ႏွစ္လံုးေလာက္က်န္ေသာ
ဝီစကီကိုေကာက္ေမာ့လိုက္ၿပီး အသားကင္တစ္ဖက္ကို ေကာက္ဝါးလိုက္သည္။
စိမ့္စိမ့္သူက သူ႔ကို မ်က္နွာေလးတည္တည္ၿဖင့္ ႀကည့္ေနသည္။
“….ကဲ…မလာစဖူး……အလာထူး…….ဆိုစမ္းပါအံုး…”
“…….ေအာ္…..ဟုတ္ကဲ့……..ဦးကို ေမးစရာေလးရွိလို႔….”
စိမ့္စိမ့္သူ၏ ေလသံက အရင္ကနဲ႔မတူဘဲ မာဆတ္ဆတ္ၿဖစ္ေနသည္ကို ေခါင္းထဲမွာ
ရီေဝေနသည့္ႀကားက သိန္းေဇာ္ သတိထားလိုက္မိသည္။
“……ေမးပါဗ်ာ….”
“…….ဦးက က်မကို ဘာၿဖစ္လို႔ ပူစီေလးလို႔….ေၿပာရတာလဲ…….”
“……ဟင္…”
စိမ့္စိမ့္သူ တဲ့ႀကီးေၿပာလိုက္တာက သိန္းေဇာ္၏ရင္ထဲကို ဒိန္းကနဲ လာမွန္သည္။
သူအံႀသေသာ အမူအယာႏွင့္ မ်က္လံုးႀကီးၿပဴးၿပီး စိမ့္စိမ့္သူကို ႀကည့္ေနမိသည္။
“…..ဦး……ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးကို ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ ရက္ေလာက္ ေၿပာလိုက္တာေလ….
ဒီေကာင္မေလးက ပူစီေလးပါကြာဆိုတာေလ…ၿငင္းခ်င္ေသးလို႔လား….”
သိန္းေဇာ္ ပူလာေသာ လည္ေခ်ာင္းေတြကို စားပြဲေပၚရွိ မတ္ခြက္ထဲမွ
ေရတက်ိဳက္ေသာက္၍ ဂလု ဆိုၿပီး အတင္းေမာ့ခ်လိုက္သည္။

“…….ဟုတ္တယ္…….ကို ေၿပာမိတယ္….”
“…..က်မတို႔နဲ႔ ဦး….သိတာခင္တာႀကာၿပီဘဲ….ဘာၿဖစ္လို႔ အဲလိုေၿပာရတာလဲ
က်မေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ဆိုတာ……ဦး လဲသိသားနဲ႔….”
သိန္းေဇာ္ အရက္ကို လက္ႏွစ္လံုးေလာက္ ဖန္ခြက္ထဲငွဲ႔လိုက္ၿပီး
ေရလက္ႏွစ္လံုးေလာက္ ထပ္ေရာကာ တဘရိတ္ထဲေမာ့ခ်လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့
အသားကင္တဖတ္ကို ေကာက္ဝါးၿပီး စိမ့္စိမ့္သူကို ရီေဝစြာ ႀကည့္လိုက္သည္။
“…..ေၿပာပါအံုး…..ဘာၿဖစ္လို႔ အဲလို ေၿပာရတာလဲ…”
“ကို……..မေၿဖခ်င္ဘူး…….”
“…..မေၿပာလို႔မရဘူး…..က်မသိပ္သိခ်င္တယ္…..ရွင့္စကားက က်မကို
အရမ္းနစ္နာသြားတာ…….ကဲ…ေၿပာပါအံုး….”
“….ကဲ……မင္းသိခ်င္ေနလဲ ေၿပာရတာေပါ…….”
ဒီမွ်ႏွင့္စကားရပ္သြားၿပီး သိန္းေဇာ္က ခါးဆန္႔၍ ၿပင္ထိုင္လိုက္သည္။
“……ေၿပာေလ……က်မနားေထာင္ေနတယ္….”
နီရဲ၍ ခက္ထန္ေနေသာ သူမ၏မ်က္နွာဆီမွ အႀကည့္ကို ခြာလိုက္သည္။
“…….ခ်စ္မိလို႔ေပါ့……စိမ့္ရယ္…”
တိုးတိုးေလး တစ္လံုးခ်င္းေၿပာလိုက္ေသာ သိန္းေဇာ္၏အသံက စိမ့္စိမ့္သူနားထဲမွာ
ဟိန္းထြက္၍ ပူဆင္းသြားသည္။
“…….ဘာ……ဘယ္လို……..ဦး….”
“…….မင္းကို…..ကိုယ္….”

“….ေတာ္ၿပီ…ဆက္မေၿပာနဲ႔ ဖေအနဲ႔….သမီးေလာက္ရွိတဲ့ ဟာကိုမ်ား….”
“…ဟား…..ဟား…ဟား….”
သိန္းေဇာ္ ခြက္ထိုးခြက္လန္ ရီလိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလး ေႀကာင္သြားသည္။
ဒီလူႀကီး ေရခ်ိန္ကိုက္ေနၿပီလား…..။
ေရခ်ိန္ကိုက္ရုံမွ်မက ေက်ာ္ေနၿပီ…..။
ဝိုင္းသိမ္းေတာမည့္ဆဲဆဲ သူမေရာက္လာၿပီး သူ႔ၿပစ္ခ်က္ကို ထိုးဆြလိုက္သည့္အတြက္
သိန္းေဇာ္ ထပ္ဆင့္၍ ေသာက္လိုက္မိသည္။
သူ႔ကို ေႀကာင္ႀကည့္ေနေသာ မ်က္လံုးကို မ်က္လႊာခ်လိုက္ၿပီး
ဆို႔နစ္ေႀကကြဲေသာပံုစံၿဖင့္ နဖူးေပၚဝဲက်ေနေသာ ဆံပင္ေလးမ်ားကို
သပ္တင္လိုက္သည္။
“……ရွင္…….မရွက္ဘူးလား….”
“……ဘာကိုလဲ……စိမ့္…”
“…..ရွင့္…..အရြယ္ႀကီးနဲ႔…..”
“……ဟား…ဟား….ဟား…”
သိန္းေဇာ္ ဒုတိယအႀကိမ္ေၿမာက္ ရီလိုက္ၿပန္သည္။
အရက္နံ႔က လြင့္ပ်ံ၍ေနသည္။
“……..မင္း…….ကိုယ့္ကို…..မုန္းသြားၿပီလား…..စိမ့္…”
ေရွ႔သို႔ တိုး၍ မ်က္ႏွာခ်င္းထိလုမတတ္ ေၿပာလိုက္ေသာစကား။
စိမ့္စိမ့္သူ ဘာစကားမွ ၿပန္မေၿပာၿဖစ္။အသားေလးေတြ တုန္ေနသည္။

ဘာမေၿပာ ညာမေၿပာႏွင့္ သိန္းေဇာ္က သူမ၏ပုခံုးသားတင္းတင္းက်စ္က်စ္ေလးကို
ဆြဲယူကာ ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းလိုက္သည္။
“……..ဟင္…….အို…..”
“……ရွင္……ရွင္……..ဒါ…ဒါ…..ဘာလုပ္တာလဲ……”
စိမ့္စိမ့္သူ ၿဖတ္လတ္စြာ သိန္းေဇာ္၏ လက္မ်ားကို ရုိကထ
္ ုတ္လိုက္သည္။
လက္လြတ္သြားေပမဲ့ သိန္းေဇာ္မ်က္ႏွာက ၿဖတ္ကနဲ ေရွ႔သို႔တိုးၿပီး နမ္းလိုက္သည္။
ခ်က္ၿခင္း မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္သၿဖင့္ ပါးကို မနမ္းမိေသာ္လည္း နထင္စပ္ကို
နမ္းလိုက္မိသည္။
မ်က္ႏွာေလးတစ္ဝိုက္ ေသြးမ်ား ရွိန္းကနဲ ခံစားလိုက္ရသည္။
“……ရွင္……လူယုတ္မာ…..”
ခ်က္ၿခင္းေဒါသေသြးတို႔က ဆူေဝလာသည္။ေၿပာလဲေၿပာ ေနာက္သို႔လည္း
တလွမ္းဆုတ္လိုက္ေသာ စိမ့္စိမ့္သူအား သိန္းေဇာ္အားၿဖင့္ လက္တဖက္ကို လွမ္း၍
ဆြဲလိုက္သည္။
သူ႔ဖက္သို႔ ငိုက္၍ပါလာေသာ စိမ့္စိမ့္သူက စားပြဲေပၚရွိ
ရြိဳင္ရယ္ဝီစကီပုလင္းကို လွမ္း၍ဆြဲလိုက္ၿပီး တပါတည္း သိန္းေဇာ္၏ေခါင္းကို
ရုိက္ခ်လိုက္သည္။
သိန္းေဇာ္ ေခါင္းကိုဖ်တ္ကနဲ ငံု႔ေပးလိုက္ၿပီး အားလြန္သြားေသာ စိမ့္စိမ့္သူ၏
လက္မွ တေတာင္ဆစ္ကို သူ႔လက္ဖေနာင့္ႏွင့္ တြန္းေပးလိုက္သည္။
အားႏွင့္ရုိက္ေသာ ရုိက္ခ်က္က အားလြန္ကာ အရွိန္ႏွင့္ယိုင္သြားစဥ္ ထပ္မအ
ံ တြန္းခံ
လုိက္ရေသာေႀကာင့္ သိန္းေဇာ္၏ရင္ခြင္ထဲသို႔ ေက်ာေလးမွီၿပီး လဲက်သြားသည္။

“…….ခြမ္း…..ခ်……လြမ္း…..”
လက္ထဲမွ အရက္ပုလင္းက စားပြဲစြန္းႏွင့္တိုက္မိသြားၿပီး ကြဲအသြား စိမ့္စိမ့္သူက လက္မွ
လႊတ္ခ်လိုက္သည္။
“…..လႊတ္….လႊတ္….လႊတ္စမ္း့ပါ…..ေခြးႀကီး…..”
“ဟင္…….နင္……နင္…..ငါ့ကို…..”
သိန္းေဇာ္၏လႈိင္းထေနေသာ ရာဂစိတ္ထဲသို႔ ေဒါသစိတ္က ေရာၿပြန္းသြားသည္။
သူ႔ရင္ခြင္ထဲသို႔ ေက်ာမွီက်လာေသာ စိမ့္စိမ့္သူ၏လည္ဂုတ္ေလးကို ေရွ႔သို႔ ဖိ၍
တြန္းကာ စားပြဲေပၚသို႔ ေမွာက္ခ်လိုက္သည္။
“……ဒုန္း……အမေလး….”
နဖူးႏွင့္စားပြဲ မိတ္ဆက္သြားသၿဖင့္ ေခါင္းထဲ မိုက္ကနဲၿဖစ္သြားၿပီး မိွတ္လိုက္ရေသာ
မ်က္လံုးႏွစ္လံုးကို ခ်က္ၿခင္းၿပန္၍ဖြင့္လိုက္သည္။
“…တိရိစၦာန္ႀကီး…..မယုတ္မာနဲ႔…လႊတ္….ဖယ္…ဖယ္….စမ္း…”
“….ဟား…ဟား…ဟား….လႊတ္မယ္…လႊတ္မယ္….စိတ္ခ်….ငါ့ရဲ့ေသြးသားေတြကို မင္းရဲ့
ကို္ယ္ထဲကို လႊတ္ေပးမယ္…..စိတ္သာခ်…”
“…….ရွင္…..ရွင္……ေနာ္…”
စိမ့္စိမ့္သူႏႈတ္မွ ဤမွ်သာ ထြက္လာႏိုင္ၿပီး ေမးေႀကာေလးမ်ား ေထာင္ေအာင္
အံႀကိတ္လိုက္ကာ မ်က္ရည္ေတြ တေပါက္ေပါက္ က်လာသည္။
အရက္ေရခ်ိန္လြန္ေနေသာ သိန္းေဇာ္ ရာဂစိတ္ႏွင့္ေဒါသစိတ္တို႔ စြတ္ဖက္လာေသာ
အခါ စိတ္ထဲမွ အတားအဆီးမရွိေတာ့။လူေရာစိတ္ပါ လြတ္ေနသည္။

သိန္းေဇာ္က စိမ့္စိမ့္သူ ခါးကို ဒူႏွင့္ဖိေထာက္ထားရင္း စားပြဲေပၚတြင္
ေမွာက္ရက္ၿဖစ္ေနေသာ စိမ့္စိမ့္သူ၏ ဂ်ိဳင္းေအာက္မွ လက္ကိုလွ်ိဳႏႈိက္ကာ
လံုးက်စ္အိစက္ေနေသာ ႏုိ႔ေလးႏွစ္ဖက္ကို ဆုပ္ညွစ္လိုက္ေလသည္။
“….အ….အ….ေခြးႀကီး….မ….မလုပ္နဲ႔…..”
ေႀကာက္အားလန္႔အားႀကားက တကိုယ္လံုးႀကက္သီးတဖ်န္းဖ်န္းထသြားသည္။
ကိုယ္လံုးေလး တြန္႔ကနဲ လူးသြားသည္။
စိမ့္စိမ့္သူ အားယူကာ ကုန္းထရန္ ဒူးကိုအေကြးႀကမ္းၿပင္တြင္ ေလးဘက္ေထာက္
ရက္သားၿဖစ္သြားသည္။သိန္းေဇာ္က စိမ့္စိမ့္သူ၏နသယ္စပ္ေလးကို မမွီမကမ္း
ငံု႔နမ္းလိုက္ရာ စိမ့္စိမ့္သူက ေခါင္းကိုႀကမ္းတမ္းစြာ ခါထုတ္ပစ္လုိက္သည္။
မ်က္ႏွာေလးကို နမ္း၍ မမွီေသာအခါ ႏုညက္ဝင္းမြတ္ေသာ
ဂုတ္သားတစ္တစ္ေလးကို လွမ္းကိုက္၍ မလြတ္တမ္း ခဲထားလိုက္သည္။
“….ဟင္…..အင္း….အင္း….ဟင္း….ဟင္း…”
စိမ့္စိမ့္သူ အနာခံၿပီး ရုန္းသည္။သိန္းေဇာ္ကလည္း မလႊတ္သည့္အၿပင္
သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္က လံုးတစ္အိစက္ေသာ ႏုိ႔ေလးႏွစ္လံုးကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ႀကီး
ကိုင္ညွစ္ဆုပ္နယ္ေပးလိုက္ရာ စိမ့္စိမ့္သူ တကိုယ္လံုး ထိုးထိုးထြန္႔ထြန္႔ ၿဖစ္သြားသည္။
သည္အခ်ိန္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္တည္းတြင္ မာေက်ာေသာ အေခ်ာင္းႀကီးက
စိမ့္စိမ့္သူ၏ ဖင္ႀကားသို႔ ပုဆိုးႏွင့္ထဘီခံေနသည့္ႀကားက တြန္း၍ဝင္လာသည္။
“……………လႊတ္…….ေခြးႀကီး…..”
စူးရွအက္ကြဲေသာ စိမ့္စိမ့္သူ၏ေအာ္သံက တိုက္ခန္းတစ္ခုလံုး လႊမ္းၿခံဳသြားသည္။
ေအာ္လည္းေအာ္ ဖင္ကိုလည္း ရမ္းလိုက္ေသာေႀကာင့္ ဖင္ႀကားမွ အသားႏုေလးမ်ား၏

အေတြ႔ကို ထိေတြ႔ေနေသာ လီးက ေဘးသို႔ ေခ်ာ္ထြက္သြားသည္။ သိန္းေဇာ္ ေဒါသအိုး
ေပါက္ကသ
ြဲ ြားသည္။
“…..ဒုန္း….အင့္……အင္း….”
ရက္စက္လြန္းသည္ဟု ေၿပာရမည္ပင္။စိမ့္စိမ့္သူ၏ ေနာက္ေစ့ကို လက္ႏွင့္အုပ္ၿပီး
မ်က္ႏွာကို စားပြဲႏွင့္ကိုင္ေဆာင့္လိုက္ေသာေႀကာင့္ စိမ့္စိမ့္သူ ေမ့ေမ်ာလုနီးပါး
ခံစားလိုက္ရသည္။နားထဲမွ ေလေတြထြက္သြားကာ မ်က္ခံုးစြန္းမွ ေသြးပူပူမ်ား
စီးက်လာသည္ကို ခံစားသိလိုက္ရသသည္။
သိန္းေဇာ္ အခ်ိန္ဆြဲေနလွ်င္ အႏၱရာယ္မ်ားမည္ကို ေတြးလိုက္မိလို႔လား။
ဒါမွမဟုတ္ ေသြးသားေတြက တားမရေအာင္ ဆူပြက္လာလို႔လား မသိ။သူ႔ပုဆိုးကို
ဆတ္ကနဲ ခၽြတ္ခ်လိုက္သလို စိမ့္စိမ့္သူ၏ထဘီကိုလဲ ေဆာင့္၍ ဆြဲခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။
ဝင္းဝါအိစက္ေသာ စိမ့္စိမ့္သူဖင္ႀကီးက သိန္းေဇာ္၏ကာမရမၸက္ေဇာ္ ကို
ဟုန္းကနဲေတာက္ေလာင္ေစၿပီး ၿပင္းၿပေသာ ေဒါသတို႔ ေရာေထြးေပါင္းစပ္ကာ
ႀကမ္းတမ္းသန္မာလြန္းေနသည္။
ေခါင္းတစ္ခုလံုး အံုခဲၿပီး မ်က္ရည္စက္လက္ႏွင့္ မံႈမႈိင္းခံစားေနရသည့္ႀကား
မွပင္ အဝတ္မဲ့ေသာ ဖင္ႀကားတင္းတင္းႀကီးႏွစ္ၿခမ္းႀကားသို႔ ေႏြးပူေသာ လီးတန္ႀကီး
အထိအေတြ႔ကို ခံစားေနရေႀကာင္း အသိစိတ္က သိေနသည္။
စားပြဲေပၚ ဆန္႔တင္ထားေသာ လက္ႏွစ္ဖက္ေကြးေထာက္ခြင့္မရေလာက္
ေအာင္ သိန္းေဇာ္မွ ေယာက်္ားအားႀကီးၿဖင့္ ဖိထားသည္။
သိန္းေဇာ္၏ လီးတန္ႀကီးက ထြားႀကိဳင္းတုတ္ခိုင္စြာ သန္မာလ်က္
သံေခ်ာင္းႀကီးတေခ်ာင္းပမာ ဖင္ႀကားသို႔ တစြပ္စြပ္တိုးဝင္ေနသည္။
တမင္ေညွာင့္ေနေသာေႀကာင့္ ၿပစ္ကနဲ ၿပစ္ကနဲ အသံေလးမ်ားၿဖင့္ ဖင္သား

ႏွစ္ၿခမ္းႀကားသို႔ လီးထိပ္ႀကီး တိုးဝင္သြားတိုင္း ၿမည္ေနသည္။
စိမ့္စိမ့္သူ သတိရေသာ္လည္း မ်က္လံုးကၿဖင့္ မဖြင့္ႏိုင္။တကိုယ္လံုးလည္း လႈပ္မရဘဲ
အားအင္မ်ားႏႈံးခ်ည့္နဲ႔သြားသလို ခံစားေနရသည္။ေနာက္ဆံုးရွိေသာ အင္အားမ်ားကို
စုစည္း၍ ဖင္ႀကီးကို အထက္သို႔ေကာ့တင္ၿပီး ေကာ့ထိုးလိုက္ကာ သိန္းေဇာ္၏
ကိုယ္ႀကီးကို ခါထုတ္ပစ္ရန္ ႀကိဳးစားလိုက္သည္။
“…..ကဲ…..ဟာ…..အင္း…..”
“…..ဟာ…..ၿငိမ္ၿငိမ္ေန….စမ္း….ကဲ…ဟာ….”
“……ဒုန္း….အ….အား….ကၽြတ…
္ ကၽြတ…
္ .ကၽြတ…
္ .”
သိန္းေဇာ္ လူစိတ္ေပ်ာက္ေနၿပီ။ဒုတိယအႀကိမ္ စိမ့္စိမ့္သူ ေနာက္စိအား ညာလက္ဝါးၿဖင့္
အုပ္ကိုင္ကာ မ်က္ႏွာကို စားပြဲၿဖင့္ ဖိေဆာင့္ပစ္လိုက္ၿပန္သည္။
စိမ့္စိမ့္သူ ႏွာေခါင္းထဲ မႊန္ထူသြားသည္။အရာရာသည္ ေခတၱမွ် အေမွာင္ဖံုး
သြားေတာ့သည္။
ဘယ္ေလာက္ႀကာသြားသည္မသိ။စိမ့္စိမ့္သူ သတိရလာေတာ့
ေမြ႔ယာေပၚေရာက္ေနသည္။သူမ၏ေၿခႏွစ္ေခ်ာင္း မိုးေပၚသို႔ေထာင္ေနသည္။ေၿခဖဝါးတို႔
က ေခါင္ရင္းဖက္သို႔ လန္ေနသည္။တကိုယ္လံုးတြင္ ဘာအဝတ္အစားမွ မရွိေတာ့ေပ။
လက္တဝါးစာမွ် ေဖါင္းတင္းေမာက္ႀကြေနေသာ ဆီးခံုႀကီးအထက္မွ နီက်င္က်င္
ေစာက္ေမႊးေလးမ်ားကိုပင္ စိမ့္စိမ့္သူ ၿပန္ၿမင္ေနရသည္။
စိမ့္စိမ့္သူ၏လက္ႏွစ္ဖက္က ေဘးသို႔ အေတာင္ပံပမာ ပ်ံ႔က်၍ေနသည္။ေခါင္းမွ
ဆံႏြယ္တို႔က မ်က္ႏွာတစ္ၿခမ္းကို အုပ္၍ေနသည္။
ေစာက္ပတ္ထဲမွ ပူကနဲ ခံစားခ်က္ႏွင့္အတူ ကိုယ္လံုးေလးက ဆတ္ကနဲၿဖစ္ကာ ခါးက

ကုန္းကနဲ ထလိုက္သည္။ၿဗကနဲ……ၿဗစ္ကနဲ…ႀကပ္ႀကပ္ေတာက္ေတာက္
တိုးတိုးဝင္လာေသာ လီးသံကိုလည္း ႀကားလိုက္ရသည္။
ေလးလံေသာ မ်က္ခံြအစံုကို အသာဟ၍ ေမွးစင္းၿပီး ႀကည့္လိုက္မိသည္။
သိန္းေဇာ္က လက္ႏွစ္ဖက္ကို သူမ၏ကိုယ္ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီသို႔ ခြၿပီး
ေထာက္ထားသည္။စိမ့္စိမ့္သူ၏ဒေကာက္ခြက္ႏွစ္ဖက္ကို သူ႔ပုခံုးေပၚတြင္
ထမ္းထားသည္။
သိန္းေဇာ္၏လီးတန္ တုတ္တုတ္ခဲခဲႀကီးက စိမ့္စိမ့္သူ၏ ၿပစ္ခၽြဲေနေသာ
ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ စိုက္စိုက္နစ္ဝင္သြားသည္ကို ငံု႔ႀက္ည့္ရင္း သိန္းေဇာ္က လိုးေနသည္။
စိမ့္စိမ့္သူ သတိလစ္သြားသည္ကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ အဝတ္အစားေတြ
အားလံုးကို ခၽြတ္ပစ္ခဲ့သည္။ေဖါင္းကားမို႔ေမာင္ေနေသာ ေစာက္ပတ္ေလး
ဝင္းဝင္းပပႏွင့္ ေႀကးနီေရာင္ေစာက္ေမႊးေလးမ်ား ၿခံရံလွ်က္ လွပစြာ နီရဲရႊမ္းစို
ခံုးထေနသည္။
သူက ႀကမ္းတမ္းစြာ မေဆာင့္။ခပ္ေၿဖးေၿဖးေလးဖိခ်လိုက္ မွ်င္းမွ်င္းေလး
ဆြဲႏႈတ္လုိက္ လုပ္ရင္း လီးအဝင္အထြက္ကို အေသအခ်ာငံု႔ႀကည့္ရင္း
လိုးေနၿခင္းၿဖစ္သည္။စိမ့္စိမ့္သူက သတိလစ္ဟန္ေဆာင္ရင္း လြတ္ေၿမာက္ရန္
နည္းလမ္းကို ေတြးေတာႀကံဆေနမိသည္။
ဒါေပမဲ့…….ဒါေပမဲ့ေပါ့…….ေစာက္ပတ္နဲ႔လီး ထိၿပီေတြ႔ၿပီဆိုသည္ႏွင့္ အေသြးအသား
တို႔က တားမရဆီးမရႏုိင္ၿဖစ္ကာ မည္သို႔မွ ထိန္းခ်ဳပ္၍ မရေတာ့ေပ။
တဇြတ္ဇြတ္ ေၿဖးေၿဖးခ်င္း နစ္နစ္သြင္းခ်လိုက္ေသာ လီးဒစ္ႀကီးက ေစာက္ေစ့
ေငါက္ေတာက္ေလးကို တုိက္တိုက္ဝင္သြားတိုင္း စိမ့္ တကိုယ္လံုး ရွိန္းဖိန္းက်င္တက္
သြားသည္။

ထိုအခိုက္ စအိုေလးကို ရႈံ႔ကနဲ လုပ္လိုက္မိတာကအစ သူမကိုယ္သူမ သိေနသည္။
“….ၿဗစ္….ဇြတ္…..ဇြိ…စြပ္…..ၿဗစ္…..ဘြတ္….”
စိမ့္ ဖင္ႀကီးက မသိမသာ ဘယ္ညာယိမ္းႏြဲ႔ကာ ခါယမ္းလာတတ္သည္။
ဖင္ႀကီးက အေပၚဖက္သို႔လည္း ဇတ္ကနဲ ဇတ္ကနဲ တြန္႔တြန္႔တက္သြားတတ္သည္။
ထိုသို႔ တက္သြားတိုင္း သိန္းေဇာ္က ငံု႔ႀကည့္ရင္း သူ႔လီးႀကီးကို တည့္မတ္စြာ စိုက္ခ်
ဝုိကခ်ၿပစ္လုိက္သည္။
“…..ဘြတ္……ပလြတ္…..ၿဗစ္…..ၿဗစ္……”
“…..အင္း…..အင္း….အင့္….ဟင္း….ဟင္း….ဟင္း…”
ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားထူထူႏွစ္ၿခမ္းက ခပ္အာအာေလးၿပဲၿပဲသြားေအာင္ပင္
လီးတန္ႀကီးက အရွိန္ႏွင့္အဆက္မၿပတ္ စို္က္စိုက္ဝင္သြားေနသည္။
သိန္းေဇာ္ ပါးစပ္မွ ဖားဖိုႀကီးလို အသက္ရႈသံေတြ ၿမန္လာၿပီး အားရပါးရကို
ေဆာင့္လိုးေနေပသည္။ေဆာင့္လိုးလိုက္တိုင္း လီးတန္ႀကီးႏွင့္ ေစာက္ပတ္ႏွစ္ခမ္း
သားေလးမ်ားက လိပ္လိပ္ၿပီး ကပ္ပါလာတတ္သည္။ဒါကိုပင္ သိန္းေဇာ္
သေဘာအက်ႀကီး က်ကာ ဆက္တိုက္မနားတမ္း ေဆာင့္လိုးေနသည္။
စအိုဖက္မွ အေရၿပားေလးမ်ားက လီးတန္ႀကီးစိုက္စိုက္ဝင္သြားတိုင္း ရႈ႔ံရႈံသြားၿပီး
တင္းကနဲ တင္းကနဲ ၿဖစ္ၿဖစ္သြားသည္။
ၿဖဴခၽြဲၿပစ္ခဲေသာ ေစာက္ရည္မ်ားက ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းပတ္လည္တြင္
ၿပဴတစ္ၿပဴတစ္ႏွင့္ၿဖစ္ကာ အၿမဳပ္ေလးမ်ားထေနသည္။
လီးတန္ႀကီး၏ အရသာက ထူးၿခားလြန္ကဲစြာ ေကာင္းမြန္လွၿခင္းေႀကာင့္
စိမ့္၏ အသိတရားမ်ားက လြတ္လြတ္သြားေနသည္။ထိုအခိုက္ သူမ၏လက္ႏွစ္ဖက္က

သိန္းေဇာ္၏ဖင္ႀကီးကို အားရပါးရႀကီး ဆြဲဆြဲၿပီး ေဆာင့္ၿပစ္လိုက္မိသည္။
သိန္းေဇာ္ အားရွိပါးရွိ ဖိဖိေဆာင့္ခ်လိုက္တိုင္းလဲ ေဂြးဥႀကီးက စိမ့္၏
စအိုဝေလးကို ဖတ္ကနဲ ဖတ္ကနဲ လာလာရုိက္ခတ္ေနမိသည္။
ယင္းသို႔ စအိုဝေလးကို ေဂြးဥႀကီးက တဖတ္ဖတ္ရုိက္ေဆာင့္ေနၿခင္းမွာလည္း
အရသာရွိလွသည္။
အခ်က္ေလးငါးဆယ္ခန္႔ မနားတမ္းလိုးေဆာင့္ေပးေနရင္းမွ ပုခံုးေပၚရွိ
သူမ၏ေၿခေထာက္တဖက္ကို ေပါင္ေပၚသို႔ ဆြဲခ်လိုက္သည္။
ထိုေႀကာင့္ ေစာက္ပတ္က ကန္႔လန္႔အေနအထားသို႔ ေၿပာင္းသြားကာ
လီးတန္ႀကီးက ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ ကန္႔လန္႔ၿဖတ္ၿဖတ္ၿပီး ေဆာင့္ဝင္ေနသည္။
ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ လီးက ဒဲ့ဒိုးႀကီး ကန္႔လန္႔ၿဖတ္ဝင္ေနၿခင္းအတြက္ လီးတန္အထက္ႏွင့္
ေအာက္မွာ သန္စြမ္းေသာ ေစာက္ပတ္ညွစ္အားကို ထိထိမိမိ ရရွိသည္။
ထိုေႀကာင့္ စိုစြတ္ပူေႏြးေသာ ေစာက္ေခါင္းထဲမွ အသားမွ်င္ေလးမ်ားက ဒစ္ႀကီးကို
လံုးေထြးစုပ္ယူထားသလို ၿဖစ္ေနေသာေႀကာင့္ လီးႀကီးမွာ တစထက္တစ ပိုမို၍
မာေႀကာေတာင္တင္းလာရေပသည္။
မာေႀကာလွေသာ အဖုအထစ္ လီးႀကီးက အားရပါးရႀကီး အဆက္မၿပတ္
လိုးသြင္းလိုက္ ထုတ္လိုက္ၿဖင့္ လိုးေနၿခင္းေႀကာင့္ စိမ့္ ေစာက္ပတ္ႀကီးမွာ ေပါက္ကြဲလွ
မတတ္ တင္းမာေဖါင္းႀကြလာၿပီး လီးတန္ႀကီး ကၽြတ္ထြက္ လြတ္ထြက္သြားမွာကို
စိုးရိမ္သည့္အလား တင္းတင္းႀကီးညွစ္ထားရင္း စိမ့္ ခါးေလးကို ပင့္ပင့္ၿပီး
ေကာ့ေဆာင့္ေပးလိုက္မိသည္။
“……..အင့္……အင္…….အား…..အင္း……အင့္…”
စိမ့္ ႏႈတ္ဖ်ားမွ မခ်ိမဆန္႔ေလး ညီးတြားရင္း သိန္းေဇာ္၏ ခါးကိုတစ္ခါ ေက်ာကိုတလွည့္

မခ်ိတင္ကဲ ဆြဲဆြဲေဆာင့္ကာ ေကာ့ထိုးပစ္လိုက္မိသည္။
သိန္းေဇာ္၏ လီးတန္ႀကီးမွာ တင္းကနဲ တင္းကနဲ အစြမ္းကုန္မာေတာင္သြားၿပီး
အဆံုးထိထိုးဖိကာ သုတ္ရည္မ်ားကို စိမ့္၏ေစာက္ေခါင္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲသို႔
တၿပြတ္ၿပြတ္ ပန္းသြင္းလိုက္ေတာ့သည္။
သည္အခိုက္ စိမ့္ခမ်ာ မတရားအလုပ္ခံေနရတာကို ေမ့ေပ်ာက္သြားသည္။
အေႀကာအၿပိဳင္းၿပိဳင္း ဖုထစ္လွ်က္ မာေတာင္ေနေသာ လီးတန္ႀကီးအရသာေနာက္သို႔
တထပ္တည္းလုိက္ပါရင္း ဖင္ႀကီးကို ဘယ္ညာယိမ္းႏြဲ႔ ခါရမ္းေပးေနမိေတာ့သည္။
လီးတန္ႀကီးက ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ တဆံုးထိုးစိုက္ကာ
ပူေႏြးေသာသုတ္ေရမ်ားက ပူကနဲ ပူကနဲ ပန္းဝင္လာသည္ႏွင့္ စိမ့္တကိုယ္လံုး
သြက္သြက္ခါေလာက္ေအာင္ တဆတ္ဆတ္တုန္သြားရေလသည္။
လီးထိပ္က ေစာက္ေခါင္းအတြင္း သားအိမ္ေခါင္းကို ထိုးစိုက္ေတ့ၿပီးမွ
သုတ္ရည္မ်ား ပန္းထဲ့လိုက္သည္ႏွင့္ စိမ့္၏ေစာက္ေရသုတ္ရည္တို႔ကလည္း ရွီးကနဲ
ဒလႀကမ္း ပန္းထြက္ကုန္ေလေတာ့သည္။
“……အား……ရႈး အင္း…..အင္း…..အား….အ….အ…”
ခပ္တိုးတိုး ႀကိတ္ေအာ္လိုက္ေသာ စိမ့္၏အသံေလးက အရသာႀကီးစြာၿဖင့္
ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ေအာ္ၿမည္သံမွန္း သိသာလွသည္။
အရည္မ်ား ရႊဲအိုင္ၿပည့္လွ်ံ၍ေနေသာ္လည္း လီးႀကီးကို ေစာက္ေခါင္းထဲမွ
မခၽြတ္ေသးဘဲ ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလး ေညွာင့္၍ လိုးေပးေနသည္။
ထို႔အၿပင္ စိမ့္၏ဝတ္လစ္စလစ္ ကိုယ္လံုးေလးမွ ႏုိ႔ေလးႏွစ္လံုးကို
ပယ္ပယ္နယ္နယ္ႀကီး ဆြဲကိုင္ၿဖစ္ညစ္လိုက္ၿခင္းေႀကာင့္ ေစာက္ပတ္ႏွစ္ၿခမ္းမွာ

တင္းကနဲ တင္းကနဲ ညွစ္လိုက္မိသည္။
ဒါေႀကာင့္ အရသာေတြ႔သြားေသာ လီးႀကီးက တင္းကနဲ တင္းကနဲ ၿဖစ္ၿဖစ္သြားကာ
ၿပီးသြား၍ အတန္ငယ္ေပ်ာ့ေနရာမွ တေၿဖးေၿဖးခ်င္း ၿပန္၍ မာတင္းလာသည္။
စိမ့္စိမ့္သူအေပၚ သိန္းေဇာ္၏ကာမမီးက ေတာက္ေလာင္ေနဆဲၿဖစ္သည္။ လီးကို
ေစာက္ပတ္ထဲမွ မခၽြတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ လိုးခ်င္ေနသည္။
ထို႔ေႀကာင့္ သူ႔ပုခံုးထက္တြင္ တင္လွ်က္တေခ်ာင္းတည္းက်န္ေနေသာ သူမ၏
ေၿခေထာက္တဖက္ကိုမ၍ သူ႔ေရွ႔မွေက်ာ္ကာ ဆြဲလွဲ၍ စိမ့္ကို အရုပ္ေလးတစ္ရုပ္လို
ေမွာက္ခ်လိုက္သည္။
“….အ….အင္း…အီး…..ကၽြတ…
္ .ကၽြတ…
္ .”
လီးႀကီးက အေပါက္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲတြင္ တပတ္လည္၍သြားသည္။
ေမွာက္လ်က္သားၿဖစ္သြားေသာ စိမ့္စိမ့္သူ၏ခါးေလးကို လက္ႏွစ္ဖက္ၿဖင့္ ဆြဲၿပီး
မတင္လိုက္ေသာအခါ စိမ့္စိမ့္သူသည္ ဖင္ဗူးေတာင္းေထာင္ထားေသာ အေနအထားသို႔
ေၿပာင္းသြားသည္။
စိမ့္က ပါးၿပင္သို႔ စိုစြတ္၍ က်လာေသာ မ်က္ရည္မ်ားကို လက္ဖမိုးေလး
တဖက္ၿဖင့္ သုတ္ပစ္လိုက္သည္။
ခပ္နီးနီး ေထာက္ထားေသာ ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို သိန္းေဇာ္က ၿဖဲကားရန္
ၿပင္လိုက္စဥ္ စိမ့္က အစြမ္းကုန္ၿပဲေအာင္ ၿဖဲကားေပးလိုက္သည္။
“…….စိမ့္……ကိုယ့္ကို…..စိတ္ဆိုးေနတုန္းပဲလား….ဟင္…”
စိမ့္ ဆီမွ ဘာသံမွ မႀကား။တိတ္ေနသည္။သိန္းေဇာ္ ထပ္၍ေမးသည္။
“…..ကိုယ္ ေမးေနတယ္ေလ….စိမ့္……ကိုယ့္ကို မုန္းတုန္းပဲလားလို႔…..”

“……..ရွင္ စကားမမ်ားနဲ႔…..ရွင္လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္ေနၿပီးေတာ့…”
သိန္းေဇာ္ ၿပံဳးလိုက္မိသည္။စိမ့္ ရင္ထဲက သူ႔ကိုမခ်စ္သည့္တိုင္ စိမ့္၏လွပေသာ
ကိုယ္ေလးက သူ႔ကိုခ်စ္ေနၿပီဆိုတာကိုေတာ့ သူအတတ္သိလိုက္သည္။
လီးအဖ်ားေလာက္ဝင္ေနေသာ ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ လက္ညွိဳးကို ထပ္ၿပီး
ထိုးထဲ့ကာ ကလိလိုက္သည္။
“……အို…..အ…..လား…လား…..ဟင္း…”
ခပ္နိမ့္နိမ့္ၿဖစ္ေနေသာ ဖင္ေဖြးဥဥႀကီးက ေယာင္ယမ္းၿပီး ဆတ္ကနဲ ေထာင္သြားသည္။
ထိုအခါ ဖင္က ေထာင္သြားသၿဖင့္ ေစာက္ပတ္ႀကီးက အေနာက္သို႔ၿ႔ပဴးကာ
ေဖါင္းတင္းထြက္လာသည္။
အားရစရာႀကီးၿဖစ္ေနေသာ ေစာက္ပတ္ႀကီးထဲသို႔ လီးႀကီးကို စိုက္၍
လိုးခ်လိုက္ေလသည္။စိမ့္မွာ ပါးစပ္ေလးဟသြားၿပီး မ်က္ေတာင္ေလးမ်ား
စင္းက်သြားသည္။ဖင္ႀကီးတစ္ခုလံုးလည္း ဆတ္ဆတ္တုန္ကာ ႀကက္သီးဖုေလးေတြ
သိသိသာသာထသြားသည္။
“…….စိမ့္…..ခံလို႔ ေကာင္းလား……ဟင္….”
“……သိဘူး….”
စိမ့္ ႏႈတ္ခမ္းကို ၿပတ္လုမတတ္ ကိုက္ထားသည္။
“……ၿဗစ္….ၿဗစ္…ဒုတ္….ဒုတ္….”
“……အား……အား…..အား….”
ေဆာင့္တိုက္လိုက္ရင္း လက္ကိုေအာက္သို႔လ်ိဳ၍ ႏုိ႔ႏွစ္လံုးကို ဆြဲကိုင္ကာ
ႏုိ႔သီးေခါင္းေလးေတြကို လက္ညွိဳးလက္မတို႔ၿဖင့္ ဖိညွပ္ပစ္လိုက္သည္။

ထို႔ေႀကာင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲ တင္းတင္းႀကီးစိုက္ဝင္ေနေသာ လီးႀကီးကို
ေစာက္ပတ္ႏွစ္ၿခမ္းက ဆြဲညွစ္လိုက္ရင္း ဖင္ႀကီးကို
ေနာက္သို႔တြန္းေဆာင့္ပစ္လိုက္မိသည္။
“…….ၿဗစ္….စြတ္…စြတ္……အင့္…..အင္း…..အင္း….”
“…..စိမ့္…..ေကာင္းလားဟင္…..”
“……ကၽြတ…
္ …ေကာင္းပါတယ္……ဆို…”
ဟုဆိုလိုက္ေသာ စိမ့္၏ အမွတ္တမဲ့ ထြက္သြားေသာေလသံေလးက သိန္းေဇာ္၏ရင္ကို
ဆြဲလႈပ္လိုက္ပါေတာ့ေလသည္…………………………………..

ၿပီးပါၿပီ။

ဤစာအုပ္ကို အခ်စ္ရြာသူ၊ရြာသားမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ရုိက္တင္ေပးၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။
(www.mmachitywar.net) တၿခားဆိုက္ဒ္မ်ားတြင္ ေဖာ္ၿပပါက အခ်စ္ရြာမွ
ကူးယူေဖာ္ၿပသည္ဟု credit ေပးပါရန္ ေလးစားစြာ ေတာင္းဆိုအပ္ပါသည္။
ရုိက္တင္သူ…………………လင္းဆက္
လမ္းေလွ်ာက္တတ္စ ကေလး
အခ်စ္ရြာ အဖြ႔ဲဝင္