ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရားႀာ္မူေသာ

အလုပ္ေပးတရားေတာ္

ykdif;avmhq&mawmf
t&SifaZ,sy@dw

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

သိသားဘဲႏွင့္ ပြားမ်ား မႈ မတူပုံ အလုပ္ေပး
ဒဂုံၿမဳိ႔သစ္ေျမာက္ပုိင္းၿမဳိ႔နယ္၊ အမွတ္ (၁၆)ရပ္ကြက္ ၊ မုိးကုတ္ ဝိပႆနာ အဖြဲ႔ခြဲ အမွတ္ (၄၇၀) ၊
မုိးညွင္းသိဂႌ ဓမၼရိပ္သာ ။ ဓမၼာရုံတြင္ ၁၀.၁၂.၂၀၀၅ ေန႔ နံနက္ (၈)နာရီ၊
အခ်ိန္ေယာဂီေဟာင္းမ်ားသီးသန္႔တရားစခန္းပြဲ၌ ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ အရွင္ေဇယ်ာပ႑ိတ
ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ သိသားဘဲႏွင့္ ပြားမ်ား မႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

ကုိစာေရးသူမွ အတုလ ဉာဏ္ေတာ္ရွင္ ရွင္ေတာ္ဗုဒၶ ႏွင့္ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ပုိင္းေလာ့ ဆရာေတာ္
ဘုရားႀကီး၏ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ပညာဂုဏ္ တုိ႔ကုိ ပူေဇာ္္ေသာအားျဖင့္ ဓမၼဒါနျပဳ ကန္ေတာ့ပန္း
ဆင္အပ္ပါသည္။

ဤတရားေတာ္တြင္
ႏွင့္သိရွိျခင္း
ဆရာေတာ္မွ

မွတ္သားရမည့္

မဟုတ္ပါ။
ပညာ

ဘုရားအဆုံးအမမ်ားသည္

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္

ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္

ရည္ႏုိ႔ေသာက္စုိ႔ခြင့္ရေသာေၾကာင့္

ဗုဒၶရဲ႔

စာေရးသူ

ကုိယ္ပုိင္ဉာဏ္စမ
ြ ္း

ဘုရားႀကီး၏
အဆုံးအမ

ၾသဝါဒကုိခံယူ၍

မ်ားကုိ

စာေရးသူ

ဉာဏ္မွီသေလာက္သာ သိရွိနားလည္ ခြင့္ရခဲ့ပါသည္။
သိခြင့္ရသေလာက္ကုိသာ

စာရႈသူမ်ားထံ

ဓမၼဒါန

ျပဳလုိက္ပါေၾကာင္းဝန္ခံရင္း

ဆရာေတာ္ရ႔ဲ

တရားေတာ္ကုိ ဖတ္ မွတ္ သိၿပီး က်င့္ႀကံ ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ေမတၱာ အားျဖင့္ ဓမၼဒါနျပဳလုိက္ပါရေစ။

အရွင္သုႏၵရ (မုိးညွင္းသိဂႌ ေက်ာင္းတုိက္) မွ နာယူ ၿပီး ေရးသားေသာလက္ေရးမူကုိ သစၥာအလင္း မွ
ကြန္ပ်ဴတာ စာစီပါသည္။

2

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

သိသားဘဲႏွင့္ ပြားမ်ား မႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္
နေမာတႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ
(ဆရာေတာ္) ကဲ စုံရင္ ကန္ေတာ့ၾက
(ေယာဂီမ်ား) ၾသကာသ ၃……… ဘုရား
(ဆရာေတာ္) သီလ အက်ဥ္းေဆာက္တည္ရေအာင္ေနာ္။အဟံ ဘေႏၱ …… အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ
(ေယာဂီမ်ား) အာမဘေႏၲ ပါအရွင္ဘုရား။
(ဆရာေတာ္) ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စက္ဝုိင္း ပူေဇာ္ၾကပါအုံး။
(ေယာဂီမ်ား) မူလႏွစ္ျဖာ…….တည္း
(ဆရာေတာ္)

ေကာင္းၿပီ..လက္အုပ္ခ်ီထားတာေတြေအာက္ခ်ၿပီး

ခ်မ္းသာသလုိ

ထုိင္လုိ႔ရပါၿပီ။

ေယာဂီေဟာင္းေတြ ေရြးေခၚတာ ျဖစ္လုိ႔တရားကုိ တုိးၿပီး သင္ၾကရေအာင္ ေနာ္။
စိတ္အလွည့္ေလး ျပင္ၾက
ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ဝိပႆနာ တရားအားထုတ္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ တရားအားထုတ္တဲ့ အခါမွာ မဂ္ရဘုိ႔ ဖုိလ္ရဘုိ႔
နိဗၺာန္ျမင္ဘုိ႔

အဓိက

မယူၾကနဲ႔ေနာ္။

တကယ္ေတာ့ကာ

တစ္ဖန္ဇာတ္ိမလာ

ဘုိ႔က်င့္တယ္

လုိ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ေျပာင္းၾကပါ။ စိတ္အလွည့္ေလးေပါ့။ လက္ရွိရထားတဲ့ခႏၶာ ဟာ က်ိန္းေသ ေသမွာ ျဖစ္တယ္။
သံေဝဂ မေမ့ၾကနဲ႔

3

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

ဝိပႆနာ

အစ

သံေဝဂဆုိတဲ့

အဆုံးအမ

အတုိင္း၊

သံေဝဂ

ရွိဘုိ႔

သိပ္အေရးႀကီးတယ္လုိ႔

မွတ္ပါ။

ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေယာဂီတုိ႔ရတဲ့ ခႏၶာႀကီးက အုိျခင္းဆင္းရဲက ရွိေနၿပီ။ နာျခင္းဆင္းရဲ လည္းရွိေနတယ္။
ေသျခင္းဆင္းရဲကလည္းရွိေနတယ္။ ေရွာင္လုိ႔လြတ္ပါ့မလား။( မလြတ္ပါဘုရား)။ မလြတ္ေတာ့ကာ ေသမွာ
တကယ္ေၾကာက္တာေၾကာင့္ ေနာင္တစ္ဖန္ ဒီလုိေသျခင္းဆင္းရဲမလာ ေအာင္ ေသခဲ့ေသာ္။ ေသမဲ့ေဝဒနာ
ေရာဂါကုိလည္း၊ ကုိယ္သာနာ၊စိတ္မနာေအာင္။ ေရွာင္ႏုိင္ဘုိ႔၊ လြတ္ေျမာက္ဘုိ႔ အတြက္က်င့္တာလုိ႔မွတ္ပါ။
ဒီေနရာမွာ အဓိက အခ်က္က (၂) အကြက္ နဲ႔ (၃) အကြက္ဟာ ျဖင့္ ဘယ္ကာလေခၚ မလဲ။
(

ယခု

ျဖစ္ဆဲ

ပစၥဳပၸန္ကာလ

ပါဘုရား)

မေမ့နဲ႔ေနာ္။

စာမွာကုိက

ယခုျဖစ္ဆဲလုိ႔ေျပာထားတာ။

ဘယ္အခ်ိန္ပါလဲေမးေတာ့ ၊ အသက္ရွဴေနဆဲ ထုတ္ေနဆဲ ၊ ေတြးဆဲႀကံ ဆဲ အထိပါတယ္။ အခ်ိန္တုိင္း၊ အမူ
အရာတုိင္း မွာ ရွိေနတယ္ေနာ္။ ေတြးဆဲ ႀကံဆဲ အမူ အရာတုိင္းမွာ

ဘာရွိေနလဲဆုိေတာ့ ( တဏွာ

အစပ္ရွိေနတယ္ ) မွတ္ပါ။
တဏွာ အစပ္ မျဖတ္မိလုိ႔ဆက္ရင္ တဏွာ ၿပီး ဘာလာမလဲ ၊ ဥပါဒါန္ ကမၼ ဘဝ ၊ ေကာင္းၿပီ၊ ဒါလာရင္
ဇာတိလြတ္ပါ့မလား။ ( မလြတ္ပါဘုရား)။
အဲဒီေတာ့ဇာတိကုိ တကယ္ေၾကာက္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ အေသအခ်ာမွတ္ပါ။ .ခု ျဖစ္ဆဲ ပစၥဳပၸန္ ကာလ ၊
ေတြးဆဲ ႀကံဆဲ အမူ အရာတုိင္းမွာ ၊ ဒီ အစပ္ကုိ သတိထားရလိမ့္မယ္။ ဇာတိ ေၾကာက္ရင္ တဏွာ
အစပ္ကုိေၾကာက္ရမွာေနာ္။ သေဘာေပါက္လား။ ဇာတိ ေၾကာက္ရင္ ဘာ ကုိေၾကာက္ရမွာလဲ။ ?
( တဏွာ အစပ္ဆက္တာကုိေၾကာက္ရမွာ ပါဘုရား )။ အေၾကာင္းကုိ သတ္ရမွာ အက်ဳိးကုိ သတ္လုိ႔မရဘူးေလ။
သေဘာေပါက္လား။

ဘာကုိသတ္ရမွာလဲ။

(

အေၾကာင္းကုိ

သတ္ရမွာပါဘုရား)။

ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။

အခုရထားတဲ့ ခႏၶာ ကိုယ္ သည္ အင္မတန္ ႏွိပ္ စက္တဲ့ ခႏၶာ ကုိယ္ေနာ္။ စားဘုိ႔ မရွာ ရဘူးလား။ (
ရွာရပါတယ္ဘုရား)။

ဝတ္ဘုိ႔ေနဘုိ႔

မရွာရဘူးလား (ရွာရပါတယ္ဘုရား)။

ဒီၾကားထဲေရာဂါျဖစ္ေတာ့လည္း

ကုမေပးရဘူးလား၊ ( ကုေပးရပါတယ္ဘုရား)။ ၿပီးရင္ ခႏၶာကုိယ္ကလည္းႏွစ္သက္စရာမရွိ ပါဘူး။
မတင့္တယ္ တဲ့ ခႏၶာ
ပါးစပ္ကေန စအုိဝ တုိင္ေအာင္ ၊ သုံးသပ္ၾကည့္၊ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ၃၂ပါးေသာ ေကာ႒ာသ ကုိတစ္ခုခ်င္း ေလ့လာ
ၾကည့္ရင္လည္း

(

သမာဓိက

လြင့္သြားတတ္တယ္ေနာ္။

)

တစ္ခါ

တစ္ခါေတာ့လည္းေကာင္းရဲ႔)

ထားေတာ့ေနာ္၊

(ေရွးေခတ္ကေတာ့

တစ္ခါတစ္ခါ

က်ေတာ့လည္း

အမဲအူေတြ၊ဆိတ္အူ

ေတြ

ပ်ံ႔

မသုံးဘူး

နဲ႔တူတယ္)။ ဒီေခတ္ကေတာ့လြယ္တယ္။ ေျပာလုိ႔ေကာင္းတယ္။
ဆိတ္ကလီစာ အူတြဲေတြ၊ ၾကက္ကလီစာအူတြဲေတြ ေတြ႔ဘူးတယ္ မဟုတ္လား။ အဲဒီလုိပဲ ပါးစပ္ကေနစ
စအုိဝတုိင္ေအာင္၊

အပုံလုိက္ရွိတယ္။

အထဲမွာ

ျပည့္ၾကပ္လုိ႔ေနာ္။

4

အစာသစ္ေတြဟာ

ဝါးလုိက္တဲ့အခါ

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

တံေတြးေတြ အာေစးေတြနဲ႔ေရာ ၿပီး ေခြးအံဖတ္နဲ႔တူမေနဘူးလား။ ဝါးၿပီးသားအစာေတြ ျပန္ေထြး၊ လက္ဝါးထ
ဲထည့္ၾကည့္ပါလား။ ျပန္စားခ်င္ပါ့မလား၊ မစားခ်င္ပါဘုရား။
ကဲၿမဳိခ်လုိက္လုိ႔ ဗိုက္ထဲေရာက္သြားၿပီ။ နံနက္ေစာေစာ က စားထားတဲ့ အစာ ေဟာင္းေတြ နဲ႔ေရာသြားၿပီဆုိရင္
စဥ္းစားသာၾကည့္တင့္တယ္ပါ့မလား။

ေကာင္းတာရွိရဲ႔လား။

စဥ္းစားေနာ္

ဒီၾကားထဲ

လဘက္ရည္ေတြ

တျခားအစာေတြနဲ႔ ေရာ သြားေတာ့ ပုိဆုိးတာေပါ့။ ရြံစရာ အတိ ရွိတာကုိ အူနံရံေတြက က်ိတ္ေခ်လုိက္ေတာ့
ေအာက္ပဲဆင္းသြား၊ေျခာက္ၿပၤီး

(က်င္ႀကီး)

ျဖစ္သြားတာ။

(က်င္ငယ္)လည္းဒီလုိပဲေပါ့။

(

က်င္ငယ္

)

အိမ္ထဲသြားစုေနတာ ၊ က်င္ငယ္ေရာ က်င္ႀကီးေရာ က အနံ႔ အသက္မေကာင္းတာ ကုိ ။ ဒီေတာ့ဒီ
ကုိယ္လုံးႀကီးက

မစင္အုိးႀကီးနဲ႔တူမေနဘူးလား။ အဲဒါကုိ ဘုန္းႀကီး တုိ႔ အေသအခ်ာ မွတ္ရမယ္ေနာ္။

မွတ္မိတယ္ေနာ္။

ကဲေရွ႔ဆက္သြားရေအာင္။

ခံစားသိသေဘာ

မွတ္ရမွာေနာ္။

သာမာန္သိမရဘူးေနာ္။

သာမာန္သိက တစ္မ်ဳိးေနာ္ ထဲထဲဝင္ဝင္ သိမွရမွာ။
ထဲထဲ

ဝင္ဝင္

ဆုိတဲ့စကားကုိ

သုံးပါ။

ဘာတဲ့လဲ……………….(

ထဲထဲဝင္ဝင္ပါ)။

ထဲထဲ

ဝင္ဝင္

ခံစားသိနဲပသြားရမွာ ။ ဘုရားေဟာတာက ေပါ့ေပါ့တန္တန္ မဟုတ္ဘူးေနာ္။
ပြားမ်ားဘုိ႔ ဘုရားေဟာတာ
ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ ဘုရားေဟာတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ပြားမ်ားဘုိ႔ေဟာတာေနာ္။နာလည္လား။
တစ္ခ်ဳိ႔

က

အသုဘ

ကမၼ႒ာန္းသည္

ဝိပႆနာ

မဟုတ္ေသးလုိ႔

အညံ့စားတရားလုိ႔ထင္ၿပီး

ေက်ာ္

ပလုိက္ၾကတယ္။ မပြားမ်ားၾကဘူး။ အဲဒီလုိ မဟုတ္ဘူး. သေဘာေပါက္လား။ အေျခခံက်တဲ့အခ်က္ေနာ္။
အဲဒီကေနဝိပႆနာ ဆက္သြားရမွာ။ (ျပန္ေျပာမယ္)။
အသုဘကမၼ႒ာန္းကုိ

တစ္ခ်ဳိ႔

က

ဝိပႆနာ

မဟုတ္ေသးလုိ႔

သမထ

မုိ႔

အေသးစားတရားထင္ၿပီး

ေက်ာ္ျပစ္ၾကတယ္။ မပြားၾကဘူး။ အဲဒါ သတိထားရမဲ့အခ်က္ပဲ။ ဒီကမၼ႒ာန္းမပါပဲ ဝိပႆနာ မခုိင္ခန္႔ျပန္ဘူး။
မၿမဲဘူး၊ သေဘာေပါက္လား။ အေရးႀကီးတယ္ေနာ္။ ျပန္ေျပာမယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အသုဘကမၼာန္း၊
ေသျခင္းတရားနဲ႔ ယွဥ္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းေတြကုိ နိမိတ္မထင္ေသးလုိ႔ သမထ သက္သက္ပဲ ဆုိၿပီး ေက်ာ္ပစ္ၾကတာ။
ရဟႏၱာႀကီးေတြက ဒီ ကမၼ႒ာန္း ေအာင္ထားတာလုိ႔ မွတ္ၾက။
ဘုန္းႀကီးတုိ႔ နႏၵ မေထရ္ (နန္းတြင္းသား) ဆြမ္းခံၾကြေတာ့ က်န္ခဲ့တဲ့ ဇနီးသည္ေတြရွိတယ္။ (ဒါက နႏၵ
တစ္ပါးေပါ့)။

ဇနီးေဟာင္းေတြက

ျပန္လုိခ်င္ေတာ့ကာ

ဆြမ္းခံၾကြခ်ိန္

ဆြမ္းေလာင္းေတာ့

လွေအာင္ျပင္ထားၾကတယ္။ ေရွးတုန္းက ႏႈတ္ခမ္းနီ မရွိေတာ့ ခ်ိတ္ရည္ေတြဆုိးၾကရတယ္။ ဆံပင္ကလည္း
(၈)မ်ဳိးေတာင္ထုံးတယ္တဲ့။

အေမႊးနံ႔သာေတြလိမ္းၿပီးေတာ့

ရုိးရုိးမေလာင္းဘူးတဲ့။ သပိတ္ႏႈတ္ခမ္းကုိင္ထားၿပီး ၿပဳံးျပတယ္တဲ့။

5

ေစာင့္ေနတာ။

ဆြမ္းေလာင္းေတာ့လည္း

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

အရ်င္ျမတ္ႀကီး

ကၾကည့္လုိက္ေတာ့ကာ

ႏွာေခါင္းေတြ၊

ပါးစပ္ေတြက

ဘယ္လုိျမင္သလဲဆုိေတာ့

အနာဝလုိျမင္တာ။

ၿပဳံးျပတာကုိ

ဒီကုိယ္လုံးႀကီးက
အနာဝ

အနာတုံးႀကီး

ၿဖဲျပတယ္လုိ႔

ျမင္တာ။

အျမင္သန္ထားတာကုိး။ ကုိယ့္ကုိကုိ ျပန္စစ္၊ အဲဒီလုိျမင္သလားလုိ႔ ၊ ျမင္ရဲ႔လား။ ( မျမင္ပါဘူးဘုရား)။
ဒါျဖင့္

ရဟႏၱာႀကီးေတြဟာ

အသုဘ

ကမၼ႒ာန္းမပါဘူးလားလုိ႔

ေမးစရာရွိတယ္။

ပါမေနဘူးလား။

(ပါပါတယ္ဘုရား၊)။ ဒီကုိယ္ႀကီး ကုိ ႏွစ္သက္တဲ့စိတ္ ၊ (လုံးဝမရွိေတာ့လုိ႔သေဘာေပါက္လား).. မလုိခ်င္
ေတာ့လုိ႔ ဒီလုိကုိယ္မ်ဳိးမရေအာင္ ဇာတိကုိ တကယ္ေၾကာက္တာ။ အျမင္သန္ထားမွ တကယ္ ေၾကာက္မွာေပါ့။
သေဘာေပါက္လား။ ဒီကုိယ္လုံးႀကီးကုိ တကယ္ မလုိခ်င္ေတာ့လုိ႔ ၊ မႏွစ္သက္ေတာ့လုိ႔၊ အသုံးမက်မွန္း
တကယ္ သိလုိ႔မုိ႔ ၊ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာႀကီး မလုိခ်င္တဲ့စိတ္ရွိလုိ႔ ၊ ဒါမ်ဳိးမရမဲံလမ္းေၾကာင္းကုိ ေလွ်ာက္တာ။
လမ္းေၾကာင္းကေတာ့ ဇာတိမလာရန္ အတြက္ ၊ ဘာကုိပယ္ရမွာတုန္း၊ ကမၼဘဝကုိ ပယ္ရမွာလား။ ကမၼဘဝ
ကလည္း သူ႔ခ်ည္းမရဘူးေလ။ သူက အက်ဳိးတရားျဖစ္ေတာ့ကာ ၊ အေၾကာင္းက ဥပါဒါန္၊ ဥပါဒါန္ကလည္း
သူ႔ခ်ည္းမရဘူး။ သူ႔ကုိ ပယ္မယ္ဆုိရင္ ဘာကုိျဖတ္ရမွာလည္းဆုိေတာ့ ( တဏွာ)..။ အယ္..ဟုတ္ၿပီ။ တဏွာကုိ
ျဖတ္ရမွာ။ သေဘာေပါက္ရဲ႔လား။
ဒီဘက္က (၂) အကြက္က အက်ဳိးလား ၊ အေၾကာင္းလား။ ပစၥဳပၸန္မွာဆုိရင္ အက်ဳိးလား၊ အေၾကာင္းလား၊
အက်ဳိးတရားေနာ္။ ဝါးတားတားမလုပ္နဲ႔ေနာ္။ (ေယာဂီအေဟာင္းေတြေနာ္)။ နံပါတ္(၂) အကြက္ ခႏၶာ ငါးပါး၊
သည္ ပစၥဳပၸန္ မွာ ဆုိရင္အက်ဳိးလား၊ အေၾကာင္းလား။
(အက်ဳိးတရားပါဘုရား)။ အက်ဳိးတရားကုိ သတ္လုိ႔ရပါ့မလား။ သတ္လုိ႔မရဘူးေလ။ အက်ဳိးတရားကုိ သတ္လုိ႔မွ
မရတာ။ ခႏၶာငါးပါးသည္ ဘယ္အခ်ိန္ေပၚတာတုန္း။ ( အာရုံနဲ႔ဒြါရ တုိက္တ့အ
ဲ ခ်ိန္ မွာပါဘုရား)။
ေကာင္းၿပီ။ ဒီကုိယ္လုံးႀကီး ဟုတ္ရဲ႔လား။မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ( မဟုတ္ပါဘုရား)။ အဲဒီေတာ့ အာရုံနဲ႔ ဒြါရတုိက္တုိင္း
၊တုိက္တုိင္းမွာ ခႏၶာသိသေဘာ ေပၚမွာပဲ။ အတိတ္က ျပဳခဲ့တဲ့ ကံအရွိန္ေနာ္။ နံပါတ္(၂) အကြက္ မေမ့နဲ႔။
ဝဋ္သုံးပါးမွာ ၾကည့္လုိက္။ ကမၼဘဝဆုိတာ ရွိတယ္။ မဟုတ္လား။ ကမၼဝဋ္ေနာ္။ အဲဒီေတာ့ အတိတ္က
ေသခါနီးမွာ

ကမၼဝဋ္ အခ်ိန္ရွိခဲ့တာေၾကာင့္ ၊ ဒီဘက္က ၊နံပါတ္(၂) အကြက္ က ဝိပါကဝဋ္ ေခၚတယ္။

ဘာဝဋ္ေခၚမလဲ။ (ဝိပါက ဝဋ္ပါဘုရား။)မွတ္မိေသးလား။ ဘာဝဋ္တုန္း၊ ဝိပါကဝဋ္ေနာ္။ အက်ဳိးတရား ေပၚတာ
သည္ သတ္လုိ႔ရပါ့မလား။ ( မရပါဘုရား။) ကံအရွိန္အဟုန္ မကုန္ မခ်င္းလာေနမွာပဲ။
သူကုိ သတ္လုိ႔မရဘူးေနာ္။ အာရုံနဲ႔ ဒြါရ တုိက္ရင္၊ ခႏၶာ ငါးပါးက ကာလ မျခား - ဘယ္အထိေပၚမွာလဲ၊
မေနာထိေပၚမွာမွတ္ေနာ္။ (မွန္ပါဘုရား)။ ေပၚတာကုိေနာက္စိတ္မွာ အဝိဇၨာ ဖုံးထားလုိ႔မုိ႔ သတၱဝါ အထည္
ထင္ရင္

(ဒိ႒ိ) နားလည္ၿပီေနာ္။ အျမင္မွားတာ သကၠာယ ဒိ႒ိ ေနာ္။ ငါ၊သူ ထင္ရင္ (မာန)။ ဒီေတာ့မွ

ဘယ္သူလာမွာလဲ။ (တဏွာ )လာမွာ။ တဏွာ လာျခင္းဟာ ဆင္းရဲျခင္းရဲ႔ အေၾကာင္း ဘဲလုိ႔နားလည္
ထားရမယ္။
6

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

အဝိဇၨာ ရွိရင္ တဏွာရွိေတာ့တာကုိး။ ဒါေၾကာင့္ မူလႏွစ္ျဖာဆုိတာ ဘာနဲ႔ ဘာလဲ။ ( အဝိဇၨာ နဲ႔ တဏွာ ပါဘုရား)
။ ဒါျဖင့္ တဏွာ အစပ္ကုိ ျဖတ္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ ၊ ဒီကုိယ္လုံးႀကီးကုိ တကယ္ကုိ မလုိခ်င္ေတာမွ တကယ္
ျဖတ္မွာ ။ သေဘာေပါက္လား။
ဒီကုိယ္လုံးႀကီးကုိ ႏွစ္သက္တဲ့စိတ္ ရွိေနေသးရင္ ရပါ့မလား။ (မရပါဘုရား)။ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကုိ
အေသအခ်ာ ၊ ဂရုစုိက္ ၾကည္ညဳိ အကဲခတ္ေနာ္။ ေဟာစဥ္ေတြကုိ ေသခ်ာနာၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၊ ေနာက္ဆုံး
ပိတ္၊ ခႏၶာဝန္ခ်ကာနီး၊ ႏွစ္ေတြမွာ ေဟာတဲ့တရားေတြဟာ ၊ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကုိ တအားကုိ မလုိခ်င္ တာ။ (
မလုိခ်င္တာ မွ နည္းနည္း မဟုတ္ဘူး။) သေဘာေပါက္လား။ မသာႀကီးထမ္းဘဝနဲ႔ သြားေနရတာ ရွက္စ
ရာႀကီး။ဒီ မသာႀကီးနဲ႔သြားေနရတာ ရွက္စရာႀကီး။ အဲဒီလုိျမင္ေနတာ။ အိမ္မွာရွိတဲ့ ပစၥည္းေတြကုိလည္း တစ္ခု
မွာ က်က္သေရ မရွိေအာင္ျမင္ေတာ့တာ။
ထုိင္ေနတဲ့ကုလားထုိင္ေတြက

အစ၊

ဒီလူမမာ

ႀကီး

အတြက္၊

လူမမာပစၥည္းေတြျဖစ္ေတာ့

၊ဘယ္မွာ

က်က္သေရရွိမွာလဲ။ အကုန္လုံး ဘာမွ မလုိခ်င္ေတာ့တာ။ (သေဘာေပါက္တယ္ေနာ္)။ ဒီကုိယ္လုံးႀကီးကုိ
တကယ္ကုိ ဒုကၡ တုံးႀကီး လုိ႔ျမင္ေတာ့တာ။ လုံးဝ မလုိခ်င္ေတာ့လုိ႔၊ ဘယ္ဘဝမွ မလုိခ်င္ေတာ့တာ။
ျပင္းျပင္းထန္ထန္ႀကီး ျဖစ္လာတာ့မွ အေၾကာင္းရင္းဘယ္သူလဲရွာေတာ့၊ (တဏွာ)ကုိသြားေတြ႔ေတာ့တာ။ ဒီ
အစပ္ကုိပဲ ျဖတ္မွာေတာ္ေတာ့မယ္ လုိ႔သိသြားတာ။ (အက်ဳိးသတ္လုိ႔ေတာ့မရဘူးေနာ္)။ ဒါျဖင့္ရင္ အသုဘ
ကမၼ႒ာန္း အေရးမႀကီးဘူးလား။ (ႀကီးပါတယ္ဘုရား။) အားလုံးသ႑န္မွာ ရထားတဲ့ခႏၶာကုိယ္ႀကီးက အႏွစ္
သာရရွိရဲ႔လား။ ( မရွိပါဘုရား။)
ေသေသခ်ာခ်ာေတြးေနာ္။ နည္းနည္းေလးၾကာၾကာထုိင္လုိက္လုိ႔ နာရီဝက္၊ တစ္နာရီေလာက္ဆုိရင္ပဲ နာမလာ
ဘူးလား။ခါးေတြလည္းေတာင့္လာ။ ခႏၶာကုိယ္ ေအာက္ပုိင္း ေတြလည္းက်င္လာတာပဲ။ ဒီေတာ့ေျပာင္း ရျပန္
တာပဲ။

ထုံလည္းထုံတတ္၊

က်င္လည္းက်င္တတ္၊နာလည္းနာတတ္

တဲ့ခႏၶာ

ကုိယ္၊

ႀကီးေနာ္။

အနာတုံးႀကီးနဲ႔လည္းတူပါတယ္။
ေနာက္ဆုံးပိတ္

ဒြါရ

ငါးပါးေပၚတာသည္

(၆)ပါး

ကလည္း

ေရာဂါလုိ႔ျပျပန္တယ္။

အနာဝလုိျဖစ္ေသာေၾကာင့္
ခႏၶာ

ငါးပါး

ကုိ

ဘာၾကားၾကား

၊ဘာျမင္ျမင္၊

ဘယ္လုိျမင္တာတုန္း၊ေရာဂါလုိ႔

ခႏၶာ

ျမင္တာ

ေသခ်ာမွတ္ေနာ္။( ေဝက ေလးဆယ္ တည္းက တစ္ခုကုိ ဆြဲထည့္လုိက္တာေနာ္)။
အခုဘုန္းႀကီးေဟာတာကုိ

နားကၾကားတယ္မဟုတ္လား။

ၾကားလုိ႔

ဝမ္းမသာနဲ႔။

နားကၾကားတဲ့ခႏၶာငါးပါး

ေရာဂါက မေနာတံခါးပြင့္ေအာင္ေလာင္တာ ။ ဘာသိသိ ၊ ဘာၾကားၾကား ေရာဂါတဲ့၊ ခႏၶာငါးပါးကုိေရာဂါ
အသြင္နဲ႔

ျမင္လုိက္တာ။

(ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္)။

(သိ)

ဆုိရင္

ဘာတုန္း

(ခႏၶာငါးပါး)။

-သိ-ဆုိရင္

ဘာေတြေပါငး္းစပ္ထား တာလဲဆုိရင္ ၊ ဘာေတြေပါင္းစပ္ထားတာလဲ။(ရုပ္၊ ေဝဒနာ၊ သညာ၊သခၤါရ၊ ဝိဉာဏ္)
ျပန္ဆုိပါအုံး။(ရုပ္၊ ေဝဒနာ၊ သညာ၊ သခၤါရ၊ ဝိဉာဏ္-ပါဘုရား။)
7

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

ကဲ အနက္ပါေပါင္းဆုိၾကမယ္။ ရုပ္ေဖာက္ျပန္မႈသေဘာ ဆုိပါအုံး။
*ရုပ္-ေဖာက္ျပန္မႈသေဘာ---ေရျမႈပ္ကဲ့သုိ႔
*ေဝဒနာ-ခံစားမႈသေဘာ----ေရပြက္ကဲ့သုိ႔
*သညာ- မွတ္သားမႈသေဘာ----တံလွ်ပ္ကဲ့သုိ႔
*သခၤါရ- ေစ့ေဆာ္မႈသေဘာ-----ငွက္ေပ်ာတုံးကဲ့သုိ႔
*ဝိဉာဏ္- အထူးသိမႈ သေဘာ--- မ်က္လွည့္ကဲ့သုိ႔
(ျပန္ဆုိပါအုံး)……
ေကာင္းၿပီ---ဥပမာေတြခ်ည္းပဲ ဆုိၾကည့္ရေအာင္။ ( ေရျမႈပ္ကဲ့သုိ႔၊ ေရပြက္၊ တံလွ်ပ္၊ ငွက္ေပ်ာတုံး၊ မ်က္လွည့္ကဲ့သုိ႔ပါဘုရား။)
ေရျမႈပ္

ကလည္းပဲ

တစ္ဖြားဖြား

နဲ႔ေပၚရင္းေပ်ာက္ေနတာ။

တုိ႔အခ်ဳိရည္ပုလင္းေတြ

ဖန္ခြက္ထဲ

ထည့္ေဖာက္ရင္း တစ္ဖြား ဖြား နဲ႔ ထမေနဘူးလား။ ၾကည့္ရင္း ၾကည့္ရင္းနဲ႔ေပ်ာက္မေနဘူးလား။ ( ေပ်ာက္ေန
ပါတယ္ဘုရား။)ကဲေရျပင္ညီမွာ မုိးေပါက္က်မယ္။

ထထခုန္ၿပီးေပ်ာက္မေန ဘူးလား။(ေပ်ာက္ေနပါ တယ္

ဘုရား။ )ဒါျဖင့္ အႏွစ္သာရရွိလား။ ( မရွိပါဘုရား။)
ေရပြက္-ကလည္း၊ ထမင္းအုိး ပြက္တာကုိၾကည့္လုိက္။ပြက္ပြက္ထသမွ်သည္ ေပၚရင္းၿမဲမလား၊ေပ်ာက္မလား။
(ေပ်ာက္ပါမယ္ဘုရား။)အႏွစ္သာရ ရွိရဲ႔လား၊ မရွိဘူးေနာ္။ (ငွက္ေပ်ာတုံး)ကလည္း၊ တဖတ္ခ်င္းခြာ၊ ေနာက္ဆုံး
ကုိင္စရာ က်န္ေသးလား။ ( မက်န္ပါဘုရား။) မက်န္ေတာ့ဘူးေနာ္။ မ်က္လွည့္ဆုိကတည္းက တကယ္မွ
မဟုတ္တာ။ ရွိမွ မရွိတာေနာ္၊ ကဲ ( တံလွ်ပ္) ကလည္း ၊ တကယ္ေတာ့အႏွစ္သာရပါလား၊ ( မပါပါ ဘုရား)။
ဒါျဖင့္ရင္ သုည ငါးလုံးေပါင္းရင္ တစ္ျဖစ္ပါ့မလား။

8

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

(၀+၀+၀+၀+၀=¿) ( မျဖစ္ပါဘုရား။)
ဒီမွာလည္း ငါးခုေပါင္းေတာ့မွ (သိ) သေဘာ ျဖစ္တာေလ၊ သေဘာေပါက္လား။ (ေပါက္ပါတယ္ဘုရား။) သိသေဘာကလည္းပဲ ဘုရားဉာဏ္နဲ႔ ရွာခဲ့တာေနာ္။ ဒါေပါ့ - မဟုတ္ဘူးေနာ္။ အဲဒီ သိသေဘာကလည္း၊ တကယ္
ေတာ့ ရုပ္+နာမ္ေပါင္းေလာင္တာပါပဲ။
အသက္ရွဴဆဲ၊ထုတ္ဆဲမွာလည္း ကာယ ပသာဒမွာေလာင္မေနဘူးလား။ (ေလာင္ပါတယ္ဘုရား။) ေလာင္တဲ့
မီးဟာ ဘယ္ေလာက္ျပင္းသလဲဆုိရင္ ၊ အာရုံ၊ ဒြါရ ဆက္ထားေတာ့ကာ မေနာတံခါး ပြင့္ေအာင္ ေလာင္တာ ။
ဦးေႏွာက္ အာရုံေၾကာ ဆက္တယ္ေနာ္။ မေနာတံခါးပြင့္ေတာ့လည္း ၊ အမွီခံက ဘဝင္ မဟုတ္လား။ အာရုံဆြဲ
ယူၿပီး က်က္စားေတာ့ ၊သိသမွ်ေတြဟာ၊ ဘာပုံေပၚေပၚ - ေပၚသမွ်ေတြ ဟာ ေလာင္ၿပီး ေနတာ။
အဲဒါကုိပဲ ဆရာေတာ္ႀကီး တုိ႕က ေရာဂါလုိ႔ ျမင္ထားတာ၊ ဘယ္လုိျမင္တာတုံး၊ (ေရာဂါလုိ႔ျမင္တာပါဘုရား။)
အဲဒီေတာ့ကုန္ေရာေပါ့။နားလည္တယ္မဟုတ္လား။ သံေဝဂ က ဒီထက္ ျပင္းစရာမရွိေတာ့ဘူး။ (ဘာေတြးေတြး
ေရာဂါပဲ)။ ဒီလုိျမင္တာေလ။ တစ္ခါ၊အာရုံ၊ ဒြါရတုိက္ လဲ ေရာဂါပဲ။ သေဘာေပါက္တယ္ေနာ္။
ကုိယ္လုံးႀကီးကလည္း အနာတုံးႀကီးျဖစ္ေနတာ မဟုတ္လား။ အနာတုံးႀကီးနဲ႔ေရာဂါတြဲေနတာေပါ့။ အနာတုံးႀကီး
နဲ႔ ေရာဂါက ထပ္ထပ္ ဝင္ေနတာ သေဘာေပါက္လား။အဲဒီမွာ မသိလုိ႔ တဏွာ အစပ္ ထပ္ၿပီးေတာ့ဆက္မယ္
ဆုိရင္ ကိေလသာေရာဂါ ကလာအုံးမယ္။ကိေလသာေရာဂါပုိးထအုံးမွာ သေဘာေပါက္ေနာ္။
ကိေလသာေရာဂါပုိးထေတာ့ကာ ၊ႏူနာေရာဂါသည္ၾကည့္လုိက္။ ႏူနာေရာဂါဆုိတာ ပုိးထတယ္မဟုတ္လား။
(ပုိးထပုံကုိ ) ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ေဟာတာမွတ္ဘူးတယ္။ႏူနာေရာဂါသည္ေတြဟာ ပုိးထတဲ့အခါ ယားတာ
ေပါ့။ သူ႔မွာကုတ္စရာလက္သည္း ကမရွိေတာ့၊ သူ႔ခမ်ာမီးကင္ရတယ္။ မီးေဘးမွာ သြားျပေတာ့ မီးကပူေတာ့ကာ
၊ပုိးက ၿငိမ္သြားတယ္။ သက္သာ သေယာင္ေယာင္ေပါ့။
မီးနားကခြာလုိက္ေတာ့ ၊ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားရင္ပုိးက ထျပန္ေရာ။ မီးနားသြားကင္ျပန္ေရာ၊ သက္သာ သြားျပန္
ေရာ၊ အရွင္းေပ်ာက္သြားတာလားဆုိေတာ့ မေပ်ာက္ဘူးေနာ္။ ဒီလုိနဲ႔ (ပုိးထလုိက္၊ မီးကင္လုိက္၊ ----မီးကင္
လုိက္၊

ပုိးထလုိက္) နဲ႔ ေပ်ာက္သြားတာ ဟုတ္ရဲ႔ လား။ ( မဟုတ္ပါဘုရား)။ မီးဆုိတာ အပူေနာ္။ အပူဟာ

သူ႔အတြက္ ညိမ္ေဆးျဖစ္ေနတာ။ ေရာဂါညိမ္ေဆးျဖစ္ေနတာ။ အပူကုိ အေအး လုပ္ေနရတာေပါ့။
ၾကာေတာ့ေရာဂါက ေပ်ာက္တာမဟုတ္ပဲ ပုိပုိ ဆုိးၿပီးေသေတာ့တာ။ အဲဒီလုိပဲတဲ့။ အားလုံးဟာ မ်က္စိမွာေလာင္၊
နား၊ႏွာေခါင္း၊ လွ်ာ ၊ ကုိယ္မွာေလာင္နဲ႔ မေနာတံခါးပြင့္ေအာင္ေလာင္တာ။ေနာက္က အဝိဇၨာ အေမွာင္ဖုံး
ထားေတာ့ကာ ၊ အရိပ္ကုိ အေကာင္ထင္ၿပီးေတာ့ဆက္ေလာင္တာ ကိေလသာေရာဂါပဲ။ (ပုိးထတာပဲေပါ့)။
အဲဒီက်ေတာ့ ဥပါဒါန္၊ ကံဆုိၿပီး ျမင္ခ်င္တယ္၊ ၾကားခ်င္တယ္၊ ေတြ႔ခ်င္တယ္။ သေဘာေပါက္လား။ ထပ္ၿပီး
ႀကံစည္ ခ်င္တယ္ ဆုိေတာ့ကာ ၊ ပုိးကထပ္ၿပီး မထဘူးလား။

9

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

အဲဒီေတာ့ တစ္ကုိယ္လုံး ပင္ပန္းၿပီးေတာ့ ထပ္ၿပီး ေတြးခ်င္တယ္ဆုိေတာ့၊ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
ေတြးစရာက အာရုံ၊ ဒြါရ ကတုိက္ၿပီး ၊ မေနာဒြါရ ထိေပၚတာ၊ ငါကစတာေပါ့။ အိမ္ပုံေလးေပၚလာတယ္။
ထားလုိက္ပါစုိ႔။

အဲဒါ

ငါ့အိမ္ဆုိရင္

(ကိေလသာေရာဂါပုိးထတာ)။

အိမ္အေၾကာင္း

သေဘာေပါက္လား။

ဆက္ေတြးခ်င္တယ္

ဆုိရင္

အသက္ေလးရွဴထုတ္ေနရင္းနဲ႔

ဘာေရာဂါပုိးလဲ၊

ကုိယ္မွာေလာင္ေနရင္

၊ေရာဂါပုိးထလာရင္ ။ အဝိဇၨာ က -အ-ျဖဳတ္လုိ႔ (ဝိဇၨာ) အလင္းဓာတ္နဲ႔ ၾကည့္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ၿငိမ္းျပတာကုိေတြ႔
မွာေပါ့.။
ၿငိမ္းေနတာကုိ ဝိပႆနာ ကေတြ႔တယ္ ေနာ္။ တဏွာ အစပ္က ျဖတ္ႏုိင္ရင္ၿငိမ္းေနတာပဲ။ အဲမျဖတ္လုိ႔ဆက္ရင္
ေရာဂါပုိး ထၿပီမွတ္ေနာ္။ေတြးခ်င္တယ္ ဆုိကတည္းက ေရာဂါပုိးထတာ။ ( သေဘာေပါက္လား)။ ဒီအစပ္က
ေသြးထဲမွာ လဲရွိမေနဘူးလား။ ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။
ေတြးစရာ

အစက

အိမ္သည္စိတ္

ကုိယူပါတဲ့။

ဘာကုိယူမလဲ

(အိမ္သည္စိတ္ပါဘုရား)။ကုိယ္မွာ

မျပတ္ေလာင္ေနရင္ျဖင့္ ၊ မေနာတံခါးမွာက မ်က္ႏွာ အမူ အရာ၊ ကုိယ္အမူ အရာ မျပတ္ေပၚမွာ၊ အဲဒါကုိ
ငါထင္လုိက္၊ -စေတာ့တာပဲ။ နားလည္တယ္မဟုတ္လား။ ( မွန္ပါဘုရား)။
အိမ္သည္၊ ဧည့္သည္ ခြဲတတ္ၿပီလား။ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။ ဆုိၾကပါအုံး။
(မ်က္စိ+ အဆင္း ၊ျမင္သိစိတ္ခႏၶာငါးပါး-ကာလမျခား ၊စိတ္=ဓမၼာရုံ=ႀကံသိစိတ္ခႏၶာငါးပါး) အဲဒီ အတြဲက
အၿမဲရွိရဲ႔လား ၊ ေသခါနီးမွာ ဧကန္ ရွိရဲ႔လား။ ( မရွိပါဘုရား)။ အိမ္သည္ေခၚမွာလား၊ ဧည့္သည္ေခၚမွာလား။
(ဧည့္သည္ပါဘုရား)။ ကဲေရွ႔ဆက္သြားမယ္၊ ဆုိပါဦး ။
(နား+ အသံ= ႀကံသိစိတ္ခႏၶာငါးပါး=ကာလမျခား၊ စိတ္+ဓမၼာရုံ= ႀကံသိစိတ္ ခႏၶာ ငါးပါး)အၿမဲရွိပါ့မလား။ (
မရွိပါဘုရား)။

အသံလာရင္

မရွိဘူးေနာ္။

ေသခါနီးမွာ

ၾကားပါေတာ့မလား။

(

မၾကားေတာ့ပါဘုရား)။

အိမ္သည္ေခၚမလား၊ ဧည့္သည္ေခၚမလား၊ ( ဧည့္သည္ပါဘုရား)။ သူ႔ကုိထားခဲ့၊ ဂရုစုိက္စရာမလုိေတာ့ဘူးေနာ္။
ဆက္ဆုိၾကပါအုံး။
( ႏွာေခါင္း+ အနံ႔= နံသိစိတ္ခႏၶာငါးပါး = ကာလမျခား စိတ္+ဓမၼာရုံ = ႀကံသိစိတ္ ခႏၶာငါးပါး)ေသခါနီးမွာ အနံ႔
လာပါေတာ့မလား။ အိမ္သည္ ေခၚမလား၊ ဧည့္သည္ ေခၚမလား ၊ ( ဧည့္သည္ပါဘုရား)။
ကဲေရွ႔ဆက္သြားမယ္၊ ဆုိၾကပါ။ ( လွ်ာ + အရသာ = စားသိစိတ္ ခႏၶာ ငါးပါး၊ ကာလမျခား၊ စိတ္+ဓမၼာရုံ=ႀကံ
သိစိတ္ ခႏၶာငါးပါး )။ အဲဒီ အတြဲကလည္း အၿမဲရွိပါ့မလား။ ( မရွိပါဘုရား)။ အိမ္သည္ေခၚမလား၊ ဧည့္သည္
ေခၚမလား၊ ( ဧည့္သည္ပါဘုရား)။ ဒါျဖင့္ ဲဒီ ေလးတြဲကုိ စာရင္းထဲ မထည့္နဲ႔ ေတာ့။နားလည္ၿပီလား။
ကာယပသာဒ အက်ယ္ႀကီးပဲ။

10

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

ဆံပင္ဖယ္လုိက္၊

လက္သည္း၊ေျခသည္းေတြဖယ္လုိက္၊

ထိရင္သိတဲ့ဟာ မွန္သမွ် ေမႊးညွင္းတစ္ေပါက္မက်န္တဲ့

အေရျပားေျခာက္ေတြဖယ္လုိက္ေနာ္။

က်န္တဲ့

အတြင္း အျပင္ အကုန္လုံး။ အာရုံေၾကာေတြ က

အဆုံးသတ္ထားတာ။ အဲဒီမွာက မျပတ္တဲ့စိတ္၊ ေစတသိတ္ေတြေပါင္း

လုိ႔ရွိရင္ေလာင္ေနတာပဲ။ ဒီ အတုိင္း

ေတာ့ မသိဘူးေနာ္။ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္သိပါ့မလား။ မသိဘူးေနာ္။
ႏုိးေတာ့မွ ၊ ရုပ္ေတြေလာင္တဲ့အခ်ိန္မွာ ၊ နာမ္ေလးပါး ေပါင္းလုိ႔ မုိ႔ ခႏၶာငါးပါးစုံလုိ႔ေလာင္တာမဟုတ္လား။
ေလာင္တဲ့မီး က၊ ကုိယ္မွာေလာင္သမွ်သည္ မေနာတံခါးပြင့္ေအာင္ေလာင္တာ။ ေနာက္လုိက္ (မေနာ ဝီထိေနာ္။
)မေနာမွာ ထပ္ေပၚတာေနာ္။ မေနာမွာလာပြင့္ေတာ့ မ်က္ႏွာ အမူအရာေတြ၊ ကိုယ္ အမူ အရာေတြ ေပၚမေန
ဘူးလား။ (ေပၚပါတယ္ဘုရား)။
အဲဒါက မျပတ္မလပ္ ရွိတာ၊ သေဘာေပါက္လား။ အခု မ်က္စိမွိတ္ထား။ အသက္မရွဴလည္း ကုိယ္မွာေလာင္
ေနရင္၊ မ်က္ႏွာ အမူ အရာ၊ ကုိယ္ အမူ အရာ၊ ကပ္ပါမေနဘူးလား။ ပါေနမွာပဲ။ မျပတ္မလပ္ရွိေနတာေနာ္။
ေသခါနီးမွာလဲ (ဖုိလႈိက္)၂ ျဖစ္မေနဘူးလား။မေနာထိ ေပၚမေနဘူးလား။ (ေပၚပါတယ္ဘုရား)။ ေပၚတာကုိ
ေနာက္ စိတ္က ၊ ကာလမျခားပဲ ၊ ေနာက္စိတ္က လက္ခံဆုံးျဖတ္တ့ဲ အခါမွာ ( အဝိဇၨာ) ဖုံးရင္ အထည္ထင္မွာ
ေပါ့။
အထည္ထင္ရင္ -ငါေပၚမွာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ငါေသေတာ့မယ္။ ဆက္ၿပီေနာ္။ ငါ့ကုိ ကယ္ၾကပါအုံး။ ဆုိရင္ ၊ တဏွာ၊
ဥပါဒါန္၊ ကံကူးၿပီ ။စာမွာသာ ၾကာေနတာ။ တကဲ့ အလုပ္က်ေတာ့ လွ်ပ္စစ္လုိျမန္တာေနာ္။ ဒီ အစပ္ကုိ ဘုရား
ရွင္မုိ႔သာ ရွာ ႏုိင္တာကုိ သေဘာေပါက္ၾကလား။ ( တဏွာ အစပ္ကုိ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ မယူနဲ႔) တစ္ခ်ဳိ႔ က
ေပါ့ေပါ့တန္တန္ ေျပာေနၾကတာေနာ္။
*အခ်ိန္နဲ႔ ရင္းခဲံရတာပါ*
တဏွာ

အစပ္ကုိေတြ႔ဘုိ႔အတြက္၊

အေလာင္းေတာ္သည္

အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္

ေပးခဲ့ရသလဲ။

စဥ္းစားၾကည့္ပါအုံး။ ေလးသေခ်ၤ နဲ႔ ကမၻာ တစ္သိန္း၊ ျပန္ေျပာပါအုံး။ ဘယ္ေလာက္လဲ။ (ေလးသေခ်ၤ နဲ႔ ကမၻာ
တစ္သိန္း) ပါဘုရား။အဲဒီ ေလးသေခ်ၤနဲ႔ ကမၻာတစ္သိန္းကလည္း ဘာလုပ္တာလဲ ေမးတဲ့ အခါ က်ေတာ့၊
ကုသုိလ္ ဓာတ္နဲ႔ ဆယ္ပါးေသာပါရမီေနာ္။
ဒါန အစျဖာေသာ ဆယ္ပါးေသာ ပါရမီစြမ္းအားနဲ႔ အရည္အေသြး ကုိ ေကာင္းေအာင္ ျပင္လာရတာ ၊ အရည္
အခ်င္း ကုိ ေကာင္းေအာင္ လုပ္လာရတာ။ ဘုရားျဖစ္ေလာက္တဲ့ အရည္ အေသြးကုိတည္ ေဆာက္ ရတာ။
ဘာနဲ႔ တည္ေဆာက္တာလဲ။ကုသုိလ္ဓာတ္ နဲ႔ တည္ေဆာက္တာေနာ္။
ကုသုိလ္ဓာတ္ဆုိရာမွာ

အလုပ္က

ဘာလုပ္မွ

ကုသုိလ္ဓာတ္ထြက္သလဲဆုိေတာ့၊

ဒါန

အစျဖာေသာ၊

ဆယ္ပါးေသာ ပါရမီက်င့္စဥ္၊ အဲဒီက်င့္စဥ္နဲ႔ ၊ ကုသုိလ္စြမ္းအားေတြ ျဖည့္ၿပီးေတာ့ ၊ အရည္ အေသြးေကာင္း

11

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

ေအာင္

လုပ္လာရတာ။မ်က္လုံးလည္း

အလွဆုံး

ျဖစ္လာမယ္။

နားေတြလည္း

ရွည္ၿပီး

လာမယ္။

သြားလည္းအေခ်ာင္းေလးဆယ္ျပည့္ၿပီး ညီသြားမယ္။
အဲဒီလုိ လကၡဏာ (၃၂)ပါး ျပည့္စုံေတာ့မွ ၊ အရည္ အေသြး တကယ္ေကာင္းမွ ၊ ဒီရုပ္မွီတဲ့စိတ္ကလည္း အရည္
အေသြးေကာင္းတဲ့စိတ္ျဖစ္တာ။ အဲဒီေတာ့အလင္းဓာတ္ကလည္း

အတုမရွိလင္းတာ။ သေဘာေပါက္လား။

ဆရာအကူ အညီမရွိပဲ လင္းတဲ့ အလင္းဓာတ္ႀကီး နဲ႔မွ တဏွာ အစပ္ကုိ ျမင္တာပါ။ တဏွာ အစပ္ကုိ
ေပါ့ေပါ့ေလး ခံယူထားရင္ ေတာ္ပါ့မလား။
ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ေနာ္။ အင္မတန္ျမန္တယ္။ အခုစကားေျပာဆဲမွာ ၊ ဘုန္းဘုန္း တရားနာဆဲမွာ တဏွာ
အစပ္ ရွိမေနဘူးလား။ရွိပါတယ္ ၊ မွတ္ေနာ္။ ေနာက္ဆုံးပိတ္ လွဴဆဲမွာေတာင္မွ ၊တဏွာ အစပ္ရွိပါတယ္။
သေဘာေပါက္လား ။ ပါးပါးေလးရွိေနတယ္။ ( ကံေျမာက္တယ္ဆုိရင္ ရွိတာပဲ)။ ပါးတာ ၊ထူတာ ပဲရွိတယ္။
ဒါနျပဳရင္ေလာဘ ကင္းတယ္။ မွန္ေတာ့မွန္တယ္။ ကံေျမာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တဏွာ ပါးပါးေလးျဖစ္ေနတယ္။
ဒါနျပဳတယ္ ဆုိတာကလည္း ေသတဲ့ပုဂၢဳိလ္က ၊ ဒီ ကုသုိလ္ အရွိန္ နဲ႔ဆုိ ဘာျဖစ္တာတုန္း။ နတ္ဇာတိ
မဟုတ္လား။ ဘာရွိလုိ႔လဲ ၊ တဏွာ အစပ္ရွိတာေပါ့၊ သေဘာေပါက္တယ္ေနာ္.။
လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးမ်ား ဆုံးမသြားတာ သတိမထား လုိ႔ပါ။ လွဴဒါန္းဆဲ ၊ သြားဆဲ လာဆဲ ၊ မွာလဲပဲ၊
ရွဴဘုိ႔ အာရုံစုိက္ဆဲမွာလည္းပဲ ၊ တဏွာ အခ်ဳိး အစား နည္းနည္း ပါးပါး ပါပါတယ္။ မပါလုိ႔ မရပါဘူးတဲ့။
နားလည္တယ္ေနာ္။ မကုန္ေသးဘူး။ တဏွာ မကုန္ေသးဘူး။
သုိ႔ေသာ အဲဒီ ဒါန အားေတြဟာ ကုသုိလ္ စြမ္းအားေတြ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေလာဘ သတ္တဲ့အ လုပ္ျဖစ္ ေသာ
ေၾကာင့္၊

တဏွာ

ပါးသည္ထက္

ပါးေအာင္

သူက

သတၱိေတြ

အားျဖည့္

ကိန္းကိန္းေပးတာ။

သေဘာေပါက္ပလား။
အခုတဏွာ ပါူလာခဲ့လုိ႔ ၊ ကုသုိလ္မ်ားလုိ႔ လူျဖစ္လာၾကတာ။ လူျဖစ္တဲ့ အခါမွာ (ေလာဘ) တဏွာ
ကုန္တဲ့ပညာကုိ ဘုရားကေပးၿပီး တဲ့ ပညာပါဆက္ယူရမွာ။ ဒီပညာ မရလုိ႔ ေတာ့မျဖစ္ဘူးေလ။ လုံးလုံး ပါးၿပီး
ေတာ့မွ တဏွာလုံးဝျပတ္သြားတာ ကဘုရားတစ္ပါးပဲရွိတယ္။ ( ဆရာ မရွိပဲ ျပတ္တာ ဘုရားတစ္ပါးပဲရွိတယ္)။
နားလည္ၿပီလား။
ကဲ

အခု

ၾကားဆဲမွာ

မသိလိုက္လုိ႔

ရွိရင္၊

တဏွာပါမေနဘူးလား။

ပါေနတာပဲ။

ဘာေတြးေတြး

အေကာင္အထည္ထင္လုိ႔ ဆက္လုိက္ တယ္ဆုိရင္ တဏွာ ပါမေနဘူးလား။
ဒါနျပဳဆဲမွာ ၊ အခုိက္အတန္႔အားျဖင့္ ေလာဘ တဏွာ ပါသြားတယ္။ နားလည္ ၿပီေနာ္။ ေဒါသလည္း ပဲေသ
သြားတယ္။ ေမာဟလည္းပါးသြားတယ္။ အေမွာင္ဓာတ္ကပါးၿပီး အလင္းဓာတ္ထက
ြ ္ လာ တာ။ ဆင့္ကဲ ဆင့္ကဲ
ရင့္က်က္လာတာ။ ဒါန ၊သီလသည္ အင္မတန္ေကာင္းတယ္ေနာ္။ စြမ္းအားေတြျဖည့္ တာ ပါပဲ။
12

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

အဲဒီေတာ့ အကုန္လုံးဟာ တဏွာေတြပါးလုိ႔မုိ႔ ၊ေဒါသ၊ေမာဟေတြလည္း ပါးလုိ႔မုိ႔ ၊ လူျဖစ္တာေပါ့။ အေလာင္း
ေတာ္ က်ေတာ့၊ ေလာဘလည္းကုန္ၿပီ။ ေဒါသလည္း ကုန္ၿပီ။ ေမာဟလည္းကုန္ၿပီ။ ပါးပါးေလး က်န္ေတာ့
တဲ့ဘဝ ေနာ္။ ဘုရားမျဖစ္ခင္ကာလေျပာေနတာေနာ္။
အဲဒီမွာ လကၡဏာမွာ ပါလာတာက လွ်ာေတာ္ဆုိရင္ ၊ နဖူးအုပ္လုိ႔ရတယ္။ နားႏႈိက္လုိ႔ရတယ္။ ဘုန္းႀကီးတုိ႔လဲ
လကၡဏာောတ္ (၃၂)ပါးကုိဖတ္ၿပီးေတာ့၊ ပီတိျဖစ္မိတယ္။ (ေအာ္၊ တုိ႔က

လွ်ာထုတ္ၾကည့္တာ၊ ႏွာေခါင္း

ေတာင္မထိဘူးလုိ႔) ။ ထားေတာ့ေနာ္။ ဒီပုံစံနဲ႔ ဆုိရင္ ၊ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ က ဘယ္လုိနည္းနဲ႔မွ ကုိယ့္နည္း ကုိယ့္ဟန္
နဲ႔ျပတ္ စရာ အေၾကာင္း မရွိဘူး။
ဘုရားေပးတဲ့ နည္းကုိယူၿပီးေတာ့မွ ၊ အသိကုိယူၿပီးေတာ့မွ က်င့္မွ ရမွာ၊ နားလည္ ၿပီလား။ တဏွာ အစပ္ျပတ္မွ၊
တဏွာ မရွိရင္ နိဗၺာန္ေခၚတာကုိး။ တဏွာ မရွိရင္ ဘာတုန္း။ (နိဗၺာန္ပါဘုရား)။…. နိဝါန ေနာ္….။
တဏွာ မရွိေတာ့ ဥပါဒါန္လာပါ့မလား။ (မလာပါဘူး ဘုရား)။
ဥပါဒါန္မလာရင္ ကမၼဘဝလာပါ့မလား။ (မလာပါဘုရား။)
ကမၼဘဝ မလာရင္ ဇာတိလာပါ့မလား။ ( မလာပါဘုရား။)
ဒါျဖင့္

လမ္းတည့္ေနၿပီေပါ့။

တဏွာ

မရွိျခင္း

ကုိပဲ

နိဗၺာန္ေခၚတာ

ဒါျဖင့္

နိဗၺာန္ဆုိတာသည္

မသိေသတဲ့ပုဂၢဳိလ္ဟာ ကုိယ့္နည္း ကုိယ့္ဟန္နဲ႔ ရွာလု႔ိ ေတြ႔ပါ့မလား။ ( မေတြ႔ပါဘုရား)။
နိဗၺာန္လုိ႔ ရဲရဲတင္းတင္းမသိေသးပဲနဲ႔ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ရွာလုိ႔ နိဗၺာန္ျမင့္ပါ့မလား။ (မျမင္ပါဘုရား)။ ေသေသ
ခ်ာခ်ာ သိမွ က်င့္ရတာေနာ္။ မေပါ့ၾကနဲ႔ ၊ မသိေသးပဲနဲ႔ထုိင္ေနလုိ႔ ၊ ကိုယ့္ဟာကုိယ္ သိလာ မွာ မဟုတ္ဘူး။
သေဘာေပါက္ၾကလား။ သဗၺညဳတ ဉာဏ္ပုိင္ရွင္ႀကီးရဲ႔ အလုပ္၊ ဘုရားရွင္ရဲ႔အလုပ္၊ (မသိေသးပဲနဲ႔ နိဗၺာန္ကုိ
သိသြားတာက ဘုရားရွင္ရဲ႔အလုပ္၊ ပေစၥက ဗုဒၶါမ်ားရဲ႔အလုပ္၊ ) နားလည္ ၿပီလား။ သိေအာင္သင္ၾကားၿပီး
ေတာ့မွ ၊ လုိက္လုပ္ၿပီးမွ၊ ရွင္းရွင္းသိၿပီဆုိေတာ့မွ ၊ (ဒါလည္းပါရမီရင့္မွ ရမွာေနာ္)။ ဆက္က်င့္ရမွာ။ က်င့္ရင္း
က်င့္ ရင္းနဲ႔ေပါက္ လာမယ္ မထင္နဲ႔ေနာ္။မဟုတ္ဘူးေနာ္။
အစကတည္းက ဒါနိဗၺာန္ပဲလုိ႔သိၿပီးေတာ့မွ ၊ ဆက္က်င့္ရမွာ။မေပါ့နဲ႔ေနာ္။ ေကာင္းၿပီ ၊ဒီေတာ့အားလုံး သ႑န္မွာ
၊ ယခုျဖစ္ဆဲ ပစၥဳပၸန္ကာလ ဆုိေတာ့၊ ေတြးဆဲ ၊ ႀကံဆဲ ပါမေနဘူးလား။ (ပါပါတယ္ဘုရား)။
အသက္ရွဴဆဲ ၊ထုတ္ဆဲေရာ (ပါပါတယ္ဘုရား)။
အမူ အရာတုိင္းမွာ ပါမေနဘူးလား။ (ပါပါတယ္ဘုရား၊)။

*ယုတၱိရွိရွိ၊သဘာဝ က်က်*

13

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

ရွဴဆဲ၊ထုတ္ဆဲမွာ ပါေနတဲ့၊ တဏွာ အစပ္ကုိ ျပစ္ထားၿပီးေတာ့၊ ဘုန္းႀကီးတုိ႔က ငါဟာ နိဗၺာန္လုိခ်င္ပါတယ္။
ဘဝေတြ မလုိခ်င္ပါဘူး ေျပာမယ္။ ယုတၱိရွိပါ့မလား။ (မရွိပါဘုရား။)
ဘယ္ဘဝမွမလုိခ်င္ပါဘူး လုိ႔ ပါးစပ္က ေျပာေတာ့ေျပာတာပဲေလ။ ေလာေလာဆယ္ ေပၚဆဲ အမူ အရာ ၊
တုိင္းမွာ ရွိတဲ့၊ တဏွာ အစပ္က်ေတာ့ ၊ မျဖတ္ပဲနဲ႔၊ ဘယ္ဘဝမွ မလုိခ်င္ပါဘူးေျပာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ဟာ ယုတၱိ
ရွိပါ့မလား။ ( မရွိပါဘူး ဘုရား)။ သဘာဝက်ပါ့မလား ၊ (မက်ပါဘူးဘုရား။ )။
ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။
ရွဴဆဲ၊ထုတ္ဆဲ

တပည့္ေတာ္ဟာ

၊သြားဆဲ

၊လာဆဲ


မွာ

ဘယ္ဘဝမွ
စပ္တဲ့၊

မလုိခ်င္ေတာ့ပါဘူးဘုရား။

တဏွာ

အစပ္ကုိေတာ့

လုိ႔ေတာ့ေျပာေနတာ။

မျဖတ္ပဲနဲ႔၊

ဇာတိျဖစ္စရာ

အေၾကာင္းေတာ့ကာ မသတ္ပဲနဲ႔ မလုိခ်င္ဘူးေျပာတဲ့ပုဂၢဳိလ္ဟာ ရပါ့မလား။ (မရပါဘူး ဘုရား)။
အဲဒါကုိျပင္ရလိမ့္မယ္ေနာ္။ တကယ္မလုိခ်င္ဘူး ဆုိတာက ဒီကုိယ္ႀကီးကုိ တကယ္မခ်စ္မွသေဘာေပါက္လား။
အဲဒီေတာ့ အသုဘ ကမၼ႒ာန္း အေရးမႀကီးဘူးလား။ ( ႀကီးပါတယ္ဘုရား)။ မရဏ ကမၼ႒ာန္းေရာ၊ မလုိဘူးလား
-လုိတယ္ေနာ္။ တကယ္မခ်စ္လုိ႔ တကယ္မလုိခ်င္ေတာ့မွ တဏွာ အစပ္ကုိ ျဖတ္မွာေပါ့။ နားလည္ၿပီၤလား။
ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက်င့္သြားတဲ့လမ္းကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ဂရုစုိက္ၾကည့္ေတာ့မွ ေအာ္-ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
က တကယ္ကုိ မလုိခ်င္တာ ။ တကယ္ကုိေၾကာက္တာ။ ေၾကာက္ေအာင္လည္း တကယ္ ေဟလည္းေဟာ
တယ္။ သူျမင္တဲ့ အတုိင္းေဟာေပးတာပဲ။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးတရား တစ္ခါနာလုိက္တယ္ဆုိရင္ တကယ္ကုိ
ပီတိျဖစ္တာေနာ္။ တကယ္တရားနာလုိက္တာနဲ႔ တကယ္မလုိခ်င္ေအာင္ျဖစ္သြားတယ္။
ကုိယ္တုိင္ခံစားသိနဲ႔ေဟာတာ

ကုိ၊

ဘာတဲ့လဲ

ကုိယ္တုိင္ခံစားသိနဲ႔ေဟာတာ၊သာမာန္သိမဟုတ္ဘူး။

ၾကားဘူးနားဝနဲ႔ေဟာတာ မဟုတ္ဘူး။ ေျပာတတ္လုိ႔ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ ခံစားသိနဲ႔ေျပာတာ
နားလည္ၿပီလား။ဒါျဖင့္ရင္ အဲဒီ ခံစားသိ ျဖစ္လာရတာကလည္းပဲ

ဒီအတုိင္းရပါ့မလား။ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ၊

ဘယ္လုိပြားရမွာတုန္း။ ( ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ပြားရမွာပါဘုရား)။
စိတ္အျမင္ အမွန္ေျပာင္းလာေအာင္ကေတာ့ ရဳပ္ကုိ သတၱိ တည္ရတာကုိ သတၱိေျပာင္းရတာကုိး။ စိတ္နဲ႔ ရုပ္
အည မည ဆုိတာ အမွာရေနာ္။ ငါစိတ္မဟုတ္ဘူး။ ငါစိတ္ဟုတ္ရဲ႔လား။ ရုပ္မွာ သတၱိကိန္းမွာ နဲ႔ဆုိင္ေနတယ္။
စိတ္နဲ႔ ရုပ္က ဘာတုန္း။ အညမည၊ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ တစ္ေတြက ကုိယ့္စိတ္ကုိ ႏုိင္ခ်င္တယ္။ အရွင္ျမတ္တုိ႔ရဲ႔
စိတ္ကူးကုိ ရခ်င္တယ္။ သေဘာေပါက္လား။ ကုိယ့္စိတ္ကုိလည္း ႏုိင္ခ်င္၊ အရွင္ျမတ္ႀကီးတုိ႔ရဲ႔ စိတ္ကူးကုိ
လည္းရခ်င္တယ္။ ကိစၥလည္းၿပီးခ်င္တယ္မဟုတ္လား။ သံသရာလည္းျပတ္ခ်င္တယ္မဟုတ္လား။
ျဖတ္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ငါ့စိ္တ္နဲ႔ ငါ ရပါ့မလား။ ငါ့စိတ္မွ မဟုတ္တာ။ ဒါျဖင့္စိတ္က ရုပ္ကုိ မွီထားတာ။
ေသခ်ာမွတ္ေနာ္။ ရုပ္ကလည္းစိတ္ကုိ မွီထားတာ။ ပြားမ်ားမွ ရုပ္မွာ သတၱိ ေျပာင္းမွာေပါ့။ တစ္ဖန္ ။မဟုတ္တာ

14

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

ပြားထားလု႔ိ

အညစ္အေၾကး

ျဖစ္ေနတဲ့ရုပ္ေတြ

ေရေၾကာင့္ျဖစတ္တဲ့

အညစ္အေၾကး

ကုိ

ဘာနဲ႔

ျပန္ေဆးရမွာလဲ။(ေရနဲ႔ပါဘုရား)။
ဒီလုိပဲ ႏွလုံးသြင္းလြဲထားလုိ႔ ေပၚသမွ်ကုိ အထည္ထင္ၿပီး ေတာ့ကာ ၊ ကာမဂုဏ္နယ္ မွာ က်က္စားခဲ့တာေၾကာင့္
မုိ႔ အေသြး အသားမွာ ဘာေတြ ကိန္းထားတုန္း။ ကာမဂုဏ္ သတၱိေတြ ကိန္းတာ။ သေဘာေပါက္လား။
ကိန္းထားတ့သတၱိ ရွိရင္ ေသြး ကတစ္ပတ္ျပန္လည္လာရင္ အဲဒီစိတ္က ကာမဂုဏ္စိတ္ပဲျပန္ေပၚမွာေပါ့။
မေကာင္းမွန္းသိတဲ့ ပညာေလး ကလည္းဝင္ထားေသးတယ္ေနာ္။ မေကာင္းမွန္းသိတဲ့ သတၱိေလးကလည္း
ဝင္ထားေသးတယ္။ ႀကဳိက္လုိ႔ပြားထားတာလည္းရွိေတာ့၊ ေရာမေနဘူးလား။ အဲဒီေတာ့မေကာင္းမွန္း သိတယ္။
မႏုိင္ျဖစ္သေနဘူးလား။ အဲဒါကုိျဖစ္ရမွာ သေဘာေပါက္လား။
မေကာင္းမွန္းလည္းသိတယ္ ၊ႏုိင္လည္းမႏုိင္ဘူး။ မေပါ့ၾကနဲ႔ေနာ္။ အေပၚယံ မလုပ္ၾကနဲ႔။ ( အေျပာ သမားေတြ
မျဖစ္ေစနဲ႔ေနာ္)။ လက္ေတြ႔လုပ္ၾက၊ ယုတၱိလည္းရွိေအာင္ ၊ သဘာဝလည္းက်ေအာင္ ၊ ႀကဳိးစားပြားမ်ားၾကေနာ္။
ေယာဂီေဟာင္း အမည္ ခံထားတာေနာ္။
*ေမာဟ၊ ပညာ*
ကဲေမာဟပညာ

ျပန္ခ်ိတ္ပါအုံးေနာ္။

ျပန္မွတ္လုိက္ပါအုံး။

စိတ္က

ငါ

မဟုတ္လုိ၊

ရုပ္ေတြကလည္း

ငါမဟုတ္ပါဘူး တဲ့။ ဓမၼသေဘာေတြ ျဖစ္ေနတာေနာ္။ အားလုံးဘုရားေဟာနဲ႔ၾကည့္လုိက္ေတာ့၊ ကဲမွတ္ပါအုံး။
ဒူရဂၤမံ ဧကစာရံ၊ အသရီရံ ၊ဂူဟာသယံ
ေယစိတၱံ ၊ တံေမႆႏၱိ ေမာကၡံသိ၊ မာရ ဗႏၵနာ..( ဓမၼပဒ-ဂါထာ)
အင္မတန္ေဝးတဲ့

အရပ္

ကအာရုံကုိ္လည္း

ဆြဲယူ

က်က္စားႏုိင္တယ္။

အထည္

ကုိယ္ေကာင္ရွိရဲ႔လား။

မရွိဘူးေနာ္။ ႏွလုံးသားတည္းဟူေသာ လႈိဏ္ဂူ မွာ ပဲရွိပါတယ္တဲ့။ တစ္ခါေပၚ တစ္စိတ္ပဲရွိတာ။ ျမန္လုိ႔
ဆက္တယ္ ထင္ရတဲ့စိတ္၊ ထုိစိတ္ကုိ ဆုံးမ ႏုိင္လုိ႔ရွိရင္ ေသျခင္းကင္းရာေရာက္မယ္လုိ႔ ဆုိထားတာ။ အဲဒီေတာ့
သူ႔သေဘာတရားက ၊ တစ္ျခားက်မ္းေတြနဲ႔ေပါင္း လုိက္ေတာ့ကာ။ ရုပ္ကုိ မွီထားတာ ၊ အည မည စိတ္နဲ႔ ရုပ္က၊
ဘာလဲ။ အည မည၊ ( ကံ၊စိတ္၊ဥတု ၊ အဟာရ ) တြဲလ်က္ မဟုတ္လား။
အညမညေနာ္၊ သတိထားေနာ္။ အဲဒီေတာ့ရုပ္မွာ ရွိတဲ့ သတၱိအားေလ်ာ္စြာ ၊ စိတ္ကလည္းပဲ ေပၚတဲ့ အခါ မွာ ၊
အာရုံကုိ လက္ခံဆုံးျဖတ္တဲ့ အခါ က်ရင္

၊ ဒီ သခၤါရ

( ၅၀) မွာ ေမာဟအုပ္စု၊ ပညာ အုပ္စု၊

ဘုရားရွင္ေဟာထားေပးတယ္ေနာ္။
အကုသုိလ္ ေစတသိတ္နဲ႔၊ ကုသုိလ္ေစတသိတ္ ေတြခြဲထားၿပီး သား ပါၿပီးသား။ အဲဒီေတာ့ သတၱိ ကညံ့လုိ႔ရွိရင္ ၊
အကုသုိလ္ေစတသိတ္ေတြက လႊမ္းမုိး ပါလာမွာ။ ပါလာရင္ သတၱဝါ အထည္ထင္မယ္။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြလြဲ
15

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

မွာပဲ။

သေဘာေပါက္လား။

ေဒါသလြန္လာမယ္။
လြဲလာတယ္။

ဒီ့ထက္ပုိၿပီး

ညံ့လာေလေလ၊သတၱဝါ

ေမာဟလြန္လာမယ္။

မေကာင္းတာကုိ

ပုိၿပီးေတာ့

မဟုတ္တာကုိ

ထင္တဲ့အျပင္

ေလာဘလြန္လာမယ္။

ပုိႀကဳိက္လာတယ္။ပုိၿပီး

စိတ္ကပုိႀကဳိက္လာတယ္။

ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြ

မဟုတ္တာကုိလည္း

ပုိၿပီးေတာ့

ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြ လြဲလာတယ္။
နားလည္ၿပီလား၊

ဘာျဖစ္လုိ႔တုန္း၊

ေစတသိတ္နဲ႔

ယွဥ္ထားတာကုိး။

(

စိတ္ကုိမွီတယ
ြ ္

၊စိတ္ကုိခ်ယ္၊

မွတ္ဖြယ္ေစတသိတ္) စိတ္မွာယွဥ္ေနတာ ၊ အဲဒါကုိ သံေယာဇဥ္လုိ႔ေခၚတာ၊ ယွဥ္ျခင္= စိတ္မွာ ယွဥ္တာကုိ
ဘာေခၚတာတုန္း၊ သံေယာဇဥ္၊ ယွဥ္ေနတာ။ ( အဲဒါ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆုံးပဲ)။
သံေယာဇဥ္ ဆုိတာ အျပင္ကဟာ မဟုတ္ဘူး။ စိတ္မွာ ယွဥ္ေနတာ၊ အဲဒီေတာ့ ေပၚသမွ် အထည္ထင္တဲ့ အျပင္၊
(ငါ့အိမ္၊ ငါ့ဟာ) (ငါ့ေက်ာ္း၊ ငါ့ပစၥည္း) ငါ့အတြက္ ဘယ္ဟာကေကာင္းတယ္။ အေပ်ာ္ အပါးဆုိလည္း အေပ်ာ္
အပါးေပါ့၊ ဒါေတြကုိ ပဲ ႏွစ္သက္ေနလုိ႔ ရွိရင္ အလြန္အမင္း ပဲသတၱိက ညံ့ေနၿပီ။ စိတ္မွာ မေကာင္းတဲ့သတၱိေတြ
ေစတသိတ္ေတြ ယွဥ္ေနတာ ၊ သေဘာေပါက္လား။
သူက ပူးကပ္ၿပီး အႀကံ ဉာဏ္ေပးတာ၊ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ေနာ္။ ယေန႔ျဖစ္ခါစ ရွင္ဘုရင္ငယ္ေလးကုိ ၊
အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီးက ရင္ခြင္ပုိက္ၿပီး အႀကံဉာဏ္ေပးသလုိပဲတဲ့။ မေကာင္းတဲ့ သတၱိေတြ ကိန္းၿပီးေတာ့ ဘုရင္ကုိ
အႀကံဉာဏ္ေပးေတာ့ ၊ ဘုရင္ေလးက ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြ အကုန္ လြဲတာ ပဲ။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္လြဲရင္ျဖင့္ ခႏၶာ ကုိယ္
တုိင္းျပည္ႀကီးက အကုန္လုံး ဒုကၡေရာက္တာပဲ သေဘာေပါက္လား။
ဘုန္းႀကီး တုိ႔ ၊မ်က္လုံးမွာ မ်က္ေခ်း အမႈိက္ကပ္သလုိပဲ။ၾကည့္တဲ့ မ်က္လုံးမွာလာကပ္ေနရင္ ဘာမွလုပ္မရဘူး။
အဲဒီလုိပဲ ၊ စိတ္မွာကုိလာ ယွဥ္ေနတာက ၊ ယွဥ္ျခင္းေခၚတာ၊ ေပၚသမွ်ကုိ အေကာင္ထင္တယ္။ငါထင္တယ္။
ငါ့အိမ္ထင္တယ္။ ငါပုိင္ပစၥည္းထင္တယ္။ ငါရွိမွ ျဖစ္မယ္ထင္တာ ေတြက ယွဥ္ကပ္ေနတာ။ မ်က္ႏွာေပၚလာ၊
ကုိယ္လုံးေပၚလာ၊ အိမ္ေပၚလာ။
အဲဒီေပၚတာေတြ ၾကည့္တဲ့စိတ္မွာကုိ လာကပ္ေနတာ။ အဲဒီေတာ့ အထည္ထင္ကတည္းကုိက ၊စိတ္မွာယွဥ္တဲ့
အဝိဇၨာ ဓာတ္အုပ္စု၊ ဝင္ေနၿပီ။ အေမွာင္ဖုံးေနၿပီ။ သေဘာေပါက္လား။ အဲဒီသံေယာဇဥ္ႀကီးကုိ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ က
ကုန္ေအာင္ျဖတ္ရမွာ၊ လြယ္လြယ္မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဘုရားမုိ႔သာ တတ္ႏုိင္တာ။
ဒါျဖင့္ ဒီအရိပ္ႀကီးဟာ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲ၊ ဆုိေတာ့၊ စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္တာပါတဲ့။ ဘာေၾကာင့္တုန္း။ ဒီမွာ
သတၱိကိန္းေနလုိ႔ ျပန္ေပၚတာကုိ ဒါေၾကာင့္ဘုရားေပးတဲ့ပညာကုိ နားေထာင္ၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးတုိ႔က ေပၚသမွ်
သတၱဝါ မဟုတ္ေၾကာင္း ျပန္ဆုံး ျဖတ္ရမွာ။ ငါကစရမွာေနာ္။ ( အထည္ မဟုတ္ပါလား၊ အေကာင္မဟုတ္
ပါလား) ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ရမွာ ကဲ ခႏၶာ ငါးပါးျပန္ေရျပပါအုံး။
( ရုပ္၊ ေဝဒနာ၊သညာ၊ သခၤါရ၊ဝိဉာဏ္) ဥပမာ== ဆက္သြားရေအာင္ေနာ္။

16

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

(

ေရျမႈပ္ရယ္၊

ေရပြက္ရယ္၊

တံလွ်ပ္ရယ္၊

ငွက္ေပ်ာတုံးရယ္၊

မ်က္လွည့္ရယ္)

ဘုရားမုိ႔သာ၊

ငါးခုလုံး

တစ္ၿပဳိင္နက္တည္းျမင္တာေနာ္၊ တစ္ခ်က္တည္းေပၚတုိင္းေပၚတုိင္းမွာ ၊ တစ္ေပါင္းတည္းဆုိတာကုိ ဘုရားဉာဏ္
နဲ႔မွရမွာေနာ္။ဘုန္းႀကီး ဉာဏ္က မမွီဘူး။ အဲဒီေတာ့ တစ္ခုပဲျမင္ရလိမ့္မယ္။ တံလွ်ပ္အေကာင္းဆုံးပဲေနာ္။
အသက္ ဒီလုိရွဴ လုိက္တယ္ဆုိရင္ ၊ ကုိယ္မွာေလာင္၊ မေနာထိ မေလာင္ဘူးလား။ ေပၚတာကုိေနာက္စိတ္
ကၾကည့္ၿပီး ၾကည့္ရင္ ဘုရားေပးတဲ့မ်က္လုံးေပါ့ေနာ္။ ( ဉာဏ္ကယွဥ္လုိက္မယ္) ေပၚတဲ့မ်က္ႏွာ အမူ အယာ ၊
ကုိယ္ အမူ အယာ သည္၊ စကားေျပာတဲ့ အသံပါရဲ႔ လား။ မပါပါ ဘုရား။ပညတ္ခြာၿပီေနာ္။ သံေယာဇဥ္ျဖတ္ၿပီ
ေခၚတယ္။
ဒါျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေခါင္းပါ၊ေျခပါ၊ လက္ပါလု႔ိ စကားေျပာရဲ႔လား။ ငါလုိေရာ ေျပာရဲ႔လား။( မေျပာပါဘုရား)။
ကဲ အသက္ဝင္တာ ဟုတ္ရဲ႔လား။ (မဟုတ္ပါဘုရား)။
တံလွ်ပ္= အေငြ႔လုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီ အတုိင္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လုိက္တာနဲ႔ ၊ ၿပီးပါၿပီ။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ က်တယ္
ဆိုရင္ ပဲ ။ ဒီမွာ သတၱိေျပာင္းသြားၿပီ။ ဒါ ေရနဲ႔ ေဆးတာပဲ ။ သေဘာေပါက္လား။ ျပန္ေဆးတာပဲ။ အဲဒါ
နည္းတယ္ မေအာက္ေမ့နဲ႔။အဲဒီ အတုိင္းဆုံးျဖတ္ခ်က္က်ေနရင္ တဏွာ မလာေတာ့တာ တဏွာ မလာရင္
ဒီဘက္က လမ္းေၾကာင္းျပတ္ထြက္ သြားတာပဲ။ စၿပီေနာ္။
ဒီကတည္း

ကရေနၿပီ။ နိဗၺာန္ေပၚေနၿပီ၊

(

ကုိယ့္ဟာကုိယ္

ရွာစရာမလုိဘူး၊

ဘုရားရွာထားေပးၿပီးသား)

သေဘာေပါက္ လား။ အနတၱ လကၡဏာ သုတၱန္ မွာေျပာၿပီးသားေလ။ အဲဒီထက

ေပၚၿပီးသား ၊ အဲဒီဉာဏ္ကုိ
မဂ္လုိ႔ေခၚၿပီးသား။

မဂ္

နိဗၺာန္

ဆုိတာ

ဘုရားရွာ

ၿပီးသား။

ကုိယ္ရွာစရာမလုိဘူး။

ဘုရားက

ျမင္ေအာင္ေဟာခဲ့ၿပီးသား။ သေဘာေပါက္လား။ ႀကဳိးစားရုံပဲရွိတယ္။
ခူးၿပီး ခပ္ၿပီးသား၊ အဆင္သင့္ဥစၥာ ကုိ နားလည္တယ္ေနာ္။ေသခ်ာမွတ္ေနာ္ ။ ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။ အိမ္သည္စိတ္
ေနာ္။ရွဴဆဲ ၊ ထုတ္ဆဲမွာ ကုိယ္မွာေလာင္ရင္ ၊ ကာလမျခား မေနာမေပၚဘူးလား။ ( ေပၚပါတယ္ဘုရား)။ေပၚတဲ့
အမူ အရာကုိေနာက္စိတ္က ၾကည့္တဲ့အခါ၊ အရင္တုန္းကေတာ့၊ မဟုတ္တဲ့ သံေယာဇဥ္နဲ႔ ယွဥ္ေနတာ
မဟုတ္လား။ကဲ ဘုရားေပးတဲ့ တရားနာလုိက္ရ လုိ႔ အျမင္မွန္သြားၿပီ။
(

အေျခခံရၿပီးသားေယာဂီမ်ားအတြက္ ေဟာေနတာေနာ္)။

ကဲစၿပီေပါ့ေနာ္။ ဘယ္လုိက်င့္ရမလဲေမးေတာ့

။(ေနတံမမ၊ ေနေသာဟမသၼိ၊ နေမေသာ အတၱာ)။ ကဲ ထုိ အမူ အယာ တုိ႔သည္ ၊ ႀကဳိက္သေလာက္ေပၚ ကုိယ္
အမူအယာေနာ္။ ႀကဳိက္သလုိေပၚ၊ မ်က္ႏွာ အမူ အယာ ကစလုိ႔ အကန္လုံးေနာ္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ခင္ဗ်ား၊ေခါင္းပါ၊လက္ပါ ေျခပါ ၊ ကုိယ္လုံးပါ ေျပာတဲ့ အသံပါလား။ ( မပါပါဘုရား)။ ငါလုိ႔ေျပာတဲ့
အသံပါလား၊ ( မပါပါဘုရား)။ အသက္ဝင္လား ၊ ( မဝင္ပါဘုရား)။

17

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

တံလွ်ပ္

အေငြ႔လုိပဲတဲ့။

အဲဒီလုိ

အမွန္သိၿပီး

ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်တာေလးကုိ

နည္းတယ္

မေအာက္ေမ့နဲ႔၊

မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္မွာ ကုေဋ တစ္သိန္းေက်ာ္တယ္။ အဲဒီအားက အေသြးအသားမွာ သတၱိ ေျပာင္းၿပီ။
သေဘာ ေပါက္လား။ အဲဒါ ရေနတာပဲ။ တရားတက္ေနတာပဲ။ အဲဒါ တရားတက္ေနတယ္လုိ႔ဝမ္းသာ။
ပြားတုိင္း

ပြားတုိင္းမွာ

ရေနၿပီ။

တရားတက္ေနၿပီ။

သတၱိေတြေျပာင္းေနၿပီ။

မျပတ္မလပ္ပြားေပး။

ဘုရားကေဟာၿပီးသား။
( ဧဝံ ပႆ၊ သုတဝါ၊ အရိယ သာဝေကာ) အဲဒီ အတုိင္း ရႈမွတ္တဲ့။ ငါ ဘုရားတပည့္သားဟာတဲ့၊ ခႏၶာငါးပါးအ
ေပၚ မွာ ညည္းေငြ႔လိမ့္မယ္တဲ့။ ညည္းေငြ႔တယ္ဆုိတဲ့စကားဟာ ဒီအျမင္သန္ထားမွ ရမွာ။
ေအာ္-- အဲဒီလုိပြားရင္ ျပတ္ပါလား၊ မပြားလို႔ ဆက္လုိ႔ရွိရင္၊ ဇာတိသြားမွာပါလား။ အင္မတန္ ဆုိးဝါးတဲ့ ခႏၶာ
ကုိယ္ႀကီးေတြ ျပန္ျဖစ္အုံးမွာပါလား။ ဆင္းရဲႀကီးျဖစ္မွာပါလား။ သေဘာေပါက္လား။ ခႏၶာငါးပါးေပၚတာကလည္း
အက်ဳိးတရားဟာ
နားလည္ၿပီလား။

ဘယ္သူမွသတ္လုိ႔မရဘူး။
ကိေလသာဝဋ္

ေပၚခ်င္တာေပၚ၊

မလုိက္ဘုိ႔လုိအပ္တာေနာ္။

အမွားမလုိက္ဘုိ႔ပဲ
ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ

လုိအပ္တယ္။

ပြားေနတာ။

ေအာ္-

ခႏၶာသေဘာက ဘာမွ အႏွစ္သာရမရွိ၊ ေလာင္တာသက္သက္ပါလား။ ေရာဂါႀကီးပါလား။ နားလည္ ၿပီလား။
ဒီကုိယ္လုံးႀကီးက အနာဝင္တာ၊ေရာဂါဝင္တာပဲေလ။ အဲဒီေရာဂါကုိ မပြားေအာင္လုပ္ရမွာေလ..။ အႀကိမ္ႀကိမ္
ပြား ပါမ်ား ေတာ့ကာ။အႏွစ္သာရမရွိတဲ့ အရာ ဟာ ဆက္လုိက္ရင္လည္း ဇာတိေဘးႀကီးက ရွိေသးတယ္။
ဆင္းရဲေဘးက

သံသရာေခ်ာက္ထဲက်မွာ။

ျဖတ္မွေအးေတာ့မယ္

ဆုိၿပီး

ေတာ့ကာ၊

မျပတ္မလပ္

ပြားရင္းပြားရင္းနဲ႔ ၊ အေသအခ်ာ မွတ္ေနာ္။ ညည္းေငြ႔တယ္ ဆုိတာ စိတ္ဝင္စားစရာမဟုတ္မွန္းသိလာတာ။
*ဝိပႆနာ တစ္ခ်က္ ေနာင္ ပထမစ်ာန္*
ဝင္စားလုိက္ရင္ တအားေလာင္တယ္။ ျပန္လုိက္ရင္ ညိမ္းတယ္။အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ၊ မီးေလာင္တဲ့ေနရာမွာ ၊
ပူက်န္ခဲ့တာကုိ မီးညိမ္းတာေတြ႔တဲ့ အခါက်ေတာ့၊ ေအးတာကုိး။ အေတြးေလးကေတာ့ရွည္ရေသးတယ္ေနာ္။
ဝိပႆနာေနာက္မွာ အနည္းဆုံးဘာစ်ာန္ပါတုံး။ ပထမစ်ာန္၊ ပါၿပီးသားျဖစ္ေနတယ္။ မေမ့နဲ႔ေနာ္။ ပထမစ်ာန္ရဲ႔
သေဘာတရားက ဝိပႆနာ ၊ နားတုိင္း၊ နားတုိင္း ေအးစိမ့္ၿပီး က်န္ေနခဲ့တာ။
ေအာ္၊ ရွဴ လုိက္တာနဲ႔ ၿငိမ္းၿပီးေတာ့ေအးပါလား။

ဆက္လုိက္ျပန္ရင္ ပူပါလားလုိ႔ ၊ ခံစားသိ -သိလာတာ၊

သေဘာေပါက္လား။ အႀကိမ္မ်ားမွ ပုိထင္ရွားလာတာ။ ပါးစပ္ေျပာမရဘူးေနာ္။ သိသားပဲ မရဘူးေနာ္။
*သိသားပဲ ႏွင့္ ပြားတာ မတူပါ*
ျပန္ေျပာမယ္။ သိသားပဲ မရဘူးေနာ္။ သိသားပဲ ကသပ္သပ္၊ သေဘာပါက္လား။ ပြားလုိ႔မုိ႔ စိတ္အျမင္က
ျမင္ျမင္လာတာကုိေျပာတာ။ နားလည္ၿပီလား။ မွတ္မိတယ္ေနာ္။ သိသားပဲ နဲ႔ ပြားတာ တူလား။ ( မတူပါဘုရား)။

18

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

သိသားပဲ ကသပ္သပ္ ပြားမ်ားလုိ႔ စိတ္အျမင္က တကယ္ ျမင္ၿပီး ခံစားမႈနဲ႔ သိလာၾကတဲ့ အခါ က်ေတာ့၊ ေအာ္၊
ဆက္လုိက္တာနဲ႔ ပူပါလား။ၾကာေတာ့ကာ ၊ ( ခ်မ္းသာခံစားရေလေလ၊ ဆင္းရဲထင္ရွားေလေလ) တဲ့။ဒါ
သေျပကန္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး ေက်းဇူးပဲေနာ္။ ဆရာေတာ္ ဦးဝါေသ႒ာဘိဝံသ ဆုိတဲ့ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး
ေက်းဇူးေၾကာင့္ သိရတာ။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႔ အတုိင္းအတာ ဘယ္ေလာက္မွန္း - မွန္းလို႔မရ ဘူး ေနာ္။
စကားက အင္မတန္ နက္ရွဳိင္းတာ၊ ဘာတဲ့ ၊ ခ်မ္းသာခံစားရေလေလ၊ ဆင္းရဲထင္ရွားေလေလ- ဆုိၾကည့္ပါအုံး။
(ခ်မ္းသာခံစားရေလေလ၊

ဆင္းရဲထင္ရွားေလေလ)

ပါဘုရား။

ရႈမွတ္ဆဲမွာေတာ့လြတ္ေျမာက္တယ္ေနာ္။

သေဘာေပါက္လား။ ခ်မ္းသာ-ဆင္းရဲမခံစားဘူး၊ မ်က္စိမလည္နဲ႔ ေနာ္။ ခ်မ္းသာ -ဆင္းရဲကုိ ရႈမ်တ္ဆဲမွာ
ခံစားလား၊ မခံစားဘူးလား။ ရႈမွတ္ၿပီးတဲ့အခါမွာ စ်ာန္က်န္ခဲ့တာကုိ သေဘာေပါက္လား။
စ်ာန္က်န္ခဲ့ေတာ့ကာ

ခ်မ္းသာခံစားရတယ္ေလ။

မဆက္ပဲျဖတ္လုိက္ေတာ့ကာ

၊ေလာေလာဆယ္က

ခ်မ္းသာခံစားရတာ သိတယ္ေနာ္။ အယ္ ဆက္လုိက္ျပန္လုိ႔ရွိရင္ ဆက္ၿပီးတာနဲ႔ တစ္ၿပဳိင္နက္
ဆက္ရင္းကုိေလာင္တာပဲ။ သေဘာေပါက္လား။ အဲဒီေတာ့ ရွဴမွတ္ပါမ်ားတဲ့ ပုဂၢဳိလ္က

ေလာင္တာပဲ။

ပီတိသေမၺာဇၥ်င္၊ (

ေဗာဓိပကၡိယ -၃၇ပါးတည္း - ပါၿပီးသားေလ)။ အားေကာင္းလာတာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ခ်မ္းသာခံစား၇တာ
ပုိမေကာင္းဘူးလား။ ေကာင္းတယ္။
ဒီဘက္ က ဟုိတုန္းက ကာမဂုဏ္ ခ်မ္းသာကုိ အေကာင္းဆုံးထင္တာ၊ ဘာခ်မ္းသာအေကာင္းဆုံး ထင္သလဲ။ (
ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာပါဘုရား)။
ပီတိျဖစ္တယ္။

ကိေလသာ

လုိခ်င္တာရရင္

ေပ်ာ္တယ္။

ေရာဂါပုိးဆုိေတာ့

သားသမီးေတြ

အပူကုိ

အေၾကာင္းေတြးရင္ေပ်ာ္တယ္။

အေအးလုပ္တာကုိ

သေဘာေပါက္လား။

သားပူေလးေတြ ေအးတယ္ထင္တယ္။သမီး ပူေလးေတြေအးတယ္ထင္တယ္။ ပူတာေလးေတြ ေတြးရမွ ။
ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက

အေျပာေကာင္းတယ္။

စကားတတ္တယ္။

စာလည္းတတ္တယ္။ျငဳတ္သီး

ပူတာကုိ ပူမွန္းလည္း သိတယ္၊ စပ္လည္းစပ္တယ္။ စားလည္းစားခ်င္တယ္။ သူပါမွ ခံတြင္းေတြ႔တာ ခက္တာ ၊
တဲ့။ သားပူ မွန္းသိတယ္၊ ေတြးလုိက္ရ မွ ေက်နပ္တာ။ မေတြးရ မေနႏုိင္ ၊ ေတြးလည္းပူတာပဲ။ သိသားပဲ။
ပူမွန္းသိလည္းေတြးေပးတာပဲ။ သားအေၾကာင္းလည္းေတြၚ။ သမီးအေၾကာင္းလည္းေတြး။ ( ျငဳပ္သီးေလးပါမွ
စားေကာင္းသလုိျဖစ္ေနတာတဲ့)။ဝင္လည္းပူ

ထြက္လည္းပူေနာ္။

ေကာင္းမွ

မေကာင္းတာ။

ဒါေပမဲ့

ႀကဳိက္တာပဲ။သေဘာေပါက္လား။
အဲဒီေတာ့ ကိေလသာ ေရာဂါေတြ က အပူ ကုိ အေအးလုပ္ၿပီး ႀကဳိက္ေနတာ ၊ ေျပာေတာ့ပူတယ္ ပူတယ္
ေျပာတာပဲ။ ကုိယ္ကကုိ စားခ်င္ေနတာ။ သေဘာေပါက္လား။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ ၊ ( ကိေလသာ )
ရွိထားတာ၊ ယွဥ္ထားတာ။ သံေယာဇဥ္ရွိတာ။ စိတ္မွာ ယွဥ္ေနတာကုိ ၊ အျမင္မွားယွဥ္ေနလုိ႔ ပူမွန္းသိတယ္။
မခြာႏုိင္ဘူး။ သေဘာေပါက္တယ္ေနာ္။ သတၱိကိန္းတာကုိ၊ ဒါ အေရးႀကီးတယ္ေနာ္။ မေမ့ နဲ႔ေနာ္။အဲဒီေတာ့ ၊
ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာျဖတ္ထားေတာ့ တာတဲ့။ ဘုရားေဟာတဲ့အတုိင္း ( ေနတံမမ၊ေနေသာဟမသၼိ၊ နေမေသာအတၱာ )
ေနာ္။
19

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

ဧဝံ ပႆ ၊ အရိယ သာဝေကာ တဲ့။ ဤကဲ့သုိ႔ ငါဘုရားသည္၊ အၾကားအျမင္ရွိတဲ့ ျမတ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ားဟာ၊
ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ပြားတဲ့အခါက်ေတာ့၊ သတၱိကိန္းတယ္မဟုတ္လား။ ( ကိန္းပါတယ္ဘုရား)။ကိန္းေတာ့ကာ။
အျမင္သန္လာေတာ့ကာ၊ ဆက္ရင္တအားပူတယ္။ အႏၱရာယ္မ်ားတယ္။ သံသရာ့ေခ်ာက္ထဲသြားတာ။ အယ္
ျဖတ္လုိက္ရင္ေတာ့ ၊ အင္မတန္ ၿငိမ္းပါလားလုိ႔ ၊ ႏႈိင္းယွဥ္ ခံစားတတ္ေတာ့၊ ( ခ်မ္းသာခံစားရေလ၊
ဆင္းရဲထင္ရွားေလေလ)။ ေျပာၾကည့္ပါအုံး။
( ခ်မ္းသာခံစားရေလေလ၊ ဆင္းရဲထင္ရွားေလေလ )ပါဘုရား။ ၾကာေတာ့ကာတဲ့။ ဆက္ရမွာကုိေၾကာက္လာ
ေတာ့ တာ။ အဲဒါကုိ ညည္းေငြ႔တယ္ေခၚတာ။ ဆက္ေတြ႔ရမွာ။ ဘာတုန္း။ ေၾကာက္လာတာ။ မေတြးခ်င္ေတာ့
တာ။ ဒါျဖင့္ရင္၊ အခု အသက္ႀကီးတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြ ၊ အေတြ႔ အႀကဳံမ်ားလာၿပီေနာ္။
ခုေန ကဲ ၊ေဆာင္းတြင္းႀကီး ညဘက္ ႏွင္းက်တဲ့အခ်ိန္ႀကီးမွာ ၊ ဇာတ္ပက
ြဲ လည္းလမ္း မွာ ၊ ဗလာပြဲရွိတယ္။
သြားၾကည့္ပါဆုိရင္ သြားၾကည့္ပါ့မလား။ ( မၾကည့္ပါဘုရား)။ သြားၾကည့္ခ်င္ပါ့မလား။ အေၾကာေတြက ေတြး
လုိက္ တာနဲ႔ ကုိ စိတ္မပါဘူး။ေလွ်ာ့သြားတယ္။ တက္မလာဘူး။ ကေလးမ်ားက်ေတာ့ ၾကြတက္လာမွာ ။
ကုိယ္ကေတာ့ညည္းေငြ႔တယ္။ ေခၚတာေပါ့။ အဲဒီ အေၾကာင္းေတြကုိ မေတြးခ်င္ဘူး။
သေဘာေပါက္လား။ ကဲ အခုေန ေယာဂီေတြ (ဝါရင့္တဲံ ေယာဂီေတြေျပာတာေနာ္) သန္းေခါင္ေက်ာ္ နာရီၾကည့္
တစ္ခ်က္တီးတဲ့အခ်ိန္ ေဘာလုံးပြဲၾကည့္ ပါဆုိရင္၊ ၾကည့္ပါ့မလား။ ( မၾကည့္ပါဘုရား)။ ၾကည့္ခ်င္စိတ္ ကုိေတြး
လုိ႔ ကုိ မရတာ။
ႏုေသးတဲ့ ပုဂၢဳိလ္က်ေတာ့မရဘူးေနာ္။ အေသြးအသားမွာ ညံ့တဲ့ပုဂၢဳိလ္က်ေတာ့ ထကုိၾကည့္ရမွ ၊ ေပ်ာ္ေနတာပဲ။
ေတြးလုိက္ရင္လဲ ၾကြတက္လာတာပဲ။( သတၱိညံ့ရင္ လူျဖစ္ျဖစ္ ၊ရဟန္းျဖစ္ျဖစ္ မရဘူးေနာ္)။ ကုိယ္မွားေတာ့၊
ကုိယ္ခံရမွာေလ။

ကုိယ္ပဲစိတ္ဆင္းရဲရမွာေလ။

အျပစ္မတင္ပါဘူး။
ပြားေရာပြားလား။

ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့၊
ဆုိေတာ့မပြားေတာ့

ဆုိေတာ့ႏုိင္ပါ့မလား။

(

။ဘုရားစကားနားမေထာင္ရင္
ပြားမ်ားထားလုိက္တာ၊

သတၱိက

မႏုိင္ပါဘုရား)။

ကုိယ္ပဲစိတ္ဆင္းရဲရမွာေနာ္။

သိသားဘဲကေတာ့

တက္မလာဘူး။

အရည္အေသြး

အေျပာကေတာ့ရတာေပါ့။

သိသားဘဲေပါ့။

သိတာေပါ့။

ေကာင္းမလာဘူး
သိသားဘဲေတြ

အမ်ားႀကီးဘဲေနာ္။ တကယ္ေတာ့မႏုိင္ဘူး။ သေဘာေပါက္လား။ မပြားမွ မပြားပဲကုိ။ စိတ္အစာေၾကြးလုိ႔ ၊
သတၱိေျပာင္းမွ

ႏုိင္ၿမဲ

ႏုိင္မွာေပါ့။

သေဘာေပါက္လား။

အဲဒါကုိ

အားထုတ္တယ္ေခၚတာ။

တရားက်င့္တယ္ဆုိတာ။ အဲဒါကုိေျပာတာ။ တျခားမဟုတ္ဘူး။ သတၱိေတြကိန္းတာကုိ တရားေခၚတာ။
*ေဆာင္ျခင္း*
ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အဆုံးအမ မွတ္မိလား၊ တရားဆုိတာ၊ ဘယ္ကလာတာလဲ။ တရ- တရ သည္
ဘယ္ကလာ သလဲ၊ ဓရ ကလာတာ။ ဓရ= ဆုိတာ ေဆာင္ျခင္းေလ။
ဓရ= (ေဆာင္ျခင္း)
20

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

တရ
တရား
မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကုိ ( တိပိဋကဓရ )ေျပာတယ္မဟုတ္လား။ ဆရာေတာ္ဘုရား၊ ဒီဂါထာေလး
ဘယ္ကပါလဲဘုရားလု႔ိ သြားေမးလုိက္ရင္၊ ကိန္းထားတာ၊ မ်က္စိမွိတ္လုိက္တာနဲ႔၊ ဘယ္သုတၱန္ မွာ ဘယ္ပါဠိ
ေတာ္

မွာ

ရွိတယ္၊

စာမ်က္ႏွာဘယ္ေလာက္မွာရွိတယ္။

ေျပာႏုိင္တယ္။

စာအုပ္ျပန္ဖြင့္ၾကည့္စရာ

မလုိ

ဘူး။အဲဒါေဆာင္ထားတာ။ သတၱိ ကိန္းထားတာ။ အဲဒါ တရားေခၚတယ္။
ခုေတာ့ ကုိယ့္သတၱိေတြက ဘာေတြ ကိန္းထားသလဲဆုိရင္ ၊ ေျပာလုိ႔ရတယ္ေနာ္။ ကာမဂုဏ္သတၱိေတြ
ကိန္းထားတယ္။
မဟုတ္လား။

ကာမဂုဏ္

မတရားေတြကိန္းထားတာ။

ကိန္းထားေတာ့ကသိတယ္။

ကာမဂုဏ္မတရားေတြကုိ

တခ်ဳိ႔ေမးလုိက္ရင္ေလ၊

ဒီေန႔

တရားလုပ္ထားတာ။

ဘယ္ေဘာလုံးပြဲရွိလဲ

ပြဲစဥ္

ဘယ္ေလာက္လဲဆုိ သိတယ္ဗ်ာ။ ေမးလုိက္ရင္တန္းေနတာဘဲ။
အဲဒီ သတၱိေတြကိန္းထားေတာ့ကာ ၊ တကယ္ ေလာကဓံက်ေတာ့ ခံႏုိင္ပါ့မလား။ မခံႏုိင္ဘူး။ ပြားတာက
ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္ေနၾကတာကုိး။ ျပန္ေမးလုိက္အုံးမယ္။ ကုိယ့္အိမ္ ဘယ္နားမွာ ရွိတယ္ဆုိတာ ၊ မသိဘူးလား၊ (
သိပါတယ္ဘုရား)။

သိတာေပါ့။

သမီးေလးနာမည္

ဘယ္သူလဲဆုိရင္

သိတယ္။

ေျမးေတြနာမည္

ဆုိရင္လည္းသိတာပဲေနာ္။ ( ကြန္ပ်ဴတာထဲ ထည့္သလုိ ထည့္ထားတာေနာ္)။
အဲဒါစိတ္မွာ ၊ အပါယ္ကုိ သြားေစတဲ့ ၊ ဇာတိေဘးကုိ ျဖစ္ေစတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြ ၊ တဲ့၊ ယွဥ္ေစတဲ့
သတၱိထည့္ထားတာ။

သေဘာေပါက္လား။

အဲဒီ

သတၱိကုိ

ဘုန္းႀကီး

တုိ႔က

ဖ်က္ပစ္ရမွာ။

ဖ်က္တာ

ရုိးရုိးမဟုတ္ဘူးေနာ္။
ဒီကုိယ္လုံးႀကီးမ်ဳိး၊ ဒီလုိ အျဖစ္ဆုိးမ်ဳိး ၊ေၾကာက္လြန္းလို႔ ၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ေသရမဲ့ေဘး ကုိေၾကာက္လြန္းလုိ႔ ၊
အဲဒီသတၱိေတြကုိဖ်က္ပစ္ရမွာ၊ ဖ်က္ေတာ့လည္း နင္လားငါလား။ မလုပ္ရပါဘူးေနာ္။ ဘုရားေဟာနည္းအတုိင္း
သာသာေလးပါဘဲ။ ( ေနတံမမ၊ ေနေသာဟ မသၼိ၊ နေမေသာအတၱာ)
ကဲ

ခဲရာခဲဆစ္လုပ္ရလား။

တုံးေတြ၊ထင္းေတြ

ထမ္းရေသးလား။

မထမ္းရပါဘူး။

တီဗီ

ၾကည့္တာေလာက္မခက္ပါဘူး။ တီဗီၾကည့္တာကမွ ခလုပ္ဖြင့္ရေသးတယ္။ ထုိင္ရေသးတယ္။ မ်က္လုံးဖြင့္ၿပီး
ေစာင့္ၾကည့္ ရ ေသးတယ္။ ဇက္ေၾကာလည္းတက္ေသးတယ္။ အဲဒါက ပင္ပန္းတယ္။ သေဘာပါက္လား။ ခုဟာ
က မ်က္စိမွိတ္၊ တုန္းလုံးလွဲေနရင္ေရာ။ မရဘူးလား၊ ရပါတယ္ဘုရား။ မလုပ္ခ်င္ဘူးလား။
အသံသိပ္မထြက္ဘူး။ မလုပ္ႏုိင္ၾကဘူးနဲ႔တူတယ္။ ဘာမွ မခက္ပါဘူး၊ ေပါ့ေပါ့ေလး ဥစၥာ၊ ေပၚတဲ့အေတြးကုိ
အမွန္ျပန္ေတြးေပးတာပဲေပါ့။ နဂုိက အမွားကုိ အမွန္ျပင္လုိက္တာပဲေပါ့။ ဘုရားေပးတဲ့ပညာနဲ႔၊ အသာေလးပြား
ေပးရင္ ၊ စြမ္းအားေျပာင္းမလာဘူးလား။
21

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

အႀကိမ္မ်ားမ်ားပြားလုိက္ရင္ ၿပီးတဲ့ကိစၥ ပဲ။ နားလည္ၿပီလား။ အသာေလးဥစၥာ၊ မေနမနားေလးပြားလုိက္ ၿပီးတာပဲ
ေပါ့၊ တစ္ည ေလာက္ပြားလုိက္ရင္ အားတက္လာၿပီ။ တစ္ညဆုိတာ ၊ မအိပ္ခင္ေလးေပါ့။ အိပ္တာ က တကယ္
ေပ်ာ္တာက ၂ နာရီေလာက္ပါပဲ၊ က်န္တာေတြက အိပ္မက္ေတြနဲ႔ေနတာ။ (ထားလုိက္ေတာ့)။
တစ္ညေလာက္မိမိရရ

ပြားလုိက္ရင္

စြမ္းအားတက္လာမွာ၊

စြမ္းအားမတက္တ့ဲ

ပုဂၢဳိလ္ေတြၾကည့္လုိက္

ေတာ့ကာ ( ညာေနတာ မ်ားလုိ႔ ) ဒီလုိေျပာရမွာေနာ္၊ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ။ ( ညာေနတာ မ်ားလုိ႔ပါဘုရား)။
ကုိယ့္ကုိ ကုိ မညာနဲ႔ ေလ။ ဒီမွာ ရိပ္သာမွာ ဘုန္းႀကီးက တစ္နာရီမထုိင္ခုိင္းဘူးေနာ္။ နားနားေပးမွ၊ နားေပးတဲ့
အခါက်ရင္ ၊ မညာနဲ႔၊ နားေပးတဲ့ အခါမွာလည္း ၊ ကုိယ့္ဟာ ကုိယ္ တုံးလုံးလွဲေနရင္းလုပ္ပါ။ လူႀကီးေတြဆုိေတာ့
ၾကာၾကာ မထုိင္ႏုိင္ဘူးေလ။ ( ခါးေတြကလည္းနာေနၿပီ၊ ေျခေထာက္ေတြကလည္းက်င္ေနၿပီ)။ ႀကုိက္တဲ့ပုံစံနဲ႔ေန
၊ သေဘာေပါက္ၿပီလား။
အဓိက က ဘာတုန္း၊ ဒီသတၱိေလးသာေျပာင္းေပးေန၊ နားလည္လား။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ၊ ဆုိၾကည့္ပါအုံး၊ (ခ်မ္းသာ
ခံစားရေလေလ၊ဆင္းရဲထင္ရွားေလေလ)။ ေကာင္းၿပီေနာ္၊ တကယ္ပြားမွ တကယ္ ခံစားသိ သိလာ မွာေနာ္။
ဒီေတာ့၊ ေအာ္ အထည္ထင္ေတြးေနလုိ႔ ရွိရင္၊ အင္မတန္ပင္ပန္းတာ ေတြ႔လာ လိမ့္မယ္။ ဘုရားေဟာ အတုိင္း
အရွိ အရွိအတုိင္း ပြားလုိ႔ရွိရင္ ၊ က်န္ခဲ့တဲ့သတၱိက ေအးၿပီးေျပာင္းသြားတာ။ ပ႒ာန္းမွာ က်ေတာ့၊ ပစၦာဇာတ
ပစၥေယာ တိ၊ မွာ ပါတယ္ေနာ္။
ေရွ႔ပုိင္းတုံးက ၊
ၾကမ္းတမ္းေနတာ။

ဆက္ထားေတာ့ကာ၊ ကမၼဘဝေနရာမွာ ၊ ရုပ္ေတြပါအကုန္ေျပာင္းၿပီ၊
ေမးေတြလည္းတင္း၊

အယ္၊ရွဴမွတ္လုိက္တဲ့အခါက်ေတာ့၊

ရုပ္ေတြလည္း

အေၾကာေတြေျပၿပီး

ၾကမ္းတမ္းၿပီးေတာ့
ဖြဲ႔စည္းပုံ

ဘဝပါေျပာင္းလုိ႔

ဖြဲ႔စည္းပုံ

ေျပာင္းသြားတာ

ၾကမ္းေနတာ။

ေနရတာေပါ့ပါးၿပီး

ေဟာ္မုန္းလည္းေကာင္း၊ အကုန္ေကာင္းသြားတာ ၊ ရႈၿပီးတုိင္း ၊ရႈၿပီးတုိင္း ယွဥ္ၾကည့္ေတာ့ ေတာ္ ေတာ္
ေကာင္းတာ။ ေတြ႔ရတာ။ အဲဒါကုိ ႏႈိင္းယွဥ္၊ ႏႈိင္းယွဥ္ ၾကည့္ေတာ့မွ ၊ ေအာ္-ေကာင္းပါလား၊ ဆက္လုိက္ရင္ေတာ္
ေတာ္ဆုိးပါလား၊ သေဘာေပါက္လား။
ကမၼဘဝေနရာမွာ ညံ့သြားရင္ ၊ ဇာတိကလည္းညံ့ေတာ့မွာပါလား။
ျဖတ္လုိက္ျပန္ရင္၊

အရွိအတုိင္း

ပြားလုိက္ျပန္ရင္

အျမင္သန္လာရမွာ၊ သေဘာေပါက္လား။

ဓာတ္ေတြက

ေရွ႔ကရွိတဲ့

မေကာင္းတာေတြကုိ

ေနာက္စိတ္ကပစၦာဇာတ ေခၚတယ္ေနာ္။ ေနာက္စိတ္က ပြားတဲ့ သတၱိက အကုန္ေဖ်ာက္ပစ္တာ။ မဂ္ေဇာက
အကုန္ ေပ်ာက္ပ်က္တာ၊ ဖ်က္ပစ္ေတာ့ ရုပ္ေတြၾကည္ၿပီး ၊ သတၱိေကာင္းသြားတာ။ သေဘာေပါက္လား။
ေကာင္းတာကုိလည္း ခံစားသိသိရမယ္။ ဆက္လုိက္ရင္ မေကာင္းတာ ကုိသိေနရမယ္။ ဒါေၾကာင့္သင္ခဲ့တာ။(
*အခ်ိန္တုိင္း ေတြးေနရင္း ဘဝေျပာင္းေနသည္*)
သမၼာ သကၤပၸ ေျပာင္းလုိ႔ရွိရင္ ၊ အကုန္ုလုံးေကာင္းသြားတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပုံေပ်ာက္ေအာင္ထိ သြားမွာေနာ္။ မိစာၦ
သကၤပၸ ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ( အမွားႀကံလုိ႔ရွိရင္) ၾကမ္းတမ္းလာမယ္။ အပါယ္ေလးပါးအထိ ဆင္းေတာ့မွာ။ ဇာတိေဘး
22

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

သြားေတာ့မွာ၊ အဲဒါကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီးေတာ့ ၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ ပြားပါမ်ားေတာ့၊ ခံစားသိ သိလာတာ။ သိေတာ့မွ
ရုပ္ရွင္ၾကည့္ပါဆုိ၊

ၾကည့္လုိက္ျပန္ရင္

ဒီက

ဓာတ္လုိက္သလုိပဲ၊

ဓာတ္ေတြေျပာင္းတာ

သိေနတာကုိး။ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း ဘဝက အရမ္းဆုိးတာ သိေတာ့၊ ၾကည့္ရဲပါ့မလား။ ( မၾကည့္ရဲပါဘုရား)။
အဲဒါ

ခံစားသိ၊

အဲဒီေတာ့မွ

တကယ္

ျပတ္

မွာေပါ့။

သိသားဘဲ

နဲ႔

ျပတ္ပါ့မလား။

မျပတ္ဘူးေနာ္။

ပြားမ်ားထားလုိ႔သိတဲ့ ခံစားသိမွ ၊ တကယ္ ျပတ္မွာ ၊ မႏုိင္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ အျပစ္မတင္ပါဘူး။ မပြားလုိ႔ မက်င့္လုိ႔၊
သိသားဘဲ နဲ႔ ရပ္ေနလု႔ိ၊ ခံစားသိကုိ မေရာက္လုိ႔။ နားလည္လား။ ေတြးေနရင္း၊ ႀကံေနရင္းနဲ႔ပင္ ၊ တဏွာ
အစပ္က

ဆက္ၿပီဆုိရင္

ကမၼ

ဘဝေနရာမွာ

ၾကမ္းတမ္းၿပီးေလာင္ေနတယ္။

ေလာင္မွန္းလည္းမသိ၊

ဇာတိေတြလည္း မေၾကာက္၊ အုိ-နာ -ေသလည္း မေၾကာက္ဆုိေတာ့ - ၾကည့္ရင္းနဲ႔ အပါယ္က်သည္ အထိ
သြားေနတာ ။ သေဘာေပါက္လား။
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့၊ ဒီဘက္က အေကာင္းမွာ မခံစားဘူးတာကုိး။ တဏွာ အစပ္ျဖတ္လုိ႔ ျဖစ္တဲ့ ၊
အေကာင္းကုိ တစ္ခါမွာ မခံစားဘူးလုိ႔ ၊ ဆက္တာကုိ အေကာင္း ထင္ေနတာ။ သေဘာေပါက္ၾကလား။ (
မွန္ပါဘုရား)။
ျဖတ္လုိ႔ တကယ္ေကာင္းတာကုိ ခံစားတတ္လာၿပီ ဆုိရင္၊ အႏွစ္သာရသိလာၿပီ ဆုိရင္၊ ဟုိဘက္ကုိ လွည့္ကုိ
မလွည့္ခ်င္ေတာ့တာ။ ဒီေတာ့မွ ညည္းေငြ႔တယ္ဆုိတာ လာတာ။ (ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္)။
*စိတ္ဝင္စားႏုိင္ေသာ အင္အားမရွိျခင္း*
ျဖတ္လုိ႔ တကယ္ေကာင္းတာကုိ ခံစားတတ္လာၿပီဆုိရင္ ၊ အႏွစ္သာရ သိလာၿပီဆုိရင္၊ ဟုိဘက္ကုိလွည့္ကုိ
မလွည့္ခ်င္ေတာ့တာ။ ဒီေတာ့မွ ညည္းေငြ႔တယ္ ေခၚတာ၊ အဲဒါ ညည္းေငြ႔တာ အမွန္၊ သေဘာေပါက္လား။
ညည္းေငြ႔တာကုိ အေကာက္မလြဲေစနဲ႔ေနာ္။
တစ္ခ်ဳိ႔ က ဒီခႏၶာႀကီးထုိင္ရတာ၊ ေညာင္းတာကုိေၾကာက္ၿပီးေတာ့ ညည္းေငြ႔တာ လုပ္ေနတတ္တယ္။ ဒါနဲ႔
မဆုိင္ဘူး၊ ထပ္ေျပာမယ္။ ေညာင္းတာ ညာတာ ညည္းေငြ႔တာ၊ ဒါနဲ႔မဆုိင္ဘူး။ ညည္းေငြ႔တယ္ဆုိတာ ၊
အဲဒါကုိေျပာတာမဟုတ္ဘူး။
သံသရာအစဥ္ကုိ တဏွာ အစပ္ ဆက္လုိက္တာနဲ႔ ၊ ဘဝေျပာင္းတာ ၾကည့္ၿပီး ၊ ေၾကာက္တာ၊ ျဖတ္လုိက္
လုိ႔ရွိရင္ ၊ ျပတ္တဲ့အရသာကုိေတြ႔ထားလုိ႔ ၊ ဆက္ရမွာကုိ မဆက္ခ်င္တာ။ ဆက္ဘုိ႔ရန္အတြက္ ၊ စိတ္ကုိ
မဝင္စားခ်င္ေတာ့တာ။
ပူမွန္းသိေတာ့ စိတ္ဝင္စားႏုိင္တဲ့အင္အား။ မရွိတာကုိ ညည္းေငြ႔တယ္ေခၚတာ၊(သေဘာေပါက္လား။ ) အမွန္ကုိ
သိတဲ့ပုဂၢဳိလ္က တုံးလုံးလွဲရင္း ညည္းေငြ႔တယ္။ မဆက္ခ်င္ဘူး။ စဥ္းစားေလ၊ ထုိင္တာ ကုိ ညည္းေငြ႔တဲ့ပုဂၢဳိလ္က
တုံးလုံးလွဲရင္းဆက္ေတာ့မွာေပါ့၊ ေတြးခ်င္ရာေတြးေတာ့မွာေပါ့၊ သေဘာေပါက္လား။
23

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

မတူဘူးေနာ္။ ညည္းေငြ႔တာကုိ သတိထားၾကေနာ္။ အေကာက္မလြဲေစနဲ႔၊ ဘုရားရွင္က ( နိဗိႏၵာ ဝိဒတီတိ) တဲ့
ညည္းေငြ႔ တယ္ဆုိရင္ ရာဂမလာေတာ့ဘူး။
မကပ္ညိေတာ့ဘူးတဲ့။ ေပၚခ်င္ရာေပၚေတာ့၊ မကပ္ညိေတာ့ဘူး။ ဇာတိမလာေတာ့ပါဘူး။ ( ခီဏာ ဇာတိ)
လြတ္ၿပီ၊နားလည္ၿပီလား။ ကဲ ဘုရားေပးတဲ့ ကမၼ႒ာန္းက ရွင္းမေနဘူးလား။ သုိ႔ေသာ္၊ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေတြ
က်မ္းညွိၿပီး ဆုံးမထားတာလည္းထည့္ရမွာေပါ့။
သေျပကန္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

အဆုံးအမ

ျပန္ဆုိၾကရေအာင။မွတ္မိလား။

ဘာတဲ့လဲ။

(

ခ်မ္းသာခံစားရေလေလ၊ဆင္းရဲထင္ရွားေလေလ) ဆုိပါအုံး ( ခ်မ္းသာခံစားရေလေလ၊ ဆင္းရဲထင္ရွားေလေလ)
ပါဘုရား။
ေကာင္းၿပီ

ဒီမွာၾကည့္ေနာ္၊

အျမင္မွားေတြဟာတဲ့

(

အဝိဇၨာ

အုပ္စုေနာ္)

စိတ္မွာ

ယွဥ္ေနတာ။

စိတ္မွာလာကပ္ၿပီး၊ ေပၚသမွ်ကုိ သတၱဝါ အထည္ထင္ရင္ ဘာလဲ ဒိ႒ိ-( သကၠာယ ဒိ႒ိ) ၿပီးေတာ့ဘာလာမလဲ။
ဆက္ဆုိပါအုံး။

(ဝိစိကိစာၦ + သီလ ဗၺတ ပရာမာသ+ ကာမစၦႏၵ +ဗ်ာပါဒ + ရူပ+ အရူပ + ဥဒၵစၥ +မာန +အဝိဇၨာ) ပါဘုရား။
ဟုတ္ၿပီ။ ဒါက ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးမ်ားေက်းဇူးေနာ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးျပဳစုခဲ့တဲ့ ပါရဂူက်မ္းလာတာ။
အဆင့္ဆင့္ ဉာဏ္က ပယ္တာေနာ္။ အတုံး အခဲ ၊ အထည္ သတၱဝါ အျဖစ္နဲ႔ ၊ထင္မွတ္တာကုိ ဘယ္လုိမွ
ေဖ်ာက္မရဘူးဆုိရင္ အပါယ္မ်ဳိးေစ့ပဲ။

24

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

နားလည္ၿပီေနာ္။ အခုေတာ့ဘုရားေဟာတဲ့ ၊ ( ခႏၶာ ငါးပါး အေၾကာင္းသိတဲ့ ဉာဏ္) ကုိယ့္မွာ ရွိထားေတာ့ မေနာတံခါးမွာ ဉာဏ္နဲ႔ လွည့္ုိက္ေတာ့ကာ- သတၱဝါ အထည္ ရွိေသးလား။
တစ္ခါ အစုန္လမ္း၊ အဆန္လမ္း၊ နိဗၺာန္လမ္းလည္းသိေနၿပီ၊ ဆုိေတာ့ ဝိစိကိစာၦ ေကာရွိပါ့မလား။ မရွိေတာ့ဘူး။
သီလ

ဗၺတ

ပရာမာသလည္းျပတ္ၿပီေပါ့။

ဒါေပ

မဲ့

ဒီႏွစ္ခုက်န္ေသးတယ္။

ဒီႏွစ္ခုက

စာမွာေတာ့

(

သကဒါဂါမ္ပါးတယ္၊ အနာဂါမ္ ပယ္တယ္လုိ႔ဆုိတယ္)
ကိေလသာ သံေယာဇဥ္ (၁၀)
၁၀)ပါး

ဒီ ႏွစ္ခု ကဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေတြးရမွာကုိ တကယ္မေၾကာက္ေသးလု႔ိ၊ တဏွာ အစပ္ ဆက္မွာ ၊ တကယ္
မေၾကာက္ေသးလုိ႔ မွတ္ပါ။ ေတာင့္တရွိရင္ေၾကာင့္ၾကရွိမွာပဲ။သေဘာေပါက္လား။
ဒါကုိ ပစ္မွတ္ထားၿပီး ဘုန္းႀကီး က ေယာဂီေဟာင္းေတြ ကုိ သီးသန္႔ ေခၚတာေနာ္။ တဏွာ အစပ္က ေလာေလာ
ဆယ္ မွာပဲ ကဲ- ရွဴဆဲ ထုတ္ဆဲ၊ ေတြးဆဲ ၊ႀကံဆဲ မွာေရာ ရွိမေနဘူးလား။ ရွိမွန္းလည္းသိရမယ္။ လႊတ္လုိက္
ရင္လည္းသံသရာေခ်ာက္ထဲသြားၿပီ။ ျပတ္လုိ႔ရွိရင္လြတ္ၿပီလုိ႔သိေနရမယ္။ သေဘာေပါက္လား။
အႀကိမ္မ်ားမ်ားပြားရတယ္။ ပြားေတာ့မွ ( ခ်မ္းသာခံစားရေလေလ၊ဆင္းရဲထင္ရွားေလေလ) ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာ
ကုိ ပယ္တယ္ဆုိတဲ့ပုဂၢဳိလ္ဟာ ၊ ဒီဘက္က ဝိပႆနာ နဲပ ယွဥ္တဲ့ စ်ာန္ခ်မ္းသာကုိ မခံစားရင္ ၊ အစားမထုိးရင္
ရပါ့မလား။ မရဘူး၊ ပယ္တယ္ဆုိရင္ တစ္ခု အစားထုိးေပးရတယ္။
စိတ္က အာရုံနဲ႔ ေနတာေလ၊သေဘာေပါက္လား။ အိမ္အေၾကာင္း၊စီးပြားအေၾကာင္းကုိ ေတြးေနတဲ့အခါ ၊
ျဖစ္ေပၚတဲ့

ဘဝ

ေျပာင္းလဲခံစားမႈ၊

အဲဒါေတြျပတ္ၿပီးေတာ့ေကာ၊

ဘုရားေဟာ

အတုိင္း၊

အတုိင္းပြားတဲ့အခါ၊ ျဖစ္တဲ့ခံစားမႈ၊ ဒီႏွစ္ခုကုိ ယွဥ္ ယွဥ္ၿပီးေတာ့သြားရတာ၊ ယွဥ္လုိက္ေတာ့ကာ ။
25

အရွိ

အရွိ

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

ေအာ္- ဒီဘက္က သံသရာ လြတ္တဲ့အျပင္ တအားေအးခ်မ္းပါလားလုိ႔သိလာတယ္။ ဒီအစာစားလုိက္ရင္ ၊
နဂုိကပူတာေတြလည္းေပ်ာက္သြားတယ္။ တင္းတာလည္းေလ်ာ့သြားတယ္။ ဘဝေျပာင္းတာေရာ၊ ညံ့တာေတြ
အကုန္ေပ်ာက္သြားတယ္။ ဆက္လုိက္ရင္လည္း တအားေလာင္ၿပီး ဆင္းရဲပါလားလုိ႔ ၊ ႏႈိင္းယွဥ္ေပးရမယ္။
အႀကိမ္မ်ားစြာ ႏႈိင္းယွဥ္သြားပါ။ နားလည္ၿပီလား။ ( မွန္ပါဘုရား)။
ႏႈိင္းယွဥ္ရင္ ေတာင့္တ ေၾကာင့္ၾက-ေတြကုိ ပယ္ႏုိင္သြားမွာေပါ့။ ပယ္တာက ငါက ပယ္တာလား။ မဟုတ္ပါ။
သတၱိေျပာင္းသြားလုိ႔မွတ္ပါ။ သတၱိမေျပာင္းလုိ႔ ရပါ့မလား။ ( မရပါဘုရား)။
သိသားဘဲနဲ႔ရပ္ေနလုိ႔ျဖစ္ပါ့မလား။

(

မျဖစ္ပါဘုရား)။

ပြားမ်ားမွ

ရမွ

မဟုတ္လား။

(

မွန္ပါဘုရား)။

ကဲနားေပးမယ္ေနာ္။ေနာက္တစ္ခ်ိန္က်ရင္ အလုပ္နဲ႔ တြဲသြားမယ္ေနာ္။
ဝိပႆနာ အစ ၊သံေဝဂလုိ႔ဆုိျခင္းေၾကာင့္ သံေဝဂယူတဲ့အေနနဲ႔ ဝစီကံကုသုိလ္ျဖစ္ေအာင္ဆုိပါအုံး။

အုိနာေသ သုိ႔ ေမာင္းႏွင္ပုိ႔ လူတုိ႔ မျမဲပါတကား။

ခုိကုိးရာမဲ့၊ တြယ္ရာမဲံ ၊ အားႏြဲ႔လွပါတကား။

ကုိယ္ပိုင္ဥစၥာ မရွိပါ၊ထားကာသြားရမွာပါတကား။

လုိမျပည့္ ၊ အားမရ ၊ တဏွာ့ကၽြန္ခ်ည္းပါတကား။

(သာဓု- သာဓု- သာဓု)
o

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္
ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအားပူေဇာ္ေသာအားျဖင့္
o

26

(ဓမၼ ေဝပုလ)ႅ - အရွင္သုႏၵရ

သိသားဘဲႏွင့္ပြားမ်ားမႈ မတူပုံ အလုပ္ေပးတရားေတာ္

27

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful