Fonem Suprasegmental Fonem ini juga disebut sebagai fonem suprapenggalan iaitu ciri atau sifat bunyi yang

menindihi atau menumpangi sesuatu fonem. Fonem ini terdiri daripada tekanan, kepanjangan, jeda, tona dan intonasi.

Tekanan

Jeda
Fonem Suprasegm -ental

Kepanjangan

Intonasi

Tona

Tekanan Merupakan ciri lemah atau kerasnya suara penyebutan sesuatu suku kata. Biasanya berlaku pada suku kata dalam perkataan. Dalam bahasa Melayu tekanan berlaku dalam vokal. Bunyi vokal selalunya disebut dengan lantang dan boleh dipanjangkan. Lazimnya ia berlaku dalam suku kata yang kedua seperti “ki ta”, “ba pa”, “sa tu” dan seumpamanya. Bagi bahasa Inggeris tekanan boleh membezakan makna. Contohnya,

Inggeris. Kepanjangan Ia juga disebut sebagia pendek bunyi merupakan ciri khusus yang terdapat pada perkataan dalam bahasa-bahasa tertentu. Bagi bahasa Inggeris unsur ini membezakan makna. Jeda atau persendian ini ditanda dengan + . kepanjangan bunyinya setengah mora . iaitu perkataan. tetapi tidak membezakan makna bagi bahasa Melayu. dan jika empat titik :: kepanjangan ialah dua mora. dua titik kepanjangan satu mora. I scream ‘’saya menjerit’’ dan ice cream ‘’aiskrim” bunyinya sama sukar dibezakan tetapi maknanya lain. Ia di tanda dengan tanda titik dipanggil mora. dan si:t bermakna tempat duduk.Prog res bermaksud kemajuan (kata nama) Pro gres bermaksud memajukan (kata kerja) Dengan perkataan conduct insult dan semuanya boleh membawa maksud yang berbeza dalam bahasa Inggeris apabila dipakai tekanan pada suku kata yang berbeza. Jika tanda mora itu satu titik . Contoh. Jeda Disebut persendian ialah ciri atau unsur hentian (senyap) dalam ujaran sebagai tanda pemisah unsur linguistik. Dalam bahasa Inggeris perbezaan makna terjadi apabila kepanjangan ini digunakan. Dalam bahasa Melayu. ayat dan rangkai kata. Contoh. Terdapat rangkai kata yang boleh mengelirukan . Ciri kepanjangan dan panjang pendek ini juga boleh membezakan makna dalam bahasa-bahasa tertentu seperti bahasa Arab. sit bermaksud duduk.

Terdapat dua jenis tanda yang berbeza digunakan untuk membezakan tinggi rendah sesuatu perkataan. misalnya ujaran belikantin (belikan tin). contoh “guni”.jika tidak memakai jeda. Tona tinggi (keras) menggunakan satu. 1. Banyak bahasa mempunyai tona dan ia mengubah makna. Yang kedua memakia tanda nombor 1 hingga 4 untuk menunjukkan perbezaan tona. Kedua tona meninggi. Ketiga tona turun-naik. # Saya membaca buku kakak# (maksudnya saya membaca buku kepunyaan kakak) 2. Bagi membezakan makna itu perlu tanda dengan jeda seperti berikut: Belikan + tin “ membelikan tin = tin yang dibeli” Beli + kantin “ membeli kantin = kantin yang dibeli” Jeda atua persendian merupakan perbezaan dalam bahasa. Pertama menggunakan tona mendatar. contoh “kuda” dan akhir sekali tona menurun. tona sederhana tinggi (keras) menggunakan dua. tona rendah . seperti “ibu”. # Saya membaca buku# kakak (saya memberitahu kakak bahawa saya membaca buku) Tona Merupakan naik turun suara dalam pengucapan. Contoh : ‘Saya membaca buku kakak’ boleh dibezakan seperti berikut. Jeda juga digunakan untuk membezakan makna ayat. contohnya “marah”.

Semua jenis ciri suprasegmental. jeda. Intonasi juga disebut lagu bahasa. . ayat tanyapula meninggi apaila di akhir ayat.(lemah) menggunakan tiga dan tona sangat rendah (sangat lemah) menggunakan empat. Intonasi Turun naik nada suara dalam pengucapan ayat atau prasa. iaitu tekanan. Contohnya ayat berita yang menurun pada akhir ayat. kepanjangan. tona secara kombinasi turut membentuk intonasi dalam ayat dan digunakan dalam pertuturan seharian. Bahasa Melayu terdapat pelbagai intonasi atau lagu yang terdapat dalam ayat.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful