Notatka z zajęć: Plotyn

jb 3.1.07 4.1.07

1

System
JEDNO (jednia, prajednia, nowożytnie: absolut) Byt totalnie transcendentalny (ontologicznie i epistemologicznie) Ontologicznie bo jest ponad bytem (sam nie jest bytem), jest ponad przeciwieństwami (jest zespoleniem przeciwieństw?), epistemologicznie bo jest niepoznawalny. Jedno myśli na dwa sposoby: intram? (wewnętrznie) Jest to całkowicie zdeterminowana część myślenia jedni, nie jest to nawet myślenie a Myśl (fakt, a nie proces). Jest to Myśl obejmująca całość bytu na raz. extram? (zewnętrznie) jest to już proces. Jednia dzieli się na podmiot i przedmiot. Powstaje umysł.

Przepaść pomiędzy bytem a Jednym. Normalnie na kilometr długa i szeroka. Umysł — pierwsza emanacja (już byt). Umysł myśli o sobie. Poznając siebie poznaje swoje źródło — jednię i zaczyna ją kontemplować. Pojmuje ją w sposób błędny, bowiem nie widzi jej jako jedno ale jako wiele. Widzi tak jakby patrzyć przez rozbite zwierciadło — jedno pojawia się w tysiącach refleksów. Po kontemplacji absolutu odkrywa moce twórcze i zaczyna tworzyć. Tworzy Duszę. Dusza analogicznie — kontempluje umysł i tworzy świat zmysłowy (który jest granicą kreacji — nie może nic powołać do życia). Obrazy: Słońce Jeśli słońce to JEDNO to cała reszta bytu to światło. O ile słońce jest w lepszej pozycji bytowej, o tyle światło powstaje w sposób konieczny. Koło Byt koła jest uzależniony od bytu jego środka. Drzewo Pień to jednia, konary i gałęzie to Umysł i Dusza, a liście to świat zmysłowy
0

Disclaimer: Nie odpowiadam za adekwatność tej pracy

1

2 O PIĘKNIE

2

Trzy Dusze: dusza kontemplująca Absolut dusza świata dusza w świecie Dwie pierwsze jeszcze mnie są nękana (kalane) przez materię, choć druga jest w niej zanurzona. Dusza świata tworzy światzmysłowy i już jest kalana. Pomiedzy duszami jest komunikacja — dusza kontemplacyjna poznaje jednie a dwie pozostałe pożywiając się tym co ta wie o jedni tworzą świat. Materia nie jest nawet bytem, a raczej nicością. Dla plotyna materia to raczej logiczna konieczność Jednego. Materia jest jakby lustrem w którym odbija się prawdziwy świat, ale samo lustro i obraz nie są już bytami. Logos integruje system Plotyna. To uświadomiona relacja pomiędzy umysłem a światem zmysłowym. Polega na uświadomieniu sobie że można poprzez duszę jakoś poznać umysł.

2

O Pięknie

Piękno to symetria, ale symetria nie jest definicją piękna a jego kryterium. Definicją, istotą piękna, jest idea która łączy częśći materialne w jedną całość (czyli nadaje im symetrię) na tyle na ile się da to zrobić. Źródłem piękna jest Umysł. Istnieje więc jednoznaczność pomiędzy ideami a pięknem, więc poznając jedno poznajemy drugie. Artysta jest tu równy naturze (oboje tworzą piękno). Istnieje piękno wyższe niż piękno ciał — piękno cnót, ale by je poznać trzeba już być cnotliwym. Pożądając piękna cnót pożądamy piękna duszy. W duszy kryje się piękno cnót. cnoty oczyszczające „Męstwo polega na tym, żeby nie lękać się śmierci, będącej oddzieleniem duszy od ciała” „Wielkoduszność to wyniosła postawa wobec spraw świata” Cnoty oczyszczające same są czystością. Są oczyszczeniem duszy z cielesności. Więc dusza która ucieka od ciała do umysłu staje się piękną. Więc być dobrym i pięknym to upodobnić się do boga. Piękno pochodzi od duszy (która pobiera piękno od umysłu) i dusza urabia materię na piękną modłę. Piekno pochodzi od umysłu. (Jednia jest arcypiękna). Piękno jest miarą wysokości na drabinie bytu — jest miarą ilości bytu w bycie. Ponad pięknem jest coś jeszcze — Dobro.

2 O PIĘKNIE Dobro jest piękne.

3

Dążymy do dobra (bowiem ono nas przyciaga), ale gdy poznamy je przyciąga nas też piękno dobra. Miłość do piękna ciał jest niebezpieczna, powinniśmy od miłości do ciał zaczynać, ale nie wolno na niej kończyć. Jak ktoś na niej kończy to kończy jak Parys. Piękno jest, czkeka na odkrycie