You are on page 1of 76

 U

-

http://www.dhammaganga.com

Page 1

စဥ္

ေခါင္းစဥ္

စာမ်က္ႏွာ

၁။

ေနကၡမၼလေရာင္

၂။

သမာနတၱတာစီးဆင္းမႈ

၁၀

၃။

ငါ့လိုရဟႏၱာမဟုတ္ေသးႏွင့္ ဥရုေ၀လမိတၱဴမ်ား

၁၆

၄။

ဧဟိ သြာဂတံဆိုင္းဘုတ္ေလးေတြဆီ

၂၃

၅။

ဂလိုဘယ္လ္အသံုးခ်အဘိဓမၼာ

၂၉

၆။

အေဖလို႕သာ ေခၚပါေလ သားရဟန္း

၃၆

၇။

ဟုေပယ်လြဲေခ်ာ္မႈ

၄၂

၈။

မိဂဒါ၀ုန္ဂ်န္းရွင္း

၄၆

၉။

သို႕ေသာ္ ထိုသို႕ေသာ္မ်ား

၅၀

၁၀။

ေသာကမုန္႕ညွင္းေစ့မ်ား

၅၃

၁၁။

ဧကစာ သစ္ပင္

၅၇

၁၂။

ဘိနပ္စီးထားတဲ့ျမစ္

၆၃

၁၃။

ျဗဟၼဒ႑ သို႕မဟုတ္ ဗုဒၶေခတ္ဆန္ခ္ရွင္

၆၅

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 2

၁။ ေနကၡမၼလေရာင္

၁-က။
ညအခါ
လသာသာ
ကစားမလား
နားမလား။
(သူငယ္တန္းဖတ္စာ)
ပီဘိကေလးငယ္ဘ၀က

အသံသာသာျဖင့္

ရြတ္ဆိုဟစ္ေအာ္

ျမဴးေပ်ာ္ခဲ့ရဖူးေသာ

ကဗ်ာ..၊

ေက်းလက္ ည ၏ လေရာင္ဆမ္းကြင္းျပင္က်ယ္တြင္ ေျပးလႊားခုန္ေပါက္ စိတ္ေျမာက္ခဲ့ရဖူးေသာ
အလကၤာ..၊
သူငယ္တစ္ေယာက္

ရိုးရွင္းၾကည္ျမ

ေနသည့္

စိတ္လြင္ျပင္တြင္

ရုတ္ရုတ္သဲသဲနာရီမ်ား၊

ေသေကာင္ ေပါင္း လဲ ခ်ိန္းဆိုခ်က္မ်ား၊ ရႈပ္ေထြးေ၀၀ါးေသာ အိပ္မက္မ်ားႏွင့္ ခမ္းနားထည္၀ါေသာ
မနက္ျဖန္မ်ားလည္းရွိမေနခဲ့ပါ။
ကစားျခင္းႏွင့္

အနားယူျခင္းသည္သာ

ကေလးငယ္တစ္ေယာက္၏

အဘိဓမၼာ

(သို႕)

ပစၥဳပၸန္

စစ္စစ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ လေရာင္လင္းပေသာ ညအခါတြင္ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ ခုန္ေပါက္ေျပးလႊား ေဆာ့က
စားမည္။ ႏြမ္းနယ္ပင္ပန္း သြားခဲ့လွ်င္ေတာ့ အပူအပင္ကင္းစြာ အနားယူ အိပ္စက္ပစ္လိုက္မည္။
လေရာင္သည္ ျမတ္္ႏိုးစရာဟုေတာ့ ႏုနယ္ေသာ ႏွလုံးသားကပင္ ထိထိရွရွ ပြတ္တုိက္မိေလသည္။

ht t p: / / w ww .dhammaganga.com

Page 3

၁-ခ
အႏၶီဘူေတာ..
တာ..အယံ
..အယံ…ေလာေကာ။
ဤေလာကသည္..အေမွ
..အေမွာင္သဖြယ္ျဖစ္၏။
..
(ကစၥာယနဗ်ာကရဏ)
ဆယ္ေက်ာ္သက္

အရြယ္

လူငယ္တစ္ေယာက္

နားစည္

ကို

ရိုက္ခတ္လာေသာ

အသံ၊

ဘယ္မွာေမွာင္လို႕လဲ။
ေျခလွမ္းတို႔ကို ျမွင့္တင္ေပးႏိုင္သည္ သင္ယူေလ့လာစရာသင္ခန္းစာမ်ားရွိသည္။ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကို
ၾကြတက္ လာေစသည့္ အတၳဳပၸတၱိ စာအုပ္ထူထူမ်ား ရွိသည္။ ေက်ာင္းသြားေဖာ္တို႕၏ ေႏြးေထြး
ပြင့္လင္းေသာ

ရယ္သံမ်ား

ရွိသည္။

ျဗဟၼစိုရ္တြန္းအားႏွင့္

ေစတနာဆြဲငင္အားလည္း

ရွိသည္။

လတ္ဆတ္ေသာအေတြး ႏွင့္ ယစ္မူးဖြယ္ဂီတ တို႕ကလည္း လူငယ္တစ္ေယာက္၏ ပုဂၢလိကရင္ခြင္ကို
သိမ္းပိုက္ၾကျပန္ေလသည္။ စာသင္ခန္းအေဆာင္ ေဆာင္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ေက်ာခိုင္း ႏိုင္ခဲ့ၿပီ ဆိုလွ်င္
မုဒိတာတံခါးခ်ပ္မ်ားကအသင့္ဆီးၾကိဳေနၾကေပဦးမည္။
ဘယ္မွာလဲ…အေမွာင္။
အေတြ႕အၾကံဳ တုိးတိမ္လြန္းေနေသးသည့္ လူငယ္တစ္ေယာက္က သူ၏ အိပ္မက္မွတ္စုတြင္ ေမွ်ာ္မွန္း
ခ်က္၊အလင္းတို႕ကိုသာ၊လက္လက္ထေအာင္ေရးျခစ္ေနမိေလသည္။
၁-ဂ။
အပၸမာေဒါ၊
ာေဒါ၊အမတံ၊ပဒံ၊
ပမာေဒါမစၥဳေနာပဒံ။
မေမ့ျခင္းသည္မေသလမ္း၊
ေမ့ျခင္းသည္ေသလမ္း။
(ဓမၼပဒ)
ဒ)

ဦးေႏွာက္ထမ
ဲ ွ သင္ခန္းစာကို စား၀တ္ေနေရး သင္ခန္းစာတြင္ အမွန္တကယ္ ခ်ခင္းျပ ရေသာအခါ
လူရြယ္တစ္ဦး ၏ ေန႔စဥ္ရုန္းကန္ရမႈမ်ား က ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိ အက်ႌတစ္ထည္ကို ၀တ္ဆင္ရသလို
လြယ္ကူ ေခ်ာေမြ႔ခ့သ
ဲ ည္ ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ နာက်င္ေၾကကြဲမႈမ်ား ရွိသည္။ ေခ်ာင္ပိတ္ခံရျခင္းမ်ား

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 4

ရွိသည္။

တြန္းတြန္းတိုက္တုိက္

ျဖတ္စီးလာေသာ

ေလွာင္ရယ္သံမ်ားလည္း

ရွိေနႏွင့္ေလသည္။

သို႕ေသာ္….ခြ်န္ထက္ျမိျမေသာမာနျဖင္မိမိကုိယ္ကုိယ္ခြ်န္းကုန္ဖြင့္ပစ္ခဲ့ပါသည္။
ဤသို႕ျဖင့္ ပိတ္ထားေသာ တံခါးမ်ား ပြင့္ထြက္၊ ရန္လိုေသာ စမ္းသပ္မႈမ်ား ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၍ ထုထည္
ေကာင္း ေကာင္း ျပႆနာမ်ားၿပိဳလဲသြားခဲ့သည္။ ေလာကဓံေျပးလမ္းရွင္း၍ ခါးသက္ၾကမ္း ရွေသာ
ေန႕ရက္တို႕ေျပေလ်ာ့စျပဳသည္ႏွင့္ပကာသနစီး၀င္ႏံႈးကျမင့္တက္ခဲ့ပါသည္။
လက္ခုပ္သံတုိ႕က………တစ္ေပြ႕..တစ္ပိုက္၊
ဂုဏ္ျပဳေတးတို႕က....တေမ့တမိုက္။
ေအာင္ျမင္ျပည့္စံုမႈ အေျခြအရံႏွင့္ ရယ္သံလြင္လြင္တို႔သာ လႊမ္းၿခံဳေနသည့္ ျပကၡဒိန္စာမ်က္ႏွာကို
မထင္မွတ္စာြ

ေပါက္ၿပဲသာြ းေစခဲ့သည္က

အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏

နာေရးဖိတ္စာ။

နာေရးသတင္းေပါင္းမ်ားစြာကို အမ်ားႏွင့္ထပ္တူ ေရာေႏွာစုပ္သပ္ခဲ့ဖူးပါသည္။ အမ်ားႏွင့္ထပ္တူပဲ
စာနာအားျဖည့္ခ့ဖ
ဲ ူးပါသည္။
သို႕ေသာ္ ဤမွ်ေလာက္ ေသြးပ်က္ဖယ
ြ ္ ထိတ္ပ်ာေ၀၀ါးမႈ မပြားစီးခဲ့။ အနီးကပ္ က်ကြဲ သံက ပိုမို
က်ယ္ေလာင္ခ့ပ
ဲ ါသည္။
ေသျခင္းတရား..။
ကိုယ္ႏွင္မဆိုင္ေသာ ဘာသာရပ္တစ္ခုသဖြယ္ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းေသတၱာတြင္ ေခါက္သိမ္းထားခဲ့ ေသာ
အရာ။
ငါ……….ဘာလဲ….။
ငါ……….ဘယ္လဲ...။
ငါဆိုတာကေရာ………ဘာလဲ..။
ငါဆိုတာကေရာ…….ဘယ္လဲ.......။
ေမးခြန္းတို႕က…ရင္တစ္ခုလံုးကို…တ၀ုန္း၀ုန္းထုႏွက္ေနၾက၏။
ေခြ်းသီးေခြ်းေပါက္တို႕ျဖင့္

နစ္မန
ြ ္းရသည္က

အခါခါ

အိပ္မက္ဆိုးတုိ႔ျဖင့္

ေခ်ာက္ေခ်ာက္ျခားျခား

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 5

လန္႕နိုးရသည္ကအႀကိမ္ႀကိမ္။
ေသျခင္းတရား

က

ခ်စ္လွစြာေသာ

ခ်စ္လွစာြ ေသာ

သူငယ္ခ်င္းကလည္း

သူငယ္ခ်င္းဆီ

အခ်ိန္ကိုက္ေရာက္ခဲ့တာမွ

ေသျခင္းတရားကို

သတၱိအျပည့္နဲ႕

ဟုတ္ရဲ႕လား။
လက္ခံႀကိဳဆိုဖို႕

အသင့္ရွိေနခဲ့တာမွ..ဟုတ္ပါရဲ႕လား။
ေမ့ေလ်ာ႔မႈပမာဒ ၏ ေသြးေဆာင္မႈမာယာ တြင္ ႏွစ္ၿခိဳက္ေပ်ာ္၀င္ေနခဲ့သည့္ သူကိုယ္တုိင္ကေရာ.....။
၂-က
ေသရာသို႕သြားေနျခင္းသည္…ထာ၀
ထာ၀ရအလုပ္။
စား၀
ြ ္ျခင္းသည္…ယာယီအလုပ္။
စား၀တ္ေနေရး….
နေရး….ေဆာင္
….ေဆာင္ရက
(မိုးကုတ္ဆရာေတာ္)
ကံေကာင္းေထာက္မ စြာ အမွတ္မထင္ ၾကားနာခြင့္ ရခဲ့သည့္ ရွင္းလင္း ပီျပင္ သည့္ၾသ၀ါဒက
တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားခဲ့ေသာအေတြးစမ်ားကိုဖ်တ္ဖ်တ္လူးသြားေစခဲ့သည္။
ဘ၀ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ ဆိုတာ ေရႊေရာင္စကားလံုးေတြနဲ႕ ေရးထြင္းထားသည့္ နာမည္တစ္ခုလား။
ဇိမ္ခံ ကားတစ္စီးေပၚက ျမင့္ေမာက္ ၀င့္၀ါျခင္း တစ္မ်ိဳးလား။
လက္ကုိင္စကား ေျပာကိရိယာတစ္ခုနွင့္ ရႈပ္ေထြး၀င့္ၾကြားျခင္းလား။
အေရာက္လက္လက္သတၱဳစေတြ ကို တြဲစပ္၀တ္ဆင္ျခင္းလား။
ဟန္ေဆာင္ေရာေႏွာ ရယ္ေမာရျခင္းေတြလား။
အမွန္တကယ္......
ဘ၀ဆိုသည္မွာ “ေသရာသို႕ အဆက္မျပတ္သြားေနရျခင္း” ၀န္ပိေနသည့္ ကာလတိုျဖစ္ရွိ မႈ ေလးမွ်
သာ တကား။ မိမိႏွင့္ မိမိစဲြလမ္းသမွ် အရာရာကို အခိုင္အမာဟု ေသခ်ာမွတ္ယူ ထမ္းပိုးထားလို ေသာ
ပုထုဇဥ္ပီသ လြန္းသည့္ မိစာၦ ဒႆန တို႕ လဲၿပိဳယိုင္နဲ႕ သြားေတာ့၏။ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျပည့္စံုမႈမ်ား ဆီ
ခုတ္ေမာင္းေနဆဲအရွိန္အဟုန္မ်ားက ေလာင္ၿမိဳက္ လာၾကသည္။ သူ႕အဇၥ်တၱသည္ ပူျပင္းအိုက္ စပ္ေန
ခဲ့၏။
အေမွာင္ထုျဖင့္ ပိတ္ဆို႕လ်က္ရွိေသာ သူ႕၀န္းက်င္တစ္ဆံုး ေသြးရူးေသြးတမ္း ငဲ့ေစာင္းၾကည့္မိ
ေသာအခါ
လေရာင္.....
.....

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 6

သႏၱရသ စက္စက္ယိုက်ေနေသာ
ဓမၼလေရာင္.....
.....
လြတ္ေျမာက္မႈတို႕ျဖင့္ ရုန္းၾကြေနေသာ
ပရမတၳလေရာင္...။
...။
...
၂-ခ
သြာကၡာေတာ ဘဂ၀
ဘဂ၀တာ ဓေမၼာ၊
စရထ ျဗဟၼစရိယံ သမၼာ ဒုကၡႆ အႏၱကိရိယာယ။
တရားဓမၼကို ေကာင္းစြာ ေဟာျပအပ္ၿပီ။
ဆင္းရဲျခင္းကို အဆံုးသတ္ဖို႕ အက်င့္ျမတ္ကို မွန္ကန္စြာ က်င့္သံုးၾက။
(ဗုဒၶ)
လေရာင္ရႊန္းျမေသာ

ညတစ္ညဆီက

တိမ္းညြတ္ဖြယ္

ပေဒသရာဇ္အေဆာင္အေယာင္ႏွင့္

အျမစ္တြယ္ကာ အကုိင္းအခက္ေ၀စ မိသားစုဘ၀သံေယာဇဥ္ကို ေနာက္ျပန္မလွည့္ေၾကး စြန္႕ခြာ၀ံ့ရဲ
ထြက္ေျပးႏိုင္ရက္သည့္

မင္းပ်ိဳမင္းလြင္

သိဒၶတၳ၏

ေျခလွမ္းစိပ္စိပ္တို႕က

အေနာမာျမစ္ကမ္းဆီ

ဦးတည္လ်က္..။
စၾကာ၀ဠာတစ္ခုလံုး၏

မ်က္ရည္မ်ားကို

သုတ္ေပးဖို႕

ပုဂၢလိကေၾကကြဲမႈကို

မ်က္ႏွာလႊဲခ့ရ
ဲ သူ

မင္းသားျမတ္သည္ “တစ္သံသရာလံုးငိုခဲ့ရၿပီးၿပီပဲ” ဟူေသာ သံေ၀တို႕ျဖင့္ ေျခလွမ္းတို႕ကို တည့္မတ္
ခရီးဆက္ခဲ့ရေပလိမ့္မည္။
ထိုသို႕ျဖင့္ ဗုဒၶအရွင္သည္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ႏွင့္တကြ ေ၀ေနယ်အနႏၱတို႕၏ ေသာကအပူမွန္သမွ်ကို
ၿငိွမ္း၍

မ်က္ရည္ဇာတ္လမ္းတို႕ကို

သိမ္းေစခဲ့သည္။

အရွင္ျမတ္၏

ေနကၡမၼပါရမီအက်င့္ျမတ္ျဖင့္

ပကတိလေရာင္ေအာက္တြင၊္ဓမၼလ၀န္း၊ထြန္းလင္းခဲ့ေလၿပီ။
၃-က
ေသတာကို ျမတ္စာြ ဘုရားလည္း မတားႏိုင္ဘူး။
ေနာက္ထပ္မေသဖို႕ပဲ လမ္းျပႏိုင္တယ္။
(မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္)

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 7

တရားဓမၼ၏ သႏၱရသအရိပ္ထိုးက်ရာ ဥပုသ္ေက်ာင္းေဆာင္ေလးသည္ ဆိတ္ၿငိမ္ေအးျမလ်က္ရွိသည္။
ကဗ်ာ အသက္ဓါတ္တို႕ ပူးကပ္ယွက္သန္းေနသည့္ ဓမၼကထိကရဟန္းေတာ္ေလး၏ စကားလံုးမ်ားက
ၿပိဳးၿပက္ ေတာက္ပေနၾကသည္။
“ကေလး ဘ၀က သင္ခ့ရ
ဲ တဲ့
ညအခါ လသာသာကဗ်ာဟာ
မိမိတို႕ ႏွလံုးသားေပၚမွာ အၾကိမ္ၾကိမ္၀ဲေနရမယ့္
ၾကာပြတ္ရိုက္သံျဖစ္သင့္တယ္။
သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုး
ေမွာင္ခဲ့ၾကၿပီးၿပီ။
မွားခဲ့ၾကၿပီးၿပီ။
လမ္းေၾကာင္းလြဲခ့ၾဲ ကၿပီးၿပီ။
မိမိတို႕ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြကို တည့္မတ္ဖို႕
သစၥာဓမၼလေရာင္...သာတဲ့အခ်ိန္ထက္
ေကာင္းျမတ္တ့အ
ဲ ခ်ိန္ကာလမရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
မိမိတို႕ ေျခလွမ္းေတြမွာ အပၸမာဒ အထိန္းအကြပ္ရွိၾကရဲ႕လား။
ဒါမွမဟုတ္ ပမာဒေျခခ်င္းခတ္လို႕ ကာမဂုဏ္မီးလွ်ံထဲမွာ ပိတ္မိေနၾကသလား။”
“ လူ႕ဘ၀ဆိုတ့ဲ အျပည့္စံုဆံုး အခ်ိန္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားသူေတြအတြက္ ေမးခြန္းေတြ အမ်ားၾကီးမလိုဘူး။
ႏွစ္ခုပဲ ကစားမလား နားမလား။”

၃-ခ
၀ယဓမၼာ သခၤါရာ အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ။
ျပဳျပင္ေပးရ သခၤါရတရားတိ
ရတရားတို႕သည္ ပ်က္စီးျခင္းသေဘာရွိကုန္၏။
မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းျဖင့္ ကိစၥၿပီးေစၾက။
(ဗုဒၶ)
တီဗြီခ်န္နယ္လ္တစ္ခု ကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္မိသည္ႏွင့္ မေသခ်ာမႈမ်ားႏွင့္သာ ေသခ်ာလွေသာ ပစၥကၡ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 8

ကမၻာေျမ၏ ကူကယ္ရာမဲ့ အေျခအေနအရပ္ရပ္က သူ႕ရင္၀ကို စူးေအာင့္နာက်င္ေစပါသည္။ ဆူနာမီ
ဒီလိႈင္း၊ဟာရီကိန္းႏွင့္
တုပ္ေကြးစေသာ

တိုင္ဖုန္းမုန္တိုင္း။အင္အားၾကီးေျမငလ်င္၊

သဘာ၀ေဘး

အႏၱရာယ္မ်ားႏွင့္

ေတာင္ၿပိဳေျမၾကြံနစ္မႈ၊

အေသခံဗုံးေဖာက္ခြဲမႈ၊

ၾကက္ငွက္

လူမိ်ဳးေရးပဋိပကၡ၊

စစ္မက္ျပဳက်ဴးေက်ာ္ျခင္း စေသာ ျပႆနာ အရပ္ရပ္ က ဘ၀၏ျပည့္စံုမႈဆိုသည္ကို ရယ္သမ
ြ ္းေသြး
ေနၾကသည္။
အေၾကာင္းတရားအမ်ိဳးမ်ိဳး၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ ေသျခင္းတရားရွိေလသည္။ ေမြးစားရင္း၀င္ခဲ့ၿပီးမွေတာ့
ေသစာရင္းတြင္လည္း ကိုယ့္နာမည္က အထင္းသားျဖစ္ေနေတာ့မွာ ေသခ်ာလွပါသည္။ အခ်ိန္မေရြး
ေရာက္လာႏိုင္ေသာ

ေသျခင္းတရား၏

တံခါးေခါက္သံမၾကားရမီ၊

သစၥာဓမၼလရိပ္

မလြန္မီ၊

သူကိုယ္တိုင္ အၿပီးသတ္ေျဖဆိုရမည့္ ေမးခြန္းကို သူမိတ္ေဆြမ်ားကိုလည္း မွ်ေ၀လိုက္ခ်င္ပါ ေသး
သည္။
ညအခါ
လသာသာ
ကစားမလား
နားမလား။
(လြန္ခဲ့တဲ့

၂၀၀၅

ခုႏွစ္က

ကြယ္လြန္သြားတဲ့

မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္အတြက္

အမွတ္တရ

ေရးျဖစ္ခဲ့တာပါ၊ ဘေလာ့ေရွ႕ပိုင္းမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ရာ စဥ္းစားစရာ ၾကံဳလာေလတိုင္း
ေနကၡမၼလေရာင္ကို ျပန္ၿပီးဖတ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ခုလည္း တစ္ကိုယ္တည္း တိုးတိတ္စြာ ဖတ္ရင္း
ျပန္မွ်မိျပန္တာပါ။ ေက်နပ္ပါေစ)

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 9

၂။ သမာနတၱတာစီးဆင္းမႈ
၁-က
'' The days of a lonely wolf are ending."
"သင္းကြဲ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္ရဲ႕ ေန႕ရက္မ်ားကုန္ဆံုးသြားပါၿပီ"တဲ့။
ရာစုသစ္ေထာင့္ခ်ိဳးမွာ စီးစီးပိုးပိုး ၾကားလိုက္ရတဲ့ အသံတစ္ခုပဲျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာေျမရဲ႕ နံရံအသီး
သီးမွာ ရုတ္ရုတ္သဲသဲ စိန္ေခၚမႈေတြက ဆူနာမီ(Tsunami) လိႈင္းတံပိုးေတြလို ေၾကာက္မက္္ဖြယ္
ရႈပ္ေထြးျမင့္တက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ တိမ္းေရွာင္ပုန္းလို႕ မလြတ္နိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဆန္းသစ္တီထြင္မႈေတြ
လွ်ံက်ေနတဲ့ နည္းပညာေခတ္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ အသစ္စက္စက္ေတြ က လူသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေန႔စဥ္
ဒိုင္ယာရီကို မလူးလြန္႔သာေအာင္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားလိုက္ၾကပါၿပီ။
တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ ေလးလံပံုက်လာတဲ့ လူေနမႈဘ၀ ပံုစံသစ္ကလည္း လူသားတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕
ခံႏိုင္စြမ္းရည္ကို အမိ်ဳမိ်ဳး စမ္းသပ္ေနတဲ့ ဖိအားတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အလံုးအဖန္ က်ံဳ႕၀င္သာြ း
ေပမယ့္ အေရးအရာေတြ နက္ရိႈင္းျပန္႕ကားလာတဲ့ ကမၻာ့ကြန္ရက္ၾကီးထဲမွာ တစ္ဦးတစ္ ေယာက္
ေကာင္း နဲ႕ေတာ့ ေျခဖ်ားေထာက္ခ်င္ လို႕မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုကို သူရဲေကာင္းလြန္ေခတ္(Post Heroic Era)လို႕ ညႊန္းဆိုေနၾကရပါၿပီ။
၁-ခ
ပုဂိၢဳလ္ေရးကိုးကြယ္မႈ(Personal
အေသြးနဲ႕

၀န္ေဆာင္မႈကိုသာ

နယ္ပယ္ခ်ဲ႕ထြင္မႈနဲ႕

ခိုင္မာတဲ့

Cult)ကုိ

ဗဟုိျပဳစံထားၿပီး

အားျပဳလည္ပတ္ေနတဲ့
အနာဂတ္မိ်ဳးဆက္ကို

တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းရဲ႕
ပုဂၢလိက၀ါယမစနစ္ဟာ

ေဖာ္ေဆာင္ဖြဲ႕စည္းႏိုင္မွာ

အရည္

က်ယ္ျပန္႕တဲ့
မဟုတ္ေပဘူး။

အသင္း အဖြဲ႕လိုက္ ေဆာင္ရက
ြ ္ျခင္းလို႕ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ Team-work ဆိုတ့ဲ စကားကို ဒီေန႕
က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေျပာေနၾကရပါၿပီ။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 10

အုပ္စုဖြဲ႕ေဆာင္ရြက္ျခင္းကသာ အျမင့္မားဆံုးပန္းတိုင္နဲ႕ အက်ယ္ျပန္႕ဆံုးအင္အားကို ဆြတ္ခူးႏိုင္မွာ
ျဖစ္သလို စြမ္းရည္ျပည့္မ်ိဳးဆက္ကိုလည္း လက္ဆင့္ကမ္းေမြးျမဴႏိုင္ခဲ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
နံနက္ခင္းတံခါးခ်ပ္ကို တြန္းဖြင့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ
အေရာင္အေသြးမတူေပမယ့္
အုပ္စုဖြဲ႕ပ်ံသန္းေနတဲ့ ငွက္ေတြကို တစ္အုပ္ၾကီးေတြ႕ရသလို
ဟုိးအေ၀းဆီက ဧကစာငွက္ေတြရဲ႕
သင္းကြဲေတးကိုလည္း ၾကားေနရျပန္ပါတယ္။
၁-ဂ
ဘီစီေျခာက္ရာစု

အိႏၵိယျပည္ၾကီးရဲ႕

နယ္ပယ္အႏွံ႕မွာ

ညီညြတ္တဲ့သံဃာ့အဖြဲ႕အစည္းၾကီးရဲ႕

၀န္ေဆာင္မႈကို အားျပဳၿပီး က်ယ္ျပန္႔တဲ႕ ဗုဒၶႏိုင္ငံေတာ္ကုိ တည္ေထာင္ႏိုင္ခတ
ဲ့ ဲ့ သက်မုနိအရွင္ဟာ
အသင္းအဖြ႔လ
ဲ ိုက္ေဆာင္ရြက္မႈ Team-work ရဲ႕ အားသာခ်က္ကို ယံုၾကည္ေတာ္မူခဲ့သလို မိ်ဳးဆက္
သစ္ ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ကိုလည္း အားထားေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း ထင္ရွားလွပါတယ္။
မ်က္ေမွာက္ေခတ္တိုင္ေအာင္

သာသနာ့မီးရႈးတိုင္ကို

လက္ဆင့္ကမ္းထြန္းညွိသြားမယ့္

ညီညတ
ြ ္

ခိုင္မာတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ ၀န္ေဆာင္ သံဃာေတာ္မ်ား ကို ေမြးျမဴခ်န္ရစ္ ထားေတာ္မူႏိုင္ခ့ျဲ ခင္းက
အရွင္ျမတ္ ရဲ႕ " သမဂၢါနံ တေပါ သုေခါ '' ဆိုတဲ့ ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး (Working-together)
ဥပေဒသကို ေလးျမတ္နက္ရိႈင္းေစခဲ့ပါတယ္။
ဒီလို ျပည့္၀ေအာင္ျမင္လွတ့ဲ အသင္းအဖြဲ႕လိုက္ ေဆာင္ရြက္မႈလမ္းစဥ္ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ႏိုင္
ခဲ့ျခင္းရဲ႕

အဓိကေသာ့ခ်က္ကေတာ့

အရွင္ျမတ္က်င့္သံုးခဲ့တဲ့

သမာနတၱတာ

သဂၤဟတရားျမတ္

ပဲျဖစ္ပါတယ္။
(၁) ျမတ္နိုးဖြယ္လက္ေဆာင္ေပးကမ္းမႈ(ဒါန)
(၂) စကားခ်ိဳခ်ိဳေျပာဆိုဧည့္ခံမႈ(ေပယ်၀ဇၨ)
(၃) သူတစ္ပါးအေရးကို ကိုယ့္အေရးလို သေဘာထားကူညီေဆာင္ရြက္ေပးမႈ(အတၱစရိယ)နဲ႕

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 11

(၄)

ကိုယ္နဲ႕ထပ္တူျပဳ

(သမာနတၱတာ)

ဆိုတ့ဲ

ဆက္ဆံတတ္

မႈ

(သို႕)

သဂၤဟတရားေလးပါးဟာ

ကိုယ္နဲ႕တန္းတူရည္တူ
လူေတြကို

ေနရာေပးတတ္မႈ

ခ်စ္ၾကည္ေအာင္သိမ္းသြင္းေရးနဲ႕

အသင္းအဖြဲ႕ေတြ ညီညြတ္ေအာင္ စုစည္းေရးမွာ က်င့္သံုးဖို႕ အရွင္ျမတ္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ညႊန္ျပခဲ့တ့ဲ
နည္းလမ္းေကာင္းမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
စတုတၱေျမာက္သဂၤဟတရားကေတာ့ လိုက္နာက်င့္သံုးဖို႕ အခက္အခဲဆံုးျဖစ္သလို အသင္းအဖြဲ႕လိုက္
ေဆာင္ရြက္မႈရဲ႕ မဟာဗ်ဴဟာအေျမာက္ဆံုး အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
အရင္းအျမစ္မတူတ့ဲ ပုဂိၢဳလ္ေတြမ်ားစြာနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ ထုထည္ေကာင္းေကာင္း
အသင္းအဖြဲ႕ၾကီးေတြက အစ ေသြးရင္း သားရင္းေတြပဲ ပါ၀င္တဲ့ မိသားစု အသိုက္အၿမံဳ ေသး ေသး
ေလး အထိ အကံ်ဳး၀င္ေနတဲ့ ဆက္ဆံေရး နယ္ပယ္မွာ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး ျမတ္နိုးခ်စ္ၾကည္ စြာ
လက္ေဆာင္ ေတြ ဖလွယ္ခ့ၾဲ ကဖူးပါတယ္။
ခ်ိဳသာေအးျမတဲ့စကားလံုးေတြ အျပန္အလွန္သြန္းေလာင္းခဲဲ့ၾကဖူးပါတယ္။
သူ႕အေရးမွာလည္း ကိုယ့္ေသြးေတြေႏြးခဲ့ၾကဖူးမွာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ တကယ့္ကို ဒါေပမယ့္ပါပဲ၊
အဲဒီဆက္ဆံေရးမွာ သမာနတၱတာ ေပ်ာ္၀င္မႈေတြ သိပ္သည္းဆမ်ားခဲ့ၾကပါသလား။
မိဘက သားသမီးကို
အကိုၾကီးအမၾကီးက ညီေလး ညီမေလးကို
ဆရာက တပည့္ကို
အၾကီးအကဲက လက္ေအာက္ငယ္သားကို
မိတ္ေဆြက လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ကို ထိုက္သင့္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ထိုက္သင့္ တဲ့ ေနရာေပး ဖို႕ တြန္႔ဆုတ္
ခဲ့ၾကေလသလား။
ေရေလာင္းခဲ့ၿပီးပါမွ အညႊန္႕တက္ဖို႕ မွီတိုင္ကိုေတာ့ ကြယ္၀ွက္ခဲ့ၾကေလသလား။ ဒီလိုနဲ႕ မိ်ဳးဆက္ေတြ
ဆြ႕ံအသြားခဲ့ၾကရေတာ့တာပါပဲ။
ႏွစ္တစ္ရာတိုင္ေအာင္ ရွင္သန္ႏိုင္တ့ဲ အသင္းအဖြဲ႕ဆိုတာ ရွားပါးပစၥည္းတစ္ခုပမာ ဓမၼတာျဖစ္ခဲ့ပါၿပီ။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 12

ေလာကဟိတ နဲ႕ ေလာကသုခဆိုတ့ဲ
ေလာကေကာင္းစားေရး ေလာကခ်မ္းသာေရးရည္ညႊန္းခ်က္သာ အေလးထားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕
စိတ္ႏွလံုးေတာ္မွာေတာ့ သမာနတၱတာ ပန္းျမတ္ေတြ ေဖြးေဖြးလႈပ္ေအာင္ ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ၾကပါေလရဲ႕။
၂-က
ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ဟာ

ကိုယ္ေတာ္တုိင္

သဗၺညဳတဥာဏ္အလင္းပြင့္ေတာ္မူၿပီးတဲ့ေနာက္

စၾကာ၀ဠာ

ရင္ဘတ္ထဲ က အတၱ၀င္ရိုးၾကီးကို ဆြဲႏႈတ္လို႕ အနတၱေဒသနာ ကို ရဲ၀ံ့စြာ ေၾကျငာေတာ္မူခ့တ
ဲ ့ဲ
မိဂဒါ၀ုန္ေန႕ရက္ေတြ မွာ ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦး နဲ႕အတူ ယသသတို႕သားအုပ္စုကို ေရွးဦးအရိယာ မ်ား အျဖစ္
သစၥာအလင္းျမွင့္ေပးေတာ္မူခ့ဲ သလို အရည္အခ်င္းျပည့္ သာသနာျပဳရဟန္းေတာ္မ်ားအျဖစ္ ကိုယ္
ေတာ္ နဲ႕ ထပ္တူ အသိအမွတ္ျပဳခန္႕အပ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
အရည္အေသြးနဲ႕ ၀န္ေဆာင္အားမွာ အတုမဲ့ျဖစ္ေပမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ေရးကိုးကြယ္မႈထက္ သံဃာ့ညီညြတ္
မႈအားကိုသာ ေရွ႕တန္းတင္ခ့တ
ဲ ့ဲ ဗုဒၶအရွင္ဟာ တရားေဟာဓမၼာသနပလႅင္ကို ကိုယ္ေတာ္ျမတ္မူပိုင္
မျပဳလုပ္ခဲ့ေလဘူး။ ေလာကသားတိုင္း ရဲ႕ ႏွလံုးသားဖုန္းဆိုးေတာ မွာ စိမ္းလန္းတဲ့ ဓမၼသစ္ပင္ေတြ
က်ယ္ က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ စုိက္ပ်ိဳးႏိုင္ေရးသာအရွင္ျမတ္ရဲ႕ အႏၱိမပန္းတိုင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
“ ရဟန္းတို႕ ခရီးထြက္ၾက၊
အမ်ားစုအက်ိဳးစီးပြားခ်မ္းသာ ၊
ေလာကကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို႕နဲ႔
နတ္လူတို႕ေကာင္းစားေရးအတြက္။
လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုတည္း
ႏွစ္ပါးတြဲ မသြားၾကေလနဲ႕၊
အစအလယ္အဆံုး သံုးပါးလံုး ေကာင္းျမတ္၊
အနက္အဓိပၸါယ္ အတၳ၊
သဒၵဖြဲ႕စည္းမႈ အားလံုးျပည့္စံု၊
စင္ၾကယ္ပံုျမင့္မားတဲ့ အက်င့္တရားကို

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 13

ထင္ရွားေအာင္ျပသၾက။”
အနာဂတ္ေျမာ္ေခၚခ်က္ေတြ ပဲ့တင္ထပ္ေနတဲ့ သာသနာျပဳမိန္႕ခြန္းေတာ္ဟာ သႏၱရသျမစ္ႀကီး တစ္
ကမၻာ လံုး စီးဆင္းဖို႕ ျဖစ္ခ့ဲတယ္။
မိစာၦ ၀ါဒအမိ်ဳးမိ်ဳးနဲ႕ ျဖားေယာင္းအုပ္စုဖြဲ႕ ၊သံသရာမိုက္ေၾကးခြလ
ဲ ို႕ ေရာင္စံုဘုရားေတြ ကိန္းခန္းၾကီး
ေနၾကခ်ိန္မွာ ဗုဒၶအရွင္က ေတာ့ ရိုးရွင္းစြာ သာ၀ကေတြနဲ႕ထပ္တူပဲ သာသနာျပဳ လမ္းေၾကာင္း တစ္ခု
ကို ေရြးခ်ယ္လို႕ ထီးတည္း ဧကစာရီ ၾကြေတာ္မူခဲ့ပါေလရဲ႕။
ဒီလိုနဲ႕ တေရြ႕ေရြ႕ ထြက္ခြာသြားတဲ့ ရဟန္းျမတ္တို႕ရဲ႕ စြန္႕စားမႈကဲေသာ သာသနာျပဳလမ္းေၾကာင္းမွာ
ဧကရာဇ္မင္းျမတ္ တို႕ရဲ႕ နန္းျပသာဒ္ ဥကင္မွသည္ သူဖုန္းစားတို႕ရဲ႕ အမိႈက္သရိုက္ေတာအထိ သစၥာ
တံခြန္ ဓမၼအလံေတာ္ေတြ တလူလူလြင့္ခဲ့ၾကဖူးေပါ့။
၂-ခ
မဇၥိ်မေဒသရဲ႕ နာလႏၵာညေနခ်မ္းတစ္ခုဆီမွာလည္း ေတာပန္းေတာင္ပန္းေတြက စီစီရီရီ ဖူးပြင့္လို႕၊
ေျမနဲ႕သင္းသင္း လမ္းကေလးက ျဖဴးျဖဴးမႈံမႈံ ေျဖာင့္ရွင္းလို႕၊
အိပ္တန္းျပန္ငွက္ေတြက မဂဓေတးသြားအလိုက္ ျမဴးထူးကခုန္ ပ်ံသန္းလို႕......။
ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ဟာ ပိပၸလိရဟန္းပ်ိဳကို ေတြ႕ဆံုဖို႔ ေစာင့္ၾကိဳေနခဲ့တာပါ။
သံသရာ အေႏွာင္အဖြဲ႕ စီးပြားခ်မ္းသာနဲ႔ မယားအလွကို ေက်ာခိုင္းၿပီး တရားရွာဖို႕ ထြက္လာတဲ့ ပိပၸလိ
ကို ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္က ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ၾကီးကို ေစာင့္ၾကိဳေနခဲ့ပါေရာလား။
ပါရမီရွင္ၾကီးေတြရဲ႕ ပထမဆံုးေတြ႕ဆံုခန္းဟာ တိုးတိတ္ဆိတ္ၿငိမ္ေပမယ့္ ခမ္းနားထည္၀ါတဲ့ အဓိပၸါယ္
ေတြနဲ႕ သိပ္သည္းေနခဲ့ပါတယ္။
ပိပၸလိရဟန္းပ်ိဳက ဗုဒၶအရွင္ျမတ္အတြက္ ပုခံုးထက္က သူ႕ကိုယ္ပိုင္အဖိုးတန္ ကမၺလာကို ျမတ္ႏိုးစြာ
ျဖန္႕ခင္းေပးလိုက္ပါတယ္။
ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ ကလည္း သုသာန္တစျပင္က ကုိယ္ေတာ္တိုင္ ေကာက္ယူ ခ်ဳပ္စပ္ဖာေထးထားတဲ့
ပံ့သကူ သကၤန္းေတာ္ကို ပိပၸလိရဟန္းပိ်ဳရဲ႕ ပုခံုးထက္မွာ ႏွစ္လိုစြာ လႊမ္းတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 14

ပရိေဘာဂေစတီထိုက္တ့ဲ

ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕

ပံ့သကူသကၤန္းေတာ္ကို

၀တ္ရံုခြင့္ဆိုတာ

ဒီဘဒၵကမၻာမွာ

ပိပၸလိရဟန္းတစ္ပါးတည္းသာ ခူးဆြတ္ခြင့္ရခဲ့တဲ့ ထူးျမတ္ေသာဆုပါပဲ။
အဲဒီသကၤန္းေတာ္ကို ကိုးကြယ္ပူေဇာ္ဖို႕မဟုတ္ဘဲ ၀တ္ရံုဖို႕ အပ္ႏွင္းခဲ့ျခင္းက ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕
သမာနတၱတာက်င့္သံုးမႈကို လင္းလင္းခ်င္းခ်င္းျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့

ပိပၸလိရဟန္းပ်ိဳက

သူ႕ရဲ႕

အဖိုးထိုက္တန္လွတဲ့

ကမၺလာကိုသာ

ျဖန္႕ခင္းေပး

လိုက္တာမဟုတ္ဘဲ သူ႕ဘ၀တစ္ခုလံုးကိုပါ သာသနာအတြက္ ရိုက်ိဳးေလးျမတ္စြာ ႏွင္းအပ္ လိုက္ျခင္း
ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ ကလည္း ပိပၸလိရဟန္းပိ်ဳရဲ႕ ပုခံုးထက္မွာ ပံ့သကူသကၤန္း ေတာ္ကို သာ
လႊမ္းတင္ေပးလိုက္တာ မဟုတ္ဘဲ အနာဂတ္သာသနာေတာ္ၾကီးတစ္ခုလံုးကိုပါ ယုံၾကည္ ရဲရင့္စြာ
လႊဲအပ္ လိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ ပိပၸလိရဟန္းတို႕ရဲ႕ ဆက္ႏယ
ြ ္မႈမွာ သမာနတၱတာ ၾကိဳးတစ္မွ်င္ဟာ ခိုင္ၿမဲခဲ့ပါၿပီ။
ပိပၸလိရဟန္းပ်ိဳဟာ

အရွင္မဟာကႆပအျဖစ္

အေရာင္ေတာက္ပတဲ့

ၾကယ္ျဖဴၾကီးတစ္လံုးအျဖစ္

သာသနာ့မိုးေကာင္းကင္မွာ လင္းပထြန္းသစ္ခဲ့ပါတယ္။
ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူတ့အ
ဲ ခါမွာေတာ့ ပံသကူသကၤန္းေတာ္ဟာ သာသနာ့သရဖူသဖြယ္
ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ပံသကူသကၤန္းလႊဲအပ္ခံထားရတဲ့

အရွင္မဟာကႆပမေထရ္ျမတ္ဟာလည္း

သံဃာ့အၾကီးအမွဴးအျဖစ္ သံဃာထုတစ္ရပ္လံုးရဲ႕ သေဘာတူညီစြာ တင္ေျမွာက္ျခင္းကို ခံယူရရွိခ့ၿဲ ပီး
ဖရိုဖရဲ ျပန္႕က်ဲ ကြဲအက္သာြ းနိုင္တ့ဲ သာသနာ့အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို တည္ျငိမ္စုစည္းညီညြတ္ေအာင္
ထိန္းသိမ္းႏိုင္ခ့ပ
ဲ ါတယ္။
ပထမဆံုးက်င္းပခဲ့တ့ဲ သံဃာ့ညီလာခံ (ပထမသံဂါယနာ) ဟာ ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ရဲ႕ သမာနတၱတာ
က်င့္သံုးမႈေၾကာင့္ သီးပြင့္လာတဲ့ ျပယုဂ္ေကာင္း တစ္ခုျဖစ္သလို ဗုဒၶအရွင္ယုံၾကည္ အားကိုးစြာ ေနရာ
ေပးခ်ီးေျမာက္ခ့တ
ဲ ့ဲ အရွင္မဟာကႆပနဲ႕ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္တို႕ရဲ႕ စုေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ကို
အေျခခံတဲ့ အႏိႈင္းမဲ့ ရလဒ္တစ္ခုလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ဓမၼဂဂၤါ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 15

၃။ ငါ့လိ
လုရ
ိ ဟႏၱာမဟုတ္ေသးႏွင့္ဥရုေ၀လမိတၱဴမ်ား
ထိုအခါ ျမတ္စာြ ဘုရားအား “ဤအခ်ည္းႏွီးေသာ ေယာက်္ားအား 'ရဟန္းၾကီးသည္ တန္ခိုးၾကီး၏၊
အာႏုေဘာ္ၾကီး၏၊(
၏၊(သို႕ရာတြင)္
အၾကံျဖစ္ေနသည္မွာကား

ငါကဲ့သို႕ရဟႏၱာကား
ၾကာျမင့္လွေပၿပီ၊

မဟုတ္သည္သာတည္း'
ငါသည္

ဟု

ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ကို

ထိတ္လန္႕ေစရပါမူေကာင္းေလစြ ”ဟု အၾကံျဖစ္ေတာ္မူ၏၊
(၀ိနည္းမဟာ၀
မဟာ၀ါပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္)
(၁)
ဥရုေ၀လေတာအုပ္ေလးဆီသို႕

ခ်ဥ္းကပ္မိတိုင္း

အသိၪာဏ္အလင္းရွာေဖြရင္း

ေျခာက္ႏွစ္တာ

ေမွာင္ပိန္းခဲ့ရရွာ သည့္ သိဒၶတၳအရွင္၏ ေန႕ရက္မ်ားအတြက္ ကိုယ္စားနာက်င္မိတတ္ပါေသးသည္။
တစ္ေလာကလံုးလင္းဖို႕ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေမွာင္ခဲ့ရရွာေလသည့္ အရွင့္သားသိဒၶတၳ ။ အေမွာင္ထမ
ဲ ွာ
ေျခဖ်ားေထာက္ေထာက္

စမ္းရင္း

ေနာက္ဆံုးေတာ့

အလင္းေတြ႕သြားခဲေ
့ လသည္။

သည္လိုဆို

ေတာ့လည္း သူက ေနရၪၨရာကမ္း မွာ ရပ္ရင္း ဓမၼပီတိျဖင့္ ၾကည္ႏူးမိျပန္ေသးသည္။ ေဗာဓိ
ေညာင္ရြက္ ေလတိုးသံ သည္ပင္ သစၥာဆည္းလည္းသံ ပဲ့တင္ေန တတ္ေလသည္ပဲ။
ဗာရာဏသီမွ ဗုဒၶဂယာသို႕ ေရာက္ေလတိုင္း အခါအခြင့္သင့္သည့္အခါ ဗုဒၶဂယာမွ ကီလို မီတာ
အနည္းငယ္ ကြာ ေ၀းသည့္ ဥရုေ၀လေတာအုပ္ေလးသို႕ ေရာက္တတ္ၿမဲပင္ျဖစ္ပါသည္။ သူ႕အတြက္
ေတာ့ သိဒၶတၳအရွင္၏ သစၥာအလင္း မေတြ႕မီႏွင့္ သစၥာအလင္း ထြန္းညွိစဥ္ကာလမ်ားျဖင့္ သမိုင္း
အရည္ရႊမ္းေသာ ဥရုေ၀လသည္ ေနရၪၨရာျမစ္ကမ္းပါးတြင္ ကိုက္ဖဲ့ခ်င္စရာ မွဲ႕၀င္း ေန တတ္သည္။
တကယ္ဆိုေတာ့ ဥရုေ၀လသည္ ရာသီေျပာင္းသကၠရာဇ္တို႕၏ တိုက္စားမႈျဖင့္ စိမ္းညိဳ႕စြပ္စိုမႈတို႕
မရွိေတာ့။ ထီးတည္းေက်ာက္စရစ္ကုန္းေခါင္ေခါင္မ်ားသည္ပင္ ဥရုေ၀လ၏ စြဲမက္ဖြယ္အာရံုျဖစ္သည္။
မဒမ္သုဇာတာ

ႏို႕ဂဏာဆြမ္းကပ္လွဴသည့္

ေနရၪၨရာျမစ္ကမ္းပါးဆီက

လွမ္းေမွ်ာ္

ၾကည့္ရေသာ

ဥရုေ၀လသည္ သူ႕ေျခလွမ္း မ်ားကို ေရွ႕တိုးလာေစရန္ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ဆဲပင္ျဖစ္သည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 16

ဥရုေ၀လသည္ သူ႕အတြက္ ေလာကကို နားလည္ေစေသာ သင္ရိုးမ်ားျဖင့္ ေစာင့္ေနတတ္ေလသည္၊
ဥရုေ၀လ

ေတာင္ကုန္းေလးေပၚတြင္

ရပ္ကာ

ေနရၪၨရာျမစ္ႏွင့္

ဂယာကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးကို

စီးမိုးၾကည့္မိတုိင္း ရေသ့ၾကီး တစ္ပါး၏ ေနမ်ိဳးေဆးေကာက္ေၾကာင္းမ်ားကို သူျမင္ေနတတ္ပါသည္။
တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ ရေသ့ၾကီး၏ ဟန္ပန္အမူအရာမ်ားက ေအာ္ပီက်ယ္၏ ကာတြန္းျပကြက္ကို
ရႈမွတ္လိုက္ရသလိုမ်ိဳး ၿပံဳးမိရေသး၏။ “ရဟန္းၾကီး ေဂါတမကား တန္ခိုးေတာ့ ၾကီးပါေပ၏၊ငါ့လိုေတာ့
ရဟႏၱာမဟုတ္ ေသးတကား”တဲ့။ ေအာ္ ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ၊
သူ၊သူ႕ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္

သူေနထိုင္လ်က္ရွိေသာ

ကမၻာေျမ၏

ေထာင့္ခ်ိဳးကအသက္

ရွဴသံမ်ား

သည္လည္း ရေသ့ၾကီး၏ စကားကို သံေယာင္လိုက္ကာ ေနာက္က်က်န္ရစ္ခဲ့ တတ္ၾက ေလသည္ပဲ
မဟုတ္လား၊ သည္သို႕ ျဖင့္သာ ရထားမ်ားတစ္စီး ၿပီးတစ္စီးထြက္ခြာ သြားခဲ့ၾက သည္။ သံသရာဟု
အမည္ေပးထားေသာ

ဘူတာရံုအို ေလးထဲမွာ သူႏွင့္အတူ မႏိုင္မနင္းအထုပ္အပိုးမ်ား က်န္ရစ္

တတ္ၿမဲပင္။ ၀ယ္ယူထားမိသည့္ ရထား လက္မွတ္က ရီဖန္းဒ္(Refund)ျပန္ ထုတ္ယူလို႕ မရႏိုင္ေအာင္
ရက္လြန္ပုပ္ေဆြးေနခဲ့ၿပီ။
(၂)
ရေသ့ၾကီး၏ အမည္အျပည့္အစံုက ဥရုေ၀လကႆပ ျဖစ္သည္၊ ရေသ့ၾကီးက ဥရုေ၀လေတာအုပ္တြင္
အျခားညီေနာင္ႏွစ္ပါးႏွင့္အတူ

ရေသ့ေပါင္းတစ္ေထာင္၏

ေလာကထြက္ေျမာက္ေရးကို

နည္းေပး

ညႊန္ျပ ေနသည့္ ထင္ရွားသည့္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ၾကီးျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ညီေနာင္သံုးပါးက
သီးျခားစီေနၾကသည္။ ဥရုေ၀လကႆပက ရေသ့ငါးရာ၊နဒီကႆပက ရေသ့သံုးရာ၊ ဂယာကႆပ
က ရေသ့ႏွစ္ရာကို ေလာကုတၱရာ အေရးအတြက္ ထိန္းေက်ာင္းေပးေနၾကသည္။ ဗုဒၶအရွင္က သစၥာ
ေလးပါးတရားႏွင့္

အနတၱေဒသနာကို

ဗာရာဏသီ

မိဂဒါ၀ုန္မွာ

ေၾကျငာေတာ္မူၿပီးသည္ႏွင့္

ေနရာေဟာင္းျဖစ္သည့္ ဥရုေ၀လေတာအုပ္ေလးဆီ ျပန္လည္ခ်ဥ္းကပ္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ဥရုေ၀လကႆပသည္ ဗုဒၶအရွင္ ဥရုေ၀လေတာအုပ္ေလးသို႕ ၾကြလာရျခင္း၏ အဓိကပစ္ မွတ္ျဖစ္
သည္။ ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ၾကီးေပ်ာ္ေမြ႕ရာ ရေသ့ငါးရာျဖင့္ ျပည့္ေနသည့္ ေက်ာင္းသခၤန္း မ်ားထဲ
ဗုဒၶအရွင္အတြက္ သီတင္းသံုး နားခိုဖယ
ြ ္ရာ ေနရာလြတ္မရွိ၊ သို႕ေသာ္ ဗုဒၶအရွင္က ဥရုေ၀လကႆပ
ႏွင့္

အနီးကပ္ေနထိုင္ရန္

ပိုင္းျဖတ္ေတာ္မူၿပီးျဖစ္သည္။

“ေနစရာေက်ာင္း

သခၤန္း

မရွိရင္လည္း

လြတ္ေနတဲ့ မီးဖိုေခ်ာင္ေလးမွာ ေနပါရေစ”တဲ့။ သာသနာျပဳလမ္းျပရာတြင္ ႏုံခ်ာေသာ မီးဖိုေခ်ာင္
ေလးသို႕လည္း ေက်ာင္း၀ိဟာအမွတ္ျဖင့္ ဗုဒၶအရွင္ ၀င္ေရာက္ စံေပ်ာ္ရပါလိမ့္မည္။

မီးဖိုေခ်ာင္

ေလးတြင္ ဗုဒၶအရွင္၏ ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါ ထြန္းလင္းရန္ အရင္းအျမစ္က ရွိေနခဲ့ပါသည္။ မီးဖိုေခ်ာင္

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 17

ေလးက

အစြယ္ေငါေငါ

အစြမ္းထက္ထက္

ေျမြနဂါးၾကီးတစ္ေကာင္

၀င္ေရာက္ေခြအိပ္ေနသည့္

အႏၱရာယ္ဇံု...။
ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ၾကီးက

မူရင္းစိတ္ေကာင္းေလးရွိေသာ

ပုထုဇဥ္။

ဗုဒၶအရွင္ကုိ

တားရွာပါ

ေသးသည္။ သို႕ေသာ္ ဗုဒၶအရွင္က ဇြတ္တိုး၀င္ကာ သီတင္းသံုးခဲ့သည္။ ထိုညက ဥရုေ၀လကႆပ
အပါအ၀င္

ရေသ့ငါးရာလံုး

စိတ္မေကာင္းျခင္းၾကီးစြာ

ဗုဒၶကို

သနားေနခဲ့ၾကေသးသည္။

ရေသ့တို႕အျမင္တြင္ ဗုဒၶအရွင္က သာမန္လူေခ်ာ လူလွ ရဟန္းႀကီးေဂါတမသာျဖစ္သည္။
နံနက္လင္းခ်ိန္မွာ ေတာ့ ဗုဒၶအရွင္က တစ္ညတာလံုးဆံုးမယဥ္ေက်းေစၿပီးသည့္ နဂါးၾကီးကို သပိတ္ထဲ
ထည့္ကာ မီးဖိုေခ်ာင္ေလးမွ ထြက္လာသည္။ ဥရုေ၀လအပါအ၀င္ ရေသ့အားလံုး အံ့ၾသျပာ ေ၀သြား
သည္။ ဥရုေ၀လရင္ထတ
ဲ ြင္ ပုထုဇဥ္ေသြးေလး ဆစ္ကနဲ တိုးသြားသည္။ ဗုဒၶကိုေတာ့ အထင္ၾကီး
သြားသည္။ သို႕ေသာ္ အသိအမွတ္ျပဳဖို႕ေတာ့ ၀န္ေလးေနခဲ့၏။ ရေသ့ၾကီးက တိတ္တိတ္ေလး မွတ္
ခ်က္ခ်သည္။ ရေသ့ၾကီး၏ စကားေလးက ပိဋကတ္၀င္ျဖစ္သြားသည္။
“ ရဟန္းၾကီးကား တန္ခိုးေတာ့ၾကီးပါေပရဲ႕၊ သို႕ရာတြင္ ငါ့လိုေတာ့ ရဟႏၱာမဟုတ္ေသး”တဲ့။
မည္သို႕ျဖစ္ေစ ဥရုေ၀လရေသ့ၾကီးက ပင္ကိုယ္စိတ္ေကာင္း ေလး ရွိသည့္အတြက္ ဗုဒၶအရွင္ကို
ေလးစား သြား ပါသည္။ သို႕ႏွင့္ ဥရုေ၀လေတာအုပ္ေက်ာင္းသခၤန္းေလးမွာပဲ ဆက္ေနဖို႕ ဖိတ္ၾကားခဲ့
သည္။ စားေရးေသာက္တာ စီမံေပးပါရေစ တဲ့။
ဗုဒၶအရွင္ႏွင့္

အတူေနထိုင္ခြင့္ရေလေလ

ဗုဒၶအေၾကာင္း

ပိုသိရေလေလျဖစ္သည္။

ညစဥ္ညစဥ္

နတ္ျဗဟၼာတို႕၏ အေရာင္အ၀ါမ်ားျဖင့္ ဗုဒၶအရွင္၏ ေက်ာင္းသခၤန္းေလး လင္းပေနတတ္သည္ကို
အံ့ၾသရသည္။

ဗုဒၶအရွင္ထံသို႕

စတုမဟာရာဇ္နတ္မင္းၾကီးမ်ား၊

သိၾကားျဗဟၼာမ်ားကိုယ္တိုင္ပင္

လာေရာက္ ပူေဇာ္ခ်ဥ္းကပ္ၾကသည္ ဟု သိရေသာအခါ ဗုဒၶအရွင္ကို မေလးစားပဲ မေနႏိုင္။ သို႕ေသာ္
ရေသ့ၾကီးက ဆုပ္ကိုင္ထားေသာ အေတြးႏွင့္ စကားကိုေတာ့ လႊတ္မခ်ခဲ့။
“ငါ့လိုေတာ့ ရဟႏၱာမဟုတ္ေသး”။
(၃)
တစ္ေန႕မွာေတာ့ ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ၾကီးအတြက္ ေဘးၾကပ္နံၾကပ္အ ေတြးၾကပ္ေစ ေသာျဖစ္စဥ္
တစ္ခု က ေပၚလာသည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 18

ရေသ့ႀကီးက သာမန္တရားရွာေဖြေနသည့္ သစၥဂေ၀သီသက္သက္မဟုတ္၊ အဂၤႏွင့္ မဂဓ တိုင္း လံုး
အႏွံ႕ေက်ာ္ၾကားေသာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီးလည္း ျဖစ္ေနျပန္သည္။ အဂၤႏွင့္ မဂဓတိုင္းလံုး
အႏွံ႔ ျပည္သူျပည္သားမ်ား က ရေသ့ႀကီးကို စုေပါင္းပူေဇာ္ၾကဖို႕ လာေရာက္ၾကမည္။

ရေသ့ၾကီးမွာ အခက္ၾကံဳရသည္။ ရေသ့ၾကီး၏ ေက်ာင္းသခၤန္း ပရိ၀ုဏ္ထဲမွာ ဗုဒၶအရွင္ မားမားၾကီးရွိ
ေနသည္က ျပႆနာ။ ဗုဒၶအရွင္၏ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးႏွင့္ တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ တိုးတိုးျမင္ လာရ
ေသာ အစြမ္းအစမ်ားက ပရိသတ္အၾကိဳက္ျဖစ္သြားႏိုင္သည္။
ငါ့ထက္ ရဟန္းၾကီးကို ပိုၿပီး ၾကည္ညိဳသြားမွျဖင့္.........။ သည္ၾကားထဲ ရဟန္းၾကီးက တန္းခိုးအစြမ္း
ေတြ ျပေန မွျဖင့္......။
ပုထုဇဥ္တို႕၏ ေန႕စဥ္ဘ၀ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္တစ္ခုျဖစ္ေသာ ကိုယ့္ထက္သာသူကို ပြဲမထုတ္လိုျခင္းဒုကၡက
ပူေလာင္ေနသည္။ကိုယ့္ထက္ျမင့္မား သူ ကိုယ့္အသိုင္းအ၀ိုင္း မွာ မထားလိုျခင္း စိတ္က်ဥ္ေျမာင္း
မႈမ်ား က ဖိစီးလွသည္။
သို႕ေသာ္ ရေသ့ၾကီးက စိတ္အေျခခံေကာင္းေသာ သူေတာ္စင္တစ္ပါးျဖစ္ေနျပန္သည္။ တိတိပပၾကီး
၀ိုင္းပယ္ပစ္ လိုက္ရန္လည္း လိပ္ျပာမလံု။ “ရဟန္းၾကီးမရွိရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ ”၊ ရေသ့ၾကီးက
သည္လို ပဲ ေတြးႏိုင္သည္။ ထြက္သြားပါ ဟုေျပာရန္လည္း ကိုယ္တိုင္က ေနထိုင္ဖို႕ဖိတ္ၾကား
ထားမိရက္သားျဖစ္ေနေသာ

ဧည့္သည္ကို

ဆက္ဆံျပဳမူရမည့္

အမ်ိဳးေကာင္းသားတစ္ေယာက္၏

က်င့္၀တ္ မဟုတ္ျပန္။ ဥရုေ၀လ ေဆြးသြားသည္။ သို႕ေသာ္ ၿခိမ့္ျခိမ့္သဲက်င္းပျဖစ္ခဲ့ေသာ ဥရုေ၀လ
ပူေဇာ္ပြဲကို ဗုဒၶအရွင္မပါဘဲ ရေသ့ၾကီး ၾကည္ႏူး ေပ်ာ္ရႊင္စြာ က်င္းပႏိုင္ ခဲ့ပါသည္။
ရေသ့ႀကီး၏

စိတ္အၾကံကို

သိေသာ

ဗုဒၶအရွင္က

ပူေဇာ္ပြဲမတိုင္မီမွာပင္

ေက်ာင္းသခၤန္းေလးမွ

ႀကိဳတင္ထြက္ခာြ သြားခဲ့ပါေလသည္။ ပြဲၿပီးမီးေသျဖစ္ခ်ိန္မွ ဗုဒၶအရွင္က ဘာမွမျဖစ္သလို ေအးေအး
လူလူ ျပန္ၾကြလာခဲ့သည္။ ဗုဒၶအရွင္ကို ခရီးဦးၾကိဳျပဳေသာ ရေသ့ႀကီး၏ စကားက သူတို႕ေန႕စဥ္ျဖတ္
သန္းမႈမွာ ေလာက၀တ္စကားျဖစ္ ေနခဲ့ျပန္သည္။ နားေထာင္ၾကည့္ပါဦး၊
“ရဟန္းၾကီး ယမန္ေန႕က အဘယ့္ေၾကာင့္ မလာသနည္း၊ စင္စစ္ေသာ္ကား ကြ်န္ုပ္တို႕သည္ “
ရဟန္းၾကီး အဘယ္ေၾကာင့္မလာသနည္း ” ဟုပင္ ေတြးမိပါေသး ၏။ ရဟန္းၾကီးအတြက္ ခဲဖယ
ြ ္
ေဘာဇဥ္ မ်ား ခ်န္ထားပါေသး၏” တဲ့။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 19

သူ ျပံဳးမိရပါသည္။ ေအာ္ ၾကားေနက်စကား တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ ေျပာမိရသည့္စကားမိ်ဳးေပပဲ။
ဗုဒၶအရွင္ က ရေသ့ၾကီး၏ စိတ္အမွန္ကို ေျပာျပလိုက္သည့္အခါ “ခက္ေတာ့တာပဲ ငါ့အၾကံလည္း
သိသကိုး”တဲ့။ သို႕ေသာ္ ေလွ်ာ့လို႕ေတာ့ မျဖစ္ပါ။
“ငါ့လိုေတာ့ ရဟႏၱာမဟုတ္ေသး” ။

ဗုဒၶအရွင္၏

(၄၅)၀ါသာသနာျပဳခရီးလမ္းေၾကာင္းတြင္

ဥရုေ၀လရေသ့ႀကီး၏

ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကို

ေစာင့္ေမွ်ာ္ ေတာ္မူရသည္မွာ လက္ေပါက္အကပ္ဆံုးႏွင့္ ကာလအရွည္ၾကာဆံုးျဖစ္သည္။ ဘာပဲျဖစ္
ျဖစ္ ဥရုေ၀လ ရေသ့ၾကီး အတြက္ေတာ့ အခ်ိန္ေပးရပါလိမ့္မည္။ သည္းခံရပါလိမ့္မည္။ ဥရုေ၀လ
ရေသ့ႀကီး၏ ေနာက္မွာ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီ ေသာရေသ့မ်ား၊ အဂၤႏွင့္မဂဓတိုင္းက အလႊာအသီးသီးက
လူမ်ားရွိ ေနသည္။ အဓိကပစ္မွတ္ကို ထိဖို႕ အေရးႀကီး သည္။ သို႕ႏွင့္ ဥရုေ၀လ၏ စိတ္ႏွလံုး တည့္
တည့္ ကို ဗုဒၶအရွင္က ေမတၱာျဖင့္ ခ်ိန္ရြယ္ေတာ္မူခဲ့သည္။
အမွန္တကယ္ပင္ ဗုဒၶအရွင္က သည္းခံေတာ္မူခဲ့သည္။ ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ ၏ ႏွလံုးသားႏွင့္
အသိၪာဏ္ ရင့္မွည့္ခ်ိန္ ကို ေစာင့္ရန္အတြက္ တန္ခိုးျပာဋိဟာေပါင္း သံုးေထာင့္ငါးရာထက္မက
ျပသခဲ့ရသည္ ဟု ပိဋကတ္ မွတ္တမ္းတြင္ ေဖာ္ျပထား သည္။ သို႕ေသာ္ ရေသ့ၾကီးက လြယ္လယ
ြ ္
အခ်ိဳးမ ေျပာင္းမည့္သူေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါ။ ငါ့လို ရဟႏၱာမဟုတ္ေသး ဟူေသာ မႏၱာန္က ခ်ိဳၿမိန္ဆဲ
ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ခပ္စပ္စပ္ေလးပုတ္မွ

ထိသြားႏိုင္သည့္

ပုဂၢိဳလ္မွန္းသိေတာ္မူသည့္

ဗုဒၶအရွင္က

ပြင့္လင္း စြာ မိန္႕ျမြက္ရေတာ့သည္။
ထို႕ေနာက္ျမတ္စာြ ဘုရားသည္ ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ကို “ ကႆပ သင္ကား ရဟႏၱာလည္း မဟုတ္၊
အရဟတၱမဂ္ႏွင့္လည္း

ျပည့္စသူ
ံုသလ
ူ ည္း

မဟုတ္၊သင့္အား

ရဟႏၱာျဖစ္ရန္ေသာ္လည္းေကာင္း၊

အရဟတၱမဂ္ႏွင့္ ျပည့္စံုရန္ေသာ္လည္းေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ေသာအက်င့္လည္း မရွိ၊” ဟု မိန္႕ေတာ္မူ၏။
ထိုအခါ

ဥရုေ၀လကႆ ပရေသ့သည္

ျမတ္စြာဘုရား၏

ေျခတို႕၌

ဦးခိုက္၍

ျမတ္စြာဘုရားကို

“အရွင္ဘုရား အကြ်ႏ္ုပ္သည္ ျမတ္စာြ ဘုရား အထံေတာ္၌ ရွင္အျဖစ္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ရလိုပါ၏”
ါ၏” ဟု
ေလွ်ာက္၏။
(၀ိနည္းမဟာ၀
မဟာ၀ါပါဠိေတာ္ျမန္မာျပန္)
ေအာ္ ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ၾကီးကေတာ့ အခ်ိန္မီသြားခဲ့သည္ပဲ။ ပင္ကိုယ္က စိတ္ေကာင္း ေစတနာ
ေကာင္းရွာေသာ ရေသ့ၾကီး...။ စိတ္ႏွလံုးမွာ ပုထုဇဥ္ေသြးေလးက စိုေနေတာ့ ရိုးရိုးေလး မေတြးတတ္၊
ေလာကကို ေလာကအတိုင္းမရႈျမင္တတ္၊ ေမြးျမဴမိသည့္ ျဗဟၼစိုရ္မွာလည္း ေၾကာင့္ၾက စိုးရိမ္မႈမ်ားက

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 20

ၿငိကပ္ေနေသးသည္၊ ခုေတာ့ ျဗဟၼစိုရ္ကို ခိုင္ခံ့ေအာင္ တည္ေဆာက္ခြင့္ရသြားခဲ့ၿပီ။ အရိယာသူျမတ္
တို႕၏ တုန္လႈပ္ျခင္းကင္းေသာ လင္းလက္စိုရႊမ္းေသာ ၿဗဟၼစိုရ္....။
ဘုရားရွင့္ေျခေတာ္ရင္းမွာ “ရွင္အျဖစ္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ရလိုပါ၏” တဲ့။ ဗုဒၶအရွင္၏ သာသနာျပဳခရီး
ေအာင္ျမင္ခ့ပ
ဲ ါသည္။

ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ၾကီး၏

စိတ္ႏွလံုးတြင္

ဓမၼအရိပ္ထိုးက်သြားသည္ႏွင့္

“ရေသ့ညီ ေနာင္ ရွင္တစ္ေထာင္ခ်ြ တ္ခန္း” ဆိုေသာ မွတ္တမ္းၾကီးကို ပိဋကတ္ဆရာတို႕ ၾကည္ႏူးစြာ
ေရးထြင္းႏိုင္ခ့ၾဲ က သည္။ အဂၤတိုင္းႏွင့္မဂဓတိုင္းတြင္ သာသနာ့အလံတံခြန္မ်ားက ေအးျမၿငိမ္းခ်မ္းစြာ
တလူလူလြင့္ေနခဲ့ေတာ့ သည္။

(၄)
ပုထုဇဥ္ရိုးရာတြင္ ျဗဟၼစိုရ္တရားကို အစမ္းသပ္ခံႏိုင္သည့္အဆင့္ေရာက္ေအာင္ ၾကိဳးစားရသည္မွာ
ခက္ခဲေလ့ ရွိပါသည္။ ဒုကၡသည္ကို သနားစုတ္သပ္မိတတ္ေသာ္လည္း ကရုဏာတြင္ အေႏွာင္ အဖြဲ႕
ရွိျပန္သည္။ ဒုကၡသည္ ေလးကို ဒုကၡသည္ေလး အတိုင္းပဲ သနားစဖြယ္ေနေစခ်င္သည္။ ဒုကၡသည္မ်ား
ေရွ႕တိုး

မလာရ....။

ေအာင္ျမင္

ေပ်ာ္ရႊင္သူကို

လက္ခုပ္တီးမိျပန္ေတာ့လည္း

မုဒိတာမွာ

နံရံရွိျပန္သည္။ အက်ိဳးစီးပြား ထိပါးလာႏိုင္သည္ဟု ျမင္မိသည္ႏွင့္ လက္ခုပ္သံက ခ်က္ခ်င္းစဲ သြား
သည္။ လက္ခုပ္တီး လို႕ေကာင္းရံုမွ် သာ ေအာင္ျမင္ေစခ်င္သည္။
တန္းတူ ရည္တူဟု ေမတၱာထားမိျပန္ေတာ့လည္း ေမတၱာတရားက အလ်ားအနံအလ်ဥ္ရွိေနျပန္သည္။
ေက်ာ္တက္သြားတာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ျပန္ပါ။ “ အတူတူပဲ ေနပါကြာ” ဆိုတာမ်ိဳးျဖင့္ ဆြဲႏွစ္ထား
ခ်င္ေသး သည္။ သမာသမတ္က်မႈ ကို ေမြးျမဴမိေသာ္လည္း ဥေပကၡာ၏ ဦးတည္ခ်က္မ်ားက မ်က္ႏွာ
လိုက္တတ္ျပန္သည္။ ငါႏွင့္ ငါ့အသိုင္းအ၀ိုင္းအတြက္ဆိုလွ်င္ ဥေပကၡာက ယိမ္းခ်င္သည္။ အျခား
ေသာသူတို႕၏ အေရး အရာေခါင္း စဥ္မ်ားအတြက္ ဥေပကၡာက ခပ္စိမ္းစိမ္းျဖစ္ ေနတတ္ျပန္ သည္။
အမည္ခံျဗဟၼစိုရ္ကိုပဲ ေန႕စဥ္မမ
ြ ္းမံ ေနၾကရသည္ပဲေလ။
ျဗဟၼစိုရ္တရားအေၾကာင္း

ေျပာျဖစ္ၾကသည့္အခါ

ဗုဒၶအရွင္ႏွင့္

ဥရုေ၀လကႆပရေသ့ၾကီးကို

သတိရေနတတ္ သည္။ ဗုဒၶအရွင္က ရေသ့ၾကီးကို သနားေတာ္မူသည္၊ ရေသ့ၾကီးကလည္း ဗုဒၶအရွင္
ကို အထင္ၾကီးပါသည္၊ သို႕ေသာ္ ခပ္ပါးပါးေလးသာ၊ သိျမင္ထားေသာ ဗုဒၶအရွင္၏ ကိုယ္ရည္
ကိုယ္ေသြး မ်ားကို ေဖာ့ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ အသိအမွတ္ျပဳရမွာ ၀န္ေလးခဲ့ျခင္းပင္ ။ သို႕ေသာ္
ဗုဒၶအရွင္ ၏ အစမ္းသပ္ ခံမဟာကရုဏာေတာ္က ဥရုေ၀လရ ေသ့ၾကီး၏ ယိုင္နဲ႕ေသာ မုဒိတာကို
ခိုင္မတ္ သြား ေအာင္ ပဲ့ျပင္ထိန္းေက်ာင္းႏိုင္ခဲ့ သည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 21

ရေသ့ၾကီးကေတာ့ အစစ္အမွန္ျဗဟၼစိုရ္ဆီသို႕ ကူးေျပာင္းသြားႏိုင္ခဲ့သည္။ အစမ္းအသပ္ခံႏိုင္ေသာ
ျဗဟၼစိုရ္ျဖင့္ ရဲရင့္သာြ းခဲ့သည္။ ရေသ့ၾကီး ေနာက္မက်ခဲ့ပါ။ လြတ္ေျမာက္ရာလမ္း ျဖဴးေျဖာင့္ သြား
သည္။ သို႕ေသာ္ ဥရုေ၀လ ကႆပရေသ့ၾကီး ၏ ဥရုေ၀လေတာအုပ္ေလးထဲက ပုံရိပ္မ်ားက
ေန႕စဥ္ဘ၀ ေထာင့္ခ်ိဳး အသီးသီးမွာ ေတြ႕ေတြ႕ ေနရသည္။ ဥရုေ၀လမိတၱဴမ်ား.....။ အသိအ မွတ္ျပဳ
ျခင္း ကင္း ေသာ ဆက္ဆံေရးမ်ား....။
ထိုသို႕ျဖင့္ ေႏြးေထြးေသာမိသားစုထမင္းစား၀ိုင္းေလး ေအးစက္သြားရသည္၊ ေန႕စဥ္ထိုင္ေနက် လက္
ဘက္ ရည္ ဆိုင္ေလးဆီ ေရာက္မလာေတာ့သည့္မိတ္ေဆြကို ေမွ်ာ္ေနမိတတ္သည္။ ျပန္ဆံု မယ့္ည
ေနခင္းဆီ မွာ အသည္းကြဲ သီခ်င္းသာ ဆူညံသြားခဲ့သည္။ စာသင္ခန္းေလးထဲက ေပ်ာ္ေပ်ာ္လြင္
လြင္ရယ္သံမ်ား ဆိတ္သုဥ္းသြားခဲ့သည္။ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ နားလည္မႈမ်ား ...တြန္႕တိုလြန္းေသာ
အသိအမွတ္ျပဳမႈမ်ား...။
အေၾကာင္းအရာ

အ၀န္းအ၀ိုင္းၾကီးလာသည္ႏွင့္အမွ်

အသိအမွတ္ျပဳျခင္းကင္းမဲ့မႈ၏

အက်ိဳးဆက္

မ်ားက ခါးသက္ လာတတ္သည္။ စားပြဲ၀ိုင္းေပၚမွာ ပြင့္လင္းေစ့စပ္ ရမည့္ စကားလံုးမ်ားက ေသြးသံရဲရဲ
စစ္ေျမျပင္ထဲ ယမ္းခိုး ေ၀့ေသာက်ည္ဆံမ်ားျဖစ္ သြားတတ္သည္။ ကမၻာ့စစ္မီးလွ်ံမ်ားႏွင့္ အဆက္
မျပတ္ ငိုသံမ်ား အံုက်င္းဖြဲ႕ေပါက္ကြဲ ေနသည္။ အသိအမွတ္ျပဳဖို႕ ေႏွာင့္ေႏွးျခင္းက အရာရာ
ေနာက္က်ဖို႕သာျဖစ္သည္။
ထိုသို႕ျဖင့္

မိသားစုေလးေႏြးေထြးဖို႕

အၿပံဳးေတြ

ေနာက္က်ခဲ့ပါသည္။

ရပ္ရြာၿမိဳ႕ျပမ်ားေအးခ်မ္း

သာယာဖို႕ ကမ္းေသာလက္ေတြ ေနာက္က်ခဲ့ပါသည္။ တုိင္းႏိုင္ငံတည္ေထာင္ဖို႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္
စကား၀ိုင္းေတြ ေနာက္ က်ခဲ့ပါသည္။ ကမၻာေျမၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ သံလြင္ခက္ကို ကိုက္ခ်ီလာသည့္
ခ်ိဳးျဖဴငွက္ေလး ေနာက္က်ခဲ့ပါ သည္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ “ကိုယ့္ထက္သာ မနာလို” ဆိုေသာ စကားလံုးကို လူယဥ္ေက်းတို႕ကမၻာမွ ထုတ္ပယ္
မပစ္ ႏိုင္ေသးသမွ် ဥရုေ၀လမိတၱဴမ်ား က သူ႕ျပတင္းတံခါးမွန္ခ်ပ္မ်ားကိုလည္း ထိမွန္ေပါက္ကဲြ
လာႏိုင္ေၾကာင္း ရိပ္စားမိလိုက္သည္။ သူကိုယ္တိုင္ကေရာ....။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ႕ႏွလံုးသားႏွင့္ သူ႕အ
သက္ရွဴ သံ တစ္ေနရာ ရာတြင္ ကပ္ညပ္ေနႏိုင္သည့္ ဥရုေ၀လမိတၱဴစမ်ားကို ရွာေဖြမီးရွဳိ႕ဖ်က္ ဆီးႏိုင္
ေအာင္ ၾကိဳးစားရဦးမည္ပဲ။
ဓမၼဂဂၤါ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 22

၄။ဧဟိသြာဂတံ ဆုိင္းဘုတ္ေလးေတြဆီ
(၁) အလဂဒၵဴပမာ ပရိယတၱိ၊ ေျမြဖမ္းသူသည္ (အဖမ္း မတတ္လွ်င္) ထို ေျမြကိုက္၍ ဒုကၡေရာက္
ရသလို

ပရိယတ္တရားကိုလည္း

သူတပါးတို႔

အယူ၀ါဒကို

ျပစ္တင္႐ႈံ႕ခ်ရန္,

ျပိဳင္ဆိုင္က့ရ
ဲ ဲ႕ရန္,

သူတပါးတို႔ မိမိအယူ၀ါဒကို ျပစ္တင္လာေသာ္ ဖယ္ေရွာင္ရွား၍ ေခ်ပႏိုင္ရန္, ေက်ာ္ေစာ ထင္ရွား၍
လာေစရန္, လာဘ္လာဘေပါမ်ား ေစရန္, ရည္ရြယ္လ်က္ သင္ယူလွ်င္ စိတ္ထား မေကာင္းေၾကာင့္
အပါယ္ငရဲက်-ဆင္းရဲဒုကၡရ၍ အလဂဒၵဴ ပမာ-ပရိယတၱိဟုေခၚဆိုသည္။
(၂) နိႆရဏတၳ- ပရိယတၱိ၊ သီလ-သမာဓိ- ပညာ။ ၀ိပႆနာ တရားမွန္တို႔ကို သိရွိတတ္ကြၽမ္း၍ မဂ္
ဖိုလ္ ရယူႏိုင္ရန္ က်င့္ၾကံအားထုတ္ေရးအတြက္ သင္ယူလ်က္ ျမင့္ျမတ္ေသာ စိတ္ထားေၾကာင့္
၀ဋ္ဒုကၶမွ ထြက္ေျမာက္ရာ နိႆရဏတၳ- ပရိယတၱိမ်ိဳးမည္၏။
(၃) ဘ႑ာဂါရိက- ပရိယတၱိ၊ ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ ဓမၼကၡႏၶာအေပါင္း တိမ္းေစာင္း ေပ်ာက္ပ်က္ျခင္း
မရွိရေအာင္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ရန္ သင္ၾကားမႈမ်ိဳးကို မင္း၏ ဘ႑ာစိုးႏွင့္ တူေသာေၾကာင့္
ဘ႑ာဂါရိက ပရိယတၱိမ်ိဳးမည္၏။
၁-က
သိပၸံ နည္းပညာေတြက ေမွာ္ဆရာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ႀကိမ္လံုးလို ကမၻာႀကီးကို ခ်ံဳ႕ပစ္လိုက္ပါတယ္။
ကမၻာၾကီးက ရြာေလးတစ္ရာြ ျဖစ္သြားတဲ့အခါ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ဆိုတအ
ဲ့ သံေတြက ပဲ့တင္ထပ္
က်ယ္ေလာင္လာခဲ့ ပါေတာ့တယ္။ အေရွ႕အေနာက္ ယဥ္ေက်းမႈ စီးျပန္႔ႏႈံးကလည္း မ်က္စိမွိတ္ခ်ိန္
လက္ဖ်စ္တီးခ်ိန္ေတာင္ မရ လိုက္ပါဘူး။
ကမၻာတစ္ျခမ္းက မ်က္ႏွာက ကမၻာတစ္ျခမ္းမွာ ဘြားကနဲ ေပၚလာ၊ ကမၻာတစ္ျခမ္းက အသံက
ကမၻာတစ္ျခမ္းမွာ ၀ုန္းကနဲ ေပါက္ကဲြ။ သြားၾက လာၾက ေလ့လာၾက လည္ပတ္ၾက စီးပြားကူးသန္းၾကနဲ႔
ပြဲေစ်းခင္းေလး ျဖစ္ေနတဲ့ ကမၻာေျမ က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ ကမၻာ့စီတီဇင္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး မလြမ
ဲ ေသြ
ခလုတ္တိုက္ၾက ဆက္ဆံၾကရပါၿပီ။ ၿပံဳးျပရံုနဲ႔ လံုေလာက္ရင္ ျပံဳးျပ၊ လက္ဆဲြ ႏႈတ္ဆက္သင့္ရင္လည္း
ႏႈတ္ဆက္လို႔၊ မျဖစ္မေန စကားေျပာရမယ္ ဆိုရင္လည္း ေျပာၾကရံုပဲေပါ့။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 23

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမိ်ဳးနဲ႔ အတူ အလ်ဥ္ျဖစ္ေနတဲ့ ရာစုသစ္ စီးေၾကာင္းထဲမွာ ကိုယ္က ေရေသအျဖစ္
က်န္မေနခဲ့ဖို႕ အေရးၾကီးလွပါတယ္။ ပင္လယ္ဆီ အေရာက္သြားမလား၊ ႏြံျဖစ္ၿပီး နစ္ေနခဲ့မလား။
၁-ခ
ေဒသ

ယဥ္ေက်းမႈ

ဘာသာစကာားနဲ႔

အေတြးအေခၚ

ေတြကို

အေရာင္အေသြး

ကြျဲ ပားစြာ

၀တ္ဆင္ထားတဲ့ လူအခ်င္းခ်င္း ထိပ္တိုက္ ေတြ႔ဆံုၾကတဲ့အခါ ကုိယ့္ရင္ဘတ္မွာ သတိမီးပြိဳင့္ေလး
တပ္ဆင္ထားဖို႔ လိုအပ္ လာပါလိမ့္မယ္။ နီရင္ရပ္၊ ၀ါရင္ၾကည့္၊ စိမ္းရင္ေတာ့ သြားေပါ့ေလ။ ဒီလိုမွ
မဟုတ္ဘဲ တစ္စံုတစ္ခု လြဲေခ်ာ္ခ့ၿဲ ပီ ဆိုရင္ေတာ့ ပဋိပကၡနဲ႔ တြန္းတိုက္မႈေတြ ၀ိေရာဓိနဲ႔ ျငင္းခုန္
ရန္လိုမႈေတြဟာ မၿငိမ္းသတ္ႏိုင္တ့ဲ မီးေတာက္ မီးလွ်ံမ်ား ပမာ ေလာင္ၿမိဳက္ ၾကေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရပ္တည္မႈနဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာကို တစ္ဦးတစ္ေယာက္က အသိအမွတ္
ျပဳတတ္ဖို႔၊ ေလးစားတတ္ဖို႔၊ ေဖးမတတ္ဖို႔ ပညာ၊ လူမႈဆက္ဆံေရး နည္းနာ (Etiquette)ေတြ
ဟာ
(Etiquette)
အဓိက အခန္းက႑အျဖစ္ ပါ၀င္လာၾကရပါၿပီ။
၁-ဂ
လူမႈနီတိက်မ္းနဲ႔ ပညာ အဆိုအမိန္႔ေတြ ဘယ္လိုပဲ ဖတ္ဖတ္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေလ့လာ ေလ့လာ၊
တကယ္

လက္ေတြ႔

က်င့္သံုးမွသာ

ထိေရာက္

ေအာင္ျမင္ႏိုင္မွာပါ။

ဒါေပမယ့္

ကံဆိုးလွစြာ

တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ မထင္မွတ္ပဲ သတိ လြတ္က်သြားလို႔ ျဖစ္ေပၚလာရတဲ့ ဆက္ဆံေရး အၾကိတ္
အဖုေလး

တစ္ခုအတြက္

နားလည္မႈ

လြဲမွားျခင္းနဲ႔အတူ

အႏိႈင္းဆမဲ့

ဆံုးရႈံးမႈေတြ

အံုက်င္းဖြ႔ဲ

၀င္ေရာက္လာ တတ္ပါတယ္။
အမွန္တကယ္လည္း

ဆံုးရႈံးခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။

တစ္သက္လံုး

ေမြးလာတဲ့

ၾကက္ကိုလည္း

တစ္မနက္တည္းနဲ႔ ရိုက္သတ္ခ့ၾဲ က ဖူးပါတယ္။ စကားတစ္ခြန္း၊ အမူအရာ တစ္ခ်က္နဲ႔လည္း နာလည္မႈ
ကမ္းပါးေတြ ၿပိဳက်ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ရင္းႏွီး ကြ်မ္း၀င္ဖူးသူတို႔ရဲ႕ သူစိမ္းဆန္တဲ့ အသြင္အျပင္ေတြ
ၾကားမွာ ေခ်ာက္ျခားစြာ ရွက္
ကရ
္ ံ႕ြ နာက်င္ခဲ့ၾက ဖူးပါတယ္။
တကယ္ပါပဲ

လူမႈဆက္ဆံေရး

ပညာဟာ

လူတိုင္းလူတိုင္း

ေန႔စဥ္

ေျဖဆိုေနၾကရၿပီး

အမွတ္ေကာင္းေကာင္း ရဖို႔လည္း မေသခ်ာတဲ့ ဘာသာရပ္ တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျဖေတာ့
ေျဖေနၾကရ ဦးမွာပါပဲ။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 24

၂-က
ပိဋကတ္ ျပတင္းေပါက္ကေန ျဖတ္ကနဲ လွမ္းၿပီး ဖူးျမင္လိုက္ရတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ လူမႈဆက္ဆံေရး
အခင္းအက်င္း ကေတာ့ ၾကည္ညိဳ ေလးျမတ္ဖြယ္၊ ၾကည္ႏူး အံၾသဖြယ္ ေကာင္းစြာ ရင္ကို ထိရွခ့ပ
ဲ ါ
တယ္။ လွိဳက္လပ
ွဲ ်ဴငွါ ရွိလွတ့ဲ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ဆက္ဆံေရး နည္းနာမ်ားက ဗုဒၶန႔ဲ ေတြ႔ဆံုဖူး သူတိုင္းရဲ႕
ရင္ထဲမွာ မွတ္မွတ္ရရ စြဲထင္ စိမ့္က်န္ရစ္ေနခဲ့ သလို ႏႈတ္ကလည္း တဖြဖြ၊ စိတ္ကလည္း တသသ
ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
သူတို႔ရင္ထဲက ပဲ့တင္ လွ်ံေ၀က်လာတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ လူမႈေရးဆိုင္ရာ ဘုန္းေတာ္ ဘြဲ႔မ်ားစြာထဲမွာ
ဧဟိသြာဂတ

၀ါဒီ

ဆိုတ့ဲ

ပါဠိစကားလံုးက

ရိုးရွင္း

လွပသေလာက္

နက္ရႈိင္း

က်ုယ္၀န္းတဲ့

အဓိပၸါယ္ေတြကုိ ေဖာ္ေဆာင္ ေနပါတယ္။ လွည့္ျဖား ေသြးေဆာင္မႈ မွာ အာ၀႗နီမာယာ အတတ္
တစ္မ်ိဳး ကို အသံုးျပဳသူအျဖစ္ ၿပိဳင္ဘက္ မိစၦာတို႔ရဲ႕ စြပ္စြဲတိုက္ခိုက္မႈန႔ဲ အထင္လြဲမွား ေအာင္
၀ါဒျဖန္႔မႈကို ခံယူေတာ္ မူခ့ရ
ဲ ရွာေသးတဲ့ အရွင္ျမတ္ရဲ႕ ခမ္းနားတဲ့ အၿပံဳးေတာ္မွာ မဟာ ကရုဏာ
ဓါတ္နဲ႔အတူ ေတာက္ပ သန္႔စင္ေနတဲ့ ရိုးသားမႈမ်ား သာ လင္းလက္ သီးပြင့္ခ့ေ
ဲ ၾကာင္း အဲဒီ ပါဠိစကား
လံုးေလးက ေခတ္ အဆက္ဆက္ သက္ေသ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္က မိတၱဗလဋီကာမွာ မာယာ တစ္စြန္းတစ္စ မပါ၀င္ခဲ့ေၾကာင္း
ေသခ်ာခဲ့ပါတယ္။
၂-ခ
အားလံုးသည္

ဗုဒၶဘာသာအတြက္

မျဖစ္ႏိုင္ေသာ္လည္း

ဗုဒၶဘာသာသည္

အားလံုးအတြက္

ျဖစ္သည္တ့။ဲ လူမ်ိဳး အသီးသီးရဲ႕ ဓေလ့ ထံုးစံတိုင္းမွာ ႏႈတ္ဆက္ျခင္းဟာ ယဥ္ေက်းေသာ အမူအရာ
အျဖစ္ လက္ခံထားၾကပါတယ္။ ႏႈတ္ဆက္ပံု အျခင္းအရာ စကားေတြကိုလည္း ၾကြယ၀
္ စြာ ပိုင္ဆိုင္
ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ တံခါးခ်ပ္ေတြဟာ လူတိုင္းအတြက္ ပြင့္ခဲ့တာမွ ဟုတ္ပါရဲ႕လား။
ဗုဒၶ အရွင္ကေတာ့ ကမၻာေျမရဲ႕ နံရံအားလံုးအတြက္ ဧဟိသြာဂတံ ဆိုတဲ့ ႏႈတ္ခြန္းဆက္ တံခါးခ်ပ္ကို
ဖြင့္လို႔ သစၥာ ေညာင္ရိပ္ေအာက္မွာ သႏၱိသုခ ေရခ်မ္းစင္ တည္ထားခဲ့ပါၿပီ။ လူတန္းစား အလႊာ
အသီးသီး၊ ျပႆနာအဖံုဖံု၊ အေၾကာင္းအရာ အသြယ္သြယ္၊ ပုံသ႑ာန္ အမိ်ဳးမ်ိဳးနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္လာ
သူတိုင္း အတြက္ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ႏႈတ္ေတာ္က ႏုညံ့သိမ္ေမြ႔စြာ စီးဆင္းလာတဲ့ တစ္ခြန္းတည္းေသာ
ႏႈတ္ဆက္စကား ကေတာ့ ‘’ဧဟိ သြာဂတံ‘’ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဧဟိ-လာပါ၊ သြာဂတံ-ေကာင္းေသာ
လာျခင္းပါပဲ တဲ့။ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ အသံေတာ္ကို အာရံုညြတ္ၿပီး တစ္ေခါက္ေလာက္ နားေထာင္ ၾကည္ညိဳ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 25

ၾကည့္လိုက္ပါ။ အေနာက္တိုင္း ဓေလ့န႔ဲ ရင္းႏွီး ကြ်မ္း၀င္သူတစ္ေယာက္ ဆိုရင္ေတာ့ “Come, you are
welcome.’’ လို႔မ်ား ၾကားရေလမလား။ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေအးျမ ၿငိမ္းခ်မ္းလိုက္ပါသလဲ။
ေနပူၾကဲၾကဲ ေခြ်းၿပိဳက္ၿပိဳက္က် ဖုန္းဆိုးေတာ ခရီးမွာ ေညာင္ရိပ္နဲ႔ ေရခ်မ္းစင္ကို ေတြ႔လိုက္ရသလိုမ်ိဳး
မခိုနားမီက အေမာေျပ ေအးျမေစႏွင့္မယ့္ ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေလး တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အလြန္ ယဥ္ေက်းပါတယ္ ဆိုတ့ဲ အေနာက္တိုင္းသား ေတြရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္စကားဟာ ဧဟိသြာဂတံက
ဆင္းသက္လာျခင္းပဲ ျဖစ္ေပလိမ့္မယ္။
၂-ဂ
ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် တနည္းနည္းနဲ႔ ဆက္စပ္ ႏႊယ္ယွက္ေနၾကရတဲ့ လူေတြထဲမွာ တစ္ခ်ိဳ႕က မိ္မိတို႔ရဲ႕

ထြန္းကား

ေအာင္ျမင္ေနတဲ့

လက္ရွိဘ၀ကို

အသိအမွတ္ျပဳၿပီး

ဆက္ဆံေစခ်င္

တစ္ခိ်ဳ႕ကေတာ့ မိမိတို႔ရဲ႕ ပါးလွ်က်ရႈံးေနတဲ့ လက္ရွိဘ၀ကို ေမ့ေပ်ာက္

ၾကပါတယ္။

လႊဲဖယ္ၿပီး

ဆက္ဆံ

ေစခ်င္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်က္ကို မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး ျမင့္မားသူကို မုဒိတာ မပြားႏိုင္ဘူး၊ နိမ့္ပါးသူကို
ကရုဏာ မထားနိုင္ဘူး ဆိုရင္ျဖင့္ ကိုယ့္ထက္ သာသူကို ျမင္တုိင္း မနာလိုမႈ၊ ကိုယ့္ေအာက္
နိမ့္ပါးသူကို ေတြ႔တိုင္း ၀န္တိုမႈ အကုသိုလ္ တရားေတြရဲ႕ လႈိက္စားမႈကို ခံစားၾကရမွာ အမွန္ပါပဲ။
ဒီလိုနဲ႔ပဲ

အတုအေယာင္

ဆက္ဆံေရး

နယ္ပယ္ထဲမွာ

မလတ္ဆတ္တဲ့

အၿပံဳးေတြကို

ဖန္တီး

က်င္လည္ရင္း ကိုယ္လည္း မခ်မ္းသာ၊ သူလည္း မၾကည္ျဖဴ ျဖစ္ၾက ရပါေတာ့တယ္။
ဗုဒၶ အရွင္ျမတ္ကေတာ့ ကရုဏာ၊ မုဒိတာေတြ ထံုမႊမ္းထားတဲ့ ဧဟိ သြာဂတံ ေမတၱာေရ စစ္စစ္
တစ္ခြက္ လူတိုင္းအတြက္ အက်ံဳး၀င္ေစေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။ လူတိုင္းရဲ႕ ရပ္တည္မႈကို အသိအမွတ္ျပဳၿပီး
လူတိုင္းရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ျမွင့္တင္ ေပးေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဧဟိ သြာဂတံ ဆိုတဲ့ စကားေတာ္
တစ္ခြန္းဟာ ဧကရာဇ္ ဘုရင္တစ္ပါးရဲ႕ ၀င့္ၾကြားမႈကို ခိုင္မာ တည္ၾကည္ ေစခဲ့ပါတယ္။ သူဖုန္းစား
တစ္ေယာက္ရဲ႕ သိမ္ငယ္မႈကို ပ်ယ္လြင့္ ေမ့ေပ်ာက္ ေစခဲ့ပါတယ္။ သူၾကြယ္တစ္ဦးရဲ႕ သဒၶါတရားကို
တိုးပြား ျမင့္တက္ ေစခဲ့ပါတယ္။ ပညာရွင္ တစ္ဆူရဲ႕ ေထာင္လႊားမႈကို သိမ္ေမြ႔ မွ်တေစခဲ့ပါတယ္။
ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ရဲ႕ ျဗဟၼစိုရ္ ျဖန္႔ခင္းထားတဲ့ ဧဟိ သြာဂတံ လမ္းမွာ ပေသနဒီေကာသလ၊ ဗိမၺိသာရတို႔လို
တိုင္းၾကီး ျပည္ၾကီးရွင္ ဘုရင္မင္းျမတ္ေတြ လာျခင္း ေကာင္းခဲ့ၾက ပါတယ္။ ကု႒ႏူနာ စြဲကပ္ေနတဲ့
သုပၸဗုဒၶတို႔လို အိမ္ေျခယာမဲ့ေတြ လာျခင္း ေကာင္းခဲ့ၾက ပါတယ္။ အနာထပိ႑ိက၊ ေဇာတိကတို႔လို
ကုေဋၾကြယ္ သူေဌးၾကီးေတြ လာျခင္း ေကာင္းခဲ့ၾက ပါတယ္။ ေပါကၡရသာတိ၊ ျဗဟၼာယုနဲ႔ ကူဋဒႏၱတို႔လို
ပညာရွင္ ပါေမာကၡ ပါရဂူႀကီးေတြ လာျခင္း ေကာင္းခဲ့ၾက ပါတယ္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 26

ဗုဒၶေခတ္

အိႏၵိယျပည္ၾကီးဟာ

လာျခင္း

ေကာင္းသူတို႔ရဲ႕

သာသနာ့

အေရာင္၊

ဓမၼအသံ၊

သစၥာအသိေတြ ေတာက္ပ လင္းလက္၊ ပ်ံ႕လြင့္စည္ေ၀၊ ေအးျမၿငိမ္းခ်မ္းရာ ေဒသၾကီး တစ္ခုအျဖစ္
ေမာ္ကြန္းေရးထိုး ႏိုင္ခ့ပ
ဲ ါ ေတာ့တယ္။

၃-က
လူသား တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ကူးလူး ဆက္သြယ္မႈမွာ ယုံၾကည္ ကိုးစားမႈ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ ရင္းႏွီး
ကြ်မ္း၀င္မႈန႔ဲ အျခားေသာ အရာေတြမ်ားစြာ ပါ၀င္ေနခဲ့ၾက ပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္က လူတစ္ေယာက္
ဆီကို သြားတယ္ လာတယ္ဆိုတာ အေၾကာင္းမဲ့ သက္သက္ ျဖစ္ေပၚခဲ့တာေတာ့ မဟုတ္ေပဘူး။
ဒီေတာ့ ကိုယ့္ဆီ ေရာက္လာသူ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ဘယ္လိုဆႏၵနဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ စိမ့္ယို
ေပ်ာ္၀င္ေနခဲ့ၾက သလဲ။ အလြမ္းေတြလား၊ အေပ်ာ္ေတြလား၊ ေလာကဓံ အခက္အခဲေတြလား။
တကယ္ပါ လူဆိုတာ ေ၀ဒနကၡႏၶာရဲ႕ တြန္းအားနဲ႔ အလြမ္းေတြကို မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ အေပ်ာ္ေတြကို
ကူးစက္ေစခ်င္

ပါတယ္။

အခက္အခဲေတြကို

ရင္ဖြင့္ခ်င္

ပါတယ္။

အဲဒီအလြမ္း

အဲဒီအေပ်ာ္

အဲဒီအခက္အခဲ ေတြကိုမွ မ်က္ကြယ္ျပဳ လစ္လ်ဴရႈခဲ့မိၾက ေလသလား။ အဲဒီအလြမ္း အဲဒီအေပ်ာ္
အဲဒီအခက္အခဲ

ေတြကိုပဲ

နားလည္

စာနာမႈနဲ႔အတူ

ေႏြးေထြးစြာ

သိမ္းပိုက္မိခဲ့ၾက

ပါေလစ။

လူတစ္ဦးက လူတစ္ဦးကို အသိအမွတ္ျပဳတယ္ ဆိုတာ အသိအမွတ္ျပဳ ခံရသူရဲ႕ ဘ၀ခြန္အားကို
အရွိန္ ျမွင့္ေပးလိုက္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ခုေတာ့ သတိတရ လြမ္းစိတ္န႔ဲ လာခဲ့တယ္၊ တင္းမာ စိမ္းျပတ္တဲ့ အၾကည့္ေတြကိုပဲ ရင္ဆိုင္လိုက္
ရတယ္။ ေမတၱာ ေစတနာ တနင့္တပိုးနဲ႔ ကံေကာင္းျခင္း ယူေဆာင္ လာခဲ့တယ္၊ အေရးမထားျခင္းက
ေစာင့္ၾကိဳေနခဲ့တယ္။
ရိတ္သိမ္းလိုက္ရတယ္။

အမွားေတြကို

တည့္မတ္ေပးဖို႔

အခက္အခဲ

ေတြကို

ဖြင့္ဟဖို႔

လာခဲ့တယ္၊

နားလည္မႈ

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

လြဲမွားျခင္းကိုပဲ

အျပည့္နဲ႔

လာခဲ့တယ္၊

ျဖစ္နိုင္ပါလ်က္န႔ဲ ျငင္းပယ္ ခံလိုက္ရတယ္ (ဒါမွ မဟုတ္ရင္လည္း) ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ မေျပာရက္တ့ဲ
စကားေတြကို ကိုယ္တိုင္ နားေထာင္ရဲမွ မျဖစ္စေလာက္ အကူအညီေလး တစ္ခုန႔ဲ ပစ္ေပါက္ျခင္း
ခံလိုက္ရတယ္။
“ဒီကေတာ့

လြမ္းလိုက္ရတာ၊”

“ဒီမွာေတာ့

ေစတနာေတြ

ထားလိုက္ရတာ၊”

“သူမို႔

ဒီလို

ေျပာရက္တယ္၊” ဆိုတ့ဲ အေတြးေတြက ရင္ကို လႈိက္စား ဖဲ့ေခြ်ခဲ့ၾက ဖူးပါၿပီ။ ဒီလိုနဲ႔ အတံု႔အလွည့္
စက္၀ိုင္းထဲ သူကအလွည့္ ကိုယ္က အတုံ႔၊ ကိုယ္က အလွည့္ သူက အတံု႔ ရုပ္ဆိုးလြန္းစြာ လည္ပတ္
ေနၾကရ ပါေတာ့တယ္။ တစ္ဦးက တစ္ဦးဆီ သြားဖို႔ ေျခလွမ္းေတြ ဆြံ႔အခဲ့ၾက ပါေတာ့တယ္။ “လူသာ
လာပါ

ျပႆနာ

ေခၚမလာပါနဲ႔”

“ကြ်ႏု္ပ္

ဒုကၡေရာက္စဥ္

သင္

ဘာကူညီဖူးသလဲ”

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

အဲလိုမ်ိဳး

Page 27

ဆိုင္းဘုတ္ေတြကို ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ မသိဆိုး၀ါးစြာ ခ်ိတ္ဆြဲခဲ့ၾက ၿပီးၿပီလဲ၊ အဲဒီဆိုင္းဘုတ္ေတြ
ေရွ႕ကေန ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ ရွက္ရံ႕ြ ေၾကကြဲစြာ လွည့္ျပန္ခဲ့ၾက ၿပီးၿပီလဲ။
၃-ခ
ဗုဒၶအရွင္ျမတ္ဟာ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ကမၻာေလာကၾကီး အတြက္ လာျခင္းေကာင္းေသာ အရွင္သုဂတ
ျဖစ္သလို အရွင္ျမတ္ထံပါး အေၾကာင္း အမိ်ဳးမ်ိဳးနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္လာသူတိုင္း ကိုလည္း လာျခင္းေကာင္းသူ
သြာဂတ

ေတြ

ျဖစ္ေစလိုတ့ဲ

ဆႏၵေတာ္သာ

အမွန္ရွိခဲ့ပါတယ္။

ေလာကဓံ

အပ်က္အစီးေတြ

ဒုကၡပင္လယ္ ေ၀ၿပီး အရူးမတစ္ ေယာက္လို ၀ုိင္းပယ္ ဟားတိုက္ျခင္း ခံေနရရွာတဲ့ ပဋာစရာ
(ပဋာစာရီ) ကို နားလည္ စာနာစြာ သြာဂတျဖစ္ေစ ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဓမၼ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈန႔ဲ
အတူ ေမးခြန္း ျပႆနာေတြ ေလးလံစြာ ထမ္းပိုးလာခဲ့တဲ့ သုဘဒၵကိုလည္း ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ဖို႔
နာရီပိုင္းသာ လိုေတာ့တ့ဲ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္မွာေတာင္ မဟာ ကရုဏာၾကီးစြာ သြာဂတ ျဖစ္ေစေတာ္
မူခဲ့ပါေသးတယ္။ ယုတ္စြအဆံုး အစြယ္ေငါေငါမွာ ရန္လိုမႈေတြ တပ္ဆင္ၿပီး ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ကို
ထိုးသတ္ နင္းေျခဖို႔ ေျပး၀င္လာတဲ့ နာဠာဂီရိလို အဟိတ္ တိရိစၦာန္ကိုေတာင္ ခႏၱီေမတၱာ ၾကီးမားစြာ
သြာဂတ ျဖစ္ေစေတာ္ မူခ့ဲပါေလရဲ႕။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
(လြန္ခဲ့တဲ့

၂၀၀၄

ခုႏွစ္

ၾသဂုတ္လက

ထင္ပါတယ္။

အပၸမာဒ

မဂၢဇင္းမွာ

အရွင္၀ိစိတၱသာရ

(Modern)ဆိုတ့ဲ ကေလာင္နာမည္နဲ႕ ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ စာပါ။ မဂၢဇင္းလက္ခံ မရွိေတာ့လို႔ ျပန္ေတြ႔ရတဲ့
ေကာ္ပီ စာရြက္ၾကမ္းေလး ကိုပဲ ျပန္တင္မိတာပါ။ ကံဆိုးခ်င္ ေတာ့ ေနာက္ဆံုး နိဂံုးစာရြက္က
ေပ်ာက္ရွ သြားပါၿပီ။ မဂၢဇင္း ျပန္ေတြ႔ရင္ေတာ့ နိဂံုးေလးနဲ႔ဆိုရင္ ပိုလွသာြ းမ လားပဲ၊)
ဓမၼဂဂၤါ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 28

၅။ဂလိုဘယ္လ္အသံုးခ်အဘိဓမၼာ
(၁)
မာတရံ ပမုခံ ကတြာ၊ တႆ ပညာယ ေတဇသာ။
အဘိဓမၼာကထာ မဂၢံ၊ ေဒ၀
ေဒ၀ါနံ သမၸ၀တၱယိ။
(အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသ)
ဃာသ)
ငယ္စဥ္ကုိရင္ေလးဘ၀က

ဆရာဘုန္းၾကီး၏

ေရွ႕ေမွာက္တြင္

ႏွပ္တရံႈ႕ရံႈ႕ျဖင့္

ရြတ္အံခ့ရ
ဲ ေသာ

ဂါထာေလးကို ျပန္လည္တိုးတိုးရြတ္မိသည္..။ အဘိဓမၼာသမိုင္းက်ဥ္းကို ဂါထာေလးတစ္ဂါထာျဖင့္
အ႒ကထာက်မ္းျပဳဆရာက လက္စမ
ြ ္းျပေရးဖြဲ႕ထားျခင္းျဖစ္သည္။

' မိခင္ကို အမွဴးျပဳ၍ (ဗုဒၶအရွင္၏ ) ပညာတန္ခိုးျဖင့္ အဘိဓမၼာကထာဟူေသာ လမ္းကို နတ္တို႕အ
တြက္ ေကာင္းစြာ ျဖစ္ေစေလၿပီ'' တဲ့။
အေျချပဳမူလတန္း၀င္ေရာက္ေျဖဆိုၾကမည့္ ရွင္ငယ္ရဟန္းငယ္တို႕အတြက္ ျပဌာန္းထားေသာ က်မ္းစာ
သည္ အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္၏ အဦးအစျဖစ္ေသာ ဓမၼသဂၤဏီ က်မ္းျမတ္ ဘာသာျပန္စကားေျပႏွင့္
အရေကာက္က်မ္းၾကီးျဖစ္ေနသည္။
အဘိဓမၼာစကားေျပ

အရေကာက္က်မ္းမ်ားကို

ညအခါတြင္

မီးအေမွာင္ခ်ကာ

ရြတ္ဖတ္သ

ရဇၥ်ာယ္ရသည့္အတြက္ ပရိယတၱိနယ္ပယ္တြင္ ည၀ါက်မ္းမ်ားဟု အသိမ်ားသည္။ ညပိုင္းအေမွာင္ထဲ
ရြတ္ဖတ္ရသည္ဆိုေသာ္လည္း ေခ်ာင္ခို၍ မရပါ။ သတိရွိ၍ အကင္းပါးလွေသာ ဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီး၏
နားအၾကည္ဓါတ္သို႕ ေရာက္ေအာင္ အသံေပးၾကရသည္..။ တခါတရံ အဓိကအဘိဓမၼာစာသားမ်ားကို
အတိအက်

မမွတ္မိေသာအခါ

အဘိဓမၼာည၀ါေဖာ္ျမဴလာစာပိုဒ္ကိုေတာ့

အသံျမွင့္ၿပီး

ေအာ္ခ့ဖ
ဲ ူး

ေလသည္။
''ေဟာေတာ္မူသည္၏ အျခားမဲ့၌ .......ေဟာေတာ္မူ၏။
ေဟာဟန္ကား........................ဟူသည္တည္း။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 29

အရကား..................................ျဖစ္သတည္း။''
ကြက္လပ္ေနရာတြင္ ခပ္၀ါး၀ါးလုပ္ပစ္ျခင္းျဖစ္သည္....။
ပထမဆံုးည၀ါက်မ္း၏ အစတြင္ ျမန္မာစကားေျပ၏ အရွည္လ်ားဆံုးစာပုိဒ္ဟု မွတ္တမ္းတင္ႏိုင္သည့္
အဘိဓမၼာသမိုင္းစကားေျပကို သင္ယူက်က္မွတ္ၾကရသည္။ ထိုစာပုိဒ္ရွည္ၾကီးကို ၍၊လ်က္၊ ေသာ္၊ ၿပီး၊
စေသာစကားဆက္သမၺႏၶမ်ားစြာကို အသံုးျပဳကာ က်မ္းျပဳဆရာက လက္စြမ္းျပေရးသားထားသည္။
စဆိုမိလွ်င္ ဘယ္ေနရာမွာ အဆံုးသတ္ရမည္မသိေတာ့။
''ဤကမၻ
ဤကမၻာမွ

ျပန္၍

ေရသည္ရွိေသာ္

ကမၻာတစ္သိန္းအလြန္ရွိေသာ

ေလးသေခ်ၤထက္၌

သုေမဓာရွင္ရေသ့ျဖစ္၍ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရား၏ ေျခေတာ္ရင္း၌ နိဗၺာန္ဆုကို ယူေတာ္မူသည္ရွိေသာ္
ရအပ္ေသာအားအစြမ္းရွိေသာ ေယာက်္ားျမတ္ျဖစ္လ်က္ ကိုယ္ေတာ္အထီးတည္း နိဗၺာန္ဆုကို ယူသျဖင့္
ဘယ္အက်ိဳးအံ့နည္း

ေ၀
ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါအေပါင္းတို႕ကို

သံသရာတည္းဟူေသာေရအလ်ဥ္မွ

ထုတ္၍

နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ က်ည္းကုန္းထက္သို႕ တင္အံ့ဟု ကာေမာဃ ဘေ၀
ဘေ၀ါဃ ဒိေ႒ာဃ အ၀
အ၀ိေဇၨာဃ
ၾသဃေလးျဖာ

သံသရာ၌

နစ္မန
ြ ္းေမ်ာပါၾကကုန္ေသာ

သတၱ၀ါအေပါင္းတို႕ကို

သနားၾကင္နာ

ေတာ္မူလွသည္ျဖစ္၍........''
အဘိဓမၼာည၀ါဆရာ၏ ရွည္လ်ား ေထြျပားသည့္တိုင္ ဖတ္မၿငီးေသာ အဘိဓမၼာသမိုင္းဟုဆိုရမည့္
မဟာ နိဒါန္းၾကီးကို ဆိုၾကည့္မိေတာ့ ခပ္ေရးေရးမွ်....။ အတိအက်လည္း မရေတာ့ၿပီ။ လြန္ခ့ေ
ဲ သာ
ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ေက်ာ္က ေရွးေဟာင္းေက်ာင္းအိုၾကီး၏ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ေလး
ထိုင္လ်က္ ႏႈတ္တက္ရြရြေဆာင္ခ့ဖ
ဲ ူးေသာ စာ...ေမ့ေလာက္ၿပီေပါ့..။ သို႕ေသာ္ စြဲက်န္ရစ္ခ့ေ
ဲ သာ
ေ၀ါဟာရ မ်ား စြာ ရွိသည္။ သုေမဓာရွင္ရေသ့၊ ဒီပကၤရာဘုရား၊ ပါရမီဆယ္ပါး၊ စြန္႕ျခင္းၾကီးငါးပါး၊ စရိ
ယ သံုးပါး၊ မယ္ေတာ္မိနတ္သား၊ ေက်းဇူးဆပ္ျခင္း၊ တာ၀တႎသာစသည္..
အဓိကစြဲထင္ေနေအာင္ က်က္မွတ္ရသည္က....
ကုသလာဓမၼာ(ကုသိုလ္ျဖစ္ေသာ တရားအစု)
အကုသလာဓမၼာ(အကုသိုလ္ျဖစ္ေသာ တရားအစု)
အဗ်ာကတာဓမၼာ(ကုသုိလ္အကုသိုလ္မဟုတ္ေသာ တရားအစု)
ဤသည္ပင္ ဘ၀အတြက္ အေရးပါလွေသာ အဘိဓမၼာဟု မသိခဲ့။ ပုလုေကြး ကိုရင္ေလးတစ္ပါး၏
အဇၥ်တၱမွတ္ သိစိတ္တြင္ ပါဠိပထမျပန္စာေမပြဲအတြက္ ဆယ္မွတ္တန္ ေမးခြန္းမ်ား၏ အေျဖ အျဖစ္မွ
တပါး အျခားတန္ဖိုး ကို မျမင္ခ့ဲ..။ အရြတ္အဖတ္အဘိဓမၼာမွ်သာ.....။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 30

(၂)
အဘိဓမၼတၳသဂၤေဟ၊ သၿဂဳိဟ္ကုိ ၀ုိက္သုိင္းလုိ႔၊ ကုိးပုိင္းလုံး ေမႊခဲ့မည္၊ ေစ့ေရ မူလ၊ ပညာ႐ွိ ငါဟဲ့ေနာ္လုိ႔၊
အာေဘာ္ကုိ ျပၿပီးလွ်င္၊မာနဖိစီး၊ မႏွီးမေႏွာ၊ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္၊ အာေပါက္ေအာင္ေျပာၾက၊
ေသာမနႆသဟဂုတ္၊ လဘက္က သုံးေလးလုပ္၊ ဒိ႒ိဂတ သမၸယုတ္၊ ၾကက္သြန္ေၾကာ္မ်ားမ်ားႏွင့္၊
ဗုိက္ကားေအာင္ တုတ္ၿပီးလွ်င္....။
....။
....
(ဦးပုည)
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပရိယတၱိပညာေရးသင္ရိုးညႊန္းတန္းတြင္ အဘိဓမၼာက်မ္းမ်ားကို ဦးစားေပးျပ ဌာန္းထား
သည္။
အေျချပဳမူလတန္းတြင္ ဓမၼသဂၤဏီက်မ္းစကားေျပႏွင့္အရေကာက္က်မ္း
ပထမငယ္တန္းတြင္ ဓာတုကထာက်မ္းစကားေျပႏွင့္အရေကာက္က်မ္း
ပထမလတ္တန္းတြင္ ယမကက်မ္းစကားေျပႏွင့္ အရေကာက္က်မ္းႏွင့္
ပထမၾကီးတန္းတြင္ ပ႒ာန္းက်မ္းစကားေျပႏွင့္ အရေကာက္က်မ္း..
ပထမၾကီတန္းေအာင္ျမင္ၿပီးေသာ ရွင္ငယ္ရဟန္းငယ္တစ္ပါးအေနျဖင့္ အဘိဓမၼာက်မ္းၾကီး (၄)က်မ္း
ကို သင္ယူတတ္ေျမာက္ၿပီးျဖစ္ေနသည္။ အတန္းတိုင္းတြင္လည္း ရွင္အႏုရုဒၶါ၏ သၿဂႋဳဟ္ဟု ထင္ရွား
သည့္

အဘိဓမၼာအက်ဥ္း(အဘိဓမၼတၳသဂၤဟက်မ္း)ကို

သင္ယူၾကရသည့္အတြက္

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏

အဘိဓမၼာပညာေရး သည္ အျခားေသာ ေထရ၀ါဒႏိုင္ငံမ်ားထက္ ျပည့္စံုျမင့္မားမႈရွိသည္ဟု ဆိုႏိုင္
သည္။ ဓမၼာစရိယစာခ်တန္း ေရာက္သည့္အခါတြင္မူ သုတၱန္ႏွင့္ အဘိဓမၼာကို ဆက္စပ္သင္ ယူၾက
ရျပန္ သည္။
ဗုဒၶအရွင္ေဟာၾကားသည့္ ပိဋကတ္သင္နည္းသံုးမ်ိဳးတြင္ အလဂဒၵဴပမာစာသင္နည္းျဖင့္ အဘိဓမၼာကို
ခ်ဥ္းကပ္မိလွ်င္ အဘိဓမၼာအသိေလးၾကြယ္လာသည္ႏွင့္ အမွ် စကားလံုးမ်ား၏ အရိပ္ အေယာင္
ကလည္း ထြားက်ိဳင္း ၀င့္၀ါလာတတ္သည္။ ပညာျပိဳင္ဆိုင္သည့္ သေဘာျဖင့္ ပိဋကတ္ခ်င္း ေႏွာၾက၊
စကားခ်င္းေသာၾကသည္။ သူသည္လည္း ထိုသို႕ေသာ စကား၀ိုင္းမ်ိဳး တြင္ ၀င္ထိုင္ခဲ့ဖူးသည္။ ၀င္ျငင္း
ခုန္ခဲ့ဖူးသည္။

ေနာက္ဆံုးေကာက္ခ်က္

ခ်ေတာ့

လူမုန္းသာ

အဖတ္တင္ခဲ့၏။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

အလဂဒၵဴပမာ

Page 31

စာသင္နည္း ၏ အျပစ္ကို သူ မၾကာခဏသိရွိဆင္ျခင္ဖူးပါသည္။ ထိုသို႕ဆင္ျခင္မိသည့္ၾကားမွပင္
သူက ေျမြ ဖမ္း ခ်င္ေနသည္။
အလဂဒၵဴပမာစာသင္နည္းဆိုသည္က
ျပဖို႕အတြက္

အလမၸါယ္ဆရာတစ္ေယာက္က

သင္ယူျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။

မကြ်မ္းက်င္ေသာ

ေျမြဖမ္းသလို

အလမၸါယ္ဆရာသည္

ေျပာဖို႕ႏွင့္
ေျမြကိုက္၍

ေသတတ္သကဲ့သို႕ ပရိယတ္တရားကိုလည္း သူတပါးတို႔ အယူ၀ါဒကို ျပစ္တင္႐ႈံ႕ခ်ရန္၊ ျပိဳင္ဆိုင္
ကဲ့ရဲ႕ရန္၊သူတပါးတို႔ မိမိအယူ၀ါဒကို ျပစ္တင္လာေသာ္ ဖယ္ေရွာင္ရွား၍ ေခ်ပႏိုင္ရန္၊ ေက်ာ္ေစာ
ထင္ရွား၍

လာေစရန္၊

လာဘ္လာဘေပါမ်ား

ေစရန္၊

ရည္ရြယ္လ်က္

သင္ယူလွ်င္

စိတ္ထား

မေကာင္းျခင္းေၾကာင့္ အပါယ္ငရဲက်ကာ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္တတ္ေလသည္။
ေခတ္အဆက္ဆက္ အဘိဓမၼာစကားေဖာင္ေဖာင္ေျပာတတ္ေသာ လက္ဘက္ရည္၀ိုင္းမ်ားရွိခဲ့သည္ကို
ဦးပုည၏ ကဗ်ာတြင္ ဖတ္ရသည့္အခါ ျပံဳးမဲ့မဲ့ျဖစ္ရသည္။ ''ေသာမနႆ သဟဂုတ္၊ လက္ဘက္က
သံုးေလးလုပ္၊ ဒိ႒ိဂတ သမၸယုတ္၊ ၾကက္သြန္ေၾကာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ ဗိုက္ကားေအာင္ တုတ္ၿပီးလွ်င္....'' ။
ေအာ္

ေျမြဖမ္းၾကသူေတြပဲ..။

သို႕ေသာ္

အဘိဓမၼာတရားေဒသနာကို

ျပန္႕ပြားေစလို၊

နားလည္

သိျမင္လိုစိတ္ျဖင့္ ေဆြးေႏြးၾကသည္ကိုေတာ့ ၾကိဳဆိုရေပမည္။ ဤသို႕ျဖစ္သည့္တိုင္ အေျပာအျပ
အဘိဓမၼာနယ္ပယ္ တြင္သာ ရွိေသးသည္။
(၃)
ယခုေခတ္၏

အျဖစ္အပ်က္ကို

ေမတၱာ၊ကရုဏာ၊မုဒိတာဟူေသာ
ထင္ရေလသည္။ထိုသူတို႕၏
အရွိန္ဟတ္သျဖင့္

ေလးနက္စြာ

စဥ္းစားေသာအခါ

မ်ားစြာေသာလူသတၱ၀ါတို႕၌

ျဗဟၼစိုရ္တရားမ်ားကြယ္ေပ်ာက္၍

ေသြ႕ေျခာက္ေနသကဲ့သို႕

ေျခာက္
ေျခာက္ေသြ႕ေသြ႕အပူဓါတ္သည္

ေသြ႕ေျခာက္လုမတတ္ရွိရေလၿပီ။

တစ္ေယာက္မညွာတာ

ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနေသာ

သူေတာ္ေကာင္းတို႕၌ပင္

ထိုအပူဓါတ္ဟူသည္လည္း
ေလာဘေဒါသမာန္မာနႏွင့္

တစ္ေယာက္ႏွင့္
ဣႆာမစၦရိယ

စသည္တို႕ပင္တည္း။
အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ (ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ)
အဘိဓမၼာထြန္းကားေရးဟူသည္

ျဗဟၼစိုရ္တရားထြန္းကားေရးပင္

ျဖစ္သည္။

၀ိပႆနာ

က်င့္ၾကံျခင္းဟူသည္မွာလည္း ျဗဟၼစိုရ္တရားကို ခိုင္မာၿမဲၿမံေအာင္ ပြားမ်ားျခင္းသာ ျဖစ္ေလသည္။
အရိယာအျဖစ္ကို ေရာက္သည္ႏွင့္ အစမ္းသပ္ခံျဗဟၼစိုရ္တရားပိုင္ရွင္ျဖစ္သြားသည္။ ယဥ္ေက်းေသာ
လူ႕အဖြဲ႕အစည္းဆိုသည္မွာ

မတုန္လႈပ္

မေဖာက္ျပန္ေသာ

ျဗဟၼ၀ိဟာရတရားမ်ားထြန္းကားရာ

နယ္ပင္ျဖစ္သည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 32

ေတာင္ျမိဳ႕ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသက ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာကို နိဒါန္းပ်ိဳးရာတြင္ ျဗဟၼ၀ိဟာရ
ခ်ိဳ႕တဲ့မႈ၏

အျပစ္အနာအဆာကို

ဦးတည္ဖြင့္ဆိုခဲ့သည္။

ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟႏွင့္

အကုသိုလ္

တရားအစု မွန္သမွ်၏ အပူေငြ႕ေၾကာင့္ ကမၻာေျမမၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ ရာသီေဖာက္ျပန္မႈႏွင့္ ႏ်ဴကလီးယား
စစ္ပြဲအထိ စိတ္မခ်ရေသာ အေျခအေန တြင္ အဘိဓမၼာတရားကို သင္ယူရံုမွ်မက ေန႕စဥ္လက္
ေတြ႕ဘ၀တြင္ အသံုးခ်ျခင္းသည္သာ ဗုဒၶအရွင္၏ အလိုေတာ္က်ျဖစ္လိမ့္မည္။ နိႆရဏစာ သင္နည္း
၏ ၿပီးျပည့္စံုေသာ ပန္းတိုင္ကို ဆြတ္ခူးႏိုင္ ေပလိမ့္မည္။
သီလ၊သမာဓိ၊ပညာ၊ ၀ိပႆနာ တရားအမွန္တို႔ကို သိရွိတတ္ကြၽမ္းလ်က္ မဂ္ ဖိုလ္ ရယူႏိုင္ရန္ က်င့္ၾကံ
အားထုတ္ေရးရည္မွန္းခ်က္ျဖင့္ သင္ယူလ်က္ ျမင့္ျမတ္ေသာ စိတ္ထားေၾကာင့္ ၀ဋ္ဒုကၶမွ ထြက္ေျမာက္
ႏိုင္ျခင္းသည္ နိႆရဏစာသင္နည္းျဖစ္သည္။
အဘိဓမၼာကို ဗုဒၶနည္းက် နိႆရဏစာသင္နည္းျဖင့္ အမွန္တကယ္ သင္ယူတတ္ေျမာက္ခဲ့ၿပီဆိုလ်င္
ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကို လိုလားသည္ႏွင့္ အမွ် ပဋိပကၡႏွင့္ ၀ိေရာဓိျပႆနာမ်ားကို တရားနည္းလမ္းက်စြာ
ေက်ာ္လႊား ဖယ္ရွားႏိုင္သည့္ တန္ဖိုးရွိေသာႏိုင္ငံသား၊ သို႕မဟုတ္ ကမၻာသား တစ္ဦး ေမြးဖြား လာျခင္း
ပင္ျဖစ္လိမ့္မည္။
မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္လည္း

အဘိဓမၼာျပန္႕ပြားေရးကို

စိတ္အားထက္သန္လွသည္။

မင္းကြန္း တိပိဋကဆရာေတာ္ၾကီးက အစ လမ္းေဘးေဂြလိွမ့္ေနသည့္ ကေလးမ်ားအဆံုး အဘိဓမၼာကို
သင္ေပးေလ့ရွိသည္။(မင္းကြန္းတိပိဋကဆရာေတာ္ၾကီးက မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ေျခေတာ္ရင္း
တြင္ အဘိဓမၼာပ႒ာန္းေဒသနာသင္ယူခဲ့ဖူးသည္။ ) မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ သင္ျပ မႈ ေၾကာင့္
ကေလးသူငယ္မ်ား အဘိဓမၼာစကားလံုးမ်ားႏွင့္ ရင္းႏွီးလာသည္။ ကေလးသူငယ္ မ်ားက အဘိဓမၼာ
ကို ေနစဥ္ဘ၀တြင္ လက္ေတြ႕အသံုးခ်သံုးစြဲ ေျပာဆိုသည့္အတြက္ လူၾကီးသူမမ်ား မ်က္ႏွာ ပူၾက
ရသည္အထိပင္..။
လူၾကီးမ်ား၏

မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲႏွင့္

ဟန္ပန္အမူအရာကို

အကဲခတ္ကာ

''

အရမ္းကာေရာ

စားေနၿပီဆိုလ်င္ ေလာဘၾကီးေနၿပီ၊ စကားမ်ားျငင္းခုန္ၾကၿပီဆိုလ်င္ ေဒါသၾကီးေနၿပီ၊ တေမ့တေမာ
အိပ္ေနၿပီဆိုလ်င္ ေမာဟၾကီးေနၿပီ စသည္ျဖင့္ အဘိဓမၼာေ၀ဘန္ ေရး လုပ္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္..။
ရင္းႏွီးေသာ ဒကာတစ္ေယာက္က '' ဆရာေတာ္ ကေလးေတြကို အဘိဓမၼာသင္တာေတာ့ ေကာင္းပါ
ရဲ႕၊ ဒါေပမယ့္ ကေလးေတြက လူၾကားထဲ ထထေျပာေတာ့ အခက္သားဘုရား'' ဟု ဆရာေတာ္ ၾကီး
အား ေလွ်ာက္ထားသည့္အခါ ''ေအး ကေလးေတြ အေျပာမခံခ်င္ရင္ မင္းတို႕ေကာင္း ေအာင္ေနၾက
ေပါ့ကြ '' ဟု မိန္႕ေသာ ဟူ၏။ ေအာ္ အသံုးခ်အဘိဓမၼာ..။
(၄)

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 33

မင္းတို႕ရွင္ဘုရင္ကို ေျပာလိုက္ၾက..
က..စိ
..စိတၱံ၊ စိတ္တဲ့ကြယ္
(ေညာင္ကန္ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ)္
ယခုရက္ပိုင္းတြင္ သူေနထိုင္လ်က္ရွိေသာ ဗာရာဏသီျမိဳ႕ျပသည္ ေႏြရာသီအပူေငြ႕ျဖင့္ တရိပ္ရိပ္
ေလာင္ျမိဳက္ေနသည္။ သူကေတာ့ မၾကာမီ ေရႊျပည္ၾကီးသို႕ ျပန္ရေလမည္ျဖစ္၍ မဇၥ်ိမေႏြကို မ်က္
ကြယ္ျပဳ ကာ စီစဥ္ဖယ
ြ ္ရွိသည္မ်ားကို အေျပးအလႊားစီမံေနခဲ့သည္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္၊ ေျခာက္လ
တာ မပ်က္မကြက္ေသာက္ရမည့္ ေဆး၊ တကၠသိုလ္ေရးရာမ်ား..စသည္..။
ထိုအခ်ိန္ႏွင့္ တိုက္ဆုိင္စာြ စင္ကာပူႏိုင္ငံမွာ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္ထားသည့္ အဘိဓမၼာအသင္းၾကီး၏
ပႏၷက္တင္မဂၤလာပြဲေတာ္ကို
ေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး၌

ကဆုန္လျပည့္ဗုဒၶပုဏၰိမာအခါေတာ္သမယတြင္

သိုက္ျမိဳက္စြာ

ဆင္ယင္က်င္းပၾကမည္..ဟူေသာ

ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ေရႊတိဂံု
ဓမၼသတင္းစကားကို

ၾကားရသည္။ ထိုေန႕မွာပင္ အဘိဓမၼာအသင္းၾကီး၏ အင္တာနက္၀က္ဘ္ဆိုဒ္တစ္ခုကိုလည္း အခ်ိန္
ကိုက္ ဖြင့္လွစ္ကာ အဘိဓမၼာသာသနာကို အခ်ိန္ႏွင့္ ေနရာ (Time and Space) မွန္သမွ်သို႕
ေရာက္ရွိျပန္႕ပြား ေအာင္ လႊတ္တင္ သာသနာျပဳၾကေပလိမ့္မည္။ ဗုဒၶအရွင္၏ အဘိဓမၼာေဟာၾကား
ေတာ္မူသည့္ အသံေတာ္သည္လည္း စၾကာ၀ဠာနံရံမ်ားတြင္ ပဲ့တင္ထပ္ေနဆဲျဖစ္သည္။
အဘိဓမၼာအသင္းသူတစ္ဦးျဖစ္သူ မဆုရည္မြန္က သူ႕ထံမွ အဘိဓမၼာအက်ဥ္းခ်ဳပ္ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္
ရလိုပါေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည့္အခါ ဤစာစုကို ထေရးျဖစ္သည္။ ယခုေရးေနေသာ ၀ါက်မ်ားသည္
အဘိဓမၼာအက်ဥ္းခ်ဳပ္

ကို

ေဖာ္ျပႏိုင္ေသာ

စာတမ္းတစ္ေစာင္မဟုတ္၊

အဘိဓမၼာေဒသနာကို

ဖြင့္ဆိုႏိုင္သည့္ ဒီပနီ သို႕မဟုတ္ ဋီကာလည္း မဟုတ္ေပ..။ အဘိဓမၼာအသင္းၾကီးကို ဂုဏ္ျပဳလို
သည့္အတြက္ စိတ္ႏွလံုးကို ဖြင့္ခ်ရာမွ ထြက္က်လာ ေသာ စကားလံုးအခ်ိဳ႕၏ စုစည္းမႈသာ ျဖစ္ေပ
လိမ့္မည္။
မည္သို႕ဆိုေစ အဘိဓမၼာအက်ဥ္းခ်ဳပ္ဟူေသာ အေတြးစကို ဆြဲထုတ္မိေတာ့ ဆရာေတာ္ဦးဗုဓ္၏
စကားအလကၤာကို ေနာက္ဆံုးကိုးကားျဖစ္သြားသည္။ ေညာင္ကန္ဆရာေတာ္ဦးဗုဓ္က နန္းမေတာ္
မယ္ႏုလွဴဒါန္းသည့္ အု႒္ေက်ာင္းၾကီးတြင္ စံေပ်ာ္သည့္ က်မ္းျပဳအေက်ာ္ ဆရာေတာ္တစ္ပါးျဖစ္သည္။
ပိဋကတ္အဖြင့္က်မ္းမ်ားစြာကို

ေရးသားျပဳစုေနသည္ႏွင့္အမွ်

အခ်ိန္ကို

တန္ဖိုးထားတတ္ေသာ

ဆရာေတာ္တစ္ပါးလည္း ျဖစ္သည္။
တစ္ေန႕တြင္ နန္းေတာ္သို႕ ဆြမ္းစားၾကြရသည္။ ဘုရင္မင္းျမတ္က အခ်ိန္မီထြက္မလာပါ..။ သို႕ႏွင့္
အခ်ိန္မျဖဳန္းလိုေသာ

ဦးဗုဓ္က

''မင္းတို႕ရွင္ဘုရင္ကို

ေျပာလိုက္ၾက..စိတၱံ၊

စိတ္တဲ့ကြယ္"

ဟု

မွာၾကားကာ ေက်ာင္းေတာ္သို႕ ျပန္ၾကြသြား ေလသည္။ ဘယ္ေလာက္မ်ား တိုေတာင္းလွေသာ
အဘိဓမၼာ တရားပါလဲ..။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 34

သာမန္ပုထုဇဥ္တစ္ဦး၏ ေန႕စဥ္ဘ၀တြင္ ကုသိုလ္ႏွင့္ အကုသိုလ္တရားႏွစ္ပါး၏ အျဖဴအမဲ စုတ္ခ်က္
မ်ားကို ပံုေဖာ္ေနရသည္။ ကုသိုလ္ျဖစ္လိုက္၊ အကုသိုလ္ျဖစ္လိုက္...။ ကုသိုလ္က အျပစ္ကင္း ေသာ
အန၀ဇၨတရား။ ေကာင္းေသာ အက်ိဳးကို ေပးျခင္းလကၡဏာရွိသည္။ အကုသိုလ္က အျပစ္မကင္းေသာ
သာ၀ဇၨတရား၊ မေကာင္းေသာ အက်ိဳးကို ေပးျခင္းလကၡဏာရွိသည္။
ကုသုိလ္၊

အကုသိုလ္ျဖစ္ပာြ းျခင္းကို

(အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ)ဟူေသာ
ဟူေသာ

အေၾကာင္း၊

အဘိဓမၼတၳသၿဂႌဳဟ္ဆရာ

ပါဠိေ၀ါဟာရေလးျဖင့္

အေယာနိေသာ

အရွင္အႏုရုဒၶါက

ဖြင့္ျပသည္။

မနသိကာရဟူေသာ

လဒၶပစၥယံ

ေယာနိေသာမနသိကာရ

အေၾကာင္း..။

သင့္ေသာအားျဖင့္

ႏွလံုးသြင္းေသာ စိတ္၊ မသင့္ေသာအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္းေသာ စိတ္....။ ကုသုိလ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အကုသိုလ္ပဲ
ျဖစ္ သည္စိတ္သာ ျပဌာန္းသည္..။ သည္ေတာ့လည္း ဆရာေတာ္ဦးဗုဓ္က အဘိဓမၼာကို ခ်ဳပ္လိုက္ၿပီ၊
စိတၱံ စိတ္တ့က
ဲ ယ
ြ ္ တဲ့။
ယေန႕ အဘိဓမၼာ အသင္းၾကီး ကေတာ့ ဗုဒၶအရွင္၏ ထူးျမတ္လွေသာ အဘိဓမၼာသာသနာအတြက္
ေပၚထြန္း လာခဲ့ၿပီ။
နိႆရဏစာသင္နည္းျဖင့္ အဘိဓမၼေဒသနာကို ခ်ဥ္းကပ္ကာ
အရြတ္အဖတ္ အဘိဓမၼာ(Memorization and oral recitation of Abhidhamma)
အေျပာအျပအဘိဓမၼာ( Talk and Discussion on Abhidhamma) ႏွင့္
အသံုးခ်အဘိဓမၼာ

(Applied

Abhidhamma)

အမ်ိဳးေကာင္းသားအမ်ိဳေကာင္းသမီးတို႕
ဆုေတာင္းလ်က္

အဆင့္ဆင္

ေပၚထြန္းလာေရး

ေညာင္ကန္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

့ျဖည့္က်င့္ႏိုင္ၾကသည့္

ေဆာင္ရြက္ၾကေစလိုေၾကာင္း
ဦးဗုဓ္၏

ၾသ၀ါဒစကားအတိုင္း.

ဂလိုဘယ္လ္ေခတ္ၾကီး၏ ေန႕စဥ္ဘ၀လိႈင္းတံပိုးၾကားထဲ '' စိတၱံ၊ စိတ္တဲ့ '' ဟုသာ..။
ဓမၼဂဂၤါ အရွင၀
္ ိစိတၱသာရ
(၉-၅-၂၀၁၁)

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 35

၆။အေဖလို႕သာ ေခၚပါေလ သားရဟန္း
(၁)
“ကိုယ္ေတာ့္အေမကေတာ့ ဖုန္းတေမွ်ာ္ေမွ်ာ္နဲ႕ေျပာမဆံုးေတာ့ဘူး၊
အေမ့ဆီကိုမျဖစ္မေနဖုန္းဆက္ပါ ေမာင္ပဥၨင္း”
“ဟုတ္ကဲ့ ဆက္လိုက္ပါ့မယ္ ဒကာၾကီး”
“အေဖလို႕ ေခၚစမ္းပါ ဦးဇင္းရယ္”
“ ဟုတ္ၿပီဗ်ိဳ႕ အေမ့ဆီကို ဖုန္းဆက္လိုက္ပါ့မယ္ အေဖ”
လြန္ခဲ့ေသာေသာၾကာေန႕ဆီက သူ႕ဖခင္ၾကီးႏွင့္ ေျပာျဖစ္ၾကေသာ တယ္လီဖုန္းစကား အပိုင္းအစ
အခ်ိဳ႔ပင္ျဖစ္ပါ သည္။ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚၿမိဳ႕ေလးမွာ အေျခခ်ေနသည့္ သမီးငယ္ႏွင့္ ေျမးမ်ားကို ေတြ႕ရန္

ht t p: / / w ww .dhammaganga.com

Page 36

အညာေက်းလက္မွ အလည္အပတ္ ေရာက္ေနသည့္ ဖခင္ၾကီးထံ ဖုန္းဆက္ရာမွ ဒကာၾကီးဟု ေခၚမိ
ေသာ သားရဟန္းကို “ အေဖလို႕ ေခၚစမ္းပါ ဦးဇင္းရယ္”တဲ့။
သာသနာေတာ္အတြက္ သားတစ္ေယာက္ လံုး လွဴဒါန္းခဲ့ရွာ ေသာ ဖခင္တစ္ဦး၏ ပါးလ် ေသးသြယ္
ေသာ ေတာင့္တမႈေလး သာျဖစ္ေၾကာင္း သူေကာင္းေကာင္း နားလည္လိုက္ပါသည္။
“ဦးဇင္းအေနနဲ႕ သာသနာေတာ္မွာ ေနသမွ် ဒကာၾကီး တို႕ ခမည္းေတာ္တို႕ ဆိုတာ လူတိုင္းကို
ေခၚခြင့္ရွိတယ္။ တပည့္ေတာ္ကေတာ့ သာသနာ့၀န္းထမ္း ရဟန္းတစ္ပါးကို ေမြးခဲ့ရတဲ့ ဖခင္တစ္
ေယာက္အျဖစ္နဲ႕ ဦးဇင္းရဲ႕ အေဖလို႕ေခၚတဲ့အသံကိုပဲ ၾကားခ်င္ပါတယ္ ဦးဇင္းရယ္ ” တဲ့။
ဟုတ္မွန္လွေပစြ။ သာသနာ့၀န္ထမ္းသားရဟန္း၏ ဖခင္။
ရင္ေသြးအရင္းအခ်ာကို သာသနာေတာ္အား ျပတ္ျပတ္သားသားလွဴဒါန္းခဲ့ေသာ ဖခင္။
သူကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ဖခင္တစ္ေယာက္ ၏ သာသနာ့အေမြခံအလွဴအတြက္ ပါရမီေျမာက္ေသာ
လွဴဖြယ္ ၀တၳဳ ေပတကား။ လူသားအရင္းအျမစ္(Human Resource) ဆိုေသာ စကားလံုးႏွင့္ မရင္းႏွီး
ေသာ ေက်းလက္မွ ဖခင္သည္
လူသားအရင္းအျမစ္အစစ္ျဖစ္သည့္ သားတစ္ေယာက္လံုးကို သာသနာေတာ္အတြက္ ရက္ရက္ေရာ
ေရာ ေပးလွဴခဲ့ ့ေလသည္တကား။
(၂)
ထိုကဲ့သို႕ေသာ ဖခင္တစ္ေယာက္ကလည္း သာသနာ့သမိုင္း စာမ်က္ႏွာတြင္ အားက်ဂုဏ္ယူဖယ
ြ ္
လင္းလင္း ခ်င္းခ်င္း မွတ္တိုင္ စိုက္ထူ ခဲ့ဖူး ေလသည္ပဲ။ လူသားအရင္းအျမစ္အေၾကာင္း က်ယ္က်ယ္
ေလာင္ေလာင္ ေျပာေန ၾကသည့္ ရာစုသစ္ထက္ ေစာစြာပင္ အေသာကမင္း ဧကရာဇ္ တို႕ေခတ္
ကလည္း လူသား အရင္းအျမစ္၏ တန္ဖိုးကို သိနားလည္ခဲ့ၾကသည္။
အိႏၵိယ၏ သမိုင္းအရွိန္အ၀ါၾကီးမားေသာ အေသာကဧကရာဇ္သည္ အစဦးက အာဏာစက္ဘုန္း
ဟုန္းဟုန္းေတာက္ေရးတစ္ခုသာ

ဦးတည္ခ်က္ရွိသည့္

စစ္ဘုရင္တစ္ပါးအျဖစ္

မဇၥ်ိမတိုက္ၾကီး

တစ္ခုလံုးကို ေသြးညွီနံ႕တို႔ျဖင့္ လိမ္းက်ံပစ္ခဲ့သည္။ ေသြးသားအရင္းအခ်ာညီေနာင္မ်ား၏ အသက္အိုး
အိမ္ကို ေခ်မႈန္းလ်က္ ႏိုင္ငံအာဏာကို ရယူကာ ရက္စက္မႈမွန္သမွ်၏ ပူေလာင္ေသာ ျပယုဂ္ၾကီးျဖစ္ခ့ဲ
သည္။ တိုင္းႏိုင္ငံ ျပည္ရာြ မ်ားစြာ ကို က်ဴးေက်ာ္ ဖ်က္ဆီးကာ ျပည္သတ
ူ ို႕၏ မ်က္ရည္ျပပြမ
ဲ ်ားကို
ေဖ်ာ္ေျဖမ ႈတစ္ရပ္အျဖစ္ ၾကည့္ရက္ႏိုင္ခဲ့သည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 37

သို႕ေသာ္

အေသာက၏

စိတ္ႏွလံုးတြင္

ျဖဴေသာအရိပ္ကေလးရွိေနေသးသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ပင္

ကလိဂၤစစ္ပဲြ၏ အနိ႒ာရံုျမင္ကြင္းက အေသာကကို ထိတ္ျပာသြားေစခဲ့သည္။ စစ္ေျမျပင္လက္က်န္
မ်က္ရည္၊နာက်င္မႈႏွင့္

အာဃာတတို႕

လႊမ္းေသာရႈခင္း

မ်ားက

အေသာက၏

ႏွလံုးသားကို

ေဆာက္တည္ရာမဲ့သြားေစခဲ့သည္။သို႕ႏွင့္ က်ဴးေက်ာ္စစ္မ်ား ကို ရပ္ပစ္လိုက္သည္။ ေသြးစြန္းဓါးကို
လႊတ္ခ်ပစ္လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ဗုဒၶသာသနာျပဳ နိေၿဂာဓသာမေဏေလး၏ အဆံုးအမကို
ခံယူခြင့္ရခဲ့ျပန္သည္။
အပၸမာဒတရား၏လင္းပြင့္မႈတို႕ကို
တန္ဖိုးကို

သိ

ျမင္သြားခဲ့သည္။

သိမ္းပိုက္မိေသာ
ကိုယ္ေတာ္တိုင္

အေသာကဧကရာဇ္သည္
ခံစားခြင့္ရရွိသည့္

သာသနာေတာ္၏

ၿငိမ္းေအးမႈဓမၼသႏၱရသကို

အမ်ားျပည္သူတို႕အား မွ်ေ၀ လိုေသာဆႏၵေတာ္လည္း ႀကီးထြားခဲ့ေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ပင္ ဗုဒၶအရွင္
၏ အဆံုးအမကို အေျခခံကာ ေမာရိယ လက္နက္ႏိုင္ငံေတာ္ကို ဓမၼႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး အျဖစ္တည္
ေထာင္ေရး လမ္းစဥ္သစ္ဆီ ဦးတည္ခ့ေ
ဲ တာ့သည္။
အေသာကဧကရာဇ္၏ အျမင္တြင္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ ျဗဟၼစိုရ္ထြန္းကားေသာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း
ေပၚေပါက္ ေရး၏ အေျခခံ အေဆာက္အဦျဖစ္သည္။ တိုင္းႏိုင္ငံျပည္သူအားလံုး သာသနာေတာ္၏
အဆံုးအမကို ခံယူက်င့္ သံုးၾကလွ်င္ ျဗဟၼစိုရ္တရား ထြန္းကား ေပလိမ့္မည္။ ျဗဟၼစိုရ္လင္းပေသာ
လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ပဋိပကၡ၊ ၀ိေရာဓိႏွင့္ ျငင္းခုန္ရန္လိုမႈကင္းကာ ျငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ စည္ပင္သာယာ
ရွိေပလိမ့္မည္ဟု အယူေတာ္ရွိေလသည္။
သို႕ႏွင့္

သာသနာေတာ္အဓြန္႕ရွည္တည္တံေရးအတြက္

ဘုန္းလက္ရံုးအာဏာအခြင့္အလမ္းတို႕ကို

အက်ိဳး ရွိစြာ အသံုးျပဳေတာ္မူခ့သ
ဲ ည္။ ဗုဒၶအရွင္၏ စကားေတာ္အစုဓမၼကၡႏၶာ ေပါင္းရွစ္ေသာင္းေလး
ေထာင္ကို ဂုဏ္ျပဳပူေဇာ္ ေသာအားျဖင့္ သာသနာျပဳ ေက်ာင္းေတာ္မ်ား၊ ကုသိုလ္ပြားစီးရာ ေစတီပုထိုး
မ်ား၊ အမ်ားျပည္သူတည္းခိုရာ ဇရပ္တန္ေဆာင္းမ်ား ေရတြင္းေရကန္မ်ားေဆာက္လုပ္ တည္ထားေရး
အတြက္ ကုေဋေပါင္းမ်ားစြာျမဳတ္ႏွံသုံးစြဲခဲ့သည္။
ဓမၼ၀ိနယျပန္တမ္းေတာ္မ်ားကို ေက်ာက္စာေရးထြင္းကာ တိုင္းသားျပည္သူတို႕ တရားနည္းလမ္း က်
ေန ထိုင္ က်င့္သံုးေရး ေဆာ္ၾသေတာ္ မူခဲ့သည္။
သာသနာတြင္းရွိအတုအေယာင္ ရဟန္းမ်ားကို အာဏာစက္ျဖင့္ ဖယ္ရွားခဲ့သည္။ အေသာက ဧကရာဇ္
၏ ထူးျခားေသာ ကုသိုလ္ေတာ္အျဖစ္ အရွင္မဟာေမာဂၢလိ ပုတၱတိႆ ရဟႏၱာကိုယ္ ေတာ္ၾကီး၏
ၾသ၀ါဒကိုခံယူကာ က်င္းပခဲ့သည့္ ပါဋလိပုတ္စစ္တမ္း ဟု ေခၚဆိုရမည့္ တတိယ သဂၤါယနာ ပြဲႀကီး ကို
ျမင္ရေပမည္။ ဘာသာျခား အယူ၀ါဒတို႕ေရာေထြးယွက္တင္ျဖစ္ေနသည့္ ပိဋကတ္ ေတာ္ မ်ားကို
ျပန္လည္ စိစစ္မွတ္တမ္းတင္ သည့္ပၾဲြ ကီး ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 38

အေသာကဧကရာဇ္အေနျဖင့္

ျပဳခဲ့သမွ်ေသာ

လက္ခေမာင္း ခတ္မိသည္ခ်ည္း

ပင္။

ကုသိုလ္ေတာ္တို႕ကို

ဇမၺဴတလူ

ျပန္လည္ေတြးေတာမိတိုင္း

ကုသိုလ္ေတာ္တို႕ကား

မွန္သည္။

သို႕ေသာ္

ကြက္လပ္ က်န္ေနပါေသးသည္။ သာသနာက အစစ္အမွန္လိုအပ္ေနသည္ကား လူသားအရင္းအျမစ္
(Human Resource) ေပတည္း။ လွဴေပေတာ့ အေသာက။
(၃)
အရွင္ေမာဂၢလိပုတၱတိႆေထရ္အား အေသာကဧကရာဇ္က ေမးခြန္းတစ္ခု ေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္..။
သာသနာအတြက္ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ အလွဴမ်ားစြာကို လွဴခဲ့ၿပီးသည့္အတြက္ သာသနာ့ဒါယကာ
အစစ္ျဖစ္ပါၿပီလား..။ သာသနာ့အေမြခံသူျဖစ္ပါၿပီလား..။
လူသားအရင္းအျမစ္၏ တန္ဖိုးကို ျမင္ေသာ မေထရ္ျမတ္က '' မိမိ၏ ရင္၌ ျဖစ္ေသာ သားသမီးျဖစ္ေစ၊
ကိတၱိမသားသမီး ျဖစ္ေစ သာသနာ့ေဘာင္ သို႕ သြတ္သြင္း ခ်ီးေျမွာက္လွဴဒါန္းမွသာလွ်င္ သာသနာ
အရွည္ တည္ တံ့ေရးအတြက္ ထူးကဲမြန္ျမတ ္ေသာ သာသနာ့အေမြခံအလွဴျဖစ္မည္ ဟု ျပန္ၾကား
ခဲ့သည္။
ေက်ာင္းကန္ေစတီပုထိုးဆိုသည္မွာ ရာသီအေျပာင္းအလဲတြင္ ေဟာင္းႏြမ္းျပိဳက်ပ်က္စီးသြားေပမည္။
ဓမၼႏွင့္ ကင္းကြာသြားလွ်င္ ထိုအေဆာက္အဦသာသနာသည္ ျပတိုက္မ်ားသာ ျဖစ္သြားေပေတာ့မည္။
သို႕ႏွင့္

အေသာကဧကရာဇ္က

အိမ္ေရွ႕ဥပရာဇာေလာင္းလ်ာ

သားေတာ္မဟိႏၵမင္းသားကို

ငဲ့ေစာင္းၾကည့္မိသည္..။ ဖခင္၏ သဒၶါတရားကို ငဲ့ကြက္၊ မိမိကိုယ္တုိင္၏ သံသရာထြက္လမ္းကိုလည္း
ေမွ်ာ္တြက္မိေသာ မင္းသားက ေမာရိယထီးနန္းကို ေက်ာခိုင္းကာ သာသနာျပဳ ရဟန္းတစ္ပါးျဖစ္
ခံယူခဲ့သည္..။ ကိုးတိုင္းကိုးဌာန သာသနာျပဳလမ္းေၾကာင္းကို ဦးေဆာင္ၾကြေတာ္ မူခဲ့ေသာ ရဟႏၱာ
မေထရ္ျမတ္ႀကီးအျဖစ္လည္း သာသနာ့စံေတာ္၀င္တြင္ ကမၸည္းဥဒါန္းတြင္ခဲ့သည္။
မိမိ၏ နန္းညြန္႕နန္းလ်ာရင္ေသြးအစစ္ကို သာသနာေတာ္ ခ်စ္ေသာစိတ္ျဖင့္ လွဴဒါန္းခဲ့ေသာ ဖခင္ျမတ္
တစ္ဦးေၾကာင့္ ယေန႕ေခတ္ဗုဒၶသာသနာ့ပထ၀ီသည္ ဤမွ် က်ယ္ေျပာက်ယ္၀ ေနခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္..။
သူ႕ဖခင္ကေတာ့ သာမန္ေတာင္သူလယ္သမားၾကီးတစ္ဦးသာ ျဖစ္သည္..။ သို႕ေသာ္ '' သီရိဓမၼာ
ေသာကရာဇာ '' ဓမၼေတးဂီတျဖင့္ ယဥ္ပါးခဲ့ေလဟန္ပင္ သာသနာ့အေမြခံအိပ္မက္ကို မက္ခ့ဲ ေလ
သည္ ထင့္ ။ သားေလးေယာက္လံုးက သာသနာ့ေဘာင္၀င္ခ်င္သည္ ဆိုေသာခါ တစ္ေယာက္ၿပီး
တစ္ေယာက္ ရွင္အျဖစ္သို႕ သြတ္သြင္းေပးခဲ့သည္။ မိဘအေမြကို ဆက္ခံႏိုင္ေအာင္ အားကိုး ေန
ရၿပီျဖစ္ သည့္ သားအၾကီးဆံုးကို သာသနာ့ေဘာင္သို႕ သြတ္သြင္းေပးခဲ့ေသာ ေန႕က ရြာ အ၀င္လမ္း
တြင္ ဖခင္ ငိုခ့သ
ဲ ည္ ဟု အေမေျပာျပ၍ ျပန္သိရသည္။ ငါ့သားေတြေတာ့ သာသနာ့ ၀န္ထမ္းၾကီး ေတြ
ျဖစ္ကုန္ေပါ့ဗ်ား တဲ့။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 39

လယ္ယာလုပ္ငန္းအတြက္ အားျဖစ္လာမည့္ သားမ်ားမရွိေတာ့ေသာအခါ လူမမယ္သမီးငယ္မ်ားႏွင့္
မိသားစုကို မ်က္ႏွာမပ်က္ ရုန္းကန္ခ့သ
ဲ ည္..။ သည္ၾကားထဲ မိုးေခါင္ျခင္းႏွင့္ ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္
တို႕က လည္း ဖခင္၏ ေခြ်းမ်ားကို ညွစ္ထုတ္ၾကျပန္သည္။
သူတို႕ ငယ္စဥ္က ပိုင္ဆိုင္ေသာ လယ္ယာကုန္းေခ်ာင္းမ်ား တစ္စတစ္စ လံုးပါးပါးသြားသည္။ မည္
သို႕ဆို ေစ ဖခင္ စိတ္မပ်က္ခ့ပ
ဲ ါ..။ ကိုယ္ေတာ္တို႕ စာကိုသာ ၾကိဳးစားၾက…။ သားေလးေယာက္၏
ပရိယတၱိ ပညာေရးစရိတ္အတြက္လည္း မ်က္ႏွာမငယ္ရေအာင္ ေထာက္ပံ့ခဲ့ရရွာေသးသည္။ မိခင္ႏွင့္
အမၾကီး တို႕၏ နားေပါက္ေဟာင္းေလာင္းမ်ား၏ အဓိပၸါယ္ကို လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားဆီကမွ သိရသည္..။
သူကေတာ့ ခပ္ေပေပျဖတ္သန္းတတ္သူပီပီ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းေန႕ရက္မ်ားကို ခပ္ေသာေသာပင္ ေက်ာ္
ဖတ္ပစ္ခဲ့သည္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သားမ်ားက တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ သာသနာေတာ္ အတြက္ ပါရမီနည္းကာ
ေလာ ကီ ျမစ္ထဲ ျပန္ဆင္းသြားၾကသည္..။ ထိုအခ်ိန္မ်ားဆီက ဖခင္၏ ေၾကကြဲမႈကို သူ ခံစားမိသည္။
ေနာက္ဆံုး က်န္ေသာ သူ႕ကို ဖခင္ေမာ့ၾကည့္သည္။
သည္ေတာ့လည္း သူတစ္ေယာက္ တည္း ဖခင္၏ စိတ္ကုိ ျမင္ေနသည့္အလား တစ္ခါတစ္ရံ
ေလာကီကို ညြတ္မိသည့္တိုင္ သာသနာ့၀န္ကို စြမ္းႏိုင္သမွ် ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းထားမိသည္။
သာသနာ့ စာမ်က္ႏွာတြင္ အထိုက္အေလ်ာက္ ေျခဖ်ားစမ္း ေထာက္ၾကည့္ကာ ဖခင္၏ စိတ္ႏွလံုးကို
သြန္းေလာင္းမိသည္..။ မိခင္ကေတာ့ မေပ်ာ္လည္း ထြက္ေပါ့ သားရယ္ ဟု မၾကာမၾကာ ေျပာတတ္
သည္..။
လယ္သမားတစ္ဦး၏ သားမွ်သာ ျဖစ္ေသာ သူသည္လည္း ဧကရာဇ္မင္းျမတ္၏ သားရဟန္းခင္း ထား
ခဲ့ ေသာ လမ္းမႈန္မႈန္ကို ဖံုေနေအာင္ ေလွ်ာက္ၾကည့္ခ်င္ပါေသးသည္..။
ၿမိဳ႕ျပတြင္ တစ္ခါတစ္ရံ '' အေမေတြ အေဖေတြ ရွိေသးတယ္ '' ဟု သူေျပာမိလွ်င္ အံ့ၾသ ဟန္ျပၾက
ေသာ မ်က္လံုးအခ်ိဳ႕ႏွင့္ ၾကံဳရဖူးသည္။ သာသနာ့၀န္ထမ္းမ်ားသည္ မိဘမဲ့ေသာ သားမ်ားဟု ထင္မွတ္
ထား ေသာ ထိုမ်က္လံုးမ်ားကို ဖတ္လိုက္ရေသာအခါ သူေၾကကြဲမိ၏။
သာသနာအတြက္ အေပ်ာ္ကို၊ ဆႏၵကို၊ေလာကီကို ေက်ာခုိင္းထားရေသာ ပုထုဇဥ္ရွင္ငယ္ ရဟန္းငယ္
တို႕၏ ကိုယ္စား ထိရွစြာ ခံစားရေလသည္။ ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာသားကို ဥမမယ္ကေလးဘ၀မွ သာသနာ
အတြက္ လက္လႊတ္လိုက္ရေသာ မိခင္ဖခင္တို႕၏ စိတ္ႏွလံုးအတြက္လည္း အားနာမိ ရျပန္ ေလ
သည္။
မိဘမ်က္ႏွာထက္ သာသနာ့မ်က္ႏွာက ၾကီးသြားေသာ သားရဟန္းတို႕၏ ဥေပကၡာႏွစ္ကာလမ်ားဆီက
ျပန္လည္လာမည့္ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကရွာေလသည့္ မိခင္ဖခင္တို႕ကို သူ စာနာ တတ္

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 40

ေလၿပီ..။ သူ အိမ္ျပန္ပါဦးမည္..။ အေဖလို႕သာ ေခၚပါေလ ဟု ဆိုေသာ ဖခင္ၾကီးကို အေဖ ဟု
ခပ္က်ယ္ က်ယ္ေလး ေခၚပါဦးမည္..။
မ်က္ရည္မႈံ၀ါးၾကားက သားရဟန္းကို ရွိခိုးဦးခ်ဖို႕ ဖ်င္ၾကမ္းပု၀ါေလး စမ္းရွာေနေလမည့္ မိခင္ၾကီး၏
ပုခံုးသားကို ဖြဖြေလး ပုတ္ကာ
'' အေမ '' ဟုလည္း သူ ေခၚပါေလဦးမည္..။

ဓမၼဂဂၤါ
(၁၃-၅-၂၀၁၁)

(လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္က

စာေရးဆရာမေမၿငိမ္းအတြက္

အေၾကြးတင္ခဲ့ေသာ

စာ

ဒီေန႕မွပဲ

အၿပီးသတ္ႏိုင္ေတာ့သည္..။
..။)
..

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 41

၇။ ဟုေပယ်လြဲေခ်ာ္မူ

'ငါ့သွ်င္ သင္၀န္ခံသည့္အတိုင္း အဆံုးမရွိေသာ ဥာဏ္ႏွင့္ျပည့္စံု ေသာ မာရ္ငါးပါးကို ေအာင္ေသာ
ဘုရားျဖစ္ထိုက္ပါသေလာ"
ဟု (ေမးရာ )
"ဥပက အာသေ၀ါတရားကုန္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ ငါကဲ့သို႕ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ စင္စစ္ဇိနမည္ကုန္၏။
ငါသည္ ယုတ္မာေသာ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ေအာင္အပ္ၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဇိန မည္၏" ဟု
(မိန္႕ေတာ္မူ၏)။
ဤသို႔မိန္႕ေတာ္မူေသာ ဥပကတကၠတြန္းသည္ " င့ါရွင္ ဟုတ္ ေပရာ၏" ဟုဆိုကာ ဦးေခါင္းကို
ညိတ္လ်က္ လမ္းဖယ္၍ သြား ေလ၏။
(၀ိ၊ျမန္
ျမန္။၃၊၁၃၊
၁၃၊)
(က)
သစၥာေလးပါးတရားျမတ္ကို

ထိုးထြင္းသိျမင္ၿပီး

သဗၺညုတဉာဏ္ေတာ္ဆိပ္ကမ္းကို

တက္လွမ္း

ေတာ္မူၿပီးစ ဗုဒၶအရွင္ဟာ ပို္င္ဆိုင္ၿပီးျဖစ္တဲ့ အရဟတၱဖိုလ္ခ်မ္းသာကို ၀င္စားၿပီး ဥရုေ၀လ ေတာၿမဳိင္
ေျခမွာ (၄၉)ရက္ၾကာ သံသရာအေမာ ေျဖေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
ေလးသေခ်ၤနဲ႕ ကမၻာတစ္သိန္းပါရမီစန
ြ ္႕စားခန္းေတြနဲ႕ ႏြမ္းေတာ္မူခ့ၿဲ ပီး ေလးဆယ့္ငါး၀ါ ပတ္လံုး ဓမၼ၀န္
ထမ္းၿပီး ပန္းေတာ္မူရဦးမယ့္ အရွင္ျမတ္အတြက္ အဲဒီေလးဆယ့္ကိုးရက္သာ ကိုယ္ပုိင္အခ်ိန္ ရွိေတာ္
မူခဲ့ရွာပါတယ္။ (ဒီေန႕ရက္ေတြမွာလည္း ဓမၼသံုးသပ္မႈအခ်ိန္ေတြ ဖဲ့ၿပီး တပုႆ ဘလႅိကာညီေနာင္။
ဟုံဟုကၤပုဏၰားနဲ႕ သဟမၸတိျဗဟၼာတို႕ကို စကားအနည္းငယ္ ေျပာခဲ့ရရွာ ပါေသး တယ္)။
ဥရုေ၀လ

(၄၉)ရက္

အပန္းေျဖစခန္းက

ခြာလို႔

ဓမၼစၾကာတရားနဲ႕

အနတၱေဒသနာအသစ္ကို

ေၾကၿငာဖို႔ တေရြ႕ေရြ႕ၾကြလွမ္းေနတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ မိဂဒါ၀ုန္ခရီးလမ္းတစ္ေထာက္မွာ တကၠဒန
ြ ္းၾကီး
ဥပကနဲ႕ ဆံုေတြ႕ခဲ့တာပါ။
ပရမတၳအလင္းျပန္႕ေနတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕ ခမ္းနားတဲ့ မ်က္နွာေတာ္နဲ႕ ထည္၀ါတဲ့ ဘုရားအသေရေတာ္
မွန္သမွ်ဟာ တကၠဒန
ြ ္းၾကီးဥပကရဲ႕ အဇၥ်တၱကို ထိထိရွရွျဖစ္ေစခဲ့တာ ေသခ်ာလွပါတယ္။ဒါေပမယ့္

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 42

အတၱဒိဌိနဲ႕ ေခတ္အယူ ၀ါဒအေဟာင္းေတြ စူးနစ္စြန္းေပေနတဲ့ ဥပကရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲကို ႏုပ်ိဳငယ္ရယ
ြ ္
လြန္းလွတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ရဲ႕"ငါဟာ ဆရာမရွိ၊ အတုမရွိ၊ ျပိဳင္ဘက္မရွိတဲ့ ရဟႏၱာ၊ နတ္လူတို႔ရဲ႕ ဆရာ၊
တစ္ဆူတည္းေသာ ဘုရား" ဆိုတ့ဲ မိတ္ဆက္ စကားေတြကေတာ့ တုိး၀င္ႏိုင္ခဲ့ဟန္မရွိပါဘူး၊
သူ႕ႏွလုံးသားနံရံဟာ ထုူထလ
ဲ န
ြ ္းေနခဲ့ပါတယ္။
ခါေတာ္မီွဘုရားေတြ ပြက္ပက
ြ ္ထေနတဲ့ ဘီစီေျခာက္ရာစု မဇၥ်ိမအေျခအေနကလည္း ဘုရားလို႔ ၀န္ခံသူ
တိုင္းကုိ မယံုၾကည္တတ္ေအာင္ တြန္းအားျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနေပလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ သူကိုယ္တိုင္
လည္း ဘုရား ရယ္လို႔ ခပ္တည္တည္ေျပာခြင့္ရွိေနတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး မွာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ေခ်ာေခ်ာ
ေမာ ေမာ ရဟန္းေလး တစ္ပါးအျဖစ္သာ သူျမင္ေနတဲ့ ဗုဒၶအရွင္က
'' တစ္ဆူတည္းေသာအႏိွုင္းမဲ့ဘုရား(အနႏၱဇိန)'' လို႕ ရဲ၀ံ့ျပတ္ သားစြာ ၀န္ခံမိတ္ဆက္ေနေပမယ့္
ယုံၾကည္ ဖို႕ တြန္႕ဆုတ္ခ့ဲပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း ''ဟုတ္ေလာက္ပါရဲ႕ ကိုယ့္လူရယ္ '' လို႕ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ '' ဟုေပယ် အာ၀ုေသာ''
ဆိုတဲ့

စကားတစ္ခန
ြ ္းကိုသာ

ခပ္လြယ္လြယ္ေျပာၿပီး

ေခါင္းတညိတ္ညိတ္

လည္တခါခါ

ထြက္ခြာသြားခဲ့ေတာ့တာပါပဲ။
''ဟုတ္မွ လုပ္ပါ ကုိယ့္လူရာ'' လို႕သာ ဘာသာျပန္လိုက္ရရင္ ပိုၿပီး ျမင္ကြင္း ၾကြလာေလမလား။
အာဝုေသာ ဆိုတ့ဲ ပါဠိေဝါဟာရဟာ ကိုယ္နဲ႔အဆင့္တူ သို႔မဟုတ္ နိမ့္က်သူ ဂ်ဴနီယာတစ္ေယာက္ကို
ရည္ညြန္းပါတယ္။ ဒီေန႔သုံးေနတဲ့ ''ကိုယ့္လူ'' စကားလံုးနဲ႔ ထပ္တူပါပဲ။
(ခ)
ဒီျမင္ကြင္းေလးကို အမွတ္ရတိုင္း မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးကို သတိရတတ္ပါတယ္။ သူက သီဟိုဠ္က်ြ န္း
ကိုသြားၿပီး မဟာဝိဇၨာဘြဲ႕ယူၿပီး ျပန္လာစ ေျခတၾကြၾကြျဖစ္ေနခ်ိန္ ရြာအျပန္ခရီး ဟိုက္ေဝးကား တစ္စီး
ေပၚမွာ ခရီးသြားေဖာ္ ဒကာတစ္ဦးနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါသတဲ့။
ဘယ္ကလာသလဲ
မဟာဝိဇၨာ

ဘယ္ကိုသြားမလဲ

ေမးခြန္းေတြကို

ဘြဲ႕ယူၿပီးျပန္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊

ယခု

ေမွ်ာ္လင့္ေနသူပီပီ
ေမြးရပ္ေျမ

သီရိလကၤာႏိုင္ငံက

မိဘေဆြမ်ဳိးမ်ားထံ

ျပန္ၾကြ

မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မၾကာမီ ပါရဂူဘဲြ႕အတြက္ အိႏၵိယႏိုင္ငံသို႔ ၾကြေရာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိုင္းသိုင္းဝိုင္း
ဝိုင္း ေျပာျပျဖစ္ခ့ပ
ဲ ါသတဲ့။
ဒါေပမယ့္ ခရီးသြားေဖာ္ဒကာရဲ႕ ဥပကဟန္အၾကည့္နဲ႔ တုန္႔ျပန္စကားက မိတ္ေဆြရဟန္းကို ခပ္ရွိန္းရွိန္း
ျဖစ္သြားေစခဲ့ပါတယ္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 43

“ဒါဆိုရင္ ကိုယ္ေတာ္က သဒၵါ သၿဂႋဳဟ္ေတြ ရၿပီေပါ့” တဲ့။
မိတ္ေဆြရဲ႕ ခရီးသြားေဖာ္ဒကာ အေနနဲ႔ အမ္ေအ ပီအိတ္ခ်္ဒီ ဆိုတဲ့ စကားလုံးေတြကို နားမဆန္႔တာ
လား။
ရဟန္းတစ္ပါးကို အမ္ေအ ပီအိတ္ခ်္ဒီဘြဲ႕ေတြနဲ႔ မတြဲမိတာလား။
သဒၵါ သၿဂႋဳဟ္ကလြဲရင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးပညာေရးေလာက ကို လက္လွမ္းမမီတာလား။
ဒါမွ မဟုတ္ရင္လည္း အတုအပေတြ စားသုံးဖူးတဲ့ စားသုံးသူတစ္ေယာက္လိုမ်ဳိး စိစစ္ေနတာပဲလား။
မျဖစ္ႏို္င္ ေလာက္ဘူးဆိုတ့ဲ အၾကည့္မ်ဳိးကိုလည္း သူခံစားလိုက္ရတယ္လို႔ မိတ္ေဆြရဟန္းက ေျပာပါ
ေသး တယ္။
ကဲ ခုေတာ့ သာမန္စာသင္တိုက္ေလးက ခပ္ရြယ္ရြယ္ ကိုရင္ေလးေတြကိုသာ ေမးရမယ့္ေမးခြန္းကို
ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာ အဆင့္ျမင့္ပိဋကတ္စာေပေတြ သင္ယူတတ္ပြန္ၿပီးကာမွ ႏိုင္ငံျခားက အမ္ေအဘြဲ႕ယူၿပီး
ျပန္လာတဲ့ ပီအိတ္ခ်္ဒီေလာင္းလ်ာတစ္ပါးကို ေမးခံလိုက္ရတာက “ ဒါဆိုရင္ ကိုယ္ေတာ္က သဒၵါ
သၿဂႋဳဟ္ေတြ ရၿပီေပါ့” တဲ့။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိတ္ေဆြရဟန္းကေတာ့ ဥပကရဲ႕အသံကို ကိုယ္တိုင္ၾကားလိုက္ရတာပါ။ ေခါင္းတ
ညိတ္ညိတ္ လည္တခါခါနဲ႔ ဥပကတစ္ဦးကို အညာသြား ဟိုက္ေဝကားတစ္စီးေပၚမွာ တကယ္ ေတြ႕ခဲ့ရ
တာပါ။ ကိုယ့္ အေၾကာင္းကိုယ္ လြတ္လပ္စြာ ေျပာခြင့္ရွိေပမယ့္ စကားနဲ႕နား အံဝင္မယ့္ ေနရာမ်ဳိးမွာပဲ
ေျပာရမယ္ ဆိုတ့ဲ မွတ္ခ်က္ေလးတစ္ခုေတာ့ မိတ္ေဆြရဟန္းရဲ႕ ဒိုင္ယာရီစာမ်က္ႏွာမွာ ရွိုေနႏိုင္
ေကာင္းပါတယ္။
ခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ မိတ္ေဆြရဟန္းက ဘြဲ႕အမည္ေတြ အျပည့္အစုံရုိက္ႏွိပ္ထားတဲ့ လိပ္စာကဒ္
ေလး ေတြ ကို တစ္ပါတည္းေဆာင္ယူေလ့ရွိပါသတဲ့။
(ဂ)
ဘုရားရွင္အတြက္ကေတာ့ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ဝကၤဟာရေက်းရြာသူ ေတာလိုက္မုဆိုးႀကီးသမီး မဆာဝါနဲ႔
အေၾကာင္းပါၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္န႔ဲ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပျဖစ္တဲ့အခါမွ “ အနႏၱဇိန” ဆိုတ့ဲ
မိဂဒါ ဝုန္လမ္းမေပၚက မိတ္ေဟာင္း ေဆြေဟာင္းႀကီးကို မွတ္မွတ္ရရ ရွာေဖြေရာက္လာမယ့္ တကၠ
တြန္း လူထြက္ႀကီး ဥပကရဲ႕ အနာဂတ္ေန႔ရက္မ်ား အထိ ႀကိဳတင္သိျမင္ခဲ့တာပါ။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 44

ဒါေၾကာင့္လည္း ဘုရားဂုဏ္ပုဒ္မွန္သမွ်ကို တခုတ္တရထုတ္ျပခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။(အခု ေလွာင္ေျပာင္
သေရာ္ မွာ ေတြးေတာ္မူခ့ဲေပမယ့္ အနာဂတ္ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ခဲ့ျခင္းပါပဲ။)
မနက္ျဖန္မွာ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ေတာင္ မခန္႕မွန္းႏိုင္တဲ့ သူလိုကိုယ့္လို ပုထုဇဥ္ တစ္ေယာက္
အတြက္ေတာ့ အေျခအေန အခါအခြင့္သင့္လို႕ တကယ္လိုအပ္မွသာ နားလည္ေပးႏိုင္ စြမ္းရွိသူတစ္
ေယာက္ကို ကိုယ့္ အေၾကာင္းကိုယ္ ေဖာ္ထုတ္ေျပာၾက ဆိုၾကပါစို႔လား။
ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ “ ဟုတ္မွလုပ္ပါ ကိုယ့္လူရယ္ ” ဆိုတဲ့ “ ဟုေပယ် အာဝုေသာ” ေတြ ရင္ဘတ္
ေပၚက်ိန္း စပ္စပ္ က်လာမွျဖင့္။
ဓမၼဂဂၤါ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 45

၈။ မိဂဒါ၀
ဒါ၀ုန္ဂ်န္းရွင္း
ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႔သည္
လာဘ္မ်ားျခင္း

အေ၀းမွ

ငွါက်င့္၍

ၾကြေတာ္မူလာေသာျမတ္စြာဘုရားကို

ကမၼဌာန္းလုပ္ငန္းမွ

ထြက္ေသာ

ျမင္ၾက၍

လာဘ္မ်ားျခင္းငွါ

ငါ့သွ်င္တို႔

လွည့္လည္ေသာ

ဤရဟန္း ေဂါတမသည္ ၾကြလာ၏။ ထိုရဟန္း ေဂါတမကို ရွိမခိုးရ၊ ခရီးဦးမၾကိဳရ၊ ထုိရဟန္းေဂါတမ၏
သပိတ္သကၤန္းကို လွမ္းမယူရ၊
(သို႕ရာတြင္ )ေနရာကိုကား ထားထုိက္၏။ ရဟန္းေဂါတမသည္ အကယ္၍ အလိုရွိလွ်င္ ထုိင္လိမ့္
မည္။” ဟု အခ်င္းခ်င္းကတိက၀တ္ျပဳကုန္၏။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕ထံ ခ်ဥ္းကပ္
ေတာ္ မူေသာ္ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕သည္ မိမိတို႕ ကတိက၀တ္ျဖင့္မတည္နိုင္ကုန္ပဲ........
၀ိ၊ျမန္၊၃၊၁၃။
၁၃။)
(က)
မိဂဒါ၀ုန္ေတာအစပ္ကို ခ်ဥ္းကပ္လာတဲ့ ဗုဒၶအရွင္ကို အေ၀းက ျမင္တဲ့အခါ ပဥၥ၀ဂၢီေတြ တုိင္ပင္ေဆြး
ေႏြးၾကပါတယ္။
ရဟန္းေဂါတမကို ရွိမခိုးၾကနဲ႔၊ မၾကိဳဆိုၾကနဲ႔၊ သပိတ္သကၤန္းေတြ လွမ္းမယူၾကနဲ႔၊ ဒါေပမယ့္ ေနရာေလး
ေတာ့ ခင္း ေပးထားလိုက္ပါ၊ သူထိုင္ခ်င္လည္း ထိုင္လိမ့္မေပါ့တဲ့၊
အဲဒီ “ဒါေပမယ့္”ထဲမွာ ေမတၱာအရိပ္ေအးေအးေလးကို လွမ္းၿပီး ခိုလိုက္မိပါတယ္။
သူတို႕အျမင္မရွင္းျဖစ္ေနတာက ရဟန္းေဂါတမပါ။ လာဘ္လာဘေပါမ်ားေအာင္ လွည့္လည္ ေနတယ္
လို႕ သူတို႕ထင္ေနတဲ့ ရဟန္းေဂါတမကို သူတို႕ၾကည့္မရၾကပါဘူး၊ သူတို႕ေခတ္ စံခ်ိန္ စံညႊန္းအရ
အဆင့္ျမင့္ဆံုး တပအက်င့္ (ဒုကၠရစရိယာ) အက်င့္ကို ေျခာက္ႏွစ္ေျခာက္မိုး အက်င့္ၾကီး က်င့္ခ့ၿဲ ပီးခါမွ
ေက်ာခိုင္းကာ အက်င့္တစ္ပါးကို ေမြးစားယူလိုက္တဲ့ ရဟန္းေဂါတမကို သူတို႕စိတ္ ကုန္သြားခဲ့ၾကပါၿပီ။
ဒါေၾကာင့္လည္း.............
ဥရုေ၀လမွာ ျပတ္ျပတ္သားသားလမ္းခြဲခဲ့ၾကတာပါ၊
ကတၱီပါလမ္းခြဲ သို႕မဟုတ္ သံမဏိလမ္းခြဲပါ။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 46

ဒါေပမယ့္ သူတို႕မ်က္စိေအာက္မွာ လူလားေျမာက္ခဲ့တဲ့ တစ္ေျမတည္းေန တစ္ေရတည္းေသာက္
ခတၱိယမင္းသားေလး သိဒၶတၳကိုေတာ့ သံေယာဇဥ္အမွ်င္တန္းေနၾကတုန္းပါ။
“ေနရာေလးေတာ့ ခင္းထားလိုက္ပါ၊ သူထိုင္ရင္လည္း ထိုင္လိမ့္မေပါ့ ” တဲ့။
ကပိလ၀တ္ေသြးက ေႏြးေနၾကတုန္းပါ။
ဗာရာဏသီရဲ႕ ညေနခ်မ္းေတြမွာ မဂဒါ၀ုန္ကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ၿပီး ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းေတြက ျမတ္စြာဘုရား
ရွင္ကို ႀကိဳဆိုရာအထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ တည္ထားကိုးကြယ္တဲ့ ေခ်ာက္ခႏၵီေစတီ ပရိ၀ုဏ္ ထဲ ထိုင္မိတ့ဲ
အခါတိုင္း ဒီျမင္ကြင္းေလးကို ျမင္ေယာင္ကာ လြမ္းလည္း လြမ္းမိ၊ ၿပံဳးလည္း ျပံဳးမိ၊ မ်က္ရည္လည္း
စို႕ခဲ့မိပါတယ္။
ပါရမီရွင္ႀကီးေတြရဲ႕ စိတ္လွဳပ္ရွားဖြယ္ရာ ေနာက္ဆံုးပုထုဇဥ္ဇာတ္သိမ္းခန္းထဲ ေမ်ာပါေနခဲ့မိတာပါ၊
ဘုရားရွင္ကိုေတာင္ စိတ္ေကာက္ခြင့္ရေအာင္ ပါရမီထူးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြကိုလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး
ဦးညြတ္မိပါေသးတယ္။
(ခ
ဗုဒၶအရွင္တကယ္ေရာက္လာေတာ့လည္း သူတို႕မေနနိုင္ခဲ့ၾကပါဘူး။ ရွိမခိုးၾကနဲ႕။ မၾကိဳဆိုၾကနဲ႕ ။
သပိတ္သကၤန္းေတြ လွမ္းမယူၾကနဲ႕ ဆိုတဲ့ ကတိက၀တ္ေတြ အကုန္ပ်က္ယြင္းသြားေတာ့တာပါပဲ။
သူတို႕ အထင္အျမင္လြမ
ဲ ွားေနသလို ဗုဒၶအရွင္က လာဘ္လာဘေပါမ်ားေအာင္ လွည့္လည္ေနတဲ့
ကမၼဌာန္းလူထြက္တစ္ေယာက္မွ တကယ္မဟုတ္ခဲ့ေလပဲ။
ဒုကၠရစရိယာေျခာက္ႏွစ္ေျခာက္မိုးက်င့္လို႕

အက်ဳိုးမျဖစ္ထြန္းမွန္းသိတဲ့အခါ

အက်င့္ေဟာင္းကို

စြန္႕ခြာလို႕ ကိုယ္ကာယ က်န္းမာေရးမွ်တေအာင္ နီးစပ္ရာ ရြာေလးေတြမွာ ဆြမ္းခံစားရင္း ပဋိပဒါအ
မွန္ကို ခံယူက်င့္သံုးခဲ့ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕ၾကားထဲမွာ ခိုင္လံုေႏြးေထြးတဲ့
ေမတၱာ အေၾကာင္းျပခ်က္ ေတြ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။
ဘုရားရွင္ရဲ႕ အေတြးစိတ္အစဥ္ကို ၾကည္ညိဳၾကည့္လိုက္စမ္းပါဦး။
“ငါးေယာက္အစုရွိကုန္းေသာ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕သည္ ငါ့အား ေက်းဇူးမ်ားကုန္၏။ ယင္းပဥၥ၀ဂၢီငါးဦး
တို႕သည္ ပဓာနအလုပ္ကို အားထုတ္ေနေသာငါ့ကို လုပ္ေကြ်းဘူးကုန္၏။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 47

ငါသည္ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕အား တရားဦးကို ေရွးဦးစြာ ေဟာရမူေကာင္းေလစြ ” ဟု အၾကံျဖစ္ ေတာ္
မူျပန္၏။ တဲ့။
ဓမၼစၾကာတရားနဲ႕ အနတၱေဒသနာေတာ္ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္လာျခင္းရဲ႕ အရင္းအျမစ္ေတြ အေၾကာင္း
ေျပာၾကတဲ့ အခါ ဗုဒၶအရွင္နဲ႕ ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းတို႕ရဲ႕ ေက်းဇူးသစၥာနဲ႔ ေမတၱာတရား ကိုလည္း သိပ္သည္း
စြာ တို႕ထိၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
(ဂ)
မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးပါပဲ။
စာေပဖတ္ရႈေလ့လာမႈ။ ပရိယတ္သုေတသနျပဳျခင္းနဲ႕
ပိဋကတ္အိုး ကြဲေအာင္ စာအုပ္ပံုေတြၾကားထဲ ဗိုင္းရပ္စ္ပိုးတစ္ေကာင္လို
ေခါင္းေရာ ရင္ဘတ္ေရာ တိုး၀င္ျမွဳတ္ႏွံထားတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ပါ။ ေျပာရရင္ေတာ့ သူ႕ကိုယ္စား အားနာ
ပါတယ္။
သူဖတ္ေနတဲ့ ပိဋကတ္စာေပကိုသာ တြယ္ဖက္တတ္သူမို႕
ဓမၼကထိကေတြရဲ႕ တရားကို နာယူခပ
ဲ ါတယ္ ။
ဒါေပမယ့္ တစ္ရြာေန ငယ္ေပါင္းမိတ္ေဆြရဟန္းက နိုင္ငံေက်ာ္ဓမၼကထိကျဖစ္လာပါတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အထင္တၾကီးမဟုတ္ေပမယ့္ ဇာတိစြဲ ပုဂၢိဳလ္စြဲေလးေၾကာင့္ သူ႕မိတ္ေဆြရဲ႕ တရားကို နာ
ယူျဖစ္ ပါတယ္။
အဲဒီတရားနာၿပီးတာနဲ႕ သူရာြ ျပန္ေျပးျဖစ္တာပါပဲတဲ့ ၊ အေမ့ကို သတိရလို႕တဲ့ ။
သူ႕မိတ္ေဆြေဟာတဲ့တရားက မိဘေက်းဇူးကို လင္းပေစတဲ့ တရားပါ။
သူနဲ႕ေတြ႕ေတာ့ ေျပာျဖစ္ပါတယ္။
“ ငါ့ရွင္လည္း စာေတြ ဖတ္ေနတာ မိဘေက်းဇူးေတြ သိေနတာပဲ။ ဒီတရားနာရမွ ထူးထူးုျခားျခား ”ဆို
ေတာ့.....

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 48

“သူေဟာတာက ပိုလမ
ြ ္းစရာေကာင္းသကြာ” တဲ့။ အထင္အျမင္လြဲမွားမႈနဲ႕ အထင္အျမင္ေ၀းကြာမႈ
ေတြကို ေမတၱာ တရားက ဆက္ေပးနိုင္ပါတယ္။
ခုလည္း ပုဂၢိဳလ္ခင္လို႕တရားမင္တာပါ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ လြဲသြားနိုင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း မိဂဒါ၀ုန္ကို ပိုပိုလမ
ြ ္းတာပါ ။
မနက္ျဖန္မနက္မွာ မိဂဒါ၀ုန္ဂ်န္းရွင္းကို သြားၿပီး ပူတီႏွစ္ခ်ပ္နဲ႕ ၾကာေရတစ္ခြက္ေသာက္ၿပီး လြမ္းျဖစ္ဦး
မွာပါ။
ဓမၼဂဂၤါ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 49

၉။ သို႕ေသာ္ ထိုသို႕ေသာ္မ်ား
ဗာရာဏသီၿမိဳ႔ေတာ္သည္ ႏွင္းမိုးစက္တို႕ျဖင့္ စုိစြပ္လ်က္ရွိသည္။ေအးစိမ့္ေသာေလထုတြင္ ႏွင္းစက္
မ်ား ေ၀့ေန၏။ သူအိပ္ရာထေနာက္က်ခဲ့ေခ်သည္။ ညဦးပိုင္းဆီက မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါး ၏အခန္းက
ဆြဲယူလာ သည့္ ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္၏ “ ကဲ ေျပာလိုက္စမ္းမယ္ ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ” စာအုပ္က
သူ႕ကိုယ္ပိုင္ အခ်ိန္မ်ားကို အေတြးမ်ားထပ္ျဖည့္ေပးလိုက္ျပန္သည္။
သည္စာအုပ္က သူ႕အတြက္ အသစ္ေတာ့ မဟုတ္ခဲ့။ တတိယအၾကိမ္ ေျမာက္ျပန္ဖတ္ ရျခင္းျဖစ္
သည္။
ဆရာမၾကီး၏ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးထားေသာ Colourful Myanmar, King among Men ,
Flowers, and Festivals, Gift of Laughter စာအုပ္မ်ားကို မႏၱေလးသာသနာ့တကၠသိုလ္မွာ
တက္ေနစဥ္က သူ၏ ေထာ့နင္းေထာ့နင္းအဂၤလိပ္စာေလးျဖင့္ ဖတ္ခဲ့ဖူးသည္။ သူ႕တြင္ ရွိေသာ
အဘိဓါန္မ်ားက

ဆရာမၾကီး၏

ခက္ခဲနက္နဲစြာ

အနက္မေပးႏိုင္ခ့။ဲ သူ၀ယ္ထားသည္က

ၾကိဳၾကိဳၾကားၾကားသံုးႏႈံးထားေသာေ၀ါဟာရမ်ားကို

ေရွ႕ေဆာင္အဂၤလိပ္-ျမန္မာအဘိဓါန္၊

ေအာက္စဖို႔ဒ္ႏွင့္

ေလာင္းမဲင္န္အိပ္ေဆာင္အဘိဓါန္မ်ားသာ။
ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ ဖတ္ခ်င္ရာကို ဖတ္ရမွ စိတ္ဘ၀င္က်တတ္ေသာသူက ၀ါဆိုသကၤန္း တစ္စံု
ႏွင့္ ကထိန္သကၤန္းတစ္စံုကို အဘိဓါန္စာအုပ္ထူထူၾကီးမ်ားျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးရေခ်သည္။ သုိ႕ႏွင့္ သူ၏
စာအုပ္စင္တြင္ Oxford Advanced Learner's Dictionary ႏွင့္ Webster New World Dictionary
စာအုပ္မ်ားေရာက္လာၾကေလသည္။ ဖတ္ေပေရာ ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္။
ေအာ္ ထစ္ထစ္ေငါ့ေငါ့ စိတ္အားေလ်ာ့ေအာင္ ခက္ေသာစာမ်ားေပတကား။
အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသသည္ ပင္ ပထမဆံုးေရးသား သည့္ “ရတနာ့ဂုဏ္ရည္” က်မ္းစာေလးထုတ္
ေ၀ျဖန္႕ခ်ီဖို႕ ကိုယ္ပိုင္စာအုပ္ဘီဒိုေလးေတြ ခြဲစိတ္ခဲ့ရသည္ဟု မွတ္သားဖူးသည္။ေတာင္ၿမိဳ႕ဆရာေတာ္
ေလာင္းလ်ာ ပါရမီအရင့္အမ အရွင္ဇနကေလးသည္ လည္း ပံ့ပိုးသူမရွိရွာ၊ ကိုယ္တိုင္ သာ ေျဖရွင္း
ခဲ့ရဖူးေလသည္ပဲ။ ယခုေတာ့ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ အမည္ေတာ္ ပါသမွ် ထူထူးပါး ပါး ဘုတ္အုပ္
ေတာ္မ်ားက စာအုပ္စင္တိုင္း ၏ အေရာင္ကို လင္းေစေတာ့သည္။ ေအာ္ ေတာင္ၿမိဳ႕ဆရာ ေတာ္လို
အရင့္အမာၾကီးပင္ ဤသုိ႕`ဤပံုျဖစ္ခ့တ
ဲ ံုေသး၏ရွင့္။ ဓမၼဂဂၤါလို ႏုံခ်ာေသာ ေမာင္ရွင္ကား အဘယ္
မွာလွ်င္ ဆိုဖယ
ြ ္ရာရွိအံ့နည္း။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 50

သူ႔ကိုေထာက္ပံ့ေနေသာ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ဦးေလးဘုန္းႀကီး ႏွင့္ ေနာင္ေတာ္
ရဟန္းတို႕က ေရွးရိုးစြဲ၀ါဒီ(Conservative) မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သူ တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ ေအာင္ျမင္ျခင္း
သည္ ထိုေက်းဇူးရွင္မ်ားအတြက္ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္မဟုတ္။ အသိအမွတ္ျပဳရန္ စာမ်က္ႏွာ မ ဟုတ္ခ့ဲ
ေခ်ၿပီ။
ေက်းဇူးရွင္မ်ား၏ အျမင္တြင္ သူ႕အား သက်သီဟဓမၼာစရိယမွလြဲ၍ အျခားမည္သည့္ ေခါင္းစဥ္
ေအာက္ ကိုမွ တိုးမ၀င္ေစလို။ စာအုပ္စာေပ၊ ဘာသႏၱရႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသာ သနာျပဳဆရာ ေတာ္မ်ား၏
အတၳဳပၸတ္ဆဲြအား တို႕ျဖင့္ ပိျပားကိုင္းညြတ္ေနေသာ သူက သက်သီဟႏွင့္ မနီးႏိုင္ေတာ့ေၾကာင္း
သိေနေလသည္။ သူက စာက်က္လည္း အလြန္ပ်င္းသည္။ တစိမ့္စိမ့္ေတြးေတာ ဖတ္မွတ္ရေသာ
ရသကို သူက ခံုမင္တတ္ေလသည္။ သက်သီဟ ဆိုသည္က တစာစာေအာ္ကာ စာကိုသာ အိပ္မက္ရ
ေသာစာေမးပြျဲ ဖစ္ေခ်၏။
သို႕ႏွင့္

သူက

သက်သီဟႏွင့္

ျပတ္ျပတ္သားသားလမ္းခြဲမွ

ျဖစ္မည္

ဟု

ေက်းဇူးရွင္မ်ားအား

အသိမေပးဘဲ တစ္ကုိယ္ေတာ္ဆံုးျဖတ္ကာ တကၠသိုလ္၀င္စာေမးပြဲကို ၀င္ေျဖျဖစ္ခဲ့သည္။ အမွန္
တကယ္ တကၠသိုလ္၀င္စာေမးပြဲ ဆိုသည္မွာလည္း လြယ္လြယ္ကူကူေအာင္တတ္ေသာ စာေမးပြဲ
ေတာ့ မဟုတ္ခ့။ဲ စာေျဖသူ (၇၀၀)ခန္႕မွာမွ (၇၀) ခန္႔ကိုသာေရြးခ်ယ္ျခင္းျဖစ္ေလသည္။“တကၠသိုလ္၀င္
ခြင့္ေအာင္ၿပီ” သတင္း စကားျဖင့္ ရြာအျပန္လမ္း လွေခ်ၿပီ ဟူေသာအေတြးမ်ားက မွန္းဆသေလာက္
မေပါက္ခဲ့။ ငါ့ရွင္ ေမာင္ပၪၨင္းေရြးတဲ့လမ္း ေမာင္ပၪၨင္းသာ ေလွ်ာက္ေခ်ဘိေလာ့။ လမ္းစရိပ္မွ်ကိုပင္
အႏိုင္ႏိုင္၊ေငးမႈိင္ကာ ျပန္ခ့ဲရဖူးေခ်သည္။
ေအာ္

ခဲကတ္ေသာ

ေန႕ရက္မ်ားအစေပတကား။

ရဟန္းဒကာဆိုသည္ကိုလည္း

သူက

အရိပ္

အျမြက ္ပင္ မဟရဲ။ “လိုအပ္လွ်င္ အလွဴခံပါ” ဟူေသာ ဖိတ္မန္ခ်က္ရွိေသာ္လည္း လိုအပ္သည့္
အခ်ိန္မွာ လွဴဖို႕ရန္ အသင့္ရွိမေနခဲ့လွ်င္ ဟူေသာအေတြးက ေတာင္းရမ္းျခင္းကို ေႏွာင့္ေႏွး ေစေတာ့
သည္။
သို႔ေသာ္

ထိုသို႔ေသာ္သည္

သူ႔အတြက္

လွပေသာသို႕ေသာ္ျဖစ္ေခ်၏။

သူ႕ကို

နားလည္ေသာ

မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါးအခိုင္အမာရွိခ့ပ
ဲ ါေလသည္။ ထိုမိတ္ေဆြရဟန္းက ပညာပါရမီအားနည္းဟန္ရွိ
သည္။ အထိုက္အေလ်ာက္စာႀကိဳးစားမႈရွိေသာ္လည္း စာေမးပြဲမေအာင္ျခင္းျဖစ္၍ ပါရမီဆိုသည္ထက္
စာေမးပြဲကံမေကာင္းျခင္းျဖစ္မည္။ ထိုမိတ္ေဆြရဟန္းကို မစိုးရိမ္တိုက္သစ္သို႕ သူေခၚလာခဲ့သည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 51

မိတ္ေဆြရဟန္းက ဘုန္းကံၾကီးမားသည္။ ရဟန္းသံဃာမ်ားျပား၍ ဆြမ္းကြမ္းခက္ခဲေသာ မႏၱေလးလို
ၿမိဳ႕ၾကီးတြင္ သူ႕မိတ္ေဆြရဟန္းက ဆြမ္းခံ ထြက္ဖြယ္မလို။ ဆြမ္းခ်ိဳင့္ေန႕စဥ္လွဴမည့္ ဒကာမရွိသည္။
စာကိုသာ

ၾကိဳးစားကာသင္

အိုအရွင္ေပါ့။

မိတ္ေဆြရဟန္းကလည္း

အထူးၾကိဳးစားရွာပါသည္။

အတန္းပိုင္ဆရာကပင္ ေလးစားကာ အတန္းေမာ္နီတာ ခန္႕ခဲ့သည္။ မည္သို႔ပင္ၾကိဳးစားေသာ္လည္း
စာေမးပြဲေအာင္စာရင္းက မိတ္ေဆြ ၏ ဘြဲ႕အမည္ကို ႏွစ္စဥ္ပင္ ခ်န္ထားခဲ့ေခ်၏။ ေမာ္နီတာခမ်ာ
စာေမးပြဲ တ၀ုန္း၀ုန္းက်ရွာၿပီ။
ထိုသို႕ျဖင့္ မိတ္ေဆြရဟန္းက သူ႕ကို “ ငါ့ရွင္သာ ပညာနယ္ပယ္မွာ လူတြင္က်ယ္လုပ္ေပေတာ့ ။
ငါတမူကား ရြာသူတို႕ရပ္ဌာန္ ျပန္၍သာ ရွိစုမဲ့စု သာသနာျပဳေတာ့မည္။ သင္အ
့ ေရးအရာ ငါတာ၀န္
ယူမည္” တဲ့။ တကယ္လည္း မိတ္ေဆြရဟန္း ရြာျပန္သြားခဲ့သည္။ ဆြမ္းခ်ိဳင့္အလွဴရ့ွင္ဒကာမကိုလည္း
သူ႕အတြက္ ငဲ့ကက
ြ ္ဖိတ္ၾကားေပးခဲ့သည္။
မၾကာမီမွာပင္ သူ႕မိတ္ေဆြရဟန္းက စစ္ကုိင္းတိုင္းအထက္ပိုင္းျမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕အနီးကရြာေလးတစ္ရြာ
တြင္ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ေလးျဖစ္လာသည္။ သူ႕တကၠသိုလ္ေန႕ရက္မ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို
မိတ္ေဆြရဟန္း က ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့သည္။ သူ႕မိတ္ေဆြ၏ ရြာေလးသို႕ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တိုင္း
ေရာက္ျဖစ္ခ့သ
ဲ ည္။ ထုိေန႕ရက္မ်ားတြင္ သူ႕ကို ေက်ာင္းတိုက္တစ္ခုလံုး လႊဲအပ္ထားသည္။ အိပ္ေန
က်အိပ္ရာ ကိုပင္ သူ႕အား ဖယ္ေပးခဲ့သည္။
ဘယ္စာေစာင္မွ မထည့္ျဖစ္ေသာ သူ႕စာမ်ား၏ အမာခံပရိသတ္လည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူရြတ္ျပေသာ
ဂႏၳ၀င္ႏွင့္ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာ အမ်ိဳးမိ်ဳးကို အူ့ျမဴးစြာ နားေထာင္တတ္သည္။ “လုပ္ပါဦးဟ” ဟုလည္း
အၾကိမ္ၾကိမ္
အတၱထက္

တြန္းတတ္ေလသည္။
ပရကို

ဦးေရႊေအာင္စာအုပ္မ်ားအေၾကာင္းလည္း

ဗဟိုျပဳေရးအေတြးအေခၚမ်ားကို

ေျပာျဖစ္ၾကသည္။

မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္ကလိုက္နာ

က်င့္သံုး

တတ္ေလသည္။သို႕ႏွင့္
ရြာကေလးက သာမက အနီး၀န္းက်င္ႏွင့္ ၿမိဳ႕ေလးကပင္ မိတ္ေဆြရဟန္းကို ခ်စ္ခင္ၾကသည္။
ထို႕ေနာက္ သူက သာသနာ့တကၠသိုလ္ေန႕ရက္မ်ား ၿပီးဆံုးကာ ကြင္းဆင္းသာသနာျပဳေရး အစီအစဥ္
အရ ရွမ္းျပည္နယ္အေရွ႕ပုိင္း၊က်ိဳင္းတံု ဗဟုိသာသနာျပဳဌာနမွာ ႏွစ္ႏွစ္တာ ၾကာသြားခဲ့သည္။ သာသ
နာျပဳကာလ

အတြင္း

သူဖြင့္လွစ္ခ့ေ
ဲ သာ

အသံုးခ်ဗုဒၶဘာသာႏွင့္

အဂၤလိပ္စကားေျပာသင္တန္း။

အစိုးရႏွင့္ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား အတြက္ အဆင့္ျမင့္ ဗုဒၶဘာသာသင္တန္းမ်ား၊
နာယကဒိုင္အျဖစ္ သူေဆာင္ရက
ြ ္ခ့ေ
ဲ သာ ပရိတ္ၾကီးပါဠိ၊ ပဌာန္းေဒသနာေတာ္ႏွင့္ ဓမၼစၾကာရြတ္
ဖတ္ျပိဳင္ပြဲမ်ား။ သူပုစၧကႏွင့္ စာစစ္ဆရာေတာ္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ ပါဠိပထမျပန္စာေမးပြမ
ဲ ်ား၊
လားဟူ

အခါ

လီေရွာ

စေသာတိုင္းရင္းသားမ်ား

ရွိရာေတာင္ေပၚသာသနာျပဳဌာနေတြဆီ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 52

သြားရသည့္

အေတြ႕အၾကံဳမ်ားအေၾကာင္းကို

သူ႕မိတ္ေဆြရဟန္းအား

စာတစ္ေစာင္ေပတစ္တန္

ေရးကာ ေျပာျပျဖစ္ခ့သ
ဲ ည္။
သာသနာျပဳကာလအၿပီး

ကမၻာေအးကုန္းေျမတကၠသိုလ္ဘြဲ႕ႏွင္းတက္ေတာ့လည္း

သူ႔မိတ္ေဆြက

လိုအပ္သည္ မ်ားကို ပံ့ပိုးေပးခဲ့သည္။ “ဆက္လုပ္ကြာ” ဟူေသာမိတ္ေဆြရဟန္း၏ စကားက ရန္ကုန္
အျပည္ျပည္ ဆိုင္ရာေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသိုလ္ ၀င္ခြင့္စာေျဖခန္းသို႕ သူ႕ကို ပို႕ေပးျပန္ေလ
သည္။ သူ႔ကိုယ္တိုင္ကလည္း ပညာေရးနယ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ခ်င္ေသးသည္မဟုတ္လား။
ေထရ၀ါဒတကၠသိုလ္ေက်ာင္းပိတ္ရက္တစ္ခုမွာေတာ့ သူ႕မိတ္ေဆြက “ သူတကာေတြ ႏိုင္ငံျခား
တကၠသိုလ္ဆိုတာ

သြားတက္ကုန္ၾကၿပီ၊

ငါ့ရွင္ေကာ

မၾကြေသးဘူးလား။

တတ္ႏိုင္သမွ်

ငါစိုက္

ထုတ္ရေပမပ ”တဲ့။ သူစဥ္းစားေတြေ၀သြားသည္။ ဟုတ္ပ။ ေထရ၀ါဒတကၠသိုလ္တက္ေနရင္း သူက
စာခ်ဆရာတစ္ပါးအျဖစ္လည္း ေဆာင္ရြက္ေနသည္။ တရားေဟာပလႅင္မ်ားေပၚသို႔လည္း တက္ျဖစ္၏။
စာဖတ္ေသာသူ႕တရားကို နာၾကသည့္ တရားနာပရိသတ္အခိ်ဳ႕က ႏိုင္ငံတကာ အေတြ႕အၾကံဳေတြ
မ်ားေနၿပီ ဟု ထင္ၾကသည္။ သူ႕အေနျဖင့္ ရွမ္းျပည္နယ္ အေရွ႕ပိုင္းတြင္ သာသနာျပဳ တာ၀န္
ထမ္းေဆာင္ ေနစဥ္ကပင္ အလြန္နီးကပ္ေသာ အိမ္နီးခ်င္းနိုင္ငံနယ္နိမိတ္သို႕ ေျခမခ်ဖူးခ့ဲ။ သူစဥ္း
စားရ

ေခ်မည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့

တကၠသိုလ္ေတြစံုေခ်ၿပီ။

ႏိုင္ငံတကာတကၠသိုလ္တစ္ခုခု၏

စာသင္ခန္း မ်ားကိုေတာ့ အမွန္တကယ္ စိတ္၀င္စားပါသည္။ သူ႕မိတ္ေဆြရဟန္းက သူ႕ကုိ ေလးေလး
နက္ နက္ စိုက္ၾကည့္ေနေခ်၏။
သုိ႔ေသာ္

ထိုသို႕ေသာ္က

သူ႕အတြက္

ေၾကကြဲဖြယ္ရာ

သတင္းကို

၀ါဆိုမိုးစက္မ်ားႏွင့္အတူ

ယူေဆာင္လာခဲ့သည္။ ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တစ္ခုလံုး သူႏွင့္အတူ သြားအတူ လာအတူ
စားအတူ တပူးတြဲတဲြရွိေနခဲ့ေသာ သူ႕မိတ္ေဆြေက်းလက္က ေက်ာင္းထုိင္ ဘုန္ေတာ္ႀကီး ေလးကြယ္
လြန္ရွာၿပီတ့။ဲ
ႏွလံုးေသြးေၾကာျပတ္ေသာေရာဂါတဲ့။
မိတ္ေဆြကိုယ္တိုင္ပင္ သူ႕မွာ ဘာေရာဂါရွိမွန္းမသိဘဲ လြန္သြားခဲ့ျခင္းတဲ့။
မနက္ခင္းဆီကပင္
ဆြမ္းစားခါနီး

မွ

ရြာေက်ာင္းေလး၏
ရင္ဘတ္ေအာင့္လို႕

ပရိ၀ုဏ္အတြင္းမွာ

သန္႕ရွင္းေရးမ်ားလုပ္ေနခဲ့သည္တ့။ဲ

ဆိုင္ကယ္ခရီးဆယ့္ငါးမိနစ္အကြာအေ၀းက

ၿမိဳ႕ေလးကို

ထြက္သြား ခဲ့ သည္တ့ဲ။ ရြာလမ္းမအတိုင္း ဆိုင္ကယ္လ္ေနာက္မွာ ထိုင္ရင္းေတြ႕သမွ် ရြာသူရြာသား
ေတြ ကို ႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့ေသးသည္ တဲ့။ ညေနျပန္လာခဲ့မယ္ ဟုပင္ မွာသြားခဲ့ပါေသးသတဲ့။
ညေနပိုင္းမွာေတာ့ အမွန္တကယ္ သူ႔မိတ္ေဆြက ခ်စ္ေသာရြာေလးကို ျပန္ခဲ့ပါေလသည္။ သို႕ေသာ္

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 53

စကားမဲ့ အသက္မ့ဲ ခႏၶာအိမ္တစ္ခုအျဖစ္သာ...။ ေဆးရံုသို႕ေရာက္ၿပီး မၾကာမီ သူ႕မိတ္ေဆြ ရုတ္တ
ရက္ ကြယ္လန
ြ ္သြားခဲ့ရွာပါသည္။
ထိုစဥ္က မိတ္ေဆြအတြက္ “ေနကၡမၼလေရာင္” ဟူေသာ စာေလးတစ္ပိုင္းတစ္စေရးျခစ္ကာ အလြမ္း
ေျဖခဲ့ဖူးပါသည္။
ေအာ္ လြန္ခ့ေ
ဲ သာ ေျခာက္ႏွစ္ခန္႕က အျဖစ္အပ်က္မ်ား။
ခုေတာ့ သူ႕မိတ္ေဆြ၏ အိပ္မက္မ်ားကို သူက ဆက္မက္ေနခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံျခားတကၠသလ
ို ္တစ္ခုမွာ
ပါရဂူေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနၿပီ။ ထိုမွ်သာမက ႏိုင္ငံျခားတကၠသိုလ္တစ္ခု၏ ကထိကဆရာ
တစ္ ဆူ အျဖစ္ပင္ ခန္႔အပ္လႊာကို သူကိုင္ထားမိေလၿပီ။
မည္သို႕ဆုိေစ “ ငါ့ရွင္ရဲ႕ စာေတြ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ ဖတ္ခ်င္ပါေသးတယ္” ဟူေသာမိတ္ေဆြ
စကားကိုေတာ့ျဖည့္ဆည္းရေခ်ဦးမည္။ မိတ္ေဆြရဟန္းက သူ႕ကို အဘယ္မွ်ထိေမွ်ာ္လင့္ထား ခဲ့ပါသ
လဲ။
ေအာ္ ႏွင္းေတြေ၀မွျဖင့္ ဟုိး မႏၱေလးသာသနာ့တကၠသိုလ္ ေန႕ရက္မ်ားဆီက အထက္အညာတြင္
လုပ္သည့္ “ေခါပုတ္”ေတြ၊ေကာက္ညွင္းဆန္အိပ္ေတြကိုယ္တိုင္ သယ္ပိုးကာ
အညာရထားဆိုက္ေရာက္ခ်ိန္ နံနက္ ေ၀လီေ၀လင္း ေဆာင္းႏွင္းျမဴေတြၾကား
သူ႕အခန္း၀ကို ေရာက္လာတတ္ေလသည့္ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္၏ ပံုရိပ္မ်ား။
လူခ်စ္လူခင္ လူၾကည္ညိဳမ်ား ေသာ။ လူေတြအားလံုးကို ၿပံဳးရႊင္ၾကည္ျမစြာ ကူညီတတ္ေသာ သူ႕မိတ္
ေဆြ၏ လားရာဂတိကေတာ့ အလင္းရွိရာဘက္သို႕သာ ဦးတည္ပါလိမ့္မည္။
ဓမၼဂဂၤါ
(လြန္ခဲ့ေသာ ေဆာင္းရာသီက ေရးျဖစ္ခဲ့ေသာ မွတ္စု)

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 54

၁၀။
၁၀။ ေသာကမု
ေသာကမုန္ညွင္းေစ့မ်ား

“ ခ်စ္သမီး ကိသာေဂါတမီ သင္၏ သားကို ေဆးကုရန္ အတြက္ လူ မေသဖူးေသာ သူ၏ အိမ္ေထာင္မွ
မုန္ညွင္းေစ့ ကို ရေအာင္ ရွာခဲ့ေလာ့”
ဗုဒၶ
၀၇၀၇-၀၄၀၄-၂၀၁၀ နံနက္ ၁၀း
၁၀း၁၅ နာရီ
တိဘက္တကၠသိုလ္စာသင္ခန္း
သူသည္ တိဘက္လားမားရဟန္းတစ္ပါးသာ သင္တန္းသားအျဖစ္ရွိေနသည့္ စာသင္ခန္းေလးတြင္
အ႒ကထာ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္အျဖစ္ ကိသာေဂါတမီ၀တၳဳကို သင္ျပေနခဲ့သည္။ သာ၀တၳိၿမိဳ႕ေတာ္
လမ္းမ မ်ားေပၚတြင္ သားေသကို ရင္မွာပိုက္၍ ေသြးပ်က္ရူးသြပ္စြာ ေဆာက္တည္ရာမဲ့ ေျပးလႊား
ေနေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ ေၾကကြဲဖြယ္ပံုရိပ္ေနာက္သို႕ ေထရ၀ါဒႏွင့္ မဟာယာန ရဟန္းေတာ္
ႏွစ္ပါးလံုး ေမ်ာပါသြားခဲ့ၾက၏။
တစ္ဦးတည္းေသာ

သားကို

ဆံုးရႈံးရေလသည့္

မိခင္တစ္ေယာက္၏

ေသာကမီးေတာက္မ်ားက

စာသင္ခန္းေလးထဲထိ ေတာက္ေလာင္မသြား ေအာင္ေတာ့ သတိၾကီးစြာ ထားလိုက္ရ၏။ ကိသာ

ht t p: / / w ww .dhammaganga.com

Page 55

ေဂါတမီရွာ ေဖြသည္က ရင္ေသြးငယ္၏ ေသျခင္းတရားကို ရွင္သန္ထေျမာက္လာေအာင္ကုသေပးမည့္
မေသေဆးျဖစ္သည္။ ဗုဒၶအရွင္က ေသာကေပ်ာက္ေဆးေပးလိုက္သည္။
၀၈၀၈-၀၄၀၄-၂၀၁၀
ေမာ္ဒန္ေတာရ
ေနာက္တစ္ပတ္ေလယာဥ္ျဖင့္
ေရာက္လာၾကသည္။

ျပန္ၾကမည့္

မိတ္ေဆြမ်ားက

အိမ္ျပန္ေျခလွမ္းမ်ားအတြက္

သူ႕ေနထိုင္ရာေတာရေလးသို႕

တက္ၾကြေနၾကသည္က

သူ႕အိမ္လမ
ြ ္းစိတ္ကို

အေညွာက္ေပါက္သြားေစ ေတာ့ သည္။ သို႕ႏွင့္ “ရဟန္းတစ္ပါးရဲ႕အိမ”္ ကို ေကာက္ေရးျဖစ္သည္။
မိတ္ေဆြရဟန္းတစ္ပါး၏ ကြန္မင့္စာ သားေလးက ပိုၿပီးေဆြးသြားေစ၏။
ေမာင္စိတ္ေကာင္း said...
ခုမွ

အိမ္ကို

သတိရေနေပါ့။

ဟိုက

ေဖတို႔ေမတို႔လည္း

အိုလွေပါ့။

လြမ္းေဖာ္ရေနေသးတာပဲ

အိမ္လြမ္းသူျဖစ္သြားေရာေပါ့။
၀၉၀၉-၀၄၀၄-၂၀၁၀ ညေန ၀၅း
၀၅း၂၀ နာရီ
မိဂဒါ၀
ဒါ၀ုန္အိမ္သစ္
ေမာင္စိတ္ေကာင္းရွိရာ မိဂဒါ၀ုန္အိမ္သစ္ဆီ သူေရာက္သြားခဲ့သည္။ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာျဖစ္သည္။
သူက

အိမ္ကိုသာ

လြမ္းေနတာ

ဖုန္းေတာ့

ပံုမွန္ဆက္ေလ့ရွိသူမဟုတ္။

ရဟန္းတစ္ပါး၏ညာဥ္

ပင္ျဖစ္လိမ့္မည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရြာေလးဆီ ဖုန္းဆက္ျဖစ္သြားသည္။ ဖခင္ၾကီးႏွင့္ စကားေျပာခြင့္
ရသည္။
သာၾကမာၾကပါရဲ႕လား ေမးခြန္းမ်ားအဆံုးတြင္“ အေဖတို႕ အေမတို႕ေတာ့ မာၾကပါရဲ႕၊ ေမာင္ပၪၨင္း
တူေတာ္ ေမာင္ အငယ္ဆံုးေကာင္ ေမာင္ေ၀ဖုန္းကေတာ့ မႏၱေလးေဆးရံုႀကီးမွာ ေရာက္ေနၿပီ။ ဖ်ာပံုက
ရြာျပန္လာတာ ရာသီၾကမ္းတာ မခံႏိုင္လို႕ ရုတ္တရက္ျဖစ္တာပဲ၊ ထန္းတပင္ေဆးခန္းကေန ေရႊဘုိ
ေဆးရံု၊ အဲဒါ သတိျပန္ မလည္လို႕ ဒီေန႕ပဲ မႏၱေလး ေဆးရံုၾကီးကို ပို႕လိုက္ၿပီ။ ေမာင္ပၪၨင္းႏွမဆီကို
ဖုန္းဆက္ၿပီး အားေပး စကားေျပာ လိုက္ပါဦး။”
ေမာင္ေ၀ဖုန္း က်န္းမာေရးဆုိပါလား။ သူ႕ႏွမဆီသို႕ ဖုန္းဆက္ႏွိပ္လိုက္သည္။ တစ္ေဆြလံုးတစ္မ်ိဳး
လံုးမ်ားမွ တစ္လံုးတည္းသာရွိေသာ ဖုန္းေလးကို သူ႕ႏွမက ပိုင္ဆိုင္ထား ပါေလသည္။ သူ႕ႏွမက
ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚ ဖ်ာပံုၿမိဳ႕ေလးတြင္ စီးပြားေရး အေသးစားေလးလုပ္ေနသည္ဟုေတာ့ ၾကားရသည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 56

သူ႕ႏွမေလးက စီးပြားေရး အဆင္ေျပဟန္လည္း တူပါသည္။ သားေလးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ေပ်ာ္ေနေသာ
မိခင္ တစ္ယာက္အျဖစ္ လြန္ခ့ေ
ဲ သာ ႏွစ္က မုဒိတာျဖစ္စြာ သူေတြ႕ခဲ့ရသည္။
သားေလးႏွစ္ေယာက္၏ အမည္မ်ားကိုေတာ့ သူကိုယ္တိုင္မွည့္ေပးခဲ့ရသည္။ နကၡတ္ေဗဒင္မ်ားႏွင့္
မကြ်မ္း၀င္ ေသာ္လည္း သူ႕ႏွမ၏ ေတာင့္တခ်က္ ကိုျငင္းပယ္မရခဲ့။ သူ႕ႏွမက ေမြးသမွ်ကေလးမ်ား၏
နာမည္ကုိ အကုိဘုန္းၾကီးသာ ကမၺည္းထိုးရမည္တဲ့။ သို႕ႏွင့္ ဆန္းက်မ္းလာနည္းနိသ်မ်ားျဖင့္ အမည္
ကင္ပြန္းတပ္ေပး ခဲ့ရသည္။
စေနသားဦးအႀကီးေကာင္ကိုေတာ့

ေမာင္ထင္ညီမင္းစံ၊

ဗုဒၶဟူးသားအငယ္ေကာင္ကိုေတာ့

ေမာင္

ေ၀ဖုန္းညီညီစံ၊ အေဖက ညီညီထန
ြ ္း အေမက စႏၵာဆိုေတာ့ မိဘႏွစ္ပါး၏ ျဗဟၼစိုရ္ အရိပ္ထုိး
က်ေစႏိုင္သည့္နာမည္ေလးမ်ားကို သူေရြးခ်ယ္ေပးခဲ့သည္။ အငယ္ေကာင္ကို နာမည္ေပး ရမည့္အခ်ိန္
လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္က စင္ကာပူတြင္ ေရာက္ေနခဲ့သည့္သူ႕ကို သူ႕ႏွမက ေမွ်ာ္ေနခဲ့ပါသည္။ သူျပန္မလာ
မခ်င္း မည္သည့္နာမည္ကိုမွ အတည္မျပဳ၊ သူျပန္လာသည့္အခ်ိန္ထိေစာင့္မည္။ ေအာ္ ေမာင္ေ၀ဖုန္း
ညီညီစံ က်န္းမာပါေစ။ ကေလးက ခုမွ တစ္ႏွစ္ခြဲသာ သာေလာက္ပဲ ရွိဦးမည္ထင္သည္၊ ေရာဂါ အျမန္
ေပ်ာက္ပါေစ၊
“ ဟလို ”
“ဟလို”
“ေအး ကေလးအေျခအေနဘယ္လိုလဲ ငါ့ႏွမ”
“ မေကာင္းေလာက္ေတာ့ပါဘူး ဦးဇင္းရယ္”
စိတ္အားေလွ်ာ့သည့္အသံျဖစ္ေသာ္လည္း
ခံစားမိသည္။

ႏွမငယ္၏

ျငင္းပယ္ခြင့္မရွိေသာ၊ခုခံကာကြယ္ျခင္း၏

ေခၚသံမ်ားႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္

သူသည္လည္း

မိခင္ေသာကတြင္

ခြန္အားတစ္ရပ္ကိုေတာ့

အျခားတစ္ဘက္တြင္

မွ်ေ၀စာနာျခင္းမွအပ

ရွိေသာ

မည္သို႕မွ

သဘာ၀

အစြမ္းအစမရွိ၊

ေမတၱာပို႕ဆုေတာင္းျခင္းသည္လည္း အခ်ိန္ ေႏွာင္းလွ်င္ အားေကာင္းလွေသာ မွီခိုရာမျဖစ္ႏိုင္ျပန္ပါ။
ေအာ္ ေမာင္ေ၀ဖုန္းေလး ျပန္လာက်န္းမာပါေစ...။
၁၀၁၀-၀၄၀၄-၂၀၁၀ နံနက္ ၀၅း
၀၅း၃၀ နာရီ
ေမာ္ဒန္ေတာရ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 57

မေမွ်ၽာ္လင့္ခ်င္ေသာတယ္လီဖုန္းေခၚသံျဖစ္သည္။

ႏွမငယ္ႏွင့္အတူ

ရွိေနေသာ

အမၾကီး၏

သံျဖစ္သည္။ ပထမဆံုးၾကားရေသာ ရႈိက္သံသည္ လက္နက္ခ်လိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္းေသခ်ာခဲ့ပါၿပီ။ “
ဦးဇင္း ေရ ေ၀ဖုန္းေလး မရွိေတာ့ဘူး” ။
လူ႕ဘ၀ရာသီတြင္ ျပကၡဒိန္ႏွစ္ပတ္ မလည္လိုက္ရရွာေသာ၊ လူ႕ဘ၀၏ တန္ဖိုးကို အသိတရားရွိစြာ
တို႕ထိခြင့္မ ရခဲ့ေလေသာ ေမာင္ေ၀ဖုန္းေလး ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ၊
သူစိုးရိမ္သြားသည္က က်န္ရစ္ခ့သ
ဲ ည့္သူ႕နွမငယ္ျဖစ္သည္။ ကိသာေဂါတမီလိုမ်ိဳး ေသာကမုန္႕ညွင္း
ေစ့ေတြ လိုက္ေကာက္ေနေလမလား၊ တစ္ဘက္မွရိႈက္သံမ်ားျဖင့္ ရုတ္တရက္ဖုန္းခ်သြားသည့္အခါ
သူက ဖုန္းကို ျပန္ကိုင္လိုက္ရျပန္ပါသည္။
“ အမႀကီးေရ......မိဒါေလးကိုပဲ ဂရုစိုက္လိုက္ပါဟာ”။
သူကသာ

ေျပာလုိက္ရသည္။

ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္

ေမာင္ေ၀ဖုန္းေလးအတြက္

မုန္႕ညွင္းေစ့ေလးေတြ

ႏွမငယ္ႏွင့္ အတူ ရွာေဖြေပးခ်င္မိေသးေတာ့သည္။ ေအာ္ ေသာကမုန္႕ညွင္းေစ့မ်ား။
(ေမာင္ေ၀ဖုန္းညီညီစ..သံ
ံ..သံသရာခရီးေျဖာင့္ပါေစသား)
..
ါေစသား)

ဓမၼဂဂၤါ

(ေမာ္ဒန္ေတာရသည္ ဧၿပီလမကုန္မီထိ ငွါးရမ္
ါးရမ္းေနထိုင္ခဲ့ေသာ မိဂဒါ၀
ဒါ၀ုန္ေတာမွ အိမ္ေလးျဖစ္ပါသည္၊)

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 58

၁၁။
၁၁။ ဧကစာသစ္ပင္
(၁)
ဗာရာဏသီမုတ္သုန္အနံ႕ကို ရၿပီ၊ သူ႕အခန္းေလး၏ မွန္ျပတင္းတံခါးခ်ပ္မ်ားကို မိုးစက္တို႕ တေဖ်ာက္
ေဖ်ာက္ ထိမွန္ေနၾကသည္။ နာရီႏႈိးစက္မက်မီ သူႏိုးထလာသည္။ စက္တင္ဘာလမွ စတင္ကာ
မိဂဒါ၀ုန္ေန႕ရက္မ်ား ေအးခ်မ္းေတာ့မည္ကို ၾကည္ႏူးသြားသည္။ ရွည္လ်ားေသာ မဇၥ်ိမေႏြရက္မ်ားႏွင့္
လမ္းခြဲလိုက္ၿပီ။

သူ႕သီတင္းသံုးေဖာ္ရဟန္းမ်ားကေတာ့

ဆက္လက္

ဘ၀င္က်ေနၾကဆဲ...။

မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ားက ပါရဂူဘဲြ႕ အတြက္ က်မ္းတင္ရန္ နီးကပ္လာၿပီမို႕ ညေရးညတာမ်ားကို
အားကိုးတႀကီး တြယ္ဖက္ လာၾကသည္။ သို႕ႏွင့္ နံနက္ခင္း အိပ္ရာထခ်ိန္ ကို ေနာက္ဆုတ္ ေလ့
ရွိၾကသည္။
သူကေတာ့ စာသင္ခန္းမ်ားဆီ အခ်ိန္မီ ေရာက္ဖို႕အတြက္ အိပ္စက္ခ်ိန္မ်ားကို ကန္႕သတ္ေနရသည္။
ေမာဟကို

ခပ္ပါးပါးႏွိပ္ကပ
ြ ္ေနရသည္။

တခြပ္ခြပ္ၾကားမွပင္

ငယ္စဥ္ကေတာ့

တေမွးေလာက္ရေအာင္

ဆရာဘုန္းေတာ္ႀကီး၏ ေခါင္းေခါက္သံ

ငိုက္လိုက္ဦးမည္။

ခုေတာ့

ကိုယ္ေရြးတဲ့လမ္းပဲ

ေလွ်ာက္.... ေလွ်ာက္ ...ဆက္ေလွ်ာက္....။
ဆယ္ေပသာသာ အခန္းေလးထဲတြင္ ရဟန္းေတာ္သံုးပါး စုၿပံဳတိုးေ၀ွ႕ က်ိန္းစက္ရျခင္းက ေႏြးေထြး
မႈတစ္ခု ျဖစ္သည္။ မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ားက အခန္းတစ္ခန္း သတ္သတ္ငွါး ထား ေသာ္ လည္း
သူ႕အခန္းေလးထဲမွာ

ၾကပ္ညပ္စာြ

ေနရသည့္အရသာကို

ခံုမင္ေနၾကသည္။

သူသည္လည္း

ထိုနည္းႏွင္ႏွင္ပင္....။ လြတ္ေျမာက္မႈ ကို ရွာေနခိုက္ ဧကစာရီ အက်င့္က ေအးခ်မ္း ၾကည္ ေမြ႕ဖြယ္
ေကာင္းေသာ္ လည္း ပညာရွာေဖြခိုက္ ေဆြးေႏြး တိုင္ပင္ေဖာ္ရွိျခင္းက တန္ဖိုးတစ္ ခုျဖစ္ျပန္သည္။
(အိုက္စပ္ပူေလာင္ေသာ

မဇၥ်ိမေႏြရက္မ်ားကို

စာအုပ္မ်ားကို

ဖြရင္း၊

စာအုပ္မ်ား

အေၾကာင္း

မုဒိတာပြားရင္း ကုန္ဆံုးေစခဲ့ၾကသည္။ သူက မိတ္ေဆြရဟန္းေတာ္မ်ား ေရႊျပည္ၾကီးမွ တခုတ္တရ
မွာယူထားေသာ စာအုပ္မ်ားကို ကပ္ရပ္ကာ ဖတ္မွတ္ခြင့္ရခဲ့သည္။ )
အကယ္တႏၱဳ အထီးက်န္စာြ ျဖတ္သန္းရျခင္း ကို သူက ႏွစ္ျခိဳက္မႈ မရွိျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ေနာင္တစ္
ခ်ိန္ မွာေတာ့ ဧကစာရီဘ၀ကို ျမတ္ႏိုးတတ္ေအာင္ မလြဲမေသြ က်င့္ရေပလိမ့္မည္။ (အဓိ႒ာန္ သေဘာ
မပါသည့္ စကားလံုးအတြက္ အားမရျပန္ပါ။) အစုအဖြဲ႕ကို စြန္႕ခြာ၍ အေဖာ္မမွီး တစ္ကိုယ္တည္း
က်င့္သံုးျခင္းကို ဧကစာရီ၊ အစုအဖြဲ႕က စြန္႔ပစ္ခ်န္ထား တစ္ကိုယ္တည္း အေဖာ္မဲ့ရျခင္း ကိုေတာ့

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 59

အထီးက်န္မႈ ဟု ဖြင့္ဆိုၾကေလသည္ပဲ။ တစ္ကိုယ္တည္း မေနဖူးေသးတာေတာ့ ေသခ်ာသည္။
ပရိယတၱိစာေပနယ္ဆိုသည္ကလည္း တစ္ကိုယ္တည္း ေနရသည္ မဟုတ္...။ ပညာမျပည့္စုံသည့္
အခုိက္ ဆရာရွာေဖြရသည္။ ဆရာျဖစ္ျပန္ေတာ့လည္း တပည့္မ်ား အတြက္ ငဲ့ကက
ြ ္ရျပန္သည္။ ေအာ္
မိမိကိုယ္ကိုယ္ ငဲ့ညွာေနျခင္းပါပဲ...။
လွည့္စားမႈ

(၀ဥၥနာ)တရားမ်ားအေၾကာင္း

မွတ္သားဖူးေလေတာ့

တစ္ခုခုႏွင့္ေတာ့

ၿငိေနမွာ

ေသခ်ာလွသည္။ အေပါင္းအေဖၚမက္ျခင္း(သဂၤဏိကာရာမတာ) ကို ဖံုးကြယ္ရန္ တပည့္အေပါင္းကို
ခ်ီးေျမွာက္ျခင္း

(ဂဏာႏုဂၢဟ

ကရဏတာ)

ျဖင့္

မိမိစိတ္ကို

လွည့္စားဖန္တီးေလ့ရွိသည္

တဲ့။

အေျပာမက္ျခင္း (ဘႆာရာမတာ) ကိုေတာ့ တရားစကား ေျပာၾကားေနရသည္ကို ေပ်ာ္ေမြ႔ျခင္း
(ဓမၼေဒသနာဘိရတိ) တံဆိပ္ေလး ကပ္ပစ္လိုက္သည္။ ဟုိေနရာပါ ဒီေနရာပါ လူရာ၀င္လိုသည့္
(ကမၼာရာမတာ)ကိုေတာ့

ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳတြင္

ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း(ပုညကမၼတာ)

မ်က္ႏွာဖံုးေလး

စြပ္ထားေလ့ရွိ တတ္ျပန္သည္ဆိုပဲ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္

အစုအေ၀းထဲမွာ

ေပါင္းရံုးေပ်ာ္ေမြ႕ခ်င္သည္က

ပိုကဲေနတတ္သည္။

ရံုးစုစုရွိလွ်င္

တိုးတိုးေ၀ွ႕ေ၀ွ႕။ စာသင္ခန္းႏွင့္ တရားေဟာပလႅင္ ေတြ႕လွ်င္လည္း ဂဏာမၿငိမ္တတ္။ တစ္ေန႕ တစ္
ေန႕ ေဆာင္ရက
ြ ္ရန္ စိတ္ကူးစာရြက္ေပၚက အခ်ိန္ဇယားမ်ားကလည္း ခပ္စိပ္စိပ္။
(၂)
ဗုဒၶအရွင္ကိုယ္တိုင္သည္ပင္

ေနကၡမၼပါရမီအက်င့္ျမတ္ျဖင့္

ရိုးစင္းေျဖာင့္မတ္ေသာ

ဧကစာရီ

ေန႕ရက္မ်ားကို ေမြ႕ေလ်ာ္ေတာ္မူခ့ဖ
ဲ ူးသည္။ ဥရုေ၀လေတာအုပ္ေလး ထဲမွ ျမိဳ႕ျပသို႕ ျပန္၀င္လာေသာ
အခါ အရွင္ျမတ္သည္ ေရြ႕လ်ား ရွင္သန္ေနေသာ ၾကာျဖဴပန္းတစ္ပြင့္ျဖစ္ေနသည္။ ရႊံ႕ႏြံထဲက ၾကာမ်ိဳး
ေစ့မ်ား ကို ပြင့္ေစခဲ့သည္။ အရိယာၾကာျဖဴပန္းမ်ား ပြင့္ေသာ ေခတ္မ်ားစြာ၏ မုခ္ဦးကို အရွင္ျမတ္
ကိုယ္တိုင္ ဖြင့္လွစ္ခ့ဲသည္။
အရွင္ျမတ္က တစ္ေနရာတည္းမွာ ေက်ာက္ခ်ရပ္နားေနေလ့ရွိသည့္ ေရေသအိုင္မဟုတ္။ အၿမဲတမ္းစီး
ဆင္းေနသည့္ ဓမၼျမစ္တစ္စင္းျဖစ္ေနသည္။ ေကာသလ၊ မဂဓႏွင့္ ေကာသမၻီလို တိုင္းၾကီးျပည္ၾကီး
ၿမိဳ႕ရြာၾကီးမ်ားတြင္

အရွင္ျမတ္အတြက္

ေက်ာင္းေတာ္၀ိဟာၾကီးမ်ား

ခမ္းနားစြာ

ရွိေနသည္။

အရွင္ျမတ္က သပိတ္တစ္လံုး သကၤန္းသံုးထည္ႏွင့္ အဇၥ်တၱဧကစာလမ္းကို ေလွ်ာက္ျပေနသည္။
ၿမိဳ႕ျပေရႊေရာင္ ေငြေရာင္ အေဆာင္အေယာင္ႏွင့္ ပရိသတ္အသိုင္းအ၀ိုင္းမ်ားကို မခံုမင္...။ ခိုနားဖို႕
အရိပ္သာ ျဖစ္လိုသည္။ ကပ္ၿငိခြင့္ မေပး၊ သစ္ပင္သည္ ငွက္ကို မကပ္ၿငိ....။ ငွက္ကလည္း သစ္ပင္ကို
ခိုလံႈရံုမွ်သာ....။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 60

အထီးတည္းဧကစာသစ္ပင္တြင္

ကုေဋကုဋာငွက္မ်ား

နားခိုသြားသည္။

သစၥာအသီးအပြင့္မ်ားကို

စားကာ ျပန္ထြက္သြားသည္။ သစ္ပင္က သစ္ပင္....ငွက္က ငွက္.....။
အရွင္ျမတ္၏ အဂၢမဟာသာ၀က၊ မဟာသာ၀ကအဆူဆူတို႕သည္ အရွင္ျမတ္နည္းတူ ေမႊးျမေသာ
ၾကာျဖဴ

ပန္းမ်ားအျဖစ္

တစ္ေနရာရာမွာ

ရႊံႏံႏ
ြ ွင့္ မၿငိကပ္၊

ၾကာျဖဴမ်ိဳးေစ့ပြား

ေက်ာက္ခ်ၿငိကပ္သြားသည္ကို

ေနခဲ့ၾကသည္သာ

မမွတ္သားစဖူး....။

သာရိပုတၱ၊

ဖူးေတြ႕ရသည္။
ေမာဂၢလာနႏွင့္

မဟာကႆပ ေထရ္အရွင္တို႕ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္မ်ားျဖစ္မသြားၾက....။ အဓိပတိမဟာနာယက၊
နာယကခ်ဳပ္၊

ပဓာနနာယကစေသာ

လြယ္.....သကၤန္းသံုးထည္ကို

လႊမ္း

ေ၀ါဟာရမ်ားႏွင့္

ရင္းႏွီးမသြားခဲ့ၾက....။

သာသနာလမ္းေဖာက္ေနရေသာ

သပိတ္ေလးကို

အခါသမယေပပဲမို႕လည္း

ျဖစ္ႏိုင္သည္........။
(၃)
ေခတ္အဆက္ဆက္လင္းလက္ခ့သ
ဲ ည့္ (ပရိယတ္မကင္းေသာ) ပဋိပတ္၀န္ေဆာင္ ဧကစာေတာမွီဆရာ
ေတာ္ႀကီးမ်ားအေၾကာင္း

ဖတ္မွတ္ရ

သည့္အခါ

အားက်

ၾကည္ညိဳမႈ

ျဖစ္ဖူးသည္။

သို႕ေသာ္

ထိုဧကစာရီအက်င့္က လြယ္ကူဟန္ေတာ့မရွိပါ။ ဘုရားရွင္တို႕က်င့္သံုးေသာ ဧကစာမ်ိဳးကို က်င့္ႏိုင္
လ်င္ ေတာ့ ေတာႏွင့္ ၿမိဳ႕သည္ ကြာျခားေတာ့မည္မဟုတ္။
ယေန႕ေခတ္ ဧကစာက်င့္သံုးလိုၾကသည့္ သူေတာ္သူျမတ္တို႕အတြက္ ပရိသတ္ဆိုသည္က အႏၱရာယ္
တစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။
ထိုပရိသတ္ေၾကာင့္ပင္ ေလးစားထိုက္ သည့္ ဆရာေတာ္ႀကီးအခ်ိဳ႕ ဧကစာရီက်င့္ သံုးေတာ့မည္ဟု
ေၾကြးေၾကာ္ထက
ြ ္ခာြ ၿပီးသည့္တိုင္ ေတာရစခန္းမွ ၿမိဳ႕ျပသို႕ ျပန္၀င္ကပ္လာရသည္မ်ိဳး ၾကံဳဖူးၾကားဖူး
သည္။ သို႕မဟုတ္ ဧကစာက်င့္သံုးေနထိုင္ရာ ေတာရစခန္းမ်ားသည္ ပင္ ပညာျဖန္႔ျဖဴးရာ စာသင္
တိုက္၊ သို႕မဟုတ္ ေယာဂီတို႕ တရံုးရံုးစုေ၀းရာ ရိပ္သာႀကီးမ်ားျဖစ္သြားၾကရျပန္သည္။
လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီးသည္လည္း ၀ိညာဥ္နယ္ေျမဟု နာမည္ႀကီးသည့္ ဖုန္းဆိုးေတာေျမရိုင္းတစ္
ခုဆီ လြတ္ေျမာက္ရာတရားရွာေဖြရန္ ထြက္ခြာသြားခဲ့ဖူးသည္။ သို႕ေသာ္ သိကၡာသံုးရပ္ဆြဲ အားျမင့္မား
သည့္ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ဧကစာရီက်င့္သံုးခြင့္ႏွင့္ လြဲေခ်ာ္ခဲ့ရ၏။ သစ္ပင္ေကာင္းမိေတာ့ ငွက္တစ္
ေသာင္းက ေရာက္လာၾကသည္။ အခက္အလက္ေတြ ေ၀ေ၀စိုစိုမို႕ ခိုခ်င္သူတို႕ မ်ားခဲ့သည္။ သို႕ႏွင့္
ဖုန္းဆိုးေတာေျမသည္ ပရိယတၱိစာေပ သင္ယူပို႕ခ်ရာ ၀ိဇၨာလယ တစ္ခုျဖစ္လာခဲ့ရသည္။ ထိုသို႕ျဖင့္
လယ္တီ ေက်ာင္း တိုက္ႀကီးေပၚ လာသည္ဟု မွတ္သားခဲ့ရသည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 61

သို႕ေသာ္

လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီးက

ဘုရားရွင္ႏွင့္

သာ၀ကအရွင္ျမတ္တို႕၏

ဧကစာလမ္းကို

လိုက္နာလို သည့္ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးျဖစ္သည္။ ေက်ာက္ခ်ရပ္နားမိသည့္ လယ္တီကို စြန္႕ခြာႏိုင္
ေအာင္ ၾကိဳးစားသည္။ ပရိသတ္ရႊံႏံႏ
ြ ွင့္ ၿငိကပ္မႈမရွိေသာ ေရြ႕လ်ားေနသည့္ ၾကာျဖဴပန္းအျဖစ္ မိမိ
ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္လည္ စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ခ့သ
ဲ ည္။
(၄)
သူ႕အခန္းေလးမွ ထြက္ခြာခ်ိန္ နံနက္ ၇း၄၀... ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ႏွင့္ ဘီစကြတ္မုန္႕ႏွစ္ခုကို ခပ္သုတ္
သုတ္ ေလြးခဲ့ရသည္။ စာသင္ခန္းထဲေရာက္ေတာ့ တပည့္မ်ား၏ “ တရွိ ေဒေလ့(မဂၤလာပါ)” ဟူ ေသာ
ႏႈတ္ဆက္သံသည္ ႏွလံုးသားကို သိမ္းက်ံဳးယူငင္ႏိုင္စြမ္းရွိသည္။
သူသည္

သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္ရန္

ႏွစ္ရွည္လမ်ား

စိုက္ပ်ိဳးေနခဲ့သည္။

သူ႕အခက္အလက္မ်ား

စိမ္းျမေ၀ဆာေနၿပီလား ...။ခပ္ႀကဲႀကဲအရိပ္မ်ားကို သူျမင္ေနရဆဲျဖစ္သည္। သူစဥ္းစားမိသည္က သစ္
ပင္ က သစ္ပင္ ....ငွက္က ငွက္ ပရိုဂရမ္ကို လက္မွတ္ထိုးႏိုင္ၿပီလား ဟူသည္ပင္.....။
“ ပါရဂူဘြဲ႕ရေတာ့မယ္ ။ ဘယ္မွာ ေနမလဲ ငါ့ရွင္” ဟူေသာ ေမးခြန္းထက္ “ ဘာလုပ္မွာလဲ” ဟူေသာ
ေမးခြန္းကို ေျဖဆိုရသည္က ပို၍ သစ္ပင္တစ္ပင္ႏွင့္ တူေပမည္။ အင္း လြယ္ေတာ့ မလြယ္မွန္း
သိသား...။
ဧကစာသစ္ပင္မ်ားဆီ ေငးေနမိေသးေတာ့သည္။
ဓမၼဂဂၤါ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 62

၁၂။ ဘိနပ္စီးထားတဲ့ ျမစ္
(၁)
ကဗ်ာဆရာေနမ်ိဳး၏ သြားတုတပ္ထားတဲ့ ပင္လယ္ ကဗ်ာေခါင္းစီးကို မိတၱဴပြားလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။
တစ္ခါတစ္ရံ ကိုယ္ပိုင္စကားလံုးမ်ားကို ေခြ်တာသင့္တာပဲ မဟုတ္လား။ တကယ္ေတာ့ မိတၱဴပြားျခင္း၊
ေကာ္ပီပြားျခင္း ဆိုသည္ကလည္း ေလာကလိုအပ္ခ်က္တစ္မ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္။ ေဂါတမဗုဒၶအရွင္ျမတ္ၾကီး
ကိုယ္ေတာ္တိုင္

ပါရမီ

အဆင့္ဆင့္ျဖည့္၍

ဘုရားရွင္အဆူဆူ

မဇၥ်ိမပဋိပဒါကို

ေဖာ္ထုတ္ခ့ဲ

ေလသည္ပဲ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကဗ်ာဆရာ ေနမ်ိဳး၏ ကဗ်ာေခါင္းစီး ႏွင့္ နီးကပ္လြန္းေအာင္ သူက ကူးခ်
လိုက္ၿပီ။
သူပထမႀကီးတန္း

ဒုတိယအႀကိမ္က်ရႈံးသည့္ႏွစ္တြင္

မတၱရာၿမိဳ႕ေလးသို႕

သူေရာက္သြားခဲ့သည္။

စာေမးပြဲကလည္း ထိုက္ထိုက္ တန္တန္က်ခဲ့ျခင္းျဖစ္၍ သူက ထိခိုက္ရွနာမျဖစ္။ သုိ႕ေသာ္ သူ႕ဖခင္က
မေက်လည္။

ကဗ်ာစာအုပ္မ်ား။

မဂၢဇင္းဘုတ္အုပ္မ်ားႏွင့္

ေရာေရာေထြးေထြးေနေသာ

သူ႕ကို

မၾကည္လင္။ လူထက
ြ ္ခ်င္လည္း ထြက္၊ ဒါမွမဟုတ္ရင္ စာက်က္။ သူက ႏွစ္ခုစလံုးကို စိတ္မ၀င္စား။ း)
း) ။
သို႕ေသာ္သူ႕ဖခင္က သူ႕ကို ရြာေဆြမ်ိဳးရပ္ေဆြမ်ိဳး ဆရာေတာ္မ်ားရွိရာမတၱရာ ၿမိဳ႕ေလး သို႕ပို႕လိုက္
သည္။
ခက္သမွ သိပ္ခက္သြားသည္။ ေရငတ္ေနေသာသူ႕ကို သူ႕ဖခင္က ေရတြင္းထဲ ပစ္ခ်လိုက္ျခင္း
ပင္ျဖစ္သည္။ မတၱရာၿမိဳ႕သစ္စာသင္တိုက္ငယ္ေလးမွ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႏွင့္ စာခ်ဆရာေတာ္မ်ား
က စာအုပ္ခ်စ္သူမ်ား ျဖစ္ေနၾကေလသည္။ သူက ပထမႀကီးတန္း တြင္ တစ္ပါးတည္းျဖစ္ေနသည္။
အတန္းႀကီး၍ ဘာသာရပ္မ်ား သည့္အတြက္ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးလံုးထံတြင္ စာတက္ရသည္။
အမွန္တကယ္ေတာ့ သူက စာမက်က္၍ စာေမးပြဲမေအာင္ေသာ္လည္း စာ၀ါမ်ားကိုေတာ့ အဖြင့္
က်မ္းမ်ား မွ လြဲ၍ သင္ရိုးညြန္းတမ္းစံု ေအာင္ မႏၱေလး မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ႏွင့္ ၀န္းသိုၿမိဳ႕ ေရ၀န္း
ေက်ာင္း၊ မွန္ေက်ာင္းႏွင့္ ခႏၱီးစာသင္တိုက္မွ စာခ်ဆရာေတာ္မ်ားထံ တြင္ တက္ေရာက္ သင္ယူ ထား
ၿပီး ျဖစ္ေလသည္။ သို႕ေသာ္ ယမိုက္ႏွင့္ ပဌာန္းလို အဘိဓမၼာက်မ္းမ်ားကိုေတာ့ ေက်ာင္း ထိုင္ဆရာ
ေတာ္ ထံတြင္ မြမ္းမံ သင္ယူရေသးသည္။ ေက်ာင္းထိုင္ ဆရာေတာ္သည္ အတန္းစံု အဘိ ဓမၼာ ည၀ါ
က်မ္း မ်ားကို ပို႕ခ်ေပးသည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 63

က်န္သည့္ အတန္းစံုစာ၀ါမ်ားကိုေတာ့ စာခ်ဆရာေတာ္က တစ္ပါးတည္း ဒိုင္ခံပို႕ခ်ေပးသည္။
(၂)
ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးလံုးက မႏၱေလးမိုးေကာင္းတိုက္မွ နာမည္ေက်ာ္စာခ်ဆရာေတာ္ႀကီး အရွင္ ပ႑ိစၥာ
ဘိ၀ံသ၏ တပည့္ရင္းႀကီးမ်ားျဖစ္၍ စာေပတတ္ပြန္သည္ႏွင့္ အမွ် စာေပပို႕ခ်ရာတြင္ လည္း ေစတနာ
ပါသေလာက္ ဂုဏ္ေျမာက္ေအာင္ ပို႕ခ်ေပးႏိုင္ၾကေလသည္။ ထိုဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး၏ ထူးျခားခ်က္ႏွင့္
၀ါသနာကို ရိပ္စား မိလာေသာအခါ သူူ ေပ်ာ္သြားေလသည္ ။ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာ ေတာ္၏ စာ အုပ္စင္
တြင္ဂႏၴ၀င္ႏွင့္

သရုပ္မွန္

ငမဲကြ်န္၀တၳဳႀကီး၊

စာအုပ္

စာေပမ်ားသာ

ဆရာသိန္းေဖျမင့္၏

ရွိသည္။

တက္ဘုန္းႀကီးႏွင့္

ဆရာႀကီးစစ္ကိုင္းဦးဘိုးသင္း၏

တက္ဘုန္းၾကီး၀တၳဳကို

ေခ်ပေရးသား

ထားေသာ ဘုန္းႀကီးေယာက္ဖစေသာ ၀တၳဳမ်ား ကို ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ့္ စာအုပ္စင္မွ သူဖတ္ခ့ရ

သည္။
စာခ်ဆရာေတာ္၏

စာအုပ္စင္မွာေတာ့

နတ္ရွင္ေနာင္၏

ရတုေပါင္းခ်ဳပ္မွသည္

ေမာ္ဒန္ကဗ်ာ

ေကာ္ပီစာအုပ္မ်ားထိ ရွိေနသည္။ ျမသန္းတင့္ႏွင့္ ေမာင္ထြန္းသူတို႕၏ ဘာသာျပန္၀တၳဳမ်ား။ မ်က္စိထဲ
စြဲေနသည္က ဘုန္းျမင့္(မႏၱေလး)၏ ကာရာဗင္ဘာသာျပန္၀တၳဳ။ လင္းေ၀ၿမိဳင္၏ ကုတ္အက်ႌ၊ေဖျမင့္၏
လူနာေဆာင္ (၁၆) တို႕ျဖစ္သည္။
ဂီတကို

ျမတ္ႏိုးခံုမင္ရာတြင္လည္း

ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္က

ေက်ာင္းတြင္

အလွဴအတန္းအစု

အမႈရွိလွ်င္ ျမန္မာသံေတးစစ္စစ္မ်ားကိုသာ ဖြင့္ေစသည္။ သို႕ေသာ္ စာခ်ဆရာေတာ္က ေဇာ္၀င္းထြဋ္၊
ရဲသြင္နဲ႕ ဟယ္ရီလင္းျဖစ္ေနၿပီ။ ဟယ္ရီလင္းက ရင္ဘတ္ထဲက အသံကြ ဆိုတာႀကီးကို မၾကာမခဏ
ခ်ီးပေျပာဆိုေလ့ရွိသည္။ မဇၥ်ိမလႈိင္းက ကိုေန၀င္းတို႕အဖြဲ႕ ေရးေသာ သီခ်င္းမ်ားကို ၾကိဳက္သည္။
ေက်ာင္းမွာ ေတာသီခ်င္းေတြ မဖြင့္ၾကနဲ႕ကြာ ဟု ေျပာတတ္သည္။ သို႕ေသာ္ တြံေတးသိန္းတန္ႀကီး
ကိုေတာ့ ေက်းလက္ဂႏၳ၀င္ႀကီးအျဖစ္ ေလးစားတတ္ျပန္ေလသည္။
စာခ်ဆရာေတာ္သည္ စာေပႏွင့္ ေတးဂီတကို ေမြ႕ထံုကာ အေနၿငိမ္းခ်မ္းလွသည္ကုိ သူအားက်
ေငးေမာျဖစ္ခ့သ
ဲ ည္။ အဖံုးအကာ မာယာကင္းလွသည့္ ရိုးရွင္းေသာ ရဟန္းဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္ရယူထား
ေလသည့္ စာခ်ဆရာေတာ္သည္ ယခုတိုင္ သူ႕စိတ္ႏွလံုးမွီခိုအားထားရာ ျဖစ္ေနေလေသးသည္။
စာခ်ဆရာေတာ္ က မႏၱေလးေရာက္တိုင္း မ်က္သြယ္ကေဖးတြင္ ထိုင္ၿပီး ခင္ေမာင္တိုးႀကီးတို႕အုပ္စုကို
ေမွ်ာ္တတ္သည္ ဟု ၾကားဖူးသလို ရန္ကုန္ေရာက္လွ်င္လည္း ေလထန္ကုန္းမွာ တာရာမင္းေ၀၊
မင္းခိုက္စိုးစန္ တို႕ႏွင့္ စကားေျပာရန္ စိတ္၀င္စားေလသည္။ စာခ်ဆရာေတာ္၏ အခန္းနံရံတြင္ သစၥာနီ
၏ ေနထိုင္ျခင္းမိတၱဴကဗ်ာကို ေရးကူး ခ်ိတ္ဆြဲထားေလသည္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 64

(ေနာက္ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာတြင္မူ သူႏွင့္ တစ္ရြာတည္းဘြားျဖစ္ေသာ စာခ်ဆရာေတာ္သည္ေက်းဇူး
ရွင္ ရြာ ဦး ေက်ာင္းဆရာေတာ္ၾကီး ပ်ံလြန္ေသာအခါ မလြဲမေရွာင္သာ ရြာဦးေက်ာင္း ခႏိုးခနဲ႕ေလး ကို
ဦးေဆာင္ ရ ေတာ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က ရြာတြင္ ေက်ာင္းအေမြဆက္ခံ မည့္သူက သူႏွင့္ စာခ်ဆရာ
ေတာ္ႏွစ္ပါးသာ ရွိေလသည္။ စာခ်ဆရာေတာ္က ပညာသင္လက္စ သူ႕အတြက္ အနာခံလိုက္ျခင္း
ျဖစ္သည္။ ယခု စာခ် ဆရာေတာ္သည္ ပန္းခင္းပ်ိဳးထားေသာ ရြာဦးေက်ာင္းေလးတြင္ အေျခခံ
အေဆာက္ အဦမ်ားကို ဖန္တီးလ်က္ ေက်းလက္ကို ျပဳစုသြန္းေလာင္းေနေလသည္။ ၀ိပႆနာတရား။
သံမဏိၾကက္ေျခဂီတ(IC)၊ ပန္းခ်ီဆျဲြ ခင္းႏွင့္ စာသင္ကေလးငယ္မ်ားၾကားတြင္ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနသည္။)
(၃)
သူသည္

ထိုစာသင္တိုက္ေလးတြင္

ေျခာက္လတာမွ်သာ

ျဖစ္သန္းခဲ့ရာတြင္

ဘ၀အတြက္

ေလွကားထစ္ေတြ ရခဲ့သည္ကို ေက်းဇူးတင္ေနသည္။ သူက ထိုစာသင္တိုက္ေလးသို႕ သီတင္း၀ါလ
ကြ်တ္ၿပီးခ်ိန္တြင္

ေရာက္ရွိ

သြားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

စာသင္တိုက္တစ္တိုက္သို႕

ေရာက္ဦးစ

စာသင္သားတို႕ ထံုးစံအတိုင္း သူက ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႏွင့္ စာခ်ဆရာေတာ္မ်ား ေက်နပ္ေစရန္
အခ်ိန္ျပည့္ စာက်က္ျပေလသည္။ (အျပျဖစ္သည္။) ေနာက္ပိုင္း ေက်ာင္းတြင္ ေနသားက်သြား သည့္
အခါ မွ အရွိန္ကို တေျဖးေျဖးေလွ်ာ့ခ် သြားမည္။ အင္း ၾကီးပြားဦးမွာပဲ း)...။
သို႕ေသာ္ သူ႕အၾကံကို သိေနၾကသည့္အလား ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးလံုးက သူမထင္မွတ္သည့္ အကြက္ကို
ဖန္တီးလိုက္ၾကသည္။ စာသင္သားသံဃာမ်ားစံုသည့္ ဆြမ္းစား၀ိုင္းမွာ လူသိရွင္ၾကား ထုတ္ေဖာ္
ေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ "ငါတို႕ၿမိဳ႕မွာ ပထမၾကီးတန္းမေအာင္တာ ၾကာၿပီ။ ဒီႏွစ္ေတာ့ တစ္ပါးေတာ့
ေသခ်ာၿပီ" တဲ့။ တည့္တည့္ကို ထိသာြ းျခင္းျဖစ္သည္။ စာက်က္တာကိုလည္း ခ်ီးမြမ္းၿပီးသား ပန္းတိုင္
ကို ခ်မွတ္ေပးၿပီးသား။ စာေမးပြက
ဲ ို သူမျဖစ္မေန ေအာင္ျမင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရပါေလ ေတာ့ မည္။
ထိုၿမိဳ႕ေလးတြင္

စာေမးပြက

ေအာင္ခ်က္ေကာင္းလွသည္ေတာ့

မဟုတ္ပါ။

အေျချပဳမူလတန္း၊

ပထမငယ္တန္း၊ ပထမလတ္တန္းႏွင့္ ပထမႀကီးတန္းဟု အေျခခံအတန္းေလးတန္းရွိရာတြင္ ပထမႀကီး
တန္း ေအာင္ျမင္သူ မရွိသည္မွာ (၁၀ ) ႏွစ္ကို ေတာ္ေတာ္စြန္းၿပီ ဟု သိရသည္။ အားပ်က္ စရာ
ေကာင္းလွခ်ည့္။ သို႕ေသာ္ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး ကလည္း သူ႕ကို အၿမဲ တည့္မတ္ေပး ေနခဲ့သည္။
သူ႕ဘ၀င္ ကို ဆြေပးေနခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးတာ၀န္ေက်ခဲ့ပါေလသည္။
ထိုႏွစ္က သူ႕နာမည္ကို ပထမၾကီးတန္းေအာင္စာရင္းတြင္ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းတည္းေဖာ္ျပျခင္း ခံရေလ
သည္။ သူ ထိုၿမိဳ႕ေလးမွ ထြက္လာၿပီးေနာက္တြင္လည္း ပညာေရးစနစ္ေျပာင္းလဲသြားသည့္ ဆယ့္ေလး
ႏွစ္ခန္႕ၾကာမွ ပထမၾကီးတန္း ေအာင္ျမင္သူမ်ားရွိလာသည္ ဟု သိရသည္။ သူ၏ ပ်င္းပံုပ်င္းရိုးႏွင့္ေတာ့
ပထမၾကီးတန္းကို ေအာင္ျမင္ဖုိ႕မလြယ္...။ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါး၏ သူ႕အေၾကာ သူမေနာကို ေသခ်ာ ေစာ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 65

ေၾကာ ထိန္းမတ္ ႏိုင္ခ့ျဲ ခင္းေၾကာင့္သာ သူ ပထမၾကီးတန္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အဆင့္ျမင့္
ပညာေရး၀င္ေပါက္တြင္ ရပ္ႏုိင္ခ့ျဲ ခင္းျဖစ္ပါသည္။
အမွန္တကယ္

သူ႕အေၾကာကို

ပိုသိသည္က

အနီးကပ္ေနရေသာ

စာခ်ဆရာေတာ္ျဖစ္သည္။

ဥပုသ္ေန႕တစ္ရက္တြင္ စာခ်ဆရာေတာ္က အတန္းစံုစာသင္သားမ်ားကို စာစီစာကံုးေရးခိုင္းပါသည္။
သူက ၀န္းသိုၿမိဳ႕၊ ခႏၱီးစာသင္တိုက္တြင္ စာေရးဆရာဘုန္းေတာ္ၾကီး အရွင္ဇ၀န(ျမေစတီ)၏ ၾကီးၾကပ္
မႈျဖင့္ စာစီစာကံုးမ်ားစြာကို ေရးဖူးၿပီးၿဖစ္၍ စာခ်ဆရာေတာ္က သူ႕၀ါသနာကို လင္းသြားျခင္းျဖစ္သည္။
ထိုစာစီစာကံုး

ေလ့က်င့္ေသာ

ေကာ္ပီစာအုပ္ေဟာင္းေလးတြင္

သူ႕ကိုယ္ပိုင္ကဗ်ာမ်ားကိုလည္း

ေတြ႕သြားသည္။ ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)ဟန္မ်ားကို တုပထားျခင္းျဖစ္သည္။ မင္း ေတာ္ေတာ္
လုပ္ရဦးမယ္ တဲ့။ ေနဦး မင္းကို ငါ ကဗ်ာေတြ ဖတ္ခိုင္းရဦးမယ္ တဲ့။ သူ႕စာအုပ္စင္မွ ေကာ္ပီဗလာ
စာအုပ္ မ်ား ထုတ္ခ်လာသည္။ လစဥ္ထုတ္ မဂၢဇင္းမ်ားမွ ေခတ္ေပၚကဗ်ာမ်ားျဖစ္သည္။ (ဥပုသ္ေန႕
တိုင္း မဂၢဇင္းစာအုပ္မ်ားမွ ကဗ်ာမ်ားကို လက္ေရး လွသည့္ ကိုရင္မ်ားက ကူးေပးၾကရသည္။)
ထိုညေနမွ စ၍ ဥပုသ္ေန႕ညေနတိုင္း သို႕မဟုတ္ ဆရာတပည့္ႏွစ္ဦးသား လက္စံုက်သည့္အခါတိုင္း
(သူက အတန္းၾကီးသမားမို႕ တစ္ခါတစ္ရံ စကားေျပာခြင့္ေပးထားသည္။) ေခတ္ေပၚေမာ္ဒန္ ကဗ်ာမ်ား
ကို

ပို႕ခ်

ေလေတာ့သည္။

မွတ္မွတ္ရရ

ကဗ်ာဆရာမ

မအိ၏

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ႏွင့္

စသည္။

ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ကုိ မမွတ္မိ။ စာသားအကုန္မမွတ္မိ...။
အိပ္မက္ပဲ အေမရယ္
အိပ္မွေတာ့ မက္မွာေပါ့ တဲ့။
စာခ်ဆရာေတာ္က သူ႕ကို ၾကည့္ကာ "ကဲ ဘာတဲ့လဲကြ အဓိပၸါယ္က " ဟုေမးသည္။ သည္လိုေတြးၿပီး
ဖတ္ရမည္ဟု သူမသိခ့။ဲ အသံသာေသာကဗ်ာမ်ား၊ စကားလံုးမ်ား၏ ေနာက္ကြယ္က အဓိပၸါယ္ကို
တစ္ခါမွ မတိုက္ခ်ြ တ္မိခ့။ဲ သူေငးေနမိသည္။ ''ကြ
ကြာ မင္းကလည္း အခ်စ္ပဲ အေမရယ္ ခ်စ္မွေတာ့
လြမ္းရမွာေပါ့

လို႕

ေကာင္မေလးက

ေျပာလိုက္တာကြ''

ဟု

ဖြင့္ဆိုခ်လိုက္သည္။

သူလည္း

ၾကည္ႏူးသြားသည္။ ေအာ္ ဂလိုကိုး...။
ေနာက္တစ္ပုဒ္ကေတာ့ ကဗ်ာဆရာေနမ်ိဳး၏ ''သြားတုတပ္ထားတဲ့ ပင္လယ္" ျဖစ္သည္။ "အေတာ့္ကို
ေကာင္းတယ္ေမာင္ '' တဲ့။ '' ကဗ်ာမဖတ္ဘဲ ကဗ်ာေခါင္းစဥ္နဲ႕ကို တန္လွၿပီ "တဲ့။ သူကေတာ့
သြားအတုၾကီးနဲ႕ ပင္လယ္ထဲ ျမဳတ္ေနသည္ ။ ဘာမွ မျမင္ .. ဘာမွ မလင္း...။ စာခ်ဆရာေတာ္
ကေတာ့ ေကာင္းလိုက္တာ တဲ့။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 66

"ဘ၀ကို လူေတြက ပင္လယ္နဲ႕ ႏႈိင္းေလ့ရွိသကြ။ ၿပီးေတာ့ သမုဒၵရာ ၀မ္းတစ္ထာြ ဆိုတာလည္း
ရွိေသးကြာ...။ ဘယ္ေတာ့မွ ျပည့္တယ္ လို႕ မရွိဘူး။ အၿမဲတမ္းျဖည့္ဆည္း ေနရတာကြ။ ဘ၀ဟာ
ပင္လယ္ေပါ့ကာြ ...။ သြား ဆိုတာကေတာ့ ၀ါးဖို႕ပဲ ...။ ခက္တာက သြားက အတုၾကီးတဲ့ကြ.။ ကိုယ့္
သြား နဲ႕ ကိုယ္၀ါးတာနဲ႕ သြားအတုၾကီးနဲ႕ ၀ါးတာ ဘယ္ဟာက ပိုေကာင္းမယ္ ထင္သလဲ..။ "
"ဘ
ဘ၀မွာ

လူေတြ

ၾကည့္လိုက္ေတာ့

ကိုယ့္သြားနဲ႕

ကိုယ၀
္ ါးခြင့္မရၾကတဲ့

လူေတြ

တစ္ေန႕တစ္ျခားမ်ားမ်ားလာတယ္ကြ၊ ကိုယ္ပိုင္ဘ၀၊ ကိုယ္ပိုင္ယံုၾကည္ခ်က္၊ ကိုယ္ပိုင္ရိုးသားခြင့္ေတြ
ေပ်ာက္ဆံုးေနတာကို ကဗ်ာဆရာက ေျပာခ်င္တာကြ။ သူ႕ဂုဏ္သိကၡာ သူ႕ပညာနဲ႕ ထိုက္တန္တ့ဲ
ရပ္တည္ခြင့္သာ

ရွိမယ္ဆိုရင္

ဆရာ၀န္ကလည္း

အသျပာဆရာ၀န္

ဘယ္ျဖစ္ခ်င္ပါ့မလဲကြာ။

၀မ္းစာသာ လံုေလာက္မယ္ဆိုရင္ ေက်ာင္းဆရာမေလးကလည္း တပည့္ေတြရဲ႕ ဆရာမျဖစ္ခ်င္ တာ
ေပါ့ ကြာ..။"
စာခ်ဆရာေတာ္၏ စကားမ်ားေနာက္သုိ႕ သူေမ်ာသြားသည္။ ရိုးသားခြင့္ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ဘ၀
....သြားတုတပ္ထားတဲ့ ပင္လယ္...။ ယင္းသို႕ျဖင့္ စာခ်ဆရာသည္ သူ႕၏ ကဗ်ာပိုးကို ေမြးျမဴ
ေပးသလိုပင္ ''စာက်က္ရတာ စိတ္ညစ္ညူးတဲ့ အခါ ကဗ်ာေတြ ဖတ္ေပါ့ကြာ '' ဟု တစ္ဘက္ လွည့္ျဖင့္
စာ က်က္ခိုင္းခဲ့ဖူးေလသည္။
ယမန္ေန႕က သူဘိနပ္တစ္ရံ၀ယ္ျဖစ္သည့္ အေၾကာင္းကို သူက ေရးခ်င္သည္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပင္လယ္ေတြ သြားအတု တပ္ထားခ်ိန္မွာ ျမစ္ကလည္း ဘိနပ္ကို ေကာက္စီး လိုက္ပါ
သည္။
အင္း ဘိနပ္ကေရာ စစ္မွ စစ္ရဲ႕လား....။
ဓမၼဂဂၤါ
၂၁-၁၀-၂၀၁၀
(ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အေဟာင္းေလးေတြနဲ႕ ေက်နပ္ေပးၾကဖို႕ပါ.. တိဗက္တကၠသိုလ္၊ အတန္းတင္စာေမးပြဲ
ေတြအတြက္

ေနာ္ဆံုးပိတ္မၿပီးျပတ္ေသးတဲ့

သင္တန္းေတြ

ေပးေနရလို႕

အသစ္ကေလးေတြ

မီးမညွိႏိုင္ေသးတာပါ..။ ဟိုတစ္ေန႕က တင္လိုက္တဲ့ ေဆာင္းပါးေလးကိုေတာ့ ဖုန္းဆက္ေလ့ရွိတ့ဲ
မိတ္ေဆြမ်ားက ေမတၱာပို႕ၾကမွာစိုးလို႕ ျပန္ျဖဳတ္ထားလိုက္ရတယ္...။ ဆြမ္းေလာင္းမယ့္ ဒကာမက
ဆြမ္းဇလံုျပန္သိမ္းသြားမယ့္ ကိန္းဆိုက္မွာမို႕. း)..။ မဖတ္လိုက္ရတဲ့ သူမ်ားအတြက္ .....သာဓု သာဓု )

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 67

၁၃။ျဗဟၼ
၁၃။ျဗဟၼဒ႑ (သို႕မဟုတ)္ ဗုဒၶေခတ္ဆန္ခ္ရွင္
န ဘေဇ ပါပေက မိေတၱ၊
န ဘေဇ ပုရိသာဓေမ။
ဘေဇထ မိေတၱ ကလ်ာေဏ၊
ဘေဇထ ပုရိသုတၱေမ။
သူငယ္ခ်င္းယုတ္ ေနာက္ဆုတ္ေန။
သူငယ္ခ်င္းဖ်င္း ကင္းကင္းေန။
သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ေပါင္းဖက္ေလ။
သူငယ္ခ်င္းျမတ္ ဆည္းကပ္ေလ။
(ဓမၼပဒ၊ ၇၈)
၇၈)
(၁)
ငယ္စဥ္ နားေထာင္ခ့ရ
ဲ တဲ့ အိပ္ရာ၀င္ပံုျပင္ေတြထဲမွာ ဗုဒၶ၀င္ဇာတ္နိပါတ္ေတာ္ေတြက ခပ္မ်ားမ်ားပါ။
အိမ္မွာ ေနခဲ့ရတဲ့ ကေလးဘ၀က ခပ္နည္းနည္းမို႕ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းပရိ၀ုဏ္ထဲက ကိုရင္
ေလးဘ၀ နဲ႕ နားေထာင္ခ့ဲရတဲ့ ပံုျပင္ေတြက ဗုဒၶ၀င္ဇာတ္နိပါတ္ေတာ္ေတြပဲ ျဖစ္ခဲ့တာ သဘာ၀ က်ပါ
တယ္။
ဘုရားအေလာင္းေတာ္

သိဒၶတၳမင္းသားေလးရဲ႕ငယ္ဘ၀ဖြားျမင္ေတာ္မူခန္းက

အံ့ခ်ီးဖြယ္ရာေတြ၊

ခမည္းေတာ္ ရဲ႕ လယ္ထန
ြ ္မဂၤလာပြမ
ဲ ွာ လူေတြအံုက်င္းဖြဲ႕ ေမွ်ာ္ေမာေနၾကခ်ိန္ ပီဘိကေလးမွ်သာ
ျဖစ္တဲ့

အေလာင္း

ေတာ္မင္းသားေလးက

သစ္ပင္ရိပ္တစ္ခုမွာ

တရားဘာ၀နာစီးျဖန္းေနပံုေတြ၊

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 68

လုလင္ပိ်ဳဘ၀ ေလးေတာ္တင္ခန္းအဆံုးမွာ ေရႊမင္းသမီးေလးယေသာ္ဓရာနဲ႕ ၀တ္မႈံကူးပြဲေတာ္ က်င္းပ
ခဲ့ပံုေတြ ....။
အဲဒီ ျပည့္စံုမႈေတြကိုပဲ အဆံုးမဲ့သံသရာသခ်ႋဳင္းအျဖစ္ရႈျမင္ ေလာကီေန႔ရက္ေတြကို ၿငီးေငြ႔စြာ ေရႊနန္း
အေဆာင္ေဆာင္ နဲ႕ စည္းစိမ္ရိပ္ၿငိမ္ ဂီတစံအိမ္ေတြကို စြန္႕ခြာလို႕ ေတာရပ္မွီးေတာ္မူခဲ့ပံုေတြက
ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြထဲထိ စီး၀င္ေနခဲ့ပါေတာ့တယ္။
ဗုဒၶ၀င္ဇာတ္၀င္ခန္းေတြထဲက

ဇာတ္ေကာင္ေတြဟာလည္း

ကေလးဘ၀က

ကစားေဖာ္ေတြလို

ရင္းႏွီးေနခဲ့ျပန္ပါတယ္။ အဲဒီလို ရင္ႏွီးေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြထဲမွာ ျမင္းၿမီးဆြဲ ေမာင္ဆန္ရဲ႕ ပံုရိပ္ဟာ
ၾကြၾကြရြရြ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။
၀ါဆိုလျပည့္ည တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္ဆိတ္မႈေတြ ႀကီးစိုးေနခ်ိန္ အမွန္တရားအစစ္ကို ရွာေဖြဖို႕ ထြက္ခာြ
ေတာ္မူမယ့္ သိဒၶတၳအရွင္ရဲ႕ ယုံၾကည္ကိုးစားမႈကို ခံယူခဲ့ရသူ၊ ဘြားဖက္ေတာ္ျမင္းျမတ္ရဲ႕ အကူအညီ
နဲ႕

အေနာ္မာေသာင္ကမ္းဆီအေရာက္

ေနာက္ေတာ္ပါးက

လိုက္ပါခြင့္ရခဲ့သူ

ေမာင္ဆန္ဟာ

သူရဲေကာင္း ဆန္ေနခဲ့ပါတယ္။
အေလာင္းေတာ္က အေနာ္မာေသာင္္ကမ္းမွာ ဆံေတာ္ကို ပယ္၊ ဖန္ရည္စြန္းအဝတ္ကို တြယ္ဖက္ ။
သပိတ္ခြက္ကို လက္စၿဲြ ပီး စိမ္းစိမ္းရဲရၾဲ ကီး လွည့္ထြက္သြားေတာ္မူသြားတဲ့အခါ ရင္ကြဲနာက်ေသတဲ့
စီးေတာ္ျမင္းေဘးမွာ ငိုေၾကြးလို႕ ေနျပည္ေတာ္ဆီ သတင္းေပးဖို႕ ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်ကာ တေရြ႕ေရြ႕ျပန္
သြားေနတဲ့ ေမာင္ဆန္ရဲ႕ ပံုရိပ္ဟာ ေၾကကြဲစရာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ ကိုရင္ေလးဘ၀ကိုလန
ြ ္ေျမာက္လို႕ ပိဋကတ္စာေပေတြကုိ တစ္ဆင့္တိုးသင္ ယူခြင့္ရတဲ့
အခါမွာ ေတာ့ အဲဒီေမာင္ဆန္ဟာ အသြင္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ရဟန္းေတာ္ရွင္ ဆႏၷအျဖစ္ နဲ႕ မစၥတာ
အန္ေဂ်ာ္ေလာျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ၊ အားလံုးအတြက္ ေအာ္ေၾကာ္လန္ေနေတာ့တာပါ။
(၂)
ေမာင္ဆန္နဲ႕လမ္းခြထ
ဲ က
ြ ္ၾကြေတာ္မူတ့ဲ သိဒၶတၳအရွင္ဟာ ဥရုေ၀လေတာစခန္းမွာ အက်င့္မွားေတြနဲ႕
ေျခာက္ႏွစ္ေျခာက္မိုး တ၀ဲလည္လည္ျဖတ္သန္းၿပီးခ်ိန္မွာ မွ မဇၥ်ိမပဋိပဒါလမ္းအမွန္ ကို ေတြ႕ရွိၿပီး
ဂယာအနီး က ေဗာဓိေညာင္အရိပ္မွာ တစ္ေလာကလံုး ငိုသံတိတ္ေစမယ့္ အထြတ္အထိ္ပ္တရားျမတ္
ကို သိျမင္ကာ ဘုရားအျဖစ္ကို ေရာက္ရွိေတာ္မူခဲ့ ပါတယ္။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 69

အဲဒီႏွစ္ ပထမ၀ါေတာ္မွာ ဗာရာဏသီ မိဂဒါ၀ုန္ကို ၾကြေရာက္ၿပီး ဓမၼစၾကာတရားနဲ႕ အနတၱေဒသနာကို
ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕ manifesto အျဖစ္ အတၲ၀ါဒီေတြၾကားထဲမွာ တရား၀င္ ေၾကျငာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
ပဥၥ၀ဂၢီရဟန္းငါးပါးတို႕လို ႏိုင္ငံေရးပေရာဖက္ႀကီးေတြ။ ယသလုလင္နဲ႕ သူမိတ္ေဆြသူေဌးသားတို႕လို
ဂုဏ္သေရရွိ လူကုန္ထံေတြ။ ဘဒၵီ၀ဂၢီညီေနာင္သံုးက်ိပ္လို မင္းညီမင္းသားေတြနဲ႕ ဥရုေ၀လကႆပ
အပါအ၀င္ရေသ့ညီေနာင္ ရွင္တစ္ေထာင္တို႕လို ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြကို ပထမ၀ါေတာ္မွာပဲ
သိမ္းသြင္းစည္းရံုးႏိုင္ခ့တ
ဲ ့ဲအတြက္ သာသနာေတာ္ဟာ အဆင့္ျမင့္တဲ့ အထင္ၾကီးစရာအဖြဲ႕ႀကီးအျဖစ္
စတင္ႏိုင္ခဲ့တာပါ.။
အက်ိဳးဆက္အေနနဲ႕ ဒုတိယ၀ါမ၀င္မီ မွာပဲ ေခတ္ကာလရဲ႕ အင္အားၾကီးႏိုင္ငံၾကီးတစ္နိုင္ငံျဖစ္တ့ဲ
မဂဓတိုင္းရဲ႕ ဘုရင္ ဗိမၺိသာရကိုယ္တိုင္ နဲ႕ တိုင္းသားျပည္သူေတြက ဘုရားအစစ္နဲ႕ တရားအသစ္ကို
အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ကိုးကြယ္ၾကတဲ့အထိ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီသတင္းေတြက မဇၥ်ိမတိုက္ႀကီးတစ္ခုလံုးကို လႊမ္ေနတာဆိုေတာ့ ဇာတိေျမ ကပိလ၀တ္ကလည္း
ၾကားရပါၿပီ ။ အဲဒီေတာ့လည္း ဘုရားရွင့္မ်က္ႏွာကလည္း ႀကီးၿပီမို႕ ေဆြဘုရား မိ်ဳးဘုရားကို လြမ္းသ
ေလး ဘာေလးျဖစ္ကုန္ၾကေတာ့တာပါပဲ။
ဒီေတာလည္း

ဘုရားပင့္ေဆာင္ေရးစီမံကိန္းၾကီးခ်မွတ္

အစည္းအေ၀းေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္က်င္းပၾက

ေတာ့ကလား။
တကယ္ေတာ့ ဘုရားရွင္ဟာ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဆႏၵကို ေက်ာခိုင္းၿပီး တစ္ေလာကလံုးရဲ႕ မ်က္ရည္
ေတြ သုတ္ေပးဖို႕ လမ္းၾကမ္းၾကမ္းေတြ ေလွ်ာက္ကာ လမ္းအသစ္ကို ေဖာက္ခဲ့ရတာမဟုတ္လား။
မိရိုးဖလာ ကို ခိ်ဳးေဖာက္လို႕ တိမ္းေမွာက္သြားခဲ့ရင္ေတာ့ ကပိလ၀တ္သမိုင္းလည္း ေျပာင္းသြားႏိုင္
တာေပါ့ေလ။
(၃)
ဘုရားရွင္ရဲ႕ျပည္ေတာ္ျပန္ေန႕ရက္ေတြမွာ ေဆြေတာ္မိ်ဳးေတာ္တို႕ရဲ႕ ႀကိဳဆိုမႈက လႈိက္လွဲမႈ အျပည့္ရွိ
ခဲ့ေပ မယ့္ သာကီ၀င္တို႕ရဲ႕ မာနနဲ႕ အလြယ္တကူ ဦးညြတ္ဖို႕ေတာ့ ခက္ခခ
ဲ ဲ့ ၾကျပန္ပါေသးတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အႏိႈင္းမဲ့ ေမတၱာေတာ္နဲ႕ ကရုဏာအသေရေတာ္က
သာကီ၀င္တို႕ရဲ႕မာနေတာင္ထတ
ြ ္ကုိ ၿဖိဳခ်ပစ္နိုင္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီမွာမွ ငါတို႕ဘုရားမွ ငါတို႕ဘုရားျဖစ္ကုန္ၾကတာပါ။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 70

ဒါထက္ပိုသာြ းတာက ခတၱိယဘုရားကို ခတၱိယေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြ ၀န္းရံေရး အယူအဆတစ္
ရပ္ေပၚေပါက္လာတာပါ။ ဒီလိုနဲ႕ ကပိလ၀တ္ျမိဳ႕ျပမွာ ရွင္တစ္ရာ ရွင္တစ္ေထာင္၀တ္ပြဲေတြက ေပၚျပဴ
လာျဖစ္သြားတဲ့အထိပါပဲ။
အဲဒီၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲရွင္ျပဳ ပြၾဲ ကီးေတြနဲ႕ သီးျခားပုဂၢလိက ရဟန္း၀တ္ပြဲေတြမွာ............
အစစ္အမွန္ပဗၺဇၨိတေတြျဖစ္တ့ဲ ရွင္အာနႏၵာ ရွင္အနုရုဒၶါ ရွင္ဘဒၵိယ ရွင္ကိမိလတို႕လို မဟာပါရမီရွင္
ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ေတြ ပါ၀င္သလို သာသနာရဲ႕ အၾကီးဆံုးဆူးေညွာက္ျဖစ္လာမယ့္ ရွင္ေဒ၀ဒတ္၊ ပစၥည္း
လာဘ္လာဘနဲ႕

ဒကာဒကာမေတြေနာက္ပဲ

တေကာက္ေကာက္လိုက္တတ္တဲ့

ရွင္ဥပနႏၵ။

တသမ္းသမ္းတေ၀ေ၀နဲ႕ ပ်င္းရိပ်င္းတြဲ ေနတတ္တဲ့ ရွင္တိႆတို႕လို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးေတြလည္း ပါ၀င္လာ
ေတာ့တာပါ။
ရဟန္းမွ မ၀တ္ရင္ ေခတ္မမီေတာ့တ့ဲ အေျခအေနမွာ ျမင္းၿမီးဆြဲေမာင္ဆန္ဟာလည္း ရွင္ဆႏၷအျဖစ္
အသြင္ကူးေျပာင္းခဲ့ပါေတာ့တယ္။
(၄)
ရွင္ဆႏၷရဟန္းျဖစ္လာေတာ့

ဘုရားရွင္ၾကြေတာ္မူရာ

သီတင္းသံုးရာ

တိုင္းႀကီး

ျပည္ႀကီးေတြဆီ

လိုက္ပါခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီမွာ ျပႆနာက ခတၱိယဘုရားကို ခတၱိယ ေဆြေတာ္မိ်ဳးေတာ္ေတြ ၀န္းရံေရး
အယူအဆကို ဘာသာျပန္ အမွားၾကီးနဲ႕ ဆုပ္ကိုင္ထားတာဟာ သူ႕အတြက္ နစ္နာစရာေတြျဖစ္
လာေတာ့ တာပါ။
ဘုရားရွင္က

သာသနာဆိုတ့ဲ

ပင္လယ္ထဲေရာက္ေနပါၿပီ။

ရွင္ဆႏၷတို႕က

ခတၱိယျမစ္ထမ
ဲ ွာ

ကူးခ်င္ၾကတုန္းပါ။ ဒီေတာ့လည္း ဘုရားရွင္ေဘးမွာ ထည္ထည္၀ါ၀ါ၀န္းရံခြင့္ ရေနတဲ့ လက္်ာရံ
လက္၀ဲရံကိုယ္ေတာ္ၾကီးႏွစ္ပါးကို

အျမင္၀ါးေနေတာ့တာပါပဲ။

ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း

လက္်ာရံ

ကိုယ္ေတာ္ၾကီး ရွင္သာရိပုတၱရာနဲ႕ လက္၀ဲရံကိုယ္ေတာ္ၾကီး ရွင္မဟာေမာဂၢလာန္တို႔က ျဗဟၼဏ
မ်ိဳးႏြယ္ ၀င္ေတြ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။
မဇၥိ်မေဒသရဲ႕

ေခတ္အဆက္ဆက္သမိုင္းကားခ်ပ္ေတြကို

ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ရင္

ခတၱိယနဲ႕

ျဗဟၼဏ

ဆိုတာက အၿမဲတမ္းအားၿပိဳင္ေနၾကတဲ့ အမိ်ုးအႏြယ္ေတြပါပဲ။ တစ္ခါတစ္ခါ ရန္သူလံုးလံုးႀကီးျဖစ္
သြားရတဲ့ ေခတ္ေတြေတာင္ရွိခ့ေ
ဲ သးတာပါ။
အဲဒီေတာ့ ျဖစ္ျခင္းျဖစ္ရင္ ဒီလိုၾကီးက်ယ္ခမ္နားတဲ့ ရာထူးေတြဟာ သူတို႕လို ခတၱိယအႏြယ္၀င္ ေတြနဲ႕
သာ ထိုက္တန္ရေပမေပါ့တ့။ဲ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 71

အဲဒီလို

ခတၱိယခ်င္းတူရင္ေတာင္

သူ႔လို

စြန္႔စားရတဲ့

၀ါဆိုလျပည့္တစ္ညက

ေသမတူရွင္မကြာ

လိုက္ပါခဲ့တ့ဲ ရဲေဘာ္ရဲဘက္တစ္ဦးကသာ ပိုၿပီးထိုက္တန္တယ္ ဆိုတဲ့အေတြးက သူ႕ရဲဲ႕ေန႕ရက္ေတြကို
ႏွိပ္စက္ၾကေတာ့တာပါပဲ။ ဘုန္းၾကီးေနာက္က ထီးထမ္းၿပီးလိုက္ရတာနဲ႕ ဘုန္းၾကီးဆြမ္း၀ိုင္း ၀င္ႏွုိက္
ခ်င္ ေတာ့တာပါ။
ဘုရားရွင္က သာသနာ့မ်က္ႏွာကိုသာ ၾကည့္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္ ။ ေဆြမ်ိဳးဉာတိအစြဲနဲ႕ အမ်ိဳးဇာတ နံရံ
ေတြကို ေက်ာ္လႊားၿပီး ထိုက္တန္သူသာ ယူေစလုပ္ေတာ္မူခဲ့တာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း သာသနာ
ေတာ္ဟာ ရာစုမ်ားစြာတိုင္ေအာင္ ခိုင္ခံ့ခဲ့တာ အဓြန္႕ရွည္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ႏွမေပးရလို႕ ရွင္ၾကီးေဒ၀ဒတ္ကို ဘုရားရာထူးလႊဲၿပီး အတူတူရဲေဘာ္ရဲဘက္ခ်င္းမို႕ ရွင္ဆႏၷကိုသာ
ဓမၼေသနာပတိရာထူးေပးခဲ့ရမယ္ဆိုရင္ သာသနာဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရဟာ ဒီေန႕ေခတ္အဘိဓာန္ေတြထမ
ဲ ွာ
ရွိေနေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဘုရားရွင္က

ထုိက္တန္သူကို

ထိုက္တန္သလို

ခ်ီးေျမာက္ခဲ့တာပါ။

ေႏွာင္ၾကိဳးေတြ

မရွိပါဘူး။

အရိယာစိတ္နွလံုးျဖဴဆြတ္ေနတဲ့ ခတၱိယရဟန္းေတာ္ေတြ အတြက္လည္း ထိုက္တန္တဲ့ ေနရာေတြ
ခ်မွတ္ေပးေတာ္မူခ့တ
ဲ ာပါ။

ဧတဒဂ္ဘြဲထူးေတြ

ဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့

ခတၱိယသူေတာ္စင္ရဟန္းျမတ္ေတြ

သာသနာ၀င္မွာ အထင္အရွားပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ ညီေတာ္ အရင္းေခါက္ေခါက္ ရွင္နႏၵ၊ ေသြးသားရင္ႏွစ္ရွင္ရာဟုလာနဲ႕ ကစားဖက္
တစ္၀မ္းကြဲညီေတာ္ ရွင္အာနႏၵာ တို႕လို မြန္ျမတ္လွတဲ့ ခတၱိယေသြးစစ္စစ္ၾကီးေတြက ေနရာအတြက္
စကားဟသံ ပိဋကတ္စာမ်က္ႏွာမွာ ၾကားၾကရမွာမဟုတ္ေပဘူး။
ရွင္ရာဟုလာေလးဆို

မိမိကိုယ္ကိုယ္ႏွိမ့္ခ်လြန္းလို႕

တစ္သာသနာလံုးက

သံဃာေတာ္ေတြက

ခ်ီးမြမ္းၾက ရတာပါ။ လက္်ာရံ လက္၀ဲရံကိုယ္ေတာ္ၾကီးေတြကို ခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသစြာ ၾသ၀ါဒခံယူ
ေလ့ရွိတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ေလးပါ။ ရွင္အာနႏၵာဆိုရင္လည္း သာသနာေတာ္မွာ ဘုရားေပး ဘြဲ႕အမ်ားဆံုး
ရတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ ျဖစ္ေပမယ့္ အသက္အရြယ္ေတြရလို႕ ဆံေတြျဖဴတဲ့အထိ ရွင္မဟာကႆပ ကိုယ္
ေတာ္ၾကီး က“ ဒီေကာင္ေလး ” လို႕ ေခၚၿပီး ဆံုးမတဲ့အခါ “ ကရုဏာၾကီးစြာ ဆံုးမေပသဟဲ့” လို႕
ပီတိျဖစ္ ေလ့ရွိသူပါ။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 72

(၅)

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရွင္ဆႏၷကေတာ့ သူ႕ဇာတ္လမ္းသူဆက္ကတာပါ။ လက္်ာရံ လက္၀ဲရံကိုယ္ေတာ္ႀကီး
ေတြ ကို စကားလံုးနဲ႕ ထိုးနွက္ေတာ့တာပါ။
ဆစ္ဂမန္ဖရိြဳက္ေျပာသလို ရန္သူျပိဳင္ဘက္ကို ေက်ာက္ခဲနဲ႕ မထုဘဲ စကားလံုးနဲ႕ ပစ္ေပါက္တ့ဲ
ပထမဆံုးလူဟာ Civilization ကို တီထြင္သူပါပဲတဲ့။ ရွင္ဆႏၷကလည္း စကားလံုးေတြနဲ႕ ပစ္ေပါက္ၿပီး
တိုက္ခိုက္လိုက္တာပါ ။ သူ႕ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ေတြကလည္း အတိအက်ေဖာ္ျပစရာ ပိဋကတ္စာအုပ္က
အနား မရွိဘူး။
ေဟာဒီမွာ ဆရာမၾကီးေဒၚျမတင္ရဲ႕ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္မူေလးေတာ့ ရွိေလရဲ႕။
'' I came along with my master when he left the palace for the forest. At that time, I
was only one companion of my Master and there was no one else. But now Sariputta
and Moggallana are saying 'we are the Chief Disciples, and are strutting about the
place.''
“ င့ါအရွင္ ေတာရပ္ၿမိဳင္မွီးဖို႕ ထြက္ေတာ္မူစဥ္က ငါပဲ လိုက္ပါခဲ့ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ငါကလြလ
ဲ ို႕
ဘယ္သူမွ ငါ့အရွင္ရဲ႕ အေဖာ္ မရွိခ့ဘ
ဲ ူး။ ခုခ်ိန္မွ ဒီသာရိပုတၱရာ ေမာဂၢလာန္တို႕က
“ ငါတို႕က အဂၢမဟာသာ၀က” ဆိုၿပီး ေနရာေကာင္းယူၾကတာပဲ” တဲ့။
သူပစ္ေပါက္လိုက္တ့စ
ဲ ကားလံုးေတြက အရိယာအရင့္အမာႀကီးေတြအတြက္ ဘယ္လိုမွ ထိရွစရာမရွိ
ေလေတာ့ ပစ္ေပါက္သူဆီကိုပဲ ျပန္ေ၀့လာပါတယ္။ သူ႕စကားလံုးေတြက အရိယာရဟန္းေတြ အတြက္
တရားသံေ၀ဂပြားစရာျဖစ္သလို ပုထုဇဥ္ရဟန္းေတြအတြက္ေတာ့ ထိတ္လန္႕ ေသြးပ်က္ ဖြယ္ရာပါ။
သာသနာေတာ္ရဲ႕

ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္ႀကီးႏွစ္ပါးကို

လက္ခံနိုင္ဖယ
ြ ္မရွိပါဘူး။

ဒါေပမယ့္

ေျပာေနတဲ့

ထိပါးေ၀ဘန္ေနတာဆိုေတာ့

ပုဂၢိဳလ္ကလည္း

အညတရ

ဘယ္လိုမွ

မဟုတ္ျပန္ေတာ့

တုန္႕ျပန္စကားဆိုဖို႕လည္း မရွိျပန္ပါဘူး။
ဒီေတာ့လည္း ဘုရားရွင္ဆီကိုပဲ သတင္းပို႕ရေတာ့တာပါ။ ဘုရားရွင္ကလည္း သနားကရုဏာၾကီးစြာ
သံုးၾကိမ္တိုင္တိုင္ ေခၚၿပီးဆံုးမေတာ္မူပါတယ္။ ဘုရားေရွ႕ေရာက္ေတာ့လည္း ရွင္ဆႏၷက အပိုးက်ိဳး
ပါတယ္။ ျပန္မေျပာနားမေထာင္ လုပ္ခဲ့တာပါ။ ဘုရားေရွ႕ေမွာက္က လြန္တာနဲ႕ သူ႕မူလပံုရိပ္က
ထင္းထင္းၾကီးျပန္ျဖစ္ သြားတာပါ။

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 73

စုစုေ၀းေ၀းရွိၿပီဆို က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ပဲ ဘုရားရွင္ေတာထြက္ခဲ့တဲ့ လြန္ခဲေသာ ၀ါဆိုလျပည့္ည
တစ္ည ဆီ ျပန္ေရာက္သြားေတာ့တာပါပဲ။
အေျပာခက္လွတ့ဲ သူ႕အတြက္ လည္း ၀ိနည္းပိဋကတ္မွာ ဥပေဒအသစ္ ေတြ ထုတ္ျပန္ရတဲ့အထိ ပြဲဆူ
ေစခဲ့ တာပါ။ ဒုဗၺစပုဂၢိဳလ္ (အေျပာရခက္သူၾကီး) ရယ္လို႕လည္း ေအာ္ေၾကာလန္ေတာ့ပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ သူ႔မူအတိုင္း ေခါင္းမာစြာ တင္းခံေနဆဲပါ။
ရဟန္းေတြကလည္း သူနဲ႕ဆက္ဆံရမွာ ခပ္လန္႕လန္႔ ျဖစ္ကုန္ၾကေပမယ့္ “သမေဂၢါ ဟိ သံေဃာ ”
ဥပေဒသက

ရွိေနၿပန္ေတာ့

သံဃာညီညြတ္ေရးကို

ေရွးရႈၿပီး

သံဃာ့အစည္းအေ၀းေတြမွာေတာ့

ေပါင္းဖက္ဆက္ဆံေနခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရဟန္းေတြရဲ႕ နားကိုေတာ့ ရွငဆ
္ ႏၷရဲ႕စကားလံုးေတြက
အၾကမ္းဖက္ေနၾကဆဲပါ။
ဘုရားရွင္ကလည္း

ေနာက္ဆံုးကရုဏာအခြင့္ေပးေတာ္မူတဲ့အေနနဲ႕

အနားမွာ

ေခၚယူၿပီး

အထက္ေဖာ္ျပပါဂါထာေလးနဲ႕ ေစ့စပ္ေတာ္မူခဲ့ပါေသးတယ္။
လက္်ာရံ

လက္၀ဲရံပုဂိၢဳလ္ၾကီးႏွစ္ပါးဟာ

သာသနာေတာ္အတြင္းမွာ

မိတ္ေဆြမ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း၊

ထုိပုဂၢိဳလ္ျမတ္ႏွစ္ပါးကို မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းမ်ားအျဖစ္ ေပါင္းဖက္သင့္ေၾကာင္း ေဖ်ာင္းဖ်ေတာ္မူ
ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ ဒါေပမယ့္ပါပဲ....။
ဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္ လက္ေလွ်ာ့ရေအာင္ ရွင္ဆႏၷရဲ႕ ေခါင္းမာမႈက ေျပာင္ေျမာက္ခဲ့တာပါ။
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္လည္း ရွင္ဆႏၷဟာ ဘုရားအားကိုးနဲ႕ ႏြဲ႔ဆိုးၾကီးဆိုးေန တယ္လို႕ျမင္ေတာ္မူခ့ဲ
သလို ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိသမွ်ေတာ့ ရွင္ဆႏၷရဲ႕ အမူအက်င့္ေတြေျပာင္းလဲမွာ
မဟုတ္ေၾကာင္းလည္း သိေတာ္မူခ့ပ
ဲ ါတယ္။
ဒီေတာ့
ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕

ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ေတာ္

နီးကပ္လာခ်ိန္မွာ

ရွင္အာနႏၵာကို

အပါးေခၚၿပီး

ရွင္ဆႏၷအေပၚ မဟာကရုဏာၾကီးစြာပဲ အေကာင္းဆံုးခ်ဥ္းကပ္မႈတစ္ခုကို မွာထားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
အဲဒါကေတာ့

ျဗဟၼဒ႑(ျမတ္ေသာဒဏ္ေပးျခင္း)

လို႕ေခၚတဲ့

အဖက္မလုပ္ေရးမူ၀ါဒပဲျဖစ္ပါတယ္။

{Brahmadanda (for the Monks to simply ignore Channa and to have nothing to do with
him)} သာသနာေတာ္တြင္းမွာ ရွိသမွ် သံဃာေတာ္အားလံုး ရွင္ဆႏၷနဲ႕ အဖက္မလုပ္ေစရ ဆိုတ့ဲ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 74

အမိန္႕ျပန္တမ္းထုတ္ျပန္ထားေတာ္မူခ့ျဲ ခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေန႕ေခတ္လိုေျပာရရင္ေတာ့

Sanction

လုပ္လိုက္တ့သ
ဲ ေဘာပါပဲ။ ဂါထာရဲ႕ ဒုုတိယအပုိဒ္ကုိ ရွင္ဆႏၷက မလိုက္နာေတာ့ ပထမပိုဒ္အတိုင္း
အေရးယူလိုက္ရတာပါ။ ရွင္ဆႏၷကို ခပ္ကင္းကင္းေနရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္ရ ေတာ့
တာပါ..။
(၆)
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရွင္ဆႏၷက ေခါင္းမာေပမယ့္ ပါရမီရွင္ သူေတာ္ေကာင္းၾကီးတစ္ပါးပါ။ ဘုရားရွင္နဲ႕
တစ္ေန႕တည္းေမြးဖြားလာတဲ့ ဖြားဖက္ေတာ္တစ္ဦးျဖစ္သလို ဘုရားရွင္ရဲ႕ နိကၡမပါရမီေတာ္အခန္းမွာ
ေနာက္ေတာ္ပါအျဖစ္ ၀န္ထမ္းခြင့္ရေအာင္ကုသိုလ္ထူးတဲ့သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပုထုဇဥ္ေသြးၾကြၿပီး
မာနတလူလူနဲ႕ ယာယီျမင့္ေမာက္ခ့ျဲ ခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဘုရားရွင္ မရွိျပီဆိုမွ သူ႕အတြက္ ဆန္ခ္ရွင္က အသက္၀င္တာပါ။ အားလံုးက ၀ိုင္းပယ္လိုက္ၾကပါၿပီ။
ရဟန္းေတြမွန္သမွ် သူ႔နဲ႕ ေ၀းေ၀းေရွာင္ၾကေတာ့တာပါ။ ေျပာၾကစို႕ဆိုရင္ ရွင္ဆႏၷဟာ The Lone
Swam ေဖာ္မ့ဟ
ဲ သၤာ သို႕မဟုတ္ အထီးက်န္ရဟန္းတစ္ပါးျဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ။
ဒါေပမယ့္ ပါရမီေတာ္ရင့္က်က္ခ့တ
ဲ ့ဲ ပုဂၢိဳလ္ပီပီ သူေတာ္ေကာင္းဓါတ္က သူ႕ကို မာန အေမွာင္တိုက္က
ျပန္လည္နိုးထေစခဲ့ပါတယ္။

အထီးက်န္မႈေတြရဲ႕

ေနာက္ကြယ္က

အေၾကာင္းတရားကို

ရွာေဖြ

ေတာ့တာပါ။ မိတ္ရင္းေဆြခ်ာ ရွင္အာနႏၵာဆီ ေျပးကပ္မွ အေၾကာင္းစံု သိကာ ေၾကကြဲ၀မ္းနည္းစြာ
ငိုေၾကြးရေတာ့တာပါပဲ။
လြန္ေတာ္မူေလၿပီးတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ၾကီးရဲ႕ သူ႕အေပၚထားတဲ့ မဟာေမတၱာ မဟာကရုဏာေတာ္ေတြကို
မွန္းဆဦးတင္မိပါေတာ့တယ္။

ျဗဟၼဒ႑ဟာ

ေက်းဇူးရွင္ၾကီးရဲ႕

အေျမာ္အျမင္ၾကီးစြာ

ခ်မွတ္ခ့တ
ဲ ့ဲ

သူ႕အတြက္ ကယ္ေပါက္တစ္ခုအျဖစ္ ျမင္သြားခဲ့ပါတယ္။ သူျပင္ဆင္ခ်ိန္ရလိုက္ပါတယ္။
ရဟန္းသံဃာေတြကို ပစ္မွားမိသမွ် ၀န္ခ်ေတာင္းပန္လို႕ ရဟန္းတရားကို အခိ်န္မီ အားထုတ္နိုင္
ခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ပါ ျဗဟၼဒ႑ဟာ ရဟန္းေတာ္ရွင္ဆႏၷအတြက္ေတာ့ ထိေရာက္တဲ့ ခ်ဥ္းကပ္မႈတစ္
ခုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
(ရဟႏၱာအရွင္ဆႏၷအား ပူေဇာ္ဦးခိုက္လုိက္ပါ၏)
ဓမၼဂဂၤါ

ht t p: / / ww w .dhammaganga.com

Page 75

ht t p: / / w ww .dhammaganga.com

Page 76