Monitor Polski Nr 38

— 1750 —

Poz. 333

333
UCHWA¸A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 7 maja 2008 r. w sprawie przywrócenia pami´ci zbiorowej Polaków bohaterskiej postaci rotmistrza Witolda Pileckiego Senat Rzeczypospolitej Polskiej w 60. rocznic´ Êmierci rotmistrza Witolda Pileckiego pragnie go uhonorowaç, uznajàc za godny naÊladowania wzór Polaka, bez reszty oddanego sprawom Ojczyzny. Jego heroiczny czyn, jakim by∏o dobrowolne i celowe poddanie si´ uwi´zieniu w KL Auschwitz, a tak˝e powojenny, okupiony Êmiercià powrót do Ojczyzny stawiajà Witolda Pileckiego wÊród najodwa˝niejszych ludzi na Êwiecie i powinny staç si´ dla Europy i Êwiata wzorem bohaterstwa oraz symbolem oporu przeciw systemom totalitarnym. Pilecki zosta∏ bowiem, jak wielu Polaków, poddany straszliwej próbie niszczàcej machiny systemu hitlerowskiego, a po wojnie stalinowskiego. Z obydwu tych prób wyszed∏ zwyci´sko, choç za swojà postaw´ zap∏aci∏ ˝yciem. Niestety, niemal uda∏o si´ zniszczyç pami´ç o nim. Mimo staraƒ wielu ludzi, mimo odznaczenia go przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyƒskiego Orderem Or∏a Bia∏ego, m∏ode pokolenie nadal zbyt ma∏o wie o Witoldzie Pileckim. Urodzi∏ si´ 13 maja 1901 roku. Dzia∏a∏ w niepodleg∏oÊciowym harcerstwie, a nast´pnie uczestniczy∏ w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. Ukoƒczy∏ Szko∏´ Podchorà˝ych Rezerwy Kawalerii w Grudziàdzu. W II wojnie Êwiatowej podczas kampanii wrzeÊniowej dowodzi∏ oddzia∏em kawalerii, a po jej zakoƒczeniu by∏ wspó∏za∏o˝ycielem Tajnej Armii Polskiej. W 1940 roku sta∏ si´ dobrowolnym wi´êniem KL Auschwitz, by zdobyç informacje i zorganizowaç w obozie ruch oporu. Dzi´ki niemu Êwiat uzyska∏ wiadomoÊci o tym, co dzia∏o si´ w obozie. Po udanej ucieczce w 1943 roku zosta∏ awansowany do stopnia rotmistrza. W czasie powstania warszawskiego walczy∏ w Zgrupowaniu „Chrobry II”. Dowodzona przez niego placówka broni∏a strategicznego dla dzia∏aƒ powstaƒczych odcinka Alei Jerozolimskich. Po kapitulacji zosta∏ jeƒcem oflagu Murnau. Po wyzwoleniu obozu wstàpi∏ do II Korpusu Polskiego we W∏oszech. Na rozkaz gen. Andersa pod koniec 1945 roku wróci∏ do kraju, gdzie 5 maja 1947 roku zosta∏ aresztowany pod zarzutem prowadzenia dzia∏alnoÊci wywiadowczej na rzecz II Korpusu. W 1948 roku rotmistrz Witold Pilecki zosta∏ skazany na Êmierç i stracony 25 maja 1948 roku. Dobrowolne zejÊcie do piek∏a Auschwitz, przetrwanie najgorszych upokorzeƒ i potwornoÊci obozu koncentracyjnego, zorganizowanie pomocy i samoobrony wÊród wi´êniów i ucieczka z obozu po dwuipó∏rocznym uwi´zieniu, w pe∏ni si∏ moralnych, z gotowoÊcià do dalszej walki o wolnoÊç i niepodleg∏oÊç, to wyczyn niezwyk∏y. Ca∏e ˝ycie Witolda Pileckiego jest wzorem, jak ˝yç i jak — jeÊli trzeba — umieraç za Ojczyzn´. Pami´ç o nim powinna byç jednym z elementów budujàcych zbiorowà to˝samoÊç Polaków. Senat Rzeczypospolitej Polskiej pragnie, aby 60. rocznica Êmierci rotmistrza Witolda Pileckiego przywraca∏a nale˝ne mu miejsce w pami´ci zbiorowej. Uchwa∏a podlega og∏oszeniu w Dzienniku Urz´dowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Marsza∏ek Senatu: B. Borusewicz