Ang Lobo at ang Ubas

Ang katagang "sour grape" o "maasim na ubas" ay hinango sa isa sa mga pabula ni Aesop ukol sa isang lobo at puno ng ubas. Heto ang kabuuan ng nasabing pabula sa pagsasalin sa tagalog ng Katig.Com:

Minsan ay inabot ng gutom sa kagubatan ang isang lobo (wolf). Nakakita siya ng isang puno ng ubas na hitik ng hinog na bunga. "Swerte ko naman. Hinog na at tila matatamis ang bunga ng ubas," ang sabi ng lobo sa sarili. Lumundag ang lobo upang sakmalin ang isang bungkos ng hinog na ubas subalit hindi niya maabot ang bunga. Lumundag siyang muli, at muli, at muli pa subalit hindi pa rin niya maabot ang ubas. Nang mapagod na ay sumuko rin sa wakas ang lobo at malungkot na umalis palayo sa puno. "Hindi na bale, tiyak na maasim naman ang bunga ng ubas na iyon," ang sabi niya sa sarili.

Mga Aral: Hindi lahat ng ating naririnig ay totoo na dapat nating paniwalaan. Kung minsan ang sinasabi ng isang tao ay isa lamang "sour grape" o "maasim na ubas" dahil hindi niya natamo ang isang hinahangad na makamtan. Ang sour-graping o pagsasabi ng "sour grape" o "maasim na ubas" ay maaaring pagtatakip lang sa isang pagkukulang o pampalubag-loob sa sarili dahil sa pagkabigo ng isang tao na makamit ang kanyang gusto.

Wala akong masamang hangarin. Dinakma ng leon ang daga at hinawakan sa buntot na wari bagang balak siyang isubo at kainin. Ang pag-unawa sa kapwa ay humahantong sa mabuting pagkakaibigan. "Utang ko sa iyo ang aking buhay. Agad namang naputol ang lubid at bumagsak ang lambat kasama ang leon sa loob. . Nabakas ng leon sa mukha ng daga ang tunay na pagmamakaawa." laking pasasalamat na sabi ng leon sa kaibigang daga. Kanyang inaakyat ang likuran ng leon at pagdating sa itaas ay nagpapadausdos siya paibaba. Mga aral ng pabula: Ang paghingi ng paumanhin sa kapwa ay sinusuklian ng pang-unawa. Huwag maliitin ang kakayahan ng iyong kapwa.ANG PABULA NG DAGA AT LEON Isang daga ang nakatuwaang maglaro sa ibabaw ng isang natutulog na leon. Hamak man ang isang tao ay maaari siyang makatulong ng malaki o makagawa ng bagay na lubhang makabuluhan." sabi ng leon. "Ipagpaumanhin mo kaibigan. pakakawalan kita pero sa susunod ay huwag mong gambalain ang pagtulog ko. " sagot ng daga. Mabilis na bumaba ang daga at tinulungan ang leon na nakawala sa lambat. Lumapit siya upang mag-usisa at agad niyang nakilala ang leon na nahuli sa loob ng lambat na ginawang bitag ng mga nangagaso sa kagubatan. Balang araw ay makagaganti rin ako sa kabutihan mo. Natakot at nagmakaawa ang daga. Hindi ko sinasadyang gambalain ka sa pagtulog mo. Dali-daling inakyat ng daga ang puno at nginatngat ang lubid na nakatali sa lambat. Sa katuwaan ay di niya napansin na nagising ang leon. Lumipas ang maraming araw at minsan sa pamamasyal ng daga sa kagubatan ay kanyang napansin ang isang lambat na nakabitin sa puno. Huwag mo akong kainin" sabi ng daga. "Sige. "Salamat kaibigan. Nakatuwaan ko lang na maglaro sa iyong likuran.

dapat tayong maniwala! Sapagkat totoong walang sinuman siyang maaasahan kundi ang kanyang sarili!" . "Kailangang lumikas na tayo rito at humanap ng ibang matitirahan inang! Kung hindi. Walang kamag-anak na dumating ang magsasaka upang tulungan siya sa pagani sa maisan. "Bukas na bukas din. Ngunit muli. lumabas ng bahay ang magsasakang may-ari ng taniman at sinabing. May panahon pa tayo para manirahan dito mga anak!"Kinabukasan nga'y tama uli ang sinabi ni inahing manok. Noon nagdesisyon ang inahing manok na lumisan sila sa lugar na iyon. Isang araw." ang wika ng inahing manok. napilitan ang magsasakang tawagin ang kanyang anak at sinabing. at sinabing. "Kung sa mga kamaganak lamang siya aasa hindi magsisipagsunod ang mga iyon! May mga trabaho ring dapat asikasuhin ang mga iyon at tiyak na hindi maasahan. tayong dalawa na lamang ang aani sa ating pananim. "Kung mga kapit-bahay lamang ang aasahan niya. "Kung hindi ko maasahan ang aking mga kapit-bahay.ANG INAHING MANOK AT ANG KANYANG MGA SISIW Isang inahing manok na may anak na tatlong sisiw ang naninirahan sa gitna ng taniman ng mais. hindi nabahala ang inahing manok at sinabing. sa aking mga kamag-anak ako lalapit upang humingi ng tulong sa isasagawa kong pag-ani bukas!" "Narinig ng mga sisiw ang sinabi ng magsasaka at dali-daling iminungkahi sa kanilang ina. Wala tayong ibang maaasahan kundi ang ating mga sarili!" Nang marinig iyon ng mga sisiw. Dahil dito. "Kung sinabi ng magsasaka na siya na ang gagawa ng pag-ani. Sapagkat kinabukasan nga'y walang mga kapit-bahay na dumating upang tumulong sa pag-ani ng magsasaka." Tama nga ang sinabi ng inahing manok. "Panahon na upang anihin ko ang aking maisan! Kailangan tawagin ko ang aking mga kapit-bahay upang tulungan ako sa aking pag-ani bukas!" Narinig ito ng mga sisiw at agad iminungkahi sa kanilang ina. dali-dali silang nagtungo sa kanilang ina at iminungkahi rito ang sinabi ng magsasaka. matatagpuan tayo rito ng mga magsisipag-ani bukas at huhulihin upang patayin!""Huwag kayong mabahala mga anak. hindi agad magsisipag-kilos ang mga iyon! May panahon pa tayo upang manirahan dito.

" ang sabi ng lobo. "Mamamatay tayo sa uhaw at gutom dito. ." pangako nito. Lumapit ito sa balon at narining ang tinig ng lobo." Malungkot na naiwanan ang kambing sa malalim na balon. "Ako muna ang lalabas. Nakalabas nga ng balon ang lobo sa tulong ng kambing. Hindi na nagdalawang-isip pa ang kambing. Sinikap niya ang tumalon upang maka-ahong palabas. At nalaman ngang siya'y niloko lamang ng lobo. "Ngayo'y pareho na tayong bilanggo ng balon na ito. "Sige." ang sabi naman ng kambing. At kapag nakalabas na ako." "Papaano?" Noon ipinatong ng lobo ang mga paa sa katawan ng kambing. Pagkuwa'y sinabing. "Walang lobong manloloko kung walang kambing na magpapaloko. Mayroon akong naisip na paraan kung papaano nating gagawin iyon. magtulungan tayo. "Marami bang tubig sa loob ng balon?" tanong nito sa lobo. ngunit lubhang malalim ang balon na kanyang kinahulugan. Agad itong tumalon sa balon. "Kung gusto mong makaalis dito. Ngunit noong pagkakataon na ng kambing para tulungan nito'y agad iyong tumawa ng malakas. at saka kita hahatakin palabas.ANG LOBO AT ANG KAMBING Isang lobo ang nahulog sa balon na walang tubig. napakarami!" ang pagsisinungaling na sagot naman ng lobo." ang sabi ng kambing. "Oo. Noon dumating ang isang uhaw na uhaw na kambing.

kaya naman hindi rin nagtagal ay nabisto ng mga ito ang nagkukunwaring uwak. Pinagmasdan niya iyon at nasiyahan sa iba't ibang kulay na taglay niyon. inalis ng mga pabo ang iba't ibang kulay na balahibong nakadikit sa katawan ng uwak. Ngunit sadyang kilala ng mga pabo ang kanilang kauri. Pagkuwa'y pinagtutuka nila ito hanggang sa takot na lumisan. At sinabing. Dahil dito. At dahil sawa na siya sa pagiging isang itim na ibon. Nang magbalik ang uwak sa kanyang mga kauri.ANG UWAK NA NAGPANGGAP Isang uwak ang nakakita ng mga lagas na balahibo ng pabo sa lupa. "Hindi namin kailangan ang isang tulad mong walang pagmamahal sa sariling anyo!" . iyon ay kanyang pinulot isa-isa at saka idinikit sa kanyang katawan. Iyon lang at dali-dali siyang lumipad patungo sa grupo ng mga pabo at nagpakilala bilang kauri ng mga ito. hindi na rin siya tinanggap ng mga ito.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful