Johann Most, Πότε θα είναι οι άνθρωποι

"έτοιµοι" για την Ελευθερία;
Πότε θα είναι οι άνθρωποι "έτοιµοι" για την Ελευθερία;
"Όχι ακόµη, σε καµία περίπτωση!"
Αυτή είναι η απάντηση των µαυροχιτώνων του κόσµου από τότε που µπορεί
να θυµηθεί κανείς.
Σήµερα, τα πράγµατα δεν είναι καλύτερα αλλά χειρότερα όσον αφορά αυτό,
µιας και συναντάµε ανθρώπους που συµφωνούν µε αυτό το αίσθηµα, οι οποίοι
κατά τα άλλα συµπεριφέρονται σαν να εργάζονται για την υψηλότερη δυνατή
ανθρωπινή ευτυχία. Είναι εύκολο να κατανοήσουµε τον ένα ή τον άλλο
εστεµµένο πρίγκιπα όταν διακηρύσσει ότι οι άνθρωποι δεν είναι "έτοιµοι" για
την ελευθερία, εξάλλου, αν ισχυρίζονταν το αντίθετο, θα καταδείκνυε µονό το
ποσό περιττός είναι υπογράφοντας την θανατική του καταδίκη.
Παροµοίως, εκτός και αν σκοπεύει να αρνηθεί το δικαίωµα του να υπάρχει,
κανένας αριστοκράτης, γραφειοκράτης, δικηγόρος ή άλλος µανδαρίνος της
κυβέρνησης ή του "νόµου" δεν µπορεί να παραδεχθεί ότι οι άνθρωποι ίσως να
είναι "έτοιµοι". Αληθεύει, όπως γνωρίζουµε από την παροιµία ότι ο κόσµος
κυβερνάται µε απίστευτα ελάχιστη σοφία, αλλά όσο ηλίθιοι και αν είναι αυτοί οι
κρατικοδίαιτοι, διατηρούν ακόµη αρκετή πρακτική σκέψη ώστε να
συνειδητοποιούν ότι ένας λαός έτοιµος για την ελευθερία σύντοµα θα πάψει να
ανέχεται την σκλαβιά του.
Όλοι οι κληρικοί και οι λόγιοι κήρυκες, η ύπαρξη των οποίων, πράγµατι,
εξαρτάται αποκλειστικά από την διαφύλαξη των ανθρώπων, και κατά συνέπεια
εξαντλούν τους εαυτούς τους στην προσπάθειά τους να µπερδέψουν τον
ανθρωπινό νου µε τις ανοησίες τους για την Βίβλο και το Ταλµούδ, τους
ποµπώδεις τίτλους των εφηµερίδων και τα θεατρικά σκουπίδια, τις σοφιστείες
και τις ρυπαρές νουβέλες, την πλαστογράφηση της ιστορίας και των
φιλοσοφικών φληναφηµάτων - µε λίγα λόγια, µε εκατοντάδες διαφορετικά είδη
αηδίας - θα ξεστοµίζουν πάντα κάτι σχετικά µε την "ανωριµότητα" των
ανθρώπων.
Οι πρησµένοι και χοντροπρόσωποι υποκριτές, οι οποίοι, αν και µπορεί κανείς
να αναγνώσει τη βλακεία στα πρόσωπά τους, αισθάνονται, στις θέσεις τους ως
εκµεταλλευτικά παράσιτα και προστατευµένοι από το κράτος κλέφτες, εξίσου
ευτυχείς µε αυτή την κατάσταση ανελευθερίας όσο και τα γουρούνια στη λάσπη,
φυσικά και τρίβουν τα χέρια τους µε χαρά ενώ νεύουν την ευδιάθετη έγκρισή
τους όταν τα φερέφωνά τους, ωρυόµενα από τους άµβωνες, τα έδρανα, τα
γραφεία και τα βήµατα, επιδιώκουν να αποδείξουν στους ανθρώπους ότι δεν
είναι έτοιµοι για την ελευθερία και ότι κατά συνέπεια πρέπει να λεηλατούνται,
να ληστεύονται και να εξαθλιώνονται.
Ο µέσος άνθρωπος στο δρόµο φέρει κάτι από τον πίθηκο ή τον παπαγάλο
στους τρόπους του. Αυτό εξηγεί γιατί εκατοντάδες χιλιάδων τριγυρνούν και
ξελαρυγγιάζονται ουρλιάζοντας προς τους άλλους όσα αυτοί οι επιτήδειοι

στρεβλωτές της σκέψης έχουν διακηρύξει. Ότι είµαστε πολύ ανόητοι για την
ελευθερία -- αλίµονο, πόσο ανόητοι, ανόητοι, ανόητοι είµαστε!
Όλα αυτά είναι απόλυτα κατανοητά. Αυτό, ωστόσο, που δεν είναι καθόλου
κατανοητό είναι ότι εκείνοι οι άνθρωποι που καθιστούν τους εαυτούς τους
υπερασπιστές του προλεταριάτου και περιφέρουν παρόµοια αυτόν τον
πανάρχαιο µύθο σχετικά µε την "µη ετοιµότητα" των ανθρώπων και την
προσωρινή αδυνατότητα που προκύπτει αποτρέποντάς τους από το να πάρουν
την ελευθερία στα χέρια τους.
Πρόκειται όµως για άγνοια ή για εσκεµµένο έγκληµα;
Αν αφεθούν αυτοί οι άνθρωποι να µιλήσουν για τους εαυτούς τους,
αποδεικνύουν σαφέστατα τόσο στους λόγους τους όσο και στα γραπτά τους, ότι:
(1) οι συνέπειες της σύγχρονης κοινωνίας θα προκαλέσουν οι ίδιες την
καταστροφή της.
(2) µια από τις χειρότερες συνέπειες του συστήµατος που διαθέτουµε σήµερα
είναι η σταδιακή αύξηση της εξαθλίωσης µεγάλων τµηµάτων του
πληθυσµού, τη φυσική τους εξόντωση και τη διανοητική τους εξασθένιση.
(3) τη σηµερινή κατάσταση σκλαβιάς πρέπει να διαδεχτεί µια κατάσταση
ελευθερίας.
Με άλλα λόγια, αυτό που λένε είναι το εξής: στην πρώτη περίπτωση, η
κοινωνία που διαθέτουµε σήµερα οδηγείται στην αναπόφευκτη καταστροφή της,
στη δεύτερη περίπτωση, οι άνθρωποι θα εξαθλιώνονται όλο και περισσότερο
(δηλαδή, θα είναι όλο και λιγότερο "έτοιµοι" για την ελευθερία) εφόσον το
υπάρχον σύστηµα κοινωνικής οργάνωσης υφίσταται.
Άρα, όταν εκείνοι οι φιλόσοφοι, παρά τις δηλώσεις αυτές, υποστηρίζουν µε
συγκινητικούς τόνους ότι οι άνθρωποι δεν είναι ακόµη "έτοιµοι" για την
ελευθερία, δεν µπορούν να κάνουν τίποτε άλλο από το να παραδέχονται,
σύµφωνα µε το δικό τους δόγµα, ότι αυτή η "ετοιµότητα" θα λείπει ακόµη
περισσότερο στο µέλλον.
Μήπως λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να ακολουθήσουν τον ίδιο
τον ειρµό της σκέψης τους από το κοινά αποδεκτό δεδοµένο ως το λογικό
συµπέρασµα του; Αν ισχύει πράγµατι αυτό, θα επρόκειτο όντως για
κουφιοκέφαλους και, αν µη τι άλλο, όχι αρκετά "ωρίµους" για να
αυτοδιορίζονται δάσκαλοι των ανθρώπων. Ή µήπως η ανάπηρη λογική τους
είναι τόσο ξεκάθαρη στους ίδιους, και οι ίδιοι - προκείµενου να παίζουν την
πόρνη των ανθρώπων - την υποχρεώνουν να χορεύει πάνω στα δεκανίκια της
σκοπιµότητας; Αν ισχύει αυτό, θα ήταν εγκληµατικοί µαυροχίτωνες.
Σταθείτε! - φωνάζει κάποιος υπερασπιζόµενος αυτούς τους ανθρώπους έχουµε ανακαλύψει έναν τρόπο αντίδρασης στις εκφυλιστικές συνέπειες του
καπιταλισµού καθιστώντας τους ανθρώπους έτοιµους για την ελευθερία ενάντια
σε όλες τις αντιξοότητες. Τους διαφωτίζουµε. Όλα ωραία και καλά! Αλλά ποιος
σας είπε ότι η ταχύτητα µε την οποία εξελίσσονται τα πράγµατα θα σας αφήσει

αρκετό χρόνο ώστε να επιτελέσετε τον αυτοαποκαλούµενο διαφωτισµό σας µε
συστηµατικό τρόπο; Ούτε και οι ίδιοι δεν πιστεύετε σε αυτό το είδος µαγείας.
Τι θέλετε λοιπόν;
Προκαλούµε, αναζωπυρώνουµε τη φλόγα της επανάστασης και καλούµε τους
ανθρώπους να εξεγερθούν µε όποιον τρόπο και αν µπορούν. Οι άνθρωποι ήταν
πάντα "έτοιµοι" για την ελευθερία, απλώς τους έλειπε το κουράγιο να τη
διεκδικήσουν για τους εαυτούς τους.
Είµαστε πεπεισµένοι ότι η αναγκαιότητα είναι, και θα παραµείνει, ο
καταλυτικός παράγοντας στον αγώνα για την ελευθερία και ότι κατά συνέπεια
εκατοντάδες χιλιάδες ανδρών και γυναικών θα εµφανιστούν στο προσκήνιο ως
µαχητές της ελευθερίας χωρίς να έχουν ποτέ ακούσει το κάλεσµά µας στα όπλα.
Είµαστε περιχαρείς, τρόπον τινα, να κατασκευάσουµε - εκπαιδεύοντας όλους
εκείνους που είµαστε σε θέση να αγγίξουµε τώρα - δρόµους που µπορούν να
αποδειχθούν ικανοί να διοχετεύσουν τη φυσική ροή της λάβας της κοινωνικής
επανάστασης σε πρακτικές διεξόδους.
Όπως και σε κάθε προηγούµενο µεγάλο κοινωνικό κατακλυσµό, η
"ετοιµότητα" των ανθρώπων θα αποκαλυφθεί σε όλο της το µεγαλείο τη στιγµή
της σύγκρουσης - ούτε νωρίτερα, ούτε αργότερα.
Και τότε, πάλι, όπως πάντα, θα καταστεί σαφές ότι δεν είναι οι θεωρητικοί και
οι "διαφωτισµένοι" που θα παρέχουν στην νεογέννητη κοινωνία τα νέα συµπαγή
θεµέλιά της, αλλά εκείνες οι θαυµατουργές δυνάµεις όταν χρειαστούν. Τα
πρακτικά παιδιά της φύσης, που, µέχρι τότε, έχουν ζήσει ως ήσυχες και ταπεινές
υπάρξεις, θα αναδυθούν ξαφνικά κάνοντας βήµατα που κανένας φιλόσοφος σε
όλον τον κόσµο δεν θα µπορούσε ούτε να ονειρευτεί σε εκατό χρόνια. Η
ετοιµότητα για την ελευθερία θα καταγραφεί τότε µε τον καταπληκτικότερο
τρόπο.
Πρόκειται, λοιπόν, για ένα κοµµάτι τερατώδους ηλιθιότητας εκ µέρους
οποιουδήποτε σοσιαλιστή επιµένει ότι οι άνθρωποι δεν είναι "έτοιµοι" για την
ελευθερία.
Οποιοσδήποτε δεν συµπεριλαµβάνεται ανάµεσα στους εκµεταλλευτές
παραπονιέται ότι οι άλλοι είναι περισσότερο προνοµιούχοι από τον ίδιο. Είναι
σαφές όµως ότι οι άνθρωποι είναι δυσαρεστηµένοι µε τους συνανθρώπους τους.
Και αν δεν ξέρουν ακόµη µε τι να αντικαταστήσουν το σηµερινό κατεστηµένο,
θα το ανακαλύψουν την στιγµή που κάτι πρακτικό θα µπορεί να γίνει σχετικά µε
αυτό, η οποία στιγµή - είναι τώρα.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful