You are on page 1of 52

‫ﮐﻤﺮﻧﮕﺘﺮﻳﻦ‬

‫ﺁزار ﻡﮑﺶ ! ﻗﻔﻞ دﻟﻢ وا ﺷﺪﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ‬

‫ﺕﻨﺪﻳﺲ ﺕﻤﻨﺎﯼ ﺕﻮ ﭘﻴﺪا ﺷﺪﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ‬

‫ﮔﻨﺠﻴﻨﻪء ﻟﻄﻒ ﺕﻮ ﺑﺰرگ اﺱﺖ ﺑﺰرگ اﺱﺖ‬

‫در ﭘﻴﮑﺮﻩء ﮐﻮﭼﮏ ﻡﻦ ﺝﺎ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ‬

‫راهﯽ ﮐﻪ ﻓﺮا روﺱﺖ دو ﺧﻂ ﻡﺘﻮازﯼ اﺱﺖ‬

‫ﻳﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺣﺪﻳﺚ ﻡﻦ و ﺕﻮ ﻡﺎ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ‬

‫ﺕﻮﺻﻴﻒ ﻡﮑﻦ از ﺧﻂ وﺧﺎﻟﻢ‪ ،‬ﻡﻔﺮﻳﺒﻢ‬

‫ﭘﺮواﻧﻪء ﭘﺮ ﺱﻮﺧﺘﻪ زﻳﺒﺎ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ‬

‫ﺑﻴﺨﻮد ﻡﺪﻩ اﻡﻴﺪ ﺑﻠﻨﺪم ﺑﻪ ﺑﻬﺎران‬

‫ﺱﺮوﯼ ﮐﻪ ﮐﻤﺮ ﺑﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻻ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ‬

‫ﮐﻤﺮﻧﮕﺘﺮﻳﻦ واژﻩء دﻳﻮان ﺣﻴﺎﺕﻢ‬

‫در ﺧﻂ ﮐﺞ رﻳﺰ ﮐﻪ ﺧﻮاﻧﺎ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ‬

‫ﺑﮕﺬار ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮاﻧﺪﻩ و ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺑﻤﻴﺮد‬

‫اﻳﻦ واژﻩء ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺷﺪﻩ ﻡﻌﻨﺎ ﺷﺪﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ‬

‫ﻧﺎدﻳﺎ اﻧﺠﻤﻦ‪ ،‬اﻡﻴﺪ ﺷﻌﺮ ﻓﺮداﯼ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن در ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﺱﺎﻟﮕﯽ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺧﺸﻮﻧﺖ هﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﮔﯽ ﺷﺪ‪ .‬او در ﺱﺎل ‪ 1359‬در هﺮات ﺑﻪ دﻧﻴﺎ‬
‫ﺁﻡﺪ‪ .‬از او دو ﻡﺠﻤﻮﻋﻪ ﺷﻌﺮ ﺑﻪ ﻧﺎﻡﻬﺎﯼ "ﮔﻞ داودﯼ" و "ﻳﮏ ﺱﺒﺪ دﻟﻬﺮﻩ" ﺑﻪ ﻳﺎدﮔﺎر ﻡﺎﻧﺪﻩ اﺱﺖ‪.‬‬

‫ﻧﺎدﻳﺎ از زﺑﺎن ﺧﻮدش‪:‬‬


‫"در ﭘﺮاﺿﻄﺮابﺕﺮﻳﻦ ﺱﺎلهﺎى اﻧﻘﻼب در هﺮات ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁﻡﺪم؛ ﺕﺤﺼﻴﻼﺕﻢ را ﺑﺎ دو ﺱﺎل ﺝﻬﺶ در دﺑﻴﺮﺱﺘﺎن )ﻟﻴﺴﻪ( ﻡﺤﺒﻮﺑﻪ هﺮوى ﺑﻪ‬
‫ﭘﺎﻳﺎنرﺱﺎﻧﺪم و اآﻨﻮن ﺷﺎﮔﺮد ﺱﺎل دوم داﻧﺸﻜﺪﻩ ادﺑﻴﺎت و ﻋﻠﻮم ﺑﺸﺮى داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺮاﺕﻢ‪ .‬از زﻡﺎﻧﻯ آﻪ ﺧﻮدم را ﺑﻪ ﻳﺎد دارم ﺑﻪ ﺷﻌﺮ ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺘﻢ‬
‫وزﻧﺠﻴﺮهﺎى ﺷﺶ ﺱﺎﻟﻪ اﺱﺎرت دوران ﻃﺎﻟﺒﺎن‪ ،‬آﻪ ﭘﺎﻳﻢ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺱﺒﺐ ﺷﺪﻧﺪ ﺕﺎ ﺑﺎ ﭘﺎى ﻗﻠﻢ وارد ﻋﺮﺻﻪ ﺷﻌﺮ ﺷﻮم و ﻟﻨﮓ ﻟﻨﮕﺎن‬
‫ﻗﺪﻡﻯﺑﺮدارم‪ .‬ﺕﺸﻮﻳﻖ دوﺱﺘﺎن هﻤﺪل دﻟﮕﺮﻡﻢ آﺮد آﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ راﻩ اداﻡﻪ دهﻢ وﻟﻯ هﻨﻮز هﻨﮕﺎم ﮔﺎم زدن ﭘﺎى ﻗﻠﻢ ﻡﻯﻟﺮزد و ﺧﻮدم ﻧﻴﺰ‪ .‬زﻳﺮا آﻪ‬
‫از ﻟﻐﺰشدرﻳﻦ راﻩ ﺧﻮد را اﻳﻤﻦ ﻧﻤﻯداﻧﻢ آﻪ راهﻯ ﺱﺨﺖ در ﭘﻴﺶ اﺱﺖ و ﻡﻦ ﻧﺎاﺱﺘﻮار ﻗﺪم‪ ".‬ﺁرﯼ او ﺻﺪاﯼ در ﮔﻠﻮ ﺧﻔﻪ ﺷﺪﻩ هﺰاران زن‬
‫ﻡﺜﻞ ﺧﻮدش ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از ﻓﺮﻳﺎد ﮐﺸﻴﺪن ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ ﺵﻤﺎرﻩ ﻡﻴﺨﻮاﻧﻴﺪ‪:‬‬

‫‪ X‬ﻃﻠﻴﻌﮥ ﺳﺨﻦ ‪٤...................................................‬‬ ‫ﻧﺸﺮﻳﻪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‪ ،‬ﻓﺮهﻨﮕﯽ و ادﺑﯽ‬


‫‪ X‬ﻡﺆﺳﺴﻪ ﮐﺎروان ‪ -‬ﺑﺎﻗﺮ رﺿﺎیﯽ ‪٦...............................‬‬ ‫ﺳﺎل اول ‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ اول‬
‫ﺳﺎل ‪ 1386‬ﺧﻮرﺷﻴﺪﯼ ‪ 2007 -‬ﻡﻴﻼدﯼ‬

‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‪ ،‬ﻓﺮهﻨﮕﯽ‬ ‫ﺻﺎﺣﺐ اﻡﺘﻴﺎز‪ :‬ﻡﺆﺳﺴﻪ ﮐﺎروان‬

‫‪ X‬ﻧﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ ﻃﺒﻘﺎﺕﯽ ‪ -‬اﻡﻴﺮ ﺣﻤﺰﻩ ﺣﻴﺪرﯼ ‪٨.......................‬‬ ‫ﻡﺪﻳﺮ ﻡﺴﺆل‪ :‬ﺑﺴﻢ اﷲ رﺿﺎیﯽ "هﻤﺘﺎ"‬
‫ﺱﺮدﺑﻴﺮ‪ :‬ﻡﺴﻴﺢ ارزﮔﺎﻧﯽ‬
‫‪ X‬ﻧﺴﻞ ﺳﺮﮔﺮدان ‪ -‬ﺑﺴﻢ اﷲ رﺿﺎیﯽ ‪١١............................‬‬
‫‪ X‬ﭼﺮا ﮔﻔﺘﮕﻮ ‪ -‬ﺟﻮاد ﺁﺷﻨﺎ ‪١٤.......................................‬‬ ‫هﻴ َﺎت ﺕﺤﺮﻳﺮﻳﻪ‪ :‬ﺟﻮاد ﺁﺷﻨﺎ‪ ،‬ﻡﻬﺪﯼ ﻓﻴﻀﯽ‪،‬‬
‫ﻓﺮزاﻧﻪ ﻧﻈﺮﯼ‪ ،‬ﺧﺪیﺠﻪ ﻧﻈﺮﯼ‪ ،‬زهﺮا ﺣﺴﻴﻨﯽ‪،‬‬
‫‪ X‬ﻡﻮﻝﻮﯼ ‪ -‬ﻡﺴﻴﺢ ارزﮔﺎﻧﯽ ‪١٨......................................‬‬ ‫ﺣﻤﺰﻩ ﺣﻴﺪرﯼ‪ ،‬ﻡﻌﺼﻮﻡﻪ ﻧﻈﺮﯼ‪ ،‬ﺛﺮیﺎ ﺣﺴﻴﻨﯽ‪،‬‬
‫‪ X‬وﻇﻴﻔﻪ ﻡﻦ ‪ -‬یﺪاﷲ ﺣﻴﺪرﯼ ‪٢١....................................‬‬ ‫و ایﻤﺎ اﺑﺮاهﻴﻢ زادﻩ‬

‫‪ X‬ﮔﺰارش ‪ -‬اﺷﺮف ﺟﻮادﯼ ‪٢٢.....................................‬‬ ‫ﻃﺮاﺣﯽ‪ ○ :‬روﯼ ﺟﻠﺪ‪ :‬ﻡﻬﺪﯼ ﻓﻴﻀﯽ‬


‫○ ﺹﻔﺤﺎت داﺧﻠﯽ‪ :‬ﺛﺮیﺎ ﺣﺴﻴﻨﯽ‪،‬‬
‫ﻓﺮزاﻧﻪ ﻧﻈﺮﯼ و ﻧﺼﻴﺒﻪ رﺿﺎیﯽ‬
‫ادﺑﯽ‬
‫ﺑﺎ ﺱﭙﺎس و ﻗﺪرداﻧﯽ از‪ :‬اﻝﻴﺎس ﻋﻠﻮﯼ‪،‬‬
‫ﻋﻴﺴﯽ ﺣﻴﺪرﯼ‪ ،‬و ﻋﺎرف رﺿﻮاﻧﯽ‬
‫‪ X‬اﺷﻌﺎر ‪ -‬ﻧﺎدر اﺣﻤﺪﯼ‪ ،‬ایﻤﺎ اﺑﺮاهﻴﻢ زادﻩ‪ ،‬اﻝﻴﺎس ﻋﻠﻮﯼ‪ ،‬و ‪٢٥ ...‬‬
‫‪ X‬ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﺎ ﮐﺎﻇﻢ ﮐﺎﻇﻤﯽ ‪ -‬ﻓﺰاﻧﻪ ﻧﻈﺮﯼ ‪٣٠ ........................‬‬
‫‪ X‬در اﻧﺘﻈﺎر یﮏ ایﻤﻴﻞ ‪ -‬ﻡﻬﺪﯼ ﻓﻴﻀﯽ ‪٣٤..........................‬‬ ‫ﺕﻤﺎس ﺑﺎ ﻡﺎ‪:‬‬
‫‪ X‬ﭼﺸﻤﺎن ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺎز‪ -‬ﺧﺪیﺠﻪ ﻧﻈﺮﯼ ‪٣٥..............................‬‬ ‫‪www.karawaan.org‬‬
‫‪www.sokhane-‬‬
‫‪ X‬ﮐﺒﻮﺕﺮ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﯼ زﻧﺪﮔﯽ ﻡﻦ ‪ -‬ﻓﺮزاﻧﻪ ﻧﻈﺮﯼ‪٣٨.................‬‬ ‫‪nau.blogfa.com‬‬
‫‪Sokhane_nau@yahoo.com‬‬
‫‪ X‬ﻡﺴﺠﺪ ‪ -‬ﻡﻌﺼﻮﻡﻪ ﻧﻈﺮﯼ ‪٤٠......................................‬‬
‫‪228 North Terrace‬‬
‫‪ X‬ﺹﺤﺮاﯼ ﺟﺒﻴﻦ ‪ -‬ﺟﻮاد ﺁﺷﻨﺎ ‪٤١....................................‬‬ ‫‪Adelaide 5000 South Australia‬‬
‫‪ X‬ﻃﻨﺰهﺎ ‪ -‬ﺷﮑﻮﻓﻪ ﺷﻮﮐﺖ و اﻡﻴﺮﺣﻴﺪرﯼ‪٤٢..........................‬‬

‫‪Sponsored By: MYSA‬‬


‫ه ﺎ وارزش ه ﺎﯼ اﻗ ﻮام وﻣﻠﻴ ﺖ ه ﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠ ﻒ ازوﻇ ﺎﻳﻒ‬
‫ﺕﻌﺮﻳﻒ ﺵﺪﻩ دوﻟﺖ دراﻳﻦ ﻗﺎرﻩ ﭘﻬﻨﺎوراﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻨﺎم ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﺎرﺳﺨﻦ!‬
‫ﺑ ﺎﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴ ﺮﯼ ازﭼﻨ ﻴﻦ ﻓﻀ ﺎﯼ ﮐﺜ ﺮت ﮔ ﺮا وﺕﻨ ﻮع ﭘﺴ ﻨﺪ‪،‬‬
‫اﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺕﻨ ﻮّع و‬
‫ﺝﻮاﻣ ﻊ ﮔﻮﻥ ﺎﮔﻮن اروﭘ ﺎﻳﯽ‪ ،‬ﺁﺳ ﻴﺎﻳﯽ‪ ،‬اﻓﺮﻳﻘ ﺎﻳﯽ واﻣﺮﻳﮑ ﺎﻳﯽ‬
‫ﮔﻮﻥﺎﮔﻮﻥﯽ هﺎﺳﺖ‪ .‬ﻃﺒﻴﻌﺖ وهﻮّﻳﺖ اﻳ ﻦ‬
‫ﻣﻘ ﻴﻢ اﺳ ﺘﺮاﻟﻴﺎ‪ ،‬دارﯼ ﺳ ﺎزﻣﺎن ه ﺎ وﺕﺸ ﮑُﻞ ه ﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠ ﻒ‬
‫دﻳﺎرﺑﺎﮐﺜﺮت وﺕﻨﻮّع ﻋﺠﻴﻦ ﮔﺸﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺁب‬
‫ﻓﺮهﻨﮕﯽ واﺝﺘﻤﺎﻋﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ در راﺳﺘﺎﯼ ﺕﻘﻮﻳ ﺖ وﺕ ﺮوﻳﺞ‬
‫وهﻮاﯼ اﻳﻦ ﻗﺎرﻩ دراﻳﺎﻟ ﺖ ه ﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠ ﻒ‪ ،‬ﻣﻴ ﺎن ﺳ ﺮد‪،‬‬
‫ﻓﺮهﻨ ﮓ‪ ،‬زﺑ ﺎن و ارزش ه ﺎﯼ ﻣﻠ ﯽ و ﺑ ﻮﻣﯽ ﺵ ﺎن ﻓﻌﺎﻟﻴ ﺖ‬
‫ﺳ ﻮزان‪ ،‬ﻣﻌﺘ ﺪل وﺵ ﺪﻳﺪًا ﻣﺘﻐﻴﺮدرﻥﻮﺳ ﺎن اﺳ ﺖ‪ .‬ﻃﺒﻴﻌ ﺖ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻨ ﺪ‪ .‬ﺕﺸ ﮑُﻞ ه ﺎﯼ ﻳ ﺎد ﺵ ﺪﻩ ازﺣﻤﺎﻳ ﺖ ﻣ ﺎدﯼ و ﻣﻌﻨ ﻮﯼ‬
‫وﺝﻐﺮاﻓﻴ ﺎﯼ ﻃﺒﻴﻌ ﯽ اﻳ ﻦ ﺝﺰﻳ ﺰﻩ ﭘﻬﻨﺎورﻥﻴﺰازﺑﻴﺎﺑ ﺎن ه ﺎﯼ‬
‫دوﻟ ﺖ و ﺳ ﺎزﻣﺎن ه ﺎﯼ اﺝﺘﻤ ﺎﻋﯽ وﻓﺮهﻨﮕ ﯽ اﺳ ﺘﺮاﻟﻴﺎ‬
‫ﺥﺸ ﮏ‪ ،‬ﺝﻨﮕ ﻞ ه ﺎﯼ اﻥﺒ ﻮﻩ‪ ،‬ﻣﻨ ﺎﻃﻖ ﮐﻮهﺴ ﺘﺎﻥﯽ‪ ،‬ﻥ ﻮاﺣﯽ‬
‫ﺑﺮﺥﻮردارﻥﺪ‪.‬‬
‫هﻤﻮاروﺣﺎﺻ ﻠﺨﻴﺰ و دﻳﮕ ﺮاﻗﻠﻴﻢ ه ﺎﯼ ﻣﺘﻔ ﺎوت ﻓ ﺮاهﻢ ﺁﻣ ﺪﻩ‬
‫ﺝﺎﻣﻌ ﻪ ﮐﻮﭼ ﮏ اﻓﻐ ﺎن ه ﺎﯼ ﻣﻘ ﻴﻢ اﻳ ﻦ ﺳ ﺮزﻣﻴﻦ و ﺝﺎﻣﻌ ﻪ‬
‫اﺳ ﺖ‪ .‬ﺳ ﺎﮐﻨﺎن اﻳ ﻦ ﺳ ﺮزﻣﻴﻦ ﻥﻴﺰازﻥﮋاده ﺎ‪ ،‬رﻥ ﮓ ه ﺎ‪،‬‬
‫ﺑﺴ ﻴﺎرﻥﻮﭘﺎﯼ ه ﺰارﻩ ه ﺎﯼ اﺳ ﺘﺮاﻟﻴﺎ ﻥﻴ ﺰاز ﻓﻀ ﺎ و ﻓﺮﺻ ﺖ‬
‫ﻓﺮهﻨﮓ هﺎ‪ ،‬زﺑﺎن هﺎ و ﭘﻴﺮوان ادﻳﺎن ﮔﻮﻥﺎﮔﻮن ﺕﺸﮑﻴﻞ ﻣ ﯽ‬
‫ﻳﺎدﺵ ﺪﻩ ﺑ ﯽ ﺑﻬ ﺮﻩ ﻥﻤﺎﻥ ﺪﻩ اﻥ ﺪ و اﻥﺠﻤ ﻦ ه ﺎ وﺳ ﺎزﻣﺎن ه ﺎﯼ‬
‫ﮔﺮدد‪ .‬ﺣﺘﯽ ﺝﺎﻥﻮران وﮔﻴﺎهﺎن اﻳﻦ ﻗﺎرﻩ ﻥﻴﺰازﮐﺜﺮت وﺕﻨﻮع‬
‫ﻣﺘﻌﺪدﯼ راﺑﻪ اﻥﮕﻴﺰﻩ وه ﺪف ﭘﺎﺳﺪاﺵ ﺖ ازﻓﺮهﻨ ﮓ وارزش‬
‫ﺑﯽ ﻥﻈﻴﺮﺑﺮﺥﻮردارﻥﺪ‪ .‬وهﺎﮐﺬا دردﻳﮕﺮﺳﺎﺣﺖ هﺎ‪.‬‬
‫ه ﺎﯼ ﺝﺎﻣﻌ ﻪ اﻓﻐ ﺎﻥﯽ ﭘﺪﻳ ﺪ ﺁوردﻩ اﻥ ﺪ‪ .‬اﻳ ﻦ اﻥﺠﻤ ﻦ ه ﺎ ﻋﻠ ﯽ‬
‫ﻳﮑ ﯽ ازﮔﻮﻥ ﺎﮔﻮﻥﯽ ه ﺎﯼ ﻣﺸ ﻬﻮد و ﻣﺸ ﻬﻮراﻳﻦ دﻳ ﺎر‪،‬‬
‫رﻏﻢ ﻓﺮاز و ﻓﺮودهﺎﯼ ﮐﻪ در روﻥﺪﮐﺎر و ﭘﻴﮑﺎرﺵﺎن وﺝﻮد‬
‫ﺕﻨ ﻮع ﻓﺮهﻨﮕ ﯽ ﺁن اﺳ ﺖ‪ .‬اﺳ ﺘﺮاﻟﻴﺎ ﻳ ﮏ ﮐﺸ ﻮر"ﭼﻨ ﺪ‬
‫داﺵﺘﻪ و دارد‪ ،‬درﻣﺠﻤﻮع دﺳ ﺘﺎوردهﺎ وﮐﺎرﮐﺮده ﺎﯼ ﻣﺜﺒ ﺖ‬
‫ﻓﺮهﻨﮕ ﯽ" و ﺑﺮﺥ ﻮردار از ﺁداب و ﺳ ﻨﻦ ﻣﺘﻔ ﺎوت ﺑ ﻪ‬
‫وﻗﺎﺑ ﻞ اﺣﺘ ﺮام ه ﻢ ﺑ ﻪ ﻳﺎدﮔﺎرﮔﺬاﺵ ﺘﻪ اﻥ ﺪ ﮐ ﻪ اﻳﻨ ﮏ ﺝ ﺎﯼ‬
‫ﺵ ﻤﺎرﻣﯽ رود‪ .‬ﮐﺴ ﺎﻥﯽ ﮐ ﻪ دراﻳ ﻦ ﺳ ﺮزﻣﻴﻦ ﭘﻬﻨﺎورزﻥ ﺪﮔﯽ‬
‫ذﮐﺮﺵﺎن ﻥﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬واژﻩ ‪ Multiculturalism‬راﮐﻪ ﺑﻤﻌﻨﺎﯼ ﮔﻮﻥ ﻪ‬

‫‪ -‬ﺵﻤﺎرﻩ ‪٤ - ١‬‬
‫ﻳﮑ ﯽ ازﺕﺸ ﮑُﻞ ه ﺎﯼ ﻳﺎدﺵ ﺪﻩ‪ ،‬اﻥﺠﻤ ﻦ ﻓﺮهﻨﮕ ﯽ‪ -‬اﺝﺘﻤ ﺎﻋﯽ‬
‫ﮔﻮﻥﯽ و ﭼﻨﺪﮔﺎﻥﮕﯽ ﻓﺮهﻨﮕﯽ اﺳ ﺖ ﺑ ﻪ ﮐ ﺮّات ﻣ ﯽ ﺵ ﻨﻮﻥﺪ و‬
‫ﮐ ﺎروان اﺳ ﺖ ﮐ ﻪ درﺵ ﻬﺮادﻟﻴﺪ ﻣﺮﮐﺰاﻳﺎﻟ ﺖ اﺳ ﺘﺮاﻟﻴﺎﯼ‬
‫ﻣﯽ ﺥﻮاﻥﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﺳﺨﻦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﯽ رﻏﻢ وﺝ ﻮد‬
‫ﺝﻨ ﻮﺑﯽ ﻣﻮﻗﻌﻴ ﺖ دارد و ﺑ ﻪ هﻤ ﺖ ﺝﻤﻌ ﯽ ازﺝﻮاﻥ ﺎن‬
‫و ﺣﻀ ﻮر ﻳ ﮏ ﻓﺮهﻨ ﮓ ﻥﺴ ﺒﺘًﺎ ﻏﺎﻟ ﺐ‪ ،‬رﺳ ﻤﯽ وﻣﺴ ﻠﻂ و‬
‫ﺑﺎاﺣﺴﺎس‪ ،‬ﻥﻮاﻥﺪﻳﺶ وﻓﺮهﻨﮓ دوﺳﺖ اﻓﻐﺎﻥﺴ ﺘﺎﻥﯽ ﻣﻘ ﻴﻢ اﻳ ﻦ‬
‫ﻥﻴ ﺰ ﻳ ﮏ زﺑ ﺎن ﻣﻠ ﯽ ) اﻥﮕﻠﻴﺴ ﯽ ( دﻳﮕﺮﻓﺮهﻨ ﮓ ه ﺎ‪ ،‬زﺑ ﺎن‬
‫دﻳﺎر ﭘﺎﻳﻪ ﮔﺬارﯼ ﺵﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ اﻥﺠﻤ ﻦ ﺕ ﺎﮐﻨﻮن درﻋﺮﺻ ﻪ‬
‫ه ﺎ‪ ،‬ادﻳ ﺎن وﮔ ﺮوﻩ ه ﺎﯼ ﻗ ﻮﻣﯽ ﻥﻴ ﺰدراﻳﻦ ﮐﺸﻮرازرﺳ ﻤﻴﺖ‬
‫ه ﺎﯼ اﺝﺘﻤ ﺎع‪ ،‬ﻓﺮهﻨ ﮓ و رﺳ ﺎﻥﻪ ﻋﻤ ﻮﻣﯽ‪ ،‬ﻓﻌﺎﻟﻴ ﺖ ه ﺎ و‬
‫ﻗﺎﻥﻮﻥﯽ وﺣﻤﺎﻳﺖ ﺣﻘﻮﻗﯽ وﺳﻴﺎﺳﯽ ﺑﺮﺥﻮردارﻥﺪ‪.‬‬
‫ﺕﻼش هﺎﯼ را ﺳﺎﻣﺎن دادﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﻓﻌﺎل ﺳﺎزﯼ رادﻳﻮﮐﺎروان‬
‫ﺑﺮاﺳ ﺎس اﻳ ﻦ اﺻ ﻞ اﺳﺎﺳ ﯽ‪ ،‬دارﻥ ﺪﮔﺎن وﺻ ﺎﺣﺒﺎن دﻳﮕ ﺮ‬
‫درﻣﺮﮐﺰاﺳ ﺘﺮاﻟﻴﺎﯼ ﺝﻨ ﻮﺑﯽ وﺕﻬﻴ ﻪ ﭘﺮوﮔ ﺮام ه ﺎﯼ ﺳ ﻮدﻣﻨﺪ‬
‫ﻓﺮهﻨﮓ هﺎ وزﺑﺎن هﺎ ﻥﻴﺰﺣ ﻖ دارﻥ ﺪ ﮐ ﻪ درﺝﻬ ﺖ اﻥﮑﺸ ﺎف‬
‫وﻣﺘﻨ ﻮع ﺑ ﺮاﯼ ﻣﺨﺎﻃﺒ ﺎن درﯼ زﺑ ﺎن ﻳﮑ ﯽ ازﻓﻌﺎﻟﻴ ﺖ ه ﺎﯼ‬
‫و ﺕﺮوﻳﺞ داﺵﺘﻪ هﺎ وﺳﺮﻣﺎﻳﻪ هﺎﯼ ﻣﻌﻨﻮﯼ وﻓﺮهﻨﮕ ﯽ ﺥ ﻮد‪،‬‬
‫ﻗﺎﺑﻞ ذﮐﺮاﻥﺠﻤﻦ ﮐﺎروان اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ وﺕﻼش ﻥﻤﺎﻳﻨﺪ‪ .‬اﻗﺪاﻣﺎت وﻓﻌﺎﻟﻴ ﺖ ه ﺎﯼ ازاﻳ ﻦ دﺳ ﺖ‬
‫ﭘ ﺲ ازﻣ ﺪت هﺎﻓﻌﺎﻟﻴ ﺖ و ﺕﺠﺮﺑ ﻪ اﻥ ﺪوزﯼ درﻋﺮﺻ ﻪ‬
‫ﻥ ﻪ ﺕﻨﻬ ﺎ ازﺝ ﻮاز ﻗ ﺎﻥﻮﻥﯽ ﺑﺮﺥﻮرداراﺳ ﺖ؛ ﺑﻠﮑ ﻪ دوﻟ ﺖ و‬
‫رﺳ ﺎﻥﻪ ﺵ ﻨﻴﺪارﯼ )رادﻳ ﻮ( اﻳﻨ ﮏ ﺕﺼ ﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘ ﻪ اﻳ ﻢ ﮐ ﻪ‬
‫دﻳﮕﺮﺳﺎزﻣﺎن هﺎﯼ اﺝﺘﻤﺎﻋﯽ و ﻓﺮهﻨﮕﯽ‪ ،‬ﻣﮑﻠﻒ و ﻣﻮﻇ ﻒ‬
‫درﭘﻬﻨ ﻪ رﺳ ﺎﻥﻪ ﻥﻮﺵ ﺘﺎرﯼ )ﻥﺸ ﺮﻳﻪ اﻟﮑﺘﺮوﻥﻴﮑ ﯽ وﭼ ﺎﭘﯽ(‬
‫ﺑ ﻪ ﺣﻤﺎﻳ ﺖ ﻣ ﺎدﯼ و ﻣﻌﻨ ﻮﯼ ازﺁﻥﻬ ﺎ ﻥﻴﺰﻣ ﯽ ﺑﺎﺵ ﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻥﻴﺰهﻤ ﺮاﻩ وه ﻢ ﺳ ﺨﻦ هﻤﻮﻃﻨ ﺎن وه ﻢ زﺑﺎﻥ ﺎن ارﺝﻤﻨ ﺪ‬
‫اﻳﺠﺎدﻓﺮﺻ ﺖ ه ﺎﯼ ﺑﺮاﺑ ﺮو ﺑﺴ ﺘﺮهﺎﯼ ﻳﮑﺴ ﺎن درراﺳ ﺘﺎﯼ‬
‫ﺥﻮدﺑﺎﺵ ﻴﻢ‪ .‬ﻓﺼ ﻠﻨﺎﻣﻪ "ﺳ ﺨﻦ ﻥ ﻮ" ﮐ ﻪ ﺣﺎﺻ ﻞ ﺕ ﻼش و ﺕﮑ ﺎ‬
‫رﺵﺪ واﻥﮑﺸﺎف ﻣﺘ ﻮازن وﻣﺘﻌ ﺎدل ﺕﻤ ﺎم ﻓﺮهﻨ ﮓ ه ﺎ‪ ،‬زﺑ ﺎن‬
‫وﺷﮑﻮﻓﺎیﯽ ﻓﺮهﻨﮓ هﺎ و ﺕﻤ ﺪن ه ﺎﯼ ﮔﻮﻧ ﺎﮔﻮن ﺑﺸ ﺮﯼ ﻡ ﯽ‬ ‫ﭘ ﻮﯼ ﮔﺮوه ﯽ ازﻓﺮزﻧ ﺪان ﺻ ﺎدق و ﺳ ﺨﺘﮑﻮش ﺷﻤﺎﺳ ﺖ‪،‬‬
‫داﻧ ﺪ‪ .‬ﺑ ﺮایﻦ اﺳ ﺎس‪ ،‬ﻡ ﺎ درﻋ ﻴﻦ ﭘﺎﻓﺸ ﺎرﯼ ﺑﺮﺡﺮاﺳ ﺖ‬ ‫ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺕﺠﺮﺑﻪ ﻧﺸ ﺮاﺕﯽ و ﻡﻄﺒﻮﻋ ﺎﺕﯽ اﻧﺠﻤ ﻦ ﮐ ﺎروان ﻡ ﯽ‬
‫وﺻ ﻴﺎﻧﺖ از ارزش ه ﺎ و داﺷ ﺘﻪ ه ﺎﯼ ﮐﻬ ﻦ ﻡﻠ ﯽ و ﺑ ﻮﻡﯽ‬ ‫ﺑﺎﺷ ﺪ‪ .‬اﻋﻀ ﺎﯼ اﻧﺠﻤ ﻦ ودﺳ ﺖ اﻧ ﺪرﮐﺎران ﺝ ﻮان ﻓﺼ ﻠﻨﺎﻡﻪ‬
‫ﺥﻮد؛ ﺑﺮﺕﻌﺎﻡﻞ و ارﺕﺒﺎط ﻡﺜﺒﺖ و ﺳﺎزﻧﺪﻩ ﺑ ﺎ دیﮕ ﺮ ﻓﺮهﻨ ﮓ‬ ‫ﺳ ﺨﻦ ﻧ ﻮهﺮﮔﺰ داﻋﻴ ﻪ و ادﻋ ﺎﯼ راﻩ اﻧ ﺪازﯼ و ﺳ ﺎﻡﺎﻧﺪهﯽ‬
‫هﺎ وﺝﻮاﻡﻊ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﺎورﻡﻨﺪیﻢ‪ .‬ﺑﻪ اﻋﺘﻘ ﺎد ﻡ ﺎ ﭘﺪی ﺪﻩ و ﻡﻘﻮﻝ ﻪ‬ ‫یﮏ ﺕﺮیﺒﻮن یﺎ ﺝﺮیﺪﻩ ﺑﺪیﻊ و ﺑﯽ ﻡﺎﻧﻨﺪ را ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬ﺳﺨﻦ ﻧ ﻮ‬
‫ﻓﺮهﻨ ﮓ ﺁﻧﮕ ﺎﻩ "زﻧ ﺪﻩ" و "ﭘﻮی ﺎ" ﺳ ﺖ ﮐ ﻪ ﭘﻴﻮﺳ ﺘﻪ درﺡ ﺎل‬ ‫ﺕﻨﻬﺎ ﺳ ﺮﺁﻏﺎزیﮏ ﺕﺠﺮﺑ ﻪ و ﺁزﻡ ﻮن اﺳ ﺖ‪ .‬ﺕ ﻼش وﺁزﻡ ﻮﻧﯽ‬
‫ﺕﻌﺎﻡ ﻞ و ﺕﺒ ﺎدل ﺕﺠﺮﺑﻴ ﺎت و دﺳ ﺘﺎورد ه ﺎﯼ ﺥ ﻮد ﺑ ﺎ دیﮕ ﺮ‬ ‫ﮐ ﻪ ﻡﻤﮑ ﻦ اﺳ ﺖ ﺑ ﺎرﻩ ﺁورده ﺎﯼ ﺳ ﻮدﻡﻨﺪ و ﺕﺠﺮﺑﻴ ﺎت‬
‫ﻓﺮهﻨﮓ هﺎﯼ ﺑﺸﺮﯼ ﺑﺎﺷﺪ و ازایﻦ رهﮕﺬر ﻡﻮرد ﭘ ﺎﻻیﺶ‬ ‫ﮔﺮاﻧﺴ ﻨﮓ هﻤ ﺮاﻩ ﺑﺎﺷ ﺪ و ی ﺎ ﺑ ﻪ ﻧﺎﮐ ﺎﻡﯽ و ﻧﺎﺳ ﻮدﻡﻨﺪﯼ‬
‫و ﺑﺎزﺳﺎزﯼ دواﻡﺪار و ﭘﺎیﺪار ﻗﺮار ﮔﻴﺮد‪.‬‬ ‫ﺑﻴﻨﺠﺎﻡﺪ‪ .‬ﺕﻨﻬﺎ ﺳ ﺮﻡﺎیﻪ و ﭘﺸ ﻨﻮاﻧﻪ اﯼ ﮐ ﻪ ایﻨ ﮏ ﺑ ﺎ اﻃﻤﻴﻨ ﺎن‬
‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ ﺑﺎ اﺡﺘﺮام ﮐﺎﻡ ﻞ ﺑ ﻪ ﻗ ﻮاﻧﻴﻦ ﻡﺘﺮﻗ ﯽ و ارزش ه ﺎﯼ‬ ‫ﻡ ﯽ ﺕ ﻮان ﻡ ﻮرد اﺷ ﺎرﻩ ﻗ ﺮارداد‪ ،‬ﻋ ﺰم ﺝ ﺰم و هﻤ ﺖ‬
‫دیﻤﻮﮐﺮاﺕﻴﮏ ﺝﺎﻡﻌ ﻪ اﺳ ﺘﺮاﻝﻴﺎ و ﺑ ﺎ ﺕﺄﮐﻴ ﺪ ﺑﺮﻡﺴ ﺆﻝﻴﺖ ه ﺎ و‬ ‫ﺻ ﺎدﻗﺎﻧﻪ ی ﺎران و هﻤ ﺪﻻن ﺝ ﻮان ﻡ ﺎ دراﻧﺠﻤ ﻦ ﮐ ﺎروان‬
‫وﻇﺎیﻒ ﻡﻠﯽ و ﺷ ﻬﺮوﻧﺪﯼ هﺮی ﮏ از اﺕﺒ ﺎع و ﺳ ﺎﮐﻨﺎن ای ﻦ‬ ‫وهﻴﺄت ﺕﺤﺮیﺮیﻪ ﻓﺼﻠﻨﺎﻡﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻡﺎ ﻡﺼﻤﻢ هﺴﺘﻴﻢ ﺕﺎ درﻓﺶ‬
‫ﮐﺸ ﻮردرﻗﺒﺎل ﺳﺮﻧﻮﺷ ﺖ و ﺁرﻡ ﺎن ه ﺎﯼ ﻡﺸ ﺘﺮﮎ؛ دﻓ ﺎع‬ ‫ﭘﺮاﻓﺘﺨﺎرﻓﺮهﻨﮓ ﺷﺮﻗﯽ و زﺑﺎن ﮐﻬﻦ و ﭘﺮﺑﺎرﻓﺎرﺳ ﯽ درﯼ‬
‫وﺡﻤﺎی ﺖ ازﺡﻘ ﻮق ﻡ ﺪﻧﯽ و اﻧﺴ ﺎﻧﯽ ﺝﺎﻡﻌ ﻪ اﻓﻐ ﺎﻧﯽ ﻡﻘ ﻴﻢ‬ ‫راﺑﺮاﻓﺮاﺷ ﺘﻪ ﻧﮕﻬ ﺪاریﻢ و درای ﻦ ﺝﺎﻡﻌ ﻪ ﭼﻨ ﺪ ﻓﺮهﻨﮕ ﯽ و‬
‫اﺳ ﺘﺮاﻝﻴﺎ و ﻧﻴ ﺰﺕﻼش درﺝﻬ ﺖ ایﺠ ﺎد ﻓﺮﺻ ﺖ ه ﺎﯼ‬ ‫ﮐﺜﻴﺮاﻝﻤﻠﻴﻪ و دردﻧﻴﺎﯼ ﺕﻌﺎﻡﻞ و ﺕﺒﺎدل ﻓﺮهﻨﮓ ه ﺎ و اﻧﺪیﺸ ﻪ‬
‫– ﺷﻤﺎرﻩ ‪٥ - ١‬‬

‫ﺑﺮاﺑﺮﺑ ﺮاﯼ ﺕﻤ ﺎم ﺳ ﺎﮐﻨﺎن ای ﻦ دی ﺎر را ازوﻇ ﺎیﻒ و‬ ‫ه ﺎ‪ ،‬ﺑ ﻮدن و ﺡﻀ ﻮرﺥﻮد را اﺙﺒ ﺎت ﻧﻤ ﺎیﻴﻢ‪ .‬ﺁﻡ ﺪﻩ ای ﻢ ﺕ ﺎ‬
‫ﻡﺄﻡﻮریﺖ هﺎﯼ اﺻﻠﯽ ﺥﻮد ﻡﯽ داﻧﺪ‪.‬‬ ‫ازﻡﺮزه ﺎ وهﻮی ﺖ ﻓﺮهﻨ ﮓ‪ ،‬دﺳ ﺘﺎوردهﺎ و ﻡﻮاری ﺚ‬
‫ﺳﺨﻦ ﻧ ﻮ درﻋ ﻴﻦ ﭘ ﺬیﺮش هﻮی ﺖ ﭼﻨ ﺪ ﻗ ﻮﻡﯽ و ﭼﻨ ﺪ زﺑ ﺎﻧﯽ‬ ‫ﭘﻨﺠﻬﺰارﺳ ﺎﻝﻪ ﻧﻴﺎﮐ ﺎن و ﭘﻴﺸ ﻴﻨﻴﺎن ﺥ ﻮد ﺑ ﻪ ﻧﻴﮑ ﯽ ﭘﺎﺳ ﺪارﯼ‬
‫ﺝﺎﻡﻌ ﻪ اﺳ ﺘﺮاﻝﻴﺎ و ﻧﻴ ﺰ ﺑ ﺎ ﺷ ﻨﺎﺥﺖ و درﮎ ﮐﺎﻡ ﻞ‬ ‫ﻧﻤ ﺎیﻴﻢ وﻡﺤﺼ ﻮﻻت ﻓﺮهﻨ ﮓ و ﺕﻤ ﺪن ﺕ ﺎریﺨﯽ و ﺑﺎﺳ ﺘﺎﻧﯽ‬
‫ازﺳﺎﺥﺘﺎرﻡﻮزایﻴﮑﯽ و ﻡﺘﻨﻮع ﺝﺎﻡﻌﻪ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن؛ ازهﺮﮔﻮﻧﻪ‬ ‫ﺥ ﻮد را درﺡ ﺪ ﺕ ﻮان و اﻡﮑ ﺎن ﺑ ﻪ ﺝﺎﻡﻌ ﻪ ﺝﻬ ﺎﻧﯽ وﺝﺎﻡﻌ ﻪ‬
‫اﺡﺴﺎﺳﺎت و ﮔ ﺮایﺶ ه ﺎﯼ ﺕﺒﺎرﮔﺮایﺎﻧ ﻪ و ﻡﺒﺘﻨ ﯽ ﺑ ﺮﺕﺒﻌﻴﺾ‬ ‫ﭼﻨ ﺪ ﻓﺮهﻨﮕ ﯽ اﺳ ﺘﺮاﻝﻴﺎ ﻡﻌﺮﻓ ﯽ ﮐﻨ ﻴﻢ و ازای ﻦ رهﮕ ﺬر ﺑ ﻪ‬
‫و ﺕﻤﺎیﺰﺑﺮﺑﻨﻴ ﺎد ﻧ ﮋاد‪ ،‬زﺑ ﺎن‪ ،‬ﺝﻨﺴ ﻴﺖ‪ ،‬دی ﻦ و‪ ...‬ﺑ ﻪ ﺷ ﺪّت‬ ‫ﻏﻨﺎﻡﻨﺪﯼ و ﻓﺮﺑﻬﯽ ﻓﺮهﻨﮓ ﺑﺸﺮﯼ ﻡﺴﺎﻋﺪت ﻧﻤﺎیﻴﻢ‪.‬‬
‫اﺑﺮاز اﻧﺰﺝﺎر ﻡ ﯽ ﮐﻨ ﺪ و ﺕﻨﻬ ﺎ ﺑ ﻪ ﮐﺮاﻡ ﺖ اﻧﺴ ﺎن وﺑﺮاﺑ ﺮﯼ‬ ‫ﺳ ﺨﻦ ﻧ ﻮ ﺕﺮیﺒﻮﻧﻴﺴ ﺖ ﺁزاد و ﮐﺜ ﺮت ﮔ ﺮا ﺑ ﺮاﯼ اﻧﻌﮑ ﺎس‬
‫هﻤ ﻪ ﺁدﻡﻴ ﺎن ﻡ ﯽ اﻧﺪیﺸ ﺪ‪ .‬ﭼﻨ ﻴﻦ ﺁی ﺪﻩ ه ﺎﯼ ﻓﺴ ﻴﻠﯽ و ﺽ ﺪ‬ ‫وﻧﺸﺮ ﺁیﺪﻩ ه ﺎ‪ ،‬اﻧﺪیﺸ ﻪ ه ﺎ و دی ﺪﮔﺎﻩ ه ﺎﯼ ﻡﺘﻔ ﺎوت وﻡﺘﻨ ﻮع‬
‫ﺑﺸﺮﯼ هﺮﮔﺰ ﻡﻮرد ﭘﺬیﺮش ﻡﺎ ﻧﻴﺴﺖ و در ﭘﺎﻝﻴﺴﯽ ﻧﺸﺮاﺕﯽ‬ ‫اﺻﺤﺎب ﻗﻠ ﻢ و ﺕﻔﮑ ﺮ‪ .‬ﻡﺎﺑ ﻪ ﺕﻀ ﺎرب ﺁراء‪ ،‬ﺕﻌ ﺎﻃﯽ اﻧﺪیﺸ ﻪ‬
‫ﻡﺎ ﺝﺎیﯽ ﻧﺪارد‪.‬‬ ‫ه ﺎ و ﺕﻌﺎﻡ ﻞ ﻓﮑ ﺮ و ﻓﺮهﻨ ﮓ‪ ،‬ﺑﺼ ﻮرت ﺝ ﺪّﯼ و اﺳﺎﺳ ﯽ‬
‫و ﺳﺮاﻧﺠﺎم‪ ،‬ﺳﺨﻦ ﻧﻮ ﻧﺸﺮیﻪ ایﺴﺖ ﺁزاد وﻏﻴﺮ واﺑﺴ ﺘﻪ ﮐ ﻪ‬ ‫ﺑﺎورﻡﻨ ﺪ و ﭘﺎیﺒﻨ ﺪیﻢ و ای ﻦ اﺻ ﻞ زیﺮﺑﻨ ﺎیﯽ را درﭘﺎﻝﻴﺴ ﯽ‬
‫درﻋﺮﺻﻪ هﺎ وﺳﺎﺡﺖ هﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮓ‪ ،‬اﺝﺘﻤ ﺎع و ادﺑﻴ ﺎت ﺑ ﻪ‬ ‫ﻧﺸ ﺮاﺕﯽ ﺥ ﻮد ﻡ ﻮرد ﺕﻮﺝ ﻪ وی ﮋﻩ ﻗ ﺮاردادﻩ ای ﻢ‪ .‬ﭘﻠ ﻮراﻝﻴﺰم‬
‫ﻓﻌﺎﻝﻴﺖ ﻡﯽ ﭘﺮدازد و از ﻧﻮﺷﺘﻪ هﺎ‪ ،‬اﻧﺪیﺸﻪ هﺎ‪ ،‬ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدات‪،‬‬ ‫ﻓﮑﺮﯼ‪ -‬ﻓﺮهﻨﮕﯽ و ﮐﺜﺮت ﮔﺮایﯽ ﺳﻴﺎﺳﯽ‪ -‬ﻡﺪﻧﯽ از ارزش‬
‫اﻧﺘﻘﺎدات و دیﺪﮔﺎﻩ هﺎﯼ اﺻﻼﺡﯽ و ﺕﮑﻤﻴﻠ ﯽ ﺷ ﻤﺎ ﺻ ﻤﻴﻤﺎﻧﻪ‬ ‫هﺎ واﺻﻮل ﻡﻮرد اﺡﺘﺮام ﻡﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫و ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻡﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺳ ﺨﻦ ﻧ ﻮ درﻋ ﻴﻦ ﺕ ﻼش وﻡﺠﺎه ﺪت ﺑﻤﻨﻈﻮرﺕﻘﻮی ﺖ و‬
‫هﻴﺄت ﺕﺤﺮیﺮیﻪ‬ ‫ﭘﺎﺳﺪاﺷﺖ ﻡﻮاریﺚ و ارزش هﺎﯼ ﮐﻬﻦ ﻓﺮهﻨﮕﯽ و ﻡﻌﻨﻮﯼ؛‬
‫ﺑﻪ ﭘﺪیﺪﻩ و ﭘﺮوﺳ ﻪ ﺕﻌﺎﻡ ﻞ و دادوﺳ ﺘﺪ ﻓﺮهﻨ ﮓ ه ﺎ وﻡ ﺪﻧﻴﺖ‬
‫ه ﺎ‪ ،‬ﺑ ﺎور و اﻋﺘﻘ ﺎد ﮐﺎﻡ ﻞ دارد و ﺁن را ﺑﺴﺘﺮﺳ ﺎزﻏﻨﺎﻡﻨﺪﯼ‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٦ – ١‬‬

‫ﺑﺎﻗﺮ رﺿﺎﻳﯽ‬ ‫ﻣﺆﺳﺴﻪ ﮐ ﺎروان‬


‫هﺪف از ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﺆﺳﺴﻪ ﮐﺎروان‬

‫ﺑﺎز ﺟﻮﻳﺪ روزﮔﺎر وﺻﻞ ﺧﻮﻳﺶ‬ ‫هﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻮ دور ﻡﺎﻧﺪ از اﺻﻞ ﺧﻮﻳﺶ‬

‫اﻧﺴﺎن ﺗﻨﻬﺎ ﻡﻮﺟﻮدﯼ اﺱﺖ ﮐﻪ ﻡﺎهﻴﺖ ﮐﻴﺴﺘﯽ را ﻡﯽ ﺗﻮان ﺑﺮا ﯼ ﺁن اﺱﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤﻮد! ﻡﻌﻤﻮﻻ ﺑﺮاﯼ دﻳﮕﺮ ﻡﻮﺟﻮدات ﻡﺎهﻴﺖ ﭼﻴﺴﺘﯽ را‬
‫اﺱﺘﻌﻤﺎل ﻡﯽ ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ‪ .‬اﻳﻦ اﻧﺴﺎن اﺱﺖ ﮐﻪ از او ﭘﺮﺱﻴﺪﻩ ﻡﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ او ﮐﻴﺴﺖ ﻧﻪ ‪,‬او ﭼﻴﺴﺖ؟ اﮔﺮ ازﮐﺴﯽ ﺑﭙﺮﺱﻨﺪ ﮐﻪ او ﮐﺴﻴﺖ ؟‬
‫درﻡﻘﺎﺑﻞ او ﺧﻮاهﺪ ﺟﻮاب داد ﮐﻪ او‪ :‬اﻓﻐﺎﻧﯽ‪ ,‬ﺁﺱﺘﺮاﻟﻴﺎﻳﯽ ‪ ,‬ﻡﺴﻠﻤﺎن ‪ ,‬ﺑﻮدﻳﺴﺖ‪ ,‬هﺰارﻩ ‪ ,‬ﺗﺎﺟﻴﮏ ‪ ,‬ﭘﺸﺘﻮن و‪....‬اﺱﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﺟﻮاﺑﻬﺎ هﻤﺎن‬
‫هﻮﻳﺘﻬﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﻡﺎ اﺱﺖ؛ هﻮﻳﺖ ﻡﻠﯽ ‪,‬هﻮﻳﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ‪ ,‬هﻮﻳﺖ ﻡﺬهﺒﯽ و ﻏﻴﺮﻩ‪.‬‬

‫ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ ﻡﯽ ﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻋﺪﻩ ﮐﺜﻴﺮﯼ ازﻡﺎ ﺑﺮ ﺁن ﺑﺎورﻳﻢ ﮐﻪ ﻡﻬﺎﺟﺮت ﻡﺎ ﺑﻪ اﺱﺘﺮاﻟﻴﺎ ﻳﮏ ﻡﻬﺎﺟﺮت هﻮﻳﺖ ﺱﻮزﺑﻮدﻩ اﺱﺖ‪ ,‬اﻳﻦ ﺑﺪان‬
‫ﻡﻌﻨﯽ اﺱﺖ ﮐﻪ ﻡﺎ در ﻡﺤﻴﻄﯽ ﭘﺎ ﻧﻬﺎدﻳﻢ ﮐﻪ ﻧﻪ هﻮﻳﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺁﻧﺎن هﻤﺎﻧﻨﺪ ﻡﺎ ‪ ,‬ﻧﻪ زﺑﺎن ﺁﻧﻬﺎ ‪ ,‬ﻧﻪ ﻓﺮهﻨﮓ ‪,‬ﻧﻪ ﻧﻮع زﻧﺪﮔﯽ و ﻧﻪ ﻋﻴﺪ و‬
‫ﻧﻪ ﻋﺰاﯼ ﺁﻧﻬﺎ هﻤﺎﻧﻨﺪ ﻡﺎ اﺱﺖ‪ .‬ﻡﺎ ﺧﻮد را ﻡﺎهﻴﺎﻧﯽ ﻡﯽ ﭘﻨﺪارﻳﻢ ﮐﻪ ازدرﻳﺎﯼ اﺻﻞ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻴﺮون ﺷﺪﻩ و در ﻡﺪت زﻡﺎن ﮐﻮﺗﺎهﯽ‬
‫ﮐﻴﺴﺘﻴﻬﺎﻳﻤﺎن ﺟﺎن ﺧﻮاهﺪ داد‪ .‬ﺑﺮ اﻳﻦ اﺱﺎس ﮔﺮوهﯽ اﻳﻦ را وﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮد داﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ ﺡﻔﻆ هﻮﻳﺘﻬﺎﯼ ﻡﻠﯽ و ﻡﺬهﺒﻴﺸﺎن و ﻡﻤﺎﻧﻌﺖ‬
‫از ﻡﻬﻮ ﺷﺪن در اﺟﺘﻤﺎع ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺗﮑﺎﭘﻮ و ﺗﻼﺷﻬﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ و ﻡﺬهﺒﯽ را ﭘﻴﺶ روﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺪان دﻟﻴﻞ ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ و ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ‬
‫ﺗﺠﺮﺑﻪ را ﮔﺮد هﻢ ﺁوردﻧﺪ‪.‬‬

‫اﻡﺎ ﺁﻧﭽﻪ وا ﺿﺢ اﺱﺖ اﮐﺜﺮﻧﺴﻞ ﺟﻮان ﻡﺎ از ﻧﺴﻠﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻻﻳﻠﯽ ﭼﻮن ﻓﺎﺷﻴﺰم ﻗﻮﻡﯽ ‪ ,‬ﻧﮋاد ﭘﺮﺱﺘﯽ و ﺟﻨﮕﻬﺎﯼ داﺧﻠﯽ از دﻳﺎر‬
‫و ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ و ﺧﺼﻮﺻﺎ از اﺻﻞ ﺧﻮﻳﺶ دور ﮔﺸﺘﻪ و ﻡﺘﺎﺱﻔﺎﻧﻪ ﻋﺪﻩ اﯼ از ﺁﻧﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ زﺧﻢ زﺑﺎﻧﻬﺎ و ﺗﻠﺨﮑﺎﻡﻴﻬﺎﯼ ﮐﻪ در دﻳﺎر ﻏﺮﺑﺖ‬
‫و در زﻡﺎن ﺁوارﮔﯽ دﻳﺪﻩ اﻧﺪ ‪ ,‬از هﻮﻳﺖ اﻓﻐﺎﻧﯽ ﺧﻮد ﻧﺎ ﺁﮔﺎﻩ‪ ،‬ﮔﺎهﯽ ﻧﻴﺰ ﺷﺮﻡﮕﻴﻦ و ﻳﺎ ﺡﺘﯽ از ﺁن روﻳﮕﺮدان ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﺗﺎﺱﻒ ﻡﯽ‬
‫ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯽ ﻋﺪﻩ ﮐﺜﻴﺮﯼ از ﺑﺰرﮔﺎن ﻗﻮم و ﺧﺎﻧﻮادهﺎﯼ ﮔﺮاﻡﯽ‪ ،‬اﻧﺘﻈﺎر ﻡﯽ رود ﮐﻪ ﻧﺴﻞ ﺟﻮان ﻡﺎ ﺑﺎردﻳﮕﺮ در اﻳﻦ ﺱﺮزﻡﻴﻦ‬
‫ﻧﻴﺰﺑﻪ ﻡﺮض ﺑﯽ هﻮﻳﺘﯽ و ﻓﻘﺮ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﻡﺒﺘﻼ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫وﻟﯽ ﺟﺎﯼ ﺑﺴﺎ ﺧﺮﺱﻨﺪﯼ وﺱﺮور اﺱﺖ ﮐﻪ اﻳﻦ ﺑﺎر ﺧﻮد ﻡﺎ ﺟﻮاﻧﺎن دﺱﺖ ﺑﻪ دﺱﺖ هﻢ دادﻩ و ﻡﻨﺘﻈﺮ دﻳﮕﺮان ﻧﺒﻮدﻩ‪ ،‬وﺑﺎ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻳﮏ‬
‫ارﮔﺎن اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ‪ ,‬ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﮐﻪ از اهﺪاف ﻋﻤﺪﻩ ﺁن ﮔﺮدهﻢ ﺁورﯼ روزﻧﻬﺎﯼ اﻡﻴﺪ و ﺟﻮاﻧﻪ هﺎﯼ ﻧﻮ ﺷﮑﻔﺘﻪ وﮐﻮﺷﺎﯼ ﻓﺮداﯼ ﺟﺎﻡﻌﻪ ﻡﺎ‬
‫ﺱﺖ ﺧﻮاهﺎن هﻮﻳﺖ ﺱﺎزﯼ ﻧﺴﻞ ﻧﻮ ﻡﯽ ﺑﺎﺷﻴﻢ ‪ .‬ﻡﺎ ﺿﻤﻴﺮ ذهﻦ ﺧﻮﻳﺶ را ﻡﻘﺪس ﺷﻤﺮدﻩ و ﻡﯽ ﺧﻮاهﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺎزﻳﮕﺮان اﺻﻠﯽ ﺻﺤﻨﻪ‬
‫هﻮﻳﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎﺷﻴﻢ و از ﻡﺼﺎﻟﺤﯽ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮔﺎن ﻡﺎن ﺑﺮاﯼ ﻡﺎ ﺑﻪ ﻡﻴﺮاث ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﻧﺪ هﻮﻳﺖ هﺎﻳﻤﺎن را ﺱﺎﺧﺘﻪ و در اﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺧﻮد‬
‫ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﻴﻢ و ﻡﺤﺼﻮﻻﺗﺶ را ﻧﻴﺰ ﺑﻪ دﻳﮕﺮان ﻋﺮﺿﻪ ﮐﻨﻴﻢ و هﻤﻮارﻩ ﺑﺎ ﻏﻨﺎﯼ اﻧﺪﻳﺸﻪ ﺑﻪ ﻏﻨﺎﯼ هﻮﻳﺖ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎﻓﺰاﻳﻴﻢ ‪.‬‬
‫هﺪف ﻡﺎ ﻧﻪ ﺡﻔﻆ هﻮﻳﺖ هﺎﯼ ارﺙﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﺴﺐ ﻳﮏ هﻮﻳﺖ ﺡﻘﻴﻘﯽ اﺱﺖ‪ ،‬ﮐﺴﺐ هﻮﻳﺖ اﺻﻠﻴﻤﺎن‪ ،‬هﻮﻳﺘﯽ ﮐﻪ ﻡﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁن ﺁوارﻩ‬
‫ﮔﺸﺘﻴﻢ‪ .‬ﻡﺎ اﻳﻦ ﻡﻬﺎﺟﺮت را ﻳﮏ ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺎرﻳﺨﯽ داﻧﺴﺘﻪ و ﺑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ و ﻳﻘﻴﻦ ﺑﺎور دارﻳﻢ ﮐﻪ ﻡﯽ ﺗﻮان اﻳﻦ ﻡﻬﺎﺟﺮت را ﺑﻪ ﻳﮏ‬
‫ﻡﻬﺎﺟﺮت هﻮﻳﺖ ﺱﺎز ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﺮد ﻧﻪ ﻳﮏ ﻡﻬﺎﺟﺮت هﻮﻳﺖ ﺱﻮز‪.‬‬
‫و ﮐﺎروان ﻧﻴﺰ ‪ :‬ﺡﺮﮐﺖ اﻳﻦ ﮔﺮوﻩ ﺑﺮ راهﯽ واﺡﺪ و ﺑﻪ ﺱﻮﯼ هﺪف و ﻡﻘﺼﺪﯼ ﻡﺸﺘﺮﮎ اﺱﺖ‪.....‬‬

‫ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮔﺎﻣﻬﺎ‬

‫در ﻧﻴﻤﻪ اول ﺱﺎل ‪ 2004‬اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﻧﺎم ﮐﺎروان در ﻳﮏ ﺟﻠﺴﻪ ﮐﻪ از ﻃﺮف اﻧﺠﻤﻦ ﻡﺘﺤﺪ ﺑﺮاﯼ ﺗﻬﻴﻪ ﻳﮏ ﺑﺮﻧﺎﻡﻪ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻧﯽ ﺑﺮﮔﺰار‬
‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻡﻄﺮح ﮔﺮدﻳﺪ وﻟﯽ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﺗﺎﺱﻒ ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺟﻠﺴﻪ اﯼ اﻳﻦ ﻃﺮح ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻡﺎﻧﻨﺪ ﻃﺮﺡﻬﺎ وﺑﺮﻧﺎﻡﻬﺎﯼ دﻳﮕﺮ اﻧﺠﻤﻦ ﺑﻪ ﮔﺮدﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﺗﺎرﻳﺦ ﺱﭙﺮدﻩ ﺷﺪ و دﻳﮕﺮ هﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺧﺒﺮﯼ از ﺁن ﺑﻪ ﮔﻮش ﻧﺮﺱﻴﺪ‪ .‬وﻟﯽ هﻤﺰﻡﺎن ﺑﺎ ﺁن ﺟﻠﺴﺎت ﻡﻦ ﺷﺨﺼﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل راﻩ اﻧﺪازﯼ ﻳﮏ‬
‫ﺑﺮﻧﺎﻡﻪ رادﻳﻮﻳﯽ ﺑﺮاﯼ اﻓﻐﺎﻧﻬﺎ ﺑﻮدم ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ) ‪ Multicultural youth SA (MYSA‬وﺧﺼﻮﺻﺎ ﮐﻤﮑﻬﺎﯼ ﺷﺨﺼﯽ ﺧﺎﻧﻢ‬
‫‪ Angelica Tyron‬وﻡﺪﻳﺮﻳﺖ رادﻳﻮ ﺁدﻳﻼﻳﺪ ﺧﺎﻧﻢ ‪ Deborah Welch‬ﻡﻦ ﻡﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﺟﺎزﻩ ﭘﺨﺶ ﻳﮏ ﺱﺎﻋﺖ ﺑﺮﻧﺎﻡﻪ‬
‫راﻳﻮﯼ ﺑﺮاﯼ اﻓﻐﺎﻧﻬﺎ ﺷﺪم‪.‬‬

‫اوﻟﻴﻦ ﺟﻠﺴﻪ درﺗﺎرﻳﺦ ‪ January 29‬ﺱﺎل ‪ 2005‬ﺑﺎ ﺡﻀﻮر ﺗﻌﺪادﯼ از ﺟﻮاﻧﺎن و ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن ﮐﻪ ﺗﺮﮐﻴﺒﯽ از اﻓﺮاد ﺡﺎﺿﺮو ﻏﻴﺮ‬
‫ﺡﺎﺿﺮ در ﺟﻠﺴﺎت اﻧﺠﻤﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻪ در ﭘﯽ ﺁن ﺟﻠﺴﺎت ﺗﺼﻤﻴﻴﻢ ﺑﻪ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻳﮏ ﮔﺮوﻩ ﺟﺪﻳﺪ و ﻡﺴﺘﻘﻞ از اﻧﺠﻤﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ و‬
‫در ﺱﺎﻋﺖ ‪ 6‬ﺑﻌﺪ ازﻇﻬﺮ ‪ Jun 5‬هﻤﺎن ﺱﺎل ﺑﺎ ﻧﺎم رادﻳﻮ ﮐﺎروان اوﻟﻴﻦ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﯼ ﺧﻮد را رﺱﻤﺎ ﺁﻏﺎز ﻧﻤﻮدﻳﻢ‪.‬‬

‫اﻓﺘﺨﺎرات‬

‫ﺑﺮﻧﺎﻡﻪ هﺎﯼ رادﻳﻮﯼ ﮐﺎراوان ﺷﺎﻡﻞ اﺧﺒﺎر‪ ،‬ﻡﻮﺱﻴﻘﯽ‪ ،‬ﺑﺮﻧﺎﻡﻪ هﺎﯼ وﻳﮋۀ ﻓﺮهﻨﮕﯽ‪ ،‬اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ادﺑﯽ ﺑﻮدﻩ و ﻡﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﮐﺎروان ﺑﺎ ﺱﺎﺧﺘﻦ‬
‫ﺑﺮﻧﺎﻡﻬﺎﯼ ﺁﻡﻮزﺷﯽ ﻡﺘﻌﻌﺪﯼ ﭼﻮن "ﺧﺎﻧﮥ ﻡﺎ" ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ ﻡﻌﺮﻓﯽ ﺑﻬﺘﺮ و ﺧﻮﺑﺘﺮ وﻃﻦ ﻋﺰﻳﺰ ﻡﺎن ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﻧﻮ‪ ،‬ﺑﺮﻧﺎﻡﮥ "ﺟﻮان" ﮐﻪ ﭘﻴﺮاﻡﻮن‬
‫ﺵﻤﺎرﻩ ‪٧ – ١‬‬

‫ﻣﺸﮑﻼت ﺟﻮاﻧﺎن و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﺪاوم ﭼﻬﺮهﺎﯼ ﻣﻮﻓﻖ ﺟﻮاﻧﺎن اﻓﻐﺎﻧﯽ در اﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ ﺑﻮد و اﺧﻴﺮًا ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻧﺎﻣﮥ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻼت‬
‫و ﻣﻌﻀﻼت ﺟﺎﻣﻌﮥ ﻧﻮﭘﺎﯼ ﻣﺎ را ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ و ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻗﺮار ﻣﻴﺪهﺪ ﺕﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ هﺎﯼ ﭼﺸﻤﮕﻴﺮﯼ را ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎیﺪ‪ ،‬از ﺟﻤﻠﻪ ﺑﺮﻧﺪۀ‬
‫ﺟﺎیﺰۀ ﺑﻬﺘﺮیﻦ ﮐﺎر ﮔﺮوهﯽ در ﺳﺎل ‪ 2005‬در رادیﻮ ﺁدﻻیﺪ و ﻧﺎﻣﺰد ﺑﻬﺘﺮیﻦ ﭘﺮوﮔﺮام ﻧﻮﭘﺎ در ﺳﺎل ‪ 2006‬درﺳﻄﺢ ‪National‬‬
‫‪Community Broadcasting‬و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﺎﻣﺰد ﺑﻬﺘﺮیﻦ ﮐﺎر ﺟﻤﻌﯽ‪/‬ﮔﺮوهﯽ در ﺳﺎل‪ 2006‬در رادیﻮ ﺁدﻻیﺪ ﺵﺪ ‪.‬‬

‫ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺆﺳﺴﻪ ﮐﺎروان‬

‫در‪ September‬ﺳﺎل ‪2006‬ﺑﻌﺪ از ﻣﻮﻓﻘﻴﺘﻬﺎﯼ ﺡﺎﺻﻞ ﺵﺪﻩ ‪ ,‬اﻋﻀﺎء ﮐﺎروان ﺧﻮد را ﺁﻣﺎدﻩ ﺑﺮداﺵﺘﻦ ﻗﺪﻣﻬﺎﯼ ﺑﻌﺪﯼ در راﻩ رﺵﺪ‬
‫و ﺕﻮﺳﻌﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎیﺸﺎن دیﺪﻩ و ﺑﺎ ﺛﺒﺖ ﻧﺎم ﮔﺮوﻩ ﮐﺎروان ﺑﻪ ﻋﻨﻮان یﮏ ارﮔﺎن ﻓﺮهﻨﮕﯽ و ﻏﻴﺮ اﻧﺘﻔﺎﻋﯽ در وزارت ﻓﺮهﻨﮓ‬
‫واﻣﻮر ﭼﻨﺪ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺑﺨﺶ دیﮕﺮﯼ ازﺕﺎریﺦ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﯼ ﺧﻮد را ﺑﺎ هﺪف ایﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺧﻮﺑﺘﺮ و ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﺧﺪﻣﺖ ﻓﺮهﻨﮓ و زﺑﺎن‬
‫ﺧﻮیﺶ ﺑﺎﺵﻨﺪ ﺁﻏﺎزﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻮﺋﺴﺴﻪ ﮐﺎروان در ایﻦ ﻣﺮﺡﻠﻪ از ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﯼ ﺧﻮد ‪ ,‬ﺑﺨﺶ ﻧﺸﺮیﺎﺕﯽ ﺧﻮد راﻧﻴﺰ رﺳﻤﺎ ﺁﻏﺎز ﮐﺮد و ﺑﺪیﻦ ﻣﻨﻮال ﻣﻮﺋﺴﺴﻪ درﺻﺪد‬
‫ﺟﺬب ﻧﻴﺮوهﺎﯼ ﺕﻮاﻧﻤﻨﺪ ﻓﺮهﻨﮕﯽ‪ -‬اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮔﺮدیﺪ و ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺕﻤﺎم ﻗﺎدر ﺵﺪ ﺕﺎ ‪ 22‬ﻋﻀﻮ ﺟﺪیﺪ ﺟﺬب ﻧﻤﺎیﺪ‪ .‬ﺧﻮﺵﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف‬
‫ﻣﺆﺳﺴﻪ هﺎ و اﻧﺠﻤﻦ هﺎﯼ ﻣﻮﺟﻮد در ﺟﺎﻣﻌﮥ ﻣﺎ‪ ،‬ﻣﺆﺳﺴﻪ از ﺕﻌﺎدل و ﺕﺴﺎوﯼ اﻋﻀﺎﯼ زن و ﻣﺮد ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺡﺎل‬
‫ﺡﺎﺽﺮ از ﺕﻌﺪاد ‪ 30‬ﻋﻀﻮ‪ 14 ،‬ﻋﻀﻮ ﺁن را ﻃﺒﻘﻪ اﻧﺎس و ‪ 16‬ﺁﻧﺮا ذﮐﻮر ﺕﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪهﺪ ﮐﻪ ایﻦ ﺧﻮد ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺑﺰرﮔﯽ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ‬
‫ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻴﮕﺮدد‪ .‬ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎ و داﻣﻨﻪ ﮐﺎرﯼ ﻣﺆﺳﺴﻪ را ﺕﺤﺖ ﺳﻪ ﺑﺨﺶ ذیﻞ ﻣﻴﺘﻮان ﺧﻮﺑﺘﺮ و ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ارﺕﺒﺎط ﺑﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﻧﻬﺎدهﺎﯼ ﺁﺳﺘﺮاﻟﻴﺎیﯽ‬ ‫‪.1‬‬
‫ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‪ -‬ﻓﺮهﻨﮕﯽ و ادﺑﯽ‬ ‫‪.2‬‬
‫ارﺕﺒﺎط ﺑﺎ روش ﺽﻤﻴﺮان و ﻗﻠﻢ ﺑﻪ دﺳﺘﺎن ﻣﺮدم ﻣﺎ در ﺳﻄﺢ ﺁﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ‬ ‫‪.3‬‬

‫در ﻋﺮﺻﻪ اول ﺕﻤﺎم ﺕﻼش هﺎﯼ اﻋﻀﺎﯼ ﮐﺎدر ادارﯼ ﺑﺮایﻦ ﺑﻮدﻩ ﺕﺎ ﺑﻪ ﺵﮑﻞ ﺵﺎیﺴﺘﻪ و ﺑﺎیﺴﺘﻪ ارﺕﺒﺎط هﺎﯼ ﺳﻮدﻣﻨﺪ ﺑﺎ ارﮔﺎن هﺎﯼ‬
‫دوﻟﺘﯽ و ﻏﻴﺮ دوﻟﺘﯽ ﺁﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ ﺑﺮﻗﺮار ﺳﺎزد ﺕﺎ ﺑﺪیﻦ ﻃﺮیﻖ هﻢ درﺟﺮیﺎن ﻋﺮﺻﻪ هﺎﯼ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‪ -‬ﻓﺮهﻨﮕﯽ و ﺳﻴﺎﺳﯽ ﺧﺎﻧ ًﻪ ﺟﺪیﺪ ﻣﺎن‬
‫ﻗﺮار ﮔﻴﺮیﻢ و هﻢ از ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﻣﺮدم ﺧﻮیﺶ ﻧﻤﺎیﻨﺪﻩ ﮔﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪ .‬ﺑﺪیﻦ ﻣﻨﻈﻮر در اﻋﻀﺎﯼ ادارﯼ ﻣﻮﺳﺴﻪ یﮑﯽ از ﺑﺨﺶ هﺎﯼ ﮐﺎرﯼ‬
‫رواﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪.‬‬

‫در ﺑﺨﺶ دوم‪ ،‬یﻌﻨﯽ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‪-‬ﻓﺮهﻨﮕﯽ و ادﺑﯽ‪ ،‬اﻋﻀﺎﯼ ﻣﻮﺳﺴﻪ ﺑﺎ ارایﮥ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ هﺎﯼ ارزﻧﺪﻩ از ﻃﺮیﻖ رادیﻮ‪ ،‬راﻩ‬
‫اﻧﺪازﯼ ﻧﺸﺮیﻪ ﺳﺨﻦ ﻧﻮ ﺑﺮاﯼ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر در ﺁﺳﺘﺮاﻟﻴﺎﯼ ﺟﻨﻮﺑﯽ‪ ،‬ﺕﻤﺎم ﺕﻮان و ﻧﻴﺮوﯼ اش را ﻣﺠﺬوب داﺵﺘﻪ اﻧﺪ‪ .‬داﻣﻨﻪ اﯼ ﮐﺎرﯼ ایﻦ‬
‫ﻋﺮﺻﻪ ﺑﺴﻴﺎر وﺳﻴﻊ وﺑﺰرگ ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ ﮐﻪ در دراز ﻣﺪت ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻋﻤﺎل ﺁن‪ ،‬ﭘﻼن راﻩ اﻧﺪازﯼ یﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺕﻠﻮیﺰیﻮﻧﯽ را داریﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺮﻋﻼوﻩ ﻣﺆﺳﺴﻪ در ﺑﺮﮔﺰارﯼ ﺟﺸﻦ هﺎﯼ ﻣﻠﯽ و ﻓﺮهﻨﮕﯽ دوﺵﺎدوش اﻧﺠﻤﻦ ﻣﺘﺤﺪ‪ ،‬و در ﭘﺮوﮔﺮام هﺎﯼ ﭼﻨﺪ ﻓﺮهﻨﮕﯽ و ﻏﻴﺮﻩ هﻤﻴﺸﻪ‬
‫در ﺻﺤﻨﻪ ﺑﻮدﻩ و از ﻣﺮدم ﺧﻮیﺶ ﻧﻤﺎیﻨﺪﮔﯽ ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ‪.‬‬

‫در ﻋﺮﺻﻪ ارﺕﺒﺎط ﺑﺎ ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻴﺰ ﺕﻼش هﺎﯼ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺁﻣﻴﺰ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ هﺎﯼ‪ ،‬رادیﻮیﯽ ﻣﺼﺎﺡﺒﻪ و‬
‫ﻣﻄﺮح ﺳﺎزﯼ ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن ﻣﻘﻴﻢ ﺁﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ و ﺧﺎرج یﮑﯽ از روﻧﺪهﺎﯼ ﮐﺎرﯼ ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬ﺽﻤﻨًﺎ ﺕﻘﺪیﺮ از ﮐﺎرﮐﺮدهﺎﯼ ﻧﺨﺒﮕﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻴﺰ‬
‫هﻤﻴﺸﻪ ﻣﻘﺪم ﺑﻮدﻩ و ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪.‬‬
‫ﺣﻤﺰﻩ ﺣﻴﺪرﯼ‬

‫) ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ وﺿﻌﻴﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺟﺎﻣﻌﮥ اﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ(‬


‫در اﻳﻦ ﻥﻮﺵﺘﻪ ﺗﻼش ﺥﻮاهﺪ ﺵﺪ ﺗ ﺎ اﻳ ﻦ ﻥﮑﺘ ﻪ روﺵ ﻦ ﮔ ﺮدد‬
‫ﮐﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﻣﺮدﻣﺎن ﺑﻮﻣﯽ اﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ از ﻓﺮﺹﺖ‬ ‫ﺗﮑﻨﻮﻟ ﻮژﯼ ه ﺎﯼ ﺟﺪﻳ ﺪ و ﺑﺨﺼ ﻮص اﻳﻨﺘﺮﻥ ﺖ ﺟﻬ ﺎن را‬
‫و ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺗﺤﺼﻴﻠﯽ ﮐﻤﺘﺮﯼ ﻥﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻘﻴﮥ اﺳ ﺘﺮاﻟﻴﺎ ﻳ ﯽ ه ﺎ‬ ‫ﮐﻮﭼ ﮏ ﮐ ﺮدﻩ اﺳ ﺖ‪ .‬ﺣ ﺎﻻ ﻣ ﺎ ﭼﻴ ﺰﯼ ﺑﻨ ﺎم دهﮑ ﺪﻩ ﺟﻬ ﺎﻥﯽ‬
‫ﮐﻪ داراﯼ درﺁﻣﺪ ﺑﺎﻻ ﻣ ﯽ ﺑﺎﺵ ﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺮﺥﻮردارﻥ ﺪ‪ .‬و هﻤﭽﻨ ﺎن‬ ‫دارﻳ ﻢ‪ .‬ﻣ ﺮدم ﺟﻬ ﺎن ﺑﻴﺸ ﺘﺮ از ﻗﺒ ﻞ ﺑ ﺎ ﺥﺒ ﺮ از اوﺿ ﺎع‪،‬‬
‫ﮐﻮﺵﺶ ﺥﻮاهﺪ ﺵﺪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻥﮑﺘﻪ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﮔﺮدد ﮐﻪ اﻳﻦ ﻣﺮدﻣ ﺎن‬ ‫ﺗﺤﻮﻻت و اﺗﻔﺎﻗﺎت ﺟﻬﺎن ﻣﯽ ﺑﺎﺵﻨﺪ‪ .‬اﻳﻨﺘﺮﻥ ﺖ ﺑ ﺎ ﺥ ﻮد ﻳ ﮏ‬
‫داراﯼ ﺹ ﺤﺖ ﺑ ﺪﺗﺮﯼ ﻥﺴ ﺒﺖ ﺑ ﻪ ﺑﻘﻴ ﮥ اﺳ ﺘﺮاﻟﻴﺎﻳﯽ ه ﺎ ﮐ ﻪ‬ ‫زﺑﺎن ﺥﺎص و ﻳ ﮏ ﺳ ﺮﯼ ﻣﻮﺿ ﻮﻋﺎت ﺥ ﺎص را ﻣﻌﺮﻓ ﯽ‬
‫درﺁﻣ ﺪ ﺑﻬﺘ ﺮ و در ﻣﻮﻗﻌﻴ ﺖ اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ ﺑﻬﺘ ﺮﯼ هﺴ ﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻣ ﯽ‬ ‫ﮐ ﺮدﻩ اﺳ ﺖ و هﻤﭽﻨ ﺎن ﺑﺎﻋ ﺚ ﺵ ﺪﻩ اﺳ ﺖ ﻳ ﮏ ﺳ ﺮﯼ‬
‫ﺑﺎﺵﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﻮﺿ ﻮﻋﺎت ﻣﻮﻗﻌﻴ ﺖ ﺥ ﻮد را ﺑﻌﻨ ﻮان ﻳ ﮏ ﻣﻮﺿ ﻮع‬
‫ﻗﺒﻞ از اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺴ ﺘﻘﻴﻤًﺎ روﯼ اﺹ ﻞ ﻣﻮﺿ ﻮع ﺑ ﺮوﻳﻢ ﺑﺎﻳ ﺪ ﺑ ﺎ‬ ‫دﻟﭽﺴﺐ در رﺳﺎﻥﻪ هﺎ از دﺳﺖ ﺑﺪهﺪ‪ .‬ﻳﮑﯽ از ﻣﻮﺿ ﻮﻋﺎﺗﯽ‬
‫ﭼﻨﺪ اﺹﻄﻼح ﻣﻬﻢ ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ ﺁﺵ ﻨﺎ ﺵ ﻮﻳﻢ ﮐ ﻪ از ﺁﻥﻬ ﺎ‬ ‫ﮐ ﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴ ﺖ ﺥ ﻮد را ﺑﻌﻨ ﻮان ﻳ ﮏ ﻣﻮﺿ ﻮع ﺥﻮاﻥ ﺪﻥﯽ در‬
‫زﻳﺎد در اﻳﻦ ﻥﻮﺵﺘﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﺵﺪﻩ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫رﺳﺎﻥﻪ هﺎ از دﺳﺖ دادﻩ اﺳﺖ ﻣﻮﺿ ﻮﻋﺎت ﻣ ﺮﺗﺒﻂ ﺑ ﺎ ﻋﻠ ﻮم‬
‫ﻥﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ‪:‬‬ ‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬دﻟﻴﻞ اﻳﻨﮑﻪ ﭼ ﺮا و ﺑ ﻪ ﭼ ﻪ دﻟﻴ ﻞ رﺳ ﺎﻥﻪ‬

‫‪ -‬ﺵﻤﺎرﻩ ‪٨ – ١‬‬
‫ﻥﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ در ﻋﻠ ﻮم اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ اﺹ ﻄﻼﺣﯽ اﺳ ﺖ ﮐ ﻪ ﺑ ﺮاﯼ‬ ‫ه ﺎ ﺑ ﻪ اﻳ ﻦ ﻣﻮﺿ ﻮع دﮔ ﺮ ﮐﻤﺘ ﺮ ﻣ ﯽ ﭘﺮدازﻥ ﺪ ﻳ ﮏ ﺑﺤ ﺚ‬
‫ﺗﺸﺮﻳﺢ وﺿﻌﻴﺖ اﻓﺮاد‪ ،‬ﺥ ﺎﻥﻮادﻩ ه ﺎ‪ ،‬اﺟﺘﻤ ﺎع و ﻳ ﺎ ﮔﺮوه ﯽ‬ ‫ﺟﺪاﮔﺎﻥ ﻪ دارد‪ .‬در اﻳﻨﺠ ﺎ ﻓﻘ ﻂ ﺑ ﻪ ﻳ ﺎد ﺁورﯼ اﻳ ﻦ ﻥﮑﺘ ﻪ ﮐ ﻪ‬
‫از اﺟﺘﻤ ﺎع ﮐ ﻪ از ﻣﺰاﻳ ﺎﯼ دﺳﺘﺮﺳ ﯽ ﻳﮑﺴ ﺎن ﺑ ﻪ ﻗ ﺪرت‪،‬‬ ‫ﺗﺨﺼﺼ ﯽ ﺵ ﺪن وﻇ ﺎ ﻳ ﻒ ﻳﮑ ﯽ از دﻻﻳ ﻞ دراﻳ ﻦ راﻩ ﻣ ﯽ‬
‫درﺁﻣﺪ و ﺙﺮوت ﺑﺮﺥﻮردار ﻥﻤ ﯽ ﺑﺎﺵ ﻨﺪ‪ ،‬اﺳ ﺘﻔﺎدﻩ ﻣ ﯽ ﺵ ﻮد‪.‬‬ ‫ﺑﺎﺵﺪ ﺑﺴﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻥﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ در ﻳﮏ ﺟﺎﻣﻌ ﻪ ﺑ ﻪ دو ﻥ ﻮع ﻣ ﯽ ﺑﺎﺵ ﺪ‪ .‬ﻥ ﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ‬
‫اﻗﺘﺼ ﺎدﯼ ﮐ ﻪ ﻋﺒ ﺎرت از هﻤ ﺎن ﺳ ﺮﻣﺎﻳﻪ و اﻣﮑﺎﻥ ﺎت اﺳ ﺖ‬ ‫در اﻳﻦ ﻥﻮﺵﺘﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از ﻓﺮﺹﺖ ﭘ ﻴﺶ ﺁﻣ ﺪﻩ ﻣ ﯽ ﺥ ﻮاهﻢ‬
‫ﮐﻪ ﺑﺼﻮرت ﻣﺴ ﺎوﻳﺎﻥﻪ در ﺑ ﻴﻦ اﺟﺘﻤ ﺎع ﺗﻘﺴ ﻴﻢ ﻥﺸ ﺪﻩ اﺳ ﺖ؛‬ ‫ﺗﺎ ﺣﻘﯽ را در راﺳﺘﺎﯼ ﻋﻤﻮﻣﻴﺖ ﺑﺨﺸ ﻴﺪن ﺑ ﻪ ﻣﻮﺿ ﻮﻋﺎت‬
‫ﻣﺎﻥﻨﺪ زﻣﻴﻦ‪ ،‬ﺥﺎﻥﻪ‪ ،‬ﺗﻌﻠﻴﻢ و ﺗﺮﺑﻴﻪ‪ ،‬اﻣﮑﺎﻥﺎت ﺹﺤﯽ‪ ،‬وﻇﻴﻔ ﻪ‬ ‫اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ اداء ﻥﻤ ﺎﻳﻢ؛ ﺑ ﻪ دﻟﻴ ﻞ اﻳﻨﮑ ﻪ ﻣﻮﺿ ﻮﻋﺎت ﻳ ﺎد ﺵ ﺪﻩ‬
‫و ﻣﻮﻗﻌﻴ ﺖ اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ‪ .‬ﻋ ﺪم دﺳﺘﺮﺳ ﯽ ﺑ ﻪ ﺳ ﺮﻣﺎﻳﻪ ه ﺎ و‬ ‫اهﻤﻴ ﺖ ﺑﺴ ﺰاﻳﯽ در زﻥ ﺪﮔﯽ روزﻣ ﺮﻩ ﻣ ﺎ‪ -‬ﺑﺨﺼ ﻮص در‬
‫اﻣﮑﺎﻥ ﺎت ﻳﺎدﺵ ﺪﻩ‪ ،‬ﻋﺒ ﺎرت اﺳ ﺖ از ﻥ ﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ‪.‬‬ ‫ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ‪ -‬دارد‪.‬‬
‫زﻣﺎﻥﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ درﺁﻣﺪ ﺑﺮاﯼ ﻣﺮدم در ﻳ ﮏ ﺟﺎﻣﻌ ﻪ ﻣﺤ ﺪود‬ ‫ﺑﻌﻀﯽ هﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﺎور اﻥﺪ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻌ ﮥ اﺳ ﺘﺮاﻟﻴﺎ ﻳ ﮏ ﺟﺎﻣﻌ ﮥ‬
‫ﻣﯽ ﺵﻮد ﻥﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﯽ ﻳﺎﺑﺪ‪.‬‬ ‫داراﯼ ﻣﺴﺎوات و ﺑﺮاﺑﺮﯼ اﺳﺖ؛ ﺑﮕﻮﻥﻪ اﯼ ﮐ ﻪ هﻤ ﻪ ﻣ ﺮدم‬
‫ﻣﺴﺎوات ﻳﺎ ﺑﺮاﺑﺮﯼ‪:‬‬ ‫در ﺁن ﺑﻄﻮر ﻣﺴﺎوﻳﺎﻥﻪ ازﺗﻤﺎم ﻣﺰاﻳ ﺎﯼ زﻥ ﺪﮔﯽ ﺑﺮﺥ ﻮردار‬
‫در ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻣﺴﺎوات ﺑﻪ دﮐﺘﺮﻳﻨﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺵﻮد ﮐ ﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﺑﺎﺵﻨﺪ؛ وﻟﯽ ﺑﺴﻴﺎرﯼ دﻳﮕﺮ ﺑ ﺎ اﻳ ﻦ ﻥﻈ ﺮ ﻣﻮاﻓ ﻖ ﻥﻴﺴ ﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮاﺑﺮﯼ وﺿﻌﻴﺖ و ﺣﺎﻟﺖ‪ ،‬ﻥﺘﻴﺠﻪ و ﺑﺮﺁﻣﺪ‪ ،‬ﭘﺎداش و ﺙ ﻮاب‬ ‫ﺁﻥﻬﺎ ﻣ ﯽ ﮔﻮﻳﻨ ﺪ ﮐ ﻪ ﻗﺸ ﺮ ﮐ ﻢ درﺁﻣ ﺪ و ﻣﺮدﻣ ﺎن ﻃﺒﻘ ﮥ ﭘ ﺎﻳﻴﻦ‬
‫و اﻣﺘﻴﺎز را ﻳﮏ ﺥﻮاﺳﺖ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ ﺗﺸ ﮑﻴﻼت اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ ﻣ ﯽ‬ ‫ﺟﺎﻣﻌ ﻪ و ﺑ ﻮﻣﯽ ه ﺎﯼ اﺳ ﺘﺮاﻟﻴﺎ ﻣﺜ ﻞ ﻃﺒﻘ ﮥ ﺑ ﺎﻻﯼ ﺟﺎﻣﻌ ﻪ‪،‬‬
‫داﻥ ﺪ‪ .‬ﻣﺴ ﺎوات ﻳ ﮏ ﺵ ﻌﺎر ﻣﻌ ﺮوف ﮐﻤﻮﻥﻴﺴ ﺖ ه ﺎ و‬ ‫ﺑﻄ ﻮر ﻳﮑﺴ ﺎن ﺑ ﻪ اﻣﮑﺎﻥ ﺎت ﺹ ﺤﯽ و ﻣﻮﻗﻌﻴ ﺖ ﺗﺤﺼ ﻴﻠﯽ‬
‫دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻥﺪارﻥﺪ‪.‬‬
‫رﻓ ﺘﻦ ﺑ ﻪ اﺱ ﺘﺨﺮ‪ ،‬ﮐﻠ ﺐ ه ﺎﯼ ورزﺵ ﯽ‪ ،‬ﺑﻴﻤ ﻪ ه ﺎﯼ ﺹ ﺤﯽ‬ ‫ﻣﺎرﮐﺴﻴﺴﺖ هﺎ ﺑ ﻮد‪) .‬دﮐﺸ ﻨﺮﯼ ﻋﻠ ﻮم اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ اﮐﺴ ﻔﻮرد‪،‬‬
‫ﺵﺨﺼ ﯽ و ﻏ ﺬاهﺎﯼ ﺧ ﻮب‪ ،‬ارﺕﺒ ﺎط ﺕﻨﮕﺎﺕﻨ ﮓ ﺑ ﺎ ﻣﻴ ﺰان‬ ‫‪ ،1998‬ص‪(201.‬‬
‫درﺁﻣﺪ و ﻥﻮع وﻇﻴﻔﻪ یﮏ ﺵﺨﺺ دارد‪ .‬ﻃﺒﻘﻪ پ ﺎیﻴﻦ ﺟﺎﻣﻌ ﻪ‬ ‫ﻃﺒﻘﻪ ‪:‬‬
‫ﮐﻪ درﺁﻣﺪ ﮐﻤﺘﺮ ﻥﺴ ﺒﺖ ﺑ ﻪ ﻃﺒﻘ ﮥ ﺑ ﺎﻻﯼ ﺟﺎﻣﻌ ﻪ دارﻥ ﺪ ﺑﻴﺸ ﺮ‬ ‫ﻃﺒﻘ ﻪ ﺱﻴﺴ ﺘﻤﯽ اﺱ ﺖ ﮐ ﻪ درﺁن ﻣ ﺮدم ﺑ ﻪ اﺱ ﺎس ﻣﻮﻗﻌﻴ ﺖ‬
‫از دیﮕ ﺮان ﻣﺮیﻀ ﯽ و ﻣﺸ ﮑﻼت ﺹ ﺤﯽ را ﺕﺠﺮﺑ ﻪ ﻣ ﯽ‬ ‫اﻗﺘﺼ ﺎدﯼ ﻣﺸ ﺘﺮﮎ ﺑ ﺎ ه ﻢ ﮔ ﺮوﻩ ﺑﻨ ﺪﯼ ﺵ ﺪﻩ اﻥ ﺪ و ﻃﺒﻘ ﻪ‬
‫ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬دو اﺡﺼﺎیﻴﻪ در ﺱﺎﻝﻬﺎﯼ ‪ 1992‬و ‪ 1995‬ﻥﺸ ﺎن داد‬ ‫ﺑﻴﺎﻥﮕﺮ ﺕﻔﺎﺿﻞ دﺱﺘﺮﺱﯽ ﮐﻪ یﮏ ﻓﺮد ﺑﻪ دارایﯽ هﺎﯼ ﻣﺎدﯼ‬
‫ﮐﻪ ﻣﺮدﻣﺎﻥﯽ ﺑﺎ درﺁﻣ ﺪ ﺑ ﺎﻻ‪ ،‬دارﯼ ﺹ ﺤﺖ و ﺱ ﻼﻣﺖ ﺑﻬﺘ ﺮ‬ ‫ی ﮏ ﺟﺎﻣﻌ ﻪ دارد ﻣ ﯽ ﺑﺎﺵ ﺪ‪) .‬اﺱ ﭙﻦ‪،2002 ،‬ص‪(36.‬‬
‫در ﻣﻘﺎیﺴ ﻪ ﺑ ﺎ ﮐ ﻢ درﺁﻣ ﺪ ه ﺎ ﻣ ﯽ ﺑﺎﺵ ﻨﺪ‪ .‬در اداﻣ ﻪ ای ﻦ‬ ‫ﻣ ﺎﮐﺲ و ﺑ ﺮ اﺱ ﺘﺪﻻل ﻣ ﯽ ﺁورد ﮐ ﻪ ﻃﺒﻘ ﻪ در ﺑ ﺮ ﮔﻴﺮﻥ ﺪﻩ‬
‫اﺡﺼ ﺎیﻴﻪ ﺁﻣ ﺪﻩ ﺑ ﻮد ﮐ ﻪ ﻣﺮدﻣ ﺎﻥﯽ ﺑ ﻴﻦ ﺱ ﻨﻴﻦ ‪ 15‬ﺕ ﺎ ‪ 24‬ﺑ ﺎ‬ ‫ﺕﻘﺴ ﻴﻤﺎت ﻣﻨ ﺎﺑﻊ اﻗﺘﺼ ﺎدﯼ ﻣﺎﻥﻨ ﺪ دارای ﯽ‪ ،‬درﺁﻣ ﺪ و ﺛ ﺮوت‬
‫درﺁﻣ ﺪ ﮐ ﻢ‪ 110 ،‬ﻓﻴﺼ ﺪ ﺑﻴﺸ ﺘﺮ دﭼ ﺎر ﻣﺮیﻀ ﯽ ه ﺎﯼ‬ ‫در ﻣﻴﺎن یﮏ ﮔﺮوپ ﻣﺮدم ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬او ﺑﻪ ایﻦ ﺑ ﺎور اﺱ ﺖ‬
‫ﭼﺮﺧﺸ ﯽ ﻣﺜ ﻞ ﺱ ﺮﻣﺎ و ﻃ ﺐ ﻥﺴ ﺒﺖ ﺑ ﻪ دیﮕ ﺮ ﻣﺮدﻣ ﺎن ﮐ ﻪ‬ ‫ﮐ ﻪ ﻃﺒﻘ ﻪ ﺑﺴ ﻴﺎر ﻣﻬ ﻢ اﺱ ﺖ ﺑ ﻪ دﻝﻴ ﻞ ایﻨﮑ ﻪ ﻣ ﺎ ﻣ ﯽ ﺕ ﻮاﻥﻴﻢ‬
‫درﺁﻣﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ داﺵﺘﻨﺪ ﻣﯽ ﺵﺪﻥﺪ‪) .‬ﺑﺴ ﺎﻥﺖ و واﺕ ﺲ‪،2002 ،‬‬ ‫ﮐﻴﻔﻴﺖ و ﺧﺼﻮﺹﻴﺖ زﻥﺪﮔﯽ اﺵﺨﺎص را ﺕﺸ ﺨﻴﺺ ﺑ ﺪهﻴﻢ‪.‬‬
‫ص‪ .(397 .‬هﻤﭽﻨﺎن ﻣﺮدﻣﺎﻥﯽ ﺑﺎ درﺁﻣ ﺪ ﮐ ﻢ از ﺱ ﻨﻴﻦ ‪65‬‬ ‫ﻼ ﺹ ﺤﺖ و درازﯼ ﻋﻤ ﺮ ﺁﻥﻬ ﺎ‪ ،‬ﺱ ﻠﻴﻘﻪ ﻓﺮهﻨﮕ ﯽ‪ ،‬ﺱ ﻄﺢ‬
‫ﻣﺜ ً‬
‫ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ‪ 15‬ﻓﻴﺼﺪ ﺑﻴﺸ ﺘﺮ داراﯼ ﻃ ﺐ دیﺎﺑ ﺖ‪ ,‬و ‪ 16‬ﻓﻴﺼ ﺪ‬ ‫داﻥﺴ ﺘﮕﯽ‪ ،‬داﻥ ﺶ و ﻥ ﻮع ﺧﺎﻥ ﮥ ﮐ ﻪ ﺁﻥﻬ ﺎ درﺁن زﻥ ﺪﮔﯽ ﻣ ﯽ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮ دﭼﺎر ﻣﺮﺿﻬﺎﯼ ﻗﻠﺒ ﯽ در ﻣﻘﺎیﺴ ﻪ ﺑ ﺎ ﺑﻘﻴ ﻪ ﻣ ﺮدم ﻣ ﯽ‬ ‫ﮐﻨﻨﺪ‪) .‬اﺱﭙﻴﻦ‪ ،2002 ،‬ص‪(158 .‬‬
‫ﺵﺪﻥﺪ‪) .‬ﺑﺴﺎﻥﺖ و واﺕﺲ‪,2007,‬ص‪(297 .‬‬ ‫از ﻥﻘﻄ ﻪ ﻥﻈ ﺮ ﻣ ﺎرﮐﺲ ﻃﺒﻘ ﻪ ﺑﻴﺸ ﺘﺮ ﺑ ﺮ ﻣﻘ ﺎم ﻣ ﺮدم و ی ﺎ‬
‫‪ -‬ﺵﻤﺎرﻩ ‪٩ – ١‬‬

‫ﺑ ﻮﻣﯽ اﺱ ﺘﺮﻝﻴﺎ در ارﺕﺒ ﺎط ﺑ ﺎ ﻋ ﺪم دﺱﺘﺮﺱ ﯽ ﺑ ﻪ اﻣﮑﺎﻥ ﺎت‬ ‫دﺱﺘﻪ اﯼ از ﻣﺮدم ﺑﺮ ﮐﻨﺘﺮول ﻣﺎﻝﮑﻴ ﺖ و ﮐﻨﺘ ﺮول ﺕﻮﻝﻴ ﺪات‬
‫ﺹ ﺤﯽ‪ ،‬ﻥ ﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ را ﺕﺠﺮﺑ ﻪ ﻣ ﯽ ﮐﻨﻨ ﺪ‪ .‬ﺑ ﺮاﯼ‬ ‫اوﻝﻴ ﻪ ﺕﺄﮐﻴ ﺪ ﻣ ﯽ ﮐﻨ ﺪ‪ .‬او ﺑ ﻪ ای ﻦ ﺑ ﺎور ﺑ ﻮد ﮐ ﻪ ﮐ ﺎرﮔﺮان‬
‫ﻣﺜﺎل ﺡﺪ اوﺱﻂ ﻃﻮل ﻋﻤﺮ ایﻦ ﻣﺮدم در ﺱﺎل ‪ 2005‬ﻃﺒﻖ‬ ‫ارزش ﺡﻘﻴﻘ ﯽ ﮐ ﺎر ﺧ ﻮد را دریﺎﻓ ﺖ ﻥﻤ ﯽ ﮐﻨﻨ ﺪ ﺑ ﻪ ﺧ ﺎﻃﺮ‬
‫ی ﮏ اﺡﺼ ﺎیﻴﻪ ‪ 65.9‬ﺱ ﺎل ﺑ ﺮاﯼ ﻣﺮده ﺎ و ‪ 61.1‬ﺱ ﺎل‬ ‫ایﻨﮑ ﻪ اﮔ ﺮ ﭼﻴ ﻨﻦ ﻣ ﯽ ﺑ ﻮد دیﮕﺮﺁﻥﻘ ﺪر ﺱ ﻮد ﺑ ﺮاﯼ ﺱ ﺮﻣﺎیﻪ‬
‫ﺑ ﺮاﯼ زﻥﻬ ﺎ ﺑ ﻮد؛ در ﺡﺎﻝﻴﮑ ﻪ ﺡ ﺪ اوﺱ ﻂ ﻃ ﻮل ﻋﻤ ﺮ ﺑ ﺮاﯼ‬ ‫داران ﻥﻤﯽ ﻣﺎﻥﺪ ﮐﻪ ﺱﺮﻣﺎیﻪ دارﯼ یﺎ ﮐﭙﻴﺘ ﺎﻝﻴﺰم رﺵ ﺪ ﺑﻴﺸ ﺘﺮ‬
‫ﺑ ﺎﻗﯽ ﻣ ﺮدم اﺱ ﺘﺮاﻝﻴﺎ ‪ 78.4‬ﺱ ﺎل ﺑ ﺮاﯼ ﻣﺮده ﺎ و ‪83.1‬‬ ‫از ﺁن ﮐﻨﺪ‪) .‬ﻓﻮن‪ ،19 ،‬ص‪(126 .‬‬
‫ﺱﺎل ﺑﺮاﯼ زﻥﻬﺎ ﺑﻮد‪ .‬ایﻦ ﺑﻪ ایﻦ ﻣﻌﻨﯽ اﺱﺖ ﮐﻪ ﺑﻮﻣﯽ هﺎﯼ‬ ‫از دی ﺪﮔﺎﻩ ﺑﺴ ﺎﻥﺖ و واﺕ ﺲ دو ﺟﺎﻣﻌ ﻪ ﺵ ﻨﺎس ﻣﻄ ﺮح‬
‫اﺱﺘﺮاﻝﻴﺎ ﺕﺎ هﻨﻮز ﻃﻮل ﻋﻤﺮﺵ ﺎن ﮐﻤﺘﺮاﺱ ﺖ و ﭼﻨ ﺪیﻦ ﺱ ﺎل‬ ‫اﺱ ﺘﺮاﻝﻴﺎیﯽ‪ ،‬اﺱ ﺘﺮاﻝﻴﺎ ی ﮏ ﺟﺎﻣﻌ ﻪ ﺑ ﺪون ﻃﺒﻘ ﻪ اﺱ ﺖ‪ .‬ﺁﻥﻬ ﺎ‬
‫زودﺕ ﺮ از ﺑﻘﻴ ﻪ ﻣ ﺮدم اﺱ ﺘﺮاﻝﻴﺎ ﻣ ﯽ ﻣﻴﺮﻥ ﺪ‪) .‬ﺑﺴ ﺎﻥﺖ‬ ‫ﺕﺄﮐﻴﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ هﻢ اﺱﺘﺮاﻝﻴﺎ یﮏ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎ ﻃﺒﻘ ﻪ ﻣ ﯽ‬
‫وواﺕﺲ‪ ،2007،‬ص‪ .(398‬هﻤﭽﻨﺎن ﺕﺮاﭼﻤﺎ ﮐ ﻪ ﻣﻨﺠ ﺮ ﺑ ﻪ‬ ‫ﺑﺎﺵﺪ‪ ،‬اﮐﺜﺮ ﻣﺮدم ﺑﻪ یﮏ ﻃﺒﻘ ﻪ ﺑﺴ ﻴﺎر ﮐ ﻼن ﺕﻌﻠ ﻖ دارﻥ ﺪ و‬
‫ﻥﺎﺑﻴﻨﺎیﯽ ﻣﯽ ﮔ ﺮدد و ﻣﺮﺿ ﻬﺎﯼ ﻗﻠﺒ ﯽ ﭼﻨ ﺪیﻦ ﻣﺮﺕﺒ ﻪ ﺑﻴﺸ ﺘﺮ‬ ‫ﺁن ﻃﺒﻘﻪ‪ ،‬ﻃﺒﻘﮥ ﻣﺘﻮﺱ ﻂ ﻣ ﯽ ﺑﺎﺵ ﺪ‪ .‬ﺑﻘﻴ ﻪ ﻣ ﺮدم ﺑ ﻪ دو ﻃﺒﻘ ﻪ‬
‫از ﺑﻘﻴ ﻪ ﻣ ﺮدم اﺱ ﺘﺮاﻝﻴﺎ در ﺑ ﻴﻦ ای ﻦ ﻣ ﺮدم وﺟ ﻮد دارد‪.‬‬ ‫ﺑﺴﻴﺎر ﮐﻮﭼ ﮏ در پ ﺎیﻴﻦ ﺟﺎﻣﻌ ﻪ و درﺑ ﺎﻻﯼ ﺟﺎﻣﻌ ﻪ ﻣﺘﻌﻠ ﻖ‬
‫ﺑﻄ ﻮر ﻣﺜ ﺎل ‪ 38‬ﻓﻴﺼ ﺪ ﻣ ﺮدم ﺑ ﻮﻣﯽ اﺱ ﺘﺮاﻝﻴﺎ ﺑ ﻪ ﻣ ﺮض‬ ‫ﻣ ﯽ ﺑﺎﺵ ﻨﺪ‪ .‬در ﺡﻘﻴﻘ ﺖ ﻣﻨﻈ ﻮر ﺑﺴ ﺎﻥﺖ و واﺕ ﺲ از ای ﻦ‬
‫ﺕﺮاﭼﻤ ﺎ دﭼ ﺎر ﻣ ﯽ ﺵ ﻮﻥﺪ؛ در ﺡ ﺎﻝﯽ ﮐ ﻪ ای ﻦ ﺁﻣ ﺎر ﺑ ﺮاﯼ‬ ‫اﺱ ﺘﺪﻻل ایﻨﺴ ﺖ ﮐ ﻪ ﻓﺎﺹ ﻠﻪ ﺑ ﻴﻦ ﻓﻔﻴ ﺮ و ﺱ ﺮﻣﺎیﻪ دار در‬
‫دیﮕﺮان ﺕﻨﻬﺎ ‪ 7/1‬ﻓﻴﺼﺪ اﺱﺖ‪.‬‬ ‫اﺱﺘﺮاﻝﻴﺎ زیﺎد ﻥﻴﺴﺖ‪) .‬ﺑﺴﺎﻥﺖ و وواﺕﺲ‪2001،‬ص‪(119.‬‬
‫)اﺱ ﭙﻴﻦ‪ ،2002 ،‬ص‪ .(177.‬ﻣﺮﺿ ﻬﺎﯼ ﻗﻠﺒ ﯽ ه ﺮ ﺱ ﺎل‬ ‫اﮐﺜﺮ ﻣﺮدم ﺑﻪ ایﻦ ﻋﻘﻴ ﺪﻩ هﺴ ﺘﻨﺪ ﮐ ﻪ ﺕﻤ ﺎم اﺕﺒ ﺎع اﺱ ﺘﺮاﻝﻴﺎ از‬
‫ﺟﺎن ‪ 27‬ﻓﻴﺼﺪ ﻣ ﺮدان و ‪ 33‬ﻓﻴﺼ ﺪ زﻥ ﺎن ﻣﺮدﻣ ﺎن ﺑ ﻮﻣﯽ‬ ‫ﻣﺰای ﺎﯼ دﺱﺘﺮﺱ ﯽ ﺑ ﻪ اﻣﮑﺎﻥ ﺎت ﺹ ﺤﯽ ﺑﻄ ﻮر یﮑﺴ ﺎن‬
‫ﺑﺮﺧﻮردار ﻥﻴﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻋﺪم دﺱﺘﺮﺱﯽ ﺑﻪ اﻣﮑﺎﻥﺎت ﺹﺤﯽ ﻣﺎﻥﻨ ﺪ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎ ًء ای ﻦ دو ﻗﺸ ﺮﺟﺎﻣﻌﻪ در ﺻ ﺤﻨﻪ ه ﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕ ﯽ‪،‬‬ ‫را ﻣ ﯽ ﮔﻴ ﺮد ﮐ ﻪ ﺧ ﻮد ﻧﺸ ﺎﻧﮕﺮ ﻧ ﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ ﻣ ﯽ‬
‫ﺳﻴﺎﺳﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﺘﺮاﻝﻴﺎ ﺑﻄﻮر ﺵ ﻬﺮوﻧﺪان ﻓﻌ ﺎل ﺡﺼ ﻪ‬ ‫ﺑﺎﺵﺪ‪) .‬ﻓﺎپ‪ ،1999 ،‬ص‪(288 .‬‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺕﻮاﻧﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻃﺒ ﻖ ﮔﻔﺘ ﮥ اﺳ ﭙﻴﻦ )‪ (2002‬ﺑﺴ ﻴﺎرﯼ از داﻧﺸ ﻤﻨﺪان ﻋﻠ ﻮم‬
‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﻪ ای ﻦ ﻋﻘﻴ ﺪﻩ هﺴ ﺘﻨﺪ ﮐ ﻪ ﻧ ﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ در ارﺕﺒ ﺎط ﺑ ﺎ‬
‫ﺕﻌﻠ ﻴﻢ و ﺕﺮﺑﻴ ﺖ ﺑﻴﺸ ﺘﺮ ﺑ ﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴ ﺖ اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ ی ﮏ ﺵ ﺨﺺ‬
‫واﺑﺴ ﺘﮕﯽ دارد‪ .‬او ﻣ ﯽ ﮔﻮی ﺪ ﮐ ﻪ درﻋ ﺎﻝﻢ ﺕﺌ ﻮرﯼ ﺕﻌﻠ ﻴﻢ و‬
‫ﺕﺮﺑﻴﺖ در ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺳﺘﺮاﻝﻴﺎ ﺑﺮاﯼ هﻤﻪ ﻓﺮاهﻢ اﺳﺖ؛ وﻝﯽ در‬
‫ﻋﻤ ﻞ ﭼﻨ ﻴﻦ ﭼﻴ ﺰﯼ ﺻ ﻮرت ﻧﻤ ﯽ ﮔﻴ ﺮد‪ .‬او ﺕﺎﮐﻴ ﺪ ﻣ ﯽ ﮐﻨ ﺪ‬
‫ﻓﺎﻣﻴﻞ هﺎﯼ ﮐﻪ درﺁﻣ ﺪ ﮐﻤﺘ ﺮ دارﻧ ﺪ ﻣﺸ ﮑﻼت زی ﺎدﯼ را در‬
‫راﻩ ﻓﺮاهﻢ ﺳﺎزﯼ زﻣﻴﻨ ﻪ ه ﺎﯼ ﺕﺤﺼ ﻴﻠﯽ ﺑ ﺮاﯼ اﻃﻔ ﺎل ﺧ ﻮد‬
‫ﺕﺠﺮﺑ ﻪ ﻣ ﯽ ﮐﻨﻨ ﺪ‪) .‬اﺳ ﭙﻴﻦ‪ ،2002 ،‬ص‪ (159 .‬ﭼ ﺎﻧﺲ و‬
‫اﺡﺘﻤ ﺎل ﺕ ﺮﮎ ﻣﮑﺘ ﺐ ﺑ ﺮاﯼ اﻃﻔ ﺎﻝﯽ ﮐ ﻪ در ﺧ ﺎﻧﻮادﻩ ه ﺎﯼ‬
‫دارﯼ ﺳ ﻄﺢ ﺳ ﻮاد پ ﺎیﻴﻦ هﺴ ﺘﻨﺪ و در ﮐﺎره ﺎﯼ ﮐ ﻢ درﺁﻣ ﺪ‬
‫اﺵﺘﻐﺎل دارﻧﺪ ﺑﺴ ﻴﺎر زی ﺎد اﺳ ﺖ‪ .‬ﺑ ﻪ ای ﻦ ﺧ ﺎﻃﺮ اﺳ ﺖ ﮐ ﻪ‬
‫ایﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻮادﻩ هﺎ ﻧﻤﯽ ﺕﻮاﻧﻨﺪ هﻤﺎن ﺕﺸﻮیﻖ هﺎ و ﮐﻤ ﮏ‬
‫ه ﺎﯼ ﮐ ﻪ ی ﮏ ﻃﻔ ﻞ در زﻣ ﺎن ﻣﮑﺘ ﺐ رﻓ ﺘﻦ ﻧﻴ ﺎز دارد را‬

‫‪ -‬ﺵﻤﺎرﻩ ‪١٠ – ١‬‬


‫ﺑ ﺮﺁوردﻩ ﺳ ﺎزﻧﺪ‪) .‬اﺳ ﭙﻴﻦ‪ ،2002 ،‬ص‪ (158.‬وﻝ ﯽ‬
‫ﺑﺮﻋﮑﺲ ﺑﭽﻪ هﺎﯼ ﮐﻪ در ﻃﺒﻘﮥ ﺑﺎﻻﯼ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻗﺮار دارﻧﺪ و‬
‫داراﯼ درﺁﻣﺪ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺎﺵﻨﺪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ و ﭼ ﺎﻧﺲ ﺑﻴﺸ ﺘﺮﯼ در‬
‫ﺕﺤﺼﻴﻼت دارﻧﺪ‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ یﺎد ﺵﺪﻩ ﺑﻪ ایﻦ ﺡﻘﻴﻘ ﺖ ﺑﺴ ﺘﮕﯽ‬
‫دارد ﮐ ﻪ ای ﻦ ﻓﺎﻣﻴ ﻞ ه ﺎ ﺑ ﻪ راﺡﺘ ﯽ از ﻋﻬ ﺪﻩ ﻣﻬﻴ ﺎ ﮐ ﺮدن‬
‫ﻼ‬
‫زﻣﻴﻨﻪ هﺎﯼ ﺕﺤﺼﻴﻠﯽ ﻓﺮزﻧﺪان ﺵﺎن ﺑﺮﺁﻣﺪﻩ ﻣﯽ ﺕﻮاﻧﻨﺪ‪ .‬ﻣﺜ ً‬
‫اﺡﺘﻤ ﺎل ﺕ ﺮﮎ ﻣﮑﺘ ﺐ و اداﻣ ﻪ ﻧ ﺪادن ﺑﻌ ﺪ از ﺧ ﺘﻢ ﻣﮑﺘ ﺐ‬
‫ﺑﺮاﯼ ﺑﭽﻪ هﺎﯼ ﻣﺮدﻣﺎن ﺑﻮﻣﯽ اﺳ ﺘﺮﻝﻴﺎ ﺑﺴ ﻴﺎر زی ﺎد اﺳ ﺖ‪.‬‬
‫)اﺳ ﭙﻴﻦ‪ ،2002 ،‬ص‪ 22 .(160 .‬ﻓﻴﺼ ﺪ ﻣﺮدﻣ ﺎن ﺑ ﻮﻣﯽ‬
‫اﺳ ﺘﺮاﻝﻴﺎ در ﺳ ﺎل ‪ 2002‬داراﯼ ﻣ ﺪارﮎ ﺕﺤﺼ ﻴﻠﯽ دیﭙﻠ ﻮم‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ در ﺡ ﺎﻝﯽ ﮐ ﻪ ای ﻦ ﺁﻣ ﺎر ﺑ ﺮاﯼ ﻣﺘﺒ ﺎﻗﯽ اﺳ ﺘﺮاﻝﻴﺎیﯽ ه ﺎ‬
‫‪ 50‬ﻓﻴﺼﺪ ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ ﮐﻪ ﻧﺸ ﺎﻧﮕﺮ ﻓﺎﺻ ﻠﻪ زی ﺎد ﺑ ﻴﻦ ﻣﺮدﻣ ﺎن‬
‫ﺑﻮﻣﯽ و ﺑﻘﻴﻪ اﺳﺘﺮاﻝﻴﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪) .‬اﯼ ‪ .‬ﺑﯽ ‪ .‬اس‪ ،‬اﻧﺘﺮﻧﺖ(‬
‫در اﺧﻴﺮ ﺑﻪ ایﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﯽ رﺳﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﻮﻣﯽ ه ﺎﯼ اﺳ ﺘﺮاﻝﻴﺎ و‬
‫ﻣﺮدﻣ ﺎﻧﯽ ﮐ ﻪ داراﯼ درﺁﻣ ﺪ ﮐ ﻢ ﻣ ﯽ ﺑﺎﺵ ﻨﺪ در ارﺕﺒ ﺎط ﺑ ﻪ‬
‫دﺳﺘﺮﺳ ﯽ ﺑ ﻪ اﻣﮑﺎﻧ ﺎت ﺻ ﺤﯽ و ﺕﻌﻠ ﻴﻢ و ﺕﺮﺑﻴ ﻪ ﻧ ﺎﺑﺮاﺑﺮﯼ‬
‫اﺟﺘﻤ ﺎﻋﯽ ﺕﺠﺮﺑ ﻪ ﻣ ﯽ ﮐﻨﻨ ﺪ‪ .‬ﭼ ﺎﻧﺲ ﻣﻮﻓﻘﻴ ﺖ ای ﻦ دو ﻗﺸ ﺮ‬
‫ﺟﺎﻣﻌﻪ در ﻋﺮﺻﻪ هﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺳﺘﺮاﻝﻴﺎ ﺑﺴ ﻴﺎر ﮐ ﻢ‬
‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪١١ – ١‬‬

‫ﺧﻮن ﮐﺸﻴﺪ و ﺻﺪهﺎ هﺰار دﻳﮕﺮ را ﺁوارﻩ و ﺑﯽ ﺧﺎﻧﻪ و‬


‫ﮐﺎﺵﺎﻧﻪ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺁﻣﺎر ﮐﻤﻴﺴﻴﺎ رﻳﺎﯼ ﻋﺎﻝﯽ ﺳﺎزﻣﺎن‬
‫ﺑﺴﻢ اﷲ رﺿﺎﻳﯽ‬
‫ﻣﻠﻞ در اﻣﻮر ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ در دهﻪء ‪ 90‬ﺑﻴﺸﺘﺮ از ‪6‬‬
‫ﻣﻴﻠﻴﻮن اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻧﯽ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺵﺪﻩ اﻧﺪ‪ (1).‬ﺑﻴﺸﺘﺮ اﻳﻨﻬﺎ در‬
‫دو ﮐﺸﻮر هﻤﺴﺎﻳﻪ اﻳﺮان و پﺎﮐﺴﺘﺎن پﻨﺎﻩ ﺁوردﻩ اﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﮐﺸﻮر ﺁﺑﺎﻳﯽ ﻣﺎ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﺟﻬﺎن اﺳﺖ‬
‫اﻝﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺵﺪ‪ ،‬پﺪﻳﺪﻩء ﻣﻬﺎﺟﺮت ازﺳﭙﻴﺪﻩ دم ﺕﺎرﻳﺦ‬ ‫ﮐﻪ ﺕﺎرﻳﺦ ﺁن ﺑﺎ ﺟﺮﻳﺎﻧﺎت ﺕﺎرﻳﺨﯽ ﺟﻬﺎن ﮔﺮﻩ ﺧﻮردﻩ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺸﺮهﻤﻮارﻩ هﻤﺪم و ﻗﺮﻳﻦ زﻧﺪﮔﯽ وﺳﺮﻧﻮﺵﺖ ﺁدﻣﻴﺎن‬ ‫ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﺑﺎداﺵﺘﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ اﺳﺘﺮاﺕﮋﻳﮏ و‬
‫ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ وﺟﺰ ُء ﻻﻳﻨﻔﮏ زﻧﺪﮔﯽ و ﺕﺎرﻳﺦ ﺑﺸﺮ ﺑﻪ‬ ‫ﮐﻮهﺴﺘﺎﻧﻬﺎﯼ ﺻﻌﺐ اﻝﻌﺒﻮر از هﻤﺎن اﺑﺘﺪاﯼ رﻗﺎﺑﺖ ﺕﻤﺪن‬
‫ﺵﻤﺎرﻣﯽ رود‪ .‬وﻝﯽ ﻣﻬﺎﺟﺮت هﺎ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻳﮏ‬ ‫هﺎ و ﭼﻨﮓ زدن ﺑﻪ ﺣﺮﻳﻢ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺪان ﻣﺒﺎرزﻩ ﺁﻧﻬﺎ‬
‫ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻋﻮاﻣﻞ و وﻗﺎﻳﻊ ﺻﻮرت ﻣﯽ پﺬﻳﺮد و ﺑﻌﻀًﺎ ﺑﻪ‬ ‫ﺑﻮدﻩ و اﺛﺮات ﭼﺸﻤﮕﻴﺮﯼ در ﺵﮑﻞ دهﯽ ﺕﺎرﻳﺦ ﻣﻨﻄﻘﻪ و‬
‫اﻧﮕﻴﺰۀ دﺳﺘﻴﺎﺑﯽ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻬﺘﺮ و رﻓﺎﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﺻﻮرت‬ ‫ﺟﻬﺎن داﺵﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻼ ﻣﻬﺎﺟﺮت اﮐﺜﺮ اروپﺎﻳﻴﺎن از ﻣﻨﺎﻃﻖ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻴﺮد؛ ﻣﺜ ً‬ ‫ﺑﺮاﺳﺎس واﻗﻌﻴﺖ ﺕﻠﺦ ﻳﺎدﺵﺪﻩ‪ ،‬اﻣﭙﺮاﻃﻮران و ﻗﺪرت‬
‫روﺳﺘﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﺵﻬﺮ ﻗﺒﻞ از اﻧﻘﻼب ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻬﺒﻮد‬ ‫ﻣﺪاران ﺑﺴﻴﺎرﯼ ﺑﻪ اﻧﮕﻴﺰۀ ﺕﺄﻣﻴﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮد‪ ،‬ﻃﻤّﺎﻋﺎن و‬
‫زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﮔﺎهﯽ ﻧﻴﺰ ﻣﻬﺎﺟﺮت در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺁﻓﺎت ﻃﺒﻴﻌﯽ‬ ‫وﻃﻦ ﻓﺮوﺵﺎﻧﯽ را ازﻣﻴﺎن ﻣﺮدم ﺧﻮد ﻣﺎ ﺑﻪ دام زر و‬
‫ﻼ در اﺛﺮ ﻳﮏ زﻝﺰﻝﻪ‪ ،‬ﻃﻮﻓﺎن‪،‬‬
‫ﺻﻮرت ﻣﯽ ﮔﻴﺮد؛ ﻣﺜ ً‬ ‫زﻳﻮر ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﮐﺸﻮر را ﺑﻪ ﻣﻴﺪان ﺟﻨﮓ و ﺧﻮﻧﺮﻳﺰﯼ‬
‫ﺧﺸﮑﺴﺎﻝﯽ وﻏﻴﺮﻩ؛ وﻝﯽ از هﻤﻪ ﺑﺪﺕﺮ و پﻠﻴﺪﺕﺮ ﻧﻮع‬ ‫ﺕﺒﺪﻳﻞ ﻧﻤﻮدﻩ اﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﺳﻪ دهﻪء اﺧﻴﺮ‪ ،‬اﻳﻦ ﺟﻨﮓ هﺎ‬
‫اﺟﺒﺎرﯼ ﻣﻬﺎﺟﺮت ﺕﻮﺳﻂ ﺟﻨﮓ و ﺧﻮﻧﺮﻳﺰﯼ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﺎﻋﺚ ﺁوارﮔﯽ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺪوﺵﯽ و ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﻣﻴﻠﻴﻮن هﺎ اﻧﺴﺎن‬
‫ﻣﻬﺎﺟﺮت هﺎﯼ ﻣﺎ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻧﯽ هﺎ از هﻤﻴﻦ ﻧﻮع اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺳﺎﮐﻦ اﻳﻦ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬
‫وﻝﯽ ﺁﻧﭽﻪ دراﻳﻦ ﻧﻮﺵﺘﻪ ﺑﺮاﯼ ﻣﺎ ﻣﻬﻢ اﺳﺖ و درﮐﺎﻧﻮن‬ ‫اﻳﻨﮑﻪ ﭼﻄﻮر‪ ،‬ﭼﮕﻮﻧﻪ و ﭼﺮا ﻣﻔﺘﻀﺤﺎن روزﮔﺎرﻣﻬﺮﻩء‬
‫ﺕﻮﺟﻪ ﻣﺎ ﻗﺮاردارد پﻴﺎﻣﺪهﺎﯼ ﻣﻬﺎﺟﺮت ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪.‬‬ ‫ﻼ ﺟﻨﮓ هﺎﯼ‬
‫ﺑﻴﮕﺎﻧﮕﺎن ﻗﺮار ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ و ﻳﺎ ﭼﺮا اﺻ ً‬
‫داﺧﻠﯽ در اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن داﻣﻦ زدﻩ ﻣﯽ ﺵﻮد‪ ،‬ﺑﺤﺚ ﺳﻴﺎﺳﯽ‬
‫اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﺑﺎ در ﻧﻈﺮداﺵﺖ ﻧﻔﻮس ﺁن ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻣﻬﺎﺟﺮ را‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ از داﻳﺮﻩء اﻳﻦ ﻧﻮﺵﺘﺎر ﺑﻴﺮون ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ؛ وﻝﯽ‬
‫در ﺳﻪ دهﮥ ﻗﺮن ﺑﻴﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮد اﺧﺘﺼﺎص دادﻩ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺁﻧﭽﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﻳﻦ ﻗﻠﻢ را در اﻳﻨﺠﺎ ﻣﺠﺎل ﻧﻮﺵﺘﻦ اﺳﺖ‪ ،‬ﻧﻪ‬
‫‪ 6‬ﻣﻴﻠﻴﻮن ﺁوارﻩ ﻓﻘﻂ در دهﻪء ‪ 1990‬و ﺻﺪهﺎ هﺰار‬ ‫رﻳﺸﻪ ﻳﺎﺑﯽ دﻻﻳﻞ وﻋﻮاﻣﻞ ﺑﺮوزﺟﻨﮓ هﺎ؛ ﺑﻠﮑﻪ پﻴﺎﻣﺪ و‬
‫ﻗﺒﻞ و ﺑﻌﺪ از ﺁن‪ ،‬ﮔﻮاﻩ روﺵﻨﯽ ﺑﺮﺻﺤﺖ اﻳﻦ ﻣﺪﻋﺎﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻧﺘﻴﺠﻪء ﻃﺒﻴﻌﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻌﻨﯽ ﻓﻼﮐﺖ هﺎ‪ ،‬ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ هﺎ و ﻓﺠﺎﻳﻊ‬
‫ﺁﻣﺎرﺳﺎزﻣﺎن ﺑﻴﻦ اﻝﻤﻠﻠﯽ ﻣﻬﺎﺟﺮت )ﺁﯼ او ام( ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ‬ ‫اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ ﮐﻪ ﺕﻮﺳﻂ ﺟﻨﮓ هﺎﯼ ﻣﺪاوم داﺧﻠﯽ رﻗﻢ‬
‫ﻣﻴﺨﻮرد‪.‬‬
‫اﻗﺘﺒﺎس از ﺳﺎﻳﺖ اﻧﺘﺮﻧﺘﯽ ﮐﻤﻴﺴﻴﺎرﻳﺎﯼ ﻋﺎﻟﯽ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻠﻞ ]‪1[1‬‬
‫در اﻣﻮرﭘﻨﺎهﻨﺪﮔﺎن‬
‫ﺳﻪ دهﮥ ﻣﺘﻮاﻝﯽ ﺟﻨﮓ و وﻳﺮاﻧﯽ در ﮐﺸﻮر ﺻﺪهﺎ هﺰار‬
‫‪www.unhcr.org/publ/publ/400663064.pdf‬‬ ‫اﻧﺴﺎن را ﺑﻪ ﻓﻀﻴﺢ ﺕﺮﻳﻦ و ﻗﺒﻴﺢ ﺕﺮﻳﻦ ﺵﮑﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ و‬
‫ﺏﺎزدﻳﺪ‪24/06/2007 :‬‬
‫ﺵﻤﺎرﻩ ‪١٢ – ١‬‬

‫اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎیﺪ ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺵﺪ ﮐﻪ هﻮیﺖ راﺑﻄﻪء ﻣﺘﻘﺎﺑﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮت ﻣﺮدﻣﺎن ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﺟﻬﺎن ﺳﻮم ﺑﻪ‬
‫ﻣﺘﻀﻤﻦ یﮑﯽ ﺑﻮدن ﺑﺎ ﺥﻮیﺸﺘﻦ و در ﻋﻴﻦ ﺡﺎل ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ‬ ‫ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﺟﻬﺎن اول ﺳﺮوﮐﺎر دارد‪ ،‬ﺑﻴﺎﻧﮕﺮ ﻣﻬﺎﺟﺮت‬
‫ﺳﻬﻴﻢ ﺵﺪن ﺑﺎ زﻧﺪﮔﯽ دیﮕﺮان اﺳﺖ‪ .‬هﺪف از زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎ‬ ‫وﺳﻴﻊ ﻣﺮدم ﻣﺎ از ﮐﺸﻮر هﺎﯼ دوم )ﻣﻤﺎﻟﮏ هﻤﺴﺎیﻪ‬
‫دیﮕﺮان هﻤﺎﻧﺎ ﺳﻬﻢ ﮔﻴﺮﯼ در ﺟﺎﻣﻌﻪ و زﻧﺪﮔﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‬ ‫وﺟﻬﺎن ﺳﻮﻣﯽ( ﺑﻪ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﺳﻮم )ﻣﻤﺎﻟﮏ اروﭘﺎیﯽ و‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎ ﺵﺪ‪ .‬چﺎﻟﺶ هﺎﯼ ﮐﻪ زﻣﻴﻨﻪء ﻧﻔﻮذ ﭘﺪیﺪﻩء ﺑﺤﺮان‬ ‫ﻏﺮﺑﯽ( ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬ﻣﻬﺎﺟﺮاﻧﯽ ﮐﻪ هﻨﻮز در ﮐﺸﻮر هﺎﯼ‬
‫هﻮیﺖ در ﻓﺮهﻨﮓ‪ ،‬ﺕﻔﮑﺮ و ﺑﺎورهﺎﯼ ﻧﺴﻞ ﺟﻮان را‬ ‫هﻤﺠﻮار اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن هﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺳﺨﺖ ﺕﺮیﻦ وﺿﻌﻴﺖ‬
‫ﻓﺮاهﻢ ﻣﯽ ﺳﺎزد هﻤﺎﻧﺎ ﺵﻨﺎﺥﺖ اﻧﺪﮎ از زﺑﺎن و ﻓﺮهﻨﮓ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ وﻣﻌﻴﺸﺖ روﺑﺮوﻣﯽ ﺑﺎﺵﻨﺪ‪ .‬یﮑﯽ ازﻣﻌﻀﻼت‬
‫ﺥﻮیﺶ‪ ،‬ﻓﺮهﻨﮓ ﭘﺬیﺮﯼ ازﺑﻴﮕﺎﻧﮕﺎن‪ ،‬ﻋﺪم دیﺎﻟﻮگ در‬ ‫اﺳﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺰﻟﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺁﻧﻬﺎ را زیﺮ ﺳﻮال ﻣﯽ ﺑﺮد‬
‫ﺥﺎﻧﻮادﻩ و رویﮕﺮداﻧﯽ از ﺕﺎریﺦ و داﺵﺘﻪ هﺎﯼ ﺥﻮیﺸﺘﻦ‬ ‫هﻤﺎﻧﺎ ﺕﺤﻘﻴﺮﺵﺪن اﺳﺖ‪ .‬ﻋﻤﻮﻣًﺎ در ﻋﺮﺻﻪ هﺎﯼ ﮐﺎر‪،‬‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬چﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﯼ ﻣﻌﺮوف‪ :‬ﻣﺎداﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ از‬ ‫ﮔﺸﺖ و ﮔﺬار و ﺕﺤﺼﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﻣﺸﮑﻼت ﻓﺮاواﻧﯽ دارﻧﺪ و‬
‫ﺕﺎریﺦ ﺥﻮد ﺵﻨﺎﺥﺖ دﻗﻴﻖ‪ ،‬درﺳﺖ و ﺁﮔﺎهﺎﻧﻪ ﻧﺪاﺵﺘﻪ ﺑﺎ‬ ‫ﺑﺎﻻﺥﺮﻩ ﺳﺮﮔﺮداﻧﯽ ﺁﻧﻬﺎ هﻤﭽﻨﺎن اداﻣﻪ دارد‪.‬‬
‫ﺵﻴﻢ و ﻧﺘﻮاﻧﻴﻢ ﺑﺮ رﺥﺪاد هﺎ روﺵﻨﮕﺮﯼ ﺑﺎیﺴﺘﻪ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ‪،‬‬ ‫ﮔﺬﺵﺘﻪ از ﻣﺸﮑﻼت ﻣﺮدم ﻣﺎ در ﮐﺸﻮر هﺎﯼ هﻤﺴﺎیﻪ‪،‬‬
‫دیﮕﺮان ﺑﺎ ﺕﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ و ﻣﻄﺎﻣﻊ ﺥﻮد هﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ‬ ‫چﺎﻟﺶ ﺑﺲ ﻋﻤﺪﻩ و ﻣﻬﻤﯽ را ﮐﻪ ﻧﺴﻞ ﺳﺮﮔﺮدان ﻣﺎ ﻓﻌ ً‬
‫ﻼ‬
‫ﺑﺨﻮاهﻨﺪ ﺑﻪ ﺥﻮرد ﻣﺎ ﻣﯽ دهﻨﺪ و ﻣﺎ را ﺑﻪ ﮐﮋراهﻪ‬ ‫در ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﻏﺮﺑﯽ و یﺎ اروﭘﺎیﯽ ﺑﺎﺁن روﺑﺮو هﺴﺘﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺥﻮاهﻨﺪ ﮐﺸﻴﺪ‪ .‬ﻧﻤﻮﻧﻪ هﺎﯼ ﺑﺎرز ایﻨﮕﻮﻧﻪ رویﮕﺮداﻧﯽ و‬ ‫ﻣﺸﮑﻼت ﻓﺮهﻨﮕﯽ و زﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬هﺮ چﻨﺪ در‬
‫ﮐﮋروﯼ را در اﮐﺜﺮ ﺟﻮاﻧﺎن در ﻏﺮب ﺳﺮاغ داریﻢ؛‬ ‫ﮐﺸﻮرهﺎﯼ اروﭘﺎیﯽ و یﺎ ﻋﻤﻮﻣ ًﺎ در ﻏﺮب ﻣﺸﮑﻼت‬
‫ﻼ ﺵﻤﺎرﯼ از ﺟﻮاﻧﺎن ﺑﺎ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺵﺎن ﻣﻨﺤﻴﺚ یﮏ‬
‫ﻣﺜ ً‬ ‫اﻗﺘﺼﺎدﯼ ﻣﺮدم ﺑﺎ ﻣﺮور زﻣﺎن ﺕﺎ ﺡﺪودﯼ ﺑﺮﻃﺮف ﻣﯽ‬
‫اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻧﯽ ﺥﺠﺎﻟﺖ ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ و ﺕﺮﺟﻴﺢ ﻣﻴﺪهﻨﺪ ﺥﻮد ﺵﺎن‬ ‫ﮔﺮدد؛ وﻟﯽ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﺬﺵﺖ زﻣﺎن‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺵﺪیﺪ ﺕﺮ‬
‫را از ﮐﺸﻮرﯼ دیﮕﺮ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻧﻤﺎیﻨﺪ و ﺡﺘﯽ ﺑﻌﻀﯽ هﺎ‬ ‫ﻣﯽ ﮔﺮدد‪ ،‬ﻣﺸﮑﻞ ﻓﺮهﻨﮕﯽ و زﺑﺎﻧﯽ اﺳﺖ‪ .‬اﻗﻠﻴﺖ ﺑﻮدن‬
‫ﻧﺎم اﺻﻴﻞ ﺵﺎن را ﺑﻪ یﮏ ﻧﺎم ﺥﺎرﺟﯽ ﺕﻐﻴﺮ ﻣﻴﺪهﻨﺪ‪.‬‬ ‫درﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺰﺑﺎن‪ ،‬ﺥﻮد ﺳﺒﺐ ﻣﯽ ﮔﺮدد ﺕﺎ ﻓﺮهﻨﮓ‪،‬‬
‫اﻟﺒﺘﻪ ﻋﻮاﻣﻞ دیﮕﺮﯼ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺑﺤﺮان هﻮیﺖ درﺟﺎﻣﻌﮥ‬ ‫ﺑﺮ‬ ‫ﻋﻨﻌﻨﺎت و ﺁیﺪﺋﻮﻟﻮژﯼ ﺡﺎﮐﻢ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺰﺑﺎن‬
‫ﺟﻮان ﻣﻬﺎﺟﺮ داﻣﻦ زدﻩ اﺳﺖ و ﻣﯽ زﻧﺪ‪ .‬ﻣﺴﺎیﻞ ﻧﻈﻴﺮ‬ ‫ﻓﺮهﻨﮓ‪ ،‬دیﻦ و زﺑﺎن ﺟﺎﻣﻌﮥ ﻣﻬﻤﺎن ﺕﺎًﺛﻴﺮات چﺸﻤﮕﻴﺮﯼ‬
‫ﮔﺴﺴﺖ ﻓﺮهﻨﮕﯽ‪ ،‬ﻓﺮدﮔﺮایﯽ اﻓﺮاﻃﯽ‪ ،‬ﺳﮑﻮﻻریﺴﻢ‪،‬‬ ‫داﺵﺘﻪ ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬ایﻦ ﺕﺎﺛﻴﺮات درﻃﺒﻘﮥ ﺟﻮان ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺳﺮیﻌﺘﺮ‬
‫ﺕﻀﺎد ﻧﺴﻞ هﺎ‪ ،‬ﺕﻐﻴﺮات ﭘﺮﺵﺘﺎب زﻧﺪﮔﯽ‪ ،‬ﺥﻸ ﺁرﻣﺎﻧﯽ‪،‬‬ ‫رﺥﻨﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ در ﻏﺮب ﺕﻘﺮیﺒﺎ یﮏ ﺟﺎﻣﻌﻪ‬
‫ﻓﻘﺪان ﻋﺎﻣﻞ دیﻦ و ﻣﺬهﺐ و ﻣﺤﺮوﻣﻴﺖ هﺎ و ﺕﺤﻘﻴﺮهﺎﯼ‬ ‫ﻣﺘﺸﮑﻞ از ﻧﺴﻞ ﺳﺮﮔﺮدان و ﻃﺒﻘ ًﻪ ﺟﻮان ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬ﺁﻧﭽﻪ‬
‫ﺑﻴﮕﺎﻧﮕﺎن‪ ،‬هﺮ یﮏ در ﺟﺎﯼ ﺥﻮد اﺛﺮات ﺕﻌﻴﻦ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺮ‬ ‫ایﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ را از اهﻤﻴﺖ ویﮋﻩ ﺑﺮﺥﻮردار ﻣﯽ ﺳﺎزد‬
‫ﺳﺮﮔﺮداﻧﯽ ﻧﺴﻞ ﺟﻮان داﺵﺘﻪ و روﻧﺪ ﺁن را ﺵﺘﺎب‬ ‫ﺡﺴﺎﺳﻴﺖ دوران ﺟﻮاﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﭘﺮداﺥﺘﻦ ﺑﻪ هﻤﻪء ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ‬ ‫دوران ﺟﻮاﻧﯽ از ﭘﺮﺑﺎرﺕﺮیﻦ و ﭘﺮﺛﻤﺮﻩ ﺕﺮیﻦ دوران‬
‫و ﻓﻘﻂ ﺑﺮاﯼ وﺿﻮح ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻪ ﻧﺎم ﮔﻴﺮﯼ ﺁﻧﻬﺎ در‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ اﻧﺴﺎن هﺎ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺵﻮد و در ﺡﻘﻴﻘﺖ در هﻤﻴﻦ‬
‫ایﻨﺠﺎ اﮐﺘﻔﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪.‬‬ ‫دوران اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺴﻞ ﺟﻮان در ﺟﺴﺘﺠﻮﯼ ﻣﻌﻨﺎﯼ زﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﺁﻧﭽﻪ را ﺕﺎ ﺡﺎل ﮔﻔﺘﻪ ﺁﻣﺪیﻢ ﺳﺌﻮاﻟﯽ را ﺥﻠﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ‬ ‫و یﺎ هﻤﺎن هﻮیﺖ ﺥﻮیﺶ ﺑﺮﻣﯽ ﺁیﻨﺪ‪ .‬ایﻦ ﺟﺴﺘﺠﻮ یﺎ ﺟﺎﻣﮥ‬
‫چﺎرﻩ و راهﮑﺎر چﻴﺴﺖ؟ چﮕﻮﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮان ﺑﻪ ایﻦ‬ ‫ﺡﻘﻴﻘﺖ ﻣﯽ ﭘﻮﺵﺪ وﺟﻮان ﺟﺴﺘﺠﻮﮔﺮ‪ ،‬هﻮیﺖ ﺥﻮدراﻣﯽ یﺎﺑﺪ‬
‫ﺳﺮﮔﺮداﻧﯽ ﺥﺎﺕﻤﻪ دهﻴﻢ؟‬ ‫و یﺎ هﻢ ﺑﻪ ﺑﺤﺮان هﻮیﺖ ﻣﻨﺠﺮﻣﯽ ﺵﻮد‪.‬‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪١٣ – ١‬‬

‫دیﮕﺮ ﭘﺎﺳﮑﺎل ﻣﯽ ﮔﻮیﺪ‪ :‬ﮐﻠﻴﺪ اﻥﺴﺎن در ﻣﺴﻴﺮ ﺕﮑﺎﻣﻞ‬ ‫ﻏﺎﻟﺒًﺎ راهﮑﺎر هﺎﯼ اﺳﺎﺳﯽ ﻣﺘﮑﯽ ﺑﺮ ﺷﻨﺎﺧﺖ دﻗﻴﻖ‬
‫اﻥﺴﺎﻥﻴﺖ‪ ،‬ﺧﻮدﺁﮔﺎهﻴﺴﺖ ﻥﻪ ﺕﻤﺪن و ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ‪ (2).‬ﺑﺪون‬ ‫ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺑﻮدﻩ و راﺑﻄﻪء ﻣﻨﻄﻘﯽ ﺑﺎ ﺁن دارد‪ .‬و در ایﻦ‬
‫ﺷﮏ ﺕﻤﺪن ﻣﻌﻠﻮل و ﺁﮔﺎهﯽ ﻋﻠﺖ اﺳﺖ‪ .‬ﻥﮑﺘﻪ یﺎد ﺷﺪﻩ‬ ‫ﻣﻮرد ﻥﻴﺰ هﻤﻴﻦ ﻗﺎﻋﺪﻩ ﺻﺎدق اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺴﻠﻤًﺎ ﺑﺮاﯼ ﻥﺴﻞ‬
‫ﺑﻪ ایﻦ ﺧﺎﻃﺮﻣﻬﻢ ﺕﻠﻘﯽ ﻣﻴﮕﺮدد ﮐﻪ از اذهﺎن ﮐﺴﺎﻥﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﺳﻮﺧﺘﻪ و ﺳﺮﮔﺮدان ﻣﺎ ﭼﺎﻟﺶ هﺎﯼ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ‬
‫ﺑﺮ ایﻦ ﺑﺎورﻥﺪ ﮐﻪ در اروﭘﺎ ﺁﻣﺪﻩ ایﻢ و ایﻨﺠﺎ ﻥﻴﺎز ﺑﻪ‬ ‫ﺳﺮﮔﺮداﻥﯽ و ﺑﺤﺮان هﻮیﺖ ﮔﺮدیﺪﻩ اﻥﺪ ﺑﺎیﺪ از ﺳﺮراﻩ‬
‫ﺕﮑﺎﭘﻮ و ﺕﻼش در ﺧﻮدﺑﺎورﯼ و ﺧﻮدﺁﮔﺎهﯽ ﻥﻴﺴﺖ ﭼﻮن‬ ‫ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺷﻮﻥﺪ‪ .‬ﺁﻥﭽﻪ ﺕﺎریﺦ و ﮔﺬﺷﺘﻪ هﺎ ﺑﻪ ﻣﺎ روا داﺷﺘﻪ‬
‫ﻋﻠﻢ و ﺕﮑﻨﻮﻟﻮﺟﯽ در اوج ﺕﺮﻗﻴﺴﺖ و ﻣﺮدﻣﺎن ایﻨﺠﺎ‬ ‫را ﻥﻤﯽ ﺕﻮان ﺕﻐﻴﺮ داد؛ وﻟﯽ ﭼﺎﻟﺶ هﺎﯼ ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺎ‬
‫ﻣﺘﻤﺪن اﻥﺪ؛ ایﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ را ﺑﺎ در ﻥﻈﺮ داﺷﺖ ایﻨﮑﻪ اﻥﺴﺎن‬ ‫ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺕﺎریﺦ ﺧﻮﻥﺒﺎر ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﺳﺎﺧﺘﺎر رواﻥﯽ وواﻗﻌﻴﺖ‬
‫ﺕﻤﺪن ﺳﺎز اﺳﺖ ﻥﻪ ﺕﻤﺪن اﻥﺴﺎن ﺳﺎز‪ ،‬ﺑﺰدایﻴﻢ‪ .‬ﻥﮕﺎﻩ ﮔﺬرا‬ ‫هﺎﯼ ﻋﻴﻨﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ‪ ،‬ﻗﺎﺑﻞ زدودن اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺳﻴﺮ ﺕﺎریﺦ ﺑﻠﻮغ و رﺷﺪ اﻥﺪیﺸﻪ‪ ،‬ﻥﺸﺎن ﻣﯽ دهﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﺕﻘﻮیﺖ زﻣﻴﻨﻪ هﺎﯼ ﺕﺒﺎدل ﻓﮑﺮﯼ و هﻢ اﻥﺪیﺸﯽ ﺑﻴﻦ ایﻦ‬
‫اﮐﺜﺮ اﻥﺪیﺸﻤﻨﺪان و ﻗﻠﻢ ﺑﻪ دﺳﺘﺎن از ﻣﺘﻦ ﻣﺠﺎﻣﻊ و ﮐﺎﻥﻮن‬ ‫ﻥﺴﻞ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر درﮎ ﻣﺸﮑﻼت دروﻥﯽ ﺁﻥﺎن‪ ،‬ﻓﻀﺎﯼ‬
‫هﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ـ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺳﺮ ﮐﺸﻴﺪﻩ اﻥﺪ و اﻥﻘﻼب ﻓﮑﺮﯼ‬ ‫هﻤﺪردﯼ و درﮎ ﺳﺎﻟﻢ از دردهﺎﯼ ﻣﺸﺘﺮﮎ‪ ،‬ﺳﺮﻥﻮﺷﺖ‬
‫در ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺸﺮیﺖ ایﺠﺎد ﻥﻤﻮدﻩ اﻥﺪ‪ .‬ﻟﺬا ﺕﺮویﺞ ﻓﺮهﻨﮓ‬ ‫ﻣﺸﺘﺮﮎ و ﺕﺎریﺦ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺑﻴﻦ ﺁﻥﺎن ﻓﺮاهﻢ ﺳﺎﺧﺘﻪ و در‬
‫ﻣﺸﺎرﮐﺖ در ﻣﺠﺎﻣﻊ و ﮔﺮدهﻤﺎیﯽ هﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﻥﻪ ﺕﻨﻬﺎ‬ ‫ﻥﺘﻴﺠﻪ ﺁﻥﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﺷﻨﺎﺳﯽ وا ﻣﯽ دارد‪ .‬ﺧﻮدﺷﻨﺎﺳﯽ‬
‫در ﻏﻨﺎﻣﻨﺪﯼ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻓﮑﺮﯼ ﻣﺸﺎرﮐﻴﻦ رول ﺡﻴﺎﺕﯽ‬ ‫اوﻟﻴﻦ ﻣﺮﺡﻠﻪ در زدودن ﺑﺤﺮان هﻮیﺖ ﻗﻠﻤﺪاد ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫دارد؛ ﺑﻠﮑﻪ ﭼﺮاغ هﺎیﯽ را ﻣﯽ اﻓﺮوزد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ زدودن‬ ‫ﺕﻮﺳﻌﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت ﻣﻴﺎن واﻟﺪیﻦ و ﻓﺮزﻥﺪان از ﺡﻴﺚ‬
‫ﺕﺎریﮑﯽ هﺎﯼ زﻣﺎن و ﻣﮑﺎن ﻥﻴﺰ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬و هﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ‬ ‫ﻋﺎﻃﻔﯽ‪ ،‬روﺡﯽ و ﮐﻼﻣﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺟﻠﺐ اﻋﺘﻤﺎد و‬
‫و ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ از ﻓﺮهﻨﮓ و ﻗﻠﻢ دور ﻣﺎﻥﺪ‪ ،‬از دﻓﺘﺮ زﻣﺎﻥﻪ‬ ‫ﮔﺮایﺶ ﺑﻪ اﻟﮕﻮﭘﺬیﺮﯼ‪ ،‬از ﺟﻤﻠﻪ راهﮑﺎر هﺎﯼ دیﮕﺮ ﻣﯽ‬
‫ﻥﻴﺰ ﺡﺬف ﻣﻴﮕﺮدد ﭼﻨﺎﻥﭽﻪ ﺷﺎﻋﺮ ﻣﯽ ﮔﻮیﺪ‪:‬‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﻬﻤﺘﺮ از هﻤﻪ درﮎ ایﻦ واﻗﻌﻴﺖ ﮐﻪ اﮐﺜﺮ ایﻦ‬
‫از دﻓﺘﺮ زﻣﺎﻥﻪ ﻓﺘﺪ ﻥﺎﻣﺶ از ﻗﻠﻢ‬ ‫ﻥﺴﻞ ﺳﺮﮔﺮدان ﺟﻮان اﻥﺪ و ﺟﻮاﻥﺎن ﺕﻤﺎیﻞ دارﻥﺪ ﮐﻪ‬
‫هﺮ ﻣﻠﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺮدم ﺻﺎﺡﺐ ﻗﻠﻢ ﻥﺪاﺷﺖ‬ ‫واﻗﻌﻴﺘﻬﺎﯼ زﻥﺪﮔﯽ را ﺧﻮد ﺕﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ و ﺷﺨﺼًﺎ ﺑﻪ‬
‫ﭘﺲ ﻣﻬﺎﺟﺮت هﺎﯼ ﮔﺴﺘﺮدﻩ ﮐﻪ اﻟﺰاﻣًﺎ ارﻣﻐﺎن ﺟﻨﮓ و‬ ‫داورﯼ ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ .‬ﺁﻥﻬﺎ ﺁزادﯼ اﻥﺪیﺸﻪ را ﺕﻮأم ﺑﺎ ﺁزادﯼ ﻋﻤﻞ‬
‫ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ در ﮐﺸﻮرﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺮاﯼ ﻥﺴﻞ ﺳﺮﮔﺮدان ﻥﻪ ﺕﻨﻬﺎ‬ ‫ﻣﺴﺌﻮﻻﻥﻪ ﻣﻴﺨﻮاهﻨﺪ ﮐﻪ ایﻦ اﻣﺮ در ﭼﻬﺎر ﭼﻮپ‬
‫ﺑﺎﻋﺚ دورﯼ از ﺧﺎﻥﻪ و ﮐﺎﺷﺎﻥﮥ ﻣﺎدرﯼ ﮔﺮدیﺪﻩ ﺑﻠﮑﻪ‬ ‫ﮔﺮدهﻤﺎیﯽ هﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ در ﮐﺎﻥﻮن هﺎﯼ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و‬
‫رﺳﺎﻟﺖ ﺑﺲ ﺑﺰرﮔﯽ را در راﺳﺘﺎﯼ ﺕﺮویﺞ‪ ،‬ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ‪ ،‬و‬ ‫ﺡﻀﻮر در ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ـ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺕﺤﻘﻖ ﻣﯽ‬
‫ﺕﻌﺪیﻞ ﻓﺮهﻨﮓ و زﺑﺎن ﻥﻴﺰﺑﺮدوش ایﻦ ﻥﺴﻞ ﺳﺮﮔﺮدان‬ ‫یﺎﺑﺪ‪ .‬در ﺡﻘﻴﻘﺖ ﮔﺮدهﻤﺎیﯽ هﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‬
‫ﻗﺮاردادﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﻟﺬا ایﺠﺎد ﺑﺴﺘﺮهﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ـ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﺮ ﺁﮔﺎهﯽ و اﻥﺪیﺸﻪ را ﻓﺮاهﻢ ﻣﯽ ﺳﺎزد‪ .‬ﻥﻘﺪ‬
‫ﻣﺼﺪر رﺷﺪ و ارﺕﻘﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ ﻥﺴﻞ ﺟﻮان ﮔﺮدیﺪﻩ و‬ ‫و ﻥﻈﺮ‪ ،‬ﮔﻔﺘﮕﻮ‪ ،‬و اﺑﺮاز ﺑﺎورهﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ در ﮐﺎﻥﻮن‬
‫هﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎﻋﺚ ﺷﮑﻮﻓﺎیﯽ ﮔﻠﻬﺎﯼ ﺑﺎﻏﺴﺘﺎن اﻥﺪیﺸﻪ وﻓﮑﺮ‬ ‫هﺎﯼ ﻣﺘﺬﮐﺮﻩ ﺑﺎﻋﺚ ﺁﮔﺎهﯽ اﯼ ﻣﯽ ﮔﺮدد ﮐﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس‬
‫ﻣﻴﮕﺮدد‬ ‫ﺷﻨﺎﺧﺖ از ﺕﺎریﺦ‪ ،‬ﻥﺎهﻨﺠﺎریﻬﺎ‪ ،‬ﻣﺸﮑﻼت ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﻣﺮدم‬
‫ﺷﮑﻞ ﻣﻴﮕﻴﺮد‪ .‬ایﻦ ﺁﮔﺎهﯽ ﻣﺒﻨﺎ و اﺳﺎس رهﺎیﯽ از‬
‫ﺑﺤﺮان هﻮیﺖ و ﺳﺮﮔﺮداﻥﯽ ﻥﺴﻞ اﻣﺮوز را ﺕﺸﮑﻴﻞ ﻣﯽ‬
‫دهﺪ و ﺑﺮﻗﯽ در اﻥﺪیﺸ ًﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ایﺠﺎد ﻣﻴﮑﻨﺪ‪ .‬از ﻃﺮف‬
‫ﺵﻤﺎرﻩ ‪١٤ – ١‬‬

‫ﺟﻮاد ﺁﺷﻨﺎ‬

‫"ﮔﻔﺘﮕﻮ" دﺳﺖ اﻧﺪازﯼ ﺧﺮدﻣﻨﺪاﻧﻪ در‬


‫اﻟﺒﺘﻪ ﻧﺒﺎﻳﺴﺘﯽ از اﻳﻦ واﻗﻌﻴﺖ ﻧﻴﺰ ﻏﻔﻠﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ‬ ‫زواﻳﺎﯼ اﻓﮑﺎر هﻤﺪﻳﮕﺮ و ﮐﺎوﻳﺪن ﻧﻘﺎداﻧﻪ‬
‫"ﮐﻠﻤﺎت" ﺑﻪ هﻤﺎن ﭘﻴﻤﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺑﻬﺮﻩ دهﯽ در ﺣﻤﻞ‬ ‫اﻧﺪﻳﺸﻪ و ذهﻨﻴﺖ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎورهﺎ و اﻧﺪﻳﺸﻪ هﺎﯼ اﻧﺴﺎﻧﯽ را دارﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺘّﺎﺳّﻔﺎﻧﻪ ﺧﻴﻠﯽ‬ ‫"ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺳﻬﻤﮕﻴﺮﯼ و ﺳﻬﻤﺪﻳﻬﯽ‬
‫وﻗﺘﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻤﻞ‪ ،‬ﻣﺠﺮا و ﺑﺴﺘﺮ ﺑﺎور هﺎﯼ ﮐﺎﻣﻼ ً ﻏﻴﺮ‬ ‫اﻧﺪﻳﺸﻪ هﺎ و ﺑﺮداﺵﺘﻬﺎﯼ ﻣﺘﻨﻮع و ﻣﺘﮑﺜﺮ در‬
‫اﻧﺴﺎﻧﯽ وﻓﺎﺵﻴﺴﺘﯽ ﻧﻴﺰ ﻗﺮار ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﻋﺮﺻﻪء ﭘﺮوژﻩء "ﻓﻬﻢ زﻧﺪﮔﯽ" اﺳﺖ‪ .‬ﮐﻪ ﺕﻔﺴﻴﺮ‬
‫ﭼﻨﻴﻦ ﮐﻤﺒﻮد و ﻧﻘﺼﯽ ذاﺕًﺎ در ﺧﻮد "ﮐﻠﻤﺎت" ﻧﻤﯽ ﺕﻮاﻧﺪ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ‪ ،‬اراﻳﻪ و ﮔﺰﻳﻨﺶ ﺣﻴﺎت ﻣﻌﻘﻮل ﺑﺮاﯼ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﺎﺵﺪ زﻳﺮا ﺁﻧﻬﺎ هﻤﻴﺸﻪ ﻣﻘﺪﺳﻨﺪ‪ ،‬ﺟﻮهﺮﺣﻴﺎت اﻧﺴﺎن‬ ‫رازﯼ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﺮدﻩ ﺑﺮدارﯼ از ﺁن از ﻋﻬﺪﻩء ﻓﺮد واﺣﺪ‬
‫هﺴﺘﻨﺪ وازﺁﻧﻬﺎ ﻋﻄﺮ ﺣﻴﺎت و ﺟﺎوداﻧﮕﯽ اﺳﺘﺸﻤﺎم ﻣﯽ‬ ‫و ﻳﺎ ﻃﻴﻒ ﻓﮑﺮﯼ ﻣﻌﻴﻨﯽ ﺑﺮﺁﻣﺪﻩ و ﻓﻼح و رﺳﺘﮕﺎرﯼ را‬
‫ﺵﻮد اﻣٌﺎ اﻳﻦ ﻓﺎﺵﻴﺰم ﻣﺸﺮﺑﺎن هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ دﺳﺖ اﻧﺪازﯼ‬ ‫ﺑﻪ ﺕﻨﻬﺎﯼ ﭘﻴﺸﮑﺶ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫در ﺣﺮﻳﻢ ﻗﺪاﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ اﻧﺴﺎن را ﻧﻴﺰ از ﻗﺪاﺳﺖ ﺕﻬﯽ‬ ‫ﺑﻬﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﻃﺒﻴﻌﺖ "ﮔﻔﺘﮕﻮ" اﻧﺤﺼﺎرﺵﮑﻦ و وﺣﺪت زدا‬
‫ﻧﻤﻮدﻩ و ﺕﻨﻮع ﺧﻠﻘﺖ و ﺕﮑﺜﺮ اﻳﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﺕﺎﺑﻨﺪ و‬ ‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﺵﺎﻋﻪء ﻓﺎﺵﻴﺰم ﻧﮋادﯼ‪ -‬ﻣﺬهﺒﯽ ﺣﻖ ﺣﻴﺎت و زﻳﺴﺖ‬ ‫در ذات ﺁن دو ﮔﺎﻧﻪ ﭘﺬﻳﺮﯼ و ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﮕﯽ ﺣﻀﻮر ﻗﺎﻳﻼن و‬
‫را اﻧﺤﺼﺎرﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﺳﻮﮔﻤﻨﺪاﻧﻪ اﻳﻨﮑﻪ ﻧﺨﺴﺖ اﻳﻦ‬ ‫ﺣﺎﻣﻼن راﯼ و ﻧﻈﺮ ﻣﻄﺮح اﺳﺖ‪.‬‬
‫"ﮐﻠﻤﺎت" هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺤﻤﻞ ﺑﺎور ﺵﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و‬ ‫ﺣﻴﺎت و ﻗﻮام "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﻣﺘﮑﯽ ﺑﻪ ﭘﺬﻳﺮش ﺣﻖ ﺣﻴﺎت ﺻﺪاهﺎﯼ‬
‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺧﻨﺠﺮ ﻗﺴﺎوت ﺁﻧﺮا ﺕﻄﺒﻴﻖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﺘﻔﺎوت و ﻣﺘﻌﺪد اﺳﺖ‪ .‬ﮐﻪ ﺕﮏ ﺻﺪاﻳﯽ ﻧﺸﺎن از ﻣﺮگ و ﺧﺎﻣﻮﺵﯽ‬
‫ﺕﺎ اﻳﻨﺠﺎ درﻳﺎﻓﺘﻴﻢ ﮐﻪ "ﮔﻔﺘﮕﻮ" هﻤﺎن ﺕﻌﺎﻣﻞ ﻓﮑﺮﯼ ﺑﻪ‬ ‫ﻓﺎﻧﻮس ﺕﻨﻮع واﺳﺘﻴﻼﯼ اﺳﺘﺒﺪاد و اﻧﺤﺼﺎر ﻓﮑﺮﯼ دارد‪.‬‬
‫ﮐﻤﮏ "ﮐﻠﻤﻪ" ﺑﻮدﻩ و "ﮐﻠﻤﻪ" ﻧﻴﺰ ﻣﺸﻌﺮ ﺑﻪ "اﻧﺪﻳﺸﻪ"‬ ‫ﭘﺲ "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﻧﻴﺎز ﻃﺒﻴﻌﯽ واﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ و ﺟﻮاﻣﻊ اﻧﺴﺎﻧﯽ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬و "اﻧﺪﻳﺸﻪ" ﺧﻮد ﻧﻪ در ذهﻦ واﺣﺪ ﺧﻠﻮت‬ ‫اﺳﺖ و ﺣﺎل ﺑﺎﻳﺪ در ﭘﯽ اﻳﻦ درﻳﺎﻓﺖ ﺑﺎﺵﻴﻢ ﮐﻪ اﺑﺰار ﺁن ﭼﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺑﺪﻳﻦ‬
‫ﻣﻴﮕﺰﻳﻨﺪ و ﻧﻪ در ﻣﮑﺎن و زﻣﺎن ﻣﻌﻴﻨﯽ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺧﻮاهﺪ‬ ‫ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ ﻣﺼﺎﻟﺢ و اﺑﺰارهﺮ ارﺕﺒﺎﻃﯽ ﻣﻴﺎن ﺁدﻣﻬﺎ "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﭼﻪ ﻣﯽ ﺕﻮاﻧﺪ‬
‫ﺵﺪ‪ .‬ﻣﺄواﻳﺶ اذهﺎن ﺑﯽ ﺵﻤﺎر و ﺟﺎﻣﻪ اش رﺵﺪ و‬ ‫ﺑﺎﺵﺪ؟ ﻣﺎ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺑﺎوراﻳﻢ ﮐﻪ اﺑﺰار ﺁن "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﮐﻠﻤﺎت اﺳﺖ‪ .‬ﻳﻌﻨﯽ از‬
‫ﺕﮑﺎﻣﻞ ﭘﺎﻳﺎن ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻣﺠﺮاﯼ "ﮐﻠﻤﺎت" ﻣﻴﮕﺬرد وﺑﺎز ﮐﻠﻤﺎت ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻌﺒﺮ "اﻧﺪﻳﺸﻪ" اﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺣﻴﺎت و ﺕﮑﺎﻣﻞ "اﻧﺪﻳﺸﻪ" ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺕﻤﺎم ﻋﻴﺎر ﺑﻪ ﺵﺨﻢ‬ ‫ﭘﺲ اﻋﺘﻘﺎد ﺑﻪ "ﮔﻔﺘﮕﻮ" اﻳﻤﺎن ﺁوردن وﺑﺎورداﺵﺘﻦ ﺑﻪ ﺕﺒﺎدل "اﻧﺪﻳﺸﻪ و‬
‫زدن ﺁن در ﻣﺰارع ذهﻨﯽ ﻣﺘﻌﺪد دارد و هﺮ زﻣﻴﻨﻪ و‬ ‫اﻓﮑﺎر" اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﺴﺘﺮ ذهﻨﯽ ﺑﻪ ﻓﺮاﺧﻮر ﺕﻮاﻧﻤﻨﺪﯼ ﺧﻮﻳﺶ در ﭘﺮوﺳﮥ‬ ‫در اﻳﻨﺠﺎ هﺮﮐﻪ اﻳﻤﺎن‪ ،‬اﻋﺘﻘﺎد‪ ،‬ﺁﮔﺎهﯽ واﺵﺮاف ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺑﻬﺘﺮ در‬
‫اﻳﺠﺎد و ﺕﮑﺎﻣﻞ "اﻧﺪﻳﺸﻪ" ﺳﻬﻴﻤﻨﺪ‪ .‬ﻧﻪ ﻣﻌﻘﻮل اﺳﺖ و ﻧﻪ‬ ‫ﮔﺰﻳﻨﺶ و اﻧﺘﺨﺎب "ﮐﻠﻤﺎت" دارد ﺑﻬﻤﺎن ﻣﻴﺰان ﻇﺮﻓﻴﺖ اﻧﻌﻄﺎف ﭘﺬﻳﺮﯼ‬
‫ﻣﻄﻠﻮب ﮐﻪ ﺟﺮﻳﺎن رﺵﺪ و ﻧﻤﻮ ﺁﻧﺮا اﺳﻴﺮ اﻧﺤﺼﺎر و‬ ‫را ﻧﻴﺰ در ﻋﺮﺻﻪء "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﺧﻮاهﺪ داﺵﺖ‪ .‬اﺵﺮاف ﺑﺮ "ﮐﻠﻤﺎت" ﺑﻪ‬
‫ﺣﺬف زﻣﻴﻨﻪ هﺎﯼ ﻣﺘﻨﻮع ﺁن ﺑﮑﻨﻨﺪ زﻳﺮا هﺮ ذهﻨﯽ ﺑﻪ‬ ‫ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺑﺎزﯼ ﺑﺎ ﺁن‪ ،‬ﻏﺮض اﺵﺒﺎع ﻏﺮﻳﺰﻩء ﺟﻮﻳﺪن واژﻩ هﺎ ﻧﻴﺴﺖ‬
‫ﺕﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮ ﺧﻮردارﯼ از ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﻓﮑﺮﯼ‪ ،‬ﺣﻖ ﺳﻬﻤﮕﻴﺮﯼ‬ ‫ﺑﻠﮑﻪ ﺕﺤﻠﻴﻞ‪ ،‬ﺕﺒﻴﻴﻦ و ﺕﻮﺽﻴﺢ ﻣﺒﺎﻧﯽ و ﻣﻔﺎهﻴﻢ ﻓﮑﺮﯼ اﺳﺖ و ﮐﻠﻴﺪ‬
‫در اﻳﺠﺎد و ﺕﮑﻤﻴﻞ ﺑﻨﺎﯼ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن "اﻧﺪﻳﺸﻪ" را دارد‪.‬‬ ‫ورود ﺑﻪ ﻋﺮﺻﻪ و ﮔﻨﺠﻴﻨﻪء ﻣﻔﺎهﻴﻢ و اﻧﺪﻳﺸﻪ هﺎﯼ اﻧﺴﺎﻧﯽ هﻤﺎن‬
‫"ﮐﻠﻤﻪ" اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪١٥ – ١‬‬

‫وﺗﮑﺜﻴﺮ "وﺡﺪت اﻥﺴﺎﻥﯽ"‬ ‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺗﮑﺜﺮ و ﺗﻨﻮع‪ ،‬زاﻳﺶ ﻃﻴﻔﻬﺎ‬
‫ﺑﻪ ﺷﺎﺧﻪ هﺎﯼ ﻣﺘﻨﻮع و‬ ‫و ﻥﺤﻠﻪ هﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ ﻣﺘﻌﺪد ﮐﻪ ﺑﻌﻀًﺎ وﺟﻮﻩ اﺷﺘﺮاﮎ و‬
‫رﻥﮕﺎرﻥﮓ را دارد‪ .‬ﺗﺠﺮﺑﻪ اﯼ ﮐﻪ‬ ‫اﻓﺘﺮاق را ﺑﺎ ﺧﻮد دارﻥﺪ اﻣﺮﯼ ﻃﺒﻴﻌﯽ اﺳﺖ‪ .‬و ﻥﻤﯽ‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﮐﺜﻴﺮﯼ از ﺟﻮاﻣﻊ ﺑﻪ ﻣﺪد‬ ‫ﺗﻮان ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻥﻪ ﺗﻔﺎوت و اﺧﺘﻼف در دﻳﺪﮔﺎهﻬﺎ راﻩ ﮔﻔﺘﮕﻮ‬
‫ﺑﮑﺎرﮔﻴﺮﯼ ﻋﻘﻼﻥﻴﺖ ﺑﻴﺶ از ﭘﻴﺶ ﺁﻥﺮا از‬ ‫را ﺑﺴﺖ و ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻥﻴﺴﺖ ﺑﺨﺎﻃﺮ هﻤﺎهﻨﮕﯽ در‬
‫ﭘﺸﺘﻮاﻥﻪ ﻥﻈﺮﯼ‪ -‬ﻋﻤﻠﯽ ﺑﺮﺧﻮردار ﻥﻤﻮدﻩ و ﺑﻪ‬ ‫ﺑﺮداﺷﺘﻬﺎ ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎ را ﻣﻨﮑﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﻏﻨﺎﻳﺸﺎﻓﺰودﻩ اﻥﺪ ﮐﻪ در ﭘﻨﺎﻩ ﭼﻨﻴﻦ درﻳﺎﻓﺘﯽ‬ ‫اﻥﮑﺎر دو واﻗﻌﻴﺖ ﻓﻮق در ﻋﺮﺻﻪء اﻥﺪﻳﺸﻪ و ﻥﻈﺮ‬
‫زﻥﺪﮔﯽ ﻥﺴﺒﺘًﺎ ﻣﻌﺘﺪﻝﯽ را دارﻥﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﺪاﻋﯽ ﮔﺮﻏﻴﺖ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺧﻮد اﻥﺪﻳﺸﻪ و ﻓﮑﺮ در ﺟﺎﻣﻌﻪ‬
‫اﻝﺒﺘﻪ ﺷﺎﺧﺼﻪ اﯼ ﮐﻪ ﺳﻨﮓ ﺑﻨﺎﯼ اﺻﻠﯽ ﺡﻴﺎت‬ ‫اﯼ ﻣﯽ ﺗﻮاﻥﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﻨﻴﻦ ﺟﻮاﻣﻊ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻔﺘﮕﻮ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﻪ ﭘﻴﺶ‬ ‫زﻳﺮا هﻢ ﻥﻈﺮﯼ و اﺧﺘﻼف ﻥﻈﺮ‪ ،‬هﻤﻔﮑﺮﯼ و ﺗﻔﺎوت‬
‫زﻣﻴﻨﻪ هﺎﯼ ﺁن دﮔﺮ ﭘﺬﻳﺮﯼ‪ ،‬ﻋﻘﻼﻥﻴﺖ ﻣﺤﻮرﯼ و‪...‬‬ ‫ﻓﮑﺮﯼ در واﻗﻊ ﺷﻴﺮازﻩء ﺟﺮﻳﺎﻥﺎت و ﻃﻴﻔﻬﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ‬
‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬درﭼﻨﻴﻦ ﺟﻮاﻣﻌﯽ ﺗﺼﺎﻣﻴﻢ اﮐﺜﺮًا ﺑﺮﺁﻣﺪﻩ از‬ ‫ﻣﻮﺟﻮد در ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﯽ دهﺪ‪ .‬ﺗﻨﻮع ﻃﻴﻔﻬﺎ و‬
‫ﻣﺘﻦ ﺟﺪال و ﮔﻔﺘﮕﻮ هﺎﯼ اﻥﺘﻘﺎدﯼ اﺳﺖ‪ .‬اﻣٌﺎ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ‬ ‫ﺟﺮﻳﺎﻥﺎت ﻓﮑﺮﯼ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻇﺮﻳﻔﺎﻥﻪ ﺑﺮ ﺁﻳﻨﺪ و‬
‫"وﻃﻨﺪاران ﻣﻘﻴﻢ ادﻻﻳﺪ" ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻳﻬﺎ ﻃﯽ‬ ‫اﻥﻌﮑﺎس ﺻﺪاهﺎ و ﻥﮕﺎهﻬﺎﯼ ﻣﻮﺟﻮد در ﻣﺘﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ‬
‫ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮔﻮاﻩ و ﺷﺎهﺪ ﺑﺮ اﻳﻦ ﻣﺪﻋﺎ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ در ﮐﺴﻮت و در ﭼﻮﮐﺎت ﻓﮑﺮﯼ ﻥﺨﺒﮕﺎن‬
‫"ﮔﻔﺘﮕﻮ" از ﺻﺤﻨﻪ و واﻗﻌﻴﺖ زﻥﺪﮔﯽ ﻏﺎﻳﺐ اﺳﺖ‪ .‬زﻳﺮا‬ ‫ﺗﺌﻮرﻳﺰﻩ و وارد ﺟﺮﻳﺎن ﺗﻌﺎﻣﻞ و دادوﺳﺘﺪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺳﺎزان ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎ "ﮐﻠﻤﻪ" ﺑﻴﮕﺎﻥﻪ ﺑﻮدﻩ و هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬در‬ ‫ﺑﻪ ﺗﺒﻊ ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎ و هﻤﮕﻮﻥﻴﻬﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ در اﻥﺴﺎﻥﻬﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ‬
‫ﮐﻮﻳﺮ ذهﻦ ﺷﺎن ﮔﻠﺒﻮﺗﻪ هﺎﯼ "ﮐﻠﻤﺎت" ﺟﺮأت روﻳﻴﺪن‬ ‫ﻥﻴﺰ دﺳﺘﺨﻮش دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﻳﻬﺎﯼ ﻣﺘﻨﻮع ﻓﮑﺮﯼ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‬
‫ﻥﺪارﻥﺪ‪ .‬ﻥﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮد ﮐﻪ ﮐﻠﻴﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﻥﻴﺰ در ﻓﺮاق‬ ‫ﮐﻪ در ذاﺗﺶ ﭘﺪﻳﺪﻩء ﻣﻴﻤﻮن و ﻣﺒﺎرﮐﯽ اﺳﺖ و در ﭘﺮﺗﻮ‬
‫"ﮐﻠﻤﺎت" ﺡﻘﻴﺮ ﻥﮕﻬﺪاﺷﺘﻪ اﻥﺪ‪ .‬ﺑﻴﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ و "ﮐﻠﻤﻪ" ﻓﺎﺻﻠﻪ‬ ‫ﭘﺮﻣﻴﻤﻨﺖ ﺗﻌﺎﻣﻞ و ﺗﻀﺎرب ﺁراء اﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﺰﻳﻨﻪ و‬
‫اﯼ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﺖ هﺴﺘﯽ ﺟﻬﻞ اﻳﺠﺎد ﮐﺮدﻩ و ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ در‬ ‫اﻥﺘﺨﺎب ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ وﻣﻌﻘﻮل ﺧﻠﻖ ﺷﺪﻩ و ﮐﺸﻒ ﻣﯽ ﺷﻮد و‬
‫ﻏﻴﺒﺖ اﻥﺴﺎن ﺳﻮز ﺁن "ﮐﻠﻤﻪ" ﺡﺎﮐﻤﻴﺖ ﻥﻔﺴﺎﻥﯽ ﺧﻮد را‬ ‫ﺑﺪﻥﺒﺎل ﺁن ﺽﺮﻳﺐ ﺁﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮﯼ ﺟﺎﻣﻌﻪ در اﻥﺘﺨﺎب‬
‫ﺗﻮﺟﻴﻪ و ﻣﺸﺮوﻋﻴﺖ ﺑﺨﺸﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺷﻴﻮﻩء زﻥﺪﮔﯽ ﻥﻴﺰ ﮐﻤﺘﺮﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ در ﻓﻘﺪان "ﮐﻠﻤﻪ" ﺑﺎ ﻓﺮاق ﺳﻨﮕﻴﻦ ووﺡﺸﺘﻨﺎﮎ‬ ‫واﺽﺢ اﺳﺖ وﻗﺘﯽ ﺳﺨﻦ از ﮐﺜﺮت ﮔﺮاﯼ ﻣﻴﺮاﻥﻴﻢ ﭘﺎﯼ‬
‫"ﻓﮑﺮواﻥﺪﻳﺸﻪ" دﺳﺖ ﺑﻪ ﮔﺮﻳﺒﺎن هﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ‬ ‫ﺟﺎﻣﻌﻪء ﺑﺎﻝﻎ و ﺳﺎﻣﺎن ﻳﺎﻓﺘﻪ درﻣﻴﺎن اﺳﺖ زﻳﺮا ﮐﺜﺮت‬
‫هﺮروز ﺳﺒﮑﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﯽ وﻗﺎرﺗﺮ‪.‬‬ ‫درهﺮوﺟﻬﯽ از وﺟﻮﻩ زﻥﺪﮔﯽ اﻥﺴﺎﻥﻬﺎ ﻥﻤﺎد ﺁﺷﮑﺎر از‬
‫ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻇﺎهﺮًا ﮐﺎﻻ و ﻥﻤﺎد ﻣﺪﻥﻴﺖ را ﺑﻪ ﺗﻦ دارد‪ ،‬ﺳﻔﺮﻩ‬ ‫ﻣﺪﻥﻴﺖ اﺳﺖ‪ .‬ﺗﺠﺮﺑﻪء اهﻠﯽ ﺷﺪن اﻥﺴﺎن اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺪﻥﻴﺖ‬
‫ﻣﻤﻠﻮ از ﻣﻈﺎهﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ اﺳﺖ‪ ،‬دﻗﺎﻳﻖ‪ ،‬ﻝﺤﻈﺎت وﺷﺐ و‬ ‫ﺽﻤﻦ اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺨﻠﻮق و ﻣﻮﻝﻮد اذهﺎن ﺑﻴﺪار و روﺷﻦ‬
‫روز از ﻣﻨﻈﺮ اﺑﺰار ﻣﺪﻥﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎرش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪،‬‬ ‫ﻥﮕﺮاﺳﺖ‪ ،‬ﺧﻮد ﻥﻴﺰ ﺧﺎﻝﻖ و ﭘﺮورش دهﻨﺪﻩء ﺟﺎﻣﻌﻪ اﯼ‬
‫ﺗﻨﺶ از ﺑﻨﺪﮔﯽ در ﺑﺎرﮔﺎﻩ ارﺑﺎب ﻣﺼﺎﻝﺢ و ﺗﮑﻨﻮﻝﻮژﯼ‬ ‫ﺑﺎﻣﻌﻴﺎر هﺎﯼ اﻋﺘﺪال و ﻋﻘﻼﻥﻴﺖ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻓﺮﺑﻪ ﺷﺪﻩ و ﻥﺰدﻳﮏ اﺳﺖ از ﺗﻮرم ﺑﺘﺮﮐﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﺎ ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺗﺎرﻳﺦ ﺳﺎرﯼ و ﺟﺎرﯼ ﺟﻮاﻣﻊ اﻥﺴﺎﻥﯽ‬
‫ﺡﮑﺎﻳﺘﮕﺮ اﺳﺖ‪ ،‬ﻓﺮهﻨﮓ وﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺪﻥﯽ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﻻزم‬
‫ﺑﺮاﯼ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎ و ﺗﻨﻮﻋﻬﺎ ﺑﻪ "وﺡﺪت اﻥﺴﺎﻥﯽ"‬
‫اﻳﻨﻬﺎ هﻤﻪ در زﻧﺪﮔﯽ اﻋﻀﺎء ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺣﻀﻮر دارد و‬
‫ﭼﻪ ﺣﻀﻮر ﭘﺮرﻧﮕﯽ اﻣﺎ ﺧﻮد از ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺗﻬﯽ اﻧﺪ‪ ،‬ﺑﯽ وزن‬
‫اﻧﺪ‪ .‬و از ﺣﻀﻮر در ﻣﺘﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺪﻧﯽ ﻏﺎﻳﺒﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺮﻧﺪ اﻣّﺎ ﺗﻬﯽ‬
‫هﺴﺘﻨﺪ‪ .‬زﻳﺮا ﺑﺎ "ﮐﻠﻤﻪ وﻓﺮهﻨﮓ" ﻧﺴﺒﺘﯽ ﻧﺪارﻧﺪ و ﺁﻧﺪو را ﮐﻪ‬
‫ﻳﮑﯽ هﺴﺘﻨﺪ در ﭘﺴﺘﻮﯼ ﻏﺮﺑﺖ وﻧﺴﻴﺎن ﺑﻪ زﻧﺠﻴﺮش ﮐﺸﻴﺪﻩ اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻤﯽ ﮔﻮﻳﻢ ﻻل هﺴﺘﻨﺪ و ﻓﺮهﻨﮓ را ﺑﺮ زﺑﺎن ﻧﻤﯽ ﺁورﻧﺪ‪ ،‬ﺧﻮب‬
‫هﻢ ﺑﺮزﺑﺎن ﺟﺎرﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﺗﺎزﻩ ﺑﺮاﯼ ﭘﺎﺱﺪارﯼ از ﺁن اﻧﺠﻤﻦ‬
‫و اﻧﺠﻤﻨﻬﺎﯼ ﻧﻴﺰ دارﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ در ﻋﺮﺻﻪ ﻓﺮهﻨﮓ و ﺑﻨﺎﻣﺶ‬
‫ﻧﻈﺎﻣﮕﻴﺮﯼ‪ ،‬ﺣﺪﻳﺚ ﻧﻔﺲ ﺱﺮاﯼ‪ ،‬ﺧﺮاﻓﻪ ﭘﺮورﯼ و ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮔﺮاﯼ‬
‫و ‪ ...‬ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ و هﻤﻪء اﻳﻦ وﻗﺎﺣﺘﻬﺎ را ﻧﻴﺰ ﺑﻨﺎم ﺧﻮد ﻓﺮهﻨ ِ‬
‫ﮓ‬
‫ﺑﻴﭽﺎرﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻼ ﻏﻴﺮ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﻗﺪرت‪ ،‬ﺱﻴﺎﺱﺖ و‬
‫ﺑﻪ ﻓﺮهﻨﮓ از زاوﻳﻪء ﮐﺎﻣ ً‬
‫ﺱﻮد ﺟﻮﻳﯽ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﻧﺪ و ﭼﻨﻴﻦ اﺱﺖ ﮐﻪ هﻢ ﺧﻮد ﺣﻘﻴﺮﻧﺪ و هﻢ‬
‫ﺁﻧﺮا ﺑﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ‪.‬ﻋﺰت ﺟﺎﻣﻌﻪ در ﭘﺮﺗﻮ‬
‫ارزﺵﮕﺬارﯼ و ارزﺵﯽ ﻧﮕﺮﯼ ﺑﻪ ﻓﺮهﻨﮓ ﺁن ﻣﺤﻔﻮظ اﺱﺖ‪.‬‬

‫‪ -‬ﺵﻤﺎرﻩ ‪١٦ – ١‬‬


‫ﻼ ﺧﺮدﻣﻨﺪاﻧﻪ اﺱﺖ ﮐﻪ از زاوﻳﻪ ﻓﺮهﻨﮓ ﺑﻪ ﻣﻘﻮﻝﻪ هﺎﯼ ﭼﻮن ﻗﺪرت‪ ،‬ﺱﻴﺎﺱﺖ و… ﻧﮕﺮﻳﺴﺘﻪ ﺵﺪﻩ و ﺁﻧﻬﺎ را در ﻣﺠﺮاﯼ‬
‫ﮐﺎﻣ ً‬
‫اﻧﺴﺎﻧﯽ و ﻣﻨﻄﻘﯽ اش هﺪاﻳﺖ ﻧﻤﻮد‪ ،‬اﻣّﺎ اﮔﺮ ﺑﻨﺎ ﺵﻮد "ﮐﻪ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ ﭼﻨﻴﻦ اﺱﺖ" ﻓﺮهﻨﮓ ﺗﺎﺑﻊ ﻣﻘﻮﻝﻪ هﺎﯼ ﻓﻮق ﻗﺮار ﮔﻴﺮد‬
‫ﻓﺎﺟﻌﻪ اﺱﺖ‪ ،‬و ﺁﻓﺖ اﺱﺖ ﮐﻪ ﺧﺮﻣﻦ ﻋﺰت و ﺣﺮﻣﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ‪ .‬ﭼﺮا ﭼﻨﻴﻦ اﺱﺖ؟ ﺑﺎ ﺗﺄﺱﻒ ﺑﺎﻳﺪ اذﻋﺎن ﮐﺮد ﮐﻪ‬
‫ذهﻦ و ﺽﻤﻴﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ‪ ،‬ﻣﺪﻳﺮان ﺁن و ﺣﺘﺎ ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎﻧﺶ هﻴﭽﮕﻮﻧﻪ اﻧﺲ و اﻝﻔﺘﯽ ﺑﺎ ﭘﺪﻳﺪﻩء "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﻧﺪارد زﻳﺮا هﻨﻮز ﺑﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﺁن‬
‫"اﻧﺪﻳﺸﻪ وﺗﻔﮑﺮ" راﺑﻄﻪ ﻏﺮﻳﺒﺎﻧﻪ دارﻧﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﺧﻸ ﺟﺮﻳﺎن ﺱﻨّﺖ اﻧﺪﻳﺸﻪ و ﺗﻔﮑﺮ ﺣﺪ اﻗﻞ در ﻣﻴﺎن ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن ﭘﺮﻧﺸﻮد ﻧﺎﺑﺴﺎ ﻣﺎﻧﻴﻬﺎﯼ‬
‫ﻣﻮﺟﻮد در ﻋﺮﺻﻪء ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻓﺰون ﺧﻮاهﺪ ﺵﺪ و روﺵﻦ اﺱﺖ ﮐﻪ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﯽ و ذهﻨﻴﺖ ﭘﺮ اﺽﻄﺮاب ﻋﻤﻮم ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﺸﺎن‬
‫از ﺧﻨﮏ ﺧﻮردﮔﯽ ﻣﻐﺰ ﺁن ﻳﻌﻨﯽ ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن دارد‪ .‬زﻳﺮا ﺗﻌﺎﻣﻞ در ﺑﺴﺘﺮ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎز ﺗﺎب و ﺁﻳﻨﻪ دار ﻧﻮﻋﻴﺖ ﺁن در ﻣﻴﺎن‬
‫ﻧﺨﺒﮕﺎن‪ ،‬ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﮕﺮان و ﺧﺪاوﻧﺪان اﻧﺪﻳﺸﻪ و ﻓﮑﺮ و ﻓﺮهﻨﮓ اﺱﺖ‪.‬‬

‫ادﺑﻴﺎت‪ ،‬ﻣﻨﻄﻖ و ﮔﻔﺘﻤﺎن اﻧﺪﻳﺸﻪ ﮔﺮان و ﻣﺪﻳﺮان ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺵﻴﻮﻩء ﺗﻌﺎﻣﻞ را در ﺱﻄﺢ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻧﻴﺰ ﻧﻬﺎدﻳﻨﻪ ﻧﻤﻮدﻩ و ﻳﺎ اﻳﻨﮑﻪ ﺑﻪ‬
‫ﺟﺮﻳﺎن ﻏﺎﻝﺐ داد و ﺱﺘﺪ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ‪ .‬اﻣّﺎ ﮔﻔﺘﻤﺎن ﻣﻮﺟﻮد ﻣﻴﺎن ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن اﻧﺠﻤﺎد و ﻣﻄﻠﻖ ﻧﮕﺮﯼ اﺱﺖ‪ .‬ﺱﺎﻳﻪ ﺱﺘﺒﺮ و ﺱﻨﮕﻴﻦ‬
‫ﺟﺰﻣﻴﺖ اﻓﻖ ﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن را اﺣﺎﻃﻪ ﻧﻤﻮدﻩ و ﺑﺮ ﻣﺪار ﻋﺪم و ﻧﻴﺴﺘﯽ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﻨﺪ‪ .‬ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ هﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻔﺎوت و اﺧﺘﻼف‬
‫ﻓﮑﺮﯼ‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺗﻀﺎد و دﺵﻤﻨﯽ اﻧﮕﺎﺵﺘﻪ ﺵﺪﻩ و ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﻣﻨﺘﻔﯽ اﺱﺖ‪ .‬اﺑﺮاز و اﻇﻬﺎر ﻋﻼﻗﻪ ﺑﻪ "ﮔﻔﺘﮕﻮ"‬
‫در ﭼﻨﻴﻦ ﻓﻀﺎﯼ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ دﺱﺖ ﮐﺸﻴﺪن از ﺧﺎﺱﺘﮕﺎﻩ هﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ اﺱﺖ‪ .‬وﺟﻪ دﮔﺮ اﻳﻦ ﮐﮋﻣﺪارﯼ اﻧﮑﺎر واﻗﻌﻴﺖ "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﻣﻴﺎن‬
‫هﻤﻔﮑﺮان اﺱﺖ‪ .‬هﻤﻔﮑﺮﯼ و هﻤﻨﻈﺮﯼ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن ﺑﻤﻌﻨﺎﯼ ﺗﻌﻄﻴﻞ ﻋﻘﻮل وﺑﺮﻧﺘﺎﺑﻴﺪن اﺑﺘﺪائ ﺗﺮﻳﻦ ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ‬
‫اﺱﺖ‪.‬‬
‫و ﮐﺮدار ﻥﺎﻡﻮزون ﺷﺎن هﻴﭻ ﺳﺠﻊ و ﻗﺎﻓﻴﻪ و ﺟﺎیﮕﺎهﯽ‬ ‫هﻤﻔﮑﺮﯼ ﺑﻤﻌﻨﺎﯼ ﺧﺘﻢ ﮔﻔﺘﮕﻮ و ﺁﻏﺎز روﻥﺪ ﻏﻴﺮ ﻋﻘﻼﻥﯽ‬
‫ﺑﺮاﯼ یﮏ ﮔﻔﺘﻤﺎن ﻥﺎب ﻓﮑﺮﯼ‪-‬ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺑﺎﻗﯽ ﻥﮕﺬاﺷﺘﻪ‬ ‫ﺕﻘﻠﻴﺪ و ﺕﻌﺒﺪ ﻡﺤﺾ اﺳﺖ‪ ،‬اﺳﺘﻴﻼﯼ روﺣﻴﻪء ﺟﻤﻮد و‬
‫اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺧﻤﻮد ﺑﺮ ﮐﻮﺷﺶ و ﺕﻼش ﻓﮑﺮﯼ اﺳﺖ‪ ،‬ﺳﻴﻄﺮﻩء‬
‫"ﮐﻠﻤﺎت" از دﺳﺖ ایﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﺘﻮﻩ ﺁﻡﺪﻩ اﻥﺪ‪ ،‬ﮔﻠﻮاژﻩ هﺎﯼ‬ ‫ﻥﻔﺴﺎﻥﻴﺖ ﺑﺮ ﻋﻘﻼﻥﻴﺖ اﺳﺖ‪ ،‬ﺕﺴﻠﻂ اﺣﺴﺎﺳﺎت و ﻋﻮاﻃﻒ‬
‫ﻓﺮهﻨﮓ از ﺳﻤﻮم اﻥﻔﺎس ﺷﺎن ﺧﺸﮑﻴﺪﻩ و ﺁیﻨﻪ هﺎﯼ‬ ‫ﺑﺮ اﻥﺪیﺸﻪ ورزﯼ و ﺧﺮد ورزﯼ اﺳﺖ‪ .‬و ﻡﺘﺄﺳﻔﺎﻥﻪ‬
‫وﺟﺪان ﺟﺎﻡﻌﻪ از زﻥﮕﺎرهﺎﯼ ریﺎ و ﺕﺰویﺮ ایﻨﻬﺎ در‬ ‫هﺮدو روﯼ ایﻦ ﺳﮑﻪ واﻗﻌﻴﺖ زﻥﺪﮔﯽ ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن ﻡﺤﺘﺮم‬
‫ﺧﻠﻮت ﺧﻮد ﺷﮑﺴﺘﻪ و ﺁب ﺷﺪﻩ اﻥﺪ‪.‬‬ ‫را ﻡﯽ ﻥﻤﺎیﺎﻥﺪ‪.‬‬
‫و هﻤﻪء ایﻨﻬﺎ ﺧﺒﺮ از ﻥﺒﻮد "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﻡﻴﺪهﺪ‪ .‬ﮔﻔﺘﮕﻮﯼ ﮐﻪ‬ ‫ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎﻥﯽ ﮐﻪ در ﻏﻴﺒﺖ "اﻥﺪیﺸﻪ" و ﺣﻀﻮر‬
‫در ﺁن "ﮐﻠﻤﺎت" ﻡﺴﻴﺮ واﻗﻌﯽ ﺧﻮد را پﻴﺪا ﮐﺮدﻩ و ﻃﯽ‬ ‫"ﻥﻔﺴﺎﻥﻴﺖ" هﻤﻪ ﭼﻴﺰ را ﻡﺴﺦ ﻥﻤﻮدﻩ اﻥﺪ‪ ،‬و هﻨﻮز‬
‫ﮐﻨﻨﺪ و در ﻥﻬﺎیﺖ در ﺧﺪﻡﺖ ﺁﻓﺮیﺪﮔﺎران "ﺕﻔﮑﺮ" ﻗﺮار‬ ‫ﻋﺎﺟﺰﻥﺪ ﻡﺮز ﺑﻨﺪیﯽ ﺑﻴﻦ "اﺣﺴﺎس" و "اﻥﺪیﺸﻪ" ﺕﻔﺎوت‬
‫ﮔﻴﺮﻥﺪ‪ .‬ﺕﻔﮑﺮﯼ ﮐﻪ "ﻋﻘﻼﻥﻴﺖ و وﺣﺪاﻥﻴﺖ" رﻡﻴﺪﻩ و‬ ‫ﻡﻴﺎن "ﻋﻘﻼﻥﻴﺖ" و "ﻥﻔﺴﺎﻥﻴﺖ" ﺕﻠﻔﻴﻖ ﺑﻴﻦ "هﻤﻔﮑﺮﯼ" و‬
‫رﺑﻮدﻩ ﺷﺪﻩ را ﺑﻪ ﺟﺎﻡﻌﻪ ﺑﺮ ﮔﺮداﻥﺪ و ﻓﺎﺻﻠﻪء ﺑﻴﻦ‬ ‫"دﮔﺮاﻥﺪیﺸﯽ" و ﺕﻔﮑﻴﮏ "ﺕﻔﺎوت ﻓﮑﺮﯼ" ﺑﺎ "ﺕﺒﺎیﻦ‬
‫ﺟﺎﻡﻌﻪ و ﻋﺰّت را ﺑﺎ ﻥﺦ "ﮐﻠﻤﻪ و اﻥﺪیﺸﻪ" رﻓﻮ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻓﮑﺮﯼ" را درﮎ ﮐﺮدﻩ‪ ،‬ﻓﻬﻢ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﭙﺬیﺮﻥﺪ و ﻥﻴﺰﺁﻥﺮا‬
‫ایﻦ درﻡﺎن ﺑﻌﻬﺪﻩء ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن ﻡﺤﺘﺮم اﺳﺖ‪ ،‬اﻡّﺎ ﮔﺎم‬ ‫زﻥﺪﮔﯽ ﻥﻤﻮدﻩ و ﺑﻪ ﺕﺠﺮﺑﻪ ﺑﮕﻴﺮﻥﺪ ﺕﺎ در ﺳﺎیﻪ ﺕﺠﺮﺑﻴﺎت‬
‫ﻥﺨﺴﺖ در ایﻦ راﻩ ﺧﺎﻥﻪ ﺕﮑﺎﻥﯽ ذهﻨﯽ ﺧﻮد ﺷﺎن اﺳﺖ‬ ‫ذهﻨﯽ و ﻋﻤﻠﯽ ایﻨﻬﺎ ﺟﺎﻡﻌﻪ ﻥﻴﺰ ﺻﺎﺣﺐ رویﮑﺮد‬
‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪١٧ – ١‬‬

‫ﮐﻪ ﺑﺎ ایﻦ ﮐﺎر ﻓﺎﺻﻠﻪ هﺎﯼ ﻡﻮﺟﻮد ﺑﻴﻦ ﺧﻮد و پﺪیﺪﻩء‬ ‫ﻋﺰﺕﻤﻨﺪ ﺷﻮد‪.‬‬
‫"ﻓﮑﺮواﻥﺪیﺸﻪ" را ﮐﻢ ﮐﺮدﻩ و ﻥﮕﺎﻩ هﺎ را از ﻏﺒﺎر‬ ‫وﺽﻌﻴﺖ ﻡﺪیﺮان اﺟﺮاﯼ و ﺣﺎﻓﻈﺎن ﻓﺮهﻨﮓ ﺟﺎﻡﻌﻪ ﻥﻴﺰ‬
‫دﮔﻤﺎﺕﻴﺰم پﺎﮎ ﮐﻨﻨﺪ و ﺳﭙﺲ ﮐﺴﻮت ﻋﺰت و ﮐﺮاﻡﺖ‬ ‫ﺑﺪﺕﺮ و ﺳﻴﺎﻩ ﺕﺮ از ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن اﺳﺖ و هﻴﭽﻮﻗﺖ ایﻤﺎن و‬
‫را هﻢ ﺧﻮد ﺑﺮﮔﻴﺮﻥﺪ و هﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﻡﻌﻪ ﻋﺮﺽﻪ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﭼﻨﻴﻦ‬ ‫ﺑﺎور ﺑﻪ "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﻥﺪاﺷﺘﻪ و ﻥﺪارﻥﺪ و ﺕﺎزﻩ ﺷﺨﺼﻴﺖ‬
‫ﺑﺎد‪.‬‬ ‫ﺣﻘﻮﻗﯽ ﺷﺎن زایﻴﺪﻩ ﭼﺎﻥﺲ ﺑﺎد ﺁوردﻩ اﯼ اﺳﺖ ﮐﻪ از‬
‫ﺕﻌﺎﻡﻞ ﻏﻔﻠﺖ ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن از یﮑﺴﻮ و پﺮیﺸﺎن ﺧﺎﻃﺮﯼ‬
‫ﺟﺎﻡﻌﻪ از ﻃﺮف دﮔﺮ ﻥﺎﺷﯽ ﺷﺪﻩ و هﻨﻮز هﻢ اداﻡﻪ‬
‫دارد‪.‬‬
‫ﻏﻔﻠﺖ‪ ،‬پﺮاﮐﻨﺪﮔﯽ‪ ،‬ﻓﻘﺪان اﻥﺪیﺸﻪ و ﻋﻘﻼﻥﻴﺖ از ﻃﺮﻓﯽ‪،‬‬
‫پﺮیﺸﺎن ﺣﺎﻝﯽ‪ ،‬ﮔﻠﻪ وار زیﺴﺘﻦ و اﻃﺎﻋﺖ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﮔﺮایﺎﻥﻪ‬
‫از دﮔﺮ ﺳﻮ ﻡﻮﺟﺐ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ زاﻝﻮ ﺻﻔﺘﺎﻥﯽ ﺟﺎﻡﻌﻪ را‬
‫ﻥﻤﺎیﻨﺪﮔﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺮﻡﺴﻨﺪ ﻋﺰت ﺁﻥﻬﺎ ﺕﮑﻴﻪ زﻥﻨﺪ ﮐﻪ‬
‫ﮐﻮﭼﮑﺘﺮیﻦ اﺣﺘﺮاﻡﯽ ﺑﻪ "ﮔﻔﺘﮕﻮ" ﻥﺪارﻥﺪ‪.‬ﻃﺎﻋﻮن ﮔﻔﺘﺎر‬
‫ﻣﺴﻴﺢ ارزﮔﺎﻧﯽ‬
‫ﻣﺴﻴﺢ ارزﮔﺎﻧﯽ‬

‫)ﺑﻤﻨﺎﺱﺒﺖ ﺱﺎل ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺧﺪاوﻧﺪﮔﺎرﺑﻠﺦ(‬

‫هﻮی ﺖ ﻓ ﺮدﯼ اوﻧﻴ ﺰ ﻣﺎهﻴ ﺖ ﭼﻨﺪﮔﺎﻧ ﻪ و ﺻ ﺒﻐﮥ ﻓﺮاﻣﻠ ﯽ‬


‫داﺵﺖ‪ .‬ازﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺗ ﺮﮎ ﺗﺒ ﺎروﺗﺮﮎ زﺑ ﺎن ﺑ ﻮد‪ ،‬هﻤ ﮥ ﻗﺒﺎی ﻞ‬
‫ﺗ ﺮﮎ ازﺳ ﻴﻦ ﮐﻴﺎﻧ ﮓ ﭼ ﻴﻦ ﺗ ﺎ ﺁﺳ ﻴﺎﯼ ﻣﻴﺎﻧ ﻪ وﻗﻔﻘ ﺎز‪ ،‬او را‬
‫ازﺟﻤﻠﻪ ﻣﻔﺎﺥﺮﻗﻮﻣﯽ ـ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺥﻮدﻣﯽ ﺵﻤﺎرﻧﺪ و دوﺳ ﺘﺶ‬ ‫ﺳ ﺎل ﺟ ﺎرﯼ ﻣ ﻴﻼدﯼ )‪ (2007‬ﺑﺮاﺑﺮاﺳ ﺖ ﺑ ﺎ هﺸ ﺖ‬
‫دارﻧ ﺪ‪ .‬و ﭼ ﻮن اﺵ ﻌﺎر و ﺁﺙ ﺎرش را ﺑ ﻪ زﺑ ﺎن ﺵ ﻴﺮیﻦ و‬ ‫ﺻﺪﻣﻴﻦ ﺳﺎل ﺗﻮﻟﺪ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺟﻼل اﻟﺪیﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻠﺨﯽ‪ .‬ﺳﺎزﻣﺎن‬
‫ﺵ ﻴﻮاﯼ ﻓﺎرﺳ ﯽ ﺳ ﺮودﻩ اﺳ ﺖ‪ ،‬ﺗﻤ ﺎم ﻓﺎرﺳ ﯽ زﺑﺎﻧ ﺎن او را‬ ‫ﻋﻠﻤ ﯽ‪ ،‬ﻓﺮهﻨﮕ ﯽ و ﺁﻣﻮزﺵ ﯽ ﻣﻠ ﻞ ﻣﺘﺤ ﺪ )یﻮﻧﺴ ﮑﻮ( ﺳ ﺎل‬
‫ﻣﺘﻌﻠ ﻖ ﺑﺨ ﻮد ﻣ ﯽ داﻧﻨ ﺪ‪ .‬ازﺁﻧﺠ ﺎ ﮐ ﻪ ﻣ ﺪﺗﯽ درروم ﻗ ﺪیﻢ و‬ ‫روان ﻣ ﻴﻼدﯼ راﺑ ﻪ هﻤ ﻴﻦ ﻣﻨﺎﺳ ﺒﺖ ﺑﻌﻨ ﻮان ﺳ ﺎل ﺟﻬ ﺎﻧﯽ‬
‫ﺗﺮﮐﻴﮥ اﻣ ﺮوز رﺡ ﻞ اﻗﺎﻣ ﺖ اﻓﮕﻨ ﺪ و درهﻤ ﺎن دیﺎرﺑ ﻪ درود‬ ‫ﻣﻮﻻﻧﺎ اﻋﻼم ﻧﻤﻮدﻩ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺡﻴ ﺎت ﮔﻔ ﺖ‪ ،‬روﻣﻴ ﺎن ﺁﻧ ﺮوز و اه ﺎﻟﯽ ﺗﺮﮐﻴ ﮥ اﻣ ﺮوز ﻧﻴ ﺰ‬ ‫ﭘ ﻴﺶ ازاﻋ ﻼم یﺎدﺵ ﺪﻩ ﻧﻴ ﺰ ﺑﺮﮔ ﺮدان اﻧﮕﻠﻴﺴ ﯽ ﮐﺘ ﺎب‬
‫ارادت ﺥﺎص ﺑﻪ ﻣﻼﯼ روم داﺵﺘﻨﺪ و دارﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ایﻦ‬ ‫ﮔﺮاﻧﺴ ﻨﮓ "ﻣﺜﻨ ﻮﯼ ﻣﻌﻨ ﻮﯼ" ﺵ ﺎهﮑﺎر ﺑ ﯽ ﻣﺎﻧﻨ ﺪ ﺡﻀ ﺮت‬

‫‪ -‬ﺵﻤﺎرﻩ ‪١٨ – ١‬‬


‫ﺡﻘﻴﻘ ﺖ ﮐ ﻪ ﺡﻀ ﺮت ﻣﻮﻻﻧ ﺎ درﻣ ﺘﻦ و ﺑﻄ ﻦ ﻓﺮهﻨ ﮓ و‬ ‫ﻣﻮﻻﻧ ﺎ یﮑ ﯽ ازﭘﺮﻓ ﺮوش ﺗ ﺮیﻦ ﮐﺘ ﺎب ه ﺎ ﻃ ﯽ ﭼﻨﺪﺳ ﺎل‬
‫ﻣ ﺪﻧﻴﺖ اﺳ ﻼﻣﯽ رﺵ ﺪ و ﺵ ﮑﻮﻓﺎیﯽ یﺎﻓ ﺖ‪ ،‬اﻋ ﺮاب و‬ ‫ﮔﺬﺵﺘﻪ درایﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪﻩ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻄﻮرﮐﻠﯽ درﺳ ﺎل ه ﺎﯼ‬
‫دیﮕﺮﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻧﻴ ﺰ او را ﻣﺤﺼ ﻮل و ﻣﻮﻟ ﻮد ﺗﻤ ﺪن اﺳ ﻼم‬ ‫اﺥﻴ ﺮ‪ ،‬ﺁﺙﺎرواﻓﮑ ﺎرﻧﻐﺰ و ﭘﺮﻣﻐﺰﺥﺪاوﻧ ﺪﮔﺎر ﺑﻠ ﺦ ﺑ ﺎ اﻗﺒ ﺎل‬
‫وﻋﺮب و از ﻣﻔﺎﺥﺮ و ﻣﻮاریﺚ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺥﻮد ﻣﯽ داﻧﻨﺪ‪.‬‬ ‫وﺳ ﻴﻊ در دﻧﻴ ﺎﯼ ﻏ ﺮب ﻣﻮاﺟ ﻪ ﺵ ﺪﻩ اﺳ ﺖ؛ درﺡﺎﻟﻴﮑ ﻪ در‬
‫ایﻦ ﺵﺎﻋﺮ‪ ،‬ﻋﺎرف و ﺡﮑﻴﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺁوازۀ ﺥﺮاﺳﺎن زﻣﻴﻦ ﮐﻪ ﺑﺎ‬ ‫دﻧﻴﺎﯼ ﺵﺮق وﺟﻬﺎن اﺳﻼم از ﺻﺪهﺎ ﺳﺎل ﺑﻪ ایﻨﺴﻮ‪ ،‬ﻣﻮﻻﻧ ﺎ‬
‫اﻟﻘ ﺎﺑﯽ ﭼ ﻮن ﻣﻮﻟ ﻮﯼ‪ ،‬ﻣﻮﻻﻧ ﺎ‪ ،‬روﻣ ﯽ‪ ،‬ﻣ ﻼﯼ روم و‬ ‫ازﺳ ﺮﺁﻣﺪان ﺵ ﻌﺮ‪ ،‬ﻋﺮﻓ ﺎن و ﺡﮑﻤ ﺖ ﺵ ﻨﺎﺥﺘﻪ ﻣ ﯽ ﺵ ﺪ و‬
‫ﺥﺪاوﻧﺪﮔﺎر ﺑﻠﺦ ﺵﻨﺎﺥﺘﻪ ﻣﯽ ﺵﻮد‪ ،‬ازﻣﻔ ﺎﺥﺮ و ﻣﻴ ﺮاث ه ﺎﯼ‬ ‫ﻣﺸﺘﺎﻗﺎن ﺑﯽ ﺵﻤﺎرﯼ درایﻨﺴ ﻮﯼ ﻋ ﺎﻟﻢ داﺵ ﺖ‪ .‬ﺑ ﺪیﻦ ﺗﺮﺗﻴ ﺐ‬
‫ﻣﺎﻧﺪﮔﺎر ﻓﺮهﻨﮓ و ﺗﻤﺪن ﺁریﺎﻧ ﺎﯼ ﮐﺒﻴ ﺮ و ﺥﺮاﺳ ﺎن ﺑ ﺰرگ‬ ‫ایﻨ ﮏ ﺡﻀ ﺮت ﻣﻮﻟ ﻮﯼ‪ ،‬ﺵ ﺮق وﻏ ﺮب ﻋ ﺎﻟﻢ ﻋﺸ ﻖ و‬
‫اﺳ ﺖ‪ .‬اودرﮔﻠﺸ ﻦ ﺥ ﺎور زﻣ ﻴﻦ )ﺥﺮاﺳ ﺎن( و درام اﻟ ﺒﻼد‬ ‫ﻋﺮﻓﺎن را در ﺳﻴﻄﺮۀ ﺥﻮد دارد و ﺑﻪ یﮏ اﻧﺪیﺸﻤﻨﺪ و اﻟﻬﺎم‬
‫)ﺑﻠ ﺦ ﺑﺎﺳ ﺘﺎن( زادﮔ ﺎﻩ زرﺗﺸ ﺖ و ﺥﺎﺳ ﺘﮕﺎﻩ اویﺴ ﺘﺎ و زﺑ ﺎن‬ ‫ﺑﺨﺶ ﺟﻬﺎﻧﯽ و ﻓﺮاﻣﻠﯽ ﻣﺒﺪل ﺵﺪﻩ اﺳﺖ و ﻣﻴﺮاث ﻣﺸﺘﺮﮎ‬
‫ﻓﺎرﺳ ﯽ ﭘﻬﻠ ﻮﯼ‪ ،‬دی ﺪﻩ ﺑ ﻪ ﺟﻬ ﺎن ﮔﺸ ﻮد و درهﻤ ﺎن ﻣﻬ ﺪ‬ ‫ﻓﺮهﻨ ﮓ و ﺗﻤ ﺪن ﺑﺸ ﺮﯼ ﻣﺤﺴ ﻮب ﻣ ﯽ ﮔ ﺮدد‪ .‬درﺡﻘﻴﻘ ﺖ‬
‫داﻧ ﺶ‪ ،‬ﺡﮑﻤ ﺖ و ادب ﭘ ﺮورش یﺎﻓ ﺖ‪ .‬ﺳ ﭙﺲ "ﻣﻠ ﻮل از‬ ‫ﭘﻴﺶ ازاﻋﻼم ﻣﺬﮐﻮر ﻧﻴﺰ اﻧﺪیﺸﻪ ه ﺎ‪ ،‬ﺳ ﺮودﻩ ه ﺎ و زﻣﺰﻣ ﻪ‬
‫دی ﻮان ودَدان روزﮔ ﺎر و هﻤﺮه ﺎن ﺳﺴ ﺖ ﻋﻨﺼ ﺮزﻣﺎن‪،‬‬ ‫هﺎﯼ ﭘﺮ رﻣﺰ و راز ﻣﻼﯼ روم‪ ،‬ﻣﺮزه ﺎ و اﻗﻴ ﺎﻧﻮس ه ﺎ را‬
‫درﺁرزوﯼ ﺵﻴﺮﺥﺪا و رﺳﺘﻢ دﺳ ﺘﺎن" ﺑ ﻪ ﺳ ﻴﺮ و ﺳ ﻔﺮﺁﻓﺎق و‬ ‫درﻧﻮردی ﺪﻩ ﺑ ﻮد و ازاو ﭼﻬ ﺮۀ ﺟﻬ ﺎﻧﯽ و ﻣﺎﻧ ﺪﮔﺎر ﺳ ﺎﺥﺘﻪ‬
‫اﻧﻔ ﺲ ﭘﺮداﺥ ﺖ و "دره ﻮاﯼ ﺟﺎﻧ ﺎن‪ ،‬هﻔ ﺖ ﺵﻬﺮﻋﺸ ﻖ و‬ ‫ﺑ ﻮد‪ .‬ﺗﻌﻴ ﻴﻦ ‪ 2007‬ﺑﻌﻨ ﻮان ﺳ ﺎل ﺟﻬ ﺎﻧﯽ ﻧﻴﮑﻮداﺵ ﺖ‬
‫ﺡﮑﻤ ﺖ را ﻋﻄ ﺎر واررﮐ ﺎب زد" ﺗ ﺎ ﺳ ﺮاﻧﺠﺎم ﺑ ﻪ ﺵ ﻤﺲ‬ ‫ﺡﻀ ﺮت ﻣﻮﻻﻧ ﺎ در ﺡﻘﻴﻘ ﺖ ﺗﺄیﻴ ﺪ و ﺗﺄﮐﻴ ﺪﯼ ﺑ ﻮد ﺑ ﺮایﻦ‬
‫رﺳﻴﺪ و ﺳﺮارادت ﺑﺮﺁﺳﺘﺎن او ﮔﺬاﺵﺖ و ﺥ ﻮد ﻧﻴﺰﺵ ﻤﺲ و‬ ‫واﻗﻌﻴﺖ ‪.‬‬
‫ﻗﺒﻠ ﮥ ﺟﻤ ﻊ ﺵ ﺪ‪ .‬دراداﻣ ﻪ ازﺵ ﻤﺲ و ﺗﺒﺮی ﺰهﻢ ﮔﺬﺵ ﺖ و ﺑ ﻪ‬ ‫ازﻗﻀ ﺎﯼ روزﮔ ﺎ ر و ﺡﺴ ﻦ ﺗﺼ ﺎدف‪ ،‬ﻧ ﻪ ﺗﻨﻬ ﺎ ﺵﺨﺼ ﻴﺖ‬
‫اﻧﻄﺎﮐﻴﻪ )ﺗﺮﮐﻴ ﻪ اﻣ ﺮوز( رﻓ ﺖ ودرﺁﻧﺠﺎرﺡ ﻞ اﻗﺎﻣ ﺖ اﻓﮕﻨ ﺪ‬ ‫ﺡﻘﻮﻗﯽ و ﻣﻌﻨﻮﯼ ﺥﺪاوﻧﺪﮔﺎر ﺑﻠﺦ؛ ﺑﻠﮑﻪ ﺵﺨﺼﻴﺖ ﺡﻘﻴﻘﯽ و‬
‫ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻣﺎﭼﻨﻴﻦ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ هﺎ وﺧﺰﻳﻨﻪ ه ﺎﯼ ﮔﺮاﻧﺴ ﻨﮓ و ﺑ ﯽ‬ ‫وﻟﻘ ﺐ "ﻣ ﻼﯼ روم" درﻳﺎﻓ ﺖ ﻧﻤ ﻮد‪ .‬درﻧﻬﺎﻳ ﺖ ﺑ ﻪ ﺗ ﺮﮎ‬
‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻌﻨﻮﯼ وﻣﻌﺮﻓﺘﯽ را ﺑﺮاﯼ ﺣﻀ ﻮر ﺳ ﺒﺰ و ﭘﺮاﻓﺘﺨ ﺎر‬ ‫ﺳﻮدوﺳ ﻮدا ﻧﺸﺴ ﺖ وﺟ ﺎن و ه ﺮ دوﺟﻬ ﺎن را درﻳ ﮏ‬
‫در ﺑ ﺎزار ﻓﺮهﻨ ﮓ و اﻧﺪﻳﺸ ﮥ ﺟﻬ ﺎﻧﯽ دراﻧﺒ ﺎن دارﻳ ﻢ‪ ،‬ﭼ ﻪ‬ ‫"ﻗﻤﺎرﻋﺎﺵ ﻘﺎﻧﻪ" ﺑ ﻪ ﻳ ﮏ ﻏﻤ ﺰۀ ﺟﺎﻧ ﺎن ﻓﺮوﺧ ﺖ و ﺑﻴﮕﺎﻧ ﻪ‬
‫ﻧﻴ ﺎزﯼ ﺑ ﻪ اﺳ ﺘﻔﺎدﻩ از اﺑﺰاره ﺎﯼ ﻏﻴﺮاﻧﺴ ﺎﻧﯽ ﺟﻬ ﺖ اﺙﺒ ﺎت‬ ‫ازﺧﻮد ورهﻴﺪﻩ ازﻋﺎﻟﻢ و ﺁدم‪ ،‬درﺣﻴﺮت ﻣﻄﻠﻖ ﻓﺮورﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺣﻀﻮر و ﺣﻴﺎت ﺧﻮد اﺳﺖ؟ ﻣﺮدﻣﯽ ﮐ ﻪ ﻣﻮﻟ ﻮﯼ ه ﺎ‪ ،‬ﺑﻴ ﺪل‬ ‫ﺵ ﺎهﮑﺎرﻣﺎﻧﺪﮔﺎرو ﺑ ﯽ ﻣﺎﻧﻨ ﺪ او"ﻣﺜﻨ ﻮﯼ ﻣﻌﻨ ﻮﯼ" اﺳ ﺖ ﮐ ﻪ‬
‫هﺎ‪ ،‬ﻏﺰاﻟﯽ ه ﺎ و دﻳﮕ ﺮ ﻗﻠ ﻪ ه ﺎﯼ ﺑ ﯽ رﻗﻴ ﺐ ﻋﻠ ﻢ‪ ،‬ﻋﺮﻓ ﺎن‪،‬‬ ‫ﺵ ﻬﺮت و ﻣﺤﺒﻮﺑﻴ ﺖ ﺟﻬ ﺎﻧﯽ دارد و ﺑﺤ ﻖ ﺁن را "ﻗ ﺮﺁن‬
‫ادب‪ ،‬ﺣﮑﻤ ﺖ و ﺧ ﺮد را در ﮐﺎرﻧﺎﻣ ﮥ ﻓﺮهﻨﮕ ﯽ و ﺗﻤ ﺪﻧﯽ‬ ‫ﻋﺠ ﻢ" ﺧﻮاﻧ ﺪﻩ اﻧ ﺪ‪ .‬ﭘ ﺲ ازﻣﺜﻨ ﻮﯼ ﺵ ﺮﻳﻒ‪ ،‬ﻣﻌ ﺮوف ﺗ ﺮﻳﻦ‬
‫ﺧ ﻮد دارﻧ ﺪ و ﻣ ﯽ ﺗﻮاﻧﻨ ﺪ ﺗﻤ ﺎم اﻗﻄ ﺎر و ﺁﻓ ﺎق ﻋ ﺎﻟﻢ‬ ‫اﺙﺮﻣﻨﻈﻮم او "ﻏﺰﻟﻴﺎت ﺵﻤﺲ" اﺳﺖ ﮐﻪ ﺁن را ﺑﻨﺎم ﻣ ﺮاد و‬
‫رادرﺳﻴﻄﺮۀ اﻧﺪﻳﺸﻪ و ﭘﻴﺸﻴﻨﮥ و زﻳﺮﺁهﻨﮓ و ﻓﺮهﻨ ﮓ ﺧ ﻮد‬ ‫ﭘﻴﺮﻃﺮﻳﻘﺖ ﺧﻮد "ﺵﻤﺲ ﺗﺒﺮﻳ ﺰﯼ" ﻣ ﺰﻳﻦ و ﻣﺘﺒ ﺮﮎ ﺳ ﺎﺧﺘﻪ‬
‫درﺁورﻧ ﺪ‪ ،‬ﭼ ﻪ ﻧﻴ ﺎزﯼ ﺑ ﻪ اﺳ ﺘﻔﺎدﻩ ازدهﺸ ﺖ اﻓﮕﻨ ﯽ‪ ،‬ﻣ ﻮاد‬ ‫اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﻓﻴ ﻮﻧﯽ و دﻳﮕ ﺮ راهﮑﺎره ﺎﯼ ﺧﺸ ﻮﻧﺖ ﺁﻣﻴﺰﺑ ﺮاﯼ اﺙﺒ ﺎت و‬ ‫اﺧﺘﺼﺎص ﻳﮏ ﺳﺎل ﺑﻪ ﺗﺠﻠﻴﻞ ازﺵﺨﺼ ﻴﺖ و ﺟﻬ ﺎد ﻓﮑ ﺮﯼ‬
‫ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ و ﭘﺎﻳﮕﺎﻩ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺧﻮد دارﻧﺪ؟‬ ‫ﻣﻮﻻﻧ ﺎ و ﺗ ﺮوﻳﺞ اﻧﺪﻳﺸ ﻪ ه ﺎ و ﺁﻣ ﻮزﻩ ه ﺎﯼ ﻋﺮﻓ ﺎﻧﯽ و‬
‫ﺗﻮﺳ ﻞ و ﺗﻤﺴ ﮏ ﺑ ﻪ ﺧﺸ ﻮﻧﺖ‪ ،‬ﻧﺎاﻧﺴ ﺎﻧﯽ‪ ،‬دهﺸ ﺖ اﻓﮕﻨ ﯽ و‬ ‫ﺁﺳ ﻤﺎﻧﯽ اوازﺳ ﻮﯼ ﺳ ﺎزﻣﺎن ﻣﻌﺘﺒﺮﺟﻬ ﺎﻧﯽ ﭼ ﻮن ﻳﻮﻧﺴ ﮑﻮ‪،‬‬
‫دﻳﮕﺮاﺑﺰاره ﺎ و راهﮑﺎره ﺎﯼ ﻗﻬﺮﺁﻣﻴ ﺰ‪ ،‬ﻧﺸ ﺎﻧﮥ ﻓﻘ ﺪان ﻳ ﺎ‬ ‫ﭘﻴ ﺎم ه ﺎ و ﭘﻴﺎﻣ ﺪهﺎﯼ ﺑﺴ ﻴﺎرﺑﺮاﯼ ﺑﺸ ﺮﻳﺖ و ﻓﺮهﻨ ﮓ و‬
‫ﻧﻘﺼ ﺎن ﻣﻨﻄ ﻖ‪ ،‬ﺧ ﺮد و اﻧﺪﻳﺸ ﻪ اﺳ ﺖ‪ .‬ﻣﻠﺘ ﯽ ﮐ ﻪ ﭼﻨ ﻴﻦ ﻗﻠ ﻪ‬ ‫اﻧﺪﻳﺸ ﮥ ﺑﺸ ﺮﯼ داﺵ ﺖ ﮐ ﻪ ﺑﺮاﺹ ﺤﺎب ﺑﺼ ﻴﺮت وﻣﻌﺮﻓ ﺖ‬
‫‪ -‬ﺵﻤﺎرﻩ ‪١٩ – ١‬‬

‫ه ﺎﯼ رﻓﻴ ﻊ ﺣﮑﻤ ﺖ‪ ،‬ﺧ ﺮد‪ ،‬رﻧ ﺪﯼ و ﻓﺮزاﻧﮕ ﯽ را در‬ ‫ﭘﻮﺵﻴﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬


‫ﮐﺎرﻧﺎﻣﻪ و ﭘﻴﺸﻴﻨﮥ ﺧﻮد دارد‪ ،‬هﺮﮔﺰﻧﻴﺎزﯼ ﺑﻪ ﺧﻠ ﻖ ﺧ ﻮن و‬ ‫ﻧﺨﺴ ﺖ اﻳ ﻦ ﭘﻴ ﺎم و ﻣﻔﻬ ﻮم ﺑﺴ ﻴﺎر روﺵ ﻦ و اﻣﻴ ﺪﺑﺨﺶ ﺑ ﻪ‬
‫ﺧﺸﻮﻧﺖ و ﺟﺎرﯼ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺳﻴﻞ ﺧﻮن ﻧﺪارد‪ .‬ﺑ ﻪ ﮔﻔﺘ ﮥ ﺣﮑ ﻴﻢ‬ ‫هﻤﻮﻃﻨﺎن و هﻤﺰﺑﺎﻧﺎن ﺣﻀﺮت ﻣﻮﻻﻧﺎ ﮐﻪ ﻓﺮهﻨﮓ و ﺗﻤ ﺪن‬
‫ﺳﺨﻨﺴﺮاﯼ ﺗ ﻮس‪ :‬ﺟﻬ ﺎن زﻳﺮﺁهﻨ ﮓ و ﻓﺮهﻨ ﮓ ﻣﺎﺳ ﺖ‪ .‬ﻣ ﺎ‬ ‫ﺑﻠﻨ ﺪ ﺁوازۀ ﺧﺮاﺳ ﺎن زﻣ ﻴﻦ ـ ﻋﻠ ﯽ رﻏ ﻢ ﺹ ﺪﻩ ه ﺎﯼ ﺳ ﻴﺎﻩ‬
‫ﺑ ﺎ ﻣﻬ ﺮورزﯼ و ﻣﻬﺮﺑ ﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺣﮑﻤ ﺖ و ﺧ ﺮد‪ ،‬ﻋﺸ ﻖ‬ ‫ﺳ ﮑﻮت و ﺑ ﯽ ﺹ ﺪاﻳﯽ و ﻧﻴﺰﺁﻓ ﺖ ه ﺎ و ﺁﺳ ﻴﺐ ه ﺎﯼ ﺟ ﺪﯼ‬
‫وﻋﺮﻓ ﺎن‪ ،‬ادب و ﻣﻌﻨﻮﻳ ﺖ ﺧ ﻮد‪ ،‬ﺟﻬ ﺎن و اﻧﺴ ﺎن را‬ ‫درﺳﺎل هﺎﯼ اﺧﻴﺮـ هﻢ ﭼﻨﺎن ﺣﺮﻓﯽ وﻃﺮﺣﯽ ﺑﺮاﯼ ﻋﺮﺽﻪ‬
‫زﻳﺮﺁهﻨﮓ و ﻓﺮهﻨﮓ ﺧﻮد دارﻳﻢ‪.‬‬ ‫و ﻣﺘﺎع و ﮐﺎﻻﻳﯽ ﺑﺮاﯼ اراﺋﻪ ﺑ ﻪ ﺑ ﺎزار ﭘ ﺮ روﻧ ﻖ ﻓﺮهﻨ ﮓ‬
‫ﭘﻴﺎم و ﭘﻴﺎﻣﺪ دوم‪ :‬اﻗﺒﺎل و اﺳﺘﻘﺒﺎل وﺳﻴﻊ ﺟﻬ ﺎﻧﯽ از ﺁﺙ ﺎر و‬ ‫و اﻧﺪﻳﺸ ﻪ ﺑﺸ ﺮﯼ دارد‪ .‬روﻳ ﺪاد ﻳﺎدﺵ ﺪﻩ ﻧﺸ ﺎن داد ﮐ ﻪ‬
‫اﻓﮑﺎرﺧﺪاوﻧﺪﮔﺎر ﺑﻠﺦ درﺳ ﺎل ه ﺎﯼ اﺧﻴ ﺮ‪ ،‬ﻧﺸ ﺎﻧﮕﺮروﺁورﯼ‬ ‫درﻋﺮﺹﮥ ﺗﻌﺎﻣﻞ و ﺗﺒﺎدل ﻓﺮهﻨﮕﯽ ـ ﻓﮑﺮﯼ و درﭼﺎرﭼﻮب‬
‫و ﮔﺮاﻳﺶ اﻧﺴﺎن هﺎ ﺑ ﻪ ﻋﺮﻓ ﺎن و ﻣﻌﻨﻮﻳ ﺖ اﺳ ﺖ‪ .‬ﺣﻀ ﺮت‬ ‫دادوﺳ ﺘﺪ و ﮔﻔﺘﮕ ﻮﯼ ﺗﻤ ﺪن ه ﺎ و ﻓﺮهﻨ ﮓ ه ﺎ دردهﮑ ﺪۀ‬
‫ﻣﻮﻻﻧ ﺎ ﻳﮑ ﯽ ازﻗﻠ ﻪ ه ﺎﯼ ﻋﺸ ﻖ وﻋﺮﻓ ﺎن اﺳ ﻼﻣﯽ و ﺵ ﺮﻗﯽ‬ ‫ﺟﻬﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻣﺎ ﺧﺮاﺳﺎﻧﻴﺎن و ﻓﺮزﻧﺪان ﻣﻌﻨﻮﯼ ﻣﻮﻻﻧﺎ‪ ،‬ﮐﺎﻻهﺎ و‬
‫ﺑ ﻮد؛ ﻋﺸ ﻖ وﻋﺮﻓ ﺎﻧﯽ ﮐ ﻪ ﻧﺮدﺑ ﺎن ﺁﺳ ﻤﺎن و ﻣﻌ ﺮاج اﻧﺴ ﺎن‬ ‫هﺪاﻳﺎﯼ ﺑﺲ ﻧﺎﻳ ﺎب و ﺑ ﯽ ﻣﺎﻧﻨ ﺪ ﺑ ﺮاﯼ ﻋﺮﺽ ﻪ در ﺑﺎزارﭼ ﻪ‬
‫اﺳ ﺖ و ﺁدﻣﻴ ﺎن ﺧﺴ ﺘﻪ از اﻳ ﻦ ﺧﺎﮐ ﺪان ﻃﺒﻴﻌ ﺖ و زﻧ ﺪﮔﯽ‬ ‫ﻣﺤﺼ ﻮﻻت ﻓﺮهﻨﮕ ﯽ و ﺗﻤ ﺪﻧﯽ اﻳ ﻦ دهﮑ ﺪﻩ دارﻳ ﻢ‪ .‬ﻣ ﺎ ﻣ ﯽ‬
‫ﻣﺎﺵ ﻴﻨﯽ را "ﻣ ﺮغ ﺑ ﺎغ ﻣﻠﮑ ﻮت" ﻣ ﯽ ﺳ ﺎزد و راﻩ و رﺳ ﻢ‬ ‫ﺗ ﻮاﻧﻴﻢ اﻧﺪﻳﺸ ﻪ ه ﺎ و داﺵ ﺘﻪ ه ﺎﯼ ﺁﺳ ﻤﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻋﺮﻓ ﺎﻧﯽ و اﻟﻬ ﯽ‬
‫رﻧﺪﯼ و ﻓﺮزاﻧﮕ ﯽ را درﮔﻠﺒ ﺎغ اﻟﻬ ﯽ و ﺁﺳ ﻤﺎﻧﯽ ﻣﻌﺮﻓ ﺖ و‬ ‫ﺧ ﻮد را ﺑ ﻪ ﺑﺸ ﺮﻳﺖ و ﺑ ﺎزار ﺟﻬ ﺎﻧﯽ اﻧﺪﻳﺸ ﻪ و ﻓﺮهﻨ ﮓ‪،‬‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎﻣﯽ ﺁﻣﻮزد‪ .‬اﻧﺴﺎن درﺑﻨﺪ و دردﻣﻨﺪ اﻣﺮوز را‬ ‫اراﺋﻪ و ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨ ﻴﻢ‪ .‬ﻣ ﺎﻣﯽ ﺗ ﻮاﻧﻴﻢ ﻣﻬ ﺮورزﯼ‪ ،‬ﻣﻬﺮﺑ ﺎﻧﯽ‪،‬‬
‫ازﭼﺎﻩ هﺎ روﻧﯽ ﻧﻔﺲ و ﺗﻌﻠﻘﺎت ﻣﺎدﯼ "ﻣﻦ وﻣﺎ" ﺑﻴﺮون ﻣﯽ‬ ‫ﻋﺸ ﻖ‪ ،‬ﻋﺮﻓ ﺎن‪ ،‬ﻣﻌﻨﻮﻳ ﺖ و دﻳﮕﺮﻣﻔ ﺎهﻴﻢ و ارزش ه ﺎﯼ‬
‫ﺁورد و او را درﺵﺎﺧﺴ ﺎرﺑﻠﻨﺪ ﻋﺸ ﻖ و ﻣﻌﺮﻓ ﺖ‪ ،‬ه ﻢ ﻧﺸ ﻴﻦ‬ ‫واﻻﯼ اﻧﺴﺎﻧﯽ را ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﮥ ﺑﺸﺮﯼ و ﻓﺮهﻨ ﮓ ﺑﺸ ﺮﯼ هﺪﻳ ﻪ‬
‫ﻣﻼﺋﮏ ﻣﯽ ﺳﺎزد‪.‬‬ ‫ﮐﻨﻴﻢ ﺗﺎ زﻳﻨﺖ ﺑﺨﺶ ﻃﺎق و رواق اﻧﺪﻳﺸﻪ هﺎ واﺣﺴﺎس هﺎﯼ‬
‫ﺁدﻣﻴﺎن ﺑﺎﺵﺪ‪.‬‬
‫درذهﻦ هﺮاﻥﺴﺎن ﺑﺼﻴﺮ و ﻓﻬﻴﻢ ﺟﻮاﻥﻪ ﻡﯽ زﻥﺪ ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥﻴ ﺎن‬ ‫ﺗﻤ ﺎم هﻨ ﺮ و ﺷﺎهﮑﺎرﺣﻀ ﺮت ﻡﻮﻻﻥ ﺎ درهﻤ ﻴﻦ ﻋﺮﺻ ﻪ و‬
‫و ﺁدﻡﻴ ﺎن ﭼ ﺮا ﺁب را از ﺳﺮﭼﺸ ﻤﻪ ﺑﺮﻥﻤ ﯽ دارﻥ ﺪ ﮐ ﻪ از‬ ‫ﭘﻬﻨ ﻪ‪ ،‬ﺟﻠ ﻮﻩ و ﺟﻤ ﺎل یﺎﻓ ﺖ و ﺗﻤ ﺎم ﺳ ﺮﻡﺎیﻪ و اﻥﺪوﺧﺘ ﻪ او‬
‫ﺟﻮیﺒﺎره ﺎﯼ ﭘ ﺎیﻴﻦ دﺳ ﺖ ﺑﺮﻡ ﯽ دارﻥ ﺪ؟ و ﭼ ﺮا دری ﺎﯼ‬ ‫هﻤ ﺎن ﻋﺸ ﻖ ﺁﺳ ﻤﺎﻥﯽ ﺑ ﻮد و ﺑ ﺲ‪ .‬او ﻥ ﻪ "ﻓﺮﺽ ﻴﮥ ﻥﺴ ﺒﻴﺖ"‬
‫ﺑﻴﮑﺮان را رهﺎﮐﺮدﻩ و ﺑﻪ ﺑﺮﮐﮥ ﮐﻮﭼﮏ ﭼﻨﮓ اﻥﺪاﺧﺘﻪ اﻥﺪ؟‬ ‫راﻃﺮح ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و ﻥﻪ "ﻗﺎﻥﻮن ﺟﺎذﺑ ﻪ ﻋﻤ ﻮﻡﯽ" را ﮐﺸ ﻒ‪.‬‬
‫اﮔﺮﺷﻤﺎ ﺁدﻡﻴﺎن ﺷﻴﻔﺘﻪ و ﺷ ﻴﺪاﯼ ﻋﺸ ﻖ‪ ،‬ﻋﺮﻓ ﺎن و ﻡﻌﻨ ﻮیﺘﯽ‬ ‫ﻥ ﻪ اﺗﻤ ﯽ را ﺷ ﮑﺎﻓﺖ و ﻥ ﻪ ویﺮوﺳ ﯽ راﺷ ﻨﺎﺧﺖ‪ .‬ﻥ ﻪ ﮐﻴﻬ ﺎن‬
‫هﺴ ﺘﻴﺪ ﮐ ﻪ درﻡﻮﻝ ﻮﯼ و ﻡﺜﻨ ﻮﯼ ﻡﻌﻨ ﻮﯼ یﺎﻓﺘ ﻪ ای ﺪ‪ ،‬ﭼ ﺮا ﺑ ﻪ‬ ‫ﺷﻨﺎس ﺑﻮد و ﻥﻪ ﻓﻀﺎﻥﻮرد‪ .‬اودرویﺶ ی ﮏ ﻻﻗﺒ ﺎ وﺻ ﻮﻡﻌﻪ‬
‫ﻡﻨﺸ ﺄ و ﺳﺮﭼﺸ ﻤﮥ ﺁﻥﻬ ﺎ یﻌﻨ ﯽ ﻡﮑﺘ ﺐ اﻝﻬ ﯽ اﺳ ﻼم و ﮐﺘ ﺎب‬ ‫ﻥﺸ ﻴﻦ ﺑ ﻮد ﮐ ﻪ ﺗﺎروﭘﻮدﺳ ﺮﻡﺎیﻪ و هﻨ ﺮش را ﻋﺸ ﻖ و ﺧ ﺪا‬
‫ﺁﺳﻤﺎﻥﯽ ﻗﺮﺁن ﻡﺮاﺟﻌﻪ ﻥﻤﯽ ﮐﻨﻴﺪ؟ ﺁیﺎ ﺑﻬﺘﺮﻥﻴﺴ ﺖ ﺑﺠ ﺎﯼ ﭘﻨ ﺎﻩ‬ ‫ﺟﻮیﯽ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻡ ﯽ داد‪ .‬ایﻨﻬﻤ ﻪ ﺷ ﻬﺪ و ﺷﮑﺮﮐﺰﺳ ﺨﻨﺶ ﻡ ﯽ‬
‫ﺑ ﺮدن ﺑ ﻪ ﺑﺮﮐ ﮥ ﻥ ﺎﭼﻴﺰ‪ ،‬رو ﺑ ﻪ دری ﺎ و اﻗﻴ ﺎﻥﻮس ﺁوری ﻢ و‬ ‫ریﺰد‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎﺑﻪ دﻝﻴﻞ ﺟ ﻮهﺮﻩ و درو ﻥﻤﺎی ﮥ ﻋﺮﻓ ﺎﻥﯽ وﺁﺳ ﻤﺎﻥﯽ‬
‫ﺳ ﺎﻝﯽ را ﺑﻨ ﺎم ﺳ ﺎل ﺟﻬ ﺎﻥﯽ ﭘﻴ ﺎﻡﺒﺮ رﺣﻤ ﺖ و ﮐﺘ ﺎب ه ﺪایﺖ‬ ‫ﺁن اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﻋ ﻼم ﮐﻨ ﻴﻢ و ﺑﺪیﻨﻮﺳ ﻴﻠﻪ ﺗﻮﺟ ﻪ ﺟﻬﺎﻥﻴ ﺎن و ﺁدﻡﻴ ﺎن را ﺑ ﻪ‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺑﺸﺮیﺖ روﺑﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻗﻠﻪ و ﻗﺒﻠﻪ اﯼ ﻡﯽ ﺁورﻥﺪ‪ ،‬ﺁﺷ ﮑﺎر‬
‫ﺗﻌﻤ ﻖ و ﺗ ﺪﺑّﺮدرﺁﻡﻮزﻩ ه ﺎ‪ ،‬ﺑﺮﻥﺎﻡ ﻪ ه ﺎ و ﺗﻌ ﺎﻝﻴﻢ ﺁﺳ ﻤﺎﻥﯽ و‬ ‫ﺧﺴﺘﮕﯽ و دﻝﺰدﮔﯽ ﺧﻮد را از زﻥﺪﮔﯽ ﭘﺮزرق و ﺑﺮق؛ اﻡ ﺎ‬
‫اﻥﺴﺎﻥﯽ ﺁﻥﺪو ﺟﻠﺐ ﻥﻤﺎیﻴﻢ؟‬ ‫ﺳﺮﺷﺎراز ریﺎ و ﻓﺮی ﺐ و ﻝﺒﺮیﺰازﻥﻴﺎزه ﺎ و ﺗﻤﻨﺎه ﺎﯼ ﻡ ﺎدﯼ‬
‫ﻥ ﻪ ﺗﻨﻬ ﺎ ﺧﺪاوﻥ ﺪﮔﺎر ﺑﻠ ﺦ‪ ،‬ﺑﻠﮑ ﻪ ﺻ ﺪهﺎ ﻡﻮﻻﻥ ﺎ‪ ،‬اﻗﺒ ﺎل‪ ،‬اﺑ ﻦ‬ ‫و ﻡﻌﻴﺸ ﺘﯽ ﺟﻬ ﺎن اﻡ ﺮوز اﺑ ﺮاز ﻡ ﯽ دارﻥ ﺪ و ﺑ ﺎ ﺑﺎﻥ ﮓ‬
‫ﻋﺮﺑﯽ‪ ،‬ﺣﻼج‪ ،‬ﻋﻄ ﺎر‪ ،‬ﺑﺎیﺰی ﺪ‪ ،‬ﭘﻴﺮه ﺮات و دیﮕﺮﻗﻠ ﻪ ه ﺎﯼ‬ ‫داوودﯼ ﻥ ﺪا در ﻡ ﯽ دهﻨ ﺪ ﮐ ﻪ "ﻡ ﺮغ ﺑ ﺎغ ﻡﻠﮑ ﻮﺗﻢ و ﻥ ﻴﻢ‬
‫ﺑ ﯽ ﻡﺎﻥﻨ ﺪ داﻥ ﺶ‪ ،‬ﺣﮑﻤ ﺖ‪ ،‬ادب و ﻋﺮﻓ ﺎن درداﻡ ﺎن ﭘﺮﺑ ﺎر‬ ‫ازﻋﺎﻝﻢ ﺧﺎﮎ وﻡﯽ ﺧﻮاهﻢ ﻗﻔﺲ ﺗﻨ ﮓ ﺗ ﻦ" و ﺗﻌﻠﻘ ﺎت ﻡ ﺎدﯼ‬

‫– ﺷﻤﺎرﻩ ‪٢٠ –١‬‬


‫ایﻦ ﻡﮑﺘﺐ رﺷﺪ و ﭘﺮورش یﺎﻓﺘﻪ اﻥ ﺪ‪ .‬اﮔﺮازﭘﺸ ﺖ زرّﻩ ﺑ ﻴﻦ‬ ‫و ﺣﻴﻮاﻥﯽ را ﺑﺸﮑﻨﻢ و درﺟﺴﺘﺠﻮﯼ روزﮔ ﺎر وﺻ ﻞ ﺧ ﻮد‪،‬‬
‫ﺳﻴﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺗﻌﺼﺐ و ﺑﺮﺗ ﺮﯼ ﺟ ﻮیﯽ ﺑ ﻪ ای ﻦ ﺁی ﻴﻦ اﻝﻬ ﯽ ﻥﮕ ﺎﻩ‬ ‫ﺑﺴﻮﯼ ﺷﺎﺧﺴﺎر"اﺻﻞ" ﺧﻮد ﭘﺮﮔﺸﺎیﻢ‪ .‬اوﻓﺮی ﺎد ﺑﺮﻡ ﯽ ﺁورد‬
‫ﻥﮑﻨ ﻴﻢ وﻋﻴﻨ ﮏ "ﺑﺮﺧ ﻮرد ﺗﻤ ﺪن ه ﺎ" و "ﭘﺎی ﺎن ﺗ ﺎریﺦ" و‬ ‫ﮐ ﻪ ﺷ ﺮاب‪ ،‬ﺷ ﺒﺎب و ﮐﺒ ﺎب هﻤ ﻪ ﭼﻴ ﺰﻡﻦ ﻥﻴﺴ ﺖ و "اﯼ‬
‫"ﺟﻬﺎن ﺗ ﮏ ﻗﻄﺒ ﯽ" را ﮐﻨ ﺎر ﺑﮕ ﺬاریﻢ و اﺳ ﻼم را ﺗﻨﻬ ﺎ در‬ ‫ﺑﺮادرﺗﻮهﻤﻪ اﻥﺪیﺸﻪ اﯼ"‪.‬‬
‫ﭼﻬ ﺮﻩ و ﺁیﻴﻨ ﮥ ﺑ ﻦ ﻻدن و ﻡﻼﻋﻤ ﺮ ﺗﻤﺎﺷ ﺎ ﻥﮑﻨ ﻴﻢ؛ هﻤ ﻴﻦ‬ ‫اﻡﺎ ﺳﻮﻡﻴﻦ ﭘﻴﺎم و ﻥﮑﺘﻪ‪:‬‬
‫اﮐﻨﻮن و درﻗﺮن ‪ 21‬هﻢ ای ﻦ ﺁی ﻴﻦ ﺁﺳ ﻤﺎﻥﯽ ﻡ ﯽ ﺗﻮاﻥ ﺪ اﻝﻬ ﺎم‬ ‫ﺣﻀﺮت ﻡﻮﻻﻥﺎ یﮏ ﻋﺎرف و ﺣﮑﻴﻢ ﻡﺴ ﻠﻤﺎن و ﻡﻮﺣ ﺪ ﺑ ﻮد‬
‫ﺑﺨﺶ ﺁزادﯼ و ﻡﻌﺮاج اﻥﺴﺎن و اﻥﺴﺎﻥﻴﺖ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫و ﺗﻤ ﺎم ﺁﻡﻮﺧﺘ ﻪ ه ﺎ و اﻥﺪوﺧﺘ ﻪ ه ﺎﯼ او ازﻡﮑﺘ ﺐ اﺳ ﻼم و‬
‫ﺁﻡ ﻮزﻩ ه ﺎﯼ ﻋﺮﻓ ﺎﻥﯽ و ﺁﺳ ﻤﺎﻥﯽ ﺁن ﻥﺸ ﺄت ﻡ ﯽ ﮔﺮﻓ ﺖ‪ .‬او‬
‫هﺴ ﺖ ﻗﺮﺁﻥ ﯽ ﺑ ﻪ ﻝﻔ ﻆ‬ ‫)‪ (1‬ﻡﺜﻨﻮﯼ ﻡﻌﻨﻮﯼ ﻡﻮﻝ ﻮﯼ‬ ‫ﻡﻮﻝﻮد و ﻡﺤﺼﻮل ﺑﻼﻓﺼﻞ ﻓﺮهﻨﮓ و ﺗﻤﺪن اﺳﻼﻡﯽ ﺑﻮد و‬
‫اﻋﺠﻤﯽ‬ ‫ﻗﺮﺁن ﮐﺮیﻢ ﺗﻨﻬﺎﻡﻨﺒﻊ اﻝﻬﺎم ﺑﺨﺶ او ﺑﻪ ﺷﻤﺎرﻡﯽ ﺁﻡﺪ‪ .‬ﻡﻮﻻﻥ ﺎ‬
‫درﺗﮑﻮیﻦ و ﺗﺪویﻦ "ﻡﺜﻨﻮﯼ ﻡﻌﻨﻮﯼ" ﺁﻥﭽﻨ ﺎن و اﻡ ﺪارﻡﻔﺎهﻴﻢ‬
‫وﺁﻡﻮزﻩ هﺎﯼ اﻝﻬﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ از ﻗﺮﺁن ﮐﺮیﻢ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺤ ﻖ‬
‫ﻡﺜﻨ ﻮﯼ ﺷ ﺮیﻒ را ﻥﺴ ﺨﻪ ﺑ ﺪل ﺁن ﮐﺘ ﺎب ﺁﺳ ﻤﺎﻥﯽ و "ﻗ ﺮﺁن‬
‫ﻋﺠﻢ" ﻥﺎﻡﻴﺪﻩ اﻥﺪ‪(1) .‬‬
‫ﺑﺮ ﺑﻨﻴﺎد ایﻦ ﺣﻘﻴﻘ ﺖ اﻥﮑ ﺎر ﻥﺎﭘ ﺬیﺮ‪ ،‬ﻡﻮﻻﻥ ﺎ و ﻡﺜﻨ ﻮﯼ ه ﺮدو‬
‫ﺷ ﺎﺧﮏ ه ﺎﯼ ﭘﺮﺟﻮاﻥ ﻪ و ﭘﺮﺷ ﮑﻮﻓﻪ اﯼ ﺑﻮدﻥ ﺪ ﮐ ﻪ‬
‫ﺑﺮﺷﺎﺧﺴ ﺎردرﺧﺖ ﺗﻨﻮﻡﻨ ﺪ و ﺑﺮوﻡﻨ ﺪ اﺳ ﻼم ﻋﺰی ﺰ و ﻗ ﺮﺁن‬
‫ﺷﺮیﻒ رویﻴﺪﻥ ﺪ و ه ﺮدو ﻓﺮزﻥ ﺪ و ﺙﻤ ﺮایﻦ ﺁی ﻴﻦ ﺁﺳ ﻤﺎﻥﯽ و‬
‫ﺟﺎوی ﺪاﻥﯽ اﻥ ﺪ‪ .‬ﺑ ﺎ ﺗﻮﺟ ﻪ ﺑ ﻪ ﺣﻘﻴﻘ ﺖ یﺎدﺷ ﺪﻩ‪ ،‬ای ﻦ ﭘﺮﺳ ﺶ‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٢١ – ١‬‬

‫ﻣﻘﺎﻝﮥ از ﻳﺪاﷲ ﺣﻴﺪرﯼ ﻳﮏ ﺕﻦ از ﺷﺎﮔﺮدان ﻣﮑﺘﺐ‬


‫داﻳﺮﻩ ﺕﺮدﻳﺪ هﺎ و ﻧﺎ ﺑﺎورﯼ هﺎ ﺑﻴﺮون ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ و ﺑﺠﺎﯼ ﭼﺸﻢ‬ ‫ﺁرﻳﺎﻧﺎ‪:‬‬
‫دوﺧﺘﻦ ﺑﻪ دهﺎن دﻳﮕﺮان‪ ،‬ﺧﻮد ﮐﻤﺮ هﻤﺖ ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ و داﺷﺘﻪ‬
‫هﺎ‪ ،‬ﺱﺎﺧﺘﻪ هﺎ و ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺕﺎرﻳﺦ‪ ،‬دﻳﻦ و ﻓﺮهﻨﮓ ﺧﻮد‬ ‫وﻇﻴﻔﻪ ﻣﻦ ﺑﻌﻨﻮان ﻳﮏ اﻓﻐﺎﻥﺴﺘﺎﻥﯽ‬
‫را ﺑﻪ ﺑﺎزار ﻋﺮﺽﻪ ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻣﺴﻠﻤﺎن ﮐﻪ در ﻏﺮب زﻥﺪﮔﯽ ﻣﯽ‬
‫ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﺁن ﻣﻮﺽﻮع ﻋﻤﺪﻩء دﻳﮕﺮ اﻳﻨﺴﺖ‪ ،‬ﻣﺎ ﻣﺮدم‬
‫اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﮐﺸﻮر هﺎﯼ ﻏﺮﺑﯽ از ﺟﻤﻠﻪ اﺱﺘﺮاﻝﻴﺎ‬
‫ﮐﻨ‬
‫زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ ﺟﺎﻳﺴﺖ ﮐﻪ از ﺻﻠﺢ‪ ،‬اﻣﻦ و اﻣﮑﺎﻧﺎت‬
‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ هﻤﻪء ﻣﺎ ﺷﺎهﺪ دﺷﻮارﯼ هﺎﯼ زﻧﺪﮔﯽ ﻧﺎﮔﻮار‬
‫ﻋﻠﻤﯽ و اﻗﺘﺼﺎدﯼ ﺑﺮ ﺧﻮردار اﺱﺖ و هﺮ ﻓﺮدﯼ از‬
‫ﺧﻮﻳﺶ هﺴﺘﻴﻢ و اﻳﻦ را درﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪ .‬ﻣﺴﻠﻤًﺎ از ﮐﺸﻮرﯼ‬
‫ﺷﻬﺮوﻧﺪان ﺣﻖ ﺱﺨﻦ و اﻧﺘﺨﺎب را در زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﻳﺶ‬
‫ﺁﻣﺪﻩ اﻳﻢ ﮐﻪ ﻃﯽ ﺱﺎﻝﻴﺎن ﻣﺘﻤﺎدﯼ ﭘﺎﻳﺶ در ﺟﻨﮓ هﺎﯼ‬
‫دارد‪ .‬ﭘﺲ ﺑﺮ ﻣﺎ ﻣﺮدم وﻇﻴﻔﻪ اﯼ اﻳﻤﺎﻧﯽ و ﻓﺮهﻨﮕﯽ اﺱﺖ‬
‫ﺧﺎﻧﻤﺎﺱﻮزﯼ داﺧﻠﯽ و ﺧﺎرﺟﯽ‪ ،‬ﻧﺎ اﻣﻨﯽ‪ ،‬ﺕﺠﺎوز ﺑﻴﮕﺎﻧﮕﺎن‬
‫ﮐﻪ ﺑﺮ وﺽﻌﻴﺖ ﻓﻌﻠﯽ ﮐﺸﻮر ﺧﻮد اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن و ﻣﺮدم‬
‫و ﺕﺮورﻳﺴﻢ و ﺕﺒﻌﻴﻀﯽ هﺎﯼ ﻧﺎ ﻋﺎدﻻﻧﻪ اﯼ ﻣﻠﯽ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ‬
‫ﺧﻮﻳﺶ ﮐﻪ در داﺧﻞ ﮐﺸﻮر زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﻢ و ﺑﺎ‬
‫ﺑﻮدﻩ اﺱﺖ‪ ،‬و هﺮﮔﺰ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮐﺮدارهﺎﯼ ﺣﺴﻮد هﻤﺴﺎﻳﮕﺎن‬
‫ﺁﻧﻬﺎ هﻤﺪرد و هﻤﮑﺎر ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ .‬ﺑﺮ ﻣﺎ ﺽﺮورﻳﺴﺖ ﮐﻪ در‬
‫و ﻇﺎﻝﻤﺎن ﺱﺘﻤﮕﺮ و ﺁﺷﻮب هﺎﯼ داﺧﻠﯽ ﭼﺸﻢ در راﻩ‬
‫اﻳﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻮ ﺑﺎﻳﺪ هﻮﻳﺖ ﻣﻠﯽ و ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺧﻮد را ﺣﻔﻆ‬
‫ﺻﻠﺢ‪ ،‬ﻋﺪاﻝﺖ و ﺁزادﯼ ﻧﮕﺸﻮدﻩ‪ .‬هﻤﭽﻨﺎن اﺱﺎس اﻗﺘﺼﺎد‬
‫ﮐﻨﻴﻢ ‪ ...‬و زﺑﺎن‪ ،‬ﻣﺮدم‪ ،‬ﮐﺸﻮر و رﺱﻢ و رواج هﺎﯼ‬
‫ﮐﺸﻮر از رﻳﺸﻪ ﺁﺱﻴﺐ دﻳﺪﻩ و ﻧﻈﺎم ﺁﻣﻮزش و ﭘﺮورش‬
‫ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ ﯼ ﺧﻮﻳﺶ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﻨﻴﻢ و هﻤﻴﺸﻪ در ﺕﺐ و‬
‫ﺑﮑﻠﯽ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻩ‪ .‬ﺧﻮن ﻣﺮدم ﺑﻴﭽﺎرﻩ و ﻏﺮﻳﺐ ﻣﺎ ﺑﺎ‬
‫ﺕﻼش ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺕﺎ ﺑﻪ دام زر و زﻳﻮر هﺎﯼ ﻓﺮﻳﺐ و رﻳﺎﮐﺎرﯼ‬
‫ﻗﻠﺐ رﻧﺠﻮر و زﺧﻢ ﺧﻮردﻩ و ﭘﻴﮑﺮ ﻣﺠﺮوح ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ‬
‫ﻧﻴﺎﻓﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫در ﺱﺮاﺱﺮ ﮐﺸﻮر ﭼﮑﻴﺪﻩ و ﻋﺪﻩ ﯼ ﺑﺮهﻨﻪ و ﺁوارﻩ ﺷﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫در ﭘﺎﻳﺎن ﺕﺄﮐﻴﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬وﻇﻴﻔﻪ اﯼ ﻣﺎ ﺑﻌﻨﻮان ﻳﮏ‬
‫ﺑﻪ هﻤﻴﻦ دﻝﻴﻞ اﺱﺖ ﮐﻬﺎﻣﺮوز ﮐﺸﻮر ﻋﺰﻳﺰ ﻣﺎ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن‬
‫اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻧﯽ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﮐﻪ در ﻏﺮب زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ اﻳﻨﺴﺖ‬
‫ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻣﻬﺎﺟﺮ را در دﻧﻴﺎ دارد‪.‬‬
‫ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ هﻮﻳﺖ ﻣﻠﯽ و ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺧﻮد را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻴﻢ و ﺑﺎ‬
‫ﺑﻨﺄ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﻴﺎد داﺷﺘﻦ ﺱﺮﮔﺬﺷﺖ ﺱﻴﺎﻩ ﮐﺸﻮر و ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺷﺪﻩ‬
‫ﮐﺸﻮر و ﻣﺮدم ﺧﻮد هﻤﺪرد و هﻤﮑﺎر ﺑﺎﺷﻴﻢ و وﻃﻦ ﻋﺰﻳﺰ‬
‫اﯼ ﺁن هﻤﻪ ﺟﻨﺎﻳﺖ و ﻇﻠﻢ و ﺱﺘﻢ ﺁﻣﺪﻩ اﻳﻢ‪ .‬در دﻣﯽ درﯼ‬
‫و ﻣﺮدم رﻧﺞ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺧﻮﻳﺶ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﻨﻴﻢ و در ﺁﺑﺎدﯼ‬
‫ﺱﭙﻴ ِﺪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ‪ ،‬ﮐﻪ اﻳﻦ دﻧﻴﺎ ﻏﺮب ﻣﯽ ﺑﺎ ﺷﺪ‪ ،‬ﮐﻪ‬
‫ﺱﺮزﻣﻴﻦ زﺧﻤﯽ ﺧﻮﻳﺶ ﺱﻬﻢ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻓﺮهﻨﮓ و ادﻳﺎن‬
‫ﻣﺘﺄﺱﻔﺎﻧﻪ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت ﮐﺎﻓﯽ در ﺑﺎرﻩء ﻓﺮهﻨﮓ‪ ،‬دﻳﻦ‪ ،‬ﺕﻤﺪن‪،‬‬
‫و رﺱﻢ رواج هﺎﯼ دﻳﮕﺮان اﺣﺘﺮام ﺑﮕﺬارﻳﻢ‪ ،‬ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ از راﻩ‬
‫ﮐﺮدار و ﻋﻨﻌﻨﺎت هﺎﯼ ﻣﻠﯽ ﻣﺎ ﻧﺪاﺷﺘﻪ و ﻧﺨﻮاهﺪ داﺷﺖ‪،‬‬
‫ﺻﻠﺢ و دوﺱﺘﯽ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫زﻳﺮا ﮐﻪ ﻣﺮدم ﻏﺮب ﻓﻘﻂ ﺕﺼﻮﻳﺮﯼ از ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻬﺎ را در‬
‫ﺑﻪ اﻣﻴﺪ ﻃﻠﻮع ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﺷﮑﻮﻩ و ﺱﺮﺑﻠﻨﺪﯼ دوﺑﺎرﻩ ﻣﻠﺖ‬
‫ﻣﺤﻴﻂ و ﻓﻀﺎﯼ رﺱﺎﻧﻪ هﺎ دﻳﺪﻩ و ﺷﻨﻴﺪﻩ اﻧﺪ‪ ،‬هﻤﻴﻦ دﻝﻴﻞ‬
‫ﻣﺎن!‬
‫اﺱﺖ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﻣﺮدم ﻏﺮب ﻧﺎم هﺎﯼ ﺕﺮورﻳﺴﺖ‪ ،‬اﻝﻘﺎﻋﺪﻩ‪،‬‬
‫ﻣﺘﻌﻘﺪ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ و ﺧﻮﻧﺮﻳﺰﯼ را ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻬﺎ اﺕﻬﺎم‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﮐﻪ ﻓﺼﻞ ﺑﻴﺪارﯼ ﺑﺮاﯼ ﻣﻠﺖ ﺱﺘﻢ دﻳﺪﻩ اﯼ ﻣﺎ از راﻩ‬
‫رﺱﻴﺪﻩ و ﭘﺸﺖ زﻣﺴﺘﺎن ﻳﺨﺒﻨﺪان ﺱﮑﻮت ﺷﮑﺴﺘﻪ اﺱﺖ و‬
‫ﺻﺪاﯼ ﺷﮑﺴﺘﻦ اﺱﺘﺨﻮاﻧﻬﺎﯼ ﻓﺎﺷﻴﺰم و اﻧﺤﺼﺎر ﻇﺎﻝﻤﺎن‬
‫ﺑﯽ رﺣﻢ از ﺑﺎم ﺑﻠﻨﺪ دﻧﻴﺎ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﯽ رﺱﺪ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﻮد‬
‫ﺕﮑﺎﻧﯽ ﺑﺪهﻴﻢ و درﯼ ﻓﺴﺎد و ﺧﻮﻧﺮﻳﺰﯼ را ﺑﺸﮑﻨِﻴﻢ؛ از‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٢٢ – ١‬‬

‫داوﻃﻠﺐ ورود ﺏﻪ داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺏﻴﺴﺖ هﺰار ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺎﻣﻞ‬


‫داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎ ﺷﺪﻧﺪ و ﺏﻘﻴﻪ ﺏﻪ ﺻﻒ ﺏﻴﮑﺎران ﺟﺎﻣﻌﻪ ﭘﻴﻮﺳﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫ﮔﺰارش از وﺿﻌﻴﺖ داﻧﺸﮕﺎهﻬﺎﯼ ﮐﺎﺑﻞ‬


‫ﺗﻤﺎم داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎﯼ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﺏﻪ اﻧﺪازﻩ داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎﯼ ﮐﻪ در‬
‫ﻳﮏ اﻳﺎﻟﺖ از ﮐﺸﻮر هﺎﯼ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ دارﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻴﺘﻮان از ﭼﻬﺎر داﻧﺸﮕﺎﻩ دوﻟﺘﯽ و دو داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺧﺼﻮﺻﯽ‬ ‫اﺷﺮف ﺟﻮادﯼ از ﮐﺎﺑﻞ‬
‫در ﮐﺎﺏﻞ‪ ،‬ﻳﮏ داﻧﺸﮕﺎﻩ دوﻟﺘﯽ و ﻳﮏ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺏﻨﺎم‬
‫ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺟﻼل اﻟﺪﻳﻦ ﺏﻠﺨﯽ دروﻻﻳﺖ ﺏﻠﺦ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺗﺨﺎر‪،‬‬
‫داﻧﺸﮕﺎﻩ اﻟﺒﺮوﻧﯽ در ﭘﺮوان‪ ،‬ﻣﻮﺳﺴﻪ ﺗﺤﺼﻴﻼت ﻋﺎﻟﻴﺪر‬ ‫ﭘﺲ از ﻓﺮوﭘﺎﺷﯽ ﻃﺎﻟﺒﺎن‪ ،‬ﻳﮑﯽ از ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﻮرد‬

‫ﺏﺪﺧﺸﺎن‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺏﺎﻣﻴﺎن‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺮات‪ ،‬ﻣﻮﺳﺴﻪ‬ ‫ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻴﺮوهﺎﯼ ﺧﺎرﺟﯽ و رژﻳﻢ ﺟﺪﻳﺪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺏﺎز‬

‫ﺗﺤﺼﻴﻼت ﻋﺎﻟﯽ ﻓﺎرﻳﺎب‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎﻩ ﻗﻨﺪهﺎر‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎﻩ‬ ‫ﮔﺸﺎﻳﯽ و ﻓﻌﺎل ﺳﺎزﯼ ﻣﮑﺎﺗﺐ و داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎ ﺏﻮد‪ .‬ﺁﻧﺎن اﻗﺪام‬

‫ﺧﻮﺳﺖ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎﻩ ﻧﻨﮕﺮهﺎر در ﺳﻄﺢ ﮐﻞ ﮐﺸﻮر ﻧﺎم ﺏﺮد‪.‬‬ ‫ﻳﺎد ﺷﺪﻩ را ﻳﮑﯽ ازدﺳﺘﺎوردهﺎ و ﻧﮑﺎت ﻣﺜﺒﺖ درﮐﺎرﻧﺎﻣﮥ‬
‫ﺧﻮد ﻗﻠﻤﺪاد ﻡﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ایﻦ ادﻋﺎ ﺗﺎ ﺟﺎیﯽ درﺳﺖ اﺳﺖ و‬
‫اﻡﺴﺎل داﻧﺸﺠﻮیﺎن داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺮات در ﻡﻘﺎﺑﻞ ﺁﻧﭽﻪ ﺗﻮهﻴﻦ‬ ‫ﺑﺎیﺪ هﻢ درﺳﺖ ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬ﻡﺎ درایﻦ ﮔﺰارش ﺗﻼش ﮐﺮدﻩ ایﻢ‬
‫ﺑﻪ داﻧﺸﺠﻮیﺎن از ﺳﻮﯼ ﻡﺴﺆوﻝﻴﻦ داﻧﺸﮕﺎﻩ و وﺿﻌﻴﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﺗﺎ ﮐﺎرﻧﺎﻡﮥ دوﻝﺖ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن و ﺣﺎﻡﻴﺎن ﺑﻴﻦ اﻝﻤﻠﻠﯽ ﺁن‬
‫ﺧﺮاب ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﻡﯽ ﺵﺪ ﺑﻪ ﻡﺪت یﮏ هﻔﺘﻪ‬ ‫را درﻋﺮﺻﮥ ﺗﺤﺼﻴﻼت ﻋﻤﻮﻡﯽ وﻋﺎﻝﯽ ﺑﺮرﺳﯽ ﻧﻤﺎیﻴﻢ‪:‬‬
‫اﻋﺘﺮاض ﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬اﻡﺎ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ هﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ‬
‫درﺧﻮاﺳﺖ ﺁﻧﺎن ﻧﺸﺪ؛ ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺮﮐﻮب هﻢ ﺵﺪﻧﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﺁن‬ ‫ﺑﻴﺶ از ﻧﺼﻒ داﻧﺶ ﺁﻡﻮزان در هﻮاﯼ ﺑﺎز‪ ،‬زیﺮ ﺁﻓﺘﺎب‬

‫داﻧﺸﺠﻮیﺎن داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺑﺎﻡﻴﺎن ﺑﻨﺎﺑﺮ ﺳﻄﺢ ﭘﺎیﻴﻦ درﺳﯽ و‬ ‫ﺳﻮزان و ﺑﺪون ﻡﻮاد درﺳﯽ درس ﻡﻴﺨﻮاﻧﺪ و ﺳﻄﺢ‬

‫ﻧﺒﻮدن ﻡﻮاد درﺳﯽ و ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﺤﺼﻦ و‬ ‫درس ﺁﻧﻘﺪر ﭘﺎیﻴﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻓﺮدﯼ از ﺻﻨﻒ دوازدﻩ‬

‫اﻋﺘﺮاض زدﻧﺪ‪ ،‬اﻡﺎ ﺟﻮاب ﺵﺎن را ﺑﺎ ﭼﻮب و ﻗﻨﺪاق‬ ‫ﻡﮑﺘﺐ ﻓﺎرغ ﮔﺮدد‪ ،‬ﺑﺮﺧﯽ ازﺁﻧﺎن ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن و‬

‫ﺗﻔﻨﮓ ﭘﻮﻝﻴﺲ و یﺎ ﺑﻪ زﻧﺪان اﻓﺘﺎدن ﺗﻌﺪادﯼ ﺵﺎن دریﺎﻓﺖ‬ ‫ﻧﻮﺵﺘﻦ ﻡﺘﻦ یﺎ ﭘﺎرﮔﺮاﻓﯽ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻡﻌﻠﻤﻴﻦ ﮐﻤﺘﺮیﻦ ﻡﻌﺎش‬

‫ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬اﻡﺎ در ﭘﺎیﺘﺨﺖ یﻌﻨﯽ ﮐﺎﺑﻞ ﭼﻬﺎر داﻧﺸﮕﺎﻩ دوﻝﺘﯽ و‬ ‫را دریﺎﻓﺖ ﻡﯽ ﮐﻨﺪ و اﮐﺜﺮ ﺵﺎن ﻡﺠﺒﻮر ﻡﯽ ﺵﻮﻧﺪ ﺑﺮاﯼ‬

‫دو داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺵﺨﺼﯽ ﻓﻌﺎﻝﻴﺖ دارد‪ .‬از داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎﯼ‬ ‫اﻡﺮار ﻡﻌﺎش ﮐﺎرهﺎﯼ دیﮕﺮﯼ اﻧﺠﺎم دهﻨﺪ و ایﻦ وﺿﻌﻴﺖ‪،‬‬

‫ﺷﺨﺼﯽ ﻣﻴﺘﻮان از داﻧﺸﮕﺎﻩ اﻓﻐﺎن – اﻣﺮﻳﮑﻦ ﻧﺎم ﺏﺮد ﮐﻪ‬ ‫روﻧﺪ رﺵﺪ ﺁﻡﻮزش را ﺑﻪ ﺳﻴﺮﻧﺰوﻝﯽ دﭼﺎرﻡﯽ ﺳﺎزد‪.‬‬

‫ﺏﺎ ﻓﻴﺲ ﺏﻴﺶ از ﭘﻨﺞ هﺰار داﻟﺮ اﻣﺮﻳﮑﺎﻳﯽ در ﺳﺎل ﺷﺎﮔﺮد‬


‫اﻣﺎ در داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺏﻪ ﻣﺜﺎﺏﻪ ﻧﻬﺎد ﻋﺎﻟﯽ ﺁﻣﻮزﺷﯽ ﭼﻨﺪان ﻓﺮق‬
‫ﻣﯽ ﭘﺬﻳﺮد واﻳﻦ اﻣﺮ ﺏﺮاﯼ اﮐﺜﺮ ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﺨﺎرج زﻧﺪﮔﯽ‬
‫ﻗﺎﺏﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺏﺎ ﻣﮑﺎﺗﺐ دﻳﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در دورﻩ‬
‫ﺷﺒﺎﻧﻪ روزﯼ ﺧﻮد را ﻧﺪارﻧﺪ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ و ﻧﻴﺰ‬
‫ﻣﮑﺘﺐ ﻗﺮار دارﻳﻢ‪ ،‬ورود ﺏﻪ داﻧﺸﮕﺎﻩ ﻳﮏ ﺁرزو اﺳﺖ و‬
‫داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺷﺨﺼﯽ دﻳﮕﺮﯼ ﺏﻨﺎم ﮐﺎردان ﮐﻪ ﺁن هﻢ ﻓﻴﺲ‬
‫ﺁدم ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﮐﻤﯽ وﮐﻴﻔﯽ را ﺣﺲ‬
‫داﻟﺮﯼ دارد و زﻣﻴﻨﻪ ﺗﺤﺼﻴﻞ ﺏﺮاﯼ اﮐﺜﺮ ﻣﺮدم در ﺁن‬
‫ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪ .‬اﻣﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺤﻴﺚ داﻧﺸﺠﻮ وارد داﻧﺸﮕﺎﻩ‬
‫ﻧﺎﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‪ .‬داﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﺎﺏﻞ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎﻩ ﻃﺒﯽ ﮐﺎﺏﻞ‪،‬‬
‫ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ‪ ،‬وﺿﻌﻴﺖ از ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺏﻪ ﻣﺮاﺗﺐ ﺏﺪﺗﺮ اﺳﺖ‪ .‬اول‬
‫ﭘﻮﻟﺘﺨﻨﻴﮏ ﮐﺎﺏﻞ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎﻩ ﺗﻌﻠﻴﻢ و ﺗﺮﺏﻴﻪ ﮐﺎﺏﻞ از ﺟﻤﻠﻪ‬
‫اﻳﻨﮑﻪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﮔﻨﺠﺎﻳﺶ و ﺟﺬب در داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎ ﺁﻧﻘﺪر ﭘﺎﻳﻴﻦ‬
‫داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎﯼ دوﻟﺘﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﻮﻳﻪ درﺳﯽ در ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻴﻠﯽ‬
‫اﺳﺖ ﮐﻪ هﺮ ﺳﺎل هﺰاران ﻧﻔﺮ از ورود ﺏﻪ داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎ ﺏﺎز‬
‫ﭘﺎﻳﻴﻦ واﺻﻼ ﻗﺎﺏﻞ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻧﻴﺴﺖ‪ .‬ﻣﻮاد درﺳﯽ اﻧﻘﺪر ﮐﻬﻨﻪ‬
‫ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ‪ .‬ﺏﻪ ﮔﻮﻧﮥ ﻧﻤﻮﻧﻪ اﻣﺴﺎل از ﻣﻴﺎن هﺸﺘﺎد هﺰار ﻧﻔﺮ‬
‫و ﻓﺮﺳﻮدﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺏﺎ ﻣﻮازﻳﻦ ﻋﻠﻤﯽ و ﺁﮐﺎدﻣﻴﮏ‬
‫داﻧﺸﮕﺎهﯽ اﻣﺮوز ﺏﺮاﺏﺮﺷﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ‪ .‬ﺁزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ و‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٢٣ – ١‬‬

‫ﭼﻬﺎر ﺻﺪ ﺻﻔﺤﻪ ﻣﯽ رﺱﻴﺪ ﺧﻮاﻧﺪﻳﻢ و ﺁﻣﺎدﻩ اﻣﺘﺤﺎن دادن‬ ‫ﻻﺑﺮاﺗﻮارﺗﺠﻬﻴﺰ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻳﺎ اﺻﻼ ﻧﻴﺴﺖ و اﮔﺮ هﻢ هﺴﺖ‬
‫ﺷﺪﻳﻢ‪ .‬اﺱﺘﺎد اﻳﻦ ﻣﻀﻤﻮن ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻨﺎم ﻇﺎهﺮ داﻋﯽ ﻳﮑﯽ‬ ‫ﻧﺎﮐﺎﻓﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﻮاد درﺱﯽ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺱﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ‬
‫از اﺱﺘﺎدان داﻧﺸﮑﺪﻩ ﺷﺮﻋﻴﺎت داﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﺎﺑﻞ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ اﺱﺘﺎد‬ ‫اﺱﺖ‪ .‬اﺱﺘﺎدان اﮐﺜﺮ ﺷﺎن ﺱﻮﻳﻪ درﺱﯽ ﻣﮑﺎﺗﺐ را ﻧﺪارﻧﺪ‬
‫ﻣﺤﺘﺮم ﺑﺮاﯼ ﻣﺎ ﻗﺒﻼ ﺻﺪ ﺱﺆال دادﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻳﻦ ﺱﺆال هﺎ‬ ‫ﭼﻪ رﺱﺪ ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎﻩ‪ .‬در داﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﺎﺑﻞ ﭼﻬﺎردﻩ داﻧﺸﮑﺪﻩ‬
‫را ﻳﺎد ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ ﮐﻪ در اﻣﺘﺤﺎن ﻣﯽ ﺁﻳﺪ و ﺝﻮاب هﺮ ﺱﺆال‬ ‫اﺱﺖ‪ :‬زﺑﺎن وادﺑﻴﺎت‪ ،‬اﻗﺘﺼﺎد‪ ،‬اﻧﺠﻨﻴﺮﯼ‪ ،‬زﻣﻴﻦ ﺷﻨﺎﺱﯽ‪،‬‬
‫هﻢ ﺑﻴﺶ از ﻳﮏ ﺻﻔﺤﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﻋﻠﻮم وﺗﺮﻧﺮﯼ‪ ،‬ﻋﻠﻮم ﺱﺎﻳﻨﺴﯽ‪ ،‬ﻓﺎرﻣﺴﯽ‪ ،‬ﺣﻘﻮق و ﻋﻠﻮم‬
‫ﺱﻴﺎﺱﯽ‪ ،‬ﺷﺮﻋﻴﺎت‪ ،‬هﻨﺮهﺎﯼ زﻳﺒﺎ‪ ،‬رواﻧﺸﻨﺎﺱﯽ وﻋﻠﻮم‬
‫ﺑﺎهﺮ ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد اﻳﻦ ﺝﻮاب هﺎ را ﺑﮕﻮﻧﮥ ﻣﻴﺨﺎﻧﻴﮑﯽ‬ ‫ﺗﺮﺑﻴﺘﯽ‪ ،‬ژورﻧﺎﻟﻴﺰم‪ ،‬ﻋﻠﻮم اﺝﺘﻤﺎﻋﯽ و زراﻋﺖ‪.‬‬
‫ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ‪ .‬اﺱﺘﺎد ﺑﺠﺎﻳﯽ ﮐﻪ اﻳﻦ ﻣﻀﻤﻮن را ﺑﮕﻮﻧﮥ‬
‫ﺗﺤﺮﻳﺮﯼ از ﻣﺎ اﻣﺘﺤﺎن ﺑﮕﻴﺮد‪ ،‬ﻳﮏ ﻳﮏ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن را در‬ ‫ﻣﻦ ﺑﮕﻮﻧﮥ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻳﮑﯽ از داﻧﺸﮑﺪﻩ هﺎﯼ داﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﺎﺑﻞ و‬
‫پﻴﺶ روﯼ ﺻﻨﻒ ﻣﯽ ﺧﻮاﺱﺖ و ﺷﺶ ﺱﻮال را پﺮﺱﺎن‬ ‫وﺿﻌﻴﺖ درﺱﯽ ﺁﻧﺮا ﺑﻪ ﺑﺤﺚ ﻣﯽ ﮔﻴﺮم و ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮاﻣﯽ‬
‫ﻣﯽ ﻧﻤﻮد و ﻣﺎ هﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻃﻮﻃﯽ وار هﺮ ﺝﻮاب‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ اﻟﮕﻮ ﻗﺮاردادن ﺁن از وﺿﻌﻴﺖ ﺁﻧﭽﻪ در ﺗﻤﺎم‬
‫ﻳﮏ ﺻﻔﺤﻪ ﻳﯽ را ﺑﺮاﻳﺶ ﺑﮕﻮﻳﻢ‪ .‬اﻳﻦ روﻧﺪ اﻣﺘﺤﺎن ﮔﻴﺮﯼ‬ ‫داﻧﺸﮕﺎﻩ هﺎﯼ ﮐﺸﻮرﻣﯽ ﮔﺬرد‪ ،‬ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت ﺑﺪﺱﺖ ﺁورد‪.‬‬
‫وﻗﺖ زﻳﺎد ﻣﯽ ﺧﻮاﺱﺖ و ﺑﻪ ﻧﺰدﻳﮑﯽ هﺎﯼ ﺷﺐ ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﭼﻮن داﻧﺸﮑﺪﻩ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﻌﺪادﯼ ﮐﻪ اﻣﺘﺤﺎن‬ ‫داﻧﺸﮑﺪﻩ زﺑﺎن و ادﺑﻴﺎت داﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﺎﺑﻞ ﻳﮑﯽ از داﻧﺸﮑﺪﻩ‬

‫ﺷﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮد در ﻣﺴﻴﺮ راﻩ اﺱﺘﺎد ﻣﺤﺘﺮم از ﺁﻧﻬﺎ‬ ‫هﺎﯼ ﻣﻬﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻧﻪ دﻳﭙﺎرﺗﻤﻨﺖ ﺑﻪ ﺷﺮح‬

‫ﺱﻮال ﻣﯽ ﻧﻤﻮد و ﺁﻧﻬﺎ هﻢ ﺝﻮاب هﺎﯼ ﻣﯽ دادﻧﺪ؛ ﺗﺎ اﻳﻨﮑﻪ‬ ‫زﻳﺮاﺱﺖ‪ :‬زﺑﺎن و ادﺑﻴﺎت ﻓﺎرﺱﯽ درﯼ‪ ،‬پﺸﺘﻮ‪ ،‬ﻋﺮﺑﯽ‪،‬‬

‫ﺷﺐ ﺷﺪ و ﺗﻌﺪادﯼ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ و اﻣﺘﺤﺎن اﻳﻦ ﻋﺪﻩ ﺷﺐ در‬ ‫ﺁﻟﻤﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻓﺮاﻧﺴﻮﯼ‪ ،‬روﺱﯽ‪ ،‬ﺗﺮﮐﯽ‪ ،‬اﻧﮕﻠﻴﺴﯽ و اﺱﭙﺎﻧﻴﺎﻳﯽ‬

‫ﻣﺴﺠﺪ ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﺎﺑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻴﺪ‬ ‫ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬داﻧﺸﺠﻮﻳﺎﻧﯽ ﮐﻪ ازدﻳﭙﺎرﺗﻤﻨﺖ هﺎﯼ زﺑﺎن‬

‫اﻣﺘﺤﺎن داﻧﺸﮕﺎﻩ در ﺱﺮﮎ و ﻣﺴﺠﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺁن هﻢ‬ ‫وادﺑﻴﺎت ﺧﺎرﺝﯽ ﻓﺎرغ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ اﺻﻼ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩ ﮐﺴﺎﻧﯽ‬

‫ﺑﮕﻮﻧﻪ اﯼ ﮐﻪ دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎ هﻢ ﻗﺼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻴﺪ‬ ‫ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﻮرس ﻳﮑﯽ اﻳﻦ زﺑﺎن هﺎ را ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺧﻮد ﺗﺎن از وﺿﻌﻴﺖ درﺱﯽ‪.‬‬ ‫اﺱﺘﺎدان اﮐﺜﺮ ﺷﺎن ﺑﻨﺎﺑﺮ رواﺑﻂ ﻣﻨﺤﻴﺚ اﺱﺘﺎد پﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ‬
‫اﻧﺪ و ﺱﻮاد ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ ﻳﮏ اﺱﺘﺎد داﻧﺸﮕﺎﻩ را ﻧﺪارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺁﻣﺮ دﻳﭙﺎرﺗﻤﻨﺖ زﺑﺎن و ادﺑﻴﺎت ﻓﺎرﺱﯽ درﯼ ﮐﺴﯽ ﺑﻨﺎم‬ ‫ﮔﺎهﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺱﺆال هﺎﯼ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن ﻃﺮﻓﻪ ﻣﯽ روﻧﺪ و‬
‫داﮐﺘﺮ اﻓﻀﻞ ﺑﻨﻮوال اﺱﺖ‪ .‬ﻧﻤﯽ داﻧﯽ ﮐﻪ اﻳﻦ ﺝﻨﺎب اﻳﻦ‬ ‫ﻳﺎ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻳﺎ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻌﺮوف‬
‫دوﮐﺘﻮراﯼ ﺧﻮد را ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺱﺖ؟ اﮔﺮ ﻳﮏ روز در‬ ‫ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ زد ﺣﻤﻠﻪ اﺱﺖ ﮐﻪ اﻳﻦ ﻣﺤﺘﺮﻣﻴﻦ ﺑﻴﺴﻮاد‬
‫ﺝﺮﻳﺎن درس دادن اﻳﻦ داﮐﺘﺮ ﻣﺤﺘﺮم ﺑﺎﺷﯽ‪ ،‬ﺁن زﻣﺎن ﺑﻪ‬ ‫هﻢ از اﻳﻦ ﺣﺮﺑﻪ ﺱﻮد ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﺣﻖ ﻣﯽ دهﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﻢ اﻳﻦ ﻳﮑﯽ از ﺁن داﮐﺘﺮ هﺎﯼ‬
‫ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﯽ و ﺑﻴﺴﻮاد اﺱﺖ‪ .‬و ﻣﺜﻞ اﻳﻦ ﻣﺤﺘﺮم ﮐﺴﺎﻧﯽ‬ ‫داﺱﺘﺎن ﺝﺎﻟﺒﯽ را از ﺷﻴﻮﻩ اﻣﺘﺤﺎن ﮔﺮﻓﺘﻦ در داﻧﺸﮕﺎﻩ‬

‫دﻳﮕﺮﯼ هﻢ اﺱﺖ ﮐﻪ دوﮐﺘﻮراﯼ زﺑﺎن و ادﺑﻴﺎت دارد و ﻧﻴﺰ‬ ‫ﺑﺮاﻳﺘﺎن ﻣﯽ ﺁورم‪ .‬ﻣﻀﻤﻮﻧﯽ ﺑﻨﺎم ﺙﻘﺎﻓﺖ اﺱﻼﻣﯽ ﺑﺼﻮرت‬

‫در ﺗﻌﺪادﯼ از داﻧﺸﮑﺪﻩ هﺎﯼ دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ اﻳﻨﮕﻮﻧﻪ اﻓﺮاد ﻳﺎﻓﺖ‬ ‫ﺝﺒﺮﯼ در ﻃﯽ ﭼﻬﺎر ﺱﻤﺴﺘﺮ ﺑﺮاﯼ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن ﺗﺪرﻳﺲ ﻣﯽ‬

‫ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ داﮐﺘﺮ ﮔﺮاﻣﯽ ﻣﻨﺤﻴﺚ ﺁﻣﺮدﻳﭙﺎرﺗﻤﻨﺖ ﺑﺠﺎﯼ‬ ‫ﮔﺮدد‪.‬‬

‫اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ درﺱﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﻧﻈﺎرت ﺑﻪ ﺝﺮﻳﺎن‬


‫در ﺝﺮﻳﺎن اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت ﺱﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ روزﯼ را ﺑﺮاﯼ ﺱﭙﺮﯼ‬
‫درس هﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬در دﻓﺘﺮ ﮐﺎرش ﺱﺮﻳﺎل هﺎﯼ ﻣﺒﺘﺬل‬
‫ﮐﺮدن اﻣﺘﺤﺎن ﻣﻀﻤﻮن ﺙﻘﺎﻓﺖ اﺱﻼﻣﯽ ﺗﻌﻴﻦ ﮐﺮدﻳﻢ و ﺑﺎ‬
‫و ﺗﺮﺝﻤﻪ ﺷﺪﻩ هﻨﺪﯼ را ﮐﻪ از ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮن هﺎﯼ ﺗﺠﺎرﺗﯽ‬
‫ﻣﺸﮑﻼت زﻳﺎد ﻣﺤﺘﻮاﯼ ﺝﺰوﻩ درﺱﯽ را ﮐﻪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺑﻪ‬
‫ﺹﺮف ﻣﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ ﮐﻪ از اﻋﺘﺮاض داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن ﮐﻪ هﺮ‬ ‫اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻧﯽ ﻧﺸﺮ ﻣﻴﺸﻮد دﻧﺒﺎل ﻣﻴﮑﻨﺪ و ﺑﻌﺪ ازﺧﺘﻢ ﺳﺮﻳﺎل ﺑﺎ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اﻣﮑﺎن ﺁن ﻣﻴﺮود‪ ،‬ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ‪ .‬در ﺟﺮﻳﺎن‬ ‫ﻣﻮﺑﺎﻳﻞ ﺧﻮد ﮔﻴﻢ ﺑﺎزﯼ ﻣﻴﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﮔﺬﺵﺘﻪ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن ﻣﻌﺘﺮض را ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ ﺑﻬﺘﺮ‬
‫ﺵﺪن وﺿﻌﻴﺖ درس وزﻧﺪﮔﯽ درﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ دﺳﺖ ﺑﻪ‬ ‫ﺟﺎﻟﺐ اﻳﻦ ﮐﻪ ﻳﮑﺮوز اﻳﻦ ﺑﺰرگ ﻣﺮد ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻮدش‬

‫ﺕﻈﺎهﺮات زدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺑﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﭼﻮن ﻋﺎرف اﺳﺖ و ادﺑﻴﺎت ﻋﺮﻓﺎﻧﯽ درس ﻣﻴﺪهﺪ‪ ،‬ﻣﻴﮕﻔﺖ‬
‫ﮐﻪ او ﭘﺮﯼ را ﮐﻪ ﻳﮏ ﻣﻮﺟﻮد ﻏﻴﺮ واﻗﻌﯽ و اﻓﺴﺎﻧﻪ ﻳﯽ‬
‫اﻳﻦ ﺑﻮد ﮔﻮﺵﻪ ﯼ از ﺁﻧﭽﻪ اﻣﺮوز در اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﻣﻴﮕﺬرد‬ ‫اﺳﺖ‪ ،‬ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬در داﻧﺸﮕﺎﻩ و ﺁﻧﻬﻢ ازﺳﻮﯼ‬
‫ودﺳﺖ اﻧﺪرﮐﺎران رژﻳﻢ ﺑﺎ ﺑﻮق و ﮐﺮﻧﺎ از دﺳﺖ ﺁوردهﺎﯼ‬ ‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ دوﮐﺘﻮراﯼ زﺑﺎن و ادﺑﻴﺎت دارد اﻳﻦ‬
‫ﺵﺎن ﻳﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬واﯼ ﺑﻪ ﺣﺎل اﻳﻦ ﻣﺮدم ﮐﻪ دﺳﺖ ﺁورد‬ ‫ﺣﺮف هﺎﯼ ﻏﻴﺮ ﻋﻠﻤﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮد‪ .‬ﭘﺲ وﺿﻌﻴﺖ داﻧﺸﮕﺎﻩ‬
‫ﺵﺎن اﻳﻦ ﺑﺎﺵﺪ‪.‬‬ ‫هﺎ را ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ ﻋﺎﻟﯽ ﺕﺮﻳﻦ ارﮔﺎن ﺕﺤﺼﻴﻠﯽ و ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ‬
‫وﺿﻌﻴﺖ ﮐﻞ ﮐﺸﻮر را ﺵﻤﺎ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻴﺪ و ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﺮا ﭘﻴﺶ‬
‫ﺑﻴﻨﯽ ﻧﻤﺎﻳﻴﺪ‪.‬‬

‫ﮐﻤﯽ از وﺿﻌﻴﺖ ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ ﮐﻪ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن در ان زﻧﺪﮔﯽ‬


‫ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﺮاﻳﺘﺎن ﻣﯽ ﻧﻮﺳﻢ‪ .‬داﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﺎﺑﻞ دو ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ‬
‫دﺧﺘﺮاﻧﻪ و ﭘﺴﺮاﻧﻪ دارد‪ .‬ﮐﻪ درﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ دﺧﺘﺮاﻧﻪ ﻧﺰدﻳﮏ‬
‫ﺑﻪ ﺵﺸﺼﺪ ﺕﻦ داﻧﺸﺠﻮﯼ دﺧﺘﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ‪ .‬ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ‬

‫‪ -‬ﺵﻤﺎرﻩ ‪٢٤ – ١‬‬


‫ﺁﻧﺎن ﺑﺎزﺳﺎزﯼ ﺵﺪﻩ و ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺧﻮب و از ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻴﻔﻴﺖ ﻏﺬاﻳﯽ‬
‫هﻢ ﻣﻨﺎﺳﺐ اﺳﺖ‪ .‬از ﺣﻖ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮔﺬﺵﺖ‪.‬‬

‫اﻣﺎ واﯼ واﯼ از ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ ﭘﺴﺮاﻧﻪ ﮐﻪ در زﻣﺎن ﺟﻨﮓ هﺎﯼ‬


‫داﺧﻠﯽ ﻳﮑﯽ از ﭘﺎﻳﮕﺎهﺎﯼ ﻣﻬﻢ ﺟﻨﮕﺴﺎﻻران ﺑﻮدﻩ و هﻴﭻ‬
‫ﺑﺎز ﺳﺎزﯼ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ داراﯼ ﭼﻬﺎر ﺑﺨﺶ و‬
‫در هﺮ ﺑﺨﺶ ﭼﻬﺎر ﻣﻨﺰل و ﺟﻤﻌًﺎ داراﯼ دوﺹﺪ و ﭘﻨﺠﺎﻩ و‬
‫ﭼﻨﺪ اﺕﺎق ﻣﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬ﺑﮕﻮﻧﻪ ﻣﻌﻴﺎرﯼ هﺮ اﺕﺎق ﺑﺮاﯼ ﺵﺶ ﺕﺎ‬
‫هﺸﺖ ﻧﻔﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺵﺪﻩ اﺳﺖ اﻣﺎ ﻓﻌﻼ در هﺮ اﺕﺎق ﺑﻴﺶ از‬
‫‪ 16‬ﻧﻔﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﻤﻮﻣﯽ اﻳﻦ ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ‬
‫ﮔﻨﺠﺎﻳﺶ ﺑﻴﻦ هﺰار ﺕﺎ هﺰار ﭘﻨﺠﺼﺪ ﻧﻔﺮ را داﺵﺘﻪ اﻣﺎ‬
‫ﮐﻨﻮن ﺑﻴﺶ از ﺳﻪ هﺰار ﻧﻔﺮ در ﺁن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻬﺪاﺵﺖ اﺹﻼ وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬ﮐﻴﻔﻴﺖ ﻏﺬا را اﺹﻼ ﻧﮕﻮ!‬
‫اﻧﻘﺪر هﻢ از ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻤﻴﺖ و ﮐﻴﻔﻴﺖ ﭘﺎﻳﻴﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ اﺹﻼ‬
‫ﺣﺮف ﻧﺪارد‪ .‬ﻳﻌﻨﯽ زﻧﺪﮔﯽ در ﺧﻮاﺑﮕﺎﻩ اﮔﺮ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن‬
‫ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﺎﺵﻨﺪ‪ ،‬اﺹﻼ اﻣﮑﺎن ﻧﺪارد‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺴﺆوﻟﻴﻦ‬
‫ازﺕﻐﻴﻴﺮات و ﺁوردن اﺹﻼﺣﺎت در زﻣﻴﻨﻪ ﮐﻴﻔﻴﺖ درﺳﯽ و‬
‫ﺧﻮب ﺵﺪن وﺿﻌﻴﺖ زﻧﺪﮔﯽ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن در ﺧﻮاﺑﮕﺎ ﺣﺮف‬
‫ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ هﻤﻪ اﻳﻨﻬﺎ وﻋﺪﻩ هﺎﯼ ﺳﺮﺧﺮﻣﻦ ﺑﻴﺶ ﻧﻴﺴﺖ و‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٢٥ – ١‬‬

‫ﻋﺎﻃﻔﻪ ﯼ ﺑﻮداﻳﯽ‬

‫ﭼﻴﺪم از ﺑﺎغ ﺗﺒﺮﺗﻮن ﻣﺎﻩ وﻳﺘﻨﺎﻣﯽ را‬

‫ﺳﺒﺰﻩ ﯼ ﮔﻨﺪﻣﯽ و ﺗﺮﮔﻞ ﺑﺎداﻣﯽ را‬

‫ﻋﺼﺮ هﺎ روﯼ هﻤﻴﻦ ﻥﻴﻤﮑﺖ ﺳﺒﺰ ﺑﻬﺎر‬

‫ذرﻩ ذرﻩ ﻣﯽ ﭼﺸﻢ ﺷﻬﺪ ﮔﻞ اﻥﺪاﻣﯽ را‬

‫ﭼﺸﻢ هﺎﻳﺶ ﻋﻴﻦ اﻥﮕﻮر ﺷﺮاب ﺷﻴﺮاز‬

‫ﻣﯽ دﻣﺎﻥﺪ ﻥﺸﺌﻪ ﺧﻴﺎﻣﯽ را‬

‫وﻗﺖ ﺁن اﺳﺖ ﻣﻪ ﻋﺰﻳﺰ دل ﻣﻦ ﺑﺨﺶ ﮐﻨﯽ‬

‫ﮐﻴﻤﻴﺎﯼ درﮔﻴﺮ ﻥﺎﮐﺎﻣﯽ را‬

‫ﻳﮏ ﺳﺮ ﺳﻮزن از ﺁن ﻋﺎﻃﻔﻪ ﯼ ﺑﻮداﻳﯽ‬

‫ﻣﯽ ﺑﺮد از دل ﻣﻦ ﺁﻓﺖ ﺳﻮﻥﺎﻣﯽ را‬

‫ﻣﻦ و ﺗﻮ هﺮ دو ﭘﻨﺎهﻨﺪﻩ ﯼ اﻳﻦ دﻥﻴﺎﻳﻴﻢ‬

‫ﭘﺲ ﺑﻴﺎ ﺗﺎ ﺑﮑﺸﻴﻢ اﻳﻦ ﺑﺎر ﮔﻤﻨﺎﻣﯽ را‬


‫ﺷﻌﺮﯼ از اﻟﻴﺎس ﻋﻠﻮﯼ‬

‫ﺑﻪ اﺑﻮﻃﺎﻟﺐ ﻣﻈﻔﺮﯼ‬

‫ﺁواز ﻏﺮﻳﺐ‬
‫ﻧﻮرهﺎ ﯼ ﺣﺴﻮد ﺑﺮ ﭘﻴﺸﺎﻧﯽ ات ﺗﻮ را ﭘﻴﺮ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دهﺪ‬

‫ﻧﻔﺲ هﺎیﺖ ﺁواز ﻏﺮیﺒﯽ ﺱﺖ‬

‫ﮐﻪ ﮐﺸﺎورزان ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻨﺪ‬

‫هﻨﮕﺎم ﮐﻪ ﺱﺮﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﺸﺨﺎ ش هﺎ ﻣﯽ زﻧﺪ‬

‫ﭘﺎهﺎیﺖ ﺑﻮﯼ ﻣﻴﻦ ﻣﯽ دهﺪ‬

‫دهﺎﻧﺖ ﺑﻮﯼ ﮔﺮﺱﻨﮕﯽ‬

‫ﺷﺎﻧﻪ هﺎیﺖ ﺁوار ﺁوار‬

‫ﺁوارﮔﯽ‬

‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪٢٦ – ١‬‬


‫ﻋﺮﻗﺖ را ﭘﺎﮎ ﮐﻦ‬

‫ﻣﺮدان زاﺑﻠﯽ ﺑﺮاﯼ دﺧﺘﺮت ﻃﻼ ﻣﯽ ﺧﺮﻧﺪ‬

‫ﻞ ﺱﻴﺎﻩ"* ﺱﻴﺮاب اﺱﺖ‬


‫ﭘﺴﺮت در ﭼﺎهﻬﺎﯼ " ﺗ ّ‬
‫ﺙﺮیﺎ ﺣﺴﻴﻨﯽ‬ ‫•‬
‫ﺗﺎ اﺑﺪ‬
‫و ﺑﺎد‬
‫ﻣﺎ را ﺧﻮاهﺪ ﺑﺮد‬ ‫ﺱﻴﮕﺎرت را ﺑﮑﺶ‬
‫از یﺎد‬
‫ﺧﻮرﺷﻴﺪ‬ ‫ایﻦ ﻗﻬﻮﻩ ﺧﺎﻧﻪ هﺎﯼ ﮐﺜﻴﻒ " ﭼﺎﯼ ﺱﺒﺰ" ﻧﺪارﻧﺪ**‬
‫دﮔﺮ رخ ﻧﮕﺸﻮد‬
‫ﺟﺎدﻩ هﺎ‬ ‫ایﻦ ﺱﺎﻟﺜﺎﻧﻴﻪ هﺎﯼ ﺧﻤﺎر‬
‫ﻓﺎﺻﻠﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‬
‫ﺑﻴﻦ ﻣﻦ و ﺗﻮ‬ ‫ایﻦ ﺁراﻣﺶ در ﻧﻮﻣﻴﺪﯼ‬
‫ایﻨﻬﺎ هﻤﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ اﻧﺪ‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﺮاﯼ ﮔﻔﺘﻦ‬ ‫ایﻦ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﻮام‬
‫ﻗﺴﻤﺖ ﭼﻴﺰ دیﮕﺮﯼ اﺱﺖ‬
‫روزﯼ ﺗﻤﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد‬

‫ﺑﺎ ﻣﺮگ ﻣﺎ‪.‬‬


‫زﻳﺘﻮن ﺳﺮخ‬
‫• زهﺮا ﺣﺴﻴﻨﯽ‬

‫از ﻻﺑﻪ ﻻﯼ درﺧﺘﺎن ﺱﺒﺰ‬

‫ﺱﺮﺧﯽ ﻣﻴﭽﮑﺪ ﺁرام ﺁرام‬

‫ﺻﺪاﯼ زﺟﻪ ﺁن ﺟﺴﻢ ﮐﻮچﮏ‬

‫ﻥﺎﻻن و ﮔﺮیﺎن‬

‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻮش ﺟﻬﺎﻥﻴﺎن ﻣﻴﺰﻥﺪ‪:‬‬

‫"ﻣﺮا ﮐﻮدﮐﯽ در زﻣﻴﻦ ﺧﺪا ﮐﺎﺷﺖ‬

‫و اﻣﺮوز دهﺎﻥﻪ اﺕﺸﻴﻦ ﺕﻔﻨﮓ ﺑﻴﺮوﻥﻢ ﻣﻴﮑﺸﺪ‬


‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪٢٧ – ١‬‬

‫ﺕﻔﻨﮕﯽ ﮐﻪ دﺷﻤﻦ ﮐﻮدﮐﺎن ﺱﺮزﻣﻴﻦ ﻣﻦ اﺱﺖ‬

‫و ﮔﺮیﻪ ﺱﺮخ ﻣﻦ ﻥﻪ ﺑﻪ ایﻦ ﺧﺎﻃﺮ اﺱﺖ ﮐﻪ ﺁﻻم دردهﺎیﻢ ﺑﺎﺷﺪ‬

‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻮدﮐﯽ اﺱﺖ ﮐﻪ ﻣﺮا در زﻣﻴﻦ ﺧﺪا ﮐﺎﺷﺖ و ﺧﻮد‬


‫ﺑﺎﻧﻮ‬
‫رﻓﺖ ‪". ...‬‬
‫● ﻡﻬﺪﯼ ﻓﻴﻀﯽ‬

‫ﺑﻪ هﺮ ﺁن ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ‬
‫ﻥﻔﺴﯽ‬
‫ﺱﻼﻡﯽ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻴﮕﺎﻥﻪ اش ﻡﯽ ﮐﻨﯽ‬
‫ﺣﺮص ﻡﯽ ﺥﻮرم‬

‫ﻡﺮا ﺗﻮ ﭼﻮن هﻤﺴﺮ ﺁدم ﻡﯽ ﻡﺎﻥﯽ‬


‫ﮐﻪ ﺑﻪ وﺱﻮﺱﻪ اﯼ در ﺑﻨﺪ ﺥﺎﮐﺶ ﮐﺸﺎﻥﺪ‬

‫ﺗﻮ ﺑﻪ ﻡﻦ ﺑﮕﻮ‬
‫ﺷﺐ‬
‫ﺑﻤﺎﻥﺪ یﺎ ﺑﺮود ﺑﺎﻥﻮﯼ ﻡﻦ؟‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٢٨ – ١‬‬

‫ﺣﺴﻴﻨﻌﻠﻲ اﺑﺮاهﻴﻤﻲ )ﺷﺎﮔﺮد ﺻﻨﻒ هﺸﺖ ﻡﮑﺘﺐ ﺁریﺎﻥﺎ(‬

‫ﻏﺮﻳﺒﺘﺮﻳﻦ آﻮدك زﻣﻴﻦ‬

‫ﻏﺮﻳﺐﺗﺮﻳﻦ آﻮدك ﺟﻬﺎن را‬

‫ﺁدمﺑﺰرﮔﻬﺎ ﻣﻲﻓﻬﻤﻨﺪ‬

‫ﻥﺎﻣﺶ هﻤﻴﺸﻪ ﺷﻴﺮﻳﻦ اﺳﺖ‬

‫ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﻗﻨﺪ‬

‫ﻣﺜﻞ ﻳﻚ ﻟﺒﺨﻨﺪ‬ ‫"ﺳﺘﺎرﻩ هﺎ"‬

‫اﻣﺎ‬
‫رﻳﺤﺎﻧﻪ اﺧﯽ‬ ‫•‬
‫در اﻳﻦ ﻏﺮﻳﺐﺗﺮﻳﻦ آﻮدك زﻣﻴﻦ‬
‫ﺱﺘﺎرﻩ هﺎ ﻡﻬﻤﺎﻥﻢ ﺷﻮیﺪ‬
‫ﻓﺼﻞ ﻏﻢ و ﻗﺤﻄﻲ ﺁﻣﺪﻩ‬ ‫یﺎ ﻡﺮا ﺑﻪ ﻡﻬﻤﺎﻥﯽ ﺑﺮیﺪ‬
‫ﺧﻮاهﻢ از ﺁﻥﺠﺎ ﻥﻈﺎرﻩ ﮐﻨﻢ‬
‫ﻳﻜﻲ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎي ﺑﺎراﻥﻲ‬ ‫ﺧﻮاهﻢ زﻡﻴﻦ را ﭘﺮ از ﺱﺘﺎرﻩ ﮐﻨﻢ‬
‫ﺱﺘﺎرﻩ هﺎ ﮔﺮ ﻥﻤﯽ ﺑﺮیﺪ ﻡﺮا‬
‫ﻳﻜﻲ ﺑﺎ ﻟﺒﻬﺎي ﺗﺸﻨﻪ‬ ‫ﭘﺲ ﺑﮕﻮیﻴﺪ از ﺁﻥﻬﺎ ﺑﺮایﻢ‬
‫ﮐﺠﺎیﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻪ ﻡﯽ ﮐﻨﻨﺪ‬
‫ﺳﻮال ﻣﻴﻜﻨﺪ‬ ‫ﺷﺎدﻥﺪ یﺎ ﻏﻤﮕﻴﻦ‬
‫ﺱﺘﺎرﻩ هﺎ‬
‫" ﺁﻳﺎ در اﻳﻦ زﻣﻴﻦ ﻳﺨﺰدﻩ‬
‫ﺑﻮﺱﻪ هﺎیﻢ ‪ ,‬ﻡﺤﺒﺖ هﺎیﻢ را‬
‫دﻳﮕﺮ ﺑﻬﺎر زﻥﺪﻩ ﻥﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ؟"‬ ‫ﺑﺮایﺸﺎن هﺪیﻪ ﺑﺮیﺪ‬
‫ﺕﺎ ﺑﺪاﻥﻨﺪ‬
‫اﻳﻦ هﻤﻪ ﺷﻜﻮﻓﻪهﺎي ﻳﺘﻴﻢ‬ ‫ﺕﺎاﺑﺪ در ﻗﻠﺒﻢ ﻡﯽ ﻡﺎﻥﻨﺪ‪.‬‬

‫ﺑﺎ دﺳﺘﻬﺎي آﻮﭼﻚ‬

‫و دل آﻮﭼﻚ‬

‫ﺑﻪ ﻳﻚ ﺳﻮال ﻣﻴﺎﻥﺪﻳﺸﻨﺪ‬

‫" ﻳﻚ ﺗﻮﺗﻪ ﻥﺎن ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺷﻜﻢ ﮔﺮﻳﻪ ؟ "‬

‫وﻟﻲ آﺴﻲ ﻥﻤﻴﺴﻮزد دﻟﺶ‬

‫ﺑﻪ ﺡﺎل اﻳﻦ ﻏﺮﻳﺐﺗﺮﻳﻦ آﻮدك زﻣﻴﻦ‬

‫وﻃﻦ ﻣﻦ‪.‬‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٢٩ – ١‬‬

‫ایﻦ ﺷﻌﺮ‪ ،‬ایﻦ ﻏﻢ ﻥﺎﻣﻪ را ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ‬


‫ﺟﻨﮕﻬﺎﯼ ﺗﻨﻈﻴﻤﯽ ﺧﺎﻥﻤﺎن ﺳﻮزو آﺸﺘﺎرو‬
‫هﻤﻮﻃﻦ‪ ،‬ﺑﺪﺳﺖ هﻤﻮﻃﻦ ﺳﺮودم ﺑﺎﺷﺪ آﻪ‬
‫ﻣﺤﻤﺪ اﺑﺮاهﻴﻢ زادﻩ )ایﻤﺎ(‬ ‫ﻥﺴﻞ ﺁیﻨﺪﻩ دریﻦ ﺑﺎرﻩ داورﯼ ﻥﻤﺎیﺪ‪.‬‬

‫راوﯼ‬

‫ﮔﻔﺖ ‪ :‬راوﯼ ﺡﻜﺎیﺘﯽ ﺑﺸﻨﻮ‬


‫ﻥﻪ ﺡﻜﺎیﺖ‪ ،‬ﺷﻜﺎیﺘﯽ ﺑﺸﻨﻮ‬
‫ﺁﺗﺶ اﻓﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﺠﺎن و ﺷﻦ‬
‫ﮔﺸﺖ ﺗﺎریﻚ ﺁﺳﻤﺎن وﻃﻦ‬
‫ﭼﺸﻢ هﺎ‪ ،‬از ﺷﻜﺴﺖ ﻥﻮر ﭼﻮ ﮔﻮر‬
‫ﺳﻴﻨﻪ هﺎ‪ ،‬هﻤﭽﻮ ﺧﺎﻥ ِﻪ زﻥﺒﻮر‬
‫ﻏﻢ ﺑﺰادﺳﺖ و رﻥﺞ ﻣﻴﺮویﺪ‬
‫ﮔﺮگ‪ ،‬هﺮدم ﺷﻜﺎر ﻣﯽ ﺟﻮیﺪ‬
‫ﺑﺎغ و ﺑﺴﺘﺎن زﺧﻮن ﺧﻀﺎب ﺷﺪﻩ‬
‫ﺁرزوهﺎ‪،‬هﻤﻪ ﺳﺮاب ﺷﺪﻩ‬

‫ﺧﺎر روﺋﻴﺪﻩ ﺑﺮ ﮔﻠﺴﺘﺎﻥﻬﺎ‬


‫ﺧﻮن ﺳﺮﺧﺴﺖ رﻥﮓ ﺑﺎ ران هﺎ‬
‫ﻣﺰرع ﮔﻨﺪﻣﺶ ﻃﭙﻴﺪﻩ ﺑﺨﻮن‬
‫ﺗﺎ ﺳﺮ ﺳﺎﻗﻪ هﺎ رﺳﻴﺪﻩ ﺑﺨﻮن‬
‫هﺮ ﻃﺮف ﺑﺎﻥﮓ زاغ پﻴﭽﻴﺪﻩ‬
‫ﺹﻮت زﺷﺖ آﻼغ پﻴﭽﻴﺪﻩ‬
‫ﺗُﻨﺪرﯼ ﺗُﻨﺪ ﻣﯽ ﺟﻬﺪ هﺮ ﺳﻮ‬
‫ﻋﺴﺲ ﻣﺴﺖ ﻣﻴﺮود هﺮ ﺳﻮ‬
‫ﭼﺸﻤﻪ ﺳﺎران هﻤﻪ ﺑﻪ ﺧﺸﻜﻴﺪﻩ‬
‫از زﻣﻴﻦ‪،‬ﺗﺨﻢ آﻴﻨﻪ روﺋﻴﺪﻩ‬
‫ﺧﺎك ﻓﺮیﺎد ﻣﻴﺰﻥﺪ‪ ،‬ﻓـــﺮیﺎد‬
‫داد از دﺳﺖ ﻇﺎﻟﻤﺎن ﺹﺪ داد‬
‫یﻜﻄﺮف پﻴﻜﺮ پﺪر‪ ،‬ﺑﯽ ﺳﺮ‬
‫ﺁﻥﻄﺮف‪ ،‬ﺟﺴﻢ ﭼﺎك ﭼﺎك پﺴﺮ‬
‫یﻚ ﻃﺮف ﻣﺎدرﯼ ﻥﮋﻥﺪ و ﺡﺰیﻦ‬
‫ریﯽ ﻥﻌﺶ پﺴﺮ ﻥﻬﺎدﻩ ﺟﺒﻴﻦ‬
‫دﺧﺘﺮﯼ روﯼ ﻥﻌﺶ ﻣﺎدر ﺧﻮیﺶ‬
‫ﻣﻴﺪ ﻣﺪ هﺮ ﻃﺮف ﺳﭙﻴﺪ ِﻩ ﺧﻮن‬ ‫ﺳﺎیﺒﺎن آﺮدﻩ دﺳﺖ و پﻴﻜﺮ ﺧﻮیﺶ‬
‫ﺑﻪ ﻟﺐ ﺷﺎﻋﺮان ﻗﺼﻴﺪ ِﻩ ﺧﻮن‬ ‫ﺧﻮاهﺮﯼ ﺑﺮ ﺑﺮادرﯼ ﮔﺮیﺪ‬
‫ﺟﺎﯼ ﮔﻠﻬﺎ‪ ،‬ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻣﯽ ﺑﺎرد‬ ‫یﻌﻨﯽ ﺑﺮ ﻥﻴﻤﻪ پﻴﻜﺮﯼ ﮔﺮیﺪ‬
‫ﺧﺼﻢ دون ﺗﺨﻢ ﻣﺮگ ﻣﯽ آﺎرد‬ ‫زﻥﯽ ﺁﺷﻔﺘﻪ راﻩ ﻣﯽ پﻮیﺪ‬
‫ﺧﺎك ﻣﺎ‪ ،‬ﺧﺎك آﺮﺑﻼﺳﺖ آﻨﻮن‬ ‫ﺷﻮهﺮ ﺧﻮیﺸﺮا هﻤﯽ ﺟﻮیﺪ‬
‫دﺷﺖ ﻣﺎ‪ ،‬دﺷﺖ ﻥﻴﻨﻮاﺳﺖ آﻨﻮن‬ ‫ﺑﺎد ﺧﺎآﺴﺘﺮ ﺟﺴﺪ هﺎ را‬
‫***‬
‫ٰ‬ ‫ﺑﺰﻣﻴﻦ ﻣﯽ پﺮاآﻨﺪ هﻤﻪ ﺟﺎ‬
‫ﺁﯼ ‪ :‬ﻥﺎﺑﺨﺮدان ﺑﯽ پﺮوا‬ ‫ﻥﺴﻞ هﺎﺑﻴﻞ زیﺮ ﺳﻨﮓ ﺳﺘﻢ‬
‫ﺑﺸﻨﻮیﺪ ﺳﺮ ﮔﺬﺷﺖ آﺸﻮر را‬ ‫ﻥﺴﻞ ﻗﺎﺑﻴﻞ ﺳﺮ ﺧﻮش و ﺧﺮم‬
‫در رﻩ ﻋﺪل و داد ﮔﺎم زﻥﻴﺪ‬ ‫ﺷﻬﺮ ﺗﺎر و ﺳﺘﺎرﻩ هﺎ ﻣﺮدﻩ‬
‫اﺳﺐ ﺧﻮد آﺎﻣﮕﯽ ﻟﮕﺎم زﻥﻴﺪ‬ ‫ﭼﻬﺮﻩ هﺎ‪ ،‬ﺳﻴﻠﯽ ﺳﺘﻢ ﺧﻮردﻩ‬
‫یﻚ زﻣﺎن ‪ ،‬ﻟﺤﻈﻪ ﺋﯽ ﺑﺨﻮد ﺁﺋﻴﺪ‬
‫ورﻥﻪ ﻣﺴﺌﻮل ﻥﺴﻞ ﻓﺮدایﺌﺪ‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٣٠ – ١‬‬

‫ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎﻇﻢ ﮐﺎﻇﻤﯽ ‪ -‬ﺷﺎﻋﺮ‪ ،‬ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ و ﭘﮋوهﺸﮕﺮاﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻧﯽ‬

‫ﻓﺮهﻨﮓ وادب در ﻓﺮاﺧﻨﺎﯼ ﺕﺎرﻳﺦ‪ ،‬ﺑﺴﺘﺮ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ اﻓﺘﺨﺎرات ﺑﻴﺸﻤﺎرﯼ ﻣﺨﺘﺺ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥﺶ‬
‫ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬در ﺣﻔﻆ‪ ،‬ارﺕﻘﺎء‪ ،‬ﺕﺮوﻳﺞ و ﺕﻌﺪﻳﻞ ﻓﺮهﻨﮓ هﺎ زﺑﺎن رول ﺣﻴﺎﺕﯽ داﺷﺘﻪ و دارد‪.‬‬
‫ﻏﻨﺎﻣﻨﺪﯼ زﺑﺎن ‪ ،‬ادﺑﻴﺎت و ﻓﺮهﻨﮓ در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺣﺎﺻﻞ ﺕﻼش هﺎﯼ ﺁﮔﺎهﺎﻥﯽ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ در‬
‫ﻃﻮل ﺕﺎرﻳﺦ‪ ،‬ﻓﺮﻳﺎدهﺎﻳﯽ را ﮐﻪ از ﺕﻔﮑﺮ و اﻥﺪﻳﺸﻪ ﻥﺸﺄت ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺁﺛﺎر و ﻗﻠﻢ ﻥﻴﮑﻮﻳﺸﺎن در‬
‫ﭘﻬﻨﺎﯼ ﮔﻴﺘﯽ ﺑﻪ ﻳﺎدﮔﺎر ﻣﺎﻥﺪﻩ اﻥﺪ‪.‬اﻳﻨﮏ "ﺳﺨﻦ ﻥﻮ" درراﺳﺘﺎﯼ ارج دهﯽ و ﻗﺪرداﻥﯽ از‬
‫زﺣﻤﺎت ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ و ﻗﺎﺑﻞ ﺕﻘﺪﻳﺮﻥﺨﺒﮕﺎن و ﭘﻴﺸﮑﺴﻮﺕﺎن اﻓﻐﺎﻥﺴﺘﺎﻥﯽ ﮐﻪ ﻥﻘﺸﯽ ﺑﺲ ﺣﻴﺎﺕﯽ و‬
‫ﻣﺎﻥﺪﮔﺎر در ﻓﺮهﻨﮓ و زﺑﺎن اﻳﻦ ﻣﺮز و ﺑﻮم داﺷﺘﻪ اﻥﺪ‪ ،‬ﺑﺨﺸﯽ را ﺕﺤﺖ ﻋﻨﻮان "ﻣﻌﺮﻓﯽ‬
‫ﻥﺎﻣﻪ" در ﻓﺼﻞ ﻥﺎﻣﻪ اﺧﺘﺼﺎص دادﻩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺧﺒﺮﻩ ﮔﺎن و ﻓﻌﺎﻻن در راﺳﺘﺎﯼ هﻨﺮ‪،‬‬
‫ادﺑﻴﺎت‪ ،‬ﻓﺮهﻨﮓ ‪ ،‬ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ و ﻏﻴﺮﻩ ﻣﯽ ﭘﺮدازد‪.‬‬

‫ﻟﺬا در اوﻟﻴﻦ ﺷﻤﺎرﻩ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻳﮑﯽ از ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن ﺳﺮﺷﻨﺎس و زﺣﻤﺖ ﮐﺶ ﮐﺸﻮرﻣﺎن‬


‫ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﻳﻢ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﻣﺎ ﭼﻪ در داﺧﻞ و ﭼﻪ در ﺧﺎرج ازﮐﺸﻮر ﺑﺎ ﺁﺛﺎر ارزﻥﺪﻩ‬
‫ﯼ اﻳﻦ ﺷﺎﻋﺮ و ﻥﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﯼ ﻋﺰﻳﺰ ﺁﺷﻨﺎ هﺴﺘﻨﺪ و ﺁﺛﺎر ﮔﺮاﻥﻤﺎﻳﻪ او ﻥﻘﺶ ﻣﻮﺛﺮﯼ در ﻓﺮهﻨﮓ‬
‫و ادﺑﻴﺎت ﮐﺸﻮر ﻣﺎ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻃﯽ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ اﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻳﺸﺎن داﺷﺘﻴﻢ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﯽ وﯼ ﭼﻨﻴﻦ‬
‫ﭘﺮداﺧﺘﻴﻢ‪:‬‬

‫ﻥﻘﺎﺷﯽ ﻳﺎ رﺳﺎﻣﯽ اﺳﺘﻌﺪاد وﻳﮋﻩ اﯼ دارد‪ .‬هﻤﺴﺮم ﻥﻴﺰ‬


‫هﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﺧﻮد ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﺳﺮاﻳﺪ و ﺑﻪ دﻳﮕﺮ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ‬ ‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬ﺥﻮاهﺸﻤﻨﺪﻳﻢ ﮐﻪ از ﺥﻮد و ﺥﺎﻧﻮادﻩ ﺗﺎن‬
‫ادﺑﯽ ﻣﺸﻐﻮل ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﺕﻬﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﯼ رادﻳﻮﯼ ﺑﺮون‬ ‫ﺵﻨﺎﺥﺘﯽ ﺑﻪ ﺥﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن ﻡﺠﻠﻪ ﯼ ﻡﺎ اراﺋﻪ دهﻴﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺮزﯼ هﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺳﺎل ‪ 1346‬ﺧﻮرﺷﻴﺪﯼ هﺴﺘﻢ ﻳﻌﻨﯽ ﺣﺪود‬
‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬ﺥﺎﻧﻮادﻩ ﯼ ﺵﻤﺎ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ در ﭘﻴﺸﺒﺮد اهﺪاف و‬ ‫ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ در هﺮات‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺁن در دوران ﮐﻮدﮐﯽ‬
‫ﻓﻌﺎﻝﻴﺖ هﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﻴﺘﺎن ﺳﻬﻴﻢ ﺑﻮدﻩ اﻧﺪ؟‬ ‫ﺑﻪ ﮐﺎﺑﻞ ﮐﻮچ ﮐﺮدﻳﻢ‪ .‬دوران ﻣﮑﺘﺐ را ﺕﺎ ﺻﻨﻒ دوازدﻩ‬
‫در ﮐﺎﺑﻞ ﺳﭙﺮﯼ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺁن ﺑﺨﺎﻃﺮ وﺿﻌﻴﺖ ﺧﺎص‬
‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬ﺧﺎﻥﻮادﻩ ﻣﻦ ﻥﻘﺶ ﻣﻮﺛﺮﯼ در ﭘﻴﺸﺒﺮد اهﺪاف و‬ ‫ﮐﺸﻮر و ﺑﻪ اﻳﻦ دﻟﻴﻞ ﮐﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﻣﺮدم ﻣﺎ از ﻣﻤﻠﮑﺖ ﺑﻪ‬
‫ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ ﻣﻦ داﺷﺘﻪ اﻥﺪ‪ .‬از ﻗﺪﻳﻢ ﺧﺎﻥﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺧﺎﻥﻪ ﯼ‬ ‫اﻃﺮاف و اﻃﻨﺎف دﻥﻴﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮﻣﯽ ﺷﺪﻥﺪ‪ ،‬ﻣﺎ هﻢ ﺑﻪ ﮐﺸﻮر‬
‫ﺑﺤﺚ و ﮐﺘﺎب ﺧﻮاﻥﺪن و ﻥﺸﺮﻳﻪ و ﻣﺸﺎﻋﺮﻩ و ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﻳﯽ‬ ‫اﻳﺮان ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺷﺪﻳﻢ‪ .‬از ﺣﺪود ﺳﺎل ‪ 1363‬در ﻣﺸﻬﺪ‬
‫از اﻳﻦ ﻥﻮع ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪.‬ﺧﺎﻥﻮادﻩ ﯼ ﻣﺎ اهﻞ ﺻﺪروﻋﻠﻢ ﺑﻮدﻩ‬ ‫زﻥﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬ﺑﺨﺸﯽ از ﺕﺤﺼﻴﻼﺕﻢ را در رﺷﺘﻪ ﯼ‬
‫اﻥﺪ ﭼﻨﺎﻥﮑﻪ از ﻣﺎ ﭼﻬﺎر ﺑﺮادر ﮐﻪ در اﻓﻐﺎﻥﺴﺘﺎن ﮐﻼن‬ ‫ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن در ﻣﺸﻬﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﺑﺮدم‪ .‬وﻟﯽ در ﻋﻤﻞ‬
‫ﺷﺪﻳﻢ هﺮ ﭼﻬﺎر ﻥﻔﺮ ﺑﻪ ﺕﺤﺼﻴﻼت ﻋﺎﻟﯽ رﺳﻴﺪﻩ اﻥﺪ و اﻳﻦ‬ ‫وارد ﺣﻮﺿﻪ ﯼ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ ادﺑﯽ و ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺷﺪم و از‬
‫ﺑﺨﺎﻃﺮ اﻳﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻣﺤﻴﻂ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺎر‬ ‫ﺕﺤﺼﻴﻼﺕﻢ در زﻣﻴﻨﻪ ﯼ ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﭼﻨﺪان اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﯼ ﺟﺪﯼ‬
‫ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮدﻳﻢ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺁن ﮐﻪ ازدواج ﮐﺮدم‪ ،‬ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻥﻪ اﻳﻦ‬ ‫ﻥﺸﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ از اﻳﻦ وﺿﻌﻴﺖ ﻥﺎراﺿﯽ ﻥﻴﺴﺘﻢ‪.‬ﺣﺪود ‪15‬‬
‫وﺿﻌﻴﺖ اداﻣﻪ ﭘﻴﺪا ﮐﺮد و ﻣﺤﻴﻂ ﺧﺎﻥﻮادﻩ ﯼ ﻣﺎ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﻳﮏ‬ ‫ﺳﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﯼ ادﺑﯽ و ﻓﺮهﻨﮕﯽ از ﻥﻮع‬
‫ﻣﺤﻴﻂ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺑﻮدﻩ و ﻥﻮﻋﯽ ﺁراﻣﺶ ﺑﺮاﻳﻢ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫روزﻥﺎﻣﻪ ﻥﮕﺎرﯼ ‪ ,‬ارﺕﺒﺎط ﺑﺎ ﺑﻌﻀﯽ از ﻥﺸﺮﻳﺎت و ﻣﺤﺎﻓﻞ‬
‫ﺑﺘﻮاﻥﻢ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎ ﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺧﻮد اداﻣﻪ ﺑﺪهﻢ‪.‬‬ ‫اﻥﺘﺸﺎراﺕﯽ و ﻥﻮﺷﺘﻦ و ﺕﺤﻘﻴﻖ و ﭘﮋوهﺶ در ﺣﻮزﻩ ﯼ‬
‫ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ اﻳﻨﮑﻪ از ﻟﺤﺎظ دﻏﺪﻏﻪ هﺎﯼ ﻣﻌﻴﺸﺖ هﻢ ﮐﻢ و‬ ‫ادﺑﻴﺎت ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬در ﺳﺎل ‪ 1374‬ازدواج ﮐﺮدم وهﻤﺴﺮم‬
‫ﺑﻴﺶ ﺑﺪﻟﻴﻞ وﺿﻌﻴﺖ ﺧﺎص ﺧﺎﻥﻮادﮔﯽ ﮐﻤﺘﺮ در ﻓﺸﺎر‬ ‫ﺧﺎﻥﻢ زﻳﻨﺐ ﺑﻴﺎت هﺴﺘﻨﺪ و دو دﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﻥﺎﻣﻬﺎﯼ ﺳﺎرﻩ هﻔﺖ‬
‫ﺑﻮدﻳﻢ‪.‬ﻣﺎ هﺮ دو ﻥﻔﺮ ﺷﺎﻏﻞ هﺴﺘﻴﻢ و اﻳﻦ ﺕﺎ ﺣﺪودﯼ‬ ‫ﺳﺎﻟﻪ‪ ،‬ﻣﺮﻳﻢ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ دارم‪.‬‬
‫ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ ﺑﺎر زﻥﺪﮔﯽ را ﺕﻘﺴﻴﻢ ﻣﯽ ﺳﺎزد واﻳﻦ ﺧﻮدش‬
‫زﻣﻴﻨﻪ اﯼ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﮐﺎر ﮐﻨﻢ‪.‬‬ ‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬ﺁﻳﺎ هﻤﺴﺮ و ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺘﺎن هﻢ در ﻓﻌﺎﻝﻴﺖ هﺎﯼ‬
‫ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺵﺮﮐﺖ دارﻧﺪ؟‬
‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬ﻝﻄﻒ ﮐﻨﻴﺪ ﺵﻨﺎﺥﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ در ﻡﻮرد ﻓﻌﺎﻝﻴﺖ‬
‫هﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ و ادﺑﻴﺘﺎن اراﺋﻪ دهﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﺁﻗﺎﯼ ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬ﺑﻠﻪ‪ ,‬اﻟﺒﺘﻪ ﻓﺮزﻥﺪان هﻨﻮز ﺑﻪ ﺳﻨﯽ ﻥﺮﺳﻴﺪﻩ اﻥﺪ‬
‫ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺘﻮاﻥﻴﻢ ﺟﺪﯼ ﻗﻀﺎوت ﮐﻨﻴﻢ وﻟﯽ دﺧﺘﺮ ﺑﺰرﮔﻢ ﺳﺎرﻩ‬
‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬ﻋﺮض ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ در اﻳﻦ دﻩ ﺕﺎ دوازدﻩ ﺳﺎل اﺧﻴﺮ‬ ‫ﮐﻪ هﻔﺖ ﺳﺎﻟﻪ اﺳﺖ در ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ هﻨﺮﯼ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ‬
‫ﮐﻼ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ ادﺑﯽ ﺑﻮدم ‪ .‬دﻓﺘﺮﯼ ﺑﻨﺎم دﻓﺘﺮ‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٣١ – ١‬‬

‫هﻨﺮﯼ ﺁﻓﺮﻳﺪﯼ و در ﺁن ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺮودن ﺷﻌﺮ هﻴﭽﮕﺎﻩ‬ ‫ادﺑﻴﺎت اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﺗﺎﺳﻴﺲ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻳﻢ ﮐﻪ ﮐﺎرهﺎﯼ ادﺑﯽ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻘﺘﻀﺎﯼ ﺁن ﺗﻌﺎرﻳﻒ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯽ ﻳﻌﻨﯽ ﻓﮑﺮ‬ ‫ﺑﺮاﯼ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن در ﺁن اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دادﻳﻢ و ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺎر ﺁن‬
‫ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻳﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﻌﺮ داراﯼ ﭼﻪ‬ ‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﮐﺘﺎب در زﻣﻴﻨﻪ ﯼ ﺷﻌﺮ و داﺳﺘﺎن از اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن‬
‫ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺗﯽ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﻢ‪ .‬ﻳﮏ ﻣﻘﺪار‬ ‫ﺑﻮد‪.‬ﺑﻌﺪ از ﺁن ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻴﺲ ﻧﺸﺮﻳﻪ ﯼ " د ّر درﯼ" ‪ ,‬ﺑﻌﺪ از‬
‫زﻳﺎدﯼ روﻧﺪ ﻧﺎﺧﻮدﺁﮔﺎﻩ دارد و اﮔﺮ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ‬ ‫ﻳﮑﺴﺎل ﺑﻪ ﺁن ﻧﺸﺮﻳﻪ ﭘﻴﻮﺳﺘﻢ و ﺝﺰء هﻴﺎت ﺗﺤﺮﻳﺮﻳﻪ ﯼ ﺁن‬
‫ﺑﺼﻮرت ﺧﻮدﺁﮔﺎﻩ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﻢ ﺷﻌﺮﻣﺎن ﺗﺼﻨﻌﯽ و ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ‬ ‫ﻧﺸﺮﻳﻪ ﺑﻮدم و ﺗﺎﺑﺤﺎل ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻣﺎ در ﻧﺸﺮﻳﻪ ﯼ ﺧﻂ ﺳﻮم‬
‫از ﮐﺎر در ﻣﯽ ﺁﻳﺪ ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻣﻼﺣﻈﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻣﻘﺎم‬ ‫ﮐﻪ ﺷﮑﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﯼ "د ّر درﯼ" اﺳﺖ اداﻣﻪ‬
‫ﺳﺮودن ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺷﻌﺮ را ﺗﻌﺮﻳﻒ ﮐﻨﻢ وﻟﯽ در ﻣﻘﺎم ﻧﺴﺦ‬ ‫دارد‪.‬ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﺁن در ﺳﺎل هﺎﯼ اﺧﻴﺮ ﺑﺎ ﺑﻌﻀﯽ از‬
‫ﮐﺮدن و ارزﻳﺎﺑﯽ ﮐﺮدن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ هﻤﻴﻦ ﮐﻪ دﮐﺘﺮ‬ ‫ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت اﻳﺮاﻧﯽ و ﺑﻌﻀﯽ از رﺳﺎﻧﻪ هﺎﯼ دﻳﮕﺮ‬
‫ﺷﻔﻴﻌﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ‪ :‬ﺷﻌﺮ رﺳﺘﺎﺧﻴﺰﯼ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﮐﻼم رخ‬ ‫ﻣﻬﺎﺝﺮﻳﻦ ﻣﺎ در دﻳﮕﺮ ﺝﺎهﺎﯼ دﻧﻴﺎ ﻧﻴﺰ ﺳﺮ و ﮐﺎر داﺷﺘﻢ‪.‬‬
‫ﻣﯽ دهﺪ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﺮﻳﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﮐﺎر ﻋﻤﺪﻩ ﯼ ﻣﻦ در اﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل اﺧﻴﺮ ﺗﺄﻟﻴﻒ و وﻳﺮاﻳﺶ‬
‫و اﻣﻮر ﻓﻨﯽ ﮐﺘﺎب هﺎﻳﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﭼﺎپ‬
‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬ﺝﺎیﮕﺎﻩ ﺷﻌﺮ را در ﺣﻔﻆ زﺑﺎن و ﻓﺮهﻨﮓ یﮏ‬ ‫ﻣﻴﺸﻮد‪.‬ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﺁن ﭼﻨﺪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﯼ ﺷﻌﺮ ﭼﺎپ ﮐﺮدم‪.‬‬
‫ﮐﺸﻮر‪ ،‬ﭼﮕﻮﻧﻪ ارزیﺎﺑﯽ ﻡﯽ ﮐﻨﻴﺪ؟‬ ‫ﻳﮑﯽ ﮐﺘﺎب "ﭘﻴﺎدﻩ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮدم " و دﻳﮕﺮﯼ" ﻗﺼﻪ ﯼ ﺳﻨﮓ و‬
‫ﺧﺸﺖ" و ﺳﻪ ﮐﺘﺎب ﺗﺤﻘﻴﻘﯽ در زﻣﻴﻨﻪ ﯼ ﺷﻌﺮ و ﻣﺴﺎﺉﻞ‬
‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬واﻗﻌﻴﺖ اﻣﺮاﻳﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ زﺑﺎن را ﺑﻪ ﮐﻤﮏ‬ ‫زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ ﻣﺜﻞ ﮐﺘﺎب "روزﻧﻪ" ﮐﻪ ﻳﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﯼ‬
‫ﺷﻌﺮ ﺣﻔﻆ ﮐﺮدﻳﻢ‪.‬ﺷﻌﺮ زﺑﺎن را رﺳﻤﻴﺖ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ‬ ‫ﺁﻣﻮزﺷﯽ ﺷﻌﺮ اﺳﺖ و ﮐﺘﺎب" ﺷﻌﺮ ﭘﺎرﺳﯽ" و ﮐﺘﺎب‬
‫ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎرﯼ از ﮐﻠﻤﺎت وﻗﺘﯽ وارد ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻣﺎ‬ ‫دﻳﮕﺮﯼ ﺑﻨﺎم "هﻤﺰﺑﺎﻧﯽ و ﺑﯽ زﺑﺎﻧﯽ"‪ .‬در اﻳﻦ ﻳﮑﯽ دوﺳﺎل‬
‫ﺁﻧﻬﺎ را ﺝﺪﯼ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻳﻢ و ﺝﺰء ﮐﻠﻤﺎت زﺑﺎن ﺧﻮد ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ‬ ‫اﺧﻴﺮ ﻣﻦ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﻳﯽ درﺑﺎرﻩ ﯼ ﺷﻌﺮ ﺑﻴﺪل ﺑﻮدم‬
‫ﮐﻨﻴﻢ‪.‬از اﻳﻨﮑﻪ ﺑﮕﺬرﻳﻢ ﻣﺎ ﺑﺴﻴﺎرﯼ از ﺁﻣﻮزﺷﻬﺎﯼ ﻣﺮﺑﻮط‬ ‫ﻳﻌﻨﯽ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ اﯼ ازﺁﺙﺎر ﻋﺒﺪاﻟﻘﺎدر ﺑﻴﺪل را ﻓﺮاهﻢ ﮐﺮدم و‬
‫ﺑﻪ زﺑﺎن را ﻳﻌﻨﯽ ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ زﺑﺎن را ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻣﺘﻮن ﺷﻌﺮﯼ‬ ‫ودرﻳﮏ ﺣﺠﻢ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﻄﻠﻮب و ﺑﺎ ﮐﻴﻔﻴﺖ ﮔﻨﺠﺎﻧﺪﻩ ام ﮐﻪ‬
‫ﮐﻬﻦ ﺧﻮد ﻳﺎد ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻳﻢ واﻳﻦ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻮﺙﺮ اﺳﺖ ﻳﻌﻨﯽ ﻣﯽ‬ ‫اﻧﺸﺎﷲ ﻣﻮرد ﭘﺴﻨﺪ دوﺳﺘﺎن واﻗﻊ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ در ﺣﺎل‬
‫ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ ﻣﺘﻮن ادﺑﯽ و ﺁﻣﻮزﺷﯽ ﻣﺎ ﺷﻌﺮ اﺳﺖ واﻳﻦ‬ ‫ﺁﻣﺎدﻩ ﺷﺪن اﺳﺖ‪ .‬ﮐﺘﺎب دﻳﮕﺮﯼ درﺑﺎرﻩ ﯼ ﺑﻴﺪل در دﺳﺖ‬
‫ﺑﺎز ﮐﻤﮏ دﻳﮕﺮﯼ اﺳﺖ‪ .‬ﺝﺪا از اﻳﻨﮑﻪ وﻗﺘﯽ ﺁدﻣﯽ ﺑﻪ ﻳﮏ‬ ‫دارم وﮔﺬﺷﺘﻪ از اﻳﻨﻬﺎ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﯼ وﺳﻴﻊ و ﮔﺴﺘﺮدﻩ اﯼ از‬
‫زﺑﺎن ﺧﺎص ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﺳﺮاﻳﺪ‪ ،‬در ﺁن زﺑﺎن اﺣﺴﺎس ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ‬ ‫ﻣﺮدم ﻣﺎ ﮐﻪ در اﻳﺮان ﭼﺎپ ﻣﯽ ﺷﻮد را وﻳﺮاﻳﺶ‬
‫و ﻗﺪرت و ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺣﺎﺽﺮ ﻧﻴﺴﺖ اﻳﻦ زﺑﺎن‬ ‫ﮐﺮدم‪.‬ﻳﮑﯽ از ﻋﻤﺪﻩ ﺗﺮﻳﻦ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ ﻣﺎ در اﻳﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ‬
‫را ﺑﻪ راﺣﺘﯽ از دﺳﺖ ﺑﺪهﺪ ﭼﺮا ﮐﻪ زﺑﺎن دﻳﮕﺮﺗﻨﻬﺎ‬ ‫وﻳﺮاﺳﺘﺎرﯼ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ وﻳﺮاﺳﺘﺎرﯼ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺗﺎﺑﺤﺎل‬
‫ﮐﺎرﺑﺮد داد و ﺳﺘﺪ و ﮔﻔﺘﺎرﺑﺮاﯼ او ﻧﺪارد ﺑﻠﮑﻪ ﻳﮏ‬ ‫اداﻣﻪ دارد ﮐﻪ از ﺑﻴﻦ ﮐﺘﺎب هﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ وﻳﺮاﻳﺶ ﮐﺮدم‬
‫ﮐﺎرﮐﺮد هﻨﺮﯼ هﻢ ﺑﺮاﯼ او دارد‪.‬ﻣﻦ اﻳﻦ را ﺑﻪ اﻳﻨﺼﻮرت‬ ‫ﻣﻴﺘﻮاﻧﻢ" اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن در ﭘﻨﺞ ﻗﺮن اﺧﻴﺮ" ﻣﺮﺣﻮم ﻓﺮهﻨﮓ را‬
‫ﺑﻴﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ اﮔﺮ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻳﮏ ﻧﻴﺎز ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ و‬ ‫اﺷﺎرﻩ ﮐﻨﻢ‪" ،‬ﻧﻘﺪ ﺑﻴﺪل" اﺳﺘﺎد ﺳﻼح اﻟﺪﻳﻦ ﺳﻠﺠﻮﻗﯽ و‬
‫روزﻣﺮﻩ ﯼ ﺧﻮد را ﺑﻴﺎن ﮐﻨﻴﻢ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ ﺑﻪ هﺮ زﺑﺎﻧﯽ‬ ‫ﮐﺘﺎب" ﺳﺮﮔﺬﺷﺖ ﻳﺘﻴﻢ ﺝﺎوﻳﺪ واﺧﻼق ﻧﻴﮑﻮ ﻣﺨﻮص" ﺑﺎ ﺗﺮ‬
‫اﻳﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دهﻴﻢ وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﺷﻌﺮ ﻣﻴﺴﺮاﻳﻴﻢ ‪ ,‬اﻳﻦ‬ ‫ﺝﻤﻪ هﺎﯼ اﺳﺘﺎد ﺳﻼح اﻟﺪﻳﻦ ﺳﻠﺠﻮﻗﯽ و" ﺁﺙﺎر هﺮات اﺳﺘﺎد‬
‫دﻳﮕﺮ از ﻳﮏ ﻧﻴﺎز ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ و ﺑﺮاﯼ ﻧﻴﺎزهﺎﯼ‬ ‫ﺧﻠﻴﻞ اﷲ ﺧﻠﻴﻠﯽ" و ﻳﮏ ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدﯼ از ﮐﺘﺎب هﺎﯼ ﺷﻌﺮ‬
‫ﺑﺮﺗﺮ اﺳﺖ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ در ﺷﻌﺮ ﻳﮏ ﻧﻮع اﺣﺴﺎس ﺑﺮﺝﺴﺘﮕﯽ‬ ‫و داﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ در اﻳﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ در اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‬
‫ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺣﺎﺽﺮ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﺑﻪ زﺑﺎن دﻳﮕﺮﯼ ﺑﻴﺎن‬ ‫و ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﺘﻮن ادﺑﯽ و ﺗﺎرﻳﺨﯽ‪.‬‬
‫ﮐﻨﻴﻢ‪.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ اﻳﻦ ﺷﻌﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻻﺝﺮم ﻣﺎرا ﺑﺴﻮﯼ زﺑﺎن‬
‫ﻣﺎدرﻳﻤﺎن ﺳﻮق ﻣﯽ دهﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬ﺁﻗﺎﯼ ﮐﺎﻇﻤﯽ ﭼﻮن از ﺷﻌﺮ و ادﺑﻴﺎت ﺳﺨﻦ‬
‫ﮔﻔﺘﻴﺪ ودر ﻡﺠﻤﻮع ﺗﺨﺼﺺ ﺥﻮد ﺷﻤﺎ هﻢ در ویﺮایﺶ و‬
‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬ﭼﻪ ﻋﻮاﻡﻠﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ در‬ ‫ﺷﻌﺮ و ادﺑﻴﺎت اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻌﺮیﻒ ﺷﻤﺎ از ﺷﻌﺮ ﭼﻴﺴﺖ؟‬
‫ﺷﻌﺮهﺎیﺘﺎن دردهﺎﯼ اﺝﺘﻤﺎﻋﯽ ﺝﺎﻡﻌﻪ را ﺑﻴﺎن ﮐﻨﻴﺪ؟‬
‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬واﻗﻌﻴﺖ هﻢ هﻤﻴﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻌﺮ را ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﺑﻪ‬
‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬ﻋﺮض ﮐﻨﻢ ﻳﮏ ﻣﻘﺪار ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ وﺽﻌﻴﺖ‬ ‫ﺻﻮرت ﻋﻤﻮم ﺗﻌﺮﻳﻒ ﮐﻨﻴﻢ‪.‬ﺑﺎز هﻢ ﺗﻌﺮﻳﻔﯽ ﮐﻪ ﻳﮏ ﻣﻨﺘﻘﺪ‬
‫ﺧﺎص ﻣﻤﻠﮑﺖ وﺝﺎﻣﻌﻪ ﯼ ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ هﻤﻴﺸﻪ دﭼﺎر ودرﮔﻴﺮ‬ ‫از ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻓﺮق ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻘﺪ اﺳﺖ از‬
‫ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪.‬ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ وﻗﺘﯽ ﻳﮏ ﺷﺎﻋﺮ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮاﯼ‬ ‫ﺑﻴﺮون ﺑﺎ ﺷﻌﺮ ﻣﻮاﺝﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد و او ﺷﻌﺮ را ﺑﺎ ﻳﮏ‬
‫ﻣﺮدم ﺷﻌﺮ ﺑﺴﺮاﻳﺪ ﻧﺎﭼﺎر از اﻳﻦ درﮔﻴﺮﯼ هﺎ و ﻣﺸﻘﺖ هﺎ‬ ‫ﺳﻠﺴﻠﻪ اﺝﺰا و ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﺜﻼ ﺗﻌﺮﻳﻔﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ‪.‬ﻳﮏ ﻣﻘﺪار ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺷﺨﺼﯽ و‬ ‫ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ ﺷﻌﺮ رﺳﺘﺎﺧﻴﺰ زﺑﺎن اﺳﺖ و ﻳﺎ رﺳﺘﺎﺧﻴﺰﯼ‬
‫ﭘﺮورش ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬در ﻣﺠﻤﻮع ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﯼ ﻣﺎ‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ در ﮐﻠﻤﺎت رخ ﻣﯽ دهﺪ و ﺷﺎﻋﺮ ﮐﺎرﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‬
‫ﺧﺎﻧﻮادﻩ اﯼ ﻧﺴﺒﺘﺎ داراﯼ اﺽﺎﻓﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺑﻮدﻩ اﻧﺪ ﻳﻌﻨﯽ از‬ ‫ﮐﻪ زﺑﺎﻧﺶ از ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدﯼ ﺧﺎرج ﺷﻮد‪ .‬ﻣﻨﺘﻬﺎ ﺑﺮاﯼ ﮐﺴﯽ‬
‫ﻗﺪﻳﻢ ﭘﺪر ﮐﻼن و ﭘﺪرم درﮔﻴﺮ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ ﺳﻴﺎﺳﯽ و‬ ‫ﮐﻪ ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﺳﺮاﻳﺪ در ﻟﺤﻈﻪ ﯼ ﺳﺮاﻳﺶ هﻴﭻ ﺗﻌﺮﻳﻔﯽ ﺑﺮ‬
‫ﻧﻤﯽ ﺗﺎﺑﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻳﮏ ﺣﺲ و ﺣﺎل ﻟﺤﻈﻪ اﯼ و ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ اﺳﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺁﻳﺪ و دوﺑﺎرﻩ ﺗﮑﺮار ﻧﻤﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﻳﻌﻨﯽ‬
‫ﻳﮏ ﺣﺴﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺁﻳﺪ و ﺑﻌﺪ ﻏﻴﺐ ﻣﯽ ﺷﻮد و اﮔﺮ‬
‫درﺁن ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﯽ از ﺁن ﺣﺲ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﻳﮏ اﺙﺮ‬
‫ﺵﻤﺎرﻩ ‪٣٢ – ١‬‬

‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪:‬ﺁﻳﺎ ﺷﻤﺎ ﻗﺼﺪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن را دارﻳﺪ؟‬ ‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﻮدﻩ اﻧﺪ و هﻤﻴﺸﻪ ﺳﻌﯽ ﻡﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻧﻘﺶ ﻡﻮﺛﺮﯼ‬
‫در ﺟﺎﻡﻌﻪ داﺵﺘﻪ ﺑﺎﺵﻨﺪ و اﻧﺴﺎن هﺎﯼ درﮔﻴﺮ ﺑﺎ ﻡﺴﺎﺋﻞ‬
‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬ﻡﻦ ﻗﺼﺪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ وﻃﻦ را از ﺳﺎل هﺎﯼ ﺳﺎل‬ ‫ﺑﻮدﻩ اﻧﺪ و ایﻦ درﮔﻴﺮﯼ ﺑﺎ ﻡﺴﺎﺋﻞ ﺑﻪ ﻡﺎ هﻢ ﺳﺮایﺖ ﮐﺮدﻩ‬
‫داﺵﺘﻢ یﻌﻨﯽ ﻡﻦ هﻴﭻ وﻗﺖ ﺑﻌﻨﻮان یﮏ ﻡﻬﺎﺟﺮﯼ ﮐﻪ‬ ‫وﻡﺎ هﻢ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ وارد اﺟﺘﻤﺎع ﺵﺪﻩ ایﻢ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﻡﺴﺎﺋﻞ‬
‫ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻧﺪاﺵﺘﻪ ﺑﺎﺵﺪ ﺑﻪ ایﺮان ﻧﻴﺎﻡﺪم‪.‬ﺑﻪ ﻡﺠﺮدﯼ ﮐﻪ‬ ‫روز ﻡﺮﺕﺒﻂ ﺑﻮدیﻢ و ﺑﯽ ﺕﻔﺎوت و اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ‬
‫ﭘﻴﺮوزﯼ اول اﺕﻔﺎق اﻓﺘﺎد در ﺳﺎل ‪ 1371‬از اوﻟﻴﻦ ﮐﺴﺎﻧﯽ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ ﺵﺨﺼﯽ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ ﻧﺒﻮدیﻢ و ایﻦ را هﻢ ﻡﺪیﻮن‬
‫ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺸﻮر ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ وﻟﯽ ﺑﺪﻟﻴﻞ ﺵﺮایﻂ و وﺿﻌﻴﺖ‬ ‫ﻧﻮع ﭘﺮورﺵﯽ هﺴﺘﻢ ﮐﻪ در ﺧﺎﻧﻮادﻩ ﯼ ﻡﺎ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﻮد وﺕﺎ‬
‫ﻧﺎﻡﺴﺎﻋﺪ ﯼ ﮐﻪ در اﻧﺠﺎم ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ روﺑﺮو ﺵﺪم‬ ‫ﺣﺪودﯼ ایﻦ ﺕﻌﻬﺪ و اﺣﺴﺎس ﻡﺴﺌﻮﻟﺒﻴﺖ در ﺧﻮد ﻡﻦ هﻢ‬
‫و از ﻃﺮﻓﯽ دیﮕﺮ واﺑﺴﺘﮕﯽ هﺎیﯽ از ﻟﺤﺎظ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ و‬ ‫دیﺪﻩ ﻡﯽ ﺵﺪ‪ .‬وﺿﻌﻴﺖ ﻡﻤﻠﮑﺖ ودردهﺎﯼ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺟﺎﻡﻌﻪ‬
‫ﺵﻐﻠﯽ در ایﺮان ﭘﻴﺪا ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻡﺎﻧﻊ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﻡﺎ‬ ‫ﻡﺎ را وادار ﻡﻴﮑﺮد ﮐﻪ اﮔﺮ ﺕﻌﻬﺪﯼ هﻢ ﻧﺪاﺵﺘﻴﻢ ﺑﻨﺎﺑﺮ‬
‫ﺕﺎﺑﺤﺎل ﺵﺪﻩ اﺳﺖ و ﻡﻦ اﻡﻴﺪوارم ﮐﻪ ایﻦ ﻡﻮاﻧﻊ ﺑﺮاﯼ‬ ‫ﺿﺮورت واﻟﺰام ﺑﺎیﺪ داﺵﺘﻪ ﺑﺎﺵﻴﻢ‪.‬و ایﻦ دو ﻡﻮرد ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫هﻤﻴﺸﻪ اداﻡﻪ ﭘﻴﺪا ﻧﮑﻨﺪ و ﺑﺘﻮاﻧﻢ در ﺁیﻨﺪﻩ ﯼ ﻧﺰدیﮏ ﺑﻪ‬ ‫ﺵﻌﺮهﺎﯼ ﻡﺮا درﮔﻴﺮ ﺑﺎ ﻡﺴﺎﺋﻞ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻡﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻡﯽ‬
‫ﮐﺸﻮر ﺑﺮﮔﺮدم‪.‬ﻡﻨﺘﻬﺎ ﻡﻦ در ایﻨﺠﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎ‬ ‫ﺕﻮان ﮔﻔﺖ ﺕﻘﺮیﺒﺎ هﻴﭻ ﺵﻌﺮﯼ ﻧﺪارم ﮐﻪ ﺑﺎ ﻡﻮﺿﻮﻋﯽ‬
‫ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ ادﺑﯽ ﺑﺮاﯼ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﺧﻮدم را ﺕﺴﮑﻴﻦ‬ ‫ﮐﻠﻨﺠﺎر ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺵﻢ‪.‬‬
‫ﺑﺪهﻢ ‪.‬ﻏﺎﻟﺐ ﮐﺎر ﻡﻦ در ﺣﻮﺿﻪ ﯼ ﮐﺘﺎب و ویﺮاﺳﺘﺎرﯼ‬
‫ﻡﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن اﺳﺖ وﺣﺎﺹﻞ ﮐﺎر ﻡﻦ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺑﻪ‬ ‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬ﺷﻤﺎ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮدﻳﺪ ﮐﻪ در زﻣﻴﻨﻪ ﯼ ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ‬
‫اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﻡﻨﺘﻘﻞ ﻡﯽ ﺵﻮد‪.‬ﺑﺮاﯼ ﻡﺜﺎل ﻡﻄﺎﻟﺒﯽ درﺑﺎرﻩ ﯼ‬ ‫ﺗﺤﺼﻴﻞ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻳﺪ‪.‬ﭼﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ از ﺑﺨﺶ‬
‫ﻡﺘﻮن درﺳﯽ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﻧﻮﺵﺘﻢ ﮐﻪ در ﮐﺘﺎب هﺎﯼ درﺳﯽ‬ ‫ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺑﻪ ﺑﺨﺶ ادﺑﻴﺎت وارد ﺷﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺗﻔﺎوت ﻋﻤﺪﻩ اﯼ‬
‫اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﮐﺎرﺑﺮد دارد‪.‬ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻌﻨﻮان روزﻧﻪ ﻧﻮﺵﺘﻢ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﺎ هﻢ دارﻧﺪ؟‬
‫ﺑﺮاﯼ ﺵﺎﻋﺮان ﺟﻮان ﺑﺪرد ﻡﯽ ﺧﻮرد‪ .‬ﮐﺘﺎب دیﮕﺮﯼ ﺑﻨﺎم‬
‫هﻤﺰﺑﺎﻧﯽ و ﺑﯽ زﺑﺎﻧﯽ ﻧﻮﺵﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ اﺹﻼح زﺑﺎن‬ ‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬واﻗﻌﻴﺖ اﻡﺮایﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ درﻡﻦ هﺮ دو ﻋﻼﻗﻪ ﺑﻮد‬
‫ﻓﺎرﺳﯽ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﺑﺪردﺑﺨﻮر اﺳﺖ‪.‬ﮐﺘﺎب هﺎیﯽ ﮐﻪ ویﺮایﺶ‬ ‫ﻡﻨﺘﻬﺎ ﮐﻢ ﮐﻢ ایﻦ ﻋﻼﻗﻪ در ﻡﻦ ﭘﺮرﻧﮓ ﺕﺮ ﺵﺪ و دیﮕﺮﯼ‬
‫ﮐﺮدم ﻡﺜﻞ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن در ﭘﻨﺞ ﻗﺮن اﺧﻴﺮ‪ ،‬دیﻮان اﺳﺘﺎد ﺧﻠﻴﻞ‬ ‫ﮐﻤﺮﻧﮓ ﺕﺮ‪.‬یﮑﯽ از دﻻیﻞ ﭘﺮ رﻧﮓ ﺕﺮ ﺵﺪن ﺁن ‪ ,‬اﺣﺴﺎس‬
‫اﷲ ﺧﻠﻴﻠﯽ و ﮐﺎرهﺎیﯽ از ایﻦ ﻧﻮع ﮐﻪ ﻡﺼﺮف داﺧﻠﯽ‬ ‫ﻧﻴﺎزﯼ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺟﺎﻡﻌﻪ ﯼ ﻡﺎ ﺑﻪ ایﻦ ﻧﻮع ﮐﺎر ﻡﯽ ﺵﺪ‪.‬ﻡﻦ‬
‫دارد‪.‬‬ ‫اﺣﺴﺎس ﻡﯽ ﮐﻨﻢ ﻡﺎ در ﺣﻮﺿﻪ ﯼ ادﺑﻴﺎت‪ ,‬ﻧﻴﺎزﻡﻨﺪﯼ ﺧﻴﻠﯽ‬
‫ﺵﺪیﺪﺕﺮﯼ داریﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻪ ﺣﻮﺿﻪ ﯼ ﻡﻬﻨﺪﺳﯽ‪.‬ﻧﻪ ایﻨﮑﻪ‬
‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬ﺁﻳﺎ در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ هﺎﯼ داﺥﻞ ﮐﺸﻮر هﻢ ﺳﻬﻢ‬ ‫ﺁن ﮐﺎر ‪ ,‬ﮐﺎر ﻡﻔﻴﺪﯼ ﻧﺒﺎﺵﺪ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﺧﻮدﻡﺎن در ﺧﺎﻧﻪ اﯼ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻴﺪ و ﺁﻳﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ هﺎ و ﭘﻴﺶ زﻣﻴﻨﻪ هﺎﻳﯽ دارﻳﺪ ﮐﻪ در‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ ﻡﯽ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ یﮏ ﻡﻬﻨﺪس ﺁن را ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ ﻡﻨﺘﻬﺎ‬
‫داﺥﻞ ﮐﺸﻮر ﭘﻴﺎدﻩ ﮐﻨﻴﺪ؟‬ ‫ﻓﻌﻼ ﻡﺎ یﮏ اوﻟﻮیﺖ هﺎیﯽ داریﻢ ﺑﻪ ایﻦ ﻡﻌﻨﯽ ﮐﻪ در‬
‫ﺣﻮﺿﻪ ﯼ اﻡﻮر ﻓﻨﯽ و ﻡﻬﻨﺪﺳﯽ ﮐﺴﺎﻧﯽ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺁن ﮐﺎر‬
‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬ﻡﻦ ﮐﻼ در ﭼﻨﺪ ﺳﺎل اﺧﻴﺮ از ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ‬ ‫را ﺑﮑﻨﻨﺪ و اﮔﺮ ﺧﻮد ﻧﺪاﺵﺘﻴﻢ ﻡﯽ ﺕﻮاﻧﻴﻢ ﻧﻴﺮو از ﺧﺎرج‬
‫اﺟﺮایﯽ و ﻡﺴﺌﻮﻟﻴﺘﯽ دورﯼ ﮔﺰیﺪﻩ ام‪.‬یﻌﻨﯽ ﻋﻼﻗﻪ ﻡﻨﺪ‬ ‫ﺑﮕﻴﺮیﻢ ﻡﻨﺘﻬﺎ در ﺣﻮﺿﻪ ﯼ ادﺑﻴﺎت ﻡﺎ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻓﻘﻴﺮ هﺴﺘﻴﻢ‬
‫ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ ﺕﺸﮑﻴﻼﺕﯽ و ﮔﺮوهﯽ را ﺵﺮوع ﮐﻨﻢ‬ ‫ﺧﺼﻮﺹﺎ در ایﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺁﻧﻘﺪر ﮐﻢ ﺕﻌﺪاد ﺑﻮدیﻢ ﮐﻪ اﮔﺮ‬
‫ﺑﺨﺎﻃﺮ ایﻨﮑﻪ اﺳﺘﻌﺪاد و ﺕﻮاﻧﺎیﯽ ﺧﻮد را در ﮐﺎرهﺎﯼ‬ ‫ﻡﻴﺪان را ﺧﺎﻟﯽ ﻡﯽ ﮔﺬاﺵﺘﻴﻢ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد ﭘﺮ ﮐﻨﺪ و واﻗﻌﺎ ایﻦ‬
‫ﺵﺨﺼﯽ و ﻧﻮﺵﺘﻨﯽ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻡﯽ داﻧﻢ‪ .‬از ایﻦ ﻟﺤﺎظ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ‬ ‫ﮐﺎرهﺎ ﻟﻨﮓ ﻡﯽ ﻡﺎﻧﺪ ﺕﺎ اﻧﺠﺎم ﺵﻮد‪.‬ﻡﺜﻼ ﻓﺮض ﮐﻨﻴﻢ اﮔﺮ‬
‫ایﺠﺎد یﮏ ﺕﺸﮑﻴﻼت و یﺎ ﮐﺎدر ادارﯼ در داﺧﻞ ﮐﺸﻮر‬ ‫ﻡﻦ ﮐﺘﺎب" اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن در ﭘﻨﺞ ﻗﺮن اﺧﻴﺮ" را ویﺮایﺶ ﻧﻤﯽ‬
‫ﻧﺒﻮدم و ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ در ﻡﻦ ایﻦ ﺕﻮاﻧﺎیﯽ ﺑﺎﺵﺪ‪.‬ﻡﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ‬ ‫ﮐﺮدم ایﻦ ﮐﺘﺎب هﻤﭽﻨﺎن ﭘﺮ ﻏﻠﻂ و ﺑﺎ ﮐﻴﻔﻴﺖ ﻧﺎﻡﻄﻠﻮﺑﯽ‬
‫ﺕﻮاﻧﺎیﯽ در ﻧﻮﺵﺘﻦ دارم ودر ایﻦ ﺳﺎل هﺎ هﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ‬ ‫ﮐﻪ در ﭼﺎپ هﺎﯼ اول ﺧﻮد داﺵﺖ ﭼﺎپ ﻡﻴﺸﺪ ﺑﺎ ایﻨﮑﻪ‬
‫ﻡﺸﻐﻮل ایﻦ ﮐﺎر ﺑﻮدم و در ﺁیﻨﺪﻩ هﻢ ﻓﮑﺮ ﻡﯽ ﮐﻨﻢ‬ ‫ﮐﺘﺎب ارزﺵﻤﻨﺪﯼ از ﻟﺤﺎظ ﺕﺎریﺨﯽ اﺳﺖ و هﻤﭽﻨﻴﻦ‬
‫هﻤﻴﻨﻄﻮر ﺑﺼﻮرت ﻓﺮدﯼ در ﻧﻮﺵﺘﻦ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺧﻮاهﻢ ﮐﺮد‪.‬‬ ‫ﺑﺴﻴﺎرﯼ از ﮐﺘﺎب هﺎﯼ دیﮕﺮ‪.‬ﻡﺜﻼ ﻓﺮض ﺑﺪاریﻢ ﮐﻪ‬
‫ﮐﺎرهﺎﯼ ﺕﺸﮑﻴﻼﺕﯽ و یﺎ ﮔﺮوهﯽ ﺑﺮاﯼ اﻓﺮادﯼ ﻡﻨﺎﺳﺐ‬ ‫اﮔﺮﻡﺠﻤﻮﻋﻪ ﯼ ﺁﻡﻮزﺵﯽ ﺵﻌﺮ روزﻧﻪ را ﻧﻤﯽ ﻧﻮﺵﺘﻢ در‬
‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﺕﻮاﻧﺎیﯽ ﮐﺎرهﺎﯼ ﮔﺮوهﯽ را دارﻧﺪ‪.‬ﺑﻪ ایﻦ ﻟﺤﺎظ‬ ‫ایﻦ ‪ 10‬ﺕﺎ ‪ 12‬ﺳﺎل دیﮕﺮ ایﻦ ﮐﺘﺎب ﻧﻮﺵﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺵﺪ‬
‫در ﭘﺎﺳﺦ ﺵﻤﺎ ﻡﯽ ﺕﻮاﻧﻢ ﺑﮕﻮیﻢ ﮐﻪ ﮐﺎر ﺑﺮﻧﺎﻡﻪ ریﺰﯼ ﺵﺪﻩ‬ ‫ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺕﺎﺑﺤﺎل هﻢ ﻧﻮﺵﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ اﺳﺖ‪.‬وﻟﯽ در ﺣﻮﺿﻪ ﯼ‬
‫و یﺎ ﻡﺸﺨﺼﯽ ﺑﺼﻮرت ﮔﺮوهﯽ در داﺧﻞ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن در‬ ‫ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ ﻡﻬﻨﺪﺳﯽ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ایﻦ ﮐﺎرهﺎ ﭘﻴﺶ ﻡﻴﺮﻓﺖ و‬
‫ﻧﻈﺮ ﻧﺪارم‪.‬‬ ‫هﻴﭻ ﻡﺸﮑﻠﯽ ایﺠﺎد ﻧﻤﯽ ﺵﺪ‪.‬ایﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻡﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺣﺴﺎس‬
‫ﻧﻴﺎز واهﻤﻴﺖ را درﮎ ﮐﺮدیﻢ‪.‬ﮔﺬﺵﺘﻪ از ایﻨﮑﻪ ذوق و‬
‫ﺳﻠﻴﻘﻪ ﯼ ﻡﻦ هﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ در ایﻦ ﮐﺎرهﺎ اﻧﺲ دارد‪.‬‬
‫ﺥﺪﻣﺎت ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﺑﮑﻨﻴﻢ‪ .‬ﺕﻨﻬﺎ ﭘﻴﺎم ﻣﻦ اﻳﻦ اﺳﺖ در هﺮ‬ ‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬درﻣﻮرد ﭘﻨﺎهﻨﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﻏﺮﺑﯽ ﭼﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﮐﺠﺎﻳﯽ از اﻳﻦ دﻥﻴﺎﯼ ﺥﺎﮐﯽ هﺴﺘﻴﻢ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺪاﻥﻴﻢ از ﮐﺠﺎ‬ ‫دارﻳﺪ؟‬
‫ﺁﻣﺪﻩ اﻳﻢ و ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺑﻪ ﺁﻥﺠﺎ ﺑﺮﻥﻤﯽ ﮔﺮدﻳﻢ ﻳﺎد ﺁﻥﺠﺎ را از‬
‫ﺥﺎﻃﺮﻣﺎن ﻓﺮاﻣﻮش ﻥﮑﻨﻴﻢ‪.‬‬ ‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬واﻗﻌﻴﺖ اﻳﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ هﻴﭽﮕﺎﻩ اﻳﻦ ﺁرزوﻣﻨﺪﯼ‬
‫را ﻥﺪاﺷﺘﻢ ﻣﮕﺮ اﻳﻨﮑﻪ وﺿﻌﻴﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﻣﻌﻴﺸﺘﯽ در‬
‫اﻳﺮان ﺁﻥﻘﺪر ﺳﺨﺖ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻥﺘﻮاﻥﻢ ﺕﺎب ﺑﻴﺎورم و در‬
‫ﺁﻥﺼﻮرت هﻢ ﮔﺰﻳﻨﻪ ﯼ ﺑﻌﺪﯼ اﻓﻐﺎﻥﺴﺘﺎن اﺳﺖ ﻥﻪ ﺟﻮاﻣﻊ‬
‫ﻏﺮﺑﯽ‪.‬ﺁﻥﻬﺎﻳﯽ هﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﮐﺸﻮرهﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺷﺪﻥﺪ از روﯼ‬
‫اﻇﻄﺮار و ﻥﺎچﺎرﯼ رﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻥﻈﺮ ﻥﻤﯽ ﺁﻳﺪ ﮐﻪ از روﯼ‬
‫دﻟﺨﻮﺷﯽ رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬چﺮا ﮐﻪ ﻥﻮع ﮐﺎرﯼ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‬
‫‪ -‬ﻣﺤﻤﺪ ﮐﺎﻇﻢ ﮐﺎﻇﻤﯽ‬ ‫ﺵﻄﺮﻧﺞ‬ ‫ﻥﻴﺎز ﺑﻪ ﻳﮏ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﯼ ﻣﺨﺎﻃﺐ و هﻤﺰﺑﺎن دارد واﻳﻦ‬
‫چﻴﺰﯼ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺟﻮاﻣﻊ ﻏﺮﺑﯽ ﺑﺮاﯼ ﻣﺎ ﻣﻴﺴﺮ ﻥﻤﯽ‬
‫اﻳﻦ ﭘﻴﺎدﻩ ﻣﻲﺷﻮد‪ ،‬ﺁن وزﻳﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ﺷﻮد‪.‬ﺑﺮاﯼ ﻣﺜﺎل در اﻳﺮان ﻣﻦ ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺎ اﺣﺘﺮام در ﺑﻴﻦ‬
‫ﺹﻔﺤﻪ چﻴﺪﻩ ﻣﻲﺷﻮد‪ ،‬دار و ﮔﻴﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ﺟﻤﺎﻋﺖ اهﻞ ادب اﻳﺮان زﻥﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬ﺑﺴﻴﺎرﯼ از‬
‫اﻳﻦ ﻳﻜﻲ ﻓﺪاي ﺷﺎﻩ‪ ،‬ﺁن ﻳﻜﻲ ﻓﺪاي رُخ‬ ‫ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن ﺷﻌﺮ ﻣﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﯼ اﻳﺮاﻥﯽ اﺳﺖ‪.‬ﮐﺘﺎب ﻗﺼﻪ ﯼ‬
‫در ﭘﻴﺎدﮔﺎن چﻪ زود ﻣﺮگ و ﻣﻴﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ﺳﻨﮓ و ﺥﺸﺖ ﻣﻦ در ﻃﯽ ﻳﮑﺴﺎل ﺳﻪ ﻣﺮﺕﺒﻪ چﺎپ ﺷﺪ و‬
‫ﻓﻴﻞ آﺞروي آﻨﺪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺳﺮﺷﺖ ﻓﻴﻠﻬﺎﺳﺖ‬ ‫ﻏﺎﻟﺒﺎ هﻢ ﻣﺨﺎﻃﺐ اﻳﺮاﻥﯽ ﺁن را ﺥﺮﻳﺪ‪.‬از اﻳﻦ ﻟﺤﺎظ ﺑﺮاﯼ‬
‫آﺞروي در اﻳﻦ ﻣﻘﺎم دﻟﭙﺬﻳﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ﻣﻦ ﺑﺴﻴﺎر ﺟﺬاب و ﺟﺎﻟﺐ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ چﻨﻴﻦ ﮐﺴﺎﻥﯽ در‬
‫اﺳﭗ ﺥﻴﺰ ﻣﻲزﻥﺪ‪ ،‬ﺟﺴﺖوﺥﻴﺰ آﺎر اوﺳﺖ‬ ‫اﻳﻨﺠﺎ دارﻳﻢ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ و ﻣﺸﺘﺮﯼ ﮐﻼم ﻣﺎ هﺴﺘﻨﺪ ‪.‬‬
‫ﺟﺴﺖوﺥﻴﺰ اﮔﺮ ﻥﻜﺮد‪ ،‬دﺳﺘﮕﻴﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬
‫ﺁن ﭘﻴﺎدة ﺿﻌﻴﻒ راﺳﺖ راﺳﺖ ﻣﻲرود‬ ‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ازﺁن ﮐﺎرهﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ در اﻳﺮان اﻣﮑﺎﻥﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ‬
‫آﺞ اﮔﺮ آﻪ ﻣﻲﺥﻮرَد‪ ،‬ﻥﺎﮔﺰﻳﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫اﺳﺖ ﻣﺜﻼ ﺕﺼﻮر ﮐﻨﻴﺪ ﻳﮑﯽ از ﮐﺎرهﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‬
‫هﺮآﻪ ﻥﺎﮔﺰﻳﺮ ﺷﺪ‪ ،‬ﻥﺎن آﺞ ﺑﺮ او ﺣﻼل‬ ‫وﻳﺮاﺳﺘﺎرﯼ اﺳﺖ و وﻳﺮاﺳﺘﺎرﯼ ﮐﺘﺎب هﺎﻳﯽ را ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ‬
‫اﻳﻦ ﭘﻴﺎدﻩ ﻗﺎﻥﻊ اﺳﺖ‪ ،‬زود ﺳﻴﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫در اﻳﺮان چﺎپ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﻪ زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ اﺳﺖ‪.‬ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ‬
‫ﺁن وزﻳﺮ ﻣﻲآُﺸﺪ‪ ،‬ﺁن وزﻳﺮ ﻣﻲﺥﻮرد‬ ‫ﺁن ﮐﺘﺎ ب هﺎﯼ ﺑﺴﻴﺎرﯼ از دوﺳﺘﺎن اﻳﺮاﻥﯽ را وﻳﺮاﻳﺶ ﻣﯽ‬
‫ﺥﻮرد و ﺑﺮد او چﻪ زود چﺸﻤﮕﻴﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ﮐﻨﻢ ﮐﻪ در ﮐﺸﻮر هﺎﯼ دﻳﮕﺮ ﺑﺮاﻳﻢ اﻳﻦ ﮐﺎر ﻣﻘﺪور‬
‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪٣٣ – ١‬‬

‫ﻥﺎﮔﻬﺎن آﻨﺎر ﺷﺎﻩ ﺥﺎﻥﻪﺑﻨﺪ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ﻥﻴﺴﺖ‪.‬در ﺑﺮﻥﺎﻣﻪ هﺎﯼ ﺁﻣﻮزﺷﯽ ﺷﻌﺮ ﺕﺪرﻳﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬ﮐﻼ‬
‫زﻳﺮ ﭘﺎي ﻓﻴﻞ‪ ،‬ﭘﻬﻦ‪ ،‬چﻮن ﺥﻤﻴﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫زﻣﻴﻨﻪ ﯼ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺁن هﺎ را دوﺳﺖ دارم در‬
‫□‬ ‫ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﻏﺮﺑﯽ ﺑﺮاﻳﻢ ﻣﻘﺪور ﻥﻤﯽ ﺑﺎﺷﺪ اﮔﺮ هﻢ ﺑﺎﺷﺪ در‬
‫ﺁن ﭘﻴﺎدة ﺿﻌﻴﻒ ﻋﺎﻗﺒﺖ رﺳﻴﺪﻩ اﺳﺖ‬ ‫ﻳﮏ ﭘﻴﻤﺎﻥﻪ ﯼ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺤﺪود در ﺑﻴﻦ ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫هﺮچﻪ ﺥﻮاﺳﺖ ﻣﻲﺷﻮد‪ ،‬ﮔﺮچﻪ دﻳﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ هﻢ درﺹﺪ اﻥﺪﮐﯽ از ادﺑﻴﺎن ﻣﺎ را ﺕﺸﮑﻴﻞ ﻣﯽ‬
‫اﻳﻦ ﭘﻴﺎدﻩ‪ ،‬ﺁن وزﻳﺮ‪ ...‬اﻥﺘﻬﺎي ﺑﺎزي اﺳﺖ‬ ‫دهﻨﺪ‪.‬ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﺁن ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ هﺎﯼ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺑﻬﺘﺮﯼ در اﻳﻨﺠﺎ‬
‫اﻳﻦ وزﻳﺮ ﻣﻲﺷﻮد‪ ،‬ﺁن ﺑﻪزﻳﺮ ﻣﻲﺷﻮد‬ ‫ﺑﺮاﯼ ﻣﺎ ﻓﺮاهﻢ ﻣﯽ ﺷﻮد ﻥﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ دﻳﮕﺮ‪.‬ﮔﺬﺷﺘﻪ‬
‫از اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺮاﯼ ﻥﺴﻞ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﯼ ﻣﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺥﻮاهﻴﻢ ﺑﺎ زﺑﺎن‬
‫ﻓﺎرﺳﯽ و ﻓﺮهﻨﮓ و ﺁداب و رﺳﻮم و ﻋﻘﺎﻳﺪ و ﻣﺬهﺐ ﻣﺎ‬
‫ﺑﺎر ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ‪ ,‬در ﮐﺸﻮرهﺎﯼ اروﭘﺎﻳﯽ ﺁﻥﭽﻨﺎن ﺕﻀﻤﻴﻨﯽ وﺟﻮد‬
‫ﻥﺪارد‪.‬ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻟﺤﺎظ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﻏﺮﺑﯽ ﺑﺮاﻳﻢ‬
‫ﮔﺰﻳﻨﻪ ﯼ ﻣﻄﻠﺒﻮﺑﯽ ﻥﺒﻮدﻩ اﺳﺖ هﺮ چﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎرﯼ از‬
‫اﻗﻮام ﻣﺎ در هﻤﺎن ﮐﺸﻮرهﺎ هﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‪ :‬در اﺥﻴﺮ اﮔﺮ ﭘﻴﺎم ﺥﺎﺻﯽ ﺑﺮاﯼ ﺥﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن‬


‫ﻣﺠﻠﻪ ﯼ ﻣﺎ دارﻳﺪ‪ ،‬ﻝﻄﻒ ﮐﻨﻴﺪ‪.‬‬

‫ﮐﺎﻇﻤﯽ‪ :‬واﻗﻌﻴﺖ اﻳﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﻴﻂ ﺥﺎرج ﮐﺸﻮر‬


‫را ﻳﮏ ﺳﮑﻮﯼ ﭘﺮش ﺑﺮاﯼ ﮐﺎر ﺟﺪﯼ در اﻓﻐﺎﻥﺴﺘﺎن‬
‫ﺑﺪاﻥﻴﻢ‪.‬ﻳﻌﻨﯽ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻣﻬﺎﺟﺮت ﺑﺮاﯼ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﻴﻂ ﻓﺮا‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻦ داﻥﺶ و ﻣﻬﺎرت هﺎ و هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪن ﺑﺎ ﺟﻬﺎن و‬
‫ﮐﺴﺐ اﻣﮑﺎﻥﺎت ﻣﺎدﯼ و ﻣﻌﻨﻮﯼ ﺑﺮاﯼ ﺳﺎﺥﺘﻦ ﻓﺮداﻳﯽ‬
‫ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮاﯼ اﻓﻐﺎﻥﺴﺘﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻣﻬﺎﺟﺮت ﺑﻪ اﻳﻦ ﻥﻴﺖ‬
‫ﺑﺮاﯼ ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ و ﻳﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮاﯼ ﻳﮏ ﺕﻌﺪادﯼ از ﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ‬
‫هﺪف ﺕﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺴﻠﻤﺎ ﺑﺮاﯼ ﮐﺸﻮر ﻣﺎ ﺳﻮدﺑﺨﺶ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬اﻣﻴﺪوار هﺴﺘﻢ ﮐﻪ زﻣﻴﻨﻪ هﺎﯼ ارﺕﺒﺎط ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ‬
‫ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ ﻓﺮاهﻢ ﺷﻮد و ﻣﺎ ﺑﺘﻮاﻥﻴﻢ ﺑﺮاﯼ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﯼ ﻣﻤﻠﮑﺖ‬
‫ﻣﻬﺪﯼ ﻓﻴﻀﯽ‬

‫ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮد و از ﭘﻠﻪ هﺎ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻣﺪ‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد‪ .‬وﻝﯽ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﺁن ﺧﺎﻃﺮﻩ هﺎﯼ ﺗﻠﺦ ﭼﻄﻮر‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺎدﮔﯽ ﺁدرس اﻳﻤﻴﻞ اش را ﺑﺪهﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم راﻩ ﻏﺮق در ﺷﺎدﯼ ﺑﻮد‪ .‬درﺧﺘﺎن‪ ،‬ﺳﺒﺰﻩ‪ ،‬ﺁﺳﻤﺎن‪ ،‬هﻤﻪ‬
‫دل اﻧﮕﻴﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻧﺰدﻳﮏ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻴﺮزﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ "اﮔﺮ ﭘﻴﺮزن هﻨﻮز در‬
‫ﺑﺎﻝﮑﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ او ﻝﺒﺨﻨﺪﯼ ﻣﯽ زﻧﻢ و ﺳﻼم ﻣﻴﮑﻨﻢ‪ ".‬ﭘﻴﺮ زن هﻨﻮز ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد؛ ﺑﻪ او ﺳﻼم ﮐﺮد‪ ،‬و او ﻧﻴﺰ ﺑﺎ‬
‫ﻝﺒﺨﻨﺪﯼ ﭘﺎﺳﺨﺶ ﮔﻔﺖ‪ .‬ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ‪ .‬هﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﻪ ﻣﻴﻞ اش ﭘﻴﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ‪ .‬از ﺷﺎﺧﻪ درﺧﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﺳﺮ ﮐﺸﻴﺪﻩ‬
‫‪.‬ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺮگ ﺳﺒﺰﯼ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻮﻳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮐﺸﻴﺪ‪ ،‬ﭼﻪ اﺣﺴﺎس ﺳﺒﺰﯼ داﺷﺖ‪.‬‬

‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻪ رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ رﻓﺖ‪ .‬هﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﻳﻤﻴﻞ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﻌﻠﻢ اش‬
‫اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد "وﻗﺘﯽ هﻴﺠﺎن زدﻩ هﺴﺘﯽ‪ ،‬ﻧﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ اﻳﻤﻴﻞ ﮐﻦ و ﻧﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﺑﺰن" ﺻﺮف ﻧﻈﺮ ﮐﺮد‪ .‬ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﺑﻬﺘﺮ‬

‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪٣٤ – ١‬‬


‫اﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻌﻠﻢ ﮔﻮش ﮐﻨﺪ و ﺑﺎز از دﺳﺖ ﭘﺎﭼﮕﯽ ﮐﺎر را ﺧﺮاب ﻧﮑﻨﺪ‪ .‬وﻝﯽ از ﺧﻮﺷﺤﺎﻝﯽ ﻣﯽ ﺗﺮﮐﻴﺪ‪ .‬ﺑﻪ دوﺳﺘﺶ‬
‫زﻧﮓ زد‪ .‬دوﺳﺘﺶ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ .‬رﻓﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻗﻀﻴﻪ را ﺑﺮاﻳﺶ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫دﻳﺮ ﺷﺐ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ﺧﺎﻝﯽ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬از اﻳﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺮف دﻝﺶ را ﻧﮕﻪ دارد‪ ،‬از ﺧﻮد‬
‫ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد‪ .‬وﻝﯽ اﻳﻦ ﻧﺎراﺣﺘﯽ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁن اﺗﻔﺎق ﻣﺒﺎرﮎ اﻣﺮوز رﻧﮓ ﺧﻮد را از دﺳﺖ ﻣﯽ داد‪ .‬از اﻳﻨﮑﻪ ﻣﯽ‬
‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻃﺮﻳﻖ اﻳﻤﻴﻞ ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﺑﺎ او در ﺗﻤﺎس ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻤﻴﻞ ﻣﺨﺘﺼﺮ و ﮐﻮﺗﺎهﯽ ﻧﻮﺷﺖ‪ .‬در ﻣﻮرد‬
‫ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ داد‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﭼﻪ ﭘﺎﺳﺨﯽ درﻳﺎﻓﺖ ﺧﻮاهﺪ ﮐﺮد‪.‬‬
‫هﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﭘﺎﺳﺦ اﻳﻤﻴﻞ اش را درﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﻳﻌﻨﯽ او هﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﻳﻦ اﻳﻤﻴﻞ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ دﻳﮕﺮ ﻃﺎﻗﺖ ﺑﻴﺪار‬
‫ﻣﺎﻧﺪن را ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬از ﺝﺎﻳﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﻧﮕﺎهﯽ اﻧﺪاﺧﺖ‪ :‬دو و ﭼﻬﻞ و هﺸﺖ دﻗﻴﻘﻪ‪ .‬ﻻﻣﭗ را ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮد‪.‬‬

‫ﭼﻨﺪ روزﯼ ﺑﻮد ﮐﻪ روزاﻧﻪ ﺑﻴﺶ از دﻩ ﻣﺮﺗﺒﻪ اﻳﻤﻴﻠﺶ را ﭼﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﻧﻪ اﻳﻨﮑﻪ اﻳﻤﻴﻞ هﺎﯼ زﻳﺎدﯼ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪،‬‬
‫ﺑﻠﮑﻪ اﻳﻤﻴﻠﯽ را ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد درﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ را هﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺨﻮاﻧﺪ‪ .‬از ﮐﺎر ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف‬
‫ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ رﻓﺖ‪ ،‬وﻝﯽ هﻴﭻ اﻳﻤﻴﻞ ﺗﺎزﻩ اﯼ ﻧﺪﻳﺪ‪ .‬ﺧﻴﻠﯽ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪ‪ .‬اﻣﺮوز ﺳﺮ ﮐﺎر ﺧﻴﻠﯽ اﺣﺴﺎس ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد‪،‬‬
‫ﻧﺎهﺎر هﻢ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻧﺒﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬از ﺗﺸﻨﮕﯽ و ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ زﺑﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﮐﺎم اش ﻣﯽ ﭼﺴﭙﻴﺪ‪ .‬وﻝﯽ دﻳﮕﺮ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻃﺎﻗﺖ ﺑﻴﺎورد‪،‬‬
‫اﻳﻤﻴﻞ دﻳﮕﺮﯼ ﻧﻮﺷﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺳﻼم و اﺣﻮاﻝﭙﺮﺳﯽ ﻓﻘﻂ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺁﻳﺎ اﻳﻤﻴﻞ ﻗﺒﻠﯽ را درﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ؟ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ را‬
‫روﺷﻦ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻪ ﺁﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ رﻓﺖ‪ .‬ﮐﺘﺮﯼ ﺁب را روﯼ اﺝﺎق ﮔﺎز ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻤﯽ هﻢ ﺷﻠﻐﻢ ﮐﻪ از دﻳﺸﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد را‬
‫داﺧﻞ اون ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺧﻮدش رﻓﺖ ﺗﺎ دﺳﺖ و ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺸﻮﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺻﺮف ﻏﺬا‪ ،‬ﻳﮏ ﺳﺎﻋﺖ هﻢ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﻄﺮف ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ رﻓﺖ‪ .‬دﻝﺶ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﻤﻴﮑﺮد‪ ،‬ﺧﻴﻠﯽ ﺑﯽ ﻗﺮار‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ داﻧﺴﺖ هﻴﭻ اﻳﻤﻴﻞ ﺗﺎزﻩ اﯼ ﻧﺨﻮاهﺪ دﻳﺪ وﻝﯽ دﺳﺖ ﺧﻮدش ﻧﺒﻮد‪ .‬دوﺑﺎرﻩ اﻳﻤﻴﻠﺶ را ﭼﮏ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎورش ﻧﻤﯽ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬اﻳﻤﻴﻞ ﻧﻮ درﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺎم ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩ را ﺧﻮاﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮش ﻧﺎﻣﻤﮑﻦ ﻣﯽ رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺧﻮدش ﺑﻮد‪ .‬هﻤﺎن اﻳﻤﻴﻠﯽ ﮐﻪ‬
‫ﭼﻨﺪ روز ﺑﻮد در اﻧﺘﻈﺎرش ﺝﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬اﻳﻤﻴﻞ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﭼﻪ اﻳﻤﻴﻞ ﮐﻮﺗﺎهﯽ‪ ،‬ﻓﻘﻂ دو ﺧﻂ ! "ﺳﻼم‪ .‬اﻣﻴﺪوارم‬
‫ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎﺷﻴﺪ‪ .‬اﻳﻤﻴﻠﺘﺎن را ﺧﻮاﻧﺪم‪ ،‬ﻣﻤﻨﻮن‪ .‬ﺗﺸﮑﺮ از ﺗﻮﺿﻴﺤﺎت ﺷﻤﺎ‪ ،‬وﻝﯽ ﻳﮏ ﺧﻮاهﺸﯽ از ﺷﻤﺎ دارم‪ ،‬ﻝﻄﻔﺎ دﻳﮕﺮ‬
‫ﻣﺰاﺣﻢ ﻣﻦ ﻧﺸﻮﻳﺪ‪ ،‬ﻓﻌﻼ ﻣﯽ ﺧﻮاهﻢ درﺳﻬﺎﻳﻢ را ﺑﺨﻮاﻧﻢ‪ .‬ﺗﺸﮑﺮ‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٣٥ – ١‬‬

‫‪ ...‬ﭼﺸﻤﺎن ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺎز‪...‬‬

‫"ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺑﻪ هﻤﻪ ﻣﺎدراﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺮوازﺷﺎن در ﺳﮑﻮت و ﺗﻨﻬﺎﯼ ﺑﻮدﻩ‬


‫اﺳﺖ‪".‬‬

‫"ﺧﺪیﺠﻪ ﻧﻈﺮﯼ"‬
‫ﮐﻔﺘﺮهﺎﯼ‬ ‫ﻳﺎد‬ ‫‪-‬‬
‫)ﮐﺒﻮﺗﺮ(ﺱﻔﻴﺪش‬
‫ﺑﺨﻴﺮ!‬ ‫ﺻﺪاﯼ ﻧﻘﺴﻬﺎﻳﺶ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪاد ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ‬

‫ﺑﻪ ﺱﺮ ﮐﻮﭼﻪ رﺱﻴﺪ‪،‬‬ ‫را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﺴﺎب ﮐﻨﺪ‪ .‬هﺮﭼﻪ ﻗﺪﻣﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﮑﺶ‬

‫ﻣﺜﻞ هﻤﻴﺸﻪ ﮐﻨﺎر دﻳﻮار ﻣﺪرﺱﻪ ﺟﻌﺒﻪ ﭼﻮﺑﯽ را ﭘﺎﻳﻴﻦ‬ ‫را ﺱﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ‪ ،‬راﻩ رﻓﺘﻨﺶ ﮐﻨﺪ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬

‫ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﺗﮑﻪ روزﻧﺎﻣﻪ اﯼ از داﺧﻞ ﺁن ﺑﻴﺮون ﺁورد‪،‬‬ ‫ﻣﯽ رﺱﻴﺪ‪ .‬ﮔﻮﯼ ﭘﺎهﺎﻳﺶ را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ زﻣﻴﻦ ﺑﺴﺘﻪ اﻧﺪ و‬

‫روﯼ زﻣﻴﻦ هﻤﻮار ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ ﺁراﻣﯽ روﯼ ﺁن ﻧﺸﺴﺖ‪.‬‬ ‫ﻧﻤﯽ ﮔﺬارﻧﺪ او ﺱﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﺑﺮﺱﺪ‪ .‬ﺟﻌﺒﻪ ﭼﻮﺑﯽ‬

‫ﺟﻌﺒﻪ ﮐﻮﭼﮏ را ﻣﻘﺎﺑﻠﺶ ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬دو ﺑﺮش ﺱﻴﺎﻩ و‬ ‫ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﭘﺸﺖ داﺷﺖ‪ ،‬ﺷﺎﻧﻪ هﺎﯼ ﺿﻌﻴﻔﺶ را‬

‫ﻳﮏ ﻗﻮﻃﯽ رﻧﮓ را روﯼ ﺁن ﮔﺬاﺷﺖ و ﻧﮕﺎهﺶ را‬ ‫ﺁزار ﻣﯽ داد وﻝﯽ او ﺁن را ﺑﺎ ﺣﺲ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺣﻤﻞ ﻣﯽ‬

‫ﺑﺮاﯼ ﺁﻣﺪن اوﻝﻴﻦ ﻣﺸﺘﺮﯼ در ﮔﻠﺪان ﺻﺒﺮ ﮐﺎﺷﺖ‪.‬‬ ‫ﮐﺮد‪ .‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻮدﮎ ﺧﺮدﺱﺎﻝﯽ ﮐﻪ ﮐﻴﻒ ﻣﮑﺘﺒﺶ را ﺑﺮاﯼ‬

‫درب ﻣﺪرﺱﻪ ﺑﺎز ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬داﻧﺶ ﺁﻣﻮزان از هﺮ ﺱﻮ‬ ‫رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺁن ﺑﺮ ﭘﺸﺖ دارد‪.‬‬

‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺪرﺱﻪ ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻧﺪ‪ .‬درﻣﻴﺎن ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻌﻠﻤﺎن ﻧﻴﺰ‬ ‫ﺗﻤﺎم وﺱﺎﻳﻞ ﮐﺎرش در ﺁن ﺑﻮد و او داﻧﺶ ﺁﻣﻮز‬

‫دﻳﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﮐﻢ ﮐﻢ رهﮕﺬران ﻧﻴﺰ از ﺁﻧﺠﺎ ﻋﺒﻮر ﻣﯽ‬ ‫ﮐﻮﭼﮏ ﻣﮑﺘﺐ ﺁورﻩ ﮔﯽ و ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﮐﻪ هﺮ روز‬

‫ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل روزﯼ ﺁﻧﺮوزﺷﺎن ﺑﺮوﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺁن ﮐﻮﭼﻪ ﭘﺮ ﭘﻴﭻ وﺧﻢ و ﻃﻮﻻﻧﯽ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺷﻬﺮ را ﻃﯽ‬

‫ﭼﺸﻤﺎن ﻧﮕﺮان ﻣﻬﺎﺟﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﻴﺰ هﻤﻪ ﮔﺎﻣﻬﺎ را‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﮐﺎرش ﺑﺮﺱﺪ‪ .‬از ﺁﻧﺮوزﯼ ﮐﻪ وارد‬

‫ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻳﮑﯽ از ﺁﻧﻬﺎ روﯼ‬ ‫ﺁن ﺷﻬﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺎ در و دﻳﻮارهﺎﻳﺶ اﺣﺴﺎس‬

‫ﺟﻌﺒﻪ او ﻗﺮار ﺑﮕﻴﺮد و ﮐﺎرش را ﺷﺮوع ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻋﺠﻴﺒﯽ داﺷﺖ‪.‬‬

‫‪-‬ﺧﺪاﻳﺎ ﺷﮑﺮ! ﺑﺎ ﻝﺒﺨﻨﺪﯼ رﺿﺎﻳﺖ ﺑﺨﺶ ﺷﺮوع ﺑﻪ‬ ‫اﺣﺴﺎﺱﻴﮑﻪ او را از ﺁن ﺁب و ﺧﺎﮎ و ﻣﺮدم ﺟﺪا ﻣﯽ‬

‫ﺗﻤﻴﺰ ﮐﺮدن ﮐﻔﺸﻬﺎﯼ اوﻝﻴﻦ ﻣﺸﺘﺮﯼ ﮐﺮد‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﺎرش‬ ‫ﺱﺎﺧﺖ‪ .‬ﻣﺤﻴﻄﯽ ﭘﺮ از ﻏﺮﺑﺖ و ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﮐﻪ هﺮ روز‬

‫ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﻳﮏ اﺱﮑﻨﺎس ﭘﻨﺠﺎ ﺗﻮﻣﺎﻧﯽ را در دﺱﺘﺶ دﻳﺪ‪،‬‬ ‫در ﮔﻮﺷﺶ زﻣﺰﻣﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ :‬ﺗﻮ ﻣﻬﺎﺟﺮﯼ! ﺗﻮ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ‬

‫ﻧﻮر اﻣﻴﺪﯼ در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺮق زد‪.‬‬ ‫اﯼ ! ﺗﻮ ﻳﮏ اﻓﻐﺎﻧﯽ هﺴﺘﯽ ! و‪ ....‬ﺑﺎ ﺁن ﮐﻪ ﻳﮏ ﺱﺎل‬

‫‪ -‬ﺷﺎﻳﺪ اﻣﺮوز ﺑﺘﻮاﻧﻢ هﺰار ﺗﻮﻣﺎن را ﺗﻬﻴﻪ ﮐﻨﻢ ! ﭼﻘﺪر‬ ‫از ورودﺷﺎن ﺑﻪ ﺁن ﺷﻬﺮ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ‪ ،‬هﻴﭻ اﻧﺲ ﺑﺎ ﺁن‬

‫ﺧﻮب ﻣﯽ ﺷﻮد!‬ ‫ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و هﺮ روز ﺑﺮ ﻏﺮﺑﺖ و ﺁورﻩ ﮔﯽ اش‬

‫در روﻳﺎﯼ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﮐﻮدﮐﺎﻧﻪ اش ﻏﺮق ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاﯼ‬ ‫اﻓﺰودﻩ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬

‫زﻧﮓ ﻣﺪرﺱﻪ اورا ﺑﻪ ﺧﻮد ﺁورد‪ .‬ﺱﭙﺲ ﺻﺪاﯼ ﻧﺎﻇﻢ‬ ‫هﺮ ﺻﺒﺢ و ﻏﺮوب ﺑﺎ دﻳﻮارهﺎﯼ ﻓﺮﺱﻮدﻩ و ﺧﺎﮐﯽ‬

‫از ﭘﺸﺖ ﺑﻠﻨﺪﮔﻮ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻘﺖ‪ :‬ﺑﭽﻪ هﺎ ﺻﻒ‬ ‫ﮐﻮﭼﻪ درد دل ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪:‬‬

‫هﺎﯼ ﺗﺎن را ﻣﺮﺗﺐ ﮐﻨﻴﺪ‪ .‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺻﺒﺤﮕﺎهﯽ را ﺁﻏﺎز‬ ‫‪ -‬ﭼﺮا در ﮐﺸﻮرم ﺟﻨﮓ اﺱﺖ؟‬
‫‪ -‬ﮐﺎش در ﺷﻬﺮ ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﻮدﻳﻢ!‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٣٦ – ١‬‬

‫ﺑﺮﺳﺪ‪ .‬ﻥﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎدرش اﺡﺴﺎس ﺗﻨﻬﺎیﯽ ﮐﻨﺪ و یﺎ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪ .‬ﻥﺎﺧﻮدﺁﮔﺎﻩ ﺁهﯽ ﺳﺮد از ﺳﻴﻨﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﮐﻮﭼﮏ‬
‫ﻥﮕﺮان ﺁﻣﺪن او ﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪ و ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻘﺖ‪ :‬اﯼ ﮐﺎش ﻣﻦ هﻢ ﻣﯽ‬
‫ﺁرام درب را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬وﺳﺎیﻠﺶ را در ﮔﻮﺷﻪ اﯼ از‬ ‫ﺗﻮاﻥﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻣﮑﺘﺐ ﺑﺮوم و درس ﺑﺨﻮاﻥﻢ‪ .‬ﻋﻴﺐ ﻥﺪارد‪،‬‬
‫ﺡﻴﺎت ﻗﺮار داد‪ .‬دﺳﺖ و ﺹﻮرﺗﺶ را ﺷﺴﺖ و ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺎدر ﮐﻪ ﺧﻮب ﺷﺪ‪ ،‬یﮏ ﮐﺎر ﺑﻬﺘﺮ ﭘﻴﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪،‬‬
‫ﻃﺮف اﺗﺎق ﻣﺎدرش رﻓﺖ‪.‬‬ ‫ﻥﺼﻒ روز ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ و‬
‫ﺑﺎ دیﺪن ﭼﺸﻤﺎن ﭘﺮ از‬ ‫ﻥﺼﻒ روز را ﺑﻪ ﻣﮑﺘﺐ ﻣﯽ‬
‫دﻥﻴﺎ در‬ ‫ﻣﺤﺒﺖ ﻣﺎدر‪،‬‬ ‫روم‪ .‬ﭼﻪ ﺁرزوﯼ ﺷﻴﺮﻥﯽ!‬
‫ﺑﺮاﺑﺮ دیﺪﻩ ﮔﺎﻥﺶ روﺷﻦ‬ ‫رﻓﺖ و ﺁﻣﺪ ﻣﺮدم ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩ‬
‫ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﺧﺴﺘﮕﯽ هﺎ و‬ ‫ﺑﻮد و ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻥﮕﺮاﻥﯽ هﺎیﺶ را ﻓﺮاﻣﻮش‬ ‫ﮔﺮﻣﺎﯼ‬ ‫ﺑﺮﺳﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﮐﺎرهﺎیﺸﺎن‬
‫ﮐﺮد‪.‬‬ ‫ﺧﻮرﺷﻴﺪ از ﭘﺸﺖ ﺑﺮﮔﻬﺎﯼ‬
‫ﮐﻨﺎر ﻣﺎدر زاﻥﻮ زد‪ .‬ﺳﻼم‬ ‫رﻥﮕﺎرﻥﮓ ﭘﺎیﺰﯼ ﺹﻮرﺗﺶ را‬
‫داد و ﺡﺎﻟﺶ را ﺟﻮیﺎ ﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﻥﻮازش ﻣﯽ داد‪ .‬او هﻢ ﻣﯽ رﻓﺖ‬
‫ﺑﻮﺳﻪ اﯼ ﺑﺮ دﺳﺘﺎن ﮔﺮﻣﺶ‬ ‫ﮐﻪ هﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﮔﺮﻣﺎیﺶ را ﺑﻴﺸﺘﺮ‬
‫ﻥﻬﺎد‪ .‬ﻣﺎدر اﻣﺮوز ﺷﺎداﺑﺘﺮ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺮدم هﺪیﻪ ﮐﻨﺪ و ﻥﻮرش را‬
‫از هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﻥﻈﺮ ﻣﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺎوﯼ در ﺷﻬﺮ ﺗﻘﺴﻴﻢ‬
‫رﺳﻴﺪ‪ .‬ﻥﮕﺎهﺶ روﺷﻦ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ زیﺒﺎ ﺑﺮ‬ ‫ﮐﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎن ﻣﺜﻞ هﻤﻴﺸﻪ از هﻤﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﯽ رﻓﺖ‬
‫ﻟﺐ داﺷﺖ‪ .‬ﻣﻬﺎﺟﺮ ﮐﻮﭼﮏ زیﺮ ﻟﺐ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﮐﺮد و‬ ‫ﺗﺎ ﺡﺎل را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ و ﺑﻪ ﺁیﻨﺪﻩ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ﺁهﺴﺘﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫ﮐﻔﺸﻬﺎﯼ ﭼﻬﺎر‪ ،‬ﭘﻨﺞ ﻣﺸﺘﺮﯼ دیﮕﺮ را هﻢ واﮐﺲ زد‪.‬‬
‫‪ -‬اﻥﺸﺎﷲ ﺧﻮب ﻣﯽ ﺷﻮﯼ‪ .‬اﻣﺸﺐ ﺡﺘﻤًﺎ داروهﺎیﺖ را‬ ‫از ﮐﺎر ﺹﺒﺤﺶ راﺿﯽ ﺑﻮد‪ .‬هﺮ اﺳﮑﻨﺎس را ﮐﻪ ﻣﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻴﺮم‪ .‬داﮐﺘﺮ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ‪ :‬اﮔﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﺮﺗﺒﻪ از ایﻦ‬ ‫ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬روﯼ دﮔﺮ ﭘﻮﻟﻬﺎیﺶ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ و هﺮ ﻟﺤﻈﻪ‬
‫داروهﺎ ﻣﺼﺮف ﮐﻨﯽ‪ ،‬ﺡﺎﻟﺖ ﺧﻮب ﻣﯽ ﺷﻮد‪ .‬ﺁن روز‬ ‫اﻣﻴﺪش زیﺎدﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮐﺎرهﺎیﺶ را ﺑﺎ اﺷﺘﻴﺎق ﺑﻴﺸﺘﺮ اﻥﺠﺎم ﻣﯽ داد‪ .‬ﻏﺬاﯼ‬ ‫ﺑﺎ ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪن داش ﺁﻣﻮزان از ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ‬
‫ﺳﺎدﻩ اﯼ را ﮐﻪ ﺁﻣﺎدﻩ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻣﺎدرش ﺧﻮردﻥﺪ‪.‬‬ ‫ﻇﻬﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎیﺪ ﺧﻮد را ﺳﺮیﻊ ﺑﻪ ﺧﺎﻥﻪ ﻣﻴﺮﺳﺎﻥﺪ و‬
‫ﻥﻤﺎزش را ﺑﻪ ﺟﺎ ﺁورد‪ .‬ﻥﮕﺎهﯽ هﻢ ﺑﻪ ﮔﻠﺪان ﮐﻨﺎر‬ ‫ﺑﺮاﯼ ﻣﺎدرش ﻏﺬا ﺗﻬﻴﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد‪ .‬وﺳﺎیﻠﺶ را ﺟﻤﻊ‬
‫ﭘﻨﺠﺮﻩ اﻥﺪاﺧﺖ‪ .‬ﺁن را هﻢ ﺳﻴﺮﺁب ﮐﺮد‪ .‬ﮐﺎرهﺎیﺶ ﮐﻪ‬ ‫ﮐﺮد و ﺟﻌﺒﻪ ﭼﻮﺑﯽ را ﺑﺮ ﭘﺸﺖ ﺧﻮد ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻣﺎﻥﻨﺪ‬
‫ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪ ،‬دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﻣﺎدر ﺑﺮﮔﺸﺖ‪.‬‬ ‫داﻥﺶ ﺁﻣﻮز ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ درﺳﺶ ﺗﻤﺎم ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﯽ‬
‫‪ -‬اﻣﺮوز ﮐﻤﯽ زوﺗﺮ ﻣﯽ روم ‪ .‬ﺷﺎیﺪ ﻣﺸﺘﺮﯼ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ‬ ‫رود ﺗﺎ ﻥﻤﺮﻩ ﺑﻴﺴﺖ اش را ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﻥﺸﺎن ﺑﺪهﺪ‪ ،‬ﺑﺎ‬
‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‪ .‬ﺁب ﺟﻮﺷﺖ را هﻢ ﺳﺮ ﮐﺮدﻩ ام و ایﻨﺠﺎ‬ ‫ﺷﻮﻗﯽ زیﺎد ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻥﻪ ﺡﺮﮐﺖ ﮐﺮد‪ .‬اوهﻢ‬
‫ﻣﯽ ﮔﺬارم‪.‬‬ ‫ﻣﺮدﺧﺎﻥﻪ ﺑﻮد و هﻢ ﭘﺮﺳﺘﺎر ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﺮاﯼ ﻣﺎدر‬
‫‪-‬ﺧﻮب ﻣﺎدر ! ﮐﺎرﯼ ﻥﺪارﯼ؟ ﺧﺪا ﺡﺎﻓﻆ‪.....‬‬ ‫ﺑﻴﻤﺎرش‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻣﺴﻴﺮ راﻩ را ﻣﯽ دویﺪ‪ ،‬ﺗﺎ زودﺗﺮ ﺧﺎﻥﻪ‬
‫اﻣﺎ ﺁن ﺵﺐ ﻣﺎدرﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﺶ ﺟﺎرﯼ ﻧﺸﺪ ﺕﺎ ﺑﻪ‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﭼﻮب در رﺳﻴﺪ‪ ،‬ﺑﺮ ﮔﺸﺖ‪ ،‬دوﺑﺎرﻩ‬
‫ﻓﺮزﻧﺪ ﮐﻮﭼﮑﺶ ﺧﻮش ﺁﻣﺪ ﺑﮕﻮیﺪ‪.‬‬ ‫ﻧﮕﺎهﯽ ﺑﻪ ﻣﺎدر اﻧﺪاﺧﺖ‪ ...‬ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺎدر هﻢ ﭼﻴﺰﯼ ﻣﯽ‬
‫ﻣﺎدرﺧﻮاب رﻗﺘﻪ اﯼ؟ ﭼﺮا دﺳﺘﺎﻧﺖ ﺳﺮد ﺵﺪﻩ‬ ‫ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﮕﻮیﺪ! وﻟﯽ ﻧﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺎﻧﺪ‪....‬‬
‫اﺳﺖ؟ ﻣﺎدر! ﻣﺎدر!‪.......‬‬ ‫ﻣﺜﻞ هﻤﻴﺸﻪ هﻤﺎن راﻩ ﺑﻮد و هﻤﺎن ﮐﻮﭼﻪ و ﭘﺎیﺎﻧﺶ‬
‫ﺟﻮاﺑﺶ ﺕﻨﻬﺎ ﺳﮑﻮت ﺑﻮد و ﺳﺮدﯼ ﭼﺸﻤﺎن ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺎز‬ ‫دیﻮار ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬ﺟﻌﺒﻪ ﭼﻮﺑﯽ ﺑﻮد و رﻧﮓ ﺳﻴﺎﻩ‪ ،‬وﻟﯽ‬
‫ﻣﺎدر ﮐﻪ ﺑﻪ در دوﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪.....‬‬ ‫دل ﮐﻮﭼﮏ و اﻣﻴﺪ ﻣﻬﺎﺟﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺵﻤﺎرﯼ ﻣﯽ‬
‫ﮐﺮد ﺑﺮاﯼ ﺁﻣﺪن یﮏ ﻣﺸﺘﺮﯼ‪.‬‬
‫ﺑﺎ ﮔﺮﻓﺘﻦ هﺮ اﺳﮑﻨﺎس ﭘﻮﻟﻬﺎیﺶ را ﻣﯽ ﺵﻤﺮد‪ ،‬ﮐﻢ ﮐﻢ‬
‫ﺑﻪ ﺁرزویﺶ ﻧﺰدیﮑﺘﺮ ﻣﯽ ﺵﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﺧﻮﺑﯽ‬
‫داﺵﺖ و ﺧﻮب ﺕﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﺎر ﮐﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن‬
‫ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد‪ ،‬ﺧﻮرﺵﻴﺪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد هﻮا هﻢ ﺕﺎریﮏ ﺵﺪﻩ‬
‫ﺟﻤﻊ‬ ‫را‬ ‫ﺧﻮدش‬ ‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫و ﺟﻮر ﮐﺮد و راﻩ‬
‫ﭘﻴﺶ‬ ‫داروﺧﺎﻧﻪ را در‬
‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺑﻪ‬
‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪٣٧ – ١‬‬

‫رﺳﻴﺪ‪،‬‬ ‫داروﺧﺎﻧﻪ‬ ‫ﻧﺰدیﮏ‬


‫ﭘﻮﻟﻬﺎیﺶ را از ﺟﻴﺒﺶ ﺑﻴﺮون ﺁورد‪ .‬ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻧﺴﺨﻪ‬
‫را ﺑﻪ هﻤﺮاﯼ ﭘﻮﻟﻬﺎیﺶ ﺕﺤﻮیﻞ داد‪ .‬داروهﺎ را ﮔﺮﻓﺖ ‪.‬‬
‫در راﻩ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﺤﮑﻢ در ﺁﻏﻮش‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﮔﻮیﺎ ﮔﻨﺠﯽ ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎﯼ ﭘﻴﺪا ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺕﺎریﮑﯽ ﺵﺐ را ﻧﻤﯽ دیﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺮاﯼ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺁن ﮐﻮﭼﻪ و دیﻮارهﺎیﺶ ﺁﺵﻨﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬
‫ﻣﯽ رﺳﻴﺪ‪ .‬هﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺰدیﮑﺘﺮ ﻣﯽ ﺵﺪ ﭘﺎهﺎیﺶ‬
‫ﺳﺴﺖ ﺕﺮ ﻣﯽ ﺵﺪ‪ .‬ﻗﻠﺒﺶ ﺕﻨﺪﺕﺮ ﻣﯽ زد‪ .‬ﺡﺴﯽ ﻏﺮیﺐ‬
‫در و ﺟﻮدش راﻩ ﭘﻴﺪا ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻼﺧﺮﻩ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ‬
‫رﺳﻴﺪ‪ .‬ﺁرام وارد ﺵﺪ‪ .‬ﺟﻌﺒﻪ را ﺑﻪ ﮔﻮﺵﻪ اﯼ ﭘﺮﺕﺎب‬
‫ﮐﺮد‪ .‬ﻧﮕﺎهﺶ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ اﺕﺎق اﻓﺘﺎد!‬
‫‪-‬ﭼﺮا اﻣﺸﺐ ﻣﺎدر ﭼﺮاغ را روﺵﻦ ﻧﮑﺮدﻩ اﺳﺖ؟‬
‫ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻨﺪهﺎﯼ ﮐﻔﺸﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭘﺎ در‬
‫اﺕﺎق ﻧﻬﺎد‪ .‬دﺳﺖ روﯼ ﮐﻠﻴﺪ ﺑﺮق ﺑﺮد‪ .‬روﺵﻨﺎﯼ ﻻﻣﭗ‬
‫هﻤﻪ ﺟﺎ را ﻧﻤﺎیﺎن ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺳﻼم ﻣﺎدر! ﻣﻦ ﺁﻣﺪم! داروهﺎیﺖ را هﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪....‬‬
‫ﻧﮑﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬اﻧﺪﮐﯽ ﺏ ﻪ ﺧ ﻮد ﺁﻡ ﺪم و ﮔﻔ ﺘﻢ ‪ :‬ﺏ ﻪ ﺗ ﻮ ه ﻢ ﻡ ﯽ‬ ‫ﮐﺒﻮﺗﺮﮔﻤﺸﺪﻩ ﯼ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ‬
‫ﮔﻮﻳﻨ ﺪ دوﺳ ﺖ! او ﺳﺎﻟﻬﺎﺳ ﺖ ﺏ ﻪ ﺗ ﻮ ﺗﺮاﻧ ﻪ ﯼ زﻧ ﺪﮔﯽ‬
‫ﺁﻡﻮﺧﺘﻪ‪.‬ﺏﻪ ﺗﻮ ﻗﺪرت ﭘﺮواز در ﻡﺴﻴﺮ زﻧﺪﮔﯽ دادﻩ وﻟﯽ ﺗ ﻮ‬
‫در ﺏﺮاﺏﺮ ﭼﻪ ﮐﺮدﯼ؟ ﺁزادﯼ را از او ﮔﺮﻓﺘﻪ اﯼ!‬ ‫ﻓﺮزاﻧﻪ ﻧﻈﺮﯼ‬
‫ﺳ ﺮﯼ ﺗﮑ ﺎن دادم و ﺏ ﻪ ﺧ ﻮد ﮔﻔ ﺘﻢ ‪ :‬ﺗ ﻮ ﮐ ﻪ هﺴ ﺘﯽ ﮐ ﻪ اﻳ ﻦ‬
‫ﭼﻨﻴﻦ ﻗﻀﺎوت ﻡﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻡ ﯽ داﻧ ﯽ ﺏ ﺮاﯼ ﻡ ﻦ ﺗﺼ ﻮراﻳﻨﮑﻪ‬ ‫ﮐﺒﻮﺗﺮ ﮔﻤﮕﺸﺘﻪ ﯼ ﻗﺼﻪ ﯼ ﻡﻦ ﮐﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ ﺏﯽ ﺗﺎﺏﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ‬
‫ﻟﺤﻈﻪ اﯼ او را ﻧﺒﻴﻨﻢ ﭼﻘ ﺪر ﺳ ﺨﺖ و ﻃﺎﻗ ﺖ ﻓﺮﺳﺎﺳ ﺖ؟ ﻧ ﻪ‬ ‫ﺏﻮد و ﺏﻪ ﺁراﻡﯽ ﺏﺎ ﺧ ﻮد زﻡﺰﻡ ﻪ ﻡ ﯽ ﮐ ﺮد‪ .‬ﻧﺎﮔﻬ ﺎن ه ﻮاﯼ‬
‫ﭼﻪ ﻡﯽ ﮔﻮﻳﻢ ﻡﺤﺎل اﺳﺖ ﻡﺤﺎل!‬ ‫ﺳﺎﺣﻞ در دﻟ ﺶ ﻏﻮﻏ ﺎﻳﯽ ﺏ ﻪ ﭘ ﺎ ﮐ ﺮد‪ .‬ﺹ ﺪاﯼ اﻡ ﻮاج او را‬
‫در ﺝﻮاب ﺵﻨﻴﺪم ﮐﻪ ﺹﺪاﻳﯽ در وﺝﻮدم ﻡﯽ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻧﺴﺎن ﺗﺎ‬ ‫ﺏﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮد ﻡﯽ ﺧﻮاﻧﺪ ‪ .‬ﻧﺴ ﻴﻢ ﺏﻬ ﺎرﯼ ﺏ ﻪ او ﭘﻴ ﺎم ﺁزادﯼ‬
‫ﭼ ﻪ ﺣ ﺪ ﻡ ﯽ ﺗﻮاﻧ ﺪ ﻡﻐ ﺮور ﺏﺎﺵ ﺪ ! ﺗ ﻮ ﻓﻘ ﻂ ﺏ ﻪ ﺧ ﻮد ﻡ ﯽ‬ ‫ﻡﯽ داد‪ .‬ﺁزادﯼ ‪ ،‬رهﺎﻳﯽ و ﭘﺮواز!‬
‫اﻧﺪﻳﺸ ﯽ و ﺏ ﺲ‪.‬ﺁﻳ ﺎ ﺏ ﻪ او ه ﻢ ﻓﮑ ﺮ ﮐ ﺮدﻩ اﯼ ﮐ ﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳ ﺖ‬ ‫ﭘﺎه ﺎﻳﺶ از ﺵ ﺪت ﺳ ﺮور ﻡ ﯽ ﻟﺮزﻳ ﺪ‪ .‬ﭼ ﻪ ﺵ ﺎﻡﮕﺎﻩ ﻏﺮﻳﺒ ﯽ‬
‫هﻤﺎﻧﻨﺪ دﻟﻘﮑﺎن ﺗ ﻮ را ﻡﻴﺨﻨﺪاﻧ ﺪ و ﺣ ﺮف دﻟ ﺶ را ﺏ ﺮ زﺏ ﺎن‬ ‫ﺏﻮد وﻟﯽ او اﺣﺴﺎس ﻏﺮﻳﺒ ﯽ ﻧﻤ ﯽ ﮐ ﺮد‪.‬ﮔﻮﻳ ﺎ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳ ﺖ ﮐ ﻪ‬
‫ﻧﻤ ﯽ ﺁورد؟ ه ﻴﭻ ﻡ ﯽ داﻧ ﯽ ﮐ ﻪ‬ ‫اﻳ ﻦ ﺳ ﺎﺣﻞ و اﻡ ﻮاج را ﻡ ﯽ‬
‫ﺣ ﻖ زﻧ ﺪﮔﯽ را از او ﮔﺮﻓﺘ ﻪ‬ ‫ﺵﻨﺎﺳﺪ‪.‬ﺧﻮب ﮔﻮش ﮐﺮد ﺁرﯼ او‬
‫اﯼ؟ ﺣ ﻖ ﺁزادﯼ ‪ ،‬ره ﺎﻳﯽ و‬ ‫را ﺹ ﺪا ﻡ ﯽ زدﻧ ﺪ‪ .‬ﺏ ﻪ او ﻧﻮﻳ ﺪ‬
‫ﭘ ﺮواز‪ .‬در اﻳ ﻦ ﺣﻴ ﺮاﻧﻢ ﮐ ﻪ‬ ‫ﺁزادﯼ ﻡ ﯽ دادﻧ ﺪ‪ .‬ﺁزادﯼ ‪،‬‬

‫‪ -‬ﺵﻤﺎرﻩ ‪٣٨ – ١‬‬


‫ﭼﻄ ﻮر ﺧ ﻮد را دوﺳ ﺖ ﺧﻄ ﺎب‬ ‫ره ﺎﻳﯽ ‪ ،‬ﭘ ﺮواز ‪ ،‬ﭘ ﺮواز ﺏ ﻪ‬
‫ﻡ ﯽ ﮐﻨ ﯽ! در ﺝ ﻮاب ﺏ ﻪ او‬ ‫ﺳ ﻮﯼ ﺏﻬﺘ ﺮﻳﻦ ه ﺎ و ﺏ ﻪ دﻳ ﺎر‬
‫ﮔﻔﺘﻢ ‪ :‬ﺗﻮ ﺣﻖ ﻧﺪارﯼ درﺏ ﺎرﻩ ﯼ‬ ‫ﻋﺎﺵ ﻘﺎن! ﺧﻴﻠ ﯽ وﻗ ﺖ ﺏ ﻮد ﮐ ﻪ‬
‫ﻡ ﻦ اﻳﻨﻄ ﻮر ﻗﻀ ﺎوت ﮐﻨ ﯽ‪ .‬ﺗ ﻮ‬ ‫دﻟﺶ هﻮاﯼ ﭘﺮواز ﻡﻴﮑ ﺮد‪ .‬وﻟ ﯽ‬
‫اﺵ ﺘﺒﺎﻩ ﻡ ﯽ ﮐﻨ ﯽ‪ .‬ﻡ ﺎ ه ﺮ دو‬ ‫رﻡﻘ ﯽ ﺏ ﺮاﯼ ﭘ ﺮواز ﮐ ﺮدن‬
‫هﻤﺪﻳﮕﺮ را دوﺳﺖ دارﻳ ﻢ و اﻳ ﻦ‬ ‫ﻧﺪاﺵ ﺖ ‪ .‬ﺧﻴﻠ ﯽ وﻗ ﺖ ﺏ ﻮد ﮐ ﻪ‬
‫دوﺳ ﺘﯽ اﺏ ﺪﯼ اﺳ ﺖ‪.‬او هﻤﻴﺸ ﻪ‬ ‫ﺏﺎﻟﻬ ﺎﻳﺶ از ﭘ ﺮواز ﮐ ﺮدن ﻡﺎﻧ ﺪﻩ‬
‫ﺁزاد ﺏﻮدﻩ و هﺴﺖ واﻳﻦ دوﺳ ﺘﯽ‬ ‫ﺏﻮدﻧ ﺪ‪.‬اﺣﺴ ﺎس ﻋﺠﻴﺒ ﯽ داﺵ ﺖ‬
‫ﻡﺎﺳ ﺖ ﮐ ﻪ ﻡ ﺎ را ﺏ ﻪ ه ﻢ ﭘﻴﻮﻧ ﺪ‬ ‫ﮔﻮﻳ ﺎ هﻤ ﻪ ﭼﻴ ﺰ دﺳ ﺖ ﺏ ﻪ دﺳ ﺖ‬
‫دادﻩ اﺳ ﺖ‪ .‬ﺗ ﻮ ﮐﻴﺴ ﺘﯽ ﮐ ﻪ ﻡ ﺮا‬ ‫ه ﻢ دادﻩ ﺏﻮدﻧ ﺪ ﺗ ﺎ دوﺏ ﺎرﻩ ﻋ ﺰم‬
‫اﻳﻨﻄ ﻮر ﺏ ﻪ ﻡﺤﮑﻤ ﻪ ﻡ ﯽ‬ ‫ﭘﺮواز را در او زﻧﺪﻩ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﮐﺸ ﺎﻧﯽ‪.‬دوﺳ ﺘﯽ در ﮐ ﺪاﻡﻴﻦ‬ ‫ﺏﻪ ﺧﻮد ﺗﮑﺎﻧﯽ داد ‪.‬ﺏﺎﻟﻬ ﺎﻳﺶ را‬
‫ﻡﺤﮑﻤ ﻪ ﺝ ﺮم ﻡﺤﺴ ﻮب ﻡ ﯽ ﺵ ﻮد‪.‬ﺏ ﺎ ﺧ ﻮد ﮐﻠﻨﺠ ﺎر ﻡﻴ ﺮﻓﺘﻢ‬ ‫ﺏﺎز و ﺏﺴ ﺘﻪ ﮐ ﺮد‪.‬ﭘﺮﻳ ﺪن را ﺏ ﺎ ﺧ ﻮد ﺗﻤ ﺮﻳﻦ ﻡ ﯽ ﮐ ﺮد‪.‬ﺣﺘ ﯽ‬
‫ﺏ ﺪون ﺁﻧﮑ ﻪ ﺏ ﺪاﻧﻢ دردم ﭼﻴﺴ ﺖ ﺗ ﺎ اﻳﻨﮑ ﻪ ﻧﮕ ﺎهﯽ ﺏ ﻪ او‬ ‫ﻡﯽ ﺧﻮاﺳ ﺖ ﺏ ﻪ ﻡ ﻦ ﺏﻔﻬﻤﺎﻧ ﺪ ﮐ ﻪ هﻨ ﻮز ﺗ ﻮان ﭘﺮﮔﺸ ﻮدن را‬
‫اﻧﺪاﺧﺘﻢ‪ .‬ﻧﮕﺎهﯽ ﺏﻪ ﺹﻮرت ﻡﻌﺼﻮﻡﺶ‪.‬‬ ‫دارد و زﻧ ﺪﮔﯽ در ﻗﻔ ﺲ هﻨ ﻮز ﻋ ﺰم ﭘ ﺮواز را از او‬
‫در وﺹﻔﺶ ﭼﻪ ﺏﮕﻮﻳﻢ واز ﮐﺠﺎ ﺵ ﺮوع ﮐ ﻨﻢ ؟ از ﭼﻬ ﺮﻩ ﯼ‬ ‫ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺵﺎدﻡﺎﻧﯽ و ﺏﻴﻘﺮارﯼ اش را ﻡﯽ دﻳ ﺪم ؛ وﻟ ﯽ‬
‫زﻳﺒﺎﻳﺶ ﮔﻮﻳﻢ ﻳﺎ ﻗﺎﻡﺖ رﺳﺎﻳﺶ‪ .‬از ﭼﺸﻤﺎن ﻡﻬﺮﺏ ﺎﻧﺶ ﮔ ﻮﻳﻢ‬ ‫ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺏﺎﻳﺪ ﺵﺎد ﺏﺎﺵﻢ ﻳﺎ ﻏﻤﮕﻴﻦ‪.‬‬
‫ﻳ ﺎ دﺳ ﺘﺎن ﭘ ﺮ ﭼﻴ ﻨﺶ‪.‬از ﺹ ﺪاﯼ روح اﻓ ﺰاﻳﺶ ﮔ ﻮﻳﻢ ﻳ ﺎ‬ ‫ﻧﺎﺧﻮداﮔ ﺎﻩ ﻟﺒﺨﻨ ﺪ ﺏ ﺮ ﻟﺒ ﺎﻧﻢ ﺝ ﺎرﯼ ﺵ ﺪ‪ .‬ﺧﻮﺵ ﺤﺎل ﺏ ﻮدم ﮐ ﻪ‬
‫هﻨ ﻮز ﺝ ﻮان و ﭘ ﺮﺗﻼش اﺳ ﺖ وهﻨ ﻮز ﭘ ﺮواز را ﻓﺮاﻡ ﻮش‬
‫از او ﺥﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ دوﺳﺘﯽ ﻡ ﺎن ﻗﺴ ﻢ ‪ ،‬ﺡ ﺎﻓﻆ ﺥ ﻮد ﺑﺎﺵ ﺪ‬ ‫ﺳ ﺨﻨﺎن دﻟﻨﺸ ﻴﻨﺶ‪ .‬ه ﺮ ﭼ ﻪ ﮔ ﻮیﻢ ﮐ ﻢ ﮔﻔﺘ ﻪ ام‪.‬اوزیﺒ ﺎ ﺑ ﻮد و‬
‫و ﻡﺮا هﻴﭽﮕﺎﻩ از یﺎد ﻥﺒﺮد‪.‬‬ ‫ﺁﺳﻤﺎﻥﯽ‪.‬‬
‫ﻡﯽ داﻥﻴﺪ در ﺑﺮاﺑﺮ از ﻡﻦ ﭼﻪ ﺥﻮاﺳ ﺖ ؟ از ﻡ ﻦ ﺥﻮاﺳ ﺖ ﮐ ﻪ‬ ‫ﺑﺪون ﺁﻥﮑﻪ ﻟﺤﻈ ﻪ اﯼ ﺑﻴﻨﺪیﺸ ﻢ ‪ ،‬ﻋﺠﻮﻻﻥ ﻪ ﻗﻔ ﺲ دﻟ ﻢ را ﺑ ﺎز‬
‫ﺑ ﺎ او ﭘ ﺮواز ﮐ ﻨﻢ‪ .‬ﭘ ﺮوازﺁرزوﯼ دیﺮیﻨ ﻪ ام ﺑ ﻮد؛ وﻟ ﯽ ﻡ ﻦ‬ ‫ﮐﺮدم ﺑﻪ او ﮔﻔ ﺘﻢ ‪ :‬ﺑ ﺮو ﺕ ﻮ ﺁزادﯼ! وﻟ ﯽ او ﻡ ﺎت و ﻡﺘﺤﻴ ﺮ‬
‫ﻗﺪرت ﭘﺮواز ﮐﺮدن ﻥﺪاﺵﺘﻢ‪ .‬ﺑﻬﺎﻥ ﻪ ﮔ ﺮﻓﺘﻢ و ﮔﻔ ﺘﻢ ﺑﺎﺵ ﺪ ﺑ ﺮاﯼ‬ ‫ایﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮد‪ .‬ﺑ ﺎور ﻥﻤ ﯽ ﮐ ﺮد‪ .‬ﺵ ﺎیﺪ ﺑ ﺎ ﺥ ﻮد ﻓﮑ ﺮ ﻡ ﯽ ﮐ ﺮد‬
‫ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻌﺪﯼ ‪ .‬وﻟﯽ ﺥﻮب ﻡﯽ داﻥﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻡﻦ هﻴﭽﮕ ﺎﻩ ﭘ ﺮواز‬ ‫ﭼﻄ ﻮر ﺑ ﻪ ای ﻦ راﺡﺘ ﯽ از او ﮔﺬﺵ ﺘﻢ‪ .‬ﺁهﺴ ﺘﻪ ﺁهﺴ ﺘﻪ ﺑ ﻪ‬
‫ﮐﺮدن را ﻥﺨﻮاهﻢ ﺁﻡﻮﺥﺖ‪.‬‬ ‫ﺳﺮاﻏﻢ ﺁﻡﺪ‪ .‬ﺑﺮاﯼ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﻡ ﯽ دی ﺪم ﭼﻨ ﻴﻦ اﺵ ﮏ‬
‫ﮐﺒ ﻮﺕﺮ زیﺒ ﺎﯼ زﻥ ﺪﮔﯽ ﻡ ﻦ ﺵ ﺮوع ﮐ ﺮد ﺑ ﻪ ﭘ ﺮواز ﮐ ﺮدن‪.‬‬ ‫ﻡ ﯽ ریﺨ ﺖ‪ .‬ﻡ ﯽ ﮔﻔ ﺖ ‪ :‬ﺑ ﻪ هﻤ ﻴﻦ راﺡﺘ ﯽ ﻡ ﺮا ره ﺎ ﻡ ﯽ‬
‫ه ﺮﻟﺢﻇ ﻪ دور و دورﺕ ﺮ ﻡ ﯽ ﺵ ﺪ‪ .‬ﺁﻥﻘ ﺪر دور ﮐ ﻪ ﭼﺸ ﻤﺎﻥﻢ‬ ‫ﮐﻨﯽ؟ ﻡﻦ ﺑﻪ ﺕ ﻮ ای ﻦ ﺡ ﻖ را ﻥﻤ ﯽ ده ﻢ‪ .‬ﺳﺎﻟﻬﺎﺳ ﺖ ﻡ ﺮا در‬
‫ﻥﺘﻮاﻥﺴﺘﻨﺪ دیﮕﺮ او را ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ‪.‬‬ ‫ایﻦ ﻗﻔﺲ ﺝﺎﯼ دادﻩ اﯼ ‪ .‬ﺕﻮان ﭘﺮواز را از ﻡﻦ ﮔﺮﻓﺘ ﻪ اﯼ‪.‬‬
‫روزهﺎ ﺳﭙﺮﯼ ﻡﯽ ﺵﺪ‪ .‬هﻤﭽﻨﺎن ﺁرام وﺻ ﺒﻮر ﮐﻨ ﺎر ﺳ ﺎﺡﻞ‬ ‫ﺡ ﺎل ﺑ ﺎ ای ﻦ ﮐ ﺎرت ﻡ ﯽ ﺥ ﻮاهﯽ ﺑﻘ ﻮل ﺥ ﻮدت در دوﺳ ﺘﯽ‬
‫ﻡﯽ ﻥﺸﺴ ﺘﻢ و ﺥ ﺎﻃﺮاﺕﯽ را ﮐ ﻪ ﺑ ﺎ ﮔﻤﺸ ﺪﻩ ام داﺵ ﺘﻢ ﻡ ﺮور‬ ‫ﺳﻨﮓ ﺕﻤﺎم ﺑﮕﺬارﯼ !‬
‫ﻡﯽ ﮐ ﺮدم ‪ .‬ﺥ ﺪایﺎ ﭼ ﻪ ﻟﺤﻈ ﺎت ﺳﺨﺘﻴﺴ ﺖ ﻟﺤﻈ ﺎت اﻥﺘﻈ ﺎر!‬ ‫ﻥﻤﯽ داﻥﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﺑﺎیﺪ ﺑﮕﻮیﻢ ‪ .‬ﺕﻌﺠﺐ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ‪.‬ﺕﺎ ﺑﺤ ﺎل او‬
‫اﮔﺮ ﺑﺪاﻥﻴﺪﭼﻪ ﮐﺸﻴﺪم ﻓﻘﻂ ﺥﺪا ﻡﯽ داﻥﺪ و ﺑﺲ !‬ ‫را ﭼﻨ ﻴﻦ زار و ﭘﺮیﺸ ﺎن ﻥﺪی ﺪﻩ ﺑ ﻮدم‪ .‬ﺑ ﺮایﻢ هﻤﻴﺸ ﻪ ﻡﻈﻬ ﺮ‬
‫او ﻥﻴﺎﻡﺪ‪ .‬ﺕﺎﺑﺤﺎل هﻢ ﻥﻴﺎﻡﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺵﺎیﺪ دیﮕﺮ هﻴﭽﮕﺎﻩ ﻥﻴﺎیﺪ؛‬ ‫ﻡﻬ ﺮ ‪ ،‬ﻡﺤﺒ ﺖ ‪ ،‬ﺵ ﺎدﯼ و ﺳ ﺮور ﺑ ﻮد‪ .‬از ﺵ ﺪت ﺥﺸ ﻢ و‬
‫وﻟﯽ دﻟﻢ روﺵﻦ اﺳ ﺖ ﮐ ﻪ او ﺑ ﯽ وﻓ ﺎ ﻥﺒ ﻮدﻩ و ﻥﻴﺴ ﺖ‪ .‬ﺵ ﺎیﺪ‬ ‫ﻏﻀﺐ ﭼﻨﺎن ﭼﻬﺮﻩ ا ش دﮔﺮﮔﻮن ﺵﺪﻩ ﺑﻮد ﮐ ﻪ ﺵ ﺮم داﺵ ﺘﻢ‬
‫‪ -‬ﺵﻤﺎرﻩ ‪٣٩ – ١‬‬

‫اﺳ ﻴﺮ دام دیﮕ ﺮﯼ ﺵ ﺪﻩ ﺑﺎﺵ ﺪ‪ .‬ﺵ ﺎیﺪ ه ﻢ زﺑ ﺎﻥﻢ ﻻل در اوج‬ ‫ﺑ ﻪ او ﻥﮕ ﺎﻩ ﮐ ﻨﻢ‪ .‬وﻟ ﯽ ﺑ ﻴﻦ ﺥﻮدﻡ ﺎن ﺑﺎﺵ ﺪ ﺑ ﺎ ﺁن ﭼﻬ ﺮﻩ ه ﻢ‬
‫ﺥﻮﺑﯽ هﺎیﺶ یﺎ در ﺕﻼﻃﻢ اﻡﻮاج ﻡﻬﺮﺑﺎﻥﯽ هﺎیﺶ ﻏﺮق ﺵﺪﻩ‬ ‫زیﺒﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮاﯼ ﻟﺤﻈﺎﺕﯽ ﺳﮑﻮت ﺑﻴﻦ ﻡﺎ ﺡﺎﮐﻢ ﺵ ﺪ‪ .‬ﺻ ﺪاﯼ‬
‫ﺑﺎﺵﺪ‪ .‬هﺮ ﺟﺎ هﺴﺖ دﻟﺶ ﺷﺎد و روﺣﺶ ﺁزاد ﺑﺎد !‬ ‫اﻡ ﻮاج دری ﺎ ‪ ،‬ﻥﺴ ﻴﻢ ﺑﻬ ﺎرﯼ وﺁواﯼ ﻡﺮﻏ ﺎن دری ﺎیﯽ‬
‫هﻴﭽﮑ ﺪام ﺑ ﻪ زیﺒ ﺎیﯽ ﺳ ﮑﻮﺕﯽ ﮐ ﻪ ﺑ ﻴﻦ ﻡ ﺎ ﺡﮑﻤﻔﺮﻡ ﺎ ﺑ ﻮد ‪،‬‬
‫ﺑ ﺮایﻢ زیﺒ ﺎ و دﻟﻨﺸ ﻴﻦ ﻥﺒ ﻮد‪.‬ﻟﺒﺨﻨ ﺪﯼ زد و ﮔﻔ ﺖ‪ :‬ﺕﺮﺳ ﻴﺪﯼ؟‬
‫ﮔﻔ ﺘﻢ‪ :‬ﻥ ﻪ ﭼ ﺮا ﺑﺘﺮﺳ ﻢ‪ .‬ﮔﻔ ﺖ‪ :‬ﻡ ﻦ ﺑ ﯽ وﻓ ﺎ ﻥﻴﺴ ﺘﻢ‪ .‬ای ﻦ را‬
‫هﻤﻴﺸ ﻪ ﺥ ﻮب ﺑ ﻪ ﮔﻮﺵ ﺖ ﺑﺴ ﭙﺎر! ﺑﻌ ﺪ از ﺳ ﺎﻟﻬﺎ اﺳ ﺎرت ‪،‬‬
‫ﺡﺎل ﻡﻦ ﺑﻪ ﺕﻮ و ﻥﮕﺎهﺖ ﻋﺎدت ﮐ ﺮدﻩ ام‪ .‬ای ﻦ ﻥﮕ ﺎﻩ ﺕﻮﺳ ﺖ‬
‫ﮐﻪ ﺑﺮایﻢ از هﺮ ﺁزادﯼ اﯼ ﺡﻴﺎﺕﯽ ﺕﺮ و ﺑﺎ ارزش ﺕﺮ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻥﻔﺲ ﻋﻤﻴﻘﯽ ﮐﺸﻴﺪم‪ .‬ﻥﻤﯽ داﻥﻴ ﺪ ﭼﻘ ﺪر اﺡﺴ ﺎس ﺁراﻡ ﺶ ﻡ ﯽ‬
‫ﮐﺮدم‪ .‬ﮔﻮیﺎ ﺑﺎرﯼ ﺳ ﻨﮕﻴﻦ ازﺵ ﺎﻥﻪ ه ﺎیﻢ ﺑﺮداﺵ ﺘﻪ ﺵ ﺪﻩ ﺑ ﻮد‪.‬‬
‫ﺑﺎرﯼ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﺮ روﯼ دوﺵﻢ ﺳﻨﮕﻴﻨﯽ ﻡ ﯽ ﮐ ﺮد‪ .‬ﺳ ﻨﮕﻴﻨﯽ‬
‫ایﻦ ﺑﺎر ‪ ،‬ﻓﺎﺻﻠﻪ ﯼ ﻋﻤﻴﻘﯽ ﺑﻴﻦ ﻡﻦ و وﺝﺪاﻥﻢ ایﺠﺎب ﮐ ﺮدﻩ‬
‫ﺑﻮد‪ .‬ﺡﺎل ﮐﻪ دﻟﻢ ﺁرام ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ او از ﻡﻦ ﮐﻴﻨ ﻪ اﯼ ﺑ ﺮ‬
‫دل ﻥ ﺪارد ‪ ،‬ﺑ ﺪون ه ﻴﭻ درﻥﮕ ﯽ ره ﺎیﺶ ﮐ ﺮدم ‪.‬ﺑ ﻪ او‬
‫ﻓﺮﺻ ﺖ ﭘ ﺮواز دادم‪ .‬رواﻥ ﻪ ﯼ ﺳ ﻔﺮش ﮐ ﺮدم‪ .‬هﻤﺎﻥﻨ ﺪ‬
‫ﻡﺎدرﯼ ﮐ ﻪ ﻗﺒ ﻞ از ﺳ ﻔﺮ ﻓﺮزﻥ ﺪش را ﺳ ﻔﺎرش ه ﺎﯼ ﺑﺴ ﻴﺎر‬
‫ﻡﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺳﻔﺎرﺵﺶ ﮐﺮدم‪ .‬ﺑﺮایﺶ ﺁیﺖ اﻟﮑﺮﺳﯽ ﺥﻮاﻥﺪم‪.‬‬
‫ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ ﻧﻈﺮﯼ‬

‫ﻣﺴﺠﺪ‬

‫دﻟﺶ ﻣﺴﺠﺪﯼ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﮔﻨﺒﺪﯼ ﻓﻴﺮوزﻩ اﯼ و ﻣﻨﺎرﻩ اﯼ‪،‬ﻥﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﺑﻠﻨﺪ‪ ،‬و ﭘﻴﺮﻣﺮدﯼ ﮐﻪ هﺮ ﺻﺒﺢ و هﺮ ﻇﻬﺮ‬
‫و هﺮ ﺷﺐ ﺑﺮ ﺑﺎﻻﯼ ﺁن اﷲ اﮐﺒﺮ ﺑﮕﻮیﺪ‪ .‬دﻟﺶ یﮏ ﺣﻮض ﮐﻮﭼﮏ ﻻﺝﻮردﯼ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ و ﺷﺒﺴﺘﺎﻥﯽ ﮐﻪ ﮔﻮﺷﻪ‬
‫ﮔﻮﺷﻪ اش ﻣﻬﺮ و ﺕﺴﺒﻴﺢ و ﭼﺎدر ﻥﻤﺎز اﺳﺖ‪ .‬دﻟﺶ هﻮاﯼ ﻣﺤﻠﻪ اﯼ ﻗﺪیﻤﯽ را ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﺑﺎ ﭘﻴﺮزﻥﯽ ﺳﺎدﻩ و ﻣﻬﺮﺑﺎن‬
‫ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻏﺮوب اﺳﺖ و ﺑﯽ ﺕﺎب "ﺣﯽ ﻋﻠﯽ اﻟﺼﻼة"‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺤﻠﻪ ﺷﺎن ﻣﺴﺠﺪ ﻥﺪاﺷﺖ‪...‬‬

‫ﻓﺮﺷﺘﻪ هﺎ ﮐﻪ ﺧﻴﺎل ﻥﺎزﮎ و ﺁرزوﯼ ﻗﺸﻨﮕﺶ را ﻣﯽ دیﺪﻥﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻣﺴﺠﺪ ﻥﻴﺴﺖ‪ ،‬ﺧﻮدت ﻣﺴﺠﺪﯼ ﺑﺴﺎز‪ .‬او‬
‫ﺧﻨﺪیﺪ و ﮔﻔﺖ‪ :‬ﭼﻪ ﻣﺤﺎل زیﺒﺎیﯽ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﻦ‬
‫ﮐﻪ ﭼﻴﺰﯼ ﻥﺪارم‪ ،‬ﻥﻪ زﻣﻴﻨﯽ دارم و ﻥﻪ ﺕﻮاﻥﯽ و ﻥﻪ‬
‫‪.‬ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺑﻠﺪم‬

‫ﻓﺮﺷﺘﻪ هﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪ :‬ایﻦ ﻣﺴﺠﺪ از ﺝﻨﺲ دیﮕﺮ اﺳﺖ‪.‬‬


‫ﻣﺼﺎﻟﺢ اش را ﻓﺮاهﻢ ﮐﻦ‪ ،‬ﻣﺎ ﻣﺴﺠﺪت را ﻣﯽ ﺳﺎزیﻢ‬
‫‪.‬اﻣﺎ او ﺕﻨﻬﺎ ﺁهﯽ ﮐﺸﻴﺪ‬

‫و ﻥﻤﯽ داﻥﺴﺖ هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ ﺁهﯽ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ‪ ،‬و هﺮ ﺑﺎر‬


‫ﮐﻪ دﻋﺎیﯽ ﻣﻴﮑﻨﺪ‪ ،‬هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ ﺧﺪا را زﻣﺰﻣﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ‪،‬‬
‫هﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ ﻗﻄﺮﻩ اﺷﮑﯽ از ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﻣﻴﭽﮑﺪ‪،‬‬

‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪٤٠ – ١‬‬


‫اﺝﺮﯼ ﺑﺮ اﺝﺮﯼ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪ ،‬اﺝﺮ هﻤﺎن‬
‫‪.‬ﻣﺴﺠﺪﯼ ﮐﻪ ﺁرزویﺶ را داﺷﺖ‬

‫و ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁرام ﺁرام؛ ﺑﺎ ﮐﻠﻤﻪ‪ ،‬ﺑﺎ ذﮐﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ﻋﺸﻖ‪،‬‬


‫ﺑﺎ دﻋﺎ‪ ،‬ﺑﺎ راز و ﻥﻴﺎز‪ ،‬ﺑﺎ ﺕﮑﻪ هﺎﯼ دل و ﭘﺎرﻩ‬
‫هﺎﯼ روح‪،‬ﻣﺴﺠﺪ ﺑﻨﺎ ﺷﺪ‪ ،‬از ﻥﻮر و ﺷﻌﻮر‪ .‬ﻣﺴﺠﺪﯼ‬
‫ﮐﻪ ﻣﻨﺎرﻩ اش دﻋﺎیﯽ ﺑﻮد و هﺮ ﮐﺎﺷﯽ ﺁﺑﯽ اش ﻗﻄﺮﻩ‬
‫‪.‬اﺷﮑﯽ‪ .‬او ﻣﺴﺠﺪﯼ ﺳﺎﺧﺖ زیﺒﺎ‪ ،‬ﺑﺎ ﺷﮑﻮﻩ و ﻥﺎ ﭘﻴﺪا‪ ،‬ﭼﻮﻥﺎن ﻋﺸﻖ‬

‫ﺁدﻣﻬﺎ هﻤﻪ ﻣﻌﻤﺎرﻥﺪ‪ ،‬ﻣﻌﻤﺎر ﻣﺴﺠﺪ ﺧﻮیﺶ‪ .‬ﻥﻘﺸﻪ ایﻦ ﺑﻨﺎ را ﺧﺪا ﮐﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺴﺠﺪت را ﺑﻨﺎ ﮐﻦ‪ ،‬ﭘﻴﺶ از ﺁن ﮐﻪ ﺁﺧﺮیﻦ‬
‫اذان را ﺑﮕﻮیﻨﺪ‪.‬‬

‫‪.‬‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٤١ – ١‬‬
‫ﺟﻮاد ﺁﺵﻨﺎ‬

‫ﺗﺎرﻳﮑﯽ‬
‫هﺎن اﯼ ﺗﺎرﻳﮑﯽ‬
‫راهﻢ ﻣﺪﻩ و ﮔﺮﻧﻪ ﺗﻮ را ﺧﻮاهﻢ ﮐﺸﺖ‬
‫ﺑﺮ ﺟﻨﺎزﻩ ات ﻣﻌﺒﺪﯼ ﺧﻮاهﻢ ﺳﺎﺧﺖ‬
‫ﺗﺎ ﺳﺘﺎرﮔﺎن از ﺵﻮق رﻓﺘﻨﺖ‬
‫ﻧﺎﻓﻠﻪ هﺎ ﺵﺎن را‬
‫ﺑﺮاﯼ هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن ﭘﺲ دهﻨﺪ‬

‫ﺻﺤﺮاﯼ ﺟﺒﻴﻦ‬

‫ﭼﻬﺎر ﻗﺮن اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻗﺮاﺋﺖ ﺳﻄﻮر ﻣﺴﺘﻮر در ﺻﺤﺮاﯼ ﺟﺒﻴﻨﺶ ﻣﺤﺮوﻣﻢ‪ ،‬از وﺟﻮدش ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺿﺨﺎﻣﺖ هﺴﺘﯽ‬
‫ﻋﺸﻖ و ﻣﺴﺘﯽ اﺳﺖ؛ و ﺟﺒﻴﻨﺶ ﮐﻪ ﺳﺮﻓﺼﻞ هﻤﻪ ﺁن ﺳﻄﻮر ﻧﺨﻮاﻧﺪﻩ و دﺳﺖ ﻧﺨﻮردﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﻘﺪس در‬
‫ﮐﻮﻳﺮﯼ ﻣﺰدﺡﻢ از وﺟﻮدهﺎﯼ ﺿﺎﻝﻪ ﺁﺵﻨﺎ ﺵﺪم ﮐﻪ در واﻗﻊ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻗﺮن هﺎ ﭘﻴﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻗﺮﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﻄﻮر اﻳﻦ‬
‫ﮐﺘﺎب‪ ،‬ﺟﺎﻣﻪ ﻋﺎﺵﻘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺗﻦ ﻣﯽ دوﺧﺘﻢ‪ ،‬و از ﺳﻄﻮرش ﺗﻨﺎﺑﯽ ﺑﺮاﯼ ﺳﻨﺠﺶ ﻃﻮل و ﻋﺮض ﺧﺮﻣﻦ ﺑﻮدﻧﻢ ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺘﻢ‪ .‬ﺑﺎ‬
‫ﺑﻮدﻧﺶ هﺴﺘﻴﻢ از اﺑﺪﻳﺖ ﺳﺮود ﺳﺒﺰﻳﻨﮕﯽ و ﻧﺸﺎط را ﺑﻪ ﺳﻤﺎع ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺁهﻨﮓ ﮐﻠﻤﺎﺗﺶ وزاﻧﺖ ﺡﻀﻮر رﻗﺎﺻﻪ ﺵﻌﺮ‬
‫را ﺗﺪاﻋﯽ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪ .‬و ﺗﺒﺴﻢ اش اﺵﺎﻋﻪ ﻏﺰل رﺡﻤﺖ و ﻋﻄﻮﻓﺖ ﺑﻮد‪ .‬وﺟﻮدش ﺑﻼد ﮐﺒﻴﺮﻩ اﯼ ﺑﻮد ﮐﻪ روزﻩ و ﻧﻤﺎز‬
‫ﻋﺸﻘﻢ را هﺮﮔﺰ در او ﻧﻤﯽ ﺵﮑﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫اﻣﺎ روزﯼ‪ ،‬ﻧﺎﮔﻬﺎن زﻝﺰﻝﻪ اﺑﺘﺬاﻝﯽ ﺑﺎ ﺗﻮاﻧﯽ ﺑﺎﻻ اﻳﻦ ﺵﻬﺮ ﻣﻘﺪس را ﺗﮑﻪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ در او ﺵﮑﺴﺘﻢ و ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺵﺪم‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﻪ هﺎﯼ ﻧﺎز در او ﺧﺸﮑﻴﺪ‪ ،‬و ﮐﻮدﮎ ﻧﻴﺎز ﻣﻦ ﺑﯽ ﺁب و ﺑﯽ وﺿﻮ ﻣﺎﻧﺪ‪ .‬ﻓﺼﻞ ﻧﺎزهﺎ و ﻧﻴﺎزهﺎ اﺳﻴﺮ ﻗﺤﻄﯽ ﺵﺪﻧﺪ‪ .‬و‬
‫ﮐﻨﺪوﯼ ﻋﺴﻞ‪ ،‬ﻣﺴﻤﻮم ﻣﮕﺴﯽ ﺵﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺡﻼوت ﮔﻔﺘﺎرﯼ و ﻣﻼﺡﺖ رﻓﺘﺎرﯼ ﻓﺎﺻﻠﻪ زﻳﺎد داﺵﺖ‪ ،‬و ﺟﺰ وز وز و ﭘﺮﻳﺪن‬
‫هﺎﯼ ﺳﺒﻚ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﺪاﺵﺖ‪ .‬ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻨﺪوﯼ ﻋﺴﻞ را در ﺁﺋﻴﻨﻪ ﺻﺒﺢ ﺁﺵﻨﺎﻳﯽ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اﻋﺠﺎزم ﻃﺒﺎﺑﺖ ﮐﻨﻢ اﻣﺎ او ﮔﻔﺖ‬
‫ﺻﺒﺢ دروغ ﺑﻮدﻩ و ﺗﻮ ﻧﻴﺰ دروﻏﯽ‪ .‬و ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻪ ﻣﻦ دروﻏﻢ و ﻧﻪ ﺻﺒﺢ ﺑﻠﮑﻪ اﻧﮑﺎر ﺻﺒﺢ دروغ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﮐ ﺮدن ذاﺋﻘ ﻪ ﺷ ﻌﺮﯼ واﻻﺣﻀ ﺮت‬ ‫"ﺷﻴﺮﻳﻨﯽ" ﻣﻠﻮﮐﺎﻥﻪ !‬
‫ﻡﻼﺣﺎﻡ ﺪ ﺟ ﺎن ﮐ ﺮزﯼ و ﺳ ﺮودن‬
‫ﭼﻨﺪ ﭘﺎرﭼﻪ ﻡﺜﻨﻮﯼ ﺑﯽ ﻡﻌﻨ ﯽ )ﻳﻌﻨ ﯽ‬
‫ﺷﮑﻮﻓﻪ ﺷﻮﮐﺖ‬
‫ﻏﻴﺮﻡﻌﻨﻮﯼ( ﺕﻮﺳﻂ ﻡﻌﻈ ﻢ ﻝ ﻪ از ﺁن‬
‫ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫اﻝﺒﺘ ﻪ ﺣﻀ ﺮت ادﻳ ﺐ اﻝﻤﻤﺎﻝ ﮏ‬ ‫روزﯼ از روزه ﺎ ﺟﻤ ﺎﻋﺘﯽ از اﮐ ﺎﺑﺮ و اﻋ ﺎﻇﻢ ﺷ ﻬﺮو ده ﺮ)ﺑ ﻪ ﺷ ﻤﻮل رﻳ ﺶ‬

‫ﺧﻮاﺟﻪ ﮐﺮزﯼ اﻳ ﻦ ﻡﺜﻨ ﻮﯼ ﺑﺰﻡ ﯽ ‪-‬‬ ‫ﺳﻔﻴﺪان‪ ،‬ﭘﻴﭽﻪ ﺳﻔﻴﺪان‪ ،‬ﭼﺸﻢ ﺳﻔﻴﺪان وﭘﻠﻮﺧﻮران ﭘﺎﻳﺘﺨ ﺖ( ﺑ ﻪ درﺑﺎرﺧﻮاﺟ ﮥ دﻳ ﻦ و‬

‫رزﻡ ﯽ راﺑ ﻪ ﻏ ﺮض ﻧﻴﮑﻮداﺷ ﺖ‬ ‫دﻧﻴ ﺎ واﻻﺣﻀ ﺮت ﺳ ﻠﻄﺎن ﺣﺎﻡ ﺪ ﮐ ﺮزﯼ رﻓﺘﻨ ﺪ و از ﺑ ﺮوز وﻋ ﺮوض ﺁﻓ ﺖ رﺷ ﻮﻩ‬

‫ﺳ ﺎل ﻡﻮﻻﻧ ﺎ و ﺑ ﻪ اﺳ ﺘﻘﺒﺎل از ﻳ ﮏ‬ ‫رﺳ ﺘﺎﻧﯽ‪ ،‬رﻋﻴ ﺖ ﺁزارﯼ و دﻳﮕﺮﺑﻼﻳ ﺎﯼ ارﺽ ﯽ و ﺳ ﻤﺎوﯼ ﺑﺮارﮐ ﺎن ﺣﮑﻮﻡ ﺖ و‬

‫ﺳﺮود ﺳﺘﻢ ﺳﺘﻴﺰاﻧﻪ )ﺑﻘﻮل اﻡ ﺮوزﯼ‬ ‫دواﻳﺮدوﻝﺖ‪ ،‬ﻝﺐ ﺑﻪ ﺷﮑﻮﻩ وﺷﮑﺎﻳﺖ ﮔﺸﻮدﻧﺪ و داد ﺧﻮاهﯽ ﻋﺎﺟﻞ ورﺳﻴﺪﮔﯽ ﮐﺎﻡ ﻞ‬

‫ه ﺎ ادﺑﻴ ﺎت ﻡﻘﺎﻡ ﺖ( اﻧﺸ ﺎء ﻓﺮﻡ ﻮدﻩ‬ ‫ﻡﻘ ﺎم ﻋﻈﻤ ﺎﯼ رﻳﺎﺳ ﺖ ﺟﻤﻬ ﻮر راﻋﺎﺟﺰاﻧ ﻪ اﺳ ﺘﺪﻋﺎ ﻧﻤﻮدﻧ ﺪ‪ .‬ﺁﻧ ﺎن ﮔ ﺮدن ﮐﺠﺎﻧ ﻪ‬

‫اﻧﺪ ‪.‬‬ ‫ﻋﺮﺽﻪ داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ از "درﺑﺎن" ﺕﺎ "رﺋﻴﺲ" ﻳﮏ داﻳﺮﻩ ازﻡ ﺎ "ﺷ ﻴﺮﻳﻨﯽ" ﻡﻄﺎﻝﺒ ﻪ ﻡ ﯽ‬

‫ﺰب‬ ‫ﺮﺣﺎﮐﻤﻴﺖ ﺣ‬ ‫درﻋﺼ‬ ‫ﮐﻨﻨﺪ وﻡﺎﻡﺮدم اﮔﺮﮔﻨﺞ ﻗﺎرون هﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪ ،‬ﺑﺎزﮐﻔﺎف ﺁﻧﻬﻤﻪ ﺷﻴﺮﻳﻨﯽ ﺧﻮرﯼ ﺑ ﯽ‬

‫ﺘﺎن‪،‬‬ ‫ﺎن دراﻓﻐﺎﻧﺴ‬ ‫زﺣﻤﺘﮑﺸ‬ ‫درﻳﻎ را ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬


‫ﻡﻌﻈﻢ ﻝﻪ ﭘﺲ ازاﺳﺘﻤﺎع ﻋﺮاﻳﺾ و ﺷﮑﺎﻳﺎت ﺣﺎﺽﺮان‪ ،‬ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺁﻧ ﺎن ﻓﺮﻡﻮدﻧ ﺪ ‪:‬‬

‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪٤٢ – ١‬‬


‫ﺷ ﻌﺎرﻡﻌﺮوﻓﯽ ورد زﺑ ﺎن ﺧﻠﻘﻴ ﺎن‬
‫ﺑﻮد ﺑﻪ اﻳﻦ ﻡﻀﻤﻮن‪:‬‬ ‫ﻋﺮض ﺣﺎل وﺷﮑﺎﻳﺎت ﺷﻤﺎ ﻡﻌﺰزﻳﻦ و ﻡﺘﻨﻔﺬﻳﻦ ﻡﻤﻠﮑﺖ ﺻﺪﻓﯽ ﺻﺪ ﺻﺤﻴﺢ اﺳﺖ؛‬

‫رژﻳ ﻢ ﺧﺎﻧﺨ ﺎﻧﯽ ﭘﺎﻳﻤ ﺎل اﺳ ﺖ‬ ‫وﻝﯽ ﺧﻮدﺕ ﺎن ﻧ ﺎم ﺧ ﺪا ﺧ ﻮب ﻡ ﯽ ﻓﺎﻡﻴ ﺪ ﮐ ﻪ ﺑ ﺪون ﮐ ﺪام ﺳ ﻨﺪ و دﻝﻴ ﻞ ﻡﺤﮑﻤ ﻪ ﭘﺴ ﻨﺪ‬

‫دﻳﮕ ﺮ رﺷ ﻮت دراﻳ ﻦ ﮐﺸ ﻮرﻡﺤﺎل‬ ‫ﻧﻤ ﯽ ﺕ ﻮان ﺷ ﺨﺺ ﻳ ﺎ اﺷﺨﺎﺻ ﯽ را ﺑ ﻪ ﺑﻨ ﺪﯼ ﺧﺎﻧ ﻪ اﻧ ﺪاﺧﺖ و ﺟ ﺰا داد‪ .‬ﺷ ﻤﺎ‬

‫اﺳﺖ‬ ‫ازهﺮداﻳﺮﻩ و ﺷﻌﺒﻪ اﯼ ﮐ ﻪ ﻋ ﺎرض هﺴ ﺘﻴﺪ‪ ،‬ﺳ ﻨﺪ وﺷ ﺎهﺪ ﺕﻴﺎرﮐﻨﻴ ﺪ و ﺑﻴﺎورﻳ ﺪ‪ ،‬ﻡ ﻦ‬

‫ﻡﯽ ﮔﻮﻳﻨ ﺪ ﺧﻮاﺟ ﻪ ﮐ ﺮزﯼ در ﭘﺎﻳ ﺎن‬ ‫ﻓﻮرًا ﻡﺴﺌﻮﻝﻴﻦ و ﻡﻨﺴﻮﺑﻴﻦ ﺁن داﻳﺮۀ ﺧﺎﻃﯽ و ﺧ ﺎﺋﻦ راﺑ ﻪ ﻡﺤﮑﻤ ﻪ ﻡ ﯽ ﺳ ﭙﺎرم ﺕﺎﺑ ﻪ‬

‫ﻳ ﮏ واﻗﻌ ﻪ و ﺳ ﺎﻧﺤﮥ ﺷﺨﺼ ﯽ و‬ ‫ﺳﺨﺘﯽ ﺟﺰا دادﻩ ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬

‫ﺧ ﺎﻧﻮادﮔﯽ‪ ،‬ﻳ ﮏ ﭘﺎرﭼ ﻪ ﻡﺜﻨ ﻮﯼ‬ ‫اﻋﺎﻇﻢ و اﮐﺎﺑﺮ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ازﺑﺎرﮔﺎﻩ واﻻ ﺣﻀ ﺮت ﻡ ﺮﺧﺺ ﺷ ﺪﻧﺪ و ﭘ ﺲ ازﭼﻨ ﺪ هﻔﺘ ﻪ‬

‫ﺣﻤﺎﺳ ﯽ‪ -‬اﺣﺴﺎﺳ ﯽ ﺑ ﻪ اﺳ ﺘﻘﺒﺎل‬ ‫ﺕﻔﺤﺺ وﺕﻔﺘﻴﺶ‪ ،‬ﺑﺎ ﮐﻮﻝﻪ ﺑﺎرﯼ ازاﺳ ﻨﺎد و اوراق ﻡﺠ ﺪدًا ﺑ ﻪ ﺣﻀ ﻮر رﺋ ﻴﺲ دوﻝ ﺖ‬

‫ازﺷﻌﺎرﻋﺼ ﺮﺧﻠﻘﻴﺎن اﻧﺸ ﺎء ﻧﻤ ﻮد و‬ ‫ﺷﺮﻓﻴﺎب ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬واﻻﺣﻀﺮت ﮐ ﺮزﯼ‪ ،‬اﺳﻨﺎدوﻋﺮﻳﻀ ﻪ ه ﺎ را ﺑ ﺎﺟﺒﻴﻦ ﮔﺸ ﺎدﻩ ازﺁﻧ ﺎن‬

‫ﻧ ﺎم ﻡﺒ ﺎرﮎ را درﻓﻬﺮﺳ ﺖ ﻡﺜﻨ ﻮﯼ‬ ‫ﺕﺤﻮﻳﻞ ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺕﮏ ﺕﮏ ﺁﻧﻬ ﺎ را ازﻧﻈﺮﻡﺒ ﺎرﮎ ﮔﺬراﻧ ﺪ وﺳ ﭙﺲ هﻤ ﮥ ﺁﻧﻬ ﺎ را روﯼ‬

‫ﺳﺮاﻳﺎن ﺟﻬﺎن ﺛﺒﺖ ﮐ ﺮد‪ .‬اﺑﺘ ﺪا ﻋ ﻴﻦ‬ ‫هﻢ ﭼﻴﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺽﺨﺎﻡﺖ ﻳﮏ ﮐﺘﺎب ﻗﻄﻮرﻡﯽ رﺳ ﻴﺪ‪ .‬ﺁﻧﮕ ﺎﻩ دﺳ ﺖ ﻡﺒ ﺎرﮎ را روﯼ‬

‫ﺣﺎدﺛﻪ را ﺑﺨﻮاﻧﻴﻢ ﺕﺎ ﺑﺮﺳ ﻴﻢ ﺑ ﻪ ذوق‬ ‫ﺁﻧﻬ ﺎ ﮔﺬاﺷ ﺘﺪ و ﺑ ﺎ ﺕﺒﺴ ﻢ ﭘﺪراﻧ ﻪ ﺧﻄ ﺎب ﺑ ﻪ ﺣﺎﺽ ﺮان وﻋﺎرﺽ ﺎن ﻓﺮﻡﻮدﻧ ﺪ‪ :‬ﺣ ﺎﻝﯽ‬

‫ادﺑﯽ واﻻﺣﻀﺮت‪:‬‬ ‫وﻗﺖ ﻡﻌﺎﻡﻠﻪ اﺳ ﺖ! ﭼ ﻪ ﻡﻘ ﺪار "ﺷ ﻴﺮﻳﻨﯽ" ﺑ ﻪ اﻳ ﻦ ﺧ ﺎدم ﻡﻠ ﺖ ﻡ ﯽ دهﻴ ﺪ ﺕ ﺎ ﺑ ﻪ اﻳ ﻦ‬

‫هﻤ ﻪ روزﻩ راﭘﻮره ﺎﯼ ﻡﺘﻌ ﺪد از‬ ‫ﻋﺮﻳﻀﻪ هﺎ و اﺳﻨﺎد رﺳﻴﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ!‬

‫رﺷﻮﻩ ﺳﺘﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺑﯽ ﻗ ﺎﻧﻮﻧﯽ و ﻏﺼ ﺐ‬


‫ﻡﻠﮑﻴﺖ هﺎﯼ ﻡ ﺮدم ﺕﻮﺳ ﻂ ﺷ ﺎرواﻝﯽ‬ ‫ﻣﺜﻨﻮﻳﺎت ﺣﻀﺮت ﮐﺮزﯼ‬

‫ﮐﺎﺑ ﻞ ﺑ ﻪ درﺑ ﺎر رﻳﺎﺳ ﺖ دوﻝ ﺖ ﻡ ﯽ‬ ‫ﺳ ﺎل ‪ 2007‬ﻡ ﻴﻼدﯼ "ﺳ ﺎل ﺟﻬ ﺎﻧﯽ" ﺧﺪاوﻧ ﺪﮔﺎر ﺑﻠ ﺦ اﺳ ﺖ‪ .‬اﻳ ﻦ ﻧﺎﻡﮕ ﺬارﯼ‬

‫رﺳ ﻴﺪ‪ .‬روزﯼ ﻗﺒﻠ ﻪ ﻋ ﺎﻝﻢ ﺕﺼ ﻤﻴﻢ‬ ‫ﺟﺎﻝﺒﻨﺎﮎ‪ ،‬ﺛﻤﺮات و ﺑﺮﮐﺎت ﺑﯽ ﺷﻤﺎر و ﭘﺮﺷﻤﺎرﯼ ﺑﺮاﯼ ﻡﻤﻠﮑﺖ ﻡﺎ داﺷﺖ ﮐ ﻪ ﮔ ﻞ‬

‫ﮔﺮﻓ ﺖ ﮐ ﻪ ﻡ ﻮرد اﻋﺘﻤ ﺎدﺕﺮﻳﻦ ﻓ ﺮد‬


‫رﺋ ﻴﺲ ﭘ ﺎﮎ ﻧﻔ ﺲ ﺗﺼ ﺪﯼ ﺑ ﺪون‬ ‫درﺑﺎرﺧﻮد را ﺑﻐﺮض ﺗﻔﺘﻴﺶ ﺑﻪ ﺷﺎرواﻟﯽ ﺑﻔﺮﺳﺘﺪ؛ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺧ ﻮد ﺷ ﮑﺎر ﻣ ﺄﻣﻮران‬
‫ایﻨﮑ ﻪ ﺑ ﻪ ﻗ ﻮارۀ ﻋﺮیﻀ ﻪ دار ﺳ ﻴﻞ‬ ‫ﺧ ﺎﻃﯽ و زﺑﺮدﺳ ﺖ ﻧﺸ ﻮد‪ .‬ﭘ ﺲ ازای ﻦ‪ ،‬وﯼ ﺑ ﺮادرش را )ﮐ ﻪ ایﻨ ﮏ وﮐﻴ ﻞ‬
‫ﮐﻨﺪ‪ ،‬اﺳﻨﺎد را ﺑﻪ دﻗﺖ ﻣﻄﺎﻟﻌ ﻪ ﮐ ﺮد‬ ‫ﻗﻨ ﺪهﺎردرﭘﺎرﻟﻤﺎن اﺳ ﺖ( ﺑ ﻪ اﺗ ﺎق ﮐ ﺎرش اﺣﻀ ﺎرﮐﺮد‪ .‬ﺑﻴﺴ ﺖ هﺰارداﻟﺮاﻣﺮیﮑ ﺎیﯽ‬
‫و دی ﺪ ﮐ ﻪ ﺑ ﺎزهﻢ ﺑ ﺎ اﺳ ﻨﺎد "اﺹ ﻠﯽ"‬ ‫ﭘﻴﺸﺶ ﻣﺎﻧﺪ و ﮔﻔ ﺖ‪» :‬ای ﻦ ﭘﻴﺴ ﻪ را داﺧ ﻞ ﭘﺎﮐ ﺖ ﻣﻴﻤ ﺎﻧﯽ و ده ﺎن ﭘﺎﮐﺘ ﻪ ﺑﺴ ﺘﻪ ﻣ ﯽ‬
‫ﻓﺎﺹ ﻠﻪ زی ﺎد دارﻧ ﺪ‪ .‬ﺑ ﺮادر ﺳ ﻮم را‬ ‫ﮐﻨ ﯽ‪ .‬ﺑﻌ ﺪ ﻣ ﯽ روﯼ ﺑ ﻪ ریﺎﺳ ﺖ ﺗﺼ ﺪﯼ ﻣﻠﮑﻴ ﺖ ه ﺎ درﺷ ﺎرواﻟﯽ‪ .‬ای ﻦ ﭘﺎﮐﺘ ﻪ ﭘ ﻴﺶ‬
‫هﻢ ﻧﺰد ﺑﺮادران دیﮕﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎ د‪.‬‬ ‫رﺋ ﻴﺲ ﺗﺼ ﺪﯼ ﻣﻴﻤ ﺎﻧﯽ و ﻣ ﯽ ﮔ ﻮیﯽ‪ :‬ﺹ ﺎﺣﺐ! در ای ﻦ ﭘﺎﮐ ﺖ‪ ،‬ﺳ ﻨﺪ و ﻗﺒﺎﻟ ﮥ ﻓ ﻼن‬
‫هﻨﮕ ﺎﻣﯽ ﮐ ﻪ ی ﮏ ﻣ ﺄﻣﻮر ﭘﻠ ﻴﺲ‪،‬‬ ‫دﺷ ﺖ در اﻃ ﺮاف ﮐﺎﺑ ﻞ اﺳ ﺖ‪ .‬ﺳ ﻨﺪهﺎ را ﺳ ﻴﻞ ﮐﻨﻴ ﺪ اﮔﺮﺧ ﻮش ﺗ ﺎن ﺁﻣ ﺪ‪ ،‬ﻣﻄ ﺎﺑﻖ‬
‫ﺳ ﻠﻄﺎن دی ﻦ و دﻧﻴ ﺎ را ﺑ ﻪ ﺳ ﻮﯼ‬ ‫ﻗﺎﻧﻮن اﺟﺮا ﺁت ﮐﻨﻴﺪ«‪ .‬و ﺑﻌﺪ ﺑﮕ ﻮ‪» :‬ﺳ ﻨﺪهﺎﯼ ﻗﻴﻤﺘ ﯽ ﺗ ﺮو ﻣﻬ ﻢ ﺗ ﺮهﻢ درﮎ اﺳ ﺖ‬
‫ﺑﻨ ﺪﯼ ﺧﺎﻧ ﮥ وﻻی ﺖ اﻧﺘﻘ ﺎل ﻣ ﯽ داد‪،‬‬ ‫ﮐﻪ ﭘﺴﺎﻧﺘﺮﻣﯽ ﺁورم«‪.‬‬
‫وﯼ ذریﻌ ﮥ ﻣﻮﺑﺎی ﻞ ﺑ ﺎ اﺣﻤ ﺪ ﺽ ﻴﺎء‬ ‫ﻣﺄﻣﻮر و ﻣﻔﺘﺶ ﻗﺒﻠﮥ ﻋﺎﻟﻢ‪ ،‬دﻗﻴﻘًﺎ ﻣﻄﺎﺑﻖ هﺪایﺖ و ﭘﻼن ﻣﻌﻈﻢ ﻟﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﺄﻣﻮریﺖ‬
‫ﻣﺴﻌﻮد در ﺗﻤ ﺎس ﺷ ﺪ و ﺑ ﻪ ﻧ ﺎﻣﺒﺮدﻩ‬ ‫رﻓﺖ و ﺁﻧﭽﻪ را ﮔﻔﺘﻪ ﺷ ﺪﻩ ﺑ ﻮد‪ ،‬ﻣ ﻮ ﺑ ﻪ ﻣ ﻮ اﻧﺠ ﺎم داد‪ .‬رﺋ ﻴﺲ ﺗﺼ ﺪﯼ ﻣﻠﮑﻴ ﺖ ه ﺎ‬
‫ﮔﻔﺖ‪ :‬اﮔﺮ رﺋﻴﺲ ﺟﻤﻬﻮر ﺗﺎن را ﮔﻢ‬ ‫وﻗﺘﯽ ﭘﻴﺴﻪ هﺎ را ﻣﯽ ﺷﻤﺮد‪ ،‬ﻣﻔﺘﺶ ﺁﺷ ﮑﺎرا دی ﺪ ﮐ ﻪ اﻧﮕﺸ ﺘﺎﻧﺶ ﻣ ﯽ ﻟﺮزی ﺪ‪ .‬وﻗﺘ ﯽ‬
‫ﮐﺮدیﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺑﻨﺪﯼ ﺧﺎﻧﮥ وﻻیﺖ ﺑﻴﺎیﻴﺪ‪.‬‬ ‫ﺟﻤﻠﮥ "ﺳﻨﺪهﺎﯼ ﻗﻴﻤﺘﯽ ﺗﺮهﻢ درﮎ اﺳﺖ" را ﺷﻨﻴﺪ ﺑﺎز ﺑﻄ ﻮر واﺽ ﺢ ﻣﺸ ﺎهﺪﻩ ﮐ ﺮد‬
‫چﻨ ﺪ ﻟﺤﻈ ﻪ اﯼ از اﻟﺤ ﺎق ﻗﺒﻠ ﻪ ﻋ ﺎﻟﻢ‬ ‫چﻬﺮۀ ﺁن ﻣﺄﻣﻮر ﭘﺎﮎ ﻧﻔﺲ ﺑﺎز ﺷﺪ‪ .‬ریﺎﺳﺖ ﺗﺼ ﺪﯼ ﮐ ﻪ ﻧﻤ ﯽ داﻧﺴ ﺖ ﺧ ﻮاب اﺳ ﺖ‬
‫ﺑ ﻪ ﺑ ﺮادراﻧﺶ ﻧﮕﺬﺷ ﺘﻪ ﺑ ﻮد ﮐ ﻪ‬ ‫یﺎﺑﻴﺪار‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑﺮﮐﺮد ﮐﻪ ﻋﺠﺐ ﺁدم ﺧﺮﭘﻮﻟﯽ ﺑﻪ چﻨﮕﺶ ﺁﻣﺪﻩ و ﺁن ﻗﻴﻤﺘﯽ ه ﺎیﺶ‬
‫ﮐ ﺎروان و ﻣﻮﮐ ﺐ ﺣﺎﻣ ﻞ وزراﯼ‬ ‫ﺣﺘﻤًﺎ یﮏ ﻟﮏ ﺗﺎ ﭘﻨﺞ ﻟﮏ داﻟﺮهﺴ ﺖ؛ ای ﻦ ﺁدم ﺗ ﺎ ﺁﻧﻬ ﺎ را ﺣﺎﺽ ﺮ ﻧﮑ ﺮدﻩ ﻧﺒﺎی ﺪ از‬
‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪٤٣ – ١‬‬

‫دﺳ ﺖ راﺳ ﺖ و دﺳ ﺖ چ ﭗ رﺋ ﻴﺲ‬ ‫ایﻨﺠﺎ ﺧﺎرج ﺷﻮد‪.‬‬


‫دوﻟﺖ )ﻣﺴﻌﻮد و ﺧﻠﻴﻠﯽ( ﺑﻪ ﻣﺎﺑﺴ ﺖ‬ ‫رﺋﻴﺲ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﻋﺮیﻀﻪ دار داﻟﺮدارﮔﻔ ﺖ‪ :‬ای ﻦ ﺳ ﻨﺪت ﺧ ﻮ ﺑ ﺪل اﺳ ﺖ‪ ،‬ﺁﻟ ﯽ ﺳ ﻨﺪ‬
‫وﻻیﺖ رﺳﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳ ﻠﻄﺎن دی ﻦ و دﻧﻴ ﺎ‬ ‫اﺹﻠﯽ رﻩ چﻪ وﻗﺖ ﺣﺎﺽﺮﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺨﻴﺮﺳﺮاز ﺹﺒﺎ!‬
‫ﭘ ﻴﺶ ازﺗ ﺮﮎ ﺑﻨ ﺪﯼ ﺧﺎﻧ ﻪ‪ ،‬ﻣﺜﻨ ﻮﯼ‬ ‫رﺋﻴﺲ ﮔﻔﺖ ایﻦ ﺳﻨﺪ ﻓﻘﻂ ﻣﺎﻟﻮم ﻣﯽ ﮐﻨ ﻪ ﮐ ﻪ ﺗﻮﻏﺎﺹ ﺐ ﻣﻠﮑﻴ ﺖ ه ﺎﯼ ﻋﺎﻣ ﻪ اﺳ ﺘﯽ‪.‬‬
‫ﺣﻤﺎﺳ ﯽ ذی ﻞ را ﺑ ﻪ اﺳ ﺘﻘﺒﺎل از‬ ‫ﺧ ﻮ ﻣ ﯽ ﮐﻨ ﯽ ﺗ ﺎ اﻗﺎریﺒ ﺖ اﺳ ﻨﺎد اﺹ ﻠﯽ را ﺣﺎﺽ ﺮ ﮐ ﺮدﻩ‬
‫ﺁﻟﯽ ﻣ ﯽ رﯼ ﺑﻨ ﺪﯼ ﺧﺎﻧ ﻪ َ‬
‫ﺷﻌﺎرﻋﺼ ﺮ زﺣﻤﺘﮑﺸ ﺎن اﻧﺸ ﺎء‬ ‫ﺑﻴﮕﻨﺎهﯽ ﺗﻮ را ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺮﻣﻮدﻧ ﺪ و ﺑ ﻪ رﺳ ﻢ ی ﺎد ﺑ ﻮد ﺑ ﺮ‬ ‫ﻗﺒﻠﻪ ﻋﺎﻟﻢ دو روز اﻧﺘﻈﺎر ﮐﺸﻴﺪ؛ اﻣﺎ از ﻓﺮﺳ ﺘﺎدﻩ اش ﺧﺒ ﺮ و اﺣ ﻮاﻟﯽ ﻧﻴﺎﻣ ﺪ‪ .‬ایﻨﺒ ﺎر‬
‫دیﻮار ﺑﻨﺪﯼ ﺧﺎﻧﻪ ﺣﮏ ﻧﻤﻮدﻧﺪ‪:‬‬ ‫ﺑﺮادر دوم را اﺣﻀﺎرﮐﺮد و چﻬﻞ هﺰار داﻟ ﺮ در اﺧﺘﻴ ﺎرش ﮔﺬاﺷ ﺖ و او را ﻧﻴ ﺰ‬
‫رژی ﻢ ﺧﻠ ﻖ و ﭘ ﺮچﻢ ﭘﺎیﻤ ﺎل اﺳ ﺖ‬ ‫در ﭘﯽ اوﻟﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﯽ رﺷﻮت ﺧﻮاب و ﺧﻴﺎل‬ ‫رﺋﻴﺲ ﺗﺼ ﺪﯼ ﻣﻠﮑﻴ ﺖ ه ﺎ ایﻨﺒ ﺎر وﻗﺘ ﯽ اﺳ ﻨﺎد را ﺷ ﻤﺮد‪ ،‬دی ﺪ ﮐ ﻪ هﻨﻮزﺳ ﻨﺪ "ﺑ ﺪل"‬
‫اﺳﺖ‬ ‫اﺳﺖ و ﺑﺎ "اﺹﻞ" ﻓﺎﺹﻠﮥ زیﺎد دارد‪ .‬ﻋﺮیﻀﻪ دار دوم را ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ اوﻟﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد‪.‬‬
‫اﮔ ﺮ رﺳ ﺘﻢ ﺑ ﻪ ﺷ ﺎرواﻟﯽ ﺑﻴﺎی ﺪ‬ ‫دو روزﺑﻌ ﺪ‪ ،‬ﻗﺒﻠ ﻪ ﻋ ﺎﻟﻢ ﮐ ﻪ ﺁﺧ ﺮیﻦ ﺗﻴﺮه ﺎﯼ ﻣﻮﺟ ﻮد در ﺗﺮﮐﺸ ﺶ ه ﻢ ﺧ ﻼص و‬
‫هﻤ ﺎن ﺷ ﻴﺮ ﺑ ﯽ ی ﺎل و ﺑ ﯽ ﮐﻮﭘ ﺎل‬ ‫ﻻدرﮎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد‪ ،‬ﺧﻮد داﻣﻦ هﻤﺖ ﻣﻠﻮﮐﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﺮزد‪ .‬چﻤﭙﺮ ﮐﻬﻨ ﻪ و ﭘﺮچﺮﮐ ﯽ را‬
‫اﺳﺖ‬ ‫ﭘﻮﺷﻴﺪ‪ ،‬ﻟﻨﮕﯽ ﭘﺪر وﻃﻦ ﺑﻪ ﺳ ﺮﭘﻴﭽﻴﺪ‪ ،‬ﻣﺤﺎﺳ ﻦ ﻣﺒ ﺎرﮎ را رﻧ ﮓ ﺳ ﻴﺎﻩ زد‪ ،‬ﻋﻴﻨ ﮏ‬
‫اﮔ ﺮﮔﻨﺞ ه ﺎﯼ ﻗ ﺎرون را ﺑﺒﺨﺸ ﯽ‬ ‫ﻣ ﻮﺗﺮواﻧﯽ ﺑ ﻪ چﺸ ﻢ زد و ﺷﺼ ﺖ ه ﺰار داﻟ ﺮ ﻧﺎﻗﺎﺑ ﻞ ﺑ ﻪ ﮐﻤ ﺮ ﺑﺴ ﺖ و رهﺴ ﭙﺎر‬
‫ﺑﺎزهﻢ ﺣﻞ ﺷﺪن ﻣﺸﮑﻞ ﻣﺤﺎل اﺳﺖ‬ ‫ریﺎﺳﺖ ﺗﺼﺪﯼ ﻣﻠﮑﻴﺖ هﺎ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺪاوﻧ ﺪا ﺗ ﻮ ﮐ ﺮزﯼ را ﺑﺒﺨﺸ ﺎ‬
‫ﮐﻪ اوهﻢ ﺷﻴﻔﺘﮥ ﻣﺎل و ﻣﻨﺎل اﺳﺖ‬
‫ﺷﻤﺎرﻩ ‪٤٤ – ١‬‬

‫اﻣﻴﺮ ﺣﻤﺰﻩ ﺣﻴﺪرﯼ‬ ‫ﻳﮏ ﭘﻴﺎﻟﻪ ﭼﺎﯼ ﺑﺎ دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ‬

‫زی ﺎد اﺳ ﺖ و ه ﺮ دو هﻔﺘ ﻪ ی ﮏ ﺑ ﺎر ﺣﺘﻤ ًﺎ دﭼ ﺎر ﻣﺮیﻀ ﯽ‬ ‫ﺷ ﺐ ﮔﺬﺷ ﺘﻪ ﻣﻬﻤ ﺎﻧﯽ ﺑ ﻮد‪ .‬ﻃﺒ ﻖ رواج ﻣﻌﻤ ﻮل اﻓﻐ ﺎﻧﯽ‬
‫هﺎﯼ رﻧﮕﺎرﻧﮓ ﻣﯽ ﺷﻮم‪.‬‬ ‫ﺟﻤﺎﻋﺖ‪ ،‬ﺻﺎﺣﺐ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺎن را ﺳﺎﻋﺖ دﻩ ﺁورد‪ .‬ﻣﺎ هﻢ ﻣﺜ ﻞ‬
‫ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر‪ :‬ﻣﻦ از ﻃﺮف ﺧﻮد و ﻣﺮدم ﻏﻴﻮر ﻣﻤﻠﮑ ﺖ ﺑ ﺮاﯼ‬ ‫هﻤﻴﺸ ﻪ ﺧﺴ ﺘﻪ و ﮐﻮﻓﺘ ﻪ از ﮐ ﺎر ﮐﺎﺷ ﯽ ﺑﺮﮔﺸ ﺘﻪ و ﺑﺴ ﻴﺎر‬
‫ﺕﺎن ﺻﺤﺘﻤﻨﺪﯼ و ﺕﻨﺪرﺳﺘﯽ ﺁرزو ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪.‬‬ ‫ﮔﺮﺳ ﻨﻪ ﺑ ﻮدیﻢ و ﺕ ﺎ ﺕ ﻮان در ﺑﺴ ﺎط داﺷ ﺘﻴﻢ ﺧ ﻮردیﻢ و‬
‫دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ‪ :‬ﺑﻴﺴﺎر زیﺎد ﺕﺸﮑﺮ‪ .‬ﻟﻄﻒ داریﺪ‪.‬‬ ‫ﺧ ﻮردیﻢ و ﺑﻼﺧ ﺮﻩ ﺕ ﺎ ایﻨﮑ ﻪ ﭼﺸ ﻢ ه ﺎ ﻧﮕﻔ ﺖ ﺑ ﺲ ﻣ ﺎهﻢ‬
‫ﺧﺒﺮﻧﮕ ﺎر‪ :‬ﺟﻨ ﺎب دﻣﻮﮐﺮاﺳ ﯽ ﻣ ﯽ ﺕﻮاﻧﻴ ﺪ ﮐﻤ ﯽ در ﺑ ﺎرﻩ‬ ‫ﺧﻮردیﻢ‪.‬‬
‫اوﺿﺎع ﺟﺎرﯼ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن ﺑﺮاﯼ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ ﮔﺎن ﮔﺮاﻣﯽ ﭼﻴﺰﯼ‬ ‫از ﺷ ﻤﺎهﺎ ﭼ ﻪ ﭘﻨﻬ ﺎن ﮐ ﻪ از هﻤ ﺎن ﻟﺤﻈ ﺎ ت و دﻗ ﺎیﻖ اول‬
‫ﺑﮕﻮیﻴﺪ؟‬ ‫ﺷﺐ ﮐﻤﯽ ﺑﯽ ﺕ ﺎب ﺑ ﻮدم و ی ﮏ ﺳ ﻨﮕﻴﻨﯽ ﺧﺎﺻ ﯽ ﺑ ﺮ ﻣﻌ ﺪﻩ‬
‫دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ‪ :‬ﺣﺘﻤًﺎ ﭼﺮا ﻧﻪ‪ .‬ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ وﺿ ﻊ ﮐﺸ ﻮر ﺧﻴﻠ ﯽ ﺑﻬﺘ ﺮ‬ ‫ﺑﯽ ﭼﺎرﻩ ام ﺣﺲ ﻣ ﯽ ﮐ ﺮدم‪ .‬وﻗﺘ ﯽ ﮐ ﻪ ﺑ ﻪ ﺕﺨﺘﺨ ﻮاب رﻓ ﺘﻢ‬
‫ﺷﺪﻩ ﻣ ﺜﻼ ﺕﻌ ﺪاد ﺑﻤ ﺐ ﮔ ﺬارﯼ ه ﺎﯼ اﻧﺘﺤ ﺎرﯼ اﻣﺴ ﺎل ﭼﻬ ﺎر‬ ‫هﻢ وﺿﻌﻢ ﺕﻌﺮیﻔﯽ ﻧﺪاﺷﺖ و ﻧﻤ ﯽ ﺕﻮاﻧﺴ ﺘﻢ ﺑﺨ ﻮاﺑﻢ‪ .‬از ای ﻦ‬
‫ﻣﺮﺕﺒﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﭘﺎرﺳﺎل ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪ ،‬دزد ه ﺎ در هﻤ ﻪ‬ ‫ﭘﻬﻠ ﻮ ﺑ ﻪ ﺁن ﭘﻬﻠ ﻮ‪ ,‬و از ﺁن ﭘﻬﻠ ﻮ ﺑ ﻪ ای ﻦ ﭘﻬﻠ ﻮ‪ .‬ﺧﻼﺻ ﻪ‬
‫ﺟﺎ هﺴﺘﻨﺪ ﺣﺘﯽ در ﺷﺎهﺮاﻩ هﺎ و هﻤﭽﻨﺎن دیﮕ ﺮ ه ﻴﭻ ﮐﺴ ﯽ‬ ‫ﺑﻨﺎﭼﺎر ﭼﻨﺪ ﺕﺎ ﺁیﻪ ایﻦ ﻃﺮف و ﺁن ﻃﺮف ﺧﻮاﻧﺪم و ﺑﺨﻮاب‬
‫ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ دﻣﯽ از ﺁزادﯼ ﺑﻴﺎن و ایﻨﻄﻮر ﺣﺮف ه ﺎﯼ ﮐ ﻼن‬ ‫رﻓ ﺘﻢ‪ .‬ﺑﺒﺨﺸ ﻴﻦ ایﻨﺠ ﺎ ﺟ ﺎﯼ ﮐ ﻢ اﺳ ﺖ وﮔ ﺮ ﻧ ﻪ ﺁی ﺎت را در‬
‫ﮐ ﻼن ﺑﺰﻧ ﺪ‪ .‬هﻤ ﺎﻧﻄﻮرﯼ ﮐ ﻪ ﻣﺸ ﺎهﺪﻩ ﮐﺮدی ﺪ اﻓ ﺮاد ﻟ ﻮﯼ‬ ‫هﻤ ﻴﻦ ﺻ ﻔﺤﻪ ﺑ ﺮاﯼ ﺕ ﺎن ﻣ ﯽ ﻧﻮﺷ ﺘﻢ‪ .‬ﺑﻬ ﺮ ﺻ ﻮرت ﻣ ﯽ‬
‫ﺙﺎرﻧﻮال ﺻ ﺎﺣﺐ ﺑ ﻪ ﺕﻠﻮیﺰی ﻮن ﻃﻠ ﻮع ﺣﻤﻠ ﻪ ﮐﺮدﻧ ﺪ و ی ﮏ‬ ‫رویﻢ روﯼ اﺻﻞ ﻗﻀﻴﻪ‪ .‬ﺟﺎﻟ ﺐ ایﻨﮑ ﻪ ﻣ ﻦ درﻋ ﺎﻟﻢ ﺧ ﻮاب‬
‫درس ﻋﺒﺮت ﺑﻪ ﺁن ﺧﺒﺮ ﻧﮕﺎران ﻏﺮب ﮔ ﺮا دادﻧ ﺪ ﮐ ﻪ هﻤ ﻪ‬ ‫رﻓﺘﻢ ﺑﻪ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن و ﺧﺒﺮ ﻧﮕﺎرﯼ ﻣ ﯽ ﮐ ﺮدم‪ .‬در در یﮑ ﯽ‬
‫ﮐﻴﻒ ﮐﺮدیﻢ‪.‬‬ ‫از ﭼﺎیﺨﺎﻧ ﻪ ه ﺎﯼ ﻗ ﺪیﻤﯽ ﮐﺎﺑ ﻞ ﻧﺸ ﺘﻪ ﺑ ﻮدم و ﺑﺎﺟﻨ ﺎب‬
‫دﻣﻮﮐﺮاﺳ ﯽ ﻣﺼ ﺎﺣﺒﻪ ﻣ ﯽ ﮐ ﺮدم‪ .‬ﺧ ﻮب ی ﺎدم هﺴ ﺖ ﮐ ﻪ‬
‫ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر‪ :‬ﺟﻨﺎب دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ ﻣﻦ در ﺟﺎیﯽ ﺧﻮاﻧﺪم ﮐ ﻪ ﺷ ﻤﺎ‬ ‫هﺮدو هﻢ ﭼﺎﯼ ﻣ ﯽ ﺧ ﻮردیﻢ و ه ﻢ ﺣ ﺮف ﻣ ﯽ زدی ﻢ‪ .‬ﺣ ﺎﻻ‬
‫در ﺑ ﺎرﻩ ﺑ ﺲ ه ﺎﯼ ﺷ ﻬﺮ )ﻣﻠ ﯽ ﺑ ﺲ ه ﺎ( و ادارت دوﻟﺘ ﯽ‬ ‫ﺧﻼﺻﻪ ﺁن ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﻗﺮار ذیﻞ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ و‬
‫اﻇﻬ ﺎر ﻧﻈ ﺮ ﮐ ﺮدﻩ ﺑﻮدی ﺪ و ﺟﺎﻟ ﺐ ایﻨﮑ ﻪ ﺁز ﺁﻧﻬ ﺎ ﺑﻴﺴ ﺎر‬ ‫ﮐﺎﺳﺘﯽ هﺎﯼ ﻓﺮاوان‪.‬‬
‫ﺕﻤﺠﻴ ﺪ و ﺕﻌﺮی ﻒ ﮐ ﺮدﻩ ﺑﻮدی ﺪ‪ .‬ﻣ ﯽ ﺷ ﻮد دﻟﻴ ﻞ ﺁﻧ ﺮا ﺑ ﺮاﯼ‬ ‫ﺧﺒﺮﻧﮕ ﺎر‪ :‬ﺑﺎﺳ ﻼم ﺧ ﺪﻣﺖ ﺷ ﻤﺎ دﻣﻮﮐﺮاﺳ ﯽ ﻋﺰی ﺰ! ﺕﺸ ﮑﺮ‬
‫ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ ﮔﺎن ﮔﺮاﻣﯽ ﺑﮕﻮیﻴﺪ؟‬ ‫ازیﮑ ﻪ ﻟﻄ ﻒ ﮐ ﺮدﻩ و دﻋ ﻮت ﻣ ﺎ را ﭘﺬیﺮﻓﺘﻴ ﺪ‪ .‬ﺑ ﻪ ﻋﻨ ﻮان‬
‫دﻣﻮﮐﺮاﺳ ﯽ‪ :‬ﺑﻠ ﻪ ﺷ ﻤﺎ ﮐ ﺎﻣﻼ درﺳ ﺖ ﻣ ﯽ ﻓﺮﻣﺎیﻴ ﺪ ﻣ ﻦ ﻣﻠ ﯽ‬ ‫اوﻟﻴﻦ ﺳﻮال ﻣﯽ ﺕﻮﻧﻴﺪ از وﺿﻊ ﺻﺤﯽ ﺕ ﺎن ﺑ ﺮاﯼ ﺧﻮاﻧﻨ ﺪﻩ‬
‫ﺑﺲ هﺎ و ادارات دوﻟﺘﯽ را زیﺎد دوﺳﺖ دارم و ایﻨﻬﺎ ﺑﺎﻻﯼ‬ ‫ﮔ ﺎن ﮔﺮاﻣ ﯽ ﮐﻤ ﯽ ﺑﮕﻮی ﺪ‪ .‬ﭼ ﺮا ﮐ ﻪ ﻣ ﺎ ﺷ ﻨﻴﺪﻩ ﺑ ﻮدیﻢ وﺿ ﻊ‬
‫ﺕ ﮏ ﺕ ﮏ ﻣ ﺮدم اﻓﻐﺎﻧﺴ ﺘﺎن ﺣ ﻖ دارﻧ ﺪ ﮐ ﻪ از ﺁﻧﻬ ﺎ در ه ﺮ‬ ‫ﺻﺤﯽ ﺕﺎن ﺧﻮب ﻧﻴﺴﺖ؟‬
‫ﮐﺠﺎ ﮐﻪ هﺴﺘﻨﺪ ﺕﻌﺮیﻒ و ﺕﻤﺠﻴﺪ ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ دﻟﻴﻞ هﺎﯼ زی ﺎدﯼ‬ ‫دﻣﻮﮐﺮاﺳ ﯽ‪ :‬ﺑﺎﺳ ﻼم ﺧ ﺪﻣﺖ ﺷ ﻤﺎ و ﺧﻮاﻧﻨ ﺪﻩ ﮔ ﺎن ﻣﺤﺘ ﺮم‬
‫ﺑ ﺮاﯼ اﺙﺒ ﺎت ای ﻦ ادﻋ ﺎ ه ﺎﯼ ﺧ ﻮد دارم وﻟ ﯽ ﻣ ﻦ در ایﻨﺠ ﺎ‬ ‫ﺑﺨﺼ ﻮص ﻣ ﺮدم ﻏﻴ ﻮر اﻓﻐﺎﻧﺴ ﺘﺎن‪ .‬در ﺟ ﻮاب ﺳ ﺌﻮال ﺕ ﺎن‬
‫ﻓﻘﻂ ﺑﻪ یﮏ دﻟﻴﻞ ﺑﺮاﯼ هﺮ ﮐﺪام ﺑﺴﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬ ‫ﺑﺎیﺪ ﺑﮕﻮیﻢ ﮐﻪ هﻤﺎﻧﻄﻮریﮑﻪ ﮔﻔﺘﻴ ﺪ وﺿ ﻌﻴﺘﻢ ﭼﻨ ﺪان ﺕﻌﺮی ﻒ‬
‫ﻣﻠﯽ ﺑﺲ ه ﺎ‪ :‬ﺑﻬﺘ ﺮیﻦ ﺟ ﺎﯼ ﺑ ﺮاﯼ ﺳ ﭙﻮرت و ورزش ه ﺎﯼ‬ ‫ﮐﺮدﻧﯽ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺨﺎﻃﺮﯼ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ داﻧﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ اﮐﺜﺮ وﻗﺘﻬ ﺎ‬
‫ﺟﻮراﺟﻮراﺳ ﺖ‪ .‬ﺁدم وﻗﺘ ﯽ ﮐ ﻪ در ﮐﺎﺑ ﻞ زﻧ ﺪ ﮔ ﯽ ﻣ ﯽ ﮐﻨ ﺪ‬ ‫در ﮐﺎﺑﻞ هﺴﺘﻴﻢ و هﻮاﯼ ﺁﻟﻮدﻩ‪ ،‬ﺷﻠﻮ ﻏﯽ و ﭼﺘﻠﯽ ﺧﻴﻠﯽ‬
‫ه ﻴﭻ ﻧﻴ ﺎز ﻧ ﺪارد ﮐ ﻪ ﺑ ﻪ ﮐ ﺪام ﺟ ﺎﯼ دیﮕ ﺮ ﺑ ﺮاﯼ ورزش‬
‫در ایﻦ زﻣﺎن واﻗﻌﻪ ﻋﺠﻴﺒﯽ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد‪ .‬دیﺪم ﮐ ﻪ ﺳ ﻴﺎف ﺑ ﻪ‬ ‫ﮐﺮدن ﺑﺮود‪ .‬ﻣﺎﺷﺎاﷲ ﻣﻠﯽ ﺑﺲ هﻤﻴﺸﻪ ﭘﺮ از ﺟﻤﻌﻴﺖ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﭘﻴﺶ و رﺑﺎﻥﯽ و ﺡﮑﻤﺘﻴﺎر ﺑﻪ دﻥﺒﺎﻝﺶ ﺑ ﻪ ﺳ ﺮﻋﺖ ﺑ ﻪ ﻃ ﺮف‬ ‫ﺁدم ﺑﺎیﺪ ﺧﻮد را در دروازﻩ ﺑﺲ ﺁویﺰان ﮐﻨﺪ و ﮔ ﺮ ﻥ ﻪ ه ﻴﭻ‬
‫ﻣ ﺎ ﻣ ﯽ دوﻥ ﺪ‪ .‬ﺗ ﺎ ﺑ ﻪ ﻃ ﺮف دﻣﻮﮐﺮاﺳ ﯽ ﻥﮕ ﺎﻩ ﮐ ﺮدم دی ﺪم‬ ‫وﻗ ﺖ ﺑ ﻪ ﺧﺎﻥ ﻪ و ی ﺎ ﮐ ﺎر رﺳ ﻴﺪﻩ ﻥﻤ ﯽ ﺗﻮاﻥ ﺪ‪ .‬و ای ﻦ ﺑﺴ ﻴﺎر‬
‫دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ وﻗﺖ ﺟﺎﯼ را ﺗﺨﻠﻴﻪ ﮐﺮدﻩ و ﺑﻪ ﻃ ﺮف اﻃ ﺮاف‬ ‫ورزش ﺧ ﻮﺑﯽ اﺳ ﺖ‪ .‬هﻤﭽﻨ ﺎن از ﺑﺮﮐ ﺖ ﻓﻠ ﻢ ه ﺎﯼ هﻨ ﺪﯼ‬
‫ﺷﻬﺮ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ ه ﻢ چ ﺎرﻩ را ﻥﺎچ ﺎر دی ﺪم ﺑ ﻪ دﻥﺒ ﺎل‬ ‫ﺟﻮاﻥﺎن ﮐﺎﺑﻞ هﻤﻪ ﺑﭽﻪ هﺎﯼ ﻓﻠﻢ ﺷ ﺪﻩ اﻥ ﺪ و ﺧ ﺪاﯼ ﻥﺨﻮاﺳ ﺘﻪ‬
‫دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ ﺷﺮوع ﺑ ﻪ دوی ﺪن ﮐ ﺮدم‪ .‬ه ﺮ ﺑ ﺎر ﮐ ﻪ ﺑ ﻪ ﭘﺸ ﺖ‬ ‫اﮔ ﺮ دﺳ ﺖ ﺁدم ﺑ ﻪ ﮐ ﺪام یﮑ ﯽ ازﺁﻥﻬ ﺎ اﺻ ﺎﺑﺖ ﮐﻨ ﺪ‪ ،‬ﻣﺴ ﺎﺑﻘﻪ‬
‫ﺳﺮم ﻥﮕﺎﻩ ﮐﺮدم ﻣﯽ دیﺪم ﮐﻪ ﺁﻥﻬ ﺎ ایﻠ ﻪ ﮔ ﺎر ﻥﻴﺴ ﺘﻨﺪ و دﻥﺒ ﺎل‬ ‫ﺧﻮد ﺑﺨﻮد ﺗﻴﺎر ﻣﯽ ﺷﻮد یﺎ ﺑﺰن و ﮐﻠ ﻪ ﺑﺸ ﮑﻦ و ی ﺎ ﺑﺎیﺴ ﺖ‬
‫ﻣﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻨ ﺪ‪ .‬یﮑﺒ ﺎرﯼ ﮐ ﻪ ﺑ ﻪ ﭘﺸ ﺖ ﺳ ﺮم ﻥﮕ ﺎﻩ ﻣ ﯽ ﮐ ﺮدم‬ ‫ﮐﻪ ﮐﻠ ﻪ ات را ﺑﺸ ﮑﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﻴﮑ ﻪ ﺑ ﻪ ﺧﺎﻥ ﻪ ﺑﺮﮔ ﺮدﯼ ﺧﺴ ﺘﻪ و‬
‫دیﺪم ایﻨﺒﺎر هﺮ ﺳﻪ چﻮب ﺑﻪ دﺳ ﺖ دارﻥ ﺪ و هﻤﭽﻨ ﺎن ﻣ ﺎ را‬ ‫ﮐﻮﻓﺘﻪ هﺴﺘﯽ ﻣﺜﻞ ایﻨﮑﻪ ﺳﻪ ﺳ ﺎﻋﺖ را ﺧ ﻮب ورزش ه ﺎﯼ‬
‫دﻥﺒ ﺎل ﻣ ﯽ ﮐﻨﻨ ﺪ‪ .‬ﺗﺮﺳ ﻢ ‪ 100‬ﺑﺮاﺑ ﺮ ﺷ ﺪ و ﮐ ﺎر ﺑ ﻪ ﺟ ﺎیﯽ‬ ‫رزﻣ ﯽ اﻥﺠ ﺎم دادﻩ ﺑﺎﺷ ﯽ و ﺁدم دیﮕ ﺮ ﻥﻴ ﺎز ﻥ ﺪارد ﺑ ﻪ ﮐ ﺪام‬
‫ﮐﺸﻴﺪ ﮐﻪ ﮔﺪوپ ﮔﺪوپ ﻗﻠ ﺒﻢ را ﻣ ﯽ ﺷ ﻴﻨﺪم و ﻥﻔﺴ ﻢ ﺑﻨ ﺪ ﻣ ﯽ‬ ‫ﺟ ﺎﯼ دیﮕ ﺮ ﺑ ﺮاﯼ ورزش ﮐ ﺮدن ﺑ ﺮود‪ .‬ﺟ ﺎﯼ هﻤ ﺎن ﺟ ﺎﯼ‬
‫ﺁﻣﺪ وﻝﯽ دﻣﻮﮐﺮاﺳ ﯽ ﺑ ﺮ ﻋﮑ ﺲ ﺧﻴﻠ ﯽ ﺧﻮﺷ ﺤﺎل و چ ﺎﻻﮎ‬ ‫اﺳﺖ! ﻣﻠﯽ ﺑﺲ ﺟﺎن!‬
‫ﺑﻮد و ﻣﺜ ﻞ ی ﮏ ورزﺷ ﮑﺎر واﻗﻌ ﯽ ﻣ ﯽ دوی ﺪ و ﺗﺮﺳ ﯽ در‬ ‫ﻣ ﯽ روی ﻢ ﺳ ﺮ ادارات دوﻝﺘ ﯽ و ریﺎﺳ ﺖ ﭘﺎﺳ ﭙﻮرت را‬
‫چﻬﺮﻩ اش ﻥﻤﯽ دی ﺪم‪ .‬ﺑﻌ ﺪ از ﭘ ﻨﺞ دﻗﻴﻘ ﻪ دوش دﮔ ﺮ ﻥ ﺎﺗﻮان‬ ‫ﺑﻌﻨﻮان ﻥﻤﻮﻥ ﻪ اﻥﺘﺨ ﺎب ﻣ ﯽ ﮐﻨ ﻴﻢ‪ .‬ﻣ ﺜﻼ اﮔ ﺮ ﺷ ﻤﺎ ﭘﺎﺳ ﭙﻮرت‬
‫ﺷﺪم و هﺮ چﻪ ﮐﻮﺷﺶ ﮐﺮدم ﻓﺎیﺪﻩ ﻥﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻋ ﺮق از ﺳ ﺮ و‬ ‫ﮐ ﺎر داﺷ ﺘﻪ ﺑﺎﺷ ﻴﺪ ﺑﺎی ﺪ ﺳ ﻪ هﻔﺘ ﻪ ه ﺮ روز ﺳ ﻪ ﺑ ﺎر در دم‬
‫ﺻﻮرﺗﻢ ﻣ ﯽ ﺑﺎری ﺪ وﻝ ﯽ ﺑ ﺎزهﻢ ﮐﻮﺷ ﺶ ﻣ ﯽ ﮐ ﺮدم‪ .‬ازﺁﻥﺠ ﺎ‬ ‫دروازﻩ ریﺎﺳﺖ ﻣﺤﺘﺮم ﭘﺎﺳﭙﻮرت ﺳﺮ و ﮐﻠﻪ ﺗ ﺎن ﭘﻴ ﺪا ﺷ ﻮد‬
‫‪ -‬ﺷﻤﺎرﻩ ‪٤۵ – ١‬‬

‫ﮐ ﻪ ﺧﻴﻠ ﯽ ﺗﺮﺳ ﻴﺪﻩ ﺑ ﻮدم‪ ،‬ﻥﻤ ﯽ ﺗﻮاﻥﺴ ﺘﻢ ﺑ ﻪ ﭘ ﻴﺶ ﺑ ﺮوم‪.‬‬ ‫و ﭘﻴﺶ هﺮ ﻣﺪیﺮ ﻣﺤﺘﺮم زارﯼ ﮐﻨﻴﺪ ﮐ ﻪ ﮐﺎرﺗ ﺎن را راﻩ ﺑ ﯽ‬
‫درهﻤ ﻴﻦ ﮐﺸ ﺎﮐﺶ ﻥﺎﮔﻬ ﺎن از ﺗﺨﺘﺨ ﻮاب اﻓﺘ ﺎدم ﭘ ﺎیﻴﻦ و از‬ ‫اﻥ ﺪازد و ﮔ ﺮ ﻥ ﻪ در اﻓﻐﺎﻥﺴ ﺘﺎن ﭘﺎﺳ ﭙﻮرت ﮔ ﺮﻓﺘﻦ یﻌﻨ ﯽ‬
‫ﺧﻮاب ﺑﻴﺪار ﺷﺪم و ﻥﺰدیﮏ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺒﺮﻏﻪ ﺧﻮد را ﺑﺸﮑﻨﻢ‪.‬‬ ‫"ﻗﻮرﺑﺎﻏ ﻪ ﺷ ﻌﺮ ﺧﻮاﻥ ﺪن"‪ .‬ﺑﻬﺘ ﺮیﻦ راﻩ ﺑ ﺮاﯼ ﭘﺎﺳ ﭙﻮرت‬
‫ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻥﻪ ﺷﮑﺴ ﺘﻪ ﻥﺸ ﺪﻩ ﺑ ﻮد‪ .‬و اﮔ ﺮ ﺷ ﻤﺎهﺎ ﺁﻥﺠ ﺎ ﻣ ﯽ ﺑﻮدی ﺪ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻦ هﻤﺎن راﻩ ﺳ ﻨﺘﯽ و ﭘ ﺪرﯼ ﺁن یﻌﻨ ﯽ هﻤ ﺎن راﻩ دﻻل‬
‫ﺡﺘﻤًﺎ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻴﺪ ﮐﻪ ﺳﻪ ﺑﻨﺪ ﻗﺒﺮﻏﻪ ﺧﻮد رﻩ ﺷﮑﺴﺘﻪ و ﺳ ﻪ ﺗ ﺎ‬ ‫ﻣ ﯽ ﺑﺎﺷ ﺪ‪ .‬و ﻣ ﻦ از ای ﻦ ﻓﺮﺻ ﺖ اﺳ ﺘﻔﺎدﻩ ﮐ ﺮدﻩ ﺑ ﻪ دزدان‬
‫ﺻ ﻔﺮ را ﻓﺸ ﺎر ﻣ ﯽ دادی ﺪ وﻝ ﯽ ﺧ ﺪا را ﺷ ﮑﺮ ﮐ ﻪ‬ ‫ﻣﺤﺘﺮم و ﺁدم ﺁزارهﺎﯼ ﮔﺮاﻣﯽ ﻥﺼﻴﺤﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺟ ﺎ‬
‫ﻥﺒﻮدی ﺪ ‪.‬ﺧﻼﺻ ﻪ ﮐ ﻼم ﺧﻴﻠ ﯽ دق ﺷ ﺪﻩ ﺑ ﻮدم و دﻝ ﻢ ﺑ ﺮاﯼ‬ ‫وﻗ ﺖ ﮔﺮاﻥﺒﻬ ﺎﯼ ﺷ ﺎن را ﺻ ﺮف ﻥﮑ ﺮدﻩ ه ﺮ چ ﻪ زودﺗ ﺮ‬
‫دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ‪ .‬ﻥﻤﯽ داﻥﺴﺘﻢ ﺁﻥﻬﺎ چ ﻪ ﺑﻼی ﯽ ﺑﺮﺳ ﺮ‬ ‫ﻣﻘﺎﻣﯽ در ادارات دوﻝﺘ ﯽ ﺟﺴ ﺘﺠﻮ ﮐﻨﻨ ﺪ زی ﺮا رﺷ ﻮﻩ ه ﺎ را‬
‫ﺁن ﺑ ﺪﺧﺖ ﺁوردﻥ ﺪ؛ وﻝ ﯽ چﻴ ﺰﯼ ﮐ ﻪ ﻣ ﺮا ﺧ ﻮش ﺑ ﻴﻦ ﻣ ﯽ‬ ‫دیﮕﺮان ﻣﯽ ﺑﺮﻥﺪ!‬
‫ﺳﺎزد ایﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ او از ﺁﻥﻬﺎ ﻥﺘﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮد و او ورزﺷ ﮑﺎر‬ ‫ﺧﺒﺮﻥﮕﺎر‪ :‬ﺧﻮب ﺟﻨﺎب دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺁﺧﺮیﻦ ﺳﻮال‬
‫ﺧ ﻮﺑﯽ ﺑ ﻮد و ﻣ ﻦ ﻣﻄﻤ ﺌﻦ هﺴ ﺘﻢ ﮐ ﻪ او را ﮔﻴ ﺮ ﮐ ﺮدﻩ ﻥﻤ ﯽ‬ ‫ﻣ ﯽ ﺷ ﻮد ﻥﻈ ﺮ ﺗ ﺎﻥﺮا در ﺑ ﺎرﻩ اوﺿ ﺎع ﻓﻌﻠ ﯽ ﭘﺎرﻝﻤ ﺎن‬
‫ﺗﻮاﻥﻨﺪ‪.‬‬ ‫اﻓﻐﺎﻥﺴﺘﺎن ﺟﻮیﺎ ﺷﻮیﻢ؟‬
‫ﺳﻮﭘﺮ ﻣﺎرﮐﺖ وﻃﻦ ﻓﺮوﺷﮕﺎﻩ ﺧﻮد ﺷﻤﺎ هﻤﻮﻃﻨﺎن ﻋﺰﻳﺰ!‬

‫™ ﻋﺮﺿﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﺮﻏﻮﺑﺘﺮﻳﻦ و ﺑﻬﺘﺮن اﻥﻮاع و اﻗﺴﺎم‬


‫ﻣﻮاد ﻏﺬاﻳﯽ از ﻗﺒﻴﻞ ﺑﺮﻥﺞ‪ ،‬ﺧﺸﮑﺒﺎر‪ ،‬ﺣﺒﻮﺑﺎت‪ ،‬اﻥﻮاع‬
‫ﺕﺮﺷﯽ‪ ،‬ﻣﺮﺑﺎ‪ ،‬ﺷﺮﻳﻨﯽ ﺟﺎت‪ ،‬و ﻏﻴﺮﻩ‬
‫™ اﻥﺘﻘﺎل ﺣﻮاﻟﻪ هﺎﯼ ﭘﻮﻟﯽ ﺷﻤﺎ در ﮐﻮﺕﺎﻩ ﺕﺮﻳﻦ زﻣﺎن و‬
‫ﻥﺎزﻟﺘﺮﻳﻦ ﻗﻴﻤﺖ در ﺳﺮاﺳﺮ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ ﺟﻬﺎن‬

‫™ ﺑﺨﺶ ﻗﺼﺎﺑﯽ ﺣﻼل ﺑﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ‪ ،‬ﮔﺎو‪ ،‬ﺑﺰ و ﻣﺮغ‬


‫هﻤﻪ وﻗﺖ در ﺧﺪﻣﺖ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﻋﺰﻳﺰ‬

‫™ ﻥﺎن ﺕﻨﻮرﯼ ﮔﺮم و داغ اﻓﻐﺎﻥﯽ هﻔﺖ روز هﻔﺘﻪ ﻣﻮﺟﻮد‬


‫اﺳﺖ‬

‫‪9/384 Prospect Road, Kilburn S.A 5084.‬‬


‫‪Ph# 08-82606561‬‬
‫‪Mob# Hamid: 0404878752, Qasime: 0417049522‬‬

‫ﺑﻪ زودﯼ اﻓﺘﺘﺎح ﻣﯽ ﺷﻮد ‪OPENING SOON‬‬

‫ﻣﮋدﻩ ﺑﻪ هﻤﻮﻃﻨﺎن ﻣﻘﻴﻢ ﺷﻬﺮ ادﻳﻠﻴﺪ!‬

‫رﺳﺘﻮراﻥﺖ وﻃﻦ ﺑﺎ ﻟﺬﻳﺰ ﺕﺮﻳﻦ ﻏﺬاهﺎﯼ ﺷﺮﻗﯽ ﺑﻪ زودﺕﺮﻳﻦ‬


‫ﻓﺮﺹﺖ ﺁﻏﺎز ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺁدرس ﻣﺎ‪:‬‬
‫‪6-7/384 Prospect Road Kilburn S.A 5084‬‬

‫‪Contact #: 08-82606561‬‬
‫™ ﻗﺼﺎﺑﯽ ﮔﻮﺷﺖ ﺣﻼل‪ :‬ﻣﺮغ‪،‬‬
‫ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺰ و ﮔﺎو‬
‫™ اﻥﻮاع ﻣﻮاد ﺧﻮراﮐﻪ‪ :‬ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻥﯽ‪،‬‬
‫اﻳﺮاﻥﯽ‪ ،‬هﻨﺪﯼ و ﻋﺮﺑﯽ‬
‫™ اﻥﻮاع ﮐﺎردهﺎﯼ ﺕﻴﻠﻴﻔﻮن‬
‫™ ﻥﺎن داغ و ﺕﺎزﻩ اﻓﻐﺎﻥﯽ هﻤﻪ وﻗﺖ‬
‫™ ﻣﺮﻏﻮﺑﺘﺮﻳﻦ اﻥﻮاع ﺑﺮﻥﺞ ﻣﺜﻞ‬
‫ﺁهﻮ ﺑﺮﻩ‪ ،‬اﻥﺪﻳﻪ ﮔﻴﺖ‪ ،‬ﺳﺘﺎرﻩ و‬
‫ﻏﻴﺮﻩ‬
‫™ اﻥﻮاع و اﻗﺴﺎم ﻇﺮوف و ﻝﻮازم‬
‫ﺧﺎﻥﻪ‬
‫ﺑﺎ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮﻳﻦ ﻗﻴﻤﺖ در ادﻟﻴﺪ‬
‫درﺧﺪﻣﺖ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن ﻋﺰﻳﺰ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪Shop # 376 Prospect Road,‬‬


‫‪Kilburn S.A. 5084 Bus stop 19‬‬
‫‪Ph & Fax: 08 8262 2660‬‬
‫‪Mob # Ali: 0400889907‬‬
‫‪Mob # Akber: 0411419121‬‬
‫ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ هﻤﻮﻃﻨﺎن ﻋﺰﻳﺰ!‬
‫رادﻳﻮ ﮐﺎروان هﺮ ﻳﮏ ﺷﻨﺒﻪ از ﺳﺎﻋﺖ ‪ 6:30‬اﻟﯽ ‪ 7:30‬ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ روﯼ ﻡﻮج‬
‫‪ 101.5 FM‬ﭘﺨﺶ ﻡﻴﺸﻮد‪.‬‬

‫ﺑﺮﻥﺎﻡﻪ هﺎ ﺷﺎﻡﻞ‪ :‬اﺧﺒﺎر‪ ،‬ﺑﺮﻥﺎﻡﻪ هﺎﯼ وﻳﮋﻩ‪ ،‬ﺑﺮﻥﺎﻡﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ‪ ،‬ﻡﻮﺳﻴﻘﯽ و ﻏﻴﺮﻩ ﻡﯽ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺷﻤﺎ ﻡﻴﺘﻮاﻥﻴﺪ هﺮ ﻳﮏ ﺷﻨﺒﻪ ﺑﺎ ﻡﺎ ﺗﻤﺎس ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻡﻮﺳﻴﻘﯽ دﻟﺨﻮاﻩ ﺗﺎن را ﻓﺮﻡﺎﻳﺶ‬


‫دهﻴﺪ‪ ،‬ﺿﻤﻨ ًﺎ ﻡﻴﺘﻮاﻥﻴﺪ در ﭘﻴﺸﺒﺮد ﺑﻬﺘﺮ و ﺧﻮﺑﺘﺮ ﺑﺮﻥﺎﻡﻪ ﻡﺎ را ﺑﺎ ﻥﻈﺮات ارزﻥﺪﻩ ﺗﺎن‬
‫ﻳﺎرﯼ رﺳﺎﻥﻴﺪ‪.‬‬

‫هﻤﻮﻃﻨﺎن ﮐﻪ در ﺷﻬﺮ هﺎﯼ دﻳﮕﺮ ﺳﮑﻮﻥﺖ دارﻥﺪ‪ ،‬ﻡﻴﺘﻮﻥﻨﺪ ﺑﺮﻥﺎﻡﻪ ﻡﺎ را از ﻃﺮﻳﻖ‬


‫وﺑﺴﺎﻳﺖ رادﻳﻮ ﮔﻮش دهﻨﺪ‪ .‬ﻥﺸﺎﻥﯽ وﺑﺴﺎﻳﺖ‪www.radio.adelaide.edu.au :‬‬
‫ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ ﮔﺎن ﻋﺰﻳﺰ‪:‬‬
‫ﺳﺨﻦ ﻧﻮ ﺗﺠﺮﺑﻪ اﯼ اﺳﺖ در ﻋﺮﺻﮥ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﮐﻪ در ﺁﻏﺎز راﻩ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁن ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ‬
‫هﻤﮑﺎرﯼ ﻓﮑﺮﯼ و اﻧﺘﻘﺎدات و ﭘﻴﺸﻨﻬﺎدات ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن و ﻗﻠﻢ ﺑﺪﺳﺘﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﺳﺨﻦ ﻧﻮ‬
‫ﻣﺤﺼﻮل ﮐﻮﺷﺸﻬﺎ‪ ،‬ﭘﺎﻳﺪارﻳﻬﺎ و ارادﻩ ﯼ ﺟﻮاﻧﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺁﻧﻨﺪ زﻧﺪﮔﯽ را از ﻣﻨﻈﺮ ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﺑﻪ‬
‫ﺧﻮاﻧﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺡﺎﻓﻆ ﺑﺎورهﺎ‪ ،‬ﻣﻌﺘﻘﺪات و هﻮﻳﺖ ﺟﺎﻣﻌﮥ ﺧﻮد ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ راﺳﺘﺎ و در ﺟﻬﺖ‬
‫ﺑﺎﻧﺠﺎم رﺳﺎﻧﺪن اﻳﻦ ﻣﻬﻢ ﺗﻮﺟﻪ و ﻋﻨﺎﻳﺖ دوﺳﺘﺎن ﻓﺮهﻨﮕﯽ ﻗﻄﻌ ًﺎ راهﮕﺸﺎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺪﻳﻦ‬
‫ﻣﻨﻈﻮر دﺳﺖ اﻧﺪرﮐﺎران ﺳﺨﻦ ﻧﻮ از ﮐﻤﮏ هﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼ و ﻣﺎﻝﯽ هﻤﻮﻃﻨﺎن اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻧﻤﻮدﻩ و ﺁﻧﺮا‬
‫در ﺡﻘﻴﻘﺖ ﺿﻤﺎﻧﺘﯽ ﺑﺮاﯼ ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﮔﺎم هﺎﯼ اﺳﺘﻮارﺗﺮ در اﻳﻦ ﻋﺮﺻﻪ ﻣﯽ ﺷﻤﺎرد‪ .‬ﻗﻠﻢ ﺑﻪ دﺳﺘﺎن‬
‫و ﻓﺮهﻨﮕﻴﺎن ﻣﻴﺘﻮاﻧﻨﺪ از ﻃﺮﻳﻖ اﻳﻤﻴﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪ هﺎ و ﻣﻘﺎﻻت ﺷﺎن را ﺑﺮاﯼ ﻣﺎ ارﺳﺎل دارﻧﺪ‪ .‬ﺁدرس‬
‫اﻳﻤﻴﻞ ﻣﺎ‪ ، sokhane_nau@yahoo.com :‬ﺑﺮاﯼ وارﻳﺰ ﻧﻤﻮدن ﮐﻤﮏ هﺎﯼ ﻣﺎﻝﯽ ﺗﺎن‬
‫ﻣﺸﺨﺼﺎت ﺡﺴﺎب ﺑﺎﻧﮑﯽ ﻣﺎ از اﻳﻦ ﻗﺮار اﺳﺖ‪National Bank :‬‬
‫‪Account Number# 085364-86323864795‬‬
‫ﻏﻼم ﺳﺨﯽ هﺰارﻩ از ﻧﻘﺎﺷﺎن ﺟﻮان اﻓﻐﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺳﺎل ‪ 1999‬ﺑﻪ‬
‫اﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد‪ .‬او ﮐﻪ از ﮐﻮدﮐﯽ ﺑﻪ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺖ‪ ،‬ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ هﺎﯼ‬
‫هﻨﺮﯼ اش را در اﺳﺘﺮاﻟﻴﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺟﺪﯼ دﻧﺒﺎل ﮐﺮد‪ .‬او ﺟﻮایﺰ ﺑﺴﻴﺎرﯼ را‬
‫در ﻧﻤﺎیﺶ هﺎﯼ هﻨﺮﯼ ﮐﺴﺐ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ در " ‪"Maleny Art‬‬
‫"‪ Award & Exhibition 2001‬ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﻣﻠﮑﻪ دیﺎﻧﺎ ﺟﺎیﺰﻩ ﻗﺎﺑﻞ‬
‫ﺕﻘﺪیﺮ را ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﻮد‪ .‬ﺑﺮ ﻋﻼوﻩ در ﻣﺴﺎﺑﻘﺎت ﺑﺰرگ هﻨﺮﯼ و ادﺑﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺕﻮﺳﻂ ﺳﻔﺎرت ﮐﺒﺮﯼ اﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎن در ﮐﻨﺒﺮا ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺟﺎیﺰﻩ ﻣﻘﺎم اول‬
‫را ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫‪Reflection‬‬