You are on page 1of 78

Γ.

-ΦΟΙΒΟΣ ΣΑΡΓΕΝΤΗΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ∆ΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΡΑΠΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Γ.-ΦΟΙΒΟΣ ΣΑΡΓΕΝΤΗΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ∆ΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΡΑΠΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Βρεκεκουάξ-

Ο Φοίβος και ο Γιάννης
σπούδασαν
στην
Σχολή
Πολιτικών
Μηχανικών
του
Ε.Μ.Π. από την οποία και
αποφοίτησαν.
Έχουν διάφορες ασχολίες.
Σε αυτές συµπεριλαµβάνεται η
αποστολή γραπτών µηνυµάτων
του ενός στον άλλον και σε
φίλους-φίλες τους.

—Πού πάµε ρε?!
—Πάµε να
επιβεβαιώσουµε την ουσία
της ύπαρξής µας…

-2-

…απόψε οφείλουµε και πρέπει (!) να καούµε!

γι’ Αυτή…

-3-

—Άκου να σου πω Φοίβο...
∆εν συµµετέχω Εγώ (!) σε αυτό το
∆ΡΑΜΑ!!!

-4-

Θα κάθοµαι ξαπλωµένος µε το
τηλέφωνο στο χέρι κοιτάζοντας το
ταβάνι.
Και θα είναι σαν να είµαι στο βυθό της
θάλασσας και να µετράω τα ψάρια.

Γ.-Φοίβος Σαργέντης, Γιάννης ∆ρακόπουλος: Γραπτά Μηνύµατα
Εικαστική επιµέλεια εντύπου: Γ.-Φοίβος Σαργέντης
Εικόνα εξωφύλλου: Πλάτη αγαπηµένης µπάρας στο Λαύριο
Πρώτη έκδοση
Φιγούρα που περπατάει: Ελισσαίος Βλάχος
Το τεύχος είναι διαθέσιµο από την διεύθυνση:
www.itia.ntua.gr/~fivos/g_m.pdf
© Γ.-Φοίβος Σαργέντης, Γιάννης ∆ρακόπουλος 2005

-5-

Νιάρρρ!!!...
ΤΙΓΡΗ!

-6-

—Όχι στα βαθιά αγοράκι µου! ΧΧΧ

—Αλλιώς δεν έχει πλάκα.
Μόνο στα βαθιά.
Εκεί παίζει ο ήλιος µε το σκοτάδι,
εκεί παίζει το νερό µε το κενό του,
εκεί παίζει τελικά ο τρόµος µαζί µε
την γαλήνη.

-7-

… πολύ δυνατή µουσική

—Μία κίτρινη
προτοκαλάκια…

τεκίλα

µε

τρία

τεκίλα

µε

τρία

τεκίλα

µε

τρία

—Μία τι?
—Μία κίτρινη
προτοκαλάκια…
—Μία τεκίλα τι?
—Μία κίτρινη
προτοκαλάκια…

—Μία κίτρινη τεκίλα µε τι?
—Με ΜΑΝΙΑ ρε φίλε, µε ΜΑΝΙΑ…

-8-

(ένα χρόνο µετά)

Πήρα τ’ αυτοκίνητό σου, πίνω κίτρινη
τεκίλα (µε µανία), αγκαλιάζω το
σκυλί σου και σ’ έχω κιόλας
ξεπεράσει (ειρωνεία).

-9-

—Τα µεγαλύτερο Ερευνητικό
Πρόγραµµα είναι ο Θεός.
—Το αµέσως επόµενο είναι η
Γυναίκα.

- 10 -

Έχει πλάκα. Τσουγκρίζω το ποτήρι µε
το τασάκι σαν να τσουγκρίζω µε τα
τσιγάρα που κάπνισα πριν από λίγο.
Σαν να τσουγκρίζω µε σβησµένες
µνήµες του χρόνου που έφυγε…

- 11 -

Λέω να φορέσω βέρα.
Θα παντρευτώ την µοναξιά µου.

- 12 -

Ήταν ένα
χθεσινό.

δύσκολο

βράδυ

το

Πολλές φορές όταν αναφερόµαστε
στην
τέχνη
δηµιουργούµε
παραστάσεις οι οποίες έχουν υποστεί
µία λογική ή παράλογη επεξεργασία.
Όλο αυτό κάπου οδηγεί την σκέψη.
Συνήθως σε ένα ποίηµα του
παραλόγου, που σου οξύνει την
αντίληψη.
όταν
Άλλες
φορές
πάλι
αναφερόµαστε
σε
αυτήν
δηµιουργούµε
παραστάσειςπροσευχές θα έλεγε κανείς, οι
οποίες εκφράζουν αυτό που είναι ή
που θα ήθελα να είναι.
Και αυτό είναι ζόρικο.
Και σε αυτή (την δεύτερη) διαδικασία
έµπλεξα χθες βράδυ και ήταν ένα
δύσκολο βράδυ.

- 13 -

Τυλίγεται γύρω µου
σαν φίδι
χάδι,

µε την µορφή ανθρώπου

- 14 -

Σ’ αγαπώ

- 15 -

Στην ζωή, µας οδηγεί το λάθος!
Κικιρίκου!!!

- 16 -

…απέλπιδες
προσπάθειες
νιώσουµε ότι ζούµε, ότι
πεθάναµε ακόµα.

να
δεν

Θέλω να ρουφήξω όση οµορφιά
προλαβαίνω µέχρι να σκάσω, να
εκραγώ και από το µεγάλο µπαµ-µου
να γεννηθεί Τέχνη, ποίηση, µουσική,
ζωή.
Μια µέγγενη που µέσα της
το κεφάλι µου συνθλίβεται
Πάθος που’ χει φρακάρει
στον οισοφάγο µου
το πάθος µου να πετάξω
Η ζωή µε ζαλίζει.
Έτσι απλά.
Πονώ

- 17 -

(τέσσερα χρόνια µετά)

Ανάµεσα στα µπουκάλια.

Χόρευαν σαν διάολοι, τυλιγµένοι
στις φλόγες, υπό τον συνεχή
καταιονισµό της θηλυκότητας και
της ουσίας τους.

- 18 -

Καπνός και κίτρινη τεκίλα.
Αστείος είµαι.
Περπατάω, επίµονα τρεκλίζοντας,
στην βόλτα (σαν σε ζωή).

- 19 -

Έχω την βεβαιότητα ότι δεν θα
ξεµπλέξω έτσι εύκολα.
Και θα ξανάρθει και θα ξαναφύγει και
θα ‘ρχεται και θα φεύγει.
Ακόµα και σαν µνήµη.

- 20 -

Τίποτα δεν έχω φοβηθεί περισσότερο
στην ζωή µου, όσο την µοναξιά µιας
πόλης µε εκατοµµύρια ανθρώπους.

- 21 -

Την έκανα γυναίκα
για να µε κάνει άλογο

- 22 -

-µπεργκεσένος-

Μια µέρα περνούν οι οµορφιές.
Τότε θα ρίχνουν σάλια και οι πορδές.

- 23 -

Είµαστε οι Μπάσοι
Παιδιά του Σαλαµπάση
Σ’ αγαπάω µ’ ακούς
Έλα να κάνουµε κούς-κούς

Σοπράνοι και κοπράνοι
Μπλεχτήκανε στη στάνη
Τραγούδια ξεκινήσανε
Που ο νους σου δεν τα φτάνει

…για Άντεν, Ναγκασάκι, Γιοκοχάµα
Ανάθεµα την θεία µου την Βραχµάνα

Κάπου ίσως το ‘χασα λίγο, αλλά
γραφή είναι αυτή. Να την ορίσεις
πάντα δεν µπορείς… :-)

- 24 -

-χλοµουτράνη-

—Το πρόβληµά σου είναι ότι είσαι
εγωκεντρικός.
—Ποιος. Εγώ;

- 25 -

-µουσκαλέλη-

Πειθαρχήστε….
Ρίµες που ρίµες κάνουνε,
µνήµες που µνήµη δεν έχουνε

- 26 -

-αµπερντίν-

Αναρωτιέµαι αν θα δούµε αυτά που
θα ζήσουµε.
Μήπως τελικά η ζωή περάσει-φύγει
χωρίς να την µυριστούµε. Μήπως
τελικά υπάρχει ένα τέλος σε όλα
αυτά πολύ πιο κοντά από το
αναµενόµενο.
Φοβάµαι ότι ούτε η δουλειά ούτε ο
έρωτας µε γλιτώνει από αυτή την
αγωνία.
Η Τέχνη?
∆εν θυµάµαι…

- 27 -

-µπλουνδιµράνη-

… είµαι µια χαρά.
Απλά αντί για στυλό θα ‘θελα να’ χα
ξυράφι και αντί για χαρτί… µια πλάτη

- 28 -

-ζιζοκρά-

ΑΥΤΗ
ΕΙΝΑΙ
ΜΙΑ
ΠΗ∆ΗΜΕΝΗ
ΣΕΛΙ∆Α

- 29 -

-δολψαρόλος-

Βρεκεκουάξ, βρεκεκουάξ, νούφαρα
πηδώ
Βρεκεκουάξ, βρεκεκουάξ, µυγίτσες
κυνηγώ!

- 30 -

-τορµπαχλάνκι-

Αρνούµαι
µία
τόσο
όµορφη
κατάσταση, ένα υπέροχο φίνο
µεταξωτό φόρεµα, να συρθεί έτσι
άγαρµπα στ’ αγκάθια.

- 31 -

-φράτζιο-

Με έχει πιάσει µία τροµερή
βλακεία... αλλά τροµερή βλακεία
όµως.... και σκέφτοµαι και θολώνω...
Φοβάµαι ότι σε κάποιες περιπτώσεις
είµαι ο άνθρωπος της λάθος φάσης.
Εννοώ δηλαδή ότι η κατάσταση
λειτουργεί µε µία φάση, και ‘γω
επιµένω να σκέφτοµαι µία φάση που
είναι άτονη.
Το παθαίνω, όχι όµως συχνά. Αλλά
όταν το παθαίνω βάζω το δάχτυλο
στην πρίζα και περιµένω να έρθει το
ρεύµα... :-/
Χωρίς να κάνω τίποτα όµως για να
έρθει...

- 32 -

-µπετιρλιµπλίνκο-

Τι θα µπορούσα να κάνω άλλωστε?
Ακόµα και αν δεν έρθει ποτέ, η
αίσθηση της αναµονής, τα έντονα
συναισθήµατα που σου προκαλεί το
ότι,
κάποια
στιγµή
(ελπίζεις
γρήγορα) θα πεταχτείς από την
καθηµερινότητά σου και η µέρα που
θα
είναι
µία
θα
ξηµερώσει
διαφορετική µέρα... είναι κάπως δεν
είναι?
Αναρωτιέµαι, πολλά πράγµατα που
κάνουµε, τα κάνουµε µε κάποιο
στόχο. Και αυτός ο στόχος αποτελεί
το ζητούµενο και είσαι πολύ
δυστυχισµένος
όταν
δεν
τον
φτάνεις. Αλλά σκέφτοµαι πάλι ότι
στόχος είναι η Ιθάκη, ή το ταξίδι για
την Ιθάκη...
Ξέρω ότι δεν σου αρέσουν οι
πολυλογίες και λέω να σταµατήσω
κάπου εδώ... :-)

- 33 -

-γλουµπεντόνη-

Είµαι στην µπάρα, στο Λαύριο τον
Οκτώβρη. Και λέω στον Αντρέα:
—Αντρέα χειµώνιασε. Μόνοι µας
είµαστε.
Και µου λέει:
—Και το καλοκαίρι µόνοι
ήµασταν. Απλά είχε κόσµο.

- 34 -

µας

-σλουµπετράξος-

(επτά χρόνια µετά)

—Είµαι να την κάνω και περιµένω
αυτό το γαµηµένο σηµάδι που δεν
λέει να εµφανιστεί.
Σήµερα άκουγα ένα παλιό τραγούδι
του Πάριου που άκουγα όταν έφευγα
από εκεί, και έπιασα τον εαυτό µου
να φωνάζει:
Αχ κοριτσάκι µου!!!

—Η ζωή προχωρά σαν το καραβάνι
στην ξερή και στεγνή έρηµο.
Μόνο που εµείς δεν ξέρουµε πότε
θα βρούµε την επόµενη όαση.
Ά, και όταν την βρούµε προσέχουµε
να µην ξυπνήσουµε τα φαντάσµατα.
Γιατί µετά τρέχουµε…

- 35 -

-κλουµπετράχι-

Ο Σκορπιός µοιάζει σαν να ξαπλώνει
και ‘γω καβάλα πάνω του
βυθίζοµαι στο στερέωµα

- 36 -

-µατρακάζο-

«Μα Αυτό ∆ΕΝ είναι Πίπα!!!»

- 37 -

-τορκουνάτο-

Πετάρισµα κιθάρας και πουλιού,
σκάει το ποιο ωραίο αντίο στην
ηµέρα που χάνεται.
Γλυκό βουβό τραγούδι παίζει µε τις
τελευταίες ακτίνες και τ’ άγρια
βράχια , µε τόση γλύκα…
Μα τόση γλύκα…

- 38 -

-ροτάξτατιµ-

Πουν την αυτή
λάµια µου τώρα
άγγιγµα κακού αγγέλου.
Πουν την αυτή
λάµια µου πάλι…

- 39 -

-χλεγκουρας-

Ο Θεός του Heine λέει για την
δηµιουργία:
«Αρρώστια ήταν µάλλον η βαθιά
αιτία όλης της δηµιουργικής πνοής.
Πλάθοντας βρήκα πάλι την υγεία, και
πλάθοντας ξανάγινα υγιής.»

- 40 -

-ζαρκαµπλάνι-

Μ’ αγαπάς ή πίνω τζάµπα?

- 41 -

-µπενζεθρίνη-

Προσκύνησα τον λαιµό σου κι έφυγα
Όνειρο είδα,
τους γλάρους στα µάτια σου

- 42 -

-κρουρεαλισµός-

Σαν το σκυλί που αλυχτά το βράδυ
νιώθω
Και σαν άστοχο σπέρµα ακροβατώ
Σαν µιαν (αλίµονο-τι να ’ναι αυτό
που νιώθω?)
Σε τι και µε τι πόθο και τι πάθος θα
πνιγώ?

- 43 -

-µουσακάς-

Το χάος είναι ένα υπέροχο
πρωτογενές υλικό για δηµιουργία.

- 44 -

-κλαβρασόλη-

Καίγοµαι σε µία αέναη
λαµπαδηδροµία του υπάρχω

- 45 -

-κλαπετέξης-

Η αναλογία του πάγου στο ουίσκι
γίνεται
τελικά
µία
αλχηµική
ιεροτελεστία.
Η πάλη των κάψεων.

- 46 -

-στοµαχόκ-

ΘΑ ΣΕ ΑΠΑΓΑΓΩ
(βρες τον αναγραµµατισµό)

ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΤΗΣΩ ΛΥΤΡΑ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ
ΣΟΥ

- 47 -

-νότοµο-

Ώ Θεοί!!!
Είναι ΑΥΤΗ!!!

- 48 -

-µπρεχτόνι-

Τυλίγοµαι σε δίχτυα
τα οποία ο ίδιος πλέκω·
για να τυλιχτώ µετά.

- 49 -

-στρεµπεκλός-

Λατρεύω να παγιδεύοµαι σε
όµορφες παγίδες!

- 50 -

Χειρότερα πάντα και
παντού υπάρχουν. Τα δεχόµαστε
µαλακωδώς επειδή τα αγαπάµε.
Τα καλύτερα ψάχνουµε όµως... :-)

- 51 -

…µη φύγεις!!!
Σε φιλώ, σε φιλώ!!!

- 52 -

Γαµώτο... µου φαίνεται ότι
ερωτεύτηκα στον βρόντο....
Πάντα αυτό παθαίνω...

- 53 -

Χθες βράδυ µέθαγα σε µία
ξεχασµένη ταβέρνα µαζί µε τον
ταβερνιάρη.
Και µετά από πολλές µπύρες, είχε
πάει πολύ αργά, ο ταβερνιάρης είχε
σουρώσει και το φεγγάρι είχε µία
θολούρα. Και λέει ο ταβερνιάρης:
«Κοίτα ένα φεγγάρι, ούτε κλαίει-ούτε
γελάει...»

- 54 -

—∆εν µπορώ να καταλάβω γιατί µε
χωρίζουν οι γυναίκες...
Ξέρουν κάτι που δεν ξέρω?
Έχεις καµία εξήγηση?
—Ξέρουν ότι θα βρεις την επόµενη
και έτσι δεν αισθάνονται τύψεις!

- 55 -

Πέρασα
πολύ
βράδυ…:-)

όµορφα

χθες

Ξύπνησα µε ένα ηλίθιο χαµόγελο το
οποίο επιµελείται της φάτσας µου
µέχρι τώρα.
Επειδή καθυστερείς να µου γράψεις,
φρόντισε µην µου γράψεις καµία
µαλακία και µε στεναχωρήσεις... :-/
Αλλά γράψε µου κάτι!!!

- 56 -

∆εν θέλω -ούτε µπορώ- να σου
γράψω αυτή τη στιγµή και διαβάζω
και ξαναδιαβάζω τα µηνύµατα
προσπαθώντας να βγάλω άκρη...
Απλά ήθελα να πω ότι δεν ισχύει σε
καµία περίπτωση η µαλακία που µου
έγραψες.
∆εν αντέχω όµως να το αναλύσω
άλλο...

- 57 -

Όπως
ένας
-κατά
φαντασίαασθενής, όταν γύρισα πίσω, ένοιωσα
είχα µία -κατά φαντασία- σχέση... :-)
Άρα, να σου πω τι? να σου διηγηθώ
τι? Θα πω σκληρά λόγια και δεν
θέλω.

- 58 -

…. τα κάναµε όλα
και χωρίς αναισθησία…
… φταίνε αυτές οι βρώµικες
οι βρώµικες Πέµπτες…
… φταίει η ψυχή που αφορµή
ψάχνει για να καεί…
… φταίει το φεγγάρι τ’ άγριο
εκεί σαν κάλεσµα γοργόνας…
…τα δάση κι οι λύκοι
κι αυτά φταίνε…
… φταίει το χάδι που δεν είναι κει
η ανούσια µη-αφή…

- 59 -

…πριν αφαιρέσεις την ουσία, αυτό
µου απασχολούσε κάθε κύτταρο του
κορµιού µου.
Τώρα απλά µε τσακίζει!
Αλλά πάλι, έχω την βεβαιότητα πως
τα πράγµατα έρχονται από µόνα
τους.
Ή κυλάνε γλυκά-γλυκά και γίνονται
ποτάµια,
ή
θα
παραµείνουν
χείµαρροι.

- 60 -

Αυτό, (είπε δείχνοντας ένα σφηνάκι
µε δυνατό αλκοόλ) σκοτώνει τα
µικρόβια.
Όπως έχουµε σκοτώσει τόσα άλλα
πράγµατα µέσα µας

- 61 -

—Οι γυναίκες που δεν µιλάνε,
ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ.

—Οι γυναίκες που είναι να καούν
καίγονται, είτε µιλούν είτε σιωπούν.

- 62 -

Είµαι πάλι στην µπάρα, στο Λαύριο,
είναι πολύ αργά. Και λέω στον
Αντρέα:
—Αντρέα, τώρα όµως είµαστε µόνοι
µας -στ’ αλήθεια- (!).
Και µου λέει:
—Τώρα δεν είµαστε µόνοι µας.
Είµαστε για πάρτη µας!

- 63 -

Είναι δυνατόν ένα ποτήρι ουίσκι να
γίνει
θάλασσα,
ωκεανός
µε
παγόβουνα, µέσα στον οποίο θα
πνίξουµε την βαθύτερή µας ύπαρξη?

- 64 -

ΜΥΡΩ∆ΙΕΣ

- 65 -

Η µυρωδιά!
Μπορείς να βγάλεις την µνήµη από
χίλια πράγµατα αλλά ποτέ την
µυρωδιά απ’ τα σεντόνια.

- 66 -

—Σε συνέχεια προηγούµενου mail
µου, σκεφτόµουνα να σου γράψω για
τα στεγνά φιλιά... :-) και τις µυρωδιές
των
ανθρώπων...
Μάλλον
θα
προτιµήσω τις µυρωδιές. Τι λες?:-)
Ευθαρσώς λοιπόν σου ανακοινώνω
ότι µε εκνευρίζουν τα αποσµητικά
και οι κολόνιες. :-) Επίσης ότι
λατρεύω
τις
µυρωδιές
των
ανθρώπων. ∆εν µου αρέσει φυσικά η
µυρωδιά των βρώµικων ανθρώπων,
αλλά δεν µου αρέσει να µην µπορώ
να βρω την µυρωδιά ενός ανθρώπου
που έχει λουστεί σε κάποιο άρωµα ή
σε κάποια κολόνια.
—…

- 67 -

—…και µου φαίνεται εξαιρετικά
ουσιαστική
η
αντίληψη
της
µυρωδιάς, του πώς µπορεί κανείς να
ταιριάξει µε το µυρίζω-δεν µυρίζω
καλά κάποιον άνθρωπο. Το ίδιο
συµβαίνει και µε κάθε ανθρώπινη
σωµατική
έκφραση.
Με
κάθε
ουσιαστική τεκµηρίωση ότι κάποιος
είναι άνθρωπος και όχι πλαστική
κούκλα ή γλυπτό προς έκθεση. Σε
έναν κόσµο από ψέµατα, η αλήθεια
µε γοητεύει... Πολύ όµως... Και οι
µυρωδιές είναι αληθινές.
—…

- 68 -

—Όλη την προηγούµενη εβδοµάδα
σκεφτόµουνα την e-mail-ική σχέση
µας και χθες το βράδυ έφτιαξα ένα
γλυπτό, ένα ζευγάρι. Η ουσία της
κίνησης που κάνει το ζευγάρι είναι
στα κεφάλια του. Τα κορµιά λυγίζουν
τα κεφάλια τους, όχι για να
φιληθούν, αλλά για να µυρίσουν το
ένα το άλλο. Σου είχα γράψει
παλαιότερα για τις µυρωδιές. Θα το
βγάλω καµιά φωτογραφία να στο
στείλω.
—…

- 69 -

—Στο συνηµµένο αρχείο σου στέλνω
το γλυπτό που σου έλεγα. Η αγωνία
του είναι στο να αντισταθεί στις
σχέσεις που αναπτύσσουµε σήµερα,
δηλαδή στο ότι κοιτάµε να
καλυπτόµαστε συναισθηµατικά από
µία
άοσµη-καθαρή
ηλεκτρονική
επικοινωνία
(τηλέφωνα-mail)
η
οποία πολλές φορές καταλήγει σαν
προσοµοίωση σχέσης και η οποία
τελικά
δεν
έχει
ανθρωπικό
χαρακτήρα. Είχες διαβάσει-ακούσει
ποτέ
για
τα
αρωµατισµένα
γράµµατα? Εµείς δεν έχουµε αυτή
την πολυτέλεια. Εκεί βρίσκεται
εξάλλου και η διατύπωση αυτής της
περίεργης στίξης ?, :-), :-/, :-( η
οποία
υποκαθιστά
-δυστυχώς
αδόκιµα- τον αέρα της γραφής.
—…

- 70 -

- 71 -

—…απλά θέλω να τ' ακούω.... :-/
Μου ξεκαθαρίζει πράγµατα µέσα
µου. Όπως ότι όλη αυτή η
αλληλογραφία είναι στα πλαίσια µίας
εικονικής πραγµατικότητας, όπως ότι
πρέπει να συνεχίζω τη ζωή µου
χωρίς να σε σκέφτοµαι, όπως επίσης
ότι κάποια στιγµή πρέπει να
αποφασίσω
να
βγάλω
την
φωτογραφία σου από την επιφάνεια
εργασίας του υπολογιστή.... :-(
—…

- 72 -

—…δηλαδή όλο αυτό ήταν µία
συναισθηµατική δραστηριότητα, η
οποία µας βοηθούσε σε κάποια
συναισθηµατική ισορροπία, επειδή
νιώθαµε ότι κάποιος µας σκέφτεται?
στα πλαίσια του Πλατωνικού δίπολου
που πάντα αναζητάµε το Άλλο? Που
επειδή του λείπουν οι µυρωδιές του
περιµέναµε να κάνει κρακ -κούφια
και σιωπηλά- από κόπωση?
∆εν ξέρω άµα πρόσεξες αλλά οι
τελευταίες προτάσεις καταλήγουν
µε ερωτηµατικό στο τέλος... :-/
Όπως και να ‘χει, έχω την
βεβαιότητα, ότι ούτε τώρα θα έχω
την οποιαδήποτε απάντηση στα
ερωτήµατα που µε ταλανίζουν.... ∆εν
φταις εσύ, αλλά ούτε και η φαντασία
µου... :-/ Μάλλον η πολλή δουλειά,
η κούραση, η µοναξιά που µου
βαράει κάτι κόκκινα ώρες-ώρες,
συνθέτουν ένα τοπίο ελαφριάς
θολούρας.

- 73 -

- 74 -

Σε φιλώ,
Καληνύχτα,

- 75 -

Εκτύπωση: ΦΑΣΜΑ
Ηρώων Πολυτεχνείου &
Μακρυγιάννη 1 Ζωγράφου
ΤΚ: 15772
Τηλ.-Fax: 777 87 27

- 76 -