Ang maikling kuwento - binaybay ding maikling kwento - ay isang maigsing salaysay hinggil sa isang mahalagang pangyayaring kinasasangkutan

ng isa o ilang tauhan at may iisang kakintalan o impresyon lamang. Isa itong masining na anyo ng panitikan. Tulad ng nobela at dula, isa rin itong paggagad ng realidad, kung ginagagad ang isang momento lamang o iyong isang madulang pangyayaring naganap sa buhay ng pangunahing tauhan. May siyam na uri ng maikling kuwento:
y

y

y

y

y

y

y

y

y

Sa kwento ng tauhan inilalarawan ang mga pangyayaring pangkaugalian ng mga tauhang nagsisiganap upang mabigyan ng kabuuan ang pag-unawa sa kanila ng isang mambabasa. Sa kwento ng katutubong kulay binibigyang-diin ang kapaligiran at mga pananamit ng mga tauhan, ang uri ng pamumuhay, at hanapbuhay ng mga tao sa nasabing pook. Sa kwentong bayan nilalahad ang mga kwentong pinag-uusapan sa kasalukuyan ng buong bayan. Sa kwento ng kababalaghan pinag-uusapan ang mga salaysaying hindi kapanipaniwala. Naglalaman ang kwento ng katatakutan ng mga pangyayaring kasindak-sindak. Sa kwento ng madulang pangyayari binibigyang diin ang kapanapanabik at mahahalagang pangyayari na nakapagpapaiba o nakapagbago sa tauhan. Sa kwento ng sikolohiko ipinadarama sa mga mambabasa ang damdamin ng isang tao sa harap ng isang pangyayari at kalagayan. Ito ang uri ng maikling kwentong bihirang isulat sapagkat may kahirapan ang paglalarawan ng kaisipan. Sa kwento ng pakikipagsapalaran, nasa balangkas ng pangyayari ang interes ng kwento. Nagbibigay-aliw at nagpapasaya naman sa mambabasa ang kwento ng katatawanan.

pang araw-araw at personal o isyung maaaring magpakilala ng personalidad ng manunulat o pakikisangkot niya sa mga mambabasa.mga karanasan . . Subhektibo ito sapagkat pumapanig sa damdamin at paniniwala ng mayakda ang pananaw. Pampanitikan kasi kaya makahulugan.kung ito'y maimpormasyon. at matayutay. Mapitagan ang tono dahil bukod sa ikatlong panauhan ang pananaw ay obhektibo o di kumikiling sa damdamin ng may-akda. Palakaibigan ang tono nito kaya pamilyar ang tono dahil ang paunahing gamit ay unang panauhan. katulad ng Naghahatid ng mahahalagang kaisipan o kaalaman sa pamamagitan ng makaagham at lohikal na pagsasaayos ng mga materyales tungo sa ikalilinaw ng pinakapiling paksang tinatalakay. Impormal o Di-pormal Ang sanaysay na impormal o di-pormal ay mapang-lungkot. Ang tono nito ay seryoso. Idinidiin nito dito ang mga bagay-bagay .at mga isyung bukod sa kababakasan ng personalidad ng may-akda ay maaaring empatihayan o kasangkutan ng mambabasang medya.sanaysay na tinatawag din na impersonal . nagbibigay-lugod sa pamamagitan ng pagtatalakay sa mga paksang karaniwan. Maingat na pinili ang pananalita kaya mabigat basahin. Dalawang Uri ng Sanaysay Pormal o Maanyo Ang sanaysay na pormal o baguhan . paintelektuwal.Ang sanaysay ay isang maiksing komposisyon na kalimitang naglalaman ng personal na kuru-kuro ng may-akda. matalinhaga . kaya magaan at madaling maintindihan.Maanyo rin ito kung turingan sapagkat ito'y talagang pinag-aaralan. ang tagapagsalita at mga mambabasa at ang tagapakinig . at walang halong tangang pagbibiro. Ang pananalita ay parang pinaguusapan lamang. parang usapan lamang ng magkakaibigan ang may-akda.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful