You are on page 1of 12

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΛΙΣΒΟΡΙΩΝ

25ο ΜΕΡΟΣ ----------------------------------------------Γράφει ὁ π. Γεώργιος Αλεντάς

Τ
Τ

Γεννήθηκε στο Ακράσι της Λέσβου το 1910.


Ήταν έγγαμος και απόφοιτος τής Προπαρ. 'Ιερατικής
Σχολής Μυτιλήνης.
Χειροτονήθηκε Διάκονος τη Κυριακή 7η Μαΐου
1939 και Πρεσβύτερος τη Δευτέρα 4η Δεκεμβρίου 1939
από τον Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιάκωβο το Β΄.
Νικολάου.
Υπηρέτησε στους Ιερούς Ναούς, Τιμίου
Προδρόμου Κουρνέλλας, Αγίου Προκοπίου Ιππείου,
Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου, Αγίας Παρασκευής
Πλωμαρίου, Αγίου Γεωργίου Πολιχνίτου και Μεταμορφώσεως Μεγαλοχωρίου.

2
Χειροθετήθηκε σε Οικονόμο την 9η Σεπτεμβρίου 1977.
Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στον Πολιχνίτο ήταν Διευθυντής τού
Γηροκομείου Δαμανδρίου.
Την 3η Απριλίου 1986 απελύθη λόγω γήρατος και συνταξιοδοτήθηκε.
Απεβίωσε στο Ακράσι.

Γεννήθηκε στο Πάνδροσο Σάμου το 1935. Ήταν


έγγαμος και απόφοιτος Ανωτέρου Εκκλησιαστικού
Φροντιστηρίου Καλαμών.
Χειροτονήθηκε Διάκονος την 23η Δεκεμβρίου 1962 και
Πρεσβύτερος την 9η Ιουλίου 1963 από τον Μητροπολίτη
Μυτιλήνης Ιάκωβο.
Υπηρέτησε ως εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου
Πολιχνίτου και συγχρόνως Αρχιερατικός Επίτροπος
Περιφερείας Πολιχνίτου.
Έλαβε Απολυτήριο για την Ιερά Μητρόπολη Σάμου και Ικαρίας.

Γεννήθηκε στη Βρίσα τής Λέσβου το 1931. Ήταν έγγαμος και


απόφοιτος Θεολογικής Σχολής τού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Χειροτονήθηκε Διάκονος την 26η Δεκεμβρίου 1960 και
Πρεσβύτερος την 8η Ιανουαρίου 1961 από τον Μητροπολίτη
Μυτιλήνης Ιάκωβο.
Υπηρέτησε στους ε Ιερούς Ναούς, Ζωοδόχου Πηγής Βρίσας και
Κοιμήσεως Θεοτόκου Αφάλωνος

3
«Με μιας ανοίγει ο
ουρανός, τα σύννεφα μεριάζουν
Οι κόσμοι εμείνανε
βουβοί, παράλυτοι κοιτάζουν.
Μια φλόγα
αστράφτει…ακούονται ψαλμοί
και μελωδία…
Πετάει έν’ άστρο…
σταματά εμπρός εις την
Μαρία…
«Χαίρε της λέει
αειπάρθενε, ευλογημένη χαίρε!
Ο Κύριος μου είναι με σε.
Χαίρε Μαρία Χαίρε».

25η Μαρτίου. Ο
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου.
Η καλή αγγελία της χαράς και της ελπίδας στον κόσμο. Ο αρχάγγελος
Γαβριήλ ευαγγελίζεται στην «Κεχαριτωμένη» Μαρία τη χαρά. Είναι η χαρά του
ερχομού του σωτήρα Χριστού στον κόσμο, η χαρά για τη δική μας σωτηρία και
λύτρωση. «Ευαγγελίζου γη χαρὰν μεγάλην...».
25η Μαρτίου. «Σήμερον της Σωτηρίας ημών το κεφάλαιον».
«Σήμερον χαράς Ευαγγέλια». «Ο υιός του Θεού, υιός της Παρθένου
γίνεται».
………………………………………..
«Επέρασαν χρόνοι πολλοί…Μια μέρα σαν εκείνη
Αστράφτει πάλι ο ουρανός…Στην έρμη της την κλίνη
Λησμονημένη, ολόρφανη, χλωμή κι απελπισμένη,
Μια κόρη πάντα τήκεται, στενάζει αλυσωμένη.
Τα σίδερα είναι ατάραγα, σκοτάδι ολόγυρά της.
Η καταφρόνια, η δυστυχιά σέπουν τα κόκαλα της.
Τρέμει με μιας η φυλακή και διάπλατη η θυρίδα ‘
φέγγει κι αφήνει και περνά έν’ άστρο μιαν αχτίδα.
Ο Άγγελος εστάθηκε, διπλώνει τα φτερά του.
Ξύπνα ταράξου, μη φοβού, χαίρε παρθένε χαίρε.
Ο Κύριος μου είναι με σε Ελλάς ανάστα χαίρε!».

4
25η Μαρτίου. Ο Ευαγγελισμός της Ελλάδας,
Ο δεύτερος Ευαγγελισμός, το δεύτερο «χαίρε». Ανέτειλε, η ευλογημένη
ημέρα της 25ης Μαρτίου του 1821. Έγινε το μεγάλο θαύμα.
Η 29η Μαΐου του 1453 σήμανε το τέλος μιας αυτοκρατορίας που 1000 και
πλέον χρόνια κράτησε στην πανίσχυρη αγκάλη της, γιγάντωσε και έθρεψε τον
πολιτισμό και την δόξα. Τα τείχη της Πόλης, έπεσαν, και ο σεισμός απ’ το πέσιμό
τους, συγκλόνισε τον κόσμο. Ο δικέφαλος αετός, της Χριστιανοσύνης και του
Ελληνισμού, έριξε σπασμένα τα φτερά του και μια ατέλειωτη νυχτιά τυραννίας, 4
ολόκληρων αιώνων, μόλις ξεκινούσε.
400 χρόνια πικρής σκλαβιάς.
400 χρόνια το ψωμί ζυμωμένο με δάκρυ και ιδρώτα. Με την αγωνία και τη
βάρβαρη καταπίεση κάτω από τον ίσκιο του θανάτου. Να μην ορίζεις εκείνο που
σπέρνεις, εκείνο που θερίζεις. Άλλοι να διαφεντεύουν το σπίτι σου και να τρυγάνε
τον κόπο σου…
400 χρόνια ακατάσχετης εθνικής αιμορραγίας από το παιδομάζωμα και τους
στρατούς των γενίτσαρων, τον κεφαλικό φόρο και τον βίαιο εξισλαμισμό.
400 ολόκληρα χρόνια…
Μα την ημέρα που η Ορθοδοξία γιόρταζε για το χαρμόσυνο μήνυμα της
ενανθρώπισης Του Υιού και Λόγου του Θεού, ήλθε η ώρα για ένα άλλο χαρμόσυνο
μήνυμα. Ήρθε η ώρα για να ροδοφέξει η αυγή της Λευτεριάς. Ήτανε 25η Μαρτίου
του 1821, τότε που τινάχτηκε συνθέμελα τούτος ο τόπος, τότε που το νόημα της
ελευθερίας έλαβε θρυλικές διαστάσεις στη συνείδηση του ΄Εθνους.

«Ξύπνα ταράξου, μη φοβού, χαίρε παρθένε χαίρε.


Ο Κύριος μου είναι με σε Ελλάς ανάστα χαίρε!».
Για να σημάνει όμως η ώρα εκείνη δούλεψαν σκληρά δάσκαλοι του γένους
και ισαπόστολοι, παπάδες και δάσκαλοι, απλοί και ανώνυμοι αγωνιστές.
Εργάστηκαν Κοσμάδες Αιτωλοί και Φερραίοι, εργάστηκαν Φιλικοί, εργάστηκαν
φλογεροί πατριώτες, εργάστηκαν αρματολοί και κλέφτες. Όλοι τους άνθρωποι
ταπεινοί, ανυποχώρητοι στη πίστη, εραστές της Ελευθερίας.
Έτσι σήμανε η ώρα για τον μεγάλο ξεσηκωμό. Απ’ άκρη σ’ άκρη αντήχησε το
εθνεγερτήριο σάλπισμα. ’’Ελευθερία ή θάνατος‘‘. Μα με το σάλπισμα εκείνο δεν
μίλησε η λογική. Μίλησαν τα βάθη της καρδιάς ενός ολόκληρου λαού που αντλεί
πάντα δυνάμεις από τις ιστορικές του ρίζες.
Eδώ αξίζει να θυμηθούμε τα λόγια του Κολοκοτρώνη μετά την ίδρυση του
Ελληνικού. Κράτους. ‘‘Όταν αποφασίσαμε να κάμουμε την Επανάσταση δεν
συλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμαστε, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι
Τούρκοι βαστούσαν τα κάστρα και τις πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε που
πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα, αλλά ως μια βροχή έπεσε εις όλους μας
η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας, και οι προεστοί και οι

5
καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι
συμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και κάναμε την Επανάσταση.‘‘
Για όλα αυτά ο τόπος μας σήμερα 25η Μαρτίου του 2021, 200 ολόκληρα
χρόνια μετά, ημέρα γιορτής, ημέρα επετείου, πάλλεται και τιμά τις ψυχές των
προγόνων μας, που ποτέ δεν κοιμήθηκαν ύπνο βαθύ στις νυχτιές τους. Συνάμα
συνειδητοποιεί ότι όσο το Έθνος μας βρίσκεται σε οργανική κοινωνία με το 21,
ενωτίζεται από το πολύμορφο δίδαγμά του και εμπνεόμενο απ’ αυτό κάνει πιο
στέρεη κι πιο αυθεντική τη καθημερινότητά του.
Μέλημά μας λοιπόν, ο εορτασμός αυτός για τα 200 χρόνια από το ξεσηκωμό
του ’21 να γονιμοποιήσει τις ιστορικές μνήμες, τώρα που και πάλι πρέπει να
προασπίσουμε την ταυτότητα και την αξιοπρέπειά μας ως λαός.
Η κοινωνία μας ψυχορραγεί. Οι πολιτικοί μας προδίδουν. Ο Έλληνας ζει
σε μια καθημερινή ανασφάλεια και αβεβαιότητα. Οι έννοιες πατρίδα, θρησκεία,
οικογένεια καταπατούνται, αμφισβητούνται και καταρρακώνονται. Η οικονομία
πάει από το κακό στο χειρότερο. Ένας ιός, ένας ύπουλός εχθρός, μια πανδημία
απειλεί τη ζωή μας. Οι ευρωπαίοι «εταίροι» συνεχώς επαληιθεύουν τους στίχους
του εθνικού μας ποιητή Δ. Σολωμού « Μοναχή το δρόμο επήρες, εξανάλθες
μοναχή. Δεν είν' εύκολες οι θύρες, εάν η χρεία τες κουρταλεί» . Ο λαός ένα καζάνι
που βράζει…
Αυτά όμως δεν τα περνάμε πρώτη φορά σαν έθνος. Επίκαιροι, όσο ποτέ, είναι
οι τίμιοι αγωνιστές του ΄21, που μας έδειξαν τον ηρωικό δρόμο της ανιδιοτέλειας,
της αντίστασης και του μαρτυρίου.
Την εποχή της επανάστασης του ΄21 ήταν που οι πολιτικάντηδες φυλάκιζαν
τον «Γέρο του Μωριά», ο αρχιστράτηγος του αγώνα, περίμενε υπομονετικά στην
φυλακή την απελευθέρωσή του, αφού πρώτα ο ίδιος έδωσε την ελευθερία στην
Ελλάδα…
Τον ίδιο καιρό και πάλι που άλλοι πολιτικάντηδες, λαφυραγωγούσαν και
εκμεταλλεύονταν την επανάσταση, ο Νικηταράς δεν άπλωσε το χέρι του στα
λάφυρα, παρότι πάμφτωχος, αλλά νοιαζόταν μόνο για την ελευθερία της πατρίδας.
Ο αγωνιστής λοιπόν, αυτός που μετά την επανάσταση συνέλαβαν και καταδίκασαν
για μικροπολιτικές σκοπιμότητες, παντελώς αθώο, πέρασε ενάμιση χρόνο στις
φυλακές και όταν αποφυλακίστηκε, ζητιάνευε έξω από τις εκκλησίες για να
μπορέσει να ζήσει και πέθανε αβοήθητος και ξεχασμένος από το ελληνικό
κράτος.…
Αλλά υπήρξαν και πολιτικοί με ήθος και θάρρος όπως ο Ιωάννης
Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδος, που δεν κοίταξε το προσωπικό
του συμφέρον αλλά το συμφέρον της πατρίδας. Αυτός όταν κλήθηκε για να
κυβερνήσει έδωσε εντολή πως όποιος θέλει να είναι μαζί του στη διακυβέρνηση της
χώρας, θα είναι άμισθος γιατί η πατρίδα είχε μεγάλη ανάγκη.
Στην Ελλάδα λοιπόν του σήμερα, στην Ελλάδα του 2021, που δυστυχώς
βγαίνουν αληθινά τα λόγια του Ρήγα: «ακόμα τούτη η Άνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες,
τούτο το καλοκαίρι»…, στην Ελλάδα που γιορτάζει τα 200 χρόνια από το ξεσηκωμό

6
της, για να αποτινάξει απ’ τη ράχη της το ζυγό ενός βάρβαρου κατακτητή, στην
Ελλάδα που έρχονται συνεχώς δυσκολότερες μέρες, πρέπει να έχουμε τα μάτια μας
ανοιχτά και να επαγρυπνούμε. Να αντισταθούμε στον εφησυχασμό, να
αντισταθούμε στον βιασμό της νοημοσύνης μας, να αντισταθούμε στη στρατευμένη
προπαγάνδα, να αντισταθούμε στο ξεπούλημα της πατρίδας μας.
Κλείνοντας, θα αφιερώσουμε στους ντόπιους και τους ξένους, την απάντηση
του Κολοκοτρώνη στον Ιμπραήμ: «Όχι τα δέντρα να μας κόψεις, όχι τα σπίτια να
μας κάψεις, πέτρα στην πέτρα να μη μείνει, εμείς δεν προσκυνούμε»!!!

7
➢ Μέσα στον
ετήσιο εορταστικό κύκλο,
ξεχωριστή θέση κατέχει ο
καθενός μπορούμε να αναγνωρίσουμε
κύκλος των κινητών εορτών, που
τον ίδιο μας τον εαυτό. Φαρισαίος και
κέντρο και σκοπός τους είναι το
Τελώνης. Ο πρώτος είναι η
Πάσχα. Το διαρκές πέρασμα και η
προσωποποίηση της υποκρισίας. Ο
είσοδος μας στην «καινή ζωή της
δεύτερος είναι η έκφραση της αδικίας
Βασιλείας». Για να βιωθεί όμως με
και η ενσάρκωση της αμαρτωλότητας,
εσωτερικότητα αυτή η «εορτή των
αλλά συνάμα και της μετάνοιας και
εορτών», είναι απαραίτητη και η
της δικαίωσης. Παρά την κραυγαλέα
κατάλληλη προετοιμασία. Αυτή τη
διαφορά τους, ως ένα σημείο έχουν
προετοιμασία, έρχεται να μας τη
σαν κοινό χαρακτηριστικό την
διασφαλίσει η ευλογημένη αυτή
αμαρτωλότητα, η οποία στην μεν
περίοδος του Τριωδίου, στην οποία
περίπτωση του Τελώνη είναι
σήμερα συν Θεώ εισερχόμεθα. Η
οφθαλμοφανής, στη δε περίπτωση του
κατανυκτική περίοδος του Τριωδίου,
Φαρισαίου καλύπτεται με επιμέλεια·
που αποτελεί για όλους τους πιστούς
σκεπάζεται με μάσκα. Για τούτο και
μοναδική ευκαιρία και δυνατότητα για
είναι περισσότερο επικίνδυνη τόσο για
πορεία μετανοίας.
τον ίδιο όσο και για τους άλλους, αφού
➢ Φαρισαίος και Τελώνης.
μένει χωρίς τη δυνατότητα της
Δυο χαρακτήρες στη πρώτη γραμμή.
αναγνώρισης και κατ' επέκταση,
➢ Με τη παραβολή λοιπόν
χωρίς τη δυνατότητα της μετάνοιας
του Τελώνου και του Φαρισαίου,
και της σωτηρίας. Ο Φαρισαϊσμός έχει
προβάλλουν κατά τρόπο παραστατικό
μια πολύ βασική μορφή. Αυτή τη
οι σωστές αρετές και ξεσκεπάζονται
μορφή την απέδωσε σήμερα ο Κύριος
τα πάθη. Μετάνοια και
πολύ παραστατικά. Έχει την
ταπεινοφροσύνη, υψηλοφροσύνη και
ψευδαίσθηση της τελειότητας από τη
υποκρισία αποκαλύπτονται σήμερα
μια και από την άλλη περιφρονεί
μπροστά μας. Πρωταγωνιστές δύο
όλους τους άλλους. Είναι τόση η
άνθρωποι της καθημερινής ζωής, που
αίσθηση της τελειότητάς, που
διαχρονικά είναι οι ίδιοι. Δυο
εκφράζεται μέσα από τις «αρετές» και
άνθρωποι που στο πρόσωπο του

8
τις πολλαπλές ατέλειες των άλλων. αποκόπτει τον άνθρωπο από τον Θεό.
Είναι ενάρετος ο Φαρισαίος, Μόνο με την μετάνοια και τη υπακοή,
προσεύχεται, νηστεύει και κάνει στην οποία μας καλεί η περίοδος του
ελεημοσύνες. Προπαντός όμως δεν Τριωδίου, αποκαθίσταται η
έχει τα ελαττώματα των άλλων και διακοπείσα σχέση μας με τον Θεό.
ιδιαίτερα του Τελώνη, που είναι
➢ Στην άλλη περίπτωση η
άρπαγας, άδικος, μοιχός, ανήθικος.
ταπείνωση είναι ανάγκη να νεκρώσει
➢ Τελώνης και Φαρισαίος
τα προηγούμενα πάθη. Η υπακοή στο
σήμερα. Περίοδος Τριωδίου σε καιρούς
θέλημα του Θεού να αποκαθάρει την
πανδημίας.
ψυχή και να ετοιμάσει κατάλυμα, για
➢ Κάποιοι από πέρσι που
να υποδεχθεί Εκείνον, και η ελευθερία
ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία, την
του πνεύματος να αναπροσανατολίσει
έχουν φορτίσει με άλλο περιεχόμενο.
το «μυωπικό αυτεξούσιο» στην
Υπάρχει δυστυχώς μία σύγχυση.
προοπτική της.
➢ Η πίστη μετράται με τη
➢ Και κάτι άλλο ακόμα.
στάση μας απέναντι στη πανδημία.
Έχουν φύγει - μια και λένε πως
Αν υπακούμε η όχι στα μέτρα
στην εκκλησία δεν κολλάει ιός - έχουν
που επιβάλλονται για τη προστασία
φύγει τόσοι και τόσοι εκτός των
μας. Αν φοράμε ή όχι τη μάσκα εντός
λαϊκών, Πατριάρχης, Μητροπολίτες,
του ναού. Αν θα κάνουμε ή όχι το
Αρχιμανδρίτες, ιερομόναχοι,
εμβόλιο.
οικογενειάρχες ιερείς, μοναχοί και
Είναι, πράγματι, περίεργο πως
τόσοι και τόσοι άλλοι.
αυτή τη περίοδο που η Εκκλησία
Δηλαδή όλοι αυτοί ήταν άπιστοι
προσπαθεί με την αγωγή της να
και δεν τους είχε ανάγκη η εκκλησία;.
αφαιρέσει τις μάσκες του ψεύδους και
Μόνο όσοι δαιμονίζοται,
της υποκρισίας από τη ζωή των
ακούγοντας για εμβόλια, για μάσκες,
παιδιών της, κάποιοι, ειδικά τώρα,
για μέτρα, είναι "οι πιστοί και φρόνιμοι
άγονται και φέρονται κρυμμένοι πίσω
δούλοι";
από αλλότρια και αγκυλώσεις πολλά
Με κάτι τέτοια μυαλά
από τα οποία αποκαλύπτουν
χωριστήκαμε και ομαδικοποιηθήκαμε
εσωτερικές παραμορφώσεις. Βρίσκουν
και αλληλοκατηγορούμαστε ...
τρόπο να καλύψουν εσωτερικά
Ζηλωτές, κολυβάδες, παλαιο -
«ειδεχθή προσωπεία», με το να
νεοημερολογίτες, φωτισμένοι και
φέρονται ως αρνητές της μάσκας –
αφώτιστοι , Ζολωτικοί, Κολυπαριανοί
προσωπείου - που προτείνεται ως μέσο
και μη και τόσες, τόσες άλλες φατρίες.
προφύλαξης και υγείας. Δυστυχώς
Ξεπεράσαμε και τους
όμως αυτή η υπερηφάνεια, η
προτεστάντες.
αλαζονεία και ο εγωισμός, η
ΑΛΊΜΟΝΟ
λανθασμένη φαρισαϊκή πορεία,

9
➢ Μόνο η εν μετανοία Θεού. Η περίοδος του Τριωδίου μας
προσευχή, η αναγνώριση της ανοίγει το δρόμο γι’ αυτή τη γνώση.
αμαρτωλότητάς μας, ο Τελωνικός Μας οδηγεί σε μία υγιή εσωστρέφεια,
στεναγμός, είναι αυτός που που αφαιρεί από το «πρόσωπο» της
εισακούεται και όχι ο Φαρισαϊκός καρδιάς όλες τις μάσκες της πονηρίας
υπεροπτισμός, που διατυμπανίζει τη που εκφράζεται ποικιλοτρόπως. Είναι
πίστη και τη Θεοσέβειά με το μια διαπίστωση με κοινωνικές
εισέρχεσθαι επιδεικτικά χωρίς τη διαστάσεις.
μάσκα και δήθεν πως δεν φοβάται ➢ Άλλες λοιπόν μάσκες να
τίποτα στο χώρο λατρείας. αφαιρέσουμε.
➢ Η γνώση του εαυτού μας,
συνδέεται άμεσα με την γνώση του

Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα, ὀρθρίζει γὰρ τὸ πνεῦμά μου, πρὸς ναὸν τὸν ἅγιόν
σου, ναὸν φέρον τοῦ σώματος, ὅλον ἐσπιλωμένον, ἀλλ´ ὡς οἰκτίρμων κάθαρον, εὐσπλάγχνῳ
σου ἐλέει.

Τῆς σωτηρίας εὔθυνόν μοι τρίβους, Θεοτόκε, αἰσχραῖς γὰρ κατεῤῥύπωσα, τὴν ψυχὴν
ἁμαρτίαις, ὡς ῥᾳθύμως τὸν βίον μου, ὅλον ἐκδαπανήσας, ταῖς σαῖς πρεσβείαις ῥῦσαί με,
πάσης ἀκαθαρσίας.

Τὰ πλήθη τῶν πεπραγμένων μοι δεινῶν, ἐννοῶν ὁ τάλας, τρέμω τὴν φοβερὰν ἡμέραν τῆς
κρίσεως, ἀλλὰ θαρρῶν εἰς τὸ ἔλεος τῆς εὐσπλαγχνίας σου, ὡς ὁ Δαυΐδ βοῶ σοι. Ἐλέησόν με
ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα σου ἔλεος.

10
της απιστίας. Οι χιλιαστές παράλληλα
φιλοξενούν στο πνεύμα τους και
αντεθνικά φρονήματα. Δεν μισούν μόνο
τον Χριστό, αλλά και την πατρίδα, τον
στρατό, την σημαία, την πολιτική
Ευσεβείς χριστιανοί εξουσία. Σ’ ’Ανατολή και Δύση, λευκοί,
Όπως γνωρίζετε χρόνια τώρα οι μαύροι, κίτρινοι αγαπούν την πατρίδα.
λεγόμενοι ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ η μάρτυρες του Και μόνο οι χιλιαστές την μισούν...
Γιεχωβά, οι όποιοι μόνοι τους έχουν
αποκοπή από την Εκκλησία μας,
αγωνίζονται με μ υ ρ ι ο υ ς τρόπους να Γι’ αυτό στο όνομα Ιησού Χριστού του
την διαλύσουν. Έχοντας αρνηθεί τη ’Εσταυρωμένου σάς παρακαλούμε
πίστη στον Ιησού Χριστό, ως Υιό του
Θεού και Σωτήρα του κόσμου, ❖ Μην τούς δέχεστε στα σπίτια σας.
συνεχίζουν να παίζουν μέσα στην
❖ Μη συζητάτε μαζί τους.
κοινωνία μας τον θλιβερό ρόλο του
αντίχριστου. ❖ Ειδοποιείτε τον εφημέριο σας,
Κάθε μέρα, ιδιαίτερα όμως τις
μόλις τούς αντιληφτείτε.
Κυριακές, γυρίζουν πόλεις και χωριά,
από σπίτι σε σπίτι, για να δώσουν τα ❖ 'Επικοινωνείτε με τον εφημέριό
βιβλία και τα φυλλάδιά των και
σας ή και τη Μητρόπολη για να πάρετε
κηρύξουν τις αιρετικές των διδασκαλίες.
Ακόμη δα τους δείτε να στέκουν στα απάντηση σε τυχόν απορία πού σάς
πεζοδρόμια πολυσύχναστων δρόμων και
δημιούργησαν.
να δείχνουν προκλητικά τα περιοδικά
των. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός δα
επαναλάμβανε και γι’ αυτούς τα λόγια
που είπε κάποτε στους εχθρούς του
Φαρισαίους : «Ουαί υμίν, χιλιασταί
υποκριταί, ότι περιάγετε την θάλασσαν
και την ξηράν ποιήσαι ένα προσήλυτον
και όταν γένηται, ποιείτε αύτόν υιόν
γεένης διπλότερον ήμών» (Ματδ. 23, 15)
Αλλά το κακό δεν είναι μόνο Οι χιλιαστές αποτελούν
θρησκευτικό. Δεν αποσπούν μόνο από
την Ορθόδοξη 'Εκκλησία χριστιανούς κίνδυνο θρησκευτικό και εθνικό
για να τους οδηγήσουν στους δικούς των
σκοτεινούς δρόμους της σύγχυσης και

11
E-mail: intprodromoy@yahoo.gr
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
http://ntprodromoy.blogspot.com και http://lisvorion.blogspot.com

103Ο

12