ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2008

ΠΟΛΙΣΕΤ2 ● 33

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
ΝΙΚΟΣ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

ΑΠΟΔΟΘΗΚΕ
ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ
ΣΤΗ ΒΑΡΙΑ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
02
01. Στο μαζούτ,
που «πνίγει» τη
λίμνη Κουμουνδούρου, κολυμπούν όσα πουλιά απέμειναν
στην περιοχή.
02,04,05. Μόνο
υγροβιότοπος
δεν είναι πλέον
η λίμνη.
03. Το πλωτό
φράγμα που έχει
τοποθετηθεί για
να συγκρατεί το
πετρέλαιο.

03

01

Οι παρεμβάσεις έμειναν στα λόγια
Το 2001, εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, το ΥΠΕΧΩΔΕ
είχε εκπονήσει σχεδιασμό για μια σειρά παρεμβάσεων στην περιοχή
της λίμνης Κουμουνδούρου. Οι παρεμβάσεις περιλάμβαναν μεταξύ άλλων και διαμόρφωση ειδικών χώρων αναψυχής και υπαίθριων
εκδηλώσεων, δημιουργία χώρων στάθμευσης, φωτισμό, ανάδειξη
των αρχαιολογικών χώρων της ευρύτερης περιοχής, φύτευση των
γύρω λόφων. Τελικά, τίποτα από όλα αυτά δεν πραγματοποιήθηκε.
Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου, ωστόσο, υπάρχει πρόθεση
να δοθεί οικονομική ενίσχυση τόσο στο Δήμο Ασπροπύργου όσο και
στους υπόλοιπους δήμους της περιοχής που είναι επιβαρημένοι από
τη βιομηχανική ζώνη. Οι κάτοικοι της περιοχής ελπίζουν ακόμα στη
διάσωση της λίμνης και ζητούν περισσότερα. Η κίνηση πολιτών ΟΙΚΟ.
ΠΟΛΙ.Σ ζητάει να πραγματοποιηθούν σήμερα οι παρεμβάσεις που είχε
προτείνει το υπουργείο και ταυτόχρονα έχει συστήσει μια ομάδα εργασίας που περιλαμβάνει χημικούς, γεωλόγους, πολιτικούς μηχανικούς
και αρχαιολόγους, ώστε να αναδείξει το θέμα και να πιέσει τους αρμόδιους φορείς. Οπως εξηγεί ο Κώστας Φωτεινάκης, μέλος του ΟΙΚΟ.
ΠΟΛΙ.Σ.: «Η Λίμνη Κουμουνδούρου -μαζί με το Ποικίλο Ορος- πρέπει
να αποτελέσει το ανάχωμα στις περιβαλλοντικές πιέσεις που δέχεται
το Θριάσιο και η Δυτική Αθήνα».

04

05

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας
του ’60 η λίμνη Κουμουνδούρου ήταν ένας μικρός αλλά
σημαντικός βιότοπος για τα
πουλιά. Ηταν μάλιστα και γνωστός κυνηγότοπος για πάπιες!
Δυστυχώς για αυτήν, βρέθηκε
σε μια περιοχή που τελικά αποδόθηκε χωρίς όρους στη βαριά
βιομηχανία. Ετσι ήρθαν τα διυλιστήρια που έφεραν το θόρυβο
και την ατμοσφαιρική ρύπανση (ενώ ταυτόχρονα η εθνική
οδός έκοψε κάθε δυνατότητα
εμπλουτισμού της λίμνης από
την επικοινωνία με τη θάλασσα).
Εφεραν όμως και διαρροές πετρελαίου που από τις δεξαμενές
έφταναν στο χώμα και από εκεί
-ένα μέρος τους- κατέληγαν στη
λίμνη. Κάποιοι από εμάς ακόμα
θυμόμαστε την «επιχείρηση καθαρισμού της λίμνης», με την
επιφανειακή απομάκρυνση του
πετρελαίου (που προερχόταν
από τις διαρροές των παρακείμενων δεξαμενών των διυλιστηρίων)! Προφανώς, η αξία της
λίμνης ως υγροβιότοπου είχε
ήδη πέσει κατακόρυφα. Ο λόγος
που η λίμνη δεν έχει μπαζωθεί
και ισοπεδωθεί πρέπει μάλλον
να αναζητηθεί στο ιδιοκτησιακό
καθεστώς της περιοχής που την
περιβάλλει (ανήκει στο στρατό).
Σήμερα, ακόμα, κάποια πουλιά
καταλήγουν στα νερά της λίμνης
Κουμουνδούρου για να ξαποστάσουν στα μεταναστευτικά τους
περάσματα, ανάμεσα σε καμινάδες, διυλιστήρια, εργοστάσια και
φορτοεκφορτώσεις πετρελαίου.
Αυτό δεν σηματοδοτεί τη συμφιλίωση ρυπογόνων βιομηχανικών δραστηριοτήτων και της
άγριας ζωής. Απλώς μας θυμίζει
πόσο ισχυρή είναι η ανάγκη για
ζωή αλλά και πόσο λίγοι πλέον
είναι οι διαθέσιμοι χώροι για τα
μεταναστευτικά πουλιά και την
άγρια ζωή στο Λεκανοπέδιο.
Ο Νίκος Χαραλαμπίδης είναι ο
γενικός διευθυντής του ελληνικού
τμήματος της Greenpeace.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful