Pył Międzygwiazdowy

Odkrycie pyłu międzygwiazdowego
Dowód występowania ogólnej i selektywnej absorpcji został przedstawiony w 1930 roku przez R. J. Trumplera w jego pracy na temat własności gromad gwiazd. Trumpler podczas wyznaczania względnych odległości gromad dostrzegł anomalię. Związana była z fizycznymi rozmiarami gromad otwartych i prowadziła do niepodważalnego dowodu na istnienie w przestrzeni międzygwiazdowej drobnych ziaren materii. Dziś nazywamy tę materię pyłem międzygwiazdowym. Powtórzmy rozumowanie Trumplera. Niech 𝐷 oznacza rzeczywistą liniową średnicę gromady otwartej, a 𝑟 jej rzeczywistą odległośd. Ponieważ 𝐷 powinno byd niezależne od odległości gromady, spodziewamy się, że średnica kątowa 𝜃 = odległości. Zatem kwadrat średnicy kątowej 𝜃
2 𝐷 𝑟

, powinna maled ze wzrostem 𝐷

= 𝑟

2

zmienia się jak odwrotnośd kwadratu odległości gromady od nas. Ponieważ strumieo obserwowany gwiazd ciągu głównego gromady jest równy 𝑓 = 𝐿 4𝜋𝑟 2

powinien on również maled jak odwrotnośd kwadratu odległości od nas do gromady. Jeśli wykreślimy zatem jasnośd obserwowaną gromad otwartych jako funkcję kwadratu średnicy kątowej, to na podstawie powyższych rozważao spodziewamy się zależności liniowej. Jednak krzywa obserwacyjna wygląd inaczej niż teoretyczna, co widad na poniższym wykresie.

Większośd ziaren pyłu jest nieco mniejsza niż długośd fali światła widzialnego.które mogą zawierad krzemiany (takie jak piasek) lub związki węgla (grafit lub węglan krzemu). że odlegle gromady uległy pociemnieniu na skutek ogólnego osłabienia światła gwiazd.Interpretacja tej anomalii jest taka. w miarę jak promieniowanie jest coraz bardziej pochłaniane. Pociemnienie gwiazd jest skutkiem łącznego wpływu prawdziwej absorpcji i rozpraszania. Ta kombinacja nosi ogólne miano ekstynkcji. które zwiększa się z odległością. Cechy pyłu międzygwiazdowego Przesłaniający materiał występuje w postaci niewielkich kawałków ciała stałego . . ponieważ poza ekstynkcją światło gwiazd ulega także poczerwienieniu.ziaren pyłu . Taka interpretacja postawiona przez Trumplera jest do dnia dzisiejszego przyjmowana.

Występuje dlatego. wywołane przez ziarna pyłu. (2) Poczerwienienie międzygwiazdowe . Późniejsze obserwacje wykazały. . Z kolei by poczerwienid światło widzialne. (4) Odbicie .selektywna eliminacja światła gwiazd o wektorach polaryzacji skierowanych równolegle do dłuższych osi ziaren pyłu.poczerwienienie światła gwiazd. mgławice refleksyjne Efektywne blokowanie światła wymaga. Skutecznośd zarówno blokowania światła jak i jego poczerwienienia oznacza. to światło gwiazd jest częściowo spolaryzowane w kierunku równoległym do kierunku tego pola. Jeśli dłuższe osie ziaren pyłu są zorientowane prostopadle do międzygwiazdowego pola magnetycznego. które ulegają silniejszej ekstynkcji powinny również ulegad silniejszemu poczerwienieniu. że taka korelacja rzeczywiście istnieje.rozpraszanie światła gwiazd przez pył międzygwiazdowy wywołuje też efekty odbicia. Najlepszym przykładem są tzw.Oddziaływanie światła z pyłem międzygwiazdowym Zjawiska związane z oddziaływaniem światła gwiazd z pyłem międzygwiazdowym (1) Ekstynkcja międzygwiazdowa . by obiekty za to odpowiedzialne były większe lub takich samych rozmiarów co długośd blokowanego światła. że międzygwiazdowa ekstynkcja i poczerwienienie muszą byd wywołane przez będące ciałem stałym ziarna pyłu o rozmiarach nieco mniejszych niż długośd światła widzialnego. że niebieskie światło selektywnie doznaje silniejszej ekstynkcji niż światło czerwone. dzięki którym możemy obserwowad materię międzygwiazdową w świetle odbitym. obiekty wywołujące ten efekt muszą byd tych samych lub mniejszych rozmiarów co długośd światła widzialnego. że stosunek ekstynkcji całkowitej do selektywnej jest stały w Galaktyce. Gwiazdy. (3) Polaryzacja międzygwiazdowa . Trumpler odkrył.pociemnienie położonych daleko gwiazd na skutek absorpcji i rozpraszania ich widzialnego światła przez położone po drodze ziarna pyłu położone w przestrzeni kosmicznej.