QAMUS-I TÜRKİ

ŞEMSEDDİN SAMİ

ETİMOLOJİK IŞ APARAN
HOSON BOY HADİ TOBRİZ 2008

a

ab
abad
abadanlıq
abadanlıq
abadlamaq
abadlıq
abaqa

abalıq

a. 1. sevgi ile çağıma seslerindendir. - a manim sevgilim. -a gözümün bebeyi. 2. hirsle, qez
eble çağırma seslerinden. - a canım, böylede iş olar. 3. şaşmana seslerinden. - a bu ne gözel
bu nedir. 4. bıqmağı, doymağı belirten ses. - a bu çox oldu. 5. da. yükleme, te'kidi gösteri
- vererer a, öz malıdı: vererer da, öz malıdı. - satar a, neden satmasın. 6. da. ititmeyi, te
esmeyi, isteyi vurqulayan, gösteren ses. - gel a !. gel da !. - yazsanız a: yazsanız d
a.
(ap op. ob. yob. yop: çoxluğu gösteren sözler).

avad. ovad. 1. ovlaq. nersenin yığvasını, bolluğunu,
çoxluğu gösteren söz. 2. uvat.
avadanlıq. bolluq. islik. varavanlıq.
bayınlıq. baynalıq. bayındırla. abadlıq.
diriltmek. şenlendirmek.
bayınlıq. baynalıq. bayındırla. abadanlıq.
yapaqa. abqa. yapqa. 1. istek. istenilen, görülen nerse. senin abağan nedir. 2. oya. meşquliyyet. - özüve bir
abaqa seçde, oyasız qalma.
yeldirme. yeldirme. manto. (qadınların gen, bol eşik
geyimi).
abamaq ablamaq. avamaq. avlamaq. tıymaq. tıqmaq. qapamaq.
yapamaq. men' edmek.
aban
abın. avan. ulu. yüksek. ali.
abandırmaq
yapandırmaq. çökertmek. ıxlamaq. xıxlamaq. abanlamaq
mek. iqdam edmek. 2. kullamaq.
işletmek. 3. iri iri addımlamaq. addımlayaraq ölçmek.
abanmaq yapanmaq. 1. qapanmaq. çulqanmaq. çökünmek.
üzerine düşmek. - ne menim üstüme abanmısan. 2.
eğilmek. salqınmaq. sarqınmaq. - potuşqadan abanıb
baxdı. 3. genişlemek. açılmaq.
abansız apansız. avansız. ansız. ansızın. birden.
abdal sapaq. sarsaq. bonğ. bon. avanaq. şaşıq. şaşqın.
axmaq. savuruq. eğli uçmuş. çapıq. sefeh. abdastxana
ayaq yol.
abı
abu. böyükleri çağırmağa sayqı sözü. dadaş. qerdeş. abım bura buyurun.
abın
aban. avan. ulu. yüksek. ali.
abırqa bax > qabırqa.
abırlı qısrıq.
abısıt absın. absıt. (< abamaq: gizletmek). gizli.

yapanlamaq. 1. işl

abqa

ablaq
abluqa
absın
absıt
abşar
abu
abuqsapuq aburçubur
abur
abyar
acar
acarlamaq

abaqa. yapaqa. yapqa. yapaq. 1. istak. istanilan, görülan narsa. - sanin abağan nadir.
2. oya. maşquliyyat. - özüva bir abaqa seçda, oyasız qalma. ablaq < albağ. rahbarah. yapluq
a. yapalqa. quşaq. mahasira. absıt. abısıt. (< abamaq: gizlatmak). gizli. absın. abısıt. (< a
amaq: gizlatmak). gizli. şalala. çağla. çalğa.
abi. böyüklari çağırmağa sayqı sözü. dadaş. qardaş. -abım bura buyurun. saçmasapan. hazayan.
1. qıvırzıvır. 2. hapursapur. abuqsapuq. saçmasapan. hazayan.

obur. doymaz. qarımpa. - abur obur: obur çobur. - abur çopurun biridi bu gada.
kömak. yardım. vasita. - abyarsız varmaq olurmu. -abyarın qırılsın.
{(c <> z ) (< acırtmaq)}.açar. ahar. axar. ağlıq. düzgün. sılağ. sığal. cıla. pardax.
axarlamaq. aharlamaq. cilalamaq. sığallamaq. açmaq. sılağlamaq. sığallamaq. cılalamaq. pardax
aq.

acdamaq acın ile değirman daşının dişlerin açıb, ititmek.
acgöz 1. ac. acur. azur. azqın. 2. yutuq. utuq. ütük. tamahkar.
acıdan qoraq. qora. yaxan. yandıran.
aciko qıcıka. xerdel otu. qazvel.
acı
1. dadlı olmayan. - acı su: içilmez su. 2. pis. iti. yaxşıqsız.
oxarsız. qaba. sert. - acı söz. 3. tünd. cik. çığrı. - acı sas. 4. acıq. ağrı. incik. sızı. d
acıq. müsibet. matem. yas. öc. intiqam. 6. evez. telafi. - acı çıxarmaq: öclenmek. intiqa alm
q. telafi edmek. 7. sancı. ağrı. 8. ters. etacı. eqit. ekit. eqti. egti. - akti söz. 9. da
dlı olmayan. -acı su: içilmez su. 10. acın. yanıq. yanqı. yanı. teessüf. -yanıq ki çatmadı ba
er ile. - min yanıqla bildirmeliyem ki. - bu işlere yanıq yox. - indi yanıqdan kar çıxmaz. 1
2. ağrı. sancı. inci.
acı su: quyu suyu.
çox sıxıntı, acı çakmak: qan qusmaq.
acı tapadan çıxmaq: tepesinden tüstü çıxmaq. çox acı çekmek.
quyruq acısı: öcü alınmamış keçmiş acı. - onun bir quyruq acısı vardır.
acıqdırmaq acıq
acıqlamaq
acıqlandırmaq
acıqlanmaq
acıqlıq acıqlı
acıqmaq
acıqtırmaq
acil
acılanmaq
acılı
acılıq

sanğlatmaq. tengitmek. tenge geitmek. çektirmek. delirletmek. hirslendirmek.
acı. 1. yas. musibet. matem. 2. ağrı. acı. incik. sızı. derd. keder. 3. azıq. nifret. kin.
1. acmaq. - tanerten ağızalma yeyen, quşluqa acığar. 2. yasa batmaq. - qadıncağız acıqlandı.
ek. qızdırmaq. yügrütmek. - eğlenmek üçün üçün birin qızdırmaq.
yügrünmek. qızışmaq. acğılmaq. yaslanmaq. yaslı
olmaq. mateme batmaq.
eqtilik. ekitlik. kekres. gesis.
1. acınacaqlı. feci'. 2. hirsli. taqın. darğın.- darğın
gördümden heç bir ne söylemedim.
aşıqmaq. telesmek.
aşıqtırmaq. telestirmek.
< aşıl. meze. xırım xırda qarışıq quru yemiş. teneqqülat. qusselenmek. darılmaq. darıxmaq. ac
incikli.
1. kekrelik. dil burma. sertlik. ekşilik. 2. qusse. keder. meraret. - acılığı içindedir.
acımaq

acımtıraq

acın

acın acın
acınacaq
acınacaqlı
acındırmaq

acınmaq. 1. yanılmaq: yanıqmaq. yanğmaq. yanmaq. heyiflenmek. teessüflenmek. 2. kekremek.
dil burarcak ekşimek. ekşiyib qabarmaq. texmir olmaq. 3. teesüflenmek. rehme gelmek.
{ şemseddin sami yazır: ağrımaq ile acımağın ayrımı buki: ağrı, derin olur. acıma, üzden olur
, gah gah tutan ağrıdır}- onun yoxluğuna içden yanıldıq.
acımıyaraq qoymaq, vermak, edmak: bağışlamaq. bezl, feda edmek. esirgememek. qıymaq.
- parasın qıyamır. -parasına qıyıb bu kitabı almadı.
eqit. ekit. eqti. egti. kekre. ges. - akti yemiş. - acımtıraq akşi: kekre. dil burar.
acı. yanıq. yanqı. yanı. teessüf. - yanıq ki çatmadı başa
yaşamı, xoş günler ile. - min yanıqla bildirmeliyem ki. - bu
işlere yanıq yox. - indi yanıqdan kar çıxmaz.
acılı. ağrılı. sancan. incikli.
değirman daşının dişlerin açıb, ititmek üçün çekiş.
acınacaq, yaxışmaz durum: yazıq. acıqlı. feci'.
esirqetmek. rehme getirmek.
acınmaq

acırqa
acırqanamaq acısız

acışan acışdırmaq acışma acışmaq
acıtan acıtmaq

acıtmaq

acımaq. yanılmaq: yanıqmaq. yanğmaq. yanmaq. heyiflenmek. teessüflenmek. - onun yoxluğuna içd
n yanıldıq.
- acınmadan qılınmaq: qıymaq. qeder edmek. qıyına (zülme) muzayiqe edmemek, qısırqanmamaq. mene qıydı. - suçsuz birine nasıl qıyarım. rehmet. meğfiret. rehm edmek.
1. ağrısız. sancısız. incisiz. 2. bayıtmaqla (bihuşlatmaqla). aparılan operasiy, emel. acı gö
n.
uzaşdırmaq. azışdırmaq. ititmek. hiddetlendirmek. göynük. sızak. sızış.
uzaşmaq. azışmaq. itişmek. qızışmaq. qutruşmaq. hiddetlenmek. zalim.
1. talamaq. dalamaq. dağlamaq. yaxmaq. qavurmaq. -ısırqan daladı, ebe kömeçi yaladı. 2. qabar
maq. texmir edmek. 3. eqşitmek. ekşitmek. texmir edmek. bayatlatmaq. 1.
sancmaq. incitmek. (> acidanfars).
acıyan rahman. marhamatli. müşfiq.
ac
1. istak. yaxış. xahiş. 2. acgöz. acur. azur. azqın. - ac
göz: gümüş göz: paradan başqa gözüna bir na girmayan. 3.
yemaksiz. 4. az. tamahkar. haris. yoxsul. faqir. kasıb.
möhtac.
ac doyurmaq.
ac göz: taya cocuğu.
ac göz: ac qılıq, xasiyat: azıq. xasis.
azıqlığı burax qıl.
gözü aclılıq: soğumsızlıq. doymazlıq. tamahkarlıq. tama'. acranğ
acı). 1. halakat. bala. (>
azranğfars). 2. qussa. qayğı.
acur
azur. azqın. 1. şahvatli. 2. ac. acgöz.

- açbağ: hall o fasl. ratq o fatq. hall o aqd.
açaq
1. daş olmamış narsa. daşın qarşıtı: topraq. 2. aşaq.
malat. 3. xaka. oğuntu. topraqsin. - kömür açağı. 4. (açıb
arıdıb tamizlayan narsa). sabın.
açal
açıl. açıq. dik olmayıb alçaq yer. düşük. döşak.
açan
1 . yarıcı. yarcı. ayıran. yaran. paralayan. kasan. 2. çözan
(> suzan). yaxan. aridan. çözar. qodaz. çözartan.
közartan. çökürtan.
açan
açar. neşter.
açanğ ani.
açar
1. açan. neşter. 2. aşar. amil. 3. ücret. müzd.
açar
acar. 1. sılağ. sığal. cıla. perdax. 2. iştahı açan nerse.
turşi. 3. iştah verici.
- qutluluq, saadet himi, remzi, haçarı: qurqut. qorqut.
açbağlamaq
hell o fesl edmek.
açdırmaq
qazıtmaq. eşdirmek.
açdırmaq9
ekilmemiş, xam yeri işlemek.
açdırmq aşdırmaq. eşdirmek. qazdırmaq.
açıcı qutaran. xilaskar.
açığına göz göre. eyan.
açıqdan elenen. - alanan dedi: açıqdan dedi.
açıqına açqala. aşqara ( r <> l ) aşqala. yırqın. yırtığına. bellek.

acıranğ.

açıq
1. deniz açığı: engin. 2. # iç. dış. yad. için qarşıtı. açıqdan adam alınmır. 3. boş. işsiz. 4. iyesiz. yiyesiz. sahabsız. issiz. 5. (dengli nersede
lan) kesir. kesr. nüqsan. - budca açığı. - açığı çıxdı: çatışmamazlıq üz verdi. 6. meydan. 7.
ya qonaq olmaq: aylıqda yatmaq. aylaqda yatmaq. açıqda yatmaq. 8. enğliz. uzun. 9. şux. oy
naq. 11. aşqar. aşqal. açqal.

yırıq. balli. 12. aralıq. aralı. seyrak.- aralıq diş. - açıq ağız: şaşqın. - ağzı açıq: şaşıq
niz açığı: engin. angin. orta. ulu orta. - başaçıq: sarbast. qorxmaz. - gözü açıq: gözü yolda
ozuqmayan. işlak. 14. balinğ. aşkar. 15. yayıq. yayvan. mabsut. gülar. gülan. başşaş. küşada.
geniş. yavan. yayvan. bol. yayılmış. münbasit. darıxmaz. dar olmayan. paraq. çatlaq. yırıq. c
. farax. - ağzı açıq: sarsaq. ağzı yayvan. boşboğaz. ağzı gavşak. gavaza.-küşada qapı. - küşa
gülar bir boya. 16. yası. yassı. basıq. müstavi. basılıb azilmiş kimi. 17. yal. yalın. çıplaq
ni. aşgara. saxlzmsızın. gizlimsizin. qapaqsız. balli. ayan. 19. toruq. doruq. duruq. sa
f. turuq. turu. duru. barraq. saf. 20. quru. çıplaq. lüt. döşanmamiş. - quru yer. - quru söz.
- quru taxda. 21. alarğa. - açıq yemak: giriş (antira) yemayi. -yoğur yemak: quyuq (asl) y
emak. - toxluq: toxbasar: son yemak (deser). 22. (yer) güşad. ova. 23. aşgar. günaş kimi.
- bu iş çox açıqdır: günaş kimidir. - ara açıqlığı: narazılıq. 24. açal. açıl. dik olmayıb al
alluz. yelpanak. cıf. aclaf. 26. avat.

gösterli.
açıq sarı: kibriti.
ali, qapısı açıq: ekmeğine qoç. sexi.
duru su. - açıq don: torı don.
açıq duri.
açıq, iri addım: deve dabanı.
açıq tamiz: arın sağın.
açıq qapılı: qonaqçıl.
açıqdan gösterilmeyen: qapalı. müğelleq. mermuz. mübhem. - orasını qapalı keçdi. - bu
) çox qapalı. - qapalı söz. - qapalı bazar, dosluğu pozar.
baxdi açıq: yazqulu. yazıqlı. talehli.
yayıq danışıq: her terefli. açıqqöz
çalağ. itik. huşlu.
açıqlamaq
açlanmaq. anğlanmaq. enqlenmek. enlenmek.
ennilenmek. genlenmek. belinğlemek. ifşa edmek.
meydana qoymaq.
açıqlama
e'laniyye.
açıqlatmaq
belletmek. ortaya qoymaq. meydana çıxarmaq. - ürek sözün balmir.

açıqlıq aralıq. boşluq. fasile. mesafe. yavanlıq. yayvanlıq.
genişlik. bolluq. inbisat.
- taxda aralığı. - aralığa gedmak: boş yere dağılmaq.
açıl
1. (için açılması). geyirme. aruğ (için arıtlanması). 2. açal.
açıq. dik olmayıb alçaq yer. düşük. döşek. 3. yubat. möhlet.
açıla 1. apşaq. apşıq. yapışıq. çaltıq. genğ. genğ. gen. gen.
şaşa. müteeccib. 2. qıçları aralı. 3. gevşek. yaramaz. yürümez. gücsüz. açıla. tembel.
açılış ağaz. ağız. başlanış. başlanqıc. erefe. iftitah. iftitah.
qüvşar. küvşar. koşar. küşad. kovşad. küvşad > qoşadfars, (< kövşad < kovşamaq: açmaq. qazmaq
- yeni şehrin küşadı.
açılışmaq
didişmek. titişmek. dider diderlenmek.
açılma yayılma. inbisat.
açılmaq açınmaq. döşenmek. yayılmaq. uzanmaq. tullanmaq.
ayarmaq. ayrılmaq. azmaq. çaşınmaq. sapınmaq. yoluzmaq. döşenmek. yayılmaq. uzanmaq. açılıb t
maq. erimek. eğimek. bellirmek. belirmek. ağarmaq. fışlanmış. kesilmek. yarılmaq. ayrılmaq. s
q. sırıtmaq. siyritmek. faş olmaq. azlıqların,

açılmış

açım açımaq
açımlanmaq açınğ

açınmaq

saçuq suçuqların, eyb nuqsanların bir ucdan çıxması, gürünmasi. sırınmaq. sırıtmaq. siyrinmak
. eşilmak. - güc qazılan topaq.
onun suçları sırıtır.
ara açılmaq:soqumaq. soğumaq. soyumaq. soyuqlamaq.-bir biindan soğudular.
gizlisi fışlanmış, faş olmuş. baqlası çözülmüş: içi açılmış.
gözlari balirdi.
söza döşanmiş: sözü anina boyuna anlatmaq.
1 . şımarıq. şımarmış. safalmış. yırtlaq. yartlaq. yarılmış. yırtılmış. partlaq. - yırtlaq gö
açma. yorma. yorum. tafaeül. falaçılıq.
bir gizni, sirri, içi açımaq: sökmak. qoxulatmaq. iylatmak. ifşa edmak. - yarın onun
işlarin qoxulatacağam. soğumaq. iştahdan düşmak. ürayi vurulmaq.
acınğ. 1. açıqlıq. yarınğ. ( çuxurluq. eniklik). 2. yalınğ. diklinğ. itlinğ. ( diklamanğ. qal
q. yayılmaq. döşanmak. uzanmaq. tullanmaq. -söza döşanmiş: sözü anina boyuna anlatmaq. 2. qaz
sökünmek. tecziye olunmaq. - daş topraq yağıntı ile qazınır.
açınmamaq
aymaqcığa. utanmaq. çekinmek. usanmaq. - ayman:
çekin. - aymanmadı: çekinmedi.
açış
iftitah. erefe.
açıt
açtı. heşti. söke. oyuq.
açqal aşqar. aşqal. açıq. yırıq. belli.
açqala açıqına. aşqara ( r <> l ) aşqala. yırqın. yırtığına. bellek.
açqarın açqurun. göy qurşağı.
açqıçı perdaxçı. sığalçı. cilaçi.
açqı
perdax. sığal. cila.
açqır ışıqlı.
açqurun açqarın. göy qurşağı.
açlamaq enqletmek. enletmek.enniletmek. genletmek.
açlanmaq
açıqlamaq. anğlanmaq. enqlenmek. enlenmek.
ennilenmek. genlenmek.
açlaşmq aşlaşmaq. eşleşmek. qazılıb çuxurlaşmaq.
açlıq döşen. yaylıq. besat.
açmaq 1. taramaq. daramaq. arıtmaq. temizlemek. - saçın
daramaq. - saqqalın daramaq. - yün daramaq. 2.
turultmaq. durultmaq. tortılı nerseni durdurub, tortısın

dibe köçdürüb arıtlatmaq, aydınlatmaq. tesfiye edmek. 3. tuyurmaq. duyurmaq. ifşa edmek. neşr
mek. -bunları duyurmamalı. 4. tutmaq. işletmek. - çetir, örtük, perde tutmaq. 5. qazmaq. - q
uyu qazmaq. - kerdini qazmaq.
qapı açmaq: { 1 . yol açmaq. örnek vermek. örnek olmaq. 2. başlamaq. teşebbüs edmek.
yaraqlanmaq. talaşlanmaq}. 6. ağızlamaq. başlamaq. 7. aşmaq. eşmek. eşmek. qazmaq. 8. almaq.
apmaq. feth edmek. - ölker alıb açdı.
bağlasın aç: buxcasın aç. 9. sılağlamaq. sığallamaq. cılalamaq. perdaxlamaq. keşf edm
arlamaq. yarmaq. 11. başlamaq. 12. yatsamaq. yasmaq. düzeltmek. tesviye edmek. yozma
q. yazmaq. 13. aşmaq. iqdam edmek. emel edmek. 14. yarmaq.
açıb yırtmaq: dermek. derimek. taramaq. qazımaq.
bütün, toplu narsani açıb saçmaq, ayırmaq: yolmaq. didmek. - qoyunun yapıqın (yunun)
du.
yuxu yozmaq: açmaq5.- işi yarladıq. - işi yarlamadan işe düşdük.
yol açmaq: örnek olmaq.
fal açmaq: tefeüül edmek.

açmaq

açma

açmaz
açmazlıq
açtı
adamcağız
qapını böyük açmaq: ağır xerce girmek. işi böyük götürmek.
açıq qapılı: qonaqçıl.
qapını böyük açmaq: ağır xerce girmek. işi böyük götürmek.
takım açmaq: yanqın tulumbasın itice qoşdurmaq.
açıb göstarmak: sırıtmaq. sıyrıtmaq. siyritmek: çılpaqlamaq.
1. yormaq. vermek. saymaq. heml edmek. - her kes öz oyun (fikrin) yorar: verer. iyiye yormaq: yaxcıya açmaq. 2. ağtamaq. çekmek.

1 . delik. 2. çiy, işlenmemiş toprağın, yeni ekişi. 3. döşetme. yayma. best. 4. keşf. 5. qüvş
oşar. küşad. kovşad. küvşad > qoşadfars. (< kövşad < kovşamaq: açmaq. qazmaq). 6. açım. yorma
eül. falaçılıq.
1 . mat. 2. çıxmaz. bünbest. 3. baykut. kitümlük.
açıt. heşti. söke. oyuq. yazıq.
adlanmaq
adlanmaq.: - pisa adlanmaq: götülenmek. kötülenmek.
piselmek. pozulmaq. itiham olmaq.
afacan yaramaz. qılıqlımus. kaprisli.
ağıllı güclü. qoca. müdebbir. - qoca xaqan. - qoca bilgin.
aha ! 1. ahan !. ha !. doğru !. gerçek !. 2. işte !. al !. ala !. öyle
ahan ! aha !. ha !. doğru !. gerçek !.
ahar
1. ağar. ağ. axar. acar. ağlıq. düzgün. 2. acar.
aharlamaq
axarlamaq. acarlamaq. cilalamaq. sığallamaq.
ahatlanmaq
dincelmek. quşaq atmaq. soyunmaq.
ahextanfars
axıxmaq. yağıxmaq.
ahang < axınc. axınq. axış. tezlik. telseklik. telesiklik. te'cil.
ahasta < ağır asta. ağır. asta. yavaş. yuvaş.
ahufars < ağı. ağu. 1. man. eyb. < zeher. 2. < avu: tutuq. me'şuq.
mehbub.
ahust aqust. 1. güneşin toprağı qızdırıp. çiğin quruduğu vaxt.
2. asta. savsa. yavaş. ağır.
axır
axır. axar. yumşaq. armın. mülayim.
axisafars
axisafars. < axış. aheng. axınq.
axmaq bol. sapıq. sefeh. qanmaz.
axtanfars ajang
ajmaqlanmaq akıla
aq

ağıtmaq. axıtmaq. ağtamaq. axtamaq. boşaltmaq. lütlamak.
< açınğ. bax > açınğ.
ajmuqllanmaq. ajmuqmaq. 1. sapmaq. azmaq. 2. kalliği artmaq. keçallanmak. ( k <> ş ) aşıla
. cüzam.
ağ. ağ (< ağı). 1. dard. - ağı kasan darı. 2. ağ (< av) iki tikani avlayan (yığan, bir yera g
tika. - şalvar, qoltuq dalağı, ağı. 3. pis. - bu işimizda ağ oldu. - ağ oldu işlarimiz. 4. e
bu sözün ağı yoxdu. - ağını qaldır durulsun, ağını basdır bulansın. {> akfars. akfars}. 5. a
parça, tor. ağrib (özallikla balığ toru). 6. ahar. ağar. düzgün. 7. tor. örgü. hörgü. hörük.
duzağ.
ağ oy: yansız fikir.
ağ ürak: roşandil.
gümüş kimi ağ. gümüş boyun, bilak, puxaq.
üz suyu: üz ağı: namus. abrı. - bu işdan üzümüzün ağı ila çıxdıq.
ağ saqqal qara saqqal: kiçik böyük. har kim. - ağ doğan: sunğur. şunğar.
-

ağ damar: sınır.
çala ağ: kölgali ağ: tutqun boya.
ağ çiçak çeşiti: qar topu.
çox ağ, samiz olan kişi, cocuq: qar topu.
ağ doğan: çaqır doğrul. toğan.
ağ dombul uşaq: qartopu.
ağ tavşan: çöl siçanı.
tor ağ: ufaq gözlü balığ ağı (toru). (iri gözlüsüne " fanya" deyilir.
ağ ciyar: öggen. irye.
ağ evli: köçeri el. (qara evli: otraqlı el).
ağı ağ, qarası qara: dumduru. saf. - ağlı qaralı: rehbe reh. qartalka. çal. alavan.
azca ağarmış: qarçıl.

"aq banğ" sıraca otu çeşitlerindendir.
ağ atmaq: ağ buraqmaq: tor atmaq. tor qurmaq.
aqa
ağa (< ağmaq: qalxmaq). 1. yaşlı. böyük. efendi. 2. bey.
reis. buyruq. - ulusun ağası. oxuyub yazma bilmeyenlere seref ünvanı. 3. ezizlemek üçün, ağır
in olan oğlan uaqlarına verilen ad.
xan qapısında, ağ ağaların başı: qapı ağası.
nanı anacı- yan nanıcınrla arı anaların hacı
aqabay
aqabay
aqac

tumruq ağası: türme başçısı.
ağac damarı.
ağacdan top: tomaq.
dalları kasilmiş ağac kötüyü: qabran.
meşe qğaclarından (direklerinin) bir kiçik çeşiti. dilab. dolab.
qoşa dolab. - tek dolab.
ağac karaz: tomaq. at üzerinde daşınan qalın bir çomaq.
ağa bay: böyük qardeş.
ağ ağa: qere olmayan herem ağası.
ağabay: böyük qardaş.
iç ağas: vezirlerin baş işçisi.
bölük ağası: jandarma yüz başısı.
tümrüq ağası: türme başçısı, müdürü.
qapu ağası: devlet qulluqçularının başı.
ağa qapusu: yeniçeri idare bölüyü.
qol ağası: yüzbaşı ile beybaşı arasında bir ünvan. {- sol qol ağası. - sağ qol ağası}
tabur ağası: jandarma beybaşı. aqa
xace < xoca.
ağabay. esi. ağasi. böyük qardaş. (# ini: kiçik qardaş).
ağabay. möhterem zat.
- döşamalik uzun ağac: yollama direk, kiriş.

aqac

aqacıq aqal

aqalıq

(< ağmaq: qalxmaq).
orman ağaclarıdan olub, toxunuşu sert, dayanıqlı, qolay parıldayan, qayın ağacına oxş
görgan. - görgan direk. - görgan kereste. - görgan barmaqlıq.- ud ağac: öt ağac. qoxar. - ağa
: ağac delen. ağacların qabuğun dimdikleyen, qarğada kiçik bir quş. - qumar ağacı: qırmızı bo
. - qızıl ağac: bir çeşit urman, meşe ağacı. - ağac özü. özke. - ılqın ağacı: yılqınka ılqın.
yassı kesilmiş kiriş taxdalar: kereste (< karmak). - tomrum ağaç: kütük. kötük. künde.
ağac qaqan: ağac dalan: qaqası ile ağac qabığına çalan

quş.
yanqın ağac:geçgin odun.
gül ağaçlarında olan bir böcak: xanım böcayi: qırqımçı. ağacıq. kiçik ağa. balağa.
axal. 1. axıltı. axsal. aşqal. kovşal. bekara. zibil. 2. işlek. rayic. yavat olmayan. - yürük
pul. 3. ağalfars < aval. avar. (< avlamaq: tutmaq).
ağalıq. 1. ağalıq. beqlik. neciblik. fezilet. kerem. böyüklük. 2. kibir. qurur. ezemet. 3. co
etlik. 4. atalıq. vizaret. 5. imaret. eyalet başqanlığı. 6. tayılıq. dayılıq.

böyüklük. döğüşganlik. igitlik. başçılıq. 7. baylik. böyüklük. idara.
ağalıq edan: ağasi. - el ağası.
sağ qol ağalığı: binbaşılıq ila yüz başılıq arasında olan darcalarin an yüksayi, bu d
n yüksakdir.
aqan
axan. arxan. ravan. arvan. - arvan sular: axar sular.
aqapa ağapa. qadınlara verilan ad.
aqar
1. axar. qol. yol. tamar. damar. - yağmır suları yerin
damarlarına işladi. 2. ağar. ahar. ağ. acar. düzgün.
axar sular durmaq: heç bir na eşitmamak. heç bir qarşıt olmamaq. - işta buna axar su
lar durur. 3. ahar. acar. ağlıq. düzgün. sığallı, cilalı narsa. 4. axmar. xumar. asrik. süzük
sa. galiş. gediş. 6. axır. yumşaq. armın. mülayim.
aqarağlı
axarağlı. duyqu, hissin axarı ila. düşünmadan davranan.
iradasiz. dönak.
aqarlamaq
axarlamaq. aharlamaq. acarlamaq. cilalamaq. sığallamaq.
aqarlı axarlı. salis. salsuq. sarsuq.
aqarma ağarma. dan. sökan. daluğ. tilu'. şafaq. facr.

aqarmaq ağarmaq. 1. açılmaq. yuğunub arınmaq. 2. dan atmaq.
sabah açılmaq. 3. uzaqdan görünmeye başlamaq. -ulusun baxtı ağarmağa başladı. - qara göyde ağ
4. solmaq. sararmaq. 5. bellirmek. belirmek. açılmaq.- gözleri belirdi.
ağarmış dodaqlar: gücden düşmüş kimesne.
göz ağarmaq: ağlamaqdan, gözlemekden, baxmaqdan gözün qarası gedmek. görmez olmaq.
aqartı ağartı. bilim. me'rifet.
aqartmaq
ağartmaq. 1. aqlamaq. arıtmaq. 2. soldurmaq. boyasın,
benizin qaçırmaq.
- üz ağartmaq: yararlıq edmek.
aqartmaq
ağartmaq. suya çekmek: beraet edmek.
aqartu ağartu. bilim. tanu. maarif.
aqasi ağası. ağalıq eden. - el ağası.
aqasi ağasi. bir yerin dolandıranı, müdürü.
aqasi ağasi. esi. ağalıq, beylik, böyüklük yiyesi olan. ağabey.
böyük qardaş. (# ini: kiçik qardaş).
aqaşçı keresteçi (< karmak).
aqatma - ağatma davası: ağda. - ağda yapışdırmaq.
aqaz
ağazfars. < ağız. açılış. başlanış.
aqbal

aqbanu>ars

aqça

aqda

aqdaçı
aqdalaşmaq
aqdalaştırmaq

aqdurmak
aqı aqıq
aqıqmaq

ağbal ( < ağ + bal: tike. parça). yaxud ağbağlı (< ağ + bağlı) qadınların ağlıq, tor baş örtü
< ağbal ( < ağ + bal: tike. parça). yaxud ağbağlı (< ağ + bağlı) qadınların ağlıq, tor baş ör
ataman dövründa agçaların bir üzüna vurulan doğan şakli: toğra. - yazımı toğra oyunu:
yunu: şer men xet oyunu.
geçar aqça: rivaclı para.
sağ aqça: altın yerine işleyen para. {# pozuq aqçe}. ağda. 1. qarışmış, quyuq, qeliz
me'cun. 2. ağatma davası. - ağda yapışdırmaq.
bal ağdasından yapılan halva: qamış halvası. ağdaçı. me'cun düzelden.
ağdalaşmaq. uqdeleşmek. quyuqlaşmaq. bekişmek. ağdalaştırmaq. uqdeleştirmek. aqturmaq. ağdurm
uqlaştırmaq. bekiştirmek.
ağdurmak9. dörcelemek8. çukulö5. çoXıno7. kavlamaQ6. ağı. man. eyb.
axıq. arıq. barıq. (> barikfars). ince.
1. axıxmaq. yağıxmaq. (> ahixtan). 2. ağıqmaq.
zeherlenmek.: ağılanmaq.

aqıl
ağıl. avıl. 1. uçqurun, nersenin bağının keçdigi yol,
gedik. 2. çevre. mihit. es. huş.
kiçik ağıl: kom.
ağli gedmak: alıqmaq. şaşırmaq. bunğalmaq. bunalmaq.
ağlin aparmaq: alıqlatmaq. bunatmaq. bunğatmaq. şaşırtmaq.
ağla yelkan edmak: ağlına geleni edmek.
ağlı başında olmayan: unutqan. talqın. dalqın. alıq. gic.-ele o dalğın kişidir. - dal
. - oğlunu itirmesi, onu dalğına saldı. - dalqınlığı burax qıl, ayaq üstünde durqıl.
aqıla akıla. aşıla. qora. xure. cüzam. yenir keseli.
akıla qırğa: yayılıb genişlenen yara. aqılanmaq
ağılanmaq. zeherlenmek.: ağıqm
aqılı ağılı. (< ağı). 1. ağman. xesde. 2. qaturlu. qatqısı olan. qaturlu oq temreni: ağıya bulaştırılmiş oq.
aqıllanmaq ağıllanmaq övkelenmek. yoğlanmaq. öğlenmek.
huşlanmaq. önceden anlamayıb sonradan anlamaq. böyümek. gelişmek. - uşağın öqlanmasi çox çeke
evlenen ev yıxar, öqlanibsa evlenir, ev yığar.
aqıllanmaq
ağıllanmaq. 1. çevre uymaq. mihite uymaq. 2. teyitilmek. zekileşmek.

aqıllı ağıllı. bilkes. bilqeys. ekeç. usluca. usluc. olduqca
yumşaq. helim.
aqılmaq ağılmaq. ağnamaq. evedemek.
aqılsız toy. sefeh. sapaq. çiy. yaş. xam. ecemi.- toy kişi.
aqıltı axıltı: . axal. axsal. aşqal. kovşal. bekara. zibil.
aqım
ağım. axım. 1. ayağın topuq yanındaki boynu. - ağımlı:
boynu yüksek ayağ. 2. hava.
aqımçı ağımçı9. ağma9: tutumsuz. davamsız. qararsız.
aqın
axın. ağın. 1. ağın. xesis. pinti. kesmük. qıtmır. qısmır. 2.
sürüş. rivac. - sürüşlü para: rivaclı pul. axında olan para. sürüb axın edmak: haydamaq. hay küy ile cummaq.
yağmalamaq. 3. (dağıdıb, qenimet almaq amacı ile olan
cumuş, hicum). axın. haydut. çapul. yeğma. ilğar. qaret.
zorba. 4. xesis. pinti. kesmük. qıtmır. qısmır. 5. ağır.
gülbet. çetin. qolay olmayan. - bele gülbet işlere
qatılmayın. - böyle işlere uğraşmaq gülbetdir. 4. axın.
azmaq. sel. daşıq. daşmış çay, dere. 6. ağın. aydın.
aqınc axınc. axış (axınş). 1. çekiş. > keşiş. > keşeşfars. çekişlik.
cezzabiyyet. 2. kök. - bu mahnı hançı axışdadır: hançı kökdedir. 3.(> aheng). tezlik. telsekl
esiklik. te'cil. 4.

uyquş. onğuş. unğuş. süzüş. düzüş. tenqiş. tengeş.
uyqun. mutabiq. muvafiq.
aqınçı axınçı. ilğarçı.
aqınq axınq. axış. aheng.
aqınmaq ağınmaq. dolunmaq. tıxınmaq. bikinmek.
aqınsız axınsız. sürüşsüz. rivacsız. - sürüşsüz mal: rayic olmayan
mal.
aqır
ağır. 1. mühüm. ehmiyetli. 2. mesuliyyetli. bahalı.
qiymetli. 3. dözülmez. - ağır qoxu. 4. xeterli. vexim. - ağır xestelik. 5. kerih. toqnaqlı. g
geden. - ağır söz. 6. sıxıntılı. arqur. - ağır kişi. şişman. yeke. - ağır gövde. çapuq olmay
dil. 7. basqın. seqil. 8. güc. zehmetli. 9. yavaş. aheste < ağır asta. asta. yavaş. yuvaş. sa
sa. yavaş. asta. ahüste. 10. ağın. gülbet. çetin. qolay olmayan. - bele gülbet işlere qatılma
. qıran. giran. qıran. - böyle işlere uğraşmaq gülbetdir. 12. aşuq. yaşuq. metin. Batman. pat
. bat. bet. güclü. qalın. dayaqlı. iti. samballı. 13. gevşek. turğun. durğun. bataq. batıq. i
mayan. tutuq. - tutuq kişi. - çizmanin ağır, qalın çeşiti: tomaq .- o çox durqun ki.şiymi.ş.
ba. qatmar. qatmarlı. qeliz. bükük. 15.

aqırasta
aqırınca
aqırısı-qısqası

aqırlama
aqırlamaq

aqırlaşmaq

aqırlatmaq

aqırlıq

axır. ısra. son. 16. düşünan. yavaş. mülayim. matin.
ağır ağır: atım atım. yavaş yavaş.
ağır olan: ağraq. tamkinli. - çox ağrınca biriymiş ki, bu kişi.
ağır başlı: ciddi. viqarlı.
çox ağır: qurşun kimi.
ağır galmak: zor görmak.
ağır yerimak: yavaş yavaş, ağır ağır davranmaq.
toyuq axırı: kümas. (< küma. qoma) qomaç. qodus.- gün batır, toyuqları kümsla bala.
ağırasta > ahasta ağır. asta. yavaş. yuvaş. ağırınca. ağrınca. olduğunca. vazninca. axırısı-q
. ağırlama. böyütma.
artdırmaq. sayqamaq. hörmatlamak. öqnamak.
öngnatmak. öğünatmak. ulqatmaq.
ağırlaşmaq. pozulmaq. qoxumaq. iylanmak. - yemak
ağırlaşdı.
ağırlatmaq.ululamaq. böyütmak. ta'zim edmak. ikram edmak.
ağırlıq. 1. tutuqluq. yavaşlıq. gavşaklik. turğunluq. durğunluq. bataqlıq. batıqlıq. batalat.
unluqla, iş

görülmez. 2. sıqıntı. sıxıntı. siqlet. 3. qara basan. qara
basqan. kabus. 4. kebin. cehiz. qara. kabus. - ağırlıq
basamaq: qara basmaq. - iç ağırlığı: xestelik. iğ. qem.
kemke. kefsizlik. toqa. mun.
- tutuqluqa neden varmı.
aqırşaq ağırşaq. 1. cehrenin iğdesinin alt yanına sallanan girde,
yuvarlaq taxda. 2. üzek. çekirdek. çerdek. göbek.
sonğır. 3. tembel. semirgin.yeyib beslenilen kimse. aqırşaqlanmaq ağırşaqlanmaq. yuvarlanmaq.
girdelenmek. şişmek. çiban ağırşaqlandı.
aqış
axış. (axınş). axınc. (> aheng). 1. tezlik. telseklik.
telesiklik. te'cil. 2. çekiş. > keşiş. > keşeşfars. çekişlik.
cezzabiyyet. 3. (> aheng). tezlik. telseklik. telesiklik.
te'cil. 4. uyquş. onğuş. unğuş. süzüş. düzüş. tenqiş.
tengeş. uyqun. mutabiq. muvafiq.
aqış
axış. yaqış. yaxış. 1. reviş. 2. qesd. 3. irade. ezimet. 4.
aheng. axınq.5. iyi gediş. uyqunluq. 6. pırose.
aqışlı axışlı. 1. iradeli. meqsetli. 2. çeken. çekici. cazib.
aqıt
1. ağıt. ağta. adaq. adax. uca. yüksek. 2. yumrucaq.
yumurcaq. bela. afet. 3. axıtma. icra. 4. axıt. sel.
aqıtma axıtma. 1. leke. heyvanın alnından burnuna sarı axan ağ
leke. 2. axıt. icra. - heyvan alnında olan ufaq axıtma:
saqar.
aqıtmaq ağıtmaq. axıtmaq. 1. ağtamaq. axtamaq. boşaltmaq.
lütlemek. (> axtanfars). 2. doldurmaq. tıxmaq. bikitmek. 3. aqtarmaq. axtarmaq. çatdırma
q. yetirmek. 4. silmek. sirkitme6. nersenin suvuqun çekmek. 5. avlaq. avanaq. bonğ.

bon. avanaq. şaşıq. şaşqın. abdal. qefil. 6. süzülmek. 7. tökmek. qoymaq. çekmek. 8. cari edm
eyan etdirmek.
tar kimi damla damla axıtmaq: sızdırmaq. tereşşüh etdirmek. - su küpünden, yağ sızdır
aqız
1. uc. qıraq. qıyı. kenar. - çurum ağzı. 2. boğaz. keçid. 3.
kebir (be'zi) ayqıtların ucu, iş gören yanı. - qelem ağzı. -açar ağzı. - pıçaq ağzı. 4. iskil
q yer. 5. sınır. sınğır. merz. hidud. 6. süt başı. kala. 7. bal, qaymağın üzü. 8. şifahi. - a
söz. söleş. 10. ağaz. açılış. başlanış. 11. gedgel. mübaşiret. 12. yalım. dil. tire. keserle
cın yalımı.
ağız gavşayi: ağız sözü, virdi.
ağzı dadlı.

qurd ağzı: qutuya sandığa vurulan, qurd ağzına oxşar özel biçimde yonulmuş helqerece.
ağız ila quş tutmaq: olmasın kimi zireklik göstermek.
heyvan ağzına yem vermak: tuşurmaq.
ağız dadila yemak: dadını almaq. lezzetle yemek. - ağız suyu: salya.
ağız dolusu qonuşmaq: her gele danışmaq.
ağza alınmaz: yeyilmez. içilmez. tatula. dadula. dadı kötü. dadıq. dadıqmış.
ağzın damcığı, damı, yuxar bölümü: tamaq. damaq.-dadı damağında qalmaq: ço beyenmek,
ağzı yayvan: ağzı boş: yanğşaq. geveze. laqırtı. - ağzı yayvan: ağzı açıq. sarsaq. bo
. -ağız buruşduran: buruq. - ağız suyu: salyar. salya. - yavrı ağzı: quzi, dana ağzı kimi açı
ağız patlanğıcı: ğıcırlı saqqız.
ağız araştırmaq: dolaysıyla, döne döne sürüb söletmek.
çay, bulaq ağzı: ayaq. menseb
ağzı açıq: şaşıq. çaşqın. avanaq. mat me'tel.
ağız aramaq: danışdırıb sözden söz almaq.
ağız ağıza: 1. dolu. 2. uyğun. tamtamına}. mütabiq.
~

_ı.„

~

:x-

„ x . - ~ x _

ağıza baxmaq: birinin sözüna uymaq. sözündan çıxmamaq. - ağzı boş: sarsaq. boş boğaz.
ağzını pıçaq açmaz: bıqmış. tutqun. mükaddar.
ağız pürsangi: ağız virdi.
ağzını poyraza, yela açmaq: havaya qonuşmaq.
can ağıza galmak: bıqmaq.
el ağzı: xalq ağzı: şayia.
ağza düşmak: şayia olmaq.
ağzında dili yox: ağzı var, dili yox: halim. mazlum. fağır.
ağız tutmaq: susdurmaq.
ağız qapamaq: susmaq. söylamamak.
ağzı qara: münafiq.
ağızla quş tutmaq: çox can atmaq, çalışmaq.
ağız kullanmaq: dil tökmak.
qurd ağzı: qutuların ağzında, birbirina keçan doğramaları. aqızlamaq
ağızlamaq
amaq.
aqızlıq 1. müştük. 2. yemiş sabatlarinin dibina başına, qoyulan
dal yapraqlar. 3. axızlıq. yumşaqlıq. armınlıq. mülayimat.
aqlama sağu. noha.
aqlamaq ağartmaq. arıtmaq. - sıxılaraq, gücanib ağlamaq: gözünü
qorasın almaq: sıqlamaq.
aqlamış ağlamşı. ağlayıq. ağlamaq peşesi olan.
aqlamsıq
ağlar. hemmeşe ağlar olan, ağlar görünmek.
aqlamsımaq
ağlamsımaq. dodaq bükmek. yalandan ağlamaq.
aqlamşı ağlamış. ağlayıq. ağlamaq peşesi olan.
aqlaşmaq
ağlaşmaq. sızıqlanmaq: sızlanmaq. sızıldamaq.
zırıldamaq. şikayetlenmek.
aqlayıq aqlamış. ağlamşı. ağlamaq peşesi olan.
aqlayış ağlama işi.
aqlıq ağlıq. acar. axar. ahar. düzgün.
aqma
ağma9. axma. 1. ağımçı9. tutumsuz. davamsız. qararsız.

2. şehab. 3. cereyan. 4. ağma. arma. sinec. ısnac. sıkınc. sikenc (> şekencfars). çin.
damla damla axma: sızı. teqtir.
tar kimi damla damla axmaq: sızmaq. tereşşüh edmek. -su küpünden, yağ sızmaz.
aqmaq axmaq. ağmaq. 1. yıpranmaq. erimek. zayıflamq.
üzülmek. 2. tereşşüh edmek. 3. sıyrılmaq. - qılıncı qınından ağıb yügürdü. 4. açılmaq. çözülm
budala. 6. işlemek. yürümek. rayic olmaq. işlek olmaq. - hançı para ölkede axır.
axmasada damlır: yeri dibli eksilib kesilmir. çox gelmesede

aqmaqlamaq
aqmaqlıq
aqmamaq
aqman
aqmar
aqnamaq
aqra
aqraq
aqram
aqrı

büsbütün kasilmir. yanmasada közayir. yanmasada alızır. heç yox deyil.
- ağar düşar: öksürüklü tıksırıklı. qalxar enar. marizül hal. axmaqlamaq. bonğsımaq. bonsınma
lamaq.
axmaqlıq. bonğlıq. bonlıq. safehlik. alıqlıq. mallıq. sığırlıq. ablahlik. qalın qafa. safehli
yağmamaq. rakid olmaq. - fırtına qaldı. - yel qaldı.
ağman. ağılı. (< ağı). xasda. axmar. xumar. asrik. süzük. axar. ağnamaq. ağılmaq. avadamak. a
axraq. ağrak. tarlanın artıq suyunu götüran arx. xandaq. ağram. tartış. datış. çaki. vazn. ağ
ncı. inci. incik. sızı. sancı. acı. dard. kadar. kasal. urğun. bala. ağrı. azab. qıyıntı. dar
alasız baş. - baş ağrısı: başın balası. boş çatinlik. - ağrılı baş: balalı baş. - soğuq urğun
- ağrısız başa qaş basdı: gereksiz yere qonaqçı olmaq.
başına bela axtarmaq. lizumsuz tekellüf.
aqrılı ağrılı. acın. acılı. sancan. incikli.
aqrıma ağrıma. 1. dirikler, el içinde bir xesteliyin genel
dağılması. 2. güc. gücenme. ağrına. - ağrıma getdi.
aqrımaq ağrımaq. arımaq. talıqmaq. talmaq. kesellemek. ağrımağa başlamaq: tutmaq. - başım tutdu. - üreyim tutdu.
aqrınca ağrınca. 1. ağırınca. olduğunca. veznince. 2. ağraq. ağır
olan. temkinli. - çox ağrınca biriymiş ki, bu kişi.
aqrınmaq
ağrınmaq. xestelenmek. çerlenmek. iğlenmek. iklenmek.
yiklenmek. qemlenmek. korlanmaq. çorlanmaq.
pozulmaq.
aqrısız ağrısız. acısız. sancısız. incisiz.
aqrıtmaq
ağrıtmaq. sızdırmaq. sızırmaq. sızlatmaq. incitmek. çimdikleyib sızlatdı.
aqsaq axsaq. 1. ağsaq. topal. leng. şikest. - şikast (axsaq)
duvara dirsek vurdular. 2. zeif. - axsaq duyğulu: bilgisi az.
3. eksik. naqis. 4. karsız.
aqsaqqal
ağsaqqal. axu. qoca başı.
aqsal axsal. aşqal. axıltı. axal. kovşal. bekara. zibil.
aqsım
aqşam aqşam

aqşamçı aqta
aqtamaq
aqtarılmaq aqtarışmaq
aqtar aqtarma

axsım. (< axıdan. ağdıran. esriden. keflendiren). suçu. boza.şerab.
axşam qünaşi: türünci qızıl boya.
axşam sularında: çağlarında. - axşam düşanda: sular qararanda.
axşam güni: günü öğleden sonraki bölümü. - axşamlar uğurlu: axşalarız xeyr ola. - dan
xşam. -axşamlı: her axşam bir işle uğrayan.
1 . axşamların tez yatan. 2. axşamların süren quran. ağta. ağıt. adaq. adax. uca. yüksek. ağt
xtamaq. 1. çekmek. açmaq. 2. yüksetmek. 3. köklemek. 4. ağıtmaq. axıtmaq. boşaltmaq. lütlemek
axtanfars).
ağtarılmaq. alışmaq. uyqurlaşmaq. önqürdeşmek. yolqanmaq.
axtarışmaq. kullamaq. kollamaq. araşdırmaq. yoxlamaq.geçirin (xatirin) kullamaq.
ağıntı, xırda mırdaçı. xırdavatçı.
1 . büce. büci. bükec. bürkec. dönderme. devirme. 2.
neql. iqtibas.

aqtarmaq
ağtarmaq. axtarmaq. 1. daşımaq. götürmek. 2. alt üst
aqtarmatmaq
aqtartmaq
aqtı
aqturmaq
aqu aquk
aqust
aquş
edmek. 3. dehlemek. tarazlamaq. 4. onarmaq. te'mir edmek. 5. axıtmaq. çatdırmaq. yetir
mek. bücetmek. bücitmek. bükectemek. bürkectmek. döndermetmek. devirtmek. axtartmaq. buldu
rmaq. boldurmaq. aratdırmaq. araştırtmaq. - itenleri buldurun. el emeyi. götürülen işden olan
qazanc. ağdurmaq. quyuqlaştırmaq. bekiştirmek. ağdalaştırmaq. uqdeleştirmek. qaynatmaq. tebxi
dmek. axu. ağsaqqal.
ağuk. artuq. - yol uzaq, azığ yox, yayağ, yükü ağuk (artuq). ahust. 1. güneşin toprağı qızdır
xt. 2. asta. savsa. yavaş. ağır.
köks. qoyun. qucaq. sine. qoğuş.- al qoynuva. - nenesinin qoyununda böyüyen uşaq. - qouyun q
oyuuna: birbirinin qucağında. - o menim qoynuumdadır: o menimdir. o mendedir.
aquşturmaq ağuşturmaq. bulamaq. belemek. - yağa ağuşmuş kağız.
aqut
ağut. gerek. lazim. lizumlu. vacib.
aqzal ağzal > ezel. başlanqıc.
aqzına
al
-

batlamak söz tutmaq.
yelencik. yel. cin.
Al Quş: Qızıl Quş. Doğan. Şunqur. Köğön. Şahin. Şunqar.
qoyu al don, boya: küren (at).
al !: aha !. işte !. ala !. öyle !.
quyu al: qırmızı. tünd, qoyu gilanar boyalı: qomıt - al şarab: qomıt suci: qırmızı şe
tuğla alı: qoyu qırmızı.
alıq: qızıl. qızmır. qırmız.
al alvan: dür dümen. rehbereh.
al damqa: xaqanlığın en yüksek damqası, möhrü. dövlet damqası. resmi damqaların en bö

alaca
sumağı.
-

al oy: ters, muxalif ses.
ala çalan: alqın. alqına. alığna. alac
meğrur. kibirli. qurra.
alca. rehbereh. parlaq qırmızı boyalı. bir neçe rengli:
- sumağı daş.
dali alaca: cıf alabula. - alaca qaranlıq: yarı qaranlıq.
alaca sığırcıq: bir çeşit arı quşı. sarıcuq. sarıcıq.

alacaq umac. ümid. tama'. - alacağa göz tikmiş, alindakin vermiş. alacaqla ev yığılmaz, boğaz tıxılmaz. - alacaqlı al, ayaqdan olar. - umacın alacağın qırılsın
alacalamaq
boyasın pozub dağişmak. rahdan ranga salmaq.
alacalanmaq
boyasınmaq. rahbarang olmaq.
göz alacalanmaq: bulanmaq. qarışmaq. iyi görmaz oldu. alacalı
alvan. a
lvan. rahbarah.
alacalı kağız.
alacalı kağız.
alacalıq
1. boyasın. boyamsı. rahbarang. 2. dayaqsız. sübatsız.
3. olası. olabilir. ola ki. - qarların arimaya balka sanırım olası.
alakan4 Sıkıma avuç.
ala
1. açıq göy. - alagöz. - çaqır ala: küla çalar göy boyalı göz.
2. bax. bil. bilqıl. dinla. - ala gör. - ala bax.
ala qır: qarışıq boyalı qır.
ala !: aha !. işta !. al !. öyla !.
ala toran: ala toran.kıre-püsküllatinfırans: < qri - püs.
ala: sakilli (s <> ş ) şakilli. xallı.
ala uzar
arac.
ala qarqa: qara ila qurşunsi qarqa. - ala göz. bölük göz:

alaqıncır
1. qancıq. qıncıq. qehbe qılıqlı. 2. meyxuş dad. 3. erikle
alı çeşitli bir yemiş.
alalı aluğde. alqın. qarşıq.
alamaq bulamaq. batırmaq. (> aludanfars).
alamaqcığa
- de almancığa: deyümezin. diye bilmez. - de almayğu: deye bilermü.
alanğ aranğ. 1. aralıq. 2. xendek. qazıq. 3. çöl. ova. sehra. 4.
ölenğ. cülge.
alan
1. alıcı. cezzab. 2. qabil. yaxşı. yaqşıq. gözel. iyi.
müsaid. 3. alıcı. müşteri. talib. 4. meydan. 5. qarışıqlıq. gurultu. patırtı. 6. qapıcı. qapa
cazib. -könül (ürk) qapıcı: dilber. dilrüba. - şeh qapıcı. 7. alqan. qablan. qablayan. qapan
. qapıq. tutan. qısqaç. 8. cövlanqah. çaplanqa. meydan.
alan talan: qapan qapana.
alan talan edmak: aran talan edmak: alt üst edmek.
alarğa açıq.
alası erek. amac. yiye olunması istenen nesne.
alasım alınmalı. almal. alman. alsım. lazim.
alatlamaq
alazlamaq. ütmek. ütülemek. qızartmaq.
alavan rehbe reh. ağlı qaralı. qartalka. çal.
alavera

alayan alayçı
alayış alay

1 . tulumbanın su çekme işi. 2. bir yerden başqa yere köçürme, daşıma işi. - qapızları arabad

yendirdik: atatutar: biri atır biri tutur. - kerpiçleri alavera dama ağtardıq. 3. qarqaşalıq
. qarışıqlıq. herci merc. - bir alavera qopduki, gel göresen. bulayan. qatan.
1 . mesxere. 2. her kesle oturub eğlenen. şakaçı. çe'rekeçi. mıtçıl. debeh. eğlence. mesqere.
ulaşlıq. bulaşma. aldatıcı bezek düzek. - bu çevrenin alayışına aldanmaq. 1 . qalabalıq. yığı
çoxluğun gösterir. xermen. - bir alay xırdavat. - bir alay yemiş. 3. debdebeli süren, toy.
- bayram alayi. - toy alayı. 4. dörd yaya taburdan, yaxud beş bölük atlıdan oluşan qoşun. qur
desde. 5. kesinti. ele salma. mesxerelığ. istehza. 6. saraqa. serime. eğlence. mesxer
e. - saraqıya almaq: ele salmaq. 7. sef. - alay alaylar bağlandı qoşunlar düzüldü. 8. cilus.
xanın alayı. 9. ortal. meydan.
alay alay: quruh quruh.
alaylı zabit: esgerlerden yetişme zabit. mekteb görmemiş savaşçı (# maktabli zabit).

alaylı

alazlamaq alazlamaq
albağ
albaqlamaq
albay
albay
alay başı.
alayla, hay küyle qurulan nerse: alaylı.
alay qolay edmak: ortalamaq. avaralamaq. avutmaq (ağızda saxlayıb, çeyniyib, ne
utub ne tüpürmek). yubatmaq. te'xir edmek. savsalamaq. savsayamaq. sayaqlamaq. sayqa
lamaq.
alay bayi: bir el qoşununun başı. jandarma başçısı.
alay topu: resmi merasimde atılan top.
alay sancağı: özel günlerde açılan bayraq.
alay keçirmak: birinin sözünü dinlerken, başqa nerse düşünmekle uğraşmaq.
1 . debdebeli. kebkebeli. 2. alayla, hay küyle qurulan nerse. 3. eğlenceli süren. 4. q
oşundan, iş içinden yetişmiş görevçi. { mekteblinin qarşıtı}.
alazlayıb qoğurmaq qoğurmaq: ütülemek. - sütül ütmak. 1. alatlamaq. ütmek. ütülemek.
2. qızqın demirle yaxmaq.

> ablaq. ablaq. rehbereh.
altaqlamaq. alqaqlamaq. alqatlamaq. yığmaq. toplamaq. (alay beyi). albey. kolonel. (
alay beyi). albay. kolonel.
alca
alcalamaq1

alçacıq

alçaq

alçaqca alçaqlamaq alçaqlanmaq alçaqlıq

alaca. parlaq qırmızı boyalı.
tutmaq. qaplamaq. işqal etmak. - duman ortalığı tutdu. -bu kanapa çox yer tutur.
1 . alçaq olan. 2. sevci sözü olaraq, azizlamak üzün söylanan sözcük.
1 . aclaf. üzqün. zahlagedmali. 2. haşarı. aşağı. asgik. yaramaz. 3. topraq. yer. 4. utunka.
ağarsiz. 5. uyunti. misgin. dağarsiz. utunka. güstax. 6. qurqaq. namard.
alçaq könüllülük edmak. yincgalanmak. incgalanmak.
alçaq yalım: yalımı alçaq: firumaya.
daha alçaq: alçaraq. az alçaq. alçaqca.
alçak könüllü: yüğnak. mütavazi.
alçaqdan görüşmak: alçaq könüllük edmak. qurur edmamak.
yalımı alçaq: kibri qırıq.
dik olmayıb alçaq yer: düşük. döşak. açal. açıl. açıq. alçaraq. daha alçaq. az alçaq.
yalvatmaq. kiçiltmak. tahqirlamak.
yalvarmaq.
1. basıqlıq. bayağılıq. aşağlıq. - bu kişinin bayağılığı ilk sözündan balliydi. 2. köpaklik.
namerdlik. naehllik. - böyle köpaklik olurmu. - bu
köpakliyi kim çeke biler.
alçalma tevazü'.
alçalmaq
aşağılamaq. değersizleşmek. bayağılamaq. - qezete
günden güne aşaıılır.
alçalmış
qırğın. ılıq. qırılmış. aşağlamış. itiliyi keçmiş. tenezzül

edmiş. - qırğın su: çox isdi olmayan. ılığ.
alçaltmaq
küçüklemek. tehqir edmek.
alçanmaq
kiçik düşmek. qarşılıqda bulunamayıb utanmaq.
alçaraq daha alçaq. az alçaq. alçaqca.
alçatmaq
kemetmek. basalamaq. tehqirlemek. pislemek. yermek.
yermek. zemm edmek.
alçı
1. ağartma tozu. - alçılamaq: ağartmaq. 2. binbaşı. 3.
boya. - alçı daşı: yandırılıb alçı yapılan daş
aldadan batakçı.
aldaq 1. allaq. kelekçi. beziqçi. qazıqçı. dubbaraçı. hileçi.
tobraçı. aldanqıc. iğfal. toğlaq. 2. allaq. dönek. sözünde durmayan. - allaq bullaq: allaq ma
q: qarma qarışıq. 3. kelek. dilab. dolab. qurqu. hile. desise. - öz dolbın çevirmekden başqa
bilmir. - buna bir dolab düşünmeli. -dolabın açmaq: keleyin dağıtmaq. - feleyin dolbı. - dola
qurmaq: kelek gelmek. 4. kelek. qazıq. dubbara. hile. -qazıqlamaq: kelek gelmek. - q
azığa düşmek. 5. duzaq. kevlek. kelek (< kav. kov).
aldamaq arqamaq cığaa aldatmaq.
aldanan - tez, çox avlanan, aldanan: avanaq. alıq.
aldanc tez inanır, aldanır.
aldanqıc
aldaq. iğfal. toğlaq.
aldanmaq
kiselenmek. tobralanmaq. qapılmaq. alınmaq. iğfal
olunmaq.
aldanmaz
qurnaz. oyanıq. huşyar.
aldatıcı
- aldatıcı bezek düzek: alayış.
aldatmaq
alqatmaq. 1. tavlamaq. tovlamaq. tövlemek. tevlemek.
dolamaq. ip bağlayıb dolandırmaq. 2. soxmaq. - hesaba soxmaq. 3. avutdurmaq. avutlamaq
. tutub, başın qatmaq. eğlendirib oyalamaq. oynatmaq. dolamaq. baş qatmaq. yozmaq. iğfal e
dmek:. sığdırmaq:- bunu cibive sığdır bakalım.
- aldatıb soymaq: tolandırmaq. dolandırmaq. aşırıb meğbun edmek. - çoxları dolandırmağla keçi
n on tümen dolandırmış.
aldatmaq
kiselemek. tobralamaq. qayırmaq. qeyirmek. geyirmek.

alday gülgi. keleke. mesqere.
aldırmaq
1. qebul etdirmek. - meni onun qulluğuna aldır. 2. almağa
göndermek. 3. yerleştirmek. sığdırmaq. - bunu ora aldır. -meni bu işe aldırın. 4. önemsemek.
ek. - heç mene aldırmadı. - boş ver aldırma.
burnundan qıl aldırmaq: kömeklik edmemek. qabağın almaq. dibinden qoğalamaq, men' ed
mek.
qan aldırmaq: qan vermek.
aldırmayan
- söza aldırmayan: vurdum duymaz. çabıq anlamayan.
alğatmaq
alğatmaq. 1. qızartmaq. 2. utandırmaq.
ali
ulu. tansıq. tensix. abın. aban. avan. yüksek.
alıcıo 1. alan. cezzab. 2. alan müşteri. talib.
alçı taşı. sazınçı taşı.
alıq
1. yubat. te'xir. 2. esir. bulun. 3. allı. sapıq. sefeh. 4.
meftun. aşiq. 5. rağib. qipte eden. 6. gic. unutqan. talqın. dalqın. ağlı başında olmayan.- e
o dalğın kişidir.
dalğın uşaq. - oğlunu itirmesi, onu dalğına saldı. -dalqınlığı burax qıl, ayaq üstünd
çox avlanan, aldanan: avanaq. 8. şaşqın. 9. al. qızıl. qızmır. qırmız. 10. çalıq. meczub. 11
uyqun. üstün. münasib. - o bu işe alıqdı.
alıqğamaq
alan kimi görünmek. almaq isteyişmek. acgözlülük
edmek. heris olmaq.
alıqlamaq
alqulamaq. alıqomaq. 1. tutub saxlamaq. yubatmaq. 2.
saxlamaq. qorumaq. 3. bonğsımaq. bonsınmaq.
sefehlemek. axmaqlamaq.
alıqlaşma
bunğama. bunğaqlıq.
alıqlaşmaq
bunamaq. bunğamaq. sefehlemek.
alıqlatmaq
bunatmaq. bunğatmaq. şaşırtmaq. eğlin aparmaq.
alıqlıq 1. çalıqlıq. meczubiyyet. 2. bonğlıq. bonlıq. sefehlik.
axmaqlıq. 3. unutqanlıq. talqınlıq. dalqınlığ. giclik.

alıqmaq 1. alqınmaq. budallaşmaq. axmaqlaşmaq. sefehlemek.
2. şaşırmaq. eğli gedmek. bunğalmaq. bunalmaq.
alıqomaq
alqulamaq. alıqlamaq. 1. tutub saxlamaq. yubatmaq. 2.
saxlamaq. qorumaq.
alıqoymaq
eklemek. saxlamaq. yubatmaq. dayandırmaq.
alıqsız bezeksiz. quru. gecsiz. - quru duvar.
alim
bilgec. bilgin.
alım
1. exz. - alım satım: alış veriş. exz o eta. 2. tutar. hoze.
alımlıq alacaqlı. alacağı olan adam.
alın
- alın qarası: baxtsızlıq. qara baxlıq.
- alnın Ha m arı ratlamıc- ııtanma7

alın tirmak: bunqamaq. bunamaq. safehlamak. uşaqlıq edmak.
alın yazısı: yazqi. yazı. Qad9r. muQadd9rat. - alın saçı: kakil. alnıda olan saç, saç
maşa'l.
alnı üsda saxlanılan: alınçaq bağı. alınçaq. laçak: qaş basdı. 2. çatqı. sevgili. dil
alınçaq alınçaq bağı. laçak. alnı üsda saxlanılan. qaş basdı.
alınqan dağma düşar. har nayi içina alan.
alınlı üzlü. utanmaz. qorxmaz. güstax.
alınlıq 1. qadınların alna taqdıqları altınlı, gümüşlü süs. 2. bir
yerin önünda taxılan yazı, tablo.
alınmaq 1. qablanmaq. qaplanmaq. qabul olunmaq.
qabullanmaq. 2. sığmaq. içina girmak. 3. mütassir
olmaq. - na tez alınırsan bela. 4. dağar tapmaq.
dağinmak. tutunmaq. bahalanmaq. qiymatlanmak. 5.
qapılmaq. aldanmaq. iğfal olunmaq.
alınmalı
almal. alman. alsım. alasım. lazim.
alınmaz dağmaz. tutunmaz. galmaz. - söza alınmaz işlar:
danışmağa dağmaz işlar.
ağıza alınmaz: iğranc, ağır söz.
ağza alınmaz: yeyilmez. içilmez. tatula. dadula. dadı kötü. dadıq. dadıqmış.
alır
alqır. göt. götür.
alırcasına
soluq soluq. sürpük sürpük. deniz soluğanı. fırtınadan
sonra sekrek sekrek , soluq soluq, alırcasına qıyıya gelib çarpan dalğa.
alış
1. adi. bayağı. 2. ılış. medeni. 3. şaftalı. aluç. 1. yenir.
görnek. verziş. adet.
alış veriş
alım saım.
görmaca alış veriş: görmece. görmek şerti ile.nerseni görüb baxmaqla almaq.
alışdırılmış
yırtıq.
alışdırmaq
tatandırmaq. dadandırmaq. me'nus, me'luf edmek.
mübtela etdirmek. alışdırmaq
verdişletmek. yavaşdırmaq. yumşatmaq. öğretmek.
te'lim edmek. te'nis edmek. amuziş vermek.
emişdirmek. emzişdirmek. alışdırmaq
ılışdırmaq. uyarlamaq.
alışıqın
düşgün. tutqun. düçar. mübtela. - bu alçağın neyine
tutqun oldun. - tutqunluqdan boşun qıl. - tutqun vermek: tutulmaq.
alışıq

alışqan alışlamaq alışma alışmaq

alışmamış

alıştırmaq alıvermak

alşıq. 1. ılışıq. madaniyyat. 2. akdi. mö'tad. 3. tacrübali. idmanlı. işlak. 4. adat. - alışı
. 5. dab. tab. rasm. usul. - bu elin alşığı böyla. ılış. alış. madani.
alıştırmaq. ılıştırmaq. ılışlamaq. madanilaştirmak. yırtı .
alqınmaq. etinmak. edqinmak. qılqınmaq. olqunmaq. adat edmak. qabul edmak. tasvib olun
maq. qapışmaq. yiyalanmak. öğraşmak. öğranmak. örgaşmak. örganmak. öğraşmak. varışmaq. ülfat
daşmak. yolqanmaq. ağtarılmaq. tatanmaq. dadanmaq. üns tutmaq. ma'luf olmaq. mübtala olmaq
. yenişmak. yenirmak. öğraşmak. adat edmak. - göra göra göz yenir, geda geda ürak yenir. -göz
enirmayan, ürakda qalmaz. - tütün çakmaya edinamadim. - bu yasanı edindilar. görgüsüz. danams
tacrübsiz. toy. acami. iş biliksiz. gözü qapalı. sınaqsız. tacrübasiz. acami. torlaq. çiğ. n, torlaq yeğdir.
alışlamaq. ılıştırmaq. ılışlamaq. madanilaştirmak. alıb qurtarmaq.
alız

cılız. arığ. quri.

alızlamış
qorada. qurada (< quru). qurumuş. zayıflamış. esgimiş.
yıpranmış. işe değmez yaramaz. bitmiş. - qorada oyu
(fikir). - qorada qılınc. - qorada araba.
alqaqlamaq
albaqlamaq. altaqlamaq. alqatlamaq. yığmaq. toplamaq.
alqan alan. qablan. qablayan.
alqatlamaq
albaqlamaq. altaqlamaq. alqaqlamaq. yığmaq.
toplamaq.
alqatmaq
aldatmaq. tavlamaq. tövlemek. tevlemek. ip bağlayıb
dolandırmaq.
alqatmaq
alğatmaq. qatmaq. dağıtmaq. qarışdırmaq. (> aloftan).
alqım - alqım sağma: göy qurşağı.
alqın 1. alqına. alığna. ala çalan. 2. alqın
aluğde. alalı. qarşıq.
alqına alığna. alqın. ala çalan.
alqınmaq
alıqmaq. budallaşmaq. axmaqlaşmaq. sefehlemek.
alqınmaq
alşınmaq. iyelenmek. etinmek. edqinmek. qılqınmaq.
olqunmaq. qazanmaq. sahab olmaq. alışmaq. etinmek.
edqinmek. qılqınmaq. olqunmaq. adet edmek. qebul
edmek. tesvib olunmaq. - tütün çekmeye edinamadim. bu yasanı edindilar.
alqır alqış
alqışlamaq alqışlama alqışlayış alqulamaq

alquncar

alqun

allaq

allı
alma

almacıq

alır. göt. götür.
- alqış sapartası: alqış gurultusu. - alqış topu. ellerin qaldırmaq. dua edmek. alqışlayış. a
.
alıqomaq. alıqlamaq. 1. tutub saxlamaq. yubatmaq. 2. saxlamaq. qorumaq. acı, yabanı gile
nar.
parlaq, iti alıq boya. pambığın qarmızıya çalan ağ boyamsı.
aldaq. 1. kelekçi. tobraçı. 2. dönek. sözünde durmayan.
allaq bullaq: allaq mallaq: qarma qarışıq. 1. allaq bullaq. qarışıq. memzuc. müşevveş
alıq. sapıq. sefeh.
yuvarlaq nerse. girde. - çene alması. - göz alması. - kiraz alması: çox kiçik alma.
tomuz alması: domalan. dombalan.
verma alma: erz o teleb.
beyik alma: tuç. tuş. heyva.
1 . oyluq gemiyinin başı. 2. çıxıntılı gemik. - yanaq almacığı. - çene almacığı.

almaq 1. qabul edmak. 2. barabar götürmak. - coluğ cocuğuvu al
ged. 3. qazanmaq. ödül almaq. 4. açmaq. qapmaq. fath edmak. - ölkar alıb açdı. 5. özüna çakma
edmak. -bu barçın su alır. 6. tutmaq. sığırmaq. sığdınmaq. - bu qab bir kilo alır. 7. qanmaq
aq. - al qıl öğüd, qoca fandidan. 8. kasmak. qırtmaq. qısmaq. - boyundan alda, anina qoy. 9.
qabil, müsaid olmaq. - boya almayan barçın. 10. istixdam edmak. - mani bu işa aldırın. 11.
qabul edmak. qomaq. qoymaq. - qonaqları hara qoyacaqsız.
atım almaq: atımını tak almaq: gözatliyarak, ehtiyatlı davranmaq.
ala almaq: avıtmaq. ürayin dila tutmaq. oyalamaq. mehribanlıq edmak.
yerindan almaq: qapmaq. qoparmaq. çalmaq. yağmalamaq. qasb edmak.
almış olmaq: tutmaq. ağdinda edmak.
onun böyük qızın kim tutur.
o qıza elçi göndari, tutula tutulmuya balli deyil.
adımın geri almaq: quşqulanmaq. peşmanlaşmaq.
almaq satmaq: axz o ata edmak.
ala almaq: qanıtmaq. akmak. ağmak. razılatmaq.- kandivi
ak bir az. - akilmadan iş yerin tutmaz. - ne edirik akilmir: qanlmır. razı olmur.
sınıq duvarı asqıya almaq: dirseklemek.
bol bol almaq: avuclamaq.
içina almaq: avuclamaq. qucaqlamaq.- yelken yeli avucladı.

almal alınmalı. alman. alsım. alasım. lazim.
alman alınmalı. almal. alsım. alasım. lazim.
almaştırış
çalış. deği. te'viz.
aloftandars
< alğatmaq. qarışdırmaq: dağıtmaq. qatmaq.
alov
1. mızraq ucuna taxılan kiçik bayraq. 2. yalın. od dili. 3.
yalav. yal. yalım. odun, ışığın yalımı, şu'ası. (tiğfars< dik).
alovun oynayıb parlaması: yalabıq.
alovun yanqıtı, qızıllığı, inikası: yanqın qızıllığı. alovlanma
qavqanın qızqınlığı.
alsım alınmalı. almal. alman. alasım. lazim.
alşaq alşıq. adet. getir (gat < met > tag) tekir. teqir. tekerlenen,
tikrarlanan nerse.
alşamaq ölşemek. acıqmaqdan dolayı qöz qararmaq.
alşatmaq
ölşetmek. aclıqtan gözü qarartmaq.

qızğınlıq. işt

alşıq

alşınmaq

altaq

altaqçı altaqlamaq
altamaq altanmaq
altı
altın

alışıq. 1. alşaq. adet. getir (gat < met > tag) tekir. teqir. tekerlenen, tikrarlanan ne
rse. - alışıq, varlığın ikinci özüdür. 2. deb. teb. resm. usul. - bu elin alşığı böyle. alqın
tinmek. edqinmek. qılqınmaq. olqunmaq. qazanmaq. sahab olmaq. qapınmaq. öğrenmek.
aldaq. oyun. kelek. dolab. - oyun edmek. oyun yapmaq. oyun vermak: kelek gelmek.
- oyun çıxarmaq: bir yeni bir nerse ortaya qoymaq. aldaqçı. oyunçu. kelekçi. dolabçı. albaql
q. alqaqlamaq. alqatlamaq. yığmaq. toplamaq.
üstelemek. alt edmek. yenmek. yıxmaq. alt olmaq. üstelenmek. yenilmek. yıxılmaq.
har nayin altıdan biri: danğ. - çana altı: saqaq. ğebğeb.
altın yaldız: qızıl suyu ile qablamaq.
som altın: doğru, çin altın.
altın qaplanmış qab: tombaq- tombaq legen.
altın topu: çox gözel kiçik cocuq.
altın uluq taqa: som sırmalı taqa. qızıl sırma ile işlenmiş parça topu.

yaldız altını: bezek sürülen teyxa altın.
altın yerina işlayan para: sağ aqçe: {# pozuq aqçe}.
qor kimi altın.
altıva olmaq
çevrilmek. burxulmaq. burulmaq. dönmek. tovlanmaq. bükülmek.
alt
arxa. geri. son. - bu işin altı iyi çıxmayacaq. dalı. - bu
nağılın altı, lap şaşırdıcıdır. 2. nerseye tuş olan, tutulan, me'ruz olan. 3. astın > astinfa

astağ. aşağ. az. kem. 4. damenfars. taman. (< taman. taban). dib. aşağ. asraka. etek.
altdan geyilan köynek. at köyneyi. iç köyneyi: ter köyneyi.
altda olan. tekin.
quyruq altı: quş kesellerinden.
alt üst edmak: arayıb daramaq: sorub sorağlaşıb incelemek. tehqiq edmek. - yazığın ev
para tapıb almaq (çalmaq) üçün daramışlar.
ayağın altı: taban. daban. - çox yorulmaqdan dabanlarım tökülür. - dabanın berk basan
qalxar.
top altı: qala alanı: qala meydanı: qala topları üçün açıq, alçaq kiçik yer.
alt üst edmak: savurmaq. qarışdırmaq.
a\ıan altı1 \/nl ı'iQtı'ı
alt üst edmak: aqtarmaq.
altda olan: altlıq. bastarfars <> bastar <> pastar <> pıstır. yataq. yatlaq.
top altı. yel altı. yağmur altı.
alt alta: birbirin altında, aşağsında.
alt aşağı vurmaq: üstelemek. yere çalmaq.
alta almaq: altamaq. üstelemek. yenmek. yıxmaq.
alt üst: zir zeber.
alt olmaq: altanmaq. üstelenmek. yenilmek. yıxılmaq.
alt edmak: altamaq. üstelemek. yenmek. yıxmaq.
alt başında: ele altında. yanında.
al altı: gizlice.
ayaq altı: yol üsde.
al altı: tabe.
qahvaaltı: qehnin yanıda yeyilen yemek.
altlıq 1. altda olan. bastarfars <> bastar <> pastar <> pıstır.
yataq. yatlaq. 2. elaltı. yazarken elin altına qoyulan qalın kağaz. 3. kürsi. ayaqlıq. qaide
. oturulacaq yer. -direk kürsisi. - duvar kürsisi.
altmışlamaq
altmışına ayaq qoymaq.
altolmaq
altanmaq. üstelenmek. yenilmek. yıxılmaq.
altun

gözal.

altun topı: bark gözal uşaq. ışıq parası.
altun bayi: çox zangin. altunçı
qızılçı. qızılla işlayan.
altunğ (< altı + danğ). şiş dang. - altunğ bir qız.
altunmaq
edinmak. qabul edmak. razılaşmaq. - siz bu işa
edinisizmi. - edinmam olsaki san istasan.
aluç
şaftalı. alış.
aluda olmaq
boyanmaq. bulanmaq.
aluda bulaşıq.
aludafars
(< al). alalı. alqın. qarşıq.
aludanfars
< alamaq. bulamaq. batırmaq.
alufta aluvda. qahba. ruspi.
alunak < alvanaq. külüba. külba. koma. daxma.
aluvda alufta. qahba. ruspi.
alvan < alavan. alvan. alacalı. rahba rah. ağlı qaralı. qartalka.
çal. - alacalı kağız.
al alvan: dür düman. rahbarah. alvanaq
> alunak. külüba. külba. koma. da
xma.
amac
1. imlamak, ballamak, nişanlamaq üçün qoyulan simga.
(dirak. toprağ kündasi. daş kimi başqaları). 2. yamac.
xiyavanlarda qaldırımın (yaya yolun) yamaclarına,
yanlarına düzülan daşlar. 3. buta. uc. tuc. tuş. hadaf.
tamük. arak. alası. yiya olunması istanan nasna. 4. tüq.
tük. dük. xal. tokuq. nişan. - oxu düka çaldı. amaclamaq
aflamak. tutmaq.
hadaflamak. - topa tutmaq.

tuclamaq. tuşlamaq. uclamaq. ha

aman
1. çağ. vax. 2. fürsat.
amas
ötam. ödam. şiş. varam.
ambar < ambar> anbar. qambar. hambar. yambar. yanbar.
buldunı. boşqa. sarpun. çuxur. tapangü. kandüc. qoya. top ambarı: üç gögartali gamilarin orta qatı.
- qırx ambar: çox çeşitli narsalar içaran yer, qab. - onun
çantası qırx ambardır.
amma
1. bu qadar varki. ancaq. - bilir amma söylamaz. 2. qaldıki.
galalim. galinca. - amma galmiyacakmiş, özü bilir. 3.
şaşırma sözü. - amma na giclik. - amma yazıq.
amrulmaq
amrülmak. sinilmak. çakilmak. sorulmaq.
amşan amşan. quzu darisi.
amuxtanfars < yamatmaq. yamtamaq. öğratmak. amitmak. amcitmak.
amuşmaq çıxışma. qınamadan dolayı apışıp qalmaq.
an
- bir anda: dimde. anda. inde. imde. göz qıpımıda. qaşla göz
arasnda.
ana
1. kök. kötük. baş. esas. - ana yasa: qanun esasi. - ana
pitik: ana defder. nene.
ana damar: şahreg. şahdamar.
anadan olma: doğuş. viladet. tevellüd.
anası ila danası ila: hammısı. evlikle.

xanım nana: 1. böyük nene. 2. qayın ana.
anaç
anaş. kökeş. kötcük. başıc. usluş.
anadamar
- anadamar: şahreg. şahdamar.
anaş
anaç. kökeş. kötcük. başıc. usluş.
ancaq 1. ele. teyxa. tek. yalnız. sadece. sirf. mehz. - çöreye
ancaq doğruluqla, inanmaq olmaz. - ancaq senin üçün. 2. amma. feqet. lakin. gücle. çetince. ç
tinlikle. zorla. dara dar. dardarına. sadece. feqet. yalnız. hemen. tek. yeni. henuz
. hemen. salt. yalnız. böyle. bu qeder ki. - ova gedecekdim, ancaq hava qarışdı. 3. oncaq.
onca. o qeder. o değin. o tekin. - çox danışan dil, ancaq olur.- hanuz bitmiş yapı. 4. dara
dar. dar darına. tar. - dar qaçmaq. -kendini dar eve atdı. - dar yetişmek. 5. sirf. - s
irf bir söz de. - men hanuz yetişmişdim ora, o geldi.
haman birbele param qalmış.
haman üç odalı evmiz vardır.
axşam gücla eve çatdıq.
gücla yetişecek.
sadaca men geldim. ancılayın
öyleyse. öyleise. öcürdüse. öylece.
and
başıva and olsun: - ölünün gövru: - kor ölür badam gözlü
olur: birini sözde, özde sıxışdırmaq üçün söylenen deyim.
anda
dimde. inde. imde. bir anda. göz qıpımıda. qaşla göz
arasnda.
andiçma söz verme.
andız 1. qıraq yerde olan çuxur. 2. qehbelerin yığıldığı yer.
anduq kafdar yalsızına derler.
anğaşa endişe. düşünce. efkar. - bu gün çox düşüncaliyam. - sizin
bir düşncaniz vardır.
anğma anma. yat. yad. xatirleme.
anğsırmag
asqırmaq.
ani
açanğ.
anındamaqcığa andamaqcığa. gizlice izlemek, dinlemek, güdmek.
anıt
1. yatigar. yadigar. xumaruka. 2. yadigar.
anız
anğız. kötük. ekin biçildikten son, yere yapşıq qalan çör
çöp, saman.
anq
anğ. 1. sanı. oka. öğe. zehn. zeka. xatir. hafize. 2. anğ.

üzün rengi. beniz. - qara anğli. - buğday anğli.
anqamaq anğamaq. anmaq. tüşünmek. xatırlamaq.
anqarı anğarı. öte. öteye. - anğar banğari: öte beri.
anqız 1. anğız. enğiz. yanğız (< yanmaq: nersenin qarşıtı).
bitgileri biçenden son, yere yapşıq qalan yanqıları, eksileri, esgikleri, qırıqları. 2. anğız
. ekin biçildikten son, yere yapşıq qalan çör çöp, saman.
anqladış
anğladış. qandırı. tefhim. ifade.
anqlamaq
anlamaq. xatirlemek.
anqlanmaq
anğlanmaq. enlenmek. enqlenmek. ennilenmek.
genlenmek. açlanmaq. açıqlamaq.
anqlaşıq
anlaşıq. uzlaşıq. muvafiqet.
anqlatı anğlatı. bildiri. e'lan.
anqlayış
anğlayış. 1. fehm. derk. idrak. 2. ferasat.
anqman anğman: anlamaz, qanılmaz durumda olmaq. > nigeran.
nagüman.
anqsalamaq
anğsalamaq. yanğsalamaq. yansılamaq. yamsılamaq.

anqsırmaq
anğsırmaq. içden gelen kimi ses çıqarmaq. asqırmaq.
anqsırtmaq
anğsırtmaq. asqırtmaq.
anqsız ansızın. qafil. birden. qefleten.
anqtırmaq
anğdırmaq. yanğdırmaq. 1. anlatmaq. başa salmaq. - ona bu işleri andır. 2. x
amaq. - ona keçenleri andır. 3. ölçütmek. işare ile benzetmek. - bir qalabalıq ki qiyameti an
.
anladılmaq
bildirilmek. tefhim edilmek.
anlamaq almaq. qanmaq. anqlamaq. xatirlemek. yalnamaq.
qanlamaq. qanamaq. qanmaq. - dolaysiyla anlamaq:
sezilmek. sızılmaq. hiss olunmaq. bellenilmek. - al qıl öğüd, qoca fendiden.
qazı qoz anlamaq: yanlış anlamaq. qanmamazlıq edmek.
qazın ayağını anlamaq: gizli bir gerçeyi tapmaq. anlamaz
tuymaz. duymaz.
eşitmez. qanmaz. düşümeyen. vurdum duymaz: çabıq anlamayan. söze aldırmayan.
anlaşıq anqlaşıq. uzlaşıq. muvafiqet.
anlaşılmaz
- anlaşılmaz dil: quş dili.
anlaşılmaz
müğelleq. qarışıq. qarşıq.
anlatı anlatma. bildiriş. e'lam. xeberdarlıq.
anlatma

anlatmaq

anlayı anlayış
anlayışlı
anma
anmaq
ansız
ansızın

anuq
apalaq
apansız

aparan
aparcı

anlatı. bildiriş. e'lam. xeberdarlıq. beyan. - anlatmalar: beyanat.
dolaysiyle anlatmaq. sızdırmaq. sezdirmek. hiss etdirmek. bellendimek. tanıtdırmaq. tanıtm
aq. bildirmek.- kendisin tanımırdım, kimsede tanıtmadı. uquka. oku. oxu. yadaveri. tezekkür.
bilme. biliş. ürfan. bulğu. idrak. eql. fehm. sezgi. seziş. sezme. derk.
anqlayışlı. anğlayış. ferasatlı anğma. yat. yad. xatirleme. anğamaq. tüşünmek. xatırlamaq. ap
nsızın. birden. anqsız. 1. birden. apansız. avansız. qefleten. patadaq. patadan. - patadan
, patadaq bir qonaq geldi. - patadan işgiller çıxdı. 2. qafil. hazır. apuq. apqu. yapuq. y
apalaq. günde. gombul. tombul. iri. avansız. ansız. ansızın. birden. aparcı. qıyan. mücri. ap
n. qıyan. mücri.
aparılmaq

aparmaq
apartmaq apaz
apazlama

apazlama
apazlama apışdırmaq

apış

apışmaq

ap

iladilmak. götürülmak. göndarilmak. keçirilmak. sürülmak. - bir gözal yaşam sürülür. - ötaya
götürmak. qoparmaq. aşırmaq. çalmaq. çapmaq. -üzdan aparmaq: üzüntürmak. üzmak. darsatmaq. aş
mak. hazf edmak. ( p <> v ) avaz. ovuc. - bir apaz buğda. 1. ( p <> v ) avazlamaq.
ovuclamaq. 2. gaminin yelkani, yeli avuclamışı, şişmiş olub, yavaş gemasi. avuclama. gaminin
yelkani, yeli avuclamışı, şişmiş olub, yavaş gemasi ila oluşan yırqa, lapa, yalpa. qapazlama.
yöndan asan yel
yapşatmaq. 1. yormaq. tangitmak. 2. langarlamak. langar salmaq.
yapış. 1. yapşı. bandar. liman. 2. çatlaq. qıçların çatlığı. oyluğun, budun iç üzü. - apış ay
aq.
yapşamaq. yapışıb qalmaq. aldan düşmak. yorulmaq. tangimak. acizlamak. langimak. duraqlamaq.
1 . (ab. op. ob. yob. yop) 1. çoxluğu göstaran sözlar. 2. üp. rangda barkitma ilgaci. - üp ü
q. ae paq. 3. lap. vurqulama yanısı. baş sasliya uyaraq bu biçilari alır. apiyi: lap yaxcı. - ipinci: lap nazik, gözel. - apaçıq: büsbütün
açıq. - apansız: birden. yadda olmayırken. beğteten.
apqu
apuq. yapuq. 1. titik. çalağ. iti. 2. hazır. anuq.

apşaq apşıq. yapışıq. çaltıq. açıla. 1. qıçları aralı. 2. gevşek.
yaramaz. yürümez. gücsüz. açıla. tembel.
apşıq apşaq. yapışıq. çaltıq. açıla. gevşek. yürümez. yaramaz.
gücsüz. tembel. qıçları aralı.
apuq
apqu. yapuq. 1. titik. çalağ. iti. 2. hazır. anuq.
apul
yapul. qaz kimi yanların basa basa yerimek. - apul apul
yerimak.
ar
üz qarası. namussuzluq. şerefsizlik.
arab
< yarab. yırıq. üye. üzv. - bu toplumun yarabları.
araba - araba qapısı: qaraj qapısı.
tomuz arabası: bir çeşit yaraqlı araba.
top arabası qoşularından olan cübbaxana sandığı:
toparlaq.
top arabası: top daşımağa iki tekerli, alçaq araba.
arabanın düz oxu: üzak. - araba iqi: araba oxu. - sapan iqi: sapan oxu. - iqi
daşı: değirmenin alt daşı.
arabaçı daşqaçı. faytunçu. qoşaç. qoçaç. (< qoşmaq).
arabaq

arac

araçı

araçı
arada araq

ara

arabağ. veter. qutr. cocuğun, qadınların qıçları arasına qonulan cında. esgi. pampers. ala uz
yaq. vesile. qılıc. ayqıt. ebzar. - bu ayaq işe gelmez. - dişden düşmüş, işden çıxmış ayaq. ayaqın qır, yaraqın al.
1 . aralıq. ortalıq. ortada gezen. gezeyen. quşe. bucaq. -bucaq qıyıcı: araçı serraf. - bucaq
tıcı: aralıqda gezen satıcı. 2. dellal. daver. qurnalıq. ortaççı. böyüklerin qatında olub, iş
aralıqçı. qulluqçu. qolluqçu. qırna. - baş qırna. - ikinci qırna.
sırada. iken. esnada. - geldiyim sırada asladım. 1. ara. arqaq. ara. arak. arqaq. (ari
k: çataq. her neyin olduğunun ariki, oluşu, içi, çatığı). 2. arax. su. bitgilerden buxarlatma
alınan qoxulu su.- gül suyu. arqaq. araq. ara. arak. arqaq. (arik: çataq. her neyin o
lduğunun ariki, oluşu, içi, çatığı). 1. meydan. orta. sehne. orta. uza. uzay. feza. 2. fürset
let. fürset. qurşunun qonan aralığı. atım. mesafe. 3. eleqe. munasibet. - aram yoxdu. - arası
: münasibetsiz. pulları ortaya qoy. 4. aralıq. 1 . aralıq. qonaqların, görcülerin qonağı, ota
a ile

selamlıq arasında olan otraq, oda. 2. aralıq. qırnalıq. xaqanların sarayında, iç ağası, nöker
rın bulunduğu yer, özgü dayre. 3. aralıq. gözetleme odası.
ara açıqlığı: narazılıq.esna. - bu arada: bu aralıqda: bu esnada.
ara vermedi. - arasız: aravermez: layenqete.
ara açılmaq: pozuşmaq.
işi ortaya qoymadılar. aralıq. - bir aralıq: bir fürsetde, boşvaxda: bir arada.
ara pozulmaq, soyuqlamaq. - bir biinden soğudular.
ara sıra: arada sırada: aralıq aralıq. herden. be'zen.
ara açılmaq:soqumaq. soğumaq. soyumaq.
arada dağlar var: çox ayrım var. çox ferq var.
araya girmak: tıqılmaq. soxlaşmaq.
aralıq tapmadım.
ara ara: aralıq aralıq: vax vax.
bol ara: bol, gen meydan.
ara ara: gah gah. vax vax. ara sıra. arada sırada. ehyanen.
ara sıra: arada sırada. ara ara. gah gah. vax vax. ehyanen.
arada sırada: ara sıra. ara ara. gah gah. vax vax. ehyanen.
aralarını bulmaq: müsalihe edmek. sazqaşlamaq.
ca7icman
bir arada: birlikda. camian. bir fürsatda, boşvaxda.
aradan çıxarmaq: bir işin ortasında başqa işi qurmaq.
ara qoyumaq: arası, ardı qırılmaq, unudulmaq.
arada qalmaq: görali, masul olmaq. öhdasina düşmak.
aradan keçmak: axmaq. carayan edmak. araya girmak: vasita olmaq.
araya getmak: ortaya alınmaq. nazari diqqata almaq. qarşılamaq. tavaccüh edmak.
aralamaq
1. bölmak. ayırmaq. kasmak.- tarlanı bölmak. - başının
saçını bölmak. 2. ortalamaq. meydana qoymaq.-pullarımızı ortaladıq.
aralanmaq
yırılmaq. azacıq yarılmaq. çatlamaq.- çiban yırıldı.
aralanmaq
seyraşmak. taki yalnız qalmaq.
aralaşmaq
dağılmaq. seyralmak.
aralatmaq
qoğmaq. sürmak. tard edmak. nafy edmak. - yaramaz
kişilari kanddan sürdülar.
aralatmaq
dağıtmaq. seyratmak. aralıq edmak. arasını açmaq.
aralı 1. açıq. seyrak. aralıq. seyrak. açıq. - aralıq diş. 2.
aralıqlı. boğunaq. boğuq. kasik. (# sağınaq). 3. ortalı.
fazalı. uzalı. uzaylı. 4. qırıq. kasik. münqate.
aralıqçı
araçı. qulluqçu. qolluqçu. qırna. - baş qırna. - ikinci qırna.

aralıq ara. 1. boşluq. açıqlıq. fasile. mesafe. - taxda aralığı. aralığa gedmak: boş yere dağılmaq. 2. dehliz. bir neçe otaq arasında olan kiçi açıqlıq. - qap
ra. fürset. bir aralıq: bir fürsetde, boşvaxda: bir arada. - aralıq tapmadım. - aralıq aralıq
ax vax. 4. kesme. qırma. inqita. 5. aralı. seyrek. açıq. - aralıq diş. 6. yarı qapalı. - qapı
ed: kipleme, ört. 7. buraxma. kesim. terk. te'til.-derslerin kasimi. 8. fürset. - a
ralıq bulmaq: fürset tapmaq. 9. aralıq. esna. - bu aralıqda: bu arada: bu esnada. 10. or
talıq. araçı. ortada gezen. gezeyen. quşe. bucaq. -bucaq qıyıcı: araçı serraf. 11. qonaqların
n qonağı, otaqı. iç oda ile selamlıq arasında olan otraq, oda. 12. qırnalıq. xaqanların saray
ağası, nöker qulluqçuların bulunduğu yer, özgü dayre. 13. gözetleme odası. 14. alanğ. aranğ.
an.
aralıq aralıq parıldamaq: yıldıramaq. - bucaq satıcı: aralıqda gezen satıcı.
aralıq aralıq: ara sıra: arada sırada: herden. be'zen.
aralıqda: bir işin ortasında.
aralıq, dolanbac çarşı, bazar: ordu bazarı. rasta bazar. arasta
aralıq bulmaq: fürset tapmaq.
aralıq edmak: arasını açmaq. seyretmek.
qoyma aralıq: perde. ur. hayil.
aralıqlı
aralı. boğunaq. boğuq. kesik. (# sağınaq).
aral
1. birbirine yaxın olan adalar (cezireler) varlığı, heyeti,

yığnağı. arşipel. 2. adası çox olan deniz.
aramaq yinmek. sormaq. yoxlamaq. baxmaq. değmek. - ağız
aramaq: danışdırıb sözden söz almaq.
gazinib aramaq: dönüşdürmek. qurdalayıb tapınmaq.
incadan inceye aramaq: elemek. eleklemek- inca alamak: dibine darı ekmek.
arayıb daramaq: alt üst edmek. sorub sorağlaşıb incelemek. tehqiq edmek. - yazığın ev
para tapıb almaq (çalmaq) üçün daramışlar.
gizli örtülü, qaçaq narsani aramaq: qovalamaq. qoğalamaq. arxasına düşüb tutmağa çaba
klemek. gözlemek. te'qib edmek. - ovu ninine dek qoğaladı.- oğruları sınıa dek qoğaladı. - iş
bir iş qoğalır. - fürset qovalamaq. - kendi menim yoxluğumu qovalır.
aramiş dinic. qoyu. qerar.
aram
ortum. dinlenme. hizur.
aramqah qonaq. oturaq. turaq. duraq. mesgen.
aran
- aran talan edmak: alan talan edmak: alt üst edmek.
aranğ alanğ. 1. aralıq. 2. xendek. qazıq.
aranılır
rivaclı. geçer. satılır.- geçar mal.
arasatmaq
aralatmaq. qoğmaq. sürmek. terd edmek. nefy edmek. yaramaz kişileri kendden sürdüler.
arasız 1. aravermez: layenqete. davamlı. vere. kesmeksizin. bir
düzüye. müttesil. 2. bir düzüye. hemen. ele o çağ. haman söyler.
arasızlıq
sıqlıq. fasilesizlik. darlıq. bitişiklik. - ağacların sıqlığı,
görmeye qoymur. - sıqlığ orman. - bizim mehelle çox sıqlıqdır: evler bir biri üstüne çıxır.
arassalama
arıtlama.
arasta 1 . aralanmış, ayrılmış bölük. (başdan seslinin düşmesi ile)
rasta. - kürekçi arastası. 1. aralıq, dolanbac çarşı, bazar. ordu bazarı.
araşdırmaq
kullamaq. kollamaq. yoxlamaq. axtarışmaq. - geçirin
(xatirin) kullamaq. - ağız araştırmaq: dolaysıyla, döne döne sürüb söletmek.
araştırtmaq
aratdırmaq. axtartmaq. buldurmaq. boldurmaq.- itenleri buldurun.
aratdırmaq
. tapışdırmaq. (itgini) yindürmek. buldurmaq. boldurmaq.
axtartmaq. araştırtmaq. - itenleri buldurun.
araval avara. aravıc.
aravermaz
arasız: layenqete.
aravıc avara. araval.
arayan arzulayan. aruzlayan. arzılı. aruzlı. isteyen. istekli.
dileyen. dilekli. telebkar.
araycı yoxlayan. müfettiş.
arayış - arayış aparmaq: dibin çıxarmaq. ne var ne yoxunu aranıb
eşinib alıb vermek. kökden incelemek. qazınmaq.
arbaq arpaq. ovsun. büyü. üfür.
arbaqçı arpaqçı. ovsunçu. büyücü. üfürükçü. caduger. sehirçi.
arbamaq arpamaq. ovsunlamaq.
arbamaq arpamaq. ovsunlamaq.
ardanfars
arıtlayan < arıtlamaq. sumaqpalan. süzgec.
arancfars
arış. < ariş (< armak: uzanmaq). qolun dirsekden aşağ
bölümü. arabanın, daşqanın qolu.
arı
dal. tal. çıplaq. yalın. sade. düz. - dal daban: dal ayaq:
ayaq yalın. - dal qılınc: qılıncı qınsız. qınsız qılınc. qılıncı
çıxarmış. - dal börk, dal qavuq: sarıqsız.
- arı bayi: arıların qılavuzu.

arıdan arıq

arıqlamaq arıqlatmaq arıqlıq arıqlıq

bir çeşit arı quşı: sarıcuq. sarıcıq. alaca sığırcıq.
gagac arı: ağılı arı.
körpe arının yetirdiyi ağ bal: oğul balı.
oğul arı: beçe arı. yeni yetişen arı.
yaban arı: sarıca.
arı qoğanı: çox qalabalıq yer.
1 . silici. temizleyen. nezafetçi. 2. arun. arın. süzgec. arıt. arın. 1. desdemaz. 2. tesf
iye. 3. temizlik. nezafet. tethir. 4. yalın. sade. 5. etsiz. yırağ. zayıf. 6. tamam. tey
xa. büsbütün. lap. 7. axıq. barıq. (> barikfars). ince. 8. arığ. quri. cılız. alız. quru. ets
uru kişi. - quru cocuq. -quru öksürük. - quru yemiş. - quru soyuq. - quru hava. 9. arığ. kin.
10. arqun. qutus. qutsal. temiz.
çox zayıf, arıq, quru: qurğaz.
quru, arıq kimsa: qağın. qaqın. yıraqlamaq. zayıflamaq. yıraqlatmaq. zayıflatmaq.
arığlıq. quruluq. zeiflik. - bu cocuğun quruluğu. duruluq. saflıq. temizlik. sadelik. arqal.
üzal. hüzal. üzüklük. zayıflıq.
arıqmaq arıl
arılmaq

arılmaycığa

arılmaz

arımaq

arın

arınış

arğımaq. 1. ati yağı süzüb qurumaq. çılqaçmaq. cılıqlaşmaq. zayıflamaq. 2. yorulmaq. düşgünma
liş.
arımaq. 1. qalxmaq. düzalmak. iyilaşmak. şafa tapmaq. dirçalmak. 2. kandi kandini yermak.
irilmak. qayqıdan titramak.
arılmaz. azalmaz. tükanmaz. bitmaz. sonsuz.- arılmaz kasal. arılmaz ağrıya düşdük.
arılmaycığa azalmaz. tükanmaz. bitmaz. sonsuz. - arılmaz kasal. arılmaz ağrıya düşdük.
arılmaq. 1. arınmaq. kasaldan qalxmaq. toxdamaq. 2. ağrımaq. talıqmaq. talmaq. kasallamak.
3. qalxmaq. düzalmak. iyilaşmak. şafa tapmaq. dirçalmak. 4. ağrımaq.
arıt. arıq. 1. dasdamaz. 2. tasfiya. 3. tamizlik. nazafat. tathir. 4. yalın. sada. 5.
arna. arınma. yarın. yarna. yarınma. kaffara. - bunun arını kima düşür: bunun kaffara kima dü
yırt. tamiz. lakasiz. bütünka. tamiz. - arın sağın: açıq tamiz. 7. qurqa. qıraq. har bir qarş
q, qıraq. silgiş. paksazi.
arınlamaq ayırtlamaq. seçmak.
arınlıq sili. tamizlik. nazafat.
arınma arın. arna. yarın. yarna. yarınma. kaffara. - bunun arını
kima düşür: bunun kaffara kima düşür
arınmaq 1. arımaq. kasaldan qalxmaq. toxdamaq. arimak.
ağilmak. utanmaq. silqişmak. 2. qusl edmak. su
tökünmak. qusl edmak.
arınmaz arimaz. ağilmaz. utanmaz.
arınmış kadrimka. kamrit. gamrilmiş. - kadrim atka: daridan üzülmüş
at.
arıslı arızlı. arsulu. şahvatli.
arısu arızu. arsu (< ar + su). arilik suyu. mani. şahvat.
arış
ariş. (< armak: uzanmaq). boyluq. boy ipliyi. tar. qolun
dirsakdan aşağ bölümü. arabanın, daşqanın qolu.
(arancfars).
- arış arqaq: ariş arqac. toxumanın yanlamasına atılan iplari.
arıt
arıq. arın. 1. dasdamaz. 2. tasfiya. 3. tamizlik. nazafat.
tathir. 4. yalın. sada. 5. qal. tasfiya.
arıtınmaq
qallanmaq. tasfiyalanmak.
arıtlama
arassalama:
arıtlamaq
ayırtlamaq. temizlemek. qallamaq. arıtmaq. tesfiye
edmek.
arıtlayan
ardanfars (< arıtlamaq). sumaqpalan. süzgec.
arıtmaq 1. aqlamaq. ağartmaq. 2. taramaq. daramaq. açmaq.
temizlemek. - saçın daramaq. - saqqalın daramaq. - yün daramaq. 3. qallamaq. arıtlamaq. te
sfiye edmek.
arıyan - incadan incaya arıyan: saylaqan. seçen. qurdalayan. saylaqan qız. daza geder.
arız
1. murtaz. 2. perhizqar. 3. zirek. çalaq. oyaq. 4. hazir.

arızlı arıslı. ersulu. şehvetli.
arızu arısu. arsu (< er + su). erilik suyu. meni. şehvet.
arq
arx. güh2. su yolu. avlaq. ivlek. evlek. evlek. bir gölden
axan suyu götüren yol. çay. ırmaq. ayaq. cedvel. suyun
yerde axmağından açılan iv. iz. gevir. kevilmiş. oyuq.
arqac arqaş. toxumanın enine atılan iplik. atqı. - dağ arqacı:
dağın yassı tepesi. - erişin üstüne gelen arqac: atqı.
arqaclamaq
arqaşlamak. 1. arğac atmaq. atqılamaq. 2. sarmaq.
arqadal arğadal. arğıd. arğıdal. dağ beli. boğaz. keçid.
arqadaş . qoldaş. yardaş. yardaq. qonışılan. semir. yoldaş.
yandaş.
arqadaş yamaq. maavin.

arqadaşlıq
arxadaşlıq. tostluq. dostluq. adaşlıq. arxadaşlıq. kendlik.
ketlik. düzlük. sedaqet.
arqaq 1. araq. arik. ara. ara. arak. arqaq. (çataq. her neyin
olduğunun ariki, oluşu, içi, çatığı). 2. arxaq. teavün
arqa
arxa. 1. alt. geri. son. iz. 2. şefi'. - arxasız qaldım. 3. xelef.
4. himayet. 5. iltimas. 6. nesl. - arxadan arxaya.
bu işin altı iyi çıxmayacaq. dalı. - bu nağılın altı, lap şaşırdıcıdır. - izina dönma
dmek. -arxa. hami. arxa vermak: dayanmaq. istinad edmek: 7. arxası sıra. ardı sıra. dal
ba dal. müteaqiben. geriden bağlı, müttesil. 8. dalı. quyruq. 9. sırt. eğin. - quyruqun tut.
quyruqun qır.
arxaya doğru: dala. qıçın. gerisin. gerisin geri. - qayıq qıçın qıçın yanaşdı. - etek
yib) qıçın qıçın çıxıb geddi. - qıçın qıçın gelmek: sümsük sümsük, yavaş yavaş birinin yanına
arxasına düşüb tutmağa çabalamaq: qovalamaq. qoğalamaq. gizli örtülü, qaçaq nerseni a
klemek. gözlemek. te'qib edmek. - ovu ninine dek qoğaladı.- oğruları sınıa dek qoğaladı. - iş
bir iş qoğalır. - fürset qovalamaq. - kendi menim yoxluğumu qovalır.
-

narsanin arxasına qatılan narsa: quyruq. - bu işin quyruğun tapmalı.
arxadan arxaya: gizlice. belli edmeksizin.
arxasında dolaşmaq: axtarmaq.
arxa vermak: dayanmaq. sırtlamaq. kürek vermek. arqal
arıqlıq. üzal.
hüzal. üzüklük. zayıflıq. arqalamaq
arxalamaq. aşırtmaq. aşırmaq. artlamaq. bitirmek.
maq
arxalamaq. tayaqlamaq. dayaqlamaq. desdeklemek.
teqviyet edmek. - qapını arxadan dayaqla. - bu dermanları
yeyib, güclü yemelerle dayaqlanın. - ordunu dayaqlamaq. ölke iqtisadın dayaqlamaq.
arqalaşmaq
arxalaşmaq. eşleşmek. yollaşmaq. yoldaşmaq.
arqalı arxalı. birle. vasitesi ile. - ne birle bunu yapacaqsın. ne birle
geldin.
arqalıc arxalıc. çul. daşıq çulu. hambal çulu.
arqalıq arxalıq. 1. cılıqqa. 2. kerik. qollu, qolsuz, yarım etek
geyim. kot. xot.
arqalı - dağ qoyunu. yaban qoyunu.
arqamaq cığa
aldamaq. aldatmaq.
arqamaq arqamak. sarmaq.
arqan arxan. axan. ravan. arvan. - arvan sular: axar sular.
arqar boynuzundan bıçaq yapılan dişi dağ keçisi.
arqaş devamlı. yapışıq.
arqaya arxaya doğru. götin. gerisin geri. seyri qehqerayi. - götün
götün döndi.
arqıd arğıd. arğıdal. arğadal. dağ beli. boğaz. keçid.
arqıdal arğıdal. arğıd. arğadal. dağ beli. boğaz. keçid.
arqımaq arğımaq. 1. arıqmaq. eti yağı süzüb qurumaq.
çılqaçmaq. cılıqlaşmaq. zayıflamaq. 2. yorulmaq.
düşgünmek.
arqın < armaq. harın. yorqun. düşgün. zayıf. zeif. dermansız. arqın darğın.

arqış 1. kağaz. mektub. name. 2. kervan.
arquqaq aruqa. aruqqa. tüşerge. düşerge. düşek. tüşe. düşe.
hotel. dinceliş yeri. müsafirxana.
arqun arıq. qutus. qutsal. temiz.
arqur sıxıntılı. ağır.
arquri - arquridan galmak: eğri davranmaq, mamile edmek.
arquri erquri. eğri. qılınc. çapıq. çarpıq. - qılıc bacaq. - arquri
kişi. - arquridan galmak: eğri davranmaq, mamile edmek.
arlanmaq
utanmaq.
arlı
qara. ayıblı. - qara üz. - üzü qara.
armın axız. axır. axar. yumşaq. mülayim.
armınlıq
axızlıq. yumşaqlıq. mülayimet.
armud - armud çeşiti: boz doğan.
armuz iki nersenin arasında olan çatlaq. gemi qaplamaları
arasında olan çatlaq.
arna
arın. arınma. yarın. yarna. yarınma. keffare. - bunun arını
kime düşür: bunun kaffara kime düşür
arnaud - günry arnaud eli: tosqa
arnayıl4
erekce4. ten4. özel. mexsus.
arpa
- arpa tobrası: köynük.
arpa samanı: heyvan yemi.
arpa suyu: bire. pirve. abco.
arpacı quşu: her şeye boynanan, tabe olan kimse.
yaban arpası: yulana oxşar bitgi. arpağan.
yalavac arpası: qılcıqsız arpa.
arpacıq 1. göz qapağı ucunda çıxan qabarcıq, sivilce. 2. her
nede olan kiçik baca (tüfengin amac gözü, fotoqrafırın gözü kimi)
arpacıq soğan: kiçik, dayanıqlı soğan çeşiti.
arpacıq soğan: kiçik, dayanıqlı soğan çeşiti. arpaçı
qulu.
arpağan yulana oxşar bitgi. yaban arpası.
arpaq arpağ. ovsun. bügü. bükü. sehir. arbaq. büyü. üfür. bügü yapmaq: ovsunlamaq. - bügü pozmaq: ovsunu
çözmek.
arpaqçı arpağçı. arbaqçı. ovsunçu. büyücü. üfürükçü. caduger.
sehirçi. bügüçü. bükücü. ovsunçu. sehirçi.
arpaqçılıq
arpağçılıq. sehirçilik. bügüçülük. bükücülük. ovsunçuluq.
arpalamaq
(heyvan) arpa keseline tutulmaq.
arpalıq heyvan dişlerinde yaşla silinen izler. bu silinti ile onun
yaşı bellenir.
arpalığı silinan at: çox yaşlı at.
verilan atın dişina (dişinin arpalığına) baxmazlar. arpamaq
amaq.

- arpaçı göyarçini:

arbamaq. ovsunl

arpqçı bügüçü. büyüçü. ovsunçu.

arsız qaltaban. pezeveng. namussuz. şarlatan. qaltaban.
şaqılban. yalançı. namussuz. utanmaz. edebsiz. yırtıq. sırtıq. heyasız. yırtlaz. qorxmaz. uta
yatmaz. güstax. kepek. namussuz. üzsüz. üzü berk. utanmaz. -arsız üzsüz kişi.

arsızlıq
şarlatanlıq. qaltabanlıq. şaqılbanlıq. yalançılıq.
namussuzluq. üzsüzlük. üzlülük. utanmazlıq. heyasızlıq.
arslan - arslan quyruqu: bitgi adı. fırasyon.
qardan arslan: arslan gösterişli, içi boş nerse. gücsüz nerse, kimse.
arşın arşin (< armak: uzanmaq). 1. barmaqların ucundan
omuza qeder uzanan boy ölçüsü. 2. basaqların, addımların arası. addım. - arşını böyük: yeke a
açıq addımlarla, çapıq yerimek. ayax götürmek. 3. sayac. ölçü. hesab. 4. quruntu. xulya.
yarım arşınlıq ara ölçüsü: attım. atım. ayaq.

iki atım boyu vardır. - yarım arşın: qolun dirsekden aşağı bölümünün yarısı. oniki ba
arşınlamaq
arşinlamak (< armak: uzanmaq). açıq addımlarla, çapıq yerimek.
arşınlıq
arşinlik. bir arşın boyu olan.
arta
arda. 1. çavuşların elde tutduqları değnek. 2. ak. - arta
vurmaq. artalamaq. ekletmek. yamamaq. 3. eklem. ekleme. nersenin olduğuna artırılmış nerse
. - qezete artası, eklemesi: vije name.

artala ardala. 1. daşıqa. daşqa. qatarın, tıraktorun arxasına
bağlanan çanğ. lapek. 2. atın sağrına salınan şilte.
artalamaq
arta vurmaq. artlamaq. ekletmek. yamamaq.
artamaq 1. sona qalmaq. dalı qalmaq. 2. ölenlerden sonra
artığına yaşamaq. 3. artıq gelmek.
artamaq yubaltmaq. te'xir edmek.
artan 1 . beqaya. 2. fazil. 3. qalan. qalma.- gece yemeyinden
qalma heç bir ne yoxdur.
artara ardara. devam. tetabö'. - ardarası kesilmedi.
artaradan
ardaradan. dolaysiyle. dalsıcan. bilmünasibet.
artdırmaq
sayqamaq. ağılamaq. hörmetlemek.
artıq 1. aşqın. geçgin. mütecaviz. esrüclğa. asrucığa. aşıru. ek.
elave. izafe. yeğen. üstün. - yeğan qazanmaq üçün oyun oynamaq: qumar oynamaq. - altmışdan aş
tıq galmak: - bu il gelimiz sarqdi. - ölçüden sarqanlar. 2. buraş.
pox. zayid.
har nada olan artıq: azıq.
artıq qalan: qalan. qalıntı. beqiyye.
artıq sıxılmış: sım sıqı: çox dar. artıqına
azılı. daşqın. çılqın. - aşıqa
qalıntı. beqiyye.
artın - ardın ardın: arxa arxa. gerisin geri.
artırılmaq
aşmaq. çoğalmaq. üstalamak. keçmak.
artırmaq
artmaq. atqılamaq. qoşmaq. yapışdırmaq. yaxışdırmaq.
yaraştırmaq. şarik edmak. - tanrıya yardımçı qoşmaq.
art
ard. 1. son. sonra. alt. maba'd. 2. dagirmana buğdanı
azar azar tökan quni, qıf.
art aradan: uzaqdan uzağa. dolaysıyla.
art qaşı: ağrak önü. yahar qaşı: yaharin ön arxasında olan belli yüksak yerlari.
ard arda: tez tez.- sıqı sıqı galib gedir.
ardı kasilmak: sona varmaq.
artsız arasız: ardı arası kasilmaksizin: davamlı.
ardınca: ardı sıra.
art ayaq: qıç ayaq. geri ayaq.
ardı sıra: arxası sıra. dal ba dal. mütaaqiban. geridan bağlı, müttasil.
artlamaq
1. artalamaq. arta vurmaq. aklatmak. yamamaq. 2.
aşırtmaq. aşırmaq. arxalamaq. bitirmak.
artma fazla. quş sıçan poxu.
artmaq 1. artırmaq. qoşmaq. yapışdırmaq. yaxışdırmaq.
yaraştırmaq. şarik edmak. - tanrıya yardımçı qoşmaq. 2.

artuq aruq

aruqa

aruqqa

arun

aruz

aruzlayan

aruzlı

arvad

artıq qalmaq. geri dönmek. tepmek. yeniden itileşmek. üdreşmek. - yara tapdi. - ondanadan,
birdana qalmadı. ağuk. - yol uzaq, azığ yox, yayağ, yükü ağuk (artuq). 1. (için arıtlanması)
me. 2. xesde. iqleş. sökelke. kesel. kesil. iğlik. iğçilke. sağ olmayan. - aruq ar. - aruq d
indi: xesde yarıqdı: dinceldi.
arquqaq. aruqqa. tüşerge. düşerge. düşek. tüşe. düşe. hotel. dinceliş yeri. müsafirxana. aruq
tüşerge. düşerge. düşek. tüşe. düşe. hotel. dinceliş yeri. müsafirxana. arın. 1. gözel. iyi.
süzgec. 3. comerd. iyid.
arzu. isteme. istem. arama. dileme. dilek. teleb. - arz o talab: verme alma.
arzulayan. arzlı. aruzılı. isteyen. istekli. arayan. dileyen. dilekli. telebkar.
arzılı. arzulayan. aruzlayan. isteyen. istekli. arayan. dileyen. dilekli. telebkar.
ar arvad: yatdaş: yatqaş. bir yatanlar.
ar arvad: qarı qoca. - qarı qoca qavğası. qısqancılıq qavğası arvan arzılı

arzu

arzuçak arzukeş
arzulamaq

arzulanmaq arzulayan
arzulu

arzuman
arzumandfars
arxan. axan. ravan. - arvan sular: axar sular. aruzlı. arzulayan. aruzlayan. istey
en. istekli. arayan. dileyen. dilekli. telebkar.
1 . isteyiş. dilenc. istek. xahiş. teleb. könül. istek. qibte. istek. aruz. isteme. iste
m. arama. dileme. dilek. teleb. -arz o talab: verme alma.- kime qibta edirsiz. arzu çakmak: özlemek. müştaq olmaq. - tam arzu ila: min can ile: tam istekle. 2. arzuka
: çaqal - arju. arzukeş. özlek. müştaq. arzuçek. özlek. müştaq.
esmek. öksimek. istemek. susamaq. çekişmek.- dayağa susamış. - dadlıya susamış.
üreyin ne asir.
asmasa varmaz, asmasa azmaz.
çox arzulamaq. üzerine titremek: çox özlemek. istenmek. teleb olunmaq. niyyetlen
mek. aruzlayan. arzılı. aruzlı. isteyen. istekli. arayan. dileyen. dilekli. telebkar.
heveskar. istekli. talib. > arzumandfars. heveskar. istekli. talib. < arzuman. h
eveskar. istekli. talib.
arzusuz asabqorcığa asan asav

asavlıq
asayın
asdırmaq
asdırmaq

asfars
asgeri ası

asıcı

könülsüz. istaksiz.
asapqorcığa. 1. quzu qızartması. 2. qoyun onqurası. asıcı. salb edan.
asi. taqi. daği. yağı. salqaş. sarkiş. azğın. qıyaq. hünkür. qudurqan. vahşi. azqın. yaba. ları yaraşdırmaq, alışdırmaq üçün qapadıqları yer: qoşuqluq. quşqu. quş kimi ürkma. qorxu. ür
ara. gedgeda. çakdirmak. gardirmak. parda kimi uzatmaq. - nardivanın başına bir sarqı gard
irmali. 1 . azdırmaq. ucadan sallamaq. 2. dara çaktirmak. daratmaq. (< aç. açmaq aracı). a
z az.
1 . düşman. yavı. yav. yava. yağı. asav.taqi. daği. yağı. salqaş. sarkiş. azğın. 2. fayda. ku
bir asısı (kullanışı) var ya yox. 3. hayta. hayda. haydut. xaylaz. haylaz. yağı. 4. qazanc.
. yaruq. fayda. qoşuq. 1 . öz asısı dalınca olan. öz manfaatin güdan. 2. asan. sal edan.

asıq
1. sallaq. avara. 2. salıntı. quşqu. şegg. şübhe. salındıda: sağlam olmayan. asılı. şeggili. şübheli. - işimiz salındıda.
asıq üz: quraq. tutuq. kibritçi. qaşqabaqlı. asıqlı
asığlı. asılı. karlı
eetli
asılı 1. asma. sallaq. - asma köprü. 2. avsuq. avusq (> avizfars

< av). avuz. aslaq. tutqun. vurqun. salqun. düşgün. 3. faydalı. elveriş. 4. meelleq. 5. me
slub. selb olunmuş. 6. asığlı. karlı. menfeetli. faydalı. 7. salındıda. sağlam olmayan. şeggi
. - işimiz salındıda.
asılıq sallaq. 1. me'tel. 2. cinsi ilişgiden sallaq, naqis olmaq.
asılış israr. israrla isetemek, teklif edmek. müsellet oluş.
asılmaq 1. aslıq. israr. - nedir bu aslıq. te'kid. 2. sarqılmaq.
asmanılmaq. asqanıamaq.
üzü asılmaq: qirpilenmek. kirpilenmek sertleşmek. kirpi kimi büzülmek.
asılmaq sarılmaq. tutunmaq. tutub yapışmaq. temessük edmek.
tevessül edmek. - barmaqlığa tutunmaq. - ipe tutunmaq. qapıya tutunmaq.
asıntı hava. te'liq. te'liq. te'xir. - iş asıntıda qaldı:sonraya
qoyundu.

asıramaQ
tarbiyalamak. darlamak. baslamak. yedirmak.
asıv
(sıv <> vız) > avizfars < aslaq. aslıq. sırğav.
asıvaş (sıv <> vız) avizeşfars. aslağış. aslığış. salğavuş. savarış.
döğrüş.
as
az. yüksak. uca.
asqalalı
qayalı.
asqamaq yasqamaq. yaraqlamaq. hazırlamaq.
asqanılmaq
sarqılmaq. asmanılmaq. asılmaq.
asqanlamaq
asmanlamaq. asmaq. sarqıtmaq. - qurşağın ucunu sarqıt.
asqı
1. bazak olaraq narsadan sallananlar. sallanıb bazayan
nalar. 1. sallaq. - asqı ışıq: luster. 2. yubat. ta'xir. ta'viq.
3. dayaq. dirsak. - sınıq duvarı asqıya almaq.
- iki qulaqlı paltar asqısı: qoç buynuzu
asqır ayqır. atqır. damızlığı qırılmış, atılmış at.
asqırmaq
anğsırmaq.
asqırtmaq
anğsırtmaq.
aslaq 1. avsuq. avusq (> avizfars). avuz. asılı. tutqun. vurqun.
salqun. düşgün. 2. salındıli. sallaq. oturaqsız. müallaq. qeyri sabit. - salıntıli yapı. - sa
aslaq köprü. -salıntıli kişi. - salıntıli ışıq: azalıb çoxalan ışıq. 3. avizfars <
ocu;

oclm

oı r/~ı *a \ /

aslaqış

aslanmq

aslıq

aslıqış

asm
asmaq
aslağış. asıvaş (sıv <> vız) avizeşfars. aslığış. salğavuş. savarış. döğrüş.
serinmek. sarqımaq. uzanmaq. eğilmek. - pencereden sarqımaq.
aslaq. avizfars < asıv. sırğav. 1. . asılmaq. israr. - nedir bu aslıq. te'kid.
aslığış. asıvaş (sıv <> vız) avizeşfars. aslağış. salğavuş. savarış. döğrüş.

asm kasalinin (soluğan keselinin) itisi: yelpik.
1 . asmanlamaq. asqanlamaq. sarqıtmaq. sallandırmaq. -ölütleri (qatilleri) sallandırın. - qu
rşağın ucunu sarqıt. 2. taxmaq. ilişdirmek. rebt edmek. qoymaq. tikmek. - tutunu (perde) q
ornıça taxmaq. - börki çiviye tax. - köyneye düyme tax.
üstüna taxmaq, asmaq: taxınmaq. quşanmaq. - üzük, süs, bezek taxınmaq.
narsadan asılıb sallanan tikalar: quyruq. - quyruqlu don.
quyruqlu kot. - quyruqlu saçaqlı.
çakib uzadaraq asmaq: germek. - perdeni gar. - çarşabı üstüne gardi yatdı.

asma
asılı. sallaq. - asma köprü. çardağa asılmış asılmış üzüm
ağacı. üzüm ağacı.
asma budamaq: yersiz söz söylemek.
asma yarpağı: dolma yarpağı.
asma qabağı: qabağın çardağa alınan uzun bir çeşidi. asmanılmaq
sarqılmaq. asqan
q. asqanlamaq. asmaq.
sarqıtmaq. - qurşağın ucunu sarqıt. asnğarmaq haylazlaşmaq. işden uzaqlaşmaq. asrağamaqcığa
sigatmak. asirgamak. 1. qorumq. - tanrı
asirgasin: asrasın. 2. rehm emek. acıyıb vurmamaq.
diriğ edmek (< darığlamaq). 3. qıymamaq. qısmaq.
muzayiqe edmek. - sözi asirgadi: asradı: ağzın açıb
danışmamaq. düşünb daşınıb danışmaq. - parasına
asigamayan: asramayan: xerclemek.
asraka damenfars. taman. (< taman. taban). dib. aşağ. alt. etek.
asramaqcığa
asrağamaqcığa asigatmak. asirgamak. 1. qorumq. - tanrı
asirgasin: asrasın. 2. rehm emek. acıyıb vurmamaq.
diriğ edmek (< darığlamaq). 3. qıymamaq. qısmaq.
muzayiqe edmek. - sözi asirgadi: asradı: ağzın açıb
danışmamaq. düşünb daşınıb danışmaq. - parasına
asigamayan: asramayan: xerclemek.
asrucığa

asruq asta
astağ astana
astanğ
astan
astar

astinfars astın

asudanfars asur
esrücığa. 1. aşıru. artıq. 2. en sonra. en sonunda.
axirinde. axiri.

- bu dünya anidr asrü.
asrük. serxoş < sarquc. salquc. sarqur. salqur. kefli. aheste < ağır asta. ağır. yavaş. yuvaş
hüste. savsa. yavaş.
astar. astın > astinfars. aşağ. alt. az. kem.
1 . xanaga. ölke kürsisi. baş kend. paytexd. 2. şeher. astanalı: şeherli. 3. eşik. etebe.
astan. bargah. eşik. qapı.
astanğ. bargah. eşik. qapı.
1 . (# üz). - astarı üzünden bahalı. (< as. ast: alt: aşağ). 2. paltarın iç üzlüyü. 3. sıva,
altından vurulmuş qaba qat. 4. astağ. astın > astinfars. aşağ. alt. az. kem. 5. astarlıq bez
boğası.
<
astın. astar. astağ. aşağ. alt. az. kem.
> astinfars. 1. astar. astağ. aşağ. alt. az. kem. 2. yaşın. yaşırın. gizli. gizlin. elatı. el
xefiyyen. 3. az. kem. eksik. - astın gelir.
<
açınmaq. bax > azur.


1 . (eş < daş). qoşluğu, qoşalığı, daşlaşmağı çoxalmağı
gösterir (# aş. eş: eşilmeyi, açılmağı gösterir). 1.eş: eşilmeyi, açılmağı gösterir. (# aş. a
sütlü aş. sütlac.
un aşı: buğra. buqrağanı.

aşaq
1. astın > astinfars. astar. astağ. alt. az. kem. aşağı.
alçaq. değersiz. bayağı. damenfars. taman. (< taman. taban). dib. asraka. alt. etek. - aşağ
kişi. - aşağ atmaq: aşağıya atmaq: yabana atmaq. etibar edmemek. - aşaq almaq: düşürmek. yıxm
. malat.
aşağ el:çüçe adamı. sokaq takımı. evam.
aşağı fırlanmaq: yuvarlanmaq.- qablama qazan tınğır mınğır, yuvarlandı, aşağı gurladı
üzü aşağı: üzü quyi. üzü toprağa.
yuxarı aşağı: öte beri.
aşağı yuxarı: teqriben.
yuxarıdan aşağı: başdan ayağa.
aşaqı 1. bayağı. bayağ. adi. - bayağı bir yemek yapmışdı. bayağı kişidir. 2. haşarı. alçaq. esgik. yaramaz.
baş aşağı: tepe üsti. göt baş.

aşaqılamaq

aşaqılıq

aşaqlamış

aşaqlıq

aşam

aşan aşar aşarmaq
aşbar

etmek.
aşağı endirmak: sarqıtmaq. salqıtmaq.- kovanı quyuya sarqıt.
aşağıya enilmak: sarqımaq. salqımaq.- çatıdan (seqifden) dörd qendil sarqırdi.
aşağılamaq. alçalmaq. değersizleşmek. bayağılamaq. -qezete günden güne aşaıılır.
bayağılıq. bayağlıq. aşağlıq. adilik. - bayağlığı gendan ballidir.
qırğın. ılıq. qırılmış. alçalmış. itiliyi keçmiş. tenezzül edmiş. - qırğın su: çox isdi olmay
yağılığı ilk sözünden belliydi.
(< aşırmaq. aşamaq). 1. aşrım. aşlıq. içmeli yemeli. 2. aşıran. içen. yiyen. 3. cezb işi. 4.
hedd.
aşma. tecavüz eden. - başdan aşma işler. açar. amil.
aşılamaq. qatmaq. aşırmaq. qarışdırmaq. - bunuda ona
aşır, aşar.
( r <> z ) aşpaz.
aşçı aşçılıq
aşdırmaq

aşev
aşgar olmaq
aşgar
aşgara
aşı

aşıq

aşpaz. - aşçı yemayi: aşpaz pişiran yemak. usta yemayi. -aşçıbaşı: aşpazbaşı. - aşçı tükanı:
aşlıq. aşpazxana. mibbağ. matbax. 2. aşpazlıq.
1 . açdırmq. eşdirmak. qazdırmaq. 2. qaçdırmaq. qoşdurmaq. talastirmak.
aşöy. aşlaq. aşçılıq. aşlıq. aşpazxana. mibbağ. matbax. ballirmak. balirmak. zahir olmaq. - ç
alirdi. -balirin gizli sirlari.
açıq. günaş kimi. bu iş çox açıqdır: günaş kimidir. açıq. saxlamsızın. gizlimsizin. alani. 1
biyali. 2. yetak. peyvand. 3. qoşma. peyvand. 4. raviş. usul. qayda.
- aşı boyası: aşı daşı: duvarı boyamaqda, işlanan qırmızı, sarı topraq.
1 . eşq. savük. sevik. sevgili. mahbub. yaşıq. ışıq. sevinc. aziz. 2. aşik. eşik. qapı önüna,

kalarina dayanmış ağac, daş basamağı, saggisi. 3. narsanin üzarina qalxıb çıxmış. 4. quyuq. k
. qatıl. qalın. bıkıt. pıkıt. 5. maftun. alıq. yanıq. uruq. vuruq. vurqun. vurulmuş. düçar. g
- o ikisi uruq urluqdular: aşiq
me'şuqdurlar.
aşıq edmak: telirtmek. deliletmek. çıldırtmaq. vurqunlatmaq.
aşiq olmaq.: vurqunlanmaq. telirmek. delilmek. çıldırmaq. urulmaq. vurulmaq.- qıza
urulmaq.
men sene yanıq, sen mene yanıq.
hap bir qoyun aşığıyız: hamımız birik.
aşığı bak oturmaq: aşığıcüt oturmaq: işleri ras gelmek.
aşıq atmaq: aşıq oynamaq. - aşıq gemiyinin dörd üzden biri: bağ.
aşıqan aşqan. aşnaq. aşna. aşina. 1. bildik. bilinen. me'ruf.
mearifeli. 2. > aşyanfars. aşılanmış yer. yerleşmiş yer.
otraq. qalaq. yuva.
aşiqana yanıkır. - aşiqana davranış: yanıkır davranış.
aşiqlik yarlıq.
aşıqlıq quyuqluq. quyuluq. kifirlik. kesafet. qatılıq. qalınlıq.
bıkıtlıq. pıkıtlıq. pıxtılıq.
aşıqmaq acıqmaq. telesmek.
aşıqtırmaq
acıqtırmaq. telestirmek.
aşıl
> acil. meze. (xırım xırda qarışıq quru yemiş). teneqqülat.
aşıla > ( ş <> k ) akıla. cüzam. akıla, qora. xure. yenir keseli.
aşılamaq aşılamaq

aşılama
aşılanmaq aşılaram aşılı aşina
aşınaq aşındırmaq

aşınqan
aşınma
aşınmaq

1 . yeteklemek. aşlatmaq. peyvend vurmaq. 2. yedirmek. yetirmek. 3. aşarmaq. qatmaq.
4. aşlamaq. eşlemek. qoşlamaq.
(suyu soğutmaq) beceri. besri. beseri. becerilmiş. barvarı. perveri. yeni aşılanmış. - bağdak
maları sulamalıyıq. yoluğmaq. sirayet edmek. öyrederem.
1 . güclenmiş. berkimiş. 2. tez. telsik. ecele ile. aşna. aşnaq. aşqan. aşıqan. bildik. bilin
me'ruf. mearifeli.
aşna. aşınqan. (< aşılanmış: bellenmiş). bildik. tanıdıq. qazımaq. qaşımaq. qıraşmaq. qıraşla
. sürtmek. yeditmek. apartmaq. hezf edmek.
- birinin qapusun aşındırmaq: çox gedib gelmek. aşna. aşna. (< aşılanmış: bellenmiş). bildik.
laq. yalama. köhne. yetik. - yalaq mal. eşinmak. 1. qazınmaq. silinmek. 2. tanışmaq. tanquşm
aq. aşnalanmaq. aşnalıq elde edmek. 3.

yenmek. yeyinmek. oyulmaq.- ip quyunun bilezik daşın yenmiş.
aşınmış aşınma. yalaq. yalama. köhne. yetik. - yalaq mal.

aşırıcı qırıq. ipi qırıq. tolandırıcı. dolandırıcı. aldatıb
soyğunçuluq eden. namussuz. şerefsiz. - çoxları dolandırıcıya yem (mal) olur.
aşırı aşuri. 1. öte. mavera. - daniz mavarasi yer: deniz aşırı.
deniz ötasi. 2. atlayı. atlaya atlaya olan. - gün aşırı: bir gün olub, bir gün olmayıb. - bir
hen bir yox. - ev aşırı: bir ev hen, bir ev yox. aralı. 3. öteli. fasileli. - gün aşırı geli
di meni. 4. iğfal. yozu. - aşırı işlar: yozan işler. 5. qıyaq. beter. fövqülade. mubaliğeli.
el. qıyaq zengin. - qıyaq bağadur. - gün aşırı: iki günda bir.
aşırılmaq
aşırmaq. keçirmek. 2. çalınmaq. oğurlanmaq. 3.
atlanmaq. savulmaq. 4. sürgün olmaq. tebid olmaq. def olmaq.
aşırmaq 1. aparmaq. götürmek. qoparmaq. çalmaq. çapmaq. 2.
aşırılmaq. keçirmek. 3. atıqlatmaq. savmaq. keçirmek. -bu ağır bela atıqladıq.
- aşırıb mağbun edmak: tolandırmaq. dolandırmaq. aldatıb
soymaq.- çoxları dolandırmağla keçinir. - ondan on tümen dolandırmış.
aşırmaq 1. utmaq. köçürmek. hirsle yemek.- bir bulut pilovu
köçürdü. 2. aşarmaq. qarışdırmaq. - bunuda ona aşır, aşar.
aşırma aşırtma. 1. aşırtmaq. keçirtme. 2. yeher bağı, bendi.
qulan. 3. çalınmış. oğurluq. mesruq. 4. nersenin
üstünden keçen. - aşırtma, aşırma yemşek.
aşırtma aşırma. 1. aşırtmaq. keçirtme. 2. yeher bağı, bendi.
qulan. 3. çalınmış. oğurluq. mesruq. 4. nersenin
üstünden keçen. - aşırtma yemşek.
aşıru esrücığa. asrucığa. artıq.
aşıt
barış.
aşıtlamaq
barışdırmaq.
aşıtmaq aşlamaq. büküb tikmek. barışmaq.
aşqal ( l <> r ) aşqar. 1. açqal. açıq. yırıq. belli. 2. axsal. axıltı.
axal. kovşal. bekara. zibil.
aşqala ( l <> r ) aşqara. açqala. açıqına. yırqın. yırtığına. bellek.
aşqan aşıqan. aşnaq. aşna. aşina. bildik. bilinen. me'ruf.
mearifeli.

aşqar 1. ( r <> l ) aşqal. açqal. açıq. yırıq. balli. 2. haşari.
yaramaz. rkhat durmaz.
aşqar aşkar. balinğ. açıq.
aşqara ( r <> l ) aşqala. açqala. açıqına. yırqın. yırtığına. ballak.
aşqın 1. geçgin. mütacaviz. artıq. - altmışdan aşqın. 2. çakin,
haddin aşmış. - aşqın daşqın. 3. uşqun. keçi qulağı. 4. çabuq, iti yeriş. yüyrak. yorğa. 5. a
l ayağını qoşa qaldırıb, yügrarak gedan at, dava) -aşgini açıq at. 1. taşqın. daşqın. coşmış.
aşlaq aşlıq. aşev. aşöy. aşçılıq. aşpazxana. mibbağ. matbax.
aşlamaq aşılamaq. aşlamak. qoşlamaq.
aşlaşmaq
açlaşmq. eşlaşmak. qazılıb çuxurlaşmaq.
aşlatmaq
1. yetaklamak. aşılamaq. peyvand vurmaq. 2. yedirmak.
yetirmak.
aşlıq 1. azıq ambarı. 2. aşlaq. aşev. aşöy. aşçılıq. aşpazxana.
mibbağ. matbax. 3. aşrım. aşam (< aşırmaq. aşamaq). içmali yemali. 4. zaxira. 5. hibubat.
aşlıq ( hibubat) olçüsü: dağar. bu ölçü "batmana" tay yer
ba yer dağişir.
aşlığın (hibubatın) iç darisi, qabığı: qabcaq.
aşlıqçı aşma

aşmaq

aşna

aşnaq
aşnalanmaq aşnalıq
aşnuq aşöy

aş, yemek ilei ile uğraşan.
1 . aşan. tecavüz edene. - başdan aşma işler. 2. öteleme. atlama. tecavüz. 3. coşma. qumluqda
aynaq. çeşme.
1 . açmaq. iqdam edmek. emel edmek. 2. açmaq. eşmek. eşmek. qazmaq. 3. eşmek. gezmek. sürmek
. 4. çoğalmaq. artırılmaq. üstelemek. keçmek.
bir yerdan aşmaq, keçmak: tolaşılmaq. dolaşılmaq.- bu gedik dolaşılıncan, o şeher gör
(< aşılanmış: bellenmiş). aşınaq. aşınqan. bildik. tanıdıq. aşina. aşnaq. aşınaq. aşqan. aşıq
'ruf. mearifeli. - iş bilir: kar aşna. aşqan. aşıqan. aşna. aşina. bildik. bilinen. me'ruf. m
arifeli.
aşınmaq. tanışmaq. tanquşmaq. aşnalıq elde edmek.
aşnalıq alda edmak: aşınmaq. tanışmaq. tanquşmaq. aşnalanmaq.
aşqun. aşun. aşub. qarqaşalıq.
(aş + ev )aşev. aşçılıq. aşlaq. aşlıq. aşpazxana. mibbağ. metbex.
aşpaz ( z <> r ) aşpar. aşçı. - aşçı yemayi: aşpaz pişiren yemek.
usta yemeyi.
aşpazxana
aşlaq. aşlıq. aşçılıq. aşev. aşöy. küyqan. qarav. qerev.
mibbağ. metbex. - aşpazxana yağlığı, desmalı: tike parça:
paçavra.
aşpazlıq
aşçılıq.
aşrım aşam (< aşırmaq. aşamaq). aşlıq. içmeli yemeli
aşub
(< aşınmış: çekin, heddin keçmiş). aşqun. qarqaşalıq.
bulğaq. belva. qovğa.
aşubtalab
alayan. bulayan. qatan.
aşuq
yaşuq. metin. ağır.
aşuqlıq yaşquluq. yışıqlıq. tulqalı. tulqa qeyimi.
aşuri aşırı. öte. mavera. - daniz mavarasi yer: deniz aşırı. deniz
ötesi.
aşyanfars
< aşıqan. aşılanmış yer. yerleşmiş yer. otraq. qalaq.
yuva.
at
ad. heysiyyet. e'tibar.
arpalığı silinan at: çox yaşlı at.
verilan atın dişina (dişinin arpalığına) baxmazlar.
at takımı.
küla çalar at donu: durna qırı.
-

at daşqası: talıqa. dalıqa.
at tükünün rangi: ton.- bu atın donu gözel. - torı don: açıq don.

hala mama aman day, at yavrusu: qulun. dayça.
üç yaşına dak at yavrusuna verilan ad: tay. day.
su enmak: atın dirnağına kesel keçmek.
qara at: yağız.
azıq atları tutmaq üçün, gam ila birlikda vurulan, dodaqları uçlarını sıxan damir: qa
qantarma.
çoxun atlarda olan sarpma qan çibanı: qurdaşan. qurd eşen.
atın başına vurulan süsler, püsgülleri sulları: oyan.
atın sağrına salınan şilte: artala. ardala.
damızlığı qırılmış, atılmış at: asqır. ayqır. atqır.
at zirehi: yancıq. çuqal. bekitvan.
özallikla uzun tüklü at geyimi: güstüvan. yapıncaq. coşun.
uzun tüklü kiçik at:: qıl baraq.
soluğan at: hinge vuran at. nefes darılığı olan at.
at gamini çeynamak: gemrenmek. - bu at garanir.
atın boğazına vurulan gülpasar: bilan. belen. bilen.
-

atların öksüraki: saqağı.
deve, at kimi heyvanların derisinin üstünde olan qıssa, ince örrtüyüne "tük" deyerler
savaşda yaralı, xesde atın bacağ sınırlarını kesib qırmaq: sınırlamaq. sınğırlamaq.
taxma ad: yapış. leqeb.
yerirkan başın sallayan at: sallabaş.
yorqa yürüyüşten başqa yürüyüş bilmeyen at: munduz yorqa atka.
at guyruğu altından keçirilan, yahara bağlı qayış:

qusqun. quşqun.
qulaqları dik at: qamış qulaq.
yaşlı atın sağırında tükü tökülüb açılan yeri: quş.
taxma ad: yapış. leqeb. atabay
bax > atabay. böyük varlı kişi.
atabay 1. emir. ulqan, uca ustad. 2. atanın yerine özel ustad. 3.
atalıq. böyüklerin uşaqların becerib beslemekde işe tutulan içeri ustad. 4. exlaq öğretici. mene atabaylik eleme. 5. (< ata + bark: berk ata). berk atmaq üçün yaya keçirlen ağac. 7.
böyükdede. - buda bizim atabayimizdi.

ata
ada. adaq. (< adamaq. ayamaq: ayırmaq). 1. bir ada, bir
balli narsiya özatilmiş, ayrılmış narsa. cayza. 2. bir yerda, bir koşulda ayırılmış narsa. su
danmış. ayanmış, ayrılmış bölüya "ada. adaq" deyilir. 3. edu. edqu. eyku. ehsan. 4. (< edmak)
l. iş. 5. (< edmak). bacarıq. bilgi. 6. sanat. san'at. hirfa. 1. ataq. quşların qonması üçün
ulan dal. 1. atqa. böyük. yaşlı. -birbirina yaxın olan adalar. 2. atAnAQ8. xaç. çalaq. çaqla.
l. çarpıq olan. çapraz (caziralar) varlığı, heyati, yığnağı: aral. arşipel. - atadan oğula: o
atnan ba'di batnan.
ata topraq: kökan topraq.
ada tavşanı: evcil dovşan çeşiti.
qoz adası: ağ danizda qoşut adası.
ada tavşanı: soqurka, kalara banzar bir çeşit ada tavşanı. suqur. - soqurluq: tavşanı
bol olan.
ataqa ataka. qaim maqamı.
ataqalik
atakalik. qaim maqamlıq.
ataq
{adaq. ada. adaq. adax.} (< adamaq. ayamaq: ayırmaq). 1.
bir ada, bir balli narsiya özatilmiş, ayrılmış narsa. cayza. 2. bir yerda, bir koşulda ayırıl
sa. su içinda

ataqlamaq

ataqlanmaq

ataqlı

ataqlıq

atalan

adanmış. ayanmış, ayrılmış bölüye "ada. adaq" deyilir. 3. edu. edqu. eyku. ehsan. 4. (< edmak
el. iş. 5. (< edmak). bacarıq. bilgi. 6. senet. sen'et. hirfe. 7. adaq. adlı. iyi. yax
cı. dek. 2. uca. ula. hündür. 8. mubarek. meymun. mesud. 9. nezr o niyaz. 10. peyman e
hd. 11. ata. quşların qonması üçün qoyulan dal. 12. ağta. ağıt. uca. yüksek. 13. qorxmaz. 14.
5. fizul. imale. savruq. 16 ceri. yırtıq. 17. mülahizesiz. 18. adaq. nezir. 19. fizul.
imale. savruq.
adaqlamaq. yavuqlamaq. yağuqlamaq (< yaq). nişanlamaq. namzedlemek. - onun yavuğladıq. a
daqlanmaq. yavuqlanmaq. yağuqlanmaq (< yaq). nişanlanmaq. namzedlenmek:.- onun yavuğla
dıq. adaqlı. 1. yaxımlı. belgili. me'ruf. 2. yavuqlı. yağuqlı (< yaq). nişanlı. namzed. - o q
qlısı var. adaqlık. 1. yavuq. yağuq (< yaq). nişanlık. namzedlik. -onun yavuğu varmı. 1. qorx
lıq. 2. cüretli. 3. fizulluq. savurluq. 4. cerilik. yırtcaq. 5. mülahizesizlik. adalan.
adaldı. adalır. adalmış. adanır. adı anılan. adı duyulan. adın. adıqdı. adıqlı. adıvar. angin
soylu. soysal. tanınan. tanınmış. ünlü. üq9. üyg9. yergin.
atalanmaq
adalanmaq. - bir naya adalanmaq, namzadlanmak: quşaq
takınmaq.
atalar atqalar. ecdad.
atalıq ağalıq. vizaret. - atalıq qalayı kişiya yaramaz: atasının ad
sanına güvenmek (sevinen) kişiye yaraşmaz.
atamaq adamaq. 1. ( d <> y ) ayamaq: ayırmaq. 2. edemek.
edmek. eda edmek. qılmaq. yapmaq.
atamıq atama. qedeme. atı. derce. basamaq. nedivan ayağı. atı atı yükselmek: attım attım ucalmaq.
atamsı adamsı. ada kimin olan. adaya benzer.
atamsız adamsız. sevgisiz. öksüz. kişisiz.
atAnAQ8 ata. xaç. çalaq. çaqla. çaqal. çarpıq. çapraz
ataraşq ataşaq. şimşek. ( > azaraxş). ıldırım.
atartutar
enqebe. enqebe. yeniş yoxuş
ataşa 1 . bağlı. merbut. 2. zemime

ataşaq
ataşlıq
ketlik.
atatmaq

ataraşq. şimşek. ıldırım. > azaraxş.
adaşlıq. tostluq. dostluq. arxadaşlıq. arxadaşlıq. kendlik.
düzlük. sedaqet.
adatmaq. nezir etdirmek.

atatutar
atay atbalığı ataşfişanlıq ataşkas
atı

atıq

alavere. - qapızları arabadan alavere yendirdik: biri atır biri tutur. - kerpiçleri alav
era dama ağtardıq. aday. namzed. hipopotam. ırmaq atı. yaylım od.
bese. - iki aylıq basa vardır.
atıq. uzaq. bu söz, hançı tümlede yerleşdiyinden dolayı, keçmişi, gelceyi göstere biler. altd
a olan. - atı yazılan: altda yazılan. - atı çağda: keçmişde yaxud gelcekde. - atılarda at oyn
işde. - atıya qoyduq: sonraya qoyduq}.
1. batil. etibarsız. 2. hiddetli. şiddetli. 3. yayıq. çalıq. çalqaq. yoğurt, süt çalqama qabı
oya). sarı boya. 5. seki. leke. xal. 5. atilla. atıla. itice. hiddetlice. şiddetice. 6
. uzaq. bu söz, hançı tümlede yerleşdiyinden dolayı, keçmişi, gelceyi göstere biler. - atı ça
axud gelcekde. - atılarda at oynatmış: keçmişde. - atıya qoyduq: sonraya qoyduq}. 7. özgür. i
li. irkin. erkin. erkene. erkana. erkin. erikken. eygin. salundu. özgür. bağsız. baş-başdaq.
erkinçe. 8. etiq. esgi. qedim. 9. unutulmuş.

atıqlatmaq
savmaq. aşırmaq. keçirmek. - bu ağır bela atıqladıq.
atıl
atqıl. atqın. yatıl. yatqıl. yatqın. 1. işsiz. işlemez. 2.
etgisiz. esersiz.
atıla atilla. atıqla. itice. hiddetlice. şiddetice.
atılqan batur. bahadur.
atilla atıqla. atıla. itice. hiddetlice. şiddetice.
atılmaq 1. gurlamaq. gedmek. fırlamaq. ölmek. - oda gurladı. - top
yoluna gurlamaq: havayı yere gedmek. 2. satlanmaq.
qalxınmaq. cesaret göstermek. cüret edmek. 3.
seqirmek. seğirmek. oynamaq. qımıldanmaq. - gözüm
sağirir. 4. boşanmaq. urulmaq. vurulmaq.- ox uruldu. 5.
batil olmaq. 3. toslamaq. tos vurmaq.
atım
attım. {( . <> q) qadam. ataq. ayaq. (1. bir kerede ayaqla
gedilen aralıq, fasil. 1. bu aralığı geden arac, demek "atılmaq aracı: ataq ( t <> y ) ayaq)
}. 1. yarım arşınlıq ara ölçüsü. -iki atım boyu vardır. 2. uğur. şans. meymenet. - atım getir
n. - atımlı: {1. şanslı. 2. yeriyen. attım atan. ilerleyen. 3. davamlı. paytalı. payıdar.} 3.
. addım. - atım atlamaq: sıçramaq. tollamaq. - atım atım: ağır ağır. yavaş yavaş. - atım alma
q: gözetliyerek, ehtiyatlı davranmaq. - adımın geri almaq: quşqulanmaq.
peşmanlaşmaq. 4. qonaq. menzil. qurşunun qonan
aralığı. ara. mesafe. - xoş geldiniz atım getirdiniz. - atımlı: ayaq çeken: dalı oturan. yanaşmayan.
- top atımı: 1. bir kere top boşanması. 2. topun atdığı keleyin
vardığı yer.
atımdaş çiyindaş. omuzdaş.
atımlıq (uzaqlığı gösterir). etiqlik. qedimlik. esgilik. keçmişden

qalan. - bu şehein atımlığı. - atımlığı: qedimlığı. - bu
küplerin değeri atımlığındadır.
atın
çatılıb, yetişib olan, tapılan nerse. mocud.
atınmaq adınmaq. ( d <> y ) adınmaq.
atırmaq adırmaq. ( d <> y ayırmaq. adamaq. ayamaq:
atistik adistik. ustad. uzmanlık. mahir.
atışdırmaq
1. iliştirmek. intiqad edmek. 2. söküb saymaq. söküb
qoşmaq. tobixlemek. sökemek. serzeniş edmek. 3.
telesmek. ecele edmek.
atış
1. nişançılıq. 2. öğündürücü böyük yalan. 3. tobix. söke.
serzeniş. 4. ecele. telsik. şitab. iliştiri. intiqad.
atqafa qanmaz. axmaq. eşşek.
atqalar atalar. ecdad.
atqar adqar. qaçağay7. başı yüksek tutan.
atqı
1. bir nayin üzarina yapışılan narsa. geyim. 2. arişin
üstüna galan arqac. 3. yaba. akin bağlarını birbiri üstüna atmaq ayqıtı.
atqıl atıl. atqın. yatıl. yatqıl. yatqın. 1. işsiz. işlamaz. 2. etgisiz.
asarsiz.
atqılamaq
arqaclamaq. arqaşlamak. arğac atmaq.
atqılamaq
1. artırmaq. 2. toxumaq. 3. iliştirmak.
atqın atıl. atqıl. yatıl. yatqıl. yatqın. 1. işsiz. işlamaz. 2. etgisiz.
asarsiz.
atqır ayqır. asqır. damızlığı qırılmış, atılmış at.
atqıraq adqıraq. qulaqları aq, gövdasinin öbür tarafları qara olan
arkak geyik. dağ geçisi, takasi.
atlama 1. geçma. ibur. 2. tapra. sıçrama. 3. ötalama. aşma.
tacavüz. 4. atlayış. narsanin üstündan keçmak üçün
işlanan arac. atlanqıc. - atlama daşı: çamırlı yerdan keçid
daşı.
- atlama daşı: palçıqdan, sudan keçmak üçün, ayaq basmaq
üzra ortaya qoyulan daş.
atlamaq 1. sıçramaq. hoplamaq. oynamaq. 2. unutmaq. üstündan
keçmak. salmaq. - cocuğu çox hoplatma. - götün na hoplatır bela.
-

ötaya atlamaq: narsanin üstündan keçmak. aşırtmaq. aşırmaq.
atım atlamaq: sıçramaq. tollamaq. atlambaç
cocuqların atılma oyunu. atlana
- atlana atlana: sakarak.
atlanqıc
atlama. atlayış. narsanin üstündan keçmak üçün işlanan
arac.- atlama daşı: çamırlı yerdan keçid daşı.
atlanmaq
1. unutulmaq. salınmaq. aşırılmaq. savulmaq. - bu işlar,
keçmiş suçlar atladı. 2. batil olmaq. - atlanmış kağızlar. 3. şaxlamaq. qalxınmaq. qaçınmaq.
lana: atlanan atlanana: qaçan qaçana.
atlatmaq
1. sıçratmaq. hoplatmaq. oynatmaq. - cocuğu çox
hoplatma. - götün na hoplatır bela. 2. keçirmak. savmaq.-sıramı savdım. 3. toslatmaq. tos vur
urmaq.
üstüna ittdirmak, atlatmaq: sıçdırmaq. çox qorxutmaq. atlayı
aşıri. atl
tlaya olan. - gün aşırı: bir gün olub, bir gün
olmayıb. - bir aşırı: bir han bir yox. - ev aşırı: bir ev han, bir ev yox. aralı.
atlı
adlı. adaq. iyi. yaxcı. dak. sayılır. sayıda olan. sayılan.
asgi. qoca. maşhur. - qoca afandi. - qoca paşa. - qoca tarix.

atlıqaraca
cocuqların ağacdan düzelmiş tekerli atları.
atma
1. seqf. örtem. saqaf. saqaq. saqab. salaç. sarlaq.
savan. saya. şatır4. çatır. tavan. üçek. tarus. şip6. çatı.
2. seqirme. seyirme. seqrim. çarpıntı. çarpınma. hopma.
ürek saqrimi: ürek çarpıntısı. - göz sıqrimi: göz atması. 3. qoma. qoyma. buraqma. ve
h. - yapının atması: terhi. - qanunun atması: tehi. - buyruqların atması: terhi
atmaca quşların üstüne atdırılan, quşqurdulan yırtıcı quş. başa.
başaq.
atmacanın bir çeşiti: gegec quşi: seksek. atmaq
1. buraxmaq. tergit

mek. - siqarı at. - onu at. 1. redd
edmek. terd edmek. def edmek. - elden atılmışlar. 2. sermek. açmaq. - qaxları at güne. 3. üst
almaq. çulqanmaq. - bu gün çox serindi, artıq bir yorqan atmalı. 4. düşürmek. qaçırmaq. - re
5. saçmaq. serpmek. tuxum atmaq. ağaclar budaq atdılar. 6. qomaq. qoymaq. çıxarmaq. tesvi
b edmek. vez' edmek. - atılmış yeni yasalar. 7. yığmaq. cemlemek. - qışlaq kömürü atmağa çıxd
. yapışdırmaq. - tepik atmaq. toqat atmaq. 9. uzatmaq. sunmaq. - el atmaq. 1. boşaltmaq.
- ox, tüfeng atmaq. 10. yubatmaq. - işleri

sonraya atma. 11. yükletmek. müttehim edmek. - suçu ona atdılar. 12. düşürmek. salmaq. - yere
atdılar. 13. cırılmaq. qırılmaq. çentilmek. - şalvarı tikişi atdı. - beniz atmaq: sararmaq. r
q. - atdım atmaq: yerimek. -pambıq atmaq: pambığı yaylayıb, didib şişirmek. - temel atmaq: kö
ek. - can atmaq: çox istemek. - çene atmaq: can çekişmek. can vermek. 14. kemişmek. saldırma
q. çıxarmaq. sürmek. bir şeyi çıxarıb atmaq. 15. qomaq. qoymaq. yükletmek. vermek. - her kime
r iş qoydu. - bu mala çox yük qoma. 16. savuşdurmaq. keçişdirmek. keçirmek. iyiletmek. - sava
vuşdur. 17. redd edmek. ref' edmek. qaldırmaq. - bu düşünceni qaldır. - quşaq atmaq: soyunmaq
dincelmek. 18. bıraqmaq. - postaya ne bıraqmalıyıq.
kündadan atmaq: yanılmaq. çaşıb yanqın, yanlış tepreşmek, davraşmaq.
qamçı atmaq: qamçı çalmaq.
tapayi atmaq: patlamaq.
top atmaq: top boşaltmaq. yazıq olmaq. sınmaq. iflas olmaq. - çox tükanların topu atı
dı. - onunda topu atıldı. -topu atmaq: ölmek. - oda topu atdı.
atıb yox edmak: savrumaq. savurmaq. serf edmek.
daban atmaq: yaya yerimek.
daş atmaq: yandan yana söz atmaq, ilişmek.
qapaq atmaq {: 1 . qaçıb sığınmaq. 2. telesik qaçıb qurtulmaq}.
yağış damlır, atır: az yağır.
tırpan atmaq: qırıb keçmek. süpürü vermek. süpürtlemek. acıqlı iti yeyib bitirmek. ir tırpan atmışlar.
qaş atmaq: im edmek. imgemek. işare edmek.
qılınc atmaq: çalmaq.
yerindan oynadub atmaq: tepdirmek. fırlatmaq. - topun sesi taxcadaki qabla
rı tapdirdi.
fırlatıb atmaq: huvlamaq. pertavlamaq.
atıb savurmaq: yalandan öğünmek. avurt satmaq.
tapa atmaq: qan tepeye sıçramaq: öfgelenmek.
banzi atmaq: benzi uçmaq: benzi pozulmaq: sararmaq.
ağ atmaq: ağ buraqmaq: tor atmaq. tor qurmaq.
içari atmaq: aşırtmaq. aşırmaq. oğurlamaq. yemek.
aşağ atmaq: aşağıya atmaq: yabana atmaq. etibar edmemek.
can atmaq: üzenmek. çabalamaq. çalışmaq. hazırlanmaq. atmıq atsız
attaqan attım

atutlamaq

dirin (< darin). asgi. atiq. qadim. adsız. 1. bulursuz. bilirsiz. balirsiz. balirs
iz. macvhul. 2. baş barmaqdan dolayı, dördüncü barmaq. addaqan. iradgir
atım. addım. {( . <> q) qadam. ataq. ayaq. (1. bir karada ayaqla gedilan aralıq, fasil
. 2. bu aralığı gedan arac, demak "atılmaq aracı: ataq ( t <> y ) ayaq)}. 1. yarım arşınlıq a
iki atım boyu vardır. 2. uğur. şans. meymanat. -atım gatiran: şans gatiran. - atımlı: {1. şan
yeriyan. attım atan. ilarlayan. 3. davamlı. paytalı. payıdar.} 3. qadam. ayaq. - man bu
radan bir ayaq atmam. 4. atım. adım.- atım atlamaq: sıçramaq. tollamaq. - atım atım: ağır ağı
vaş. - atım almaq: atımını tak almaq: gözatliyarak, ehtiyatlı davranmaq. - adımın geri almaq:
anmaq. peşmanlaşmaq.
xoş galdiniz atım gatirdiniz. - atımlı: - ayaq çakan: dalı oturan. yanaşmayan.
açıq, iri addım: dava dabanı. adutlamaq. avuclamaq.
ava

ov. eyvay. şaşma simgesi. - ov, bu ne işdir: ava bu ne işdir.

- ava ava, bunu deme. - eyvay neler oldu. - ov ov,
neynirsen: ava ava neynirsin: eyvay, neynirsin.
avac
ak. - yol + avac. yalavac. savaçı. savçı. peyğember.
avad
abad. ovad. ovlaq. nersenin yığvasını, bolluğunu,
çoxluğu gösteren söz.
avad
ovad. abad. 1. ovlaq. nersenin yığvasını, bolluğunu,
çoxluğu gösteren söz. 2. uvat.
avadanlıq
1. avlamaq aracı, vesayili. 2. işlemek aracı. 3. abadanlıq.
bolluq. islik. varavanlıq.
aval
avar. (avlamaq: tutmaq). 1. tele. duzağ. 2.qeza. qada.
qadağ. bela. 3. tutaş. savaş. {> ağalfars)
avamaq avlamaq. abamaq. ablamaq. tıymaq. tıqmaq. qapamaq.
yapamaq. men' edmek.
avan
abın. aban. ulu. yüksek. ali.
avanaq axmaq.
avanaqca
axmaqyana.
avanaq (< avlanmaq: tutulmaq). (> avengfars. havengfars. heveng).
avlanmış. tutulmuş. asılı. asıq. asıqı. avlaq. axmaq. qefil. avara. işsiz. aylaq. boş gezen.
ez, çox
avlanan, aldanan. alıq. şaşqın. bonğ. bon. şaşıq.
şaşqın. axmaq. abdal.
avanaqlıq
(< avlanmaq: tutulmaq). avlanlıq. aldağlıq. alıqlıq.
şaşqınlıq.
avansız apansız. ansız. ansızın. birden.
avar
1 . avran. avarna. çaqnaş. tesadüm. 2. avraq. oğraq.
oğuq (< oğmaq). her neyin oğuntusu. toz topraq.
avara 1 . aravıc. araval. 2. avanaq. aylaq. boş gezen. asıq.
sallaq. işsiz. havayı. tölük. bacarıqsız. elsiz. elsiz
ayaqsız. 3. aylaq. tembel. 4. qalac. iş bilmez. kic. kal. avaralamaq
ağızda saxlayıb, çeyniyib, ne utub ne tüpürmek).

avutmaq (

alay qolay edmek. ortalamaq. yubatmaq. te'xir edmek.
savsalamaq. savsayamaq. sayaqlamaq. sayqalamaq.
avarna avran. avar. çaqnaş. tesadüm.
avat
açıq. gösterli.
avaz
( v <> p ) apaz. ovuc. - bir apaz buğda.
avazlamaq
( v <> p ) apazlama ovuclamaq.
avcıqar yüksek. ucaya ermiş. eren. en yüksek.
avcıqız evcığız. evciğiz. evcığaz. evlek. kiçik ev.
avcuman (< av. ev). 1. top. toplu. tığın. yığın (< yığıqın). eldar (<
i r\ n r/-\ I i
noHın

4

in+icorl

avcumanlıq avçı
avangfars
avıl
avırd
avıt
avıtı
avıtmaq

avizeşfars

aviZfars

av

iqtisadi.
gizli savçı, görevçi.
havengfars. heveng < avanaq. avlanmış. tutulmuş. asılı. asıq. asıqı.
ağıl. uçqurun, nersenin bağının keçdigi yol, gedik.
qaşıqçı avırdı: ovurdu çökük. çökük yanaqlı. avıtı. yumşaq. sevik. mehriban.
avıt. yumşaq. sevik. mehriban.
üreyin ele almaq. dile tutmaq. oyalamaq. mehribanlıq
edmek.
(vız <> sıv) < asıvaş. aslağış. aslığış. salğavuş. savarış. döğrüş.
(vız <> sıv) < asıv. < avuz. avusq. avsuq. (< av). asılı. aslaq. tutqun. vurqun. salqun. düşg
aslaq. aslıq. sırğav.
qenimet. - av bulub, utdu geddi.
av avlamaq: qenimet bülüb tutmaq.
av ati: qara et: yabanı heyvanların eti.
sürgün avı: atlılarla avı qoğub sıxıştırıb izlemek.
sürgün avı: avı qaçırıb ortaya quşatırken vurulan av.
avqamq
avqan

sürgün avı. urğun. geyik sürüsün ortalayıb olunan av.
urğun avı.
oğqamaq. oğmaq. ufalamaq.
ovğan. ovan. gebe. yüklü (inak).

avqar qarmaq. avlamaq, tutmaq ayqıtı.
avqın ovqın. oyqın. güdük. gük. duvar dibinden su yertmeye
olunan delik.
avlaq 1 . axmaq. avanaq. qefil. 2. çapıq. sapıq. çaşıq. iğfal
olunmuş. münherif. 3. oynaqcığa. çuxur. evlek. ivlek.
evlek. evlek. güh2. arx. su yolu. ovlaq. oylaq. dere. 4.
ovlaq. yatlaq. yataq. 5. ovlaq. quşlaq. avlanacaq
quşların çox olan yeri.
avlamaq 1. <> qavalamaq. qoğalamaq. 2. avamaq. abamaq.
ablamaq. tıymaq. tıqmaq. qapamaq. yapamaq. men'
edmek.
yel avlamaq: iti iti gedmek. uçmaq.
milçak avlamaq: boş, ufaq tefek nerselerle uğraşmaq.
avlamaq aracı: avadanlıq.
av avlamaq: qenimet bülüb tutmaq.
bulanıq suda balıq avlamaq: fürseti işe tutmaq.
avlanan
- tez, çox avlanan, aldanan: avanaq. alıq.
avlanış iğfal olunma.
avlı
avlu. avul. meydan.
avlu
1. avlı. avul. meydan. 2. dalan.
avnuq 1. tutuq. maşqul. 2. münharif.
avraq avar. oğraq. oğuq (< oğmaq). har nayin oğuntusu. toz
topraq.
avran avarna. avar. çaqnaş. tasadüm. (avranmaq: oğranmaq.
oğulmaq tasadüm edmak: tasadüm edmak).
avranmaq
oğranmaq. oğulmaq. çaqnaşmaq. tasadüm edmak.
avrımaq oğramaq. oğmaq. qıvırmaq. qıyı vermak. çarpmaq.
avsar yapsar. abzar.
avsuq avusq (> avizfars). asılı. aslaq. tutqun. vurqun. salqun.
avuç
1. qapaz > qabza (< qab). panca. 2. qısım. sıxım. tutam.
qapsa. qabza.
bu onun qapazındadır: tarrüfündadir. - bir avuç dolusu: bir tutam. bir qapaz. bir
qabza. - bir qapaz topraq.
avuç kimi toplu yer: dara içi. toqqa. tuqa. tuqa.
bir avuca sıxan qadar: tutam. - bir tutam saqqalı var.
ala avuca sığmamaq: bark dikabaş, qaşarı (> haşarı.

avucla avuclamaq
avuç avuqat avuqatlıq avul
avunmaq avurt

avurtlı
heşeri) olmaq.
bir ovuc: bir qıpım. ovucun bir kerede tutacaq boyu qıpsa.
bir qısım buğda.
bir avuc: bir az.
ovuc ısırmaq: elin ayası dişlemek. çox qızmaq.
avucu qıdışmaq: avucu qaşınmaq. beklenilmez yerden para geleceyi güdmek.
avcun yalamaq: eli boş qalmaq.
avucla ölçmak: tutamlamaq.- o neçe tutam olar.
1 . atutlamaq. adutlamaq. qucaqlamaq. içine almaq. -yelken yeli avucladı. 2. bol bol
almaq. Sıkıma alakan4.
(< av). qoruyan. qorqan. müdafie eden.
(< av). qorumaq işi. qorqan işi. müdafie edmek.
avlı. avlu. meydan.
(< av). gebe qalmaq. yüklenmek. tutulmaq. oyalanmaq.
meşqul olmaq. qapılmaq.
(ovutların, ağzın yellendirmek). şişmek. qurra. fexr.
tekebbür. - avurt satmaq: şişmek. - avurt satmaq: atıb
savurmaq: yalandan öğünmek.
şişman. qurran. tekebbürli.
avusq (> avizfars). avsuq. (< av). asılı. aslaq. tutqun. vurqun.
salqun. düşgün.
avuş
(< avmaq: qorumaq). 1. qorucu. qolçu. 2. qulluqçu. 3.
kaniz.
avutdurmaq
avutlamaq. (< avlamaq: tutmaq). tutub, başın qatmaq.
ağlandirib oyalamaq. aldatmaq. tasgin vermak.
avutlamaq
avutdurmaq: (< avlamaq: tutmaq). tutub, başın qatmaq.
ağlandirib oyalamaq. aldatmaq. tasgin vermak.
avutmaq 1. aklandirmak. ağlandirmak. aylandirmak. sevindirmak.
dadlatmaq. kef vermak. hazz vermak. - bu xabar iyica aylandirdi bizi. - uşağı ayladirm
ak. 2. (ağızda saxlayıb, çeyniyib, na utub na tüpürmak). avaralamaq. alay qolay edmak. ortal
amaq. yubatmaq. ta'xir edmak. savsalamaq. savsayamaq. sayaqlamaq. sayqalamaq.
avuz
> avizfars. avusq. avsuq. (< av). asılı. aslaq. tutqun.
vurqun. salqun. düşgün.
ay
- ay basmaq. ay başı olmaq. reql, qayida olmaq. - ay ışığı:
aydın. mahtab. - ay oğuı: oğlum.
aydamir: doğramçı kasar.
ay çiçayi: gün çiçayi: güna baxan.
aydada: cocuq dilinda aya verilan adlardan. - aydadaya
qonaq olmaq: aylıqda yatmaq. aylaqda yatmaq. açıqda yatmaq.
aya doğ demak: aya doğayım demak: berk gözel, parlaq olmaq.
dolu ay: tolun. dolun. bedr.
ay ışığının suda yansımasından ağ yol: gümüş servi. aya
gelirmi ikan. 2. düz yer. kef.

1 . iken. göre

meydan. ortal.
köpak ayası: bir bitgi adı.
aya yersqü: yarasa. yarısa.
ayaq
1. basamac. ayaq basılan yer. pille. - nerdivan ayaqı. 2.
çay, bulaq ağzı. menseb. 3. çay. ırmaq. arx. bir gölden axan suyu götüren yol. 4. addım. qede
men buradan bir ayaq atmam. 5. yarım arşın. qolun dirsekden aşağı bölümünün yarısı. oniki bar
6. dayaq. 7. ayaqlı içteken, cam. 8. (qapının basacağı). basamaq. basqıç. dayaq. baçmarus. 9.
. bardaq. qedeh. - el yolu, ayaq yolu, bulaşıq yolunun, bulanıq suyunu dışarı gönderen gengle
, gühler. qobur. - qobur tıxanmış. - qoburu açmaq. 10. arac. vesile. ebzar. - bu ayaq işe ge

lmez. -dişden düşmüş, işden çıxmış ayaq. - ayaqlı yaraqlı. - ayaqın

qır, yaraqın al. 11. qoşu. eşya'. şey şüy. - ayaqlı ev: dayalı döşenli ev. 12. ayaqlı. fincan
demin. bir işin lap, ele olan çağı. - gördüyüm kimi: - gördüyüm ayaq: görer görmez. - gelen
gelen ayaq geddi qalmadan. durmadan. demin. 13. baluk. gilas. bardaq.
dörd ayağını bir yera gatirmak: elinden geleni darıxmamaq, diriğ edmemek, qısqanmamaq
esirgememek. var gücünü vermek.
qurt ayağı: kibrit otu. - ayağı dolanmaq: bükülmek.
ayaqa qaldırmaq: tovrandırmaq. tavrandırmaq. dikeltmek. durdurmaq.
ayaq qabı: ayaq geyimi. - sağ ayaq qabı değildir: işinde kelek melek var. - qabına sı
maq: talaşlanmaq. dözümsüzlük edmek.
ayaq suya irmak: mütenebbih olmaq. - ayaqlara qara su enmak: berk yorulmaq
.
ayaq takımı: ayaq qoşu.
toyuq ayağı yemiş: boş boğaz.
ayaq yol: abdestxana. müsterah.
heyvan, kişinin ayaq sasi: çemçeme. çimçime.
ayağa dolaşmaq: engel' mane' olmaq.
ayaq dolaşmaq: doğru yeriyemiyib, kefli kimi yerimek.

ayağa qalxmaq: ayağa sıçramaq: tavranmaq. davranmaq. tovranmaq. diklenmek. durma
q.
ayağın altı: taban. daban. - çox yorulmaqdan dabanlarım tökülür. - dabanın berk basan
qalxar.
ayaq daşı: {1. qayıqlarda denek, denge daşı. 2. ayaq sürtmek daşı}.
ayaq sasi: yürüyüş sesi. tavuş. tapuş. tapış. tepiş.
ayaqlar (gilas) birbirina çırpmaq: toqa. - toqalım!: toxuşduralım.
ayaqlı narsanin ayaqlarından qırığı olan: topal. - topal miz. - topal sendel.
damlama, yumşaqca ayaq sasi: tıb. tıb tepir. tepiş. tapış.-tıb tıb dalayır. - cocuq t
ti pati elir.
tomuz ayağı: 1. tüfengde işleyen bir burqu. 2. düşman ayağına batmaq üzre, yol arasın
sivri uclu, üç bucaqlı demirden, ayağ çangali, oltası.
xoruz ayağı: tüfek tapancadan qurşunu çıxarmaq üçün burğu. qurşun sökecek.
qaz ayağı: {1 . çox qollu çengel. 2. salatlıq bir ot}.
qazın ayağını anlamaq: gizli bir gerçeyi tapmaq.
qırq ayaq: qasıq biti. ete yapışan bir kene çeşiti.
qırx ayaq:{ 1. iki yanında bollu ayağı olan qurt. 2. - qasıq

biti. kana çeşiti, başlıca qasıqda olub, çoxlu ayaqları ila gövdaya yapışıb, çabuq balalayıb
qutlu ayağ: barakatli ayağ.
ayaqlarını toparlayıb takma atmaq: mörikmak.
aldan ayadan gemak: aldan ayadan çıxmaq: özündan çıxmaq.
nalsız, yalın ayaq : ulduq.
yalın ayaq: olduq. ulduq. nalsız.
ayaq altı: yol üstü.
ayaq üstü: ayada. dika. qayim.
ayaq oltası: ayaq qanqalı. ayaq tikani. keçmişda, yağıların ayaqlarına keçib, yerimal
angallamak üçün, yolları üstüna burxılan tikanlar.
ayaq basmaq: 1 . girmak. 2. israr edmak.
ayaq bağı: angal. köstak.
ayaq tari: haqqüzzahmat.
ayaqda: icrada olan narsa. müqarrar.
ayaq sürümak: geciktirmak. yubaltmaq.
ayaq takımı: qara yaxa. avam.
ayaq yolu: tuvalet.
ayağa qapanmaq: ayağa düşmak. çox yalvarmaq.
art ayaq: qıç ayaq. geri ayaq.
-

ön ayaq olmaq: bir işde ileriye düşüb, öncül olmaq.
söz ayağa düşmak: söz ayağ tapıb yerimek. her ağızdan bir söz çıxmaq.

-

o sağ ayaqqabı deyil: günilmez kişidir.
ayaq örgücü: burun hörgöcü: ayağın burnun tümsek, şişik, dik olan bölümü.
saf ayaq: düz ayaq.
ayağın topuq yanındaki boynu: ağım. axım. - ağımlı:

boynu yüksek ayağ.
-xc8 ayaqda olan: gezer. yatmayan. qalxub dolanan.
ayaqqab - boyalı kandir bezi ki ayaqqabı üzü yapılır: qarabandala.
qaramandala.
ökcasiz ayaqqabı: sürüt. sürütme. leleyin. ayaqlamaq
topuqlamaq. yarıqlamaq. be
aberlemek. birlemek.
müsavilemek. tarazlamaq. ayaqlandırmaq qurşamaq. tehriklemek.
ayaqlanmaq
qurqaşmaq. savunmaq. qalxışmaq. iddaada bulunmaq.
müddei olmaq. ayaqlaşmaq
topuqlaşmaq. yarışmaq.
ayaqlı 1. gezin. gezen. gezgen. seyyar. - ayaqlı kitab edi: çox
bilgin. 2. yüksek (heyvan). 3. yeriyen. canlı (# ayaqdan

ayaqlıq

ayalqucığa
ayamaq ayarmaq
ayarsquka ayartılmaq

ayartmaq

ayaz
ayazlamaq ayazlatmaq

düşmek). 4. basarıq. piyanoda, çolqa destqahında ayaq
basma yeri. 5. ayaq. fincan.
1 . ayaq daşı. 2. dayaq daşı. situnun payası. 3. kürsi.
altlıq. qaide. oturulacaq yer. - direk kürsisi. - duvar
kürsisi. - ölke kürsisi: astana. baş kend. paytexd.
gözel, xoş ses. gözel sesle ırlamaq.
( y <> d ) adamaq. ayırmaq
ayrılmaq. açılmaq. azmaq. çaşınmaq. sapınmaq.
yoluzmaq.
yarasa.
ayrıltmaq. açlınmaq. azdırılmaq. birinin qulluğundan ayrılıb, başqasının qulluğuna alınmaq. a
zdırmaq. nerseni, başqasının qulluğun ayırıb, öz qulluğuna almaq. 1 . soğuq değme. 2. quru so
soğuq değmek. soğuq almaq. 2. soyuqda durmaq, beklemek. 3. gece soyuğunda üşümek, kivremek. 1
. soğuq değdirmek. soğuq aldırmaq. 2. soyuqda durdurmaq, bekletmek. 3. gece soyuğunda burxıb
üşümek, kivretmek. dondurmaq.
aydın

aydınlatmaq
aydınlıq
ayatullah
ayı

ayıblı
ayıq
ayıqlanmaq ayılmaq

ayın

ayınmaq
ayır
ayıran

1 . aylı (gece). 2. ay ışığı. mehtab. 3. qutaq. qutlu. mesud. mubarek.
yalğınlamaq. yalınlamaq. türkceleşdirmek. sadeleşdirmek.
1 . mehtabi. 2. ışıqlıq. yaşnalıq. roşenayi. başqaruçı. başlıq. qoca oğlan.
ayı qulaqı: yer şeqayiqi.
dağ ayısı: dağ kişisi: yabanı adam. arlı. qara.- qara üz. - üzü qara.
qoğan. qaşar. qaşır. uzaqladan. terd eden. soyulmaq. üzülmek. yüzülmek. 1 . aylanmaq. dolanıb
ne gelmek. 2. dönmek. fırlanmaq. 3. yuqardan aşağ qaymaq. düşmek. 4. qayınmaq. esrüyün, kefli
bayqının özüne gelmesi. (< aymaq: dolanmaq. dönmek). aylanıb,dolanıb dönen işler. deb. resm.
> d ) adınmaq.
1 . bölük. uruq. vuruq. ırıq. ılıq. ilik. boy. şö'be. 2. istisna. yaran. yarıcı. yarcı. açan.
kesen.
A

ie+ierıo CiHrv-ıo

ayırmaq

ayırt

A

cr\\/mo

k^snr\f\

ayırtlamaq

ayqır

ayqıt aylaq aylaq
aylaqçı

1. ( y <> d ) adırmaq. adamaq. ayamaq:
bütün, toplu narsani açıb saçmaq, ayırmaq: yolmaq. didmek. - qoyunun yapıqın (yunun)
du. 2. bölmek. kesmek. aralamaq. - tarlanı bölmak. - başının saçını bölmak. 4. qısdırmaq. qıs
ek. - bu yığva qoşuya, şe're qısmışıq. - kitaba qısılan eve kitan evi deyilir. bu işlere para
yırın. 5. önqürtelem. ögürtlemek. öne qoymaq. seçmek. 1. minha. tefriq. 2. arın. temiz.
ayırt edmek: tefriq edmek. temizlemek. 1 . minha, tefriq. 2. arıtlamaq. temi
zlemek. 3. arınlamaq. seçmek.
atqır. asqır. 1. damızlığı qırılmış, atılmış at. 2. qızqın deve. - dava ayqırı: buğur. buxur.
iki yaşın aşmış qara sığır ayğırı: tosun.
qoyun ayğırı: qoç. damızlıq erkek qoyun. qılıc. arac. vesile. ebzar. avara. tembel.
aylıq. açıq. - aydadaya qonaq olmaq: aylıqda yatmaq. aylaqda yatmaq. açıqda yatmaq. gündelik
dolanbac işleyen.
aylaq aylanmaq

aylatmaq

aylıq
aylıqlı aymaq
aymaqcığa ayna

aynalı

avanaq. boş gezen. işsiz. avara. havayı. 1 . ayılmaq. qayınmaq. esrüyün, keflinin, bayqının ö

esi. 2. yuqardan aşağ qaymaq. düşmek. 3. dönmek. fırlanmaq.
1 . döndermek. qaytarmaq. 2. qaytarmaq. keflini özüne getirmek.
aylaq. açıq. - aydadaya qonaq olmaq: aylıqda yatmaq.
aylaqda yatmaq. açıqda yatmaq.
muzdur.
dönmek. dolanmaq. dolaşmaq. dövrelnmek. dövr edmek.
utanmaq. çekinmek. açınmamaq. usanmaq. - ayman: çekin. - aymanmadı: çekinmedi. (< aymaq: dol
anmaq. dönmek). önündekin aylandıran, dönderen, yanıtan, eks etdiren, saydamlı üz, seth. -ayn
işi dolaşmaqdır. - ayna ile dolaşan, özüne dolaşar: aynaya baxan özün görer. - aynaçı {: 1. a
2. özüne baxan. özün gören. özsever. xutpesd}. - ayna daraxçı: yaldızçı. bezekçi. 1 . ayna i
er. 2. kazino.
ayran

ayranlıq
ayratın
ayrıq

ayrı

ayrılaşmaq ayrılıq
ayrılma ayrılmaq

ayran dalisi: axmaq. avanaq.
ayranı şişmak: ayranı köpürmak. kibirlanmak. (ala salmaq üçün deyilar).
dalaq. tuluq. - ayranlığı şişmak: köpürmak.
dinqa ayratın: çula. ayrı başqa. harcür. har rang. muxtalif.
ayrıq otu.
1. tak. münqate. münfarid. 2. başına. tak başına. müstaqil. - o ayrı evda oturur. 3. başqa. q
- o ayrı işdir.
ayrı başqa: çula. dinqa ayratın. harcür. har rang. 4. seçi. farq. - cocuqları qısqand
q ayrı seçidan qıraq edmali.
ayrılmış bölük: qutra. qotra. bandıra. mandıra. bağuq. bağus. bağuş. çitaş. çiqtaş.
ayrılmaq. taklanmak.
1 . firqat. hicran. 2. muxalifat. mubayinat. 3. ucraq. hicran. ucar.
çatlama. yayılma. inşiqaq
1 . bölünmak. taqsim olmaq. 2. seçilmak. 3. çatlamaq. cırılmaq. 4. çakilmak. - işindan heç ay
5. azalmaq. uzaqlaşmaq. - arxadaşlarından ayrıldı. 6. çatlamaq.

ayrılmayan
ayrılmaz ayrındırmaq ayrınmaq ayruq
ayva

az

cırılmaq. 7. <> yarılmaq. ayarmaq. açılmaq. ayrılaşmaq. teklenmek.azmaq. çaşınmaq. sapınmaq.
8. kesilmek. yarılmaq. açılmaq.
narsanin arxasına taxılıb, ayrılmayan narsa: quyruq. - bu da mene quyruq oldu.
zivişik. - sıvışık kişi. - o, sıvışığın birdir. seçindirmek. ferqlendirmek. seçinmek. ferqlen
mış yer. heyva.
ayva kimi: sararmış. kesel. xeste.
ayvayı utmaq: esrük olmaq.
1 . astın > astinfars. astar. astağ. aşağ. alt. kem.2. eksik. eksek. qısıq. qasıq. kem. eksik
naqis. nüqsan. 3. nadir. 4. ac. tamahkar. heris. 5. bala. tamla. damla. - damla d
amla: bala bala. - damla damla aşınar, çıxar qazan başına. 6. gevşek. zeif, duyğusu gevşek. 7
. yeterli olmayan. ğeyri kafi. - dar çağ: dar zaman. 8. değiş. - az qalmaq: deqiş qalmaq. onun gelmeyine dagiş qaldı.
az qabaq. hemen. 9. astın. kem. eksik. - astın gelir. - az az: asgeri. 10. e
ndik (> andak). qedriereb < qıtrı. qırtı.
qırıq.
az vermak: doyurmamaq. qoxulatmaq. - görsetib qoxulatıb getddi. - onun işi qox
ulatmaqdı, hay küyüne baxma.
bir az önca: demin. ele indi.
az alçaq: alçaraq. daha alçaq. alçaqca.
siz geleden haman yatmışdım.
az qaldı. hemen.
haman düşmüşdüm.
az az: azar azar. damla damla.
az tapılan: tek. kemik ( > kem yek).
az olmayan: bol. sıq. sıx. sığ. kesirülviqu'. - bu ölkede fıırtınalar sıqdır.
az yağmaq: - az yağmaq: atmaq. tamlamaq. damlamaq. tammaq: dammaq. - yağış damlır, a
tır. - axmasada damlır:
yeri dibli eksilib kesilmir. çox gelmesede büsbütün kesilmir. yanmasada közeyir. yanmasada
alızır. heç yox deyil.
az dadlı: tatlıca. dadlıca. dadlımsı. azacıq
azbıçıq.
azad
özgür. atıq.
azada varısta > vareste. varmış. çatmış. qurtulmuş.
azadalik
varestelik. varıstalıq. varışma. çatışma. qurtulma.
azalmaz arılmaycığ£L arılmaz. tükanmaz. bitmaz. sonsuz. - arılmaz
kasal. arılmaz ağrıya düşdük.
azalmq aksilmak. qasılmaq.- galirim qasıldı.
azaltmaq
1. qısdırmaq. qısmaq. kiçiltmak. darlaşdırmaq.
vamlatmaq. 2. aksiltmak. qasmaq. - galirim qasıldı.
azar
(z <> c ) acar (< acırtmaq). qaxınc. çıqışma. sarzaniş. azar azar: az az. - azar azar saçmaq: sarpmak. - azar azar:
az az: damla damla.
azaraxş < ataşaq. ataraşq. şimşak. ıldırım.
azarkeş havaskar. istakli. qoşuntu. uyuntu. tarafkeş. mürid. tabe'.

azarlama
tarslama. paylama. tobix.
azarlamaq
qaqımaq. incitmak. paylamaq. qaxınclamaq. çıqışmaq.
sarzaniş edmak.
azbıçıq azacıq.
azdırma qurca. qurda. qarışdırma. allama. tahrik.
azdırmaq
1. asdırmaq. ucadan sallamaq. tahrik edmak.
qurdalamaq. qurcalamaq. 2. qızdırmaq. küysitmak.
qızışdırmaq. şahvata gatirtmak. - qızların çılpaq
dolanması, arkaklari qızdırar. - qoçları qızdırmaq. 3.
ayatmaq. sapıtmaq.
azı
- gami azıya almaq: baş qaldırmaq.
azıq
azıq azıq azıqa
azıqlanmaq azıqlı
azılı azınğ
azırqanmaq azış
azışdırmaq azışmaq
azıtmaq azqaşmaq

1. ac qılıq, xesiyet. ac göz. xesis. - azıqlığı burax qıl. 2. yozqın. azqın. 3. yenti. yeyint
. tö'me. 4. fasid. müfsid.
1 . acıq. nifret. kin. 2. her nede olan artıq. 3. ziyil. sikil. sekil. gök.
1 . azıqa. azuqa. (< ağzıq). bir ağızlıq yemek. 2. qırıq. her neyin oğuntusu, qırığı. azuqa.
r ağızlıq yemek. yemek yemek.
1 . ac qılıqlı, xesiyetli. ac gözlü. xesislik. - azıqlığı burax
qıl. 2. çörekli. çörek veren. ac doyuran.
daşqın. çılqın. artıqına. - aşıqam men sene azılı.
deride düşen çürük ivler, izler.
az vermek. esirgemek. qıymamaq. diriğ edmek.
fesad.
uzaşdırmaq. acışdırmaq. ititmek. hiddetlendirmek. uzaşmaq. acışmaq. itişmek. qızışmaq. qutruş
nmek.
uzalmaq. ucalmaq. sapmaq. tuğyan edmek. azğaşmaq. büzüşmek. qudurmaq. quduzlaşmaq.
azqın azqın

azqınlıq

azma

azmaq

acur. azur. 1. şehvetli. 2. ac. acgöz. 3. yaba. asav. vehşi. azğın. 1. taqi. daği. yağı. salq
erkiş. asi. asav. azıq. yozqın. 2. coşqun. taşqın. daşqın. heşeri.- daşqın kişi. 3. ısırır. ı
. 4. heşeri. qudraq. ipini qırmış: ipi qırıq: qırıq. 5. özünden çıxmış. qılıfı çatlaq. 1 . qı
. tuğyan. qababaşlıq. 3. qızğınlıq. köysünme. küysünme. yanqığ. - kişinin qızğınlığı. -buğanı
. melez. - iki cinsden olmuş heyvan. - bu köpek çaqqaldan azma. 2. sapma. yoldan çıxma. 1
. daşmaq. coşmaq. - çaylar, dereler azdı. 2. itilmek. - yel azdı. 3. yaranın beterleşmesi, ş
i, kötüleşmesi. -yaram azdı. 4. qudurmaq. harlaşmaq. -azmış köpek. 5. arınıb, temizlenmiş dur
iyecek aşasına aşınmış, kirlenmiş. - azmış parça. 6. iki cinsden olmuş heyvan. - bu köpek çaq
u qoyun mirinusla, qıvırcıqdan azmış. 7. sel. axın. daşıq. daşmış çay, dere. 8. sedde, bağacd
masına yolveren yeri. 9. şehvete gelmek. 10. ayarmaq. ayrılmaq.

*a r» 11 m *a
\ ır\ 11 ı -7 rvı n

4 4

(heyvan)qızmaq. siqmek. sıqmek. 12. sapmaq.
ajmaqlanmaq. ajmuqllanmaq. ajmuqmaq. 13.
qudurmaq. quduzmaq. qızışmaq. heyecanlanmaq.
qızmaq. qoçlanmaq. qoçaqlanmaq. tuqşanmaq.
igitlenmek. üreklenmek. qalxunmaq. dike davranmaq.
14. qızışmaq. qızğınmaq. küysinmek. şehvetlenmek. dişi, erkek qızışdılar. - qoçlar, buğalar qızışır.
- düş azmaq: cinub olmaq.
azman dev kimi.
azman 1. berk iri. olduğundan artıq böyümüş. sarman.
qocaman. iri. - azman qoç. 2. iki başqa cinsden doğan
heyvan. melez.
azmand < azman. azqın. acur. azur.
aznak < azqın.
azuqa azıqa. azıq. (< ağzıq). bir ağızlıq yemek.
azur
asur. acur. azqın. 1. şehvetli. 2. ac. acgöz. heris.
azürdafars
< azarlanmış. incinmiş.
baca
1 . oğcaq. oycaq. ocaq. oyuq yer. durba. yol. - ilde bir kere
ocaqları arıtlanmalıdır. 2. pencere. - qapıdan atsan bacadan düşer.
baca
eşğalanğ8. deşik. yuva. delik.
bacaq

bacanaq bacar bacaran bacarıq bacarıqsız bacarlı bacarmaq
bacarmış

bacmar
baçmarus badaqlamaq

badam

qalçadan dabana değin, yaxud dizedek olan bölüm. satan. bud. bütün bacaq budu. - qılıc bacaq:
bacaq: çarpıq bacaq. - alabacaq: sekilli. xallı. < bacı.
bazar. - bacara çıxmaq bacarıq ister.
qağan. qadir. öten. öter.
bilgi. ada. adaq. (< edmak).
iş bilmez: qafil.tölük. elsiz. elsiz ayaqsız.
başarlı. becerli. qıvrıq. qıvraq. çıxarlı. çıxmar. bacmar.
başarmaq. becermek. başa çıxmaq. qıvırmaq.- bunu
qıvırdınsa, eşq olsun. - onuda qıvırarım.
keçitmiş. yekke. olqun. pişmiş. görmüş. salqun. varqun.
çeper. çaqqun. mücerreb.
bacarlı. başarlı. becerli. qıvrıq. qıvraq. bacmar. çıxarlı. çıxmar.
basamaq. basqıç. ayaq (qapının basacağı). dayaq. badağlamaq. bağdalamaq: ildik salmaq. ildik
mek. baldırın başqasının baldırına ilşdirmek.
daş badam: qabığı berk badam (# diş badamı).
çox yumşaq qabıqlı badam çeşiti: qarqa delen. fılıx badam.
badar qılmaq
sesle çarpmaq, itmek.
badaş badış. bağdaş. tağ. - üzüm tağı.
badaş bağdaş. ortaq. bir yerde olanlar
badış badaş. bağdaş. tağ. - üzüm tağı.
badranc (bitgi). - oğul otu.
bağırış şur.
bağlı befalı. bayrı.
bahadur batur. atılqan
bahadur batur. bağatur.
bahalanmaq
alınmaq. değer tapmaq. değinmek. tutunmaq.
qiymetlenmek.
bahalı yuxarı.- yuxarı iller: bahalı iller.
bahana bağana. içün. bağana. ipucu. qulp. sebeb.
ipucu tapdı iliştirdi.
bahana gatirmak: bahana tapmaq. qulp taxmaq.
bahana tapmaq: söz edmek.
içünsüz gelen içünsüzda geder.
içün tapılsa, işlerin görer. - çalış ona bir içün verme. bahasiz
kemelsiz.
z. qedirsiz. qiymetsiz. baxtsızlıq
- alın qarası: baxtsızlıq. qara baxlıq.

baq
bağ. 1. band. bad. qeyd. - manim siz ila bağım yoxdu. bağsız sözlar. - bağlarızı barkitin. - bağsız kişidir. - bağsız: har. badsiz. utanmaz. 2. rab
. 3. münasibat. alaqa. 4. tanzif. sarıq. 5. ucları çakilib bağlanan narsa. çarşov. buxca. - y
taq bağı. - ev bağları. 6. iliş. ilig. marbut. rabt -bunun ona bağı yoxdu. - sana na bağı var
ağsız sözlar qonuşma. - bağın olmasa ilişma. 7. işta. uşda. üşda. haza. 8. bax. işta. haza. işta kağız.
göz bağı: qaflat. 9. sarğı. sarığ. sarğamğa, bağlamağa yearar. 10. bak. boşqa. talba.
boyun bağı: gömüldürük.- baş sarğısı. - boyun sarğısı. -qundaq sarğıları.
iyi bax: saqın. olmuya ki. diqqat ed. zinhar.
saç bağı: {1. saçla birlikda hörülan qurdala, ruban. 2. baş saçın yığma bağı.}
açbağ: hall o fasl. ratq o fatq. hall o aqd.
qovuşduracaq güclü bağ: toqqa. tuqa. tuqa.
alınçaq bağı: alınçaq. laçak. alnı üsda saxlanılan. qaş basdı.
bax bir!: yaxci. bax bir!. bax bari. göralim!.
qasıq bağı: qasıq çatlağını ( fatqi) tutmağa yaylı (asnak.
keşli)
-

bağ.
qazıq bağı: bağ çeşiti.
ortadan bağlanan dar, uzun bağ: qurşaq. quşaq. - bel quşağ. - baş quşağ. - şal quşaq.
tuman bağı, quşağı: uçqur: içqur.

diz bağı çözülmak: kövşamak. çox qorxmaq.
bağ pozumu: bağın yığılan, darilib bitan çağı.
baxaq < met > qabax: göz: gör. bağ. halqa. tasma. kaskük.
bax!. varda. diqqat!.
baqa
bağa. boq'aarab. (< boq. baq). boqa. 1. qata. tika. 2. ölka.
mamlakat. - hançı boğadansız.
baqan bağan. bağlan. bağana (an <> lan: ayrılığı çatdıran ak). 1.
düşük. çatmadan düşan yavru. saqit canin. 2. ölü doğan
quzunun darisi. 3. baxan. bakil. baxan. qoruyan.
dolandıran. idara edan. idaraçi. dayraçi. dayrac. nazir.
yuxarı baxan: tapa göz. - başbakanın qulluğunda olan bir göravçi: qara qulaq.
baqan baxan. vazir.
baqana bağana. bağan. bağlan. (an <> lan: ayrılığı çatdıran ak). 1.

düşük. çatmadan düşan yavru. saqit canin. 2. ölü doğan
quzunun derisi. 3. bahana. ipucu. içün. - içünsüz gelen içünsüzda geder. - içün tapılsa, işle
lış ona bir içün verme.- ipucu tapdı iliştirdi.
baqanaq (keçi. qoyun. sığır) çatal dırnaq.
baqanlıq
baxanlıq. vizaret.
baqatur batur. bahadur.
baqban - bağban qurqusu: bağban qoşusu.
baqdad bağdad. bağdaş.
baqdalamaq
bağdalamaq. badağlamaq. ildik salmaq. ildik vermek.
baldırın başqasının baldırına ilşdirmek.
baqdaş bağdaş. badaş. badış. tağ. - üzüm tağı.
baqdaş bağdaş. badaş. ortaq. bir yerde olanlar
baqdaş bağdaş. bağlaş. bağdad. sapdaş. 1. dize çöküb, baldırları
çarpaz altına yığıb ourmaq. 2. üzbe üz, yanbe yan
oturmaq, eğleşmek. 3. yarış. barğış. baqdaşmaq
bağdaşmaq. bağlaşlamaq. 1. sapdaşmaq. bar
yarışmaq. 2. uyuşmaq. uzlaşmaq. 3. uymaq. mütabiq
gelmek.
baqdırmaq
baxdırmaq. gördürmek. işletmek. icra etdirmek.
baqıcı baxıcı. qebzeçi. gebzeçi (kesilmiş qoyunların omuz
küreklerine baxaraq, gözü bağlılıq eden).
baqıçı

baqıl baqımız

baqır

baqırçaq
1. baxıcı. bekçi. tumarlayan. 2. bağıçı. falçı. qarqan.
qarqan. (< qarmaq: qaramaq: vurmaq). 3. bağıcı. göz
bağcı. qataquli. kelekçi. fırıldaqçı. - qasıq bağıcı: qasıq
bağı yapan, onu bağlayan usda bağıcı.
bağıl. qaplaq. kise. örtük. buxca.

ipsiz. eypsiz. sayqısız. gülxan beyi. çapğın. her ilişgiden
özgür.
bağır. bakır1. 1. her neyin içi. - bağrı açıq: dağqın. içi saçıq. perişan hal. - bağrı yanıq:
ağrı delik: içi ouq, yanıq. 2. her neyin önü - dağın bağrı. yayın bağrı. 3. bağırmağı vurqula
söz. - bağır bağır bağımaq. 4. paxır2. mis. 5. ciyer. - bağrı yanıq: vurqun. dalqın.
bağrına vurmaq. yayın tutamağını düzeltmek: baqırlamaq.
bağıra daş basmaq: dözmek. acıya qatlanmaq.
qırx bağır: geviş getiren heyvanların üçüncü qursağ.
bağra basmaq: qucımaq. sarmaq. sarılmaq.
qurt bağrı: ağ çiçek açar kiçik ağac.
bağırçaq. lovlova. çınal. her neyin, qapının, teyerin dönen, fırlanan yeri. - qapının teyerin
yağlamaq.

baqırdaq
bağırdaq. tele. duzaq. tutaq. cocuq beşiyin sarmağ
bağlıqı, bağırlığı. 2. bürgek > puşek. pampers. 3. qadınların ay başı kullayan bezi.
baqırdan
bağırmasına neden lan. çığırdan. - deve bağırdan:
çamurlu yoxuş yer.
baqırlamaq
bağrına vurmaq. yayın tutamağını düzeltmek
baqırmaq
bağırmaq. içerden, içden ses çıxarmaq. öqremek.
büqremek. hayqırmaq. iqremek. böqürmek. - bağırıb çağırmaq: yayqara gurultu qoparmaq. - çox b
im. qursağım patladı.
baqırsaq
bağırsağ. qarnın içinde dolaşıq, içi boş, bağ, ip kimi dar,
uzun bölüm. - dib bağırsaq: qalın bağırsaq. - kor bağırsağ: güden. qalın bağırsağın bir bölüm
cı: burma. burunmaq. burunti. buruş.
quzu bağırsağından yapılan yemek: sarma. baqırtı
bağırtı. ünq. yayqara.
baqırtmaq
üngetmek. öngetmek. çığırtmaq.
baqış 1. bağış. ötün. efv. meğfiret. 2. baxış. yoxlaş. mayna. 3.
rehm. yeygü. ermeğan. ehsan.
dadlı baxış: gözel bir teher şaşılıq
baqışlama
bağışlama. vergi. ehsan. etiyye. veriş. veriş. verme. eta'.
baqışlamaq baqışlamaq baqışlamaq
baqıt
baqlac

baqla

bağışlamaq. vaz keçmek. tönqülmek. sevritmek. ertürmek. qebullanmaq. keçirmek. bağışlamaq. ya
n edmek. rehmet edmek. rehm edmek. efv edmek
bağışlamaq.boşuqmaq. ötmek. qoymaq. güzeşt edmek. keçmek.
bekit. qala. qalaq. erk.
baqlac (bağlamağa yarar). tepek (tepmeye yarar). tıqac. tıxac. (tıxmağa yarar nerse). nersen
in ağız boşluğun tepmeye, bağlamağa yarar nerse. çağında işkence üçün yazıqların (mücrimlerin
fal. - baqla açmaq: baqla tökmak: fala baxmaq. - baqlası çözülmüş: içi açılmış. gizlisi fışla
acı balası: cüyüt baqlası.
ağzında baqla ıslanmaz: çox danışan. boş boğaz.
baqlayı islatmaq: susmaq.
baqlayı çıxarmaq: bağlı olan her neyi açmaq. her neyi söylemek, açmaq.
baqla qırı: qurşun boyalı.
baqla çiçayi: açıq yeşil.
baqlama

baqlamaq

baqlan

baqlanış
baqlanma
baqlanmaq

bağlama. bügü. bükü. aqd. rabt. band.rabt. aqd. band. qurma. taşgil. tanzim. tartib. - yığva
ma. - üç telli bağlama: yunğar. yonqar.
bağlamaq. 1. tutunmaq. sarınmaq. sarmaq. örtünmak. gövdasi üzarina qoymaq. - yaşmaq tutunmaq.
- fita tutunmaq. 2. iplamak. sarımaq. marbut edmak. rabt vermak. - bunun. - bel bağl
amaq: al bağlamaq. qullanmaq. hazır olmaq. 3. qılmaq. qıymaq. ancam çakmak. - malla çağırıb n
qıydırdılar. 4. tutmaq. baddamak. qapamaq. iliklamak. rabt edmak. müttasil edmak. - bir
qaya zivib yolu tutdu.
bağlan. bağan. bağana (an <> lan: ayrılığı çatdıran ak). 1.
düşük. çatmadan düşan yavru. saqit canin. 2. ölü doğan
quzunun darisi.
bağlanış. maamila.
sarılmaq. ulanmaq. zancirlanmak.
bağlanmaq. 1. sağlanmaq. asaslanmaq. tutulmaq.
qapılmaq. girlanmak. gira düşmak. - na bağlanmısan bu

işa. - yaman yera bağlandıq. - gözü bağlı: qafil. qafil. 2.
sarınmaq. bürnmak. quşanmaq.
baqlanmış

baqlaş

baqlaşlamaq

baqlaşmaq

baqlaşmaq

baqlatmaq

baqlı

baqlı baqlı

bağlanmış. erse. iris. (< ardirmak). (> irsarab). sovğa. getirilmiş. çatdırılmış.
bağdaş. bağlaş. sapdaş. 1. dize çöküb, baldırları çarpaz altına yığıb ourmaq. 2. üzbe üz, yan
3. yarış. barğış.
bağlaşlamaq. bağdaşmaq. sapdaşmaq. barğışmaq. yarışmaq.
bağlaşmaq. kitmekleşmek. kiteşmek. kitleşmek. kilitleşmek. birkişmek. müttehid olmaq. bağlaşl
ağdaşmaq. 1. sapdaşmaq. barğışmaq. yarışmaq. 2. uyuşmaq. uzlaşmaq. 3. uymaq. mütabiq gelmek.
bağlatmaq. 1. esaslandırmaq: sağlatmaq. 2. qapatmaq. tıkatmaq. büketmek. kesdirtmek. durdu
rmaq. te'tilletmek. 3. quşatmaq. quşandırmaq. taxdırmaq. -yaraqlıq taxdırmaq.
bağlı. - gözü bağlı oyunu: kor aba: aba kömaci: bir neçe kişi cocuq (:nefer uşaq) olub, birin
in bağlayıb, başqalarının çevresinde dolaşmaqla oynanılan bir oyun. bağlı. 1. bavul. buxca. s
bekli8. bağlı. 1. kitli. kilitli. qapalı. turan. duran. 2. veqf. 3. baqi.
baqlı

baqlılıq baqluq baqmaq

baqra baqraç

bağlı. 1. qapalı. qapanmış. keçilmaz. işlamaz. yubat. maattal. masdud. tutuq. tıxıq. masdud.
uq yol. -qapalı göz. - qapalı qapı. - qapalı yol. - qapalı çarşı. 2. ilişik. üzar. dayir. dağ
. ataşa. marbut. mütaalliq. - siz üzara qonuşma açıldı. - bu iş üzra çalışın. bağlılıq. tutuq
bağluq. - böyük pulluq, bağluq, saxluq: qutan. qotan. baxmaq. 1. yoxlamaq. mayna edmak.
2. dolandırmaq. idaralamak. idara edmak. 3. aramaq. yoxlamaq. dağmak. - ağıza baxmaq: b
irinin sözüna uymaq. sözündan çıxmamaq. 4. gözlamak. saqınmaq. sakınmaq. ( q <> y ) sayınmaq.
. ehtiyatlı olmaq. ehtiraz edmak.
gözü ila (nazari ila) baxmaq. saymaq. tutmaq.- özün yoxsul tutur. - özüvü az tutma. bunu kim üçün üstün tutursuz.
qapıdan baxmaq: {1. eva qapanıb çıxamamaq. - qış soyuğu, bizi eva soxub qapıdan baxdı
bir yera girmadan, ora talasik baş vurmaq}.
yan baxmaq: kinla qıyınla baxmaq. yeka qapan.
bakırdan qulplu mis qab.
baqrıqmaq baqrışmaq baqsama
baqsamaq
baqsat
baqsatmaq
baqsatmişi
baqş baqt

baqtırmaq
baquq

baqurdaq

baqus
bağrı (ciğeri) qöğüs gemiklerine yapışmaq. bağrışmaq. uluşmaq.
bağsama. bağsat. bazdaşt. basıb saxlama. saxlama. saxlat.
bağsamaq. bazdaşt edmek. basıb saxlamaq. saxlamaq. saxlatmaq.
bağsat. bağsama. bazdaşt. basıb saxlama. saxlama. saxlat.
bağsatmaq. bazdaşt edmek. basıb saxlamaq. bağsamaq. saxlatmaq.
bağsatmişi. bağsamişi. saxlamamışı. saxlatmişi.
genellikle saxlanma, bazdaşt olunma durumu.
bağş. bağış. qarşılıqsız verilen nerse.
baxt. doğan. şans. tale'. - doğanı dönmüş: taleyi çönmüş.
- qara baxlıq: qara yazı: bedbexlik.
baxtırmaq. beqletmek. qorqatmaq. gözettirmek.
bağuq. bağus. bağuş. qutra. qotra. bandıra. mandıra.
çiteş. çiqteş. ayrılmış bölük.
bağurdaq. bardaq:
bağus. bağuq. bağuş. qutra. qotra. bandıra. mandıra.

bal
- tike. parça
yağ bal: çox yaxcı. e'la. - yağ bal olsun: nuş olsun. afiyet olsun.
bal ağdasından yapılan halva: qamış halvası.
yağila balila: tam lezzetle.
yallı ballı: yaraşıq gövdeli.
gömac balı: erimemiş bal.
oğul balı: körpe arının yetirdiyi ağ bal:
bala
1. az. tamla. damla. - damla damla: bala bala. - damla
damla aşınar, çıxar qazan başına. 2. genc. uşaq. - oğret gancin işetti.
geçi balası: oğlaq.
bala bala: kemes kemes: qamas qamas (< kam: az). xımır xımır. - bir yaşılı dava balas
yelek. yelek.
domuz balası: cocqa < cocuq. cocuq8,
bala bala: gele gele: ged gede: asayın. vara-vara: tedricen. miruri zamanl
a.
dava balası: köşek. küçek.
balaca az. bala. tamla. damla. - damla damla: bala bala. - damla
damla aşınar, çıxar qazan başına.

balaq 1. baluq. > parufars. kürek biçiminde olub, qayıq sürmeye
yarar kürek. 2. baldaq. bölük. balıq kimi ayrılmış parça. bütün. tamam. kamil. 3. > belx şehe
baq.
balaq malaq. camış buzağısı.
balalamaq
qulunlamaq. (dişi eşşek üçün).
balası - doğuz balası: burtlaq.
balat 1. balıt. qalat. tikiş. tikilmiş. kesit. kesilmiş. 2. bütri. şüşe.
balçaq balçaq. 1. eli qorumaq üçün qılıncın sapına olan
qaldırım. 2. sap. qebze. desde. - qılıc balcası: qılıc sapı.
- qılıc qaşı: qılıncın (eğri olan) sapı.
baldaq balaq. bölük. balıq kimi ayrılmış parça.
baldır - baldır gemiyi: incik sümük. incik gemik.
balığ - galincik balığı: dadlı yemeli balığ çeşiti.
iri balıqları qılcığı, qılcığ yerina olan gamiklari: gelmic.
kilis balığı: dadlı su balığlarından olan yayın balığı.
kiliz balığı: sazan balığı çeşiti.
bodur, şişman kapal balıq çeşiti: qanbut.
balığın alt yanında, ayaq yerina işlayan, ikişar dördar olan küraklari: qanat.
balıq çeşitleri: sarı qanat. - qızıl qanat.
qaragöz balığı: palamud balığının böyük, bayağı çeşiti.
-

qılıc balığı: burnu kesgin, uzun, iri balıq.

-

kiçik balığ çeşiti: qırası.
böyücak, gavşak atli dadlı su balığı: yayın.
böyük balığ qılçığı: gelmic. böyük qılçıq.
qara balığın kiçik çeşiti: sarpa.
balıq qalxan yavrısı: parpa.
balıq qulağı: balığı qulağa benzer bölümü, ki soluq yerine suyu ordan alıb ötürür.
balığ toru: eğrib. - bay balığı: bir çeşit mersin balığı. -qara marcan balığı: ışqına
bulanıq suda balıq avlamaq: fürseti işe tutmaq.
"balığ oti" sıraca otu çeşitlerindendir.
qırlanqıc balığı: eti dadlı, uzun qanatlı, gözel al boyalı balığ çeşiti.
balıq dişi ki ondan piçaq kimi ayqıtlara sap yapılır: som.
balığ qullaı çeşiti: olta iğneleri çeşitinden: damaqlı iqne.
daş balığı: balığ çeşitlerinden.
durna balığı: balığ çeşiti.
palamud balığının böyükcasi: turıq.
okinoz deyilan balıq: torına.
tomuz balığı: yunis balığının böyüyü.

balıq
balınc
balış

balış
balıt
balqan balquc ballamaq

ballandırmaq
ballıq balta

- gümüş balığı: çamuqa. balinc. ölçü. andaza. qadr.
kisa. sandıq. kes. - balış aqça: kisa aqça: çağında beş yüzlük quruş.
yumşaq yastıq, balış: üz yasdığı. tumaç. tobra. kisa.
balat. qalat. tikiş. tikilmiş. kasit. kasilmiş. qayim. (< bal). 1. iti. kasarli. 2. qızqın
. 3. iyit. paklavan. pahlavan. 4. mancanaq.
malquc. (bal: bölük. kasik) baltaçı. qaramanlar, oğrular başçısı. - malquc oğlu: kopoğlu. şir
r artırmaq. tatlamaq. dadlamaq. dadlı edmak. dadlılandırmaq.- bu acı qahvani bir az dadlam
aq garakir. - yağlayub ballamaq: tallayüb pullamaq. ta'rif tosif edmak.
1 . ta'riflamak. 2. mubaliğa edmak. dadlıq. şirinlik. taşviqnama. taqdirnama. donuq. don
muş. qat. dik. - qat dur. - hava soyuqdan qat kasilmiş.
ağır balta (karki) ila vurub kökündan qırmaq: garginmak.
balta daşı: malta daşı: qolay kasilib işlanan daş çeşiti.

baltacı
baltacı
baltalamaq
baluq

bana bandıra
banğ bantaqa bantaşa bar
-

balta qamasi: baltanın tireli üzü.
baltayı daşa vurmaq: baxmadan, gözlemeden qarşına gelene, ağzına gelen sözü deyib, el
işi qılmaq.
böyük balta: kerki.
sapsız balta: yiyesiz mal. ortalıq malı.
balquc. malquc. qaramanlar, oğrular başçısı. - malquc oğlu: kopoğlu. xerabkar.
xerabkarlıq edmek.
1. ( < balta: bölük) gilas. ayaq. bardaq. 2. balaq. > parufars. kürek biçiminde olub, qa
yıq sürmeye yarar kürek. manğa.
mandıra. qutra. qotra. bağuq. bağus. bağuş. çiteş. çiqteş. ayrılmış bölük.
"aq banğ" sıraca otu çeşitlerindendir. bantaşa. menteşe.
bantaqa. menteşe.
bur. bor. bora. 1. düz, tekiz olmayan. - bor yer: bur yer: şoraq yer. çoraq yer. 2. bu
lantı suyun qabda buraqtığı bar, iz, pas, pus. - bor bağlamaq. - borca qoymaq. 2.

bara
barac baraqa
baraq baram
barastılamaq

barat
baravan barçaq barçın barda

barda!

böyük. iri. - bar yiqda: iri iğde. 3. var. semer. semir. 4. pas. kir.
kırıx. iştibah. - bara qoymaq: kırıxmaq. qayıxmaq.iştibah edmek. söz arası uçqunmaq. sucaq. s
tehim eden vekil. salaş. kiyusk. köçek. köşek. yol üstü qurulan eğreti tüncıq, tükan. - qazet

ostan salaş. uzun tüklü, qıllı, saçaqlı nerse (çoxa. gebe. at. av köpeyi) - baram baramdan8:
geşdikce. günü günden. geddikce. gün sayın. ged gede.
barsatmaq > parastiş edmak. tapalamaq. tepelemek. qaldırmaq
bıraq. bir yazılı kağız bir paranın almaq yaxud vermek heqqini başqa birine verir.
feravan. barvan. gür. kür. gur. zor. bol. mebzul. - gür su. balçaq. eli qorumaq üçün qılıncın
lan qaldırım. parçin. bax > barkin.
barda barda!: varda varda!. barda!: çekil. geç. bük bük!. yol açmaqda deyilen söz.
çekil!. geç!. bük bük!: bardabarda!: varda varda!. yol açmaqda deyilen söz.
bardaq bağurdaq. qopa. ayaq. qadah. içmaya yarar qulplı qab.
bardaq baluk. gilas. ayaq.
bardaqlamaq
vardaqlqmaq {> pardaxtanfars ( < bar. var)}
bargah astanğ. astan. eşik. qapı.
barikfars
< barıq. arıq. axıq. inca.
barıq 1. (> barikfars). arıq. axıq. inca. 2. bırıq. qoxmuş.
barı
barılıq. barılkim. heç olmazsa. heç dagilsa.
barılıq barı. barılkim. heç olmazsa. heç dagilsa.
barılkim
barı. barılıq. heç olmazsa. heç dagilsa.
barımaq barınmaq. qorunmaq. sığınmaq. sapranmaq. sipar altına
almaq.
barınaq panahqah.
barındırmaq
panah vermak. hifz edmak:
barınmaq
barımaq. qorunmaq. sığınmaq. sapranmaq. sipar altına
almaq.
barış aşıt.
barış uzlaşma. uylaşma. müsaliha. muvafiqat. sülh.
barışan parişanfars. buruşqan. ürpak. tüklari biz biz, miz miz
şişmiş. qarışıq. durmu.
barışdırmaq
aşıtlamaq.
horıeın A

ı ı\/ı ın

ı \\ır\\ in

+ı ı+or mı ı\/ofin

O

mı"ıealihrs

mfıcolim^t

barışmaq
aşıtmaq.
barıştırmaq
uzlaşdırmaq. uz uza, us usa getirtmek. uylaştırmaq.
barıştırmaq
uydurmaq. cürlemek. cütlemek.
barq
bark. 1. tekne. tenge. barnaq. 2. yer. mesken. 3. yamut.
yuva. barnaq. ev. 1. dudman. xandan. - obarqlı: evli.
barqa 1. şimşek. yalınğ. çaqın. 2. yıldıraq. şimşek.
barqalamaq
şimşek çaxmaq. yıldıramaq. barqamaq
evlenmek. barqatmaq
evlen
dirmek.
barqış barğış. yarış. sapdaş. bağdaş. bağlaş.
barqışmaq
barğışmaq. yarışmaq. sapdaşmaq. bağdaşmaq. bağlaşlamaq.
barqışmaq
barğışmaq.bağdaşmaq. bağlaşlamaq. sapdaşmaq. yarışmaq.
barqlanmaq
obarqlanmaq. evlenmek.
barquluq
gedmeye çatan, heqli eden kimse.
barlanmaq
varlanmaq. bolunmaq. olunmaq. mövcud olmaq.
barlı 1. varlı. berli. semerli. semir. semiz. bereli. 2. pasaq.
pasaqlı. kirli. 3. varlı. semirgin. yüklü. barmaqçıl
barmağa taxılan naylon qapuş.

barmaq 1. tekerin ortasında çembere geden çubuqlar. - tekerin iki
barmağı qırıldı. 2. dağ tepesinin sivrisi. 3. uzunluğ ölçüsü. - bir arşın igirmidörd barmadır
barmaqdır. 4. barmağı quyuq, suyuq nersiye vurduqda, barmağa yapışan ölçü, miqdar. - bir bar
al, yağ. 5. dexalet. - bu işde onun barmağı var.
bardı galdi8: vardi geldi. vurdi geldi. 9ger. gerekirse.
baş barmaqdan dolayı, dördüncü barmaq: adsız.
barmaq ısırmaq: barmağın dişlemek. şaşmaq.
barmaqlıq deyilen, qovşaqla, aralıqlı çubuqlardan qurulmuş örtüyün her bir çubuğu.
barmaqların adı. baş barmaq. tanıq barmaq. orta barmaq. adsız barmaq yaxud üzük barma
. sarça barmaq
ağza bir barmaq bal çalmaq: dadlı bir örnek verib aldatmaq. ümide düşürmek.

-

on barmağı yaxasında: sallanıb qopmamaq, el çekmemek.
beş barmaq: çaqır tikeni.
barmağı ağzında: barmaq ısırmaq: şaşa qalmış.
barmaq yolı: qoşunun hicaya uyğun biçimi.
barmaq üzümü: uzun deneli üzüm.
barmaq qarışdırmaq: taxılmaq. dexalet edmek.
barmaqla göstarmak: çox tanınmış olmaq.

barmaqlamaq

barmaqlıq

barnaq barnaq barşanmaq
bart
baru
barut
barvan

barmağı tutan şişli, irinli xastalik: qurlağan. tolama. dolama. et yaranın yüngülü. d
burnu.
qısa qalın barmağ: tarabuzan.- nerdiban tarabuzanı. -tarabuzan babası:{ 1. bu barm
aqlığları birge tutan iki yan direk, çubuq. 2. qocalıqdan bir ne bilmeyen kişi.}
1 . barmaq toxundurmaq. barmaq sürmek. 2. dürtmek. qurtdalamaq. tehrik edmek. qovşaqla
, aralıqlı çubuqlardan qurulmuş örtük. sıra çubuqlardan qurulmuş bölme.
oniki barmaqlıq aralıq: yarım arşın. qolun dirsekden aşağı bölümünün yarısı.
türmada barmaqlı damir pancara: quzğuncıq. tekne. tenge. bark.
yamut. yuva. bark. ev.
aralarını bulmaq. müsalihe edmek. sazqaşlamaq. sazışmaq.
saçı saqqalı düşüren kel çeşiti xestelik.
hörük. ekrim. iqrikcığa duvar. eqrim. ekrim. iqrikcığa
saçma barut: sağulta.
baravan. feravan. gür. kür. gur. zor. bol. mebzul. - gür
su.
barvarı bas
basalamaq basamaq

basan basarıq

basat

basdıq

basdı

basdırı
perveri. aşılama. (suyu soğutmaq) beceri. besri. beseri. becerilmiş.
qapaq vurmaq: gizlemek. saxlamaq. ört bas edmek.
bas bayağı.
alçatmaq. kemetmek. tehqirlemek. pislemek.
1 . basqıç. ayaq (qapının basacağı). dayaq. baçmarus 2.
xanların qızıl pitiyi. 3. paya. qedeme.
zalim. cebbar. - qara basan: qara basqan: ağırlıq. kabus.
ayaqlıq. piyanaoda, çolqa destqahında ayaq basma
yeri.
besat. pusat. busat. yat. yataq. yataqan. qalxan zireh kimi, qorunmaq üçün nersenin üzer
ine yatırılmış yat yaraq, silah sürsat.
bombar. heyvanın qalın bağısağı ki doldurulub sucuq yapılır.
besdi. et suyu, qiyme ile pişirilen göy. - kül basdı: külde pişirilen et. - qaş basdı: qaşın
, başa yanqılıc bağlanan leçek. - dal basdı: ağırlıqı ile dalı eğib eyen kerez.
topraq basdı: bir yere girmeyin vergisi.
1. ateşnişani. yanqın basdırı. 2. söndürü. teskin. 1. qeltek. sürgi. sürgü
basdırmaq

bası
basıcı
basıq

basıq basıqlıq

basılan basılı

1 . yatışdırmaq. toxtaştırmaq. tesgin vermek. - yel yağmuri yatışdırdı. 2. sıxıb ezib yerleşt
yarpaqları küpe basdırdıq. söndürmek. - yanqın basdırıldı. - yanqın basdırı: basdırı: ateşni
tırmaq. quluçqa oturtmaq. - iki toyuq basdım. 4. tuzla, saman, çemenle basdırılıb hise, güneş
ilib qurudulan et, nerse. 5. ezdirmek. yox etdirmek. çap. qalıb. taxma. basqıcı. çapçı.
1. basılmış. ezik. ezilmiş. pozuq. yası. yassı. açıq. müstevi. basılıb ezilmiş kimi. yatsıvın
ssı. yası. 2. qaybaq. qaymış, caymış iş, davranış. qebeh. sapaq. sapıq. çirkin. pis. - bu qay
den el götürün. mürde. ölgün.
yasılıq. yassılıq. yasıqlıq. yassıqlıq. ezilib açılmış durum. alçaqlıq.
bir taxdananın yasılıqı.
dil basıqlığı: peltek. batılan. paletqa. paltaq. qoyulan yer. metbu'.
basılıb
basılı
basılmaq

basılmaq basılmış

basım

basın
basırğanmaq basırmaq
basış basışmaq

basqan basqıcı basqıç

basılıb azilmiş kimi: yası. yassı. açıq. basıq. müstevi. basılmış. damqalı. qalıblı.
pamal olmaq. ezilmek. - basılmış topraq. - üzüm basıldı: ezildi. 2. sönülmek. - yanqın basıld
, çap, qalıb vurmaq. - bu parça iyi basılır. ezilmek. meğlub olmaq.
basıq. ezik. ezilmiş. pozuq. basılı. damqalı. qalıblı. çaplı. yatılmış. yatmış. serilmiş. - b
çalt < iti. yeyin. tez. çalasın. çala çala. çappaq. sürekli. metbuat.
ağılıq başmaqla darılmaq, müzterib olmaq. gömmek. gömermek örtmek. quylamaq. batırmaq. saxlam
lemek. sıqış. sıxış. sıkış. 1. inciş. zülm. 2. icbar. bir birine girmek. birbirin sıxaraq yığ
sığışmaq. sıxışmaq. sıkışmaq.- qalabalıq sıxışırdı. - el meçide sıqışdı.

qara basqan: qara basan: ağırlıq. kabus. basıcı. çapçı.
basamaq. ayaq (qapının basacağı). dayaq. baçmarus.
basqı

basqın

basqınlıq basma
basmaçı basma

basmaq

1.
mengene. basıq sıxacaq nerse. 2. tezyiq. basan
ağırlıq veren nerse. - sapan basqısı. 3. damğa. qalıb.
möhür.
1 . ağır. seqil. 2. basıb keçen. üstün. faiq. - bu daha hamısının zerine basqın çıxdı. 3. qel
. çapqın > şebixun. birden cumub tutmaq. - basqın vermak: cumaqa, hicuma üzleşmek. bir işee u
en tutuqlanmaq.
üstünlük. fayiqlik. qalibiyyet. - basqınlıq qazanmaq.
basma qarşıtı: yazma. el ile yazılmış. - basma kitab, yazma kitab.
çapçı. oğru. teqellübkar.
1 . ağ toxunub sonra çiçeklerle boyanmış pambıq parça.
2.
nersenin oğurluq, yalançıqlığı. teqellübi. - basmaq
mallar. 3. urma. çaplanmış naxış. (# örma: qabarıq naxış).
4. üşişme. saldırı. cumma. hicum. 5. iti. şedid.
qırmaçı: kağızları büküb kitab eliyen işçi.
basma qalıb: nersenin doğru oxşarısı. nersenin faili yox, amili.
bas. < met > çap. çapmaq. 1. basıb sıxıb çeynemek. ezmek. - çime basmayın. bura basmayın. 2.
q.

qoymaq. qomaq. - barmaq basın. 3. basdırmaq. kük yatırmaq. quluçqa oturtmaq. - iki toyuq b
asdım. 4. baş kesmek. boğazlamaq. - xana iki sığır basdılar. 5. ayaqlanmaq. ayaq üste durmaq.
iki yaşında uşaq basar, daha imeklemez. 6. ( s <> t ) batmaq. çökmek. oturmaq. -bu yapının bi
yanı basmış. - işler meni basacaq. 7. tutmaq. üstün gelmek. qelebe çalmaq. - od basdı. kerdi
ot basdı. 8. ayalamaq. patuvlatin: ayaq qoymaq. soxmaq tutuşdur:
ayaq basmaq: 1 . gedmek. uğramaq. - bir kere daha onun evine ayaq basmayac

am. 2. israr edmek. - getmeye ayaq basıdım, qoymadı.
basıb keçan: basqın. üstün. faiq.
ayaq basmaq: 1. girmek. 2. israr edmek. - ağırca basmaq: gerginmek.- xoruz t
oyuğu gargindi.
ağır basmaq: 1. yavaş yerimek. 2. önemin göstermek.
ağırlıq basmaq: qara basmaq. qapuslanmaq.
ay basmaq: ay başı olmaq. reql, qayide olmaq. ay başı tutmaq.
ayaqları yera basmaq: çox sevinmek.
al basmaq: and içmek. yemin edmek.
iz basmaq: te'qib edmek.
hariıra hacmarı- nıınanlaman

bam telina basmaq: qızıştırmaq. hiddatlandirmak.
çürük taxtaya basmaq: xatarli işa girişmak.
qama basmaq: üstalamak. qalaba çalmaq. yenmak. -qamali: izli. nişanlı.
soyuq basmaq: birdan soyuq düşmak.
bağıra daş basmaq: dözmak. acıya qatlanmaq.
bağra basmaq: qucımaq. sarmaq. sarılmaq.
basıb saxlama: bağsat. bağsama. bazdaşt. saxlama. saxlat.
basıb yox edmak: sıymaq. qırmaq. kasmak. azmak. pozmaq.
itarak, basaraq soxmaq: tıqmaq. - yunu yastığa, balışa tıxmaq.
qaş basdı: 1 . alnı üsda saxlanılan. alınçaq bağı. alınçaq. laçak. 2. çatqı. sevgili.
. - ağrısız başa qaş basdı: garaksiz yera qonaqçı olmaq. başına bala axtarmaq. lizumsuz takal
quyruğa basmaq: gücandirmak. quşqurtmaq. basrıq
1. ataklari qıyılmış har
2. ataklari daşla basırılmış
çadr. 3. bısrıq. 4. cansız. utancaq. bastalamaq
arqlamak. çiğnamak.
bastar <> bastarfars <> pastar <> pıstır. altlıq. altda olan. yataq.
yatlaq.
bastırma
basdırma. (qumaşın qırağında olan tikinti, çevrinti). 1.
qıvırma. qıvrıntı. ağratin. bükünti. qıyıntı. qatlama. - bu yamşayin qıvrıntısı qaba düşmüş.
bazak) kimi tikilmasi. 2. qapama.
qaqac (bastırma: quru at) yapılmaq: qurutulmaq. qatrılmaq.
basuq > pasox. cavab. basılıb soxulan narsa.
baş
1 . tapa. uc. - mama ucu. - baş başa: uc uca. uzunasına. iğna, qazıq ucu. 2. ana. kök. kötük. asas. - ana yasa:
qanun asasi. - ana pitik: ana dafdar. 3. başda olan kapak.
qonaq. 4. qop. tapa. - baş yazısı: gatir. qadar. galan. 5.
saltar. baş buğ. - baş götürmak: üz vermak. - baş
vurmaq: üz tutmaq. istamak.
baş qonağı otu: başın kapayinin darmanı.
diraklari başbaşa düz.
baş yuxarıda: başı dika. mağrur.
dikabaş: kallaş. qallaş. qalac. dikaş.
igit başı: bazarda, güzarda gazma, yasaqıçı başı
başa çıxmaq: qıvırmaq. bacarmaq. başarmaq. bacarmak. ¬

bunu qıvırdınsa, eşq olsun. - onuda qıvırarım.
başdan başa: ucdan uca: çoxdan aza. ifratdan tefrite.
bir başdan bir başa: bir ucdan bir uca: boyuna. bir yandan bir yana.
baş daşa galmak: başı daşa değmek: ötgünecek, peşman olacaq bir sonuca gelmek.
başı daşdan daşa vurmaq: ötgünmek. peşmanlamaq.
baş tarlik: tepecik. taqya. taxya. başa taxılan, qoyulan kiçik şapqa.
dana baş: mengefe. qalın qafa.
sıq baş. yuxarısı bol, gen, aşağısı dar olan.
başa taxılan tuğ: sarğuc. sorğuc. çeleng.
su başı: 1. menbeh. menbe'. 2. mirab. topraqlara verilen suların bölünmesinn görevli
si.
başdan soyuq sular tökülmak: eriyib su olmaq. - ele bir söz söyledi ki başımdan soyuq
sular töküldü.

-

baş qonağı: tonğra. donğra. kepek.
başa çakmak: çevirib içmek.
başa qoyulan damir börk: toğulğa. tavulğa. miğfer.
başa vuran: toxunlı. toxnaqlı. sertce. güclü. - toxnaqlı düşünce.
başa vurma: toxnaq. toqun. şematet. serzeniş. - toxnaqa

düşdük.
başdan dırnağa: tepeden dırnağa.
başdöl: 1. ilgeqol. ileri qol. telayedar. 2. pişkisvet.
başı tas: cavlaq: daz. tasın içi, dibi kimi yavlaq, çıplaq, qılsız.
baş tası: baş kasası. cücüme.
başım dağıldı: sersem tutmaq, olmaq.
qababaşlıq: tuğyan. azqınlıq.
narsani başına dak duldurmaq: turuqlamaq. duruqlamq. komalamaq. tepelemek. ölçeyi duruqladı.
tomuz başı: sıraca (daül xinazir) xesteliyi çeşitlerinden.
başı qapalı: qapalı baş: {1 . gizli. mehremane. mektum. 2. çıxmaz. bünbest. 3. mürtec
zaq görüşü olmayan}.
ganal, tamal, baş qapı: tümle qapısı.
qapıçı başı.
qara baş: 1. subay (evlenmemiş) qalan çeküş. 2. yazda açan, gözel qoxulu, mor bir çiç
. başına qara sarıq bağlayan derviş qollarından.
: - başa qoymaq. tutmaq. - dilek (niyyet) tutmaq. - biriynen sözü tutmaq.
başdan sovma: bürüme. qapma. qapalı. önem vermeksizin.

- başı soyuq: yaldızçı. yalandan işçi. üstün görü işleyen. üstün gör işleyen. göz boyaçı. sol
iki başlı: iki yanlı: qarşılıqlı. - qarşılıqlı sevgi.
sıqı baş: dar qafa.
baş yazı: qazıq. yazılmış. muqedder. - qızaqlı qazıq: bedşans. - qazıqdan qaşmaq olma
başa qaqmaq: minnet qoymaq.
başbakanın qulluğunda olan bir göravçi: qara qulaq.
qızıl baş: fedayi.
başsız ayaqsız: çaş baş. qarşı qurşı. baş göt.
dikbaşlı olmaq: yufqatmaq. yufqadmaq. yuvqalanmaq. yozlaşmaq.
qoca başı: bir hey'eti ümenanın başı.
qoçbaşı: qala almaqda işlenen bir yaraq.
quru başına: tek. yalın. yalnız.
quş başı: iri, böyük tikelenmiş nerse. - quş başı qar. - quş başı kabab.
başucu: yatmış kişinin yastıq yanı.
baş aşağı gedmak: qehqeraya uğramaq. tepesi üsde dönmek.
baş aşağı: göt baş: tepe üsti.
baş aşağı gedmak: tapasi üsda dönmak: qahqaraya uğramaq.
baş bağlama: başlanma. başaqlanma.
baş buğ: sarkarda.
baş göravli. gadikli. nişanlı.
gadikli ağalar.
baş kand. xanaga. ölka kürsisi: astana. paytaxd.
baş qulaq: baş qılıq. kalla qulaq: qılıq. çalim. çalım. heyat.
baş qulağı yerinda: kalla qulağı yerinda: baş qılığlı. çalımı gözal, biçimli.
baş oda: salon. sala. divan. evlarda, yapılarda an böyük oda. qoğuş. rasmi yerlada g
eniş böyük oda. tanabi.
baş sağ olsuna getmak: yasa getmak.
baş sallamaq: başın tovlamaq. eşitmaksizin dinlamak. alay keçirmak.
qızıl baş: şah ismayılın çariklarindan bir bölüyünün adı.
baş göt: qarşı qurşı. başsız ayaqsız. çaş baş.
baş başa: burun buruna. yaxından. qarşı qarşıya.
baş asgi: bir yerin işçilarinin an qadimisi.
baş qaldırmaq: gami azıya almaq.
baş qatmaq: oyalamaq. oynatmaq. dolamaq. yozmaq. iğfal edmak.

başa çıxarmaq: başarlamaq. biçarlamak. tasviya edmak.
başa keçan. başa galan: başlı.
başa: paşa. başda olan.
başdan atmaq: savuşdurmaq. qurtulmaq. daf' edmak.
bu malı savuşdursan, başından savdın balanı san.
başdan elamak: savmaq. ötrüşmak. ötüştürmak. yumşaqlıqla keçrişmak. - ay canım man bu
siza qoğuşaram.
başı pozuq çari: qeyri müntazam asgar.
başı soyuq: qeydsiz. ilişiksiz.- çox ilişiksizin biridir.
başı yüksak tutan: adqar. qaçağay7.
bir çeşit qaya başı hava: varsağı.
huv başi: quşçi başı.
xan sarayının, ağalığın baş bitikçisi: baylikçi: baqlikçi.
kal, uyuzun qafası: irik.
kötük kişi: baş kişi.
qoca başı: aqsaqqal.
sallabaş{1. istar istamaz başı sallaq olan. 2. (at) yerirkan başın sallayan}.
yanı başında: pek yaxınında.
onun tükanı evi başındadır.

başa

başabaş başac

başaq

başaqçı
başaqlanma başama başarlamaq başarlı

yol başı: ip ucu: serrişte.
süt başı: ağız. kala.
yaşlı başlı: saçlı başlı. bitgin yaşa gelmiş.
yaş baş: saç saqqal.
( b <> m ) maşa. 1. odu başqasını ucu ile tutmaq çatallı ayqıt. - maşa ila tutmaq: çox çekinm
mek. 2. başaq. atmaca. quşların üstüne atdırılan, quşqurdulan yırtıcı quş. 2. paşa. başda ola
ireli gelen. büsbütün.
başaç. başlama. çıxış. giriş.

başaç (görev, vezife): imtiyaz. gedik. tekel.
başa. atmaca. quşların üstüne atdırılan, quşqurdulan
yırtıcı quş. - xarmanda toprağa qarışub tazadan
döğülmüş başaq parçası: kesmik.
biçinde qalan tökük başaqları, kesmikleri yığa yoxsu.
xuşeçin.
başlanma. baş bağlama. me'cer. meqne.
başa çıxarmaq. biçerlemek. tesviye edmek.
bacarlı. becerli. qıvrıq. qıvraq. çıxarlı. çıxmar. bacmar.

başarmaq
bacarmaq. becermek. başa çıxmaq. qıvırmaq.- bunu
qıvırdınsa, eşq olsun. - onuda qıvırarım.
başbuğ bir çerik toplumunun başçısı.
başcığız
kiçik çiban, sivilce başı.
başçı qayan. süren. sürücü. müdür. qop.tayı. dayı. salter. reis.
kapıtan. tayılıq. dayılıq. böyüklük. döğüşgenlik. igitlik. ağalıq. iş başı: rei's. amir. emel
qılavuz.
ocaq dayısı: bir dayrenin, idarenin başı.
qaba dayı: döğüşçi. batur. qehreman.
dayısı dümanda: qohum tanışı iş başında olan. odada adamı olan.
idara başçısı: dolabbaşı. dolabçı: reis.
türma başçısı: tumruq ağası.
başda en önce.
başdan tekrar. yeniden.
başdöl 1. ilgeqol. ileri qol. telayedar. 2. pişkisvet.
başı
özel senet adlarının sonuna gelib, o senetin toplanan,
merkez yerin gösterir. - qalpaqçılar başı. - çörekçiler başı.
- demirçiler başı. - pinçiler başı.
başıc anaç. anaş. kökeş. kötcük. usluş.

başıqlar
başlar. başlıqla. ruesa. reisler. ulular.
başına tek başına. ayrı. müsteqil. - o ayrı evde oturur. - tak
başına: başqaca. müsteqillen.
başınmaq
öngermek. qarşı durmaq. dik gelmek.
başkan sedir.
başkanlıq
sedaret.
başqaca 1. istisnayi. 2. tek başına. müsteqillen. 3. mexsus. başqaca sayqı. 4. xisusen.
başqa 1. müstesna. istisna. 2. özbaşaq. özbaşa. müsteqil.
xisusi. 3. öte. daha. bir başqa. bellenmeyen biri. - öta
gün: başqa gün. ayrı. qeyr. - o ayrı işdir. - ayrı başqa: çula.
dinqe ayratın. hercür. her reng.
başqalıq
ixtilaf. müxalifet.
başqaruçı
başlıq. şeyx.
başqand - başkanddan qıraq yerlar: tışralıq. dışralıq.- dışralıqın
havası çox arın sağındır: açıq temiz. - dışralıqda gezib göze çarpınmır.
başlama 1. başlıq. qapla. uca, dik nersenin başında olan örtük.
gemi, çadır direyinin başında olan tekerlek başlıq. 2. ged gel. mübaşiret. başac. çıxış. giri
başlamaq

başlamaq
başlanış

başlanqıc
başlanma
başlar
başlıbaşına
başlıca

başlıq

başlı

1 . tutuşmaq. girişmek. teşebbüs edmek. - bu işin ilkin tutuşanlarındanıdır. 2. yol açmaq. te
k. 3. ağızlamaq. yarlamaq. yarmaq. açmaq.- işi yarladıq. - işi yarlamadan işe düşdük. 4. tutm
yolu ile tutun. -ayağ tutdu: dirseldi. - ayağ tutmasa, baş axar. üz tutmaq. - iyileşmeye,
kötüleşmeye üz tutdu. ağaz. ağız. açılış.
1. ağzal. ezel. 2. erefe. açılış. iftitah. müqeddime. baş bağlama. başaqlanma. başlıqla. başı
reisler. ulular. müsteqil.
1 . en birinci. xas. ehemm. 2. ümdeten. lap çox. - başlıca suçu kimde görürürsü. - alış verşi
edenlerde var. 1 . en esaslı. en önemli. en ehmiyetli. 1 . toğulğa. miğfer. 2. yaddaş defde
ri. 3. reis. emir. riyaset. 3. başlama. qapla. uca, dik nersenin başında olan örtük. gemi,
çadır direyinin başında olan tekerlek başlıq. 4. kapıtanlıq. riyaset. 5. ünvan. 6. serlohe.
res. başqaruçı. 8. şeyx. 9. ayetullah. önemli. ehmiyetli. esaslı. - en başlı işimiz. başa gel
keçen.
başlıqla
başlar. başıqlar. ruesa. reisler. ulular.
başmaq kaviş8 > kafş. çepek. yelken.
başsız dibsiz. yalan. esilsiz. esassız.
baştuqa arşiduq.
başucu 1. yatmış kişinin yastıq yanı. - canbeserin başucuna keçib
oturdu. 2. yan. - birinin başucuna tikilmek: yanından ayrılmamaq.
bat
{"bat" sözünde bu anlamlar vardır: nabud. mehv. ziyan. zerer.
iflas. qerq.} 1. batı. - bat qara yel: batıdan gelen qara yel. 2.
arxa. # bet. üz. 3. bat !: nabud ol ! . mehv ol ! . 4. bata.
zemin. zemine.
bata
bat. otur. otura. zemin. zemine.
batakçı aldadan. fırıldaq.
bataqçı 1. qallaş. kellaş. kelekçi. 2. verşikeste.
bataqçılıq
batmışın durumu. verşikestelik.
bataqxana
bataqçı yeri. boğazlayan.
bataq 1. batmalı. umsuz. umutsuz. qurtarılmaz. yox olmalı.
yoxluğa uğayan. uğursuz. 2. batılan yer. suya batan yer. çamur. - qara bataq: bataqlı topraq
. 3. batılan yer. xezne. hamam. qaynarca. 4. verşikeste. 5. yağ. kir. çirk. - elim yağlıdır.
batıq. gevşek. turğun. durğun. ağır.- o
çox durqun kişiymiş.
- donmuş batagları olan sibir çölü: tonğra. donğra. (< donğmaq).
bataqlamaq
batırmaq.yağlatmaq. kirlatmak.
bataqlıq
1. batıqlıq. batalat. gavşaklik. turğunluq. durğunluq.
ağırlıq.- o durqunluqla, iş görülmaz. 2. batmaqlıq yer.

batqaqlıq olan yer. 3. bataqçılıq. varşikastalik.
bataqlı batmaqlığı, sulaqlığı çox olan yer. - bataqlı ova: batağı
çox olan çöl.
batal qaba. quba. qubad. gobud. gopud. anka.
batı
- güney batı yeli: qara yel.
batıq 1. bataq. gavşak. turğun. durğun. ağır.- o çox durqun
kişiymiş. 2. varşikast. 3. varşikasta.
batıqlıq
bataqlıq. batalat. gavşaklik. turğunluq. durğunluq.
ağırlıq.- o durqunluqla, iş görülmaz.
batıqmaq
batmaq. varşikast olmaq.
batil olmaq
atılmaq.
batılan basılan. paletqa. paltaq. qoyulan yer.
batırılmaq
soxulmaq.
batırmaq
1. yaqmaq. ziyan vermak. 2. bataqlamaq. yağlatmaq.
kirlatmak. 3. qırmaq. qaharlamak. qalab çalmaq.

batış batqın
batqınlıq
batma batma

meğlub edmek. - tanrı qırsın. - tanrı batırsın. 4. mehv edmek. - seni bu işle batıracağam. 5.
q. saplamaq. taxmaq. soxmaq. tikmek. - arabanı çamura saplayacaqsız. - perçemi sapla. sancağı sapla. - elime iğne sapladı. 6. sınğırmaq. sınğdırmaq. içerimek. çoxura qoymaq. gizle
7. sancıtmaq. saplatmaq. taxmaq. soxdurmaq.- bu qazığı (böyük mıxı) çayırın ortasına saplat.
pozmaq. qırmaq. meğlub edmek. 9. taldırmaq. daldırmaq. soxmaq. 10. gömmek. örtmek. basırmaq.
uylamaq. saxlamaq. gizlemek.
özün batırmaq: tumanın doldurmaq donun doldurmaq. 11. gömmek. örtmek. quylamaq. ners
eni nersiye soxmaq. tepmek. 12. alamaq. bulamaq. 13. pozmaq. xerablamaq. iflas.
1. müflis. yazıq. işi pozuq, xarab. 2. batmış. çökük. çökmüş. çöküklük.

1 . verşikestelik. 2. qerq olma. ( . <> q ) batmaq.
gagrak batma: gegrekde duyulan sancı.
batmaq

batmalı Batman batmış
batmul
batraq

(q <> . ) batma. 1. ( t <> s ) basmaq. çökmek. oturmaq. -bu yapının bir yanı basmış. - işler
i basacaq. dalmaq. girmek. düşmek. qaruqmaq. 2.çığatay durmaq. dayanmaq. davam edmeyi göster
ir. - bağırıb batmaq: çığırıb qalmaq. - deyib batmaq: diye qalmaq. - gün çatdı sona bata batd
i. 3. yox olmaq. itmek. - var yoxum batdı. 4. nifuz edmek. 5. sinğmek. sınğmaq. çuxura gor
a soxulmaq. gizlenmek. 6. ( içeri, içine) talmaq. dalmaq. soxulmaq. - qazma toprağa da
ldı. 7. batıqmaq. verşikest olmaq.
yasa batmaq: qaralar geymek.
bataq. umsuz. umutsuz. qurtarılmaz. yox olmalı. yoxluğa uğayan. uğursuz.
patmanaq. bat. bet. ağır. güclü. qalın. dayaqlı. iti. samballı.
1 . batqın. çökük. çökmüş. 2. kor. soqur. görmez. qapanmış.- soqur göz. butmul. biblika. bibe
damir batraq: damir bıtraq: üç bucaqlı demir tiken ki keçmişde düşman ayaqlarına batm
yol üstünde buraxılırdı.
batur bavul bayağ

bayağı

bayağılamaq

bayağılıq

bayaq
bayaqı
bayan
bayar

bağatur. bahadur. atılqan qahraman. sökman. bağlı. buxca. sandıq
> barah. ucuz. bayağı. aşağı. adi. öğür. övür. - bayağı bir yemak yapmışdı. - bayağı kişidir.
bayağı, ucuz dayara. bayağ. 1. düzca. alış. adatan. adi. seçilmamiş. sıra. rasgala. 2. alçaq.
a köomür. - sıra qarpuzi. - bayağı bir yemak yapmışdı. - bayağı kişidir. -bayağı qapsam, geyi
aralıq geyim. al geyim. (# qopsam: rasmi).- bayağı kişi.
bas bayağı.
aşağılamaq. alçalmaq. dağarsizlaşmak.- qazeta gündan güna aşaıılır.
bayağlıq. bayağılıq. aşağılıq. aşağlıq. adilik. adilik. alçaqlıq.- bu kişinin bayağılığı ilk
llidir.
bayağlığı gendan ballidir. bayağ. bayağı. yos. yoz. adi. qaba. bayağı. bayağ. yos. yo
qaba. varan9. zangin. dövlatli.
zangin. sangin. qanqır. aşraf.
bayat bayrı. tanrı. esgi.
bayatlatmaq
eqşitmek. ekşitmek. texmir edmek. acıtmaq.
baydaq yayaq. piyada.
bayıq 1. bihuş. 2. qeşş edmiş.
bayıqmaq
bayılmaq. bihuş olmaq.
bayılma - qarın bayılması: içkem, qarın qıyıntısı, ezilmesi. - içimde bir
qıyıntı vardır.
bayılmaq
bayıqmaq. bihuş olmaq.
bayılmaq
çaşmaq. yazmaq. yozmaq. incikmek. duyqusu gedmek.
büzülmek. titremek. qıyınmaq. ezilmek. keçinmek.
gedmek. - üreyim qıyındı.
bayın yipqin. yipqil. qızıl. erğevan renginde olan.
bayındırı
sevindiri. beşaret.
bayındırlıq
sevindirme. xoşallıq. abadlıq. ümran.
bayındırlıq1
bayınlıq. baynalıq. abadanlıq. abadlıq.
bayınlıq
abadlıq. baynalıq. bayındırla. abadanlıq.
bayır alçaq. eksik.
bayıtmaq
bihuşlatmaq.
bayqan beyqan. bayqın. bextever. mesud.
bayqınmaq
- sarxoş olub bayqınmaq: sızmaq. - içib içib sızdi.
bayqıtmaq

bayquş
baynalıq bayraq

bayram bayrı
baysancar baysınmaq
baysunqar
baytar
baz

bazar
-

sarxoş edib bayqıtmaq, uyutmaq: sızdırmaq. keflendirmek. - içdirib içdirib sızdi. - s
isteyin yerine getirdi.
ququvara.
bayquş soyu: ququmar.
abadlıq. bayınlıq. bayındırla. abadanlıq. sancaq. hakimiyyet. - bayrağı, ışığı, lampani göya
n ip: savla.
bayraq çakmak: bayaq açmaq.
pak bayramı: et kesimi: et qırımı:
1 . bayat. tanrı. esgi. 2. bağlı befalı. baysunqar. şahin
özünü itirib, baysınmag, düşünmak, qıraqdan ayrınmaq:
mat qalmaq. - o ağır görnüş önünde bir az daldı. baysencer. şahin.
(< bay. bay: erkek). erkek heyvanlara verilen ad.
(vaz <> baz <> var): bazfars: {(z <> s) . < > sav. sav}. aşbaz
< aşsav. - quşbaz < quşsav. - arvadbaz < arvasav.
vaz keçmak: var keçmek. yanqılmaq. genilmek. engilmek.
aralıq, dolanbac çarşı, bazar: ordu bazarı: rasta bazar. arasta. sayyar bazar.

bazar bacar. - bacara çıxmaq bacarıq ister.
bazdaşt < bağsat. saxlama. saxlat. basıb saxlama. bağsama.
bazı
< bası. basılıb qaldırılmış qol. - kerdi bazıları.
becaran qoyar. qoyan.
becarilmiş
perveri. ekdi. terbiyeli. edebli. ekme. terbiyet verilmiş.
quduru olmayan. - akdi su: perveri su. - akdi uşaq:
terbiyeli. becerilmiş uşaq. becarinmak
kendine yaxışdırmaq. edinmek. taxınmaq.- kişi kim
liyin
taxınmalıdır. - kişi sözüne taxınmalıdır. becartmak
böyütmek. böyümesine qulluq edmek.
beslemek. beslemek. besitmek. yamatmaq. terbiyet
edmek. - bu cocuğu men böyütdüm.
becatmak
<> becartmak
beç
- beç toyuq: beça toyuq: toyuqda çox değişik benekli bir
kümes quşi i çirkin br bağımsı var.
beça
- beça toyuq: beç toyuq: toyuqda çox değişik benekli bir
kümes quşi i çirkin br bağımsı var.
bednus yabanı toyuq. dağ toyuğı.
behcat gözellik.
bekara axıltı. axal. aşqal. axsal. kovşal. zibil.
beqiyafa
biçiksiz. beşiksiz. qatanqur. biçimsiz. gobud. yaxışıqsız.
qılıqsız.
bel
- bel bağlamaq: el bağlamaq. qullanmaq. hazır olmaq. - dağ
beli: arğıd. arğıdal. arğadal. boğaz. keçid.
bel soyuqluğu: işek borularının ısıtması, yanıqması.
bel gamiyi: egin. emud feqeri.
bel buran: it quyruğu. bitgi adı.
qaşa oxşar kimi, yaylı belli olan narsalar: qaş. belcik
belsek. kiçik
bel. süpürü, ocaq külün götürmeye yarar

belçe.
bela
bila. 1. birlikde. beraber. - onun bila geldim. 2. hetta.
velov. - bir cocuq bela bunu bilir. - ind gelse bela karı yoxdu.
3. hetta. gene. yene. - bir bele yedimde, yena yorulmadın. çox yoruldumsa, yena yazacağım.
belan bilan. bilan. 1. dağ belinden keçen yol. 2. atın boğazına
vurulan gülpeser.
beli bağlı
qulluqda hazir.
bellama - qalın qaltaq bellamasi: tepengü. tepengi. enli yeher qolanı.
bellama yeherin altına qoyulan terlik.
belsak belcik. kiçik bel. süpürü, ocaq külün götürmeye yarar
belçe.
berah barah < bayağ. ucuz. - çox barah dağara almısan: bayağı,
ucuz dayara.
berdiş verdiş. barnama. günki. götüri. götri. - günkidakilar:
barnamadakilar. - günkilar: barnamalar. - gün günkisi: günlük: bu günkü işlar, sözlar, görcak
bu günki çox uzun süracak. - günkini üça bölüblar: barnamani üça bölüblar.
beşik (< beşmak: sallamaq). karüt. - cocuq beşiyin sarmağ
bağlıqı, bağırlığı: bağırdaq. - beşik sallamaq: amak, zahmat vermak.
beşiksiz
biçiksiz. biçimsiz. qatanqur. gobud. yaxışıqsız. qılıqsız.
beqiyafa.
beşlama beş qat edma. taxmis.
beşli beşlik. müxammas.
beşlik beşli. müxammas.
beşman9 biçman. palto.
beşmak sallamaq (> beşik).
beşma çıqrıqçı, cahraçi dazgahının kötüyü. - dalikli beşma.
bet
üz. # bat: arxa.
beyin minğika.
bez
1. kirbas > karbas. toxunmuş basılmış. parça. çit. - bez
çözmak: parçanı dazgahdan açmaq. 2. sınırların toplanıb
yumaq olmasından oluşan yumruq. (<> bayz: yumurta). 3.tüte. ur. et xal.
soyuq bez: sıq toxunmuş keten bezi.
nişastalı bez: keteli. bezar
bıkır. bıkmış. usır. usanmış.
bezdiran
bezdiri. usandırıcı. usandıran. usdıran. bıqdıran. bıqdırı.
bezdiri bezdiren. usandırıcı. usandıran. usdıran. bıqdıran.
bıqdırı.
bezdirmak
bezikdirmek.keçel edmek. keçelemek: bıqtırmaq. bezganmak
ürpermek. örp
ermek. urparmaq. qalxıb dikelmek. deri
iğne iğne olmaq.
bezgilmak
bıqılmaq. usanılmaq.
bezgin üzgün. bıqmış. usanmış. me'yus.
bezginmak
bezikmek. usanmaq. bıkınmaq. didinmek. tirtinmek.
bezi
- al bezi: yağlıq. kir silmek üçün parça. peçete. desmal.
bezikdirmak
bezdirmek. keçel edmek. keçelemek: bıqtırmaq.
bezikmak
bezginmek. usanmaq. bıkınmaq. didinmek. tirtinmek.
beziqçi kelekçi. aldaq.
beziq biziq. bıqıq. bıxıq. tezyiq. sıxlıq. fişar.
beziqmak
küsmek. (boya) solmaq. - beziqdirmak: soldurmaq.
küsturmek.
beziş 1. bezme. bıkıntı. bıqış. usanc. 2. teneffür.
bezişmak
bıqışmaq. usanmaq.
bezli urlı. qursaqlı. ciqli.
bacari besri. beseri. aşılama. (suyu soğutmaq) becerilmiş.
barvarı. perveri. bacariksiz
çolaq. şil. qolaq.
bacariksiz qısrıq. tutuq. götrük. yazıq. miskin. aciz. - qısrıq kimse.
bacarli başarlı. bacarlı. qıvrıq. qıvraq. çıxarlı. çıxmar. bacmar.
bacarmak
bacarmaq. başarmaq. başa çıxmaq. qıvırmaq.- bunu
qıvırdınsa, eşq olsun. - onuda qıvırarım.

baçqüm hol. evin sofası.
bad
bend. bağ. qeyd. boqağı. buqağı. köstek. zencir. qeyd.
badava beleş.
badastan
badastan. bazistan (< bazamak). bezekli süslü, bahalı
değerli, qızıllı gümüşlü nerseler satılan örtülü, qapalı qapılı çarşı.
badmak göz qolay, zayıf görmek.
badsiz bağsız. har. utanmaz.
badzak besek. beyzek. bezek. naxış. bezek. süs.
bafalı bağlı bayrı. qısrıq.
bafasız sıymızdi. sözün tutmamaq. dönük. qırıq. ehdin sındıran.
bafasızlıq edmak sıymızmaq. sözün tutmamaq. dönüklük edmek. ehdin sındırmaq.
baganc qüvenc. güvenc. ögenc. övenc. kendine gögenen,
ögünen. fexr eden. müftexer. mütekebbir.
bağanak kepenek.
bağanmaz
bağanmaz. 1. meğrur. xudpesed. kenidini beğenmiş. 2.
iğrenc, çetin kişi. müşgülpesend.
bah
- bah bah: oxeh. oxxeh. aferin.
bahari her biri.
bah
ebe. bere. vere. müre. müri. vurqulamağa kömekçi söz.
behey. hey. yahu. - bah qardaş !. bah canım !. - bah kişi !.
baxt
şans. düş.- düşüne çıxan ne olursa. - düşsüz: bextsiz. düşlü: şanslı. bextli.
baxtli düşlü. şanslı.
baxtsiz düşsüz. sanslı.
baq
1. (b <> p ). pek. berk. 2. berk. sivri. kesgin. quvvetli. qatı.
qat. sert.- qat davranma. 3. sebr. 4. aşıq gemiyinin dörd üzden biri.
qopa bayi: isqambil oyununda kağız birliyi.
arı bayi: arıların qılavuzu.
bak bakina: berk berkine. qıs qıvraq. sıxıq berk. ip iti. kip
kipine.
baq bikaç. bek bikeçke. tekinlerin sanı biçeki.
baq bikaç: bek bikeçke. tekinlerin sanı biçeki.
alay bayi: jandarma bölüyünun başı.
bay balığı: bir çeşit mersin balığı.
çiçak bayi: çiçek qapacası.
qopa bayi: maça bayi: külxan beyi.
külxan bayi: darqa şayırd. haylaz cocuq. çüçe uşağı.
ağa bay: böyük qardeş.
üzü bark: üzü bak : utanmaz.
baqavul bakavul. tatıcı. dadıcı. yemeklerin dadına baxan. dadan.
çaşnıgir.
baqcağiz
beycığız. 1. (öğgü simgesi) kiçik bey. 2. (alçaldıcı simgesi)
alçaq bek.
baqçi bakçi. baxıçı. bakıçı. tumarlayan.
baqçi bakçi. qolçu. gözetçi. - tamuç qolçı: sınır bekcisi. qorcı.
görci. mahafiz. urxan. urbey. qala, senger başçısı.
baqçilik
bakçilik. qolçılıq. qolçuluq. gözetçilik. qardiyanlıq.
baqandi beğenme. qızartma. tava kababı.
baqanik teqdirname.
baqanilmaz
beğenilmez. kepek. içsiz.
baqaniş 1. seçme. intixab. 2. ixtiyar. tercih. 3. tehsin. teqdir.
baqanma bağanma. beqendi.
baqanmak
bağanmak. 1. onamaq. beğenib istemek. göz tutmaq.
ixtiyar edmek. 2. teqdir edmek. saymaq. - bu nece kişidir, heç kimi beğenmez. 3. burun
burmaq. 4. sarmaq. xoşa gedmek. - hançı dadlar sizi sarır. - acı yemekler mene sarmaz. bu şaka ona sarmadı.
baqanmamak
bağanmamak. yermek. yermek. xoşlanmamaq.

tiksinmek. iğrenmek. çekinmek. - aş yermak: boylu qadının yemeyi beğemeyib, qıvır zıvıra yeri
.
baqil bekil. baxan. nazir.
baqina - bak bakina: berk berkine. qıs qıvraq. sıxıq berk. ip iti. kip
kipine.
baqir bakir. sebr eden.
baqiş bakiş. berkiş. qatılaş. qatlaş. teqviye.
baqişmak
bekişmek. ağdalaşmaq. uqdeleşmek. quyuqlaşmaq.
- çakiş bakişmak: qaqışmaq. dürtüb iterek xırpalaşmaq. baqiştirmak
bakiştirmak. aqturmaq
quyuqlaştırmaq.
ağdalaştırmaq. uqdeleştirmek.
baqit bakit. 1. baqıt. qala. erk. 2. paket. kip. kif. gilip. gilif. qınıf.
qılıf. qılab, ğilaf, qab. qapaq. qoraq. zerf.
baqitlamak

bakitlamak.quyulaştırmaq. qoyulaştırmaq.

qoyqulaştırmaq. açıqlığın, boşluğun gidarmak.
qalizlatmak. - pakmazi bir az daha quyulaştır. - durum ged
geda qoyulaşır. - bunun göyün quyulaştır, sarısın aç.
baqitma bakitma. quşaqlama. gürşaqlama. qurşaqlama. taqviyat
edma.
baqitvan
bakitvan. yancıq. çuqal. at zirehi.
baqiz bakiz. aksiz. sabirsiz.
baqlak baklak. baklama. qarucaq. qorucaq. duracaq.
baqlama baklama. baklak. qarucaq. qorucaq. duracaq. umu.
umma. gözlama.
baqlamak
(bak. pak: bark. sağlam). baklamak. 1. gözlamak. ta'qib
edmak. qovalamaq. qoğalamaq. arxasına düşüb tutmağa çabalamaq. gizli örtülü, qaçaq narsani ar
maq. durmaq. dözmak. sabr edmak. - burda bir iki saat duralım. - bir az durun. - dur
ammıram. - gedir gedir, durmaq bilmir. 2. barkitmak. 3. qorumaq. qorqatmaq. 4. umm
aq. - sizdan bunu baklamazdim. -- ovu ninina dak qoğaladı.- oğruları sınıa dak qoğaladı. -işs
lıb bir iş qoğalır. - fürsat qovalamaq. - kandi manim yoxluğumu qovalır.
baqlanmak baqlanmaz baqlatmak

baqlayiş baqli
baqlik
baqlikçi
baqtaş
baqtaş
baqtli
baqtsiz

bala

balad

baklanmak. umulmaq. gözlenmek. umulmaz. gözlenmez.
baklatmak. qorıtmaq. gözetmek. hifz etdirmek.
turdurmaq. durdurmaq. gözetletmek. baxtırmaq.
qorqatmaq. gözettirmek. - bir azda onu durdur baxalım.qorıları qorutmaq garkir.
baklayiş. qoruma. bekleme. gözetiş. intizar.
bakli8. bağlı. sirli. - bakli qapı. - bakli ağız: qapalı ağız. bakli bekli
baylik. 1. neciblik. zadeqanlıq. 2. ağalıq. imaret. eyalet başqanlığı.
baylikçi. xan sarayının baş bitikçisi. emirin yanında işleyenlere deyilir. tanrı eri. eren.
baxtli. doğanlı. şanslı. tale'li.
baxtsiz. doğansız. şanssız. doğanı dönmüş. taleyi
çönmüş. tale'siz.
urğun. vurğun. vırqın. - urğuna düşmek. yaralı. vurulmuş. - urğunlar: yaralılar.
(bal < > bil <> bal. balıq). bellenmiş. bellendik. belirmiş. cızıqlanmış sınırlanmış yer { ba
abca}. şeher.
balak
balak
balamak
balaş

balga balgamak balgili balgilik
balik
balinc balinğ

balinğlamak
balir balirmak

- barak, balak göz: bölük göz: börak göz. ala göz. böyük iri badam göz.
1. üzarindan yol keçan tapa. 2.5 istalik4. yadigar. sıylıq.
ağuşturmaq. bulamaq.- yağa ağuşmuş kağız.
1. balla. ballak. dağişsiz, avazsiz verilan narsa. caba.
müfda. maccani. töhva.- balaş atın dişi sayılmaz. 2.
müfda.
qırda. ulaka. alamat.
ballamak. bilgamak. yerlamak. nişanlamaq. adaqlı. yaxımlı. ma'ruf. im. işara. alamat. nişan.
mil.
balınc. ölçü. andaza. qadr.
1 . açıq. aşkar. 2. gözlarin açıq, şaşa qalması. şaşqın. mütahayyir.
1 . açıqlamaq. 2. gözlarin açıq, şaşa qalıb baxması. şaşqın şaşqın baxmaq. mütahayyir qalmaq.
.
ballirmak. 1. açılmaq. ağarmaq. - gözlari balirdi. 2. aşgar olmaq. zahir olmaq. - çox keçmada
balirdi. - balirin gizli sirlari 3 ifşa olmaq
balirmiş
balirsiz balqa

balla

ballak

ballamak

ballama
ballandik

beled (bal < > bil <> bal. balıq) bellenmiş. bellendik. cızıqlanmış sınırlanmış yer { baladiy
a}. şeher. bulursuz. bilirsiz. bilirsiz. mecvhul. balga. 1. difa aracı. - yol davam
eyliyer, öteri yolçu\ ağaca xor baxar, kölgesiz olsa\ eller arasında birde misal var\ igid
aciz olar balgasiz olsaşekibi. 2. belle tikesi. bellek tutmaq, tikelemek üçün qırılan çörek.
< bulAğa. olAQa. kimi. hemen. sanki.- haman qaldı: çox az qaldı. sanki qalmadı. -haman yo
xdur: yox kimidir. sanki yoxdu. ele bil yoxdu. bellek. beleş. değişsiz, evezsiz verile
n nerse. caba. müfde. meccani. töhve.
1. aşqara ( r <> l ) aşqala. açqala. açıqına. yırqın.
yırtığına. 2. belle. beleş. değişsiz, evezsiz verilen nerse.
caba. müfde. meccani. töhve.
1. öğrenmek. yadlamamaq. zehne tapşırmaq.
ezberlemek. - dersi balladizmi. 2. zenn edmek. - men öyle
ballamişdim. 3. bilgemek. belgemek. yerlemek.
nişanlamaq.
belleyiş. öğrenme. hifz. ezberleme. zebt.
beled (bal < > bil <> bal. balıq) bellenmiş. belirmiş.
cızıqlanmış sınırlanmış yer { baladiyyaarabca}. şeher.
ballandimak
ballanilmak ballanmak

ballanmiş

ballatmak

ballayiş
balli
ballirmak

ballisiz
balürsüz
balva

sızdırmaq. sezdirmek. hiss etdirmek. dolaysiyle
anlatmaq.
sezilmek. sızılmaq. hiss olunmaq. dolaysiyle anlamaq. 1 . öğrenilmek. yadlanmamaq. zehne
tapşırılmaq. ezberlenmek. - dersi ballandizmi. 2. zenn edilmek. - men öyle ballanmişdim.
(bal < > bil <> bal. balıq) beled. bellendik. belirmiş. cızıqlanmış sınırlanmış yer { baladiy
a}. şeher. 1 . bildirmek. öğretmek. - sanıları cocuğa ballatdik. - alfabeti uşaqlara ballat.
onlara düşen görevleri ballatin. 2. açıqlatmaq. ortaya qoymaq. meydana çıxarmaq. - ürek sözü
r.
belleme. öğrenme. hifz. ezberleme. zebt. bildinğ. aşqar. aşqal. açqal. açıq. yırıq. qapaqsız.
lirmak. 1. açılmaq. ağarmaq. - gözleri balirdi. 2. aşgar olmaq. zahir olmaq. - çox keçmeden b
lirdi. - balirin gizli sirleri. 3. ifşa olmaq.
balürsüz. 1. mechul. 2. nabud. 3. şübheli. meşkuk. ballisiz. 1. mechul. 2. nabud. 3. şübheli.
meşkuk. bulağay. aşub. bulğaq. qovğa.qarışıqlıq. gurultu. - işçiler arasında bir gurultu qopd
ultu neden ötürüdür.

ban
nişan.
bançi xudpeset.
band
bed. bağ. boqağı. buqağı. köstek. zencir. qeyd. eqd.
bağlama. rebt. qınaq. barmaq mefseli. barmağın çıtlayan yeri.
yeher bağı, bandi: aşırtma. aşırma. qulan. bandar
iskile. ağız. yanşaq. ya
yer.
bandari qorumaq üçün denizin qıyılarına buraxılan, atılan daşlar, qayalar. bırağıntı.
bandli boğmaqlı. boğumlı. mefselli.
banaq banak. benğ. xal. leke. - geyikin iri, banakli çeşiti: sığın.
banak banak: sepgil. serpme
banaqli banakli. benli. xallı. menğliq. - üstüna qar yağmış kimi,
ağ banakli narsa: qar yağdı. - qar yağdı toyuq. qar
bangafa mangafa. qalın qafa. dana baş.
baniş benziş. oxşarış. kimiş. tayış.
baniz banz. banzik. 1. üz. görnüş. - denizin be:nzi. 2. üz boyası,
üzün rengi. - benzi atmaq: benzi uçmaq: benzi pozulmaq: sararmaq. 3. üzün rengi. anğ. enğ. ara anğli. - buğday anğli.
bulanıq beniz: soluq, fersiz surat üz.
banq
banqak
banli
banlik
banz

banzamak

banzar

banzarsiz

banğ. banak. xal. laka.
bax > banak
banakli. xallı. manğliq.
1 . qurra. qurur. kibr. 2. xodi.
baniz. banzik. 1. üz. görnüş. - danizin ba:nzi. 2. üz boyası, üzün rangi. - banzi atmaq: banz
aq: banzi pozulmaq: sararmaq.
1. görünmak. sanılmaq. zann olunmaq.- bu qumaş ipak kimi görünür. - bulutlar yera enmiş görün
maq. uyuşmaq. oxşamaq.
çox banzamak: burundan damlamaq.
sınar. tanaş. danqdaş. xuydaş. hamxuy. uyar. oğşar. varı. çakan. gedan. sayaq. yolunda. biçim
müşabih.
sıravarı: bir sırada. bir sıralı.
çapqınvarı: çapqın olan kimi.
türkvarı: türkavarı: türk yolunda.
xaçvarı: xaça banzar.
heyvan sınarına çakar.
1 . olmadıq. misilsiz. - olmadıq işa qaldıq. 2. uyarsız. oğşarsız.
banzaş banzatilmak

banzatmak

banzatma banzayiş banzazşmak banzik

banziş

osom. yosom9. usum. qiyas.
1 . uydurulmaq. teşbih edmek. temsil edmek. - bu ona benzetilemez. 2. teqlid edmek
. 3. yanılıb sanılmaq. -aranan ölüte banzatildi, tutuldu. - narsiya (bir şeye) banzatilmak:
bir işin olur olmasın qurtarılması, qurtulmuşu kimi yapılması, oxşarılması. - adama banzatilm
. yanıltmaq. eks etdirmek. teqlid edmek. - sizin şeklizi çekib, lap benzetdi. - bu şekli
lap mene banzatdin. - bu işleri banzatan varmı. - bu sözleri banzatan. 2. yanılıb nerseni
başqasının yerine tutmaq. yanılıb sanmaq. -bağışlayın sizi ona banzatdim. - narsiya (bir şey
atmak: bir işi olur olmasın qurtarmaq, qurtulmuş kimi yapmaq. - çalışır özün adama banzatsin.
. teqlid. müşabihet
eşleşmek. müşbeh, maadil olmaq.
baniz. banz. 1. üz. görnüş. - denizin be:nzi. 2. üz boyası,
üzün rengi. - benzi atmaq: benzi uçmaq: benzi pozulmaq:
sararmaq. 3. müşabih.
beniş. oxşarış. kimiş. tayış.

banztan 1. oxşatan. yanıtan. temsilçi. teqlid eden. müqellid. - bu
işleri banzatan varmı. - bu sözleri banzatan. 2. aktiyor. hünerpişe.
bar
(< bar. var). 1. olmuş olan nerse. anıq. hazır. elde olan,
sanda, zehnide olan nerse. mehfuz. hifz olunmuş. hafize. yad. - berden oxu. - bari
n itirmek: olanın, huşun itirmek. - barsiz: huşsuz. karsız. - berine ağ qatım: ağlıva qadam g
in. 2. orta. çevre. mihit. - barda bir şey yoxdu. -bu barilari arın saxlamalı. 3. köks. si
ne. - bara al: bar al: yadla. yadında saxla. 4. yemiş. - barsiz ağac, baş eğmez. 5. sonaç. n
etice. - barsiz barsız karsız. - buda bizim barimiz. 6. emek. müzd. padaş. - barli iş, bar
siz iş.
barabar busan. eş. musavi. hamar. sıvat. eş hündürlükde olan.
birbire. bile. bele. birlikde. yanı sıra. yan yana. ekiz. -onun bila geldim. - barab
ar götürmak: almaq. - coluğ cocuğuvu al ged.
barabarlamak
1. birbirelemek. musaviletmek. tesviye edmek. 2.
topuqlamaq. ayaqlamaq. yarıqlamaq. birlemek.
müsavilemek. tarazlamaq. barabarlaşmak birbireşmek. dengleşmek.
barah < bayağ. ucuz. - çox barah değere almısan: bayağı, ucuz
deyere.
bardüvan2
ucuna ip bağlayıb uçurtulan ne. uçurtma. yelecek. yellencek.
barabarlik
birbiralik. 1. tesavi. musavat. 2. müvazine. maadile.
barak - barak, balak göz: bölük göz: börek göz. ala göz. böyük iri
badam göz.
barak > barg. varaq. yapraq.
barakatli
bola. bolaq. bolluq. boluq.
barakatli
uğurlu. xeyirli. mesud.
bara
1. mere. mire. müre. vere. ebe. hey. eye. yansıma
sözler. - bara demedimmi. - bara qardaş. 2. iyilik.
yaxşıqlıq. afiyet. - baralar olsun: oğurlar, xeyirler olsun. baralatmak
vurmaq. ur

salamaq. zedelemek. - yemişler sandıqda
ursallanıb. ezib yormaq. bıqtırmaq. incitmek. - bu sözler
meni ursaladı.
barali berli. semerli. semir. semiz. varlı. barlı.
baralnmak
ezilmek. urulmaq. vurulmaq. zedelenmek. - urulmuş yemişler.
baras barsa. yapras. 1. xallı. 2. zedeli.
baratmak
berraqlamaq. beritmek.
barg
< berek. vereq. yapraq.
bargüsar
barqüzar. ermeğan. yarmağan. töhve.
bargüzar
barqüsar. ermeğan. yarmağan. töhve.
bari
- bax bari: yaxci. bax bir!. görelim!.
öta bari: fır dolayı. çep çevre. - ormanı fır dolayı dolandıq.
ötada barida: qıyıda bucaqda. bari
- öta bari: yuxarı aşağı.
barimak gedmek. gönderilmek. müracet verdirmek.
bariş 1. başmaqla qalıbın arasına qoyulan yonqa. 2. ağac,
odun kündesin yarmaqda, yarığına qoyulan yarqıc.
yarqıc (yaran) dilim.
baritmak
berraqlamaq. beretmek. göndermek. müracet vermek.
bark
bark. pek (p <> b ) bek. 1 . dabanlı. duraqlı. dönmez.
sabit. 2. kal. 3. metin. 4. sıqı. sıkı. sıxı. qısı. qısqıq. qatı. sert. möhkem. sert. qatı. q
i. sert. kesgin. quvvetli. möhkem. sağlam. güclü. qevi. yavuz. beter. yaman. şedid. şiddetli
. çox sert. entiq. foqulade. xariqülade. qıyaq. sert. vurqulu. çitik. dönmez. sağlam. ekit (
< akmak: dayaqlamaq). tiri. diri. dirik. tirik. qatı. bek. qatı. qat. sert.- qat dav
ranma. - sıxıq bark. qıs qıvraq. ip iti. berk berkine. bek bekine. kip kipine.

bark barkina: bak bakina. qıs qıvraq. sıxıq bark. ip iti. kip kipina. - diri söz.
- bark sıx:. ikida bir: ikida birda: har vax. -sağ qazıq: güclü mıx. - sıqı tut. - sıqı de. sümük: gavrak olmayan. - qısı ürak.
barkimak
galmak. yetişmak. sartlaşmak. itimak.
barkimiş
aşılı. güclanmiş.
barkitmak
baklamak. çoşlamq. cuşlamaq. yüklamak.
barklik dirilik. sartlik. yavuzluq. batarlik. yamanlıq. şadidlik.
sartlik.
barq
bark. qurs. tüm. bütün.
bark sağlam, güclü: turp kimi.
üzü bark : üzü bak : utanmaz. barqidan
barkidan. qabıq. qapıq.
barqimak
barkimak. qatılaşmaq. qatlaşmaq. quyulaşmaq.
quyuqlaşmaq. quyuqlaşmaq. qatılmaq. pıxtlanmaq. qatılmaq. pıxtlanmaq.- yoğurt qatıldı. - qan
barqin barkin. (b <> p ) parçin. barçın ( < birkitma). 1. çapar. bir
yerin çevrasin qorumaq, sağlamaq üçün daş çanqıl, çalı çırpıdan kiçik duvar barkitma. 2. nars
na keçirdib birikitib, barkitma. - parçinmiş ikini birbirindan ayırmaq çox zordur.

barqina - bark barkina: bek bekine. qıs qıvraq. sıxıq berk. ip iti. kip
kipine.
barqiş barkiş. bekiş. qatılaş. qatlaş. teqviye.
barqit barkit. sağat. tayaq. dayaq. yardam. teqviyet.
barqitmak
barkitmak. düzelmek. qayırmaq. diketmek. qayim qoymaq.
barqitmak
barkitmak. qayırmaq. qoymaq. qerar vermek.
barqlaşdirmak barklaşdirmak. güclendirmek. sıqmaq. quvvet vermek.
teşdid edmek. - bu işde siz bizim elimizi sıxdız: elimizden tudduz. - sesin sıxıb çığırdı. (herfi) sıxmaq: teşdidle oxumaq.
barqlaşmak
barklaşmak. pekleşmek. qatılmaq. qatılaşmaq.
sertleşmek. - bu toprağ güneşle berk qatıldı.
barlamak
içine, sinesine, köksüne almaq. (az barlamak sözüde "az"
eki artıqdır).
barli bereli. semerli. semir. semiz. varlı. barlı.
barnama tökmak uydurmaq. tasarlamaq. pılan cızmaq.
barraq turuq. turu. duru. duruq. açıq. saf. - duru su.
ışıltılı, barraq olmayan: tonuğ. donuğ. dumanlı. tüssüli. bulutlu. boz. soluq. - donu
ışıltılı, barraq, sarı göz: durna gözü.

- pırraq, barraq olmayan: tesfiye olunmayan. bulanıqlı.
tortlı. tortılı. dürtli. kedir.
barsa baras. yapras. 1. xallı. 2. zedeli.
basat 1. pusat. busat. basat.yat. yataq. yataqan. qalxan zireh
kimi, qorunmaq üçün nersenin üzerine yatırılmış yat
yaraq, silah sürsat. 2. döşen. yaylıq. açlıq.
basda Ce'be < cım + ba. cumbe. kumbe. komba. qabırqa: qutu.
qabırcak8. qısqın.
basdi basdı. et suyu, qiyme ile pişirilen göy. - kül basdı: külde
pişirilen et. - qaş basdı: qaşın üzerinden, başa yanqılıc bağlanan leçek. - dal basdı: ağırlı
erez
basak ( s <> z ) bezek. bezek. bedzek. süs.
basa
1. ehd. qovl. teehhüd. - basa vermak: teehhüd edmek. 2.
ateşkes. - iki aylıq basa vardır.
basari besri. beceri. aşılama. (suyu soğutmaq. - basari su)
becerilmiş. barvarı. perveri.
basi
1. edeb. terbiye. azuq. azıq. 2. teğziye. 3. beslenilecek
yer. - besiye qoymaq: semirtmek.
basic - basici imumi: imecilik. birlikde qoşuş: birlikde qoşuşub
yardımlaşma. kömek.
basili 1. tavlı. tavlatılmış. semrilmiş. 2. şişman. 3. yeterli. kafi.
basitmak bas

baslamak

baslama

baslayiş basli
basri

beslemek. becetmek.yamatmaq. büs. 1. artıqlığı, berkliyi vurqulayan ön ek sözü. - bas belli.
bütün. 2. tüzen: düzen. 1 . yedirmek. tavlamaq. infaq edmek. 2. altını doldurmaq. qalınlaştı

altamaq. qabartmaq. - altını pambıqla basla. 3. böyütmek. böyümesine qulluq edmek. yetişdirm
becertmek. terbiyet edmek. - bu cocuğu men böyütdüm. 4. terbiyelemek. derlemek. asıramaQ.
yedirmek. 5. yapmaq. tutmaq. qurmaq. yetişdirmek. hazırlamaq. - turşı tutmaq. ipek böceyi
tutmaq. - xemir tutmaq. maya tutmaq. - yoğurt tutdu. 6. besitmek. becetmek.yamatm
aq.
1. altı dolu nerse. 2. boğazlığına (yeyib işlemeyine) geyimne qarşı (müzdü) tutulan qulluqçu.
qçu qız. yanaşma qız. 4. boğazlığına (yeyib işlemeyine) geyimne qarşı (müzdüne) tutulan qullu
aq.
semiz. toplu. etli. dolu. arıq olmayan. - bu kere onu toplu gördüm.
beseri. beceri. aşılama. (suyu soğutmaq. - basri su) becerilmiş. barvarı. perveri.
bast
bastarfars başarat veran
batalat
batdamak
batar

batarlik batn
battamak

bay
baybaşı bayaniş bayanmak

döşetme. açma. yayma.
<> bastar <> pastar <> pıstır. altlıq. altda olan. yataq. öndüc. savçı. savaçı. müjdeçi. beşi
b xeber götüren.
bataqlıq. batıqlıq. gevşeklik. turğunluq. durğunluq. ağırlıq.- o durqunluqla, iş görülmez. se
amaq. qapsamaq. tutmaq. yumutmaq. sedlemek. kesmek. - deliyi qapat. aşırı. qıyaq. fövqülade.
mubaliğeli. yaman. yavuz. iti. yaklış. yavuz. berk. yaman. şedid. şiddetli. çox sert. entiq
. foqulade. xariqülade. qıyaq.- qıyaq gözel. qıyaq zengin. - qıyaq bağadur. yavuzluq. berklik
yamanlıq. şedidlik. sertlik. quşaq. göbek. nesl.- beş göbakdan beri. baddamak. bağlamaq. tut
aq. qapamaq. soxmaq. uğratmaq. tutturmaq. giriftar edmek. - başımı belaya uğratdım. - bir qa
ya zivib yolu tutdu. 1 . ağa. reis. buyruq. 2 cenab. sır. müdür.
xoşa geliş. yaranış. bayanmak göz tutmaq.

baygir enanmiş, iğdiş at. - ağanın baygiri: ülkak. güstax.
casaratli.
bayqan bayqan. bayqın. baxtavar. masud.
baylik baqlik. naciblik.ağalıq. böyüklük. idara.
baylikçi
baqlikçi. xan sarayının baş bitikçisi.
bayzak bazak. badzak. naxış.
bayzarabi
(yumurta) <> bez: sınırların toplanıb yumaq olmasından
oluşan yumruq.
bazadi göyçil yaqut.
bazak ( z <> s ) basak. bezak. badzak. süs. basak. ( s <> z ) bazak.
badzak. süs. donat. don. ton. tazyin. - donlu donatlı ev: bazakli ev. 1. bayzak. bad
zak. naxış. süs. saruq. sarıq. sarquq. sayvan. seyvan. çıxıntı. damla. tamla. oyma. sıçaq. sa
> aç # iç ). 2. yalandan iş. yaldız. üstün görü iş. üstün gör işlama. göz boyama. solaylama.
un diplomu bir yaldızdır. - içi tazak, üzü yaldız. - yalançı, üzdak (sathi) süs, bazak: qalay
va. qaval. - bildiyin bu qadar, qalayın naradan. - atalıq qalayı kişiya yaramaz: atasının ad
sanına güvanmak (sevinan) kişiya yaraşmaz. - üza vurulan bazak düzak: üz yazısı:
bazakçi

bazakdüzak bazakli

bazaksiz
bazama
bazamak

bazan

yaldızçı. ayna daraxçı. yazmaçı. yazıçı. süseş. meşşate. gelinlerin, qadınların üz gözüne boy
. meşşate.
aldatıcı bezek düzek: alayış.
bazakli. oyalı. müzeyyen. neqş o niqarlı. düzgünlü. süslü. enli kirşanlı. - düzgünlü qız aldı
süslü bazakli: qalaylı. hay küylü. quru. alıqsız. gecsiz. - quru duvar. tonatma. dona
ma. süslendirme. tezyin. süslemek. düzenlemek. qaplatmaq. qaplamaq. qalpatmaq. qalpama
q. tonatmaq. donatmaq. tezyin edmek. süslemek.yaxışdırmaq. tezyin edmek. yaldızlamaq. zine
t vermek. tezhib edmek. yaratmaq. toxumaq. düzeltmek.
otaqları ne gözel yaraşdırmısız.
evi qalpatladıq. - bu qoca qarı özün ne qalpatıb durur.
-

nerse üzerine tel, pul, topuz çivi vurmaq, işlemek: qaqmaq. ( q <> t ) taqmaq.
- altın gümüş qaqılı nerse.
üzdan, yalandan sathan, süsamak, bazamak: qalaylamaq.
sünni. mesnoi. bezek. süs. zinet.
bazanmak bazgak

bazgaklik

bazistan

bazm bibar
biblika
bıcırğan
biçdirmak
biçdirmak
biçak

naxışlamaq. esrilemek. süslemek.
qalayçı. üzdek. süsüc. üzde gösteren. üzdek, sethi,
temelsiz köksüz iş yapan kimse. saxtakar.
qalayçılıq. üzdeklik. süsüclük. temelsizlik köksüzlük.
saxtakarlıq.
badastan. badastan (< bazamak). bezekli süslü, bahalı
değerli, qızıllı gümüşlü nerseler satılan örtülü, qapalı
qapılı çarşı.
yığıncaq. yığva.
biblikaa batmul. butmul.
batmul. butmul. biber.
demiri ağartma ayqıtı.
qırpdırmaq. qırdırmaq. kesdirmek. qısatmaq. nersenin el qolun yığıb, qırıb kiçitmek.
1.
kesdirmek. yardırmaq. şeqqeletmek. - ağac biçdirmak.
2.
ölçü üzre kesdirmek. - paltar biçdirmak.
1. biçin. qıt. kesme işi.- qıt dövrü: biçin çağı. 2. peçek. kesbet. kisvet (< kasmak). nersiy
esilen parça, örtük.
- baq bikaç. bek bikeçke. tekinlerin sanı biçeki.
biçarlamak biçi

biçici biçik

biçilmiş

biçim
başarlamaq. başa çıxarmaq. tasviya edmak.
1. kasi (< kasmak). geysi. bezdan biçilmiş. paltar. - kasi
biçmak: biçi kasmak: paltar biçmak. - kasi daşı: bulaq çay
yanında palatarı döğarak yumağa özal yassı daş. 2. biçik.
harf. - yatba biçi: harfi rabt. - manla san: man va san: ( bu

tümlada "]a", "va" yatba biçidi).
biçan. kasici. oraqçı. zalim.
1 . qılıq. rasm. yansı. çakil. şakil. aks. foto. fotoqrafya. -qılıq çıxarmaq: qılıq çakmak: a
2. qılıq. zahir. 3. biçi. harf. - yatba biçi: harfi rabt. - manla san: man va san: ( bu
tümlada "la", "va" yatba biçidi). 4. licim. çakil. şakil. qurum. hey'at. - o qurumda çıxmaq
olmaz. - bu na qurudu bela. 5. yol. qırım. kasim. tarz. şakil. islub. - ana biçik: ana d
afdar: kötük.
biçma. kasma. kasilmiş. kasik. kasilmiş. maqtu'. - kasik parça, ağac, kağız.
- saran biçmasi: sarani biçib, uzun döşamali ağac. 1. üz. form. surat. islub. tarz. 2. andam
. biçma. yaxşıq. uyqun. oran. tanasüb. - yeni biçim. - biçimina gatirmak: uydurmaq. qalıbına
maq. 3. qırım. zahir. 4. qılıq. şakil.

edik. mod. terz. 5. tas. tası. neqşe. 6. qet. (> qedd). ölçü.
bir quruğun biçimi, duruşu. bünye. yapi.- iri yapıli. biçiminda
varı. benzer.
en. geden. sayaq. yolunda. müşabih.
sıravarı: bir sırada. bir sıralı.
çapqınvarı: çapqın olan kimi.
türkvarı: türkevarı: türk yolunda.
xaçvarı: xaça benzer.
biçimsiz
biçiksiz. beşiksiz. qatanqur. gobud. yaxışıqsız. qılıqsız.
beqiyafe. bol paça. şapşal. çapçal. oransız. çeksiz. yaxışıqsız. uyarsız. tanasübsüz. pasaqlı
uyuşsuz. uykusuz. yaxşıqsız. qeyri mütenasib. küt. qunt. künt. qıssa. qopal. kopal. kupal. kü
i. tobaç. qunt. qıssa.
qıssa, qalın olaraq biçimsiz: topaç. - topaç kişi. - topaç qıra, xiyar. - topaç yapı.
oylu, tıqnaz, topaç olan:
top topuz.
şişman, biçimsiz, qıssa olan: tumbadız. - tumbadız. biçimsizlik
oransızlıq. çek
yaxışıqsızlıq. yarmaşsızlıq.
uyarsızlıq. tanasübsüzlük.
biçin biçek. qıt. kesme işi. zülm. kesim.- qıt dövrü: biçin çağı.
bıçqı11 testere.
biçqul biçmak

biçma
biçran biçuq
bıçuq

bidiriğ

bığ bikaç
bikaranafars
bikaranfars
bıkır

iti. çalt. yüvrük.
qırpmaq. qırmaq. kasmak. qısatmaq. narsanin al qolun yığıb, qırıb kiçitmak. oyan bu yanın kas
xarclarizi qırpa qırpa azaldın. - bu kağazın ursalanmış qıraqlarını qıpdım. - yazın sıcaqlığı
ayin çoxluğuna baxmayaraq, qırpa qırpa heç bir na qalmadı. biçim. oran. kasma. biçilmiş. kasi
saran biçmasi: sarani biçib, uzun döşamali ağac. > pencar. biçilib yeyilan narsa.
bıçuq. yarım. nisf. - bir buçuq: yarım qadar. - bir buçuq
yarım: bir yarım. bira at üstüna yarım.
biçuq. yarım. nisf. - bir buçuq: yarım qadar. - bir buçuq
yarım: bir yarım. bira at üstüna yarım.
(< bi + diriğ: darıx. dartıq. tarıq). darıxsız. darqamaz.
tarqamaz. darıxmaz. asigamaz. asirgaman.
asirgamiyan.
bax > buğ.
- baq bikaç. bak bikaçka. takinlarin sanı biçaki.
<
karansiz. bikaranfars. (< karmak). ucsuz bucaqsız.
<
karansiz. bikaranafars (< karmak). ucsuz bucaqsız. bıkmış. bezar. usır. usanmış.
bıkmış bıkır. bezar. usır. usanmış.
biqanagi
yabançılıq. özgerçilik.
bıqdıran
bıqdırı. usandırıcı. usandıran. usdıran. bezdiri. bezdiren.
bıqdırı bıqdıran. usandırıcı. usandıran. usdıran. bezdiri.
bezdiren.
bıqıq bıxıq. beziq. biziq. tezyiq. sıxlıq. fişar.
bıqılmaq
bezgilmek. usanılmaq.
bıqındı bıkındı. turğunluq. durğunluq. yorqunluq. utanış. usanış.
- onun bir durğunluğu vardır.
bıqınmaq
bıkınmaq. usanmaq. bezginmek. bezikmek. didinmek.
tirtinmek.
biqinmak
bikinmak.ağınmaq. dolunmaq. tıxınmaq.
bıqış 1. bıkıntı. bezme. beziş. usanc. 2. teneffür. nifret.
bıqışmaq
bezişmek. usanmaq.
bıqıt pıkıt. quyuq. kifir. kesif. qatıl. qalın. aşıq.
bıqıtlıq
bıkıtlıq. pıkıtlıq. pıxtılıq. quyuqluq. quyuluq. kifirlik.
kesafet. qatılıq. qalınlıq. aşıqlıq.
biqitmak
bikitmak.ağıtmaq. doldurmaq. tıxmaq.
bıqqınmaq
boğumsanmaq. bunğalmaq. bunalmaq. - dumandan
bunaldı.
bıqma
bıqmaq

bıqmış

sümük.

bıqtırmaq

bilan
bilda bildak
bildalamak bildaşmak bildik bildik

bildinğ

1 . yağlı yemekden bıqmaq. yalqmaq. yağqılmaq. qanmaq. 2. yalqmaq. yanğılmaq. qanmaq. yağlı y
en bıqmaq.
bıkmış. 1. turğun. durğun. yorqun. utanclı. usanclı. usanmış. - onun durğunun görmemisen. 2.
. usanmış. me'yus.
keçel edmek. keçelemek: bezdirmek. bezikdirmek. boğumsatmaq. bunatmaq. bunğatmaq.- duman
bizi bunaltdı.
belan. bilan. 1. dağ belinden keçen yol. 2. atın boğazına vurulan gülpeser.
1 . xeber. - bildesiz: xebesiz. - bildeli: xeberdar. -bildeliklik: xeberdarlıq. 2.
ixtar. - daşı: iman daşı: nişan daşı. ixtar edmek.
bilgişmek. tanışmaq. danışmaq. - bir görüşde tanışdıq. tanıdıq. sınar. bir soydan olan. - hey
. aşna. aşina. aşnaq. aşqan. aşıqan. (< aşılanmış: bellenmiş). aşınaq. aşınqan. tanıdıq. bili
i. 2. aqah. mütelle'. belli. tanış. xodi.
bildirçin

bildiri
bildirilmak
bildiriş
bildir
bildirma
bildirmak

bilagi

bilakca
bilak
son yaza yaxın axlanan bir quş.

bildirçin qılavuzi: erkeyi.
bildirçin oti: hindden gelen bir ağılı ot. anğlatı. e'lan.
anladılmaq. tefhim edilmek. e'lan edilmek. anlatma. anlatı. e'lam. xeberdarlıq. buldur
. keçen il.
ittila'.
belletmek. öğretmek. tanıtdırmaq. tanıtmaq. anlatmaq. -kendisin tanımırdım, kimsede tanıtmadı
sanıları cocuğa ballatdik. - alfabeti uşaqlara ballat. bilequ. kesici aracları iti
tme ayqıtı. - bilegi çarxı.
bilagi daşı.
bilagi qayışı: berberlerin ülgücü sürtüb ititen qayışı.
bilagi damiri: sallaxın, qessabın pıçaq ititmek üçün çelikden olan ayqıtı.
bileye taxılan bağ, bend. gülepçe.
1 . dirsekden aşağı, qol ile el arasında olan oynaq bölük.
2. bilgi. bilgec. 3. bilenmiş. kesgin. sarım. salım. iti.
bilaklari ağ (at): bukavlı. bokavlı. buxovlı.
at bilayi: buxaqlıq.

bilak kimi axmaq: bulaq kimi axmaq. bol axmaq.
ayaq bilayi.
bila
bela. 1. birlikde. beraber. - onun bila geldim. 2. hetta.
velov. - bir cocuq bela bunu bilir. - ind gelse bela karı yoxdu.
bilan belan. bilan. 1. dağ belinden keçen yol. 2. atın boğazına
vurulan gülpeser. 3. oxumuş. yetin. bilgin. alim. kamil.
kemallı.
bilanmiş
bilek. kesgin. sarım. salım. iti.
bilarak tayaqan. dayaqan. tayın. qesden. isterek.
bilayi - bilayi daş: bilöv daşı. su daşı. sulama daşı.
kiçik, bilayi, al ursi: sava.
bilazik (< bilak üzüyü). 1. bileye taxılan halqa, çember. 2.
heyvanların ağzına vurulan halqa. 3. topun qalın çemberi. - ayaq bilaziyi: ereb qadılarının a
bileyine taxıdıqları çember. xalxal.
bilazik daşı: quyunun ağzına qoyulan, ortası delik daş. daşdan quyu halqası.
bilga 1. bilgin. bilgili. alim. 2. qulağı delik. aqah. zireng.
bilgac 1. bilek. bilgi. 2. bilgin. alim.
bilgamak

bellemek. belgemek. yerlemek. nişanlamaq.

bilgi

bilgic
bilgiclik
bilgili
bilgilik
bilgin bilgir bilgisiz

bilgişmak
bilik
biliksiz biliq
bilme. bilgu. bilek. bilgec. bilme. ilim. elm. me'rifet. viquf.

Ulum. biliş. bilim. elm. tuyum. duyum. tuyğu. duyğu.
aqahi. me'lumat. - duyğusı çox kişi.
bilgi taslayan. alimlik satan. alimklik savında olan.
bilgin, alim qılığı daşıyan kimse.
bilge. bilgin. alim. tuyar. duyar. tuyqulu. duyğulu.
tuyumlu. duyumlu. me'lumatlı. - duyğulı kişi.
nişan. elamet.
bilge. bilgili. alim. bilgec. alim. yetik. müttele'.
derksiz. tuyqusuz. duyğusuz. tuyumsuz. duyumsuz. me'lumatsız. xebersiz. - duyğusuz baş,
ayaqla, el ile güdaza geder. - duyğusuz baş ucalsada, göyde qalmaz. bildeşmek. tanışmaq. danı
- bir görüşde tanışdıq. eğl. - sağ bilik bilin. - bilik (hikmet. me'rifet. ağıl) öğranin. -s
.
iş biliksiz: görgüsüz. denemsiz. tecrübsiz. alışmamış. toy. ecemi.
yarım bilikli: yonğa. savadsız. - damir yongası: demir talaşının irisi.
bilim ağartı. ma'rifat. ağartu. tanu. maarif. elm. bilma. biliş.
bilgi. Ulum.
bilinmadik
bilinmiyan. tanılmayan. nama'lum. machul.
bilinmak
tanılmaq.
bilinmaz
bilmadik. na ma'lum.
bilinmiyan
bilmadik. - bilmadikmi öğranmak istiram.
bilir bulur. balir. maşhur. - iş bilir: kar aşna.
bilirsiz
bulursuz. balirsiz. macvhul. balirsiz.
biliş 1. bilma. bilgi. bilim. elm. anlayış. ürfan. ma'rifat.
ma'lumat. hünar. 2. ittilaat. tanıq.
bilişmak
tanışmaq. birbirin bilmak, öğranmak. - kim olduğumuzu
birbirimiza soraraq bilişdik.
bilkas bilqeys. ağıllı. akaç.
bilqeys bilkas. ağıllı. akaç.
bilqi bilgi. bacarıq. ada. adaq. (< edmak).
- bilgivi işa salsan, yaşamda yer tutarsan: işa yaramaq.
yer tutmaq.
bilqin bilgin. bilan. oxumuş. yetin. alim. kamil. kamallı.
bilqisar12
ittilaat. kaqebe.
bilqişmak
bilgişmak.qoxuşmaq. iylaşmak. dillaşmak. tanışmaq.
bilqsak
bilqu bilma
bilmaca bilmadik

bilmak

bilmaksizin bilmamaz
bilmayan bilmayiş

qadının göğüsü ile boynu arasında boyunbağ taqılan yeri.
bilgi. bilme. ilim. elm. me'rifet. viquf. bilgu. bilgi. biliş. bilim. elm. anlayış. ürfa
n. me'rifet. me'lumat. hüner. ilim. elm. me'rifet. viquf. yanıltmaca. müemma.
1 . bilmeyen. - bunu bilmadik kimse qalmadı. 2. bilinmiyen. bilinmedik. tanılmayan.
name'lum. mechul. bilinmez. na me'lum. - bilmadikmi öğrenmek istirem. 3. bilmezlik.
bilmeyiş. cehl.
su kim bilmak: içden, yanlışsız bilmek.
birbirin bilmak, öğrenmek: bilişmek. tanışmaq. - kim olduğumuzu birbirimize soraraq
bilişdik.
ela bil ki: sanki. tut ki. ferz ed ki. ferzen. - sanki yedim. korlama. b
ilmiyerek.
bilmamazlikdan galmak: omuz qaldırmaq: omuz atmaq. çiyin atmaq. çiyin çekmek. te
cahül edmek.
bilmedik. - bunu bilmadik kimse qalmadı. bilmezlik. bilmedik. cehl.
bilmaz cahil. qanmaz.
iş bilmaz: bacarıqsız. qafil.
iş bilmaz: qalac. avara. gic. kal. bilmazlik
bilmedik. bilmeyiş. ce
hl. bilmazsilik
tecahül.
bilmiyarak
bilmeksizin. korlama.
bilmünasibat
ardaradan. dolaysiyle. dalsıcan.
bilöv - bilöv daşı: bileyi daş. su daşı. sulama daşı.
bilur kesme sırça: tökme sırça.
bına
bınğa. bunğa. buna.
bınar bınğar. bunğar.
binar binğar. pinar. bunğar. bunar. yerden çıxan su. suyun
çıxdığı yer. menbe'. - pinar başı: serçeşme.
binbaşı alçı.
binak minak.sevari. - binak daşı: minek daşı: pillekan, qapı
yanlarında, heyvana minmede basamaq yerini tutmaq üzre qoyulmuş daş.
bingişmaq
mingişmaq. birbirine minmek. irticam edmek.
bınğa bına. bunğa. buna.
bınğar bınar. bunğar.
binğar binar. pinar. bunğar. bunar. bunğar. bunar. yerden çıxan
su. suyun çıxdığı yer. menbe'. - pinar başı: serçeşme.
bınğıldaq
engek. yafuq. cocuq tepisinin yumşaq yeri.
bınğıldamaq
yavaşca titremek.
binici minici. sürücü. süren. sevar.
binicilik
minicilik. sürücülük çıxarı, farasatı.
biniş miniş. resmi paltar. vekillerin, alimlerin çıxışda gedikleri
paltar.
binmak minmak. bir üz, hal, qılığ, suret almaq. bir yol tapmaq. iş inada mindi.
dalına minmak: zorlamaq. alt edmek. müsellet olmaq.
küplara minmak: çox qızmaq. bırakmaq
bırakmaq. daşlamaq. dışlamaq. taşlamaq.
bıraq barat. bir yazılı kağız bir paranın almaq yaxud vermek
heqqini başqa birine verir.
bıraqıntı
bırağındı. 1. limanı qorumaq üçün denizin qıyılarına
buraxılan, atılan daşlar, qayalar. 2. bir yana buraxılan,
yanlanan nerseler. terk olunmuş nerse. 3. yaramaz
nerse. artıqlama.
bıraqmaq
1. atmaq. - postaya ne bıraqmalıyıq. 2. boşamaq. qadınıvı bıraq. 3. terk edmek. - bu odanı bıraq. - siqarı

yarından bıraqmalısın. 4. qomaq. ötürmek. vermek. vez' edmek. - bunu hara bırakım. - qanun bı
r. - onu mene bırak. - paranı banga bırak. 5. tutmaq. qomaq. qoymaq. bulundurmaq.- men
i ac qoydular.
bıranqar
ordunun sağ qolu. (ordunun sol qoluna cuvanqar).

birbira beraber. musavi
birbiralamak
beraberlemek. musaviletmek. tesviye edmek.
birbiralik
barabarlik. 1. tesavi. musavat. 2. müvazine. maadile.
birbiraşmak
beraberleşmek. dengleşmek.
bircik yalnız bir. denecik.
birda - ikide birde: ikida bir: berk sıx. her vax.
birdan 1. anqsız. ansızın. qefleten. apansız. yadda olmayırken.
beğteten. apansız. avansız. ansız. ansızın. patadaq. patadan. ansızın. xafa xafdan. soxur. so
. soxulub. imtili. düşünmeden.- patadan, patadaq bir qonaq geldi. -patadan işgiller çıxdı. ir karada, birdan tutulacaq tutar, ölçü, miqdar: tutam. - bir tutam ot. - bir tutam du
z. 2. topdan. birlikde. cümleten. mecmue'n.
bira
pirve. abco. arpa suyu.
birikdirmak
toplamaq. zexire edmek. - bunlar nedir bele toplusun. -çox topla
yan, büküne (poxuna) düşer.

birikiş birikma. toplanış. toplanma. yığılma. ictima.
birikma birikiş. toplanış. toplanma. yığılma. ictima.
birikmiş
birkafars < birika. yığılmış. yığılı. toplanmış.
bırıq qoxmuş. barıq.
birilma birlaşma. ittihad. - bu iki na birilmaz.
birine qurunc6. qırınıc. düyü.
birinci - an birinci: başlıca. xas. ahamm.
birkafars
< birika: birikmiş. yığılmış.
birkinti
küma. kuma. yığıntı. tüda. - ot kuma kuma yığmaq. - bir
kuma buğda.
bir
1. dağoşsiz. farqsiz. - hap bir. - ikisi birdir. - birsiz:
dağişik. 2. nafyi fe'linan işlananda "heç, asla, aslan" anlamı daşır. - bir türlüda olmadı. l yoxdu. - bir yolda olsun galmadi. 3. vurqulama simgasi.
bir az önca: damin. ela indi.
bir vurmaq vurdu ki gal görasan.
bir yemak yedik ki.
bir takım: bir para. bir bölük. bir qism. bir zümra. bir sinif. sınıb. ba'zi. bir mi
qdar.
bax bir!: yaxci. bax bir!. bax bari. göralim!.
bir çox: xeylam. artıqınca.

bir gediş geddi ki.
ikida bir: ikide birde: berk sıx. her vax.
hamımız birik: hep bir qoyun aşığıyız.
bir çağlar. biri varıdı biri yoxudu.
bir az: azacıq. bir kere: yalnız bir kere.
bir az gözle.
bir uğurdan: hep birdan. birdan. defeten.
bir kaç: bir neçe.
bir iki: az olurken, belirsiz sayını gösterir.
bir iki quş vurdular.
bir iki kere geldim. ikide birde: pek sıx. çoxluğu gösterir.
ikida birda ne gelib gedirsen.
bir kere borc aldıq, ikide birde isteyir.
bir bir: dener dener. dene dene. dana dana: olmasın işleri bir bir üzüme çırpdı.
birbirini. birbirlerini. birbirine: ortaqlığı, qarşı qaşılı, mübadileti, müşariketi g
bir daha: arta. bir kere daha. tekerleme. tekraren. birbirini söydüler. biri
nbirin gördüler.
birbirinin işin görürler.
biribiri üstüna: bir sayaraq, hesab ederek. bahalı ucuzlu, xırdalı böyüklü. elesseviy
_ hirhiri iictiinn norû calırcıv

birabir: çox doğru, uyqun. an uyqun. ela özü. tuş. töş. - bu darman sizin xastaliyiza
birabir galir.
birabir: barabar. birlikda. ela bir yerda. ela birdan.

bırqaq

bir bardaq suyu birabir içdi.
birda: ham ki. buda varki. daxi.
birdaki siza na daxli var.
birda mana na.
birda siz ona demamaliydiz.
birda sana na.
bir zaman: çağila. vaxtila.
günün birinda: bir gün. vaxti ila.
bir kara: bir dafa. hala.
bir kar ver: hala ver.
birla: kimi. anida. mani göran birda qalxıb qaçdı.
veran birla aldı: veran kimi aldı.
birla: arxalı. vasitasi ila: na birla bunu yapacaqsın. na birla galdin.
neça bir: 1. na qadar. havağacan. 2. bir çağlar.
neça bir orda qaldım. - biri: birisi: bir kimsa.
biri sizi istayir.
burraq. burqaq. bırraq. qıvraq. iti. yeyin.

birqinmak
birkinmak. irinqlamak. irinğlamak. irginmak. yığlınmaq.
birqişmak
birkişmak. kitmekleşmek. kiteşmek. kitleşmek.
kilitleşmek. bağlaşmaq.
birqitmak
birkitmak. birlikde göndermek. yoldaştmaq. qoşmaq.
terfiq, hemrah edmek. - yollar qorxuludu, karvana neçe
yaraqlı qoşun.
birlamak
topuqlamaq. ayaqlamaq. yarıqlamaq. beraberlemek.
müsavilemek. tarazlamaq.
birlaşma
birilme. ittihad. - bu iki ne birilmaz.
birlaşmak
qoşuşmaq. yığışmaq. qoşdaşmaq. qoşlaşmaq.
qoşuqlanmaq.
birlik emlik. himlik.
birlikda
bile. bele. beraber. topdan. birden. cümleten.
mecmue'n.
hap birlikda. takımca. takımınca. heyeti ile. kamilen. hepisi. temamen. olduğu k
imi. mecmuen.
onun bila geldim. birliqda
birlikde. bir arada: cemien.
bırraq burraq. burqaq. bırqaq. qıvraq. iti. yeyin.
birsiz değişik.
bısrıq 1. basrıq. 2. cansız. utancaq.
bit
- qasıq biti: ete yapışan bir kene çeşiti. qırq ayaq.
taxda biti: texde qurus.
kiçik bit: yavşaq. sirkeden yeni çıxmış bit.
sözün biti: sözün kökü. söztözü. etimoloji. sözdaban. daban söz.
bit oti: bit dermanı.
taxda biti: taxdalar arasında yaşıyan pis qoxulu böcek.
qulağ biti: qulağa giren. qulağa qaçan, quyruğu çatallı bir böcek.
kağız biti: kağızları yeyib delen göge, cüve.
çiçak biti.
bit bazarı: esgi üsgü satılan çarşı.
bit yenigi: gizli pas, eyb.
bita
şaşa. heyran. mat. - söylediyi söze bita qaldım.
bitak bitik. sebt.
bitgi - bitgi adlarından: dava dabanı.
bitgin - ölqün bitgin: qırqın tökkün. halsız malsız.
bitgin bitmiş. 1. xerab. 2. taqeti qalmamış.
biti
yazı. kitabet. tehrir.
bitikçi yazıçı. münşi. katib.
bitikçisi
- xan sarayının, ağalığın baş bitikçisi: baylikçi: baqlikçi.
bitik

bitiran bitirik bitirilmak bitirim
bitirmak
bitirma
bitiş
bitişdirma bitişdirmak

bitişik

1 . bitmiş. xerab. fena. bebad. 2. yazıq. name. mektub. 3. bitek. sebt.
qısa kesen. qıtan. qıran. qurtaran.- sıtma qıran. bitirme. tamamlama. sona erdirilmek. mev
, helak edilmek. 1 . bitirme. ekmel. tamam. 2. son. axer. encam. 3. bitirme. ekm
el. tamam.
< butdırmaq. 1. cücertmek. 2. isbatlamaq. 3. aşırtmaq. aşırmaq. arxalamaq. artlamaq. 1 . bit
irim. ekmel. tamam. 2. götüri. kesme. meqtu'. 3. bitirik. tamamlama.
1. ekin. mezru. toxun. ulaş. vesl. ittisal. 1. yetiş. böyüş. nemov.
qovuşdurma. ilsaq.
toxunacaq qeder yaxınlaşdırmaq. qavuşturmaq. yanaşdırmaq. müttesil edmek. - iki masanı bitişd
bir üzün masa qurduq.
yanaşıq. müttesil.: tutaş. yaxın. yan yana. müttesil. toxunacaq qeder yaxın. qavşaq. qovşaq.
müttesil. peyvesde. - bir birine yaxın, bitişik: sıq. sıx. sığ. -yan yana oturmaq. - evlerim
z yan yanadır.
bitişiklik

bitişma bitişmak

bitqiş bitlanmak
bitlaşmak

bitmak

arasızlıq. sıqlıq. fasilasizlik. darlıq. qavuş. ulaş. bitişma. ittisal. - ağacların sıqlığı,
sıqlığ orman. -bizim mahalla çox sıqlıqdır: evlar bir biri üstüna çıxır. 1 . qavuş. ulaş. bi
. 2. vaslat. toxunacaq qadar yaxınlaşmaq. qavuşmaq. yanaşmaq. müttasil olmaq. - iki masanı b
itişdirib bir üzün masa qurduq.
ulaşdırı. dalbadal. müttasilan. peyvasda. kandi bitlarini arıtlanıb qırmaq. - günaşda oturub
nmak.
- qaqaları, dimdiklari ila, bitlaşmak: tumuşmq. birbirinin bitlarin ayıqlamaq. - toyuqla
r tumuşub dururlardı. 1 . şaşıb qalmaq. - söyladiyi söza bita qaldım. - eşiddim bittim. 2. vu
q. - bu ata bitdim. 3. yazmaq. 4. savmaq. qutarmaq. - yaş yemiş çağı çoxdan savıbdi. -satub s
vmaq: büsbütün satmaq, narsa buraqmamaq. 5. qırılmaq. geçilmak. qurtulmaq. qat' olunmaq. - y
olun ağırı geçildi. 6. tamam olmaq. tolmaq. dolmaq. - hesab dolmaq. - onu işi doldu: ma'mu
riyyati qurtuldu. - onun çağı doldu. - saqqalı bitmak: asgimak. sürüncamada qalmaq.

bitmaz sonsuz. tükenmez. ebedi. arılmaycığ£L arılmaz. azalmaz.
tükenmez. sonsuz. - arılmaz kesel. arılmaz ağrıya düşdük.
bitmiş bitgin. 1. xerab. 2. taqeti qalmamış. 3. bitik. xerab. fena.
berbad.
bıtraq pıtraq. butraq. berk sıx bitmiş.
bıtraq otu: demir tiken.
damir bıtraq: damir batraq: üç bucaqlı demir tiken ki keçmişde düşman ayaqlarına batm
yol üstünde buraxılırdı.
quzi bıtraq: bir göy adı.
bıtraq kimi qaynamaq: çox qalabalığ olmaq.
bıtraq kimi: dallarında berk çox yemiş olması.
bıtraqlı
pıtraqlı. butraqlı. dallı budaqlı.
bitşik yapşıq. qovşaq.
bıyıq bax > buğ.
biz
gönder. ögendire. - biz çuvala sığmaz: saxlanılır, gizlenilir
nerse deyil.
bizaca küze. - bizacani doldur getir.
biziq beziq. bıqıq. bıxıq. tezyiq. sıxlıq. fişar.
bizimkisi
durumumuz. iş gücümüz. - bizimkisi çöndü.
bizqar bizraq. mızraq. qarğı. qazğı. neyze.
bızlamaq
bozağılamaq. bizovlamaq.
bizovlamaq
bızlamaq. bozağılamaq.
bizraq bizqar. mızraq. qarğı. qazğı. neyze.
boduq deve balası.
bodur bükdür. qalın, yoğun, alçaq, qıssa, güde olan. şişman.
qanbut.
boğz
boğz < büqz. ürek qaralıq. öyke.
boqa
boq'aarab. bağa. (< boq. baq). 1. qete. tike. 2. ölke.
memleket. - hançı boğadansız.
boqaca boğaca. puça. bir çeşit böyrek.
boqağı boğağı. boqağı. buqağı. köstek. bend. bed. zencir. qeyd.
- bukağı vurmaq: zencirlemek.
boqağılıq
bukağılıq. atın ard ayağının buxov vurulan bilek bölümü.
boqaqılamaq
bukağılamaq. bukağı vurmaq: zencirlemek.
boqaq boğaq. boğaz xesteliyi.
boqal boğal. boqğal. boqal. buqğal. buğal. boynu qısıq, qıssa,
ağzı geniş süreği (> sürahi) içgi qabı.
boqal boğal. boqğal. buqğal. buğal. boynu qısıq, qıssa, ağzı
geniş süreği (> sürahi) içgi qabı.
boqam her türlü boya.
boqan - qurd boğan: bir göy adı.
it boğan: acı çiqdem. boqası
boğası. astar. astarlıq bez.
boqavlı bokavlı. bukavlı. buxovlı. bilekleri ağ (at).
boqaz boğaz. 1. her neyin dar, darıq, boğuq yeri. - şüşenin
boğazı. 2. iki dağ arasında dar keçid. darband. derbend.
2. çay ağzı. menseb. 3. yemek. yiyecek. 4. ağız. arğıd.
arğıdal. arğadal. dağ beli. keçid. geçid. yarıq. gedik.
derbed. nersenin geçilecek yeri.- dağ geçidi. 5. tekne.
tenge.
boğaz olmaq: boğazdan xestelenmek.
boğaz xastaliyi: boğaq.
sıqı boğaz. dar boğaz.
aq.
-

birinin boğazından çıxarmaq: birinin sırtındn çıxarmaq: birini qusdurmaq. güclüyüb, z

boğazın hava borusundan çıxan sasin yeri: qırtlaq -qırtlağına basdı. - qırtlağıma qaç
boş boğaz. toyuq ayağı yemiş.
sıq boğaz edmak: birini darda qoyub, istediyin etditmek.

-

iki yanı uçurumlu, qorxunc boğaz, darbad: demir qapı.
boşboğaz: ağzı yayvan. ağzı açıq. sarsaq. ağzı gevşek.

kor boğazlıq: oburluğ. qarımpalıq.
boş boğaz: sarsaq.
boğaz boğaza galmak: dalaşmaq.
boğazdan keçmamak: boğazı tıxanıb yiyememek
sıq boğaz edmak: qısdırıb zorlamaq.
boğaza durmaq: utamamaq. yaramamaq. - boğazda oluşan öldürücü şiş: quş palazı.
boqazkasan
qala.
boqazlayan
boğazlayan. bataqçı yeri. bataqxana.
boqazlıq
boğazlıq. kürkden boğaz sarığı.
boqcalamaq
boğcalamaq. buxcalamaq. torlamaq. dövrlemek.
dövrelemek. dövürlemek. toplamaq. devşirmek.
paketlemek.
boq'aarab
boqa. bağa. (< boq. baq). 1. qete. tike. 2. ölke. memleket.
hançı boğadansız.
boqğal boğal. boqal. buqğal. buğal. boynu qısıq, qıssa, ağzı
geniş süreği (> sürahi) içgi qabı.
boqırtlaq
boğırtlaq. qırtlaq ağzı. hencere.
boğırtlaq quşı: bir çeşit çil quşu.
boqışmaq
boğışmaq. heyvanlar kimi birbirinin boğazına sarışıb güreşmek, oynaşmaq. çeki

boqlıca boqlıqan

boqlıman
boqmaca
boqma
boqmaq

buq. bük. pox. 1. pislik. necis. mürdar. 2. zerer. pis bir işin sonucu. - buda sizin p
oxuz. - sen öz poxuvu yığışdır hele.
tavşan boqi ( poxu): ne yazığı ( zereri) nede asısı ( faydası) toxunan kişi.
boqlıca bülbül: bir çeşit kesgin ötüşlü quş. boğlıqan. boğlıman. (> buqalamunfars). h
deyilen, boyalı quş.
boğlıman. boğlıqan. (> buqalamunfars). hunduşqa,
heşterxan deyilen, boyalı quş.
boğmaca. boğazı tıxar kimi berk ösgürük. - boğmaca
ösgürügi.
boğma. tezyiq. - boğma boğma: boğuq boğuq: kesik kesik. qırıq qırıq.
boğmaq. 1. tezyiq edmek. 2. daldırmaq. qerq edmek. -onu denize boğdular. - borca boğdula
r. 3. qarışdırmaq. belli olmayacaq yolda bir neyi başqa bir neye qatmaq. -hirslendi sövüşe bo
. 4. boğum. mefsel. uqde. -boğma gamiklari: mefasil.
dila boğmaq: laqırdı yapmaq.

bir qaşıq süda boğmaq: çoxlu kin qıyın, hinc göstermek. -onu tapsa bir qaşıq süde bğa
boqmaqlı
boğmaqlı. 1. boğumlı. bendli. mefselli. 2. tuyğara benzer
gözel ötüşlü bir quş.
boqmuq boğmuq. boyunluq. gerdenlik. qullade. boyunbağ.

boquq boğuq. 1. qaranlıqca. qapanıq. turğun. durğun. tutqun.
tıxanmış. ruhsuz. tepişsiz. hereketsiz. sakin. rakid. darsuq. tartsuq. sıqıq. qısıq. bol olma
. boğunaq. kesik. aralı. aralıqlı. (# sağınaq). 2. öfge. xefelik. xefelenme. 3. ekmir. tünd.
ir. - boğuq boğuq: boğma boğma: kesik kesik. qırıq qırıq. - qısıq boğaz. - oyluğun (budun) yu
q yerleri. - cocuğun qısıqları pişmiş. - durğun su. - durğun hava. alış verişin turğunu. hava
qapanıq boya. - qapanıq iştah.
boquqluq
boğuqluq. 1. xırıldı. sıqıqlıq. qısıqlıq. - boğazın qısıqlığı.
2. turğunluq. durğunluq. rikudet. - havanın tutqunluğu.
boqul bürcek. dene.
boqulma boğulma. boğuntı. ixtinaq.
boqulmaq
boğulmaq. boğaz tıxanmaq (sıxılmaq, su yaxud başqa
nerse ile). qerq olmaq.

boqulmaq boqum

boqumlı
boqumsanmaq
boqumsatmaq
boqunaq
boquncuq
boqun

bu dar otaqda boğulacağız: zorla nafas almaq.
yalnızlıqdan boğulduq. - çox sıxılmaq. boğulmaq. bunalmaq. sıxılmaq.
boğum. boğun. 1. iki boğum arasında olan gamik, qamiş bölümi. - bir boğum qalam. - qamışları
asmak. 2. boğmağı. band. fasila. - ovı boğun boğun kasmak: boğmaq yerlarindan kasmak. 2. buğ,
xar, tüstü duman çakmaya, damda, tağda, tavanda qoyulan dalik.
evin boğunun gen götürmüşlar. 3. boğmaq. mafsal. -boğma gamiklari: mafasil.
boğumlı. 1. boğmaqlı. bandli. mafsalli. 2. boynunda halqa biçiminda boyası olan. - boğumlı qu
- boğumlı göyarçin.
boğumsanmaq. bıqqınmaq. bunğalmaq. bunalmaq. -dumandan bunaldı.
boğumsatmaq. bunatmaq. bunğatmaq. bıqtırtmaq. -duman bizi bunaltdı.
boğunaq. boğuq. kasik. aralı. aralıqlı. (# sağınaq). boğuncuq.tacmi. buncuq. muncuq. yumuc. y
uc. boğum. buğun. 1. boğmağı. band. fasila. - ovı boğun boğun kasmak: boğmaq yerlarindan kasm
. buğ,

buxar, tüstü duman çekmeye, damda, tağda, tavanda qoyulan delik. - evin boğunun gen götürmüşl
. oynaq yer. mefsel.
boquntı boğuntı. boğulma. ixtinaq. sıxılma. iztirab.
boqursımaq
boğursımaq. 1. (erkek deve) qızmaq. köpürmek. 2. (dişi
deve) buğra istemek. qızmaq. boquşmaq
boğuşmaq. bir birin boğmaq. itişib boğuşa qavqal
talaşmaq. dalaşmaq. boğuşub ısırışmaq. - köpekler

dalaşırlar.
boqz
boğz. kin. qıyın. nifret.
boqzamaq
boğzamaq. kinlenmek. qıyınmaq. nifret beslemek.
bol
gen. gen. geniş. gengiş. vesi'. açıq. yavan. yayvan.
yayılmış. münbesit. gür. kür. gur. zor. barvan. baravan.
feravan. mebzul. az olmayan. sıq. sıx. sığ. kesirülviqu'.
tolu. dolu. çox. kesir. mübah. sapıq. sefeh. axmaq.
qanmaz.
gür su.
bol bol almaq: avuclamaq.
bol olmayan: darsuq. tartsuq. boğuq. - qısıq boğaz.
çox bol: bulut kimi.
bol ara: bol, gen meydan.

bol tutmaq: esirgemiyerek davranmaq.
bol kisadan: zelife kisinden.
sözi bol: geveze.
bol doğramaq: 1 . genine xerclemek, israf edmek. 2. bolunaa söz vermek.
bol paça: biçimsiz. şapşal.
bu ölkede fıırtınalar sıqdır.
bol doğramaq: yalançı sözlerle aldatmaq. şişirdib yoluzdurmaq.
artırılan sözün bolluğun gösterir. varan9. - pulvaran: pullu.
yervaran: yerili.
bol olan: bolma. bolam. bola
bolaq. bolluq. boluq. 1. fey
z. 2. bereket. bolağ
boluğ. olağ. oluğ. 1. hal. durum. ehval. 2. abü hava. 2.
dağ şalvarı. qıçı (yançaqı, göt bölümü) çox gen, bol, çoxlu qırmaları olub, bacağa (baldıra)
aralan tuman, şalvar: potur. (kürd şalvarıda bu çeşitdendir).- potur geyinmek. - dağ şalvarlı
urlı.
bolağan açıq. yalluz. yelpenek. cıf. eclaf.
bolaq bola. bolluq. boluq. 1. feyz. 2. bereket.
bolalmaq
bollanmaq. gengeşmek.
bolam bolma. bol olan. - bolma para. - bolma saqal.
bolat
bolatmaq boldıq
boldurmaq bolğam
bolıca bolış bolqun bollanmaq

bollu
bolluq

bolma boluq

bolun

bulat. tedarük. amadelik. hazırlıq. bulatmaq. tedarük görmek. amade edmek. hazırlamaq. buldıq
1. bulnur. bulunur. hazir. movcud. 2. bulunmuş. cari. me'muli beh.
buldurmaq. aratdırmaq. axtartmaq. araştırtmaq. - itenleri buldurun.
1 . bolluqla olan nerse. - bu il yemiş ürünü bolqamdır. 2. müfrit. ifratçı.
qoquna, madam kimi, cüvüt qadınlarına verilen ad. yol. terz. sebk.
bolğun (b <> . ) olğun. yetgin. kamil. bolalmaq. gengeşmek. bereketli olmaq.genlenmek.

ennilenmek. enlenmek. bereketli.
bola. bolaq. 1. feyz. 2.bereket. enlilik. genlik. islik. varavanlıq. avadanlıq. abad
anlıq. yavanlıq. yayvanlıq. genişlik. açıqlıq. inbisat. (# qıt. qıqıt > qeht). bolam. bol ola
lma para. - bolma saqal. 1 . bolluq. bola. bolaq. 2. feyz. 3. bereket. 4. bolağ. o
lağ. oluğ. 5. hal. durum. ehval. 6. abü hava. 1 . bende. qul. - tanrı bolunu. 2. qoyu. q
erar. verilmiş söz.
bolunmaq boluş qılmaq boluşmaq

bolvar bombar

bon
boncuq

bonğ
bonğlıq
bonğsımaq
bonlıq
bonsınmaq

olunmaq. varlanmaq. barlanmaq. mövcud olmaq. sözla yardım edmak.
buluşmaq. oluşmaq. 1. bir bulda, bolda, olda tapışmaq. birbirini bulmaq. bir araya galma
k. görüşmak. mulaqat edmak. - o ila buluşmaq olmadı: onun ila görüşmak mümkün olmadı. 2. rast
adüf edmak. - harda buluşsada, türk türka qardaşdır. 3. bir araya galmak. yığışmaq. ( # bölüş
bulvar. bol, gen olan sokaq. basdıq. heyvanın qalın bağısağı ki doldurulub sucuq yapılır.
bonğ. avanaq. şaşıq. şaşqın. axmaq. abdal. buncuq. mıncıq. (böcak qabuğu). gözlük. göz dağmas
xlarına (börklaina), qollarına taxılan mıncıq.
bon. avanaq. şaşıq. şaşqın. axmaq. abdal.
bonlıq. safehlik. axmaqlıq. alıqlıq.
bonsınmaq. safehlamak. alıqlamaq. axmaqlamaq.
bonğlıq. safehlik. axmaqlıq. alıqlıq.
bonğsımaq. safehlamak. alıqlamaq. axmaqlamaq.
l/im Atm■ nur cock nıırıılrlomon

bor
bur. bora. bar. 1. düz, tekiz olmayan. - bor yer: bur yer:
şoraq yer. çoraq yer. 2. bulantı suyun qabda buraqtığı bar. 3. bur. işgil. çetinlik. müşgül.
pıroblem. iz, pas, pus. - bor bağlamaq. - borca qoymaq.
bora
bur. bor. bar. 1. düz, tekiz olmayan. - bor yer: bur yer:
şoraq yer. çoraq yer. 2. bulantı suyun qabda buraqtığı bar, iz, pas, pus. - bor bağlamaq. - b
rca qoymaq. 3. boran. fırtına. gurultulu yel.
borağan burağan. buram buram dönerek yağan yağmır qarla
qarışıq esen gur yel. fırtına. - burağana, borağana tutulduq.
boraq buraq. bor yer. bur yer: şoraq yer. çoraq yer. bar. bur.

bor. bora. düz, tekiz olmayan.
boran bora. fırtına. gurultulu yel.
bora çıqmaq: bora qopmaq: bora patlamaq: fırtına qopmaq.
martın sonunda olan boran, fırtına: qırlanqıc fırtınası.
boraya tutulmaq: 1 . tufana qapılmaq. 2. gurultulu alqışala qarşılanmaq.
boranğı borani. buranğı. neçe nerse qarışaraq yapılan göy
yemeyi.
borani
borazfars borc

borclanmaq borclı
borclılıq
borclu
borcluyuq
borıq
bori

boranğı. buranğı. neçe nerse qarışaraq yapılan göy yemeyi.
< buraş (< buraxmaq). pox. artıq.
eğreti. ödünc. verecek. ariyet. ötev. ödev. vezife. ferz.
vacib.
yaya qoymuş kişini ağrati at, yol yarısı. - ağrati kitab olmaz: kitab borc verilmez.
borclı olmaq: borclanmaq. borca girmek, düşmek, batmaq.
boyun borcu: ferize. vacib olan nerse. borca girmek, düşmek, batmaq. borclı ol
maq.
1 . mükellef. mecbur. - bu işi görmeye borcluyan. 2. verecekli. 3. minnetdar. - o kişiye
borclu qaldıq. minnetdarlıq:
yükli. - keçen sene çox yüklü düşdük. boşluyuq. minnetdaram. xuy: yorıq. yoruq. gediş.
1 . oq ucuna keçirilen temren oyuğu helqe. hoqqa. daş kimi şeylerin yarılmaması üçün ağızları
helqe. 2. saçma, boş nerse.
içi boş borı kimi narsalara deyilir: qaval.
boru

bos
bosboyçıl
boslanmaq
boslı
bostağn
bostan

boşalmaq

boşaltmaq

boşaltmaq
boşama boşamaq

borusu ötan: sözü keçen. sözde qalmayan. - ağzı boş: sarsaq. boş boğaz. - boş gazan:
anaq. işsiz. avara. havayı.
boy.
boyçul. gopturmaçı. meddah.
boylanmaq.
boylı.
qarpız biçiminde qab.
1 . qarma qarışıq nerse. 2. pozuq. işe yaramaz.
bosdan qorxuluğu: quşları ürkütmekde, adam şeklinde, ağacdan, parçadan yapılan nerse.
1 . lütlenmek. # puşalmaq: örtünmek. 2. ucuzlamaq. enmek. düşmek. 3. şollaşmaq. suvışmaq. suy
reqiqleşmek.
odlu yaraqı boşaltmaq: sıqmaq. sıxmaq.- tapancanı sıxdı.
top boşaltmaq: top atmaq. yazıq olmaq. sınmaq. iflas olmaq. - çox tükanların topu atı
dı. - onunda topu atıldı. ağıtmaq. axıtmaq. ağtamaq. axtamaq. lütlemek. (>
axtanfars).
salıverme. qoverme.
bıraqmaq. buraxmaq. qaşımaq. ötürmek.- qadınıvı bıraq.
boşanma

boşanmaq

boşar
boşarmaq
boşatılmaq
boşatmaq

boşdar
boşdarlıq boş

qaçma. qurtuluş. soyunma. çıplaşma. tecerrüd. dusdxdan qurtuluşu yoxdur.
edilmek: salı verilmek. urulmaq. vurulmaq. atılmaq.
üşenmek. yığışıb bir yerde oturmaq, qalmaq.
gevşinmek. - ox uruldu.
müfde.
boşuqmaq. uçuzlamaq <> uçuzlamaq. enilmek. - odlu yaraqı boşatılmaq: sıqılmaq. sıxılmaq.- tap
buraqtırmaq. - arvadın boşat. 1. açmaq. atmaq.
devirmek. - atın yeherin boşalt.
boştur (< boş + durmaq). işsiz. - boştar parası: işsizlik
parası.
boşturluq. (< boş + durmaq). işsizlik. - boştarlıq keçirmak: işsiz qalmaq.
1 . bihude. vahi. 2. işsiz. bekar. 3. kövez. kofas. havayı. sapaq. 4. qırlığ. qırac. çöllük.
abad olunmamış.- qırac topraq. 5. lüt. kel. çıplaq. - kal ağac: budanmış ağac. 6. boşut. ser
at. 7. issiz. mehrum. ucuz. uçuz. boşar. uçar. geder. qalmaz. sırğal. sayyal. 7. soma. kaf
. bihude. - somanın biri: menkefe.

budala. - soma yaşam. - boylu boslu ganc: inca, uzun boylu, uyqun boylu. - dalyan
kimi. - dalyan kimi qız. 8. quru. döşanmamiş. 9. quru. etgisiz. - quru patıdtı. - quru söz. uru göstariş.
qamış. sulu yerlarda bitib, içi boş, yumşaq, düğümlü bitgi: qamış. 10. qablaq. kavlaq
köksüz. assasız. yuf. yos. - yofına: yoxuna. boşuna. 11. azad.
böş böğür ati: ati. qabırğa ati.
quru toprq: döşanmamiş yer.
boşuna gözlamak: üzü yazılı galin kimi qalmaq.
içi boş borı kimi narsalara deyilir: qaval.
boş boğaz. toyuq ayağı yemiş.
boş boşuna gazib durmaq: tolaşmaq. dolaşmaq. - burda na dolaşırsan. - dolaşa dolaşa y
geddi.
boş durmaq: işsiz durmaq.
boşa almaq: ağratiya almaq. asığa almaq. asğa almaq. maallaq tutmaq.
boş böğrak: gagrak. qaburğanın altı.
boş sözlarla birina ilişmak: sarmaq- san mani sarırsın
ha.
-

ağzı boş: ağzı yayvan: yanğşaq. gavaza. laqırtı.

boşqa

boşqab
boşqunluq
boşqunmaq
boşlanmaq
boşlatmaq
boşluq

boşluyuq boştur
boşturluq

boşuq

geveze.
içi boş: qoğuq. kovuq. oyuq. gedik. küf. kof. - qoğuq diş. -qoğuq ağac. - diş qoğyğu:
yeri.
1. buldunıka. ambar. varıl. varluc. qabşaq.- bir varıl suci.
kiçik boşqa biçiminda olub köprü altına qoyulan dabba: tombaz. - köprü tombazı. 2. ba
lbe.
tabaq. - bir tabaq çiçek. - bir tabaq yemek. - yemek tabağı. -bu yemekxanada bir tabaq y
emek kaçdır. peşmanlıq: yerniklik.
> peşman olmaq: yerinmek. teesüflenmek.
boşuqmaq. şuxluq edmek. eğleşmek.
ucuzlatmaq. enitmek. düşütmek.
1 . aralıq. açıqlıq. fasile. mesafe. - taxda aralığı. - aralığa
gedmak: boş yere dağılmaq. 2. boşuq. eğik. eğlenme.
şuxluq.
borcluyuq. minnetdaram.
boşdar(< boş + durmaq). işsiz. - boştar parası: işsizlik parası.
boşdarlıq(< boş + durmaq). işsizlik. - boştarlıq keçirmak:
işsiz qalmaq.
boşluq. ekik. eğik. eğlenme. şuxluq.

boşuqmaq
bağışlamaq. ötmek. qoymaq. güzeşt edmek. keçmek. boşuqmaq
boşarmaq. uç
> uçuzlamaq. enilmek.
boşlanmaq. şuxluq edmek. eğleşmek. mezelenmek.
boşuna yazıq. bihude. heder. itgi. - boşuna, havayı gedmak: top
yoluna gedmek. topa gedmek. heder olmaq.
boşuna yufuna. olmaz. bihude.
boşuna yufuna. olmaz. namünasib. bihude.
boşunma qaşınma. ötrünme. burxılma.
boşunmaq
qaşınmaq. qaşnamaq. ötrünmek.
boşut boş. serbest. qutat.
boşvax - bir fürsetde, boşvaxda: bir arada.
boya
1. ( y <> z ) boza çüvüt. süyüt. suyut. reng. boyuq.
boduq. önğ. çalı. tüka. tülük. - ne tülük atdı o. 2. don. tüş. 3. boqam. qır. reng. üzün reng
qara anğli. - buğday anğli. 4. yaldız. reng. 5. alçı. - alçı daşı: yandırılıb alçı yapılan d
qoyu al don, boya: küren (at)
mat boya: Kas boya: şavsız. bulaşıq. veyran. unqundal8.
türünci qızıl boya: axşam qüneşi.
üz boyası, üzün rangi. - benzi atmaq: benzi uçmaq: benzi pozulmaq: sararmaq.
-

aşı boyası: duvarı boyamaqda, işlenen qırmızı, sarı topraq.
boya atmaq: solmaq.
açıq qara boya: kestana qarası.
qan kimi al boya: qına. hına. hena.
qara boya: zac yağı.
qızıl boya: qırmız.
qurum boyası: is qarası.
tutqun boya: çala ağ. kölgeli ağ.
aşı boya: boyamada işlenen sarı al toprağ.
boya ağacı: qabığını boyaçıların işletdiyi bir çüşit qayın ağacı.
boya solmaq: küsmek. beziqmek.

-

küsturmak: soldurmaq. beziqdirmek.
boyası qaçmaq: bozlanmaq. bozarmaq. solğunmaq. tutulmaq.
qoyu boya: yanıq. tünd. - yanıq boya. - yanıq qara.
tumuq boyalı: pozlu. mat. donuq.
boyuna uzanmış: sıra. boyuna uzanmış. - sıra duvar. sıra ağacları.
bir başdan bir başa: bir ucdan bir uca: bir yandan bir yana.
boya almaq: boyanmaq.
boya vurmaq: boyamaq. boya sürmek.

-

sarı boya: çöhreyi.
göy boya: çivit.
boya sürdürmak: boyatmaq. telvin edmek.
boyaçı küpi: berk çabuq, qolay yapılan basma qalıb, başdan
- boyaçı küpü deyil
ki.
göz boyamaq: aldatmaq.
dağişik boyalı, rangli mar mar: sumağı. - sumağı daş.
qara boyalanmaq: qerelmek. qararmaq. qaralmaq. - üzü düdle
: qara rengle.
qara boyalı edmak: - qeretmek. qarartmaq. qaratmaq. elleri
bunu qarat: qara rengle.
qaraila qızıl arasında olan boya, don: turi. duri. - yağız
açıq duri. - xurma durisi.
topraq boya: topraq rengi.
. göyümtül yaşil boya: böcek qabuğu.
boyaçı - göz boyaçı: üstün görü işleyen. üstün gör işleyen. başı
soyuq. yaldızçı. yalandan işçi. solayçı. qolayçı.
boyağçı sepici.
boyalamaq
boya sürmek. lekelemek.

savma işden söz edende dey

qaraldı. - bunu qarat
düdle qarartdi. duri. - kastana duri. -

boyama - göz boyama: bezek. yalandan iş. yaldız. üstün görü iş.

üstün gör işleme. solaylama. qolaylama. - onun diplomu bir
yaldızdır. - içi tezek, üzü yaldız.
boyamaq sırlamaq. rehlemek.
boyamsı boyasın. alacalıq. rehbereng.
boyanmaq
bulanmaq. alude olmaq.
boyasın boyamsı. alacalıq. rehbereng.
boyasınmaq
alacalanmaq. rehbereng olmaq. boyatmaq
boya sürdürmek. telvin e
dmek.
boyca boyna. boyunca. boydan. uzuna. uzana. uzuca. - tarlayı
boyca ölçmek. - bulvar boyca ağac tikmek.
boyçul bosboyçıl. gopturmaçı. meddah.
boydan boyca. boyna: boyunca.- tarlayı boyca ölçmek. - bulvara
boydan ağac tikmek.
boy
1. uzunluq. tul. 2. yükseklik. ucalıq. irtifa'. - ağacın boyu. 3.
qedd. boy. 4. uyqun uzunluq. - qadının gözelliyi boyundanda asılıdır. 5. böyüklük. - malların
boydadır. 6. bir elin oymaqlarının beheri. - boy beyi. 7. uzaq. qıraq. beid. - boyu uza
q yer. 8. bos. boy ipliyi. boyluq. eriş. tar. dal. uruq. vuruq. ırıq. ılıq. ilik. bölük. şö'b
iş. eriş. uzunluq. muxalif. - size boy gücler. (# an:
muvafiq). - an boy saslar toplusu. - boy demak: muxalifaçilik edmak. 9. xudpasd. tabrizlilar çox boydular.
boy atmaq: uzanmaq.
boylu boslu ganc: inca, uzun boylu, uyqun boylu. - dalyan kimi. - dalyan
kimi qız.
çox uzun boylu olan kimsa: dallaq. sırıq.
dal boylum: uzun boylum.
qısa boylu, tıqnaz, topac olan: top topuz.
boy almaq: boyun almaq. tam boyunu tapmaq. garaklidak uzanmaq. boyun ölçmak.

-

boyu uzun günlar.
boyun ölçüsünü almaq: çakin haddin bilmak.
boy bos: qad o qamat.
boy boy: dağişik ölçüda olanlar. - boy boy kişilar. - boy boy ağaclar.
anina boyuna: ani qoni: anği qoni: çoxdan çox.
oyanndığımda ani qoni gün yayılmışdı.
bu gün ani qonuna soyuqdu.
boy atmaq: galişmak. yetişmak. böyümak. sivirmak. uzamaq. inca uzun olmaq.
bu cocuq bark sivirdi.
galişmiş ağac.

boylamaq

boylandırmaq boylanmaq

boylaşdırmaq
boylaşmaq boylatmaq boylı
boy qazandırmaq: boylamaq. uzatmaq.
boy qazanmaq: boylaşmaq. boylanmaq. uzamaq.
boyca: boyna: boyunca. boydan. - tarlayı boyca ölçmek.
boyca oğlan: yetişmiş, yetgin, boyun almış oğlan.
boyca ürayin basmaq: gücle, ürekden söz vermek.
boy çakmak: boy sürmak: boylanmaq. uzanmaq. ucalmaq.
boy göstarmak: çıxar, leyaqet göstermek.
boy vermak: kişi boyunda derinliyinde olan.
bir bucuq kişi boyu: bir kişinin yarım boyu.
1. uzatmaq. boy qazandırmaq. 2. boyuna ölçmek.
boyuna gedmak: uzanmaq. 3. şişirmek. xudpesdlik edmek. - tebrizliler çox boyla
llar.
boylatmaq. uzatmaq. boy qazandırmaq. boylaşmaq. uzamaq. boy qazanmaq. foslanmaq. bos
lanmaq.

1 . boylatmaq. uzatmaq. boy qazandırmaq. 2. boy boy
ayırıb düzenlemek.
boylanmaq. uzamaq. boy qazanmaq.
uzatmaq. boylandırmaq. boy qazandırmaq.
boslı.
boyluq boyna
boynalmaq
boynatdırmaq
boysız
boyunbağ
boyunca

boyunduruq

boyun

boy ipliyi. eriş. tar.
boyca. boyunca. boydan. - tarlayı boyca ölçmek. - bulvar boyna ağac tikmek.
boyun olmaq. ötevlenmek. ödevlenmek. öhdelenmek. zemmesine götürmek.
boyununa qoymaq. ötevlendirmek. ödevlendirmek. öhdelendirmek. zemmesine qoymaq. boydan
qıssa. boğmuq. qullade.
boyca. boyna. boyca. uzuna. uzana. uzuca. boydan. -tarlayı boyunca ölçmek. - bulvar bo
yunca ağac tikmek. cüt heyvanlarının, mal arabasını, daşqasını çeken heyvanların boynuna keçi
çerçiveli ağac halqa. arabanın oxları bu çerçiveye bağlanılır.
boyunduruq altında yaşamaq: güc, zor, tehekküm keçirmek, yaşamaq.
sığırların boyunları altından keçirilib, boyunduruğa gömülen, soxulan yarım girde hel
.
bir ucu sabana bağlanmış öküz boyunduruğu: yuğ. {boynun arxasına "ansa", önüne "boğaz
}. boynun kökü. her neyin qalın yeri: yal. 1. qabların dar, uzun

bölümü. - sürehi boyunu. 2. teehhüd. mesuliyyet. - bu iş menim boynuma. 3. ka tesde. desde.
tutamaq. sap. orum. hörüm. örum. hörüm. urum. kesim. - bir örüm ot: bi örum ot. bir oraqta bi
ot.
boyun atqısı: çal. şal. çelme.
suçluların boyunlarına vurulan qalın tumruq: qanğ.
quşun boyun halqasi: qamut. hamut.
boyna almaq: zamin olmaq. müteehhid olmaq.
boyun ağmak: boyun bükmak: yalvarmak.
boynı ağri: möhtac.
boyun olmaq: boynalmaq. ötevlenmek. ödevlenmek. öhdelenmek. zemmesine götürmek.
boyun: - boyununa qoymaq: boynatdırmaq. ötevlendirmek. ödevlendirmek. öhdelendir
mek. zemmesine qoymaq.

-

boyuna taxılan halqa: gömüldürük.
boyun uzatmaq: teslim olmaq.
boyun buran: sarı asmıya (üzüme) benzer bir quş. şıqraq. köçgen.
boyun borcu: ferize. vacib olan nerse.
boyun çanbari: köprücek deyilen gemiklerinin üstündeki çuxur.

boyun qaşımaq: düşünmek. utanmaq. utanıb başın aşağ salmaq.
boyun kesmek: boyun vermek: boyun eğmek. tab' olmaq.
boyuna ölçmak: boylamaq.
boyunlanmaq
çiyinlenmek. omuzlanmaq. yüklenmek. öhdelenmek. qebullanmaq.
boyunluq
sarğı. boyuna keçirilen, sarılan nerse. boğmuq.
gerdenlik. qullade.
boz
topraq, deve tüki boyalı nerse. ışıltılı, berraq olmayan.
tonuğ. donuğ. dumanlı. tüssüli. bulutlu. soluq. - donuğ
sırça.
boz parça.
boz qır: bozamtıl qır. boza çalar qır.
boza çalar: bozca. bozumsi.
qızıl ila boz arasında olan boya: qula.- qola saçlı kişi. -qola at. semend.
boza
1. ( z <> y ) boya. çüvüt. süyüt. suyut. reng. boyuq.
boduq. önğ. çalı. tüka. tülük. - ne tülük atdı o. 2. ekşidilmiş, texmir olunmuş nerseden düze
axsım (< axıdan. ağdıran. esriden. keflendiren).
bozağılamaq bozağılıq

bozarmaq bozca
bozlanmaq bozpört
bozraq
bozumsi
böbrak
böbürdak
böbürdak
böcak

bızlamaq. bizovlamaq.
1. üç il işlenmeyib heyvan yayılan tarla. - bozağılıq
pozmaq: böylelikle sürülmemiş talanı açmaq. 2. otlağın,
çayırın dördüncü, son biçilmesi.
bozlanmaq. solğunmaq. tutulmaq. boyası qaçmaq.
1 . bozumsi. bozraq. boza çalar. 2. işlenmemiş, çiğ çalılı
topraq.
bozarmaq. solğunmaq. tutulmaq. boyası qaçmaq. qapama. bollu göy göverenti ile, yaxud teze
soğanla yapılmış et yemeyi. - quzu qapaması. - cüce qapaması. bozca. bozumsi. boza çalar. boz
boza çalar. bögrek.
bögürdek. bir çeşit bülbül.
bögürdek. bir çeşit bülbül
(heyvan) gegelemek. vurmaq. çalmaq. sancmaq.
soxmaq. ısırmaq.
böcak yumurtası: silke. sirke.
böcak, hörümcaklarin tikanlı soxmaları: keveleme. gegec. gege. gegeleme.
bitgilarin yer altındaki köklarin kasan, irica başlı böcak:
dana burnı.

böcak qabuğu: göyümtül yeşil boya.
qırmız böcayi: bu al qızıl boyanı töreten böcek.
tüklü buğda böcayi: kepenek.
xanım böcayi: gül ağaclarında olan bir böcek. qırqımçı. bögrak
bögri bögüri. böyüri.
bögürdak
böbürdek. bir çeşit bülbül
bögüri bögri. böyüri.
bögür böyür. yan.
dağ bögri.
ali böyründa qalmaq: eli qoltuğunda qalmaq. acizlemek. bögürtlan
emişi: tiken tutu.
böğrak - boş böğrak: gegrek. qaburğanın altı. - böğrak üsti: gegrek

böbrek.

- bögürtlan

altı
böhran < burqan. burkan. büqqan.
böqrak böbrek.
böqrülca
böqürülce. bir çeşit lobya.
böqürlamak
böğüre vurmaq. qoşun sefini qarşılaşmadan sağ soldan vurup yenmek.
böqürlü böyürlü (heyvan üçün) yanlı yanaqlı. uzun. boylu.
böqürmak
böqürülca bölan
bölmak bölma

bölşan bölük

böğürmak. iqramak. bağırmaq. öqüramak. ökürmak. köksüdan bağırmaq. - danadak inaklar öküra du
çeşit lobya.
bölünti. taqsim edan. haciz. qıtan. qıran. cizgi. xatt. sekantlatin.
1 . qaçamaq. 2. ayırmaq. kasmak. aralamaq. - tarlanı bölmak. - başının saçını bölmak. 1. kasm
- ilin dörd bölümü var. 2. taqsim. 3. tafriq. 4. bölünti. taqsimat. hasaq12. 5. qafas.
iki qafasli otaq.
qafasda hala çox qadın var(qadınları kişilardan ayıran bölma).
ölşan. payçı. sahamdar. hissadar. 1 . öbak. öpak. obaq. oba. yığın. top. uruq. vuruq. ırıq. ı
y. şö'ba. qoltuq. şö'ba. bucaqda yerlaşn narsa. 2. san. kasik. parça. qata. - san san: parça
arça. yırıq yırıq. cırıq cırıq. - san san olmuş ürayimdan xabarin yoxdu sanin. 3. qanat. qısı
bölük göz: börak göz. barak, balak göz. ala göz. böyük iri badam göz.
narsanin bir bölüyü: danğ.

bölüm

bölünmak bölünmüş bölünti
bölüşçi
bölüşmak
bölüşmak
bölüştürmak bölüştürü
börak

qoltuq tükan, bang, meyxana, baqqal: çüçanin bir bucağında, döngasinda olan tükan. bölük bölük (öbak öbak. obaq obaq. oba oba) oturmuşlar. - evlari var oba oba (öbak öbak.öpak
ayrılmış bölük: qutra. qotra. bandıra. mandıra. bağuq. bağus. bağuş. çitaş. çiqtaş.
bölük ağası: jandarma yüz başısı.
oda. dayra. ulam. takım. al. qol. dasd. - bölük bölük: ulam ulam: takım takım. al al. qol qol
das das. ayrılmaq. taqsim olmaq. ayrılmaq. taqsim olmaq. bölünti.
1 . bölünmüş. 2. bölma. taqsimat. 3. bölan. taqsim edan. haciz.
ölüşçi. (. <> b ) paylaşan.
ayrılmaq (# boluşmaq: bir araya galmak. yığışmaq). ölüşmak (. <> b ) paylaşmaq. - bunları ort
r yana çatmadıq. ölüştürmak. paylamaq.
ölüştürü. pay pay. yer yer. sakir sakir. sarpik sarpik. -ölüştürü yağmır yağır.
böyrak (< burmaq). 1. xamiri burub içina at, göy gövaranti qoyulan yemak. - sığara börak. - p
börak. - su

börk

börklük börqlamak
böy böyla
börak. - qiymeli börak. - penirli börak. - tatar börayi. 2. böyrek. kek.
börak göz: bölük göz: berek, belek göz. ala göz. böyük iri badam göz.
kelek. kise.

qulalığı olan börk: qulaqçin. - qutarma börq: önde arqada iki qanadı olan börq.
tor börk: hörük kimi yapılmış börk.
başa qoyulan damir börk: toğulğa. tavulğa. miğfer.
su börki: ilk önce sıcaq suya daldırılmış qalınca yufqalardan yapılmış börk çeşiti.
börk qapmaq. başqasının haqqına iyelenmek.
daridan sarıqsız, düz börk, baş geyimi: qalpaq. örtlük. kulahek < kalağay.
börklamak. - keça börklamak: alçaqlamaq. görevin alıb,
qopsam (resmi) iş paltarın soyundurub qoğmaq.
bi. böq. büve. bir çeşit örümcek.
1 . ortalığı göteren söz. bu türlü. bunun kimi. bu yolda. bu
terzde. "böyla" yaxın ortağı gösterir. {"öyla" uzaq ortağı
gösterir. "şöyla" orta ortağı gösterir}. - böyla yap. - böyla
söyle. 2. salt. ancaq. yalnız. bu qeder ki.
hıı rpcit . hnula kici . hnula haua

şöyla böyla: 1. ikisi ortası. olduqca. 2. herne cür, herne tür olursa.
bundan böyla: bundan sonra.
böylaca: bu üzde. bu yolda. ele bu türde. - böylaca söyleyeceyim.
böylelik: bu yolda. bu üzde. bu gediş. bu terzde. -böylalikla iş görülmez.
böyrak börak (< burmaq). 1. xemiri burub içine et, göy göverenti
qoyulan yemek. 2. börek. kek.
qaqırdaq böyrayi: qıqırdaq.
böyücak 1. az böyük. çox böyük olmayan. 2. (# olduqca böyük.
olanlar içinde en böyük).
böyük bar. iri. irimiş. ermiş. iri. yetgin. qocaman. yeke. qos.
qaba. qabarmış. qocaman. qoca. yeke. ezim. qudaman.
qudman. iri. yoğun. ezim. cesim.
beyik alma: tuç. tuş. heyva.
bak böyük: çox iri. ersel. ertel. (< ar). dev. jean.
böyük, yaşlıca, döğüşgan, sınağlı, iş alışığı olan batur kişi: tayı. dayı. - qoç dayı
qoca dağ. - qoca ölke. - qoca deniz. - qoca yapı.- böyük xanım: dudu. tutu. tuti.- b
ar yiqda: iri iğde.
böyükdada
böyüklanmak
böyüklük
böyüklük
böyüksinmak
böyüq
böyüqlüq

böyüma

böyümak

böyür

böyüri böyürlü

atabey. - buda bizim atabayimizdi.
kendini yeke göstermek. böyüksinmek.
1. ağalıq. beylik. idare. 2. ağalıq. fezilet. 3. kerem. 4. boy.
yoğunluq. irilik. ezemet. cesamet.
böyüklenmek: kendini yeke göstermek.
böyük. qart. yeke.
böyüklük. irilik. yekelik. qocamanlıq. tayılıq. dayılıq. döğüşgenlik. igitlik. ağalıq. başçıl
doğma böyüma: doğmuş böyümüş, yerli. - doğma böyüma kendlidi.
gelişmek. övkelenmek. yoğlanmaq. öğlenmek. huşlanmaq. ağıllanmaq. önceden anlamayıb sonradan
. gelişmek. yetişmek. boy atmaq. - galişmiş ağac. - uşağın öqlanmasi çox çeker. - öqlanmamiş
r, öqlanibsa evlenir, ev yığar. bögür. yan.
dağ bögri.
ali böyründa qalmaq: eli qoltuğunda qalmaq. acizlemek. bögri. bögüri.
bögürlü. (heyvan üçün) yanlı yanaqlı. uzun. boylu.
böyüş
böyütma
böyütmak

böyütü böyütülmak

bu

bucaq

bitiş. yetiş. nemov. ağırlama.
1 . böyümesine qulluq edmek. yetişdirmek. beslemek. becertmek. terbiyet edmek. - bu co
cuğu men böyütdüm. 2. şişirtmek. yeketmek. mubaliğe edmek. - işi böyütdülar. 3. ulatmaq. öğme
ek. teqdis edmek. ululamaq. ağırlatmaq. te'zim edmek. ikram edmek.
ulatı. tekbir. öğüş. teqdis
1 . böyümesine qulluq olunmaq. yetişdirilmek.
beslenmek. becertilmek. terbiyet olunmaq. - bu cocuğ
kim ile böyütüldü. 2. şişirilmek. yeketilmek. mubaliğe
olunmaq.

"bu" yaxını gösterir. "o" uzağı gösterir. "şu" ortalığı gösterir. - bu ki: ehtimal ki.
quşa. küşa. 1. qıraq. nersenin ocağından, ortasından qıraq olan bölüm. 2. ortalıq. aralıq. or
gezeyen. - bucaq qıyıcı: araçı serraf. - bucaq satıcı: aralıqda gezen satıcı. 3. qoltuq. qır
. yan. quytu yer. - orası bir qoltuqdur: yan yerdir. - qoltuq devletler:
nırovrlo nolon HQ\ #l*-vH*-\r

_ t**t-*lt hurin- rovlontı

covlonor-on

gizlenecek yer. - küt bucaq: gen bucaq. zaviyeyi münferice. 4. tem. dem. qonaç. bükcek.
quşe. 5. burcaq. tuq. tuqş. tuş. qıyın.
sivri bucaq: sivri köşe: hadd zaviye.
bucaq bucaq: quşe bucaq: her yan. her teref.
qıyıda bucaqda: ötede beride.
bucaqsız
- ucsuz bucaqsız: kerensiz. < karmak (> bikeranfars,
bikeranefars). yansız. qıraqsız. sınırsız.
bud
satan. bacaq. bütün bacaq budu.
budacıq budaqcıq.
budağlayan
budayçı.
budaq buğdaq. boğdaq (< buq. boğ. bük). 1. boğuk, ince kiçik
dal. 2. qol. üzv. 3. dal. bölük. takım. qısım. qaç. şö'be.
budaqları kasdirmak: budatmaq. budaqdadmaq. budaqlatmaq. budaxlatmaq.
gözünü budaqdan asir gamamak: her şeye qarşı qoşmaq.
budaqlanmaq
1. qollanmaq. dallanmaq. inşiablanmaq. münşeib
olunmaq. 2. çatallaşmaq. işgilleşmek. müşgülleşmek. pürüzlenmek. bürküşmek. - iş budaqlandı.
budaqsız
qolsuz. düz. saf.
budala

budalalıq
budallaşmaq budantı

budatmaq
budayçı buğ

axmaq. safeh. sapıq. qalın. tanqalaq. danğalaq. danqa. göbut. quduz. qotur. qaba. gür. iri
gövdali. qılıqsız. küp. torlaq. şaşqın. sanğı. fikirli. xiyallı. vurğun. vırğın. sarsam. oha
başı sanğı, beyni sanğı. -sanğı kişi.
şaşqınlıq. sanğılıq. ohamlıq. vurğunluq. vırğınlıq. sarsamlik.
alıqmaq. alqınmaq. axmaqlaşmaq. safehlamak. dallantı. qollantı. budaq budaq, dal dal olmuş.
kasimiş budaqlar toplusu.
budaqdadmaq. budaqlatmaq. budaxlatmaq. budaqları kasdirmak. qısaltmaq. kasdirmak. güda
tmak. budağlayan.
1 . bıyıq. 2. buğu. buxar. tuman. duman.
buğ (bıyıq) burmaq: qurulmaq. qurralanmaq. qurlanmaq. mütakabbir olmaq.
ağ buğ: buğu ağarmış.
buğ altından gülmak: ala sarimak.

-

balıx bığı: balığın ağzından çıxan saz kimi şey.
beş bığ: muşmulanın bir çeşiti.
pala bıyığ: balaq bıyıq. kürak bığ.

buğa

buğal

buğda

buğranc buğu
buğulanmaq buğun

tar bıyıq: yeni çıxmış bıyıq.
dovşan bıyıq: bir çeşit ot.
buğ (bıyıq) burmaq: qurulmaq. qurralanmaq. qurlanmaq. mütekebbir olmaq.
buğuya oturmaq: buxur almaq.
sığır, geyik kimi heyvanların ayqırı. tosunun böyügü.
qara buğa: manda ayqırı.
buğa yaprağı: sınırlı yapraq.
buğa ayqırı: qarnı yarıq.
buqğal. boqğal. boğal. boqal. boynu qısıq, qıssa, ağzı geniş süreği (> sürahi) içgi qabı. (<
masına göre bu adı almış). -buğday başı: başaq.
buğda zastaliyi: külçer. delice.
döğülmüş buğda: güce. büqreş. qıyın. çetin. çelşirimli.
buğ. buxar. - buğuya oturmaq: buxur almaq. buğlanmaq. buğla, buxarla örtülmek, tutulmaq. boğu
. boğum. 1. boğmağı. bend. fesile. - ovı boğun boğun kesmek: boğmaq yerlerinden kesmek. 2. bu

buğur
buhu

bujınka buq

buqa buqağı

buqağılamaq

buqağılıq

buxar, tüstü duman çekmeye, damda, tağda, tavanda qoyulan delik. - evin boğunun gen götürmüşl
uxur. poğur. deve ayqırı. 2. qızqın deve. bayquş quşunun böyüyü. gece çağı "buhu" kimi bir se
"çöplama" deyilen ağılı bir ot. boq. bük. pox. 1. pislik. necis. mürdar. 2. zerer. pis bir iş
sonucu. - buda sizin poxuz. - sen öz poxuvu yığışdır hele. 3. buğ. baş. salar. reyis. amir. buğ: serkerde.
buğun uzun görünmesi üçün saqqalı uzaltmaq: buğ yasdığı.
başbuğ. baş. salter.
buğa. sığırın ayğırına deyilir.
bukağı. buxov. buqağı. boqağı. köstek. bend. bed.
zencir. qeyd. künde. köstek. ayaq bağı. köstek. bend.
bed. zencir. qeyd. - doğanın ayağında künde varıdı. bukağı vurmaq: zencirlemek.
bukağılamaq. boğağılamaq. bukağı vurmaq:
zencirlemek.
bukağılıq. boğağılıq. atın ard ayağının buxov vurulan bilek bölümü.

buqağılıq
bukağılıq. boğağılıq. buxovluq. atın ard ayağının buxov
vurulan bilek bölümü.
Buqar Buxar. < bük. Buğ. çığa. izqara. buğu. buğ. - buğuya
oturmaq: buxur almaq.
buqarlatmaq
buğarlatmaq. uçurtmaq. uçratmaq. tebxirletmek.
buqavlı bukavlı. bokavlı. buxovlı. bilekleri ağ (at).
buqca buxca. bavul. bağlı. sandıq. çarşov. bağ. heybe. yetkek.
yenqek. yetqek. yenqek. heybe. qaplaq. kise. bağıl.
örtük. - buxcasın aç. bağlasın aç. buqcalamaq
buxcalamaq. boğcalamaq. torlamaq. dövrlemek
dövrelemek. dövürlemek. toplamaq. devşirmek.
buqda
paketlemek.
buğda damati: toqurçın.
buqğal
buqov
qızılca buğday: buğanın yumşaq, kevrek çeşiti.
tüklü buğda böcayi: kepenek. buğal. boqğal. boğal. boqal. boynu qısıq, qıssa, ağzı ge

i) içgi qabı. buxov. bukağı. künde. köstek. ayaq bağı. - doğanın ayağında künde varıdı.
buqovlamaq
buxovlamaq. bukağılamaq: boğağılamaq. bukağı vurmaq: zencirlemek.
buqovlı buqovluq
buqra
buqrağanı
buqsık

buqur
bulAğa bulağay
bulaq

bulaqan bulamaq

buxovlı. bukavlı. bokavlı. bilaklari ağ (at).
buxovluq. bukağılıq. boğağılıq. atın ard ayağının buxov
vurulan bilak bölümü.
buğra. buğrağanı. un aşı.
buqrağanı. buqra. un aşı.
pişmiş buğda ila badam içi üzarina bal, süt ila yapılmış bulamac tökülarak meydana gatirilan
. buxur. buğur. poğur. 1. dava ayqırı. 2. qızqın dava. 3. buğu. buğ. buxar. - buxur almaq: bu
oturmaq. Balka. olAQa.
balva. qarışıqlıq. gurultu. - işçilar arasında bir gurultu qopdu. - bu gurultu nadan ötürüdür
nmaq: qaynamaq). 1. bulana, bura bura çıxan su. qaynaq. pinar. 2. düşan. vaqia. macara.
bulaq suyunun axdığı yerin ağzına qiyulan daş takna, çanaq: takna daşı.
bulaq oti: tara. darqaşayıt. utanmaz.
sıvamaq. suvamaq. ağuşturmaq. balamak. alamaq. batırmaq.- yağa ağuşmuş kağız.

quyruq bulamaq: yaltaqlanmaq. sallamaq. quyruq sallamaq. sürtüklenmek.
bulandırmaq
qeretmek. qarartmaq. qaratmaq. duruluğun gidermek. -bulut çıxıb havanı qarar
tdı.
bulanıq 1. bulutlu. dumanlı. - göy bulutlandı: bulandı. 2. tumanlıq.
dumanlıq. qaramlıq. qaramtulluq. sislik. 3. iyi seçemmeyen. müşevveş. - bulanıq oyu (zehn). bulanıq göz. 4. qarışıq. - bulanıq hava: bulutlu sisli hava. 5. soluq. fersiz. - bulanıq beni
(surat). 6. keder. keter. ketir. kiter (< kitmak: qapamaq). qapalı. tutuq. 7. bulu
tlu. bürküt. bürklü. qapalı. - qapalı hava. - qapalı göy.
bulanıq göz: qanlı. qan oturmuş.
bulanıq suda balıq avlamaq: fürseti işe tutmaq. bulanı - salını bulanı: ördek kimi sa
sallana yerimek. bulanıqlı
tortlı. tortılı. dürtli. 1. köçekli. köçelekli. çökünrül
2. pırraq, berraq olmayan. tesfiye olunmayan. bulanmaq
boyanmaq. alude olma
q. bulutlanmaq. tumanlanmaq.
dumanlanmaq. qaralmaq. duruluğun gedmek. qerelmek. qararmaq. qaralmaq. - bulut çıxıb hav
a qaraldı.
güneşe baxdım gözüm qarardı. - uçurumdan, köprüden aşağı baxdım gözüm qarardı. - baş

qararlmasın.
göy bulutlandı: bulandı.
göz alacalanmaq:. qarışmaq. iyi görmez oldu. bulantı
ürek qalxması.
bulantılıq
- yaramazlığı, bulantılığı keçmak: uslanmaq. turulmaq.
durulmaq (< durmaq).
bulaşan 1. bulaşıq. ezilen. lus. 2. geçen. geçici. sarıl. sarılan. geçici kesel. 3. sıvıq. bulaşıq. bulaşdırmaq
sürmek. yapışdırmaq.
üzüna gözüna bulaşdırmaq: bacarmayıb qarışdırmaq.
iki al ila bulaşdırmaq: qara yaxmağa çalışmaq. bulaşıq
1. alayış. bulaşlıq
ayış. bulaşıq. bulaşma. 2.
bulaşan. ezilen. lus. 3. sürülmüş. yapışmış. 4. lekeli. kirli. 5. sıvıq. bulaşan.
el yolu, ayaq yolu, bulaşıq yolunun, bulanıq suyunu dışarı gönderen gengler, gühler.
ur. - qobur tıxanmış. - qoburu açmaq.
bulaşqan
yılışqan. yılışıq. yapışqan.
bulaşqanlıq
yapışqanlıq. yılışqanlıq. yılışıqlıq. sırtıqlıq. sırıtqanlıq.
bulaşma alayış. bulaşıq. bulaşlıq.

bulaşmaq
taxılmaq. qarışmaq. sataşmaq. - onlar asgik biridirlar,
onlara bulaşma.
bulaşıq Kas boya. mat (boya). şavsız. veyran. unqundal8
bulat bolat. tadarük. amadalik. hazırlıq.
bulatmaq
bolatmaq. tadarük görmak. amada edmak. hazırlamaq.
bulayan alayan. qatan.
buldıq boldıq. 1. bulnur. bulunur. hazir. movcud. 2. bulunmuş.
cari. ma'muli beh. buldunıka
ambar. boşqa.
bulduri çattırı. irtiş. yetşiri. ulaşı. göndari. götüri. naql. isal.
buldur bildir. keçan il.
buldurmaq
boldurmaq. aratdırmaq. axtartmaq. araştırtmaq. - itanlari buldurun.
bulduruş
irtiş. artiş. yetriş. isal.
bulğamaq
tayarlamak. türlamak. yaraklamaq.
bulğu idrak. aql. fahm. anlayış. ürfan. vicdan. kaşf. ixtira. icad.
bulğur burğul. burğur. pişirilib qurudulmuş pilov damlanan
buğda. burğul pilavı.
- qaynadılmış bulğur: güca.
bulqaq bulğaq. balva. qovğa.
bulqan bulqan. burkan. vulqan > volkan. yanar (dağ).
bulqancıq
bulğancıq. tanğ. ecib qerib. şaşırtıcı.
bulquna malquna. ılqın ağacına benzer bir ağac.
bullaq allaq. allaq bullaq. qarışıq. memzuc. müşevveş.
bullaşmaq
1. genelmek. genemek. genişlenmek. enleşmek.
ennileşmek. vüset tapmaq. tovsi' olmaq.- tumanın balağ keşleri bollaşıb. - köyneyin qolları b
2. çoxalmaq. mebzul olmaq. tofir olmaq.- qar yağış bol yağdı, azıq aşılıq bollaşdı. - esgerle
alı.
bullatmaq
1. genletmek. genetmek. genişletmek. enletmek. vüset vermek. tovsi'
edmek. enniletmek. - tumanın balağların bollatmalı. - köyneyin qolların bollat. 2. çoxaltmaq
mebzullatmaq. tofir edmek. - qar yağış bol yağdı, azıq aşılıqı bollatdı. - esgerlerin azıqın
bulmaq 1. svarmaq. vasil olmaq. derk edmek. hasil edmek. 2.
uğramaq. düçar olmaq. - belasın bulmaq. - kişi etdiyin bulur. 3. raslamaq. görüşmek. tesadüf
. - dünen onu buldum. 4. tapmaq. keşf edmek. icad edmek. - yeni yollar bulmalı. 5. icr
a olmaq. - yasalar bulundu. 6. tedarük edmek. - bir az yemek bulmalı.
üz bulmaq: üzlenmek. ürek tapıb ilerlemek.
aralıq bulmaq: fürset tapmaq.

bulnur bulun

bulunan bulundurmaq bulundurmaq bulunlamaq
bulunlamaq
bulunma
bulunmaq
aralarını bulmaq: ortalıqla iş aparmaq.
aradığını bulmaq: müsteheq cezasına varmaq.
tanrıdan bulmaq: allahın qezebine düşmek.
üz bulmaq: sırtılmaq. düz yoldan azmaq.
aralarını bulmaq: müsalihe edmek. sazqaşlamaq. sazışmaq.
bulunur. buldıq. boldıq. hazir. movcud.
1 . tur. dur (< durmaq). qerar. - dursuz xeste alınmır. - dur
almaq: qerar almaq. - dur vermek: qerar vermek. - on kere
dur qoydum gelmedi: qerar qoydum. - durlu çağda buluşarız:
qoyulmuş zamanda tapışarıq. 2. esir. alıq. 3. kömek.
imdad.
turan. duran. mocud. kain. qayim.
tutmaq. qomaq. qoymaq. bıraqmaq. - meni ac qoydular.
1 . ehzar edmek. 2. hazırlamaq.
turlamaq. durlamaq (< durmaq). qerarlamq. qerar
qoymaq.
kömek, imdad edmek. 1 . keşf. 2. icad.
1 . turmaq. durmaq. qalmaq. sürmek. devam edmek. - siz orda durursuzmu. - aşçız gene siz
de durur. - kitabların

bulunmaz
bulunmuş
bulunur
bulunuş
bulur
bulursuz
buluş
buluşdurmaq

buluş
buluşlı

buluşmaq

buluşmaq

durmaq. 2. yardım edmek. - bu kişi her zaman mene bulunmuşdu.
kemtap. kemyab. tapılmaz. nayab. quş sütü: nayab. buldıq. boldıq. cari. me'muli beh. bulnur.
buldıq. boldıq. olan. hazir. mocud. hazir. tapınış. 1. movcudiyyet. 2. hizur. 3. keşf. 4. h
azir olma. bilir. belir. meşhur. bilirsiz. belirsiz. mecvhul. belirsiz. xiyal. ide
.
1 . tapdırmaq. hazırlatmaq. amade etdirmek. tedarük gördürmek. 2. görüştürmek. bir araya geti
. mulaqat etdirmek. fehm. idrak. keşf. ixtira. icad. fehimli. ferasatlı. idraklı. müdrik
. sataşmaq. raslaşmaq. düşüşmek. müsadif olmaq. -gözüme neise sataşdı.
boluşmaq. oluşmaq. 1. bir bulda, bolda, olda tapışmaq. birbirini bulmaq. bir araya gelme
k. görüşmek. mulaqat edmek. - o ile buluşmaq olmadı: onun ile görüşmek mümkün olmadı. 2. rast
adüf edmek. - harda buluşsada, türk türke qardaşdır.
bulut

bulutlanmaq

bulutlu

bulvar bunaq
bunaq bunaqlıq
-

bulutdan şeh qapmq: iti istaklikdan imdir.
bulutlarda gazmak: taslamaq. şişinmak. yekaxanalanmaq. havalanmaq. - igitlik
taslıyan.
yera enan bulut: sis. püs. şeh, yaş, sulu, çilli duman.
bulutlar içinda: bulutlara qadar: çox yüksak.
bulutdan şeh qapmaq: har nadan alınmaq.
bulut kimi: çox bol.
1. bulanmaq. dumanlanmaq. - göy bulutlandı: bulandı. 2.
lakalanmak. - su saçıb parçalar bulutlandı.
1. bulanıq. dumanlı. - göy bulutlandı: bulandı. 2. lakali.

aydın olmayan. - su saçıb parçalar bulutlandı. 3. bulanıq.
bürküt. bürklü. qapalı. ışıltılı, barraq olmayan. tonuğ.
donuğ. dumanlı. tüssüli. boz. soluq. qapanıq. tutuq. qapanıq hava. - donuğ sırça. - qapalı hava. - qapalı göy.
bolvar. bol, gen olan sokaq.
bunğaq. bunalmış. aldan düşmüş. fartut. - bunaq bir
qoca.
safeh. gic.
bunğaqlıq. bunalmış durum. aldan düşüklük. fartutluq.
bunalmaq
bunğalmaq. 1. elden düşmek. halsızlanmaq. 2.
boğumsanmaq. bıqqınmaq. - dumandan bunaldı. 3.
alıqmaq. şaşırmaq. eğli gedmek. 4. boğulmaq. sıxılmaq.
bunalmış
bunğaq. bunaq. elden düşmüş. fertut. - bunaq bir qoca.
- bunalmış durum: bunğaqlıq. bunaqlıq. elden düşüklük.
fertutluq.
bunamaq bunğamaq. bax > bunalmaq. alıqlaşmaq. sefehlemek.
bunqamaq. alın tirmek. uşaqlıq edmek
bunar bunğar. binğar. binar. pinar. yerden çıxan su. suyun
çıxdığı yer. menbe'. - pinar başı: serçeşme.
bunatmaq
bunğatmaq. 1. elden salmaq. halsızlatmaq. 2.
boğumsatmaq. bıqtırtmaq. - duman bizi bunaltdı. 3.
alıqlatmaq. şaşırtmaq. eğlin aparmaq.
buncuq boncuq. mıncıq. muncuq. yumuc. yumquc. boğuncuq.
(böcek qabuğu). gözlük. göz değmesin diye cocuğların
taxlarına (börkleine), qollarına taxılan mıncıq.
bundan - bundan sonra: imden geri.
bunğa buna. bınğa. bına.
bunğaq bunaq. elden düşmüş. fertut. - bunaq bir qoca.
bunğaqlıq
bunğama. alıqlaşma. bunaqlıq. bunalmış durum. elden düşüklük. fertutluq.
bunğalmaq
bunalmaq. 1. elden düşmek. halsızlanmaq. 2.
boğumsanmaq. bıqqınmaq. - dumandan bunaldı. 3.
alıqmaq. şaşırmaq. eğli gedmek.
bunğama bunğaqlıq. alıqlaşma.
bunğamaq
bunalmaq. bax > bunğalmaq.
bunğar bunar. binğar. binar. pinar. yerden çıxan su. suyun
çıxdığı yer. menbe'. - pinar başı: serçeşme.
bunğar bınğar. bınar.
bunğatmaq
bunatmaq. 1. elden salmaq. halsızlatmaq. 2.
boğumsatmaq. bıqtırtmaq. - duman bizi bunaltdı. 3.
alıqlatmaq. şaşırtmaq. eğlin aparmaq.
bunqaq bükük. qarı. köhne. elden düşmüş.
bunqamaq
bunamaq. sefehlemek. alın tirmek. uşaqlıq edmek
burağan borağan. buram buram dönerek yağan yağmır qarla
qarışıq esen gur yel. fırtına. - burağana, borağana
tutulduq.
burax qoyu. qoytu. qutru. salı. ötrü. çıxı. me'zuniyyet. ruxset.
icaze.
buraxılmaq
qalmaq. terk olunmaq. - iş qaldı.
buraxılmaq
qonmaq. qonulmaq. qoyulmaq. ötürülmek. terk
r\11 mnr\f^n

pinoro n/\nrlıı Ki++i

buraxılmaz geçilmez. göz örtünmez. - geçilmaz iş. - geçilmez gözellik.
buraxış qoyuş. qutruş. salı. salış. ötrüş. çıxarış. efv.
buraxma kesim. terk. te'til. aralıq verme. - derslerin kasimi.
buraxmaq
qaşımaq. boşamaq. ötürmek. savmaq. ötürmek.
qoğmaq. çıxarmaq. mürexes edmek. ruxset vermek.
salıvermek. salırqımaq. qoyuvermek. qutru vermek.

qutramaq. qutarmaq. ötrümek. ötürmek. çıxarmaq. efv
edmek.
buraxmamaq
buraqı
- gevşekler savulsun işden. - eşqi sav başından görersen
özünü. - sav başında ölkenin düşmeni qeddarıni.
buraxmamaq. tutmaq. ötürmemek. yığmaq. çekmek. kendini tutmaq. - dilini tutmaq. - soluğun tutmaq.
burakı. burkam. 1. baş saçında bıraxılan saç bölümü,
quruğu. perçem. 2. qoyuq. metruk.
buraq boraq. bor yer. bur yer: şoraq yer. çoraq yer. bar. bur.
bor. bora. düz, tekiz olmayan.
buraqma atma. qoma. qoyma. vez'. terh. - yapının atması: terhi. qanunun atması: tehi. - buyruqların atması: terhi buraqmaq
buraxmaq. qoymaq. qo
yuvermek. uzatmaq. serbes ötürmek (# kesmemek). - saç, dırnaq, ağac uzatmaq.
buram dönek. dolşaq. dönerek, dolaşaraq havada girdevler
biçiminde düşen qar, yağmurı andıran söz.
buram buram qar yağır.
buram buram duman çıxır.
buram buram terlemek: çoxlu terlemek.
göyde buram buram bulutlar esirdi.
buran - bel buran: it quyruğu. bitgi adı.
- boyun buran: sarı asmıya (üzüme) benzer bir quş. şıqraq. köçgen.
burancık
dilcik. kilidin dili.
buranğı buranğı. borani. boranğı. neçe nerse qarışaraq yapılan
göy yemeyi.
burar - dil burar: kekre. acımtıraq ekşi.
buraş pox. artıq. (> borazfars).
burbaşmaq
yubalmaqka. yubanmaq. qarışmaq.
burcaq bucaq. tuq. tuqş. tuş. qıyın.
burçaq burçaq. burçuq. yuvarlaq dene. - ağ borçaq. - qara
borçaq.
burçın geyik dişisi.
burçınlamaq
(çivinin ucun) perçinlemek. pexlemek. qamamaq.
burçuq burçaq. burçaq. burulmuş. bükülmüş. yuvarlaq. lüle lüle.
burdağan
burdurmaq
burğa
burğaclanmaq
burğaclıq burğacuq burğaq
burğaşlanmaq
burğulamaq burğul
burğur burxulmaq
burın bur
quluçqa.

iğdiş etdirmek enetmek.
delik.
burğaşlanmaq. burşaqlanmaq. qarğışıqanmaq. qarma qarışıq olmaq.
tolaşıqlıq. dolaşıqlıq. giriptlik. burğaq. burşuq. qarğışıq. qarışıq. burğacuq. burşuq. qarğı

q. qarğışıqanmaq. qarma qarışıq olmaq. direl ile delmek.
bulğur. pişirilib qurudulmuş pilov demlenen buğda. burğul pilavı. bulğur.
çevrilmek. burulmaq. dönmek. tovlanmaq. bükülmek. altıva olmaq.
- qarqa burın: tel, sim burmağ üçün bir qısqaç çeşiti.
bor. bora. bar. 1. düz, tekiz olmayan. - bor yer: bur yer: şoraq yer. çoraq yer. 2. bu
lantı suyun qabda buraqtığı bar, iz, pas, pus. - bor bağlamaq. - borca qoymaq. 3. bor. işgil
. çetinlik. müşgül. düğün. mesele. pıroblem.
burqaq burqam
burqam burqan

burqan burqat
burqılma burqu

burquluq
burqunmaq
burqutmaq

burma

burraq. bırraq. bırqaq. qıvraq. iti. yeyin. burkam. burakı. baş saçında bıraxılan saç bölümü,
burkam. qala. hisar.
burkan. burğan. 1. volkan. yanar dağ: ot püsgüran dağ. bulqan. vulqan > volkan. yanar (dağ).
2. büqqan. böhran.
büqqan. böhran.
1. bük. heykal. 2. bük. büt. 3. bük. sanam. 4. atolya. 5.
niqarxana.
burxılma. boşunma. qaşınma. ötrünma. burğu. 1. direl. narsani burula burula dalan. 2. möhra.
sökacak. - tapa burğusi: bütri, şüşa tixacağın çıxaracaq burqu.
burulmuş. enanmiş. iğdişlanmiş. tavlanmaq. tovlamaq. dolanmaq. dözmak. keçinmak. burğutmaq. q
arın, budaqların birin (üzvlarin birin) burub incitmak.
1. çevirma. döndarma. qıvırma. 1. enama. iğdiş edma. 1. burulmuş narsa. halazon biçimi olan.
bağırsağ qarında olan sancı, acı. burunti. buruş. burunmaq. 1.

lüla. 1. sarığ burma. açılmış xamiri burub, qıvırıb, içina at, göy gövaranti qoyulan yemak. börak. - su börak. - qiymali börak. - panirli börak. - tatar börayi.
burmalı dirak.
dil burma: kakralik. dil burma. acılıq. sartlik. akşilik.
burmalı minara.
it burnu: yabanı gül.
burun otu: anfiya.
burun buruna: baş başa. yaxından. qarşı qarşıya.
burun pardasi: burnun iki bacası arasında olan zar.
burnandan düşmüş: çox banzamiş. - qıx deyib burnundan düşüb.
burun sürtmak: alçaqcana, yavaşcana soxulmaq. yalanmaq.
burun şişirmak: qurulmaq. qurralanmaq. qurlanmaq. mütakabbir olmaq. buğ (bıyıq) burm
aq.
burun qanamaq: qan tökülmak.
burun qanadı: burun daliklarinin qapaqları.

-

çiçayi burnunda: taza (yemiş).
dana burnu: yer altında gövarintilarin kökün kasan bir böcak.

qarğa burnu: burnu bir çeşit çangalli qısqaç.
burunsuz: burnu düşük yapıq, bark kiçik olan. burmaq
1. döndarib bükmak. b
amaq. - bitik burmaq: kitab
bağlamaq. 2. qıvırmaq. çimdiklamak. barmaq, ya qısqac arasına qoyub qıvırmaq. - atimi burdi.
sancımaq. sancılanmaq. - qarnım burur. 4. qatlamaq. davşirmak. devşirmak. türmak. dürmak. qat
amaq. sarmaq.- bu qalını devşirmak. - şey şüyüzü deşirib sandığa qoy.
dil burmaq: akratmak. kasitmak. gasitmak. - turş heyva dilimi burur. 5. iğdişl
amak. enmak.
dodaq burmaq: ağlayacaq olmaq.
qol burmaq: qalaba çalmaq.
qulaq burmaq: ixtar edmak.
bura bura oynamaq: barmaqların çalpara kimi qımıldataraq oynamaq.
burun burmaq: bağanmamak.
buğ (bıyıq) burmaq: qurulmaq. qurralanmaq. qurlanmaq. mütakabbir olmaq.
burnaz qırqı burun. burnu böyük, armıd kimi olan.
burnun - burnundan qıl aldırmaq: kömaklik edmamak. qabağın
almaq. dibindan qoğalamaq, man' edmak.
mi hunin- rlani^a ıı^anmıc inr-a 1171ın nara tnnran narnacı
burraq bursuq
burşaqlanmaq

burşuq
burta
burtaq
burtılmaq

burtka
burtlaq
burtmaq
burtuk
burtulmaq
buru buruq

burulmaq

burqaq. bırraq. bırqaq. qıvraq. iti. yeyin. daraq kovak.
burğaclanmaq. burğaşlanmaq. qarğışıqanmaq. qarma qarışıq olmaq.
burğacuq. burğaq. qarğışıq. qarışıq. pürtük. burtuk. qıvraq. - qıvraq saç. xırqa çeşitinden ü
mayan.
burtulmaq. burtuq olmaq. buruşmaq. bürkülmek.
turşulmaq.
qabus. qabus.
1 . doğuz balası. 2. daşlıq, çanqıllı yer.
buruşdurmaq. somurtmaq.
pürtük. burşuq. qıvraq. - qıvraq saç.
burtılmaq. burtuq olmaq. buruşmaq. bürkülmek.

turşulmaq.
burunti. burma. buruş. bağırsağ qarında olan sancı, acı. 1. burulub incimiş, acımış. - buruq
buruşduran.
bürkülmek. sapaşmaq. yolundan çıxmaq. eğrilmek.

burulmaq
dürilmek. qatlanmaq. sarılmaq.
burulmaq
burxulmaq. qol budağın incimesi. çevrilmek. dönmek.
tovlanmaq. bükülmek. altıva olmaq.
burulmuş
1. burçuq. burçaq. burçaq. bükülmüş. yuvarlaq. lüle lüle.
2. burquluq. enenmiş. iğdişlenmiş. - burulmuş, qatlanmış narsa: buruma. burum. qatlama. qatla
buruma burum. qatlama. qatlayış. burulmuş, qatlanmış nerse.
burumcak
bürümcek. qoza kimi burulmuş nerse. yumaq.
burum 1. qopum. qıvım. - bir burum: bir qopum. bir qıvım. 2.
buruma. qatlama. qatlayış. burulmuş, qatlanmış nerse. -bir burum qaymaq: bir qat, lay qaym
aq.
burun 1. denizlerin içine uzanan uzun, dağlıq, daşlıq qara
(qarre. topraq) bölümü olanına söylenir { qumlıq, üsti düz, alçaq olanına "dil" söylenir}. 2.
. tike quşe. - şamın burnun qır, kes. - denize irelilemiş dağlıq, daşlıq qara uci. alçağına "
r. - burnu böyük: qurralı. kibirli. - qaranın denize girmiş bir ucu. - burun duruq: heyvanın
ağız burun bağı. tumşuq bağı. esnek. - burun hörgöcü: ayaq örgücü: ayağın burnun tümsek, şiş
burun pıçağı: oymaçı, xerrat pıçağı.
burnu yuxarıda: çox isteyen. aza qanıqmayan.

qırqı burun: burnazburnu böyük, armıd kimi olan.
burnu qaf dağında: qurra: mütekebbir.
burnu yelli: hizli. hisli. yeyin. tüd.
burun burmaq: beğenmemek.
burun burmaq: beğenmemek.
burun daliğin boğaza çatan yer: genğiz.- ganizdan söylamak: mırıldamaq. xım xım edmek
eyib içirkan narsa burun daliyina getmak: genize qaçmaq.
burun qamışı: burun qıqırdağı, ğuzrufu.
burundan damlamaq: çox benzemek.
burundan qan damlamaq: çox incimek.
dana burnı: bitgilerin yer altındaki köklerin kesen, irice başlı böcek.
domuz burnu: barmağı tutan şişli, irinli xestelik. qurlağan. tolama. dolama. et ya
ranın yüngülü.
domuz burnu: qurlağan. dolama çeşiti. et yaran.
qaradan daniza uzanan daşlıq burun: kerempe.
quş burnu: 1. dimdik. qaqa. 2. bitgi adı.
pat burun: yasdım. patqa. yastı, basıq burun.
uzun burun: sivri burun.

burunduq

burunduruq
burunlu burunmaq

burunsalıq

burunti buruşdırmaq

buruşduran buruşdurmaq buruş buruşqan

Ki ırı ıcnı ı

(heyvan) - burun daliyi: qalaq.
(qulaq. göz.). - burun gamirciyi: qıqırdağı. burunduruq. burunsalıq. çetin atları tum
arken saxlamaq üçün burunlarını sıxmağa yarar qısqaç. burunduq. burunsalıq. çetin atları tuma
lamaq üçün burunlarını sıxmağa yarar qısqaç.
ucli. kibirli.
buru. bağırsağ qarında olan sancı, acı: burma. buruş. burunti.
burunduq: burunduruq. çetin atları tumarlarken saxlamaq üçün burunlarını sıxmağa yarar qısqaç
bağırsağ qarında olan sancı, acı. buru. 1 . qat qat, qırmalı edmek. ütüsün, şaxlığın, düzlüyü
rma. 2. toplayıb çekiştirmek. - turş neler ağız dodağımı buruşdurur. buruşqu. - buruşqu suci:
aq. somurtmaq.
burunti. burma. buru. bağırsağ qarında olan sancı, acı. perişanfars. barışan. ürpek. tükleri
miz miz şişmiş. qarışıq. durmu.
hı ırı ıcHı ıran _ hı ırı ıc*m ı cı ini- cnroK
buruşmaq

buruşmuş

buruşuq

busan busat

buşaq buşqan
but

1 . çakilib toplanmaq. quruyub toplanmaq. solmaq. çakişmak. - qocalıqdan üzi burşub qaladı. klar buruşdu. - arik yedim dilim buruşdu. 2. qat qat olmaq. qırmalı qırmalı olmaq. ütüsü, şax
maq. solpumaq. - kağız, parça buruşdu. 3. burtılmaq. burtuq olmaq. bürkülmak. turşulmaq. buru

potur. potur çotur. qırmalı potlı. qırışıq. qırışmış.
burtaq. saf olmayan. buruşmuş. potur. potur çotur. qırmalı potlı. qırışıq. qırışmış. qıvırcıq
da. - qıvırcıq kahı. - qıvırcıq saç. - qıvırcıq saqqal.
aş. barabar. musavi.
pusat. basat. basat. yat. yataq. yataqan. qalxan zireh kimi, qorunmaq üçün narsanin üzar
ina yatırılmış yat yaraq, silah sürsat.
puşaqa. buşqan. kadarli. içi sıxıntılı. qussali. tutuq. puşaqa. buşaq. kadarli. içi sıxıntılı
q.
budun yuxarı bölümü: yancıq. qalçaq. qalça. göt.
oyluğun (budun) yuxarısında qatlaq yerlari: qısıq. -cocuğun qısıqları pişmiş.
buta
butamaq butdırmaq
butafars

butlı
butmul

butraq
Buyafars buyna

buynuz

1. bükta. bükat. qoyumçu (zerger) qalıbı. 2. hedef. amac. temük. 3. (qızılçı butası). soxa.
asma budamaq: yersiz söz söylemek. bitirmak 1. cücertmek. 2. isbatlamaq.
buta (< budaq: dal yarpaq). herşeyin üstünde olan budağa tay oyuq. qazıq. qozuq iz. resm.
neqqaşlıq ( > butakari).
mutlı. gücli. quvveli.
batmul. bibli. biber. qarabibere benzer bir bitgi. darül filfil.
pıtraq. bax > bıtraq. berk sıx bitmiş. < boya\ bur\ buyaci.
qayıqlarda dümen, sükan, ferman yerine işlenen yarım kürek balaq. - boyna palası. - boyna vur
aq: qayığı yoldan böyle çevirmek.
qırın. qırıq dala oxşarlığından böyle ad alır.- qoç buynuzu: 1 . bitgi adı. eklilol melik otu
top qundağında, parça tıxılacaq güclü çengel. 3. iki qulaqlı paltar asqısı. evlerde bezek kim
nır.
buynuzdan olub, küreyi çırtıb qan alma aracı: tüngü. tanqu. kereniz. hecemet ayqıtı.
-

quru buynuz: banka. gövdenin ağrıyan yerine, çırtmadan buynuzdan, sırçadan olub, salı
qabcıq. - sızıya quru buynuz çekin.
buynuz çekmek: hecemet edmek. çırtıb bankalamaq.
qoç buynuzu: yonca çeşitlerinden.
(geyik buynuzu.- keçi buynuzu): göy adlarından. buynuzcuk
böceklerin başında o
lub, qımıldayan tepreşen buynuz. buynuzqak
munğuzgek. pine. çalışma üzünden elde çıxan
uci
amir. hakim. fermançı.
buyruq 1. bey. ağa. reis. 2. buyruma. emr. ferman. teşrif. 3.
buyrultu. yarlıq. ferman.
buyruqçu
yasaqçı. me'mur.

buyruldı
resmi yalzı. damqalı, möhürli yazı. emrname.
buyrulmaq
1. emr, ferman vermek. 2. edilmek. olunmaq. yapılmaq
(bu eylemlerin sayqı gösterir biçimi). - söz buyrulmaq. buyrulan işler. - irsal buyrulmaq.
buyrultu
buyruq. yarlıq. ferman.
buyruma emr. buyruq. ferman. teşrif.
buyrumaq
1. emr, ferman vermek. söz sürmek. hökm sürmek. 2.
söylemek. (bu eylemin sayqı gösterir biçimi). - ne buyurdunuz.
buyurduruq sükan. ferman
buyurtmaq hevale edmek.
buz
tonğ. don. - buz arimak: don çözülmek.
buz bağlamış: tonuğ. donuğ. donmuş. camid. - elleri donuq.
buzun soyuqluğu uzaqdan etgiler.
buz bağlamaq: buz tutmaq: üsti donmaq.
buz çözülmak: buz erimek.
buz kasilmak: çox soğumaq.
buzağı sığırın balasına deyilir.
- camış buzağısı: malaq. balaq.
buzaq buzluq. firizer.
buzcımaq
tonğcımaq. donğcımaq. büzülmek. üzülüb darılmaq.
köksü qısılıb qatılaşmaq, darılmaq.
buzlağ tonğra. donğra. (< donğmaq).
buzluq buzaq. firizer.
buzlu üzeri donmuş. içinde buzu olan. - buzlu göl. - buzlu dağ.
buzlu su.
Buzuk bir çeşit tambur.
büca
büci. bükec. bürkec. dönderme. devirme. ağtarma. büca edmak: birden çevirib ağtarmaq, tökmek.
bücatmak büci
bücitmak büklüm
bükücü bükücülük

büq

büq

büqdalamak
büqdürmak
büqdürmak

bücitmek. bükectemek. bürkectmek. döndermetmek. devirtmek. ağtarmatmaq.
büce. bükec. bürkec. dönderme. devirme. ağtarma. -büci edmak: birden çevirib ağtarmaq, tökmek
mek. bükectemek. bürkectmek. döndermetmek. devirtmek. ağtarmatmaq.
büklüm. helqe. - büklüm büklüm qıvrımılmış ilan. qat. - iki büklüm: iki qat.
bükücü. bügüçü. ovsunçu. arpağçı. sehirçi. bükücülük. bügüçülük. sehirçilik. ovsunçuluq. arpa
bük (> puş). 1. bürk. coşun. zireh. 2. yol açmaqda deyilen söz. - bük bük!: barda!: çekil. ge
abarda!: varda varda!.

bük. boq. buq. pox. 1. pislik. necis. mürdar. 2. zerer. pis bir işin sonucu. - buda si
zin poxuz. - sen öz poxuvu yığışdır hele.
bükdalamak:şemşirlemek:
bükdürmak. ulıtmaq. eğdirmek.
bükdürmak. 1. qıyırtmaq. qaytadmaq. çevirdib
düşürtmek. - kağazı bükdürmak. - parçanı bükdürmak. 2.

eğdirmek. - budağı bükdürmak. 3. eğitmek. eğritmek. sap sap, fitil fitil etdirmek. - pambığı
apdırmaq.
büqac bükac. büce. büci. bürkec. dönderme. devirme. ağtarma.
büqacik bügacik. pum pum örümceki.
büqactamak
bükactamak. bücetmek. bücitmek. bürkectmek.
döndermetmek. devirtmek. ağtarmatmaq.
büqa
büga. bügalik. 1. büve. 2. sığır kimi malları sanacaaq
deliye dönderen bir göy sinek. - bügalik soxmuşa
dönmak: azmaq. azıqmaq. azqınmaq. qudurmaq.
büqalik bügalik. büga. 1. büve. 2. sığır kimi malları sanacaaq
deliye dönderen bir göy sinek. - bügalik soxmuşa
dönmak: azmaq. azıqmaq. azqınmaq. qudurmaq.
büqat bükat. bükta. buta. qoyumçu (zerger) qalıbı.
büqatmak
bükatmak. qapatmaq. tıkatmaq. kesdirtmek. durdurmaq.
te'tilletmek. bağlatmaq.
büqim bükim. 1. büklüm. qıvrım. qırlım. qatım. qatlım. sancı.
ezab. derd. 2. qıvrım. qırlım. qatım. qatlım. - saçın
bükimi, büklümü.
- bükim bükim: büklüm büklüm: qıvrım qıvrım: çoq qıvırcıq. - saçı bükim bükim: saçı büklüm bü

büqiş
büqqan
büqlatmak

büqlüm

büqma
qıvrım qıvrım.

bükim bükim, büklüm büklüm bükülmak: qıvrım qıvrım qıvrılmaq: sandıdan bükülüb durma.
bükiş. 1. qezil. tiftil. 2. bükmek yolu, terzi.
burqan. burkan. böhran.
büklatmak. bükmek. tümsetmek. qanburlatmaq.
kamburlatmaq. kanburlatmaq. eğritmek. yumrutmaq.
kemritmek. müheddeb edmek.
büklüm. 1. bükim. qıvrım. qırlım. qatım. qatlım. sancı.
ezab. derd. 2. qıvrım. qırlım. qatım. qatlım.
saçın bükimi: saçın büklümü.
bükim bükim: büklüm büklüm: qıvrım qıvrım: çoq qıvırcıq. - saçı qıvrım qıvrım.
qıvrım qıvrım, büklüm büklüm bükmak: qatlandırmaq.
bükim bükim, büklüm büklüm bükülmak: qıvrım qıvrım qıvrılmaq: sandıdan bükülüb durma.
bükme. qat. qırma. qırım. qatlama. qat qat edme. devşirme. sarma.
parçanı, kağazın qat yeri.
qatlama yeri: bükme yeri. qırım.
devirib bükma: qatlayıb bükmek.
büqma

büqmak

büqramak
büqraş
büqri
büqrilatmak büqrilik

bükma. bükülmüş. - qıcırı bükma: darma çatma. başdan savma.
bükmak. büklatmak. tümsatmak. qanburlatmaq. kamburlatmaq. kanburlatmaq. ağritmak. yumrut
maq. kamritmak. mühaddab edmak. ağmak. çarpıtmaq. aqriltmak. ağritmak. çarpıtmaq. aqritmak. a
mak. qıvırmaq. ağirmak. qırıtmaq. qatlatmaq. ağirmak. sap sap, fitil fitil etmak. qırmaq. qat
amaq. - bu kağızları qırıb toplayıb.
qulaq bükmak: ixtar vermak.
pambığı büküb ip yapmaq.- saçını, saqqalını qıvırmaq. -keçal saç istar, onda qıvrığın
ak: turşatmaq. - dodaq bükmak: ağlamsımaq.
büküb tikmak: aşıtmaq. aşlamaq. bağırmaq. böğürmak. öqramak. hayqırmaq. buğranc. qıyı
ağri.

ağriltmak. ağrilik. büqrilik.
büqrü büğrü. - ağri büğrü: eğrelti. qıvrıq dallı budaqlı. dolaşıq. ağralti bacaqlı qarı: dolaşıq qıçlı. - ağralti yollar. - çox ağri büğrü, çarpuq. yanğabuc
büqşa bükşa > meşe. tıqmas (< tıqmaq). cengel.
büqta bükta. bükat. buta. qoyumçu (zerger) qalıbı.
büqtaka şemşir. qılınc.
büqüçü bügüçü. büyüçü. arpqçı. ovsunçu.
büqüçü bügüçü. bükücü. ovsunçu. arpağçı. sehirçi.
büqüçülük
bügüçülük. bükücülük. sehirçilik. ovsunçuluq. arpağçılıq.
büqük bükük. müq. bunqaq. qarı. köhne. elden düşmüş. ağır.

zorba. qatmar. qeliz.
- beli bükük, büklü: (arxası) çıxıq. qanbur. kanbur. kambur. tümsek. eğri. yumru. kemrik. müh
x işlemekden kambur olmuş. - orasında kamburu vardır. - duvar kambur vermiş.
büqüklük
- büküklük ar: boğazı vurlmalı kişi.
büqüq bükük. 1. çolaq. yumaq. yumalaq. kelep. yun, ip kelepi.
2. yaysıq. yazıq. ezik.
büqü
bügü. bükü. 1. bağlama. 2. uqde. 3. fer. ce'd. 4. ovsun.
arpağ. sehir. - bügü yapmaq: ovsunlamaq. - bügü
pozmaq: ovsunu çözmek.
büqülma bükülma. devrim. çevrim. çevrilme. qatlanma.
büqülmak
bükülmak. çevrilmek. burxulmaq. burulmaq. dönmek.
tovlanmaq. altıva olmaq. eğilmek. çarpılmaq.
çarpazmaq. meyillenmek. çevrilmek. ilişmek. tolanmaq.
dolanmaq. qırılmaq. qatlanmaq. qıvrılmaq. eğrilmek.
qırtılmaq. qatlanmaq. çekilib toplanmaq. - iplik, saç, qıl
qıvrıldı. - bu kitabın yapraqları qıvrılmış. - qıvrıla qalmaq:
gebermek.
- ayağı dolandı. - bu köyneyin yaxası qırılmaz.
büqülmüş
bükülmüş. burçuq. burçaq. burçaq. burulmuş. yuvarlaq.
lüle lüle.
büqülmüş
bükülmüş. bükme. iqde. - qıcırı bükma: derme çatma.
başdan savma.
büqüm büküm. bükülmüş nesenin her bükümü. qat. - parça qat
yemiş. - ipek qumaş qat yemez.
büqüm büküm 1. qezil. tiftih. 2. bir kerede bükülen, yığılan yun. bir büküm.
büqünc bükünc. keder. qusse.
büqünti bükünti. (qumaşın qırağında olan tikinti, çevrinti). qıvırma.
qıvrıntı. eğretin. qıyıntı. basdırma. qatlama. - bu
yamşayin qıvrıntısı qaba düşmüş. - qoşa qıvrıntı: bu tikişin
oya (yazı. bazak) kimi tikilmasi.
büqünti bükünti. 1. düğüm. uqda. 2. büküyü olan tikiş.
büqürtmak
bükürtmak. ati yarım pişirmak. göy gövarantini, soğanı
ot üzra öldürmak.
büqz
bükz > boğz. ürak qaralıq. öyka.
bülbül bir çeşit bülbül. bögürdak. böbürdak. - bir çeşit bülbül:
bögürdak. böbürdak.
bünbast çıxmaz yol: çıxmaz.
bürada torpı. har nayin oğuntusu. - qızıl, damir torpusu.
bürcak boqul. dana.
bürak bürga. türük. türga. türak. geyim.
büra
sır. güzgünün arxasına vurulan boya.
bürq
bürk. bük (> puş). coşun. zireh.

bürqa bürga. bürak. türük. türga. türak. geyim.
bürqac bürkac. büca. büci. bükac. döndarma. devirma.
ağtarma.
bürqactmak
bürkactmak. bücatmak. bücitmak. bükactamak.
döndarmatmak. devirtmak. ağtarmatmaq.
bürqak bürgak. > puşak. pampers. bağırdaq.

bürqlü bürklü. bürküt. bulanıq. bulutlu. qapalı. - qapalı hava. qapalı göy.
bürqülmak
bürkülmak. burtılmaq. burtuq olmaq. buruşmaq.
turşulmaq. burulmaq. sapaşmaq. yolundan çıxmaq.
eğrilmek. caymaq. - elim sapaşdı. bürqüşmak
bürküşmak. çatallaşmaq. budaqlanmaq. qollan
dallanmaq. işgilleşmek. müşgülleşmek. pürüzlenmek. iş budaqlandı.
bürqüt bürküt. bürklü. bulanıq. bulutlu. qapalı. - qapalı hava. qapalı göy.
bürnmak sarınmaq. bağlanmaq. quşanmaq.
bürümcak
burumcek. qoza kimi burulmuş nerse. yumaq.
bürümak qapamaq. qaplamaq. sarmaq. - ortalığı sis bürümüş. duman (tüstü) gözlerimi bürüdü. - başını tul ile bürüdi.
bürüma 1. qapma. qapalı. başdan sovma. önem vermeksizin. 2.
içaçsız. tefsilatsız. teferrüatsız. topdan yapış.
bürüncak
barama. ipek böceyinin qozasının teli. çiğ ipek. böyle
ipekden yapılan ince bez.
bürünmak
sarılmaq. örtünmek. - qardınlar bürünsün.
büsbütün
başabaş.
büsbütün
tamam. arıq. teyxa. lap.
büs
büst büstali büstalik büsün

büt
bütün

bas. artıqlığı, berkliyi vurqulayan ön ek sözü. - bas belli. -büs bütün.
qarçaq. yarım heykel. tendis. püstülika. qarapazı. qara pazı. püstüli.
bütün. 1. tekmil. qapu qapaca. - büsün kişi. 2. qapama bir qapı, bir neyin içinde olanın heps
bütün takımı ile. tüm hey'eti ile.
maktab qapaması: mektebin tam ekibile sıralanma, bunun alayı, numayişi.
bük. heykel.
büsün. 1. tekmil. qapu qapaca. - büsün kişi. 2. qapama. qapu qapaca. bir qapı, bir neyin için
e olanın hepsi. bütün takımı ile. tüm hey'eti ile. - maktab qapaması: mektebin tam ekibile sı
anma, bunun alayı, numayişi. 3. hepsi. hep. top.
topu geldiler. topunu gördük. - gözellerin topuna qurban. -topun sen götürdün, bes b
ize ne qaldı. 4. som. içi dolu. kamil. kofu kafı olmayan. - som kişi. - som gümüş. - som altı
5. berk. qurs. tüm. 6. bütün olan nerse. texde. yalıtka. enli. hep. bütünlük. yapa. yaba. köb
hep. tüm. tam. cümleten. qamu. hamı. dükeli. tükeli. yemeka. yine.
yene. hep. tamamiyle. dahi. lekesiz. arın. temiz. - qamu alem. 7. balaq. tamam. ka
mil. eqsiksiz. ekseksiz. kamil. eqssiz. eksiz. yamasız. yambar12. yampar. tamma. tüm

. olduqca. tamam. tügüz. düküz. tüqeli. dükeli. hep.- yambar sayqandı: çox gözeldi. - doğru b
n: yalan yanlış. qırıq quruq. xetalı sehvili olan.
bütünlük
ekmel. kemal.
bütünlük
hep. bütün. yapa. yaba.
büva
bügelik. büge. büy. büye. bir çeşit ağılı örümçek.
büya
büy. büve. bir çeşit ağılı örümçek.
büy
büye. büve. bir çeşit ağılı örümçek.
büyü
arbaq. arpaq. ovsun. üfür.
büyücü arpaqçı. arbaqçı. ovsunçu. üfürükçü. caduger. sehirçi.
bügüçü. arpqçı. ovsunçu.
büyücü çözen. ovsunçu. caduçu.
büzmak 1. çekib toplamaq. toplayıb sıxmaq. daraltmaq. - sınırların
büzma. ağız büzmek: beğenmemek. - eti pöşlesen büzür. 2. çekilib, düşrülüb oturmaq. - bir buc
bura. 3. çekib köçülmek. - gözleri büzmüş. 4. qıvırmaq. dartmaq. qıvrışdırmaq. tıncıqdırmaq.
büzük 1. dar. 2. mehcub. şermende.
büzülmak

büzüşmak
ca

caba

cacaq

1. çekilib toplanmaq. - sınırları büzüldü. - eti pöşlesen büzülar. 2. çekilib, düşrülüb oturm

. çekilib köçülmek. - gözleri büzülmüş. 4. incikmek. duyqusu gedmek. bayılmaq. titremek. kötü
yıxsılmaq. üzülüb darılmaq. köksü qısılıb qatılaşmaq, darılmaq. tonğcımaq. donğcımaq. buzcım
aq. darlanmaq. daralmaq. 5. solmaq. pozulmaq. perişan olmaq.
azğaşmaq. qudurmaq. quduzlaşmaq. asarşmaq. caq. çıq. qıc. ca. ak olub, teyxalığı, çinliyi, xa
terir. büs bütün. hep."ak" olaraq işlenir. son ek olaraq söze artırılıb, sözün anlamının oldu
- olduqca: ola bildikce. - galdikca: gelmek işi dolunca. artırılmış söze " kimi, yana" anla
mı verir. - dostca: yoldaşca. düşmanca. özgeca. özca. -yoldaşca söz. - yoldaşca alış veriş. büsbütün tek. 2. büsbütün, çıplaq.
beleş. değişsiz, evezsiz verilen nerse. belle. bellek. müfde. meccani. töhve. çiçek. çıxçaq.

cadalamaq
yadalanmaq.oxunmaq. özünü baxıcıya görsetmek.
üpürünmek. üfürmek. oxumaq.
cadu
arpaq. arbaq. ovsun.
caduçu çözen. büyücü. ovsunçu.
cadugar arpaqçı. arbaqçı. ovsunçu. büyücü. üfürükçü. sehirçi.
calib < çalıb. çalpan. göze çarpan.keş. çekici. cazib. çeken.
süren. - dilkeş: içi çeken. ürek aparan. can süren. - azarkeş: derdin alan. havadar. - sürmak
me süren.
calın Cilov (atın ovsarı) yele.
cama
< camak < yamaq. camaq. yamaq. yalmaq. yelmek.
camış - kal, camış atindan döğma qaba basdırma: qaqac.
- camış buzağısı: malaq. balaq.
can
- can qulağı ila dinlamak: çox maraqla dinlemek.
cana sinan: cana siner. içe hopan. sınğce. sinğce.
canım acışdı: yeynim ürperdi. - can çakmak: can vermek. erinmek.
canı sıxılmaq: enğreşmek. inlemek. mızmızlanmaq.
canlı: ruhlu. özlü.
can atmaq: üzenmek. çabalamaq. çalışmaq. hazırlanmaq. -quş yavrusu uçmağa üzenir.
min can ila: tam istekle. tam arzu ile.

canq

canlanmaq canlı
canlı
canlılıq canpanah cansız car
carcatmaq
carçı
carlanmq
sıxı can: darıxan.
can qurtaran: danizda boğulmaqdan qutaran. qariqi nacat.
can sıxıntısı: iç sıxıntısı:
cınq. (< canqıldamaq: saslanmak). - canq cınq: içdan çıxan
cingilti sas. - danq dunq: şişik. gobud. yoğun çıxan sas. zınq zunq: zang zunq: uzun uzadısına çıxan. inca sas.
dirilmak. hayata galmak.

güclü. quvvatli. tiri. diri. dirik. tirik. oyanıq.- diri
daliqanlıdır.
tetik. iti. fa'al.gavşak olmayan. - tetik kişi. - tetik ol!. -tetikliyin ölmasin. yaşayış. d
irim. dirilik. hayat. barınaq.
ölü. canaza. zügürd. qılıqsız. qıl quyruq.
yar. yarıq. e'lan.
sarsıtmaq. yormaq.
çuğul. ırman. yerman. qovucu.
qoxumaq. tabliğ olunmaq, edinmak. - çox kişilar özün
qoxur. - buları burax, az qoxu biraz. - bu sözla, na qoxumaq
istayirsiz. - qoxumaq, yayılmaq.
carlıq (c <> y ) yarlıq. 1. yarıqlı. yarı, yarıqı çox olan yer. 2.
harrac. carlıyaraq satılan mal. uçrumluq.
casuq dalir. dilir. igit.
casuquna
dalirina. dilirina. igitina. igityana.
Casusfars
< çaşut9 . uçur. xabarçi. ilgilanan. öğranan. maraq
göstaran.
casut casus. uçur. xabarçi.
casutlamaq
xabar uçurtmaq.
cavlaq yavlaq. - tasın içi, dibi kimi yavlaq, çıplaq, qılsız vaş: başı
tas: daz.
cavlıq yavlıq. ocmanlıq. düşmanlıq.
caydırmaq
(huşun) oynatmaq. çaşdırmaq. caydırmaq
çınduturmaq. çanturmaq.
caymaq sapaşmaq. yolundan çıxmaq. ağrilmak. bürkülmak.
burulmaq. - alim sapaşdı.
caymış qaymış, qaybaq iş, davranış. qabeh. sapaq. sapıq.
basıq. çirkin. pis. - bu qaypaq işlarizdan al götürün.
cazibali
üzü sıcaq. çakimli. cazibali.
Cema
yuma.
Center kenter < kend. topluluk. yığım. qurum.

cevlan - cevlana galmak: hereket edmek. işlemek. yürümek.- qan
damara yürüdü.
ceyran - buynuzlu ceyran: sığın.
ca
ca. son ek olaraq söze artırılıb, sözün anlamının olduğu
böyüklüğün vurqular. - olduqca: ola bildikce. - galdikca: gelmek işi dolunca.
ca
yana. den yana. gelince. cehetce.
cabanat üreksizlik. qorxaqlıq.
Ca'ba < cım + ba. cumbe. kumbe. komba. qabırqa: qutu.
besde. qabırcak8. qısqın.
Cafang < dapang. depmek: tepeng. tepmek: bir sözü tekerleyib
durmaq.
Cahd
< çalt. çalası. çalasın. çala çala. çappak. sürekli. iti.
yeyin. çalt. tez. basım.
cahra < çıqrıka. çıqır. çıqrıq. (< çıq. çuq. tuq: düğün. girde).
değirmen. çarx. elemege. dolab. çarx. iplik eğirmek, sarmaq aracı. dayaqlanmış bir oxun çevre
e ağıllanmış neçe çubuğu olan doğalaq.
cahraçi - çıqrıqçı, cehreçi dezgahının kötüyü: beşme. - delikli beşma.
Cala
< cıyla < yılğa.
calasız sığalsız. tonuğ. donuğ. (texde. demir).
Cald cald
Callad
cam
camlama camlamak

camlaşmak
cancal Cang

cangal canqal casaratsizlik

<
çalt. iti. yeyin. tez. basım. çalasın. çala-çala. çappak. sürekli.
iti. sulaq. - sulaq at. - sulaq er.
<
sallaq < sal. salan (s: c ).
derme. toplama. devşirme. tehşid. iqtaf. tuta. total.-borcuzla tuta, bir bele eder.
- birinen iki tuta, üç eler.
bir yere yığılmış nerse: tecmi.
dermek. devşirmek. tevşirmek. devşirmek. devşirmek. toplamaq. yığmaq.- para devşirmak. - şeri
n paltarları deşir.
derilmek. yığılmaq. toplanmaq. devşirilmek.- el bir yere darildi. - üzümler hele darmayib. C
eng < çanğ9. gürültü yüksek ses.
<
çanğ9. cencal. gürültü yüksek ses.
canga girişmak: behse, turuşlaşmaq. turş turşa gelmek. turşamaq. durşamaq. (< durmaq)
duruşmaq. durşuqmaq. qarşı qarşıya gelib bir işe quruşmaq.
tıqmas (< tıqmaq). meşe.
çengel. çoğul. çuğul. sarmaş.
tabansızlıq. dabansızlıq. dayanmazlıq. qorxaqlıq.
cavalan

cavanda Cavidan Caviz
cazalandırmaq
cazira
cib

cibvuran cici
cicik

ciciklanmak
cicikli cidam

- cavalan edmak: cövlan edmak: dövr edmak. tolaşmaq. dolaşmaq. gazişmak. çapa çevra gazmak. d

ak. - dan ertadan ( sabah tezdan) çüçalari dolaşırıq. - qırlarda (çöllarda) dolşıb durduq. ga
gamrici heyvanlar. < çevnamak. çeynamak. göz < kovuz.
cazasını çaktirmak. işkancaya qoymaq. qızqurmaq.
(< carazaarab). < cırılmış ayrılmış topraq.
kisa. kasa. kaski. kasi (< kasmak). qoyun. - qoynuna
qoydu. - qoynundan çıxardı. - cib tilfunu: taşın tilfun. daşın
tilfun. tilfuni hamrah.
yan kasici: oğru.
yaxcı. (# kötü: qaqa. pis).
güni. qısqanc. qısqanma. qibta. hasad. qısqanclıq. qısqanc. hasad. qibta.
göz qalmaq. qipta edmak. günilamak. qısqanclıq duymaq. qısqanmaq. qibta, hasad edmak. qısqan
c.hasadli. hasud.
gücam. dözüm. qursaq. müqavimat. - qursaqsız: dözümsüz. müqavimatsiz.
cidamlı qursaqlı. dayaqlı. vurli. erkeli.
cıdar cıdamlı, berk ip, bağ. (çoxun gönden olur). sicim. işgil. bu
bağ, ağır yük, mal heyvanın el ayağın bağlamaqdada yarar.
cıdav yağır. yeherin vurmasından atın yağırında oluşan yara.
cif
cifte. taquz. taxuz. kipez. qama. qeme.
doğranan nerseni sıxışdırmaq üçün işlenir.
ağır yüklü nerseni dehlemek üçün altına qoyulur.
ağır nersenin altında olan gediyi tıxamaq üçün işlenir.
neçe texdeni birbirine bağlayan qıssa tikeler.
cift
cüt < cüqt. ciqt. qoşa. neçe nerse arasında olan
benzeriş.
cifta cif. taquz. taxuz. kipez. qama. qeme.
doğranan nerseni sıxışdırmaq üçün işlenir.
ağır yüklü nerseni dehlemek üçün altına qoyulur.
ağır nersenin altında olan gediyi tıxamaq üçün işlenir.
neçe texdeni birbirine bağlayan qıssa tikeler. Cihazfars
< yığac. topunt
u.
ciq
cik. 1. çığrı. tünd. acı. - acı ses. 2. açar. acar. sılağ. sığal.
perdax.
cıqır - qar cığırı: qarda açılan iz, keçit.
ciqli urlı. qursaqlı. bezli.
cila
açqı. perdax. sığal.
cilaçi açqıçı. perdaxçı. sığalçı.
cılalamaq
açmaq. acarlamaq. sılağlamaq. sığallamaq.
perdaxlamaq.
cilalamaq
axarlamaq. aharlamaq. acarlamaq. sığallamaq.
cılıqqa arxalıq.
cılıqlaşmaq
çılqaçmaq. eti yağı süzüb qurumaq. arıqmaq. arğımaq. zayıflamaq.
cılız alız. arığ. quri. yanıq. sısqa. - yanıq cocuq.
- bayağı boyundan cır, cılız qalmış narsa: qozalaq. qozalaq cocuq. - qozalaq qarpız.
Cilov (atın ovsarı) calın. yele. dizgin. inan.atın ağzına keçirilen,
geme bağlı qayış ki onunla minici heyvanı dolandırar,
idare eder.: yalav.ip. yular.
cilovlamaq
oyanlamaq. üyenlemek. atı noxtalamaq.
cinah < çanağ. qanat. qol.
cında köyköhne. kekiz. kenğiz. keniz.gebe esgisi. paçavra.
cina
lap kiçik. incik. lap ince. cücek. - cocuğun cina cina dişleri
cücerir.
cınq

cinlatmak
cinli cır
cıra
cırcıranmaq

cırıq
cırılmaq cırım cında

canq: (< canqıldamaq: saslanmak). - canq cınq: içdan çıxan cingilti sas. - danq dunq: şişik.
obud. yoğun çıxan sas.
zınq zunq: zang zunq: uzun uzadısına çıxan. inca sas. qızdırmaq. yügrütmak. acıqlandı
anmak üçün üçün birin qızdırmaq.
qarışıq. qarşıq. - qarışığı var.
bayağı boyundan cır, cılız qalmış narsa: qozalaq. -qozalaq cocuq. - qozalaq qarpız.
üzüm tortısı.
sırcıranmaq. qısqanmaq. qısqınmaq . qısınqanmaq. sığqınmaq. 1. çakamamak. 2. qeyrata galmak.
olunmaq. raqabatda bulunmaq. 4. asirgamak. asirganmak. darıqtınmaq. diriğ edmak. - qarısı
kandini qulluqçu qızlarından çox qısqanırı. 5. raşg edmak. qibtalanmak. hasadlanmak. çakamama
man sizdan bir nasa qısqanmamam. qazıntı. yırtıq. yırıq. yarıq. çatlaq. açıq.
qazıntılı takar. - qazıntılı kağız. çatlamaq. ayrılmaq. paçavra.
cırım cındaçı: paçavraçı. köv köhnaçi.
cırlaq
cırmalamaq

cis

civalik
civi

cıvıq

ciyar

cıyla
cizgi

- cırlaq böcayi: ağustos böceyi. dırnaqlamaq. dırnaqla qazmaq. tırmalamaq. dırmalamaq. qıraşl
aşlamaq. cızmaq. çizmek. texdiş edmek. - pişik elimi tırmaladı. 1 . doğuşlu. soylu. necib. ne
li. necib. soy. esil. - soy kişidir. - soy at. 2. soy. - cis maldi: soy maldı. - na
cisdandir: ne soydandır. kiçik. küçek.
mıx. - sağır civi: kor civi, mıx. - damir civi: aksar. eken, yamayan, tiken nerse. misma
r.
sıvıq. suvıq. sulu. sülü. 1. durultularaq axar durumuna getirilen her şey. 2. ağac, quyruq ki
i nerselerin up uzun, çırıl çıplaq qalmış halı. - suvıq qudruq: qatır quyruğu kimi qılsız. uz
bağır. - bir takım ciyar: ağ ciyerle qara ciyer birlikde. bir des ciyer.
< yılğa.Celafars
bölen. qıtan. qıran. xett. sekantlatin. qazıq. resm. neqqaşi. uğrı. uğur. yol. xedd. - gün uğ
yolu. günün çıxandan batana qeder keçdiyi yol. - saman uğrusu: saman yolu. - qazıq saatı. tebde. hefdede iki saat

cızıq
cızıqlı cizqili cızmaq

cocqa cocuğ
qazığımız var. - qazıq sergisi.
çaki, cizgi işlari: oya.

dalğalı olan daşlardaki cızıqlar, cizgilar: tamar. damar. -ala bula damarlı daş.
dalğalı olan daşlardaki cızıqlar, cizgilar: tamar. damar. -ala bula damarlı daş.
sopalı. yollu. çubuqlu. - yollu parça. oyuğlu. yivli. ivli.
çizmek. qıraşlamaq. xıraşlamaq. cırmalamaq. dırnaqlamaq. dırnaqla qazmaq. tırmalamaq. dırmala
xdiş edmek.
pişik elimi tırmaladı.
yazıb cızmaq: uzun uzadısıya yazıb pozmaq.
çangalsi ayqıtla cızmaq, çizmak: tırmıqlamaq. tırmalamaq. yırtmaq. qazmaq.
< cocuq. domuz balası.
taya cocuğu: ac göz.
cocuq dilinde yatmağa "tümba. tumba" deyilir. - yallah tumbaladıq.
çox gözal kiçik cocuq: altın topu.
köylü qadınların cocuğlarını içina qoyub, omuzlarında

daşıdığı gön tobra: dağarcığ.
arığ, quri, cılız, alız olan cocuq: sısqa.
cocuqları yatıtmaq üçün sözlarin sonuna galan sözcük: nenni. ninni. - uyusun oğlum ni
- yatar balam ninni. 2. laylay. cocuqları yatıtmaq üçün deyilen qoşu, söz. -nanni söylemek. gözel, yumşaq çalğı, nanni yerini tutabiler.
qozalaq cocuq: cır, cılız.
yaşlı çağda doğulan son cocuq: sonbeşik. tekne qazıntısı.
Cof
< kof. kov.
comatlik
ağalıq.
conqfars
(< çönak9. çöngak). yığın. toplam.
corab - qalçaya dak, budun üstüna dak çatan corab: qalçın.
- qalçaya dak, budun üstüna dak çatan corab: qalçın.
Coruk11 Sıra < süre. yoruk
coşqun taşqın. daşqın. heşeri. azqın. - daşqın kişi.
coşma > çeşma.aşma. qumluqdan şığıran qaynaq.
coşmaq azmaq. daşmaq. - çaylar, dereler azdı. 2. itilmek. - yel
azdı.
coşmış aşqın. taşqın. daşqın. quruşan. xiruşan. qızqın.
coşun

covhar covlal
covlan
covlanmaq
covlaşmaq
cövlan

cövlan cövlanqah
Cu

1 . qoşum. geçim. geyim. taxım. bütün örtek. özellikle uzun tüklü at geyimi. güstüvan. yapınc
bük. puş. zireh.
gövher. soy. yalım. maya. cins.
covlan.şuluq. çuluq. çuğluq. çuğluqluq ( ç <> ş )
şuğluqluq. çoğral.
covlal. şuluq. çuluq. çuğluq. çuğluqluq ( ç <> ş ) şuğluqluq. çoğral.
şuluqlaşmaq. çoqraşmaq. covlaşmaq. coşub. qalxıb qaynamaq. dalqalanmaq.
şuluqlaşmaq. çoqraşmaq. covlanmaq. coşub. qalxıb qaynamaq. dalqalanmaq.
cövlan - cavalan edmak: cövlan edmak: dövr edmek. tolaşmaq. dolaşmaq. gezişmek. çepe çevre ge

k. dönmek. - dan erteden ( sabah tezden) çüçeleri dolaşırıq. -qırlarda (çöllerde) dolşıb dönü
. dövr. çaplanqa. alan. meydan.
(cuv)fars Bk. 1. < su: sev. - cu (+) < çı: istilacı > îstîlacu. -danişcu < tanışsev. 1. civ <
v. qıv < iv: cola. yova. yuva. oyuk . texdede torpaxda olan oyuk.
cub
cuxa
cuqdu
cuqurcuq cuman cumb cumba

cumcuma

cumma cummaq

cuv. cuy. kov. gevir. kevilmiş. oyuq. iv. iz. arx. çoq. çuq. (< tuq. cuq. ciq). quruh.
desde.
yoğruka. yoqruyka. yoqdu. yoqru. yuqdu. deve tükünün uzunları.
cuğurcuq. sığırcıq. quş adı.
salğın. salar. mütecaviz. - salğın erler. - salğın it.
- cumb etdi: tumb etdi:
kumbe. komba. Ce'be < cım + ba. qabırqa: qutu. besde. qabırcak8. qısqın.
qumquma. girde, qupsuz qab. aşağı yuxarı baş kasası yekelikde olur. nersenin bulunduğu yeri g
erir. gahdan nersenin kanlığın, çoxluğun vurqulur. - uğur qumquması. - kötülük, pislik, fitne
ası. - sevgi qumquması.
üşişme. saldırı. basma.hicum. 1 . hicuma keçmek. saldırmaq. salqımaq. sarqımaq. -yağılar qalı
yürümek. üzerine yürümek -haydı yürüyün. 2. sulamaq {< su: qoşun ( su kimi axan)}. saldırmaq
dmek. 3. gömmek. çuxurlaşmaq. derinleşmek. - gömmüş gözler.
^nelomrı

KorL'i+nnoL'

v/rıHomol/

cuv
cub. cuy. kov. gavir. kavilmiş. oyuq. iv. iz. arx.
cuvanazan
sürtük. bütün gün daban sürüb, vurub gazan.
cuvanqar
ordunun sol qolu. (ordunun sol qoluna bıranqar).
cuvazan 1. kovazan. kovaz. çuğun (< kovun). dibak. havang. 2.
sumaxbalan. süzgaç.
cuy
cuv. cub. kov. gavir. kavilmiş. oyuq. iv. iz. arx.
Cuyacu soracu. - cuyacı: soracı.
cübba - pullu, düğmali cübba: qalmaqı. bir çeşit çuqal, bakitvan,
qalxan, zireh.
cübbaçi cübbali. qorcı. yeniçari ocağında özal qol, sinif.
cübbaxana
- top arabası qoşularından olan cübbaxana sandığı:
toparlaq.
cübbali cübbaçi. qorcı. yeniçari ocağında özal qol, sinif.
cüca
cocuq. uşaq.
cücak cina. incik. lap inca. lap kiçik.- cocuğun cina cina dişlari
cücarir.
cücarmak
tutmaq. köklaşmak. tamallaşmak. kök salmaq. - ağaclar
tutmadı. akilan tuxumlar tutdu.
cücartmak
bitirmak. butdırmaq.
cüfgiri cütlaşma. sürüş. sevişma.

cüft
cüt < cüqt. ciqt. qoşa. neçe nerse arasında olan
benzeriş.
cük ! sis!. hiss !. şüq !. sük !. sus !. susturma. sikut ilgeci. şük dur: çük dur.
Cülga çalga. < çal. kesik. alçaq yer. cola. çökelge. lığlı toprak
yer.
cülga ölenğ. alanğ.
cümlatan
tümlatan. topdan. birlikde. birden. mecmue'n.
cür
tür. 1. tutam. tutum. durum. hal. - xestelik tutamı: naxoşluq
halı. - tutamı yaman. - tutamı elde tutmaq gerek. - tutamı
pozuq. - iyi tutamlı kişi: halı yaxcı. - tutamı qolay: dinc hallı.
rahat. 2. gediş. yol. suret. terz. - işi bu tür açmaq olmaz: bu
suretde hell edmek olmaz.
cür
tür. dür. denğ. nov'. çeşit.
cürlamak
barıştırmaq. uydurmaq. cütlemek.
cüt
cüqt. ciqt (> cift) qoşa. neçe nerse arasında olan
benzeriş.
cüt
qoş. qoşa. cüte. - cüt sürmak: qoş sürmek.
cütçi ekinçi. tarıdaçı. tandaçıka. tarıqçı.
cütlamak
eşlemek. qoşamq. barıştırmaq. uydurmaq. cürlemek.
cütlaşma
sürüş. sevişme. cüfgiri.
cüva
göga. - kağızları yeyib dalan göga, cüva: kağız biti.
cüvlamaq
uçulamaq: yelin asmayi.
cüvüt - cüvüt qadınlarına verilan ad: bolıca.
çaba
üzanma. çalqaş.
çabalamaq
- arxa üsda yatıb iki yana çabalamaq: çırpınıb durmaq: tapalanmak
çabalamaq
oynamaq. amaklamak. çalışmaq. üzanmak. çalışmaq.
can atmaq. hazırlanmaq. - quş yavrusu uçmağa üzanir.
çabıq tetik. iti. çalağ. işlak. - çox tetik biridir.
Çabok çapıq. < çap. (çapmaq). çabış11. çabış. (çapak: qaçmak.
çapmak).
Çaboksavarfars çapıksüran.< çapık + sürar.
çabucaq haman. - haman durdi ayağa.
çabuq - parçada olan enli yol, çubuq, çapuq: sopa.
çadır - çadır, ordu yeri: orduqah. qurum. xeymaqah. - qara
qurum: çangiz xanın dincak ordugası.
çadır - toplu çadır: ucunda, başında topu, yuvarlağı olan
Çadorfars
< çadır < çat.
Çadorşabfars
< çarşov. miz örtüsü . şarşo7. parda.
çaflı laçin. şahin

Çahfars < çal: çat: çak: çat: çap: çatıq. çapıq. açıq (çuxur. gen.
boş. çalmak: boşaltmak. oymaq. cırmaq) . su deliyi. çala. su çalası.
Çaq
Çağfars. çak. (1. < çağlamak: doldurmak. düzetmek.
ceklemek. 2. < çak.)tutar. tutum. çekimli. ölçülü. kök. -ela o çağ: bir düzüye. hemen. arasız
er. 2. çağ. qoçaq. güclü. 3. aman. vax. su. vext. - axşam sularında. - o sularda. - beş sular
- sular qararanda: axşam düşende. 4. (sine çak) < çak. çaknamaq: yarmaq. şeqqelemek. yaltama
. yartamaq. 5. ( çağ sözü türkcede "ölçünü" gösterir < çağlamak: doldurmak). 6. pota. 7. çek.
dözüm. tutar tutum. heqq. huquq.
çağ durumlu: iti qıvraq. quşqunlu. qusqunlu. çağlayan.
yaxa oyuntusucığa: yaxa çakı. - çağ sürmak: vax keçirmek. çağlanmaq. eylenilmek. eqle
eklenilmek.
çaqal çalaq. çaqla. ata. atAnAQ8. xaç. çarpıq. çapraz
çaqğan çalt. iti.
çaqıl - çaqıl daşı: çay daşı. deniz, çay qıyılarında olub,
çalqanmaqdan yuvarlaq, badam biçimi tapmış, boyalı boyasız kiçik daşlar. bu daşlar qaldırım d
işlenir.

çaqila çaqın çaqır

çaqırçı

çaqırmaq

çaqqal çaqqanmaq çaqqın
çaqqınlanmaq çaqqun
çaqquş

çağila. vaxtile. bir zaman: şimşek. yalınğ. barqa.
çaqır doğan.
çaqır doğan: ağ doğan. toğrul.
çaqır, qartal panca: qıynaqlı. qaparuzçi. çağırçı. çağıran. oquyuçu. oxuyan. de'vetçi
toya çağırmağa çıxmaq.
çağırmaq. oxumaq. çağırmaq. toplamaq. de'vet edmek. seslenmek. dinlenmek.
bütün tanışların topladı.
buradan saslanin: çağırın.
çaqqala oxşar heyvan: qara qulaq.
çaqqalın tabu adı: türe.
çaqlanmaq. qoşılmaq. qaçınmaq. ivilmek. telesmek. tizik yerinmek.- böyle qoşılmaz. - qoşılmağ
ddi var. çağqın. tavan. qıvam. dayqun. duruş. durma. quysunq. qıvamlanmaq. tavanlanmaq. taba
nlanmaq. dayqunmaq. duruşsunmaq. quysunmaq. olqun. pişmiş. yekke. görmüş. keçitmiş. bacarmış.
. varqun. çaqqun. çeper. mücerreb. çaquş. sataş. sancış. toxuş. taxuş. tesadüf.

çaqla çağla. 1. çalğa. şelale. abşar. 2. çalaq. çaqal. ata.
atAnAQ8. xaç. çarpıq. çapraz
çaqlamaq
çağlamaq. tavlamaq. doldurmak
çaqlanmaq
çağlanmaq.çağ sürmek. vax keçirmek. eylenilmek.
eqlenilmek. eklenilmek. qoşılmaq. qaçınmaq. ivilmek.
telesmek. tizik yerinmek.- böyle qoşılmaz. - qoşılmağında
çeki, heddi var.
çaqlayan
çağlayan. quşqunlu. qusqunlu. çağ durumlu. iti qıvraq.
çaqma saçma. Çaxan. takma. yalan.
çaqmaq çaxmaq. 1. şaqmaq. çuqmaq. çoqmaq. süzülüb enmek.
Çaqn
qonmaq. 2. iğne sap taxılıb qorunan topac, kise. - çaqmaq daşı: çaqmaq vurulduqda qığılcım çı
lı yaraqlardada işlenir. Çaxan. < çak. tak. takılmış. doğru olmayan. çakma. saçma. takma. yal
çaqnaq
çağnak. Çanak. çağlak. çarp. çarpılmış. çarpık
{(çalınmış. qazılmış. qaqılmış ) {1)< çak. çakmaq. çapmaq.
vurmaq. qazmaq. 2) çal. çalmaq. çapmaq. qazmaq }.
çaqnaş avarna. avran. avar. tesadüm.
çaqnaşmaq
avranmaq. oğranmaq. oğulmaq. tesadüm edmek.
Çaqr

çaqrılmaq
çaqrış
çaqsu
çaquş
çal

çala çala

çalaq

Çakarfars. < çak. çakma. işçi: çeker. çeken. çekek.
çekker. - sizin çakariz: sizin çakeriz. - çekerçilik etmek:
işçilik, nökerçilik etmek.
çağrılmaq. istenmek. de'vet olunmaq.
çağrış. isteyiş. de'vet.
çağsu. zamanında.
çaqquş. sataş. sancış. toxuş. taxuş. tesadüf.
çal. 1. şal. boyun atqısı. çelme. 2. rehbe reh. ağlı qaralı.
qartalka. alavan. 3. tutra. tuqar. eti dadlı quş.
çal çap: qapış. yağma. çalma. çapma. qesb. qıyın, güc zorla alma.
Celdfars < çalt < iti. yeyin. tez. basım. çalasın. çappaq. sürekli.
çala ağ: kölgali ağ: tutqun boya.
çala qamçı: süekli qamçı çalaraq.
Çala-çula: çala - cola < çal: boş\ çalamaq: çalmaq: boşatmaq.
çalağ. Çalakfars 1. < çal. çalıq: iti. çapıq. hızlı (çaltaq < çalmaq). apuq. apqu. yapuq. tit
tetik. iti. çalışqan. kesgin. zirek. - çox tetik biridir. 2. çapaq. çanaq. qarışıq buruşuq.
slik. 3. çaqla. çaqal. ata.

çalan

çalan çalasın

çaldırmaq

Çaleşfars

çalğa
çalğaşdırmaq
çalğı
çalğış
çalğışmaq

atAnAQ8. xaç. çarpıq. çapraz. 4. açıqqöz. itik. huşlu. 5. takavar. itik. ütük. talasik. 6. su
i. cald. 7. zirak. arız. oyaq.
çapan. qapan. qapıcı. yağmaçı. qasib. çal çapla, qıyın,
güc zorla alan. qaqan. vuran.- ağac qaqan: ağac dalan:
qaqası ila ağac qabığına çalan.
qarqan. qarqan. (< qaqmaq: vurmaq). oğru.
Caldfars < çalt < iti. yeyin. tez. basım. çala çala. çappaq.
sürakli.
tıraşlamaq. igaşmak. ağalamak. yontmaq. kasmak. yonmaq.- daşdan heykal çaldırdım. - nafasla ç
q:
nafas salmaq. üfalatmak. solumaq. nafas etdirmak. oxuyub üflamak. ağızla üf deditmak.
< çal. çalış. çalıq: çaltaşıq8. çalbaşmak. hız. tiz. tez. iti. çalışmaq\ vuruş. vurub vurulma
aq: vurulmaq. sapılmaq. çağla. şalala. abşar.
çalışdırmaq. işlatmak. iş gördürmak. maşqul edmak.
alat.
çalış. sözlaşma. maariza. mücadila. qunuşmaq. soyuşmaq.
Çalğuzafars

< cılız. cıv ceviz.

çalı
reng. boza ( y <> z ) boya. boyuq. boduq. çüvüt. süyüt.
suyut. önğ. tüka. tülük. - ne tülük atdı o. - qara çalı: tikenli çalı çeşiti.
çalıb Calibfars. çalpan. göze çarpan.
çalıq alıq. meczub. çalqaq. atıq. yayıq. yoğurt, süt çalqama
qabı.
çalıqlıq
alıqlıq. meczubiyyet.
çalım qabiliyyet. güc
çalınmaq
aşırılmaq. oğurlanmaq. soyulmaq.
çalınmış
oğurluq. aşırtma. aşırma. mesruq.
çalış 1. çalışma. emek. se'y. cehd. çapış. ictihad. iş. zehmet.
eziyet. 2. çalğış. sözleşme. maarize. mücadile. 3. tidiş. didiş. didin. se'y. cehd. 4. taramb
rampa. değiş. mübadile. - tüfenginen qılıncı tarampa yapdım. 5. almaştırış. deği. te'viz. 6.
çeke. çekiş. se'y.
çalışçı tarambaçı. tarampaçı. değişçi. mübadileçi.
çalışdırmaq
1. çalğaşdırmaq. işletmek. iş gördürmek. meşqul edmek.
2. tarambalamq. tarampalamaq. değişdirmek.
mübadileedmek. - tüfenginen qılıncı tarampaladım.
çalışqan
kesgin. çalak. zirek.
çalışma çalış. emek. se'y. cehd.
çalışmaq
elleşmek. gücün denemek. emeklemek. çabalamaq.

üzenmek. çabalamaq. can atmaq. hazırlanmaq. - quş yavrusu uçmağa üzenir. - narsani yapmağa ça
eyillanmak: qiptelenemek: yeltenmek. özenmek.
çalqaq çalıq. atıq. yayıq. yoğurt, süt çalqama qabı.
çalqaş üzenme. çaba.
çalqıçı çanğçıg.
çalqur Çanqur < çal. çanğqur. - çanğçı9: çalqıçı.
çalqutmaq
çarputmaq. uçurtmaq. uçurtmaq. uçlatmaq. yeyin
götürmek. göttürmek.
çalma çapma. qapış. yağma. qesb. çal çap. qıyın, güc zorla
alma.
çalmaq {(ç <> s ) salmaq. - peysere çalmaq (salmaq)}.1. (böcek.
heyvan) gegelemek. vurmaq. sancmaq. soxmaq. ısırmaq. 2. aparmaq. götürmek. qoparmaq. aşırmaq
. çapmaq. oğurlamaq. iletmek. 3. çarpmaq. taldurmaq. dalunlamaq. 4. qunmaq. soymaq. vu
rmaq. yamamaq.-çekişi barmağıma yamadım. 5. qaqmaq. vurmaq. qoparmaq. yerinden almaq. yağmal
amaq. qesb edmek.
topuq çalmaq: yerirken topuqların birbirine çarpdırmaq.
ıslıq, fışqa çalmaq: sıqlamaq.
: - çala qırbac sürürdi: qamçı çalaraq.
ilanın ıslıq çalması, fısıldaması: qızğırmaq.
qalaba çalmaq: qeme basmaq. üstelemek. yenmek.
qılınc çalmaq: atmaq. çalpan
Calibfars. çalıb. göze çarpan. çalpıq
rlik. güde etekli, qollu canlıq.
çalt
Celdfars iti. yeyin. tez. basım. çalasın. çala çala. çappaq.
sürekli. biçqul. yüvrük. çaqğan.
çaltıq apşaq. apşıq. yapışıq. açıla. 1. qıçları aralı. 1. gevşek.
yaramaz. yürümez. gücsüz. açıla. tembel.
çampuri çarpuri. yanbüri. yanpuri. eğribüğri. yenkec kimi.
çamuqa gümüş balığı.
çamur batılan yer. bataq. suya batan yer. - qara bataq: bataqlı
topraq.
çan
zeng. qanğraq. naqus. qonğraquka. çınqıraq. qonraq.
tonquraq. qanğraq.
Çanaq çanağ. çağnak. çağlak. çarp. çarpılmış. çarpık {(çalınmış.
qazılmış. qaqılmış ) {1)< çak. çakmaq. çapmaq. vurmaq.
qazmaq. 2) çal. çalmaq. çapmaq. qazmaq}. ulmaka. ulmak.

çanğs
çanğçıs
çanğqur
çanqıllı
Çanqur
çanturmaq
çap

çapaçul çapaq

olma. tasti. çömlak. {> Cinah. qanat. qol}.
> cinah. - çanağ gamiyi: toyuğun uçaq qanat gamiyi.
qan çanağı: qızarmış gözdan söz edar.
çomaqlı, çanaqlı çangal, qaşıq: bu ara oğuq, doğranmış olan narsalari götürmaya, çakm
. - iki çoxmaq salad.
Cang. cancal. gürültü yüksak sas. çalqıçı.
Çanqur < çal. çalqur. - çanğçı9: çalqıçı.
daşlıq, çanqıllı yer: burtlaq.
< çal. çalqur. çanğqur. - çanğçı9: çalqıçı.
çınduturmaq. caydırmaq.
1 . bası. qalıb. taxma. 2. xap. hap. tam. lap.
çal çap: qapış. yağma. çalma. çapma. qasb. qıyın, güc zorla alma.
biçimsiz. pasaqlı. salqım saçaq. 1 . şabak. şapqa. çapqa. çapıq çapıq olan, bacalı deşikli gü
pqasın tars geymak: şapqasın tars qoymaq: şapqasın yera vurmaq: hırslanmaq. hiddatlanmak. - ş
pqa qaldırmaq: şapqa çıqarmaq: sayınlamaq. hörmatlamak. 2. gami diraginin

çapalaq çapan

Çapandanfars
çapar
çaparız
çapavıl
çapçal
çapçı çapğın

çapıq

çapırtmaq

çapqa
tepesindeki tekerlekcik. 3. soba, peç, buxari ocaq borusunun tepesindeki döner fırıldaq.
4. çapıq. şapraq. çapraq. örtük.
şapalaq. şaplaq. çaplaq. toqat. silli.
çalan. qapan. qapıcı. yağmaçı. qasib. çal çapla, qıyın,
güc zorla alan.
< çapamaq. tepemek.
eşen. eşginçi. yürüşe yaraqlı çıxarlı atçılar.
çaprız. tolaş. dolaş. dolaşıq.
yağma. toyumluq. doyumluq. qenimet.
şabşal. saçıq. tökük. tembel.
basıcı. basqıcı. basmaçı.
ipsiz. eypsiz. bağımız. sayqısız. gülxan beyi. her
ilişgiden özgür.

1 . çapaq. şapraq. çapraq. örtük. 2. sapıq. çaşıq. avlaq. iğfal olunmuş. münherif. çalış. ict
eğri.- qılıc bacaq. 4. sefeh. savuruq. eğli uçmuş. abdal. sapıtmaq. sapdırmaq. şaşırtmaq. tee
ek. heyrete salmaq. - onun davranışı meni berk sapıtdı. 1 . şapqa. şabak. çapaq. çapıq çapıq
deşikli
nı"ırtoIiI/- hop ^İ-+İ"İCM"İ

h^rl/-

çapqın

çapqınvarı
çaplaq
çaplanqa
çaplı
çapma çapmaq
çappaq çapr
çapraq

şapqasın tars qoymaq: şapqasın yera vurmaq: hırslanmaq. hiddatlanmak. - şapqa qaldırmaq: şapq
maq: sayınlamaq. hörmatlamak. 2. gami diraginin tapasindaki takarlakcik. 3. soba, peç,
buxari ocaq borusunun tapasindaki dönar fırıldaq. > şabixun. 1. basqın. uçarı. iti. itik. üt
. haşari. -uçarı çapqınlardandır. 2. tulumba. qayta. qaba. gobud. tarbiyasiz. çapqın olan kim
şaplaq. şapalaq. çapalaq. toqat. silli.
cövlanqah. alan. meydan.
basılı. basılmış. damqalı. qalıblı.- basılı parça.
çalma. qapış. yağma. qasb. çal çap. qıyın, güc zorla
alma.
{çap < met > bas. basmaq}. aparmaq. götürmak. qoparmaq. aşırmaq. çalmaq.
Caldfars < çalt < iti. yeyin. tez. basım. çalasın. çala çala. sürakli.
çart çat. çar. çarp. yol. oğ <> uğ. şapraq. çapaq. çapıq. örtük.

çapraz ( paç < met > çap < met > çar). çarpaz. paçarz. çarpıq. ata.
atAnAQ8. xaç. çalaq. çaqla. çaqal.
çaprız çaparız. tolaş. dolaş. dolaşıq.
çapştırı
ilinti. iliştirme. tutturma. çattırma. iki tikeni birbirine
yapıştırma.
çapuq - parçada olan enli yol, çubuq, çapuq: sopa.
çapuqma telesme. ivekinlik. ivedilik. ecele.
çapul (dağıdıb, qenimet almaq amacı ile olan cumuş, hicum).
yeğma. axın. ilğar. qaret. sarqıntı. sataşma. teer'üz.
teeddi. tecavüz.
çar
çat. çarp. çart (çapr). yol. oğ <> uğ.
çara
{1) met < açar. 2) met < araç. çatar}. keçir. yol. qolay. tedbir.
qolayına baxmaq. - çara düşünmak: tenqlenmek. düşünmek. - çara düşünmak: tüşünmek. te
Çarçuba < çar + çevra.
çardaq örti. çatı. sayavan.

çardaq salaş. sundurma.
çarx
elemege. cehre. dolab. iplik eğirmek, sarmaq aracı.
dayaqlanmış bir oxun çevresine ağıllanmış neçe çubuğu olan doğalaq.
rınırınrı rarvı- fartııra

dolab. dolanan, dönar çarx, ki quyudan su almağa yarar: dezgah. çığrıq. dilab. dolab.
sağız. sağya. dilab.
ağirma çarxı: qullab.
çarxana <> çatqana <> çatanaq. tarama. darama. cedvel.
müşebbek.
çarpan Calibfars. çalıb. çalpan.
Çarpaya çatı. çatraz. çatyapa. çatalqa. çalqata. çaltaqa. çataya.
çatala.
çarpaz ( paç < met > çap < met > çar). çapraz. paçarz.
çarpazmaq
çarpılmaq. eğilmek. meyillenmek. çevrilmek. bükülmek.
çarpıq 1. çapıq. qılınc. eğri.- qılıc bacaq. 2. çapraz. ata.
atAnAQ8. xaç. çalaq. çaqla. çaqal. - çarpıq bacaq: qılıc
bacaq: eğri bacaq.
çarpılmaq çarpazmaq. eğilmek. meyillenmek. çevrilmek. bükülmek.
çarpınma
çarpıntı. seqirme. seyirme. seqrim. atma. hopma. - ürek
saqrimi: ürek çarpıntısı. - göz sıqrimi: göz atması.
çarpıntı
çarpınma. seqirme. seyirme. seqrim. atma. hopma. ürek saqrimi: ürek çarpıntısı. - göz sıqrimi: göz atması.
çarpış urma. zerbe.
çarpıtma
eğme. endirme. meyilledirme.

çarpıtmaq çarpıq yapmaq. talqıtmaq. tilqatmaq. nersenin arasına dil, dal soxmaq. işi qeciktir
ek. yükle ip arasına ağac parçası qoyaraq yükü düzeltmek üçün büküb, sıxmaq.
çarpıtmaq
eğmek. bükmek. eqriltmek. eğritmek. eğib bükmek.
çarpma çatma. sedme. vurma. - gemi sadmiya uğradi. - görüm seni
sadmiya uğrayasın.
çarpma oynama. zereban.
bir yera çarpma: bir yere vurma: bir yere eks etme: çarpmaq
1. sezr
ilmek. sıdrılmaq. sızrılmaq. sıyrılmaq. değmek.
görüşmek. 2. avrımaq. oğramaq. oğmaq. qıvırmaq. qıyı vermek. 3. çalmaq. taldurmaq. dalunlamaq
qünaş çarpmaq: qüneş vurmaq. qünaş keçmak: qüneş etgileyib xesde edmesi.
çarpuq yanğsı. yansı. eğri. yanpuri.
yan yerimak: yanğsımaq. çarpuq yerimek.
çox ağri büğrü, çarpuq. yanğabuc
çarpuri çampuri. yanbüri. yanpuri. eğribüğri. yenkec kimi.
çarputmaq
çalqutmaq. uçurtmaq. uçurtmaq. uçlatmaq. yeyin
götürmek. göttürmek.
çarşı - qapalı qapılı çarşıda olan tükan: hücre. hicre. dilab. dolab.
qızıl bazarında (becistanda) bir dolabı var.
çarşov bağ. buxca.
çart
(çapr). çarp. çar. çat. yol. oğ <> uğ.
çartaq çatraq. tarım. darım. günbad. qubba. göy.
çarvuq çatruğ > çahar mix - çarvuğa, çatruğa çakmak: xaça
garmak.
çaş baş başsız ayaqsız. qarşı qurşı. baş göt.
çaşdırmaq
(huşun) oynatmaq. caydırmaq. şaşırtmaq. yanğıltmaq.
yanıltmaq. müştabeh edmak.
çaşıq sapıq. çapıq. avlaq. iğfal olunmuş. münharif.
çaşınmaq
sapınmaq. ayarmaq. ayrılmaq. açılmaq. azmaq.
yoluzmaq.
çaşmaq şaşmaq. 1. çaşmaq. bayılmaq. yazmaq. yozmaq. yoldan
çıxmaq, ayrılmaq, oynamaq. - yoldan şaşmaq. - ayaq
şaşmaq. 2. yanılmaq. xata edmak. sıhv edmak. - ovçu
ovun şaşdı. 3. tanğmaq. taaccüb edmak. saqmak.

diksinmak. şaşırmaq. şaşqınlamaq. yanılmaq. heryratda
qalmaq.- bu işa şaşdım. - şaşacaq na.
Çaşnı < çeşni: naxşa. dartım. dad. dadım. çaşit. çeşit < çakit.
cür. tür\ çeşit: qalı naxşasi alvan. rah ba rah\ çeşitli: naxşali. çeşit çeşit: cürba cür\ ça
ilk dadan. çaşnıçıbaşı. çaşnıgir.
çaşni
çaşnıgir
çat

çatal

çatallaşmaq
çatamamaq
çatanaq
çatar
çatdırılmış çatdırmaq

qatıq. meze.
tatıcı. dadıcı. yemeklerin dadına baxan. dadan. bekavul. 1 . çar. çarp. çart (çapr). yol. oğ
yet. yat. yad. heqq. - sizin mene gücenmeye çatız yoxdur. - yada daşı: haq daşı.
çengel. - gümüş qaşıq çatal taxımı.
çatal dırnaq: baqanaq. (keçi. qoyun. sığır).
bir çeşit çatallı bitgi: qulğan. qalğıyan otu. budaqlanmaq. qollanmaq. dallanmaq. işg
eşmek. müşgülleşmek. pürüzlenmek. bürküşmek. - iş budaqlandı.
qalmaq. mehrum qalmaq. - yazıdan qaldıq. - yoldan qaldıq.
<> çarxana <> çatqana. tarama. darama. cedvel. müşebbek.
elveriş. yeter. kafi. - al çatar: qerib. ulaq. elulağı. yaxın. erse. iris. (< ardirmak). (
> irsarab). sovğa. getirilmiş. bağlanmış.
eriştirmek: iriştirmek. iledmek. aqtarmaq. axtarmaq. axıtmaq. yetirmek. yetiştirmek. ert
irmek. erdirmek. nayil olmaq. ilemek. iliştirmek. yığmaq. toplamaq. vardırmaq.
yetişdirmek. tuyurmaq. duyurmaq. eşitdiirmek.-söylediyizi duyurmalısız. - bunu kimseye duy
urmayın.
talasik çatdırmaq: qoşdırmaq. tizik yeritmek. ivdirmek.
tanrı isteklerive iriştirsin.
senin qoşuğuva erdiremedim: senin vüsalına nayil olmadım. - bu parçaları ilib, torba
ikin.
ilmaklanin eyleşin.
qoxu iledi onun burnuna.
çatı
1. örti. çardaq. sayavan. şatır4. çatır. seqf. atma. örtem.
saqaf. saqaq. saqab. salaç. sarlaq. savan. saya. tavan. üçek. tarus. şip6. 2. derece. orın
. orna. 3. mertebe. qat.
qabağı açıq dam, çatı: sundırı: sundurma.
çatısız (gögartasiz) olub, altı düz, çaylara salınan qayıq: tombaz.
çatıq çit. çıtıq. toxu. toxunmuş nerse. parça.
- çatıq, akşi üz: ebus.
çatım irim. erim. yetim. irme. vüsal.
çatımlı iremli. irimli. erimli. yetimli. leyaqetli. layiqli. iste'dadlı.
çatın çatqınlığın çatışı. yetginliyin yetiyi. yetin.erik. olqun.

olun. olduğun olqunluğu.
çatır

çatırdatmaq çatışı çatışma çatışmaq

çatqana

çatlaq

çatlama çatlamaq

çatlamaq

çadır. çatı. şatır4. saqf. atma. örtam. saqaf. saqaq. saqab. salaç. sarlaq. savan. saya. tava
. tarus. şip6.
qamçı çatırdatmaq: qamçı çalmaq.
ulaşı. görüş. qavuş. qovuş. yetişi. mulaqat. varastalik. varıstalıq. varışma. qurtulma. azada
görüşmak. qavuşmaq. qovuşmaq. yetişmak. mulaqat edmak.
<> çarxana <> çatanaq. tarama. darama. cadval. müşabbak.
açıq. yırıq. cırıq. yarıq.
iki narsanin arasında olan çatlaq. gami qaplamaları arasında olan çatlaq: armuz.
qılıfı çatlaq: özündan çıxmış. azqın. - qılıf qoymaq: çaklamak. sınırlamaq. had qoyma
qasıq çatlağı: qasıq kasali: fatq. yayılma. ayrılma. inşiqaq
dodaq çatlamaq: qussalanmak.
daş çatlasa: na yapılsa. na olursa. imkanı yox.
qasığı çatlamış.
yırılmaq. azacıq yarılmaq. aralanmaq. - çiban yırıldı.

çatma çarpma. sedme. vurma. - gemi sadmiya uğradi. - görüm
seni sadmiya uğrayasın.
çatmaq 1. qorımaq. görmek. yetmek. kifayet edmek. idare
edmek. kafi olmaq. vefa edmek. - bu para xercimizi qorımaz. 2. tutmaq. erişmek. irişme
k. - - erişir qonağına asta geden (qonağ: meqsed. menzil). - bu taxcaya elin irişirmi: boy
un çatırmı.
gedib çatan: varan9. eren. vasil, nayil olan. - isteyine varan. - sevişine v
aran: sevgiline çatan.
qaş çatmaq: qaş gözsünmek: qapsunmaq. qapusluq, ebusluq edmek.
çatmaz 1. qısıq. yetmez. - bu işde çox qısıqlar (çatmaz. yetmez)
görünür. - işin qısığın (çatmazın. yetmezin) çıxarmalıyıq. -her neyin qısığın (çatmazın. yetm

sizin yaşamda çatmaz (qısıq. yetmez) ne var ki. 2. işlerinde qıssa gelen. işini bitirmeyen. 3
kal. qanmaz.
çatmış 1. düçar. düşmek durumu. düşmüş. ulaşmış. varmış.
düşgün. mübtela. giriftar. 2. emren. eme. ime. hime. köke iye olan kimse. ermin. ergin. ye
tmiş. vurqun. 1.
varısta > varasta. varmış. qurtulmuş. azade. yetim.
yetmiş. ilqemişcığa. ilermiş. tanrıya varmış. eren. varan.
çatpa kedxudanın, ırmaq, çeşme sularının yollarını qazmağa
gedmeyen kimselerden aldığı tutu.
çatraq çartaq. tarım. darım. günbed. qubbe. göy.
çatra - çatra patra: lala pitik. yalan yalnış. - ingilizceni çala patra
qonuşur.
çatrıq kesişik. xerek iskilet.qaraçav: qaraçıv. xerçub. pay
best. sarmaşık.
çatruq çarvuğ > çahar mix - çarvuğa, çatruğa çakmak: xaça
germek.
çatsız yetsiz. yatsız. yadsız. haqsız. - öz yurdumda çatsız
qaldım.
çattırı irtiş. yetşiri. ulaşı. bulduri. gönderi. götüri. neql. isal.
çattırma
ilinti. iliştirme. tutturma. çapştırı. iki tikeni birbirine
yapıştırma.
çattırmaq
uğratmaq. vardırmaq. iliştirmek. - ora geden olsa bizede
uğratın. - oracan gettid, yalnız size uğratamadıq.
çavarlıq
odunluq.
çay
bir gölden axan suyu götüren yol. ırmaq. arx. ayaq.
ırmağa tökülen axara deyilir. ırmaq. su. oz. dere. derya.

çaydan böyügüne, doğrudan doğruya denize tökülen suya ırmaq denir. çaydan kiçiyine üzan, su s
durqun, axıb hem duran böyük suya dara, darya denir.
ırmaq, çay içinda, gaminin yolun qapıyan böyük qaya, daş: demir qapı. - arazın damir
bu ölkenin suları çoxdur.
bir çayın darin olan orta yeri: taban. daban.
çayın, suyun dayaz, gödak yeri: sıqlıq. sığlığ. - ırmağın orası sığlıqdır, keçid veri
çay takımı.
ırmaq ağzının bir az açıq yerinda qumdan qurulan topar sadd: topuq. - çay topuğu.
çayır otlaq. otluq.
- çayır quşunun böyük çeşiti: turğar. tuyğayın çeşiti.
çaylaq - çaylaqın böyük çeşitlarindan: qocalaq.
çeber seber. sever. zebel. sivir.
çekici etgileyici. yetgin. mükemmel.
Çendeşfars
(< çimçiş. çimçeşmek).
Çeşidanfars
< çak. çakmak: dartmaq > dadmaq. dad. dadım.
çeşit denğ. cür. tür. dür. nov'. örnek. növ'. - onun bizde neçe
örnayi vardır. - bir örnak quzu.
çeşma

Çetfars
çevirma

çevirmak

< coşma. aşma. qumluqdan şığıran qaynaq. çoğuşma. cışma. cişme. şişme. (çeşme < deşme) < eşma
çığanak7. şığanaq. şişme. kaynar4. göz . göz qaynar. gözev. göz. gözbaş. gözlev . bulak.
çet qoften < çet.46789. dış. yaban. yad. yava. 1. ekme. etf. - istayimi ona atf etdim: e
kdim. - göz akmak: etfi nezer edmek. - yuların (cilovun) çevirmak: etfi inan edmek. 3.
dolandırma. dolaşdırma. döndürme. idare. 4. eğme. qıvırma. burma. dönderme. 1 . çevremek. to
dolamaq. quşatmaq. yöreye, çövreye döndermek. - başına bi şal dola. - belive bir quşaq dola,
du. 2. sarmaq. tolaşdırmaq. dolaşdırmaq. -ayağına ip dolaşdırdı. 3. tolandırmaq. dolandırmaq.
edmek. ehate edmek. 4. qıvırmaq. eğmek. 5. döndermek. getirmek. - dine gatirmak. - inam
a gatirmak: inandırmaq. düzeltmek. islah edmek. yoluna qoymaq. -quraqlıq ekini bu güne g
atirmiş.
döndarib, çevirib toplamaq, yığmaq: qanğırmaq. qanırmaq.
devrasin çevirmak, quşatmaq. tolaşdırmaq. dolaşdırmaq.

mahasire edmek. - şeheri qoşun ile dolaşdırdı.
çevirib içmak: başa çekmek.
çevra çövre. çöver. tolayı. dolayı. dövr. etraf. hovl. qasnaq.
qab. çember. ağıl. çepe çevre. girde.mihit.
çap çevra: fır dolayı. öte beri.- ormanı fır dolayı dolandıq.
çapa çevra gazmak: gezişmek. tolaşmaq. dolaşmaq.
çevra uymaq. ağıllanmaq. mihite uymaq. dönmek. dövr, cevelan edmek. - dan erteden
( sabah tezden) çüçeleri dolaşırıq. - qırlarda (çöllerde) dolşıb durduq.
narsanin çevrasi: qarartı.
çevramak
qucaqlamaq. ehate edmek. şamil olmaq. çevirmek.
tolamaq. dolamaq. quşatmaq. yöreye, çövreye döndermek. - başına bi şal dola. - belive bir quş
la, soyuqdu. - bu kitab sizin konuların hamısın qucaqlayır. - bu kitab ne qucaqlayır. - bu
qanun onu qucaqlamaz.
çevratmak
tolaşdırmaq. dolaşdırmaq. döndermek. dövr etdirmek. gezdirmek. - tamam çüçel
dıq.
çevrik tevrik. devrik. devrik. yatıq. qatlaq. - devrik dodaq, yaxa,
qatlanma.
çevrilma
çevrim. devrim. qatlanma. bükülme.

çevrilmak
burxulmaq. burulmaq. dönmek. tovlanmaq. bükülmek.
altıva olmaq. dönülmek. devrilmek. çönmek. eğilmek.
çarpılmaq. çarpazmaq. meyillenmek. bükülmek. - yer
göy bir yol ile dönür.
çevrim çevrilme. devrim. qatlanma. bükülme.
çevşirmak
tevşirmek. devşirmek. teqşirmek. değşirmek.
çömbetmek. çönbetmek.
çeynamak
. - dilin çeynamak: ımır yamır söylemek. gevelemek.
çaça
çiçe. emme. emi.
çaq
çak <> qadar <> dak. kaş. kaç. 1. miqdar. kemiyyet. 2.
texmin. - onlar igirmi dek olurdular: igirmi qeder. - çatıya (dama) igirmi dek ağac ga
rakdir: igirmiye qeder. 3. son. nehayet. - ikiye dak : ikiye qadar . - ne dak :
ne qeder. - bu dak varki: bu qadar varki: bu dağişlaki: bu ferqle ki. - o dak: o çak:
o qadar. - bu dak: bu çak: bu qadar. - şi dak: şu çak: şu qadar. 4. endaze. Çak8: çek aşa8. b
. ölçüden aşmaq. çeki. çekim. çağ: zip. kip(> çeke dehan) Çekanden < çek. çekmek. çakmaq. şak
ye: düğüm. düğün. damla. damcı\ çekiden: çiyilmek\ 2) < çök ; çökek . çökmek. Çekelemk qısmaq
çekilmiş\ 2) < çerdek < çekirdek

çaqbak
çaqçaq
çaqdirmak

çaqa

< cirge < çiy. çiye. 5. yoğurt peniri. yağsız penir. 6. çözbek. sınır. aşam. hedd. ölçü. çeki
-çakin, heddin aşmış: aşqın daşqın. 7. çek. çeke. oran. ölçü. nisbet. tenasüb. texmin. endaze
b.
göz çaki ila: göz texmini ile. ölçüb dartmaqsızın.götürü bazarlıq: görmece alış veriş
çakin, haddin bildirmak: tulumunu çıxarmaq. üzmek. edeb edmek.
çakbak. vırqaç. vurqaç. qovqa. çekçek. el daşqası.
çakdirmak. gerdirmek. asdırmaq. perde kimi uzatmaq. -nerdivanın başına bir sarqı gardirmali.
- geriya çakdirmak: itelemek. itmek. püsgürtmek.- bu barut tüfengi tapdirir. çaka. kaka. ça
kiş. çak. 1. yemiş ağacının yuxar dalların eğmeye, nerseni öne çekmek üçün başı qancalı değen
. 2. çovqan. solıcan. 3. > kaşidafarrs - "allamak" de dörd dana çeke var. 4. tartış. datış. h
texmin. 5. savaş. müdafie,. def' edme. 6. qoşuş. çalış. se'y. 3. oran. ölçü. nisbet. tenasüb.
endaze.

çaqaçak çakacak. 1 . çakicak. pilasgan. karata. qondara kimi
başmaqları ayağa geymakda yarayan buynuzdan, sümükdan, damirdan olan yasıq arac. 2. (> kaşake
rs) {1. çakişma. dartışma. - aramızsa çakaçak yoxdur. 2. dartış. iztirab. taraddüd. - bir ağı
. kaşmakaş.
çaqamak çakamak. 1. biribirin çakamamak. xorlaşmaq. korlaşmaq.
tapişmak. 2. çaklamak. oramaq. oranlamaq.
taxminlamak. ölçmak. hesablamaq. çaqamamak
çakamamak. qısınqanmaq. qısqanmaq: qısqınmaq
sığqınmaq. cırcıranmaq. sırcıranmaq. qısınqanmaq.
qısqanmaq: qısqınmaq . sığqınmaq. cırcıranmaq.
sırcıranmaq.raşg edmak. qibtalanmak. hasadlanmak.man sizdan bir nasa qısqanmamam. çaqammamak çakammamak. çakilamamak. qısqanılmaq. qeyrata
galinmak. - bu işa qısqanılmaz. - belanadansiz yera

qısqanılırmı.
çaqan çakan. 1. çakici. kaş. cazib. calib. süran. - dilkaş: içi
çakan. ürak aparan. can süran. - azarkeş: dardin alan. havadar. - sürmakaş: sürma süran. 2. v
banzar. gedan. sayaq. yolunda. biçiminda. müşabih. 3. qapıcı. qapan.

çekici. alan. cazib. - könül (ürk) qapıcı: dilber. dilrüba. -şeh qapıcı. 4. çekici. axışlı. c
sıravarı: bir sırada. bir sıralı.
çapqınvarı: çapqın olan kimi.

türkvarı: türkevarı: türk yolunda.
xaçvarı: xaça benzer.
çaqargalan
çakargalan. gedergelen. gedibgelen. varagelen. - bu
tüfeyin varagalani çox doğru işlir.
çaqi
çaki. 1. tartış. datış. ağram. vezn. tartı. dartı. ölçü. qerar.
endaze. - elinde heç dartı yoxdur. 2. terazı. 3. neqqaşi.
resm. - bu çekinin qornıçı esgimiş. 4. çek. ölçü. hedd.
qerar. 5. çek. çekim. Çaqfars ölçü. sınır. dözüm. tutar.
tutum. heqq. huquq. 6. çekiş. sunu. sunuş. pişkeş.
peşşaş. 7. ölüçü. qas. qaz. iki nersenin arasında olan
aralıq, fasile.
çaki, cizgi işlari: oya.
çaki daşı: ölçü, terazı daşı.
çaqic çakic - dırnaq çakici: deniz yapıtlarında işlenen çekic çeşiti.
çaqicak çakicak. çakacak. pilesgen. kerete. qondara kimi
başmaqları ayağa geymekde yarayan buynuzdan, sümükden, demirden olan yasıq arac.
çaqici
çaqici çaqici
çaqil

çaqilamamak

çaqilma çaqilmak

çakici. çeken. keş. axışlı. cazib.calib. süren.- dilkeş: içi
çeken. ürek aparan. can süren. - azarkeş: derdin alan.
havadar. - sürmakaş: sürme süren.
çekici. qapıcı. qapan. çeken. alan. cazib. - könül (ürk)
qapıcı: dilber. dilrüba. - şeh qapıcı.
çekici. yubağan. istekli. cazib.
çakil. 1. şekil. biçik. qılıq. resm. yansı. eks. foto.
fotoqrafya. - qılıq çıxarmaq: qılıq çekmek: eks salmaq. 2.
çakil > şekil. qablut > kalbod. qablıq. qalıb. hey'et.
çakil!. savul!. yol ver!. savul!. ged. varda. - varda yoldan: çekil yoldan.
çakilamamak. çekemmemek. qısqanılmaq. qeyrete gelinmek. - bu işe qısqanılmaz. - belenedensiz
ere qısqanılırmı. çakilma. insiraf.
çakilmak. 1. emrülmek. amrulmaq. sinilmek. sorulmaq. 2. yoqlanmaq. yoğlanmaq. öğlenmek. di
nlenmek. yığılmaq. istirahet edmek. - arıq er öğlandi: yorqun kişi istirahat eddi. 3. qısalma
ayrılmaq. - işinden heç ayrılmaz.
çakilib daralmaq: qasılmaq. qısılmaq.- donum qasıldı.

çaqilmiş çaqim

çaqimli

çaqinan
çaqingac çaqingan

çaqinma çaqinmak

çakilib büzülmak: tarlanmaq. darlanmaq. daralmaq.
çakilib toplanmaq: qıvrılmaq. ağrilmak. bükülmak. qırtılmaq. qatlanmaq. - iplik, saç,
dı. - bu kitabın yapraqları qıvrılmış. - qıvrıla qalmaq: gabarmak. çakilmiş. qıvraq. iti. dar
çakim. 1. çak. çaki. Çaqfars ölçü. sınır. dözüm. tutar. tutum. haqq. huquq. 2. sıcaq üz. cazi
i. şakilli. oranlı. orqanlı. ornaqlı. qoylu. biçimli. andamlı. gözal. sevimli. mahabbatli. ca
ibali. cazzabli. üzü sıcaq. çakimli. cazibali. - sevimli üzü vardır. çakinan. çakingan. saqın
anan. mütavaffi. müctanib. - na saqınğan kişisan bela. çakingac. iqrangac. igranc. igrak. ik
rah edan. çakingan. çakinan. saqınğan. saxlanan. mütavaffi. müctanib. iğranc. iğrangac. iğran
açun. qırpın. qırın. çakingan. utancaq. usancaq. üşangan. ürkak. qapanıq. mahcub. - çox qapan
na saqınğan kişisan bela.
çakinma. qorxu. ehtiraz. ictinab. hazar.
çakinmak. diksinmak. iqranilmak. qaçınmaq. qaçınmaq.
nifrat edmak.ikrah edmak. saqmaq. saqınmaq. ehtiraz

edmek. ictinab edmek. sayınmaq ( y <> k ) sakınmaq. baxmaq. gözlemek. ehtiyatlı olmaq. e
htiraz edmek. saymaq. sakınmaq. ehtiyat edmek. hezer edmek. ehtiraz edmek. tonğuşmaq.
tönğüşmek. iğrenmek. ürkenmek. qaçınmaq. ictinab edmek. aymaqcığa. utanmaq. açınmamaq. usanma
yermek. beğenmemek. xoşlanmamaq. tiksinmek. iğrenmek.- aş yermak: boylu qadının yemeyi beğeme
ib, qıvır zıvıra yeriklemesi.
kisa çakmak, çakinmak: kise sürünmek: kise sürmek.
çox sayan kişidir.
xestelenib tüm yemeklerden tiksinir. - çakinib yollanmaq istamamak: tartılmaq.
- ora gedmeye canım dartılıb durur.
uydurucu nerselerden ürkümali.
ayman: çekin. - aymanmadı: çekinmedi. çaqinmamak
çakinmamak. - üz tutmaq. qorxma
maq. üze gelmek. üzüne
qarşı söylüye bilmek. - söylemeye üzüm tutmur}.
çaqirdak
çekirdek. üzek. çerdek. göbek. sonğır. ağırşağ.
çaqiş çakiş. 1. keşiş. cehet. canib. 2. çeki. sunu. sunuş.
pişkeş. peşşaş.
çaqiş çaqiş

çaqişlama çaqişlik
çaqişlik çaqişmak

çaqkil

çaqlamak

çaqlamak

Çaqlamak

çakiş. çaka. 1. savaş. müdafie,. def' edme. 2. qoşuş. çalış. se'y.
çakiş. çaküş. > keşiş. > keşeşfars. axınc. axış. çekişlik. cezzabiyyet. - subay (evlenmemiş)
ama. keşişleme. cehetleme. canib tutma. çakişlik.cezzabiyyet. çekiş. > keşiş. > keşeşfars. ax
çakişlik. teref tutma.
çakişmak. 1. boğışmaq. 2. susamaq. arzulamaq. dayağa susamış. - dadlıya susamış. - çakiş bakişmak:
qaqışmaq. dürtüb iterek xırpalaşmaq.
çakil. şekil. biçik. licim. qurum. hey'et. - o qurumda
çıxmaq olmaz. - bu ne qurudu bele.
çaklamak. 1. qınlamaq. qılaflamaq. qablamaq. 2.
ölçermek. ölçüye qoymaq. 3. yoxlamaq. 2.
güclendirmek. - işleri çaklamak gerek.
çaklamak. çekemek. oramaq. oranlamaq. texminlemek.
ölçmek. ölçü götürmek: heddi hidud qoymaq. kontrol
edmek. hesablamaq.
Çaklamak. sınırlama. şekilleme. yasaklama. yasalama. Hidudlamaq: çek qoymaq.
çaqlamsin çaqlanmak

çaqlaşmak
çaqli

çaqma

çaqmaca

çaqmak

çeklemsin. korlama. görmeksizin. texminen.
çaklanmak. tartılmaq. ölçülmek. heds vurulmaq. texmin
edilmek. - dartılmamış işe girişme.
çaklaşmak. mercleşmek. meşleşmek.
çakli. çekimli. şekilli. oranlı. orqanlı. ornaqlı. qoylu.
biçimli. endamlı. gözel.
çakma. 1. tatma. dadma. düçar. 2. tatma. dadma. - düçar olmaq: çekmek. tatmaq. dadmaq.- onun
da isti soyuğun daddıq.
çakmanin altına bağlanıb, buda dek uzanan tozluq, patava, corab. qıça geyilen tozluq
: qalçın.
çamurdan qorunması üçün ayaqqabın üstündan geyilan çakma: qapuş. qaluş. qaruş.
çakmaca. çekilerek açılan gözülü dilab. sandıqca. qutu. -sürma çakmaca: sürme qapı: çekilib s
.
çakmak. 1. germek.- xaça garmak: çarvuğa, çatruğa çekmek. 2. sarmaq. toplamaq. qaldırmaq. çır
-saçıvı topla. - eteyivi topla. 3. çekmek. tatmaq. dadmaq. düçar olmaq. - onunda isti soyuğun
daddıq. 4. getirmek. celb edmek. 5. buraxmamaq. tutmaq. ötürmemek.

yığmaq.- kandini tutmaq. - dilini tutmaq. - soluğun tutmaq. 6. qaldırmaq. dözmak. götürmak. s
xlamaq. tahammül edmak. - bu sözü o qaldıramaz. - bu acını o qaldıramaz. 7. oylamaq. tarsim e
mak. 8. ağtamaq. açmaq. 9. tökmak. qoymaq. çakmak. axıtmaq. - bayraq çakmak: bayaq açmaq. - k
sa çakmak, çakinmak: kisa sürünmak: kisa sürmak.1. yubamaq. istamak. cazb edmak.
çakib daraltmaq. qasmaq. qısmaq.- donumu qas. -qasmalı narsa.
al çakmak: al yumaq: qati irtibat edmak.
suya çakmak: ağartmaq. baraat edmak.
başa çakmak: çevirib içmak.
çangal salıb çakmak: tırmamaq. dırmamaq. tirmak.
dartıb çakarak xırpalama: tartaqlamaq. didiklamak.
çakib içarmak: yalmarmaq. yalayub somurmaq. - çakib uzatmaq: garmak: çakib uzada
raq qurmaq. ipi garmak. - teli garmak. - yayı garmak. - qura çakmak: surplamaq. sürlam
ak. - soyuq çakmak: qış yemak.
çakib qısmaq: qanğtarmaq. qantarmaq.
çakib qısma ayqıtı: qantarma: qanğtarma.
darqınlıqla özün çakmak: qafa tutmaq. özün dartmaq.

çaqsiz

çaqsizlik
çaqtirmak
çalabi
çalabilik
çalang
çalang
çalik
çalma
çalşirimli
Çambar

için çakmak: öfqermek. içden soluq almaq. derin solumaq.
uzaqdan çakmak: qapmaq. cezb edmek. celb edmek. yaxalamaq. - ısıtma qapmaq. kesel qapmaq. - xuy qapmaq. - şeh qapmaq.
çeksiz. oransız. yaxışıqsız. uyarsız. biçimsiz. tanasübsüz. ölçüsüz. hedsiz. - ölçüsüz bazar
çaksizlik. oransızlıq. yaxışıqsız. yarmaşsızlıq. uyarsızlıq. biçimsizlik. tanasübsüzlük. çakt
itmek. tenge geitmek. delirletmek. acıqdırmaq. hirslendirmek. kişiqıl. neciblik. terbiye
li. kişilik. necabet. terbiye. çember kimi yığın. sarğuc. sorğuc. başa taxılan tuğ. tayaq. da
yanacaq nerse. değenek. sopa. esa. -beli bükülmüş, dayaqı düşmüüş: elinden düşmüş. boyun atqı
Çenber (< çön. çönmak). (< kombar. komalaq. kommar. gombır. gombıl). çevre. çevreb çönbere. ç
çambar çamça8 çamçama8 Çamadan
çanbar çana

çangal

qasnaq. qab. çevra.
çömça. kömka. kafgir.
çimçima. heyvan, kişinin ayaq sasi.
< 1 . yum. sum. (y <> s: yumurta. sumurta). 2. cam - cüm.
kom. comalan. komalan. cummaq. (cama: dasda).
boyun çanbari: köprücak deyilan gamiklarinin üstündaki çuxur.
çanqa. çanga.
çana altı: saqaq. ğabğab.
çana yarışı: havayı söylamak. gavazalik.
yaşlıların çanasinin özözüna titramasi: gaviş. canqal. çoğul. çuğul. sarmaş. qullab.
çangal salıb çakmak: tırmamaq. dırmamaq. tirmak.
çomaqlı, çanaqlı çangal, qaşıq: bu ara oğuq, doğranmış olan narsalari götürmaya, çakm
. - iki çoxmaq salad.
çangalsi ayqıtla cızmaq, çizmak: tırmıqlamaq. tırmalamaq. yırtmaq. qazmaq.
düşman ayağına batmaq üzra, yol arasına atılan sivri uclu, üç bucaqlı damirdan, ayağ
tası: tomuz ayağı.
kiçik çangal: çangal biçiminda ilişacak ayqıt: tımırıq.

Çangfars

çanğli marikli çanilamak çanqa çanqal

çantdirmak

tırmıq. dımırıq ( < dırnaq).
zenciri qırılıb denizde itmiş nerseni aramaqda işlenen dörd çatallı çengel. tımırıq.
naq). - tımıq edmak: bu demirle darayıb aramaq.
çox qollu çangal: qaz ayağı.
tulumbaçı çangali: qapcaq.
qala duvarına vurulan, taxılan böyük çangal: qapcaq.
damir teldan olan arkakli dişili çangal: qopca.
< çal. çalmaq. çalqamaq. çanqlamaq > çeglemek > çengemek > pencemek Çenqal çalqal < çal. çalm
aq. qoparmaq. yırtık. yırtan\ < çanğ: oğuq. oyuq. cırıq\ < qıynaq< qay. gay: eyriligi göstere
yqı. cıynaq.
bircocuq oyunu. salıncaq-.
töğülarak çanilamak: kötü söyleyib bağırmaq: çanğılamaq. 1 . çenge. çene. 2. pence.
çangal. eğec. bal peteyinden bal götürmeye, xemir tağarı kimi qabları qaşımağa yarar. çentikl
tdirmek. kertik, çentik, gedik yapmaq. dişlemek. - çitleyi kartiklatmak.
çantik

çantiklamak
çantilmak çantmak

çap

çapak
çapang
çapar

çaparçi çaparçilik

1 . dişlik. gedik. ferce. fürce. rexne. 2. kertik. kerte. diş. nişan. işare. çizgi. - çıtlanı
tasi. - heyvan qulağının kartasi.
çentdirmek. kertdirmek. kertik, çentik, gedik yapmaq. dişlemek. - çitleyi kartiklatmak.
gediklenmek. (< gadik. kardik < kar). oyulmaq. qedmek. kertmek. ketmek. (< gadik
. kardik < kar). oymaq. gedik gedik, diş diş edmek.
çap çevra: fır dolayı. öte beri.- ormanı fır dolayı dolandıq.
çapa çevra: çevre. girde.
çapa çevra gazmak: gezişmek. tolaşmaq. dolaşmaq. dönmek. dövr, cevelan edmek. - dan e
teden ( sabah tezden) çüçeleri dolaşırıq. - qırlarda (çöllerde) dolşıb durduq. başmaq. kaviş8
.
qıssa çapang: salta.
< qapar < qapamaq. 1. kirman. qoruq. hisar. 2. meharet. 3. usta. meellim. 4. olq
un. pişmiş. görmüş. keçitmiş. bacarmış. salqun. varqun. çaqqun. mücerreb. mahir. usda.
meharet. mahirlik. usdalıq .
Çapfars

çapiç çapiş
Çapras
çarçevralamak
çarçi
çarçiva

çarçiva çardak çarak Çarx

1) eyri <: çaprık < çarpık < çaprık < çap: sınmış. düzlüyü itirmiş. eyrilmiş. yana yatmış. 2)
q\ < şaş. şaşmaq (ş <> ç) çaş\ çepras < çarpaz: çarpık. - şap, çaş. şaş.göz. çapiş. bir yaşlı
<
çarpaz: çarpık. sarılmaq. dolanmaq. yanaşma.
1 . terh. pılan. taslaq. iskilet. qefes. köke. kök. qalıb. işin başlanqıcda, bezeksiz düzeksi
ururlan kök nexşesi, tasası. - taslağın araya qoymaq. - üqala taslağı: yekexana. özün alimle
yub derinlerden danışan. -qaba taslaq: yalnız biçimin, üzün gösteren yalın, qaba tası, neqşe.
nıc. qasnaq. qab. - bu çekinin qornıçı esgimiş.
gergef. dar. qasnağ. dezgah.
üzek. çekirdek. göbek. sonğır. ağırşağ.

çeyrek. kerte. dörde bir.
<
çak. çekmek. çeker. çekek. fırlanan. çığrık. çıxrıq.\ sarkereb< çakır.

çarxlanmiş
qiyme. qıyma. - qıyma çerxi.
çari
- başı pozuq çari: qeyri müntezem esger.
keçmişda başı pozuq çarilardan: sarıca. Çaridanfars
< çeylamak. çeynemek .
çarik yağma < yağma. yığma. qenimet. - savaşda yenilen çer
çerlik vermelidir.
çarlanmak
xestelenmek. iğlenmek. iklenmek. yiklenmek.
qemlenmek. ağrınmaq. korlanmaq. çorlanmaq. pozulmaq.
çasb
tutqal (< tutmaq). yelim. yapışqan.- balığ tutqalı: almas
işlerinde işlenir, saydam özel yapışqan. Çasbidanfars
< çapaşdırmaq. yanaşdırmaq. yamand
mak
tutqallamaq. yapışdırmaq.
çasblanmak yilimlenmekka. yelimlenmek. tutqallanmaq. yılımlanmaq.
çata
çita. enli ağac, demir çubuq. - pencerenin çitalari: qefes
çubuqları.
çatin ağın. ağır. gülbet. qolay olmayan. qıyın. çelşirimli. - bele
gülbet işlere qatılmayın. emekli. incikli. zehmetlii. şedid. sıqı sıkı. sıxı.- sıqı öğreti: t
çox amakli işdir.
çatinliyi qarışlamaq: dalqayı başa almaq: fıtınanın

qarşısına gedmek.
iğranc çatin kişi: müşgülpesend.
böyle işlere uğraşmaq gülbetdir.
çatinca çetinlikle. gücle. zorla. dara dar. dardarına. ancaq. axşam gücla eve çatdıq. - gücla yetişecek.
çatinlaşdirmak gücleşdirmek. zorlaşdırmaq. zehmetli edmek. - işler gedgede güclaşdirirsız. olaylaşdırcağına güclaşdirirsız.
çatinlaşdirmak gücsimek. gücleşdirmek. zorlaşdırmaq. zehmetli edmek.
işler gedgede gücsinir.
çatinlaşmak
güclenmek. güclenmek. zorlaşmaq. ilişginleşmek.
ilgişmek. müşgül olmaq. - iş güclandi. çatinlatmak
gücendirmek: güclendirmek. zorlandırm
aşı
soyuqluq, qolay işide güclandirir.
çatinlik
bur. bor. işgil. müşgül. düğün. gireve. girdeve. mesele.
pıroblem. güclük. zehmet. işgil. gülbet. zehmet.
üzünerek yapılan iş.
onun bize güclüyü yoxdur.
güclük vermek: zehmet vermek.
güclük çekmek: zehmet çekmek.
-

yaxcı işdir, ama gülbati çoxdur.
onun qoşqularında gülbetlik var. - çatinlikla çıxan: qısıq. çatinlikla
zorla. dara dar. dardarına. ancaq. axşam gücla eve çatdıq. - gücla yetişecek.
çatir günlük. sayavan.
Çatrfars
çadır < çat. çatıq.
çayrak çerek. kerte. dörde bir.
çiban - çiban zuğu, özü: üzak.
qoltuq altında çıxan çiban: köpek emciyi: köpek memesi.
taun çibanı: yanı qara: yanıq qara. yumrucuq.
üzda çıxan bir çeşit çiban: yalama.
-

çox küyan yanar çiban çeşidi: od çibanı: göygil. küydergi. göyükli.
qurca çibanı: qaşıyıb qarışdırmaqdan azan çiban.
quzu çibanı: zerersiz çiban çeşiti.
toyuqların tudduğu, öldürücü bir çiban: quyruq üzeri. quyruq üsti.
uşaqların başında çıxan çiban: suluq.
yumrı çiban: tomalan. çiçak
cacaq. çıxçaq.

çetinc

-

çiçak adı: qartopu.

çiçak çeşiti: durna qaqası.
ağ çiçak çeşiti: qar topu.
çiçak bayi: çiçak qapacası.
çiçak pozuğu: çiçak xastaliyindan üzi dalik deşik olan. çopur.
galincik çiçayi: qızalaq.
bir çeşit çiçak: qına çiçayi.
çayırda bitan qızıl qırmızı çiçak: qızalaq. çöl lalası. galincik.
çiçak adı: qardaş qanı.
yazda açan, gözal qoxulu, mor bir çiçak: qara baş.
günüz açıb geca qapanır çiçak: gündüz saça. çiça
çaça. amma.
çiçay - çiçayi burnunda: taza (yemiş).
Çidanfars
< çin (:sıra. radif).
çiq
çiğ. 1. alışmamış. torlaq.- heç yoxdan, torlaq yeğdir. 2.
tor. toy. pişmamiş. yetinmamiş. acami. ganc olan. yaşıl. xam. - yaşıl tomat: bir para yemakla
da işlanan çiğ tomat. 3. tiri. diri. dirik. tirik. canlı. iyi pişmamiş.- bu at bark diridir.
-pilavın danalari diridir. 4. yonulmamış. yoğun. qaba. xam. pişmamiş.

çıqa
çıqan çıqar

çıqarılmaq
çıqarış
çıqarlı

çıqarma

çıqarmaq

çıqarmaq

yarım çiğ pişirmak: tavlamaq. ölütmek.
donmuş çiğ, şeh: qırağı. çığa. Buxar < bük. Buğ. izqara. kasıb. yoxsul. çıqay9. yarqı
çıxar. 1. uğraq. fırlaq. - yoluz uğraq olsun. 2. yararlıq. güc. yete. yeti. qabiliyyet. - onu
yararlığı bes bellidir. - çıxarsız layaqatsiz davranmaq: denğizlenmek. xuysuzlanmaq. qılıqsı
. çıxarılmaq. soyulmaq.
çıxarış. qoyuş. salı. salış. buraxış. ötrüş. qutruş. efv. çıxarlı. çıxmar. bacmar.qıvrıq. qıv
1. çıxarma. gönderi. ixrac. 2. qaldırma. hezf edme. leğv edme. - o adlardan bunu çıxarma olma
. çıxarmaq. salıvermek. salırqımaq. qoyuvermek. qutru vermek. qutramaq. qutarmaq. buraxmaq
. ötrümek. ötürmek. efv edmek.
çıxarmaq. savmaq. ötürmek. buraxmaq. qoğmaq. mürexes edmek. ruxset vermek. kemişmek. saldırma

atmaq. sürmek. bir şeyi çıxarıb atmaq.
yolçu çıxarmaq: yola salmaq. teşyi' edmek.

gevşekler savulsun işden. - eşqi sav başından görersen özünü. - sav başında ölkenin d
daş çıxarmaq: oyunda bacarıq gösterib, kelek gelib keçmek, üstün gelmek.
sucuğunu çıxarmaq: çox döğmek.
sas çıxarmaq: tınlamaq. tınmaq. tinmek. dinmek. çınlamaq. neyise söylemek. - heç dinm
.
çıqartmaq
- aldan çıxartmaq: uçurtmaq. qaçırtmaq.
çıqay9 kasıb. yoxsul. çıqan.
çıqay9 kasıb. yoxsul. çıqan. yarqıl. yazıq.
çıqçaq çıxçaq. cacaq. çiçek.
çiqda çikda. ennab. böyüğüne "çılan" deyilir.
çıqı
çıxı. sadirat. - giri çıxı: varidat sadirat.
çıqıq - arxası çıxıq: beli bükük, büklü. qanbur. kanbur. kambur.
tümsek. eğri. yumru. kemrik. müheddeb. - çox işlemekden kambur olmuş. - orasında kamburu vard
- duvar kambur vermiş.
çıqıqçı çıxıqçı. qırıqçı. sınıqçı.
çıqıqçı sınıqçı. ötücü. otucu.
çıqıqçılıq
çıxıqçılıq. qırıqçılıq. sınıqçılıq.
çıqıldan
çığıldan. quşların boğazına asılan tuğ.

çiqin çiyin aqin. ağin. arxa gamiyinin ağilmiş, bükülmüş yeri.
köprü. epol. - çiyin ila boynun ortasında olan çuxur: köpicik. (echinefırans. schienaitalyan)
- birinin aqnina minmak. -ağniva bir şey sal.
çiqin çiyin. 1. aqin. ağin. arxa gamiyinin ağilmiş, bükülmüş
yeri. (echinefırans. schienaitalyan). - birinin aqnina minmak. -ağniva bir şey sal. - çi
yina, başa qaldırmaq: omuzda daşımaq: ucatmaq. ululatmaq. 2. çıqın. kisa. - para çiqini. -çiğ
sümük: qabza. gabza. omuz kürayi, kürak gamiyi.
- çiyin silkmak: omuz silkmak: boynundan atmaq. qabul edmamak.
çiqindaş
çiyindaş. omuzdaş. atımdaş.
çıqın çiqin. kisa. - para çiqini.
çiqinlanmak
çiyinlanmak. omuzlanmaq. boyunlanmaq. yüklanmak.
öhdalanmak. qabullanmaq.
çiqinlik
çiyinlik. qöprücüq. köpürcük. epol. paltar quşağının
keçacayinda olan köprü.
çıqıntı çıxıntı. tapa. örgüc. - dağ örgücü.
çıqırıqçılıq
xarratlıq.
çıqırıq xarrat. - çıqırıqçı çarxı: tartura.
çıqırmaq
çığırmaq. qığırmaq
.
çıqırtmaq
çığırtmaq. üngetmek. öngetmek. bağırtmaq.
çıqış çıxış. 1. heqq. 2. hecm. 3. başac. başlama. giriş.
çıqışma çıxışma. veriş. veriş. paylama. te'ziz.
çıqışmaq
çıxışmaq. iceşmek. yürümek.- ona yürüma.
çıqışma qaxınc. azar. serzeniş
çıqışmaq
qaxınclamaq. azarlamaq. serzeniş edmek.
çıqlamaq
türk arşını ile ölçmek.
çıqlıq çığlıq. yayqara. hay küy. vaveyla.
çıqmaq çıxmaq. 1. görünmek. saxlanmamaq. gözükmek. - o
qadın qayınlarına görünür. - o kimseye görünmaz. 2. ucramaq. ucarmaq. uc vermek. fırlamaq. uğ
oyanmaq. qalxmaq. zihur edmek.- gözlerim dışarı uğradı.
açığı çıxmaq: çatışmamazlıq üz vermek. - başa çıxmaq: qıvırmaq. bacarmaq. başarmaq. b
eşq olsun. - onuda qıvırarım.
hayata çıxmaq: el suya yetirmek. gezinmek. su tökmeye gedmek.
dalıb çıxmaq: ışıq, sönecek olub gene parlamaq.
özündan çıxmış: azqın. qılıfı çatlaq. çıqma
görünme. zihur. - yeni çıxma
çıqmar

çıqmaz

çiqnamak çıqramaq
çıqrı çıqrıq

çıqrıqçı

çiqtaş
çil
çılan çilbir çıldırmaq çıldırtmaq

çıxmar. bacmar. çıxarlı. qıvrıq. qıvraq. başarlı. bacarlı. becerli.
çıxmaz. açmaz. bünbest. başı qapalı: qapalı baş. çıxmaz yol. geçmez. - çıxmaz yol: gireve. gi
geçmaz yollarda qalanlar. çiğnamak
. erqlemek. bastalamaq. sağnqmaq: quş tersini bu
raqmaq. çığrı. cik. tünd. acı. - acı ses.
çığrıq. dilab. dolab. sağız. sağya. dilab. dolab. dolanan, döner çarx, ki quyudan su almağa y
ezgah.
çıqrıqçı qulağı: bir çeşit demir qelem.
çıqrıqçı, cahraçi dazgahının kötüyü: beşme. - delikli beşma.
çiteş. qutra. qotra. bandıra. mandıra. bağuq. bağus. bağuş. çiteş. çiqteş. ayrılmış bölük.
bir çeşit çil quşu: boğırtlaq quşı. çiqdenin, ennabın böyüğüne deyilir.
kiçik yular, çilbir: güvüç yükünka vurqunlanmaq. telirmek. delilmek. aşiq olmaq. teli
ek. deliletmek. vurqunlatmaq. aşiq edmek.

çılqaçmaq
cılıqlaşmaq. ati yağı süzüb qurumaq. arıqmaq. arğımaq. zayıflamaq.
çılqın azılı. daşqın. artıqına. qızıl dali. büsbütün dali.
- aşıqam man sana azılı.
çilov süzma pilov.
çılpaq lüt. suçul. talqağuq. dalqağuq. sarıqsız. soytar. yaltaq.
angal. kasalis. tüfeyli. çılpaqlamaq
sırıtmaq. sıyrıtmaq. siyritmak: açıb göstarmak. çıl
tırıllamaq. titramak. yalınmaq. zayıflamaq. - yaman
tırıllamısan.
çimçima çamçama8. heyvan, kişinin ayaq sasi.
çimri - ali dar:. çinis. xasis.
çin
1. doğru. üzak. uz. doğru. iyi. yarar. saleh. teyxa. xalis.
duru. tamla. damla. - damla daş: bark duru, göz kimi daş. -damla söz: çin söz. - damla qızıl:
m qızıl. - damla qız: çox gözal, arıq inca qız. - çin söz: damla söz: - üzak kişi: doğru, som
xalis. saf. - sağ yağ: sarı yağ: xalis yağ. { # iç yağı}. 3. karam. qat. tav. tov. raf. radif
bu duvar on tav kapiçlidir. - yer tavları. 4. qın. sinac. ısnac. sıkınc. sikanc (> şekancfar
). arma. ağma. axma.
çınal
çından Çindişavarfars
çınduturmaq
çingana

çinis
çiniştürüq
çınqılamq
çınqılış
çınqıltı
çınqıraq

çınlama

çınlamaq

bağırçaq. lovlova. her neyin, qapının, teyerin dönen, fırlanan yeri. - qapının teyerin bağırc
maq. sandal ağacı.
< çındır: eseb. sınır ( hirslendiren. nifretaver: yoksuz. yakımsız. gereksiz. mezesiz. göyüls
enci). caydırmaq. çanturmaq.
qara oğlan. - çingana qarısı: açıq saçıq qadın: elekçi. eli dar. çimri. xesis. qırpın. qırın.
(fındığa benzer. qırmızımsı beyazı olur. ilk yazda yetişir. yenir).
çınlamaq. zingildemek. sınğılamaq. zınqıldamaq. -qulağın sınğıladı. çınqıltı. inqilti. inqili
tınqıraq. tınlayan. çınlayan. teninli. tınlı. tenin endaz. naqus. qonğraqu. qonraq. tonquraq.
zeng. -çınğırağın çınğıltısı her yanda tılayan irdi. tınlama. tenin. tentin. sesin sürekli d
helede tanini gelir. tınlamaq. tıntınlamaq. tıntaqlamaq. tın edmek. tentinlemek. teninlenm
ek. sürekli sesin yansıması. ses

çınlayan çınlayan
çıplaq

çıplaşma çıra

çıxarmaq. neyise söylemek. çınqılamq. zingildemek. sınğılamaq. zınqıldamaq. inğildemek. tenin
heç dinmadi. - qırağına vurunca bir uzunca tınladı.
qulağın sınğıladı. ingiltili. tenin endaz.
tınlayan. tınqıraq. çınqıraq. teninli. tınlı. tenin endaz. -çınğırağın çınğıltısı her yanda t
lın. sade. arı. düz. açıq. quru. lüt. döşenmemiş.: lüt. kel. boş. dızlaq. dazlaq. taslaq. yal
lınq. yalınğ. qından çıxmış. şıllaq. - şıllaq mıllaq: çırıl çıplaq. - kal ağac: budanmış ağac
axda. - dal daban: dal ayaq: ayaq yalın. -dal qılınc: qılıncı qınsız. qınsız qılınc. qılıncı
avuq: sarıqsız. 2. tırıl. titrer. yalın. - yaman tırıl qaldıq. - tırıl qalan canıva qurban. : parasız olana deyilir. - çırıl çıplaq: doğma. boşanma. soyunma. tecerrüd. tutaraq. tutuşdur
tutuşdurmağa özel nerse. qav. kav. kibrit.

çırağ - çırağ köynayi: kağazdan, parçadan olub lampa köyneyi,
örtüsü.
kor çırağ: kor ışıq: kor qendil: çox esrük: berk kefli çirağ
el altı qul
. şayıt. yanaşma. yançı. şayırd.
qulluqçu.
çırıl - çırıl çıplaq: doğma.
çirk
irin. irinğ. irik. irgin. qıyıq. irinğ. birikib qalmış, iylenmiş
nerse. yağ. kir. bataq. - elim yağlıdır.- yarada su birikse, iriklaşir.
çirqin çirkin. 1. şansız. gösterişsiz. suratsız. 2. qaybaq.
qaymış, caymış iş, davranış. qebeh. sapaq. sapıq. basıq. pis. - bu qaypaq işlerizden el götür
beh. - yaxışıqsız kişi. - yaxışıqsız qız.
çox çirkin: üzüne baxılmaz.
sivri çirkin qılıqlı narsa: qoqoruz. xoruzlanan kimi. çırmamaq
sarmaq. toplam
aq. çekmek. qaldırmaq.- saçıvı topla. eteyivi topla.
çırmamaq
sığamaq. sıvamaq. sivirmek. yenğ, paça, etek çevirmek, toplamaq. - qolların,
ların sığamaq.
çırmanmaq
sığanmaq. sıvanmaq. sivirinmek. yenğ, paça, etek
çevirmek, toplamaq, hazırlanmaq. - siz indiden sıvandız.
çırpan çırpıcı

çırpınmaq
çırpınmaq çırpmaq
çırpmaq
çırtmaq
Çirukidafars
çit

çita

çitaş

çitik

qarqan. qarqan. (< qaqmaq: vurmaq). vuran.
çırpıcı toxmağı: toqac.
çırpıçı daşı: deniz, çay içinde, dalqaların çırpısı altında qalan daş. resiffırans. o
çırpınıb durmaq. arxa üsde yatıb iki yana çabalamaq: tepelenmek.
tepinme. el ayağın yere vurub sıçramaq.
ayaqlar (gilas) birbirina çırpmaq: toqa. - toqalım!: toxuşduralım.
toxumaq. silkmek.- ağac toxumaq.
çırtmadan, soymaqdan çıxan nerseler: kertme. çiruk < çürük: çevrilmiş.
1. çıtıq. çatıq. toxu. toxunmuş nerse. parça. 2. kirbas > kerbas. toxunmuş basılmış. bez. par
idik (< siqdik < siqmak).
çata. enli ağac, demir çubuq. - pencerenin çitalari: qefes çubuqları.
çiqteş. qutra. qotra. bandıra. mandıra. bağuq. bağus. bağuş. çiteş. çiqteş. ayrılmış bölük. v
mez. sağlam. ekit (< akmak: dayaqlamaq).

çıtıq çit. çatıq. toxu. toxunmuş narsa. parça.
çıtlayan
- barmağın çıtlayan yeri: barmaq mafsali. qınaq. band.
çitlak çıtmaq ayqıtı. dişli pıçaq. - çitlayi kartiklatmak.
çivi
- böyük çivi, mıx: qama. qama.
çivinin ucun burçınlamaq: parçinlamak. paxlamak. qamamaq.
çivi
- ivli çivi: piç
çivit göy boya.
çivri arsay: iti. sivri uclu.
çiy
ağılsız. toy. safeh. sapaq. yaş. xam. acami.- toy kişi.
çiyin bax > çiqin.
çiylik ağılsızlıq. toylıq. safehlikk. sapaqlıq. yaşlıq. xamlıq.
acamilik. cahalat.
çizgi kartik. karta. diş. nişan. işara. çantik.- çıtlanın kartasi. heyvan qulağının kartasi. - başı kartikli dınqıldan takarlak çıxmaz. - kala kartik: yara izla
n yamrı yumrı narsa.
çızmaq - yan çızmaq: usulluca sıvışmaq.
oqru
yan kasici: cibvuran.
çizma - çizmanin ağır, qalın çeşiti: tomaq.
uzun türkman çizmasi: soqman.
çizmak

çoban Çoban

çoqalmaq

cızmaq. qıraşlamaq. xıraşlamaq. cırmalamaq. dırnaqlamaq. dırnaqla qazmaq. tırmalamaq. dırmala
xdiş edmek. - pişik elimi tırmaladı.
çangalsi ayqıtla cızmaq, çizmak: tırmıqlamaq. tırmalamaq. yırtmaq. qazmaq.
çoban qalqıtan: bitgi çeşiti.
1. < qovan. izleyen. kovanlamak: kovlamak: gözlemek. 2. < çulğan. çulqayan.
çoban mayası: penir mayası. süt otu.
sığır çobanı: sığırmac.
çox çuq. cuxa. (< tuq. cuq. ciq). quruh. desde. tolu. dolu. bol. kesir. mübah.
çox çox: qat qat. böyük qat.
bu sıra qabaxkından qat qat iyi oldu.
dallarında bark çox yemiş olması: bıtraq kimi.
lap çox: başlıca. ümdeten. - başlıca suçu kimde görürürsü.
alış verşi başlıca menden edenlerde var. çoğalmaq. çoqalmaq. aşmaq. artırılmaq. üstel
bullaşmaq. mebzul olmaq. tofir olmaq.- qar yağış bol yağdı, azıq aşılıq bollaşdı. - esgerler
lı.

çoqaltmaq
çoxaltmaq. bullatmaq. mebzullatmaq. tofir edmek. - qar yağış bol yağdı, azıq
llatdı. - esgerlerin azıqın bollatmalı.
çoqıno çoXıno7. çukulö5. ağdurmek9. dörcelemek8. kavlamaQ6.
çoqmaq 1. çaqmaq. çuqmaq. süzülüb enmek. qonmaq. 2.
çomaqlı, çanaqlı çengel, qaşıq. bu ara oğuq, doğranmış olan nerseleri götürmeye, çekmeye yara
alad.
çoqraşmaq
şuluqlaşmaq. covlaşmaq. covlanmaq. coşub. qalxıb
qaynamaq. dalqalanmaq.
çoqul çoğul. cenqel. çengel. çuğul. sarmaş.
çoqura - çoxura qoymaq. sınğırmaq. sınğdırmaq. içerimek.
gizletmek. gömmek. batırmaq.
çolaq 1. yumaq. yumalaq. bükük. kelep. yun, ip kelepi. 2.
solaq. beceriksiz. şil. qolaq. yirim. göbel.
çolaqlıq
kesiklik. saqatlıq. - el kasikliyi.
çoluq cocuq
evbarıq. eveşik. ehleyal.
çomaq - at üzarinda daşınan qalın bir çomaq: ağac kerez. tomaq.
- çomaqlı, çanaqlı çangal, qaşıq: bu ara oğuq, doğranmış olan nerseleri götürmeye, çekmeye ya
i çoxmaq salad.
Çombatafars çopan
çopur çoraq çorlanmaq

çoşlamq çotur
çovğun çovqan Çozidanfars çöq
çöqa

<
çömalmak. çömbalmak.
kopab. hubab. qopan. köp. kef. su üzerinde oluşan havalı şişler. hubab.
üzi delik deşik olan. - çiçak pozuğu: çiçek xesteliyinden üzi delik deşik olan.
çoraq yer: şoraq yer: buraq. boraq. bor yer. bur yer: bar. bur. bor. bora. düz
, tekiz olmayan.
xestelenmek. çerlenmek. iğlenmek. iklenmek. yiklenmek. qemlenmek. ağrınmaq. korlanmaq. p
ozulmaq.
cuşlamaq. berkitmek. yükletmek.
potur çotur: qırmalı potlı. potur. buruşuq. buruşmuş. qırışıq. qırışmış.
fırtına.
çeke. keke. solıcan.
<
çosidan < çezmak.
çök. çöke. torta. otur. dürd.- suçu oturu. - yağ eridilirken oturu oturur.
çöke. çök. torta. otur. dürd.- suçu oturu. - yağ eridilirken oturu oturur.
çöqanti (quyma, bulamaç kimi ) quyuq nerse. çökenti. qurqut.
qorqut.
çöqartmak
çökartmak. abandırmaq. yapandırmaq. ıxlamaq. xıxlamaq.
çöqmak çökmak. batmaq. basmaq. oturmaq. durub tortısı dibe
çökmek. turulmaq. süzülmek.- su duruldu. - bu yapının bir yanı basmış. - işler meni basacaq.
çöqmüş çökmüş. çökük. batmış. batqın. qağşar. kevşer. yoxar.
yoxluğa, mehve doğru geden.
çöqü
çökü. hükm.
çöqüq çökük. çökmüş. batmış. batqın. - ovurdu çökük: çökük
yanaqlı. qaşıqçı avırdı.
çöqüqlüq
çöküklük. batqınlıq.
çöqündi çökündi. köçak. köçalak. tortı. tort. dürd. bir para suyuq
nerselerin dibine duran quyu nerse. çöqünmak
çökünmak. abanmaq. yapanmaq. qapanmaq.
çulqanmaq. üzerine düşmek. - ne menim üstüme
abanmısan.
çöqünrüli
çökünrüli. köçakli. köçalakli. tortlı. tortılı. dürtli. bulanıqlı.
pusalı.
çöqürtan
çökürtan. közartan. çözartan. çözar. qodaz. çözan (>
suzan). açan. aridan. yaxan.
çöl
alanğ. ova. sahra. taran. açıq saçıq yer.
top.
-

çöl
çöl
çöl
çöl

lalası: galincik. qızalaq. çayırda bitan qızıl qırmızı çiçak.
xoruzu: turanğ. turanc. dürrac.
siçanı: ağ tavşan.
topu: düz yerda işlanan, takarlakli, heyvanlarla çakilan

donmuş bataqları olan sibir çölü: tonğra. donğra. (< donğmaq).

çöllük
qırlığ. qırac. işlanmamiş. abad olunmamış. boş. - qırac
topraq.
çömbalmak

çönbalmak. çöraklanmak. çövraklanmak. qıvrılmaq.

qanğallanmaq.
var domalmış:
- ilan, köpak
çömbaltmak

tos toparlaq devşirilmak. tomalmaq. domalmaq. dombalmaq. tümsalmak. - du
qarın vermiş.
qıvrılıb yatmış.
tomaltmaq. domaltmaq. dombaltmaq. tümsaltmak. -yükü almaq üçün arxasını domalt

çömça
çamça8. kömça. kafgir.

çömez
darvişin şayırdı çırağı, uşağı.
çömlak çönbalmak

çönar çönga çönmak

çönmüş
çönü
çörak
çanaq. ulmaka. ulmak. olma. testi.
çömbelmek. çöreklenmek. çövreklenmek. qıvrılmaq.
qanğallanmaq. tos toparlaq devşirilmek. - ilan, köpek
qıvrılıb yatmış.
döner. fırlanar.

çönü. (< çönmak > zanufars).
dönmek. toğrulmaq. doğrulmaq. dönülmek. devrilmek. çevrilmek.- yer göy bir yol ile dönür. - s
l. - qibleye doğrul. varun.
çönge. (< çönmak > zanufars).
akmak. atmak. 1 . qazaş. meişet. - akmayini çıxarmaq. 2. görev. iş. qulluq. xidmek. - meni a
kmakdan edeceksiniz.
akmayi dizinda: keçeri qulluq, iş, qazaş.
quru akmak: yavan ekmek. qatıqsız çörek.
panir akmak: yavan yemek. az qazaş.
akmayina yağ sürmak: isteyinden artığına çatmaq.
üzarinda xamir, çörak açma taxdası: yasdığac.
quru çörak: gevrek. gevek. - duz çörak: duz ekmek: ne'met. ehsan. - duz çörak haqqi.
süc çörak (süc: süci: şerab). su etmek. "nan o şerab" .

çöraqlanmak

çörpa çövar çövra
çövraklanmak

çözbak
çözak çözak

şarab" yerine "su atmak" deyilir).
duzu qurı: varlı. müsteğni.
duz ruhi: der demiri aşındırıb, arındırıb parıldadan madde.
dırnaq çörayi: üzerinde dırnaq izleri bulunan çörek.
qıtır qıtır çörek yemek.
çörayina, parasına güvanan: ekmeğine qoç.
qatmarlı çörak: düğü unundan bir çeşit çörek: qataq. ketek. kete.
çöraklanmak. çömbelmek. çönbelmek. çövreklenmek. qıvrılmaq. qanğallanmaq. tos toparlaq devşir
n, köpek qıvrılıb yatmış. çürpa. tomuz yavrusu. çövre. çevre. tolayı. dolayı. dövr. etraf. ho
ayı. dolayı. dövr. etraf. hovl. çöreklenmek. çömbelmek. çönbelmek. qıvrılmaq. qanğallanmaq. t
devşirilmek. - ilan, köpek qıvrılıb yatmış.
sınır. aşam. çek. hedd. - qırdığı çözbayi keçdi: etdiyi uyqunsuzluqlar sınırın aşdı. gözek. d
çözamak çözan

çözar

çözartan
çözma çözmak çözük çözülmak

çubuğ

çubuğa qoymaq çubuq
közamak. sozalmaq. qussalanmak. qayğılanmaq.

>
suzan. 1. çözar. qodaz. yaxan. açan. aridan.çözartan. közartan. çökürtan. 2. büyücü.
.
>
qodaz. çözartan. çözan (> suzan). közartan. açan. çökürtan. aridan. yaxan.
közartan. çökürtan. çözar. qodaz. çözan (> suzan). açan. aridan. yaxan.
1 . pozma. qırma. naqz. 2. hall.
quşaq çözmak: al suya yetirmak. közük. köçük. arimiş. açılmış.
saplanmaq. sapaqlanmaq. iplanmak. ipdanmak. ipdan, ipliyindan, sapından olmaq. tel
tel olmaq. açılmaq. dağılmaq. - don çözülmak: buz arimak. çubuğa. götüri. topdan. doldurma.
si, dartısı, ölçüsü olmayan iş. maqtu'. - götüri satış. götüri bazarlığ. -bir daşqa kömüri gö
lamaq. harraca qoymaq. harraclamaq. vurub, dğmakda işlanan yoğun dağanak. tayaq. dayaq.
kötak. - sulu dayaq: çubuqları suda işlataraq işlatmak, dğmak.
çubuq qılıfı: qabı.

çubuqlamaq çubuqlu
çuq
çuqal
çuqluq
çuqluqluq
çuqmaq çuqmınka
çuqralık7 çuqul

çuqulö

anli ağac, damir çubuq: çete. çite.- pencerenin çitalari: qefes çubuqları.
çubuq takımı: çubuğun başlığı, tütünü, torbası, çaxmağı.
parçada olan enli yol, çubuq, çapuq: sopa. çubuğa qoymaq. herraca qoymaq. herracla
maq. sopalı. yollu. cızıqlı.- yollu parça.
çoq. cuxa. (< tuq. cuq. ciq). quruh. desde. yancıq. at zirehi. bekitvan. zireh.
yırtmaclı, bir parça olmayan cuqal, zireh: yelme. yalma. çuğluq. şuluq. çuluq. çuğluq
ç <> ş ) şuğluqluq. çoğral. covlal. covlan.
çuğluqluq
. ( ç <> ş ) şuğluqluq. şuluq. çuluq.
çuğluq. çoğral. covlal. covlan.
çaqmaq. çoqmaq. süzülüb enmek. qonmaq.
qurabiye biçiminde yapılan bir ekemek. çömlekte su
buğusunda pişirillr.
çukralık7 Karlıq. sağırlık.
çuğul. cenqel. çengel. çoğul. sarmaş. ırman. yermen. carçı. qovucu.
çukulö5. çoXıno7. ağdurmek9. dörcelemek8. kavlamaQ6.
çuqun

çuqur

çuqurlamaq
çuqurlanmaq çuqurlaşmaq
çuqurlu
çuqurluq
çul

çula

çuğun (< kovun). kovaz. kovazan. cuvazan. dibek. heveng.
çuxur. derin. batmış. batqın. çökük. çökmüş. quyu. ocaq. oyuntucığa. me'den. nersenin bol old
evlek. avlaq. xendeq. sınğ. sinğ. delik. qebir. sarpun. ambar. tepengü. kendüc.
gec ocağı. - demir ocağı. - qıraq yerde olan çuxur: andız.
kömür yaqtıqları topraq gömülü, çuxuru: turluq. turlaq.
dodaq çuxuru: üst dodağın oluğu (oyuğu).
çuxur doldurmaq: ölmek. quylanmaq.
ölüm çuxuru: qetlqah.
çuxurlayaraq yazmaq, naxış salmaq: qazımaq. oymaq. -menim çekilimi daşlara qaz. - üre
e qazılmış duyğular. çuxurlanmaq. sinmek. sınmaq. oturmaq. çuxurlaşmaq. cummaq. gömmek. derin
-gömmüş gözler.
çuxurlu. çuxurluq. iysik. isik. engebelik. obruq. çuxurluq. çuxurlu. iysik. isik. engebe
lik. obruq. arxalıc. daşıq çulu. hambal çulu. çulaq. semer. yüklük. palan.
ayrı başqa. dinqe ayratın. hercür. her reng.
çulaq semer. yüklük. çul. palan.
çulaqçı çulçu. semerçi. yüklükçi. palançı
çulçu çulaqçı. semerçi. yüklükçi. palançı
çulqanmaq
abanmaq. yapanmaq. qapanmaq. çökünmek. üzerine
düşmek. - ne menim üstüme abanmısan.
çuluq şuluq. 1. çuğluq. çuğluqluq ( ç <> ş ) şuğluqluq. çoğral.
çovlal. çovlan. 2. isizka. ısız.
Çupanfars
< Çoban
çuramka - çuram oxı: diğerlerinden daha uzağa qeden yeğni bir ox.
diğerlerinden daha uzağa qedecek.
çuval - biz çuvala sığmaz: saxlanılır, gizlenilir nerse deyil.
çuvıka xotan töresince xaqandan iki derece aşağı kimselere
verilen unqun.
çuzka yaldızlı qırmızı rengli bir çin qumaşı.
çüça
- çüça adamı. aşağ el. sokaq takımı. evam.
Çünfars < üçün.
çürpa çörpa. tomuz yavrusu.
çürük yenik.- küf, çürük qoxu: sasıq. sası. - sası sası qoxuri.

- yengin, çürük narsa: geçgin. - geçgin odun: yanqın ağac.
çürümak - içtan çürümak: ürimekka. örimek.
çürüşmak
yıtışmaq. yıdışmaq. yıpraşmaq.
çüvüt

edilmak
edinçu edinmak edinmak ediş
edişmak edqinmak

edma

süyüt. suyut. reng. boza ( y <> z ) boya. boyuq. boduq.
önğ. çalı. tüka. tülük. - ne tülük atdı o.
. qılınmaq. yapınmaq. olunmaq. devrinmek. qılınmaq.
yapınmaq. olunmaq. reftar edmek. salı verilmek.
boşanmaq.
- edinçu yılxıka: yük vurulmayaraq buraxılan heyvan. -edinçu saçka: erkeğin sonradan buraxıla
ltunmaq. qebul edmek. razılaşmaq. - siz bu işe edinisizmi. - edinmam olsaki sen istese
n. edinmak. qazanmaq. yiyelenmek. istehsal edmek. iktisab edmek.
qılış. yapış. oluş. devriş. reftar.
birbirine edmek. - yardım edişmak. - sağol edişmak:

xudafizleşmek.
etqinmak. etinmak. iyelenmek. qılqınmaq. olqunmaq. alqınmaq. alşınmaq. sahab olmaq. qılqınmaq
olqunmaq. alqınmaq. alışmaq. adet edmek. qebul edmek. tesvib olunmaq. - tütün çekmeye edina
madim. -bu yasanı edindilar. qılma. eyleme. eleme. yapma.

edmak {<> yetmak. <> gedmak < met > daqmak. erişmek}. varmaq.
{( y <> d ) imak. iymak. eymak elemek}.elamak. 1. qurmaq. ber pa edmek. - bayram
edmak: bayramlaşmaq. -şenlik edmak: qurmaq. 2. değmek. değeri olmaq. tutmaq.
neçe edir. - beş tümen edar. 3. varmaq. yığmaq. cemlemek. - iki ile dörd edar altı. 4
doldurmaq. encam vermek. 5. eylemek. elemek. qılmaq. yapmaq.
acımıyaraq qoymaq, vermak, edmak: bağışlamaq. bezl, feda edmek. esirgememek. qıymaq.
- parasın qıyamır. -parasına qıyıb bu kitabı almadı.
edman idman. varsış. verziş (< varmaq).
ehsan adaq. ada. edu. etu. edqu. eyku. eta'.
el
1 . vilayet. 2. şeher.
ulus ellere, el oymaqlara, oymaq uruqlara bölünür. - el ağzı: xalq ağzı: şayie. - el
yabançı. yabanı. yad.
aşağ el:çüçe adamı. sokaq takımı. evam.
qapı eli: xan qapısında işleyenlerin topu.
el quşaq: soy sob. esl o neseb.
elçi
yelçi. yapaq. peyk. payak. savaç. qasid.
elçilik - elçilikda dilmanc yardımcısı: qapı oğlanı:
elçin özxanidan. özxanidan soydan.
eldar

ela

elama elamak

elatmak
elgaza
elgazar
elqazdi
elli
eloğlu elti

elük

(< elder). avcuman (< av. ev). top. toplu. tığın. yığın (< yığıqın). idareli.
ancaq. teyxa. tek. yalnız. sadece. sirf. mehz. söz geli. söz gelişi. söz uyu. ras gele. düşer
. ittfaqen. - ela indi: demin. bir az önce. - ela o çağ: bir düzüye. hemen. arasız.-haman söy
er.
ela bil ki: sanki. tut ki. ferz ed ki. ferzen. - sanki yedim. qılma. eylem
e. edme. yapma.
bax > edmak. imek. iymek. eymek ( y <> d ) edmak.
eylemek. edmek. qılmaq. yapmaq.
ilatmak. ildirmak. ( < el, il: ölke. torpaq. yer). bir ele, ile
götürmek, göndürmek.
elgezer. gezgen.
elgeze. gezgen.
ilgezdi. il-gezdi. gezgen. seyyah. tayfalı. uğuşlu. oğuşlu. qohumlu.
el oğlu: yabançı. yabanı. yad.
ilti. alti. iki qardaşın bir birine veren adı. bir qadına göre qaynı arvadı.
na elük: ne elük. nasıl. nelek. nelük. nece. netek.

en
eni soni: aqibetülemr. nehayetülemr.
endik (> andak). az. qadriarab < qıtrı. qırtı. qırıq.
endirma ağma. çarpıtma. meyilladirma.
endirmak
düşürmak. saldırmaq. aşağı düşmak. yendirmak.
yenmak. yenğmak. utmaq. qazanmaq. oyunda. qalaba çalmaq. saqt etmak. qısdırmaq. qısmaq. ya
tırmaq.-qulaqların qısdı.
yelkan endirmak: yavaşlamaq.
yelkanlari suya endirmak: yenilmak. sınmaq. vaz geçmak. taslim olmaq.
endirtmak
qırdırmaq. düşürmak. - qiymatlari qırdırdılar.

enama burma. iğdiş edma.
enanmiş burquluq. burulmuş. iğdişlanmiş.
enar
- qalxar enar: öksürüklü tıksırıklı. ağar düşar. marizül hal.
enatmak burdurmaq. iğdiş etdirmak.
engilmak
vaz keçmak. var keçmak. baz keçmak. yanqılmaq.
genilmak.
engin daniz açığı.
enğşar enşar. naşr. enlaşma. böyüma.
enilmak uçuzlamaq <> uçuzlamaq. boşuqmaq. boşarmaq.
qonulmaq. düşalmak. - qonaqlar qonuldular.
- bir duruma enilmak: tabe' olmaq. uysunmaq.
qalıbsınmaq.- qalıbsınan birine oxşamır.
eniş
firişte: - tapına qoşuldular enişlar(firişteler).
enişga meleyke. - tınmaz enişga (meleyke): susuq, yumşaq kişi.
enitmak ucuzlatmaq. boşlatmaq. düşütmek.
enqaba enqebe. atar tutar. yeniş yoxuş
enqil engil. engül. gevşek. tembel.
enqin engin. engin. deniz açığı. orta. ulu orta.
enlak enlek. ennenmeye, öğünmeye qonu olan. ödül qonusu.
fexri.
enlaşma neşr. enşer. enğşer. böyüme.
enli
texde. yalıtka. bütün olan nerse.
enlilik bolluq. bereket. genlik.
enlin enlin. özsever. xudpesed.
enmak burmaq. iğdişlemek. ucuzlamaq. boşalmaq. düşmek. süzülüb enmak: çuqmaq. çoqmaq. çaqmaq. qonmaq.
enşar enğşer. neşr. enleşme. böyüme.
entamak entemek. extelemek. iğdişlemek.
entişar intişar. neşr. enşer. enğşer. enleşme. böyüme.
er
ar <> ir. (iriş <> ariş <> eriş).
erta

ertalamak

eşdirmak
eşak

{1. < ir. irtuk. iti. dik. uca. biz. 2. < yarmaq. ağarmaq. çıxmaq. doğmaq. ( ötre. ötrek. ötü
eçmiş. aşmış)}. 1. irta. sonrası. ardı sırası. gelen. irelide gelen. - ertasi gün: bir gün so
hı. - bayram ertasi: bayram sabahı. - bu günün işin ertaya qoyma: sabaha qoyma. - bu gün bit
iremmedim ertaya qaldı. - cuma ertasi: şembe. - ertesi il: sonrası il. 2. sabah. ertes
i. kelesi. kelev. kiyinki5. - erta aşırı gündü: sabah başqa gündür. - ertacak: seher çağı. -e
: sabah AQşam. - erta ertesi: bürügün. - ertanq geca: yarın gece. 3. erken. ilk. - erta ta
nq: tanq erte. - erta köklam9: ilk bahar. 4. aşırı. ilk. sabiq. keçmiş. ön. qabAQ. ireli. gec
sonra. ertesigün: yarını erken. 5. tez. erken. tezden.
irtalamak. sonraya buraxmaq. gelen sıraya qoymaq. irelide gelene buraxmaq. - yemek
irtalarsa bayatır. - ora çatınca, erteledik. - bu gün çıxmalıısın, geciksen ertalamalisan.
aş: eşilmeyi, açılmağı gösterir. (# aş. aş qoşluğu, qoşalığı, daşlaşmağı çoxalmağı gösterir)
- eşak oyunu: itişerek vuruşuraq şakalaşmaq.
eşik

eşilmak eşinmak eşitdirilmak eşitdirmak
eşitilmaz

eşitma

eşitmaz

1. astana. ataba. 2. eşik paltarı. 3. aşıq. aşik. qapı önüna, haştisina, söykalarina dayanmış
mağı, saggisi. astan. astanğ. bargah. qapı.
saz aşigi, eşigi: saz xarayi. köprücük.

içi eşiyi birlikda: içik tışıq: içli dışlı: daxilan xarican. mahram. taklifsiz.
eşiya gedmak: yastaklamak. pislamak. dışqarmaq. sıçmaq.
qazılmaq. açılmaq. - güc qazılan topaq. aşınmaq. qazınmaq.
tuyurılmaq. duyurılmaq. - bu sav kimsaya duyurılmalıdır. tuyurmaq. duyurmaq. çatdırmaq. - söy
iyizi duyurmalısız. - bunu kimsaya duyurmayın. sasi çıxmaz. sağır. sassisiz. az yaxud boğuq,
as çıxaran. - sağır davul: sağır arac: çalqı aracları ki sasi yaxcı çıxmaz, çıxsada zingildam
estema'. tuyğu. duyğu. tuyma. duyma. - duyğusu gavşak: zaif, az.
sağır. tuymaz. duymaz. qanmaz. anlamaz. düşümayan. tuyqusuz. duyğusuz. tuyumsuz. duyumsuz.duyğusuz,
çolaq qalmaq. - vurdum duymaz: çabıq anlamayan. söze aldırmayan.
eşq
erik. sevgi. mehebbet. sevük. sevik. sevgili. mehbub.
aşıq. yaşıq. ışıq. sevinc. eziz. eleqe. elaqe. ilişik.
eşqalanğ
eşğalanğ8. deşik. baca.
eşlaşmak
aşlaşmaq. açlaşmq. qazılıb çuxurlaşmaq.
eşmak eşmek. aşmaq. açmaq. qazmaq.
eşmiş - aşib eşmiş: esgi kötük: sınaqlı, tecrübeli kişi. dünya
görmüş.
eşşak 1 . uzun qulaq. qulaqlı. 2. atqafa. qanmaz. axmaq.
qulaqlı. - çox kiçik eşşak yavrusu: qulun. daha irisine sıpa deyilir.
yaban eşşayi: qulun.
etdirmak
benzetmek. yanıltmaq. eks teqlid edmek. - sizin şeklizi
çekib, lap benzetdi. - bu şekli lap mene banzatdin. - bu işleri banzatan varmı. - bu sözle
ri banzatan. - nafas etdirmak: üfeletmek. nefes salmaq. solumaq. nefesle çaldırmaq. ox
uyub üflemek. ağızla üf deditmek.
yenidan yaptırmaq, etdirmak: yeniletmek. tecdid etdirmek.- pozuq, yıxıq bölümlerin
yeniletin. - gene keçmiş işlerin eline alıb, taza fırıldağlarla yeniletir.
etamak etan
etgi
etgilamak

etgilanma
etgilanmak
etgilayici
etgili

etgisiz

etik
etilmak
edamak. atamaq. edmek. eda edmek. qılmaq. yapmaq.
eden. yapan. qılan. gören. mücri

işleme. toxnaq. toqun. keçme. te'sir. - onun varından bize
toxun yoxdu. - toxunun azaltmaq. - toxunun gücletmek.
deqmek. te'sir edmek. işlemek. keçmek. toxunmaq. eser
edmek. savmaq. - soyuq içime savdi. - size elebil çox
toxundu bu. - mene onun sözü toxunmaz.
tuyma. duyma. müteessir olma.
öykünmek. mütessir olmaq.
yetgin. çekici. mükemmel.
işler. toxunlı. toxnaqlı. toqunur. toxunur. müessir. keçer. te'sirli. - onun varından bize t
oxunlı bir ne yoxdu. - toxunlı soyu. - toxunlı söz.- töxunur ses. - töxunur öğüt. - töxunur d
töxunur işler. - etgili olmaq: işlemek. tutmaq. keçmek.- bu boya ile damqa iyi tutar. bu boya tutmaz. esersiz. işsiz. işlemez. atıl. atqıl. atqın. yatıl. yatqıl. yatqın.
edik. qılıq. biçim. şekil. mod. terz. edilmak. qılınmaq. yapınmaq. olunmaq. devrinmek. reftar
edmek.
etim

etin
etinma
etinmak
etinmak

etqilayan

etqinmak

etqisiz

idim. { iymak, eymak imak. ( y <> d ) edmak (: elamak) }eylamindan töranan, keçmiş çağda b
ir işin edişin, sürülmasin, olunmasın, yaxud olunması istanilmiş olunmasını andıran işlam aki
idim. - yeyir idim. -galmiş idim (az qalmışdı galam. gala bilmişidim). az önca galseydin gör
din ( amma görammadin). edin. axz. qabul. edinma. ittixaz. axz edma.
edinmak. kandina yaxışdırmaq. taxınmaq. becarinmak. -kişi kimiliyin taxınmalıdır. - kişi sözü
. edqinmak. iyalanmak. qılqınmaq. olqunmaq. alqınmaq. alşınmaq. qazanmaq. sahab olmaq. qılqın
aq. olqunmaq. alqınmaq. alışmaq. adat edmak. qabul edmak. tasvib olunmaq. - tütün çakmaya ed

inamadim. -bu yasanı edindilar.
etgilayan. müassir. qısır. qısar. qısqır. qısqar. (< qısmaq. sxmaq. qısmaq, sıxmaq nitaliyi o
dqinmak. etinmak. qılqınmaq. olqunmaq. alqınmaq. alışmaq. adat edmak. qabul edmak. tasvib
olunmaq. -tütün çakmaya edinamadim. - bu yasanı edindilar. etgisiz. boş. quru.- quru patıdtı.
- quru söz. - quru göstariş.

etqu
edqu. edu. etu. eyku. adaq. ada. ehsan. eta'.
etma
fe'l.
etmak edmak. edemek. atamaq. eda edmek. qılmaq. yapmaq.
etu
edu. edqu. eyku. adaq. ada. ehsan. eta'.
ev
1 . aile. kiçik ev. evciğiz. evcığız. evcığaz. evlek. yamut.
yuva. bark. barnaq. 2. soy. quşaq. nesl. 3. göz. qanatlardan, qanalardan her bireri.
cedvel. - sırça evi: şüşenin çerçivede oturan yeri. - göz evi: göz çuxuru. 4. yam. duraq. du
laq. qalqa. yuva. kovşan > kaşane. menzil.
evin diraği: evşüq. - evin sofası: beçqüm. hol.
daniz qıyısında, boğazda olan tapincak, ev: yalı. yalqı. yalıq. yazlıq. yaylıq.
iki evli. ikixana: iki üzlü.
döşali dayalı ev: her bir qoşu yaraqı (eşya, levazim) yerleşmiş, dayanmış.
donlu donatlı ev: bezekli ev.
ağ evli: köçeri el. - qara evli: otraqlı el.
otraqlı ev: eni boyu, genişliyi çox olan ev. evbarıq
eveşik. çoluq cocuq.
ehleyal.
evca
bütün evlik. - evca dolanmağa çıxdılar.

evcığaz evciğiz. evcığız. evlek. avcıqız. kiçik ev.
evcığız evciğiz. evcığaz. evlek. avcıqız. kiçik ev.
evcil - evcil dovşan çeşiti: ada tavşanı.
evçi
yamçı. duraqçı. durqaçı. qalaqçı. qalqaçı. menzilçi.
eveşik evbarıq. çoluq cocuq. ehleyal.
evirmak evlendirmek.
evivar evli.
evladirnmak
barqatmaq.
evlak avlak. ivlak. 1. tarla. bölünmüş yer. 2. bölünmüş yerlerin
ivi, xetti. kerpici. - avlak paltar. - evlek parça. - ekin ekilmemiş avlak doğru gedme
z. 3. dönem. eni boyu qırx arşınlıq yer. 4. rüb'. ehli. evde yaşayan. 5. evciğiz. avcıqız. ev
içik ev. 6. avlaq. arx. güh2. su yolu. 7. ocaq. kerdi. - sozu ocağı. - badımcan ocağı. 8. oyn
qcığa. çuxur. avlaq.
evlandirmak
evirmek. qız vermek.
evlanmak
obarqlanmaq. barqlanmaq.
evlanmamiş
subay. (erkek dişi üçün) ergen.
evlik - bütün evlik: evca. - evca dolanmağa çıxdılar.
evlikla hammısı. anası ile danası ile.
Alfİ
iıri

hon

h<^n

_ iıri cÂwl?«r>^l/■ honlı cnı/l^m^l/

eyqu

eyku. edqu. edu. etu. iyi. gözel. arun. adaq. ada. ehsan.

eta'.
eylam fe'l. - artırılan eylamin (fe'lin) sürmasin, davamın göstaran
eylam: turmaq. - yatıb durur. - baxıb durur. - baxa durmaq. - axan sular durur: heç di
yecek yoxdur. açıq aydındır.
eylama qılma. eleme. edme. yapma.
eylamak elemek. edmek. qılmaq. yapmaq.
eymak iymak. imak. ( y <> d ) edmak. elemek.
eyp
ayp. ip. 1. fikir. zehn. xatir. 2. güven. e'tibar.
eyplamak
iplamak. ayplamak. 1. xatırlatmaq. yada salmaq. 2.
güvenmek. saymaq. önemlemek. ehmiyet vermek.
e'tibar edmek.

eyvay ov. ava. şaşma simgesi. - ov, bu ne işdir: ava bu ne işdir. ava ava, bunu deme. - eyvay neler oldu. - ov ov, neynirsen: ava ava neynirsin: e
yvay, neynirsin.
aba
- kor aba: aba kömaci: gözü bağlı oyunu: bir neçe kişi
cocuq (:nefer uşaq) olub, birinin gözlerin bağlayıb, başqalarının çevresinde dolaşmaqla oynan
r oyun.
aba
hey. mire. müre. vere. bere. mere. eye. yansıma sözler.
- aba demedimmi. - aba qardaş.
ablaq ablaq. < albağ. rehbereh.
abrişam < yaprışım. yaprılmış. bükülmüş ip. ipik yipliyi. yapıq
yapılığı.
abus
çatıq, ekşi üz.
abusluq - qapsunmaq. qapusluq, abusluq edmak: qaş gözsünmek.
qaş çatmaq.
abzar avsar. yapsar.
aclaf alçaq. üzqün. zehlegedmeli. bolağan. açıq. yalluz.
yelpenek. cıf.
açi
eke. exi. exevi. dadaş. böyük qardaş.
ada
ifa. qılma
adalı yosmalı. işveli. zerafetli.
axlaq ba axlaq: onat.
aq
ek. 1. arta. artıq. elave. izafe. 2. temdid. 3. meks.
teveqquf. 4. rebt. - bu sözün kime aki var: rabti var. - mene eki ne: rebti ne. 5. i
z. nişan. qalıq. eser. - yaranın aki. -aksiz cerrahlıq. - akli yanaq: nerseden qalmış iz. ak belli yama. - aki belirsiz. 6. yama. rufu. - akli: yamalı. 7. ak yeri: vesl. fe
sl: { 1. - ak yeri görünür. 2. oynaq yeri. boğum. mefsel.}.
aqdi
aqdi aqdilik
aqdinda edmak
aqdirmak
aqdiş
aqa

aqac
aqaç
aqaq
aqal
aqala
aqalamak

ağdika. 1. alışıq. mö'tad. 2. çağrışsız giren qonaq. qonaq. dalqavuq. tüfeyli. 3. sallaqxana.
rın kesildiği yer.
akdi. perveri. becerilmiş. terbiyeli. edebli. müretteb. -akdi su: perveri su. - akdi
uşaq: terbiyeli. becerilmiş uşaq. ekdilik. dalqavuqluq. qonqaqlıq.
almış olmaq. tutmaq.- onun böyük qızın kim tutur. - o qıza elçi gönderi, tutula tutulmuya bel
yil. ağdirmak. ulıtmaq. bükdürmek. akdiş. iqdiş.
1 . ağa ( r <> ğ ) ağa. aka. ere. eğik, ufaq, ince dişli, yontmaq üçün kesici arac. egü. qabı
iyi. 2. eçi. exi. exevi. dadaş. böyük qardaş. ağac. çengel. bal peteyinden bal götürmeye, xem

rı kimi qabları qaşımağa yarar. ekeç.ağıllı. bilkes. bilqeys. akak. eşek. (eşlenmiş, eklenmiş
r. akal. ekle. ilek. alonj. simi rabit. ekele. obur. qaınpa.
ağalamak. igeşmek. tıraşlamaq. yontmaq. kesmek. yonmaq. çaldırmaq. - daşdan heykel çaldırdım.
aqamak
aqanmak
aqar

aqavi
aqi

aqic

aqik

aqiq
aqilic aqilmak
akamak. qartik.
akanmak. maks, tavaqquf edmak
<> akar <> yahar. aqir <> akar. 1. agar. { "agar" sözü "isa"nin yerina, yaxud onla birlikda işlanan sözdür. "isa" galan
yerda "agar"sözünün işlanmak yersiz çıxır}. garakirsa. vardi
galdi. vurdi galdi. bardı galdi8. - agar ölsamisa: ölsamisa agar versansa alaram. 2. yahar (< akmak). - yahar
boşaltmaq: at öğraşinda yaharda yanqılış oturuş.
axavi. aka. axi. açi. dadaş. böyük qardaş.
1. aği. agi. qabırqanın onurqaya bağlı olmayan, an altda
olan gamiklar. 2. axi. aka. axavi. açi. dadaş. böyük
qardaş.
ağic. qança. ağacın baş dallarını ağmak üçün, başı ağri arac.
ağik. yatba. yamat. mayil. iştahlı. - içkiya yatbalı kişi. yuxuya yatbalı: yuxuçul. - {yatba qıran: 1. tavaccühi, meyli,
i ştahı çeviran . 2 . iğranc }.
akik. ağik. ağlanma. boşuq. boşluq. şuxluq.
agilic. ağilic. ariğic. ağilib, dolaşıb, sarşan sarmaşıq.
ağilmak. 1. çarpılmaq. çarpazmaq. meyillanmak.
çevrilmak. bükülmak. {(k <> ğ ) akilmak: yapşınmaq # (k

aqilmak aqilmaz aqilmiş aqim
aqimak aqin

<> ğ ) ağilmak: ayrılmaq}. 2. serinmek. sarqımaq. uzanmaq. aslanmq.- pencereden sarqımaq.
3. eğilim. meyl. 4. abanmaq. yapanmaq. salqınmaq. sarqınmaq. 5. erimek. arınmaq. utanmaq
.
ağilmak. eğlenmek. yönelmek. meyillenmek. qatlanmaq. eğilmez. erimez. arınmaz. utanmaz. ağil
miş. yatıq. yatılmış.
akim. 1. sifet. 2. qırac. - qırac yer. 3. yakın. yakır (< yaxmaq). verimsiz. qısır. doğmaz. d
rmaz. eğimek. erimek. açılmaq. açılıb tölelmek, axmaq. agin. akin. ağin. 1. bel gemiyi. emud
eri. 2. eğin. onğur. dal. dalı. arxa. sırt. 3. çiqin. çiyin. arxa gemiyinin eğilmiş, bükülmüş
inefırans. schienaitalyan). -birinin aqnina minmek. 4. bitiş. mezru.
ağniva bir şey sal. - akinlari sarartan bir xastalik: sanğ.
neçe demir qazığı, çengeli olub, ekin araclarından daraq çeşiti. tarlada sapanla qazı
ağı ufalatmaq üçün heyvanla sürülür: tımırıq. tırmıq. dımırıq ( < dırnaq).
akina düşan sarılıq xastaliyi: savak.
akilacak yeri, sapan sürüldükden sonra, toprağın
qırpıçların, engebeliyin qaldırmaq üçün sürülen yuvarlaq
kötük, daş: sürgi. sürgü.
aqinc ağinc. (< ağmak. eğrilmiş nerse. bir yerden eğilib qopuqmuş
duran nerse). ur. siqil. seqil. ziqil. ziyil. şişec. sakpil < met > sapgil.
aqinçi akinçi. cütçi. tarıqçıka. tarıdaçı.
aqindirik
ağindirik. çiqindirik. çiyindirik. arxa gemiyinin eğilmiş,
bükülmüş yerini örten bölüm. yaxa. (echinefırans.
schienaitalyan). - birinin aqnina minmek. - ağniva bir şey sal.
aqinlik akinlik. ekmeye elverişli olan.
aqinmak akinmak. qapanıb oturmaq.
aqinti eğinti. erinti. ereden (eğeden) çıxan ince talaş. pox8. demir ağintisi toprağ gübreler: güclendirer. - yarmaq (para) can eğintisidir.
aqir
akar <> aqar <> akar <> yahar. iqda. akir. akmir. 1. tünd.
esmir. boğuq. - akmir qanı: tünd boyalı, qaramtıl qan rengi.
2. pozuq. bedexlaq. iti xuylu.
- aqirla bükülmak: eqirilmek: iqdalamak: ipliyin eqire
çekilib, ip yapılması.
aqirçi eğiren.
aqiran eqirçi.
aqirilmak
aqirma aqirmak

aqirtmak aqit

aqitin
aqitlik aqiz aqqu aql

iqdalamak: aqirla bükülmak. ipliyin aqira çakilib, ip yapılması.
- ağirma çarxı: qullab.
ağirmak. qıvırmaq. bükmak. qırıtmaq. qatlatmaq. devşirib yumaq yapmaq. sarmaq. sap sap, fitil
fitil etmak. bükmak. - pambığı büküb ip yapmaq. .- bu ipliyi sarmalı. - saçını, saqqalını qıv
istar, onda qıvrığından. - bunu qırağın qıvırın. ağirtmak. iqila iplik büktürmak. ip çakmak.
i. 1. kakra. gas. acımtıraq. - akti yemiş. 2. üzü sarxıq, turşa. turş kişi. akşi üzlü. - akti
. 3. tars. acı. atacı. - akti söz. 4. akit. akilmiş (< akmak: dayaqlamaq). 5. vurqulu. çit
ik. bark. sart. dönmaz. sağlam. 2. güclü. möhkam. 3. matin. akitin. akidan. akilmiş yolda (<
akmak: dayaqlamaq). vurqulanmış, çitik, barkinmiş üzda. batar batar. sıx sıx. akitlik. aqtil
k. kakras. gasis. acıqlıq. akiz. barabar. ağku. ayku. zil'. pahlu.
bilik. - sağ bilik bilin. - bilik (hikmat. ma'rifat. ağıl) öğranin. -sivir ağıl: ağlı dar.

ağıl qoymaq: uslatmaq. huş qoymaq. öğretmek. bilik. aqahlıq öğretmek. terbiyetlendirm
ağıllanmaq: bilkenmek. uslanmaq. huşlanmaq. öğreşinmek. terbiyetlenmek.
ağıllı: uslu. ussal. arqana. anğlı. bilincli. anlayışlı. anğlayışlı. ağıllaşdırmaq: u
uslamaq. oyumluıı. düşünceli. ussaq. uslaq. metin.
ağılsız: suvbaşqamus. qafasız.
aqla
ağla. akla. akal. ilek. alonj. simi rabit. adet. resm.
aqlam aklam. aklama. 1. ekleme. yamaq. 2. arta. nersenin
olduğuna artırılmış nerse. - qezete artası, aklamasi: vije
name.
aqlama aklama. aklam. 1. uzadı. ulama. uzanan sim, nerse.
alonj. rabit. 2. yamaq. rufu. 3. arta. nersenin olduğuna
artırılmış nerse. - qezete artası, aklamasi: vije name.
aqlamak aklamak. 1. uzatmaq. temdid edmek. - kağızımı beş illik
aklattim. 2. saxlamaq. qaldırmaq. durdurmaq. oturtmaq.
3. saxlamaq. yubatmaq. dayandırmaq. alıqoymaq.
aqlan ağlan. aklan. adeten. resmen.
aqlanca ağlanca < aklanca (< ak). (yapışıb oturma işi). 1. yapışan,
dinlendiren, xoş gelir, sıxıntısız nerse. - sağlam ağlanca.

- könül eğlencesi: sevgi. dilber. 2. önemi, asısı, faydası temelli olmayan, az olan nerse. yu
atsı. oyuncaq. -cocuq ağlancasi. çox qolay, rahat nerse. - bu iş ona ağlancadir. 3. mıtçıl. d
h. alayçı. mesqere. 1. gülce. cok. letife. saraqa. serime. alay. mesxere. - saraqıya alm
aq: ele salmaq.
aqlanci ağlanci.qınamsıq. istehzaçı. mesxereçi.
aqlandirmak
aklandirmak. aylandirmak. (< ak). 1. geri, qırağ
buraxmaq. yubaltmaq. me'tellemek. te'viq edmek. -boşuna meni orda aylandirdi. 2. a
vutmaq. sevindirmek. dadlatmaq. kef vermek. hezz vermek. - bu xeber iyice ayland
irdi bizi. - uşağı ayladirmak.
aqlanan - her kesle oturub ağlanan: alayçı.
aqlanilmak
eklenilmek. eylenilmek. çağlanmaq. çağ sürmek. vax keçirmek.
aqlaniş aklaniş. sikut.
aqlanma eğlenme. eylenme. ekik. eğik. boşuq. boşluq. şuxluq.
aqlanmak
ağlanmak. eğilmek. yönelmek. meyillenmek. eğlenmek.

qınamaq. şakalanmaq. kesinmek. şuxluğ edmek.
istehza edmek. mesxere edmek.
aqlanmiş

aqlaşmak
aqlatmak aqli

aqma

aqmak

aklanmiş. ekme. qoyma. eğreti. sünni. yapışılmış. doğal, tebiy olmayan. - ağrati diş: qoyma d
saç. eğleşmek. ekleşmek (< ak). 1. oturmaq. sakinmek. dincelmek. 2. boşuqmaq. boşlanmaq. şuxl
q edmek. ekletmek. artalamaq. arta vurmaq. yamamaq. akli. ilşik. yamalı. merbut. reb
tli. yamalaq. yama vurulmuş yamalaq.
yarım yamalaq: eksik üksük. naqis. qısurlı. - sene akli işler: marbut işler.
ağli uçmuş: savuruq. abdal. çapıq. sefeh. ağma. akma. 1. endirme. çarpıtma. meyilledi
. 2. çevirme. qıvırma. 3. becerilmiş. terbiyet verilmiş. quduru olmayan. eklenmiş. qoyma. eğr
ti. sünni. yapışılmış. doğal, tebiy olmayan. - ağrati diş: qoyma diş. - ağrati saç. 4. çevirm
ayimi ona atf etdim: ekdim. - göz akmak: etfi nezer edmek. - yuların (cilovun) çevirma
k: etfi inan edmek. 5. ağma. arma. axma. sinec. ısnac. sıkınc. sikenc (> şekencfars). çin.
ağmak. akmak. 1 . çarpıtmaq. - sürgüler akmak: yeni dalları çarpıtmaq. 2. bükmek. qıvırmaq. ç
qanıtmaq. razılatmaq. ele almaq. 4. yanatmaq. yanqatmaq.
meyillandirmak. 5. akmak. atmak. çörak. qazaş. maişat.
akmayini çıxarmaq. 6. görav. iş. qulluq. xidmak. - mani akmakdan edacaksiniz.
akmayi dizinda: keçari qulluq, iş, qazaş.
quru akmak: yavan akmak. qatıqsız çörak.
panir akmak: yavan yemak. az qazaş.
akmayina yağ sürmak: istayindan artığına çatmaq.
akmağina qoç {: 1. ali, qapısı açıq. saxi. 2. çörayina, parasına güvanan}.
kandivi ak bir az. - akilmadan iş yerin tutmaz. - na edirik akilmir: qanlmır
. razı olmur.

dibina darı akmak: çox qurddalamaq. özanla, diqqatla narsayna uğraşmaq. 5. taldırmaq
. bitgi dalın qırıb, kök salmaq üzra toprağa batırmaq. - ağacın dallaını daldırmalı.
duz akmak: duz çörak. ne'mat. ehsan. - duz çörak haqqi.
yuvarlaq akmak, atmak: somi. somun. sumun.
iplik alamak: ipliyi alamagadan keçirarax, sarmaq.
dibina darı akmak: alamak. alaklamak- inca alamak.
boyun ağmak: boyun vermak: boyun kasmak. tab' olmaq. aqmir
ak
mir. akir. 1. tünd. asmir. boğuq. - akmir qanı: tünd

boyalı, qaramtıl qan rangi. 2. pozuq. badaxlaq. iti xuylu.
aqrak ağrak. axraq. tarlanın artıq suyunu götüren arx. xendeq.
- ağrak önü: art qaşı: yeher qaşı: yeherin ön arxasında olan belli yüksek yerleri.
aqralti ağralti. eğri büğrü. qıvrıq dallı budaqlı. dolaşıq. - ağralti
bacaqlı qarı: dolaşıq qıçlı. - ağralti yollar.
aqrati ağrati. 1. düz, olduğu yerinden keçit olaraq eğilmiş,
bükülmüş nerse. alınmış borc, ödünc. ariyet. - ağrati para. - ağrati geyim. - eğreti alıb ver
vermek. 2. keçeri. uçarı. müveqqeti. müelleq. qoyulub götürülen. qurulmuş olmayan. - uçarı ya
. -şamdanın tablası ağratidir. - ağrati duvar. - ağrati köprü. -develet gücü iyesine ağrati s
quşa, ağrati otraqdır. 3. qoyma. sünni. ekme. eklenmiş, yapışılmış. 4. doğal, tebiy olmayan.
iş: qoyma diş. - eğreti saç. -ağratiya almaq: onarma (te'mir) üçün, nersenin himin boşaldıb d
estek üsde saxlamaq. 5. elenti. yerli olmayaraq bir yerde qalmaq. - ağrati oturmaq.
6. ödünc. borc. ariyet. - yaya qoymuş kişini ağrati at, yol yarısı. -ağrati kitab olmaz: kita
orc verilmez.
aqratilik
qoyma. sünni. - dişlerivin ağrati olduğu heç bellenmir.

aqratin ağratin. (qumaşın qırağında olan tikinti, çevrinti). qıvırma.
qıvrıntı. bükünti. qıyıntı. basdırma. qatlama. - bu yemşeyin qıvrıntısı qaba düşmüş. - qoşa q
k) kimi tikilmesi.
aqratiya
- ağratiya almaq: onarma (te'mir) üçün, nersenin himin
boşaldıb direk, destek üsde saxlamaq.
aqri
ağri. arquri. arquri. 1. meyilli. çarpıq. qınru. yanğsı.
yansı. yanpuri. çarpuq. yan. doğru olmayan. bir yana, bir terefe. üğri. eğri üğri. sapa. münh
yatqın. yan. doğru olmayan. bir yana, bir terefe. - yan baxış. - yan baxmaq. - ağri qılıncı
ezlik. - pürüzünü eğrini gidermek. düzeltmek. - bu ağacı düzaltin.- yan baxış. - yan baxmaq.
a. it kimi qınru (eğri) baxar. - arquri kişi.
arquridan galmak: eğri davranmaq, mamile edmek. - ağri odun, ağri yol. 2. büklü. b
elli. - ağri qılınc. yalan. - ağri kişi.
eğri söz. 3. yanqılıc. - ağri oturmaq. 3. eğec. çengel. bal peteyinden bal götürmeye,
r tağarı kimi qabları qaşımağa yarar. 4. oğri. sapa. uğri. 5. qanbur. kanbur. kambur. (beli)
büklü. (arxası) çıxıq. tümsek. yumru. kemrik. müheddeb. qılınc. çapıq. çarpıq. 5. geçmez. ter
qça.

qılıc bacaq.
çox işlemekden kambur olmuş.
orasında kamburu vardır. - duvar kambur vermiş.
ağri durmaq: qarşı durmaq.
ağri, yanlışı doğru yapmaq: toqrultmaq. toğrultmaq. düzetmek. teshih edmek. - onun bu
asın doğrultmalı.
ağri üğri: eğri üğri qarqacıq burqacıq davranış, yazı.
ağri baxmaq {: 1 . yan, iti, qınlı kinli baxmaq. 2. şaşı, çeri olmaq}.
boynu ağri: boynu bükük: yaxzıq.
ağri üz: turşaq üz.
çox ağri büğrü, çarpuq. yanğabuc
ağri bacaq: qılıc bacaq: çarpıq bacaq.
ağri büğrü: eğrelti. qıvrıq dallı budaqlı. dolaşıq.
ağralti bacaqlı qarı: dolaşıq qıçlı. - ağralti yollar. aqrib
ağrib. eğri
e, parça, tor, ağ. özellikle
balığ toru.
aqribüğri
eğribüğri. yanbüri. yanpuri. çampuri. çarpuri. yenkec
kimi.

aqribüğri
ağribüğri. yanbüri. yanpuri. çampuri. çarpuri. yenkec
kimi.
aqrica az eğri. eğri kimi.
aqrik ağrik. inhiraf. - narsanin yatmış, ağrik durumu: sergik.
yatım.
aqrilik çarpıqlıq. kelek. hile. - ağrilik doğru yola vaaz.
aqrilmak
ağrilmak. qıvrılmaq. bükülmek. qırtılmaq. qatlanmaq.
çekilib toplanmaq. - iplik, saç, qıl qıvrıldı. - bu kitabın
yapraqları qıvrılmış. - qıvrıla qalmaq: gebermek.
aqrilmak
ağrilmak. sapaşmaq. yolundan çıxmaq. bürkülmek.
burulmaq. caymaq. - elim sapaşdı.
aqrilmak
ağrilmak. sapılmaq. dönülmek. yayılmaq. - yol sağa
sapılır.
aqrilmak
çarpılmaq. - quru ağac ağrilmaz.
aqriltmak
. ağriltmak büqriletmek.
aqriltmak
ağritmak. eğib bükmek. çarpıtmaq.
aqrim akrim. iqrikcığa. 1. yeher altında keçe qapalı ağac. 2.
toğanaq. girdab. 3. hörük. duvar. baru. minare. 4.
qıvrım. bükim. büklüm. qırlım. qatım. qatlım.
aqrin akrin. (< akilmiş. tikilmiş) tikin. taxıq. yaxışıq. yapışıq.
qovuşuq.
aqritmak
ağritmak. eğib bükmek. çarpıtmaq. qanburlatmaq.
kamburlatmaq. kanburlatmaq. bükletmek. bükmek.

aqritmak aqritmak
aqrti
aqsak
aqsaksiz
aqsar
aqsarçi
aqsarlatmak
aqsi

tümsetmek. yumrutmaq. kemritmek. müheddeb edmek. eğirmek. bükmek. - üz ağritmak: turşatmaq. a
tmak. eğitmek. sap sap, fitil fitil etdirmek. bükdürmek. - pambığı bükdürüb ip yapdırmaq. ağr
p sap, fitil fitil etdirmek. bükdürmek. -pambığı bükdürüb ip yapdırmaq. - ağrti saç: taxma sa
ksak. bax > aqsik. aksaksiz. bax > aqsiksiz.
aksar. eken, yamayan, tiken nerse. demir civi. mismar. aksarçi. mıxçı. aksarlatmak. mıxlat
maq.
aksi. akşi. 1. ters. zidd. uğursuz. menhus. iyi getmeyen. -aksi iş. - akşi durumda. - akşi
görüşler. 2. bedexlaq. inad. kimseye uymaz. - çox akşi kişidir.

aqsik
aksik. aksak (ak gereyi olan). (< aksiz). (ak
< met >
ka)

kasik. güdük. yarım. naqis. astın. az. kem. bütün olmayan. az. aqsaq. naqis. qısıq. qasıq. na
eybli. qusur. düşük. altına üstüne tutmaz. me'yub. eyb. nüqsan. gedik. kem. az. naqis. nüqsan
san. qusur. qalıq. qalıqut. naqis. natemam. qısır. naqis. - qısır oyulu

aqsikina aqsiklik
aqsiksiz aqsiqlik
aqsiliq aqsilmak
(fikirli).
astın gelir. - yarım kişi. - bir öğretmenimiz var oda yarım.
bu işin esgiyi nedir. - yazının asgiklarin çıxarmaq. - bu kitab doludu aksiginan.
- ağlı aksik. - sağlamı aksik. itmiş. eksilmiş. yoxa çıxmış. mefqud. - yardıçın eksik olsun.
ol: bizi burax. bizi qurtar. - işimiz aksiklari doldurmaqdır.
aksik, gadik tamamlamaq.
tümlenin (cümle) orası qalıq görünür.
aksik doğmaq: cocuq çağı gelmeden doğmaq.
aksik olaraq: qala (# geçe). qalmış. qabaq.- bayrama iki qala gelin. - beşe beş qa
la geddi.
eksikine. qısırın. naqisane.
aksiklik. qalıq. qalıqut. naqislik. - buların qalıqları çoxdur. qalıqlar düzeltmeli: qaldırmalı.
aksaksiz. 1. bütün. kamil. 2. davamlı. qırıqsız.
eksilklik. yoxluğ. olmamaq. fuqdan. - onun aksilkliği indi
duyulur.
aksilik ( s <> ş ) akşilik. turşluq. terslik. sertlik. pis xuyluq. aksilmak. qasılmaq. a
zalmq. yox olmaq. olmamaq.
galirim qasıldı.
aqsiltmak aqsitmak

aqsiz aqsü

aqsülamak

aqşi

aqşica

eksiltmek. qasmaq. azaltmq. - galirim qasıldı. aksitmak. aksatmak (ak gerek olduğun yükl
emek). azaltmaq. qısaltmaq. qasıtmaq. naqislemek. me'yub edmek.
aksiz. 1. bekiz. sebirsiz. 2. eksiz. yamasız. bütün. aksü. yakso. yaksu. (< yaxmaq: yandır
maq). yaxılmışnerse. köskü. bir yanı yanmış, qaralmış od qarıştıran ağac.
aksülamak. yaksulamaq (< yaxdırmaq: yandırmaq). 1. yaxılmış odun qoyub odu alovlarmaq. parla
tmaq. 2. qızışdırmaq. azıtmaq. - yamanladıqcan yaxsulandı. 3. özünden çıxarmaq. - iceşib aksü
aksi. 1. ters. zidd. uğursuz. menhus. iyi getmeyen. -aksi iş. - akşi durumda. - akşi görüşle
. 2. bedexlaq. inad. kimseye uymaz. - çox akşi kişidir. 3. xemir mayası.
çatıq, akşi üz: ebus.
acımtıraq akşi: kekre. dil burar.
akşi aş: turşulu aş.
akşi su: qazlı su.
akşi üzlü: üzü sarxıq, turşa. turş kişi. etacı. - aktinin biridir. ekşice. az ekşi.
aqşik aqşilik aqşiliq aqşimak

aqşimsi
aqşimtıraqa
aqşitmak
aqtalamak
aqti

aqtilik

aqtirmak aqtirmak aqu

akşik. - üzü akşik: üz akşidan. üzü gülmaz.sorıtğan. akşilik. akşilik. kakralik. dil burma. a
kşilik ( ş <> s ) aksilik. turşluq. tarslik. sartlik. pis xuyluq. akşimak. kakramak. acıma
q. akşiyib qabarmaq. taxmir olmaq. dil burarcak akşimak. - akşiyib qabarmaq: kakramak.
acımaq. dil burarcak akşimak. taxmir olmaq.
akşimsi. aqşimtıraqa. akşica. az akşi. akşiya çalar. akşica. az akşi. akşiya çalar. akşimsi.
mir edmak. acıtmaq. bayatlatmaq. axtalamak. antamak. entamak. iğdişlamak. agti. akit.
1. kakra. gas. acımtıraq. - akti yemiş. 2. üzü sarxıq, turşa. turş kişi. akşi üzlü. - aktinin
. tars. acı. - akti söz.
akitlik. 1. kakras. gasis. acıqlıq. 2. sarxılıq. turşa. turşluq kişi. akşik üzlü. 3. tarslik.
k. atacılıq. - akti söz. ağdirmak. bükmak. - üzün ağma: turşatma. ağtirmak. yantatmaq. yanqat
yillandirmak. agu. qabırqa gamiyi. onqura gamiyina arxa yanda bağlanan sümüklar. faqara.
- amud faqari: bel gamiyi. agin.

aqü
agü. eğe, qabırqa gemiyi.
al
al. 1. qol. qulp. qılp. sap. bir aracın tutacaq bülümü.
desde. - deqiman ali.- heveh ali. 2. ele, avuca sığacaq ölçüm. avuc. tutam. - bir al buğda.
3. kere. keret. sıra. yol. növbet. - bir al geldi bitdi. - el kimdedir. - el size: s
izin sıraz. - al bize çatanda, allar qurudu. 4. bir işin yalnız bir defeliyi üçün olan nerse.
- bir al yemek. - bir al kağız. 5. tum. tom. desde. - bir al sözlük. bir al kitab. 6. ur
ma. vurma. zerbe. - ali ağır. - ağır alli. 7. dexalet . müdaxile. -onunda bu işde eli var. 8
. güc. bacarıq. iqtidar. ixtiyar. qudret. - bu iş menim alimdadir. 9. iyelik. malikiyy
et. teserrüf. - mal kimin alindadir. 10. yete. yeti. vasite. -onun yeti ile verdim
.
10. üzer. erke. ixtiyar. yan. üst. - üzarinda para olmamaq. - yaraqı üzarindan atmaq. - me
nim üzarima düşdü. - al bezi: yağlıq. kir silmek üçün parça. peçete. desmal. 11. iş. qılay. e
i bellidir. - yumşaq alli. 12. qolay. fürset. açıqlıq. - bir al tapsam: bir fürset bulsam. al vermadi: fürset vermek. 13. ulam. takım. bölüm. qol. desd. - al al: bölük bölük: ulam ulam
akım takım. qol qol. des des. - al dağirmanı: yarğucaq. - al satıcı: küçe satıcı.

destfiruş. yanaşma.
al yumaq: el çekmek. qeti irtibat edmek.
ala almaq: avıtmaq. üreyin dile tutmaq. oyalamaq. mehribanlıq edmek.
bir el (takım) geyime gerekli nerseler: geyinti qoşantı. qoşu qoşantı. takı takım. te
l geyinti.
al geyim: orta quşaq. aralıq geyim. bayağı qapsam, geyim. (# qopsam: resmi).
al qaldırmaq: vurmaq.
allarin qaldırmaq: alqışlamaq. dua edmek.
alindan galani edmak: bildiyinden qalmamaq.
ala salma: kesinti. alay. mesxerelığ. istehza.
ala salmaq: istehza edmek. kesinmek. mesxere edmek.
alabaxan: eliboş. yoxsul. möhtac.
aliaçıq: elaçıq. comerd. sexi.
aliboş: 1. elebaxan. yoxsul. möhtac. 2. işsiz. meettel. 3. qarabex. bedbexd. kovı. qovuq
. kovuq.
al işi: yazma. qelemkarlıq. oyma.
ala keçirmak: qısdırmaq. tutdurmaq. tutmaq. qapsalamaq. yaxalamaq. dar yere ge
tirib tutmaq.
al suya yetirmak: gezinmek. heyete çıxmaq. su tökmeye gedmek.
rma.
-

alda edmak: sağlamaq.
aldan düşmüş: bunqaq. bükük. qarı. köhna.
aldan ayadan gemak: aldan ayadan çıxmaq: özündan çıxmaq.
aldan vermak: ıçqınmaq. itirmak. - ovu ıçqındın, quşu ıçqınma: ovu aldan verdin, quşu
ala galir, ala keçir, tutulaca narsa dağil: ipi sapı yox.
al açmaq: dilanmak. yolçuluq edmak2.

alatında. - alaltından: gizlica. özün göstarmadan.
ala almaq: qazanmaq. özüna çevirmak.
ala avuca sığmaz: çox haşari. çox qızqın. tutulmaz. alınmaz. - al ayası: ovucun ortas
ri.
alala vermak: birlaşmak.
al vurmaq: {1. başlamaq. girişmak. 2. alqışlamaq. çapiklamak. 3. al qoymaq. toxunm
aq. basmaq}.
al uzatmaq: almaq istamak.
ali uzun: aluzun: güclü. yetli. qudratli.
al üstünda al var: foqunun foqu var.
al oğuşturmaq: oğucun için iylamak. ali boş qalıb şaşırmaq, çaşmaq. ma'yus olmaq.
al edmak: işara edmak.
al çatar: qarib. ulaq. alulağı. yaxın. - al altı: gizlica. - al
altı: tabe.
al daşqası: çekçek.
al amayi: aqtı. götürülen işden olan qazanc.
al altı: destres.
al atmaq: allamak. girişmek. dexalet edmek. müdaxile edmek.
al ila itişib şakalaşmaq. el şakası edmek elleşmek.
al ulağı: yadımçı.
aldan çıxartmaq: uçurtmaq. qaçırtmaq.
ala almaq: qanıtmaq. eğmek. razılatmaq.- kendivi ak bir az.
akilmadan iş yerin tutmaz. - ne edirik akilmir: qanlmır. razı olmur.
alda edmak: qazanmaq. menimsemek. yiyelenmek.
al irmak: el ermek. erişmek. irişmek. nail olmaq.
alabaxmaq: yoxsul olmaq. möhtac olmaq.
ali bayraqlı: eli çabuq: kopoğlu. hüllükbaz.
al birliyi: müşariket. ittifaq.
ali belda: el pence. quluqa duran. qlluqa hazir.
al panca: eli belde: quluqa duran. qlluqa hazir. - eliberk: çinis. xesis.
al bağlamaq: qulluqa bel bağlamaq. quluqa durmaq. qlluqa hazır olmaq.

al çakmak: el üzmek. vaz keçmek. serfi nezer edmek.
al vermak: qazanlı olmaq. serfeli olmaq.
aldan çıxmaq: itirmek. fovt olmaq.
aldan galmak: bacarmaq. başarmaq. baş çıxarmaq. gücünde olmaq.
aldan galani, esirgeme: bacardığıvı yap, çekinme, müzayiqe edme. bu iş alimdan gelmir
ala vermak: teslim edmek. xeber vermek.
iki alim yaxasındadır: qiyatde yaxasından tutacağam.
iki ali böğründa: qalmış. bükük. me'yus. heyran.
dörd al: iki kişi ile çalınan piyano. - dörd elli: tam gücüile. tüm çalışaraq. - dörd
işe sarılmaq, yapışmaq.
al sürmak: el toxundurmaq. bir işe başlamaq. bir işe qarışmaq.
alsuy: desdemaz.
ala keçmak: ele girmek: elde olunmaq. tutulmaq. - eli kesilmek: qırağa düşmek.
al qaldırmaq: {1. vurmaq istemek. 2. dua edmek}.
alda olmaq: {1. gücünde olmaq. iyesi olmaq. iqtidarında olmaq. tehtinde olmaq.
2. qazanılmış. tabe'. müti'}.
aldan çıxarmaq {: 1. satmaq. uzaqlamaq. 2. töretmek. tolid edmek. 3. anıq. hazır.
müheyya}.
al varman1 r-an \ıaran r-afı \/avf fiırcaf farıman
alim varamadı: {- alim varsa, billem neynerem. bacaramaq. başarmaq. güc bulmaq
. qıymaq. cesaret edmek.
nece alin vardı}.
aldan düşmak: bunğalmaq. bunalmaq. halsızlanmaq.
aldan düşmüş: bunğaq. bunaq. bunalmış. fertut. - bunaq bir qoca.
aldan düşüklük: bunğaqlıq. bunaqlıq. bunalmış durum. fertutluq.
aldan salmaq: bunatmaq. bunğatmaq. bunalmış. halsızlatmaq.

al sürmak: sığamaq. oxşamaq. oğşalamaq. mesh edmek.
arxasın sığa: dalın oğşala.
ala avuca sığmamaq: berk dikebaş, qaşarı (> haşarı. heşeri) olmaq.
ala salmaq: toqramaq. saqalına soğan doğramaq.
kiçik, bilayi, al ursi: sava.
al üsda tutmaq: göz üsda tutmaq: çox saymaq. ezizlemek.
ei yolu, ayaq yolu, bulaşıq yolunun, bulanıq suyunu dışarı gönderen gengler, gühler.
ur. - qobur tıxanmış. - qoburu açmaq.
ali, qapısı açıq: ekmeğine qoç. sexi.
alda bulundurmaq. tutmaq. qapsamaq. qebze edmek. - bu ipi tut.
ala keçirmak: tutmaq. yaxalamaq. toqif edmek. - bir quş tutdum.
alini tutmaq: özün saxlamaq. al uzatmamaq. alacsız
düzelmez. toxdama
z. geçmez. - geçmaz xesteliye
tutulmaq, düşmek.
alaçıq eliaçıq. comerd. sexi.
alaqa alaqa. 1. ilişik. münasibet. maraq. 2. eşq.
alaqali alaqali. 1. ilişikli. maraqlı. münasibetli. 2. eşqli.
alaltı altlıq. yazarken elin altına qoyulan qalın kağaz.
alatı alaltın. 1. hazır. müheyya. 2. destres. - alaltı nerseler. 3.
gizli. gizlin. astın. yaşın. yaşırın. xefiyyen.
alatın alaltı. 1. hazır. müheyya. 2. destres. - alaltı nerseler. 3.
gizli. gizlin. astın. yaşın. yaşırın. xefiyyen.
alcak ellek. eldiven. eldüvan.
alcakçi ellekçi. eldüvançı. eldivençi.
alçi
elçi.
alda
(sayıda, hesabda cemde). zexire. mande. - igirmi doqquzla
igirmi biri cemliyek: doqquzla bir eler: on. sıfırı yazarıq, bir alda. iki ile iki eler:
dörd, alda olanla eler: beş.
aldan

aldivançi
aldivan
aldrüq
aldüvan
aldüvançı
alakçi
alak
alaqa

alaqali
alaqimsağma alamaga

alamak

1 . alsiz. sırasız. nobatsiz. 2. talasik. acilan. 3. aldan düşma. ala düşma. düşma. okazyonla
. - bu arabanı aldan aldım. 4. harrac bazarı. 5. dallalsız, satıcının özündan alınan narsa. a
akçi. alcakçi. alcak.
yıTıq ot. yıdıq otka. üzarlik otu. ilrüq. üzarük. aldivan. allak. alcak. aldivançi. allakçi.

ngana qarısı: açıq saçıq qadın.
alacak. - alakdan keçirmak: alaçak. incadan incaya aramaq. alaqa. 1. ilişik. münasibat.
maraq. 2. eşq. 3. ara. bağ. munasibat.
alaqali. 1. ilişikli. maraqlı. münasibatli. 2. eşqli.
göy qurşağı. gün ışığının bulutlu çisli havadan keçib
boyalı saçması.
cahra. dolab. çarx. iplik ağirmak, sarmaq aracı. dayaqlanmış bir oxun çevrasina ağıllanmış ne
n doğalaq.
1 . seçmak. 2. alaklamak. incadan incaya aramaq. - inca
alamalr- rlihina Harı akmak

alama

alanmiş alanti
alqan
allak
allakçi allamak

allama
- inca aliyib, sıx toxumaq: çox incelemek. dibine gedmek. her neye çöb qoymaq.
1 . elenmiş. elekden keçirilmiş. - alama un. 2. seçilmiş. iri
xırdası, iyi kötüsü alınmış nerse. - alama kömür. - alama
yemiş. 3. arıtlama. paksazi.
eleme. elekden keçirilmiş. - alama un.
eğreti. yerli olmayaraq bir yerde qalmaq. - ağrati
oturmaq.
alkan. legen. el suyu tökmeye yarar qab.
elcek. eldiven. eldüvan.
elcekçi. eldüvançı. eldivençi.
1 . el toxundurmaq. el vurmaq. el atmaq. girişmek.
dexalet edmek. müdaxile edmek. 2. el ile tutmaq. 3.
elde qarışdırmaq. 4. el ile yoxlamaq. 5. örselemek.
övselemek. evselemek. 6. el qarışdırmaq. girişmek.
müdaxile edmek. 7. itmek. qoğmaq. redd edmek. def
edmek. 8. işare edmek. 9. qarışdırmaq. qurdalamaq.
qurcalamaq.

(el ile, bir bir) seçilmiş. seçme. birer birer ayrılmış. azdırma. qurda. qurca. qarışdırma. t
allanmak
1. el ile toxunulmaq. el vurulmaq. 2. el ile tutunmaq. 3.
elde qarışdırılmaq. 4. el ile yoxlanmaq. 5. örselenmek.
övselenmek. evselenmek. 6. el qarışdırılmaq.
girişinmek. müdaxile edinmek. 7. itinmek. qoğulmaq.
redd edilmek. def edilmek. 8. işare edinmek.
allaşmak
1. el şakası edmek. el ile itişib şakalaşmaq. 2.
savaşmaq. döqüşmek. 3. çalışmaq. gücün denemek.
alli
qollu. qulplu. - alli qazan. - alli şamdan.
allilik elli yaşında olan.
almas - qaşıqçı alması: adlım bir daş.
alsiz elsiz ayaqsız. tölük. bacarıqsız. telesik. elden. acilen.
- alsiz ayaqsız: elsiz. tölük. bacarıqsız.
alsizlamak
qonıqmaq. qalmaq. acizlemek.
alsu
alsuyu. yasar. desdemaz. vizu. - alsuyu almaq:
elsulanmaq desdemaz almaq. - kiçik elsu: işemek. - böyük
elsu
alsuqan yasqan. abdestxana. vizuxane.
alsuqar yasqar. yasarmağ ibriqi.
alsulanmaq elsuyu almaq. elsu almaq. yasarmaq. desdemaz almaq.
alsusuz yasarsız. vizusuz. desdemazsız.
alsuyu alsu. yasar. desdemaz. vizu. - alsuyu almaq: elsulanmaq.
yasarmaq. desdemaz almaq. - kiçik elsu: işemek. - böyük elsu
alti
elti. ilti. iki qardaşın bir birine veren adı. bir qadına göre
qaynı arvadı.
alulağı elil ( < al Maşan nerse). elçat. destres.
aluzun ali uzun: güclü. yetli. qudretli.
alük
- na alük: ne elük. nasıl. nelek. nelük. nece. netek.
alvan (< alvan < alavan). alvan. alacalı. rehbereh. ağlı qaralı.
qartalka. çal. - alacalı kağız.
alverir yeterli. yeter. kafi. - alverir deyil. - yetarinca.
alveriş alverişli. 1. yeter. çatar. kafi. 2. asılı. faydalı. 3. yqun.
münasib. muvafiq.
alverişli
1. yeterli. çatarlı. kafi. 2. asılı. faydalı. 3. uyuşuq.
münasib. muvafiq.
alvermak
1. yetmek. çatmaq. kafi olmaq. - işte birbele mene alverir:
yteir. 2. uymaq. yqun gelmek. münasib olmaq. muvafiq olmaq. - bu menim işime alverma
z. - onun önerisi (teklifi) mene alvermaz. 3. üz vermek. olmaq. çökmek. icra olmaq. vaqi
' olmaq. - üzüntü alverdi. - ökünüş, peşmançılıq alverdi.
am
ham.
amcik - köpak amciyi: köpak mamasi: qoltuq altında çıxan çiban.
amcitmak
amitmak. yamtamaq. yamatmaq. öğratmak.
ama
amran. ima. hima. köka iya olan kimsa. armin. argin.
çatmış. yetmiş. vurqun.
amaca imaca. (1. < amakca. 2. < hamaca. qamıca). (maci daha
deyilir). el içinda iş birliyi. ellikla yardımlaşıb iş görmak. amaca günü.
amakdar amakli. çalışmış. qarşılığa, mükafata dağar kimasna.
amakdaş Qıltaş.
amak
1. çalış. çalışma. sa'y. cahd. 2. yorqunluq. incin. zahmat.
amak çakmak: incinmak. zahmat çakmak. 3. qarşılıq. çalışma qarşılığı. müzd. mükafat.
-barli iş, barsiz iş.
al amayi: aqtı. götürülan işdan olan qazanc.
çox amak çakmak: ağla qaranı seçmak.
amaya, zahmata galmiyan kişi: qaba soğan. lapaçı. amaklamak
sürünmak. sürüklanmak. körpa cocuğun

1. imaklamak.

yerimaya çabalaması, dapanmasi. 2. çabalamaq. çalışmaq.
amakli incikli. çatin. zahmatlii. - çox amakli işdir.
amaksiz

amaksizin
amgak
ami
amir

amişdirmak

amişmak
amitmak
amlik
amlik
amma
amran

amritmak

amaksizin. 1. incinsiz. zehmetsiz. - amaksizin işdir. 2. ögey. - amaksizin oğlun. amak
sin qızım. - amaksiz, zahmatsiz bi naya yiyalanmak: daş atıb qolu yorulma.
amaksizi. 1. incinsiz. zehmetsiz. - amaksizin işdir. 2. ögey. - amaksizin oğlun. amaks
in qızım. zehmet. ırqat. ırqal. zehmet. çeçe.
1 . buyruci. hakim. fermançı. 2. qırağı. sis. inğir. 3. atabey. ulqan, uca ustad. amuziş verm
k. emzişdirmek. verdişletmek. yavaşdırmaq. alışdırmaq. yumşatmaq. öğretmek. te'lim edmek. te'
ek. dine dine emmek, sormaq. emcitmek. yamtamaq. yamatmaq. öğretmek. birlik. himlik.
ibriq. imlik. ilmik. emzikli su qabı. çiçe. çeçe.
ermin. ergin. eme. ime. hime. köke iye olan kimse. çatmış. yetmiş. vurqun. qaşımaq. gidiştirm
en qıdıqlamaq.
amrülmak
amşan
amzik
amzikli
amziqanmaq
amzişdirmak

an

ancir andaban
andakfars andavand

amrulmaq. sinilmek. çekilmek. sorulmaq. amşan. quzu derisi.
meme başı. meme başına oxşayan sosqa. 1 . süt veren qadın. 2. lüleli qab, ibriq. ımızqanmaq.
amuziş vermek. emişdirmek. verdişletmek. yavaşdırmaq. alışdırmaq. yumşatmaq. öğretmek. te'lim
e'nis edmek.
bax > anğ. - ani qoni: enği qoni: enine boyuna. çoxdan çox.
oyanndığımda ani qoni gün yayılmışdı. - bu gün ani qonuna soyuqdu.
anina boyuna: eniqoni. enli dibli. olduğuca. olmasın. gerğince. - bu gün aniqoni
soyuqdu. - aniqoni işleyen.
anli dibli: eniqoni. enine boyuna. olduğuca. olmasın. gerğince. - bu gün aniqoni
soyuqdu. - aniqoni işleyen.
daban anciri: yassı, quru encir.
andavand. tarımar. parçalanmış. pozqun. - andaband olmaq: dağılmaq.
< endak. tek. az. az tapılan. kemik ( > kem yek). andavand. tarımar. parçalanmış. pozqun.
- andaband olmaq: dağılmaq.
andişa

anduh anaq
angabalik
angak
angal
angallamak
anğak
anğqmak
anğraşmak
aniqoni
anka anq

anğaşa. düşünce. efkar. tüşünüş. düşünüş. tefekkür. mütalie. - bu gün çox düşüncaliyam. - siz
qayğı. çözek. közek. qusse. anak. ang. enge. yanağın alt bölümü. üzde çene bölümü. - anga gam
iysik. çuxurlu. çuxurluq. obruq. yafuq. bınğıldaq. cocuq tepisinin yumşaq yeri. diken. mane'
. hayil. otlaqçı. tüfüyli. oyalamaq. uğraştırmaq. meşğul etmek. baş örtük, börkün uclarının b
canı sıxılmaq. inlemek. mızmızlanmaq. enli dibli. enine boyuna. olduğuca. olmasın. gerğince.
gün aniqoni soyuqdu. - aniqoni işleyen. qubad. gobud. gopud. quba. qaba. batal. ang
. anğ. anak. anga. an. 1. genişlik. - ani qoni: ani güni: bayağı. olduqca. çox. - bu gün eni
i qış oldu. - kimi anina çeker, kimi boyuna. 2. muvafiq. (# boy: muxalif). - an boy se
sler toplusu. 3. anğ. üzün rengi. beniz. - qara anğli. buğday anğli. 4. yanağın alt bölümü. üzda çana bölümü.

anga gamiyi: üst çana.
anqa
anga. anak. ang. yanağın alt bölümü. üzda çana bölümü.
anga gamiyi: üst çana. anqaba
enqaba. atar tutar. yeniş yoxuş
anqak anğak. yanağın alt yanı, çanani örtan yer. - ang ağacı:
yavaşa. - sapan angi: sapan ağacına yanakı keçirilan ağac.
anqal angal. 1. talqağuq. dalqağuq. çılpaq. sarıqsız. soytar.
yaltaq. kasalis. tüfeyli. 2. tolaş. dolaş. mane'. - dolaş olmaq: angal olmaq. birina qatıl
maq. quyruq olmaq.
anqin anğin. angin. angin. engin. 1. anli. geniş. 2. uqyanus.
böyük, sonsuz tanqiz. danizin, açıq, darin, uzaq yeri. anina açılmış yeri. 3. tanrının adları
ak açıqlığı sonsuz olan. 4. daniz açığı. orta. ulu orta.
anqinlamak
anğinlamak. anginlamak. anlilamak. genişlamak.
anqinlik
anğinlik. anginlik. anlilik. genişlik. açıqlıq. tanqizlik.
vüsat.
anqiz anğiz. anğız. yanğız (< yanmaq: narsanin qarşıtı). bitgilari
biçandan son, yera yapşıq qalan yanqıları, aksilari, asgiklari, qırıqları.

anqlanmak
enlenmek. ennilenmek. genlenmek. açlanmaq. açıqlamaq.
anqlatmak
enletmek.enniletmek. genletmek. açlamaq.
anqlik ennilik. genlik. genişlik.
anqlı rengli. rehli. anğlı. üzlü. benizli.
anqliz anğliz. uzun. açıq.
anqsa ansa. 1. peyser. - ansa gemiyi: onquranın baş sümüyü ki,
baş onun üstünde dayanır. başın arxadan alt bölümü. - ansa çuxuru. 2. arxa. dal. - ansasindan
enseve al. -ansasina mindirmek. - ansasina minmak: başına çıxmaq. üstelemek. - ansasi qalın
: önger. boynu yoğun.
anqsiz anğsiz. ensiz. dar. gensiz. - ansiz yol.
anqül engül. engül. gevşek. tembel.
anlak enlek. ennenmeye, öğünmeye qonu olan. ödül qonusu.
fexri.
anlanmak
(n <> l ) annanmak. enleşmek. şişmek. genlenmek. xexr
edmek.
anlanmak
enqlenmek. anğlanmaq. ennilenmek. genlenmek.
açlanmaq. açıqlamaq.
anlaşmak
enlenmek (n <> l ) ennenmek. şişmek. genlenmek. xexr
edmek.
anlaşmak
annilaşmak. genalmak. genamak. genişlanmak.
bullaşmaq. vüsat tapmaq. tovsi' olmaq.- tumanın balağ
keşlari bollaşıb. - köynayin qolları bollaşdı.
anlatmak
annilatmak. bullatmaq. genlatmak. genatmak.

genişlatmak. vüsat vermak. tovsi' edmak. anqlatmak.
annilatmak. genlatmak. açlamaq.- tumanın balağların
bollatmalı. - köynayin qolların bollat. anlik kirşan
düzgün. - anli kirşanlı: düzgünlü.
süslü.- düzgünlü
qız aldı ürak alimdan.
- anlik kirşançı: düzünçü. galin düzüna galin üzüna düzüna
süran bazakçi.
anlin enlin. özsevar. xudpasad.
annanmak
(n <> l ) anlanmak. anlaşmak. şişmak. genlanmak. xaxr edmak.
annilanmak
anqlanmak. anğlanmaq. anlanmak. genlanmak. açlanmaq. açıqlamaq.
annilaşmak
anlaşmak. genalmak. genamak. genişlanmak.
bullaşmaq. vüsat tapmaq. tovsi' olmaq.- tumanın balağ keşlari bollaşıb. - köynayin qolları bo
annilatmak
anqlatmak. anlatmak. genlatmak. açlamaq.
annilatmak
enletmek. bullatmaq. genletmek. genetmek.
genişletmek. vüset vermek. tovsi' edmek.- tumanın balağların bollatmalı. - köyneyin qolların
lat.
annilik enqlik. genlik. genişlik.

ansa
- ansasi taqyaçı qalıbı: qalın, enli, düz odun kimi.
ansiz anğsiz. dar. gensiz. - ansiz yol.
antamak entemek. extelemek. iğdişlemek.
antiq e'la. berk iyi. yavuz. foqulade. xariqülade. qıyaq.
antiqaçi
esgiçi.
antiqaçi
qoltuqçu. simsar. köy köhne alıb satan.
antiqlik
e'lalılq. yavuzluq. berk iyilik. foquladelik. xariqüladelik.
qıyaqlıq.
apinmakcığa
sulanmaq. ıslanmaq. apitmakcığa
yepitmek. ıslatmaq. sulatmaq. aprama
kcığa
öprümek.
aprimak yıpramaq. kavşamaq. gevşemek. qağşamaq. (< qaq:
sert ses). xerab olmaq. çox esgimek.
ar
ar. <> ir. (iriş <> ariş <> eriş). (< armak: yetişmek). ermiş.
yetgin. iyid. igit. yetik. eren.
iş ari: becerikli. elinden iş gelir.
sözün ari: sözünde duran. qovlun tutan.
söz ari: danımaqda bacarıqlı.
ar oğlu er: kişiden kişi.
tanrı ari: beqtaş. eren.
ar arvad: yatdaş: yatqaş. bir yatanlar.
ar arvad: qarı qoca. - qarı qoca qavğası. qısqancılıq qavğası.
arbaşı qabaş. qebeş. igit. pehlevan. - gabaş oğlu.
arbayin gücü.
ara
ara. araq. arqaq. arak. arqaq. (arik: çataq. her neyin
olduğunun ariki, oluşu, içi, çatığı). ( r <> ğ ) ağa.
dülgar arasi: yosa. arakca4
arnayıl4. ten4. özel. mexsus.
araq
arak. arqaq. arak ara. arqaq. araq. ara. (arik: çataq. her
neyin olduğunun ariki, oluşu, içi, çatığı). alası. amac. yiye
olunması istenen nesne.
aran
varan9. gedib çatan. vasil, nayil olan. avcıqar. yüksek.
ucaya ermiş. en yüksek. beqtaş. tanrı eri. igit. yetik. er.
varan. tanrıya varmış. ilqemişcığa. ilermiş. çatmış. yetim.
yetmiş - isteyine varan. - sevişine varan: sevgiline çatan.
argin ermin. emren. eme. ime. hime. köke iye olan kimse.
çatmış. yetmiş. vurqun.
arğavani aridan
arika
ariklanmak ariklanmak

ariq

ariqic
arilik
arimak

arimaz
arimiş
arimli

erğevan renginde olan. bayın. yipqin. yipqil. qızıl. çözer. yaxan. çözen (> suzan). açan. qod
ten. közerten. çökürten.
gelin üçün yaraqlanmış eriklik taxdı. taxd. erik meyvesi vermek.
ezilmek. ezginmek. olmasından tez yetişmek. şitlenmek. yersiz daxılmaq.
arik. arik. ara. arqaq. araq. ara. arak. arqaq. (çataq. her neyin olduğunun ariki, o
luşu, içi, çatığı). 1. irek. irkek. istek. irade. 2. eşq. sevgi. mehebbet. 3. olduğun olqunlu
lqun. olun. çatqınlığın çatışı. çatın. yetginliyin yetiyi. yetin. 4. irik. ermiş. erken, tez
. egilic. eğilic. eğilib, dolaşıb, sarşan sarmaşıq.
arilik suyu: ersu (< er + su). arısu. arızu. meni. şehvet.
1 . eğimek. açılmaq. açılıb tölelmek, axmaq. zayıflamq. üzülmek. yıpranmaq. 2. arınmaq. eğilm
ariyib donmaq: şaşırmaq. heyretde qalmaq. arınmaz. eğilmez. utanmaz.
çözük. közük. köçük. açılmış.
iremli. irimli. yetimli. çatımlı. leyaqetli. layiqli. iste'dadlı.

arin
ermiş. vali. vilayet zoruna çatmış. - erenler arini bir kimse
tapılmadı. - söz yerin arini.
arincak 1. eringen. üşengen. üşünen. gevşek. tembel. 2.
utancaq. mehcub.
aringan erincek. üşengen. üşünen. gevşek. tembel.
arinti eğinti. ereden (eğeden) çıxan ince talaş. pox8. - demir
ağintisi toprağ gübreler: güclendirer.
arişda eriş. rişde. ip.
ariş
ariş. iriş. iriş. (< armak: uzanmaq). 1. boy. uzunluq. tar.
dal. 2. araba oxu. 3. xeber. 4. boyluq. boy ipliyi. tar. qolun dirsekden aşağ bölümü. arab
anın, daşqanın qolu. (arancfars). 5. erişde. dizim. dizme. düzüm. dizi. rişde. ip. - ariş arq
arış arqaq. toxumanın yanlamasına atılan ipleri.
arişmak yetmak. <> edmak <> gedmak < met > daqmak. varmaq.
arişmak yuvmaq. yüvmek. yüvsemek. yavsamaq. qormaq.
varmaq. könül almaq.
arişmak irişmak. 1. çatmaq. tutmaq. - erişir qonağına asta geden
(qonağ: meqsed. menzil). - bu taxcaya elin irişirmi: boyun çatırmı. 2. yetginmek. oluşmaq. üzümlerim irişti. - irişmiş

qızları ariştirmaliyik. 3. icaşmak. al uzunluq edmak. imala edmak.
ariştirmak
iriştirmak. 1. yetiştirmak. çatdırmaq. - tanrı istaklariva
iriştirsin. 2. xabar vermak. - harna eşitti, ertasi iriştirdi.
aritma sındırma. hazm.
aritmak yoxlamaq. yox edmak.
arq
ark. 1 . arlik. sayqı. nifuz. hörmat. - qaldırdılar arliyindan.
arkindan. - yox olsun arliyin. arkliyin sanin. - arlari ölmüş arksiz qalmış\\ qurumuş suyu,
damlasız qalmış. - arda geddi, arkda geddi. 2. baqıt. bakit. qala. qalaq.
arqa
arka. üzar. al. ixtiyar. yan. üst. - üzarinda para olmamaq. yaraqı üzarindan atmaq. - manim üzarima düşdü.
arqac argac (aragac arac. < armak: çatmaq). uzun saplı çörakçi
kürayi.
arqaq arkak (< armak: çatmaq). arak. araq. arik. ara. ara (çataq.
har nayin olduğunun ariki, oluşu, içi, çatığı). 1. arkişi. armiş. 2. baliğ. 3. bark. sart. gü
arkak geçi: taka.
arkak heyvanlara verilan ad: baytar.
arkak qoyn: qoç. gabaş. qabaş.
yaban gögarçinin arkayi: qusquğuq.
arqaqsi arkaksi. kişiçil qadın.

arqali arkali. cidamlı. qursaqlı. dayaqlı. vurli.
arqalmak
arkalmak. irkalmak. dayanıb asılanmaq. qudurqanlıq
edmek.
arqamak arqamaq. sarmaq.
arqan argan. arkan. {< ar: tez + ikan < armak}. 1. çağ keçmeden.
tezrax. 2. argan. erkelmiş, yetişmiş, hele evlenmemiş.
subay2 3. irken. ir. iren. irin. tez. ağızda erir kimi olan.
lezzetli. dadlı. 4. (erkek dişi üçün) subay. evlenmemiş.
arqançi arkançi. çağda, vaxda hemişe ireli olan. yubanmayan.
arqanlik
arganlik. 1. erkelmiş, yetişmiş, hele evlenmemiş.
subaylıq2 genc yaşda üzde çıxan sivilce. 2. (erkek dişi
üçün). subaylıq. dul qadın subaya (bekara) ere gedirken,
buna verdiyi para, başlıq.
arqaş arqac. toxumanın enine atılan iplik. atqı. - dağ arqaci:
dağın yassı tepesi.
arqaşlamak
arqaclamaq. 1. arğac atmaq. atqılamaq. 3. sarmaq.
arqin argin (< armak}. yetmiş. olmuş. yanığ.
arqlamak
çiğnemek. bastalamaq.
arqöyül - arköyül böyütmak: şımartmaq. ezdirmek. üz vurub
azdırmaq. üz vermek. sırtıtmaq.- cocuğu şımartma.
arqöyüllanmak arköyüllanmak. şımarmaq. ezilmek. üz tapıb azmaq.
üzlenmek. sırtılmaq.- şımarmış cocuğ.
arquri arquri. eğri. - arquri kişi. - arquridan galmak: eğri
davranmaq, mamile edmek.
arlamak ere vermek. evlendirmek. - qız erir ise, arlamak gerek.
arlik erk. sayqı. hörmet.
arma

ağma. axma. sinec. ısnac. sıkınc. sikenc (> şekencfars).

armağan armak

armin

armiş
çin.
yarmağan. bergüsar. töhve. yeygü. bağış. ehsan. irmek. 1. anlamaq. qanmaq. çıxmaq. çatmaq. ki arim. - armak yaşa yox, başadır. - ermekle oxumaq başqa yollardır, eren var oxumaz, ox
uyan var ermemiş. 2. yetmek (yetişmek). olmaq (olqunlaşmaq). - erikler armiş. -bu il söğuqda
n dolayı yemişler gec ardilar. - qız arir ise, erlemek gerek. 3. bütövleşmek. yetginmek. - o
nda ne ise armir. - senin neyindi bu gün, ele bil ne isen armir: çatmır. ergin. emren.
eme. ime. hime. köke iye olan kimse. çatmış. yetmiş. vurqun.
erkek. irimiş. iri. yetgin. qocaman. böyük. yeke. erik. irik. erken, tez yetişen.
arra

arsay arsa
arsal arsanğ

arsin
arsu
arsulu
arşin

arşinlamak

arşinlik

eşşek qaşandırılmaq istendiği zaman iki üç kere bu söz söylenir.
iti. çivri. sivri uclu.
iris. (< ardirmak). (> irsarab). sovğa. getirilmiş. çatdırılmış. bağlanmış.
ertel. (< ar). çox iri. bek böyük. dev. jean. sevincek. şad. uca. ferehli. sivrilib, iti
lib duran. - arsanğ gülüş: qıs-qıs. ucadan gülüş. - arsanğli arsanğla: sevine sevine. ferehli
.
ülçer. ölçer. uzun qollu maşa. şiş. odu qarıştırma aracı. gelberi.
(< er + su). erilik suyu. arısu. arızu. meni. şehvet. arıslı. arızlı. şehvetli.
arşın (< armak: uzanmaq). 1. barmaqların ucundan omuza qeder uzanan boy ölçüsü. 2. basaqların
ddımların arası. addım. - arşını böyük: yeke addımlı. -arşınların açmaq: açıq addımlarla, çap
ayac. ölçü. hesab. 4. quruntu. xulya. arşınlamaq. (< armak: uzanmaq). açıq addımlarla, çapıq
.
arşınlıq. bir arşın boyu olan.
artal ersel (< ar). çox iri. bek böyük. dev. jean.
artiri erdiri. irtiri. ertiriş. irtiriş. tebliğ.
artiriş irtiriş. ertiri. erdiri. irtiri. tebliğ.
artirmak
erdirmek. çatdırmaq. nayil olmaq. - senin qoşuğuva
erdiremedim: senin vüsalına nayil olmadım.
artiş irtiş. yetriş. bulduruş. isal.
artürmak
vaz keçmek. tönqülmek. sevritmek. bağışlamaq.
qebullanmaq. keçirmek.
arus
(< armak). gelin. yeni evlenmiş. evlenmek üzre olan.
arusak gelincik.
arvalamak
xemirin yapışmaması üçün tağara sepilen un.
arziş nezr. sedeqe.
asaslandırmaq sağlatmaq. bağlatmaq.
asaslanmaq
sağlanmaq. bağlanmaq.
asassız yalan. yalğan. yalağ. sethi. üzden. üzen.

asan
1. sağ. sağlam. 2. qağnının bir parça dengeli.
asanlaşmak
sağollaşmaq. xudafizleşmek.
asanlik 1. sağlıq. sağlamlıq. 2. iyileşme. toxdama. şefa.
asar
iz. nişan. qalıq. - yaranın aki. - aksiz cerrahlıq. - akli yanaq:
nerseden qalmış iz. - ak belli yama. - aki belirsiz. - yazıq
olsun ki bir iz buraxamadı.

asarlı
asgar asgi

asgiçi
asgik asgilik

asgimak asgimak
asarsiz: etgisiz. işsiz. işlemez. atıl. atqıl. atqın. yatıl. yatqıl. yatqın.
asar edmak: etgilemek. işlemek. keçmek. toxunmaq.-mene onun sözü toxunmaz. - siz
e elebil çox toxundu bu. hükümlü. hükmü geçen. nifuzlu. otoriter. sözü geçen. güclü. zorlu.
beli qurşaqlı bektüvanlı (zirehli) esger: qurcı. asgi. qedim. etiq. atıq. dirin (< d
erin). atmıq.
asgi kötük: eşib eşmiş: sınaqlı, tecrübeli kişi. dünya görmüş.
asgi püsgi, yırtıq: parsal. - parsal paltar.
gaba asgisi: köyköhne. kekiz. kenğiz. keniz. paçavra. pozmaçı. te'mirçi. meremmetçi.
uraçı. köhneçi. simsar.
haşarı. aşağı. alçaq. yaramaz.
atımlıq (uzaqlığı gösterir). etiqlik. qedimlik. keçmişden
qalan. - bu şehein atımlığı. - atımlığı: qedimlığı. - bu
küplerin değeri atımlığındadır.
bir yaxud neçe illik olmaq. yıllamaq. illemek.
asgimak. saqqalı bitmek: sürüncemede qalmaq.
asgimiş

asgitmak asi
asigamaksiz

asigamaz
asinka
asinti
asir
asirgamak

qart. yaşlı. qarı. qarıq. keçmiş. geçgin. qıtlaşmış. qorada. qurada (< quru). qurumuş. alızla
değmez yaramaz. bitmiş. -qorada oyu (fikir). - qorada qılınc. - qorada araba. xor tutma
q. koratmaq. korlatmaq. yıpratmaq. ursalamaq. ölüşgetmek. soldurmaq. pozmaq. ağasi. ağabey.
böyük qardaş. (# ini: kiçik qardaş). qıyaq. qıyan. zalim. esirgemeyen. qeddar. rehimsiz. qıym
- berk qıyaq kişi. - qıyaq gedmek: iti. - qıyaq davranmaq.
esirgemen. esirgemiyen. darıxsız. darqamaz. tarqamaz. darıxmaz. bidiriğ.
esinti. nesim. yılıq. yelik. yelek. rüzqâr< üzger. esinke. nesim. yılıq. yelik. yelek. rüzqâr
. alıq. bulun. tutulmuş. tutsaq. giriftar. azırqanmaq. qıymamaq. diriğ edmek. qısdırmaq. qısm
qıymamaq. diriğ edmek. qısırqanmaq. darqınmaq. diriğ edmek. esirgenmek. qısınqanmaq. qısqanm
qınmaq . sığqınmaq. cırcıranmaq. sırcıranmaq. darıqtınmaq. diriğ edmek. qıyamamaq. acıyıb fed
arayı qıyamadı. - qarısı kendini

asirgamamak

asirgaman

asirgamayan

asirgamayan asirgamazlik

asirgamiyan

asirganilmak
qulluqçu qızlarından çox qısqanırı. - tanrı asigasin:

nauzibillah.
qıymaq. doğramaq. qırmaq. rahmisizlik edmak. qıymaq. acımıyaraq qoymaq, vermak, edmak. bağışl
bazl, fada edmak. - parasın qıyamır. - parasına qıyıb bu kitabı almadı.
- gözünü budaqdan asir gamamak: har şeya qarşı qoşmaq.
asigamaz. asirgamiyan. darıxsız. darqamaz. tarqamaz. darıxmaz. bidiriğ.
qıyaq. qıyan. zalim. qaddar. rahimsiz. asigamaksiz. qıymazın. - bark qıyaq kişi. - qıyaq gedm
k: iti. - qıyaq davranmaq.
qıyıcı. qıyıcı. qıyan. zalim. qaddar.
qıyaqlıq. qıyanlıq. zalimlik. qaddarlıq. rahimsizlik.
qıymazınlıq.
asigamaz. asirgaman. darıxsız. darqamaz. tarqamaz. darıxmaz. bidiriğ. qısqanılmaq. diriğ edin
ak.

asirganmak
esirgemek. qısınqanmaq. qısqanmaq: qısqınmaq .
sığqınmaq. cırcıranmaq. sırcıranmaq. darıqtınmaq. diriğ
edmek. - qarısı kendini qulluqçu qızlarından çox qısqanırı. asirgatmak
asirgamak. asram
srağamaqcığa. 1. qorumq. - tanrı
asirgasin: asrasın. 2. rehm emek. acıyıb vurmamaq.
diriğ edmek (< darığlamaq). 3. qıymamaq. qısmaq.
muzayiqe edmek. - sözi asirgadi: asradı: ağzın açıb
danışmamaq. düşünb daşınıb danışmaq. - parasına
asigamayan: asramayan: xerclemek.
asirgayan
esirteyici. qoruyan.
asirgici
lütflü. merhemetli. şefqetli.
asirqatmak
acındırmaq. rehme getirmek.
asirtayici
esirgeyen. qoruyan.
as
his. duyğu. huş. ağıl. sağlıq. sağlamlıq. sehhet.
asqi
asgi. 1. qoca. adlı. meşhur. - qoca efendi. - qoca paşa. qoca tarix. - asgi qurt: kurnaz, aldanmaz kişi. 2. cocuğun, qadınların qıçları arasına qonula
da. arabağ. pampers. 3. bayrı. bayat. tanrı.
asgi duvar: ören.
asgi narsalar: örencik. entiqe.
baş asgi: bir yerin işçilerinin en qedimisi.

asgi yapuç: kör köhne nerler.
asgi püsgi: yırtıq pırtıq.
asgi qurd: qurnaz, çox bilen kişi.
asgi üsgi (nerseler): yamalı. qalura. köhne. asqica
asgica. az esgi
. esgimsi. esgiye benzer. asqiçi
asgiçi. 1. entiqeçi. 2. köhneçi. 3. yamaçı. asqi
ak
- çox esgimek: kavşamaq. gevşemek. qağşamaq. (< qaq:
sert ses). xerab olmaq. eprimek. yıpramaq.
asqimak asgimak. müzmin olmaq. - xesteliyim asgidi. - ösgüreyim
asgidi.
asqimsi asgimsi. esgice. az esgi. esgiye benzer.
asqitmak
asqitmak. müzmin duruma qoymaq, getirmek. - xesteliyi
buraxıb asgitmak iyi deyil.
asqürük serxoş. esrük (< esmek). kefli.
asmak 1. oynamaq. - başımda quruntulr esdi. 2. nesenin
duyquya ansız, birden gelmesi. - ağlıma birne esmir.
asib savurmaq: yellenib gurlamaq. 3. istemek. arzulamaq. - üreyin ne asir.
- asmasa varmaz, asmasa azmaz.
asmar yağız. yanğız. yanmış. küymüş. qoyu.
asmir ekmir. tünd. boğuq.

asnak

asnamak

asr

asramak
asrik
asrilamak
asrücığa

asrük

assasız

1 . ağrilib doğrulan. uzanıb qıssalan. elastik. 2. asnama.
3.
heyvanın ağız burun bağı. tumşuq bağı. burun duruq.
4.
oynaq. mütaharrik. 5. yaylı. keşli. 6. oynaq. tapriş. mütaharrik.
1 . ağrilib doğrulmaq. uzanıb qıssalmaq. - damın kirişlari yel asdikca asnadi. - döşa taxdala
nirdi. 2. garnaşiib, gavnaşmak.
dövra. geçim.- geçmiş geçimda. - galacak geçim. - na gözal geçimlar gördük.
sapramak. sapilamak. sarfamak. xarşlamak. südramak. keflanmak.
axmar. xumar. axar. süzük. bazanmak. naxışlamaq. süslamak. asrucığa. 1. aşıru. artıq. 2. an s
sonunda. axirinda. axiri.
asruq. (< asmak). sarxoş < sarquc. salquc. sarqur. salqur. asqürük. kefli. - çox asrük: ko
r çırağ: kor ışıq: kor qandil: bark kefli.
ağır asrük, sarxoş: yükli.- çox yüklü idi.
keflini özüna gatirmak: aylatmaq. qablaq. kavlaq. boş. yalan. köksüz.

aşakcik
aşak
aşan
aşgi aşgin
aşginçi
aşginsiz
aşik

aşinmak aşqinmak aşlamak aşlaşmak

(aş < daş). deh. denğ. eqran. hemta. nezir. musavi. qoşluğu, qoşalığı, daşlaşmağı çoxalmağı g
, açılmağı gösterir). musavi. busan. beraber. - o size dang olamaz. - qarı qoca dang olmalıdı
er arvad cür olmalıdır. - döl aşi: son. sonğ. yehercik.
ekek. (eşlenmiş, eklenmiş nerse). yeher. eşgin geden. çapar.
insaflı. - qonaq oldun. eşgi (insaflı) ol. eşşek yox. (sağ el ayağını, sol el ayağını qoşa qa
den at, deve) - aşgini açıq at. çapar. yürüşe yaraqlı çıxarlı atçılar. yataqlı düzgün yerimey
qapı önüne, heştisine, söykelerine dayanmış ağac, daş basamağı, seggisi. - saz aşigi, eşigi:
rücük. gürimek. gürümek.
eşginmek. eşgin yerimek. qoşmaq. qaçmaq. 1 . aşlamaq. aşılamaq. qoşlamaq. 2. qoşamq. cütlemek
aq. yoldaşmaq. arxalaşmaq. oxşaşmaq. benzezşmek. müşbeh, maadil olmaq.

aşmak 1. eşmek. aşmaq. açmaq. qazmaq. 2. eşginmek. eşgin
yerimek. qoşmaq. qaçmaq. 3. aşmaq. gezmek. sürmek.
aşmiş - aşib eşmiş: esgi kötük: sınaqlı, tecrübeli kişi. dünya
görmüş.
aşsiz taysız. misilsiz.
at
- qaqac (bastırma: quru at) yapılmaq: qurutulmaq.
qatrılmaq.
at qanat: yarasanın böyük çeşiti.
at yaran: qurlağan. dolama çeşiti. domuz burnu.
atin sınırların arıtlamaq: sınırlamaq. sınğırlamaq.
atina dolğun: tıqnaz. pısırıq.
qara at: av eti. yabanı heyvanların eti.
at şaftalı: yarma, bölme olmayıb, eti denesine bitişik olan şafatlı.
at kasimi: et qırımı: pak bayramı.
atina tolqun: şişman olmayıb, ete dolu, etden berk nerse, kimse. tıqnaz. semiz.
balıq ati: yağsız, kasıl (mahiçeli) et.
balıq atli: eti kaslı, mahiçeli olan kimi.
qaba at: kaslı, sert et. baldır eti kimi.
qeyik ati: qızların yetginlik çağlarında uyğun, gözel dolğunluqları. - geyik atina gi
sağrıdan aşağı, qusqun yerinin ati, ki iyi sayılmaz:
qusquni döşük.
yumşaq, açıq, gavik pişmiş at yemayi: pörtma. qapusqa. qapatma. qapturma.
at xal: tüta. ur. bez.
atacı kakira. qaçurqan. qaçıran. ısız. kötü. badaxlaq. - kakra
kolu: acı atacı kişi.
atacılıq
tarslik. sartlik.
atak
sarqın. salqın. damanfars. taman. (< taman. taban). dib.
aşağ. asraka. alt.
ataklar tutuşmaq: çox talaşlanmaq. şaşıb na yapacağın bilmamak.
atak atak: atak dolusuyla. bol bol.
atakçi: mütamalliq.
atak öpmak: al öpmak.

-

atak belda: anıq.
atak sarpan: ayni
atak silkamak: al
ata düşmak: ataya
atayina yapışmaq:

hazir. amada.
toplu olmayan. açıq tökük. pasaqlı.
üzmak. daha qarışmamaq. qırmaq. al götürmak.
sarılmaq: yalvarmaq.
sığınmaq.

ataklamak
1. atak öpmak törani, marasimi. 2. atakla yellamak.
yellamak. 3. bol bol ataya doldurub götürmak.
ati
- böş böğür ati: ati: qabırğa ati.
atiq
atıq. asgi. dirin (< darin). asgi. aımıq. qadim.
atiqlik atımlıq (uzaqlığı göstarir). qadimlik. asgilik. keçmişdan
qalan. - bu şahain atımlığı. - atımlığı: qadimlığı. - bu
küplarin dağari atımlığındadır.
atlanmak
qanlanmaq. gursmaq. gürsamak. kürsamak. gurlanmaq.
şişmak.

atli
samiz. samin. yağlı. şişman. toplu. basli. dolu. arıq
olmayan. - bu kara onu toplu gördüm. - gürbüz, ati! cocuq: toxmaq kimi.
atmak (< ötmak: pişirmak). akmak. çörak. 1. qazaş. maişat. akmayini çıxarmaq. 2. görav. iş. qulluq. xidmak. - mani akmakdan edacaksiniz.
su atmak: süc çörak (süc: süci: şarab). "nan o şarab" . (müsalmanlıqda " süc çörak" (
"nan o şarab" yerina "su atmak" deyilir).
quş atmayi: xatmi gül çeşiti.
akmayi dizinda: keçari qulluq, iş, qazaş.
yuvarlaq akmak, atmak: somi. somun. sumun.

quru akmak: yavan ekmek. qatıqsız çörek.
panir akmak: yavan yemek. az qazaş.
akmayina yağ sürmak: isteyinden artığına çatmaq. atsiz
arıq. quru. - q
ru kişi. - quru cocuq. - quru öksürük. - quru
yemiş. - quru soyuq. - quru hava.
atsiz arıq.
av
bax > ev.
avam
- ayaq takımı: qara yaxa.
avciğiz avcıqız. evcığız. evcığaz. evlek. kiçik ev.
avadamak
ağılmaq. ağnamaq.
avirmak çevirmek.
avlak evlak. ivlak. 1. tarla. bölünmüş yer. 2. bölünmüş yerlerin
ivi, xetti. kerpici. - avlak paltar. - avlak parça. - ekin ekilmemiş avlak doğru gedme
z. 3. dönem. eni boyu qırx arşınlıq yer. rüb'. 4. avlaq. arx. güh2. su yolu.
avrak övrak. eve, yapıya bağlı iş, süs.
avşüq 1. xestelik. arize. 2. evin direği.
avzamak koğlamaq. köpöyoğluluq edmek.
ayakü - onun ayakü artdı: onu qabırqası genelib: tembelleşib.
aya
ebe. hey. mire. müre. vere. bere. mere. yansıma sözler.
aya demedimmi. - aya qardaş.
ayiliş
ayirmiq
ayku
aylandirmak

aylanilmak
aylaşib
aylaşim
aylaşma
ayliş
ayp
ayplamak

ayrati azbarfars

eyliş. otruş. yığın. celse yarmıq. (< yarmaq). yarma. eğku. zil'. pehlu.
aqlandirmak: aklandirmak. (< ak). 1. geri, qırağ
buraxmaq. yubaltmaq. me'tellemek. te'viq edmek. boşuna meni orda aylandirdi. 2. avutmaq. sevindirmek.
dadlatmaq. kef vermek. hezz vermek. - bu xeber iyice
aylandirdi bizi. - uşağı ayladirmak.
aqlanilmak. aklanilmak. çağlanmaq. çağ sürmek. vax
keçirmek.
eyleşme. eyleşim. oturub. oturum. oturma. celese. eyleşme. eyleşib. oturub. oturum. otur
ma. celese. eyleşim. eyleşib. oturub. oturum. oturma. celese. eyiliş. otruş. yığın. celse eyp
ip. 1. fikir. zehn. xatir. 2. güven. e'tibar. iplamak. eyplamak. 1. xatırlatmaq. ya
da salmaq. 2. güvenmek. saymaq. önemlemek. ehmiyet vermek. e'tibar edmek. eğreti. aman
at.
< bardan. (< bar. var). bax > bar.
azbarlamak

azdirmak

azamatli
azgi azgil
azikdirmak azik

azikmak

azilan

bellemek. öğrenmek. yadlamamaq. zehne tapşırmaq.-dersi balladizmi.
1. şımartmaq. üz vurub azdırmaq. üz vermek. sırtıtmaq. erköyül böyütmek. - cocuğu şımartma. 2
basdırmq. ölüştürmek. öldürmek.
azamatli takabbürlü davranış: quruluş. köküş. tavlanış. tovlanış. götürüş. qılınış.
yasgi. neğme.
kiçik azgil: dönqül.
ittirmek. yazıqlamaq. zaye' edmek. fovt edmek. telef edmek.
ezilmiş. basıq. basılmış. pozuq. yaysıq. yazıq. bükük.-azik kişi: ezilen kişi: işinde, duyqus
unda artığına irelilemiş. mayılka. mağıl. ölçüsün aşmış kişi. qudurmuş.- çox mağıl adamdı. olmaq. zaye' olmaq. fovt olmaq. telef olmaq.
bulaşıq. bulaşan. lus. - azilan kişi. ezik kişi. işinde, duyqusunda, durumunda artığına ireli
mayılka. mağıl. ölçüsün aşmış kişi. qudurmuş.- çox mağıl adamdı. - mağıl ba, gör görmemişdin.

azilib açılmış durum
yasılıq. yassılıq. yasıqlıq. yassıqlıq.
basıqlıq.- bir taxdananın yasılıqı.
azilma - içkam azilmasi: qarın qıyıntısı, bayılması. - içimde bir
qıyıntı vardır.
azilmak qıyınmaq. bayılmaq. keçinmek. gedmek. pamal olmaq.
basılmaq. urulmaq. vurulmaq.berelnmek. zedelenmek.
tozalmaq. döğülmek. basılmaq. meğlub olmaq.
şımarmaq. üz tapıb azmaq. üzlenmek. sırtılmaq.
erköyüllenmek. eriklenmek. ezginmek. olmasından tez
yetişmek. şitlenmek. yersiz daxılmaq. - şımarmış cocuğ.
- urulmuş yemişler. - üreyim qıyındı.
azilmiş ezik. basıq. basılmış. pozuq. - basılıb azilmiş kimi: yası.
yassı. açıq. basıq. müstevi.
azinti ürek gedmesi kimi duyulan bayqınlıq.
aziz
eşq. sevük. sevik. sevgili. mehbub. aşıq. yaşıq. ışıq.
sevinc. uğurlu. saygıdeğer. onuq. azizlamak
göz üsde tutmaq. el üsde tutmaq: çox sayma
.
qutqamaq. qutsamaq. tebrik edmek. mübarek edmek.
azizlik qutqalıq. qutsaqlıq. müqeddeslik. mübareklik.
azqinmak
eriklenmek. ezilmek. olmasından tez yetişmek.
şitlenmek. yersiz daxılmaq.

azma
ta'ziz. danlaq. qalay. yerik. tobix. sarzaniş. mazzamat. qalay atmaq, basmaq: paylamaq.
azmak öldürmak. ölüştürmak. yumşatmaq. sartliyin, qatlığın
aparıb yumşatmaq. süründürmak. razil edmak. sıymaq.
qırmaq. kasmak. pozmaq. basıb yox edmak. ta'ziz
edmak. qalaylamaq. danlamaq. paylamaq. yermak.
tobixlamak. tapiklamak. sarzaniş edmak. mazzamat
edmak.
bu işlarin sani süründüracak.
soğanı, göyü öldürmak: balaca qızdırıb qızartıb pöşlamak.
vurub azib yumşatıb, yıpratmaq: vursalamaq. ursalamaq.- bu kağazın qıraqları ursalanm
azib qarışdırma: yoğurma. xamir tutma.
fala
< ufala. bala çıxartmaq üçün kük yatan toyuğun altına
qoyulan yumurta.
fanya iri gözlü balığ ağı(toru). (ufaq gözlüsüna "tor ağ" deyilir.).
fart furt qılmaq "sart surt" "zart zurt" kimi sas çıxarmaq.
faytunçu
arabaçı. daşqaçı. qoşaç. qoçaç. (< qoşmaq).
fes
(börk çeşti) < qafas börk: üzari qafas kimi sakrak, aralı,
gavşak toxunmuş börk.
fağfur < bağpur: baypur. baypur.
fanar
farax
faravan
farsiz

- galin fanari: elkekenc deyilen bitgi.
<> paraq. darıxmaz. dar olmayan. açıq.
barvan. baravan. gür. kür. gur. zor. bol. mebzul. - gür su.
soluq. - bulanıq beniz(surat).

fıqı
- sıqı fıqı: sıqı sıqı: berk sıx, bitişik. arasız. möhlet
vermeden. davamlı dolaşıq. - sıqı fıqı qonuşur. - sıqı sıqı

döğmek.
fılıq fırıq. < met > qınıf. qılıf. dağarcıq. nersenin, heyvanın
qının, derisin çekib, bütün soymaq. böyle soyulmuş heyvan derisi, tulum, tuluq yasılmağa (yap
arar.
fılıx badam: qarqa delen: çox yumşaq qabıqlı badam çeşiti. fındıq
- fın
i ağacların danasini içina alan topcık:
qozaq.
fındıq bu söz her neyin kiçiyini gösterir.
fındıq sıçanı: sıçanın en kiçiyi.
fır
- fır dolayı: öte beri. çep çevre. - ormanı fır dolayı dolandıq.
fırıq fılıq. < met > qınıf. qılıf. dağarcıq. nersenin, heyvanın
qının, derisin çekib, bütün soymaq. böyle soyulmuş heyvan derisi, tulum, tuluq yasılmağa (yap
arar.
darisin fırıq çıxarmaq: tulum çıxarmaq. fırıldaq
batakçı. aldadan.
fırıldaq

fırıldaqçı
fırlaq
fırlamaq
fırlamaq
fırlamaq
fırlanar
fırlanmaq
fırlatmaq

fırlayan
pırlanqıc. topaç. cocuqların qıbacla (iple) döndürdükleri,
texdeden olub, soba (mexrut) biçiminde, ucunda sivri
bir çivisi olan oyuncaq:
kelekçi. bağıcı. baxıçı. göz bağcı. qataquli.
uğraq. çıxar. - yoluz uğraq olsun.
gurlamaq. gedmek. atılmaq. ölmek. - oda gurladı. - top
yoluna gurlamaq: havayı yere gedmek.
qalqımaq. sıçramq. xoplamaq. şaxa qalxmaq. - at qalxdı.
balıq qalxdı.
uğramaq. çıxmaq. - gözlerim dışarı uğradı. döner. çöner.

aşağı fırlanmaq: yuvarlanmaq.- qablama qazan tınğır mınğır, yuvarlandı, aşağı gurladı
qalqıtmaq. sıçratmq. xoplatmaq. şaxa qaldırmaq. tepdirmek. yerinden oynadub atmaq.- topun
sesi taxcadaki qabları tapdirdi.
atın sekretib qalxıtdı.
fırlatıb atmaq: huvlamaq. pertavlamaq.
yuxarı fırlatmaq: sıçratmaq. zıplatmaq. sıçrayıcı. sıçrayan. oynayıb hoplayan. - sıçr
fırtına

fısıldamaq fıstıq
fişar
fişanglik fışqa

fışqalamaq fışqar
fışqı
fışqıraq fışqırıq fışqırmaq fışlanmış

bora. boran. gurultulu yel. çovğun. yelen. yelen. qatı yel. qasıntı. qasa. savurqac. - mar
tın sonunda olan boran, fırtına: qırlanqıc fırtınası.
qoç qatımı fırtınası: bu çağda oluşan tufan.
ilanın ıslıq çalması, fısıldaması: qızğırmaq.
fındıq, fıstıq kimi ağacların danasini içina alan topcık: qozaq.
sıqış. sıxış. sığış. soxuş. tezyiq. beziq. biziq. bıqıq.
bıxıq. tezyiq. sıxlıq.
qarğılıq.
ışqırıq. qışqıraq. fışqıraq. ıslıq. sıqlıq. ıslıq. sesi dil dodaq ile sıxaraq çalınan iti, in
sıqlamaq.
ışqırmaq. qışqırmaq. ıslıqmaq. ıslıq çalmaq. suyu sıx sıx pepeleyen qırant. sergin. kübre.
ışqırıq. qışqıraq. fışqa. ıslıq. ışqırıq. topraq fışqa. qoğalanmaq. qoğuşmaq. qaynaşmaq. faşl
baqlası çözülmüş: içi açılmış.
fitil fıtına
foslanmaq ha ! haq
haqsız
hal

halqa halqalı
halva

hamam

sap sap, fitil fitil etmek. eğirmek. bükmek. - pambığı büküb ip yapmaq.
yaz fıtınası: durna keçidi. boslanmaq. boylanmaq.
aha !. ahan !. doğru !. gerçek !.
haqq. çat. yat. yad. yet. - sizin mene gücenmeye haqqiz
yoxdur. - yada daşı: haq daşı.
çatsız. yetsiz. yatsız. yadsız.- öz yurdumda çatsız qaldım. tutam. tür. cür. durum.- xestelik
naxoşluq halı. -tutamı yaman. - tutamı elde tutmaq gerek. - tutamı pozuq. -iyi tutamlı kişi:
alı yaxcı. - tutamı qolay: dinc hallı. rahat.
qulp

qulplı.
halva çeşiti: - qurqut: qorqut.halva ki yağ ile undan yapılır, sucuqsuz (şekersiz) olub, dişs
z yaşlılara, cocuqlara yedirilir:-qorqutdan yanan, yoğurdu püfler.
qamış halvası: bal ağdasından yapılan çeşiti.
qar halvası: qarla doşab yemeyi.
qaplıca. örtülü qaynarca. basılı ılıca.(üstü açıq hamama ılıca. qaynarca deyilir).
hamam

sıcaq. - yarın sıcağa getmişdim.

- hamamın bark sıcaq olmayan yeri: soğuqluq. soyuqluqda yuvundum.
hamar sıvat. beraber. eş hündürlükde olan.
hambar qambar. yambar. yanbar. ambar > enbar.
hamı
qamu. bütün. dükeli. tükeli. - qamu alem.
hammısı - evlikle.anası ile danası ile.
hamut qamut. quşun boyun helqesi.
handa qanda. hanı. qanı.
hanı
qanı. handa. qanda.
hanqqı hansı. kay. kaysı. kandak. nendey.
hansı kay. kaysı. kandak. hanqqı. nendey.
hapursapur
aburçubur. 1. qıvırzıvır. 2. saçmasapan. abuqsapuq.
hezeyan.
har
bağsız. bedsiz. utanmaz.
harın < armaq. 1. arqın. yorqun. zeif. 2. zebun. 3. xuysuz.
harınlamaq
< armaq. yorulmaq. xuysuzluq edmek. doğru yoldan çaşmaq.
harlaşmaq
qudurmaq. azmaq.-azmış köpek.
haşarı aşağı. alçaq. esgik. yaramaz.
haşarılıq
sertlik. esgik. yaramaz.
hava

hava

hava
havadar
havalanmaq
havalanmaq
havalı
havayı

badi hava: müft. yuf. meccan.- yufa gedmek. - yufa almaq.
yufdan qazanmaq. - yufuna vermek.
1. asıntı. te'liq. te'liq. te'xir. - iş asıntıda qaldı:sonraya qoyundu. - oyun, tapsi, raqs
havası: quşma. qoşma. qoşuq. quş kimi atılıb düşme. 2. qalağ. - galin qalağ: gelin havası: be
kit hava.
soyuq hava: soyuqlar. - soyuqlar geldi.
oyun havası: qoşu.
don havasıdır: havalar don gedir hava dona çekir. axım.
havalı. yeliz ( yel - iz)
taslamaq. şişinmek. yekexanalanmaq. bulutlarda
gezmek.- igitlik taslıyan.
uçuşmaq. yönelmek. - quşlar göyde yönalirlar.
havadar. yeliz ( yel - iz) yelec. yelec. yel alan.
1 . aylaq. avanaq. boş gezen. işsiz. avara. 2. kövez.
kofas. boş. sapaq. - havayi danışmaq: ebes
söylemek.yabana söylemek.
boşuna, havayı gedmak: top yoluna gedmek. topa gedmek. heder olmaq.
havangfars
havang. avangfars < avanaq. avlanmış. tutulmuş. asılı.
asıq. asıqı.
havruz kavruz. qarura. otraq. oda içinda oturulan qab.
havut qavut. davaya vurulan kiçik palan.
hay
xorra. hurra.- köpayin qızları xorra çakirdilar. - hay küylü:
qalaylı. süslü bazakli.
hayda hayta. haydut. xaylaz. haylaz. ası. yağı.
haydalamaq
hay küy ila cumdurmaq. sürüb axına keçirtmak.
yağmalatmaq.
haydamaq
hay küy ila cummaq. sürüb axın edmak. yağmalamaq.
haydut (< haydamaq). dağ oğrusu. yırtıcı oğru. cabbar. ağın.
axın. zorba.
hayküy hayqırı. urı. qığı qaş. qıqı. qürültü. çığlıq. yayqara.
vaveyla. gürültü. urı. qığıkaş. hayqırı. qıqı.
hayqırı gürültü. urı. qığıkaş. hay küy. qıqı. urı. qığı qaş. qıqı.hay
küy. qürültü.
hayqırmaq
bağırmaq. böğürmak. öqramak. büqramak.
haylaz xaylaz. hayta. hayda. haydut. ası. yağı.
haylazlıq
işsizlik. hırsızlıq. tamballik.
haymana başı boş heyvanları haylayub salı verildiklari yer,
çayırlıq. - haymana camışı: gavşak, tambal kişi.
hayta hayda. haydut. xaylaz. haylaz. ası. yağı.
hazırlamaq
qurmaq. yerleştirmek. tertiblemek.- ordu qurmaq. - qazan
qurmaq. - yığva qurmaq. - duzaq qurmaq.
heç
- heç dagilsa: barı. barılıq. barılkim. heç olmazsa. - heç
olmazsa: barı.
heç
olmayış. yoxluq. fuqdan. - yoxdan ne çıxar.
henqamafars
< hangama. hengirti. şamata. guruldu. qovğa.
herak harak. hereke. hereke. ağac, kötük dallarının dike
qalması üçün yere dikilen dayaq çubuq. - harak tikmak:

hereke almaq. hereke bağlamaq.
heraka herek. herek. hereke. ağac, kötük dallarının dike
qalması üçün yere dikilen dayaq çubuq. - harak tikmak:
hereke almaq. hereke bağlamaq.
heryratda qalmaq
şaşqınlamaq. şaşırmaq. çaşmaq.
yanılmaq.
heyba buxca. yenqe. yetqek. yenqek.
heybat aşa.
heybatli
üleşür. ülgen. ülken. iri. böyük. tanqa.
heykal bük. burqat.
hey
ebe. mire. müre. vere. bere. mere. eye. yansıma sözler.
- hey demedimmi. - hey qardaş.

heyva bax > ayva.
heyva tuç. tuş. beyik alma.
heyvan - arkak heyvanlara verilan ad: baytar
heyvan - heyvan ağzına yem vermak: tuşurmaq.
heyvan ayağının topuğu: topaq.
pis qoxuyan bir heyvan: qoqarca.
heyvan dırnağı: dırnaq. tuynaq.
heyvanın dırnağı aşınmağla ( yeyilmakla ) , atin daşmasından topallamaq: taşırmaq. da
quş, pişiklar üçün su qoyulan qab. sulaq: sulaq.
heyvan burun deliyi: qalaq.
yeyacaklarin quylayan bir para heyvanlar: gömici. - quş, it gömücü heyvandırlar.
hab
- habbani qubbalamaq: lepeni develemek.
hacamat - hacamat ayqıtı: tüngü. tanqu. kereniz. buynuzdan olub,
küreyi çırtıb qan alma aracı. haqqüzzahmat ayaq teri.
hala
henuz. daha. - indi sordum, henuz gelmemişdi.
halqa 1. bağ. tesme. keskük. 2. toqaq. tuqaq. toqqa. büklüm.
tuq. - büklüm büklüm qıvrımılmış ilan.

kiçik halqa: qıncurqa. qancuğa. quşların boğazına asılan tuğ. çığıldan.
ham
em.
haman 1. çabucaq. - haman durdi ayağa. 2. az qabaq. - siz
geleden haman yatmışdım. 3. bir düzüye. arasız. ele o çağ. - haman söyler. 4. kimi. sanki. be
- haman qaldı: çox az qaldı. sanki qalmadı. - haman yoxdur: yox kimidir. sanki yoxdu. el
e bil yoxdu. 5. az qaldı. - haman düşmüşdüm. 6. yalnız. ancaq. tek. - haman birbele param qal
- haman üç odalı evmiz vardır. 7. yeni. ancaq. henuz.- hanuz bitmiş yapı. - men hanuz yetişmi
m ora, o geldi.
haman: top kimi. quşqusuz.
hamxuy xuydaş. sınar. bab.
hamicik kedden şehere yeni gelmiş, bir ne qanmaz kişi. - budaki
lap hamcik kişiymiş.
hamişa tevgene. her vax. her zaman.
hamişa yatab. durmadan. dayima.
hamodaq otaşıq. odaşıq.
hamyan kemyan. yanda götürüle bilecek çanta. kise. torba.
hangama > henqamafars. hengirti. şamata. guruldu. qovğa.
hangirti
henqamefars. < hengeme. şamata. guruldu. qovğa.
hanuz hele. daha. - indi sordum, henuz gelmemişdi. 1. yeni.
ancaq. hemen. - hanuz bitmiş yapı. - men hanuz
yetişmişdim ora, o geldi.
hap
bütün. bütünlük. yapa. yaba. çap. xap. tam. lap. köbn.
tüm. tam. bütün. cümleten. tüqeli. dükeli. bütün. yemeka.
yine. yene. bütün. tamamiyle. dahi. hepsi. bütün. top.
bütün. top. - topu geldiler. topunu gördük. - gözellerin
topuna qurban. - topun sen götürdün, bes bize ne qaldı.
topu geldiler. topunu gördük. - gözellerin topuna qurban. -topun sen götürdün, bes b
ize ne qaldı.

hap birlikda. takımca. takımınca. heyeti ile. kamilen. hepisi. temamen. olduğu k
imi. mecmuen.
har
- har kim: deqme. her gele. rasgele. raslanan. tesadüfi. daqma kişinin işi değil. - dağma gelene söz deme. - dağma ağız üzre yazılmaz.
har vax: ikide bir: ikide birde: berk sıx.
harcür: çula. ayrı başqa. dinqe ayratın. her reng.
hardan: ara sıra: arada sırada: aralıq aralıq. be'zen. harak
herek.
hereke. hereke. ağac, kötük dallarının dike
qalması üçün yere dikilen dayaq çubuq. - harak tikmak:
haraka alman

haraka harılaman

hargala
harrac harvala
hasaq12 haşari

haştarxan
haşti
havah
havang

havang
hayata galmak
hazl
hazyan

olur olmaz. ras gele. her adam. - olur olmaz kişinin işi deyir.
yarlıq. carlıq. carlıyaraq satılan mal. qoşu. qaçu. qaçış. qoşış. ivme. yüryüş. telesik. qoğa
qaç.
bölme.
aşqar. itik. ütük. uçarı. iti. çapqın. yaramaz. rahat durmaz. qırıq. azqın. qudraq. coşqun. t
qın. - daşqın kişi. - uçarı çapqınlardandır. - haşarilik edmak(heyvan): gürimek.
boğlıman. boğlıqan. (> buqalamunfars). hunduşqa, deyilen, boyalı quş. açtı. açıt. söke. oyuq.
ovang. diblik.
1. ( havah < kovang). diblik. soqu. soxqu. soxu. soxqu. dibek. 2. (avangfars. ha
vangfars < avanaq avlanmış. tutulmuş. asılı. asıq. asıqı.)
çuğun (< kovun). kovaz. kovazan. cuvazan. dibek. dirilmek. canlanmaq.
kesinti. alay. ele salma. mesxerelığ. istehza. 1 . saçma. yava. 2. sayıqlama.
hicalamaq hicra
hıçqırıq hıçqırma

higga
higgildamak hikkildamak
hıq
hila
hilaçi him

hima

himlik

üzüklamak.
hücra. dilab. dolab. qapalı qapılı çarşıda olan tükan. -qızıl bazarında (bacistanda) bir dola
hıq. qışqırıq.
ıçqırma. boğaz tıxanaca kimi, darindan iç çakarak ağlamaq.
öksa. köğüs döğma. qızma. ıqınmaq. nıqqıldamaq. sıxılıb kahildamak. ıqlamaq.
iq. hıçqırıq. qışqırıq.
aldaq. kalak. qazıq. dubbara. - qazıqlamaq: kalak galmak. - qazığa düşmak.
qazıqçı. kalakçi. aldaq. dubbaraçı. im. uyuqcığa. yolu ballatmak üçün, yol qırağında tikilan
q, saadat himi, ramzi, haçarı: qurqut. qorqut.
amran. ama. ima. köka iya olan kimsa. armin. argin. çatmış. yetmiş. vurqun. amlik: birlik.
hincqınmaq

hınç
hind
hinda
hin
hirs
hırsız
hırsızlıq
hırslanmaq
hirslandirmak hirslandirmak

hirslanma
hirsli

his

önqredemek. öqürdemek. öqqürdemek. öqür öqür ağlamaq. hünkür hükür köksün çekmek. hünkürdemek
hind toyuğu: hunduşqa. (deyinme sözü)dıppıltı. güggü.
hin oğlu: it oğlu. köpekoğlu. kopoyoğlu2. qızğınlıq. darqınlıq. gücnük. qezeb. soyucu
haylazlıq. işsizlik. tembellik.

gücenmek. darılnaq. tarılmaq. qızaqmaq. - sizin mene gücenmeye çatız yoxdur.
qızdırmaq. tarqıtmaq. darğıtmaq. tarlatmaq. darlatmaq. sanğlatmaq. tengitmek. tenge geitmek.
çektirmek. delirletmek. acıqdırmaq. darğınma. qızğınlığ. gücenme.- indi çox qızğındı. taqın.
eç bir ne söylemedim.
hiz is: iz. 1. dumanın, tütenin toxunmasından qalan iz, eser. 2. es. duyğu.
ocağa qonmuş qalın his: qurum. - ocaq qurumu. - evi

hislandirmak
hislanmak
hiss

hissalamak hiz

hız
qurum basmış. - qurum boya.
hisdan qarartmaq: islenmek. hislenmek. hisle qoxunmaq.
hisa tutub qarartmaq: islemek. hislemek. hislendirmek. his qoxutmaq.
is qarası: qurum boyası.
his qoxutmaq: islemek. hislemek. hislendirmek. hise tutub qarartmaq.
hisla qoxunmaq: islenmek. hislenmek. hisden qarartmaq. islemek. hislemek
. hise tutub qarartmaq. his qoxutmaq. islenmek. hisden qarartmaq. hisle qoxunmaq
.
(< ıs). duyu. sezim. - hiss edmak: (< ıs). sezmek. qanmaq. anlamaq.
hiss !: sis!. şüq !. sük !. cük !. sus !. susturma. sikut ilgeci. -şük dur: çük dur.
hiss etdirmak: sızdırmaq. sezdirmek. dolaysiyle anlatmaq. bellendimek.
(< ıs). qatımlamaq. tekrarlamaq.
his. is: iz. dumanın, tütenin toxunmasından qalan iz,
eser.
tav. devinim. çeviklik. qoşu. çalış. qılqı. edim. işlek. yarış.
hızlı

hobab
hoqqabaz hop hop hopa hoplamaq
hoplatmaq
hoplayan
hopmaq
hopruşmaq
horlanmaq
hoval

hovlu

çox güclü. güclü. hisli. tab. tablı. tabqac. tavqac. tapan. çabuq. çabıq. iti. davranan. ütqü
. yelaqan. yalagan. yalak. yelak. yel kimi. sürat. süratli. sari. (< hubab < kopab.)
. çopan. qopan. köp. kaf. su üzarinda oluşan havalı şişlar.
hoqqabaz yuvarlağı: tombala.
op op. eşağin ayağı qaydığında, söylanan söz-. kova. müqaar (# qopa. qoba: mühaddab). atlamaq
ynamaq. - cocuğ çox hoplayır. -götün na hoplanır.
sıçratmaq. oynatmaq. atlatmaq. - cocuğu çox hoplatma. -götün na hoplatır bela.
oynayıb hoplayan: sıçrayıcı. sıçrayan. fırlayan. - sıçrayıcı heyvanlar.
opmaq. höpürdatarak içmak. - iça hopan: cana sinan.
cana sinar. sınğca. sinğca.
opruşmaq. içişmak.
(insanlar için). qartilmak. qanilmak
qondara başmağının yuxarısıni genişlatmak üçün
qoyulan taquz.
hamam hovlusu. silacak.

hovuz göl. talyan. dalyan. denizde, boğazda ayrılmış qorunmuş
qapalı yer. bu qoruqda deniz canlılar becerlir. - dalyan yengeci, balığı.
hoy
oy. yuha. birine qarşı bağırmaq. - yuhaya tutmaq.
hönqürdamak hünkürdemek. öngürdemek.
höpürdatmak
höpürdeterek içmek. opmaq. hopmaq.
hörgüt örgüt. teşgilat.
hörqü hörgü. örük. hörük. tor. örgü. ağ.
hörla burcaq çeşidinden olan bitgilere verlen ad.
hörük örtük. 1. ekrim. iqrikcığa duvar. eqrim. ekrim. iqrikcığa baru.
2. minare. 3. örük. hörgü. tor. örgü. ağ. qın. don. geyim. qabıq.
- hörük kimi yapılmış narsa: tor. - tor quşaq. - tor börk. -tor taqya: tor başlıq. - tor ağ:
balığ ağı (toru). (iri gözlüsüne " fanya" deyilir. - tor kisa: iki başı qapalı, ortası yarıq,
hörülmüş
örqü. - sınır örgüsü: eseb elyafı.
hörüm > harim. orum. örum. urum. tesde. desde. boyunka.
tutamaq. sap. kesim. - bir örüm ot: bi örum ot. bir oraqta biçilen ot
hörümcak
- böcak, hörümcaklarin tikanlı soxmaları: keveleme.
gegec. gege. gegeleme. - bir çeşit ağılı hörümcek: qunda.
hubab (> hobab). kopab. çopan. qopan. köp. kef. su üzerinde
oluşan havalı şişler.
huqubarıka
et palçıği. buta, lüle, güh yapılan çamur.
hunduşqa
boğlıman. boğlıqan. (> buqalamunfars). heşterxan
deyilen, boyalı quş.
hunduşqa
hind toyuğu.
hura
ura. ses verib qalxışma.
hurra xorra. hay. - köpeyin qızları xorra çekirdiler.

huş
ada. adaq. (< edmak).
huş
es. ağıl. - huş qoymaq: uslatmaq. ağıl qoymaq. öğretmek.
bilik, aqahlıq öğretmek. terbiyetlendirmek.
- huşdan aparmaq: uyutmaq. kehetmek. bihuş edmek. uyatsızın cerrahlıq etdiler.
huşqar huşyar. yekke. çeper. olqun. pişmiş. görmüş. keçitmiş.
bacarmış. salqun. varqun. çaqqun. mücerreb. huşlanmaq
övkelenmek. yoğlanmaq. öğlenmek.
q.
önceden anlamayıb sonradan anlamaq. böyümek.
gelişmek. - uşağın öqlanmasi çox çeker. - öqlanmamiş
evlenen ev yıxar, öqlanibsa evlenir, ev yığar.

huşlanmaq
uslanmaq. ağıllanmaq. öğraşinmak. tarbiyatlanmak.
huşlu açıqqöz. çalağ. itik.
huşsuz uyuq.
huşyar huşqar. yekka. çapar. olqun. pişmiş. görmüş. keçitmiş.
bacarmış. salqun. varqun. çaqqun. mücarrab.
huşyar qurnaz. aldanmaz. oyanıq.
huv
av quş ila olunan av. - huv başi: quşçi başı.
huvlamaq
fırlatıb atmaq. partavlamaq.
hücra hicra. dilab. dolab. qapalı qapılı çarşıda olan tükan. qızıl bazarında (bacistanda) bir dolabı var.
hüçülamak
hacv edmak. qınamaq.
hüdci kacava < köç oba: >.
hündür - çox hündür yer: yura. yoxuş. dik bayır. uca.
hündür uca. ula. ulu. ataq.
hüna
arkak geyik, sıyığın tayı heyvanlara verilan ad.
hünarpişa
oyunçu.
hünqür hüngür. önggür. üngür. 1. sasla, qıçqıra qımqıra. 2.
qıyaq. qudurqan. vahşi. asav. - hünkür hükür köksün çakmak: hünkürdamak. önqradamak. öqürdama
maq.
hincqınmaq.
- hüngür hüngür ağlamaq. hünqürdamak hünkürdamak. hünkür hükür köksün çekmek.
önqredemek. öqürdemek. öqqürdemek. öqür öqür
ağlamaq. hincqınmaq.
hürümak ürümek. ulumaq. ulamaq.
hüzal üzal. üzüklük. arqal. arıqlıq. zayıflıq.
xab
< kav. pürse. pürüz. pürz (> porz).
xaç
ata. atAnAQ8. çalaq. çaqla. çaqal. çarpıq. çapraz.
- xaça garmak: çarvuğa çekmek.
xafa xafdan
soxur. soxru. soxulub. birden.
xahiş xahiş. yaxış. istek. damağ. ac.
xaqan qaan. şahenşah.
xal
benğ. benek. leke. atıq. seki. poz. leke. - qara xalları,
lakalari olan: kömürçi.- kömürçi toyuq. - kömürçi tülki. - at xal: tüte. ur. bez.
xala
kele. kala. (< kal. kar: böyük). böyük qadın.
xalça kilim. ufaq keçe.
xallı ala. sekilli (s <> ş ) şekilli. beres. berse. yepres. benli.
benekli. menğliq. lekeli. pozlu.
xamafars
< qama. qama. qamış. qelem.
xan
sözcük.
etici.
xanaqa
xanım
-

1. ğan. qan. qoruyar, saxlar eki olaraq sözlere bağlanan
2. xaqandan daha alt düzeydeki pirens için kullanılır. xaqana bağlı. hüqümdar. beylik
qazanxan: qaziyol quzat.
ölke kürsisi: astana. baş kend. paytexd.
eş. yoldaş. qolqa.
xanım nana: 1. böyük nene. 2. qayın ana.
qız xanım: xanım qız: xan qılığı, terbiyesi gören genc qız. madmazel.

böyük xanım: dudu. tutu. tuti.
keçmişda qadın, xanımlara söylanirdi: tuti.
xanıman duduman qalacaq yer.
xanımafandi
ağğay. ayğay.
xap
çap. hep. tam. lap.
xarıl - xarıl gurul: bolluqla, gurult ile axan nersenin sesin andıran
ses.
xarmanlamaq
qarmanlamaq. yığmaq. toplamaq.
xarp
xırp. qırt. qart. xırt. sert nerseni ısırırken, qaba qaba
qaşınırken eşidilen sesi yansıtır.
- xarp xarp sas çıxarmaq: sart, gavrak bir nayi yeyanda kütür kütür çıxan sas. - kütür kütür
i.
xasnıka bir yemak. kisa içina qonulub, cocuqları samirtmak üçün
ağızlarına verilir.
xastaqona
ağruqan. xasdaxana.
xaşak qaşak. qaşıntıı. süprüntü.
xaşlamaq
qaşlamaq. xırda xaşlamaq. narsani azib, birçirib pişirib,
yumşatıb, qırmaq. - at xaşlamaq: at pişirmak.
xaşlatmaq
qaynatmaq. narsanin üstüna sıcaq su tökmak.
xatın qayın ağacı.
xatıncıq
kiçi qadın. dağarsiz, e'tibarsız qadın.
xaylaz haylaz. hayta. hayda. haydut. ası. yağı.
xeyirdah
uğur sanıcı: xeyir sanıcı: uğurçu. {# kam sanıcı: pisikçi.
pis düşünan. badxah).
xafa! qapa!. tıqa!.
xafalatmak
yatışdırmaq. qapamaq.
xafalik qapanıq. tıqanıq. tıkalı. tıqanmış. işlamaz. masdud
xalfalamak
qilaflamaq. qoruğlamaq. quruğlamaq.
xandak alanğ. aranğ. qazıq. or. çuxur. - ura, xandak yapmaq:
qazmaq. oramaq. uramaq.
xarçang
xardal otu
xarak
xarlamak
xarman
xarman

xarmançi
xarmanlamak
xarpüşta

xasda

xasis
(< qara: böyük + çangal) . yengec. yangec. (< yan. yan yeriyen).
qazvel. qıcıka. aciko.

eşiq. eşiq. - saz aşigi, eşigi: saz xereyi. köprücük. esremek. sepremek. sepilemek. serfemek.
xerşlemek. alay. her neyin çoxluğun gösterir. xırman. - xırman tozluğu: xırmanın dibinde qala
lu topraqlı buğda, başqaları.
xarman daşı: xermen döğdüqleri daş.
xarman yabasının üç barmaqlısı: topla. qarmançı. yığan. toplayan. qarmanlamaq. yığmaq
zerzemi. yeraltı. yerlik. yerdola6. izbe. padval. kovuç. çuxur. kömül. - yer üymus: qiler. m
exzen. ağman. ağılı. ümidsiz. yolçu. üzük. dilençi. möhtac. niyazmend. - bir tike çörek yolçu
neyin yolçususuz.
qısıs. kibritçi. qısmır. qıtmır. pinti. kesmük. ağın. axın. aruq. iqleş. sökelke. kesel. kesi
sağ olmayan. düşgün. sergin. yorqun. üzqün. kesel. saurı. sayru. üzgün. meriz. naxoş. azıq. a
yet. ac

göz.- azıqlığı burax qıl. - ali dar: çimri. çinis. - xestelenib qalmaq. - üçce gün ayaq üsde
de döşandi. - çox içen elbed döşanar.- sargin vermek: xesde düşmek. esir olmaq. döşenmek. - q
iyi: qızılca. - aruq ar. - aruq dindi: xesde yarıqdı: dinceldi. - xasta olmaq: yiklemek.
iklemek. - gazar xasta: yataqda olmayan. -xastalikdan yayılmaq: bayılmaq. ölümser düşmek. ısıtma bütün uşaqları yaydı.
xastalandirmak iğletmek.
xastalanmak
çerlenmek. iğlenmek. iklenmek. yiklenmek. qemlenmek.
ağrınmaq. korlanmaq. çorlanmaq. pozulmaq. yatmaq. serilmek.
xastalaşmak
iğleşmek.

xastalik
evşüq. arize. iğ. qem. kemke. kefsizlik. toqa. mun. iç
ağırlığı.
xestelik tutamı: naxoşluq halı.
tutar. tutarıq. çağsız savsız, xabarsiz tutan, galan xastalik: tutar. tutarıq.cin. q
eşş. ser'.
xatmi
xatmi gül çeşiti: quş etmeyi:

xazal
< qazal. ağac üste quruyan yapraq.
xazan
xazar xazina

xazna
xaznadar
xıx
xıxlamaq
xım
xımır
xıraşlamaq

xırçınlanmaq

maxzan. xazna (< qazmaq). qaznaq. qazna. böyük qazan.
xazar danizi: quzğun denizi.
< qaznaq. 1. geniz. kenzereb (< kan). genc. tepnek.
define. sandıq. 2. xazna (< qazğan). qaynarca. bataq.
batılan yer: hamam. xezen. mexzen. (< qazmaq).
qaznaq. qazna. böyük qazan. 3. ağış. ağıc. komuq.
qomuq. define. servet.
genc. gencine. tübek. tepne.
ağıcı. ağcı. ağçı. xezne sorumlusu.
ıx. deve çökürtmek üçün dyilen söz.
ıxlamaq. abandırmaq. yapandırmaq. çökertmek.
xım xım edmak: mırıldamaq. söylemek. genizden söylemek
xımır xımır: bala bala. kemes kemes: qamas qamas (< kam: az).
qıraşlamaq. cırmalamaq. dırnaqlamaq. dırnaqla qazmaq. tırmalamaq. dırmalamaq. cızmaq. çizmek.
iş edmek. - pişik elimi tırmaladı. xırçınlıq edmek. yanazlanmaq. yanğazlanmaq. yanağızlanmaq.
. her vax şikayetlenmek.
xırçınlıq
yanağızılıq. yanğazlıq. yanazlıq. deyinma. tetizlik. har
vax şikayatlanma.
xırda qıymıq. qırıq. kiçik yonqa. yonquc. - xırda pul: ufaqlıq. ufaqlıq varmı: xırda pulun varmı.
xırdalanmaq
- dişla ısırılıb xırdalanmaq, oyulmaq: gamranmak.
xırdavatçı
yaymaçı. karçi. dasfiruş.
xırıldı boğuqluq. sıqıqlıq. qısıqlıq. - boğazın qısıqlığı.
xırman xarman. - xırman tozluğu: xırmanın dibinda qalan tozlu
topraqlı buğda, başqaları.
xırp
xarp. qırt. qart. xırt. sart narsani ısırırkan, qaba qaba
qaşınırkan eşidilan sasi yansıtır. xırpalamaq
qırpalamaq. - dartıb çakarak xırpalama:
aq.
didiklamak.
xırpalaşmaq - dürtüb itarak xırpalaşmaq: çakiş bakişmak: qaqışmaq.
xırt
qırt. qart. xarp. xırp. sart narsani ısırırkan, qaba qaba
qaşınırkan eşidilan sasi yansıtır.
xiruşan quruşan. aşqın. taşqın. daşqın. coşmış. qızqın.
xışırtamaq
şıxırdamaq. qığışdamaq.
xışırtı şıxırtı. qığışdı. qığış.
xiyar - topaç xiyar: qıssa, qalın olaraq biçimsiz.
xoxan
xoxucu
xolıcan
xomurdanmaq xoplamaq

xor
xorlaşmaq xorra xoruz xoruz

xoruzlanmaq xoş

xuxu. uma. umma. umacı. cocuqları qorxutmaq üçün xiyalı, adı var özü uox varlıq
qorxuluq. qorxula1. qoğrucaq6. kösgük. küsgük. böcü. üyüktarama. oyuq. qaraltı. qarmaça.
xolıcan çeşiti: topalaq köki. - topalaq ağacı: xolan deyilan ağac çeşiti.
somurdanmaq. mırıldanmaq. söylanmak. deyinmak. qoplamaq. qalqımaq. sıçramq. fırlamaq. şaxa qa
aq. -at qalxdı. - balıq qalxdı.
xor tutmaq: koratmaq. korlatmaq. yıpratmaq. asgitmak. korlaşmaq. tapişmak. bir
ibirin çakamamak.
hurra. hay. - köpayin qızları xorra çakirdilar.
çöl xoruzu: turanğ. turanc. dürrac.
xoruzun pipiyi: yalığka. pipik.
xoruz ayağı: tüfak tapancadan qurşunu çıxarmaq üçün burğu. qurşun sökacak.
qoqoruzlanmaq. sivri sivir, dika durmaq. gözal. köcak. tazalik.
xoş sasla, gözal sas: ayalqucığa
halı xoş: zangin. yapqın. vaz'i yaxci.
xoşa gedmak: bağanmak. sarmaq.- hançı dadlar sizi sarır.

xoşbaxt

xoşaxlaq xoşgil
xoşlanmamaq

xot
xotas
xotuna1
xotuz
xudi
xuduş
xuxu
acı yemekler mene sarmaz. - bu şaka ona sarmadı.
xoşa galiş: yaranış. beyeniş.
xoş tutmaq: üz göstermek. üz vermek.
onqan. bunsuz. mutlu. olqun. yollu. ergin. urazlı. eren. çatmış. bextiyar. huzurlu. bexd
i açıq. talehli. ülüqlü. buyruqlu. qismetli.

xoşbaxlik: onqa. - tanrıdan onqa dile.
xoşbaxt olmaq: qutlanmaq. uğurlanmaq.
axlaxlı. onurlu. orçun. onat. terbiyeli. iyi davranışlı. gözel. tekin.
yermek. yermek. beğenmemek. tiksinmek. iğrenmek. çekinmek. - aş yermak: boylu qadının yemeyi
beğemeyib, qıvır zıvıra yeriklemesi. xotdan. onqon. şebeh. (ruhların görüntüsü). qutas. qotu
balaca qadın. qız adı. qutas. xotas. qotuz.
quti. qutu. qutlu. qutlu. iyi. yaxcı. uyqun. quduş. pezeveng. deyyus.
xoxan. uma. umma. umacı. cocuqları qorxutmaq üçün xiyalı, adı var özü uox varlıq
xumaruka
yatigar. yadigar. anıt.
xuraman qıraman. qıran qıran. salın salın. sallana sallana.
salınaraq. sallanaraq. sallana sallana.
xurduş qurduş. qaşağ. qaşınan. qaşınması olan.
xura
qora. (< qoğara< qoğ). aşıla. akıla. cüzam. yenir keseli.
xurma - xurma durisi.
xuy
- iti xuylu: pozuq. ekmir. ekir. bedexlaq.
xuydaş hemxuy. sınar. bab.
xuylanmayan
qırağ. yad. tutmaz. afet.
xuysuzluq
darxazlıq. tetizlik. qılıqsızlıq. yanazlıq. tengdillik.
ibik
( . <> p ) pipik. xoruz darağı. tac. - xoruz ibiyi: bir qırmızı
güldür.
ibriq < imlik. ilmik. amlik. imrik. emrik. emzik. su süzmeye
qab. emzikli su qabı. - yasarmağ ibriqi: yasqar. elsuqar.
icaşmak erişmek. el uzunluq edmeksataşmaq. şakalanmaq.
imale edmek. - sen neden mene sataşırsan.
icaşmak yürümek. çıxışmaq. - ona yürüma.
içaçsız bürüme. tefsilatsız. teferrüatsız. topdan yapış.
içdan qalaysız. özdek. doğal. doğru. doğurdan. yalansız.
iça
öze. özke. - ezgi savıq ezlesen, özga sınar.
içan
aşıran. aşam yiyen.
içdrgi iç9rqu. içt9n. semimi.
içarik - içdan iça olan. qoytu. quytu. gizli, örtülü, qaranlıqca yer. qoytu yer. qoytu bir otaq.
içarimak
sınğırmaq. sınğdırmaq. çoxura qoymaq. gizletmek.
gömmek. batırmaq.
içarin sınğce. sinğce. gizlice.
içarqu içOrgi. içt9n. semimi.
içarmak tutmaq. qaplamaq. qapsamaq. havi olmaq. şamil olmaq.
- bu para onun xercinide qapsar. - iki, biri qapsar. - bu kitab neleri qapsır. - çak
ib içarmak: yalmarmaq. yalayub somurmaq.
içga8 rude
içganba işgenbe. qiriş. kiriş. heyvanların birinci qarnı.
içik
- içik tışıq: içli dışlı: içi eşiyi birlikde. daxilen xaricen.
mehrem. teklifsiz.
içil
içli. gizil. gizlisi olan. sirli.- bu işde gizil (gizli) yox. - gizilsiz
iş, söz, duruş, baxış, anlam.
içilmak utulmaq.
içilmaz ağza alınmaz. yeyilmez. tatula. dadula. dadı kötü. dadıq.
dadıqmış.
için
üçün. xatir. - onun üçün: ona xatir.
içina işlamak
içina
içişmak

sinğsimek. sinsimek. incimek.
içina girmak: alınmaq. sığmaq. hopruşmaq. opruşmaq.
1. daxil. - sanıdığın içi. 2. vicdan. - içsiz kimse: vicdansız. -içim almır: içima sığmır: vi
ir. - içli: vicdanlı. 3. herem bölüyü. - iç ağası. 4. her neyin ortası. qarnı. - içi bayıldı:

edmek. - içim almır: yeyemmirem. 5. ürek. - içim gedir üreyim gedir: bayılırım. 6. çevre. ara
a. mihit. - iki ilden artıq yabançılar içinda yaşadım. 7. içerde olan. - içdonu: şalvarın alt
ilen tuman. - iç qala: qalanın içinde olan qala. - iç qapı. 8. kend. hizur. qat. öz.
içi sıxıntılı: kederli. puşaq. buşaq. buşqan. qusseli. tutuq.
iç ağırlığı: xestelik. iğ. qem. kemke. kefsizlik. toqa. mun. 9. öz. meğz. 10. giz. si
bu işde iç yox. - içsiz iş, söz, duruş, baxış, anlam.
bir gizni, sirri, içi açımaq: sökmek. qoxulatmaq. iyletmek. ifşa edmek. - yarın onun
işlerin qoxulatacağam. 1. tekin. -iç ağas: vezirlerin baş işçisi. - her neyin içi. - bağrı a
saçıq. perişan hal. - bağrı yanıq: bağrı qara: kederli. - bağrı delik: içi ouq, yanıq. - iç o

qadınlarla oturub duran uşaq. herem oğlanı. - içi duru kişi: bön kişi. öküz. köylüı kendli2.
rmek. içden soluq almaq. derin solumaq. - içina almaq: avuclamaq. qucaqlamaq.- yelke
n yeli avucladı. - içari atmaq: aşırtmaq. aşırmaq. oğurlamaq. yemek.
# açıq. dış. yad.- için qarşıtı. dış. yad.- açıqdan adam alınmır.
iç üz: heqiqi illet: işin içüzün bilmirem. - iç köynayi: altdan geyilen köynek. at kö
ter köyneyi.
iç oda ila salamlıq arasında olan otraq, oda: aralıq. ara.
iça hopan: cana sinen. cana siner. sınğce. sinğce.
iç qur > uçqur: iç bağı. tuman bağı ki belde bağlanır.
içdan incimak: sınğsı. sinğsi. sinsi. sinğci. incik. ezab.
iç yağı, quyruq aridildikdan sonra qazanda qalan qızarmış tika: qığırdaq - qığırdaq b
: - içari yıxılmaq: köçmek.
içarik: içdan iça olan: qoytu. quytu. gizli, örtülü, qaranlıqca yer.
qoytu yer. qoytu bir otaq.
içi boş: qoğuq. kovuq. oyuq. gedik. küf. kof. - qoğuq diş. -qoğuq ağac. - diş qoğyğu:
yeri.

içqin ıçqınmaq
ıçqırma
ıçqırmaq içqur
içli

içeriye

dara içi: avuc kimi toplu yer. toqqa. tuqa. tuqa.
iç durmaq: dözmek. - içim durmur: dözemmirem.
iç sıxıntısı: can sıxıntısı.
içi dolu: bütün. som. kamil. kofu kafı olmayan. - som kişi. -som gümüş. - som altın.
i£ yağı ki maşınlara sürülür: don yağı.
iça doğmaq: üraya doğmaq: içine qonmaq. sinux edmek.
içarin qarşıtı: dışar. tişer. tışıq. - dişar daniz: behri mihit.
içi doldurulmuş narsa: tolma. dolma. - dolma quzu. -dolma badımcan.
içli dışlı: içik tışıq. içi eşiyi birlikde. daxilen xaricen. mehrem. teklifsiz.
bağlı. deruni.

itirmek. elden vermek. - ovu ıçqındın, quşu ıçqınma: ovu

elden verdin, quşuvu elden verme.
hıçqırma. boğaz tıxanaca kimi, derinden iç çekerek
ağlamaq.
ışqırmaq. qışqırmaq. qıçqırmaq. > uçqur. tuman bağı, quşağı.
içil. gizil. gizlisi olan. sirli.- bu işde içil (gizli) yox. - içiilsiz iş, söz, duruş, baxış
am.
içlidışlı

- içli dışlı olan: sıxı sıxı görüşan.

içlik tolama. dolama. entari. rub dö şambr. gen bol çuxa çeşiti
olub, iç paltarı kimi, önü açıq olaraq qavuşdurulub, üstüna
quşaq bağlanılır geyim.
içmak (yemak, quyuq suyuq, tütün, yaxud başqa nalari) içari
çakmak, qoymaq.
su içmak kimidir: çox qolaydır.
çevirib içmak: başa çakmak.
içmali - içmali yemal: aşrım. aşam (< aşırmaq. aşamaq). aşlıq.
içsiz kapak. bağanilmaz.
içt6n içOrgi. iç9rqu. samimi.
içün
üçün. 1. ötür. illat. sabab. - na içün galdiz. - bir içün tapdıda
geddi. 2. bahana. bağana. - içünsüz galan içünsüzda gedar. - içün tapılsa, işlarin görar. - ç
ma. 3. yolunda. uğrunda. - oğul içün. - yurd içün. 4. andı göstarir. - tanrı içün. - başın iç
içyağ - aridilan içyağının arimayib qalan, quru qalıntısı ki
yeyilir: qıqırdaq.
idara işlarin dolandırması. dilab. dolab. sazıman. tartı. dartı.
tizgin. dizgin. - idara başçısı: dolabbaşı: dolabçı: rais.-ticarat dolabın aparmaq, çevirmak:
t işlarin aparan. -

idaralamak idarasiz

idim

îHvvıorı

kim dolabın başındadır. - dolab başın değişdiler. - dolabı pozuldu. - dolbı dalandırmaq. - su
idaresi. - toq dolabı: berq idaresi. - kimlik dolabı: sicil ehval idaresi.
idara etmak: değrelemek. dolandırmaq. geçindirmek. birisini yaşatmaq. durumun sağl
ayıb yaşatmaq. deyrelemek. uclamaq. tuclamaq. tuşlamaq. qorımaq. görmek. yetmek. çatmaq. - b
u para xercimizi qorımaz. - bu gelir meni geçindirar.- yumşaq olan kişi, hamını geçindirar. bele bir ağır durumu geçindirmak olmaz. - çoluq cocuğunu alın teri ile geçindiran.
idara olunmaq: durumun sağlayıb yaşamaq. geçinmek. dolanmaq. - alın teri ile geçinma
k.
idare edmek. dolandırmaq.
tartısız. dartısız. seprik. müsrif. 2. müvazinesiz. qeyri mozun.
etim. { iymak, eymak imak. ( y <> d ) edmak (: elemek) }eyleminden törenen, keçmiş çağda b
ir işin edişin, sürülmesin, olunmasın, yaxud olunması istenilmiş olunmasını andıran işlem eki
idim. - yeyir idim. -gelmiş idim (az qalmışdı gelem. gele bilmişidim). az önce gelseydin gör
din ( amma göremmedin).
ûHm^r» \/oreıe \/^r-7İe /c wnrm*ın^ H^\/om orl^t
idmanlı
iq

iqçilka

iqda

iqdalamak

tacrübali. alışıq. işlak
iğ. igi. 1. yun pambıq çevirib ağirmak üçün çalik çivi. oxluq. 2. xastalik. qam. kamka. kefsi
toqa. mun. iç ağırlığı. hıçqırıq. hıq. qışqırıq.- araba iqi: araba oxu. -sapan iqi: sapan ox
in alt daşı. 2. ıqıl. nıq nıq. sıxıntı altında olaraq çıxarılan sas. - ıq ıq yapmaq: nıqqılda
iq (iğda) kimi toxumaq: çox gedib galmak. çulxalar kimi tez tez ipliyi qarqara
lara sardiklari kimi. - bu gün axşamacan iğda toxudum.
iğçilka. iğlik. sökalka. kasal. kasil. iqlaş. xasda. aruq. sağ olmayan. - aruq ar. - aruq di
ndi: xasda yarıqdı: dincaldi.
iğda - iq (iğda) kimi toxumaq: çox gedib galmak. çulxalar kimi tez tez ipliyi qarqaralar
a sardiklari kimi. - bu gün axşamacan iğda toxudum.
akda. iqlanmiş, aklanmiş bükülmüş iq.
iqdalamak: aqirilmak: aqirla bükülmak: ipliyin aqira çakilib, ip yapılması.
aqirilmak. aqirla bükülmak. ipliyin aqira çakilib, ip yapılması.
iqdin
iqdiş edma
iqdiş
iqdişlamak iqdişlamak iqdişlanmiş iqan

iqaşmak
qoxumuş. iylenmiş. pozuq.
iğdiş edma. eneme. burma.
akdiş. - iğdiş etdirmak: burdurmaq. enetmek.
iğdişlamak. burmaq. enmek.
iğdişlemek. entemek. entemek. extelemek.
iğdişlanmiş. burquluq. burulmuş. enenmiş.
ikan. 1. sırada. arada. esnada. geldiyim sırada asladım.
2. aya. göresen. eceba. - gelirmi ikan.
igaşmak. eğelemek. tıraşlamaq. yontmaq. kesmek.
yonmaq. çaldırmaq. - daşdan heykel çaldırdım.
1. iki. - bir iki: az olurken, belirsiz sayını gösterir. - bir iki quş
vurdular. - bir iki kere geldim. ikide birde: pek sıx. çoxluğu
gösterir. - ikida birda ne gelib gedirsen. - ikida bir: ikide
birde: berk sıx. her vax. - iki günda bir: gün aşırı. - iki başqa
cinsden doğan heyvan: azman. melez. 2. ig. igi. yun
pambıq çevirib eğirmek üçün çelik çivi. oxluq. - araba
iqi: araba oxu. - sapan iqi: sapan oxu. - iqi daşı: değirmenin

alt daşı.
iki üzlükla: sınğce. sinğce. münafiqyana.
ikixana: iki evli. iki üzlü.
iki qat: {1. müzaef. - bu gün dünden iki qat sıcaq. 2.
bükülmüş. qatlanmış. - qocalıqdan iki qat olmuş. yorqunluqdan iki qat oldum}.
iqixana ikixana. iki evli. iki üzlü.
ıqıl
ığıl. 1. suyun qol qol sesi ile axması. - ığıl ığıl axıyor. 2.
ıq. sıxıntı altında olaraq çıxarılan ses.
ıqınmaq nıqqıldamaq. higgildemek. sıxılıb kehildemek.
ıqınmaq sıqınmaq. kendi kendini sıxmaq. ıqlamaq. sıxılıb
kehildemek.
ıqıntı nıqqıltı. sıxılıb, zorda qalıb nıqqıldamaq.
iqirmi ( < iki. ikirima: iki kere).
iqit
igid. igit. yetik. er. eren. delir. dilir. casuq.qabaş. qebeş.
erbaşı. pehlevan. peklevan. balkan. iti. qıyaq. ürkek.
cesur. - qıyaq qehreman igid. - gabaş oğlu. - qoç igit: diri
baş, canlı ürekli oğlan. - tıqnazca, dolu, canlı igit: tosun. ha! tosunum göreyim seni.
- igit başı: bazarda, güzerde gezme, yasaqıçı başı.
iqitina igityana. casuquna. delirine. dilirine.
iqitlanmak
qoçlanmaq. qoçaqlanmaq. tuqşanmaq. üreklenmek.
qalxunmaq. dike davranmaq. azmaq. qızmaq.
iqitlik igitlik. tayılıq. dayılıq. böyüklük. döğüşgenlik. ağalıq.
başçılıq. yararlıq. cesaret. - bu işde çox yararlıq gerekir.

iqityana
igitine. casuquna. delirine. dilirine.
iqiüzlü ikiüzlü. münafiq. sinğsi. gizli. saxlı. gizliden soxulub incik
veren.
ıq
ıx. 1. xıx. deve çökürtmek üçün deyilen söz. 2. xızlı, hisli
soluq almağı andırır. - ıx ıx solur yeller, tengimiş ürek, havay söyler.
ıqlamaq ıxlamaq. 1. xıx. deve çökürtmek. 2. xızlı, hisli soluq
almaq. - ıx ıx ıxlayar, solur yeller, tengimiş ürek, havay söyler. 3. xıxlamaq. abandırmaq. y
ndırmaq. çökertmek. 4. sıqınmaq. ıqınmaq. kendi kendini sıxmaq. sıxılıb kehildemek. ıq ıq ede
, iqağlamaq. sıxıntı ile nefes almaq. hikkildemek.
ıqlatmaq
sıxıntıya qoymaq. boğulur, bunalır kimi hikkildeyib
ağlamaq.
iqlamak iklamak. yiklemek. xeste olmaq.
iqlanmak
iğlanmak. iklenmek. yiklenmek. xestelenmek.
çerlenmek. qemlenmek. ağrınmaq. korlanmaq.
çorlanmaq. pozulmaq.
iqlanmiş
iğdin. qoxumuş. iylenmiş. pozuq.
iqlaş xesde. aruq. sökelke. kesel. kesil. iğlik. iğçilke. sağ
iqlaşmak

iğlaşmak. xastalaşmak:

iqlatmak
iğlatmak. 1. xastalandirmak. 2. inğlatmak. yandırmaq.
yanıqdırmaq. yanqturmaq. inlatmak. saslandirmak. - top
gurultus dağları inlatdi.
iqlik iğlik. iğçilka. sökalka. kasal. kasil. iqlaş. xasda. aruq.
sağ olmayan. - aruq ar. - aruq dindi: xasda yarıqdı:
dincaldi.
iqna
har nayin inca bölümü. - iğna iplik: çox arıq inca. - şiş
iğna: corab toxumağ şişcigi. - iqna işi: qısnaq. - dari iğna iğna olmaq: ürparmak. örparmak.
q. bezganmak. qalxıb dikalmak. - toplu iğna: göttü iğna. dibli iğna. - toplu iğna: götdü iğna
iğna.
qara iğna: qarıncanın ufaq çeşiti.

iğna sap taxılıb qorunan topac, kisa: çaxmaq.
iqnalamak
narsanin qalıbın çıxarmaq üçün çevrasin iğna ila dalib
imlamak, işara qoymaq.
iqnalik iğna qabı.
iqraçin iğraçin. iğrançi. vasavası. quşqulu. mütaraddid.
iqrak iqrangac. igranc. çakingac. ikrah edan.
iqramak bağırmaq. böğürmak. böqürmak.
iqranc

iqrancilik
iqrançi
iqrançilik
iqranan iqrangac
iqranilmak
iqranma
iqranmak

iğranc. 1. iğrenen. iğrengec. igrek. çekingec. ikrah eden.
qaçun. çekingen. - iğranc içi vardır: istikra eden tebieti
vardır. 2. iğrenek. mekruh. - çox iğrenc nersedir. - iğrenc
nerselerden uzaq olmalı. - iğranc çatin kişi: müşgülpesend.
iqrengec. 3. yatba qıran.
iğrancilik. iğrenme. tiksinme. ikrah. istikrah.
mekruhiyyet.
iğrençi. iğreçin. vasvası. quşqulu. mütereddid. qerar vermeyen.
iğrençilik. iğreçinlik. vesvese. quşquluq. tereddüd. vehimli.
iğranan. iqrınqic. iğrengec. iğrenc. qaçun. çekingen. iğrenc. iğrenen. qaçun. çekingen. igrek
c. ikrah eden.
çekinmek. qaçınmaq. ikrah edmek. nifret edmek. iğrenme. iğrencilik. ikrah. istikrah. tiksi
nme.mekruhiyyet. iğranmak. yermek. yermek. beğenmemek. xoşlanmamaq. tiksinmek. çekinmek.
tonğuşmaq. tönğüşmek. çekinmek. yernemek. yerinmek. disginmek. qaçınmaq. çkinmek. nifret edm

aş yermak: boylu qadının yemeyi beğemeyib, qıvır zıvıra yeriklemesi.
iqrikcığa
aqrim. akrim. 1. yeher altında keçe qapalı ağac. 2.
toğanaq. girdab. 3. hörük. duvar. baru. minare.
iqrik iğrik. çox bağıran böğüren heyvan.
iqrınqic
iğrenen.
iqti
iti <> itiq.
il
- qırx M bir gün: sonında. nehayet.
sıçan ili: türk illerinin birincisi.
toyuq ili: türk illeinin onuncusu.
yunt yılıka. türkler'in on iqili yıllarından biri.
siviş ili: qemeri illigiynen, güne illiginin arasında iten bir il.
yund yılıka: at ili. türklerin on ikili yıllarından biri. ila
de
gin. ta. - danerte daqin. - ora daqin.
ilan
- ilan kavı: ilan qabı: ilan köyneyi. ilan derisi. 1. helezoni.
ilan qabuğu kimi dönerek uzanan, yuxarı çıxan nerse. - ilan kavı pille: minare pillekanı kimi
burulan. 2. ilan derisine oxşar ağ (tor) biçiminde olan seyrek örtük.
ilan quyruğuna basmaq: birin qızdırmaq.
ilan qıs qıvraq olmuşdu.

ilanın ıslıq çalması, fısıldaması: qızğırmaq.
ox ilanı: anğrıq.
ilancıq yılancıq. üz derisinde şiş parlaq qızarma ile olan
xestelik. - yılancıq olmaq. - ilancıqçı: bu xesteliyi qaldıran ovsunçu.
ilançi yılançı. ilan ovsunçusu.

ilançıl yılançıl. başlıca (ümdeten) ilan tutub yemekle yaşayan
quş.
ildim peşman.
ildimlik
peşmanlıq.
ıldırım {- "ılıdırm" bir yere değdi ise, ele "ıldırım. yıldırım" deyilir. ıldırımın uzaqda çaxan ışığına "simşak" deyilir. - ıldırımın sesine "göy gurlaması" deyilir.}
ıldırım ataşaq. ataraşq. (> azaraxş). şimşek.
ıldırım göy gurultusu. - külek qopdu göy gurladı.
ildirmak
ilatmak. elatmak. ( < el, il: ölke. torpaq. yer). bir ele, ile
götürmek, göndürmek.
ila
la. lan. 1 ak. arxalıq. vasiteliliyi gösterir. - pıçaqla. - o ila.
1. denlik, illeti gösterir. - kesil olduğuila: olduğundan. - güc ila: gücin. iztirari. 1. çağ
zamanı gösterir. - siz gedmekla her değişti. - olsunki vurqulamaq üçün beraber sözüde

artırılır. - buyruquzla beraber işe başladılar. - qaşılılığı, ziddliyi gösterir. meehaza. ela
la barabar söze başmadılar. - yaxcı olmaqla barbar, kötülüyüde az deyil.
ilac
(< ilmak: qatmaq). qarışıq. qatışıq.mexlut.
iladilmak
götürülmek. gönderilmek. aparılmaq. - öteye iladil.
iladmak çatdırmaq. - qoxu iledi onun burnuna.
ilaq
ilak. ekle. ekel. alonj. simi rabit.
ilamak 1. iliştirmek. yığmaq. çatdırmaq. toplamaq. - bu parçaları
ilib, torba tikin. - ilmaklanin eyleşin. 2. raslamaq. toxunmaq. tuş gelmek.
ilanc ilgenc. ilinc. ilginc. ilişgi. irtibat. rabite. qaqrış. qarqış.
le'net.
ilarida ileri. qabal. qabax. qebl. önde. evvel. - öğleden qabal,
qabax.
ilari (< ilk). ilgeri. ön. gelcek. ileride. qabal. qabax. qebl.
önde. evvel. - öğleden qabal, qabax. - ilari qol: ilgeqol.
başdöl. telayedar.müsteqbel. - ilari götürmak: yeritmek.
sürmek.- araba sürmak. sapan sürmak. - cüt sürmak.
ilarilamak
ilerlemek. öneçmek. qabaqlamaq. çox ireli gedmek,
keçmek. qabaqlamaq. - bu saat çox iralir.
ilarlamamak
ilarlayan
ilarmak
ilarmiş

ilartmak

ilatmak

ılıca ılıca

iliq

ılıq

keçmamak. turmaq. durmaq. ilişmak. yığılmaq. -boğazıma durdu. - canıma durdu daha!. yeriyan.
attım atan. ilartmak. sunmaq. taqdim edmak. ilqamişcığa. çatmış. yetim. yetmiş. tanrıya varm
varan.
ilarmak. irali sürmak. öğmak. önğmak. qabqalamaq. tariflamak. sitayiş edmak. sunmaq. taqdim
edmak. elatmak. ildirmak. ( < el, il: ölka. torpaq. yer). 1. bir ela, ila götürmak, göndür
mak. 2. götürmak. göndarmak. aparmaq. - ötaya iladil. 3. oğurlamaq. çalmaq. üstü açıq hamam.
a. (# qaplıca). ma'dani qaynar, sıcaq su. hamam. - üstü açıq olanına qaynarca deyilir, üstü q
, günbazliya qaplıca deyilir. - ılıca ördayi: qolaya, rafata öğraşmiş gavşak kişi. ilik. yili
ilik. uruq. vuruq. ırıq. ılıq. boy. bölük. şö'ba.marbut. rabt.- bunun ona bağı yoxdu. - sana
r. - bağsız sözlar qonuşma. - bağın olmasa ilişma. 1 . qırğın. qırılmış. alçalmış. aşağlamış.
u: çox isdi olmayan. ılığ. 2. uruq. vuruq. ırıq. ilik. boy. bölük. şö'ba.

iliqlamak
iliklamak. bağlamaq. rebt edmek. müttesil edmek.
iliqli ilikli. yilikliq: iliği olan.
ilim
elm. bilgi. bilgu. bilme. me'rifet. viquf.
ilinc ilenc. ilginc. ilişgi. irtibat. rabite. yanu. qarqış. le'net.
ilinti iliştirme. tutturma. çapştırı. çattırma. iki tikeni birbirine
yapıştırma.
ılış
alış. alışqan. iliş. dosd. yoldaş. sağdıcka.medeni.
iliş
1. ilig. ılış. bağ. dosd. yoldaş. sağdıcka.merbut. rebt bunun ona bağı yoxdu. - sene ne bağı var. - bağsız sözler qonuşma. - bağın olmasa ilişme. 2.
ar iliş: bar nama. - yol iliş: tezkire. - söz iliş: qol name.
ilişdirmak
taxmaq. asmaq. rebt edmek. qoymaq. tikmek. - tutunu
(perde) qornıça taxmaq. - börki çiviye tax. - köyneye düyme tax.
{dırnaq ilişdirmak: dırnaq taxmaq: dırnaq keçirmak}:
yapışıb, ilişib buraxmamaq. penceni ilişdirib ötürmemek.
ilişdirib saxlamaq: tayamaq. dayamaq. durdurmaq. - bu işlerizi bir yere dayıya
mazsız. durdurammasız.
ilişgi ilinc. ilenc. ilginc. irtibat. rabite.
ilişginlaşmak
ilgişmek. müşgül olmaq. güclenmek. güclenmek. çetinleşmek. zorlaşmaq.- iş gü
ilişgisiz
ipsiz sapsız. rabitesiz. münasibetsiz.
ilişik 1. elaqe. eleqe. münasibe. maraq. 2. eşq. 3. dayir. değir.
değre. göre. üzer. bağlı. müteelliq. - siz üzara qonuşma
açıldı. - bu iş üzra çalışın.
ilişikli
1. elaqeli. eleqeli. maraqlı. münasibetli. 2. eşqli.
ilişiksiz
qeydsiz. başı soyuq. - çox ilişiksizin biridir.
ılışıq alışıq. medeniyyet.
ılışlamaq
ılıştırmaq. alıştırmaq. alışlamaq. medenileştirmek.
ilişmak 1. dikiş tuddurmaq. yoxlamaq. keçmek. değmek.
yoxlamaq. - axşam bir bize uğrayın. - birina ilişmak: birine
kiriş olmaq: taxılmaq. - boş sözlarla birina ilişmak: sarmaqsen meni sarırsın ha. 2. keçmemek. turmaq. durmaq.
ilerlememek. yığılmaq. - boğazıma durdu. - canıma durdu
daha!. 3. toxunmaq. sürülmek. lems etmek. temas
etmek. - eli gözüne toxundu. - heç yana toxunma. 4. el
sürüb, el değib pozmaq. toxunmaq. xerablamaq. -

uşaqlar, qonaq yemeyine toxunublar. - eğreti qoyduğum
nerselere toxunublar. 5. tolanmaq. dolanmaq. bükülmek.
- ayağı dolandı.
iliştiri
atış. intiqad.
ılıştırmaq
ılışlamaq. alıştırmaq. alışlamaq. medenileştirmek.

iliştirma
ilinti. tutturma. çapştırı. çattırma. iki tikani birbirina
yapıştırma.
iliştirmak
1. atqılamaq. uğratmaq. çattırmaq. vardırmaq.
atışdırmaq. intiqad edmak. yığmaq. ilamak. çatdırmaq. toplamaq. - bu parçaları ilib, torba ti
- ilmaklanin aylaşin. - ora gedan olsa bizada uğratın. - oracan gattid, yalnız siza uğrata
madıq. 2. toqundurmaq. lams etdirmak. tamas etdirmak. - bu yağı gözüza toxundurmayın. - heç y
na toxundurmuyaraq, buları burdan götürün.
ilit
zindani. < tinlan. (< sin. sindan: içaryan. tutan). tutqun.
tutsaq.
ilq
- ilk önca: önqürdi. ilkin. öngüra.- öngürdi galan iyisin çalar.
ilqar ilğarçı. dört nala qoşma.
ilqar ilğar. (dağıdıb, qanimat almaq amacı ila olan cumuş, hicum).
çapul. yağma. axın. qarat.
ilqarçı ilğarçı. axınçı.
ilqa
ilga. - ilgaqol: ilari qol. başdöl. talayadar.
ilqamişcığa
ilğamiş. ilarmiş. çatmış. yetim. tanrıya varmış. aran.
ilqanc ilganc. ilanc. qaqrış. qarqış. la'nat.
ılqım - ılqım sağma: göy qurşağı.
- ılqım sağma: göy qurşağı. qosi qozah.

ılqım salqım: sıcaq havada, buğ buxarın çuxur çöllere ılqınıb (sallanıb, çöküb) uzaqd
m. serab.
ilqin ilkin. önqürdi. öngüre. ilk önce. - öngürdi gelen iyisin
çalar.
ılqın yılqınka. ılqın ağacı.
ilqinc ilginc. ilinc. ilenc. ilişgi. irtibat. rabite.
ılqıncar
ılğıncar. domuz. acı, qudurqan domuz.
ilqişmak
ilgişmak. ilişginleşmek. müşgül olmaq. güclenmek.
güclenmek. çetinleşmek. zorlaşmaq.- iş güclandi.
illamak yıllamaq. 1. bir ili keçmek. yaşına girmek. bir yaşında
olmaq. - o quzu, o cocuq daha illamadi. 2. ili keçmek. - o iş illamiş daha.- zeytun yağını i
llatmaliyik. 3. berk geclemek, gec qalmaq. yapışıb qalmaq. - gönderdiyimiz kişi, orada ill
adi.
illatmak
yıllatmaq. bir il saxayıb esgitmek. - zeytun yağını
illatmaliyik.
illığ - illığ vergi: salğın.
ilmak 1. toplantı. yığın. yığva. 2. ilgek. lişmiş, çözülmesi qolay
olan düşün. eğreti düğün.
ilmakli ip: kemend.
ilmik ilrük ilşik
ilti
iltizami im

imarışlamaq
imçi
imda
imdan ima

imlik. ibriq. amlik. emzikli su qabı.
üzerlik tuxumu. yıdıq ot.
akli. merbut. rebtli. - sene akli işler: marbut işler.
elti. alti. iki qardaşın bir birine veren adı. bir qadına göre
qaynı arvadı.
yazmalı. sevimli.
qama. qeme. iz. xet. nişan. tamla. damla. işare. elamet. him. umac. uyuqcığa. yolu belle
tmek üçün, yol qırağında tikilen daşlar. belgilik. işare. elamet. nişan.- damlasız yol: elame
l. - bir damla desen, dalın diye bilerem. -ona bir damla ver. - im edmak: imgemek.
qaş atmaq: işare edmek.
ismarlamaq. tapışdırmaq.
imçi vakil: nişançı vekil. toğraçı. toğrakeş. toğra çeken. inda. dimde. anda. bir and
qaşla göz arasnda.
imdan geri: bundan sonra.
emren. eme. hime. köke iye olan kimse. ermin. ergin. çatmış. yetmiş. vurqun.
imacilik

imak
imaklamak
iman
imgamak
imica
ımızğanma
imqanga
imlamak
imlik
imtili
in

besici imumi. birlikde qoşuş: birlikde qoşuşub yardımlaşma. kömek. lüçnütka. imice. kend işle
dımlaşma.
iymak. eymak ( y <> d ) edmak. elemek. amaklamak. körpe cocuğun yerimeye çabalaması, dep
enmesi. sürünmek. sürüklenmek.
iman daşı: bildak daşı: nişan daşı. im edmek. qaş atmaq: işare edmek. lüçnütka. imeci
rinde yardımlaşma. uyuqlama. pinekleme.
sarı erik.
yimlemek. işaret edmek.
ilmik. ibriq. amlik. emzikli su qabı.
birden. düşünmeden. filbedahe.
1. &k {"ın" ekine örnekler. - gücin: güc ile. iztirari.- yeqin <
yeq: üstün. - yaxın < yAnQ: yan. uzaq olmayan. - yazın <
yaz: yazda. - qışın < qış: qışda. - güzün < güz: güzde. qıçbın < qıç: dalı otururken. dal dalı. - için < iç: içerde.
gündüzün < gündüz: gündüz çağı. - yağın taba: yağıya doğru. 2. ünqür. ünğür. mağara.

ın
ak. { "ın" da olan sesli V oturduğu sözün seslisine göre
değişir}nersenin olduğu, bulunduğu yer, çağ, durumu gösterir. - qışın: qış çağı. - yayın: yay
luqda. kasıbçılıqda. - çağırın: çağıranda.
ın
ak.
ın: { "ın" da olan sesli V oturduğu sözün seslisine göre değişir}nersenin olduğu, bul
yer, çağ, durumu gösterir. - qışın: qış çağı. - yayın: yay çağı. - yoxsulun: yoxsulluqda. kas
inadlıq tomuzluq. - gene tomuzluq tutdu.
inanma umu. umma.
inanmaq tanımaq. - tanrını tanı, ona tapın.
gördüyüna inanan: göz qulu. arpaçı göyerçini.
bir sapa söza inanmaq. dolmayı utmaq.- men bu dolmanı utammaram.
inca
1. tetik. barıq. arıq. axıq. (> barikfars). zerif. - tetik iş. 2.
uzun. sivri. sivir. boylı. uca. boy atmış. - sivri bir cocuq. 3. söyci. zerif. - söyci qadın
. - söyci işler: el işleri. ince işler. zerif işler.
bark inca quyruqlu heyvan: qıl quyruq.
inca inca doğramaq: qıymaq. qılmaq.
inca inca doğranmış: qıyıq. qıyma. qiyma. - qıyıq at.
inca yonqa: künga. qalın dalaşa.
inca dülgarlik: tavşanlıq.
inca aliyib, sıx toxumaq: çox incalamak. dibina gedmak. har naya çöb qoymaq.
inca qabıq: qapıs. qamıs. kamis. zar.
inca, uzun boylu, uyqun boylu, boylu boslu ganc. -dalyan kimi. - dalyan
kimi qız.
incadan incaya: damlada damlaya.
lap kiçik: lap inca. cina. incik. cücak. - cocuğun cina cina dişlari cücarir.
inca ufaq: yuxar. yox kimi. inca. un ufaq.
incadan incaya aramaq: alamak. alaklamak- inca alamak: dibina darı akmak.
inca uzun olmaq: boy atmaq. sivirmak. uzamaq.- bu cocuq bark sivirdi.
incabağırsaq
- inca-bağırsaq darisi, inca-bağırsaq qurusu: qursaq. düdüyün qursağı patladı.
incak incak görüşlü. yosma. adalı. işvali.
incalamak
- çox incalamak: qılı qırx yarmaq. tadqiq edmak.
incalmak
sivirmak. sivri, kasgin olmaq. itilmak.
incgalanmak

inci incik

incikli
incikmak
inciq
incimak

incin
incinmak incinsiz

yincgalanmak. alçaq könüllülük edmek. tanrıya qarşı kiçiklik göstermek. tapmaq. ibadet edmek.
edmek.
acı. ağrı. sancı.
1 . ağrı. acıq. acı. sızı. derd. keder. 2. üzek. üzük. sınğsı. sinğsi. sinsi. sinğci. içden i
um. cefa. 3. analiz. tecziye. 4. cine. cücek. lap ince. lap kiçik.-cocuğun cina cina d
işleri cücerir. 5. könül. xatir. 1 . acın. acılı. ağrılı. sancan. 2. emekli. çetin. zehmetlii
li işdir.
duyqusu gedmek. bayılmaq. büzülmek. titremek.
incik sümük: inc:ik gemik: baldır gemiyi:
könül qalmaq. xatiri qalmaq. sinğsimek. sinsimek. içine işlemek. - çox incimak: burundan qan
damlamaq.
çox sıxılmq, incimak: qan qurumaq.
qol budağın incimasi: burulmaq. burxulmaq. - ayağın buruldu.
yorqunluq. emek. zehmet. - amak çakmak: incinmek.
zehmet çekmek.
yorulmaq. zehmete düşmek.
emeksiz. zehmetsiz. - amaksizin işdir.
incisiz inciş
incitdirmak incitmak

incka incqa
incu inda
indi inak

acısız. ağrısız. sancısız. sıqış. basış. zülm.
toqundurmaq. sataşdırmaq. - bu yazıq kişini, cocuqlara toxundurmayın.
qaqımaq. azarlamaq. paylamaq. sızlatmaq. sızdırmaq. ağrıtmaq. soxmaq. toxunmaq. sataşmaq. yiq
mek. acıtmaq. sancmaq. yormaq. zehmet vermek. zehmete salmaq.
çimdikleyib sızlatdı.
bu yazıq kişiye toxunma.
bize toxundu. - taxılıb incidan: qışmır. mızi.
qışmır kişi. - soxmayınca durmaz. söycke. zerifane. - söycka davranış.
yinçqeka. tapan. abid. - yinçqa qızka. odalıq qız. inçqe qız. keniz.
sancı. saycı. hesabçı.

imda. dimde. anda. bir anda. göz qıpımıda. qaşla göz arasnda.
ela indi: demin. bir az önce. sığırın dişisine deyilir.
inakilka
gövde içerisinde, qöbek qarşısında qulunca benzer bir
xestelik.
ingiltili
çınlayan. tenin endaz.
inğan inğen. dişi deve.
inğak qaplumbağanın dişisi-.
inğan inğan. dişi deve.
inğas kişika
yabancı kimi sağına soluna baxan adam.
inğildamak
çınlamaq. teninlemek.
inğir emir. qırağı. sis.
inğlamak
inlamak. sinğlemek. sınğlamaq. içden, derinden
nırıldamaq, ınğırdamaq. inğlatmak
iqletmek. inletmek. yanqturmaq. yanıqdırmaq.
yandırmaq. seslendirmek.- top gurultus dağları inletdi.
inq
inğ. ınğ. zemir olub, "saninğ" demekdir. - oğlunğ: senin
oğul. - işinğ: senin iş. - işinğin: senin işivin. - galdinğ: sen
geldin. - geddinğ: sen güddin.
ınq
ınğ. inğ. zemir olub, "saninğ" demekdir. - oğlunğ: senin
oğul. - işinğ: senin iş. - işinğin: senin işivin.
inqiliş inqilti. çınqılış. çınqıltı. yanqı. eksi seda.
inqilti inqiliş. çınqılış. çınqıltı. yanqı. eksi seda.

inlamak inğlamak. anğraşmak. canı sıxılmaq. mızmızlanmaq.
sinğlamak. sınğlamaq. içdan, darindan nırıldamaq, ınğırdamaq.
inlatmak
iqlatmak. inğlatmak. yanqturmaq. yanıqdırmaq.
saslandirmak. - top gurultus dağları inlatdi.
ip
ip. ayp. eyp. 1. fikir. zerin. xatir. yad. 2. sayqı. güvan.
e'tibar. 3. yular. cilov. yalav. dizim. dizma. düzüm. dizi.
rişda. arişda. ariş. - ip ucu: yol başı. sarrişta. 4. qordon.
sap. sınır. - yüklari qordonla: ipla. - qızıl qordonlu saat.
ipdan qazıqdan qurtulmuş: öldürülmali. e'dama müstahaq.
ipi qırıq: qırıq. tolandırıcı. dolandırıcı. aldatıb soyğunçuluq edan. aşırıcı. namuss
andırıcıya
yem (mal) olur.
yun, ip kalapi: çolaq. yumaq. yumalaq. bükük.
ip iti: ip iti: qıs qıvraq. sıxıq bark. bark barkina. bak bakina. kip kipina.
ipdan quşaq quşanmaq: çox yarıq, yoxsul yaşamaq.
ipa sapa galmiyan: qancıq. qıncıq. qınıq. qırıq. qılıqsız.
ışıq, lampa, bayrağı göya qaldıran inca uzun ip: savla.
qalın ip: inca sicim. qınav. qanab. qanaf. (< qın: örtük).
ip ucu vermak: yol göstermek.
ipa çakmak: selb edmek. qaplamaq.
ipdan quşaq: son çekde yoxsul.
birinin ipi ile quyuya enmek: güvenmek.
ipden qazıqdan qurtulmuş: çoxlu yazıqlar qırqınlar töretmiş kimse.
ilmakli ip: kemend.
ipsiz sapsız: ilişgisiz. rabitesiz. münasibetsiz.
ipi sapı yox: ele gelir, ele keçir, tutulaca nerse değil.
ipini qırmış: ipi qırıq: qırıq. azğın.
ip nardivan: urçın. örçin. - qalın ip: urqan. örken. ipdanmak
iplanmak. {lan
: dan: 1. varlığı, iyeliyi göterir: ovlaq: yığılan
yer. bolaq: varlı, bollu yer. - suvlaq: suyu bol olan. 2. # qaldırıcı, nefy edici ek. kovlaq: qabığın atmaq}. saplanmaq. sapaqlanmaq. ipden, ipliyinden, sapından olmaq. tel t
el olmaq. çözülmek. açılmaq. dağılmaq.
ipak
- ipak böcayinin qararub qırılma kasali: qara daban.
iplamak ayplamak. eyplamak. 1. (ip: yep: yap: sap). sarımaq.
bağlamaq. 2. xatırlatmaq. yada salmaq. 3. güvenmek. saymaq. önemlemek. ehmiyet vermek. e
'tibar edmek.

iplanmak
.
ı

ipdenmek {lan: dan: 1. varlığı, iyeliyi göterir: ovlaq: yığılan
ı
.
ı.
ı ıı.. .
_....ı . _
ı
ı _ı

r\

qaldırıcı, nefy edici ek. - kovlaq: qabığın atmaq}. saplanmaq. sapaqlanmaq. ipden, ipliyinde
n, sapından olmaq. tel tel olmaq. çözülmek. açılmaq. dağılmaq.
ipli
uruqluq. - uruqluq qova ipli kova.
iplik tel. tar. ip, sap yapmağa yarar yun, pambıq, keten, ipek.
- yün ipliyi, ipek ipliyi, pambıq ipliyi. - iplik iplik: tel tel. qıl qıl. - ipliyi baza
ra çıxmaq: ara düşüb rüsvay olmaq. - iplik paniri: bir çeşit penir. - iğna iplik: çox quru al
-iğnadan ipliya: tam teferrüati ile. - pambıq ipliya bağlamaq: keçeri bir çara tapmaq.
ipsiz eypsiz. bağımız. sayqısız. gülxan beyi. çapğın. her
ilişgiden özgür.
ipucu 1. serrişde. 2. bahana. - ipucu tapdı iliştirdi.
ir
er <> ar. (iriş <> ariş <> eriş).
ir
ir. iren. irin. irken. erken. tez.
ıraq
- üstümüzdan ıraq: bizden uzaq olsun. tanrı esirgesin.
ıraqlıq uzaqlıq. mesafe. bö'd.
irak
irkek. erik. istek. irade.
iralçi önüc. öngür. öngüc. öndec. önde olan. mütereqqi.
sabiq.
irali sürmak
ilartmak. öğmak. önğmak. qabqalamaq. tariflamak. sitayiş edmak.
iramli irimli. arimli. yetimli. çatımlı. layaqatli. layiqli. iste'dadlı.
iran
irin. ir. irkan. arkan. tez.
iran
yarin. yarın. ayran. narsada olan yarıq yer. dodaq.
irgin irginti. irin. irinğ. irik. birikib qalmış, iylanmiş narsa. çirk. yarada su biriksa, iriklaşir.
iri
apalaq. yapalaq. günda. gombul. tombul. bar. qudaman.
qudman. böyük. sarman. azman. qocaman. yeka. qop. yenğa. yoğun. böyük. azim. casim. yonğa. qa
a. gobut. işlanmamiş. adabsiz. tarbiyasiz. xam.- bar yiqda: iri iğda.
açıq, iri addım: dava dabanı.
çox iri: bak böyük. arsal. artal. (< ar). dev. jean.
iri gövdali: tanqalaq. danğalaq. danqa. göbut. quduz. qotur. qaba. gür. qılıqsız. bud
la. küp.
ganc irisi: iri boylu daliqanlı.
iri
iri (< irmak: bütövlanmak. yetginmak). irimiş. armiş. yetgin.
qocaman. böyük. yeka. 1. gövdali. cüssali. 2. sart. qalın.
iri söz. - iri davraq
irik
arik. armiş. erkan, tez yetişan.
iriq
irik. 1. irin. irinğ. irgin. birikib qalmış, iylanmiş narsa. çirk.
- yarada su biriksa, iriklaşir. - iriq otunğka: odun qırıqları.
qıymıq. 2. kal, uyuzun qafası.
ırıq
uruq. vuruq. ılıq. ilik. boy. bölük. şö'ba.
iriqmak irikmak. irkalmak. 1. birikib durmaq. durmaqdan
iylanmak. 2. arkalmak. dayanıb asılanmaq. qudurqanlıq
edmak.
irilaşmak
böyümak.
irilik böyüklük. yekalik. qocamanlıq.
irilik yoğunluq. böyüklük. azamat. casamat.
irilmak qayqıdan titramak. kandi kandini yermak. arılmaq.
irimiş armiş. iri. yetgin. qocaman. böyük. yeka.
irim
arim. 1. yetim. çatım. irma. visul. 2. istixara. tafaüül. fal
açma. - göz arimi: gözün göra bilacak çatı.
irimli iramli. arimli. yetimli. çatımlı. layaqatli. layiqli. iste'dadlı.
irin
1. iran. ir. irkan. arkan. tez. 2. irinğ. irik. irgin. birikib
qalmış, iylanmiş narsa. çirk. - yarada su biriksa, iriklaşir.
irinğ irin. irik. irgin. birikib qalmış, iylanmiş narsa. çirk. - yarada
su biriksa, iriklaşir.
irinğ qıyıq. çirk.
irinqlamak
irinğlamak. irginmak. birkinmak. yığlınmaq.

ırısqal
iriş
iriş
irişmak

iriştirmak irkak
ırq

ırqad ırqal
ırqalamaq
ırqalandı
ırqalanmaq
ırqat

gündelik. onalqa. onğalqa. onşuq. onğşuq. eriş. xeber.
ariş. 1. boy. uzunluq. tar. dal. 2. araba oxu. arişmak. 1. çatmaq. tutmaq. - erişir qonağına
asta geden (qonağ: meqsed. menzil). - bu taxcaya elin irişirmi: boyun çatırmı. 2. yetginm
ek. oluşmaq. - üzümlerim irişti. - irişmiş qızları eriştirmeliyik.
ariştirmak. 1. yetiştirmek. çatdırmaq. - tanrı isteklerive iriştirsin. 2. xeber vermek. - he
rne eşitti, ertesi iriştirdi. irek. erik. istek. irade.
1. fal. 2. uruq. döl. nesil. soy ehfad. ecdad sülale nejad neseb zürriyyet.
- el ırqları: el qolları, oymaqları. - ırqa baxmaq: ırqalamaq. kahinlik edmek. ırğad. işçi. e
ırqat. 1. narahat. 2. emgek. zehmet.
1 . yerinden oynatmaq. laxlatmaq. narahat edmek.
tedirgin edmek. 2. kahinlik edmek. ırqa (fal) baxmaq-.
yırqalantı. qımıldama. sallanma.
yırqalanmaq. qımıldamaq. sallanmaq.
ırqal. 1. narahat. 2. emgek. zehmet.

irqalmak
irkalmakirikmak. 1 . birikib durmaq. durmaqdan iylenmek.
2. arkalmak. dayanıb asılanmaq. qudurqanlıq edmek.
irqan irkan. erken. ir. iren. irin. tez.
irqinmak
irginmak. irinqlemek. irinğlemek. birkinmek. yığlınmaq.
irqinti irginti. irgin. irin. irinğ. irik. birikib qalmış, iylenmiş nerse.
çirk. - yarada su birikse, iriklaşir.
ırlayış oxuma yolu.
ırmaq çay. su. oz. dere. derya. bir gölden axan suyu götüren
yol. çay. arx. ayaq. doğrudan doğruya denize tökülen su. daha kiçgine, bir ırmağa tökülenine
kiçiqine su, üzan söylenir. çağ çağ axan durqun, axıb hem duran böyük suya dara, darya denir
bu ölkenin suları çoxdur.
bir çayın darin olan orta yeri: taban. daban.
çayın, suyun dayaz, gödak yeri: sıqlıq. sığlığ. - ırmağın orası sığlıqdır, keçid veri
dolambac ırmaq. qırx keçid. çay boyu gedmek üçün çoxlu kereler butay o tayına atlamağ
aq.
ırmaq ağzının bir az açıq yerinda qumdan qurulan topar sadd: topuq. - çay topuğu.

ırman
irma
irta

irtalamak

irtiri
irtiriş
irtirmak
irtiş is

- ırmaq, çay içinda, gaminin yolun qapıyan böyük qaya, daş: demir qapı. - arazın demir qapıla
rmen. carçı. qovucu. irim. erim. yetim. çatım. vüsal. erta. sonrası. ardı sırası. gelen. irel
elen. - ertasi gün: bir gün sonrası. sabahı. - bayram ertasi: bayram sabahı. - bu günün işin
aya qoyma: sabaha qoyma. - bu gün bitiremmedim ertaya qaldı. - cuma ertasi: şembe. -er
tesi il: sonrası il.
ertalamak. sonraya buraxmaq. gelen sıraya qoymaq. irelide gelene buraxmaq. - yemek
irtalarsa bayatır. - ora çatınca, erteledik. - bu gün çıxmalıısın, geciksen ertalamalisan.
ertiri. erdiri. ertiriş. irtiriş. tebliğ.
ertiriş. ertiri. erdiri. irtiri. tebliğ.
ertirmek. erdirmek. çatdırmaq. nayil olmaq. - senin
qoşuğuva erdiremedim: senin vüsalına nayil olmadım.
ertiş. yetriş. bulduruş. isal. çattırı. yetşiri. ulaşı. bulduri.
gönderi. götüri. neql.
iz. his. hiz. dumanın, tütenin toxunmasından qalan iz, eser.
ocağa qonmuş qalın his: qurum. - ocaq qurumu. - evi qurum basmış. - qurum boya.
isa
halbuki. - men onu bekleyirdim, o ise savuşub gedmiş. 2.
yerde. yerine. - qorxulu yuxu görmekden ise, oyaq dur.
isik
iysik. çuxurlu. çuxurluq. engebelik. obruq.
isiklik sevda.
ısıq
şerq. şırıq. doğu.
ısınmaq issinmek. qızışmaq. - çox ısınma. qızğınlığ. çox qızışma.
ısırcıq sivilce. qızdırma, ısıtmadan oluşan qabarcıq.
ısırğan gezene.
ısırır ısırqan. azqın. salar. salqan. quduz.
ısırışmaq
bir birin dişlemek, qapmaq. boğuşub ısırışmaq. bir birin
boğmaq. itişib boğuşa qavqalaşmaq. talaşmaq.
dalaşmaq.- köpekler dalaşırlar.
ısırıtmaq
dişletmek. qızdırmaq. - barmaq ısırıtmaq: heyretde
buraqmaq. - itleri ısırtmaq.
ısırqan ısırır. azqın. salar. salqan. quduz.
ısırmaq (böcek. heyvan) gegelemek. vurmaq. çalmaq. sancmaq.
soxmaq. dişlemek. diş keçirmek. talamaq. dalamaq.
dişleyib qoparmaq. qısırmaq. qısmaq. dişlemek.
yaxa ısırmaq: eli yaxasında qalmaq. yardıma gereyi olmaq.

ısırtmaq ısıtma
ısıtmalanmaq ısız

isizka
ısızlanmaq

isizlanmak
iskila ısqa
islanmaq ıslanmaq

ovuc ısırmaq: elin ayası dişlemek. çox qızmaq
barmaq ısırmaq: barmağın dişlemek. şaşmaq.
ayı dalamış.
dodağını ısırmaq: şaşı qalmaq. heyret edmek.
dodağını ısırmaq: şaşı qalmaq. heyret edmek.
ısırıb qoparmağa çalışmaq: gevmek. - at gemini gavirir. qaptırmaq. - itlere ısırtmaq.
aq ısırtan durum: şaşırtıcı, mat qoyan durum.
sıtma. küyük. göyük.
sıtmalanmaq. ısıtmıya tutulmaq.
isizka. şuluq. çuluq. etacı. kekire. ges. qaçurqan.
qaçıran. kötü. bedexlaq. - kakra kolu: acı etacı kişi.
ısız. şuluq. çuluq.
isizlenmek. şuluqluq edmek. sevimsizleşmek. yaramazlaşmaq. duzsuzlanmaq. sırtılmaq. ısızlanma
. şuluqluq edmek. sevimsizleşmek. yaramazlaşmaq. duzsuzlanmaq. sırtılmaq. ağız. yanşaq. yanaş
yer. sulama. abyari.
çox islanmaq: sucuq olmaq. epinmekcığa. sulanmaq.

ıslatış nerseni döğerek sulandırı, oğub, ezib yumşatı. kötek.
dayaq.
ıslatmaq
yepitmek. epitmekcığa. sulatmaq.
ıslatmaq
yılpatmaq. yalpatmaq. (ot. saman. yem) yumşatmaq.
islamak hislamak. hislendirmek. hise tutub qarartmaq. his
qoxutmaq.
islanmak
hislenmek. hisden qarartmaq. hisle qoxunmaq.
ıslı
1. yumşaq. uslı. uslu. uslı. edebli. mülayim. helim. 2.
dinc. rahat.
islik şenlik. bolluq. varavanlıq. avadanlıq. abadanlıq.
ıslıq ışqırıq. qışqıraq. fışqıraq. fışqa. sıqlıq. sesi dil dodaq ile
sıxaraq çalınan iti, ince dar ses. - ıslıq, fışqa çalmaq: sıqlamaq. - ilanın ıslıq çalması, f
lmaq: ışqırmaq. qışqırmaq. ıslıqmaq. fışqalamaq.
ıslıqmaq
ışqırmaq. qışqırmaq. ıslıq çalmaq. fışqalamaq.
islub yol. qırım. kesim. biçik. terz. şekil.
ismarlamaq
imarışlamaq. tapışdırmaq.

ısnac (< ısırmaq: dişlemek). sinec. sıkınc. sikenc (> şekencfars).
çin. erme. eğme. axma.
ısnat8 üzü qara.
ısra
axır. son.
israr edmak issilik
issinmak
issiz
issizlik
istadmak
istak

istakli

saplamaq. taxılmaq.
issilik vermak: qızdırmaq. qızışdırmaq. - qırmızı biber, toyuqları qızdırar: yumurtla
r. ısınmaq. qızışmaq.
1 . boş. mehrum. 2. iyesiz. açıq. yiyesiz. sahabsız. yiyesizlik. sahabsızlıq. tapdırmaq. sevi
dirmek. sevindirmek. 1 . irade. ixtiyar. - öz istayizdadir. - istakli: ixtiyar sah
ibi. -istakdan düşmüş qoca. - istayim qalmadı daha. 2 . reğbet. meyil. - istak edmak: arzu e
dmek. 3. qibte. arzu. - kime qibta edirsiz. 4. meqsed. qesd. 5. ehtiyac. - ne is
tayiz var. 6. lazim. - istaksiz: lazımsız. 7. ixtiyar. irade. isteyiş. arzu. xahiş. tele
b. iştiyaq. özlem. yapqa. yapaqa. yapaq. abaqa. abqa.: irek. erik. irkek. irade. qızıq.
qınıq. izdek. hacet. - tam istakla: min can ile: tam arzu ile. yaxuş. xahiş. könül. arzu. 8.
alacaq. umac. ümid. teme'. dilenc. arzu. yaxış. xahiş. ac. damağ.
istahdan, iştahdan düşmak: açımlanmaq. soğumaq. üreyi vurulmaq.
arzulu. arzuman. talib. azarkeş. heveskar. dilekli. xahişli. isteyen. arzulayan. aru
zlayan. arzılı. aruzlı. arayan.
dilayan. dilakli. talabkar. ömür. şux. şan. maraxlı. şatır. qarib. sevimli. marağa. yubağan.
cazib. umaq. sevimli.
- çox ömür birisidir. - ömür kişi. - istakli değilam.
istaksiz
könülsüz. arzusuz.

istalamak
(i <> ü ) üstalamak. üstün galmak.
istalik4
balak5. yadigar. sıylıq.
istam istama. arzu. aruz. arama. dilama. dilak. talab. - arz o
talab: verma alma.
istama istam. arzu. aruz. arama. dilama. dilak. talab. - arz o
talab: verma alma.
istamak 1. aramaq. - kimi istayirsiz. - na istaya geddin ora. 2. qasd
edmak. - naraya istayirsiz. - oraya istamayin. 3. öksimak. arzulamaq. dilamak. 4. çağırm
aq. da'vat edmak. 5. möhtac olmaq. lazimli olmaq. - har mahalla bir kitab evi isti
r. 6. baş vurmaq: üz tutmaq. 7. asmak. arzulamaq. -ürayin na asir. - asmasa varmaz, as
masa azmaz. 8. tuqmaq. 9. yubamaq. çakmak. cazb edmak.
istamaz lazım degil. ehtiyac dagil.
istamiyarak
zoraki. üraksiz.
istanmak
çağrılmaq. da'vat olunmaq. arzulanmaq. talab olunmaq.

istar gerek. - gerek zengin olsun, gerek yoxsul olsun.
istardim
xahiş edirem.
istarak tayaqan. dayaqan. tayın. qesden. bilerek.
istarsa inşallah.
istayan istekli. arzulayan. aruzlayan. arzılı. aruzlı. arayan.
dileyen. dilekli. telebkar.
istayiş 1. istek. arzu. xahiş. teleb. çağrış. de'vet. 2. > sitayiş.
öqül. öğül. ökül.
isti
- isti yer: sıcaq. - sıcaqdan soyuğa çıxmaq.

1. mesele. önem. 2. vezife. yapcaq. 3. emr. madde.
meslehet. meşquliyet. 3. hacet. - işimi görmedi. - işini bilir. - işini bilmeyen terse qıçar,
yoldan çaşar. 4. düzle. sen'et. peşe. 5. çalış. zehmet. eziyet. 6. neqşe. neqş. -iş işdan keç
dan çıxmaq. 7. emel. ada. adaq. (< edmak). 8. senet. - çaki, cizgi işlari: oya.
iş ola: sanki iş görmüş demedir.
iş başında: meşqul.
iş köynayi: iş paltarı.
iş bilmaz: qalac. avara. gic. kal.
işa tutan: işledici. işleden.
iş paltarı: tozluq. önlük. peşgire.
-

işa qoymaq: qayırmaq. qulluğlamaq. xidmet vermek.
işa yaramaq: yer tutmaq. - bilgivi işe salsan, yaşamda yer tutarsan.
işi böyük götürmak: qapını böyük açmaq: ağır xerce girmek.
işi gilifina, qılıfına qoymaq: qabına, yerine qoymaq.
qılıfsız iş: sayı ölçüsü olmayan.
işi olan: işsiz olmayan. işli. qapılımeşqul. şağil.
işi sırasına girmak: işi yoluna girmek, düzelmek.
işsiz durmaq: boş durmaq.
sıqı iş: telesik iş.
işa baxmaq: iş görmek. işle meşqul olmaq.
iş güc: meşquliyet.
iş bilir: kar aşna.- iş bilmez: bacarıqsız. qafil. - iş çıxarmaq: mesele çıxarmaq.
iş ari: becerikli. elinden iş gelir.
işli güclü: değdeğeli. meşqul.
usta işi: ustadane.
iş gördürmak: işletmek. çalğaşdırmaq. çalışdırmaq. meşqul edmek.
işi olmaq: işi, sözü geçrilmek. ii görülmek. isteyi mesedi elde olmaq.
iş içinda iş var: işlerin içinde gizli iş var.
iş işdan keçmak: artıq olub keçmek.
iş başı: rei's. başçı. amir. emele başı.
işak başı: 1. işin qaynağı. serçeşme. menbe'. 2. işleri aparan.
iş başında: iş üstünde.
iqna işi: qısnaq.
bir işa özel geyim. iş paltarı. kesbet. kisvet (< kasmak).
çöpçü, süpürgeçi kisvati.

çerik kisvati. - iş biliksiz: görgüsüz. denemsiz. tecrübsiz. alışmamış. toy. ecemi.
iş güc: tölev. tölef. iş. peşe. şuğl.
al işi: yazma. qelemkarlıq. oyma. - iş becaran: işqouzar. işqoyar. - iş işlama: işde
unma. hereket.
iş kötüyü: başmaqçı, qessab kimi işlerde işlenen bir parça olan kötük. - işa galma: y
fe'.
yalandan iş: bezek. yaldız. üstün görü iş. üstün gör işleme. göz boyama. solaylama. q
onun diplomu bir yaldızdır. - içi tezek, üzü yaldız.
ak. sözün sonuna gelib " yol. sayaq. taz. şiva"nı gösterir. - gediş: gedmek yolu. söylayiş: söylemek yolu. cnubcHûn crtulûcû r>nv a\/rın rfarrA \/ar
işan işbu
işçi

işçilik işda

işamak

işatmak işganba işganca işgancalamak

yetakçi. mürşid. malla.
qoşulu galan adı vurqulama sözü. - işbu gün onuncu gündü. - işbu sizidiz o geca orda.
işçi 1. amala. rancbar. al işi göran. ırğad. amala. işlayan. qablan. qablayan. kasana. - güni
naşma. gündalikçi. 2. tikişçi. sanatkar.- işçi qız.
gündalik işçi: aylaqçı. dolanbac işlayan.
yalandan işçi: başı soyuq. yaldızçı. üstün görü işlayan. üstün gör işlayan. göz boyaç
tkarlıq.
işda o işda bu. - işda kağaz işda qalam.
ayaq bağı: angal. köstak.
bağı oğalamaq: kütüklari oğsalayıb, qabıqların düşürmak.
yahar bağı, bandi: aşırtma. aşırma. qulan. qaşnamaq. qaşınmaq. su tökmak.
(heyvan) yerdan başaqa yera, demak duvara işamak: siqmak. sıqmak.
sıçdırmaq. çox qorxutmaq.
içganba. qiriş. kiriş. heyvanların birinci qarnı.
şikanca qısac.
qısaclamaq. qısıqlamaq.
işgil

işgillanmak işgillaşmak
işgillik ışıq

ışıqlamaq

ışıqlıq

müşgül. bur. bor. güclük. çetinlik. zehmet. sanma. zenn. gümançetinlik. düğün. mesele. pırobl
bize güclüyü yoxdur. - güclük vermek: zehmet vermek. - güclük çekmek: zehmet çekmek.
müşgül olmaq.sarplaşmaq. sarpa sarmaq. gücleşmek. -işler sarplaşdı.
müşgülleşmek. çatallaşmaq. budaqlanmaq. qollanmaq. dallanmaq. pürüzlenmek. bürküşmek. - iş bu
zorluq. zehmet. - işler gücla keçdi. - gücla yapa bildik. boya.
ışıq qıbı: ıştın. ışton. qendil.
kor ışıq: kor çırağ: kor qendil: çox esrük: berk kefli.
ışıq topı: ışıq damlası: çox gözel cocuq.
ışıq içinda yatsın: allah rehmet elesin.
ışıq, sönacak olub gena parlamaq: dalıb çıxmaq. ışılamaq. qaranlıqda yaşının, aydının
şimşek ışıladı. - gözleri ışılamaq: çox itilik göstermek.
aydınlıq. reşenayi. yaşnalıq.
ışılamaq
ışıqlamaq. qaranlıqda yaşının, aydının yalabıması,
parlaması. yalabımaq. parıldamaq. parlamaq. - şimşek ışıladı. - gözleri ışılamaq: çox itilik
ışıldayan
parıldama. yalabıq. parıldı. parlayan. parıldayan.
direxşan. - yalabıq saçlar.
işilmak işe yatmaq. işe yordam hasıl edmek - yişilmek.
yuşılmaq. yuşulmaq. yüşilmek. yüşülmek.
ışıltılı
- ışıltılı, barraq olmayan: tonuğ. donuğ. dumanlı. tüssüli.
bulutlu. boz. soluq. - donuğ sırça.
ışıltılı
- ışıltılı, barraq, sarı göz: durna gözü.
işisiz qapısız. qulluğu, xidmeti olmayan. qayrılmamış.
me'muriyetsiz.
işiz
işsiz. işsiz gün. te'til.
işkancaya qoymaq
qızqurmaq. cezasını çektirmek.
cezalandırmaq.
işqab 1. dilab. dolab. nerse doldurmaq, qoymaq üçün, duvar
oyuğunda, yaxud ayrıca yapılmış, qefeseli, qanatlı qapılı olan içek yer. - dolabda saxlamaq.
aba qoymaq. - aşıq (aşlıq) dolabı. - geyim dolabı. 2. ışıq qab. ıştın. ışton. qendil.
işqanca

işqil

işqil

işqillanmak

ışqına
ışqırıq ışqırıq
ışqırmaq
ışqırmaq
işqoyar
işquzar
işladan
işladici
işladilacak
işkanca. qızaq. qazıq. - neden böyle qazıq, böyle qızaq. -qopan qazıq: qiyamet uqubeti.
işgil. ağır yük, mal heyvanın el ayağın bağlamaqa yarar
ip, bağ. cıdamlı, berk ip, bağ. sicim. cıdar. - olmasın
işgila düşdük. - bu ne işgildi ki açan yoxdur.
1 . quşqu. güman. şübhe. şegg. vesvese. - bu haxda işgil
yoxdu. 2. müşgül. güclük. - işlerimiz işgila düşdü. quşqulamaq. gümana düşmek. şübhelenmek.
şegglenmek. şübhelenmek. vesveselenmek. - bu haxda
işgillanmiyin.
qara mercan balığı.
fışqırıq. topraq fışqa.
qışqıraq. fışqıraq. fışqa. ıslıq.
1 . qışqırmaq. ıslıqmaq. ıslıq çalmaq. fışqalamaq. 2.
fışqırıq. düzeltmek.
qışqırmaq. qıçqırmaq. ıçqırmaq.
işquzar. iş beceren.
işqoyar. iş beceren.
işledici. işe tutan.
işleden. işe tutan.
- işladilacak yol: qan alacaq damar.

işlak 1. işa galan. iyi işlar. 2. çox işlananan. 3. işlak yol,
soqaq. 4. tacrübali. idmanlı. alışıq. 5. tıxanmamış. açıq. pozuqmayan. çabıq. iti. 6. axal. r
olmayan. -yürük pul. 7. işa galan. iyi işlar. çox işlananan.
işlak olmaq: işlamak. yürümak. rayic olmaq. axmaq. işlama
1. oyma. 2.
yapma. e'mal. 3. toxnaq. toqun. keçma. etgi.
ta'sir. - onun varından biza toxun yoxdu. - toxunun azaltmaq. - toxunun güclatmak.
bu qurdun biçiminda olan naxışlı sırma, işlama (parça. şakil): tırtıl. dartıl.
iş işlama: işda bulunma. harakat.
üstün gör işlama. bazak. yalandan iş. yaldız. üstün görü iş. göz boyama. solaylama. q
onun diplomu bir yaldızdır. - içi tazak, üzü yaldız.

işlamak 1. (kasib, qazıb) düzatmak. yontmaq. yonmaq. (toprağı)
kullamaq. sürmak.etgilamak. keçmak. toxunmaq. asar edmak. - mana onun sözü toxunmaz. - s
iza elabil çox toxundu bu. 2. girmak. keçmak. yapanlamaq. abanlamaq. iqdam edmak. ni
fuz edmak. - bu ağrı içima işladi. - onun ölümü biza çox işladi. - işlamak aracı: avadanlıq.
keçmak. etgilamak. ta'sir edmak. ¬

soyuq içime savdi. 4. tutmaq. keçmek. etgili olmaq. - bu boya ile damqa iyi tutar. bu boya tutmaz. 5. ürek tapıb işlemek. tavranmaq. davranmaq. tovranmaq. qeyret qılmaq.
qızıqmaq. qılınmaq. qımıldamaq. işe keçmek. eksülemel göstermek. - bu işlerie qarşı davranmal
. - davranırsa, vurulduğun görürdü, anlırdi. -tavranmağa canım daha yox. - iyilikle tavranmaq
leri qaqarın. tetik davranmaq. gevşek davranmaq. ağır davranmaq. 6. yürümek. 7. rayic olmaq.
işlek olmaq. axmaq. 8. hereket edmek. cevlana gelmek. - qan damara yürüdü. 9. keçmek. - şeh
sümüye yürüdü.
toxunub qapıb içina işlamak: tutmaq. - deniz tutmaz meni. - arax bilesin tutmuş.
işlamaz işsiz. atıl. atqıl. atqın. yatıl. yatqıl. yatqın. etgisiz.
esersiz. qapalı. qapanmış. bağlı. keçilmez. yubat. meettel. mesdud. tıkalı. tıqanmış. qapanıq
tıqanıq yol. - tıqanıq - tıqanıq iş. - tıqanıq borı. - tıqanıq ağız.
qapalı göz. - qapalı qapı. - qapalı yol. - qapalı çarşı. işlanma
yapılma. d
olunma. - bu masanın yapılmasi
qolaydır.

işlanmak
1. (kesilib, qazılıb) yontılmaq. yonulmaq. düzedilmek. 2.
sapan işlenmek. sürülmek.- bu quraqlıqda sapan
sürülmaz. - bir yağmur yağınca yer sürülür. işlanmamiş
1. qırlığ. qırac. çöllük. abad o
topraq. 2. qaba. iri. yonğa. gobut. edebsiz. terbiyesiz.
xam. 3. tutunmamış. kullanmamış. toxunulmamış. yeni.
tutunmaş yaşmaq. - tutunmaş yapı. - tutunmaş topraq. işlanmiş
- qızıl sırma
nmiş parça topu: som sırmalı taqa: altın
uluq taqa.
işlar toxunlı. toxnaqlı. keçer. etgili. te'sirli. - onun varından bize
toxunlı bir ne yoxdu. - toxunlı soyu. - toxunlı söz.
işlatilmak
sanalmaq. sayılmaq. yürüdülmek. hesablanmaq.
mehsub olunmaq.
işlatmak
açmaq. tutmaq. baxdırmaq. gördürmek. icra etdirmek.
kullamaq. yapanlamaq. abanlamaq. çalğaşdırmaq. çalışdırmaq. iş gördürmek. meşqul edmek. kulla
maq. qollanmaq. kullanmaq. tutmaq. istixdam edmek. kullamaq. kollamaq. qayırmaq. y
iyelenmek. serf edmek. palamaq. istifade edmek. yürütmek. saymaq. sanamaq. hesablama
q. mehsub edmek.
onu o kullayır.

bir nayi işlatmak, iyalanmak: tutmaq. - bu tarlanı tutmalıyıq. - bu iki topraqda
n bilmiram hançın tutum.
tutub işlatmak: alıb kullanmaq. qablanmaq. qaplanmaq. -türklarin kandi alifbası
olarkan, arab alifbasın qaplandı: qabul etmiş. - islam dinin qaplanmaq.
çatir, örtük, parda tutmaq.
qılınc tutunmaq. qalam tutunmaq.
uşaq (çırağ, şayırd) tutmaq. öğratci tutmaq. işçi tutmaq. -bit yol, iş tutmaq.
işlayan 1. yaradan. sane'. xaliq. 2. sanatkar . 3.
yapan. qılan. amil. fail. - bu işi işlayan. 4. işçi. qablan. qablayan.
üstün görü işlayan: üstün gör işlayan. başı soyuq. yaldızçı. yalandan işçi. göz boyaç
işsiz boştur. boşdar(< boş + durmaq).- boştar parası: işsizlik
parası.
işsiz olmayan: işi olan. işli. qapılımaşqul. şağil.
işsiz işiz. işsiz gün. ta'til. aylaq. avanaq. boş gazan. avara.
havayı. işlamaz. atıl. atqıl. atqın. yatıl. yatqıl. yatqın. etgisiz. asarsiz.
işsizlik
haylazlıq. hırsızlıq. tembellik. gücsüzlük. uğraşsız.
meşquliyetsiz. boşturluq. boşdarlıq (< boş + durmaq).boştarlıq keçirmak: işsiz qalmaq.
iştah - iştahdan düşmak: açımlanmaq. soğumaq. üreyi vurulmaq.

- iştah verici: açar.
iştahlı yatba. yamat. eğik. mayil- içkiye yatbalı kişi. - yuxuya
yatbalı: yuxuçul.
işta
uşde. üşde. bax. haza. - işda o işda bu. - işda kağaz işda
qelem. - işta qelem, işte kağız. iştibah edmak kırıxmaq. qayıxmaq. bara qoymaq. - söz arası
uçqunmadın.
iştidad qızğınlıq.
ıştın ışton. qendil. ışıq qab. işqab.
iştiyaq özlem. istek.
ışton ıştın. qendil. ışıq qıbı.
işva
girişme. qırışma. qır verme (< qırılmaq. burulmaq).
buruqma. naz. qemze. qaş göz ile oynanma.
işvali yosmalı. edalı. zerafetli. yosma. incek görüşlü. edalı.
it
- it dirsayi: arpacıq. - it burnu: nesrin gülü. - it xiyarı:
ebucehl qarpuzi. - it darnayi: qalabalıq, hay küylü yer. - it sürüsü: çoxluq. qalabalıq. - it
n: acı cikdem. - it yatğı:

pozuqlar yığıncağı. - yaban it: qudurqan. edebsiz kişi. - it oğlu: köpekoğlu. kopoyoğlu2. hin
itlari quşqutub boğuşmağa yarar sözlardan: qıs qıs.
it quyruğu: bitgi adı. bel buran. it
bax > köpak.
ita
icbar.
itak
mecburi. icbarlı olan. zorlanan. - itak qoşullara tutulmaq. ita işler. - itaksiz işlerinen uğraşmaq.
itaqu değirmanda dönen daşın üzerine mindirilen ağac
parçası. ünun biraz qalın olması istenirse daş bununla
biraz yuxarı qaldırılır, ince olması istenirse aşağı
endirilir.
italamak
- itib, italiyib vermak: tayamaq. dayamaq. teslim edmek.
dartmaq. yollayı vermek. serv edmek. servis vermek. - geder getmez bir acı qehve day
adılar. - bir yemekden qurtulmamışdıq ki, ele öbür yemek dayandı. - bu nedi dayadın mene.
italamak
itmek. püsgürtmek. geriye çekdirmek. itmek. sürmek. bu toru bir az ireli itin. - onu yana itdi.
bu barut tüfengi tapdirir. italatmak
ittirmek. sürdürmek.
itamak - itarak, basaraq soxmaq: tıqmaq. - yunu yastığa, balışa
tıxmaq.
itgi
1. boşuna. yazıq. bihude. heder. 2. zerer. ziyan. - bu işde
mene çox yazıq oldu.
iti
itiq <> iqti. 1. apuq. apqu. yapuq. titik. çalağ. çabıq.
işlek. itik. ütük. uçarı. çapqın. qırıq. heşeri. - uçarı
çapqınlardandır. 2. pis. acı. yaxşıqsız. oxarsız. qaba.
sert. - acı söz. 3. burraq. burqaq. bırraq. bırqaq. qıvraq.
yeyin. 4. celd. sulaq. çabıq. tetik. çalağ. çalt. biçqul.
yüvrük. çaqğan. qıvraq. dartılı. çekilmiş. taqa. teke.
yengil. - çox tetik biridir.- sulaq at. - sulaq er. 5. kesgin.dal
yaraq. sarım. salım. bilek. bilenmiş. sivri. sivir. hadd. sivri sözler. 6. kibrit. quru. tünd. bedexlaq. 7. qıyaq.
ürkek. cesur. igid. - qıyaq qehreman igid. 8. qut. qat. 9.
şedid. basma. 10. tetik. canlı. fe'al.gevşek olmayan. tetik kişi. - tetik ol!. - tetikliyin ölmesin. 11. telesik. sıqı
sıkı. sıxı. yeyin. süretli. eceleli. - sıqı iş. - sıqı sıqı: telesik.
ecele ile. 12. yaman. yavuz. beter. yaklış. 13. balkan.
keserli. 14. Batman. patmanaq. bat. bet. ağır. güclü.
qalın. dayaqlı. samballı. Celdfars < çalt. yeyin. tez.
basım. çalasın. çala çala. çappaq. sürekli. ersay: çivri.
sivri uclu.
iti qaçmaq: qusquna güc.
iti qıvraq: çağ durumlu. quşqunlu. qusqunlu. çağlayan.
iti xuylu: pozuq. ekmir. ekir. bedexlaq.

-

ip iti: qıs qıvraq. sıxıq berk. berk berkine. bek bekine. kip kipine.
iti olmayan: ağır. tutuq. - tutuq kişi. itica
atilla. atıqla. atıla.
hiddetlice. şiddetice.
itik
1. açıqqöz. çalağ. huşlu. 4. itmiş. düşük. 3. ütük. tekever.
çalağ. telesik. varışlı. yeyin. - varışlı kişidi.
itiliyin itirmak: qırılmaq. düşmek. - fırtına qırıldı. - soyuq qırıldı.
itiq
iti. <> iqti. ütük. uçarı. iti. çapqın. qırıq. heşeri. - uçarı
çapqınlardandır.
itilaşmak
- yenidan itilaşmak : geri dönmek. tepmek. artmaq. - yara
tapdi.
itilmak 1. azmaq. - yel azdı. 2. itimek. kesfinleşmek. 3. sivirmek.
sivri, kesgin olmaq. incelmek.
itim
idim. dim. - söyledi idim: söyledim:- vardı idim: vardım:
itimak 1. itilmek. kesfinleşmek. 2. sertleşmek. berkimek. 3.
yapramaq. qaçmaq. telesmek.

itinmak qızışmaq. teşviq olmaq. terğib olmaq. - uşaqlar oxumağa
qızışdılar.
itirmak ıçqınmaq. elden vermek. - ovu ıçqındın, quşu ıçqınma: ovu
elden verdin, quşuvu elden verme.
itişmak 1. azışmaq. uzaşmaq. acışmaq. qızışmaq. qutruşmaq.
hiddetlenmek. 2. birbirin qaqmaq, itelemek. qoğuşmaq.
qovğalaşmaq. - itişmakdan işlemeye çağ tapmır. 3. bir
birin itelemek. tepişmek. birbirin tepelemek. uruşmaq.
savsaşmaq. savaşmaq. itişib boğuşa qavqalaşmaq.
talaşmaq. dalaşmaq. boğuşub ısırışmaq. - köpekler
dalaşırlar.
ititmak 1. azışdırmaq. uzaşdırmaq. acışdırmaq.
hiddetlendirmek. 2. sivritmek.
itmak 1. ezikmek. yazıq olmaq. zaye' olmaq. fovt olmaq. telef
olmaq. 2. itelemek. püsgürtmek. geriye çekdirmek. - bu barut tüfengi tapdirir. 3. mecbur
edmek. - meni bu işe neye itisan. - öğrenmek itmakla olar. - yaşamda itmayinca bitmir:
heç ne olmur. - uyqarlığı (medeniyyetin) temeli itmakla başlayır, yasa (qanun) ile sürür. 4.
aq. teşviq etmek. terğib etmek. - uşaqları oxumağa qızdırın. 5. yox olmaq. batmaq. - var yoxu
atdı. 6. itelemek. sürmek. bu toru bir az irali itin. - onu yana itdi.
dürtüb itarak xırpalaşmaq: çakiş bakişmak: qaqışmaq.
itarak, basaraq soxmaq: tıqmaq. - yunu yastığa, balışa tıxmaq.
itib, italiyib vermak: tayamaq. dayamaq. taslim edmak. dartmaq. yollayı ve
rmak. serv edmak. servis vermak. - gedar getmaz bir acı qahva dayadılar. - bir yemak
dan qurtulmamışdıq ki, ela öbür yemak dayandı. - bu nadi dayadın mana.
itmiş 1. itik. düşük. 2. keçmiş. geçgin. sabiq.
ittirmak
1. azikdirmak. yazıqlamaq. zaye' edmak. fovt edmak.
talaf edmak. 2. italatmak. sürdürmak.
üstüna ittdirmak, atlatmaq: sıçdırmaq. çox qorxutmaq. iv
yiv. iz.
gavir. kavilmiş. oyuq. (suyun yerda axmağından
açılan) arx. oluq. narsanin üstünda açılan yol. yol.
uzunasına olan oyuq. - iv pozuq çarçiva. - zivananın ivi.
ivdirmak
tizik yeritmak. talasik çatdırmaq. qoşdırmaq.
ivadilik
ivakinlik. talasma. çapuqma. acala.
ivakinlik
ivadilik. talasma. çapuqma. acala.
ivilmak qoşılmaq. qaçınmaq. telesmek. tizik yerinmek.
çaqqanmaq. çaqlanmaq. - böyle qoşılmaz. -qoşılmağında çeki, heddi var.
ivlak avlak. evlak. 1. tarla. bölünmüş yer. 2. bölünmüş yerlerin
ivi, xetti. kerpici. - avlak paltar. - avlak parça. - ekin ekilmemiş evlek doğru gedme
z. 3. dönem. eni boyu qırx arşınlıq yer. rüb'. 4. avlaq. arx. güh2. su yolu.
ivli
yivli. 1. uzunasına oyuğu olan. oyuğlu. cizgili. yollu.
oluqlı. - ivli çerçive. 2. ilan kavı (köyneyi) kimi dolaşıq uzanan oyuğu olan. - ivli top. i çivi: piç.

ivma
qoşu. qaçu. qaçış. qoşış. hervele. yüryüş. telesik.
qoğala qaç.
iy
- qoxusun, iyin duyurmaq, yoxlatmaq, baxdırmaq: iz izer
bildirmek. qoxulatmaq.- bu gün ne pişirmişim, ne yapmışım sizin hamınıza qoxulatacayim. - gör
bir yana, heç bel duyduğun qoxulatmadı.
- qoxu, iy duyulmaq: qoxumaq. izi çıxmaq. - o ne yapsa
qoxur. - ne duyduğu qoxur.
iyalanmak
- bir nayi işlatmak, iyalanmak: tutmaq. - bu tarlanı
tutmalıyıq. - bu iki topraqdan bilmirem hançın tutum.
iyalanmak iyasiz
iyi

iyid

etinmak. edqinmak. qılqınmaq. olqunmaq. alqınmaq. alşınmaq. sahab olmaq. açıq. yiyasiz. sahab
. issiz.
eyi. 1. adaq. adlı. yaxcı. dak. eyku. gözal. arun. - daha iyiraq: yeqrak. yeğrak. yağrak.
2. haq. haq. - iyi söylamak: haqlı söylamak. 3. oqat. onqat. uyar. münasib. öğüz. duraç. doğr
l. uz. çin. doğru. yarar. saleh.
bark iyilik: a'lalılq. yavuzluq. antiqlik. foquladalik. xariqüladalik. qıyaqlıq.
4. tak. danğ. münsif. 5. yaxşı. yaqşıq. alan. gözal.
iyi getmayan: akşi. aksi. tars. zidd. uğursuz. manhus. -aksi iş. - akşi durumda.
- akşi görüşlar.
iyi olmaz: onğmaz. savuşmaz. keçmaz. müzmin. -savuşmaz xastalik.
iyi bax: saqın. olmuya ki. diqqat ed. zinhar.
iyi düşünülmüş: mülahizali. tartılı. dartılı. taammülli.

iyi gediş: uyqunluq. axış. yaqış. yaxış.
iyi kötü : xeyr ü şarr.
iyi galmak
yaraşmaq. uyğun galmak. münasib galmak. müvafiq galmak. yaxışmaq. u
ymaq. comard. arun. arın.
iyilaşma
esenlik. toxdama. şefa.
iyilaşmak
- iyilaşmak: kendini toplamaq: - çox keçmeden yaxcı özün
topladı.
iyilaşmak
arılmaq. arımaq. qalxmaq. düzelmek. şefa tapmaq.
dirçelmek.
iyilaşmak
gelişmek. semirmek. - yolçuluq size yaramış, çox
galişmisiz.
iyilaşmak
iyi olmaq. keçmek. savuşmaq.- ısıtması savuşmamış
hele. - baş ağrısı savuşsada, göt ağrısı savuşmadi.
iyilatmak
savuşdurmaq. keçişdirmek. keçirmek. atmaq.- savaşı
savuşdur.
iyilatmak
yeğletmek. onartmaq. onqarmaq. sağaltmaq. düzelmek.
iyilik bere. yaxşıqlıq. tatlılıq. dadlılıq. yavaşlıq. mülatifet. lütf.
ehsan. - iyilikda bulunmaq: doğru durmaq.- dadlılıqla
kendini vaz keçirdi: qutardı. - dadlıqıla qandırdım.
iylanmak
qoxumaq. 1. pozulmaq. ağırlaşmaq.- yemek ağırlaşdı. 2.
sökülmek. bir giz, sirr, iç açılmaq. ifşa olmaq. qoxumaq.
- yarın onun işleri qoxacaq.
iylanmiş
iğdin. qoxumuş. pozuq.
iylaşmak
qoxuşmaq. dilleşmek. tanışmaq. bilgişmek. yıtlaşmaqka.
yıdlaşmaq. yıylaşmaq. qoqlaşmaq.
iylatmak
bir gizni, sirri, içi açımaq. sökmek. qoxulatmaq. ifşa
edmek. - yarın onun işlerin qoxulatacağam.
iymak eymak imak. ( y <> d ) edmak. elemek.
iz
is. 1. eser. - yazıq olsun ki bir iz buraxamadı. - izina uymaq:
arxalanmaq. teqlid edmek. tabe' olmaq. - izi belürsüz: yoxalmış. 2. arxa. geri. - izina
dönmak: geri dönmek. rücet edmek. 3. his. hiz. dumanın, tütenin toxunmasından qalan iz, eser
. 4. nişan. qalıq. eser. - yaranın aki. - aksiz cerrahlıq. - akli yanaq: nerseden qalmış iz.
- ak belli yama. -aki belirsiz. 5. iv. gevir. kevilmiş. oyuq. (suyun yerde axmağından
açılan) arx. 6. qama. qeme. im. xet. nişan. 7. yadgar. qalıntı. eser. nişan. 8. yer. damağ.
iz izar bildirmak: qoxusun, iyin duyurmaq, yoxlatmaq, baxdırmaq. qoxulatmaq. - bu
gün ne pişirmişim, ne yapmışım sizin hamınıza qoxulatacayim. - gördükleri bir yana, heç bel
xulatmadı.
izba
1. külbe. kümes.ufaq, yosulyana kiçik demekce, yuva. başın kümasina soxdu. - bir kümasda otrur. 2. xaraba. pozuq. - izba yer.
izçi
iziçi. güdücü. güdek.
izdak istek. hacet.
izadfars

(< is: yiya). yiyalik. kandüklük.

izan
izlayan. qoğan. qovan. ta'qib edan. - yel qoğan: yüksak
yera vurulub, yelin asmasinin , asan yönün göstarir.
iziçi izçi. güdücü. güdak.
izina düşmak: qoyulmaq. dalıcan yügürmak. hicuma keçmak. - qoşun
böyük bir çaba ila yağılara qoyuldular.
izqara Buxar < bük. Buğ. çığa.
izlamak . peylamak. diblamak. sonğlamaq. sonlamaq. sürmak.
ta'qib edmak. - av sürmak.
- gizlica izlamak. dinlamak: güdmak. anındamaq.
andamaqc.
izlani oxu. öğrani. mutalia
izlayan izan. qoğan. qovan. ta'qib edan. - yel qoğan: yüksak yera
vurulub, yelin asmasinin , asan yönün göstarir.

izli
qamali. nişanlı.
qaan
xaqan. şahanşah.
qab
1. qıb. qub. "q"ila başlayan bir para sözlarin başına
galib, anlamı vurqular. - qab qara. - qab qara. - qub quru. -qıb qırmızı. 2. çanaq. sehin. t
abaq. tobra. füci. boşqa. -qab qacaq: çeşitli qablar. - ayağ qabı: ayaq geyimi. - saq ayaq q
abı değildir: işinda kalak malak var. - qabına

sığmamaq: talaşlanmaq. dözümsüzlük edmek. 3. qapaq. cilid. - kitab qabı. 4. "qab" sözü, ölçü
, çağ ba çağ, yer be yer değişen, (ara, mesafe, fasile, ağram, oyum kimi) söz konusu olmuşdur
kesürgeke. kesrük. dağarcıq. sandıq. ce'be. 6. qaçaç. qaqaç. qabp qacaq. 7. qasnaq. çevre. çe
. qılıf. 9. qobur. - ox qabı: ox qoburı. terkeş. sağdaq. sadaq. terkeş. 10. qornıc. qasnaq. ç
11. (> qabarab) ölçü. endaze. - neçe qab isteyirsiz.
bir qab görer. 12. daban sümüyü. (dabanın qab kimi girde biçiminden olduğundan bu adı
).
içi boş dar uzun, ustuvani, bir başı qapalı, yaxud iki başıda açıq qab: qobur. - qele
uru. - yeher qoburu: yeher qapalı peşto qılıfı. - ox qoburu: tir keş.
ışıq qıbı: ıştın. ışton. qendil.
qarpız biçiminda qab: bostağn.
qulplı darin kirdal, qab: külek. kovlaq.
bu çekinin qornıçı esgimiş.
böyük, yassı yemak qabı: qaravana.
qaba tutulmaq: qablanmaq. qaplanmaq.
qabına sığmamaq: sersiz, serinsiz, sebirsiz olmaq.
su qabı: sulaq.

narsiya özal qab: qobur. - qalam qobur. - ox qobur: sadaq.
qab qacaq qaçaç. qaqaç. qab.
tapilmiş, yassılmış, az darin, yayvan qab: tabaq. macmeyi.- gümüş tabaq. qızıl, mis t
kiçik süt qabı: köynük.
qaba
1. qos. qabarmış. qocaman. böyük. 2. odun. yoğun.
kota. kut. - odunun biridi. 3. pis. acı. iti. yaxşıqsız. oxarsız. sart. - acı söz. 4. gaba. g
but. qalın. şişik. yoğan. yoğun. gobud. tulumba. qayta. çapqın. tarbiyasiz.iri. yonğa. gobut.
nmamiş. adabsiz. tarbiyasiz. xam. qalın. gobut. gobult. qalın. tox. kasif. zaxim. qali
z. koloftfars. quba. qubad. gobud. gopud. anka. batal. yonulmamış. yoğun. yos. yoz. ba
yağ. bayağı. adi. - qaba dayı: döğüşçi. batur. qahraman.
qaba saqal.
qaba soğan: amaya, zamata galmiyan kişi. lapaçı.
qaba qulaq: xastalik adı.
qaba başlıq: tuğyan. azqınlıq.
qabab kabab. susuz olaraq otda pişmiş, qavrulmuş, alazlanmış,
qızarmış narsa. - tava kabab. - şiş kabab. - köz kabab. ¬

kül kabab. - urman kabab. - odun kabab. - kömür kabab. -maka kabab.
kababsumer - kabab qızartmaq: gürplemek. gürilemek.
tava kababı: qızartma. beqendi.
quş başı kabab.
tas kababı: teşkabab. kiçik kesilmiş etden yapılan kabab. qabax
qabal
. 1. (: öne verilmiş. önger. önde. şişik.) > qabl. önde.
ileri. ileride. evvel. - öğleden qabal, qabax. 2. qabarıq. teprik. qaqma. qalxma. berc
esde. 3. qala (# geçe). qalmış. eksik olaraq. - bayrama iki qala gelin. - beşe beş qala ge
ddi.
asma qabağı: qabağın çardağa alınan uzun bir çeşidi.
az qabaq. hemen. - siz geleden haman yatmışdım.
içi at, göy ila doldurulmuş qabaq, yapraq: tolma. dolma.
yalançı dolma: eti olmayan dolma.
qabağa veran: tepreçi. üsden satan. şişiren. bülend pervazlıq eden.
su qabağı: su qabı kimi işlenen, içi oyuq qabağ çeşiti. qabaqlamaq
ilerilemek. ö
ilerlemek. öncelemek. müsabiqe
vermek. yarışmaq.
qabal qabax. (: öne verilmiş. önger. önde. şişik.) > qabl. önde.

" I

"

"I

■ _l _ ■■ — ■

■ ■

qabalıq xamlıq. yoğunluq. qalınlıq. hemaqet. qafa qalınlığı.
qabar 1. qabarıq. şiş. teverrüm. 2. qozaq. yuvarlaq. top.- su
qozağı: su qabarı.
qabarcıq
pine. urğun.- başmaqçının eli gezen urğununa tutulur. qızdırma, ısıtmadan oluşan qabarcıq: ısırcıq. sivilce.
içi su ile dolu bir çeşit qabarcıq: toyuq göti. qabarıq
1. qabaq. teprik.
qaqma. qalxma. bercesde. 2. qabar.
şiş. teverrüm.
qabarılmaq
qabarmaq. qosquslanmaq. şişmek. fexr edmek. qabarmaq
sırtırmaq. sırtı
maq. sırtarmaq. bulutların üfüqde arxa
arxaya dayanıb, qabarıq bi durum tapması. urlanmaq.
şişmek. qabarılmaq. qosquslanmaq. tolmaq. dolmaq.
şişmek.şişmek. fexr edmek.
bulutlar sırtardı.
akşiyib qabarmaq: kekremek. acımaq. dil burarcak ekşimek. texmir olmaq.
qarım doldu.
qabarmış
qos. qaba. qocaman. böyük. şişgin. şişmiş.
qabartmaq
acıtmaq. texmir edmek.
qulaq qabartmaq: reng vermeksizin gizli, içden qulaq asmaq. qulaq qonağı olmaq
.

qabaş

qabcaq

qabıq

qabıqlamaq qabıl

döğüb qabartmaq: qaqmaq. ( q <> t ) taqmaq. - qablama hara değib böyle qaqılmış.
yeri tırmaqla qazıb qabartmaq: tırmalamaq. dırmalamaq. qabaş. 1. erbaşı. igit. pehlev
n. - gebeş oğlu. 2. güpüz. demir toxmaq. 3. qalın qafalı.

1 . qunçeni qoyuyan yeşil kiçik örtük. 2. aşlığın (hibubatın) iç derisi, qabığı.
qapıq. 1. qapan. tutan. alan. qısqaç. 2. daraldan. sason. 3. berkiden. iki, neçe nerseni
birbirine tikib, çivileyende, aralarına qoyulan tike, yarığın üstüne eklenen tike, buca. - q
tunu çixileyib (mıxlayıb) qabıqlamaq. - şalvarın ağın , köyneyin, kotun qoltuğun qabıqlamaq:
tıq tike qoyub berkidib tikmek. 4. qapıq. qın. don. geyim. örtük. - inca qabıq: qapıs. qamıs.
mis. zar.
qoz qabığına girmak: sıçan yuvasına girmek. deli deli qaçıb saxlanmq. çox qorxmaq.
qapıqlamaq. berkitmek.
1. <> qabil. soy. nov'. dürlü. sinif. sınıb. mequle. dürlü. türlü. - bu qabil işleri burax. 2
. yan. - xan qablında: xan qabalında: xan qabağında: xan qatında.

qabırcak8
Ce'be < cım + ba. cumbe. kumbe. komba. qabırqa: qutu.
besde. qısqın.
qabırqa 1. köks gemiklerinin her biri. - arığlıqdan qabırqaları
çıxmış. 2. bu gemiklerin qurduğu biçim, şekil. - qaburqa dolması: quzu qaburqasının düğü, kiş
3. gemi, qayığı, omurqa üzerine mindirmeye yarayan, qabırqa biçiminde olan ağaclar. 4. Ce'be
cım + ba. cumbe. kumbe. komba. qutu. besde. qabırcak8. qısqın. - qabırqa gamiyi: egü. egü.
qabqalamaq
öğmek. önğmek. ireli sürmek. ilertmek. teriflemek. sitayiş edmek.
qablaq kavlaq. boş. yalan. köksüz. essasız.
qablama qaplama.
qablamaq
> kafanlamak: kafinlamak. kapinlamak. 1. örtmek.
çeklemek. qınlamaq. qılaflamaq. 2. qebul edmek. razı olmaq. 3. sırımaq. sarımaq.- yorqan sırı
qablan qablayan. (qablamaq: qavramaq. almaq). 1. alan. alqan. 2.
layiq. 3. işleyen. işçi.
qablanmaq
qaplanmaq. qaba tutulmaq. alınmaq. qebul olunmaq.
qebullanmaq. qesb olunmaq. qepz olunmaq. zebt olunmaq. - iyi qaplanmaq: xoş qarşılanma
q. - bu yalanları

qablıq

qablut

qabran
qabşaq qabuq

qaburqa qabus

qaplanamam: içamam. qabul edamam. - bu qonaqları bu gecalik qaplanarmısınız. 2. qapılmaq. uy
maq. razı olmaq. muvafiqat edmak. - bu koşulları qaplanısız?: bu koşuulara qapılısız: razısız
b işlatmak. alıb kullanmaq. -türklarin kandi alifbası olarkan, arab alifbasın qaplandı: qabu
l etmiş. - islam dinin qaplanmaq.
>
qalıb. 1. qablut > kalbod. hey'at. şakil. çakil. 2. kiçik, gözalca sandıq. içina qızı
ir, qimatli, qoruncaqlı narsalar qoyulur.
>
kalbod. 1. qablıq. qalıb. hey'at. şakil. çakil. 2. gövda. qafas. qapas.
1 . üşanc. gavşak. tambal. 2. dalları kasilmiş ağac kötüyü. 3. ölçak.
varıl. varluc. boşqa. - bir varıl suci. soyuntu. qişr.
böcak qabuğu: göyümtül yaşil boya. - qabuq qavlamaq:

qabıq doldurmaq.
çam ağacının iç qabuğu: soymuq.
xiyar, qoğun kimi yemişlarin qabuqları: soymandı.
qaburqa gamiklari: güsrika. göğüsün yanları. kabus. qara basan. qara basqan. ağırlıq.
qabuş
qacaq qaca
qaç

qaçaç
qaçağay7
qaçaq

qaçamaq qaçan
qaçdırılmaq qaçdırmaq

qapuş. qavuc. qavuş. qovuç. qabuş. qavuş. qavçuq. qavuçq. qoruyan. qavrıyan. qavruyan.
qab qacaq: çeşitli qablar. xaca < qoca > xoca. ağa.
qaş. (aç. qaç: her iki söz ayrıqı gösterir). 1. nersenin açıq yeri. çataq. çatı. 2. yeherin ö
an ayrıq, qalxıq yeri. 3. yırıq. yarıq. yırtıq. 4. budaq. dal. bölük. takım. qısım. şö'be. qa
ab. adqar. başı yüksek tutan.
gizli olan her ne. - gizli örtülü, qaçaq narsani aramaq:
qovalamaq. qoğalamaq. arxasına düşüb tutmağa çabalamaq. beklemek. gözlemek. te'qib edmek. - o
ninine dek qoğaladı.- oğruları sınıa dek qoğaladı. - işsiz qalıb bir iş qoğalır. - fürset qov

menim yoxluğumu qovalır. bölmek.
qulağa qaçan: qulağa giren. çabık yerir, quyruğu çatal bir kiçik böcek.
yeridilmek. sürülmek.- bu yerlerde mal sürülmaz. qoşdurmaq. aşdırmaq. telestirmek.

qaçınmaq
iqrenilmek. iqrenmek. disginmek. çekinmek. nifret
edmek. qoşılmaq. ivilmek. telesmek. tizik yerinmek. çaqqanmaq. çaqlanmaq. ürkenmek. çekinmek
. ictinab edmek. yelemek. yelemek. talaşlanmaq. telesinmek. atlanmaq. - qaçan qaçana:
atlana atlana: atlanan atlanana.
uydurucu nerselerden ürkümali.
böyle qoşılmaz. - qoşılmağında çeki, heddi var. qaçıran
qaçurqan. etacı. ke
edexlaq. - kakra
kolu: acı etacı kişi.
qaçırtmaq
elden çıxartmaq. uçurtmaq. - ürküdüb, qorxudub
qaçırtmaq: qışqırtmaq.- qarqaları tarladan qışqırtmalıyıq.
qaçış qoşu. qaçu. qoşış. ivme. hervele. yüryüş. telesik. qoğala
qaç.
qaçışmaq
qoşışmaq. seqirdişmek. birlikde qaçmaq.
qaçqın qorixtefars. gerixte. gerixte. qırmış. qoğqun. qaçmış.
qaçqınmaq
uçqunmaq. uçunmaq. ürkmek.
qaçma 1. boşanma. qurtuluş. - dusdxdan qurtuluşu yoxdur. 2.
geriz. qorizfars. giriz. keriz. geri dönme.
qaçmaq dabanı qaldırmaq. qoşmaq. eşginmek. eşgin yerimek.
yapramaq. telesmek. itimek. tesmek. tazıqmaq.
tasamaq. ürkmek.

birlikda qaçmaq: seqirdişmek. qoşışmaq. qaçışmaq.
ürküb, qorub qaçmaq: qışqırmaq. - quşlar qışqırdılar.
iti qaçmaq: qusquna güc.
qaça qaça düşmak: tepinişmek. tengişmek. tekibişmek. tekapuya düşmek. qoşuşmaq. üşüşm
qoğala qaç: qoşu. qaçu. qaçış. qoşış. ivme. hervele. yüryüş. telesik.
qaçmış qorixtefarss gerixte. gerixte. qırmış. qoğqun. qaçqın.
qaçu
qoşu. qaçış. qoşış. ivme. hervele. yüryüş. telesik.
qoğala qaç.
qaçun iğrenc. iğrengec. iğrenen. çekingen.
qaçurqan
qaçıran. etacı. kekire. ısız. kötü. bedexlaq. - kakra kolu:
acı etacı kişi.
qadağa edmak qadaqlamaq. yasaqlamaq. men' edmek.
qadaqlamaq
qadağa edmek. yasaqlamaq. men' edmek.
qadamaq qadamaq.qoymamaq. tutmaq. men' edmek. - ayağından
tutdu.
qadın xatın kişi. qoquna, madam.
cüvüt qadınlarına verilen ad: bolıca. - keçmişda qadın, xanımlara söylanirdi: tuti.
sedi qaçmış qadın: südi dönmüş.
-

çıq maşrabli, yüngül mazaclı qadın: yalluz. yelpenek. bolağan.
lopaz qadın: oynaq.
açıq saçıq qadın: elekçi. çingene qarısı. - qadınlara verilen ad: ağapa. - qadınların
bezi: bağırdaq. - kişiçil qadın: arkaksi. - süt veren qadın: amzikli.
qaf
kaf. soma. boş. bihude. - somanın biri: menkefe. - soma
yaşam.budala.
kofu kafı olmayan: bütün. som. içi dolu. kamil.
som kişi. - som gümüş. - som altın.
sağır kaf: nuxteli "ka" yazılıb "en" kimi genizden çıxan "ınğ" nığ". sağır ses. - bir
: eşitmezliğe, eşitmemezliğe gelmek, vurmaq. ehmal, müsamihe edmek.
-

burnu qaf dağında: qurra. mütekebbir. qafa
irik.

-

qafa qalınlığı: qabalıq. qalınlıq. hemaqet.
qafa tutmaq: özün dartmaq. darqınlıqla özün çekmek.

- kal, uyuzun qafası:

-

qalın qafa: mallıq. sığırlıq. axmaqlıq. ebleh. sefehlik.
qalın qafa: mengefe. dana baş.
qalın qafalı: qabaş. qebeş.

qaftar kafdar (kavtar: 1 . < kavmaq: qazmaq. qazıb çıxaran. 2. <
kaptar. koptar: qabarıq. gobut olan) beli, küreyi quzli, qoğzaq, yallı olub, yırtıcı, quylanm
ölüleri gordan çıxarıb yeyen qurd kimi bir heyvan. sırtlan (< sırtıq. sırtlı. sırtı qabarıq
anduq derler.
qağız - kağız biti: kağızları yeyib delen göge, cüve.
qah
- gah gah: ara ara. ara sıra. arada sırada. vax vax.
gah gah. köpeyi çağırmaq üçün kullanılan söz. qahı
- qıvırcıq kahı.
qaq
tabat. qudret. güc.
qaqa
- durna qaqası: çiçek çeşiti.
qaqaları, dimdiklari ila, bitlaşmak: tumuşmq. birbirinin bitlerin ayıqlamaq. - t
oyuqlar tumuşub dururlardı.
qaqası qaşığa oxşar ördak: qaşıqçin. qaqa
dimdik. quş burnu.
qaqac kel, camış etinden döğme qaba basdırma.
qaqac (bastırma: quru at) yapılmaq: qurutulmaq. qatrılmaq.
qaqaç qaçaç. qab qacaq. qab.
qaqa
1 . pislik. necis. - uşağın qaqası var. - qaqasını edecek. 2.
kötü. pis. (# cici: yaxcı).
qaqalamaq

qaqalayan
qaqalşmaq qaqan

qaqğı qaqıq qaqil qaqıl
qaqım
qaqımaq
qaqın
qaqınc
qaqınclamaq
qaqınmış
qaqır

gagalamak. dimdiklamak. - xoruzlar gagalamiş: qaqalamış.
qağalayan. qağan. dimdiklayan. - ağac qağan: ağac dalan. ağacların qabuğun dimdiklayan, qarğa
k bir quş. kötülaşmak. pisalmak.
qağan. 1. qadir. ötan. ötar. bacaran. 2. tanrı adlarından. 3. qağalayan. dimdiklayan. - ağac
ağan: ağac dalan. ağacların qabuğun dimdiklayan, qarğada kiçik bir quş. 4. vuran. çalan. - ağ
n: ağac dalan: qaqası ila ağac qabığına çalan quş.
qayğı. qaqıl. sıxıntı. dincsizlik. rahatsızlıq.
qaqıq qazıq: yera bağlanmış kimi durmaq. kakil. sarquc.
qaqğı. qayğı. sıxıntı. dincsizlik. rahatsızlıq.
qayım. doğru. düz.
incitmak. azarlamaq. paylamaq.
qağın. (qaqqın. qaqyana). quru, arıq kimsa. (> qaqanafars) qaxınc. çıqışma. azar. sarzaniş qa

. çıqışmaq. azarlamaq. sarzaniş edmak. zora uğrayan (qaqılmışlar: safillar).
qaqır qaqır edib gavrak olan: qaqırdaq.
qaqırca qaqırdaq

qaqırdatmaq

qaqır

qaqış

qaqışmaq qaqıştı
qaq
qaqmaq qaqma

qaqmaq

dağ sıçanının böyük çeşiti. 1 . qaqır qaqır edib gevrek olan. 2. eridilen içyağının erimeyib
i yeyilir. - qıqırdaq: qaqırdaq böyreyi.
quru nerseleri birbirine değdirib sürtüb çıxaran ses. -cevizleri qaqırdatma.
quru nerselerin birbirine değib sürtülmesinden çıxan ses. - qaqır qaqır: çox quru. - deri gün
lıb, qaqır qaqır olmuş.
qağış. (< qaqşamaq). 1. yıxılan nersenin çıxardığı sert, quru gurultu sesi yansıtır. 2. cübbe
emir yaraq.
çekiş bekişmek. dürtüb iterek xırpalaşmaq.
qağıştı: qığşıştı.
quru olub qaqırdayan nerse.
- qazıq qaqmaq: yerleşib qalmaq.
1.
nersede, arxada teperek, qalxıq, qabarıq şişik cizgileri, naxışları olan. 2. tel, mıx
bezenmiş nerse. -altın qaqma tepsi.- gümüş qaqma yaraq. - qaqma qondara. ( q <> t ) taqmaq
. 1. soxmaq. - bu toprağa qazıq qaqılmaz.
2.
döğüb qabartmaq. - qablama hara değib böyle qaqılmış.

qaqnı
qaqrış qaqşamaq

qaqşar qaqut
qaqz
qal
3. narsa üzarina tel, pul, topuz çivi vurmaq, işlamak. -altın gümüş qaqılı narsa. 4. vurmaq.
5. vurub soxmaq. daxil edmak. - çivi qaqmaq. 6. dar damir qabların arxasından tapib döğar
ak üzarlainda qabarıq biçiklar oluşturmaq.
başa qaqmaq: minnat qoymaq.
qaqıq qazıq: yera bağlanmış kimi durmaq. qağnı.
qağnının bir parça dangali: asan. qarqış. ilanc. ilganc. la'nat.
qağşamaq. (< qaq: sart sas). 1. sart quru gurultu ila yıxılmaq. 2. kavşamaq. gavşamak. xarab
olmaq. aprimak. yıpramaq. çox asgimak. 3. çox yaşlanıb qocalmaq. çox qarımaq.
qağşar. kavşar. çökmüş. yoxar. yoxluğa, mahva doğru gedan.
Qovut. Qavut.
kömürçi kağaz: qara xalları olan kağaz.
kal (< qal. qalmış). 1. yetişmamiş yemiş. kalah. 2. qalac. avara. iş bilmaz. gic. 3. bark. 4
. çatmaz. qanmaz. 5. xal.

qala

qalabalıq

qalac
qalağ qalağan

tüq. tük. dük. tokuq. amac. nişan. - oxu düka çaldı.
qal !: geri qal !. uyu !. yat !. qafil ol !. yuban !.
1 . dayaq. muqavimet. 2. or. qorğan. burkam. hisar. gürşad. quşaq. qurşaq. istehkam.- qala
olmaq: bir tabur, bir bölük esgerin arxa arxa verib, dörd sıralı bucaq durmağı. 3. intizar.
qala qoymaq: gözetletmek. 4. kala. ağız. süt başı. 5. qalaq. baqıt. bekit. erk. 6. qalaq. bo
kesen. 7. şehir. kent. kend. kendü. kenüt. 8. talvırkaa tam duvar. dam.
qala duvarına vurulan, taxılan böyük çangal: qapcaq.
qala topu: yere top. topun yerisi.
alay. yığın. izdiham. yığın. yığınlıq. şuluqluq. sarmaşlıq. tirqeş. tirkeş. yığındı. toplanmı
bir yığınlıq gördüm.
çox qalabalıq yer: arı qoğanı.
qalqaç (< qal. qalmış). avara. iş bilmez. gic. kal. 1. kellaş. qallaş. dikebaş. dikeş.
hava. - galin qalağ: gelin havası: berk durğun, rakit hava. > qalayan < 1. qaynayan. q
aynaqda. tepişin. tepişde olan. 2. sevinc. qanıt.
qalağayi
qalağı qalah

qalaq

qala qalaqçı
qalaq
qalaqlamaq
qalamış qalan

kalağayi. keleke. yemşek. başa örtülüb oyluqa dek enen yemşek.
kalağı. otağa. başa, tepiye vurulan quş yeleyi. kalah. 1. kal, yetişmemiş yemiş. 1. kelek. qa
imi yemişlerin genel adı.
qala. 1. aşyanfars. aşıqan. aşılanmış yer. yerleşmiş yer. otraq. yuva. 2. baqıt. bekit. erk.
gürşad. quşaq. qurşaq. istehkam. 3. yam. ev. duraq. durqa. menzil. 4. sağlam. qürşad. gürşad
. qurşaq. 1 . bahalı. qiymetli. 2. qalmış. qabaq. eksik olaraq. -bayrama iki qala gelin.
- beşe beş qala geddi. (# geçe). qalqaçı. yamçı. evçi. duraqçı. durqaçı. menzilçi. yamçı. ev
lçi. (heyvan) burun deliyi.
qorqanlamaq. gürşadlamaq. quşaqlamaq. istehkam yapmaq.
(< qamış). (qelemlığ). qamışlıq. sazlıq. qalıntı. beqiyye. artıq qalan. qalma. artan. - gece
n qalma heç bir ne yoxdur. - artıq qalan: sarqan. baqi. mütebaqi.
qalayçı

qalayçılıq

qalay

qalaylamaq

qalaylanmaq qalaylı qalaysız qalbod

qalça

üzdak. süsüc. bazgak. üzda göstaran. üzdak, sathi, tamalsiz köksüz iş yapan kimsa. saxtakar.
k. süsüclük. bazgaklik. tamalsizlik köksüzlük. saxtakarlıq.
1. şişik. kova. qaval. sathi. yalançı, üzdak (sathi) süs, bazak. - bildiyin bu qadar, qalayın
naradan. - atalıq qalayı kişiya yaramaz: atasının ad sanına güvanmak (sevinan) kişiya yaraşma
danlaq. yerik. azma. ta'ziz. tobix. tapik. sarzaniş. mazzamat. - qalay atmaq, bas
maq: paylamaq. 3. qaraq. saxlayan. qoruq. 1 . danlamaq. paylamaq. yermak. azmak.
ta'ziz edmak. tobixlamak. tapiklamak. sarzaniş edmak. mazzamat edmak. 2. üzdan, yal
andan sathan, süsamak, bazamak. şişinmak.
1 . hay küylü. 2. süslü bazakli. 3. saxta. özdak. içdan. doğal. doğru. doğurdan. yalansız. ka
s< qablut. 1. qablıq. qalıb. hey'at. şakil. çakil. 2. gövda. qafas. qapas.
qalçaq. göt. yancıq. budun yuxarı bölümü. bacağın yuxarsı, üstdan oynaq yeri. - qalçam ağrır.

qalçın

qaldı
qaldırılmaq qaldırım

qaldırma

bir yere. - qalça gemiyi: yancıq sümüyü.
qalçaya dak, budun üstüna dak çatan corab: qalçın. qalçaya dek, budun üstüne dek çata
. çekmenin altına bağlanıb, buda dek uzanan tozluq, patava, corab. qıça geyilen tozluq.
az qaldı. hemen. - haman düşmüşdüm.
yox olmaq. sivişmek
mehv olmaq.
1. yer qatını yükselterek, yapılmış uca yer. seggi. - qapı qaldırımı: qapının önünde olan yük
ldırıma qoy. 2. eşikde, küçede arxdan, su yolundan ayrılıb, yüksekce yapılan daş döşeme. - ya
gün qaldırımlarda gezir. - qaldırımda qalmaq: küçde qalmaq. - qaldırım qızı: küçe qızı. - qa
rğas: sürtük qarı. 3. qayrılmış, düzelmiş durum. 4. yubanış. me'telçilik.
xiyavanlarda qaldırımın (yaya yolun) yamaclarına, yanlarına düzülen daşlar: yamac. am
qaldırım daşı: yayaq yola döşenen daş.
çıxarma. hezf edme. leğv edme. pozma. ilğa. - görevleri pozma, qaldırma. - o adlardan bunu çı
ma olmaz.

qaldırmaq
1. yerden götürmek. daşımaq. - bu dövlet daşınmalıdır. 2.
çekmek. dözmek. götürmek. saxlamaq. tehemmül edmek. - bu sözü o qaldıramaz. - bu acını o qald
. ref', redd edmek. atmaq. - bu düşünceni qaldır. 4. iddia edmek. 5. dikmek. dikemek. sa
xlamaq. eklemek. durdurmaq. oturtmaq. sarmaq. toplamaq. çekmek. çırmamaq. tapalamaq. t
epelemek. barsatmaq. barastılamaq > perestiş edmek. - dabanı qaldırmaq: qaçmaq. - saçıvı topl
- eteyivi topla. - iki qedeh dikaduq. 6. yerden götürmek. daşımaq. - bu dövlet daşınmalıdır.
yelkani qaldırmaq: açıb gedmek.
ürak qaldırmaq: könül bulandırmaq.
daban qaldırmaq: telesmek.
al qaldırmaq: vurmaq.
allarin qaldırmaq: alqışlamaq. dua edmek. qalğıyan
- qalğıyan otu: qulğan.
çeşit çatallı bitgi. qalxan
siper. turaka. savağ. savınma ayqıtı.
qalxar - qalxar enar: öksürüklü tıksırıklı. ağar düşer. merizül hal.
qalxıq uru. dik.- quyruğu uru: uru quyruğ. eğereb.

qalxınmaq
atılmaq. satlanmaq. cesaret göstermek. cüret edmek.
şaxlamaq. atlanmaq. satlanmaq. cesaret göstermek. cüret edmek. atılmaq.
qalxmaq sivrilmek. sivrimek. osusmaq. tereqqi edmek. toğrulmaq.
doğrulmaq. qiyam edmek. - çevrişe doğruldular. - ayaq üzre doğruldu. - ayağa qalxmaq: ayağa s
: tavranmaq. davranmaq. tovranmaq. diklenmek. durmaq.
qalı
< qalın. qalın olan toxunma.
qalıb < > qabıl. (< qab). < qablıq. qablut > kalbod. hey'et. şekil
< çekil. 1. qabı kimi. bir neyin qablığı. 2. her neyin dış görnüşü. 3. qapıl. qapılı. gizli.
sı. çap. taxma. 5. taslaq. çerçive. qefes. köke. kök.
qalıbına qoymaq: biçimine getirmek. uydurmaq. qalib
yener. yeyin.
üsten.
qalib galmak: yıxmaq. altamaq. alt edmek. üstelemek. yenmek.
qalıbçı taslaqçı.
qalıblamaq
qalıbın içine qoyaraq (tökerek. yerleştirerek), yaxud qalıbı içine qoyaraq,
nin biçimin değişmk, düzeltmek, daraltmaq, genişletmek.

qalıblı basılı. basılmış. damqalı. çaplı. - basılı parça.

qalıbsatmaq qalıbsınmaq
qalıq

qalı
qalıq

qalıqut

qalın

çalışıb bir qalıba soxmaq. uysatmaq. - esgi fikirlerin çerçivesin yenisine qalıbsatmaq isteyi
r. çalışb bir qalıba girmek. uysunmaq. bir duruma enilmek, tabe' olmaq. - qalıbsınan birine
oxşamır. iz. nişan. eser. - yaranın aki. - aksiz cerrahlıq. - akli yanaq: nerseden qalmış iz.
- ak belli yama. - aki belirsiz. altı düz, alçaq, yelkenli, kürekle sürülen gemi. qalıqut. 1.
eksik. naqis. natemam. - tümlenin (cümle) orası qalıq görünür. 2. eksiklik. naqislik. - bular
qalıqları çoxdur. - qalıqlar düzeltmeli: qaldırmalı. qalıq. 1. eksik. naqis. natemam. - tümle
cümle) orası qalıq görünür. 2. eksiklik. naqislik. - buların qalıqları çoxdur. - qalıqlar düz
ldırmalı. 1. cehiz. sepin. 2. yadigar. - keçmiş qalın. 1. muqavim. 2. gobut. gobult. qalın.
tox. qaba. kesif. zexim. qeliz. koloftfars. 3. qoyuq. quyuq. sulu olmayan. qevam
lı. -qalın yoğurt. - qalın pekmez: qeliz doşab. 4. edebsiz. terbiyesz. 5. axmaq. sefeh. bu
dala. 6. Batman. patmanaq. bat. bet. ağır. güclü. dayaqlı. iti. samballı. 7. gebe. qaba. gob
ut. şişik. yoğan. yoğun. 8. kötük. 9. qatıl. quyuq. kifir. kesif. aşıq. bıkıt. pıkıt. 10. qel

yoğun. quyu. qoyu. kesif. 11. > qalı. qalın olan toxunma. ferş.
qalın bağırsaq: dib bağırsaq. - qalın ip: urqan. örken.
qalın dagang, dağanak: sopa.
qalın qafa: mallıq. sığırlıq. axmaqlıq. eblehlik. sefehlik.
qalın qafa: mengefe. dana baş.
çizmanin ağır, qalın çeşiti: tomaq.
üzarinda daşınan qalın bir çomaq: tomaq. ağac kerez.
qıssa, qalın olaraq biçimsiz: topaç. - topaç kişi. - topaç qıra, xiyar. - topaç yapı.
oylu, tıqnaz, topaç olan: top topuz.
qalın qeyim: kirdarlı.
qalın qaltaq bellamasi: tepengü. tepengi. enli yeher qolanı.
qalın dalaşa: künge. ince yonqa.
qalın qafalı: qabaş. qebeş.
qalınlanmaq
yuğrulmaq. yoğrulmaq. yoğunlanmaq. quyuqlanmaq.
quyulanmaq. qoyulanmaq. qelizlenmek. texmir edilmek. qalınlatmaq
qelizletmek.
yuğurtmaq. yoğurtmaq. yoğunlaştırmaq.
quyuqlatmaq. quyulatmaq. qoyulatmaq. texmir
etdirmek.

qalınlıq

qalınmaq qalıntı
qalış
qal
qalqa
qalqaçı
qalqııyan
qalqıq
qalqımaq
qalqınmaq qalqışmaq

1 . dolqunluq. toyuqluq. toxluq. sıxlıq. qatılıq. quyuqluq. quyuluq. kifirlik. kasafat.
aşıqlıq. bıkıtlıq. pıkıtlıq. pıxtılıq. yoğunluq. qilzat. quyuluq. qoyuluq. kasafat. - qumaşın
t. zaxamat. qilzat. 3. qabalıq. hamaqat. qafa qalınlığı. 4. qabahat. ordulamaq. otraqlamaq
. oturmaq. qalmaq. - burda neça gün qalınacaqsız.
1 . sovğa. miras. 2. iz. yadgar. asar. nişan. alamat. 3. qalan. baqiyya. artıq qalan.
4. artıqmac. baqiyya. qalmaq işi. qalma. durma. arıt. tasfiya.
qalaq. yam. ev. duraq. durqa. manzil. qalaqçı. yamçı. evçi. duraqçı. durqaçı. manzilçi. qulğa
an otu: tikan çeşiti. dik. dika. qaim. (# yatıq). - qalxıq yaxa. sıçramq. fırlamaq. xoplamaq.
xa qalxmaq. - at qalxdı. -balıq qalxdı.
dirsalmak. yüksalmak. qutlanmaq. iyilanmak. -qalxışmaq. ayaqlanmaq. qurqaşmaq. savunmaq.
iddaada bulunmaq. müddai olmaq.
qalqıtmaq

qalqma qalqmaq

qalqunmaq

qallamaq
qallanmaq
qallaş
qalma
qalma

qalmaqı

sıçratmq. fırlatmaq. xoplatmaq. şaxa qaldırmaq. - atın sekretib qalxıtdı. - çoban qalqıtan: b
. - batmış tacir qalxındı.
qalxma. teprik. qaqma. qabaq (qabarıq). bercesde. qalxmaq. 1. arılmaq. arımaq. düzelmek.
iyileşmek. şefa tapmaq. dirçelmek. 2. oyanmaq. çıxmaq. zihur edmek. - qalxıb dikalmak: ürper
ek. örpermek. urparmaq. bezgenmek. deri iğne iğne olmaq. qalxunmaq. qoçlanmaq. qoçaqlanmaq
. tuqşanmaq. igitlenmek. üreklenmek. dike davranmaq. azmaq. qızmaq.
arıtmaq. arıtlamaq. tesfiye edmek. arıtınmaq. tesfiyelenmek. kellaş. qalac. dikebaş. dikeş. b
taqçı. kelekçi. qalış. durma.
1. tereke. - onların qalmaları. 2. yatma. - geçiydi, orda
qalmalıydım. 3. qalan. artan. baqi. fazla. - gece
yemeyinden qalma heç bir ne yoxdur.
pullu, düğmeli cübbe. bir çeşit çuqal, bekitvan, qalxan,
zireh.

qalmaq 1. durmaq. 2. gerilmek. yubanmaq. - o yarı yolda qaldı. 3.
teprenmemek. hereket etmemek. 4. ayid olmaq. race' olmaq. - bunu yapmaq sizemi q
aldı. 5. artmaq. artıq qalmaq. - ondanadan, birdana qalmadı. 6. getmeyib durmaq. - o g
ece orda qaldıq. 7. axmamaq. yağmamaq. rakid olmaq. - fırtına qaldı. - yel qaldı. 8. sürmek.
evam edmek. - on il öyle qaldı. 9. buraxılmaq. terk olunmaq. - iş qaldı. 10. bir duruma gi
rmek. - cocuqken öksüz qaldı. 11. çatamamaq. mehrum qalmaq. - yazıdan qaldıq. - yoldan qaldıq
12. bulunmaq. turmaq. durmaq. sürmek. devam edmek. qalınmaq. ordulamaq. otraqlamaq.
oturmaq. qonıqmaq. elsizlemek. acizlemek.
siz orda durursuzmu. - aşçız gene sizde durur. - kitabların mende durur. - dünya d
urduqca. - at durdu. - sözünd durmaq.
bir gün qalmaq, durmaq: güni keçirmek: günlemek.
qıvrıla qalmaq: gebermek.
burda neçe gün qalınacaqsız.
arada qalmaq: göreli, mesul olmaq. öhdesine düşmek.
yanına qalmaq: etdiyi yolsuzluğun cezasını görmemek. cezasız qalmaq.
quruda qalmaq: gaminin qarıya oturması.
daqiş qalmaq: az qalmaq. - onun galmayina dagiş qaldı.
mana qalsa: manca. mana göra.
bildiyindan qalmamaq: alindan galani edmak.
qas qatı qalmaq: gabarmak. ölmak.
göz qalmaq: qipta edmak. ciciklanmak.
yanına qalmaq: qınaqsız (cazasız) qurtulmaq.
qaldı ki: galinca. galalim.
qala qala: tükana tükana. geda geda. bala bala. - o böyük eldan qala qala, bir k
içik cocuq qaldı.

qalmaz abadi. yatab. durmaz. savan. keçan. davamsız.
müvaqqat. bibaqa. fani. uçar. boş. gedar. sırğal. sayyal.
qalmış qala (# geça). qabaq. aksik olaraq. - bayrama iki qala galin.
beşa beş qala geddi.
qalpa qalpat (lp <> pl) qaplat. qapla. lahim.
qalpaq (< qab. qablaq). 1. bir çeşit papaq. 3. maşın takarlinin dış
örtüyü. 4. daridan sarıqsız, düz börk, baş geyimi.
qalpamaq
qalpatmaq (lp <> pl) qaplamaq. qaplatmaq. 1.
lahimlamak. 2. gami, qayıq taxdalarının ortasın kanafli yapışqan, yalimla qapamaq işi. 3. baz
mak. süslamak.

qalpat qalpatmaq

qalpatmaq qaltaban

qaltabanlıq

qaltaq

düzenlemek. - evi qalpatladıq. - bu qoca qarı özün ne qalpatıb durur.
qalpa (lp <> pl) qaplat. qapla. lehim. qalpamaq (lp <> pl) qaplamaq. qaplatmaq.
1. lehimlemek. 2. gemi, qayıq taxdalarının ortasın kenefli yapışqan, yelimle qapamaq işi. 3.
ezemek. süslemek. düzenlemek. - evi qalpatladıq. - bu qoca qarı özün ne qalpatıb durur.
qalpamaq. (lp <> pl) qaplamaq. qaplatmaq. lehimlemek. 1 . qurumsaq. arsız. pezeven
g. namussuz. kersele. pezeveng. deyyus. namussuz. şerefsiz. qurumsaq. deyyus. peze
veng.2. şarlatan. şaqılban. arsız. yalançı. namussuz.
1 . pezevenglik. qurumsaqlıq. 2. şarlatanlıq. şaqılbanlıq. arsızlıq. yalançılıq. namussuzluq.
elik. deyyusluq. pezevenglik. namussuzluq. 1 . qehbe. altda yatan. 2. yeher. zin
. - tatar qaltağı. 3. yeherin taxtası, qurşanmamışı, qaplanmamışı, lütü. - qaltaq qaşı: yeher
lan yüksek yeri. 4. tepengi ağacı.

qaluraçı
qalura
qaluş
qalyot qama
qalın qaltaq bellamasi: tapangü. tapangi. anli yahar qolanı.
köhnaçi. simsar. asgiçi.
yamalı, asgi üsgü, köhna narsalar.
qaruş. qapuş. çamurdan qorunması üçün ayaqqabın
üstündan geyilan çakma.
altı, başı, divi düz gami çeşiti.
qama. 1. böyük çivi, mıx. 2. taquz. narsani yarmaq,
açmaq üçün, ucu sivri, arxası qalın, çoğun üç bucaqlı
odun, damir. 3. iki yanı kasgin, sivri uclu, anli pıçaq. qama çakmak. - qama qamaya galmak: qama ila
vuruşmaq. 4. bir para oyunlarda yenilanin üzüna qoyulan
im, iz, xat. nişan. - qama basmaq: üstalamak. qalaba
çalmaq. yenmak. 5. taquz. taxuz. kipaz. cif. cifta. doğranan narsani sıxışdırmaq üçün işlanir. - ağır yüklü
narsani dahlamak üçün altına qoyulur. - ağır narsanin altında
olan gadiyi tıxamaq üçün işlanir. - neça taxdani birbirina
bağlayan qıssa tikalar. 6. xamafars. qamış. qalam.- qamali:

izli. nişanlı.
top qamasi: topun quyruğunda qapaq işini göran ayqıt.
balta qamasi: baltanın tirali üzü.
qamali qamamaq

qamandar
qamanlı
qamas
qamaşmaq

qamba
qambar
qambur

qamali. izli. nişanlı.
çivinin ucun burçınlamaq. pexlemek. perçinlemek. -aksarini qamamaq: sözünü ağzında qamamaq, q
, tıxamaq.
kamandar. yaylı. kamanlı. kamanlı. yaylı. kandar.
< kamas (< kam: az). - qamas qamas kemes kemes:: bala bala. xımır xımır.
qamqaşmaq. qamgaşmak. kamgaşmak. (yığışmaq. çimçeşmek). 1. ekşi, turş yemekden dişlerin uyuşu
uruma gelmek. - heyva dişlerimi qamaşdırdı. 2. ışığın gurluğundan, çox parıldaq, berraq olduğ
rması, kolaşması, görmez olması. - qara, güneşe baxmaqdan gözüm qamaşdı. parçanın dolaşığı, q
ambar > enbar. kambur.qanbur. kanbur. (beli) bükük, büklü. (arxası) çıxıq. tümsek. eğri. yumr
ik. müheddeb. - çox işlemekden kambur olmuş. - orasında kamburu vardır. -duvar kambur vermiş.

qamburlatmaq kamburlatmaq. kanburlatmaq. bükletmek. bükmek.
tümsetmek. eğritmek. yumrutmaq. kemritmek.
müheddeb edmek.
qamçı heyvanı vurmaq, qorxutmağ üçün, deriden ipden
hörülmüş, bir değenek ucuna bağlanmış şallaq. qırbac.
tazyana.
qamçı çalmaq: qamçı sallamaq, atmaq, şaqqıldatmaq, çatırdatmaq.
qamçı qılıc: ensiz qılıc.
sart, bark daridan olan bir parça qamçıya deyilir: qırbac.
qamçı quyruq: tüksüz, tükü tökülmüş quyruq. qılsız quyruq.
çala qamçı: süekli qamçı çalaraq.
qamçı quyruq: qılsız, tüksüz qılıc. qamat
qedd. boy. - qad o qamat: boy b
qamıs < qapıs. kamis. (qapayan). 1. gömlek. 2. ince qabıq. zar.
3. xamafars. qama. qeme. qelem. 4. sulu yerlerde bitib, içi boş, yumşaq, düğümlü bitgi. kiliz
saz. - kiliz balığı: sazan balığı çeşiti. 5. buna oxşar nerseler. erkek kişi erkekliyi.
qamış dam: qamışla örtülü dam.
-

qamış halvası: bal ağdasından yapılan çeşiti.
burun qamışı: burun qıqırdağı, ğuzrufu.
misqal qamışı: sıravarı birbirine bitişik, düzgün nerseler.
qamış qulaq: qulaqları dik at.

tükli qamış: qoğalıq. hesir otlarından olan bir çeşit qamış. qamışcıq
quyumç
mek (küleklemek,
pülemek) üçün eğri büğri qamışı. eğri
qamışlıq
kilizman. sazlıq. qalamış. (< qamış). (qelemlığ). sazlıq.
qamış qorulğı. neyistan.
qamqaşmaq
qamaşmaq. qamgaşmak. kamgaşmak. (yığışmaq.
çimçeşmek). 1. ekşi, turş yemekden dişlerin uyuşuq, kesmez, ğıcıqlanır duruma gelmek. - heyva
qamaşdırdı. 2. ışığın gurluğundan, çox parıldaq, berraq olduğundan, gözün qararması, kolaşmas
güneşe baxmaqdan gözüm qamaşdı.
qamra nersenin çoxluğu. - yığın qamrası: tarlada demetlerin
komluğu, komuldusu.
qamu
hamı. bütün. dükeli. tükeli. - qamu alem.
qamut hamut. quşun boyun helqesi.
qamuyaz hemişe bahar.

qan
. ğan. xan. kan. 1. qoruyar, saxlar aki olaraq sözlara
bağlanan sözcük. 2. quyu. ma'dan.
qazan xan: ocaqçı. xanidan başı.
burundan qan damlamaq: çox incimak.
qan tapaya sıçramaq: tapa atmaq: öfgalanmak.
qan kimi al boya: qına. hına. hana.
qan alacaq damar: işladilacak yol.
qanı sıcaq: issi qanlı. sevimli. ünsiyatli.
tavşan qanı: parlaq göygaz rang.
üraya qan damma: ürak keçinmasi: sakta. tamla. damla.-damlaya tutulma: sakta e
dmak. damla galmiş: sakta edmiş.
daş kanı: daş ocağı: daş ma'dani: yapıda, başqalında işlanan daşın çıxarılan yeri, ka
yer altı ma'dan, kan: tamar. damar. - bu topraqda altın damarları var. - yoğun a
ltın damarı: böyük qızıl ma'dani. - bu suyun damarı çox güclü.
qan qusmaq: 1. çox sıxıntı, acı çakmak. 2. qan tükürmak. qan
qan 1.
l. - qan olmaq: qatl üz vermak. 2. düşmanlıq.
xisumat. - aralarında qan vardır. 3. akim (sifat) olaraq artırılan sözün anlamın vurqulur. an tar: teyxa tar. tilit tar. 4. diya. intiqam. qisas. - qan güdmak. - qan istamak
.

qan axmaq: döğüş düşmek.
qan aldırmaq: qan vermek.
qan qurumaq: çox sıxılmq, incimek.
qan çanağı: qızarmış gözden söz eder.
qanına susamış: {1. birinin qanın tökmek istemek. 2. kendi öz qanın töktürmek istemek
qardaş qanı: çiçek adı.
qan qurudan: bitgi adı.

qan daşı: qanı durdurmağı düşünülen, damarlı al daş. qanamaq
qanmaq. yalnamaq
. qanlamaq.
burun qanamaq: qan tökülmek. qanata
bol, geniş ağızlı, qanıqdıran su qabı.
qanat 1. quşların qolları, ki ön ayaqları yerine işlir. 2. balığın alt
yanında, ayaq yerine işleyen, ikişer dörder olan kürekleri. 3. qapının, pencere qapaqı, qapaq
- bu qapının qanatları çox ağırdır. 4. qoru. himaye. - onun qanatı altında böyüdü. 5. qatlan
r bir qatı, tikesi. 6. Cinah < çanaq. qol.
quş qanadı: 1. {quş qanadından olan süpürge, yelpik}. 2. boğaz kesellerinden.
burun qanadı: burun deliklerinin qapaqları.

qanbur

qanburlatmaq

qanburluq
qanbut qancıq
qancuğa qança

qaz qanadı: güreş oyunlarından biri.
at qanat: yarasanın böyük çeşiti.
sarı qanat. - qızıl qanat: balıq çeşiti.
qol qanat: 1 . gövdeni quran üyeler, üzvler. - tutar qolı qanatı yoxdur. 2. nersen
in durumunda durduran, harmonısın saxlayan parçalar. istinadqah. güc quvve. - qol qanatı k
esildi.
kanbur. kambur. (beli) bükük, büklü. (arxası) çıxıq. tümsek. eğri. yumru. kemrik. müheddeb. en kambur olmuş. kanburlatmaq. kamburlatmaq. bükletmek. bükmek. tümsetmek. eğritmek. yumru
tmaq. kemritmek. müheddeb edmek.
beli büküklük, büklük. çıxıqlıq. - qanburluq qocalıqdan olursada, çox çalışmanında onda ilişi
odur, şişman kepel balıq çeşiti. qıncıq. qınıq. qırıq. ipe sapa gelmiyen. qılıqsız. alaqıncır
kiçik helqe.
eğic. ağacın baş dallarını eğmek üçün, başı eğri arac. qullab. çengel.
qanda
qandak
qandırı
qandurmaq qane
qanğallanmaq

qanğraq qanı qanığan qanıxar qanıqlı qanıqmaq qanıqsar qanım qanırmaq

qanıt

qanıtkar

handa. qanı. hanı.
kandak. kay. hansı. kaysı. hanqqı. nendey. anğladış. tefhim. ifade. qanturmaq. doyurmaq. üzü
a. qanıqsar. razılaşan. çöreklenmek. çövreklenmek. çömbelmek. çönbelmek. qıvrılmaq. tos topar
. - ilan, köpek qıvrılıb yatmış.
1 . çan. zeng. 2. damaq. hanı. qanda. handa. qanıxar. qanıtkar.bir aza razı qalan. qanığan: q
nıtkar. bir aza razı qalan. qenaetkar. tox gözlü. göz doymaq. qenaete gelmek. üzü yola. qane.
razılaşan.
- xanım böcayi: gül ağaclarında olan bir böcek. qırqımçı. qanğırmaq. 1. dönderib, çevirib top
oplamaq. qasmaq. qoparmaq.
1 . bende. mürid. söze baxan. 2. abid. 3. sevinc. qeleyan. qalağan.
qanığan: qanıxar. bir aza razı qalan.
qanıtmaq
eğmek. razılatmaq. ele almaq. qane' edmek.
uyuşturmaq. uzlaştırmaq. müvafiqet elde edmek. - o
terefi uyuşturmağa çalışır. - kendivi ak bir az. - akilmadan iş
yerin tutmaz. - ne edirik akilmir: qanlmır. razı olmur.
qanq
qanğ. 1. tekerlek. 2. girde. tabla. 3. suçluların
boyunlarına vurulan qalın tumruq.
qanqalış
qanqal olmuş. qıvraq. dolanmış sarılmış.
qanqır bayar. zengin. sengin. eşraf.
qanqırmaq
qanğırmaq. qanırmaq. 1. dönderib, çevirib toplamaq,
yığmaq. 2. toplamaq. qasmaq. qoparmaq. qanqtarma
qanğtarma. qantarma. çekib qısma a
yqıtı. azıq atları
tutmaq üçün, gem ile birlikde vurulan, dodaqları uclarını
sıxan demir. qanqtarmaq
qanğtarmaq. çekib qısmaq. qanlamaq
qanamaq. qanmaq.
yalnamaq. anlamaq. qanlanmaq
etlenmek. gursmaq. gürsemek. kürsemek. gurlanmaq.
şişmek.
qanlı - dali qanlı: qızan. qehreman.
qanma toyma. toyum. doyum. qenaet.
qanmaq almaq. anlamaq. bıqmaq. yalqmaq. yağqılmaq. yağlı
yemekden bıqmaq. qanamaq. yalnamaq. anlamaq.

qanmaz

qantarma qantarmaq

qapa qapa!

qanlamaq. toymaq. doymaq. toqmaq. doyulmaq. yalqmaq. yanğılmaq. bıqmaq. yağlı yemekden bıqma
q.
al qıl öğüd, qoca fendiden.
1 . toymaz. doymaz. tamahlı. tamahkar. 2. tuymaz. duymaz. eşitmez. anlamaz. düşümeyen. - v
urdum duymaz: çabıq anlamayan. söze aldırmayan. 3. hemicik. bilmez. bol. sapıq. sefeh. axm
aq. çatmaz. kal. demirbaş. başı demirden. kendi düşüncesinden dönmez. inad. degişmeyen nerse.
fa. axmaq. cahil.- budaki lap hamcik kişiymiş.
ne doymaz kişidir bu. - iri, qanmaz gobud ganc: toraman. qılıqsız. gicbeser.
qanğtarma. çekib qısma ayqıtı. azıq atları tutmaq üçün, gem ile birlikde vurulan, dodaqları u
emir. qanqtarmaq. qanğtarmaq. çekib qısmaq.
qapu qapaca: qapama. büsün. bütün. tekmil. bir qapı içinde olanın hepsi. bütün takımı
ey'eti ile. - maktab qapaması: mektebin tam ekibile sıralanma, bunun alayı, numayişi.
> qaba' < ( qapıyan). xefe!. tıqa!.
qapacıq

qapaq

qapaqlamaq
qapaqlıq
qapaqlı
ğişa. köynak. zar. har narsanin inca örtüyü, darisi. - ürak, bağır (ciyar), beyin köynayi.

1.
har çeşit qabın, açıq yerin üstün qapıyan örtük. örtük. tusi. tuqsi. kapang. - qapağı
tüna qapaq örtmak. - göz qapağı. - üst qapaq, alt qapaq. - diz qapağı.
2.
sirr. ramz. - qapağın aç: sırrın aç. - qapaqlı iş: sırlı iş. 3. qab. cilid. - kitab q
yanında iki sıra topu olan, asfi döğüş gamisi. - qapaq suari. 5. himayat. - qapaqsız ölka: h
siz yurd. 6. gizli. xafiyya.
quyruq qapağı: bir para heyvanların tüksüz, çılpaq quyruq yeri.
qapaq atmaq {: 1. qaçıb sığınmaq. 2. talasik qaçıb qurtulmaq}.
qapaq vurmaq: gizlamak. saxlamaq. ört bas edmak.
qazan yuvarlanıb, qapağın bulmuş: govduş yuvarlanıb, duvağın tapıb: iki arxadaş, iki
irina uyğun.
qazanda pişirib, qapağında yemak: yoxsulca yaşama qanıqmaq.
qapalamaq. qapamaq. örtmak. qız qız. oğlan qız.
1. gizli. örtlü. saxlı. mastur. maxfi. - qapaqlı iş. 1. çağ ba
__ I _

_ I ■

I

l_ _ _

adla (qapaqlı adı ile) adanmışlar. keçmişden örnekler. -qapaqlı (tüfeng). - qapaqlı (börk). itab). - qapalı (kot). - qapaqlı (çarışı): qapalı çarşı. - qapaqlı (topun darı, barutun saxla
qapaqsız
açıq. belli. eyan.
qapalamaq
qapaqlamaq. qapamaq. örtmek.
qapalı 1. qapanmış. bağlı. keçilmez. işlemez. yubat. meettel.
mesdud. - qapalı göz. - qapalı qapı. - qapalı yol. - qapalı çarşı. 2. örtülü. örtünmüş. mestu
palı üz. 3. bulanıq. bulutlu. bürküt. bürklü. - qapalı hava. -qapalı göy. 4. açıqdan gösteril
mermuz. mübhem. - orasını qapalı keçdi. - bu tümle (cümle) çox qapalı. - qapalı söz. - qapalı
luğu pozar.
başı qapalı: qapalı baş: {1 . gizli. mehremane. mektum. 2. çıxmaz. bünbest. 3. mürtec
zaq görüşü olmayan}.
gözü qapalı: {1. sınaqsız. tecrübesiz. alışmamış. ecemi. 2. me'sum}. 5. qapanıq. tıqa
işlemez. mesdud. 6. saxlaq. gizli. mexfi. ğeyri eleni. 7. keder. keter. ketir. kiter
(< kitmak: qapamaq). tutuq. bulanıq. kitli. kilitli. bağlı. kor. küt. kesik. yumuq. qap
ma. bürüme.

qapalıq
qapal
qapallanmaq
qapalmaq
qapamacı

qapamaq
başdan sovma. önem vermeksizin.
tıqanıq yol.
yarı qapalı: aralıq. - qapıyı aralıq ed: kipleme, ört.

tıqanıq iş. - tıqanıq borı.
tıqanıq ağız.
qapalı qapılı çarşıda olan tükan: hücre. hicre. dilab. dolab. - qızıl bazarında (beci
ir dolabı var. qabilleyyet.
hesr. mehsuriyet.
qabullanmaq. qapsanmaq. qesb edmek. qapanmaq.
1. bastırmaçı. 2. bozpörtçü. 3. paltarın tamam qoşusu, taxımı, yamtaqı, desdi, vesayili ile s
e. - bir qapamaçıya gedib, üstü başın düzeltmek. yapamaq. 1. abamaq. ablamaq. avamaq. avlamaq
tıymaq. tıqmaq. men' edmek. bağlamaq. tutmaq. beddemek. bürümek. qaplamaq. sarmaq. 2. oğurl
amaq. 3. yatışdırmaq. xefeletmek.
bir qaya zivib yolu tutdu.
ağız qapamaq: susmaq. söylememek.

qapama 1. bastırma. 2. bozpört. bollu göy göverenti ile, yaxud
teze soğanla yapılmış et yemeyi. - quzu qapaması. - cüce qapaması. 3. qoşu. taxım. yamtaq. de
esayil. -qapama çıxmaq: xelet vermek. - qapama baha: paltar parası, bahası. paltar değeri,
çalışı, değişi, bedeli.- on qapama paltarım var. - ev qapaması: ev şey şeye, vesayili. 4 qap
tutmaq. betdemek. yumutmaq. sedlemek. seddemek. kesmek. - deliyi qapat. 5. yığıb saxla
maq. ehtikar edmek. - çağında vaxtında bollu mal qapamış.
göz qapamaq: {1. uyumaq. yuxlamaq. - bütün gece göz qapamadım. 2. görmemezliğe gelmek
müsamihe edmek. iğmaz edmek}. 3. qapaqlamaq. qapalamaq. örtmek.
qapu qapaca: bir qapı içinde olanın hepsi. bütün takımı ile. tüm hey'eti ile.
maktab qapaması: mektebin tam ekibile sıralanma, bunun alayı, numayişi.
qapan qapıyan. qapyan. 1. qapaq. her çeşit qabın, açıq yerin
üstün qapıyan örtük. - qapanın aç. - su yolun üstüne qapan örtmek. - göz qapanı. - üst qapaq,
diz qapanı. - qapan qapana: alan talan. qapa qaç. 2. duzaq. tele. dam. - qapana düşmek.
- qapana tutulmaq. 3. qabıq.

qapıq. tutan. alan. qısqaç. 4. qapıcı. çalan. çapan. yağmaçı. qasib. çal çapla, qıyın, güc zo
q. - qapana tutulmaq. - qapana düşmek. - qapana qapılmaq. 6. qapıcı. çeken. çekici. alan. caz
b. - könül (ürk) qapıcı: dilber. dilrüba. - şeh qapıcı.
uşaq qapan: böyü kerkes (qara quş) ki cocuqları yaxalayıb qaldırar.
qapan qapana: qapış qapış: çal çapla. yağmalayaraq.
damir qapan: miğnatis.
saman qapan: kehruba.
qapan qapana: çal çap ile.
qurt qapanı: 1. qurdu tutmaq üçün üstü çala çırıpı ile qapalı çuxur. 2. küşti oyunlar
quş qapanı, duzağı çeşiti: quşmar.
yeka qapan: bağra. qapana
qapa qapa. qap
qapan qapana: çal çap ile. qapanca
duzaq.
ik. damcıq.
kündaya düşmek. - kündadan qaçmaq. qapancık
apanğ
qapqan. kafna. kafang. kapanğ. kapaç. biz
işleyenler ellerine taxan demirli qayış.

ha qap. iti, çala ha çal.
künde. qapancık. duzacıq. telec

qapanca. duzacıq. telecik. damcıq
ile, tebene ile

qapanıça
qapança. xanlıq başçılarının geniş, dövrüklü kürkü,
geyimi. rasmi geyim.
qapanıq 1. tıqanıq. qapalı. tıkalı. tıqanmış. işlamaz. masdud. tıqanıq yol. - tıqanıq - tıqanıq iş. - tıqanıq borı. - tıqanıq ağız. 2. qaranlıqca. boğuq. iştah. 3. bulutlu. tutuq. - qapanıq hava. 4. qussali. mükaddar. mağmum. 5. utancaq. usa
ncaq. üşangan. ürkak. çakingan. mahcub. - çox qapanıq kişidir.
qapanmaq
qapalmaq. 1. düşmak. düşüb sarılmaq. - qapına qapandı.
al qoluna qapandı. - al ayaqına qapnmaq. 2. hevanın ön ayağı sürcüb, başı üsda düşmak
apanır. 3. qırılıb yox olmaq. devrilmak. münqariz olmaq. - o xanlar çoxdan qapanmış. 4. sığın
rxub içari qapandı. 5. yapturmaq. qapatmaq. yaptırmaq. yapulmaq. örtulmak. 6. abanmaq. y
apanmaq. çulqanmaq. çökünmak. üzarina düşmak. - na manim üstüma abanmısan.
ayağa qapanmaq: ayağa düşmak. çox yalvarmaq.
qapanıb oturmaq: akinmak. qapanmış
kor. soqur. görmaz. batmış.- soqur göz.

qapanmış
qapalı. bağlı. keçilmez. işlemez. yubat. meettel.
mesdud. - qapalı göz. - qapalı qapı. - qapalı yol. - qapalı çarşı.
qaparuz kepçe quyruğ. kep kelekçi.
qaparuzçi
1. mürtekib. 2. rüşvetçi. 3. qıynaqlı. çaqır, qartal pence.
qaparuz qapsı. gücle, zorla, pozuq yolla alınmış mal. qesbi (mal).
rüşvet parası. heram mal. - qaparuz mal bilesine yaxcı
düşür.
qapatım qapatma. saxlım. 1. qapalı, başqa kimselerden ayrı
tutulmuş qehbe. oynaş. metres. - bu onun qapatmasıdır.
onun iki qapatması vardır. 2. münhesir. ixtisas verilmiş. 3. el
l ile ayrılmış nerse. - bu qapatma malları tez aradan götürüb gönderin.
qapatma qapatım. saxlım. 1. qapalı, başqa kimselerden ayrı
tutulmuş qehbe. oynaş. metres. - bu onun qapatmasıdır.
onun iki qapatması vardır. 2. münhesir. ixtisas verilmiş. 3. el
l ile ayrılmış nerse. - bu qapatma malları tez aradan götürüb gönderin.
qapatma qapusqa. qapturma. pörtme. yumşaq, açıq, gevik pişmiş
et yemeyi.
qapatmaq
yapturmaq. yaptırmaq. yapulmaq qapanmaq. örtulmek.

altı, azıq, gizli yo
4. saxlama. toqif olu

altı, azıq, gizli yo
4. saxlama. toqif olu

qapatmaq

qapayan qapaz

qapazlama qapcaq
qapça qapdırmaq

qapı

tıkatmaq. büketmek. kesdirtmek. durdurmaq. te'tilletmek. bağlatmaq. örtdürtmek.
heyvana çul qapatmaq.
qamıs. qapıs. kamis. 1. gömlek. 2. ince qabıq. zar.
> qabza (< qab). 1. avuc. pence. - bu onun qapazındadır:
terrüfündedir. 2. tutam. qulp. - qılınc qapazı. 3. bir avuc
dolusu. bir tutam. - bir qapaz topraq.
apazlama. bir yönden esen yel
1 . tulumbaçı çengeli. 2. qala duvarına vurulan, taxılan
böyük çengel.
örtük.
aldırmaq. qapınmaq. - elindekin yağıya qapdırdı. - sirrini yada qapdırma. - qapdıra qapdıra g
: itire itire gelir. - o, axıntıya qapdırdı: o axaraın (cereyanın axarına) alındı getdi. 1. d
. sedaret. vizaret. qonaq. 2. qulluq. me'muriyyet. menseb. xidmet. - qapı almaq: q
apı tutmaq: qapı bulmaq. -qapıdan olmaq. 3. dergah. derbar. etebe. - onun qapısından kimse
qoğulmaz. 4. astan. astanğ. bargah. eşik. 5. yaraq. mahana. vesile. - öz işi üçün bir qapı a
- qapı yapmadan eve girmek: çox telesik iş aparmaq.
her evin qapısı var, her işin aracı.
-

qapı açmaq: { 1. yol açmaq. örnek vermek. örnek olmaq. 2. başlamaq. teşebbüs edmek. 3

araqlanmaq. talaşlanmaq}.
qapını böyük açmaq: ağır xerce girmek. işi böyük götürmek.
açıq qapılı: qonaqçıl.
qapı axasında olan sürma: követ.
qırx geçit: qırx qapı: dolanbac, burşuq olan yer, çay ırmaq. kereler bir yolu kesen ç
çox geçitli, qapılı olan yer.
qapı arxasına, duvara dayanan gügar ( gücleden): götürgüc. tayaq. dayaq. destek. paya
- qapı dayağı.
qapı dalına vurulan odun, damir sürgü: tırqaz. (rq < met > qr) tıqraz (< tıqmaq). - q
pıya tırqazı sürmek.
araba qapısı: qaraj qapısı.
qapı ağası: xan qapısında, ağ ağaların başı.
qapı oğlanı: resmi dayreler arası, bu dayreler içinde, aralıq qulluqçusu. - sağır qap
qapı.
ali, qapısı açıq: ekmeğine qoç. sexi.
qapının, pancara qapaqı, qapaqları: qanat. - bu qapının qanatları çox ağırdır.
qapı bir qonşu: qapıları bitişik qonşu.
qapı yavrısı: böyük qapıların aşağ ortasında olan kiçik qapıcıq.
-

sıqı qapı: dar qapı.
sürma qapı: sürme çekmece: çekilib sürülerek açılıb qapanan.
qapıdan baxmaq: {1. eve qapanıb çıxamamaq. - qış soyuğu, bizi eve soxub qapıdan baxdı
bir yere girmeden, ora telesik baş vurmaq}.
tümla qapısı: genel, temel, baş qapı.
qapı eli: xan qapısında işleyenlerin topu.
damir qapı:{ 1. iki yanı uçurumlu, qorxunc boğaz, derbed. 2. ırmaq içinde, geminin y
olun qapıyan böyük qaya, daş. -arazın demir qapıları.
qapı qapı dolaşmaq: her yana baş vurmaq.
qapı qolı: derbar çerikleri.
qapı yoldaşı: bir beyin qulluğunda olan emekdaşlar.
damir qapu: demirqar yola: demir yol. qapıcı
qapan. 1. çalan. çapan.
yağmaçı. qasib. çal çapla, qıyın,
güc zorla alan. 2. çeken. çekici. alan. cazib. - könül (ürk)
qapıcı: dilber. dilrüba. - şeh qapıcı.
qapıcıq böyük qapıların aşağ ortasında olan kiçik: qapı yavrısı.
qapıçı darban. - qapıçı başı.
qapıq bax > qabıq. qabıq. qın. don. geyim. örtük.
qapıqlamaq
qapıqlamaq. berkitmek.
qapıl qapılı. gizli. qalıb.
qapılandırmaq hançı bir işa qoymaq. bir iş tapıb uğratmaq.
yerlaşdirmak. kullatmaq. qayırmaq. qayrıtmaq.
qulluğlatmaq. xidmat vermak. qapılanmaq
yerlaşmak. hançı bir işla uğraşmaq. kullanmaq.
qayınmaq. qulluğlanmaq.
qapılı 1. işi olan. işsiz olmayan. işli. maşqul. şağil. - qapalı
qapılı çarşıda olan tükan: hücra. hicra. dilab. dolab. - qızıl
bazarında (bacistanda) bir dolabı var. 2. qapıl. gizli. qalıb.
qapılmaq
1. bağlanmaq. tutulmaq. girlanmak. gira düşmak. - na
bağlanmısan bu işa. - yaman yera bağlandıq. 2. avunmaq.
oyalanmaq. maşqul olmaq. 3. aldanmaq. alınmaq. iğfal
olunmaq. 4. qasb olunmaq. qapınmaq
öğranmak. alşınmaq.
qapıs > qamıs. kamis. (qapayan). 1. gömlak. 2. inca qabıq. zar.
qapısız qulluğu, xidmati olmayan. qayrılmamış. işsiz.
ma'muriyatsiz.
qapış yağma. çalma. çapma. qasb. çal çap. qıyın, güc zorla
alma. - qapış qapış: qapan qapana. çal çapla. yağmalayaraq. - qapış qapış yemak: ac gözlekla,
dida dida yemak.
qapışmaq
alışmaq. yiyelenmek. öğreşmek. öğrenmek. örgeşmek.
örgenmek.
qapıtan başçı. tayı. dayı. salter. reis.
qapıyan qapyan. qapan. qapaq. her çeşit qabın, açıq yerin üstün

qapıyan örtük. - qapanın aç. - su yolun üstüne qapan örtmek. - göz qapanı. - üst qapaq, alt q
iz qapanı.
qapqa qappa. keffe. keppe. kefe.
qapqal qapqıl. qabila. (< qab). bir soydan törenib, olub, bir başçı
ile dolanan toplum. oymaq.
qapqan qapanğ. kafna. kafang. kapanğ. kapaç. biz ile, tebene ile
işleyenler ellerine taxan demirli qayış.
qapqıl qapqal. qabila. (< qab). bir soydan törenib, olub, bir
başçı ile dolanan toplum. oymaq.
qapla 1. qaplat (pl <> lp) qalpat. qalpa. (< qab). lehim. 2. uca, dik
nersenin başında olan örtük. başlama. başlıq. gemi,
çadır direyinin başında olan tekerlek başlıq.
qaplaq qaplaq. kise. bağıl. örtük. buxca.
qaplamaçı
qaplayan. qaplayıcı.
qaplamaq
1. qaplatmaq (pl <> lp ) qalpamaq. qalpatmaq.
lehimlemek. 2. alcalamaq^ tutmaq. işqal etmek. bürümek. qapamaq. sarmaq.- duman ortalığı tut
du. - bu

kanape çox yer tutur. - yeri qaplamaq. yeri seritmek. döşemek. salmaq. tefriş edmek. 3.
lehimlemek. 4. gemi, qayıq taxdalarının ortasın kenefli yapışqan, yelimle qapamaq işi. 5. bez
mek. süslemek. düzenlemek. - evi qalpatladıq. - bu qoca qarı özün ne qalpatıb durur. 6. ( a <
ı ) qaplamaq. 8. qapsamaq tutmaq. içermek. havi olmaq. şamil olmaq. - bu para onun xe
rcinide qapsar. - iki, biri qapsar. - bu kitab neleri qapsır. 9. qab, örtük keçirmek. 0.
te'mim tapmaq. - adı her yanı qapladı. - qaplayan kesel.
qaplama 1. örtülü. mestur. - altın qaplama saat. 2. açıq olmayıb,
gizli, qapalı olan iş. duzaq. kelek. desise. - qaplama işler. - qaplama kağız. - qaplama o
yun. 3. kinayeli. -qaplama söz. 4. rüşvet. - qaplaması neçedi. - bu ölkede qaplamasız iş keçm
bu iş qaplamalı değil: rüşvetle bu iş aşmaz. 5. imumi. - qaplama bahalıq.
qaplamalı
1. kelekli. fırıldaqlı iş. - qaplamalı işden uzaq gez. 2.
keleye, aldatmağa uyqun olan nerse, kimse. alına bilen. - qaplamalı qızdır.
qaplanmaq
qablanmaq. 1. qaba tutulmaq. alınmaq. qebul olunmaq.
qebullanmaq. qesb olunmaq. qepz olunmaq. zebt olunmaq. - iyi qaplanmaq: xoş qarşılanma
q. - bu yalanları

qaplanamam: içemem. qebul edemem. - bu qonaqları bu gecelik qaplanarmısınız. 2. qapılmaq. uy
maq. razı olmaq. muvafiqet edmek. - bu koşulları qaplanısız?: bu koşuulara qapılısız: razısız
b işletmek. alıb kullanmaq. -türklerin kendi elifbası olarken, ereb elifbasın qaplandı: qebu
l etmiş. - islam dinin qaplanmaq. 4. döşenmek. - dere tepe qarla döşandi.
qaplat qapla (pl <> lp) qalpat. qalpa. (< qab). 1. lehim. 2. qaplat.
paplaq. papağ. yeniçeri başçısının baş geyimi. qaplatmaq
qaplamaq. (pl <> lp) qalpatma
qalpamaq 1. lehimlemek.
2. gemi, qayıq taxdalarının ortasın kenefli yapışqan,
yelimle qapamaq işi. 3. bezemek. süslemek.
düzenlemek. - evi qalpatladıq. - bu qoca qarı özün ne
qalpatıb durur.
- yeri qaplatmaq. yeri seritmek. döşettirmek. saldırmaq. tefriş etdirmek.
qaplayan
qaplayıcı. qaplamaçı.
qaplayıcı
qaplayan. qaplamaçı.
qaplıca hamam. üstü qapalı günbezli ılıcaya qaplıca deyilir. üstü
açıq olan ılıcaya, qaynarca deyilir,
qaplıca hamam. örtülü qaynarca. basılı ılıca.
qapma
qapmaca
qapmaq

qappa qappaz

qappşdırmaq

qapsa
qapsalamaq

qapalı. bürüma. başdan sovma. önam vermaksizin.
bucaq qapmaca:
1 . qoparmaq. yerindan almaq. çalmaq. yağmalamaq. qasb edmak. 2. uzaqdan çakmak. cazb
edmak. calb edmak. yaxalamaq. - ısıtma qapmaq. - kasal qapmaq. -xuy qapmaq. - şeh qapm
aq. 3. alışmaq. yiyalanmak. öğraşmak. öğranmak. örgaşmak. örganmak. almaq. açmaq. fath edmak.
- qılıfın tutub, için buraxıb. -ölkar alıb açdı.
bulutdan şeh qapmq: iti istaklikdan imdir.
taqya qapmaq: başqasının haqqını almaq.
börk qapmaq. başqasının haqqına iyalanmak. qapqa. kaffa. kappa. kafa.
kapaza. öğranci yayı. yay atmaqa alışmaq, qapınmaq üçün oynadılan yey.
vermayina, alınmağına çakinmamak, mane' olmamaq, yardım edmak. - çörayin alinda götürdü, itla
qabza. qısım. sıxım. avuc. tutam.- bir qısım buğda. qısdırmaq. tutdurmaq. tutmaq. ala keçirma
lamaq. dar yera gatirib tutmaq.

qapsam - bayağı qapsam, geyim: orta quşaq. aralıq geyim. el geyim.
(# qopsam: resmi).
qapsamaq
1. qapamaq. tutmaq. betdemek. yumutmaq. sedlemek.
seddemek. kesmek. - deliyi qapat. 2. qebze edmek. elde bulundurmaq. tutmaq.- bu
ipi tut. 3. qapallanmaq. qebullanmaq. qesb edmek. 4. qısdırmaq. bir yere soxub sıxışdırmaq.
- elimi, barmağımı qapıya qısdırdım.
qapsı qaparuz. gücle, zorla, pozuq yolla alınmış mal. qesbi
(mal). rüşvet parası. heram mal. - qaparuz mal bilesine yaxcı düşür.
qapsul kapsul. tüfeng, tapanca saçmaların toplayan yığıb, kiçik
tenike qabcıq. acı dermanı içine alan qabcıq. kapuş. qoğan. qovan. kovan. derman, barut qoyul
n qorcuq, qabıqcıq. - fişeng qoğanı. - qapsullı (kapsullu) tüfeng.
qapsum 1. qiyafe. 1. gösterişli paltar taxımı. kot şalvar. (örneyin
bir " kot, şalvar, yelek" bir qopsum adlanır). qopsumlu: kot şalvarlı.
qapsunmaq
- qapsunmaq. qapusluq, abusluq edmak: qaş gözsünmek. qaş çatmaq.
qapturma
qapusqa. qapatma. pörtme. yumşaq, açıq, gevik pişmiş
et yemeyi.
qapu

qapuq

qapun
qapurta qapusqa
qapuslanmaq qapusluq
qapuş

qaput

dervaza. böyük qapı. - qapu ağası: devlet qulluqçularının başı.
ağa qapusu: yeniçeri idare bölüyü.
1. deri. 2. post. 3. > kafaf. nerseni sürmeye, qaplamaya, örtmeye yeterli olan.
qapatmağa, sarmağa yarar nerse. gemi demirin atmaq üçün üzerine sarılan zencir parçası. örtük
1 . kelem. 2. qapatma. qapturma. pörtme. yumşaq, açıq, gevik pişmiş et yemeyi. ağırlıq basmaq
a basmaq.
qapsunmaq. qapusluq, abusluq edmak: qaş gözsünmek. qaş çatmaq.
kapuş. qabuş. 1. <> papuş. - yarım qapuş: sürtük. 2. kepsul. qoğan. qovan. kovan. derman, bar
qoyulan qorcuq, qabıqcıq. qavuc. qavuş. qovuç. qabuş. qavuş. qavçuq. qavuçq. qoruyan. qavrıya
vruyan. - fişeng qoğanı. 3. qaluş. qaruş. çamurdan qorunması üçün ayaqqabın üstünden geyilen
yağmırlı havada geyilen geyim.

qapyan qapıyan. qapan. qapaq. her çeşit qabın, açıq yerin üstün
qapıyan örtük. - qapanın aç. - su yolun üstüne qapan örtmek. - göz qapanı. - üst qapaq, alt q
iz qapanı.
qar
kar kar. kor. içi tutuq, qapalı yer. sağır. kesik. mesdud.
iş bilir: kar aşna.
quş başı qar.
suli sapgan: qarla ile qarışq yağmur. sulu qar. yarı erimiş yağan qar.
qar keçasi: dibek. tepme keçe. tepib döğerek yapılan qalın keçe.
sıx yağıb, sis kiçi har yanı qapsayan qar: tepi. tipi.
üzari buz bağlamış qar: görşe. - görşa havası.
kar korluq: sağırlıq. tutuqluq.
qartopu: {1. yuvarlayaraq qardan oluşan böyük yığın. şepe. qar şepesi. behmen. 2. bir
rine vurmaq üçün, elde sıxıştırıb, yuvarlatıb qar güllesi. - qar topu oynamaq. 3. ağ dombul u
dı}.
qar
qar 1. qara saqqız. qır. zift.
qar tutmaq: yağan qarı erimeyib, nerseni qapamaq.
qardan arslan: arslan gösterişli, içi boş nerse. gücsüz nerse, kimse.
nar rıriırı- narda ar\\ar\ 17 ker-if

uc qar.
qara
baxt. tqunluq
su.
-

qar halvası: qarla doşab yemayi.
qar topu: {1. yuvarlanıb böyük top yapılmış qar yığını. 1. oynamaq üçün alda sıxdırıl
3. ağ çiçak çeşiti. 4. çox ağ, samiz olan kişi, cocuq. }.
qar quşı: qırlanqıc çeşiti.
qar quyusu: yaz üçün qar birikdirib saxladıqları qaznaq, xazan, xazna (> maxzan).
qar yağdı: üstüna qar yağmış kimi, ağ banakli narsa. - qar yağdı toyuq.
qarı. qır. > qarıarab. 1. nahs. - qara xabar: qara sav. - qara
qara gün. 2. arlı. ayıblı. - qara üz. - üzü qara. (qara, qır, topraq sözlarinda toppa
anlamı saxlıdır). 3. qır. topraq. 4. qır, kır, qara boyamsı.
ağ saqqal qara saqqal: kiçik böyük. har kim.
qara sığır: bayağı sığır.
qara su: 1. göz kasallarindan. 2. at ayağının kasallarindan. 3. içimi ağır, sart, axa
çox qara: qoyu qara. quzğunı. - quzğunı bir qara.
qara qurum: çangiz xanın dincak ordugası.
qara yel: güney batı yeli.
qara yonca.

tülki.
qara maraq: quruntu. malixulya.
qab qara boyanı bildirir: kömür kimi: şeve. - kömür saç . -kömür göz.
üz qarası: namussuzluq. şerefsizlik. ar.
üzü qara: ısnat8.
ayaqlara qara su enmak: berk yorulmaq.
iki yaşın aşmış qara sığır ayğırı: tosun.
qara daş: {1. üzerinde uşaqların yazı yazdıqları daş. 2. yapılarda işlenen sert berk
qara topraq altda yatmaq: lüt topraq. - qara topraqlara keçmek.
qaraila qızıl arasında olan boya, don: turi. duri. - yağız duri. - kastana duri. açıq duri. - xurma durisi.
qara qızıl: qara yer. qarmaq. topraq.
qara qulağın böyügü: vaşaq. pişik çeşitinde olub derisinden kürk yapılır.
qara qulaq: vuşaq. kafdar çeşitinden bir heyvan.
qara pazı: büstelik. püstüli.
qara quş: uqab. tavşancıl.
ağlı qaralı: rehbe reh. qartalka. çal. alavan.

salma qara qolluqçu: gece qara qol gezen qara qolçu.
qara basmaq: ağırlıq basmaq: qapuslanmaq.
ağzı qara: münafiq.
qara evli: otraqlı el. ( ağ evli: köçeri el).
qara yaxa: evam. ayaq takımı.
qara bataq: deniz quşlarından, qara, ördeye benzer, suyun üzerine çıxıb batması çabuk
qara qonclus: vampir.
qara qış: qışın ortası. zemher. - qara qışda yolçuluq: işlerin en gücü, zoru.
qara üzüm: maşiç üzümka.
qara yağız: büsbütün qara.
qara yazı: bedbexlik. qara baxlıq.
yanı qara: yanıq qara: taun çibanı.
qara at: yağız.
qara qonculus: qonculus. ummacı. umacı. yabanı qul. xoxan. qebirden çıxan ölünü andır
h. vampir.
qaralar geymak: yasa batmaq.
alın qarası: baxtsızlıq. qara baxlıq.
qara at: av eti. yabanı heyvanların eti.
qara oğlan: çingene.
qara iğna: qarıncanın ufaq çeşiti.

qara baş: 1 . subay (evlenmemiş) qalan çeküş. 2. yazda açan, gözel qoxulu, mor bir çi
3. başına qara sarıq bağlayan derviş qollarından.
qara basan: qara basqan: ağırlıq. kabus.

-

qara boya: zac yağı.
qara buğda: buğda çeşiti.
qara cahannam: berk qaramtul, esmer, üzü gülmez kişi.
qara çam: çam çeşitlerinden.
qara çalı: tikenli çalı çeşiti.
qara tikan: bitgi çeşiti.
qara saqız: zift.
qara söğüt: söğüt ağacı çeşiti.
qara sunğur: qara doğan.
qara tavuq: av quşları çeşitinden.
qara daban: 1. sığır xesteliyi. 2. xorasan demiri. 3. ipek böceyinin qararub qırılma
keseli.
qara qarqa: tüm qara olan çeşiti.
qara qalam: 1. yalnız qara çiçekleri olan saxsı. 2. qara qurşun qelem ile yapılan ci
zgi.
qara qoca: tükü ağarmamış yaşlı.
qara qurbağa: qurbağanın qaramsı çeşiti.
qara qış: qışın ortası olub, en soyuq sırası.
ararları nara nicilr karmak- aracı nn7iıcman - aranı^rlan
qara pişik keçdimi.
qara yazı: qara baxt.
ağla qaranı seçmak: çox emek çekmek.
is qarası: qurum boyası.
kastana qarası: açıq qara boya.
üz qarası: ar. namussuzluq.
qara saqqız: qır. qar. zift.
qarabandala
qaraandala. boyalı kendir bezi ki ayaqqabı üzü yapılır.
qarabataq
suya batıb çıxan, ördeye oğşar bir quş.
qarabet 1. durum. şerayit. veziyyet. 2. üzgöz. qiyafe.
qarabet qutsuz. qutuz. uğursuz. menhus. namüarek.
meymenetsiz.
qarabax bedbexd. eliboş. kovı. qovuq. kovuq.
qaraca 1. teke şiti olub, kiçik, buynuzsuz, eti yemeli av heyvanı.
2. qolun yuxarısı. - qaraca gemiyi. - qaraca balığı: istavrit
yavrısı.
qaracı oğru.
qaraçor uzun qılınc.
qaraçorlı
uzun qılınclı.
qarada quruda.

qaragöz kölga oyunu. - qaragöz balığı: palamud balığının böyük,
bayağı çeşiti.
qarağac böyük urman ağcı. taxdası sart, asmar olub, iyi cilalanır.
qarağı narsani qarışdırmağa, ağri uclu çubuq (odun. damir).
qaraq yarqac. 1. yaraq. insaf. adil. 2. yaran. tikan. 3. qalay.
qara
saxlayan. qoruq. 4. hesablara qarınan, baxılan gün. qiyamat (günü). son gün. 2. yoxlayış. qur
q. topraq.
qaraqobquluz qaraqol
başdan qara edmak: gamini büsbütün batmaqdan qurtarmaq üçün, başdan qaraya atmaq.
qaraya düşmak: toprağa oturmaq. qara gümrüyü: burğılan mallardan alınan gümrük.
qara qulaq: 1. çaqqala oxşar heyvan. 2. baş bakanın qulluğunda olan bir göravçi.
vampir.
{1. < qaramaq: güdmak. baxmaq + qol: asgar: bakçi. gözatçi. 2. < qara: geca + qol: asgar
: geca bakçisi}. 1. keşikçi asgar.
qaraqul qaravul. (qara + qul: qara + qol: geca asgari:).
qaraquş - dovşanları qaldıran qaraquş çeşiti: tavçançıl.
qaraquş qartaldan az kiçik, yırtıcı quş.

qaraquşi
qaralama
qaralamaq
qaralıq
qaralmaq

qaraltı
qaraman
qaramandala
qaraman
qaraman
qaramanlıq
qaramlıq
qaramtulluq
qaran
qaranğlıq
özseverlik. özbaşnalıq. - qaraquşi buyruğu: öz başına
verilen, sürülen söz. - qaraquşi sürmak: özbaşnalıq edmek.
qaralıq. meşq. temrin. - qaralama yazmaq.
qaralama yazmaq. meşq yazmaq.
qaralama. meşq. temrin. - qaralama yazmaq. - ürak
qaralıq: büqz > boğz. öyke.
qararmaq. qaralmak. 1. qara boyalanmaq - üzü düdle
qaraldı. - bunu qarat: qara rengle. 2. bulanmaq. duruluğun
gedmek. - bulut çıxıb hava qaraldı. - güneşe baxdım
gözüm qarardı. - uçurumdan, köprüden aşağı baxdım
gözüm qarardı. - baş gicellenib, gözün qararlmasın.
quzuyğur. quzaquyğur. kölgelik.
soyqunçu. yol qıran: yol kesen.
qarabandala: boyalı kendir bezi ki ayaqqabı üzü yapılır.
berk esmer, qaramtul kişi.
qarman.
qehremanlıq. usture. ustura. utsara. kişilik. tumanlıq. dumanlıq. bulanıq. qaramtulluq. si
slik. tumanlıq. dumanlıq. bulanıq. qaramlıq. sislik. 1 . münsif. adil. 2. nazir. qaranlıq.
qaranız karaniz. tanqü. tüngü. buynuzdan olub, küreyi çırtıb qan
alma aracı. hecemet ayqıtı.
qaranlıqca
qapanıq. boğuq. - qapanıq boya. - qapanıq iştah.
qaranlıq
qaranğlıq. gün görmez. - alaca qaranlıq: yarı qaranlıq.
qarapazı
püstülika. büsteli.
qararmaq
- sular qararanda: axşam düşende.
qararmaq
qaralmaq. qaralmak. 1. qara boyalanmaq - üzü düdle

qaraldı. - bunu qarat: qara rengle. 2. bulanmaq. duruluğun gedmek. - bulut çıxıb hava qara
ldı. - güneşe baxdım gözüm qarardı. - uçurumdan, köprüden aşağı baxdım gözüm qarardı. - baş g
3. uzaqdan kölge, qara kimi görünmek. - uzaqdaki ağaclar qararırdı.
qararsız
ağımçı9. ağma9 tutumsuz. davamsız.
qarartı 1. nersenin çevresi. 2. menzere. geniş bir yerin
görüntüsü. qarartmaq
texminlemek.
qarartmaq
qaratmaq. qaratmak. 1. qara boyalı edmek - elleri düdle qarartdi. bunu qarat: qara rengle. 2. bulandırmaq. duruluğun gidermek. - bulut çıxıb havanı qarartdı.

qarartmaq
qaratmaq. qaratmak. 1. qara boyalı edmek - elleri düdle qarartdi. bunu qarat: qara rengle. 2. bulandırmaq. duruluğun gidermek. - bulut çıxıb havanı qarartdı.
qaravana
böyük, yassı yemek qabı.
qaravaş qıravaş. qırnaq. kiçkince varlıqlar (xelayiq). qart keniz.
qaravala
ataman (osmanlı) dövründe çox böyük gemilere verilen
ad. indi, düzensiz nizamsız aralıq gemilerine deyilir. -qaravala durumlu: yolsız, düzensiz
halda.
qaravul qaraqul. (qara + qul: qara + qol: gece esgeri).
qarçaq büst. yarım heykel. tendis.
qardaş - böyük qardaş: ağabey.
böyük qardaş: eke. exi. exevi. eçi. dadaş.
qardaş qanı: çiçek adı.
qardaş oğlu: yeğen.- o menim yeganimdir. qardırmaq
qarturmaq. tıqamaq. qard
iyanlıq
qolçılıq. qolçuluq. gözetçilik. bekçilik. qardiyan
qolçı. qolçu. gözet
muç qolçı: sınır bekcisi. qarat
(dağıdıb, qenimet almaq amacı ile olan cumuş,
çapul. yeğma. axın. ilğar.
qaratlamak
urdurmaq. söküb dağıtmaq.
qarğaşa savaş.

qarğı qazğı. (< qazıq. ucu qazıqlanmış yaraq). ucu sivri demirli
(qazıqlı) yüngül gönder. uzun mızraq (bizraq. bizqar). süngi. mızraq. neyze. - qarğı oyunu. maq.
qarğılıq
fişeng qamışlarının qoyulduğu meşin quşaq. fişenglik.
qarğın (< qazğın). böyük rende çeşiti.
qarğışıq
qarışıq. burğacuq. burğaq. burşuq.
qarğışıqanmaq burğaclanmaq. burğaşlanmaq. burşaqlanmaq. qarma qarışıq olmaq.
qarı
- qarı qoca: er arvad. - qarı qoca qavğası. qısqancılıq.
qoca qarı soyuğu: kesen soyuq.
qoca qarı soyuğu: mart ayının sonunda düşen soyuq.
qoca qarı: qoca qadın. ecuze.
qarısı qurusu.
qarı
< > qara. qır. qara. (qara, qır, topraq sözlerinde toppalıq,
tutqunluq anlamı saxlıdır). 1. qır. topraq. 2. qır, kır, qara boyamsı. 3. bunqaq. bükük. köhn
n düşmüş. qarıq. qart. yaşlı. keçmiş. geçgin. esgimiş. qıtlaşmış.
qarıq qarı. qart. yaşlı. keçmiş. geçgin. esgimiş. qıtlaşmış.
qarımaq - çox qarımaq: çox yaşlanıb qocalmaq. qağşamaq. (< qaq:
sert ses).
qarımaq

qarımpa
qarımpalıq
qarın

qarınca qarınpa qarışan

qarışdırma
qarlamaq. 1. qar yağmaq. 2. qara dönmak. - yağış soyuq havada barkiyib qarar (qara çönar). ağış qarıdı: yağış qara döndardi.
obur. abur. doymaz. - abur obur: obur çobur.
kor boğazlıq. oburluğ.
qursaq.
qursağı boş: ac.
bağırsağ qarında olan sancı, acı: burma. burunmaq. burunti. buru. buruş.
heyvanların birinci qarnı: içganba. işganba. qiriş. kiriş.
qarın sabatligi: qarnın göbak yönü.
qarın toxluğuna: yalnız yeyib içma qarşıtı çalışmaq.
qarnın alt yanı: qasıq.
quşların birinci qarnı: daşlıq. qatı. qursaq.- quş qursağı daşlarıda sındirir.
qarıncanın ufaq çeşiti: qara iğna. akala. obur.
qarşan. 1. ixtilat edan. imtizac edan. 2. giran. taxılan. müdaxila edan. - işma qarşan olm
adı. - işniza qarşan yoxdu.
qurca. qurda. azdırma. allama. tahrik.

qarışdırmaq
1. alt üst edmek. savurmaq. 2. boğmaq. belli olmayacaq yolda bir neyi başqa
bir neye qatmaq. - hirslendi sövüşe boğdu. 3. ellemek. qurdalamaq. qurcalamaq. 4. alğatma
q. dağıtmaq. qatmaq. (> aloftan). 5. aşırmaq. aşarmaq. - bunuda ona aşır, aşar.
dila boğmaq: laqırdı yapmaq. - azib qarışdırma: yoğurma. xemir tutma.
qarışıq qarşıq. 1. bulanıq. - bulanıq hava: bulutlu sisli hava. 2.
qarğışıq. burğacuq. burğaq. burşuq. 3. qırıq. sınıq. teyxa, xalis olmayan. mexlut. - qırıq ta
s. barışan. buruşqan. ürpek. tükleri biz biz, miz miz şişmiş. durmu. 5. alan. gurultu. 6. ala
e. qarqaşalıq. herci merc.7. belva. bulağay. gurultu. - işçiler arasında bir gurultu qopdu.
- bu gurultu neden ötürüdür. 8. dağnıq. teşettüt. iftiraq. 9. qatışıq. ilec. mexlut. 10. cinl
11. müğelleq. anlaşılmaz. 13. mexlut. memzuc. muxtelit.
qarışıq marışıq: qarşıq murşuq: qarş murş. qarma qarş. müşevveş. çox pıtlaş.
qarma qarışıq: sırasız. düzensiz.
qarma qarışıq: allaq bullaq: allaq mallaq.

qarışlamaq
- çatinliyi qarışlamaq: dalqayı başa almaq: fıtınanın
qarşısına gedmek.
qarışma qatılış. iltihaq. inzimam.
qarışmaq
yubalmaqka. yubanmaq. burbaşmaq. tolaşmaq.
qarışmal qarqa
qarqa
dolaşmaq. giript olmaq. - dolaşmış saçlar. - göz alacalanmaq: bulanmaq. iyi görmez oldu. qırı

ütükçü. ütüçü. oportünist ( . <> n ) qarqan. (< qaqmaq: vurmaq). 1. oğru. çalan. 1. çırpan.
bağıçı. 1. qarqanmış. 2. suçlu. günahkar. 3. müttehim.
qarqacıq
qarqan
ala qarqa: qara ile qurşunsi qarqa.
qarqa burın: tel, sim burmağ üçün bir qısqaç çeşiti.
qarqa dalan: çox yumşaq qabıqlı badam çeşiti.
qarqa dölayi: ebucehl qarpızı tuxumu. kiçik qarqa.
qarqacıq burqacıq: eğri üğri davranış, yazı. ( n <> . ) qarqan. (< qaqmaq: vurmaq). 1
u. çalan. 1. çırpan. vuran. 1. (< qarmaq: qaramaq: vurmaq). falçı. bağıçı.
qarqanmış
qarqa.
qarqaşalıq
alavere. qarışıqlıq. herci merc. aşun. aşub. aşnuq.
qarqavul qarqınmaq qarqış qarlamaq

qarlı qarlıq

qarlı
qarma

kündeçi. türmeçi.
qarğınmaq. oynamaq. oyalanmaq. qaqrış. ilenc. ilgenc. yanu. ilinc. le'net. qarımaq. 1. qar
yağmaq. 2. qara dönmek. - yağış soyuq havada berkiyib qarar (qara çöner). - yağış qarıdı: ya
karlı. asılı. asığlı. menfeetli. faydalı. 1 . suyuq nerseleri soyutmaq üçün, ortalarında qar,
bcıqı olan qab.- qarlıqı işe qoymaq. -qarlıqın qarı erimiş, suyu ılınmış. - qarlıqda su qalma
kral^ 3. qarlı. qar yağmağa eğik olan. - qarlı hava.
qarlıq. qar yağmağa eğik olan. - qarlı hava.
qarma qarışıq: sırasız. düzensiz.
qarma qarışıq olmaq
burğaclanmaq. burğaşlanmaq. burşaqlanmaq. qarğışıqanmaq.
qarma qarışıq: allaq bullaq: allaq mallaq.
qarma qarş: qarş murş: çox pıtlaş. qarşıq. qarışıq. müşevveş.
qarmaq

qarmaqmaq qarman
qarmançı
qarman
qarmanlamaq
qarpız
qarsaq
qarş
qarşan

qarşı

1. avqar. avlamaq, tutmaq ayqıtı. 2. qara yer. qara qızıl. topraq. - daniz qarmış isa, artıq
alir ol. va gar inmiş isa, aksik galir ol. Qarqara edmak:
dilab. dolab. qolun, qulağın burmaqla, qurmaqla çalınan çalqı qutusu. - dolab çivisi: orta ox
. xarmançi. yığan. toplayan. qaraman.
xarmanlamaq. yığmaq. toplamaq.
qozalaq qarpız: cır, cılız.
tülkü soylu, qarın bölümü ağ, darisi kürklük heyvan.
qarma qarş: qarş murş: çox pıtlaş. qarşıq. qarışıq. müşavvaş.
qarışan. 1. ixtilat edan. imtizac edan. 2. giran. taxılan. müdaxila edan. - işma qarşan olma
dı. - işniza qarşan yoxdu.
1. müzd. 2. tarsa. muqabil. - tarsaindan ged. - tarsina çıxmaq: qarşına çıxmaq.
qarşı durmaq. ağri durmaq.
qarşı durdurmaq: tovrandırmaq. tavrandırmaq. dayandırdmaq.

qarşıq

qarşıqlıq
qarşılaşmaq
qarşılıq
qarşı durmaq. ters gelmek. muxalifet göstermek.
: - qarşı durmaq: dayanmaq. tavranmaq. davranmaq. tovranmaq.

qarşı qarşıya galib bir işa quruşmaq: turşamaq
. durşamaq. (< durmaq). duruşmaq.
maq. turuşlaşmaq. turş turşa gelmek. behse, cenge girişmek.
qarşı qarşıya: burun buruna. baş başa. yaxından.
qarşı qoymaq istamak: otrunmaq.
qarşı qoymaq: otruşmaq. qarşı gelmek. qarşılaşmaq.
qarşı durmaq: başınmaq. öngermek. dik gelmek. köks germek. muqavimet edmek.
qarşı qurşı: başsız ayaqsız. çaş baş. baş göt.
dik, qarşı durmaq: direnmek. müxalifet edmek. qarışıq. 1. cinli. aluğde. alalı. alqın
arışığı var. 2. müğelleq. anlaşılmaz. 3. mexlut. memzuc. muxtelit.
qarşıq murşuq: qarışıq marışıq: qarş murş. qarma qarş. müşevveş. çox pıtlaş.
fesad. fitne.
otruşmaq. qarşı qoymaq. qarşı gelmek.
1 . bedel. evez. - ondan buna qarşılıq çıxmaz. 2. padaş.
mükafat. - buda iyiliklerivin qarşılığı. 3. cevab. 4. redd.

kıredi. qeranti. - qarşılığın bulmadan heç bir xerce girme. bu onarmaların (te'miratın) qarşılığı varmıdır. 6. muvazine.
7. çalışma qarşılığı. emek. müzd. mükafat. ecr.
qarşılıqlı
1. iki yanlı. iki başlı. - qarşılıqlı sevgi.2. üz be üz. - qarşılıqlı
kanpe. - bu bağın iki qarşılıqlı qapısı var. - qarşılıqlı sevgi. 3.
cevablı. - qarşılıqlı mektub.
qarşıt 1. tayat. yanıt. cevab. - sorularım hamısı qarşıtsız qaldı. sesime qarşıt vern olmdı. - qarşıt vermek. - qarşıtlarız çox
boş. 2. e'tiraz.
qarşıt qoymaq, vermak: tayatmaq. tayat vermek. yanıtmaq. cevab vermek. - bir a
z daha sordum, tayatdı. -sorularım hamısı tayatsız qaldı. - sesime tayat vern olmdı. -tayat v
rmek. - tayatlarız çox boş.
qartadaq
xırtadaq. xarp xarp. xırp xırp. sert nerseni ısırırken, qaba
qaba qaşınırken eşidilen sesi yansıtır. - elindeki almanı qartadaq dişleyirdi.
qartal quşun böyük, yırtıcı çeşiti. - qartal pancasi: düğümlü bir
kök. - qartal daşı: "aetie" denilen daş. - qartal tüki: bitgi adı.
çaqır, qartal panca: qıynaqlı. qaparuzçi. qartalka
rehbe reh. ağlı qaralı.
alavan. qartalmaq
qartlanmaq.
qart

qartlanmaq
qartlıq
qartuq
qarturmaq
qarucaq
qaruqmaq qarunğ qarura qaruş

qas

qas

1 . yaşlı. qarı. qarıq. keçmiş. geçgin. esgimiş. qıtlaşmış. 2. böyük. yeke. 3. qırt. xırt. xa
i ısırırken, qaba qaba qaşınırken eşidilen sesi yansıtır. 4. gobut. bedexlaq. qartalmaq.
gobutluq. bedexlaqlıq. qırtuq. dımrıq. kiçik sürgü. qardırmaq. tıqamaq.
(< qaramaq: beklemek. gözlemek). qorucaq. bekleme. beklek. duracaq.
qerq olmaq. batmaq. dalmaq. girmek. düşmek. şişman. yekman.
otraq. kavruz. havruz. oda içinde oturulan qab. qaluş. qapuş. çamurdan qorunması üçün ayaqqab
en geyilen çekme.
Kas boya. mat (boya). şavsız. bulaşıq. veyran. unqunda^
qas qatı qalmaq: gebermek. ölmek.
1 . qaz. iki nersenin arasında olan aralıq, fasile. ölüçü. çeki. 2. qıs. qos. "q" ile başlaya
sıra sözlerin başına gelib, anlamın gücletir. - qas qatı. - qos qoca. - qıs qıvraq.
qasa
kasa 1. (< kavsa). qehferab (< kav). kava. (< qapsa).
sandıq. xezne < qazan. - serraf kasası. - devlet kasası. 2.
qasıntı. savurqac. fırtına. yelen. yelen. qatı yel.
qasalaq kasalaq. güfezka. gövez. güvez. qurumlu.
qasat kasad. kasat. 1. qısıq. yağsız. yaxımsız. sürüşsüz sürüşsz bazar. 2. yoxsulluq. qıtlıq. - para kasadı
yoxumuzdur. - yemek kasadı.
qasıb kasıb. yoxsul. çıqan. çıqay9. yarqıl. yarlıq9. yazıq.
qasıq 1. qısıq. eksik. eksek. naqis. - qasıq yarığı: fetq. 2. qarnın
alt yanı.
qasığı çatlamış.
qasıq otu: bitgi adı.
qasıq bağı: qasıq çatlağını ( fetqi) tutmağa yaylı (esnek. keşli) bağ.
qasıq otu qızıl yapraq.
qasıq bağıcı: qasıq bağı yapan, onu bağlayan usda bağıcı.
qasıq biti: ete yapışan bir kene çeşiti. qırq ayaq.
qasıq çatlağı: qasıq keseli: fetq.
qasılmaq
1. qısılmaq. çekilib daralmaq. - donum qasıldı. 1.
eksilmek. azalmq. - galirim qasıldı.

qasınmaq
darlaşmaq. paltarı sonradan darlaşdırılmaq. sason
vurulmaq.
qasıntı 1. qasa. savurqac. fırtına. yalan. yelan. qatı yel. 2.sason.
paltarın daralması üçün sonradan vurulmuş tikiş. - bu yalaya iki qasıntı vurun. - kotun qasın
alsın.
qasmaq 1. qısmaq. çakib daraltmaq. - donumu qas. - qasmalı
narsa. 2. aksiltmak. azaltmq. - galirim qasıldı. 3. toplamaq. qanğırmaq. qanırmaq. qoparma
q.
qasnağ gargaf. dar. çarçiva. dazgah. qab. qornıc. çarçiva. qab.
çevra. çambar. - qasnağa garmak. - qasnaq işlamak: garilmiş, çambara çakilmiş parçada qolay b
naxış işlamak. - bu çakinin qornıçı asgimiş.
qasnaşmaq
qıstaşmaq. titraşmak. sılaşmaq.
qaş
qaş. (aç. qaç: har iki söz ayrıqı göstarir). 1. narsanin açıq
yeri. çataq. çatı. 2. yaharin önda arxada olan ayrıq, qalxıq yeri. 3. qaşı. qaşın. qaşıl. tah
ma. oturma.- üzüyün oturması. 5. kişi gözü üzarinda yayaq (kamanlı) uzanan qıssa qıllar. 6. q
i, yaylı belli olan narsalara deyilir.
- ağrak önü: art qaşı: yahar qaşı: yaharin ön arxasında olan belli yüksak yerlari.

qaltaq qaşı: yeherin önde arxasında olan yüksek yeri.
qılıc qaşı: qılıncın (eğri olan) sapı.balçaq.
dağın qaşı: dağın yöresi.
qaş atmaq: im edmek. imgemek.
qaş basdı: 1 . alnı üsde saxlanılan. alınçaq bağı. alınçaq. leçek. 2. çatqı. sevgili.
. - ağrısız başa qaş basdı: gereksiz yere qonaqçı olmaq. başına bela axtarmaq. lizumsuz tekel
qaş çatmaq: qaş gözsünmek: qapsunmaq. qapusluq, ebusluq edmek.
qaş yapayım darkan, göz çıxarmaq: iş düzeltmek dileyi ile iş pozmaq.
qaşla göz arasnda: dimde., anda. inde. imde. bir anda. göz qıpımıda.
gözün uzarinda, qaşın var demamak: olmasın yumşaqlıq göstermek. inciden ağır söz ble

incidicek bele bir söz söylememek.
üzük qaşı: seçgin.
qaşak 1. xaşak. qaşıntıı. süprüntü. 2. elin dörd barmağın
birleşdirib, enseden çalma durumu. 3. qaşınan. qaşınması olan. qurduşlu.
qaşaqı

qaşaqlamaq
qaşamaq
qaşan
qaşana
qaşandırmaq
qaşanmaq
qaşar

qaşarlamaq
qaşı qaşıq

qaşağı. 1. qaşımağa yarar qaşıq.- küreyim qaşınır, bir qaşağıda bulamam. - savaş qaşağı: qavğ
zun tozağın almağa, saçaq, simin dişli ayqıt.
elin dörd barmağın birleşdirib, enseden çalmaq. peysere salmaq (çalmaq).
qaşarlamaq. tumarlamq. tımarlamq. dincek. dinlik. dişlik. rahatlıq. istirahatlıq. kaşana < k
ovşan. (< kov. kav). yuva. ev. dincetmek. dinletmek. rahatlamaq. dincelmek. dinlen
mek. rahatlanmaq. qaşır. 1. qaşıyan. qoparan. 2. qoğan. ayıq. uzaqladan. terd eden.
tumarlamq. tımarlamq. qaşamaq. qaşın. qaşıl. tehrik.
1 . qaşqı. qaşqa. (qaşırmaq, qaçımaq, qoparmaq, qırmaq, ayırmaq ayqıtı). { her ayqıt ki keser
iyeti olsa, bu adı daşıya biler}. özellikle yemeyi parçalayıb, tike tike ağıza götüren araca
yapılarda geci kesib, naxışlayan arac. 2. qaşınmış, oyulmuş nerse. özellikle deneli, suyuq ne
i götürmeye yarar arac. 3.

müherrik.
aş qaşığı: yemek qaşığı.
çomaqlı, çanaqlı çangal, qaşıq: bu ara oğuq, doğranmış olan nerseleri götürmeye, çekm
. - iki çoxmaq salad.
çay qaşığı: kiçik qaşıq.
gümüş qaşıq çatal taxımı.
bir qaşıq yemak: çox az.
qaşıq atmaq: çox istekle yemek.
ağzının qaşığı değildir: ağzına sığmaz.
bir qaşıq suda boğmaq: çoxlu qısqancılıq, kin duymaq. bir öcmanlığın, düşmanlığın gös
suda boğaram.
qaşıq öcmanı: qaşıq düşmanı: qadın. arvad.
qaşıqla verib, sapı ila göz çıxarmaq: bir iyilik görüb, başa çalmaq. baş yarmaq. göze
qaşıqçı
qaşıqçı avırdı: ovurdu çökük. çökük yanaqlı.
qaşıqçı alması: adlım bir daş.

qaşıqçin
qaqsı qaşığa oxşar ördek.

qaşıl
qaş. qaşı. qaşın. tehrik.

qaşıma
qurca. qurda. texriş.

qaşımaq 1. boşamaq. ötürmek. buraxmaq. 2. qazımaq. qıraşmaq.
qıraşlamaq. aşındırmaq. oymaq. oğmaq. qıcıtmaq.
sürtmek. 3. quşqutmaq. tehrik edmek. - qonşu qonşunu
qaşımaz. - qonşunun itin qaşıyan, ısrınar. 4. emritmek.
gidiştirme üzünden qıdıqlamaq. 5. qazımaq. silmek. - bu
tümleden (cümleden) bu sözü qazın. 6. qurdalamaq.
qurcalamaq. texriş edmek.
qaşın qaş. qaşı. qaşıl. tehrik.
qaşınan qaşınması olan. qaşağ. xurduş. qurduş.
qaşındırmaq
hereketlendirmek. tehrik edmek. qıcıqlamaq.
tırmalamaq. dırmalamaq. tehyic edmek. - onun sözler
başımı tırmlayır.
qaşınma 1. gicişme. - olmasın qaşınma. - gene qaşınması tutmaq. 2.
özünü qaşıma. - bu qeder qaşınmaya neden nedir. 3. boşunma. ötrünme. burxılma. 4. kendine qar
en verme. nerseni, kimseni öz kendine quşqutma. - qaşınma iç bulantıdan nedendir. 5. qımıltı.
rı özü qımıltıvı qoysun.
qaşınmaq
1. qaşnamaq. boşunmaq. ötrünmek. 2. işemek. 3.
qaşnamaq. gicişmek. - olmasın başım qaşınır: başım sökülmek isteyir. 4. dırnaqsı, sert nerse

qaşıntıı qaşır qaşıyan qaşqa

qaşqabaqlı
qaşqı

oğmaq. - qaşınmaq ötür dırnaqın uzat. - uyuz kimi, durmadan qaşınır. 5. kandina qarşı, davran
k. narsani, kimsani öz kandina quşqutmaq. -dayaq yemak üçün qaşınır. 6. didinmak. gicişmak. g
anmak. (< gadik. kardik < kar).7. gicişmak. gadişmak.- ovucum gadişir. - yaram gadişir.
8. harakatlanmak. tahrik olmaq. 9. qazınmaq. darini, başqası, qazırcasına, dırnaqa tay narsa
ila, bark bark qaşımaq. - na qazınırsın bela. - içi qazınmaq. 10. qımıldanmaq. - tanrı özü q
k. qaşak. süprüntü.
qaşar. 1. qaşıyan. qoparan. 2. qoğan. ayıq. tard edan. qaşar. qaşır. qoparan.
qaşqı. qaşıq. (qaşırmaq, qaçımaq, qoparmaq, qırmaq,
ayırmaq ayqıtı). { har ayqıt ki kasarlik, qırıqlıq qılığı, xasiyati
olsa, bu adı daşıya bilar}. özallikla yemayi parçalayıb, tika
tika ağıza götüran araca adlanıb. yapılarda gaci kasib,
naxışlayan arac.
quraq. tutuq. kibritçi. asıq üz.
qaşıq. qaşqa. (qaşırmaq, qaçımaq, qoparmaq, qırmaq,

o »11 rrv-ı o r\
ow/ıı+ı\

/ h^r o \ ır\ \\ \s\ \s

rl i !

r* ı rı r* 11 r* r*ı\ırtı

v^piw^ti

olsa, bu adı daşıya biler}. özellikle yemeyi parçalayıb, tike tike ağıza götüren araca adlanı
a geci kesib, naxışlayan arac.
qaşnamaq
qaşınmaq. 1. boşunmaq. ötrünmek. 2. işemek.
qat
1. qut. iti. 2. möhteva. 3. taq. güc. tab. tav. 4. mertebe.
çatı. 5. tav. tov. kerem. ref. redif. çin. - bu duvar on tav kepiçlidir. - yer tavları.
qat
1. sıra. qoşı. sinif. - qatla: sıra ile. - qatlı qıtımlı: sırlı sıralı.
2. büküm. bükülmüş nesenin her bükümü.- parça qat yemiş. - ipek qumaş qat yemez. 3. redif. re
atda durun. - birinci qat. - iki qatlı ip. 4. bükme. qırma. qırım. -parçanı, kağazın qat yeri
qoşu. takım. desd. set. - bir qat geyim. - bir qat istikan. 6. bir ölçünün tayı, benzeri. -bi
qat verdin, bir qat al. - verdiyivin beş qatın aldın. - bir qat su, iki qat yağ tök. 7. d
erece. derece. - yuxar qata çatmaq. 8. quşların daşlığı. - toyuq qatı. 9. qatı. bek. berk. se
qat davranma. 10. donuq. donmuş. balta. dik. - qat dur. -hava soyuqdan qat kasilmiş.
11. şaşa. şaşqın. heyran. -qat kasildik: qat qaldıq: şaşa, açıla qaldıq. dona qaldıq. - qat
tı. en sonu. en nehayeti. - qat qala onbeş tümene vere bilerem. 12. büklüm. - iki büklüm: iki
qat.13.

qatı. berk. sıqı sıkı. sıxı. sert. - sıqı at. sıqı sümük: gevrek olmayan. 14. yan. qulluq. xi
qabıl. - xan qablında: xan qabalında: xan qabağında: xan qatında. -onun qurrasından (qururund
n) qatına varılmaz. 15. fikir. meslek. eqide. - menim qatımda onun değeri yoxdur. -qatsız
kişi: idesiz adam. - qatlı durumlu: fikirli muqavimetli. -erenler qatında almasın bir pa
rlaq daşdan ayrımı (ferqi) yoxdur. 16. deve tikeni yemişi. tikenli şeylerin yemişi. her bir
ağacın yemişi.
qat olan. duzlanıb, qurutulmuş, qatınmış, barkimiş at:
qatıt. basdırma. 3. bedexlaq. 4. qat. tabaq. yapraq. - iki tabaq kağız.
quş qatı: qonsa. quş qursağı.
qat qat: {1. derce derce: derece derece. 2. gatında qat (> qat ender qat).
çox çox. böyük qat. - bu sıra qabaxkından qat qat iyi oldu.
iki qat: {1 . müzaef. - bu gün dünden iki qat sıcaq. 2. bükülmüş. qatlanmış. - qocalı

qat olmuş. -yorqunluqdan iki qat oldum}.
qırx qat: qatlağ. qat qat. heyvanın geviş getire qursağı.
lay lay, qat qat olan: qatmarlı. qatmar. çox yapraqlı. çox

qataq

qataquli qataqullamaq

qatal
qatan qatanqur

qatar
qatdamaq qatı

dolanbaclı. - qatmar çiçek. - qatmar çadıra. - qatmar manto.
qatmar börk.
qat qat edma: qatlama. bükme. devşirme. - qatlama yeri: bükme yeri. qırım.
1 . qataq. katak. kata. qatmarlı çörek. düğü unundan bir çeşit çörek. 2. örtük. (qatdamak: qa
k). bir çeşit parça.
bağıcı. baxıçı. göz bağcı. kelekçi. fırıldaqçı.
bağıcılıq, baxıçılıq, göz bağçılıqla, kelek düzekle nerseni
gözden itirmek, aşırmaq, gurulutuya getirib(hay küye
salıb) yavaşca' usulca yox edmek. - kitabımı
qataqulladılar.
qırtıl. qırna. su şiri.
alayan. bulayan.
biçiksiz. beşiksiz. biçimsiz. gobud. yaxışıqsız. qılıqsız. beqiyafe.
durna qatarı: sürü ile, dalı ba dal gezenlerden söz edende deyilir.
qetdemek. örtmek
(< qatqı). daşlıq. qursaq. quşların birinci qarnı. qat. berk. sıqı sıkı. sıxı. qat. bek. qısı
k. tiri. diri.
dirik. tirik.- diri söz. - qatı üz: utanmaz. davul derisi. - qısı ürek.- qat davranma.
an qatı: qat qala. en sonu. en nehayeti. - qat qala onbeş tümene vere bilerem.
qas qatı qalmaq: gebermek. ölmek.
quş qursağı daşlarıda sındirir.
sıqı at. sıqı sümük: gevrek olmayan.
qatıq çaşni. meze.
qatıqsız
qatsız. yalın. quru.- quru ekmek.
qatıl qalın. quyuq. kifir. kesif. aşıq. bıkıt. pıkıt.
qatılaş qatlaş. 1. dözüm. 2. berkiş. bekiş. teqviye.

qatılaşdırmaq qatlaşdırmaq. diriltmek. sertleşdirmek.
qatılaşmaq
qatlaşmaq. berkimek. qatılmaq. sertleşmek. pekleşmek.
berkleşmek. dirilmek. sertleşmek. qevam tapmaq.- bu toprağ güneşle berk qatıldı. - topraq gün
qatılşır, kişi iş
ile.
- köksü qısılıb qatılaşmaq, darılmaq: tonğcımaq.
donğcımaq. buzcımaq. büzülmek. üzülüb darılmaq.
qatılıq 1. yibuset. xuşgiyet. quruluq. 2. rehmsizlik. 3. xişunet.
peklik. berklik. selabet. 4. metanet. - iş qatılığı. - üz

qatılış qatılmaq

qatım

qatımlamaq
qatın
qatır

qatılığı. 5. qalınlıq. quyuqluq. quyuluq. kifirlik. kasafat. aşıqlıq. bıkıtlıq. pıkıtlıq. pıx
zimam.
1. qatılaşmaq. sartlaşmak. paklaşmak. barklaşmak. - bu toprağ günaşla bark qatıldı. 2. quyula
uqlaşmaq. pıxtlanmaq. - yoğurt qatıldı. - qan qatıldı. 3. qasavatlanmak. - üzi qatıldı.
birina qatılmaq: quyruq olmaq. dolaş olmaq: angal olmaq. qatlım. 1. qıvrım. bükim. bü
lüm. qırlım. sancı. azab. dard. 2. qıvrım. bükim. büklüm. qırlım. - saçın qatımı: qıvrımı.
qıvrım qıvrım: çoq qıvırcıq. - saçı qatım qatım: qıvrım qıvrım.
qoç qatımı: güzda qoçları qoşnı üçün sürüya qatmaq.
qatım qatım qatınmaq: qıvrım qıvrım qıvrılmaq:
sandıdan bükülüb durma. hissalamak (< ıs). takrarlamaq. möhtaviyyat.
1 . qat, qaba olan. tarbiyasiz. badaxlaq. - na qatırdır. -qatıra minmak: cin atına minma
k. qatıqlamaq. - qatır muncuğu: qatırlara taxılan göy sırça. - qatır dirnağı: sarı
çiçekli bitgi. - qatır
ablı dözümlü olub, dağ
qatır dırnağı:
qatır quyruğu:

quyruğu: söki bitgisi. 2. > qadir. güclü. oğan. 3. (< qat: taq. güc.).
yollarıda yükçülüye en yararlı heyvanlardandır.
çiçek çeşiti.
bitgi adı.

çox quru, arıq:. - qatıt kişi. - qatıt cocuq.
arıq olmayan: semiz. toplu. besli. etli. dolu. - bu kere onu toplu gördüm.
qatışıq qarışıq. ilec. mexlut.
qatıt 1. qattı. etsiz bezeksiz qalan, olan nerse. iskilet. - evin
qatıtı. - yapı tklmeden ön, qatıtı qurulmalıdır. - qattılı: iskiletli. 2. qat olan. duzlanıb,
uş, qatınmış, berkimiş et, nerse. basdırma. 3. çox quru, arıq. - qatıt kişi. - qatıt cocuq. 4
siz bezeksiz qalan, olan nerse. iskilet. - evin qatıtı. - yapı tklmeden ön, qatıtı qurulmalıd
- qattılı: iskiletli.
qatqa qatqa. 1. melamet. 2. qeybet.
qatqı > qati.
qatlaq 1. kitab. her neyin qalxıq qoğzaq qıraqı, yanı. - qırx qat:
qat qat. heyvanın geviş getire qursağı. 2. tevrik. çevrik.-devrik dodaq, yaxa, qatlanma.
qatlam qatlama

qatlamaq

qatlandırmaq
qatlanış
qatlanma
qatlanmaq

qatlanmış

takarlama. tikrar.
(qumaşın qırağında olan tikinti, çevrinti). qıvırma. qıvrıntı. ağratin. bükünti. buruma. buru
uş, qatlanmış narsa.qıyıntı. basdırma. bükma. qat qat edma. devşirma. - qatlama yeri: bükma y
- bu yamşayin qıvrıntısı qaba düşmüş. - qoşa qıvrıntı: bu tikişin oya (yazı. bazak) kimi tiki
1. tevirmak. devirmak. 2. toplamaq. - yataqları qatlayın. 3. davşirmak. devşirmak. türmak.
dürmak. sarmaq. burmaq. - bu qalını devşirmak. - şey şüyüzü deşirib sandığa qoy. - bu qalını
rib sandığa qoy.
1 . qıvrım qıvrım, büklüm büklüm bükmak. 2. dözdürtmak.
3. çarasız edib içartmak.
rizayat.
devrim. çevrim. çevrilma. bükülma.
1. ağilmak. 2. dözmak. 1. bükülmak. qırılmaq. dürilmak.

burulmaq. sarılmaq.
bu köynayin yaxası qırılmaz.
burulmuş, qatlanmış narsa: buruma. burum. qatlama. qatlayış.
qatlaş
qatlaşdırmaq qatlaşmaq

qatlaşmamış
qatlatmaq

qatlayış
qatlı
qatlıq qatlım

qatılaş. 1. dözüm. 2. berkiş. bekiş. teqviye. qatılaşdırmaq. diriltmek. sertleşdirmek. 1 . di
n, qalxmadan dözmek. keçinmek. 2. tekerleşmek. tikrarlaşmaq. 3. qatılaşmaq. berkimek. körpe.
eze.
1 . qıvırmaq. eğirmek. bükmek. qırıtmaq. - saçını, saqqalını qıvırmaq. - keçel saç ister, ond
2. yedirtmek. keçirtmek. eğib, burub yerleştirmek. 3. xemiri ince açmaq, yufqa yapmaq.
buruma. burum. qatlama. burulmuş, qatlanmış nerse. yanlı. yönlü. terefdar. ideli. meslekli.
eqideli. bedexlaqlıq.
qatım. 1. qıvrım. bükim. büklüm. qırlım. sancı. ezab. derd. 2. qıvrım. bükim. büklüm. qırlım.
qatlım qatlım: qıvrım qıvrım: çoq qıvırcıq. - saçı qıvrım qıvrım.
qatlım qatlım qatınmaq: qıvrım qıvrım qıvrılmaq:
sandıdan bükülüb durma.
qatma

qatmaq

qatmar

qatmarlı

qatmar
qatrılmaq
qatsız
qaturlu
qav

(< qatmaq. neçeni birbirine artırmaq). neçe sapı, qılı qovuşduraraq düzelen ip. özellikle keç
quyruğu qılıdanda yapılırdı.
1 . aşarmaq. aşılamaq. 2. alğatmaq. dağıtmaq. qarışdırmaq. (> aloftan).
qatmarlı. 1. lay lay, qat qat olan. çox yapraqlı. çox dolanbaclı. - qatmar çiçek. - qatmar ça
- qatmar manto. - qatmar börk. 2. ağır. zorba. qeliz. bükük.
qatmarlı çörak: qataq. ketek. kete. düğü unundan bir çeşit çörek.
qatmar. 1. lay lay, qat qat olan. çox yapraqlı. çox dolanbaclı. - qatmar çiçek. - qatmar çadı
- qatmar manto. - qatmar börk. 2. artığına. müzaef. - qatmarlı qıyım (zülüm): müzaef zülüm.
, qatmarına (qatmarlısı) yalanda söyler.
qatmar olmayan: yalın (qat). yos. yoz. sade. qurutulmaq. qaqac (bastırma: qu
ru et) yapılmaq. qatıqsız. yalın. quru.- quru ekmek. qatqısı olan. ağılı.
kav. tutaraq. tutuşduruq. oto tutuşdurmağa özel nerse. çıra. kibrit.

qava
kava. kasa (< kavsa). qehferab (< kav).
qavaq - misir qavağı: söğütün çeşitlerinden: sorğun.
- qavaq aqacı: toğraq.
qaval kaval. kova. qalay. şişik. yalançı, üzdek (sethi) süs,
bezek. içi boş borı kimi nerselere deyilir. - qaval düdük: çobanların çaldığı qalınca sesli b
l altı şişxana: altı üstüne benzemez, uyumsuz görnüş. -bildiyin bu qeder, qalayın nereden. layı kişiya yaramaz: atasının ad sanına güvenmek (sevinen) kişiye yaraşmaz.
qursaq qaval (def): ince bağısaq kimi ince derili. qavala
deniz
qıyısında salaş, dam yapılmış yer. qavaliye
bir sinif atlı, çapağan olub, bir yolun,
eslekin
qapalı qafalısı, qızılbaşı, fedayisi, lotusu.
qavama gatirmak yoğurmaq. yoğrutmaq. qelizletmek.
qavçuq 1. müşemme'. muşamba. 2. qabuş. qavuçq. qavuc.
qavuş. qapuş. qovuş. qovuç. qoruyan. qavrıyan.
qavruyan.
qavğa - qavğa qaşağı: savaş qaşağı. savaş küresi.
qavqanı basmaq: hell etmek.
qavqaçı talaşman. dalaşman. exlaqsız. qızqın. sataşqan.
qavlaq kavlaq. qablaq. boş. yalan. köksüz. essasız.
qavlamaq
doldurmaq.- qabuq qavlamaq: qabıq doldurmaq.
qavlamaQ6 kavlamaQ6. ağdurmek9. dörcelemek8. çoXıno7. çukulö5.
qavrıyan
qoruyan. qavruyan. qavuc. qavuş. qapuş. qovuş. qovuç.
qabuş. qavçuq. qavuçq.
qavruyan
qoruyan. qavrıyan. qavuc. qavuş. qapuş. qovuş. qovuç.
qabuş. qavuçq.
qavruz kavruz. havruz. qarure. otraq. oda içinde oturulan qab.
qavşaq qovşaq. bitişik. yanşaq. müttesil. peyvesde.
qavşamaq
kavşamaq. gevşemek. qağşamaq. (< qaq: sert ses).
xerab olmaq. eprimek. yıpramaq. çox esgimek.
qavuc qavuş. qapuş. qovuç. qabuş. qavuş. qavçuq. qavuçq.
qoruyan. qavrıyan. qavruyan.
qavuçq qabuş. qavçuq. qavuc. qavuş. qapuş. qovuş. qovuç.
qoruyan. qavrıyan. qavruyan.
qavuq - qavuq sallamaq: şişirmek.
qavurmaq
suruşlamaq. ütmek. talamaq. dalamaq. dağlamaq.

yaxmaq. acıtmaq.- ısırqan daladı, ebe kömeçi yaladı.
qavuş 1. bitişme. ulaş. bitişiklik. ittisal. 2. veslet. qohum. 3.
qovuş. ulaşı. görüş. çatışı. yetişi. mulaqat. 4. qavuc.

qapuş. qovuç. qabuş. qavuş. qavçuq. qavuçq. qoruyan. qavrıyan. qavruyan. qavuşdurma
- to
edmak: qovuşdurmaq.
qavuşmaq
bitişmak. toxunacaq qadar yaxınlaşmaq. yanaşmaq.
qavuşturmaq
qavut Qavut
qay
müttasil olmaq. qovuşmaq. ulaşmaq. görüşmak. çatışmaq. yetişmak. mulaqat edmak. bitişdirmak.
qadar yaxınlaşdırmaq. yanaşdırmaq. müttasil edmak. - iki masanı bitişdirib bir üzün masa qur
vut. davaya vurulan kiçik palan. Qovut. qaqut.
kay. kaysı. kandak. hansı. hanqqı. nanday.
gay kişi: gayliq kişika. şaşqın. yabansı kimi iki tarafona baxaraq yürüyan adam.
qaya
- bir çeşit qaya başı hava: varsağı.
kor qaya: danizin içinda olub görünmayan qaya. qayab
qayıq. süzan.
qayaçuqka
gözal qoxulu bir dağ otu- olsunki "zafran" bitgisidi.
qayalı asqalalı.
qayan başçı. süran. sürücü.
qayar sivişik. zivişik. sıvaşık. yapışır. yapışqan. - sivişik çamır.
qayar qaybaq

qayçı

qayğı
qayğılandırmaq qayğılanmaq qayğılanmaq

qayıdış qayıxmaq
qayıq

yalçın. sal. düz. berk dik. - yalçın qaya. qaymış, caymış iş, davranış. qebeh. sapaq. sapıq.
s. - bu qaypaq işlerizden el götürün.
böyük qeyçi: sindi.
narsanin ucun, başın kasmaya böyük qayçı: qırqı. çözek. közek. qusse. tasa. qusse. ke
r. ketir. kiter (< kitmak: qapamaq).
düşündürmek.
çözemek. közemek. sozalmaq. qusselenmek. kiterlenmek. kiterlenmek. kederlenmek. keterl
enmek. ketirlenmek ( < kitlanmak: qapanmaq). keder etmek. tasalanmaq. qusselenme
k. dönüm. rücet. ovdet.
kırıxmaq. bara qoymaq. iştibah edmek. - söz arası
uçqunmadın.
qayab. süzen.
gami, qayıq taxdalarının ortasın kanafli yapışqan, yalimla qapamaq işi: qaplatmaq. qa
lamaq.qalpatmaq. qalpamaq.
qayıqlarda danak, danga daşı: ayaq daşı.
gami, qayığı, omurqa üzarina mindirmaya yarayan,

qayim qayım
qayın
qayırım qayırmaq

qayış

qabırqa biçiminda olan ağaçlar: qabırqa.
gögartasiz (çatısız) olub, altı düz, çaylara salınan qayıq:
tombaz.
yuvarlaq qayıq: qofa. kofa.
qayıq kürayinin keçdiyi dalikli taxda: kilitcik.
qayim qoymaq: qayırmaq. düzelmek. berkitmek. diketmek. qaqım. doğru. düz. turlu. d
urlu. qerarlı. sabit. qevamlı. -durlu kişi. - durlu söz.
bir qadına göre qaynı arvadı: elti. ilti. elti. iki qardaşın bir birine veren adı.
qayrım. merhemet. rehm.
1 . qeyirmak. geyirmak. örtmek. gizletmek. 2. qeyirmak. geyirmak. aldatmaq. 3. düzel
mek. diketmek. berkitmek. qayim qoymaq. 4. saplamaq. nesb edmek. işletmek. kullama
q. kollamaq. yiyelenmek. qayrıtmaq. qapılandırmaq. hançı bir işe qoymaq. bir iş tapıb uğratma
rleşdirmek. kullatmaq. qulluğlatmaq. xidmet vermek. - onu o kullayır. 5. berkitmek. qo
ymaq. qerar vermek.
at quyruğu altından keçirilan, yahara bağlı qayış:
qusqun. quşqun.

qurşaq, qayış kimi narsalari bağlamağa özal, dilli başlı böyük qopca: toqqa. tuqa. tu
olan toqası. - quşaq toqası. - qılıc qayışı toqası.
qayıt qaytarı. yanıq. yanqı. cavab.
qayıtlamaq
qaytarmaq. yanıqlamaq. yanqılamaq. cavablamaq.
qayıtmaq
üstelemek. geri dönmek.- ısıtma üstaladi.
sasin dağib qayıtması: yanqulama. pejvak. qayıtmış
qovuşmuş. rehmetlik. - q
uş atam böyle buyuyurdu. qayqı
qaqğı. qaqıl. sıxıntı. dincsizlik. rahatsızlıq.
qayqıdan titramak: irilmek. kendi kendini yermek. arılmaq. qayqırmaq
hi
rslenmek. qızmaq. taqınmaq. taxınmaq.
qaymaq 1. öz. özdek. özlü topraq. 2. sivişmek. zivişmek.

qaynaqda
qeleyan. qalağan. qaynayan. tepişin. tepişde olan. qaynamaq
oyn
amaq. yanmaq. heyecanlanmaq.
üreyim oynadı. - coşub. qalxıb qaynamaq: şuluqlaşmaq. çoqraşmaq. covlaşmaq. covlanmaq
qalanmaq.
bıtraq kimi qaynamaq: çox qalabalığ olmaq. qaynar
aşma. coşma. qumluqdan ş
qaynaq. çeşme. qaynarca
hamam. üstü açıq olan ılıcaya, qaynarca deyilir, üstü
qapalıya, günbezliye qaplıca deyilir. bataq. batılan yer: xezne. hamam. üstü açıq hamam. ılıc
aplıca).
qaynaşmaq
fışqırmaq. qoğalanmaq. qoğuşmaq.
qaynatmaq
xaşlatmaq: nersenin üstüne sıcaq su tökmek.
qaynayan
qeleyan. qalağan. qaynaqda. tepişin. tepişde olan.
qaypaq züvqan
qaypamaq
züvmek
qayrılmamış
qapısız. qulluğu, xidmeti olmayan. işsiz. me'muriyetsiz.
qayrım qayırım. merhemet. rehm.
qayrıtmaq
qayırmaq. qapılandırmaq. hançı bir işe qoymaq. bir iş
tapıb uğratmaq. yerleşdirmek. kullatmaq. qulluğlatmaq.
xidmet vermek.
qaysı kaysı. kay. kandak. hansı. hanqqı. nendey.
qayta 1. döngi. tolumba. nerseni dolandıran. dolamba.
tulumba. 2. tulumba. çapqın. qaba. gobud. terbiyesiz.
qaytarı 1. qayıt. yanqı. yanıq. cavab. 2. qaytuq. qusuq. qusmuq.
qaytarmaq
yanqılamaq. yanıqlamaq. cavablamaq. qayıtlamaq. qaytatmaq
rmaq. qusyurmaq. quysarmaq. qısyarmaq.
qusyan etdirmek.
qaytış mi'ad. restaxiz.
qaytışmaq
rehmete gedmek.
qaytuq qaytarı. qusuq. qusmuq.

qusdu

qaz
1. qas. iki narsanin arasında olan aralıq, fasila. ölüçü.
çaki. 2. qarında olan yel. - bu yel yayar yemakdir. - yel yayar: qazlı.
qaz
qaz. axmaq. safeh. - qaz qafalı. - qaz beyinli. - qaz kimi.
qaz ayağı: {1. çox qollu çangal. 2. salatlıq bir ot}.
qazı qoz anlamaq: yanlış anlamaq. qanmamazlıq edmak.

qaz qanadı: güraş oyunlarından biri.
qazdan böyük, yabanı quş: toy.
qazın sasinin yansısı: tıs.
tıslamaq: qazın sasinin yansıtmaq.
qazın ayağını anlamaq: gizli bir garçayi tapmaq. qazaq
(< qazınmış: üzü
qazmaq). türk ellarinin
qaraqolluqda işlayanlarinin, üzlari qırxıq olması, onların başlı
simgalarindanidi.
qazamat qazıq. duzaq. - darin qazıq. - dar, qara qazıq.
qazan qazi. qazna. qazqan. qaznaq. ocaq. xanidan. - qazan
xan: ocaqçı. xanidan başı.
qazan qazıntısı: qazanın dibina yapışıb, qazmaqla çıxarılan narsa. qazmaq.
böyük qazan: qaznaq. qazna. xazan . xazna (> maxzan).
atin pişirmaya özgü yayvan, kiçik qazan: quşxana.

qazanc
qazandırmaq
qazanxan
qazanma
qazanmaq

qazaş
qazdırmaq
qazebarab
qazğı
qazi qazıqçı

qazan yuvarlanıb, qapağın bulmuş: govduş yuvarlanıb, duvağın tapıb: iki arxadaş, iki
irina uyğun.
qazanda pişirib, qapağında yemak: yoxsulca yaşama qanıqmaq.
sağır tancara: ağır qaynayan, çabuq qaynamıyan qazan.
qabir qazan: gömici. göman. quylayan. ası. istifada. kar. naf'. fayda. istifad
a verdirmak.
qaziyol quzat.
daraca qazanma: tapra. tarfi'.
1.
edinmak.yiyalanmak. istehsal edmak. iktisab edmak.
2.
uğramaq. mübtala olmaq. - şeh yerda durmaqla bir neça xastalik qazandı. 3. almaq. ödü
almaq. utmaq. yenmak. yenğmak. yendirmak. oyunda. qalaba çalmaq. 4. istifada elamak
:
atmak. akmak. maişat. - akmayini çıxarmaq.
aşdırmaq. açdırmq. eşdirmak.
< qazan. kasan.
> qarğı. uzun mızraq. neyza.
qaziyol quzat: qazanxan kalakçi. aldaq. dubbaraçı. hilaçi.

qazıq 1. bir yere qaqılmaq çalınmaq üzre, ucu qazılmış,
yonulmuş, sivrilenmiş odun. - qazığ qaqmaq. - qazığa bağlamaq. 2. su içinde, çürük, boş, bata
tikilen yapının temeli olaraq, sıra ile yere soxulan direklerin her biri. - qazıq üzerine
yapı tikmek. 3. ölüm qınağı (cezası) yollarından. şişe oxşar olub, ölüme yaxalı suçluların gö
qazıqlamaq: qazığa vurmaq. 4. aldaq. kelek. dubbara. hile. - qazıqlamaq: kelek g
elmek. - qazığa düşmek. 5. qazıq kimi, direk, mıx kimi dim dik olan, donmuş nerse.
qazıq kesilmek. 6. baş yazı. yazılmış. muqedder. -qızaqlı qazıq: bedşans.- qazıqdan q
. 7. oyuq. yırtıq. - qazıq nerse. 8. naxışlı. resmli. - qazıq parça. -qazıq çatı, duvar. 9. c
m. neqqaşi. - qazıq saatı. -mektebde. hefdede iki saat qazığımız var. - qazıq sergisi. 10. qı
işkence. - neden böyle qazıq, böyle qızaq. -qopan qazıq: qiyamet uqubeti. 11. qazamat. duzaq
. - derin qazıq. - dar, qara qazıq. 12. deylem. ehrum. 13. qozuq iz. butafars (< bud
aq: dal yarpaq). herşeyin üstünde olan budağa tay oyuq. resm. neqqaşlıq ( > butakari). 14. a
lanğ. aranğ. xendek.

qazıqlamaq qazılmaq

qazım qazımaq

qaqıq qazıq: yere bağlanmış kimi durmaq.
sağ qazıq: güvenilecek. güclü tapı, sened, dayaq. muridi e'timad.
qazıq qaqmaq: yerleşib qalmaq.
ipdan qazıqdan qurtulmuş: öldürülmeli. e'dama müsteheq.
qazıq kök: mıx kimi aşağı işleyen kök.
qazıq bağı: bağ çeşiti. qazığa vurmaq.
1. açılmaq. eşilmek. - güc qazılan topaq. 2. oyulmaq. -içim qazılır.
qazılıb çuxurlaşmaq: aşlaşmaq. açlaşmq. eşleşmek. gemirci. - qazım heyvan.
1 . qaşımaq. silmek. - bu tümleden (cümleden) bu sözü qazın. 2. üzmek. yolmaq. - kut ülgücle
çuxurlayaraq yazmaq, naxış salmaq. oymaq. - menim çekilimi daşlara qaz. - üreye qazılmış duy
4. qaşımaq. qıraşmaq. qıraşlamaq. aşındırmaq. oymaq. oğmaq. qıcıtmaq. sürtmek. 5. dermek. der
. açıb yırtmaq.

qazınmaq
1. qaşınmaq. derini, başqası, qazırcasına, dırnaqa tay
nerse ile, berk berk qaşımaq. - ne qazınırsın bele. - içi qazınmaq. 2. üzünmek. yolunmaq. - k
e üzüm qazındı. 3. ne var ne yoxunu aranıb eşinib alıb vermek. dibin çıxarmaq. kökden incelem
yış aparmaq. 3. açınmaq. sökünmek. tecziye olunmaq. - daş topraq yağıntı ile qazınır. 4. dağı
nmek. silinmek.
qazıntı 1. oğuntu. qırıntı. ince yonqa. talaşa. - odun qazıntısı.
kavsala qazıntısı. - parça qazıntısı. 2. oyulmuş. silintili. silinmiş. - qazıntı kağızı dayir
rmek olmaz. - işlerizde qazıntı olmamalı. 3. cırıq. yırtıq. - qazıntılı teker. - qazıntılı ka
qazan qazıntısı: qazanın dibine yapışıb, qazmaqla çıxarılan nerse. qazmaq.
takna qazıntısı: yaşlı çağda doğulan son cocuq. sonbeşik. qazıntılı
qazılmı
olan. iradlı. - qazıntılı yazıları
yeniden yazılmalı.
qazıtmaq
1. açdırmaq. eşdirmek. 2. oylutmaq. hegg etdirmek. möhür qazıtmaq. 2. yolutmaq. qırxdırmaq. - saqqalıvı qatız.

qazqa qazma.
qazqan qaznaq. qazan. qazna.
qazma 1. kevme. hefr. - üzden qazma. 2. oyma. hegg. - qazma
yazı: hegg olnmuş yazı. - qazma naxış. 3. qazqa. qazmıq. oyma. hekk. 4. követ (< kov. kav). k
(< kövkül).
külünğlü qazma: gedman. getman. ketman. qazmaq
1. oramaq. uramaq. ura,
xendek yapmaq. eşmek.
eşmek. aşmaq. açmaq. 2. tırmıqlamaq. tırmalamaq. çengelsi ayqıtla cızmaq, çizmek. yırtmaq. 3.
yu qazmaq. - kerdini qazmaq. 2. oymaq.
qazan qazıntısı: qazanın dibine yapışıb, qazmaqla çıxarılan nerse.
qazmaqlandırmaq gezletmek. dib tutdurmaq.
qazmaqlanmaq gezlenmek. dib tutmaq.

qazmıq qazma. oyma. hekk.
qazna qaznaq. qazan. qazqan. qaznaq. böyük qazan. xezen.
xezne (> mexzen).
qaznaq xezine. geniz. kenzereb (< kan). genc. tepnek. define.
qazqan. qazan. qazna. böyük qazan. xezen (> mexzen).
qazorfars
(: geyimçi. paltarçı) < qazurmaq. qayurmaq. gezirmek.
geyirmek.
qazuvat
qazval
qec

qeca

qecalayin qeciqtirmak

qecim

qeça

pox. yıxıntı. töküntü. pislik. xerdel otu. qıcıka. aciko.
gec. geric. çağda geri. dalı. te'xir. (# irkan. arkan. erkan. ). - gec çağ. - gec qalmaq:
gecikmek. yubanmaq. - ar gec: bir gün. ne vaxsa. - tanrım gecindan versin: olduqca u
zun yaşam dileyi. - gecsiz: yubanmadan. yubatsız.
uza gec: maziyi beid: öte gec.
günüz açıb geca qapanır çiçak: gündüz saça.
aylı geca: aydın. ay ışığı. mehtab.
geca gündüzün: gündüzün geceleyin.
gündüzün gecalayin: gece gündüzün.
bir işi bir nedenle, illetle sallandırmaq. yubandırmaq. te'xir etdirmek. - iki aydır, bu
gün yarın ile sallandırır. gecim. geyim. keçe. otaq döşemesi üzerine yayılan yun toxuntu.
gecim sırıq. geyzim sırıq: paltar sırıqı: paltar, geyim yumaqda işlenen sırıq.
keça. 1 . döğülmüş, tepilmiş yundan geyim. - yer keça ile döşenmişdi. - keçe çadır. - ayaqlar
qar keçesi: qarı erimemek üçün sardıqları keçe. 2. gecim. geyim. otaq döşemesi üzerine yayıla
tu. 3.

daş topraq kimi başqaların tutmaqdan xışır xışır, qat qat olmuş, berkimiş deri. uyuşmuş. uyuş
hissini itirmiş. - ellerim keça oldu. - çox suda qalmaqdan ellerim keçamiş. 4. daranmamış. bi
birine keçmiş. - keçe saç. 5. (< geçma). küçe. küvçe. 6. geça. keçdiyinde. - saat beşi onbeş
7. keçmiş. sonra. - beşi beş gaça durun. - yazdan iki ay geça gelin. {# qala. - bayrama iki
qala gelin. - beşe beş qala geddi.}. qalmış. qabaq. eksik olaraq. - tapma keça: tepib döğere

yapılan qalın keçe. qar keçesi. dibek.
keça börklamak: alçaqlamaq. görevin alıb, qopsam (resmi) iş paltarın soyundurub qoğma
keçadan olan. - keçe börk. - keçe yağmurluq.
ufaq keça: kilim. xalça.
qeçal (kaçal < karçal. kel. ker). keçal. (< keça) keçe kimi
olmuş. tüksüz. qılsız qalmış.
keçal edmak: keçelemek: bıqtırmaq, bezdirmek, bezikdirmek.birine bir işi, bir sözü dö
döne tekerleyib, deyib, edmekden, onu bıqtırmaq. - besdi da! sabahdan meni keçaladin, keça
l eddin axı.
qeçalamak

qeçallanmak

qeçan

qeçar

keçalamak. keçal edmak. bıqtırmaq, bezdirmak, bezikdirmak. birina bir işi, bir sözü döna döna
rlayib, deyib, edmakdan, onu bıqtırmaq. - basdi da! sabahdan mani keçaladin, keçal eddin
axı. keçallanmak. kallaşmak artmaq. ajmaqlanmaq. ajmuqllanmaq. ajmuqmaq
keçan. geçici. 1. keçmiş. qoyan. keçmiş. qoyaş. qoyşat. (> qozaştafars). ötan. sabiq. - qoyaş
yaştalar: keçanlar ötanlar.- qoyan il. - qoyanlar qorunmasın, qoyulsun burxılsın. 2. qoyan. ö
an. güzaşt edan. 3. savan. qalmaz. davamsız. müvaqqat. bibaqa. fani. 4. köçari. yerli olmaya
n. müvaqqti. - geçici bir durum. 5. bulaşan. sarıl. sarılan. - geçici kasal.
- narsanin üstündan keçan: aşırtma. aşırma. - aşırtma yamşak.
keçar. geçar. 1. işlar. toxunlı. toxnaqlı. etgili. ta'sirli. 2. keçit. icaza. salı. yar. yarl
- onun varından biza toxunlı bir na yoxdu. - toxunlı soyu. - toxunlı söz. 3. rayic. mütadav
il. tadadavül edan. - geçar aqça. 4. rivaclı. satılır. aranılır. maqbul. - geçar mal.
qeçari

qeçgin

qeçginlik

qeçi

keçari. eğreti müveqqeti. müelleq. qoyulub götürülen. qurulmuş olmayan. salma. - salma tumruq
eqqeti türme. qara qolun gece çüçede tutduğu kişileri saldığı türme.
ağrati duvar. - ağrati köprü. - develet gücü iyesine ağrati sayılır. - dal quşa, ağra
.
geçgin. 1. aşqın. mütecaviz. artıq. - altmışdan aşqın. 2.
qart. yaşlı. qarı. qarıq. keçmiş. esgimiş. qıtlaşmış. 3.
geçmiş. - otuzu geçmiş. 4. geçmiş. çox yetgin, olmuş,
oluşmuş. artığına olqun. - geçgin yemiş. 5. yaşlı. geçgin kişi. 6. keçmiş. sabiq. itmiş. 7. yengin, çürük
nerse. - geçgin odun: yanqın ağac.
keçginlik. talqınlıq. dalqınlığ. dalmışlıq. bihuşluq.
medhuşluq.
geçi. sütü üçün beslenen, tiftik adısı, yumşaq qılına göre beslenen heyvan. - tiftik keçisi:
qıllı geçi. -keçi saqal: ucu sivri kesik saqqal.
dağ keçisi: teke. yabanı keçi.
geçi qıllarrnın diplarinda bulunan yumuşaq inca yün:
yolıçka: yovlıç. yulıç. tiftik.
keçi qulağı: uşqun. aşqın.
keçi tükü: qıl.

küpali geçi: boynunda küpe kimi sallanan artıq eti olan.
erkek geçi: teke
bir yaşlı geçi: çepiç. çepiş.
geçi balası: oğlaq.
geçi saqqalı: gözel qoxulu bitgi. lehyetül teys.
geçi sağan: quşların ebabil qolunun bir çeşiti.
dağ geçisi: yabanı bir çeşit heyvan.
qeçici geçici. geçan. 1. köçeri. yerli olmayan. müveqqti. - geçici
bir durum. 2. bulaşan. sarıl. sarılan. - geçici kesel.
qeçid keçid. boğaz. ağız. arğıd. arğıdal. arğadal. dağ beli. durna keçidi: yaz fıtınası.
qırx keçid: dolambac ırmaq. çay boyu gedmek üçün çoxlu kereler butay o tayına atlamağ
aq.
qeçilan keçilan. qoyar. qoyşat. qoyaş. keçme. cereyan. macera.
buda bizim qoyşatımız. - maraqlı qoyarlar söylediler. qeçilmak
geçilmak. 1.
erfi nezer edmek. - alışıqdan qolay geçilmez.
2. qırılmaq. bitmek. qurtulmaq. qet' olunmaq. - yolun ağırı geçildi.
qeçilmaz
geçilmaz. keçilmaz. 1. buraxılmaz. göz örtünmez. -

geçilmaz iş. - geçilmaz gözellik. 2. yol vermez. - geçilmaz dağ. - geçilmaz su. 3. qapalı. qa
mış. bağlı. işlemez.

yubat. meettel. mesdud. - qapalı göz. - qapalı qapı. qapalı yol. - qapalı çarşı.
qeçim geçim. 1. geyim. coşun. taxım. qoşum. bütün örtek. 2.
birlikde yaşayış. durmuş. amiziş. imtizac. - böyle geçim
olmaz. 3. rivac. rayic. - geçimli para. - geçimdan
çıxartdılar. - geçima qomaq. 4. dövre. esr. - geçmiş
geçimda. - gelecek geçim. - ne gözel geçimlar gördük. 5.
pervane. mücevviz. - bu işe geçimsiz başladım.
- güzari keçimi iyi olmayan kişi. üzük: qusqunu düşük
üzük.
qeçin geçin. imrari maaş.
qeçindirmak
geçindirmak. birisini yaşatmaq. durumun sağlayıb yaşatmaq. dolandırmaq. idare
etmek.- bu gelir meni geçindirar.- yumşaq olan kişi, hamını geçindirar. - bele bir ağır durum
eçindirmak olmaz. - çoluq cocuğunu alın teri ile geçindiran.
qeçinacak
geçinacak. gelir. geçinme qoşu. heyat esbabı. - sizin geçinacayiz nasıldır.
eçinacayi varmıdır. - el geçinacayin sağlamlamalı.
qeçiniş

qeçinma

qeçinmak

qeçinmiş

qeçir qeçirdan

geçiniş. geçinma. 1. imtizac. maaşiret. 2. dirilik. yaşam. durmuş. meişet. heyat. - güc geçin

bol, qolay geçiniş. - geçinma qoşu: heyat esbabı. geçinma. geçiniş. keçinma. 1. imtizac. maa
2. dirilik. yaşam. meişet. heyat. - güc geçinma. - bol, qolay geçiniş.
geçinma qoşu: heyat esbabı. 3. maaşiret. ged gel. birlikde yaşayış.
geçinmak. keçinmak. 1. birisi ile birlikde iyi, iyi kimi yaşamaq. - iki günü çox gözel geçini
r. - yumşaq kişi hammı ile geçinir. - bele bir durumla geçinmak olurmu. 2. durumun sağlayıb y
maq. dolanmaq. idare olunmaq.
alın teri ile geçinmak. 3. gedmek. qıyınmaq. ezilmek. bayılmaq.- üreyim qıyındı. 4. k
i qolaylaşmaq. yapınmaq. ötülmek. ötilmek. qoyulmaq. güzeşt edilmek.
ürayi keçinmak: ürak ötünmak. 5. tavlanmaq. tovlamaq. dolanmaq. burqunmaq. dözmek.
keçinmiş. talqın. dalqın. dalmış. kendinden keçmiş. bihuş. medhuş. - ısıtmadan dalqın yatır.
ir dalğınlıq geldi. - ağladı ağladı dalğın düşdü. keçir. çara. yol.
keçirdan. keçiren. qoyar. qoyan. icra eden.
qeçiran keçiran. keçirden. qoyar. qoyan. icra eden.
qeçirilan
keçirilen. savma. savrulan.
qeçirilmak
keçirilmek. sürülmek. aparılmaq. - bir gözel yaşam sürülür.
qeçirkan
keçirkan. yol üstü.

qeçirmak
keçirmak. aşırılmaq. aşırmaq. atıqlatmaq. savurmaq.
savdurmaq. durdurmaq. def etdirmek. qoğdurmaq. savmaq. atlatmaq. sürmek. keçişdirmek. sa
vuşdurmaq. atmaq. iyiletmek. vaz keçmek. tönqülmek. sevritmek. ertürmek. bağışlamaq. qebullan
. - { dırnaq keçirmak: dırnaq ilişdirmak: dırnaq taxmaq.}: yapışıb, ilişib buraxmamaq. pencen
irib ötürmemek. - sıramı savdım. - baş ağrısını savdurdum.
bu ağır bela atıqladıq.
güni keçirmak: bir gün qalmaq, durmaq: günlemek.
vax keçirmak: çağlanmaq. çağ sürmek. eylenilmek. eqlenilmek. eklenilmek.
alay keçirmak: birinin sözünü dinlerken, başqa nerse düşünmekle uğraşmaq.
savaşı savuşdur.
eylence sürmak.

yaxalamaq. dar yere getirib tutmaq.
- qab, örtük keçirmak: qaplamaq. qapsamaq.
qeçirtmak
keçirtmak. 1. qatlatmaq. yedirtmek. eğib, burub
yerleştirmek. onqartmaq. onqurtmaq. yonqartmaq.
düzeltmek. sağaltmaq. 2. rivac vermek. rayic edmek.
mütedavil edmek. 3. döndermek. vaz etdirtmek. - onu
fikrinden keçirt. 4. taxmaq. qaplatmaq. örtdürmek. şekile qab, yorqana üz keçirtmek.
qeçiş geçiş. keçiş. 1. numayiş. 2. keçme. qoyar. mirur. ibur. 3.
xatire.
qeçişdirmak
keçişdirmak. keçirmek. savuşdurmaq. atmaq. iyiletmek. -savaşı savuşdur.
qeçişmak
keçişmak. 1. ötrüşmek. savuşmaq. (# sıvışmaq: örtüşmek.
yapışmaq). 2. keçmek. qoyarmaq. mirur etmek. ibur edmek.
qeçit geçid. 1. memerr. geçilecek yol. 2. nersenin geçilecek
yeri. yarıq. gedik. boğaz. derbed. - dağ geçidi. 3. aşmalı, keçmeli (aşılıb keçile bilen) ola
- çayın dayaz (sığ) yeri keçid verer. 4. icaze. - geçitsiz: icazesiz. - geçit versaniz: icaze
versez. 5. viza. - geçitsiz: vizasız. - yabançı ölkelere geçid gerekir. 6. (qopsam, resmi) g
eçit. san.
- qırx geçit: qırx qapı: dolanbac, burşuq olan yer, çay ırmaq.
karalar bir yolu kasan çay. çox geçitli, qapılı olan yer.
qeçit keçit. keçar. 1. icaza. salı. yar. yarlıq. 2. özik: iki dağ
arasındaki yol. öd. öz. 3. san.
qeçitmiş
keçitmiş. bacarmış. yekka. olqun. pişmiş. görmüş.
salqun. varqun. çapar. çaqqun. mücarrab.
qeçma geçma. keçma. 1. bir nayin içina, üstüna taxılan, keçirilan
narsa. bir nayin ivli, oyuqlu olub, oynaq bölümü. qeçma çakma. - qeçma qapaq. - qeçma çarçiva. 2.
boğmaqlı. birbirina geçarak, vida ila taxılıb qapanan,
bağlanan narsa. kaşovlu. - geçma düğün. - geçma

gözüldürük: dürbün. - geçma qırıq: kaşovlu bölük. 3. (<
geçmak). küça. küvça. 4. atlama. ibur. 5. işlama. toxnaq.
toqun. etgi. ta'sir. - onun varından biza toxun yoxdu. toxunun azaltmaq. - toxunun güclatmak. 6. keçma. keçiş.
qoyar. mirur. ibur. 7. tacavüz. 8. qoyar. qoyşat. qoyaş.
keçilan. carayan. macara. - buda bizim qoyşatımız. maraqlı qoyarlar söyladilar.
qeçmak keçmak. 1. işlamak. girmak. nifuz edmak. - bu ağrı içima
işladi. - onun ölümü biza çox işladi. 2. ötmak. qoymaq.
güzaşt edmak. bağışlamaq. boşuqmaq. 3. uğramaq. ¬

yollar tehrana tebrizden uğrur. 4. üstelemek. aşmaq. çoğalmaq. artırılmaq. 5. etgilemek. işle
. toxunmaq. eser edmek. işlemek. savmaq. etgilemek. te'sir edmek. işlemek. tutmaq. k
eçmek. etgili olmaq. 6. keçişmek. qoyarmaq. mirur etmek. ibur edmek. nifuz edmek. sinğme
k. sınğmaq. savuşmaq. iyileşmek. iyi olmaq. -ısıtması savuşmamış hele. - baş ağrısı savuşsada
şeh sümüye yürüdü.
aradan keçmak: axmaq. cereyan edmek. araya girmek: vasite olmaq.
üstündan keçmak: atlamaq. unutmaq. salmaq.
narsanin üstündan keçmak: aşırtmaq. aşırmaq. öteye atlamaq.
mene onun sözü toxunmaz. - size elebil çox toxundu bu.
bir yerdan aşmaq, keçmak: tolaşılmaq. dolaşılmaq.
bu gedik dolaşılıncan, o şeher görüşer.
soyuq içime savdi.
bu boya ile damqa iyi tutar. - bu boya tutmaz.
bu parçaya ağır bir qoxu sınğmış: bir iy oturmuş. qeçmamak
keçmamak. turmaq. du
lişmek. ilerlememek.

qeçmaz geçmaz. 1. yoluxmayan. sarılmayan. sirayet etmeyen. geçmaz kesel. 2. eğri. ters. qelb. - geçmaz aqça. 3. toxdamaz. düzelmez. - geçmaz xesteliye
tutulmaq, düşmek. 4. değersiz. sürülmez. sürümsüz. e'tibarsız. rivacsız. - geçmaz mallar: sat
lar. - geçmaz söz. 5. çıxmaz. bünbest. - geçmaz yollarda qalanlar. 6. keçmez. savuşmaz. onğma
i olmaz. müzmin. -savuşmaz xestelik.
qeçmiş geçmiş. keçmiş 1. geçgin. çox yetgin, olmuş, oluşmuş.
artığına olqun. - geçgin yemiş. 2. geçgin. sabiq. itmiş.
birbirina keçmiş: daranmamış: keçe. 3. geçgin. - otuzu geçmiş. 4. keçen. qoyan. sabiq
. qoyaş. qoyşat. (> qozaştafars). öten. sabiq. qart. yaşlı. qarı. qarıq. geçgin. esgimiş. qıt
t olmuş. mafat.
qoyan il. - qoyanlar qorunmasın, qoyulsun burxılsın.
qoyaş il. - qoyaştalar: keçenler ötenler.
savmış nerse.
kandindan keçmiş. talqın. dalqın. dalmış. keçinmiş. bihuş. medhuş. - ısıtmadan dalqın
sonra bir dalğınlıq geldi. - ağladı ağladı dalğın düşdü.

uzun keçmiş:uzaq zaman. öta. asgilar. - ötadan: asgidan. keçmişlardan. - ötalar: asgi
ar. keçmişlar.
qeçrişmak
- yumşaqlıqla keçrişmak: başdan elamak. savmaq.
ötrüşmak. ötüştürmak. - ay canım man bu qonaqları savıb siza qoğuşaram.
qed
- ged gal. keçinma. maaşirat. birlikda yaşayış.
ged geda: gala gala: bala bala. tadrican. miruri zamanla. vAxt geşdikca. b
aram baramdan8. günü gündan. geddikca. gün sayın.
ged gal: başlama. mübaşirat.
ged!. varda. çakil. - varda yoldan: çakil yoldan. qeddikca
geddikca.
vAxt geşdikca. baram baramdan8. günü
gündan. gün sayın. ged geda.
qedan gedan. 1. varı. banzar. çakan. sayaq. yolunda.
biçiminda. müşabih. 2. yolçu. köçmali. - yazıq yolçudur: getmalidir.
galan gedan: qonaq. - qonağı (evi) galan gedana açıqdır: galan gedan uğrar.
sıravarı: bir sırada. bir sıralı.

-

çapqınvarı: çapqın olan kimi.
türkvarı: türkavarı: türk yolunda.
»aruarı1 -vara han7ar

qedar qedargalan
qedgeda
qedgal
qedi
qediş

qedmak

gedar. uçar. boş. qalmaz. sırğal. sayyal. gedargalan. gedibgelen. çeker gelen. varagele. bu tüfeyin varagalani çox doğru işlir. gedgeda.asayın. bala-bala. vara-vara: gedgal. ağız. m
ret.
gadi. 1. gede. qaltaban. pezeveng. 1. kedi. pişik. - kadi ayası: bitfi adı. - kadi oti
: valerina denilen ot. gediş. 1. pırose. axar. geliş. 2. tür. hereket. 3. xuy: borıq. yorıq.
yoruq. 4. gediş. yol. tür. cür. suret. - işi bu tür açmaq olmaz: bu suretde hell edmek olma
z. 5. meslek.
iyi gediş: uyqunluq. axış. yaqış. yaxış.
1. gedmak <> < met > daqmak. yetmak. <> edmak erişmek. varmaq. 2. gurlamaq. atılmaq.
fırlamaq. ölmek.
oda gurladı. - top yoluna gurlamaq: havayı yere gedmek.
yağmasanda, gurla. 3. keçinmek. qıyınmaq. ezilmek. bayılmaq.- üreyim qıyındı.
gedib galma: varış geliş. ülfet. e'tilaf.
gedib galmak. varışmaq.
gedibgalan. gedergelen. çeker gelen. varagele. - bu tüfeyin varagalani çox doğru
işlir.
gedib çatan: varan9. eren. vasil, nayil olan. - isteyine

varan. - sevişine varan: sevgiline çatan.
iti yeriyan, gedan: yorqa.
sürüb gedmak: taramaq. daramaq. - damir daramaq: gemi yele, axına qapılıb demiri sürü
lemek.
suyunca gedmak: uymaq. qarşı durmamaq.
topa gedmak: top yoluna gedmek: boşuna, havayı gedmek. heder olmaq.
qedrülmak
gedrülmak. geyilmek.
qehalmiş
kehalmiş. oğuşmuş. yığışmış. yatmış. yorulmuş.
qehatmak
kehatmak. huşdan aparmaq. uyutmaq. bihuş edmek. uyatsızın cerrahlıq etdiler.
qehimak kehimak. kivremek. soyuğundan üşümek.
qelişkin
gelişkin. yetmen. olgun. uzman. yeterli. yetenekli.
qena
gena. yena. 1. daha. tekrar. yeniden. - yena geldin. 2.
bele. hetta. - bir bele yedimde, yena yorulmadın. - çox
yoruldumsa, yena yazacağım.
qenalmak
genemek. genişlenmek. bullaşmaq. enleşmek. vüset
tapmaq. tovsi' olmaq. ennileşmek. - tumanın balağ keşleri
bollaşıb. - köyneyin qolları bollaşdı.

qenamak

qenatmak

qengaşmak
qengiş
qenilmak

qeniş

qenişlanmak

qenişlatmak

qenişlik
genelmek. genişlenmek. bullaşmaq. enleşmek.
ennileşmek. vüset tapmaq. tovsi' olmaq.- tumanın balağ
keşleri bollaşıb. - köyneyin qolları bollaşdı.
genletmek. genişletmek. bullatmaq. enletmek. vüset
vermek. tovsi' edmek. enniletmek. - tumanın balağların

bollatmalı. - köyneyin qolların bollat.
bolalmaq. bollanmaq.
gengiş. gen. gen. geniş. bol. vesi'.
genilmak. vaz keçmek. var keçmek. baz keçmek.
yanqılmaq. engilmek.
geniş. ( a <> e ) ganiş. açıq. yavan. yayvan. bol. yayılmış. münbesit. gen. gengiş. bol. vesi
yıq. yayqın. genişlemiş
genelmek. genemek. bullaşmaq. enleşmek. ennileşmek. vüset tapmaq. tovsi' olmaq.- tumanın b
alağ keşleri bollaşıb. - köyneyin qolları bollaşdı. genişlatmak. genletmek. genetmek. bullatm
nletmek. vüset vermek. tovsi' edmek. enniletmek. -tumanın balağların bollatmalı. - köyneyin
qolların bollat. genişlik. genlik. enqlik. ennilik. yavanlıq. yayvanlıq. açıqlıq. bolluq. inb
sat.
qenlanmak
genlenmek. enlenmek (n <> l ) ennenmek. enleşmek.
şişmek. xexr edmek. qenlatmak
genetmek. genişletmek. bullatmaq. enletmek. vüset
vermek. tovsi' edmek. enniletmek. - tumanın balağların

bollatmalı. - köyneyin qolların bollat.
qenlatmak
genletmek. enqletmek. enletmek.enniletmek. açlamaq.
qenlik bolluq. bereket. enlilik. genişlik. enqlik. ennilik.
qensiz gensiz. enğsiz. ensiz. dar. - ansiz yol.
qeri
geri. 1. alt. arxa. son. - bu işin altı iyi çıxmayacaq. dalı. - bu
nağılın altı, lap şaşırdıcıdır. - gerisin geri: ardın ardın: arxa
arxa. 2. arxa. iz. - izina dönmak: geri dönmek. rücet edmek.
3. döne. - dönesinden gerisinden. dönesine keç. 4.
aşağ.
dönasindan gedmak: gerisinden gedmek. te'qib edmek. -geri vermak: döndermek.
geriye çevirmek. irca' edmek. -geriya çevirmak: döndermek. geri vermek. irca' edmek.
geri püskürmak: tısqırmaq. tıqsırmaq. tüskürmek. def' edmek.
qeri qalma !: uyuma ! yubanma !.
an gerida olan: quyruq.
geri dönma: geriz. qorizfars. giriz. keriz. qaçma.

geridan bağlı, müttasil: arxası sıra. ardı sıra. dal ba dal. müteaqiben.
imdan geri: bundan sonra.
ayaqları geri geri gedmak: könülsüz gedmek. qeriban
geribanfars < qırpa
n. kirven. qünçüqa. qoncuq. qonuc.
qonça. yaxa.
qeric geric. dalı. gec. te'xir. - gericsiz: te'xirsiz. gecsiz.
yubanmadan. yubatsız.
qerixta gerixta. garixta. qorixtefars. qırmış. qoğqun. qaçmış.
qaçqın.
qerilmak
gerilmak. qalmaq. yubanmaq. açıb açığına bacaqlar ile
yerimek. gergin olmaq. qurulub çekilmek. dartınmaq. - o yarı yolda qaldı.
qerisin gerisin. qıçın. gerisin geri. dala. arxaya doğru. - qayıq
qıçın qıçın yanaşdı. - etek öpüb (arxasını çevirmeyib) qıçın qıçın çıxıb geddi. - qıçın qıçın
aq, yanaşmaq.
qerisin geri: arxaya doğru. götin. seyri qehqerayi. - götün götün döndi.
qeriz geriz. qorizfars. keriz. giriz. geri dönme. qaçma.
qes
kes. kise. balış. sandıq.

qeşeş keşeşfars < çakiş. > keşiş. axınc. axış. çakişlik.
cazzabiyyat.
qeşiş keşiş. çakiş. > > keşeşfars. axınc. axış. çakişlik.
cazzabiyyat.
qeşli keşli. yaylı. asnak.
qeşti keştifars. (< köçmak). köçma aracı. gami.
qetma varış. varma. yetişma. visul. - bu qadar çabuk varış.
qetmak - araya getmak: ortaya alınmaq. nazari diqqata almaq.
qarşılamaq. tavaccüh edmak.
qeyçi - böyük qeyçi: sindi.
narsanin ucun, başın kasmaya böyük qayçı: qırqı. qeyd
boqağı. buqağı. k
zancir. bad. qeydirmak
geydirmak. tonatmaq. donatmaq. qeydsiz
ilişiksiz. başı soyuq. - çox ilişiksizin biridir. qeyik
- geyik dişisi: burçın.
geyik darisi: gödari. gövdari. kudari.
geyikin iri, banakli çeşiti: sığın. qeyilmak
gedrülmak.
qeyim geyim. gecim. 1. keça. otaq döşamasi üzarina yayılan
yun toxuntu. 2. geçim. coşun. taxım. qoşum. bütün örtak.
-

tüklü geyim: yanbulı gaba. 3. paltar. qurşaq. quşaq. qın. don. örtük. qabıq. atqı. bi
üzarina yapışılan narsa. geyim. türük. türga. türak. bürak. bürga.
gana bol geyim: yelmak. yalmaq.
günüzlük geyim: günüza özal.
orta quşaq: aralıq geyim. al geyim. bayağı qapsam, geyim. (# qopsam: rasmi). - q
uşaq atmaq: soyunmaq. dincalmak. -quşaq çözmak: al suya yetirmak.
geyim yumaqda işlanan yassı toxmaq: taqtaq.
qolsuz, önü açıq, yellana bilan geyim: yelak. yalak. - iç yelayi.

bir işa özal geyim. iş paltarı. kasbat. kisvat (< kasmak). -çöpçü, süpürgaçi kisvati.
svati.
rasmi geyim: qapanıça. qapança. qeyimçi
geyimçi. paltarçı. gürşaqçı. qurşa
qeyin geyin. yanın. yandan. qıçın. dönaged. quşqulu. şaggili.
mütaraddidyana. - yanın gedirdi. - na yanın yanın
düşünürsan. - yanın yanın baxışlar.
qeyinmak
geyinmak. taxmaq. quşanmaq. üstüna almaq. - taraq
taxınmalı. - qılınc taxmaq. - üzük taxmaq.
geyinib quşanmaq: yığınmaq. hazırlanmaq.
qeyinti
qeyirmak qeymak
qeyrat

qeysi
qeyzim qezgan
qa

geyinti qoşantı: qoşu qoşantı. takı takım. bir el geyime gerekli nerseler. tekmil gey
nti.
geyirmak. qayırmaq. 1. örtmek. gizletmek. 2. aldatmaq. geymak. qomaq. qoymaq. taxınmaq
. - başlıq qoymuş. -bu paltarı daha qomayın.
muqavimet. tayaq. dayaq. güc. quvat. barqas. bağır. barıq. - yava eyi qoşulsa, uğur qeyret tö
er. - dayaq göstermek. - qeyrat qılmaq: ürek tapıb işlemek. tavranmaq. davranmaq. tovranma
q. qızıqmaq. qılınmaq. işlemek. qımıldamaq. işe keçmek. eksülemel göstermek. - bu işlerie qar
ona davranın. - davranırsa, vurulduğun görürdü, anlırdi. - tavranmağa canım daha yox. -iyili
avranmaq, kötülükleri qaqarın. tetik davranmaq. gevşek davranmaq. ağır davranmaq. geysi. kesi
(< kasmak). biçi. bezden biçilmiş. paltar. -kasi biçmak: biçi kesmek: paltar biçmek. - kasi
daşı: bulaq çay yanında palatarı döğerek yumağa özel yassı daş.
geyzim sırıq: gecim sırıq. paltar sırıqı: paltar, geyim yumaqda işlenen sırıq.
gezgan. elgeze. elgezer. qaka qab (mefulüileyh) ilgeci.
qab
- qab qara boyanı bildirir: kömür kimi: şeve. - kömür saç . kömür göz.
qaba' < qapa ( qapıyan).
qaba
yamaq. camaq. yamaq. yalmaq. yelmek.
qabbasdı
gabbasdıqatlı, laylı, iki qat nerse. - gabbasdı çekme. gabbasdı geyim.
qabeh < qaybaq. qaymış, caymış iş, davranış. sapaq. sapıq.

basıq. çirkin. pis. - bu qaypaq işlerizden el götürün.
qaba
gaba. 1. qaba. gobut. qalın. şişik. yoğan. yoğun. 2.
yundan, başqasından olan qalın geyim, gecim. - yanbulı
gebe: tüklü geyim. 3. yüklü. hamile. 4. avqan. ovğan.
ovan. yüklü (inak).
- gaba qalmaq: avunmaq. yüklenmek.
qabak kabak. kapak. kavak. (< kav. kav. kov). 1. heyvanlara yem
olub, aşlıqın (hibubatın) öğüdülmüş qabığı. - ata toyuqa
kapak tök. 2. derinin qabıq qabıq oluşu. - baş kapayi:
başda olan qonaq.
qabarmak
gebermek. qıvrıla qalmaq:
qabaş gabaş. qabaş. 1. erbaşı. igit. pehlevan. - gebeş oğlu. 2.
qopuz. gopuz. demir toxmaq. 3. qalın qafalı. 4. qoç. erkek qoyn.
qabil

qabin qabir

qabkabali qabl
qabristan qabs

qabud
qabullanmaq

<> qabıl. qapqıl. qapqal. (< qab). 1. soy. nov'. dürlü. sinif. sınıb. mequle. dürlü. türlü. il işleri burax. 2. bir soydan törenib, olub, bir başçı ile dolanan toplum. oymaq.
kabin. ağırlıq. cehiz.
1 . tuplu. tubluka. mezar. sınğ. sinğ. delik. çuxur. gömük. quylaq. mezar. 2. kabir. (< kimi
bir). be'zi. - kabir kişiler. -kabir yerde.
- qabir qazan: gömici. gömen. quylayan. kabkabali. alaylı. debdebeli.
qabal. qabax. önde. ileri. ileride. evvel. - öğleden qabal, qabax.
gömüklük. gorıstan.
qaps ( bs\ ps <> sb\ sp. z <> a ) qasb. qapz. (< qab). qasb olunmaq: qepz olunma
q. qablanmaq. qaplanmaq. qepz olunmaq. zebt olunmaq. kabud < gövüd. göy boya. göyümsü. < qap
allanmaq. qapsanmaq. qesb edmek. alınmaq. qablanmaq. qaplanmaq. vaz keçmek. tönqülmek. s
evritmek. ertürmek. bağışlamaq. keçirmek.
qabutar kabutarfars. (< kavudmüin < koyut < göyüt: göy: mavi).
göyerçin.
qabza < qapaz (< qab). tutacaq yer. qulp. tutam. balçaq. sap.
desde. qapsa. qısım. sıxım. avuc. tutam.- bir qısım buğda. - qılıc balcası: qılıc sapı.
- qabza edmak: qapsamaq. elde bulundurmaq. tutmaq.- bu ipi tut.
qabza gabza. omuz küreyi. kürek gemiyi. çiğni örten sümük.
qabzaçi gabzaçi. kesilmiş qoyunların omuz küreklerine baxaraq,
gözü bağlılıq eden.

qac
kac. bükük. - kaci: bükme.
qacava kacava. < köçava. köçaba < köç oba. hüdci.üqürmek.
tekirmek. deve üzerine iki tereflı yükletilerek içerisine binilen sebet.
qaç
kaç. kaç. kaş. çak. yoğurt peniri. yağsız penir.
qad
kat. kand. karant. karat. (< kar). böyük aralıq.
qadd
< qat. biçim. ölçü. qamet. boy. - qad o qamat: boy bos.
qaddar qıyıcı. qıyıcı. qıyan. esirgemeyen. zalim.
qadafars
gadafars ak < karta. ara. aralıq. meydan. mehevvete.
qadalic gadalic. böyük ox quburi, qabı. böyük sadaq.
qadari < qatiri. getirilene, gelişe, gelene inanan. (# cabri).
qadar (qad < met > daq). 1. <> dak <> çak. dağar. 2. miqdar.
kemiyyet. 2. kadar. katar. katir. kitar (< kitmak: qapamaq). 3. qapalı. tutuq. bul
anıq. 4. tasa. qusse. qayğı. - na qadar: nemeke. nice. nece. neçeka. kaç. 5. yazqi. yazı. mu
Qdd9rat. alın yazısı.6. texmin. - onlar igirmi dek olurdular: igirmi qeder. - çatıya (dama
) igirmi dek ağac garakdir: igirmiye qeder. 7. son. nehayet. - ikiye dak: ikiye qa
dar. - ne dak: ne qeder. - bu dak varki: bu qadar varki: bu dağişlaki: bu ferqle ki.
- o dak: o çak: o qadar. - bu dak: bu çak: bu qadar. - şi dak: şu çak: şu qadar. 8. e'tibar
. heysiyyet. - öz dağarin qoru dur. 9. derece. rütbe. paya. - uca dağarli: ali rütbeli. 10
. miqdar. kemmiyyet. -olduğu dağar. - böyüklüyü dağari: böyüklüyü qederi.
qadarlanmak
kadarlanmak. katarlanmak. katirlanmak. kitarlanmak ( < kitlanmak
: qapanmaq). keder etmek. tasalanmaq. qusselenmek. qayğılanmaq.
qadarlanmak
öksimek. kövrelmek. köksünmek. tasalanmaq. kendini öksüz görüb qeribsinmek.
qadik gadik. 1. çentik. dişlik. ferce. fürce. rexne. 2. yıxıq yer.
xaraba. 3. fürset. 4. başaç (görev, vezife). imtiyaz. tekel. 5. meqam. 6. nişan. 7. ön dişile
inden düşüyü olan. -

qadiklanmak
qadikli
qadilmak
qadirmak
qadirsiz qadişmak
qadman

gadik hasan. gadik paşa. 8. bir mülkün vaqfa bağlı göravi. 9. aksik. nüqsan. qusur. - aksik,
adik tamamlamaq. 10. cavaz. patenta. parvana. 11. ruxsat. gardik. gardana. 12. q
oğuq. kovuq. oyuq. küf. kof. içi boş. - qoğuq diş. - qoğuq ağac. - diş qoğyğu: çürük dişin ko
yarıq. boğaz. darbad. narsanin geçilacak yeri.- dağ geçidi.
- gadik gadik, diş diş edmak: qadmak. kartmak. katmak. (< gadik. kardik < kar). oyma
q. çantmak. çantmak. gadiklanmak. gadilmak. (< gadik. kardik < kar). oyulmaq. çantilma
k.

gadikli. 1. baş göravli. nişanlı. - gadikli ağalar. 1. vaqfa bağlı yöni olan yer. - gadikli t
(< gadik. kardik < kar). 1. gadiklanmak. oyulmaq. çantilmak. 2. didinmak. gicişmak.
qaşınmaq. heyvan darisi üzmak. bir heyvanı qaqaç (bastırma) yapmaq.
kamalsiz. dayarsiz. qiymatsiz. bahasiz. (< gadik. kardik). gicişmak. qaşınmaq. - ovucu
m gadişir. -yaram gadişir.
gadman. gatman. katman. külünğlü qazma.
qadmak
qadriarab qadrim
qadrişmak
qadrüşmak
qaf
qafa qafal qafan

qafang

qafanlamak

qafas

qedmek. kertmek. ketmek. (< gadik. kardik < kar). oymaq. çentmek. gedik gedik, diş d
iş edmek.
<
qıtrı. qırtı. qırıq. az.
kadrimka. kemrit. gemrilmiş. arınmış. - kadrim atka: deriden üzülmüş et.
kadrişmak. et soyup qurutmaqda yardım edmek. gadrüşmak. birbirine geydirmek. kaf. 1. aya
. düz yer. 2. köp. çopan. kopab. hubab. qopan. su üzerinde oluşan havalı şişler. kafa. keffe.
ppe. qappa. qapqa. - tarazı kefesi. kafal (< kapal. qapal). başı böyük bir balıq. kafan. < k
afin. kapin (< qab). kepen. örtük. ölüye sarıldıq bez.
kapanğ. kafna. qapanğ. qapqan. kapaç. biz ile, tebene ile işleyenler ellerine taxan demi
rli qayış. kafanlamak. < kafinlamak. kapinlamak (< qablamaq: örtmek). 1. ölüyü beze sarqıdıb
maq. 2. toyuq kimi heyvanları bütün olaraq yufqaya çulqayıb pişirmek.
<
qapas. 1. iskilet. 2. bölme. 3. nerde. qorxuluq. 4. terh. pılan. taslaq. isk
ilet. çerçive. köke. kök. qalıb. işin başlanqıcda, bezeksiz düzeksiz qururlan kök nexşesi,

tasası. - taslağın araya qoymaq. - üqala taslağı:
yekexana. özün alimle sırasına qoyub derinlerden danışan. -qaba taslaq: yalnız biçimin, üzün
yalın, qaba tası, neqşe. - galin cehizi qafasi: toqurçın. 4. gövde. qablut > kalbod.
iki qafasli otaq.
böyük quş qafasi: quşxana. quşluq. quşlıq.
qafasda hele çox qadın var(qadınları kişilerden ayıran bölme).
qafas ardından: gizliden.
qafasdan baxmaq: el çatmayıb, duvar deşiyinden baxmaq.
tanrı vuran qefesi: çox kötü durumda olan ev.
qara qafas: qara bir kök.
qafas börk: (> fes: börk çeşti). üzeri qefes kimi sekrek, aralı, gevşek toxunmuş börk
qafas kimi: çox sekrek, aralı, gevşek olan (parça). qafasçi
doğramaçı.

qaffara kaffaraarab (< qappara. qaplamaq, tutmaq) arın. arna.
arınma. yarın. yarna. yarınma. - bunun arını kime düşür:
bunun kaffara kime düşür
qaffa kaffa. keppe. qappa. qapqa. kefe. - tarazı kafasi.
qafgak kafgak. kevgek. kekik. peltek.
qafgir kafgir. çamça8. çömça. kömça.
qafil 1. qafil. avlaq. axmaq. avanaq. gözü bağlı. 2. kafil. qapıl.
qab qapaqlıqa, saxurta siqortalığa, zaminliya işlanan.
qafillik
korluq.
qafin kafin. kafan. kapin (< qab). ölüya sarıldıq bez.
qafinlamak kafinlamak. kafanlamak: kapinlamak. qablamaq örtmak.
qafna kafna. kafang. kapanğ. qapanğ. qapqan. kapaç. biz ila,
tabana ila işlayanlar allarina taxan damirli qayış. başmaqçı kafnasi.
qagirmak
gagirmak. qarında oluşan qazı dışarı vermak.
qahba arsız. kapak. namussuz.
qaharlamak
qırmaq. batırmaq. qalab çalmaq. mağlub edmak. - tanrı
qırsın. - tanrı batırsın.
qahfarab
(< kav). kasa (< kavsa). kava.
qahraman
qızan. dali qanlı. sökman. batur.
qahramanlıq
qaramanlıq. ustura. ustura. utsara. kişilik.
qaht
< qıqıt. qıt. (# bolluq)
qahti < qıtlıq. qıqıtlıq. qırqıtıtlıq.
qahvaltı
tutquc. quşluq.
qakiz kanğiz. kaniz. 1. yumşaq. uysal. 2. dözümsüz.
muqavimetsiz. 3. tembel. 4. köyköhne. gebe esgisi.
paçavra. 5. deyersiz. qiymetsiz.
qaqa
gaga. gegec. gegeleme. keveleme. böcek,
hörümceklerin tikanlı soxmaları.
qaqac gagac. gege. gegeleme. keveleme. böcek hörümceklerin
tikanlı soxmaları.
gagac oti: bir bitgi. heraçiyun.
gagac quşi: seksek. atmacanın bir çeşiti.
gagac arı: ağılı arı.
qaqa
kaka. 1. kakama. sözleri dalbadal tekerleyib qolay
diyemmeyen. lüknet. - kakalama cocuq. 2. çeke. yemiş ağacının yuxar dalların eğmeye, nerseni
mek üçün başı qancalı değenek. gelberi. eğri uclı ağac. 3. çovqan. solıcan.
qaqalama
gagalama. gegec. gege. keveleme. böcek,
hörümceklerin tikanlı soxmaları.
qaqalamak
gagalamak. 1. qaqalamaq. dimdiklemek. - xoruzlar gagalamiş: qaqala
mış. 2. (böcek. heyvan) vurmaq. çalmaq. sancmaq. soxmaq. ısırmaq.
qaqalik kakalik. kekemesi olan. lükneti olan.
qaqamak kakamak. şaşıb ne söyleyeceyin bilmemek. nem nüm
edmek. - kakamaya başladı.
qaqama kakama. kaka. kekeleyen. dil döğmesi. dil düğünü.
qaqik kakik. 1. kehlik oti. yaxıcı, qoxulu bir ot. bu bitginin yağı
çekilir. 2. kevgek. kefgek. peltek.
qaya kakigi: yabansi kekik.
qaqira kakira etacı. qaçurqan. qaçıran. ısız. kötü. bedexlaq. kakra kolu: acı etacı kişi.
qaqlik kaklik. dadlı öten toyuq kimi gözel quş. bu quşun dişisi
qefesde beslenir. qefesin önünde ağ qurmaq yolu ile,
bu quşun ötmesine aldanan erkek keklikler avlanılır.
qaqra kakra. 1. eqit. ekit. eqti. egti. ges. acımtıraq. dil burar.
acımtıraq ekşi. - akti yemiş. 2. kekire. ges. etacı.
qaçurqan. qaçıran. ısız. kötü. bedexlaq. - kakra kolu: acı

etacı kişi.
qaqrak gagrak. qaburğanın altı. boş böğrek.
gagrak altı: böğrek üsti.
gagrak batma: gegrekde duyulan sancı. qaqralik
kakralik. dil bur
ma. acılıq. sertlik. ekşilik. qaqramak
kakramak. acımaq. dil burarcak ekşimek. ekşiyi
b
qabarmaq. texmir olmaq.
qaqratmak
kakratmak. kesitmek. gesitmek. burmaq. - turş heyva dilimi burur.
qal
kal. - saçı saqqalı düşüran kal çeşiti xastalik: bart.

qal
kal < kar. 1. keçel. keçel < kerçel. saç qırqınlığna
uğramış kimse. - kal qız. - kar oğlan. 2. lüt. boş. çıplaq. -kal dağ. - kal ağac: budanmış ağ
süz, yoxsul cocuq. - kalxan bayi: pislik xesteliyine düşen. bir çibanlı xestelikdir ki saçla
rı kökden qırar. - kali qızmaq: keçelliyi tutmaq. qızmaq. hirslenmek.
ged gal: başlama. mübaşiret.
gala gala: ged gede: bala bala. tedricen. miruri zamanla.
kal, camış atindan döğma qaba basdırma: qaqac.
kal, uyuzun qafası: irik.
qalbari galbari. ölçer. ülçer. uzun qollu maşa. şiş. ersin. odu
qarıştırma aracı.
qalcak galcak. ilgeri. ileri. müsteqbel.
qaldüqika
galdüqika qeli.
qala
kere: kesik. - kala kartik: yara izlerinden yamrı yumrı nerse.
har gala danışmaq: ağız dolusu qonuşmaq. qalaba
- qalaba çalmaq: qeme ba
smaq. üstelemek. yenmek.
qalaba çalmaq: qol burmaq.

qalaba çalmaq: alta almaq. altamaq. üstelemek. yenmek. yıxmaq. tutmaq. üstün gelme
k.- od basdı. kerdini ot basdı.
qalabak kalabak. kapanak. (< kapanğ < qapamaq). 1. gözel
qanatlarınan örtülmüş böcek. - kelebek kimi: çox gözel geyinmiş kiçik qız. 2. qoyunların ciye
elik, ki kelebek biçiminde olur. - qoyunlar kalabak olmuş.
kalabak otu: dağ yoncası.
kalabak sarmaşığı: bir bitgi.

qalacak galacak. 1. öneki. öndeki. ilerki. ilerdeki. - galacak yaz. 2.
gözlenen. - galacak gelin ne çıxar, gelmeden bilinmez. 3. ati. müsteqbel. galacayi bilen
kimdir. 4. qeza. qeder. yazılı olan nerse. - galacak pozumaz. - galacakdan qaçılmaz. galacayin indi yapan, dününe ökünmez. -galacaya qeme işlemez. - galacakda var, çıxacaqda. -ga
acayin onun güden, indinin birinden qalar. 5. gelme. -galacayi var ise. - galacayi
olmadı. - galacayi tutarsa: galmaya qalxışarsa.
Qalak kalak. kavlak. (< kav. kov). 1. menqel. 2. duzaq. aldaq. 1.
türe. 1. börk. kise.
qalakçi kalakçi. qallaş. kellaş. bataqçı. allaq. aldaq. aldaqçı.
tobraçı. beziqçi. oyunçu. dolabçı. metsiz.qehbe oğul.
fırıldaqçı. bağıcı. baxıçı. göz bağcı. qataquli. qazıqçı. aldaq. dubbaraçı. hileçi. oyunbaz.
kap kalakçi: qaparuz. kepçe quyruğ. qalaka
keleke. gülgi. alday. mesq
ere.
qalak kalak. kavlak. (< kav. kov). 1. kel yaraları kimi çıblaq,
boş, keçel yerleri nerse. çotur. çopur. - kalak meke. kalak deri. 2. qılsız. çıplaq. - kalak
um. 3. yam yamalaq. yamrı yumrı. kal. yetmemiş. kal. - kalak yemiş. 4. kalah. qavın kimi y
emişlerin genel adı. 5. qursa. tele. totie. desise. 6. oyun. aldaq. dolab. - oyun ed
mek. oyun yapmaq. oyun vermak: kelek gelmek. - oyun çıxarmaq: bir yeni bir nerse ort
aya qoymaq. 7. dolengfars < dolanğ. dolangi. dolaq. hile. qumpas. aldaq. dilab. do
lab. qurqu. hile. desise. nexşe. tuzaq. duzaq ( tutsaq < tutmaq). 8. açıq olmayıb, gizli
, qapalı olan iş. qaplama. duzaq. desise. aldaq. qazıq. dubbara. hile. - qazıqlamaq: kel
ek gelmek. - qazığa düşmek. 9. menqel. 10. duzaq. aldaq.
qaplama işler. - qaplama kağız. - qaplama oyun.

-

o bir duzaqdır. - bu duzaq kişiden uzaq ol.
öz dolbın çevirmekden başqa iş bilmir. - buna bir dolab

qalaqa
qalalim qalam

qalam
qalamkarlıq
qalamlik
qalamtiraş
qalan

qalap
qalapatçi
qalapir
düşünmali. - dolabın açmaq: kalayin dağıtmaq. - falayin

dolbı. - dolab qurmaq: kalak galmak.
kalaka. kalağayi. yamşak. başa örtülüb oyluqa dak enan
yamşak.
galalim. galinca. qaldı ki.
1. kalam. qapusqa. 2. xamafars. qama. qama. qamış.
qalam qulaq: kasilmiş, daranmış qalam kimi inca, kiçik, gözal, sivri qulaqlı heyvan.
kömürçi qalam: qara xallar salan, quşan qalam.
al işi. yazma. oyma.
qalamış. (< qamış). qamışlıq. sazlıq.
gazlik.
galan. 1. galici. galmiş. ati. varid. vasil. - dün bura galan kişilar qayıtdılar. 2. olan.
vaqe'. - galan çakilir. - başa galan: ariz olan. 3. gatir. qadar. baş yazısı.
galan gedan: qonaq. - qonağı (evi) galan gedana açıqdır. galan gedan uğrar.
yun, ip kalapi: çolaq. yumaq. yumalaq. bükük. kalapatçi. gami taxdalarının yırtıq yam
galapir. kalpir. galbir. düşma. düşa. ucuz olan narsa. - bu atı kalpir aldım. - bu pula o ev
çox kalpirdi. - kalpir mal
arayan:
uşaq. qalar
-

ucuzçu. - kalpir uşaq: götürme, doğma olmayan
öz uşağı olmuyub yalnız bir kempiri vardır.
kalar. - kartan kalar: kelerin çabıq yeriyen çeşiti.
yaşil kalar: banakli kalar: kelerin iri ağılı çeşiti. iri başlı keler.
su kalari: kilis.
omuzları qalın darili bir çeşit kalar: sırtar.
alaca kalar.
kalar balığı: oxtapus. - su keleri.
qum kalari: saqınqur.
qıya kalari: böyük hunduşqa. qalas
kalas. kertenkeler.

qalayan < qalağan. 1. qaynayan. qaynaqda. tepişin. tepişde olan.
2. sevinc. qanıt.
qalici galici. gelen. gelmiş. ati. varid. vasil. - dün bura galan
kişiler qayıtdılar.
qalim galim. mehsul.
qalin - galin cehizi qafasi: toqurçın.
galinin sağıcı: yenge. yange.
toy gecasi galina qılavuzluq edan: yenge.
kiçik galin: gelincik.

qalinca

qalincik

qalinmak

qalir

galin quşu: böyük tuyğar çeşiti.
galin fanari: elkekenc deyilen bitgi.
galin saçı: aftimon deyilen bitgi.
galin qalağ: gelin havası: berk durğun, rakit hava.
üzü yazılı gelin kimi qalmaq: boşuna gözlemek. galinca. 1. sırası geldikde. - ona ver
mene galinca qısdı. 2. (söz danışıldıqda) amma. indi. - bu söze galinca. -menim konuma galinc
3. gelelim. qaldı ki. yana. den yana: ce. cehetce.
galincik. 1. kiçik gelin. erusek. - galincik çiçayi: qızalaq. 2. sanğsarın berk kiçik çeşiti.
ince uzunca olub, quru duvarların deliklerine qaçar, toyuq yumurtası cücesin tutan heyv
ancıq. 1. çöl lalası. qızalaq. çayırda biten qızıl qırmızı çiçek.
galincik balığı: dadlı yemeli balığ çeşiti. galinmak. gelmek işi olunmaq. varid olunm
bu çağda gelinirmi.

galir. geçinecek. geçinme qoşu. heyat esbabı. - sizin geçinacayiz nasıldır. - geçinacayi varm
el geçinacayin sağlamlamalı.
qaliş

qalişmak

qalişmak

qaliz

qalizlanmak

qalizlatmak

galiş. 1. pırose. axar. gediş. 2. sayaq. sıra.- söz sırası: söz gelişi. 3. gelme. virud. - bu
aliş çağıdı. - senin indi galişiva neden nedir. 4. yol. terz. üz. suret. - galişi gözal: ras
- gelişi gözel bir şekilde. - saçların galişi gözal buraxmışdı.
galişmak. övkelenmek. yoğlanmaq. öğlenmek. huşlanmaq. ağıllanmaq. önceden anlamayıb sonradan
. böyümek.- uşağın öqlanmasi çox çeker. -öqlanmamiş evlenen ev yıxar, öqlanibsa evlenir, ev y
galişmak. 1. yetişmek. böyümek. boy atmaq. - galişmiş ağac. 2. iyileşmek. semirmek. - yolçulu
e yaramış, çox galişmisiz.
ağır. zorba. qatmar. qatmarlı. bükük. semir. üzlü.
yapışqan. qalın. yoğun. quyu. qoyu. kesif. yoğ. qoyu.
quyu. qalın. qeliz. kesif. yuğrulmaq. yoğrulmaq. yoğunlanmaq. quyuqlanmaq.
quyulanmaq. qalınlanmaq. qoyulanmaq. texmir edilmek. qavama getirmek. yoğurmaq. yoğrut
maq.
quyulaştırmaq. qoyulaştırmaq. qoyqulaştırmaq.
bekitlemek. açıqlığın, boşluğun gidermek. yuğurtmaq.
yoğurtmaq. yoğunlaştırmaq. quyuqlatmaq. quyulatmaq.

qoyulatmaq. qalınlatmaq. texmir etdirmek.
pekmezi bir az daha quyulaştır. - durum ged gede qoyulaşır. - bunun göyün quyulaştır,
rısın aç.
qallaş kallaş < qallaş. qalac. dikebaş. dikeş. qallaş. bataqçı.
kelekçi.

qalla kalla. - kalla biçiminda ani boyu bir olan: toparlaq.
yuvarlaq. - toparlaq kişi. - tos toparlaq cocuq.
kal, uyuzun qafası: irik.
qallak kallak. kelle biçiminde. topalaq. yuvarlaq. girde.- topalaq
kişi. - bir topalaq pambıq: bir yumaq, bir yuvarlaq pambıq dengi, deneyi.
qallaşmak
kallaşmak. keçellenmek. ajmaqlanmaq. ajmuqllanmaq. ajmuqmaq
qalmak galmak. 1. geri dönmek. udet üdmek. rücet edmek. ricu'
edmek. - ged gal: gedib dönme. - geddigi yerden galmaz. -get amma çabuq gel. 2. girm
ek. hilul edmek. başlamaq. olmaq. - yaz galdi. - işler hele galir. 3. yetişmek. visul
edmek. - kervan havax galir. - qatar yarın galir. 4. ortalanmaq. zihur edmek. - ke
ndisine bir alıqlıq galdi. -ağlıma galdi. iki günde bir ısıtma galir. 5. çıxmaq. bulunmaq. dü
u çizmeler mene dar geldi. - bu

yemak ürayima ağır galdi. 6. görünmak. sanlanmaq. zann olunmaq. - bu yol mana çox uzaq galdi
. - siza dadı acı galmir. - mana öyla galirki. 7. çakmak. dözmak. dayanmaq. - bu at yüka gal
maz. - şakıya, şuxluğa galmaz kişidir. - kiçik uşaq çox yerimaya galmaz. 8. sonuclamaq. çıxma
l olmaq. müncar olmaq. - bundan na galir. -bu durum nadan galir. - bundan çox nalar
gala bilar. 9. uğramaq. düçar olmaq. - qarışa galmiş: aha galmiş. 10. yetişmak. barkimak. 11.
amaq. girmak. olmaq. -orucluq galsa. - yaz galir. - axşam galir. 12. düşmak. uymaq. uyğu
n olmaq. - bu siza galir. - bu işima galmaz: dardima dağmaz. - ipa sapa galmaz. 13.
görünmak. düşünülmak. sanılmaq. zann olunmaq. - bu yol mana çox uzun galir . - bu yemak mana
alir . - öyla galir ki : görünür ki. 14. dözmak. dayanmaq. - bu at yüka galmaz. -man çox yeri
aya galmam. - şakıya galmaz: şuxluq götürmaz. 15. sonuclanmaq. bitmak. çıxmaq. - bundan na ga
ir. - bundan çox nalar gala bilar. 16. tutulmaq. düşmak. uğramaq. - qarqıma, ahıma galacaksi
n. - qarqıya galmiş. 17. qazandırmaq. - sana neça galir. 18. qabul edmak. -onun sözüna galdi
m. 19. olmaq. üz vermak. - onda böyla
iş gelirmi. 20. yalandan göstermek, görünmek. -görmezden galmak: görmez kimi olmaq. - bilmez
den galmak: bilmez kimi olmaq.
arxadan galmak: izlemek.
narsa narsiya galmak: uymaq. yaraşmaq. - bu paltar mene gelmez.
saya galmaz: hesanlanmaz.
söza galmak: inanmaq. qebul edmek. - sonda sende menim sözüme geldinmi. - oda
menim oyuma geldi.
narsanin narsiya çatması, yetmesi, ras olması. - başa gelen çekilir. - gelen çekilec
ek.
aşağı galmak: {1. enmek. 2. yıxılmaq. düşmek}.
ağıra galmak: gücüne gedmek.
aldan galmak: gücünde olmaq. bacarmaq.
aldan galan: gücünde olan. bacardıqı dek.
ala galmak: {1. tutulmaq. 2. miyesser olmaq. hasil olmaq. -çetin ele gelen
}.
içari galmak: girmek.
iça galmak: içine, könlüne doğmaq.
ilari galan: e'yan eşrafdan olan.
çakiya galmak: cürleşmek. yaramaq. saziş edmek.
dolaya galmak: çaşmaq. iğfal olunmaq.
ola galmiş: esgiden öyle olmuş. - görüla galan işler: görülmeyine öğreşilen işler. qalma galma. 1. virud. geliş. - bu ne galiş çağıdı. - senin indi
galişiva neden nedir. - bu yere galma yolları. - galmalari qapattılar. - üç galmali yer. dar galmali yer. - galmani kesdiler. 2. gelmiş. varide. - avrupadan galma. 3. yet
işme. olunma. hasil olma. - yazdan galma. - sizden galma sovğat.
gedib galma: varış geliş. ülfet. e'tilaf.
qalmaz gelmez. alınmaz. değmez. tutunmaz. yaqışıqsız. uymaz.
yaraşmaz. namünasib.
yaxışıqsız bir görüş: nezer.
.- söza alınmaz işlar: danışmağa değmez işler.
qalmic galmic. iri balıqları qılcığı, qılcığ yerine olan gemikleri.
böyük qılçıq.

qalmiş galmiş. gelen. gelici. ati. varid. vasil. gelme. varide. avrupadan galma.
dün bura galan kişiler qayıtdılar.
qalpir kalpir. galbir. galapir. düşme. düşe. ucuz olan nerse. - bu
atı kalpir aldım. - bu pula o ev çox kalpirdi. - kalpir mal

arayan: ucuzçu. - kalpir uşaq: götürme, doğma olmayan
uşaq. - öz uşağı olmuyub yalnız bir kempiri vardır.
qaltak basdırı. sürgi. sürgü. taban. daban. her bir yerin
toprağın, qalxıq yerlerin düzeldib, safatmaq üçün
yuvarlaq ağır qeltek.
qam
1. gam. oyan. dizgin. 2. kam. astın > astinfars. astar.
astağ. aşağ. alt. az. 3. kam. az. eksik. naqis. nüqsan.
kötü. fena. - kam söz. 4. xestelik. iğ. kemke. kefsizlik.
toqa. mun. iç ağırlığı. 5. zerer. ziyan. 6. qusse. sıqıntı.
sıxıntı. keder. 7. kam. astın. az. eksik.- astın gelir.
gami azıya almaq: baş qaldırmaq. - gam almaq: qebul edmek.
kam sanıcı: pisikçi. pis düşünen. bedxah. {# uğur sanıcı: xeyir sanıcı: uğurçu. xeyir
kam yek < kamik.tek. az. az tapılan. qamal
kamal. irginlik. er
ginlik. pişginlik.
qama
bax > qama. 1. taquz. taxuz. kipez. cif. cifte. 2. xamafars.
qamış. qelem. - doğranan nerseni sıxışdırmaq üçün işlenir.
ağır yüklü nerseni dehlemek üçün altına qoyulur. - ağır nersenin altında olan gediyi
r. - neçe texdeni birbirine bağlayan qıssa tikeler. 3. kama. sirr. 4.

qamak
qamal qamalamak qamali qamal
qamalsiz
qamand
qamand
qamar qamarli

qamas

kama. ovsun. 5. kesen. qıran.
- gama sıçan: lağmalarda bulunan bulunanın en böyüyü. kamak. pambıqtan yapılmış çubuqlu, naxı
undan bürqü yapılır. qıpçaqlar yaqmurluq yaparlar. kamal. kemle. mehelle. yolmaq. qel' edmek
. izli. nişanlı.
kamal. deyer. qedir. qiymet. baha'. - bunun kemeli ne?: qimeti ne?. - kemeli beş p
ara edmez. kamalsiz. deyersiz. qedirsiz. qiymetsiz. bahasiz. kamand. ilmekli ip.
kamand. salmaip. salma heyvanları, asav heyvanları tutduqları ip.
kamar. quşaq. menteqe. - tebriz kamari. kamarli. kemrik. yumru. qanbur. kanbur. ka
mbur. (beli) bükük, büklü. (arxası) çıxıq. tümsek. eğri. müheddeb. quşaqlı. yaraqlı. qurcı. u
den kambur olmuş. - orasında kamburu vardır. - duvar kambur vermiş. kamas (< kam: az). kemes kemes: qamas qamas: xımır xımır. bala bala.

qamatmak
kamatmak. alçatmaq. basalamaq. tahqirlamak. pislamak.
qamgaşmak
kamgaşmak. qamqaşmaq. qamaşmaq. (yığışmaq.
çimçaşmak). 1. akşi, turş yemakdan dişlarin uyuşuq, kasmaz, ğıcıqlanır duruma galmak. - heyva
qamaşdırdı. 2. ışığın gurluğundan, çox parıldaq, barraq olduğundan, gözün qararması, kolaşmas
günaşa baxmaqdan gözüm qamaşdı.
qami
- pusula tapılmadan ön, gamilar qıyıları izlardi.
qami
keştifars (< köçmak). köçma aracı. su içinda yeryan
takna.
gami, çadır dirayinin başında olan takarlak başlıq:
başlama. başlıq. qapla.
gami, qayıq taxdalarının ortasın kanafli yapışqan, yalimla qapamaq işi: qaplatmaq. qa
lamaq.qalpatmaq. qalpamaq.
döğüş gamilarinda olmuş, yelkanli, iti gedan taknalar:
qırlanqıc.
gamini sapıtmaq: açmaq. alarğa edmak.
gaminin yanlaması, yana ağilmasi: yalpa. yanpa. yana vermak. sağa sola vurmaq.

gaminin yanlarında olan barmaqlıqlar. her çeşit barmaqlıqların üstüne yuxarısına yapı
. texde siper. -geminin köpeştesine dayanıb uzaqlaşan qaraya baxırdıq.
har yanında iki sıra topu olan, asfi döğüş gamisi: qapaq
qapaq sueri.
gemi su edmak: geminin içi su almaq. içine su keçmek. su işlemek.
üç gögartali gemi: üç qatlı gemi.
döyüş gami toplusu: tonanma. donanma.
altı düz, alçaq, yelkanli, kürakla sürülan gami: qalı.
altı, başı, divi düz gami çeşiti: qalyot.
gami, qayığı, omurqa üzarina mindirmaya yarayan, qabırqa biçiminda olan ağaclar: qabı
.
gaminin alt kökartasi: tavlun. - gaminin an alt kökartasi: tavlun kökertesi.
gaminin omurğasının arxa yanının dibi, quruğu: onurğa topuğu.
iti gedan, yelkanli kürakli kiçik gami çeşiti: tırxandıl.
çox enli olub yalpası az gemi: töşakli. döşakli. # narın yapılı. - gaminin yelkeni, y
vuclamışı, şişmiş olub, yavaş gemesi: apazlama
qamiçi gamiçi. dumençi.
qamiçilik
gamiçilik. dumençilik:
qamik kamik ( > kem yek).tek. az. az tapılan.
baldır gamiyi: incik sümük. incik gemik.
bel gamiyi: egin. emud feqeri.
köks gamiklarinin har biri: qabırqa. - arığlıqdan qabırqaları çıxmış.
göt gamiyi: qıç gamiyi. soqum. quyruq soxumu.
qaburqa gamiklari: güsrika. göğüsün yanları.
quyruğun gamikli yeri: gemirdik.
uçurcaq gamiyi: toyuğun uçaq qanat gemiyi.
bir gamik atmaq: ite bir sümük atmaq kimi birine azacıq bir nerse vermek.
gamik kimi: gemik kesilmek: çox quru olmağı gösteren deyim.
bir dari bir gamik: çox ince, yağsız zeifliyi gösteren deyim.
gamikdan olan narsa. - gamik sap. - gamik dügme.
kürak gamiyi: omuz kürayi: qebze. gebze. çiğni örten sümük.
qamin kamin. pusu. künde. astın > astinfars. astar. astağ. aşağ.
alt. az. kem. pusı. pusu. pusqu. tuzaq. duzaq ( tutsaq <

qamina

qaminga
qaminlamak
qamirci
qamircik
qamirdik
qamirmak
qamis

qamişmak
qamiz qamka

qamkan
tutmaq). - ona (kendisine) duzaq qurmuşlar.- kundada yatmaq. - künda qurmaq.
kamina. kemne. kemnek. kemken. heqir. aciz. - sizin kamna quluz.
kaminga. pusu. pusqu. pusqu.
kaminlamak. pusqlanmaq. pusquda yatmaq.
gamirci. qazım. - qazım heyvan.
gamircik. qıqırdaq (qulaq. göz. burun).
gamirdik. quyruğun gemikli yeri.
gamirmak. dişle ısırıb xırdalamaq.
kamis. qapıs. qamıs (qapayan). 1. gömlek. 2. ince qabıq.
zar.
kamişmak. saldırmaq. çıxarmaq. atmaq. sürmek. bir şeyi
çıxarıb atmaq.
qumiz.
kamka. 1. (> kamxafars) bir çeşit ipek parça. - kamkaçi: kemek parçası toxuyan. 2. xestelik.
iğ. qem. kefsizlik. toqa. mun. iç ağırlığı.
kamkan. kemne. kemnek. kemine. heqir. aciz. - sizin kamna quluz.
qamküm
qamla qamlanmak

qamli qamlik
qamnak
qamna
qamra
qamranmak

qamrat

kamküm. - kamküm edmak: quşqulanmaq. - kamküm eyledi bir söz söylemedi. kamla kemel. mehelle
.
xestelenmek. çerlenmek. iğlenmek. iklenmek. yiklenmek. ağrınmaq. korlanmaq. çorlanmaq. poz
ulmaq. küfeçlik.
kamlik. 1. zererlik. ziyanlıq. 2. kötülük. - kamliya qarşı iyilik edmek. - kimseden kamlik gö
medi. kamnak. kemken. kemne. kemine. heqir. aciz. - sizin kamna quluz.
kamna. kemnek. kemken. kemine. heqir. aciz. - sizin kamna quluz.
kamra. gemi gövdeinde, gögertesinde enine uzanan kirişler.
gamranmak. 1. dişle ısırılıb xırdalanmaq, oyulmaq. 2. (at) gemini çeynemek. - bu at garanir.
. dişleri qıcıqlamaq. -gamranib dururdu.
kamrat > kemter. daha aşağı. daha alçaq. ehqer. elehqer. - kemret behman kes. - sizin ka
mratiz.
qamratinğ
kamratinğ > kamtarana. ahqarana. acizana. - kamrat
behman kas. - sizin kamratiz.
qamratinğ
kamratinğ > kamtarana. ahqarana. acizana. - mani
kamratinğa yazığın galsin. - sizin kamratiz.
qamrici gamrici. cavanda. - gamrici heyvanlar.
qamrik kamrik. kamarli. yumru. qanbur. kanbur. kambur. (beli)
bükük, büklü. (arxası) çıxıq. tümsak. ağri. mühaddab. çox işlamakdan kambur olmuş. - orasında kamburu vardır.
duvar kambur vermiş.
qamrilmiş
gamrilmiş. kadrimka. kamrit. arınmış. - kadrim atka:
daridan üzülmüş at.
qamrit kamrit. kadrimka. gamrilmiş. arınmış. - kadrim atka:
daridan üzülmüş at. qamritmak
kamritmak. qanburlatmaq. kamburlatmaq.
kanburlatmaq. büklatmak. bükmak. tümsatmak.
ağritmak. yumrutmaq. mühaddab edmak. Qamsakfars
kamsakfars. < kasmik <> kamsi
k. 1. süzma yoğurt. 2. bir
çeşit panir.
qamsik kamsik <> kasmik. 1. süzma yoğurt. 2. bir çeşit panir.
qamtap kamtap. kamyab. bulunmaz.
qamtar

qamza

qan

qanaatkar qanar

qanar qanc

kamtar > kemret. elehqer. - kemret behman kes. - sizin kamratiz.
gezme. girişme. qırışma. qır verme (< qırılmaq. burulmaq). buruqma. naz. işve. qaş göz ile oy
gan. genğ. genğ. gen. geniş. gengiş. bol. vesi'.1. açıla. şaşa. müteeccib. 2. laübali. qeydsi
x gen kişidir. 3. dinc. rahat. ferah. - gen bir yaşam sürür. - onun durumu çox gendir. - g
eniş könülli: qemsiz. qeydsiz. 4. demirçi ayqıtlarından bir çeşit yonqar, rende. 5. geniş. ge
ol. vesi'.
- gen bucaq: küt bucaq: zaviyeyi münferice. qanıqlı. tox gözlü.
kanar. 1. yalı. yalqı. yalıq. qıyı. qoltuq. qırax. bucaq. yan. quytu yer. - orası bir qoltuqd
r: yan yerdir. - qoltuq devletler: qıraxda qalan devletler. - yalıya enmek. - yalı boy
unca getmek. - yalıya düşmek. 2. ağız. uc. qıraq. qıyı. ucraq.
kanar. qıyı. qıraq. uc.
ganc. 1. tor. toy. çiğ. pişmemiş. yetinmemiş. ecemi. -inca, uzun boylu, uyqun boylu, boylu
boslu ganc. -dalyan kimi. - dalyan kimi qız. - iri, qanmaz gobud ganc:

toraman. qılıqsız. gicbeser. 2. uşaq. bala. - oğret gancin işetti. 3. yaş. yaşıl. taza. körpe
. 4. geniz. kenzereb. (< kan). qaznaq. xezine. tepnek. define. gencine. xezne. tüb
ek. tepne.
ganc irisi: iri boylu deliqanlı. qancina
gancina. genc. xezne. tüb
ek. tepne. qancliyüka
xanların düğünlerinde, bayramlarda yağma edilmek
üzere yapılan sofra.
qand
kand. 1. karant. karat. kat (< kar). böyük aralıq. 2. qura.
qerye. - baş kand. xanaga. ölke kürsisi: astana. paytexd.
qandi - kandini satmaq: özün şişirmek.
kor qandil: kor ışıq: kor çırağ: çox esrük: berk kefli qandi
kandi. öz.
nefs. - kendi geldi. kendi yıxılan ağlamaz.
kendi kendine: öz özüne. qandil
ıştın. ışton. ışıq qıbı.
qandisina
kandisina. ona. - ona (kendisine) duzaq qurmuşlar.
qandli2 kandli2. köylü1. içi duru, bön kişi. öküz.
qandlik kandlik. ketlik. tostluq. dostluq: adaşlıq. arxadaşlıq.
arxadaşlıq. düzlük. sedaqet.
qandü kandü. kenüt. şehir. qala. kent. kend.
qandüc kandüc. kendüc.sarpun. çuxur. ambar. tepengü.

qana
kana. saqırğa. saqurğa.heyvanlara yapışıb qanların emen,
yapışdığı yerden qopmaq istemiyen kiçik bir böcek. taxda qurusu kimi ete yapışıb qan soran bö
- qoyun, inek kanasi.
gena gena: döne döne: dalbadal.
ata yapışan bir kana çeşiti: qasıq biti. qırq ayaq.
kana göz: çox kiçik gözlü.
buğda kanasi: buğda biti.
kana oti: bitgi adı.
qanab qenef. qınav. (< qın: örtük). açıq, dağnıq nerseni
qınlamağa, yığmağa, bağlamağa, tikmeye yarar ince sicim, qalın ip.
qanaf kanaf. qeneb. qınav. (< qın: örtük). açıq, dağnıq nerseni
qınlamağa, yığmağa, bağlamağa, tikmeye yarar ince sicim, qalın ip.
qanal - ganal, tamal, baş qapı: tümle qapısı.
qanavir - kanavir tuxumunun çeşiti: quş yemi.
qanaz ganaz. - ganaz gelib ganaz geder. - oğlanın genez doğması.
qanğ
ganğ. genğ. gen. gen. 1. açıla. şaşa. müteeccib. 2.
laübali. qeydsiz. - o çox gen kişidir. 3. dinc. rahat. ferah. -gen bir yaşam sürür. - onun d
urumu çox gendir. - geniş

qanğiz

qanilmak qanimat qaniş qaniz

qant qanüt
qap

könülli: qamsiz. qeydsiz. 4. damirçi ayqıtlarından bir çeşit yonqar, randa. 5. kas. şaşqın. m
heyran. kanğiz. kakiz. kaniz. 1. yumşaq. uysal. 2. dözümsüz. muqavimatsiz. 3. tambal. 4. köy
köhna. gaba asgisi. paçavra. 5. dayarsiz. qiymatsiz. ganilmak. gartilmak. (insanlar
için) horlanmaq. talan. dalan. yağma. ganiş. ( e <> a ) geniş.
kaniz. kakiz. kanğiz. 1. yumşaq. uysal. 2. dözümsüz. muqavimatsiz. 3. tambal. 4. köyköhna. ga
a asgisi. paçavra. 5. dayarsiz. qiymatsiz. 5. ganiz. geniz. xalayiq. maxluq. 6. od
alıq qız. yinçqa qızka. inçqa qız. 7. ganğiz. burun daliğin boğaza çatan yer. - ganizdan söyl
maq. xım xım edmak. - ganiza qaçmaq: yeyib içirkan narsa burun daliyina getmak. 8. kaniz
. ganiz. xalayiq. maxluq. 9. kaniz. avuş. 10. ganiz. kanzarab. (< kan). ganc. qazn
aq. xazina. tapnak. dafina. kant. şahir. qala. kand. kandü. kanüt. kanüt. kandü. şahir. qala
. kant. kand. - kap kalakçi: qaparuz. kapça quyruğ.

Qapça kapça. (< qab. qab. kav. kav. kaf). 1. köpük almağa,
yemek qarıştırmağa özel, paxır (mis), texdeden, delikli deliksiz, böyük uzun saplı qaşıq. 2.
mağ üçün gir qasnağa taxılmış ağ. 3. tökmeçilerin erintini qalıba tökmekde işleden böyük qaşı
eliynende qopara bilmese, quruğu ile ilişen. kep kelekçi.
qapaç kapaç. kefne. kefeng. kepenğ. qapanğ. qapqan. biz ile,
tebene ile işleyenler ellerine taxan demirli qayış.
qapak kapak. kabak. kavak. (< kav. kav. kov). 1. içsiz.
beğenilmez. 2. qehbe. 3. arsız. namussuz. 4. aciz. 5. heyvanlara yem olub, aşlıqın (hibuba
tın) öğüdülmüş qabığı. - ata toyuqa kapak tök. 6. derinin qabıq qabıq oluşu. - baş kapayi: ba
tonğra. donğra. baş qonağı. başda olan kepek. qonaq. - baş qonağı otu: başın kepeyinin derman
qapal - bodur, şişman kapal balıq çeşiti: qanbut.
qapan kapan. > kafan. örtük.
qapanak kapanak. beğenek. tüklü buğda böceyi. - kapanak
tuxumundan çıxan, yapraqlara yapışan uzunca qurd ki
açılıb toplanır, çoxlu qıllı, qısa ayaqlı olur: tırtıl. dartıl. eriklere tırtıl üşmüş: düşmüş, yığışmış.
qapang kapang. bir yeri, oyuqu, tükanı qapamamaq üçün,

yuxarıdan çekilib endirilen, qapaq, örtük, tusi (< tuqsi:
qapaq), yaxud eğreti taxılaraq qapanan qanad. - qazna
(mexzen), nerdüvan, tükan kapangi.
qapanğ kafang. kafna. qapanğ. qapqan. kapaç. biz ile, tebene ile
işleyenler ellerine taxan demirli qayış.
qapas > qafas. gövde. qablut > kalbod.
qapaz kapaz. kapaza. köpak. kövak (< kav. kav: boş). salıkasız4.
salmaksız4. sıysız. sayqısız. e'tibarsız. mübtezel.
değersiz. qiymetsiz.
qapaza kapaza. kapaz. köpak. kövak. (< kav. kav: boş). 1 . alçaq.
eksik. şexsiyetsiz. rezil. 2. kapaz. salıkasız4. salmaksız4.
sıysız. sayqısız. değersiz. qiymetsiz. e'tibarsız.
mübtezel. 3. qappaz. öğrenci yayı. yay atmaqa alışmaq,
qapınmaq üçün oynadılan yey. qapazalatmak
kapazlatmak. kapazalatmak. köpaklatmak. kövaklat
ak.
(< kav. kav: boş). salkasızlatmaq. salsızlatmaq.
sıysızlatmaq. sayqısızlatmaq. e'tibarsızlatmaq.
mübtezelletmek. değersizletmek. qiymetsizletmek.
qapazaoğlu qapazlatmak

qapazoğlu qapin
qapinlamak
qapiz
qappa
qapsul

qapsul

qapz

kapazaoğlu. köpekoğlu. kövekoğlu. kepezoğlu. kapazlatmak. kapazalatmak. köpaklatmak. kövaklat
. (< kav. kav: boş). salkasızlatmaq. salsızlatmaq. sıysızlatmaq. sayqısızlatmaq. e'tibarsızla
q. mübtezelletmek. değersizletmek. qiymetsizletmek. kapazoğlu. köpekoğlu. kövekoğlu. kepezeoğ
kapin. kafan. kafin. (< qab). ölüye sarıldıq bez. kapinlamak. kapinlamak. kefenlemek: k
efinlemek. qablamaq örtmek. (< qab). peymane. kappa. keffe. qappa. qapqa. kefe. ka
psul. qapsul. kapuş. qoğan. qovan. kovan. derman, barut qoyulan qorcuq, qabıqcıq. - fişeng
qoğanı. kapsul. qapsul. tüfeng, tapanca saçmaların toplayan yığıb, kiçik tenike qabcıq. acı
alan qabcıq.
- qapsullı (kapsullu) tüfeng.
qaps ( pz\ bz <> ps\ bs. s <> z ) qasb. qabs. (< qab). qasb olunmaq: qepz olunma
q. qablanmaq. qaplanmaq. qepz olunmaq. zebt olunmaq.
qarar çek. ölçü. çeki. hedd. uyar. uyaş. uyu.- bir uyarı
uyarlamaq: bir qerar çıxartmaq. - qarar vermak: kesdirmek. -ucun ortasın bulmaq: baş açmaq

. - qarar bulmaq: qalmaq.
qararlaştırmaq eqd edmek. qıymaq. - nikah qıymaq.
qarbas karbas. < kirbas. toxunmuş basılmış. bez. parça. çit.
qarca darca. derece. kertik. kerte. rede. mertebe. - iş bu kartiya
geldikden sonra.
qarçak garçak. garçakdan. 1. vaqe'e. müheqqeq. sehih. 2.
sehihen. heqiqeten. - sahihan söylürem: gerçek söylürem. 3. tamam. olduğu kimi. - garçak sizi
işiz nasıl oldu. -garçayin söyle. 4. doğru. düz. müheqqeq. - doğru söz. -doğru iş.
garçak !. aha !. ahan !. ha !. doğru !.
qazın ayağını anlamaq: gizli bir gerçeyi tapmaq. qarçakdan
garçakdan. heqiqete
. gerçek.- haqiqatan söylürem:
gerçek söylürem.
qarçaklaşmak gerçek olmaq. toğrulmaq. doğrulmaq. tehqiq edmek. işler tamamile doğrulmadı.
qarçi karçi. xırdavatçı. yaymaçı. desfiruş.
qardal
qardana
qardanlik
qardi
qardik
qardirmak

qara

qarak

gardal. alı üsdi bir genişlikde olan orta böyük su, süt qabı.
gardana. gedik. gerdik.
gardanlik. boğmuq. boyunluq. qullade.
kardi. evlek. ocaq.- sozu ocağı. - badımcan ocağı.
gadik. gerdik. gerdene.
gardirmak. 1. gergin etdirmek. 2. çekdirmek. asdırmaq. perde kimi uzatmaq. - nerdiva
nın başına bir sarqı gardirmali.
kara. 1 . dönüm. defe. növbet. öğün. yol. övün. defe. - bir karada, birdan tutulacaq tutar, ö
ar: tutam. - bir tutam ot. - bir tutam duz. 2. kala. kesik. - kala kartik: yara
izlerinden yamrı yumrı nerse. - qırx bir kara: çox. - qırx bir kara maşallah. garak. yaxışır.
e. şayan. layiq. müsteheq. - bu iş size gerekdir. - esgerliye gerek iyid. - gereyi kim
i işlemek. -gereyine çalışmaq. gereyi kimi. 2. lizum. lazim. hacet. aqut. ağut. lazim. liz
umlu. vacib. lazim. yaraq. - kerek ise. gerekli: möhtac. - gereksiz: bol durum. eh
tiyacsız. -gerek yoxdur: ehtiyac yoxdur. 3. ister. - gerek zengin olsun, gerek yox
sul olsun. 4. tarıq. - yırqıca (: ozana) tarıq bir saz:
bir saz bir söz. oxuyana sazı gerek. 5. karak. qoyuq. kovuq.
quyu. oyuq. 6. karak. qırıq.
- na garak: nerek: ne gerekke.

qaraka karaka. tesbeh. - karaka takımı: tesbeh mallası. emmame.
qarakirsa
gerekirse. 9ger. vardi geldi. vurdi geldi. bardı geldi8.
qarakli garakli. 1. möhtac. - xesis olmayıb gereklileri yediren. 2.
söyükli. sevikli. merğub.
qaraklik
garaklik. yararlıq. lizum. vaciblik. - onun garakliyi budur. garaklik olsa doğrulur.
qarakmak
garakmak. 1. garkmak. iqtiza edmek: - bu acı qehveni bir
az dadlamaq gerekir. - garkir: iqtiza edir. 2. iqtizası olmaq.
lazim olmaq. yaxışmaq. layiq olmaq. sezavar olmaq. böyle davranmaq garakmir. qaralamak
karalamak. karatlamak. tekrarlamaq. yen
ilemek. - bu
pozqunluqlarızı bir daha yenilamayin. - bir kere söylediyini,
yenilamaya gerek yox. qaralatmak
karatlatmak. tekrarlatmaq. yeniletmek. bu çaşıq yazıları
bir daha yenilatin. - bir kere yapdırdın, yenilatmaya gerek
yox. - bu pozsan, sene yenileteceyem. - esgi oyunlarızı
yeniletin.

qaralmak
qararmaq. qaralmaq. 1. qara boyalanmaq - üzü düdla
qaraldı. - bunu qarat: qara rangla. 2. bulanmaq. duruluğun gedmak. - bulut çıxıb hava qara
ldı. - günaşa baxdım gözüm qarardı. - uçurumdan, köprüdan aşağı baxdım gözüm qarardı. - baş g
qaram karam. qat. tav. tov. raf. radif. çin. - bu duvar on tav
kapiçlidir. - yer tavları.
qarampa karampa. qaradan daniza uzanan daşlıq burun.
qaran karan. > karanfars. karana (< karmak). qıran. har nayin an
yüksak, ucqar yeri. qırağ. sınır. - ölkanin karani. - ölkalar birbirindan karanla ayrılır.
qaransiz
karansiz > bikaranfars. bikaranafars (< karmak). qıransız.
ucsuz bucaqsız. yansız. qıraqsız. sınırsız.
qarar karar. karra. takrar.
qaras karas. böyük yeka qavara.
qarastaçi
karastaçi. (< karmak). ağaşçı.
qarasta karasta. (< karmak). 1. kasilmiş ağac. dirak. özallikla
yassı kasilmiş kiriş taxdalar. 2. mavadd. parça. abzar. vasayil. - bu başmaqçı iyi karastalar
kullanmır. - iyi karastali yapı. - pozuq karasta. 3. gövda. madda. - dirayin, saranin.
karastanin yoğun aşağısı: topuq.
qarata karata. 1. deyyus. qaltaban. pezeveng. 2. qondara kimi
başmaqları ayağa geymekde yarayan buynuzdan, sümükden, demirden olan yasıq arac. pilesgen.
qaratalik
karatalik. deyyusluq. qaltabanlıq. pezevenglik.
namussuzluq.
qaratlamak
karatlamak. karalamak. tekrarlamaq. yenilemek. - bu
pozqunluqlarızı bir daha yenilamayin. - bir kere söylediyini,
yenilamaya gerek yox. qaratlatmak
karalatmak. karatlatmak. tekrarlatmaq. ye
niletmek. - bu
çaşıq yazıları bir daha yenilatin. - bir kere yapdırdın,
yenilatmaya gerek yox. - bu pozsan, sene yenileteceyem. esgi oyunlarızı yeniletin. qaratlatmak
karatlatmak. tekrarlanmaq. yenilenmek. bu çaşıq işleri
bir daha yenilatmayin.
qaratmak
qarartmaq. qaratmaq. 1. qara boyalı edmek - elleri düdle
qarartdi. - bunu qarat: qara rengle. 2. bulandırmaq.
duruluğun gidermek. - bulut çıxıb havanı qarartdı.
qaravat karavat. kıravat. (< karmak: kesmek). bir işden öteri kesik
parça. seggi. - yataq kiravati: üstünde yatmaq üçün biçilen
texde.
- yaxa kiravati: yaxaya taxılan bezek şırıx bez.
qaray

karayka. yüliqü. ülgük. saç tıraş edan. ustura.

qarayinca
hasb. göra.
qaraz karaz.- ağac karaz: tomaq. at üzarinda daşınan qalın bir
çomaq.
qargaf gargaf. 1. dar. qasnağı. çarçiva. işlanan parçanı bu
çarçivanin üzarina garib işlalallar. dazgah. - gargaf qurmaq: dazgah önündan qalxmamaq. 1. n
axış işi. - iyi gargaf bilmak.
qargi gargi. garacak, garilacak, dartılan ayqıt.
çulğa gargisi.
yükür gargisi: qayıqda kürak çakilirkan ayaqların dayanma taxdası.
qargin gargin. 1. garilmiş. çakilmiş. qurulmuş. - gargin ip. gargin
bez. 2. qırılma duruma çatmış narsa. - araları, ilişgilari çox gargindi. - gargin durmaq: ina
dmak.
gargin nayi gavşatmak: yatsamaq. yasmaq. - oxu atıb yayı yasmaq: oxu atıb yayı asm
aq.
gargin etdirmak: gardirmak.
qarginmak
garginmak. 1. ağırca basmaq. - xoruz toyuğu gargindi. 2.
sıxı sıxı sarılmaq. - kartankala ağaca garginir. 3. karki (ağır balta) ila vurub kökündan qır
qarğinca
qarhaarab qarib

qarib

qaribsinmak

qarih qarik
qariqirsimak qarilma qarim

qarinmak
qariz qarka

garğinca. eniqoni. enli dibli. enine boyuna. olduğuca.
olmasın.- bu gün aniqoni soyuqdu. - aniqoni işleyen. > qırqa. yara. - akıla qırğa: yayılıb ge
n yara. qıyıda olan. qıyıraq. qıyraq. yaxın. yağuq. yoğuq. qonşu.
(# qıraq: uzaq).
ömür. şux. şen. maraxlı. şatır. istekli. yat. yad. uzqaq.
yabançı.- çox ömür birisidir. - ömür kişi. tanğrımaq. tanğlamaq. tanğmaq. yadırqamaq.
şaşınmaq. teeccüblenmek.
- kendini öksüz görüb qeribsinmek: öksimek. kövrelmek.
köksünmek. tasalanmaq. kederlenmek. karih. 1. ağır. 2. garik. gergin durmaqlıq. simiten. i
nad. karik. arxalıq. qollu, qolsuz, yarım etek geyim. kot. xot. dibi yanmaq. dibi ya
naraq qoxu yükselmek. garilma. çekilme.
garim. (< garmak). 1. açıb açığına bacaqlar ile yerimek.
2. gerilmekde öne gelen olay. garinmak. gerneşmek. qol qıçı çekib uzadaraq
esnemek.

kariz. geriz. giriz. qorizfars. geri dönme. qaçma. garka. icra. - garka komatı: icra k
omitesi.
qarkamak qarkanas

qarki

qarq

qarqara

qarqmak

qarmak

garkamak. icra edmak.
karkanas. quş. kiçik, yıtıcı, qanatları altında qırmızı, göy tüklari qara bir quş.
karki. böyük balta. - karki (ağır balta) ila vurub kökündan qırmaq: garginmak.
qarq olma: batma.
qarq edmak: boğmaq. daldırmaq.- onu daniza boğdular. -borca boğdular.
qarq olmaq: qaruqmaq. batmaq. dalmaq. girmak. düşmak. böyük sarquclı durna, ki tükla
ri tuğlaya, qotuza taxılır.
Qarqara edmak: qarmaqmaq.
garakmak. garkmak. iqtiza edmak. - garkir: iqtiza edir. -qorıları qorutmaq garkir.
garmak. 1. çakmak. çakib uzatmaq. çakib uzadaraq qurmaq. ipi garmak. - teli garmak. yayı garmak. - xaça garmak: çarvuğa, çatruğa çakmak. 2. çakib uzadaraq asmaq. - pardani gar.
bı üstüna gardi yatdı.
xaça garmak: çarmıxa çakmak.
köks garmak: 1. kükanmak. güvanmak. ögünmak. faxr edmak. 2. qarşı durmaq. muqavimat e
mak.
qarn

qarnaşmak qarpici
qarpiç

qarra qarsala

qartdirmak

qarta

qartankalar

qırın. 1. bir süreden, çağdan olub, dövre adlanan, bir qırıq, bölük. - qırın ba qırın: neçe q
oyu. 2. buynuz. qırıq dala oxşarlığından böyle ad alır. garinmak. qol qıçı çekib uzadaraq esn
ci. ivlek. evlek. evlek. bölünmüş yerlerin ivi, xetti. -avlak paltar. - avlak parça.
karpiç. çiğ, pişirilmemiş tuğla. - kerpiç kimi: çox sert, quru.
kerpiç kesilmiş yerler. - quraqlıq düşdü yer kerpiç kesildi.
pişmiş, sart karpiç: tuğla. karra. kerer. tekrar.
karsala. pezeveng. qaltaban. deyyus. namussuz. şerefsiz.
kartdirmak. kertik, çentik, gedik yapmaq. çentiklemek. çentdirmek. dişlemek. - çitleyi kar
tiklatmak. karta. kartik. 1. diş. nişan. işare. kerti. çentik. çizgi. -çıtlanın kartasi. - he
n qulağının kartasi. 2. oyuq yol. -sapan kertesi. 3. derce. derece. rede. mertebe. - iş
bu kertiye geldikden sonra. 4. nersede, bir durumda yeteri, gereyi çek, yer, nuxde
. dereceyi metlub. heddi nisab. qevam. - işi kartasina düşürmek. - kartasin keçmek. kartan
kalar. keles.
qarti qartik

qartilmak qartinmak

qartmak

qartma
qarüt qarvan

karti. kerte.
kartik. karta. 1. diş. nişan. işare. çentik. çizgi. - çıtlanın kartasi. - heyvan qulağının ka
oyuq yol. - sapan kertesi. 3. derce. derece. rede. mertebe. ekemek. - iş bu kerti

ye geldikden sonra. 4. nersede, bir durumda yeteri, gereyi çek, yer, nuxde. derece
yi metlub. heddi nisab. qevam. - işi kartasina düşürmek. - kartasin keçmek. gartilmak. qen
ilmek. (insanlar için) horlanmaq. kartinmak. kertmek işi. çırtdanmaq. çertilmek. yeyilmek.
dişlemek. - paltarı qıraqları kartinmiş. kartmak. qedmek. ketmek. (< gadik. kardik < kar)
. oymaq. çentmek. gedik gedik, diş diş edmek. kartma. kertmek işi. çırtmadan, soymaqdan çıxan
rseler. karüt. beşik.
karvan > karvan (< garinmak). her neyin gerinib uzanan takımı. arqış. - uzaq yerin sözünü. xe
erini. karvandan soruş: ıraq yer savın. arqış getirir.
karvan otı: baş otı.
karvan başı: kervençi. kervene başçılıq eden.
qas

qasb

qasbat

qasbi qasdirmak

gas. 1. eqit. ekit. eqti. egti. kekre. acımtıraq. - akti yemiş. 2. ges. kekre. kekire.
etacı. qaçurqan. qaçıran. ısız. kötü. bedexlaq. - kakra kolu: acı etacı kişi. 3. şaşqın. gen
.
har kas: her kişi.

( sb\ sp <> bs\ ps. s <> z ) qapz. qabs. (< qab). qasb
olunmaq: qepz olunmaq. qablanmaq. qaplanmaq. qepz olunmaq. zebt olunmaq.
qasb edmak: qapallanmaq. qebullanmaq. qapsanmaq. kasbat. kisvat (< kasma
k). 1. biçek. peçek. nersiye uyqun kesilen parça, örtük. 2. bir işe özel geyim. iş paltarı. isvati. - çerik kisvati.
< qapsı. qaparuz.
kasdirmak. biçdirmek. yardırmaq. şeqqeletmek. qırpdırmaq. qırdırmaq. biçdirmek. qısatmaq. ner
el qolun yığıb, qırıb kiçitmek.qısaltmaq. güdetmek. budatmaq. budaqdadmaq. budaqlatmaq. buda
tmaq. qerar vermek. - ucun ortasın bulmaq: baş açmaq. - ağac biçdirmak.

qasdirma
kasdirma. 1. qısa. xülasa. muxtasar. tulaşmaz.
dolaşmaz. - kasdirma yol. 2. kasin. qati'. - kasdirma
cavab. 3. taxmini. - kasdirma bir ölçü. qasdirtmak
kasdirtmak. qapatmaq. tıkatmaq.
bükatmak. durdurmaq.
ta'tillatmak. bağlatmaq.
qasa
kasa. kisa. cib. kaski. kasi (< kasmak).
kasa, doğru, düz yoldan yox, sapa yoldan götürmak, apartmaq: tolaşdırmaq. dolaşdırmaq
bizi haralaracan dolaşdırdı.
kasalldan qalxmaq: arımaq. arınmaq. toxdamaq. qasal
kasal. ağrı. urğu
n. kasil. sökalka. iğlik. iğçilka. iqlaş.

xasda. aruq. sağ olmayan. xasda. saurı. sayru. üzgün. mariz. naxoş. - aruq ar. - aruq dind
i: xasda yarıqdı: dincaldi. - soğuq urğunu: soğuq dağma. - daş kasali: sidik torbasında daş y
li.
qasıq kasali: qasıq çatlağı. fatq.
qızıl kasal: qızıllıq. qızamuq oğşar, ondan qorxulu olan yoxucu kasal. isqarlatin.
qızıl kasalo: qızıllıq. qızıl. isqarlatin. - qızıl otu: eşak qulağı.
quş kasallarindan: quyruq altı.

qasallamak
kesellemek. ağrımaq. arımaq. talıqmaq. talmaq.
qasallatmak
kasallatmak. üşendirmek. gevşetmek. tembelleşdirmek.
qasan kasan. qıtan. qıran. qeme. yarıcı. ayıran.yarcı. yaran.
açan. paralayan. - qıran ayqıt.
qısa kasan: qıtan. qıran. qurtaran. bitiren. - sıtma qıran.
qasana qasar qasarli qasat
yol kasan: yol qıran. soyqunçu. kasana8. işçi. kasar. qırar. qıtar. qate'. kasarli.
balkan. iti.
qasfinlaşmak
qasgin
qasgin
kasat. kasad. 1. qısıq. sürümsüz. yağsız. yaxımsız. yaxmaz. 2. yoxsulluq. qıtlıq. - para kasa
ur. -yemek kasadı.
kasfinlaşmak. itimek. itilmek. iti. dal yaraq.
kasgin. 1. sarım. salım. bilek. bilenmiş. iti. 2. sivri. sert.
bek. berk. quvvetli. 3. toxunaqlı. tesirli. müessir. 4.
çalışqan. çalak. zirek.
qasginlik
kasginlik. qılıçlama durum. - taxdaları kasginligina
qoymaq.
qasi
kasi. kesik. qıt. qır. eyb.

qasici kasici. kesen. biçici. biçen. oraqçı. zalim.
yan kasici: oğru. cibvuran. oğru. qasik
kasik. 1. (ka < met >
ak) eksik. (< aksiz). güdük. 2. aralı.
qırıq. münqete'. boğunaq. boğuq. aralıqlı. (# sağınaq). 3. kere. kele. - kala kartik: yara iz
den yamrı yumrı nerse. 4. kesilmiş. qırpıq. qıpıq. qırpılmış.- qıpıq saçlı. qıpıq saqqal. 5.
tutuq, qapalı yer. sağır. mesdud. 6. qopuq. qupmuş. qırıq. sınıq. 7. san. bölük. parça. qete.
n: parça parça. yırıq yırıq. cırıq cırıq. - san san olmuş üreyimden xeberin yoxdu senin. 8. k
iş. meqtu'. - kasik parça, ağac, kağız. -kasik süt: pozuq süt. 9. yorqun. yorqunluqdan qırılm
olan. - dizlerim, bileklerim kasikdir. - el ayağdan kasikdim: düşdüm. 10. gerekli. vaci
b. zeruri. - kasik olsa gedeceyem. - kasik deyil. 11. gerekli. vacib. zeruri. kasik olsa gedeceyem. - kasik deyil.
kasik tökük: qırpındı. qırqındı.qırıntı. qırıq döğük.- saç qırpıntısı. 12. kesi. qıt.
kasik kasik dura dura, söylamak: turaqlamaq. duraqlamaq.
qasiklik

qasikmak

qasiq qasi

kasiklik. 1. kesilmiş biçilmiş olan. qet' olmuş. - kasiklik parça, ağac, kağız. - kasiklik sü
zulacaq süt. 2. yorqunluq. yorqunluqdan qırılmalı, tökülmeli, düşmmeli kimi olan. - işin ağır
im, bileklerim kasikdir. - el ayağdan kasikdim: düşdüm. 3. saqatlıq. çolaqlıq. - el kasikliyi
4. pozuqluq. qırıqlıq. - süt kesikliyi. 3. yorqunluq. qırıqlıq. - dizlerimin kasikliyi. kasi
mak. yorulmaq. yorğunmaq. qırılmaq. tökülmmek. düşmek. - el ayağdan kasikdim: düşdüm - qulağı
sız.
kasi (< kasmak). 1 . geysi. biçi. bezden biçilmiş. paltar. -kasi biçmak: biçi kesmek: palt
ar biçmek. - kasi daşı: bulaq çay yanında palatarı döğerek yumağa özel yassı daş. 2. keski. h
duğu ölçüsünden, biçiminden bir parçası. - bir kasim barut: bir atımlıq barut. - beş kaski ba
lıq barut. 3. pors. pars. - iki kaski yemek: iki porsyon yemek. 4. ölçü. miqdar. - bu ka
sida çöreyi ne edirsen. 5. kese. kise. cib. 6. kesme. hükm. 7. qısıt. pay. nesib.
qasil

qasilma

qasilmak

qasilmiş

qasim

kasil. (< kasilmak). 1. kesel. sökelke. iğlik. iğçilke. iqleş. xesde. aruq. sağ olmayan. - a
ruq ar. - aruq dindi: xesde yarıqdı: dinceldi. 2. gevşek. sus. tenbel. kasilma. 1. üzüklükğa.
1. toğram. doğrum. kesim. paralanma.
kasilmak. 1. (ekin. yemiş). toplanılmaq. düşürülmek. qoparılmaq. - indi yemiş qoparılmaz. 2.
q. durmaq. oynamamaq. qımıldanmamaq. sakin olmaq. oturmaq. gedmemek (işlememek).- bize
gelince durdu. - işler durdu.
yağmur durdu. 2. yarılmaq. ayrılmaq. açılmaq.
daş kasilmak: {1. şaşa qalmaq. 2. sertleşmek}.
qazıq kasilmak: qazıq kimi, direk, mıx kimi dim dik olan, donmuş nerse. qazıq.
kasilmiş. kesik. qırpıq. qıpıq. qırpılmış. biçilmiş. meqtu'. -kasik parça, ağac, kağız.- qıpı

it. balat. balıt. qalat. tikiş.
reni biçib, uzun döşemeli ağac.
alıq verme. - derslerin kasimi.
iye götüri olaraq qiymet biçme.

tikilmiş. qayim. 4. biçme. kesme. biçilmiş.- saran biçmasi: s
kasim. 1. kesme. kesiş. qet'. 2. buraxma. terk. te'til. ar
3. yol. biçik. qırım. terz. şekil. islub. 4. muqatie. ners
- tarlayı kasima vermek. 5. perhiz. - et kasimi: et

yemekden uzaq gezmek. - duz kasimi. 6. biçin. zülm. 7. qism. ılıq. uruq. vuruq. ırıq. ilik.
boy. bölük. şö'be. - et kesimi: et qırımı: pak bayramı. 8. tesde. desde. boyunka. tutamaq. sa
orum. hörüm. örum. hörüm. urum.- bir örüm ot: bi örum ot. bir oraqta biçilen ot. 9. toğram. d
ralanma. kesilme. - su kasimi: geminin, tam yüklemiş durumunda, suya batan bölümü.
su kasimi: gemilerin qaplamasının aşağısında yazılan sayılar, ki geminin ağırlığına g
gösterir. - bu geminin su kasimi nedir.
su kasimi: gemilerin qaplamasının aşağısında yazılan sayılar, ki geminin ağırlığına g
gösterir. - bu geminin su kasimi nedir.
qasimşi kasimşi. iltizamçı. mültezemçi.
qasin kasin. kesdirme. qeti'. - kesdir cevab.
qasinmak
kasinmak. 1. kendine paltar yapdırmaq. 2. eğlenmek.
şakalanmaq. şuxluğ edmek. 3. ele salmaq. istehza
edmek. mesxere edmek.
qasinti kasinti. 1. alay. ele salma. mesxerelığ. istehza. 2. yansı.
yansılama. teqlid. 3. qırqındı. qırpıntı. tike. - dırnaq

qasir qasiş
qasit qasitmak
qaski

qaskük
qaslan
qasmak

kasintisi.
- dırnaq kasintisi: dırnaqları kasmakdan çıxan qırıntılar. kasir. (dangli narsada olan) kasr.
an. - budca açığı. kasiş. 1. doğram. boreş. kasma. qat'. - bu pıçağın kasişi iyi deyil. 2. ga
k. akitlik. kakras. acıqlıq. kasit. kasilmiş. balat. balıt. qalat. tikiş. tikilmiş. qayim. k
asitmak. kakratmak. gasitmak. burmaq. - turş heyva dilimi burur.
kaski. kasi (< kasmak). har nayin olduğu ölçüsündan, biçimindan bir parçası. - bir kasim baru
bir atımlıq barut. beş kaski barut: beş atımlıq barut. kaskük. halqa. bağ. tasma. kaslan. tam
.
kasmak. qırp_maq. qırmaq. biçmak. qısatmaq. narsanin al qolun yığıb, qırıb kiçitmak. oyan bu
mak. almaq. qırtmaq. qısmaq. qırmaq ayrılmaq. bölmak. ayırmaq. aralamaq. sıymaq. qırmaq. azma
pozmaq. basıb yox edmak. tıraşlamaq. igaşmak. ağalamak. yontmaq. yonmaq. çaldırmaq. yemürmak.
murmaq. durdurmaq. dindirmak. toxdatmaq. keçirtmak. biçmak. qaldırmaq. boğazlamaq. qırmaq.
yonmaq. raf' edmak.

qapamaq. qapsamaq. tutmaq. batdamak. yumutmaq. sadlamak. saddamak.- daliyi qapat
. - diş diş kasmak: tırtıl kasmak. - tarlanı bölmak. - başının saçını bölmak. -boyundan alda,
sözün kasdi. - yolu kasdi. # yetişmak. çatmaq. - söz kasmak: çatışmaq. barqışmaq. -xarclariz
pa azaldın. - bu kağazın ursalanmış qıraqlarını qıpdım. - yazın sıcaqlığında qoyunları qırpın
araq, qırpa qırpa heç bir na qalmadı. - daşdan heykal çaldırdım. - göz kasmak: yapa bilacağın
anmak.
at kasmak: enamak. iğdişlamak.
qararlaşmaq. ta'yin edmak. hükm çıxarmaq. - söz kasmak. kabin kasmak.

-

aqça kasmak: para vurmaq.
ayax kasmak: artı, daha getmamak.
alini kasmak: önünü kasmak: man' etmak.
ümidi kasmak: üzülmak.
baş kasmak: alçatmaq. başın salmaq.
boyun kasmak: tabe' edmak.
çak kasmak: hadd qoymaq.
qısa kasmak: çox uzatmamaq. ixtisar edmak.
kasib atmaq: dibdan qırıb qat' edmak.

qasmaksizin qasma

qasmaz qasmik

qasmük qasr qasrük

kasmaksizin. davamlı. vere. arasız. bir düzüye. müttesil kasma: . 1. kesi. hükm.2. kesilmiş.
eqtu'. 3. rahetilqum. 4. götüri. qeti. - kasma hesab. 5. daş çanqıl. - buranın toprağı bütün
. 6. kesilmiş, açılmış olub beyenilmek şerti ile olan iş. kesmece. - kasma qavun satıram. - k
aca aldım. 7. tenike, demir kesmeye özel böyük pıçaq. 8. aralıq. qırma. inqita. biçme. biçilm
miş. - saran biçmasi: sereni biçib, uzun döşemeli ağac. - kasmada: aralıqda: bir işin ortasın
. bölme. fesl.
ilin dörd bölümü var. 10. götüri. bitirme. meqtu'. kesme. kesiş. qet'. - bu pıçağın k
eyil. 11. qırım. 12. qıt. biçek. biçin. - qıt dövrü: biçin çağı.
kasma sırça: tökme sırça: bilur.
kesmez. küt. qunt. künt. kor. kesginliyi olmayan.
kasmik <> kamsik. 1. süzme yoğurt. 2. bir çeşit penir. 3. ince qırıq saman. başaq samanı. 4.
mende toprağa qarışub tezeden döğülmüş başaq parçası.
süt kasmiyi: kesilmiş sütün qurusu. kesmük. xesis. pinti. ağın. axın. qıtmır. qısmır.
gli nersede olan) kesir. nüqsan. - budce açığı. kasürgaka. kesrük. dağarcıq. qab. sandıq. ce'
qastana - kastana qarası: açıq qara boya.
qasürgaka
kasürgaka. kesrük. dağarcıq. qab. sandıq. ce'be.

qaş
kaş. 1. çekici. cazib. calib. çeken. süren. - dilkeş: içi
çeken. ürek aparan. can süren. - azarkeş: derdin alan.
havadar. - sürmakaş: sürme süren. 2.kaş. kaç. çak. yoğurt
peniri. yağsız penir.
qaşakeş kaşakeşfars. < çakacak. 1. çekişme. dartışma. - aramızsa
çakacak yoxdur. 2. dartış. iztirab. tereddüd. - bir ağır
çakaçaka düşdük.
qaşida kaşidafarrs. 1. çekilek. çekile. çekilmiş. dizilmiş. keçirilmiş.
- çakilamak: çekmek. - bir telqıraf çakiladim. - size ondan telqıraf çakilanmiş. 2. çeke. - "
amak" de dörd dana çeke var.
qaşiş kaşiş. çekiş. cehet. canib.
qaşişlama
kaşişlama. çekişleme. cehetleme. canib tutma.
qaşit gaşit. > geşt. gezit.
qaşmakaş
kaşmakaş. çekeçek.
qaşt
gaşt. geşit. gezit. - gazit keçit: geşt o qozar. seyr o sefer.
qat
1. (> qadd). biçim. ölçü. 2. ket. nişasta. 3. qat. tabaq.
yapraq. - iki tabaq kağız
qata

qataq
qatali qatar

qatarlanmak

qatil qatil qatir

qatiri

kata. katak. 1 . qataq. qatmarlı çörek. düğü unundan bir çeşit çörek. 2. baqa. bağa. boq'eere
. baq). boqa. tike. san. bölük. kesik. parça.- san san: parça parça. yırıq yırıq. cırıq cırıq
lmuş üreyimden xeberin yoxdu senin.
katak. kata. qataq. qatmarlı çörek. düğü unundan bir çeşit çörek. keteli. nişastalı bez.
katar. kadar. katir. kitar. kitir. (< kitmak: qapamaq). 1. qapalı. tutuq. bulanıq. 2
. tasa. qusse. qayğı. katarlanmak. kadarlanmak. katirlanmak. kitarlanmak ( < kitlanm
ak: qapanmaq). keder etmek. tasalanmaq. qusselenmek. qayğılanmaq. < qıtrıl. qırılmış. meqtul.
qırım.

{gatir (gat < met > tag) takir. taqir.} {(katir. kadar. katar. kitar (< kitmak:
qapamaq).} 1. tekerlenen, tikrarlanan nerse. alşaq. alşıq. adet. 2. zikr. zikir. 3. qe
der. gelen. baş yazısı. 4. hökm. 5. qapalı. tutuq. bulanıq. 6. tasa. qusse. qayğı.
qederi. (# cabri). getirilene, gelişe, gelene inanan.

qatirilmali
gatirilmali. gatümlük. hazırlamalı. amada edmali. ehzar edmali.
qatirilmiş
gatirilmiş. arsa. iris. (< ardirmak). (> irsarab). sovğa.
çatdırılmış. bağlanmış.
qatirlanmak
katirlanmak. kadarlanmak. katarlanmak. kitarlanmak ( < kitlanm
ak: qapanmaq). kadar etmak. tasalanmaq. qussalanmak. qayğılanmaq.
qatirmak
1. soxmaq. qomaq. qoymaq. - yoluna gatirmak. - meydana
gatirmak. 2. hazırlamaq. amada edmak. 3. zikr edmak. naqıl edmak. irad edmak. - har
işa bir örnak gatirdi. - har işa bir güvak gatirmali. 4. uydurmaq. tatbiq edmak. - darzi
köynayin yaxasın iyi gatirmamiş. - iplari baş başa gatir. -onu bir uca gatirdi. - astar üzün
dalına gatirilmalidir. 5. döndarmak. çevirmak. - dina gatirmak. - inama gatirmak: inan
dırmaq. düzaltmak. islah edmak. yoluna qoymaq. -quraqlıq akini bu güna gatirmiş. 6. icab e
dmak. mocib olmaq. - bu yel qar gatirir. - bu darı (> daru) yuxu gatirir. -kal yem
iş sancı gatirir. - bu bulut yağış gatirir. - dörd ayağını bir yera gatirmak: alindan galani
maq, diriğ edmamak, qısqanmamaq, asirgamamak. var gücünü vermak. 7. çakmak. calb edmak.

qatl qatlik
qatman qatümlük
qatürmak qavamlı

qavak qavak

birini dila gatirmak: qarşı durmağına, qarşı söylenmesine neden vermek.
bir yera gatirmak: tutuşmaq. birlikde tutmaq. temas etdirmek.
el tutuşmaq. - yerina gatirmak: eda' edmek ödemek. qan. - qan olmaq: qetl üz v
ermek.
katlik. kendlik. tostluq. dostluq: adaşlıq. arxadaşlıq.
arxadaşlıq. düzlük. sedaqet.
getman. ketman. külünğlü qazma.
gatümlük. getirilmeli. hazırlamalı. amade edmeli. ehzar
edmeli.
gatürmak. uzaqdan yaxına çıkitmek. {# götürmak: yaxında uzağa aparmaq}. - siz ne gatirdiz ne
iz. turlu. durlu. qerarlı. sabit. qayım. qoyuq. qalın. quyuq. sulu olmayan. - qalın yoğurt
. - qalın pekmez: qeliz doşab. -durlu kişi. - durlu söz. gavak. gevrek. bisqivit. quru çörek
. kavak. kapak. kabak. (< kav. kav. kov). 1. heyvanlara yem olub, aşlıqın (hibubatın) öğüdülm
ata toyuqa kapak tök. 2. derinin qabıq qabıq oluşu. - baş kapayi: başda olan qonaq.
qavalama
kavalama. gegec. gege. gegeleme. böcek hörümceklerin
tikanlı soxmaları.
qavan - gavan otı: qoğan. bir çeşit tikenli ot. qoğanlıq.
qavarmak
gavarmak givramak. 1. gevrek olmaq. çox qurumaq.
qavrılıb qıqırmaq. xaslanmaq. - bu emek gavarmiş. 2.

ayazda, soyuqda üşümek. - dışarda gavardik. 3. otda,
güneşde yanmaq.
gavraya qalmaq: gebermek. telef olmaq.
qavaza gavaza. yanğşaq. ağzı yayvan. ağzı boş. laqırtı. ağzı
yayvan. ağzı açıq. sarsaq. boşboğaz. ağzı gevşek.
qavazalik edmak satulamaq. faydasız söz söylemek.
qavgak kavgak. kefgek. kekik. peltek.
qavi
berk. möhkem. sağlam. güclü.- sağ qazıq: güclü mıx.
qavilmiş
kavilmiş. gevir. oyuq. iv. iz. (suyun yerde axmağından
açılan) arx.
qavir gavir. kevilmiş. oyuq. iv. iz. (suyun yerde axmağından
açılan) arx.
qaviş - gaviş gatirmak: gevmek. nerseni tekrar çeynemek.
qaviş gaviş. yaşlıların çenesinin özözüne titremesi.
ağız gavşayi: ağız sözü, virdi.
qavişlik
qavlaq qavma qavmak

qavrakçi qavrak

qavrak
qavratmak qavsara

qavşak

gavişlik. üşen. üşün. üşenme. tembellik. - üşen getiren sözler.
kavlak. kalak. (< kav. kov). 1. menqel. 2. duzaq. aldaq.
kavma. qazma. hefr. - üzden qazma.
gavmak 1. nerseni kavlayıb, oyub, oğub çürütmek,
çeynemek. gevmek. 2. ısırıb qoparmağa çalışmaq. - at
gemini gavirir. 3. nerseni tekrar çeynemek. - gaviş
gatirmak.
gavrakçi. gevekçi. bisqivitçi. quru çörek satan. gavrak. 1. quru olub qırıldıqda, ısırıldıqda
buq qırılan. 2. quru nersenin qırıldıqda çıxaran sesini andıran ses. xırtldaq ses çıxarmaq. gülüşü vardır. - quzu gavrak gavrak yapraq yeyirdi. - gavrak gavrak gülürdi.
gavrak. gevek. kövrek. qolay gevrilib, kövrelib, qırılar
durum. bisqivit. quru çörek.
gavratmak. qurudub kövrek, qırılır duruma getirmek.
kavsara. 1. (heyvan, kişi). iskilet. 2. daldan qamışdan
yapılan sebet. - bir kavsara yemiş.

gavşak. gücük. küşek. gücsüz. zayıf. kesil (< kasilmak).
sust. tenbel. ölşük. ölşek. solpük. salqıq. engil. engül.

qavşaklik

qavşamak

qavşar

qavşatmak

qavşic

sarqıq. salpa. solpuq. az. duyğusu gevşek. qabran. üşenc. tembel. turğun. durğun. ağır. bataq
. - o çox durqun kişiymiş. - gavşak olmayan: tetik. canlı. iti. fe'al.gevşek olmayan. - teti
k kişi. - tetik ol!. - tetikliyin ölmesin. - ağzı gavşak: ağzı yayvan. ağzı açıq. sarsaq. boş
. - solpük etler.
gavşak gavşak yanaşmaq: sırıtıb gülüşmek. yılışmaq. gavşaklik. gücsüzlük. ze'f. quvve
urğunluq. ağırlıq. bataqlıq. batıqlıq. betalet. yavanlıq. yayvanlıq. laqeydlik.
o durqunluqla, iş görülmez.
gavşamak. kavşamaq. qağşamaq. (< qaq: sert ses). xerab olmaq. eprimek. yıpramaq. çox esgimek
.
gaşayib sarqımaq: salqımaq.
kavşar. qağşar. çökmüş. yoxar. yoxluğa, mehve doğru geden.
gavşatmak. üşendirmek. keselletmek. tembelleşdirmek.
gargin nayi gavşatmak: yatsamaq. yasmaq. - oxu atıb yayı yasmaq: oxu atıb yayı asm
aq
gevşic. üşenc. üşünc. tembel.

qavşinmak
qayirma qayliq
qaytarmak qayy etdirmak qaz qaza

qazdirmak
gevşinmek. üşenmek. yığışıb bir yerde oturmaq, qalmaq.
gayirma. açıl. aruğ.
gayliq kişika: gay kişi. şaşqın. yabansı kimi iki terefone baxaraq yürüyen adam.
qayy etdirmak. qusdurmaq. qusyurmaq. quysartmaq.
qısyartmaq. qusyan etdirmek. qaytatmaq.
qeytermek. qusdurmaq. qusyurmaq. quysartmaq.
qısyartmaq. qusyan etdirmek. qaytatmaq.
gaz. 1. oxun dibinde, kirşe keçen haçalı. 1. gez, arşın,
ox düzeltmeye yarar ağac. 1. doğru dal. sürgü.
birden gelen ağır qeza. saqnaq. birden gelen ağır qeza.
sancaq. quyu. tuman: tümen. (< tuqman. tuqan < tuq).
urçin.- sağnağa uğradıq.
gazdirmak. 1. dolaşdırmaq. - atı gazdirmak. 2.
eylendirmek. dolandırmaq. - uşaqları bir az gazdir. 3. her
gösterib baxdırmaq. - qonaqları şeheri gazdirmak. 4.
keçirmek. imrar edmek. - göz gazdirmak. - yazıya bir el
gazdirmak. 5. serpmek. damıtmaq. dağıtmaq. ekmek. piloova yağ gazdirmak. - dadlıya şeker gazdirmak.
-

yemeyi gazdirmak. qaval gazdirmak: özü ile dolandırıb her

qazal qazan
qazar
qazgan
qazi
qazil qazilmak
qazin qazindi
yana varnmaq. 6. tolaşdırmaq. dolaşdırmaq. döndermek.
dövr etdirmek. çevretmek.- tamam çüçeleri dolşdırdıq.
- su üzünda durdurmaq, gazdirmak: yüzdürmek.
> xazal. ağac üste quruyan yapraq.
gazin. gazan. gezgen. ayaqlı. tolaş. dolaş. seyyar. dolaş ulduz koması. - ayaqlı kitab edi: çox bilgin. - boş
gazan: aylaq. avanaq. işsiz. avara. havayı.
gazar. yatmayan. ayaqda olan. qalxub dolanan. - gazar
xasta: yataqda olmayan.
gazgan. gezin. gezen. ayaqlı. seyyar. - ayaqlı kitab edi:
çox bilgin.
gazi. 1. silk. meslek. meşy. 2. dövr. merhele. 3. eni bir qarış, ipekle iplikden qarışıq bir

ez. bükiş. tiftil. tiftih.büküm.
gazilmak. dolaşılmaq. yürünmek. meşy o hereket
edmek. - çimnde gazilmaz. - gece çağ gazintisi.
gazin. gezen. gezgen. ayaqlı. seyyar. - ayaqlı kitab edi:
çox bilgin.
gazindi. otaların önünde gezecek qeder dar yer. dehliz. koridor.
qazinib

qazinmak

qazişmak

qazit
qazlamak
qazlanmak qazlatmak qazlik qazma

qazmak

gazinib. - gazinib aramaq: dönüşdürmak. qurdalayıb tapınmaq.
gazinmak. 1. özü üçün dolanmaq. vax keçirmak. 2. al suya yetirmak. hayata çıxmaq. su tökmaya
k. gazişmak. çapa çevra gazmak. tolaşmaq. dolaşmaq. dönmak. dövr, cavalan edmak. - dan ertada
( sabah tezdan) çüçalari dolaşırıq. - qırlarda (çöllarda) dolşıb durduq.
gazit. gaşt < gaşit.
gazlamak. 1. ölçmak. 2. ölçüb biçmak. tasviya edmak. 3. yay qurmaq. oxu yayın kirişna taxıb q
. gazlanmak. qazmaqlanmaq. dib tutmaq. gazlatmak. qazmaqlandırmaq. dib tutdurmaq.
gazlik. 1. ağri qılıncı ağzı. 2. qalam tiraş. gazma. qamza. 1. girişma. qırışma. qır verma (<
lmaq). buruqma. naz. işva. qaş göz ila oynanma. 2. qol. gözatçi. ağalığın (devlatin) yardımçı
is. gazmak. 1. tolaşmaq. dolaşmaq. dolanmaq. sayahat edmak. eşmak. aşmaq. sürmak. 2. ayaq
olmaq. bulunmaq. olmaq. tapılmaq. mövcud olmaq. - bizda öyla nalar na gazir. - bu çöllükda k
itabevi na gazir. - görasin

harda gazir indi sevgilim.
bulutlarda gazmak: taslamaq. şişinmek. yekexanalanmaq. havalanmaq.
igitlik taslıyan.
çapa çevra gazmak: gezişmek. tolaşmaq. dolaşmaq. dönmek. dövr, cevelan edmek. - dan e
teden ( sabah tezden) çüçeleri dolaşırıq. - qırlarda (çöllerde) dolşıb durduq.
gazib yoxlamaq: tolaşmaq. dolaşmaq. - bütün otaqları dolaşdıq.
boş boşuna gazib durmaq: tolaşmaq. dolaşmaq. - burda ne dolaşırsan. - dolaşa dolaşa y
geddi.
qıb

qab. qub. "q"ile başlayan bir para sözlerin başına gelib,
anlamı vurqular. - qab qara. - qab qere. - qub quru. - qıb qırmızı.
qibarlanmaq
kibarlanmaq. taxınıb keçinmek. tayuqlanmaq.
taquylanmaq. dayılanmaq. qibirlanmak
kibirlanmak. avurt satmaq. ustanmaq. üzlen
mek.
şişinmek.
qibirli
kibirli. burunlu.

qibr
kibr. güvenc. ğurur. qurra.
qibrit

qibritçi
qibriti qibta
qibtalanamak qic

qicbasar
qicik
qıcıka
qıcı
qıcıq
qıcıqlamaq

kibrit. 1 . quru. tünd. iti. bedexlaq. 2. tutaraq. tutuşduruq. oto tutuşdurmağa özel nerse
. qav. kav. çıra.
kibrit otu: qurt ayağı.
kibritçi. 1. qısıs. xesis. qısmır. qıtmır. 1. quraq. tutuq.
asıq üz. qaşqabaqlı.
kibriti. açıq sarı. gügütsi boya.
özen. yelten. yelte.
yeltenmek. özenmek. nerseni yapmağa çalışmaq, meyillenmek.
gic. alıq. bunaq. sefeh. unutqan. talqın. dalqın. ağlı başında olmayan. qalac. avara. iş bilm
kal.
ele o dalğın kişidir. - dalğın uşaq. - oğlunu itirmesi, onu dalgına saldı. - dalqınlı
yaq üstünde durqıl. gicbasar. qılıqsız. iri, qanmaz gobud genc. toraman.
quru gicik: uyuz keseli. aciko. xerdel otu. qazvel. qıcıq. qıcıqlamaq.
ğıcıq. qıycıq. ğıycıq. qıcı. qıcıqlamaq.
qıycıqlamaq. qaşındırmaq. tırmalamaq. dırmalamaq.
tehyic edmek. - onun sözler başımı tırmlayır.
dişleri qıcıqlamaq: gemrenmek. - gamranib dururdu.
qıcır

qıcırlı qicişma
qicişmak

qıcıtmaq

qiclik

qıcırdamaq. ğıcırdamaq.
qıcırı bükma: derme çatma. başdan savma. ğıcırlı - ğıcırlı saqqız: ağız patlanğıcı.
gicişma. qaşınma. - olmasın qaşınma. - gene qaşınması tutmaq.
gicişmak. didinmek. qaşınmaq. gedilmek. gediklenmek. (< gadik. kardik < kar). gedişmek.
qaşınmaq. - ovucum gadişir. - yaram gadişir.
olmasın başım qaşınır: başım sökülmek isteyir. qolayca, üzden ısırmaq, dişlemek. qazı
aşlamaq. aşındırmaq. oymaq. oğmaq. sürtmek.
giclik. unutqanlıq. talqınlıq. dalqınlığ. alıqlıq. arxa. geri. göt.
başsız qıçsız: başsız ayaqsız.
qıç atdırmaq: şıllaqlamaq. ireliye keçmek. ötmek. - sınağ usa qıç atdırır.
bir sıra heyvanların qıçları başında uzanıb, atdan yaxud qıldan, tükdan oluşan artıq:
qıç gemiyi: göt gemiyi: soqum. quyruq soxumu.

qıça geyilan tozluq: qalçın.
qıça geyilan tozluq: patava qiçikca
kiçikca. ufaraq.
qiçik kiçik. 1. dağarsiz. önamsiz. ahmiyatsiz. haqir. - kiçik iş. kiçi kişi. 2. yaşı az. ganc. civalik. - o manim kiçik qardaşımdır. - man ondan kiçiyam.
kiçik düşmak: qarşılıqda bulunamayıb utanmaq. alçanmaq.
lap kiçik: lap inca. cina. incik. cücak. - cocuğun cina cina dişlari cücarir.
çox kiçik: küçücük.- küçücük oğlum.
qıçı
1. iti çağırmağ üçün birsöz. (uş kimi). - qıçı qıçı. - uş uş.
2. uşaq dilinda it.
qiçiltmak
kiçiltmak. küçültmak. tasğir edmak. qısdırmaq. qısmaq.
azaltmaq. darlaşdırmaq. alçaqlamaq. yalvatmaq. tahqirlamak.
qıçın gerisin. gerisin geri. dala. arxaya doğru. yanın. yandan.
geyin. dönaged. quşqulu. şaggili. mütaraddidyana. -yanın gedirdi. - na yanın yanın düşünürsan
anın baxışlar. - qayıq qıçın qıçın yanaşdı. - atak öpüb (arxasını çevirmayib) qıçın qıçın çıx

qıçqırmaq

qıçqırmaq
qidarişmak

qif

qıqı

qıqıqaş
qıqırdağ qıqırdaq

sümsük sümsük, yavaş yavaş birinin yanına soxulmaq, yanaşmaq.
qıçqıra qımqıra: hüngür. üngür. sesle,- hüngür hüngür
ağlamaq.
qışqırmaq. ışqırmaq. ıçqırmaq.
yoduşmaq. yutuşmaq. silişmek.
kif. kip. bekit. paket. gilip. gilif. qınıf. qılıf. qılab, ğilaf,
qab. qapaq. qoraq. zerf.
1 . gürültü. urı. qığıkaş. hay küy. hayqırı. 2. qığı. qığ. berk qurumuş kiçik nerse.
qığı qaş: hayqırı. urı. qıqı.hay küy. qürültü. qığıqaş. gürültü. urı. hay küy. hayqır
bölümü.
1. egü (eğe, qabırqa) gemiklerinin ucundaki yumşaq sümük. ğuzruf. 2. qulağ yelpeyi. 3. göz kü
topcuği. 4. iç yağı, quyruq eridildikden sonra qazanda qalan qızarmış tike. - qığırdaq böyre
qırdaq böyreyi. 6. gemircik. (qulaq. göz. burun). - burun qıqırdağı, ğuzrufu: burun qamışı.

qıqırdanmaq
qığırdanmaq. hürmak. ürümak. bar zuruldamaq. bark
sızlanmaq. (köpaklar) çığrışmaq.
qıqırmaq
qığırmaq. çığırmaq.
qıqışdamaq
qığışdamaq. 1. xışırtamaq. şıxırdamaq. 2. şaqırdamaq.
qıqışdı qığışdı. 1. xışırtı. şıxırtı. 2. şaqırtı.
qıqış qığış. xışırtı.
qıqıt > qaht. qıt. (# bolluq)
qıqıtlıq
<> qıtlıq. qırqıtıtlıq. qahti.
qıqız qığız. pis cındıra, paçavra. pis gaba parçası.
qıq
qığ. 1. bayağı, çürük yemiş qurusu. 2. qoyun tarsi. 3.
quru kübra. 4. qığı. bark qurumuş kiçik narsa. qıqlatmaq
qığlatmaq. fışqı ila qübralat
.
tarslatmak.
qıqrılmaq
qığrılmaq. ölüşgamak. xumarlanmaq. qıvrılmaq.
qiqrülmak
gigrülmak. soqulmaq.
qılab ğilaf, gilip. gilif. qınıf. qılıf. qab. qapaq. qoraq. zarf. bakit.
paket. kip. kif.
qilaf ğilaf, qılab, gilip. gilif. qınıf. qılıf. qab. qapaq. qoraq. zarf.
bakit. paket. kip. kif.
qılaf qın. saxlantı. mahfaza.
qilaflamaq
xelfelemek. qoruğlamaq. quruğlamaq.
qılan eden. yapan. gören. mücri. işleyen. yapan. amil. fail. - bu
işi işlayan.
qilas - quş gilası: çox kiçik gilas.
qılav 1. itmami hüccet. 2.. öldürücü qoyun xesteliklerinden.
qılavı keçmişde vezirlerin geydikleri sobı(heremi) telli sarıq.
qılavız uyaran. oyarıcı. düzelden. düzenci. dozğuran. müherrik.
qılavuz qulavuz. 1. konduktor. yol gösteren. sürücü. 2. müdür. 3.
genel yerlerde, sinamada bilitçi, bilit cıran. 4. teke.
kosaman. öncü. başçı. qılavuzsuz
başsız.
qılcıq - iri balıqları qılcığı, qılcığ yerina olan gamiklari: gelmic.
qılcıqsız
qılcıqsız arpa: yalavac arpası.

qılçıq bir çeşit güreş oyunu. - böyük qılçıq: gelmic. böyük balığ
qılçığı.
qiley giley. söz. şikayet.
qileyli gileyli. sözli. şikayetli.
qilanar - acı, yabanı gilanar: alquncar.
qilas kilas. gözel, yatımlı olan. kürsi. qursi.
qılı
qıni. quni. qüni. güni. kimi.
qılıc

qılıclama

qılıclama qilif

qılıf

arac. ayqıt. vesile. ebzar.
- qılıc bacaq: eğri bacaq: çarpıq bacaq.
1. nersenin dar kesgin yönünü dikine, qılıcına yuxarı
qoymaq. (# palasına: yastısına). - taxdaları qılıclama
qoyun. 2. bir yandan o bir yana. ip ile boyundan asılmış
qılınc kimi eğri durma.
kirişleme. kesginlik. - taxdaları kasginligina qoymaq. gilif. gilip. qınıf. qılıf. (< qın). i
e nerseni qoyub qorumaq üçün, oyumu, böyüklüyüne uyğun tikilen qurulan geyim, qılab, ğilaf, q
aq. qoraq. zerf. bekit. paket. kip. kif. - pıçaq qılıfı. - kitab qılıfı. - çubuq qılıfı. - iş
a qoymaq. - qılıfsız iş: sayı ölçüsü olmayan. - qılıfın tutub, için buraxıb. - qılıfı çatlaq:
lemek. sınırlamaq. hed qoymaq.
qınıf. (< qın). 1. gilif. gilip. qab. içine nerseni qoyub qorumaq üçün, oyumu, böyüklüyüne uy
qurulan geyim, qılab, ğilaf, qab. qapaq. qoraq. zerf. bekit. paket. kip. kif. - pıçaq qılıfı
- kitab qılıfı. - çubuq qılıfı. - işi gilifina, qılıfına qoymaq. - qılıfsız iş: sayı ölçüsü
xıb. - qılıfı çatlaq: özünden

qılıfsız
qılıqçı
qılıqçılıq

qılıq

çıxmış. azqın. - qılıf qoymaq: çeklemek. sınırlamaq. hed qoymaq. 2. < met > fılıq. fırıq. dağ
yvanın qının, derisin çekib, bütün soymaq. böyle soyulmuş heyvan derisi, tulum, tuluq yasılma
mağa) yarar. küt. qunt. künt. qıssa. biçimsiz. qıltaban.soytar. şaqlaban. her qılığa giren ki
nlıq.soytarlıq. şaqlabanlıq. her qılığa giren kişinin davranışı.
1. zahir. biçik. 2. yol. kimi. üz. suret. terz. veziyyet. -sened qılığında nir kağaz. - ne qı
o. - gelin qılığında bezekli. 3. biçik. resm. yansı. çekil. şekil. eks. foto. fotoqrafya. - q
aq: qılıq çekmek: eks salmaq. 4. oyun. yansı. mesqere. - şeklin çıxartmaq: yansılamaq. - oyun
ma. 5. biçim. şekil. edik. mod. terz.
ac qılıq, xasiyat: ac göz. azıq. xesis. - azıqlığı burax qıl.
birin qılığına girib, göylün alıb, alda edib işlatmak, kullanmaq: damarına girmek: da
utmaq.
sivri çirkin qılıqlı narsa: qoqoruz. xoruzlanan kimi.
qılıqsız
iri, qanmaz gobud genc. toraman. gicbeser. tamarsız.
damarsız. nehadsız. tebietsiz. xulqsız. tanqalaq.
danğalaq. danqa. göbut. quduz. qotur. qaba. gür. iri
gövdeli. budala. küp. tetiz. yanaz. darxaz. xuysuz.
zügürd. cansız. qıl quyruq. biçiksiz. beşiksiz. qatanqur.
biçimsiz. gobud. yaxışıqsız. beqiyafe. nametbu'.
uyqunsuz. qiyafesiz. qancıq. qıncıq. qınıq. qırıq. ipe
sapa gelmiyen. qiyafesiz. nametbu'. uyqunsuz qılıqsızlanmaq denğizlenmek. xuysuzlanmaq
. çıxarsız leyaqetsiz
davranmaq.
qılıqsızlıq
darxazlıq. tetizlik. yanazlıq. xuysuzluq. tengdillik.
qilim kilim. 1. geyim. gecim çeşiti. yere, yataq altına serilen,
dervişlerin omuzlarına atıb daşdıqları ufaq keçe, xalça,
seccade. 2. tüksüz otaq keçesi.
qılınc 1. eğri. çapıq. çarpıq. - qılıc bacaq. 2. şemşir. büqteka. 3.
yaraq. qoşaq. 4. qılınka. naz. qırcan. nazlı. qılnıc. oxşağ.
oxşağuka.
uzun qılınc: qaraçor.
qılınca sarılmaq: qılınca tavranmaq, dolnmaq.
qılınc çalmaq: atmaq.
ağri qılıncı ağzı: gezlik.

qılınış

qılınka
qılınma
qılınmaq

qılınc savurmaq: kesgin qılınc oynatmaq.
iki yanı kasgin olan qılıncın iti ucu: yalman.
qılıc qaşı: qılıncın (eğri olan) sapı.balçaq.
qılıc qılıca galmak: qarşı qarşıya qılıc çekmek.
qamçı qılıc: ensiz qılıc
sapan qılıc: eğri qılıc.
qılıc otı: bitgi adı. qantarun.
qılıc balığı: burnu kesgin, uzun, iri balıq.
quruluş. köküş. tavlanış. tovlanış. götürüş. ezemetli tekebbürlü davranış. qılıncka. naz. gör
1 . etilmek. edilmek. yapınmaq. olunmaq. devrinmek. reftar edmek.: görülmek. tesviye o
lunmaq. - menim işim görüldü. - böyle iş görülmaz. 2. şuluqluq edmek. 3. ürek tapıb işlemek.
davranmaq. tovranmaq. qeyret qılmaq. qızıqmaq. işlemek. qımıldamaq. işe keçmek. eksülemel gös
- bu işlerie qarşı davranmalıyıq. - ona davranın. - davranırsa, vurulduğun görürdü, anlırdi.
canım daha yox. - iyilikle tavranmaq, kötülükleri qaqarın. tetik davranmaq. gevşek

qilip

qilis

qılış

qilit

qilitcik qilitlaşmak

- acınmadan qılınmaq: qıymaq. qeder edmek. qıyına (zülme) muzayiqe edmemek, qısırqanmamaq. mene qıydı. - suçsuz birine nasıl qıyarım. gilip. gilif. qınıf. qılıf. (< qın). içine nersen
umaq üçün, oyumu, böyüklüyüne uyğun tikilen qurulan geyim, qılab, ğilaf, qab. qapaq. qoraq. z
kit. paket. kip. kif. - pıçaq qılıfı. - kitab qılıfı. - çubuq qılıfı. - işi gilifina, qılıfın
yı ölçüsü olmayan. - qılıfın tutub, için buraxıb. - qılıfı çatlaq: özünden çıxmış. azqın. - q
qoymaq.
kilis. su keleri. - kilis balığı: dadlı su balığlarından olan yayın balığı.
1.
ediş. yapış. oluş. devriş. reftar. 2. quruq. kökük. tavıq.
tovuq. götüş. seltenet. şişik. ezemet. tekebbür.
kilit. kitil. (< kitmak. kitlamak). 1. kitmeklemek üçün özel qollu dilli arac.- kilit ot
u: dal, yapraqları çekildikce çıxar ot.
2.
hile ile kilit açmaq. osuqlamaq. üsüqlemek.
kilitcik. qayıq küreyinin keçdiyi delikli texde.
kilitlaşmak. kitaşmak. kitlaşmak. kitmaklaşmak.
birkişmek. bağlaşmaq. müttehid olmaq.

qilitli kilitli. kitli. bağlı. qapalı.
qiliz kiliz. qamış. saz. - kiliz balığı: sazan balığı çeşiti.
qilizman
kilizman. qamışlıq. sazlıq.
qıl
1. keçi tükü. {qoyununkuna yun (yün) yapağ, deve, at kimi
heyvanların qıssa, ince olanlarına "tük" deyerler}. 2. çox az. cüzi'. - işin bitmesine qıl qa
- qıl qederi yerinden oynamış.
qıl eybi yoxdur.
qıldan yoğurt tobrası: köynük.
qıl baraq: bir çeşit uzun tüklü kiçik at.
burnundan qıl aldırmaq: kömeklik edmemek. qabağın almaq. dibinden qoğalamaq, men' ed
mek.
qıl burun: denize uzanmış ince, uzun qara, topraq parçası.
qıl tökmak: tük değişdirmek.
qılı qırx yarmaq: 1 . çox incelemek. tedqiq edmek. 2. zügürd. qılıqsız. cansız.
qıl qıran: saç xesteliyi.
qıl yaqı: heyvan yarasını delib keçirdikleri qaytan cürü.
qıl quyruq: sona. bir çeşit ördek.
qır qıl: qır saqqal.
qıl quyruq: {1. berk ince quyruqlu heyvan. 2. gücsüz yoxsul. zügürt. bir neyi olma
yan}.
qılqınmaq qıllanmaq
qıllı
qilluqçu qılmaq

qılma

qilo qal qılsız qıltaban qıltabanlıq
Qıltaş qilta

iyelenmek. etinmek. edqinmek. olqunmaq. alqınmaq. alşınmaq. qazanmaq. sahab olmaq. bığı saqq
alı gelmek, qartlaşmaq. - yaşı az olsada qıllanmış oğlan.
1. keçi. (#yapaqlı: yumşaq, qalın yünle örtülü. bu yüni veren heyvan). 2. qıl, tük ile örtülü
an, köks, qol.
evlenmeden evde saxlanılan qilluqçu, külfet: otalıq. 1. eylemek. elemek. edmek.
yapmaq. 2. qılma. teşrifat. 3. eda edmek. ifa edmek. 4. qıymaq. reva görmek. 5. atamaq.
edemek. edmek. eda edmek. yapmaq. 6. qıymaq. bağlamaq. encam çekmek. - malla çağırıb nikah qı
ar. 7. qıymaq. ince ince, rize rize doğramaq. 1. yapma. eyleme. eleme. edme. 2. qılmaq
. teşrifat. 3. ifa. eda. 4. qıyma. reva görme. reva bulma. dediqodu.
qılsız, tüksüz qılıc: qamçı quyruq. qılıqçı. soytar. şaqlaban. her qılığa giren kişi.
her qılığa giren kişinin davranışı.
1 . emekdaş. 2. üye: üzv. kilta. kitle. demet. desde.
qilzat qalınlıq. yoğunluq. quyuluq. qoyuluq. kesafet. zexamet.
qim
- har kim: deqme. her gele. rasgele. raslanan. tesadüfi. daqma kişinin işi değil. - dağma gelene söz deme. - dağma
ağız üzre yazılmaz.
qım
qım qım: durmadan qımıldamağı yansıtır. - qım qım
qımıldamaq.

qimi
kimi. 1. ayaq. demin. bir işin lap, ele olan çağı. hemen.
sanki. belke. - haman qaldı: çox az qaldı. sanki qalmadı. -haman yoxdur: yox kimidir. sa
nki yoxdu. ele bil yoxdu. -gördüyüm kimi: - gördüyüm ayaq: görer görmez. - gelen kimi geddi:
en ayaq geddi qalmadan. durmadan. demin. 2. quni. qüni. güni. qılı. qıni. 3. yalı. tayı. - me
yalı: meşe kimi. - bu yalı o yalı.
Qimi
kimi. yol. qılıq. üz. suret. terz. veziyyet. - sened qılığında
nir kağaz. - ne qılığdadır o. - gelin qılığında bezekli.
qimica kimica. ele bil onun kimi.
qımıl tepeş. hereket.
qımıldama
ırqalandı. yırqalantı. sallanma.
qımıldamaq
qımlanmaq. ırqalanmaq. yırqalanmaq. sallanmaq.
tıpırdamaq. oynamaq. vurmaq. - üreyim tıpırdır.
qımıldanma
qımıltı. hereket.

qımıldanmaq
1. qımlanmaq. qaxmaq üzre götün tepretmek.
götünmek. quşun uçmaq üzre teprenmesi. 2. qaşınmaq. - tanrı özü qımıltıvı qoysun. 3. qalxmaq.
dı. 4. qıpırdanmaq. oynamaq. durmayıb oynanmaq. tehrik olunmaq. seqirmek. seğirmek. atılmaq.
oynamaq.- gözüm sağirir. - gözleri qıpırdandı.
qımıldanmamaq turmaq. durmaq. oynamamaq. sakin olmaq. oturmaq.
iqamet edmek. gedmemek (işlememek). dinğmek. kesilmek. - yerinde durmaq. - ayaqda du
rmaq. - bize gelince durdu. - su dura dura pozulur. - harda durursuz. -işler durdu
. - yağmur durdu.
qımıldanmayan turan. duran. sakin. sabit.
qımıldatmaq
qıpırdatmaq. oynatmaq. durmayıb oynatmaq. tehrik edmek. - gözlerivi qıpırdatm
lma. döğme.
qımıldatmaq
üqrimek. sallanmaq. birisine qarşı yaltaqlanaraq hilesini saqlamaq.
qımıldatmaq
az oynatmaq. çabalatmaq. - elin, başı, qıçın, götün qımıldatmaq.
qımıltı 1. qımıldanma. hereket. 2. qıpırtı. tıpırti. oynama. vurqu.
vurma. urma. xelecan. - bir qımıltı: terpen. göz qıpımı. -

qimiş
qimişqaka
qımlanmaq

qimsa
qın

qın

qına

qınaq

qınamaq

bir tarpanda vurub yıxdı. - tarpanca ara verin. 3. qaşınma. -tanrı özü qımıltıvı qoysun. kimi
benziş. tayış. kaşqarda çıxan naxışlı bir keçe-. qımıldamaq. qaxmaq üzre götün tepretmek. göt
renmesi. - quru, arıq kimsa: qağın. qaqın.
1.
(ı <> ü ) gün. durum. olum. - quraqlıq ekini bu güna
getirmiş. - gününe bax, donun biç. - günden güne düşdük. 2.
don. geyim. örtük. qabıq. qılaf. saxlantı. örtük. mehfeze.
çin. sinec. ısnac. sıkınc. sikenc (> şekencfars). erme.
eğme. axma.
kin. arıq. arığ. azıq. acıq. nifret. toqunluq. öc. qerez. -birine dolqunluğu olmaq.
qan kimi al boya. hına. hena. - qınalar yaxınmaq: çox
oğünmek. - qına çiçayi: bir çeşit. çiçek.
qınağ. 1. bend. barmaq mefseli. barmağın çıtlayan yeri.
2.
ceza.
1 . zemm edmek. mezemmet edmek. 2. hüçülemek. hecv edmek. 3. tenqidlemek. intiqad edme
k. teqbihlemek. 4. eğlenmek. istehza edmek. mesxere edmek.
qınamsıq
1. münaqqid. tanqidçi. taqbih edan. 2. ağlanci. istehzaçı.
masxaraçi.
qınav qanab. qanaf. (< qın: örtük). açıq, dağnıq narsani
qınlamağa, yığmağa, bağlamağa, tikmaya yarar inca sicim, qalın ip.
qıncıq qancıq. qınıq. qırıq. ipa sapa galmiyan. qılıqsız.
alaqıncır. qahba qılıqlı.
qıncurqa
qancuğa. kiçik halqa.
qınçılıq
maşaqqat.

qındaq qundaq. qondaq.
qinaka qına. qıya. qiya. kiçiltma aki.
qıni
qılı. quni. qüni. güni. kimi.
qınıf qılıf. (< qın). 1. gilif. gilip. içina narsani qoyub qorumaq
üçün, oyumu, böyüklüyüna uyğun tikilan qurulan geyim, qılab, ğilaf, qab. qapaq. qoraq. zarf.
paket. kip. kif. - pıçaq qılıfı. - kitab qılıfı. - çubuq qılıfı. - işi gilifina, qılıfına qoy
an. - qılıfın tutub, için buraxıb. - qılıfı çatlaq: özündan çıxmış. azqın. -qılıf qoymaq: çak
. 2. < met > fılıq. fırıq. dağarcıq. narsanin, heyvanın qının, darisin
çakib, bütün soymaq. böyla soyulmuş heyvan darisi, tulum, tuluq yasılmağa (yapılmağa) yarar.
qınıq qırıq. qıncıq. qancıq. ipa sapa galmiyan. qılıqsız. İstak.
izdak. qızıq. irak. arik. irkak. izdak. hacat.
qınıt 1. umutsuz. ümitsiz. üzük. 2. ibadat.
qınlamaq
çaklamak. qılaflamaq. qablamaq.
qınlamaq
qın tapmaq.
qinlanmak
kinlanmak. boğzamaq. qıyınmaq. nifrat baslamak.
qınru ağri. - qadaş taba. it kimi qınru (ağri) baxar.
qip
kip. kif. bakit. paket. gilip. gilif. qınıf. qılıf. qılab, ğilaf,
qab. qapaq. qoraq. zarf.
kip kipina: qıs qıvraq. sıxıq bark. ip iti. bark barkina. bak bakina.
qıp
qıpır. yarıq. qıvrıq. - yağış yağıb çakilib, topraq qıp qıp
qaldı. - yaşı ötüb, darisi qıp kasildi. - dağlar baş alıb buram buram, qıpır qıpır gedirdi.
qipaz kipaz. taquz. taxuz. cif. cifta. qama. qama.
doğranan narsani sıxışdırmaq üçün işlanir.
ağır yüklü narsani dahlamak üçün altına qoyulur.
ağır narsanin altında olan gadiyi tıxamaq üçün işlanir.
neça taxdani birbirina bağlayan qıssa tikalar.
qıpıq

qıpım

qipina

qıpır

qıpırdanma qıpırdanmaq

qıpırdatmaq

qıpır

qırpıq. qırpılmış. kesik. kesilmiş. - qıpıq saçlı. qıpıq saqqal.
göz qıpımı: bir qımıltı. terpen.- bir tarpanda vurub yıxdı. -tarpanca ara verin.
bir qıpım: ovucun bir kerede tutacaq boyu. bir ovuc. qıpsa.
göz qıpımıda: dimde. anda. inde. imde. bir anda. qaşla göz arasnda.
kip kipina: qıs qıvraq. sıxıq berk. ip iti. berk berkine. bek bekine.
qıp. yarıq. qıvrıq. - yağış yağıb çekilib, topraq qıp qıp qaldı.
yaşı ötüb, derisi qıp kesildi. - dağlar baş alıb buram buram, qıpır qıpır gedirdi.
talabımaq. dalabımaq. teprenme.
qımıldanmaq. oynamaq. durmayıb oynamaq. tehrik
olunmaq. - gözleri qıpırdandı.
qımıldatmaq. oynatmaq. durmayıb oynatmaq. tehrik
edmek. - gözlerivi qıpırdatma: çalma. döğme.
qıp. 1. qımıldanmağı gösteren söz. - gözlerin qıp qıp
qıpmaq. - qıpır qıpır qımıldanmaq. 2. kiçik qımıldanmanın
qırılmadan, durmadan tepinmesi, hereket edmesi. ¬

qıpırtı
qıp

qıplamaq qıpma
qıpmaq
qıpsa
qir

qır

qıpır qıpır qımıldanmaq. - gözlarini qıpır qıpır oynatır. - su
ocaqda qıpır qıpır qaynır.
qımıltı.
1. qıb. vurqulama sözü. - qıp qırmızı. - qıb qızıl. 1. qıpır. qımıldanmağı göstaran söz. - gö
nmaq. ( ı <> a ) qaplamaq.
1. göz qapaqlarını oynatma. 2. göz vurma. göx imi. göz işarasi
(göz kimi) narsani, tez yumub açamaq. halac xafac edmak.
(< qab). 1. bir qıpım. bir ovuc. ovucun bir karada tutacaq
boyu. 1. tutacaq. dasgira.

kir. pas. bar. yağ. bataq. çirk. - alim yağlıdır.
gira düşmak: girlanmak. bağlanmaq. tutulmaq. qapılmaq. -na bağlanmısan bu işa. - yama
yera bağlandıq.
qarı. qara. (qara, qır, topraq sözlarinda toppalıq, tutqunluq anlamı saxlıdır). 1. qır. topra
2. qır, kır, qara boyamsı. 3. qıt. kasi. kasik. eyb. yan.
topaç qıra: qıssa, qalın olaraq biçimsiz.
qırac 1. eqim. - qırac yer. 2. qırlığ. çöllük. işlenmemiş. abad
olunmamış. boş. - qırac topraq.
qırağ 1. qıran. her neyin en yüksek, ucqar yeri. sınır. keren. >
karanfars. karana (< karmak). - ölkenin kereni. - ölkeler
birbirinden kerenle ayrılır. 2. yad. xuylanmayan. tutmaz.

afet. yalı. yalqı. yalıq. qıyı. kenar. - yalıya enmek. - yalı
boyunca getmek. - yalıya düşmek.
qırağı qırağu. emir. sis. inğir. donmuş çiğ, şeh. soyuq ayaz
havada donmuş durumda yağan çiy, yaxud yağdıqdan
sonra donuş şeh, çiğ. - qırağı yağmış. - bu qırağı ekinleri,
bağları yaxdı.
qırağu qırağı. soyuq ayaz havada donmuş durumda yağan çiy,
yaxud yağdıqdan sonra donuş şeh, çiğ. - qırağı yağmış.
bu qırağı ekinleri, bağları yaxdı.
qırax qoltuq. kenar. bucaq. yan. quytu yer. - orası bir
qoltuqdur: yan yerdir. - qoltuq devletler: qıraxda qalan
devletler.
qıraq 1. ağız. uc. qıyı. kenar. ucraq. - qıraq yerda olan çuxur:
andız. 2. uzaq. sapa. yol üstünde olmayan. doğru olmayan. - o bir sapa kenddi. - sapa ye
r. - sapa yollar. 3. quşe. bucaq. nersenin ocağından, ortasından qıraq

qıraqsız

qıraman
qiran qıran

olan bölüm. uzaq. qıyı. kenar. uc. (# qıyraq. qıyıraq. qıyıda olan. yaxın. yağuq. yoğuq. qonş
qurqa. arın. her bir qarşıqdan uzaq, qıraq.
bir qırağa qoyulmuş: saqlanmış. saxlanmış. saqlı. mehfuz. - saqlı para, qara günün aç
har nayin qırağı: dodaq. - deniz dodağı.
qıraq yer: yabanı yer. dağ.
yansız. sınırsız. ucsuz bucaqsız. kerensiz > bikaranfars bikaranafars (< karmak).
xuraman. qıran qıran. salın salın. sallana sallana. salınaraq. sallanaraq. sallana sallana
. giran. qıran. ağır.
qıtan. 1. kesen. qeme. - qıran ayqıt. 2. qısa kesen. qurtaran. bitiren. - sıtma qıran. 3. böl
n. cizgi. xett. sekantlatin.
yol qıran: yol kesen. soyqunçu. 4. mühlik. müxrib. xerabkar. - qoyun qıran. - saç qır
n. 5. giran. qıran. ağır. her neyin en yüksek, ucqar yeri. qırağ. sınır. keren. > karanfars.
ana (< karmak).- ölkenin karani. - ölkeler birbirinden karanla ayrılır.
qıl qıran: saç xesteliyi.

qırar qırası
qıraşlamaq
qıraşlamaq
qıraşmaq
qırat
qıravaş
qıravat

qiray

qıran qıran: xuraman. qıraman. salın salın. sallana sallana. salınaraq. sallanaraq.
sallana sallana.
yatba qıran: {1. teveccühi, meyli, iştahı çeviren. 2. iğrenc}.
saç qıran: saçı qırıb düşüren kesel. qıtar. keser. qate'.
kiçik balığ çeşiti.
xıraşlamaq. cırmalamaq. dırnaqlamaq. dırnaqla qazmaq. tırmalamaq. dırmalamaq. cızmaq. çizmek.
iş edmek. - pişik elimi tırmaladı. qıraşmaq. qazımaq. qaşımaq. aşındırmaq. oymaq. oğmaq. qıcı
qıraşlamaq. qazımaq. qaşımaq. aşındırmaq. oymaq. oğmaq. qıcıtmaq. sürtmek. buynuz. (karatyuna
qırnaq.
kıravat < karavat (< karmak: kesmek). bir işden öteri kesik parça. seggi. - yataq kirava
ti: üstünde yatmaq üçün biçilen texde.
yaxa kiravati: yaxaya taxılan bezek şırıx bez. giray. uyqur. şayiste. müsteheq.
qiraz

qırbacı

qırbac
qırbaclamaq qırba
qirbas qırcan qırcanmaq
qircak qırcın
qırçıl

- kiraz alması: çox kiçik alma. - kiraz dodaq: çox al olan dodaq.
qarnı şişmiş cocuğu toxdatmaq üçün soluya (yel veren, imale veren) kimse. ları
1 . sert, berk deriden olan bir parça qamçı. 2. daşqa heyvanlarını vurmaq üçün uzun değenekli
a qırbac sürürdi: qamçı çalaraq. 3. qamçı. tazyana. qamçını sallayıb çatırdaraq, şaqqıldatara
q. - qırbaclamadan bu heyvanlar yerimezler. 1 . tulum. - su qırbası. 2. cocuqları qarnının şi
si. - bu cocuq qırba olmış.

kirbas. > karbas. toxunmuş basılmış. bez. parça. çit. qılıncka. nazlı. qılnıc. oxşağ. oxşağuk
. qıvırmaq. oynamaq. nazlanmaq. -qıvıra qıvıra oynamaq. gircek. öncek. giriş. müqeddime. mal
düşen salğın xesdeliyi. 1 . birbirine girgin sert qıl. 2. ağ ile qarışıq qır boyalı. -qırçın
1 . belge. ulaka. elamet. 2. xırda. qıymıq. qırıq. kiçik yonqa. yonquc.
qirdab
qirdarlı qirda

qirdab
qirdalanmak qirdava

qırdırmaq

< girdav. girdab. dönek. dolşaq. gireve. girive. girdeve. su çevrintisi. kirdarlı. qalın q
eyim.
girda. 1. yuvarlaq. degirmilik. top. kürevi. qanğ. tabla. qurs. yap. değirmi.- top üz. top kahı. - top aqasya. 2. yuvar. top. yuvarlaq. küre. şar. - yer topu: yer küresi. 3.
somi. somun. sumun. 4. topalaq. yuvarlaq. kellek. kelle biçiminde. - topalaq kişi. bir topalaq pambıq: bir yumaq, bir yuvarlaq pambıq dengi, deneyi. 5. dönme. deveran. çe
vre. çepe çevre.
girdab. girdab. < girdav. dönek. dolşaq. gireve. girive. girdeve. su çevrintisi. degir
milenmek.yuvarlanmaq.
girdava. girava. giriva. 1. su çevrintisi. girdab. 2. çetinlik. mesele. 3. çıxmaz yol. bün
best. 4. berk dolaşıq yol. 1 . isqonta edmek. süreli (möhletli) bir paradan biraz çıxaraq, q
alanın zamanından önce almaq. - bazarda iki aylıq yüz min çeki, seksen mine qırdırıb aldım. yüzde neçe esgiyine qırdıracağıq. 2. ölüm duzağına salmaq. - söze baxmamaqla, çox adam qırdır
düşürmek. - qiymetleri qırdırdılar. 4.

qırpdırmaq. kesdirmek. biçdirmek. qısatmaq. nersenin
el qolun yığıb, qırıb kiçitmek.
qirehfars
girehfars > girak. girik. bir birine girmiş. dolaşıq. dügün.
qirac - kirac daşı: yandırıaraq kirec yapılan ağ daş.
qirak girak > girehfars. girik. bir birine girmiş. dolaşıq. dügün.
qiralanmak
giralanmak. oynalmaq. mübtela olmaq.
qiran giran. girar. soxulğan. soxular. soxulan. sallapati.
gözetmez. saymaz. soxaq. mülahizesiz her işe girişen kimse. qarışan. qarşan. taxılan. müdaxil
n. - işme qarşan olmadı. - işnize qarşan yoxdu. - qulağa giran. qulağa qaçan: çabık yerir, qu
bir kiçik böcek.
qirar girar. giran. soxulğan. soxular. soxulan.
qirava girava. girdava. giriva. 1. su çevrintisi. girdab. 2. çetinlik.
mesele. 3. çıxmaz yol. bünbest. 4. berk dolaşıq yol.
qirgah girgah. tolun. dolun. alın, baş, qulaq arasında olan şişik

yer.
qırğın 1. ılıq. qırılmış. alçalmış. aşağlamış. itiliyi keçmiş.
tenezzül edmiş. - qırğın su: çox isdi olmayan. ılığ. 2. gözü qalmış. üreyi qalmış. - o özü me
lğın keseli. - balığ qırğını (qırcın kimi).
qırğınlıq
qırxdırmaq qırxım

qiri
qırıcı
qiriftar
qiriftar qirigga qırıxmaq

qirik qırıq
1 . darğınlıq. xatir qalma. - bu qırğınlığa nadan nadir. 2.
qırıqlıq. gövdada olan köşaklik.
yolutmaq. qazıtmaq.- saqqalıvı qatız.
qıtıq. qırtıq. (< qırmaq. qırqmaq). yun, ip, katan kadir
qabuğı qırıntıları ki yastıq kimilara doldurmağa yarar. qıtıq doldurmaq.
giri. varidat. - giri çıxı: varidat sadirat.
qıtqıl. qırqıl. - qırqıl darı, ot.
düçar. düşmak durumu. düşmüş. ulaşmış. çatmış.
varmış. düşgün. mübtala.
giriftar. tutulmuş. tutsaq. asir. 1. düşgün. düçar. mübtala.
kirigga. - ağacdan axan kirigga: pus.
kırıxmaq. qayıxmaq. bara qoymaq. iştibah edmak.
şaşqınlamaq. şaşırmaq. çaşmaq. yanılmaq. heryratda
qalmaq. - söz arası uçqunmadın.
girik. girak > giren^ bir birina girmiş. dolaşıq. dügün.
1 . karak. 2. kırıx. bara iştibah. - kırıxmaq: bara qoymaq:
iştibah edmak. 3. qopuq. qopmuş. kasik. sınıq. pozuq.
münfail. 4. sınğın. tökük. dağnıq. parakanda. 5. sınıq.
qarışıq. teyxa, xalis olmayan. maxlut. - qırıq tazı. 6.
münkasir. - qırıq ışıq. 7. aralı. kasik. münqate'. 8. itik.

ütük. uçarı. iti. çapqın. heşeri. - uçarı çapqınlardandır. -ipi qırıq: ipini qırmış: azğın. 9
elmiyen. qılıqsız. 10. qıyıq. münherif. 11. qıymıq. xırda. kiçik yonqa. yonquc. 12. azıq. her
tusu, qırığı. 13. qedriereb. < qıtrı. qırtı. az.
ipi qırıq: qırıq. tolandırıcı. dolandırıcı. aldatıb soyğunçuluq eden. aşırıcı. namuss
andırıcıya yem (mal) olur.
qırıq quruq: - qırıq quruq: doğru bütün olmayan. yalan yanlış. xetalı sehvili olan.
qırıq döğük: qırpındı. qırqındı. qırıntı. kesik tökük. - saç qırpıntısı.
qırıq tökük: 1. qarışıq. perişan. 2. nerseden qalan xırda mırda. - qırıq tökük toplam
qırıqçı 1. cani. - bilarak yanqın töradan qırıqçı, cani: qondaqçı:
qundaqçı. 2. çıxıqçı. sınıqçı.
qırıqçılıq
çıxıqçılıq. sınıqçılıq.
qırıqları
- qıymıq: odun qırıqları. iriq otunğka.
qırıqlıq
kesiklik. 1. pozuqluq. kesiklik.- süt kasikliyi. 2. yorqunluq.

dizlerimin kasikliyi. 3. qırğınlıq. gövdede olan köşeklik. gövdede his olunan ağrı, y
k. - canımda bir

qırıqsız qırıl
qırılğac

qırılma qırılmaq

qırıqlığım vardır. - bir qırıqlığ duymaq. 4. qıyıntı. inhiraf. -işlerde bir qıyıntı duyuram.
qırılmaq, qırıqlığa uğramaq: qıyınmaq. - bütün gövdem qıyınır.
davamlı. eqsiksiz. ekseksiz. infial.
ğırılğac. qızaq. qayaq. qar buz üstünde sürülen tekersiz, alçaq beşik. denizde yerleşdirilib,
etmeye yarar böyük taxda. qayığı denize yendirilen dezgah. miller ile döşenmiş yolda sürülen
eşik. nazlanma.
1 . gücenmek. darılmaq. münfeil olmaq. - bilmem neden mene qırıldı. 2. itiliyin itirmek. düşm
- fırtına qırıldı. -soyuq qırıldı. 3. qır vermek. gövdenin bir para yerlerin oynatmaq. - bu
maq neye gerekdir. 4. kesikmek. yorulmaq. yorğunmaq. tökülmmek. düşmek. - el ayağdan kasikdi
m: düşdüm. 5. bükülmek. qatlanmaq. - bu köyneyin yaxası qırılmaz. 6. geçilmek. bitmek. qurtul
t' olunmaq. - yolun ağırı geçildi.
qarqış yerine işlenir. - ali qırılsın. - ayağı qırılsın.

qırılmaz qırılmış

qırım

qırın

qırınıc qırınmaq

beli qırılmaq: çox yorulmaq.
qol qanatı qırılmaq: üzülmek.
gülmadan qırılmaq: ölmek. qatılmaq.
çit qırıldım: çox gözel, şik.
davamlı. ulaşdırı. dalbadal. bitqiş. müttesilen. peyvesde. 1 . qırğın. ılıq. alçalmış. aşağla
edmiş. - qırğın su: çox isdi olmayan. ılığ. 2. qıtrıl. meqtul. qetil. 3. qiyme. qıyma.
1 . biçim. zahir. 2. yol. biçik. terz. şekil. islub. 3. basıb basılmaqdan oluşan qırma. yatqı
qumaş yatıqı. 4. kesme. qımaq, kesmek işi. 5. qırma. qat. bükme. -parçanı, kağazın qat yeri.
til.
et kesimi: et qırımı: pak bayramı.
qırım tırtır: sucu (şerab) tortusundan çıxan şimik madde. qarn. qırpın. 1. bir sürede
b, dövre adlanan, bir qırıq, bölük. - qırın ba qırın: neçe qernler, esirler boyu. 2. buynuz.
n oluşmağından böyle ad alır. 3. qıtmır. çinis. 4. çekingen.
qurunc6. birinc. düyü.
qırınsa

qırıntı

qiript

qiriptlik
qiriş

qirişda
qirişdirmak
qirişgan

quşların tülak, tük dağişma çağı, dövrü. (özallikla doğan üçün).
1. qazıntı. oğuntu. inca yonqa. talaşa. - odun qazıntısı. kavsala qazıntısı. - parça qazıntıs
döğük. kasik tökük. oğuntu. ufantı. talaş. dalaş. talaz. dalaz. - parça ufantısı. akmak ufan
giript. tolaş. dolaş. birbirina dolanma. dügün. tolaşıq. dolaşıq. - giript olmuş.- sarmaş dol
sarmaşıb giript olmaq. - giript olmaq: qarışmaq. tolaşmaq. dolaşmaq.
dolaşmış saçlar.
giriptlik. tolaşıqlıq. dolaşıqlıq. burğaclıq. kiriş. 1. vatar. 2. içganba. işganba. heyvanlar
qarnı. 3. söz başı. öncak. gircak. müqaddima. başac. başlama. çıxış.
yollama dirak, kiriş: döşamalik uzun ağac.
birina kiriş olmaq: ilişmak. taxılmaq.
qulaq kirişda olmaq: özanla dinlayib işlamak. kirişda. - qulaq kirişda olmaq: qulağın
tirlamak. girişdirmak. soxuşdurmaq. qarıştırmaq. girişgan. sinan, sinğan, soxulcan.
qırışıq qırışmış.: qırışıq olan narsa. potur. potur çotur. qırmalı
potlı. buruşuq. buruşmuş. - damağın poturu. - parçanın
dolaşığı, qırışığı: qamba.
qirişlama
kirişlama. qılıclama.
qirişlamak
kirişlamak. kirişin çakmak. zehin çakmak.
qırışma girişma. qır verma (< qırılmaq. burulmaq). buruqma.
naz. işva. qamza. qaş göz ila oynanma.
qırışmal
qarışmal. ütük. ütükçü. ütüçü. oportünist
qirişma girişma. qır verma (< qırılmaq. burulmaq). qırışma.
buruqma. naz. işva. qamza. qaş göz ila oynanma.
qirişmak
girişmak. 1. allamak. al atmaq. al qarışdırmaq. allamak.
daxalat edmak. müdaxila edmak. müdaxila edmak. 2.
tutuşmaq. başlamaq. taşabbüs edmak. - bu işin ilkin
tutuşanlarındanıdır. 3. yapışmaq.- işa girişmak.
qırışmış
qırışıq. potur. potur çotur. qırmalı potlı. buruşuq.
buruşmuş.
qırıtmaq
1. qıvırmaq. ağirmak. bükmak. qatlatmaq. - saçını,
saqqalını qıvırmaq. - keçal saç istar, onda qıvrığından. -bunu qırağın qıvırın. 2. tapsamak.
maq. nazlanmaq. - qıvıra qıvıra oynamaq.

qiriva giriva. girdava. girava. 1. su çevrintisi. girdab. 2. çetinlik.
mesele. 3. çıxmaz yol. bünbest. 4. berk dolaşıq yol.
qiriz giriz. qaçma. geriz. qorizfars. keriz. geri dönme.
qırq
çoxluğu gösterir. - qırx kara geldim yoxudun.
qırx bağır: geviş getiren heyvanların üçüncü qursağ.
qırx ambar: çox çeşitli nerseler içeren yer, qab. - onun çantası qırx ambardır.
qırx geçit: qırx qapı: dolanbac, burşuq olan yer, çay ırmaq. kereler bir yolu kesen ç
çox geçitli, qapılı olan yer.
qırq ayaq: qasıq biti. ete yapışan bir kene çeşiti.
qırx keçid: dolambac ırmaq. çay boyu gedmek üçün çoxlu kereler butay o tayına atlamağ
aq.
qırx kilid otu: bitgi adı.
qırx nardüvan: dik yoxuş olan yer.
qırx qat: qatlağ. qat qat. heyvanın geviş getire qursağı.
qırx il bir gün: sonında. nehayet.
artıq qırxına galmiş: ağla dolan çağıdır.
qırx bir kara: çox. - qırx bir kara maşallah.
qırx ayaq:{ 1. iki yanında bollu ayağı olan qurt. 2. - qasıq biti. kene çeşiti, başlı
sıqda olub, çoxlu ayaqları ile gövdeye yapışıb, çabuq balalayıb çoxan böcek}.

qır
1. kirli ağ. küle çalar ağlıq. - qır saqqal: qır qıl. - qır saç. 2.
qır donlı at. - qır at. - onun qırı vardır. - bir qıra minmişdi. 3. çöl. sehra. boş. - qırda
a çıxmaq. - qırda biten otlar. - boz qır: isteb. açıq böyük çöllük. - qır sardarı: qır salter

oruyan bir başpozuq bölüyün başı. 4. qar. qara saqqız. zift. 5. qurm. boya. reng. - damir qır
mir boyasın andıran boya. demiri qır. - süt qırı: teyxa ağ (olan). 6. bir para quşların durma
esin yansıtır. -bütün gün qır qır ötdü. - durna qırı: küle çalar at donu.
qır sanğsarı: göçgen. göçen.
qır vermak: qırınmaq. nazlanıb qırlaraq yerimek.
qır verma: girişme. qırışma. (< qırılmaq. burulmaq). buruqma. naz. işve. qemze. qaş g
oynanma.
qır vermak: qırılmaq. gövdenin bir para yerlerin oynatmaq.
bu qeder qırılmaq neye gerekdir.
ala qır: qarışıq boyalı qır.
baqla qırı: qurşun boyalı.
boz qır: bozamtıl qır. boza çalar qır.
damir qır: demir boyalı.
sıçan qırı: sıçançıl qır.
durna qırı: durna boyalı qır.

qırqar
qırqı qırqıl

qırqılıq qırqılrak qırqımçı qırqım
qırqın

qırqındı
qırqır qırqırşmaq

qır qıl: qır saqqal.
göy qır: göye çalar qır.
qırxer. qırx qırx. - tümlemiz qırxar quruş aldıq. - ağacları qırxar qırxar arabaya aldıq. ner
başın kesmeye böyük qayçı. qıtqıl. 1. qıtal. qırqın. vuruşma. savaş. - aralarında qıtqıl üz
qırıcı. - qırqıl darı,
ot.
qırıq. pozulma. degişme. dönme. sapma. fesad. inhiraf ağcılrak olan qara nesne. gül ağacların
an bir böcek. xanım böceyi. qırxım. heyvan yapağısın (yunun) qırxılan çağı. - birinden yapağı
xımda ödemek. qıtqıl. qırqıl. qıtal. urat. orat. vuruşma. savaş. - aralarında qıtqıl üz verdi
qırpıntı. qırıntı. qırpındı. qırıq döğük. kesik tökük. kesinti. tike. - dırnaq kesintisi. ses. - bütün günü qırqır etdi. vızıltı ile qavqalaşmaq, savaşmaq. - axşamacan qırqırşdılar.

qırqlamaq
qırxın keçitmek. - bir para hüyvan balaları qırxlamayanca
dışarı çıxmaz. - yeni doğan cocuq qırxladımı.
qırqlar - qırxlara qarışmaq: {1. meydanda olmaq. 2. yox olmaq}.
qırqlı 1. qırx paraçası olan. 2. bir cocğun qırxı çıxmadan, başqa
bir cocuğun doğulması (bir evde, qonşuluqda), bu iki uşağı birbirine "qıxlı" edir. - bizim uş
nşununki qırxlıdırlar.
qırqlıq qırx ölçüsünde olan. - qırxlıq bir kişi, bir qadın. - qırxlıq
ağac.

qırqmaq qırmaq. qırpmaq. nersenin kökünden olmayıb, ucundan,
yanından, başından kesmek. - ağacı qırx. - qoyunu qırx. -saqqalıvı qırx. - saçıvı qırx.
qırqmaq qırmaq. qırtmaq.
qırlağan
yumrucaq taun urı. - qırlağan sürisi: pozuq kişiler desdesi.
qırlanğıc
- bir çeşit qırlanğıc: ağ göt.
qırlanqıc
1. köçebe quşlardan olub, boynu, yanaqları al qırmız,
quyruğu çatallı olan. 2. döğüş gemilerinde olmuş, yelkenli, iti geden tekneler.
qırlanqıc otu: sarı kök.
qırlanqıc balığı: eti dadlı, uzun qanatlı, gözel al boyalı balığ çeşiti.

qirlamak qirlanmak

qirlantilmak
qirlatmak
qirli

qırlığ

qırlı

qırlım

qırlanqıc çeşiti: qar quşı.
qırlanqıc fırtınası: martın sonunda olan boran, fırtına. girlamak. gira salmaq. yaxa
maq. tuqa salmaq. girlanmak. gira düşmak. bağlanmaq. tutulmaq. qapılmaq. - na bağlanmısan bu
işa. - yaman yera bağlandıq.
girlantlmak. oynatılmaq. mübtala olunmaq. kirlatmak.yağlatmaq. bataqlamaq. batırmaq. kir
li. lakali. bulaşıq. mülavvas. pasaq. pasaqlı. paslı. barlı. yağlı. - yağlı paltar.
qırac. çöllük. işlanmamiş. abad olunmamış. boş. - qırac topraq.
1. çavuşun bir kiçik cürü. - qırlı quşı. 2. vızıltılı. dinc durmayan. 3. qırtıq. qıvraq. nazl
bükim. büklüm. qatım. qatlım. sancı. azab. dard. 2. qıvrım. bükim. büklüm. qırlım. qatım. qat
qırlım qırlım: qıvrım qıvrım: çoq qıvırcıq. - saçı qıvrım qıvrım.
qırlım qırlım qırılmaq: qıvrım qıvrım qıvrılmaq: sandıdan bükülüb durma.

qırmaçı kağızları büküb kitab eliyen işçi.
qırma 1. qatlaq. büklek. bükek. 2. parçanın bükülen yerinde
tapılan çizgi, xetti. 3. pozma. çözme. neqz. 4. potur.
sason. - qırmalı don, köynek. - qırmalı potlı: potur. potur
çotur. buruşuq. buruşmuş. qırışıq. qırışmış. 5. kesme.
aralıq. inqita. 6. qat. qırım. bükme. - parçanı, kağazın qat
yeri.
qırma yazı: şikeste xett.
qırma daş: sokaklarda döşemeye serilen kiçik daş. qırmaq
qırqmaq. qırpmaq
aq. 1. qırqmaq. nersenin
kökünden olmayıb, ucundan, yanından, başından kesmek. kesmek. biçmek. qısatmaq. nersenin el q
n yığıb, qırıb kiçitmek. oyan bu yanın kesmek. oramaq. uramaq. vurmaq. oraqlamaq. sındırmaq.
q. batırmaq. meğlub edmek. simek. siqmek. sıymaq. kesmek. ezmek. pozmaq. basıb yox edmek

. qıymaq. doğramaq. esirgememek. rehmisizlik edmek. 2. isqonta edmek. bir tapını, senedi
, çeki, süfdeni, qiymeti olan nerseni, alıb, qiymetin kesib, endirerek pulun vermek. yüzde igirmi eksine senin malıvı qıraram. - serra menim çekimi üze otuzla qırdı. 3. gücendirm
lüne değmek.

üzmek. xetrine değmek. xatir yapmaq. - bu qederlik az nerseden ötrü üreyin qırmayın. - men se
i qırmam. - gülen ürekler qırılmasın. 4. bükmek. qatlamaq. - bu kağızları qırıb toplayıb. 5.
. - ağrı qıran: müseggin. -ağrını qırmaq. - qulunci qırmaq. - bel qırmaq: yormaq. -burun qırm
q. burnun ezmek. qururuna değmek.
qoz qırmaq: yanılmaq. lakırdı qaçırmaq. - qırdığı çözbeyi keçdi: etdiyi uyqunsuzluqla
aq. qeherlemek. qeleb çalmaq. meğlub edmek. - tanrı qırsın. - tanrı batırsın. endirmek. tenez
dmek. -qiymetleri qırdı. - güneş soyuqu qırdı. - yağmır tufanı qırar.
qulunc qırmaq: çox oğmaq.
qoz qırmaq: yanlış, suç, xeta yapmaq.
ağacı qırx. - qoyunu qırx. - saqqalıvı qırx. - saçıvı qırx.
qışın soyuğun uşaqların saçın qırpdırmayın. - bu kağazın ursalanmış qıraqlarını qırpd
dırmalıyıq. - yemeyin çoxluğuna baxmayaraq, qırpa qırpa heç bir ne qalmadı.
itica qırmaq, qoparmaq: uçurtmaq. qırmalamaq
doğramaq. ufalamaq.

qirman kirman. qoruq. çeper. hisar.
qirmak girmak. 1. batmaq. dalmaq. qaruqmaq. düşenmek
düşmek. qoyulmaq. - yola düşanmak: yola qoyulmaq. 2.
işlemek. keçmek. nifuz edmek. - bu ağrı içime işladi. onun ölümü bize çox işladi. 3. dexalet edmek. sataşmaq.
teerrüz edmek. dinc, rahat buraxmamaq. - bu işe
sataşma. - menim işlerime sataşma.
damarına girmak: damarın tutmaq: birin göylün alıb, qılığına girib, elde edib işletme
anmaq.
içina girmak: alınmaq. sığmaq.
araya girmak: tıqılmaq. soxlaşmaq.
qulağa girmak: maraqla dinlenmek. - onun qulağına söz girmez.
qırmış qorixtefarss gerixte. gerixte. qoğqun. qaçmış. qaçqın.
qırmız 1. qızıl boya. bir kiçik böcekden çıxan al qızıl boya. 2.
qızmır. qızıl. al. alıq.
qırmızya çalar: qızılca. qırmızımsı.
qırmız böcayi: bu al qızıl boyanı töreten böcek.
qırmızı soğan: dadlı soğan çeşiti.
qoyu qırmızı: tuğla alı.
qoyu qırmızı: yipinka. - qızıl bayın: yipqil. yipqin.

- quyu al, qırmızı. tünd, qoyu gilanar boyalı: qomıt - qomıt
suci: qırmızı şerab. - qomıt at.
qırmızıca
qırmızımsı. qızılca.
qırmızılıq
qızıllıq.- yanqın qızıllığı: alovun yanqıtı, inikası.
qırmızımsı
qırmızıca. qızılca. qırmızıya çalan. qızılca. qızılca. qırmızya çalar.
qırna 1. qatal. qırtıl. su şiri. 2. qolluqçu. qolluqçu. aralıqçı.
araçı. - baş qırna. - ikinci qırna.
qırnaq qaravaş. qıravaş. kiçkince varlıqlar (xelayiq). qart keniz.
qırnalıq
qulluq. qolluq. aralıq. ara. xaqanların sarayında, iç
ağası, nöker qulluqçuların bulunduğu yer, özgü dayre. qırpalamaq
xırpalamaq. - dartıb ç
ama: tartaqlamaq.
didiklemek.
qırpdırmaq
qırdırmaq. kesdirmek. biçdirmek. qısatmaq. nersenin el qolun yığıb, qırıb ki
n bu yanın kesmek. -yemeyin çoxluğuna baxmayaraq, qırpa qırpa heç bir ne qalmadı. - qışın soy
rın saçın qırpdırmayın. - bu kağazın ursalanmış qıraqlarını qırpdırmlaı. - yazın sıcaqlığında
qirpi
qirpik qırpıq

qirpilanmak
qırpılmış
qırpın
qırpıntı
qırpıntı
qırpma
qırsıq
qırt

qirtgün

kirpi. qırpıq. tikenle örtülü, yatanda tos tomalaqlanan kiçik heyvan. - oxlu kirpi: tikenler
i ox kimi uzanan kirpi. -kirpi kimi: çox sert könülü qalan kimse. simiten. kirpik. qırpıq (<
qırpmaq). göz qapaqlarını yanında olan sıra qıllar, bunları beheri.
qıpıq. qırpılmış. kesik. kesilmiş. - qıpıq saçlı. qıpıq saqqal. kirpilenmek sertleşmek. kirpi
aq.
qırpıq. qıpıq. kesik. kesilmiş. - qıpıq saçlı. qıpıq saqqal. qırın. 1. qıtmır. çinis. 2. çeki
ke. - dırnaq kesintisi. qırıntı. qırqındı. qırıq döğük. kesik tökük. - saç qırpıntısı. sığırı
işi, qrılmışı. (> quraza). qart. xırt. xarp. xırp. 1. sert nerseni ısırırken, qaba qaba qaşın
sesi yansıtır. 2. boğazın hava borusundan çıxan ses. kesilen nersenin güc ses çıardığın yansı
siverdi. kirtgün. 1. kirtük. güvah. penah. 2. sened. tapı. 3. şahid. - kirtgünüm aldı menden,
kce kirgünüm senidin oğlum. -kirtgünün qırılsın: penahsız qalasın.
qırtı qıtrı > qadriarab. < qırıq. az.
qırtıq qıtıq. qırxım. (< qırmaq. qırqmaq). 1. yun, ip, katan kadir
qabuğı qırıntıları ki yastıq kimilara doldurmağa yarar. -qıtıq doldurmaq.
qırtıl qatal. qırna. su şiri.
qırtılmaq
1. qıvrılmaq. ağrilmak. bükülmak. qatlanmaq. çakilib
toplanmaq. - iplik, saç, qıl qıvrıldı. - bu kitabın yapraqları qıvrılmış.
urtulmaq. olduğu yerdan fırlayıb qaçmaq. - onun alindan heç na qurtulmaz:
na galir.
qırtlaq boğazın hava borusundan çıxan sasin yeri. ökkanin
başı. - qırtlağına basdı. - qırtlağıma qaçdı. - qırtlağını sıxdı.
qırtmaq qırqmaq. qırmaq. almaq. kasmak. qısmaq. - boyundan
alda, anina qoy.
qırtuq qartuq. dımrıq. kiçik sürgü.
qirtük kirtük. 1. kirtgün. güvah. panah. 2. sanad. tapı. 3. şahid. kirtgünüm aldı mandan, takca kirgünüm sanidin oğlum. -kirtgünün qırılsın:
qirva kirva. kürva. sağdıc. arkak cocuğu sünnat etdirmayi,
daha onun sünnat toyunun gedişini ödayan kimsa.

qıryal qıs

2. qırlı. qıvraq. n

- qıvrıla qalmaq: g
onun alindan har

panahsız qalasın.

qısac
qısaclamaq qısa

xiristiyanlarda babtem (qutsal su tökmek) edilen uşağı tutub, onun babtem gedişini ödeyen ki
mse."qumbaros".
sağdıc amayi: boşa geden emek, iş, zehmet. kiryal. timsah.
1 . qas. qos. "q" ile başlayan bir sıra sözlerin başına gelib, anlamın gücletir. - qas qatı.
os qoca. - qıs qıvraq. 2. sıq. ziq. tar. sıxıntılı. azlıqda bulunan. gereklik, zeruret çeken.
r qaldıq. 3. gizli gizli gülmeyi yansıtır. - qıs qıs gülmak. 4. itleri quşqutub boğuşmağa yar
bir çeşit "q" ile başlayan sözlerin başına gelib, anlamı vurqulur. - qıs qıvraq. 5. vurquland
erden. - qıs qıvraq. 6. kesdirme. xülase. muxteser. tulaşmaz. dolaşmaz. - kasdirma yol. 7.
qısın. perhiz.
qıs qıvraq: sıxıq berk. ip iti. berk berkine. bek bekine. kip kipine. - ilan qıs qıv
raq olmuşdu. - qıs qıvraq bağlamaq: kipe kip bağlamaq.
1. qısıq. zalim. 2. işgence. 3. qısqac. embir. kelbetin. 1 . qısıqlamaq. işgencelemek 2.zülm
ek. muxteser. muxteseren. - dilli qısa: anlatmağa sözü olmayan. anlamaqdan aciz. - qısa keçm
ak: danşığı çabıq qapamaq. - qısa kasmak: uzatmamaq. xulase edmek ixtisar

edmek. - qısa tutmaq: qısa yapmaq.
qısa boylu, tıqnaz, topac olan: top topuz.
qısa kasan: qıtan. qıran. qurtaran. bitiren. - sıtma qıran. qısalmaq
çekilme
. xülaselenmek. - ucu kesilse qısalar.- dili çox
qısalmış. - günler ged gede qısalır.
qısaltmaq
kesdirmek. güdetmek. budatmaq. budaqdadmaq.
budaqlatmaq. budaxlatmaq.
qısan qısır. qısar. qısqır. qısqar. (< qısmaq. sxmaq)zalim. zülm
eden. zorlaq.
qısar qısır. qısqır. qısqar. (< qısmaq. sxmaq. qısmaq, sıxmaq
niteliyi olan). 1. etgileyen. müessir. 2. kimseni bir işe gücleyen, zorlayan. 3. zalim
. zülm eden. zorlaq.
qısasın güdesin. qısırın. - qısırın sözler.
qısatmaq
qırpdırmaq. qırdırmaq. kesdirmek. biçdirmek. nersenin
el qolun yığıb, qırıb kiçitmek.
qısatura
süngi yerine, qıssa yalın qılınc olub, bele, tüfengin
başına taxılır.
qısdırmaq
qısmaq. 1. sıxıb tutmaq. sıxışdırmaq. - qapı barmağımı
qısdı. 2. tezyiq edmek. 3. ayırmaq. hesr edmek. - bu yığva qoşuya, şe're qısmışıq. - kitaba q
tan evi deyilir. - bu işlere para qısdırın: qısın, ayırın. 4. azaltmaq.

kiçiltmek. darlaşdırmaq. 5. qıymamaq. esirgemek. diriğ edmek. 6. yatırmaq. endirmek. - qulaq
ların qısdı. 7. qalxıq, dışarda, açıq olan nerseni içeri almaq. -quyruğun apışlarının içine q
meq. tutmaq. ele keçirmek. qapsalamaq. yaxalamaq. dar yere getirib tutmaq. 9. qaps

atmaq. bir yere soxub sıxışdırmaq. - elimi, barmağımı qapıya qısdırdım. 10. sıxdırmaq.
qısdırıb zorlamaq: sıq boğaz edmek.
qisa
kisa. 1. çiqin. çıqın.- para çiqini. 2. qoyun. kese. cib.
keski. kesi (< kasmak).- qoynuna qoydu. - qoynundan çıxardı. 3. balış. tumaç. tobra. sandıq.
es. 4. qaplaq. bağıl. örtük. buxca. 5. kelek. börk. - kisa sürünmak: kisa sürmak: kise çekmek
mek.
kisaya girmak: asılanmaq. fayda görmek. - o menim kiseme girmez.
kisa aqça: balış aqça: çağında beş yüzlük quruş.
tor kisa: iki başı qapalı, ortası yarıq, hörme kise.
böyük kisa: tobra. torba.
qisaçi kisaçi. 1. vekilxerc. 2. bir bölümün senedlerin saxlayan.
3. gündelik qazancdan payın götüren kimse, işçi.
qisaçilik
qisalamak
qisalanmak
qisi

qısı qısı qısıq

kisaçilik. 1. kisaçakmak işi. 2. sandıqçılıq. 3. kalakçilik. kisalamak. aldatmaq. tobralamaq.
salanmak. aldanmaq. tobralanmaq. - kisi. artırılan sözün durumun, olcağın, vaziyyatin göstari
. - bizimkisi çöndü. - onunkusu gündan güna iyilaşir, sizinkisi kötülaşir. qısım. zülm.
(qıs
< met >
qısqıq. qatı. sart. bark. - qısı ürak.
sıq). sıqıq. 1. qısac. zalim. 2. parda. küsük.

örtü. 3. sıxıq. tutuq. tutulmuş. - tutuq sas. 4. kasat. kasad. sürümsüz. yağsız. yaxımsız. ya
sız. 5. qısılmış. sıxılmış. maziqa. 6. çatinlikla çıxan. zorla xırıltı ila çıxan. darsuq. tar
q. 7. çatmaz. yetmaz. - bu işda çox qısıqlar (çatmaz. yetmaz) görünür. - işin qısığın (çatmaz
-har nayin qısığın (çatmazın. yetmazin) çıxarıb, aradan qaldırmalıyıq. - sizin yaşamda çatma
a var ki. 8. işlarinda qıssa galan. işini bitirmayan. 9. zülm.
qısıq sas.
qısıq boğaz.

qısıqlamaq
qısıqlı
qısıqlıq

qısılmaq

qısılmış qısım

qısın
qısınlı
qısır

- oyluğun (budun) yuxarısında qatlaq yerleri. - cocuğun qısıqları pişmiş. qısaclamaq. işgence
sıx su. qayadan çır çır ağan. - qısıqlı su. - qısıqlı bulaq. sıqıqlıq. 1. sıxışmış. tezyiq. 2
tutuqluq. tutqunluq. 1 . sıxılmaq. sıxıda qalmaq. darılmaq. dara getirilmek. tezyiq olunma
q. - barmağım qapıda qısıldı. - güc, zor altında qısıldıq. 2. tutulmaq. serbest işlememek. boğazım qısıldı. - çox çığırmadan sesim qısıldı. 3. qasılmaq. çekilib daralmaq. - donum qasıl
. bölük. parça. cüz'. 2. no'. növ'. cins. qebil. - bu qısımlar. - kişi qısımı. - qadın qısımı
. dal. bölük. takım. qaç. şö'be. 4. sıxım. avuc. tutam. qapsa. qebze. - bir qısım buğda. 5. q
erhiz.
yonumlu. qonumlu. orınlı. sanalı. me'qul. qısar. qısqır. qısqar. (< qısmaq. sxmaq. qısmaq, sı
teliyi olan). 1. etgileyen. müessir. 2. kimseni bir işe gücleyen, zorlayan. 3. qısan. za
lim. zülm eden. zorlaq.

4. bi adab. külük (kövlük). 5. aksik. naqis. - qısır oyulu (fikirli). 6. güda. qıssa. - alim
aldı: alim sandan güda qaldı. 7. yakın. yakır (< yaxmaq). verimsiz. doğmaz. doğurmaz. aqim. 8
qısraq. doğurmaz. aqim. - qısır topraq. - qısır tarla. - qısır il. - qısır qadın.
ali qıssa: gücsüz.
qısır bolmaq: 1. (qısraqtan başqa heyvan) qısır qalmaq. 2. yozamaq qısırqanmaq.
qısır qalmaq: qısır bolmaq.
qısırın
1 . aksikina. naqisana. 2. güdasin. qısasın. - qısırın

sözlar.
qısırqanmaq
yozamaq. qısır bolmaq. qısırqanmaq
asirgamak. darqınmaq. diriğ edmak. qıs
maq muzayiqa edmamak. - qıyına (zülma) qısırqanmamaq:
muzayiqa edmamak. acınmadan qılınmaq. qıymaq. qadar edmak.
qısıs
xasis. kibritçi. qısmır. qıtmır.

qısıt
qısıt (> qest). 1. kasi. pay. nasib. 2. mazlum. qısığa,
güca, zora konu olan.
qısqac
qısac. ambir. kalbatin. qapan. qabıq. qapıq. tutan. alan.
burnu bir çeşit çangalli qısqaç.- qarğa burnu:
qısqanan
reqabetli.
qısqanc qısqanclıq. 1. qeyret. - yersiz qısqanc olma: boşuna quyret
gösterme. 2. reqabet. 3. cicikli. hesedli. hesud. 4.

qısqanma. güni. 5. cicik. qibte. hesed. qısqanclıq
- qısqanclıq duymaq: qısqanmaq. gün
mek. ciciklenmek.
qibte, hesed edmek.
qısqanclıq
qısqanc. 1. qeyret. - yersiz qısqanc olma: boşuna quyret
gösterme. 2. reqabet. 3. cicikli. hesedli. hesud. 4. cicik.
hesed. qibte.
qısqandırmaq
qısqanılmaq
qısqancılıq qavğası: qarı qoca qavğası. 1 . qeyrete düşürmek. 2. reqabete düşürmek.
cocuqları qısqandıracaq ayrı seçiden qıraq edmeli. 1 . qeyrete gelinmek. çekilememek.
kemmemek.
bu işe qısqanılmaz. - belenedensiz yere qısqanılırmı. 2. reqabet olunmaq. 3. esirgeli
mek. diriğ edinmek.
qısqanma
qısqanc. güni. cicik. qibte. hesed. qısqanmaq
qısqınmaq . qısınqanmaq.
q. cırcıranmaq.
sırcıranmaq. 1. çekememek. qısqanclıq duymaq.
günilemek. ciciklenmek. qibte, hesed edmek. 2. qeyrete
gelmek. 3. reqib olunmaq. reqabetde bulunmaq. 4.
esirgemek. esirgenmek. darıqtınmaq. diriğ edmek. -

qısqar

qısqıq
qısqın qısqınmaq

qısqır

qıslatmaq

qarısı kendini qulluqçu qızlarından çox qısqanırı. 5. reşg edmek. qibtelenmek. hesedlenmek. ç
- men sizden bir nese qısqanmamam. qısqır. qısır qısar. (< qısmaq. sxmaq. qısmaq, sıxmaq nit
olan). 1. etgileyen. müessir. 2. kimseni bir işe gücleyen, zorlayan. 3. zalim. zülm ede
n. zorlaq. qısı. qatı. sert. berk. - qısı ürek.

Ce'be < cım + ba. cumbe. kumbe. komba. qabırqa: qutu. besde. qabırcak8.
qısqanmaq. qısınqanmaq. sığqınmaq. cırcıranmaq. sırcıranmaq. 1. çekememek. 2. qeyrete gelmek.
olunmaq. reqabetde bulunmaq. 4. esirgemek. esirgenmek. darıqtınmaq. diriğ edmek. - qa
rısı kendini qulluqçu qızlarından çox qısqanırı. 5. reşg edmek. qibtelenmek. hesedlenmek. çek
men sizden bir nese qısqanmamam.
qısqar. qısır qısar. (< qısmaq. sxmaq. qısmaq, sıxmaq niteliyi olan). 1. etgileyen. müessir.
kimseni bir işe gücleyen, zorlayan. 3. zalim. zülm eden. zorlaq. bir şeyi üzerine alıb saxla
maq.

qısmaq qısdırmaq. 1. sıxıb tutmaq. sıxışdırmaq. - qapı barmağımı
qısdı. 2. tezyiq edmek. 3. ayırmaq. hesr edmek. - bu yığva qoşuya, şe're qısmışıq. - kitaba q
tan evi deyilir. - bu işlere para qısdırın: qısın, ayırın. 4. azaltmaq. kiçiltmek. darlaşdırm
amaq. esirgemek. diriğ edmek. 6. yatırmaq. endirmek. - qulaqların qısdı. 7. qalxıq, dışarda,
an nerseni içeri almaq. -quyruğun apışlarının içine qısıb getdi. 8. qıymamaq. asrağamaqcığa.
tmek. esirgemek. almaq. kesmek. qırtmaq.- boyundan alda, enine qoy. - sözi asirgadi:
asradı: ağzın açıb danışmamaq. düşünb daşınıb danışmaq. - parasına asigamayan: asramayan: xe
çekilib daraltmaq. - donumu qas. - qasmalı nerse.
çakib qısmaq: qanğtarmaq. qantarmaq
quyruğı qısmaq: qorxub toplanmaq, qaçmaq.
quyruq qısmaq: dimmez olmaq. ses çıxararamaq. alğılanmaq.
qısmır qıtmır. qıtmır. kibritçi. qısıs. xesis. pinti. xesis. kesmük.
ağın. axın.
qısnaq iqne işi.
qısraq

qısrıq

qıssa

qıstaşmaq qıstı

qisur
qısır. doğurmaz. eqim. - qısır topraq. - qısır tarla. - qısır il. -qısır qadın.

1 . tutuq. götrük. beceriksiz. yazıq. miskin. aciz. - qısrıq kimse. 2. befalı. abırlı.
1 . güde. qısır. - elim qısır qaldı: elim senden güde qaldı. 2. qopal. kopal. kupal. küp kimi
aç. qunt. biçimsiz. 3. küt. qunt. künt. biçimsiz. qılıfsız.
şişman, biçimsiz, qıssa olan: tumbadız. - tumbadız kişi.
qıssa dağanak: tayancaq. dayancaq.
qıssa, qalın olaraq biçimsiz: topaç. - topaç kişi. - topaç qıra, xiyar. - topaç yapı.
oylu, tıqnaz, topaç olan:
top topuz.
berk qıssa: süreksiz. devamsız. beqasız. çoq sürmez. - gül devri süraksiz olur.
titreşmek. sılaşmaq. qasnaşmaq.
(< qısmaq). qısıt qısıt, parça parça gümüş, qızıl, demir
taxımı olub, qopca, zencirle harasa qısdırılıb, sırqav,
boyun bağ, köstek kimi işlenir.
qısur. sarqan.
qisvat kisvat. kasbat (< kasmak). 1. biçek. peçek. nersiye
uyqun kesilen parça, örtük. 2. bir işe özel geyim. iş paltarı. - çöpçü, süpürgeçi kisvati. qısyartmaq
qusdurmaq. qusyurmaq. quysarmaq. qusyan etdirmek. qaytatmaq.
qış
- qara qış: qışın ortası olub, en soyuq sırası.
qara qış: qışın ortası. zemher. - qara qışda yolçuluq: işlerin en gücü, zoru.
yaz qış: hemişe. her vax.
qış yapmaq: soğumaq. - azerbaycanda çox qış yapar.
qış yemak: soyuq çekmek.
qış yapar: qışlaq. qışı çox olan yer.
qış: soyuq olan. - qış durum: soyuq ehval. - qış hava: soyuq hava.
qış keçirmak: qışı keçirmak. qışlatmaq. - qoyunları harda qışlatacaqsız.
-

qış olmaq. qışlamaq. soğuq olmaq.- bu il yaman qışladı. qişi
böyük varlı kişi: atabay. atabey.
kişiya ayıbdır bu işler.
arkişi: erkek.
xatın kişi: qadın.

insan.

har kişi: har kas.
topalaq kişi: topalaq. girda. kallak. kalla biçiminda olan.
atalıq qalayı kişiya yaramaz: atasının ad sanına güvanmak (sevinan) kişiya yaraşmaz.
dağ kişisi: dağ ayısı: yabanı adam.
qatsız kişi: idasiz adam.
som kişi: doğru, kamil kişi.
topaç kişi: qıssa, qalın olaraq biçimsiz.
inğas kişika: yabancı kimi sağına soluna baxan adam.
inğas kişika: yabancı kimi sağına soluna baxan adam.
kişidan kişi: ar oğlu ar.
kişisiz. sevgisiz. öksüz. adamsız.
qışıq qışqı. qışnıq. kişnak. qışqırma.
qişiqıl kişiqıl. çalabi. naciblik. tarbiyali.
qişilik kişilik. 1. çalabilik. nacabat. tarbiya. 2. ustura. ustura.
utsara. qaramanlıq. qahramanlıq.
qışqı qışıq. qışnıq. kişnak. qışqırma.
qışqıraq
ışqırıq. fışqıraq. fışqa. ıslıq.
qışqırıq
iq. hıçqırıq. hıq. ürküş. qorxub qaçış. hayacan. talaş.

qışqırmaq
1. ürküb, qorub qaçmaq. - quşlar qışqırdılar. 2.
heyecanlanmaq. 3. talaşlanmaq. qorxub ürkmek. 4.
ışqırmaq. ıslıqmaq. ıslıq çalmaq. fışqalamaq. qışqırtmaq
1. ürküdüb, qorxudub qaçırmaq
qışqırtmalıyıq. 2. heyecanlandırmaq. talaşlandırmaq.
tehyic edmek.
qışlaq - qışı çox olan yer: yapar. qış yapar:
qışlamaq
1. soğuq olmaq. qış olmaq. - bu il yaman qışladı. 2. qış
işin, görevin, çekimin görmek, yerlemek. - yayda

qışlamaq gerek.
qışlatmaq
qış keçirmek. qışı keçirmek. - qoyunları harda
qışlatacaqsız.
qışlıq qışlaq. qışa özgü, özel olan. - qışlıq azıq: qış zexiresi. qışlıq ev. - qışlıq hava: soğuq hava.
qışmır mızi. taxılıb inciden. - qışmır kişi.
qışmırlıq
mızılıq. - qışmırlıq besdi daha.
qişnak kişnak. qışıq. qışqı. qışnıq. qışqırma. kişğinmek,
kişnemek yanısı, yanqısı, sesi.
qışnıq qışıq. qışqı. kişnek. qışqırma.
qişr
< qoşur. qoşulmuş, yapışmış nerse. deri.
qıt

qitab qıtal
qıtan

qıtan qıtar qıtat qitan

qitar

qitarlanmak

qitaş
1. kesme işi. biçek. biçin. - qıt dövrü: biçin çağı. 2. qurı. quraq. yabıs. 2. qıqıt > qeht.
qır. kesi. kesik. eyb.
kitab. qatlaq. her neyin qalxıq qoğzaq qıraqı, yanı.
qıtqıl. qırqıl. qırqın. vuruşma. savaş. - aralarında qıtqıl üz
verdi. - qıtqıl qırqıl: döğüş savaş.
qıran. 1. kesen. - qıran ayqıt. 2. qısa kesen. qurtaran.
bitiren. - sıtma qıran. 3. bölen. cizgi. xett. sekantlatin.
- yol qıran: yol kesen. soyqunçu.
qutan. kiten. küten. güten. saxlur. gizleden. söylemez.
qırar. keser. qate'.
qudret. güc.
kitan. küten. güten. qıtan. qutan. saxlur. gizleden. söylemez.
kitar. kadar. katar. katir (< kitmak: qapamaq). 1. qapalı.
tutuq. bulanıq. 2. tasa. qusse. qayğı.
kitarlanmak. kadarlanmak. katarlanmak. katirlanmak ( <
kitlanmak: qapanmaq). keder etmek. tasalanmaq.

qusselenmek. qayğılanmaq.
kitaş. teşgilat. sazıman.
qitaşmak

qıtıq

qıtıl
qitim qıtım
qitir
qıtırdamaq
qıtırdı
qıtır

qıtqı qıtqıl

kitaşmak. kitlaşmak. kitmaklaşmak. kilitleşmek.
birkişmek. bağlaşmaq. müttehid olmaq.
1. qırtıq. qırxım. (< qırmaq. qırqmaq). yun, ip, keten kedir
qabuğı qırıntıları ki yastıq kimilere doldurmağa yarar. qıtıq doldurmaq. 2. qıtma. tenqid. neqd.
qetil. qırım.
kitim. qıtım. qutum. kütüm. güdüm. gizli. söylenmez ne. sirli. salığ. saxlı.
kitm. qutum. kütüm. güdüm. gizli. söylenmez ne. sirli. salığ. saxlı. kitir. keder. keter. gev
bir ses çıxarmaı. gevrek ses. - qıtır qıtır etma.
1 . yalan. uydurma söz. - qıtır atmaq. 2. ince, iti, sertce , yaxud gevrek sesi yansıtır.
- qıtır qıtır gülmek. - qıtır qıtır çörek yemek. 3. değer. ölçü. endaze. serzeniş.
qırqıl. 1. qıtal. qırqın. vuruşma. savaş. - aralarında qıtqıl üz verdi. - qıtqıl qırqıl: döğü
ot.
qıtlaq 1. öldürücü tanqid olunmaq. 2. qırılan, ölünan yer.
qatlgah. sallaxxana.
qıtlamaq
qıtmaq. 1. tanqid edmak. 2. eyiblamak.
qıtlaşmış
qart. yaşlı. qarı. qarıq. keçmiş. geçgin. asgimiş.
qitla kitla. kilta. damat. dasda.
qitlamak
kitlamak. kitmak. kitmaklamak. neça narsani birbirina
keçirmak. bağlamaq. - barmaqların kitlamiş dururdu.
qitlaşmak
kitlaşmak. kitaşmak. kitmaklaşmak. birkişmak.
bağlaşmaq. müttahid olmaq.
qitli kitli. kilitli. bağlı. qapalı.
qıtlıq 1. yoxsulluq. kasat. kasad. - para kasadı yoxumuzdur. yemak kasadı. 2. > qıqıtlıq. qırqıtıtlıq. qahti.
qıtma qıtıq. tanqid. naqd
qıtmaq qıtlamaq. 1. tanqid edmak. 2. eyiblamak.
qitmak kitlamak. kitmaklamak. neça narsani birbirina keçirmak.
bağlamaq. - barmaqların kitlamiş dururdu.
qitmaklamak
kitmaklamak kitmak. kitlamak. neça narsani birbirina keçirmak. bağlama
q. - barmaqların kitlamiş dururdu.
qitmaklaşmak
kitmaklaşmak. kitaşmak. kitlaşmak. kilitlaşmak.
birkişmak. bağlaşmaq. müttahid olmaq.

qıtmır
qitramak qıtrı qıtrıl qıvam
qıvamlanmaq
qıvamlı
qıvım
qıvır
qıvırcıq

qıvırma qıvırmaq

qısmır. pinti. xesis. kesmük. ağın. axın. qırpın. qırın.
çinis. qısmır. kibritçi. qısıs. xesis.
kitramak. titremek.
qırtı. > qadriarab. < qırıq. az.
qırılmış. meqtul. qetil.
tavan. dayqun. duruş. durma. quysunq. çağqın.- ölke qıvamı qılıncla qelemdendir.
tavanlanmaq. tabanlanmaq. dayqunmaq. duruşsunmaq. quysunmaq. çaqqınlanmaq. dayqunlı. tav
anlı. tavında olan. quysunqli. burum. qopum. - bir qıvım: bir burum. bir qopum. - qıvır qıvır
urmadan sarılmağı yansıtır. - qıvır qıvır qıvrılmaq.
1 . durmuyub qıvrılan, buruşub toplanan. buruşuq. müce'ed. tude. tuyde. tüyde. - qıvırcıq kah
saç. - qıvırcıq saqqal. - qıvırcıq qoyun: ince qısa quyruqlu, qıvıcıq yapal (tüklü) qoyun çe
raq. fer. müteceiid. - qıvraq saç.
1 . burma. çevirme. dönderme. 2. çevirme. eğme. 1. eğirmek. bükmek. qırıtmaq. qatlatmaq. - sa
qalını qıvırmaq. - keçel saç ister, onda qıvrığından. -

bunu qırağın qıvırın. 2. başa çıxmaq. bacarmaq. başarmaq. becermek. - bunu qıvırdınsa, eşq ol
. 3. tepsemek. oynamaq. qırcanmaq. nazlanmaq. - qıvıra qıvıra oynamaq. 4. eğmek. çevirmek.
5.
qıyı vermek. avrımaq. oğramaq. oğmaq. çarpmaq. 6.
dartmaq. büzmek. qıvrışdırmaq. tıncıqdırmaq.
qıvırzıvır
aburçubur. hapursapur.
qıvraq qıvrıq. 1. dolanmış sarılmış. qanqal olmuş. - ilan qıs
qıvraq olmuşdu. - qıs qıvraq: sıxıq berk. ip iti. berk berkine. bek bekine. kip kipine. - qıs
qıvraq bağlamaq: kipe kip bağlamaq. 2. burşuq. pürtük. burtuk. - qıvraq saç. 3. qırtıq. qırlı
aq qız. 4. iti. dartılı. çekilmiş. qıyaq. sivir. sever. zirek. qıvırcıq. fer. müteceiid. - qı
. başarlı. bacarlı. becerli. çıxarlı. bacmar. çıxmar.
6.
burraq. burqaq. bırraq. bırqaq. iti. yeyin. dikiz. tıkız.
- iti qıvraq: çağ durumlu. quşqunlu. qusqunlu. çağlayan.
qivramak
kivramak. kehimek. soyuğundan üşümek.
qıvrıq qıvraq. 1. başarlı. bacarlı. becerli. çıxarlı. çıxmar.
bacmar. 2. qıp. qıpır. yarıq.- yağış yağıb çekilib, topraq qıp qıp qaldı. - yaşı ötüb, derisi
alıb buram buram, qıpır qıpır gedirdi.

qıvrılmaq

qıvrım

qıvrıntı

qıvrışdırmaq qıyağan

qıvrıq dallı budaqlı: ağralti. ağri büğrü. dolaşıq. - ağralti bacaqlı qarı: dolaşıq q
1 . ağrilmak. bükülmak. qırtılmaq. qatlanmaq. çakilib toplanmaq. - iplik, saç, qıl qıvrıldı.
bın yapraqları qıvrılmış. - qıvrıla qalmaq: gabarmak. 2. çömbalmak. çönbalmak. çöraklanmak. ç
nmaq. tos toparlaq devşirilmak. - ilan, köpak qıvrılıb yatmış. 3. ölüşgamak. xumarlanmaq. qığ
q. ölüşgamak. xumarlanmaq. 1 . sancı. azab. dard. 2. ağrim. bükim. büklüm. qırlım. qatım. qat
qıvrım qıvrım, büklüm büklüm bükmak: qatlandırmaq.
qıvrım qıvrım: çoq qıvırcıq. - saçı qıvrım qıvrım.
qıvrım qıvrım qıvrılmaq: sandıdan bükülüb durma. (qumaşın qırağında olan tikinti, çev
bükünti. qıyıntı. basdırma. qatlama. - bu yamşayin qıvrıntısı qaba düşmüş. - qoşa qıvrıntı:
kimi tikilmasi.
qıvırmaq. dartmaq. büzmak. tıncıqdırmaq.
qıyağan daş: soğan daş: marmar daşların sürtmakda, soğanlamada işlanan daş.
qıyaq

qıyaqlıq

qıyan

qıyanlıq qıycıq
qıycıqlamaq
qıyı

1 . qıyan. zalim. esirgemeyen. qeddar. rehimsiz. esigemeksiz. qıymazın. - berk qıyaq kişi.
- qıyaq gedmek: iti. - qıyaq davranmaq. 2. iti. ürkek. cesur. igid. - qıyaq qehreman ig
id. 3. aşırı. beter. fövqülade. mubaliğeli. -qıyaq gözel. qıyaq zengin. - qıyaq bağadur. 4. q
r. sever. zirek. 5. e'la. berk iyi. entiq. yavuz. foqulade. xariqülade. 6. hünkür. qud
urqan. vehşi. asav. 1 . e'lalılq. yavuzluq. berk iyilik. entiqlik. foquladelik. xari
qüladelik. 2. qıyanlıq. zalimlik. esirgemezlik. qeddarlıq. rehimsizlik. qıymazınlıq. 1. apara
. aparcı. mücri. 2. amil. bais. 3. qıyıcı. qıyıcı. esirgemeyen. zalim. qeddar. 3. qıyıcı. ser
qıyan. 4. qıyaq. zalim.esirgemeyen. qeddar. rehimsiz. esigemeksiz. qıymazın. - berk qıyaq
kişi. - qıyaq gedmek: iti. - qıyaq davranmaq.
qıyaqlıq. zalimlik. esirgemezlik. qeddarlıq. rehimsizlik. qıymazınlıq. ğıycıq.qıcıq. ğıcıq. q
1. ağız. uc. qıraq. kenar. - qıyı vermak: qıvırmaq. avrımaq. oğramaq. oğmaq. çarpmaq. 2. yalı
qırağ.

kenar. - yalıya enmek. - yalı boyunca getmek. - yalıya düşmek. 3. qıraq. kenar. uc. nahiye.
4. qıysı. sahil.
pusula tapılmadan ön, gemiler qıyıları izlerdi.
qıyıda bucaqda: ötede beride.
qıyı külayi: qara külaki: keceyin qurudan denize esen külek.
qıyıda tapılan narsalarin baxıcısı, gorucusu: qıyıcı.
qıyı sıra: deniz boyu. qıyı boyunca.
qıyıcı 1. qıyıcı. qıyan. esirgemeyen. zalim. qeddar. 2. qıyıda
balıq tutan avçı. 3. qıyıda tapılan nerselerin baxıcısı, gorucusu. 4. doğrayan. - tütün qıyıc
a qıyan. 6. qıyan. serraf. para qıyan.
bucaq qıyıcı: araçı serraf.
qıyıc qıyıcı. qıyan. esirgemeyen. zalim. qeddar.
qıyıq qıyma. qiyma. 1. ince ince doğranmış. - qıyıq et. 2. qırıq.
münherif. 3. irinğ. çirk.
qıyıqlıq
qırıqlıq. inhiraf.
qıyım zülüm. - qatmarlı qıyım: müzaef zülüm.
qıyımlı bir dürlü, bir qılıqlı qırılmış, doğranmış. - ince qıyımlı et.

qıyınmaq

qıyıntı

qıyıraq

qıyma

1 . çetin. çelşirimli. 2. tuq. tuqş. tuş. bucaq. burcaq. 3. zülm. - qıyına muzayiqa edmamak,
nmamaq: qıymaq. acınmadan qılınmaq. qıymaq. qeder edmek. 1 . ezilmek. bayılmaq. keçinmek. ged
ek. - üreyim qıyındı. 2. qırılmaq, qırıqlığa uğramaq. - bütün gövdem qıyınır. 3. boğzamaq. ki
k. 1. qıyılmış nerse, qıymıq ürünü, mehsulu. - et qıyıntısı. 2. içkem ezilmesi. qarın bayılma
. 3. qırıqlıq. inhiraf. - işlerde bir qıyıntı duyuram. 4. ağrı. ezab. derd. 5. sıxıntı. darıx
hmet. 7. müzahimet. 8. (qumaşın qırağında olan tikinti, çevrinti). qıvırma. qıvrıntı. eğretin
. qatlama. -bu yemşeyin qıvrıntısı qaba düşmüş. - qoşa qıvrıntı: bu tikişin oya (yazı. bezek)
qıyraq. qıyıda olan. yaxın. yağuq. yoğuq. qonşu. qerib. (# qıraq: uzaq).
qiyma. qıyıq. 1. ince ince doğranmış. qırılmış et. qıyıq et. - küftelik qiyma. lülelik qiyme.
sı: et qıydıqları qalın taxda. 2. çerxlenmiş. - qıyma çerxi. 3. qılma. reva görme. reva bulma

edmek. - canıma qıyma. - bu gözele qıyılarmı. 3. esirgememek. acımıyaraq qoymaq, vermek, edme
bağışlamaq. bezl, feda edmek. - parasın qıyamır. -parasına qıyıb bu kitabı almadı. 4. acınmad
der edmek. qıyına (zülme) muzayiqe edmemek, qısırqanmamaq. - felek mene qıydı. - suçsuz birin
asıl qıyarım. 5. eqd edmek. qerarlaştırmaq. bağlamaq. encam çekmek. - malla çağırıb nikah qıy
ah qıymaq. - qıyamamaq: esirgemek. acıyıb feda edememek. -parayı qıyamadı. 6. doğramaq. qırma
irgememek. rehmisizlik edmek. zülm edmek. 7. qılmaq. reva görmek.
qıymamaq
1. asrağamaqcığa. asramaqcığa esigetmek. esirgemek.
azırqanmaq. diriğ edmek. qısmaq. muzayiqe edmek. -sözi asirgadi: asradı: ağzın açıb danışmama
q. - parasına asigamayan: asramayan: xerclemek. 2. qısdırmaq. qısmaq. esirgemek. diriğ edm
ek.
qıymazınlıq
qıyaqlıq. qıyanlıq. zalimlik. esirgemezlik. qeddarlıq. rehimsizlik.

qiyma qıyma. qıyıq. 1. qırılmış et. qıyıq et. ince ince doğranmış.
küftelik qiyma. lülelik qiyme. - qiyma taxdası: et qıydıqları qalın taxda. 2. çerxlen
- qıyma çerxi.
qiymatlanmak alınmaq. değer tapmaq. değinmek. tutunmaq.
bahalanmaq.
qiymatli
qala. bahalı.
qiymatsiz
1. deyersiz. kemelsiz. qedirsiz. bahasiz.kekiz. kenğiz.
keniz. 2. savan.
qiymatsiz
kepez. kepeze. köpek. kövek. salıkasız4. salmaksız4.
sıysız. sayqısız. e'tibarsız. mübtezel. değersiz. qiymatsizlatmak kepezletmek. kepezeletmek.
ekletmek. kövekletmek.
salkasızlatmaq. salsızlatmaq. sıysızlatmaq.
sayqısızlatmaq. e'tibarsızlatmaq. mübtezelletmek.

değersizletmek.
qıymıq qırıq. xırda. baltalanmış taxda, gemikde olan kiçik
qırcıqlar. - eti iyi yu, qıymıqı qalmasın. kiçik yonqa. -yemkde qıymıq varıdı, dişime düşüb q
odun qırıqları: qıymıq. iriq otunğka. qıynaq
quş pencesi.
qıynaqlı
çaqır, qartal pence. qaparuzçi.

(# qıraq: uzaq).
qıysı qıyı. sahil.
qiyusk kiyusk. < köçak. köşak. salaş. baraqa. yol üstü qurulan
ağrati tüncıq. - qazet salaş. - bostan salaş.
qiz
giz. 1. sirr. iç. - bu işda gizil (gizli) yox. - gizsiz iş, söz,
duruş, baxış, anlam. - bir gizni, sirri, içi açımaq: sökmak. qoxulatmaq. iylatmak. ifşa edmak
yarın onun işlarin qoxulatacağam. 2. zamir olub, "sizinğ" demakdir. -işinğiz: sizin işiz. tanğız: sizin ataz.
qız
ğız. ğiz. zamir olub, "sizinğ" demakdir. - işinğiz: sizin işiz. atanğız: sizin ataz.
qız almaq: evlanmak.
yinçqa qızka odalıq qız. inçqa qız. kaniz.
qulluqçu qız: yanaşma qız: baslama.
qız xanım: xanım qız: xan qılığı, tarbiyasi göran ganc qız. madmazel.
damla qız: çox gözal, arıq inca qız.
duzlu qız.
qız mamasi: şaftalı ( bir çeşit). ağac qavını.
qız quşka: insan üzarina düşacak kimi alçaqtan uçan.

qızaq

qızaqlıq qızaqmaq
qızalaq
qızamuq qızan

tüklerinin rengi hunduşqaya benzeyib açılınca rengten renge giren bir quş.
qız quşı: ağac qaqanın yaşıl bir çeşiti.
qız kimi: çox utancaq oğlan, kişi, adam.
qız kilimi: qız toxumu: elat qızlarının toxuduğu çox gözel bir kilim, toxunma.
qız mamasi: şaftalı ( bir çeşit). ağac qavını.
qız vermak: evlendirmek.
qayaq. 1. ğırılğac. qar buz üstünde sürülen tekersiz, alçaq beşik. denizde yerleşdirilib, üst
meye yarar böyük taxda. qayığı denize yendirilen dezgah. miller ile döşenmiş yolda sürülen bi
. 2. qazıq. işkence. - neden böyle qazıq, böyle qızaq.
qopan qazıq: qiyamet uqubeti.
döşeme texdelerin altındaki qılıclama kirişler. gücenmek. darılnaq. tarılmaq. hırslanmaq.- si
e gücenmeye çatız yoxdur.
çöl lalası. gelincik. çayırda biten qızıl qırmızı çiçek. gelincik çiçeyi.
qızılca. hesbe. - qızamuq çıxarmaq. - qızamuq tutulmaq. deli qanlı. qehreman. - qarı qızan: h
el.
ıı. _.

qımızı boya almaq. 2. tutışmaq. - kömür qızardı.
göz qızarmaq: ağlamaq. qızarmış
- qızarmış olan: qızıl. qızğın. qızartma
ava kababı.
qızartmaq
alazlamaq. alatlamaq. ütmak. ütülamak. ota tutub qızdırmaq. qızıllatmaq. qız
aq. qızıllatmaq. qırmızılatmaq. alğatmaq. - günaş almanı qızartdı.
göz qızartmaq: utandırmaq.
kabab qızartmaq: gürplamak. gürilamak. qızdırmaq
1. ota tutub qızartmaq. qızıl
maq. 2. cinlatmak.
sataşmaq sonuncu olaraq quşqrtmaq, qışqırtmaq. yügrütmak. acıqlandırmaq. - ağlanmak üçün üçün
dırmaq. qızışdırmaq. küysitmak. şahvata gatirtmak. - qızların çılpaq dolanması, arkaklari qız
maq. 4. issilik vermak. qızışdırmaq. - qırmızı bibar, toyuqları qızdırar: yumurtlamağa güclan
tmak. taşviq etmak. tarğib etmak. - uşaqları oxumağa qızdırın. 6. tarqıtmaq. darğıtmaq. tarla
latmaq. hirslandirmak.
artığına qızdırmaq: tapindirmak.

qızğın

qızğınlığ

qızğınmaq

qızıq

qızıqlaşmaq
qızıl
qizil
qızılca

qızarmış olan. qızıl.
qızğın tas: keçmişde qızdırıb başa geydikleri işkence atqıtı. 1 . kövsünme. azqınlıq.
qızğınlığı. 2. çox qızışma. çox ısınma. 3. alovlanma. odlanma. - danışığın qızğınlığı. 4. da
darqınlıq. gücnük. hirs. qezeb. 62. alovlanma. iştiğal. - qavqanın qızqınlığı. 7. azqınlıq.
qığ. - kişinin qızğınlığı. - buğanın qızğınlığı.
qızışmaq. azmaq. küysinmek. şehvetlenmek. - dişi, erkek qızışdılar. - qoçlar, buğalar qızışır
irek. erik. irkek. hacet. 2. rayic. rivacda olan. - qızıq para, mal, moda. dalaqı şişmek.
qızıl yonca.
gizil. gizlisi olan. sirli. içil. - bu işde gizil (gizli) yox. - gizilsiz iş, söz, duruş,
baxış, anlam.
1. qırmızımsı. qırmızımsı. qırmızıca. qırmızıya çalan. qırmızya çalar. qırmızımsı. - qızılca
pat (qiyamet): velvele. 2. qızamuq. hesbe. - qızamuq çıxarmaq. - qızamuq tutulmaq.

baxcalarda biten, fındıq yekelikde, uzunca çekirdekli, qırmızı müyxuş yemiş. - qızılcıq sopas
dib. -qızılcıq ağacı: bu ağacdan değenek yapılır.
qızılçı qızılla işleyen. altunçı. quyumçu. qoyumçu. zerger.
qızıl 1. al. alıq. qızmır. qırmız. 2. qızarmış olan. qızğın. - qızıl
demir. 3. aşırı (hedden aşmış) olan durum. - qızıl boya. qızıl deli. - qızıl iyi. - qızıl kiş
en kişi. 4. altın. - qızıl alma. 5. qızıl keseli. qızıllıq. isqarlatin. - qızıl otu: eşek qul
türünci qızıl boya: axşam qüneşi.
qızıl qız: qız oğlan: bakire oğlan.
qızıl ila boz arasında olan boya: qula. - qola saçlı kişi. -qola at. semend.
qızıl Quş: Doğan. Şungur. Köğön. Şahin. Şunqar. Al Quş.
damla qızıl: som qızıl.
qaraila qızıl arasında olan boya, don: turi. duri. - yağız duri. - kastana duri. açıq duri. - xurma durisi.
qızıl suyu ila qablamaq: altın yaldız. - qızıl yaldız: abi tela.
qara qızıl: qara yer. qarmaq. topraq.

qızıl söğüt: söğütün çeşiti.
qızıl yapraq: qasıq otu.
qızıl kasal: qızıllıq. qızamuq oğşar, ondan qorxulu olan yoxucu kesel. isqarlatin.
qızıl alma.
qızıl topraq.
qızıl boya.
qızıl saqqal: qırmızı seqqal.
qızıl adalar: mermerede ustanbula yaxın kiçik adalar.
qızıl ağac: bir çeşit urman, meşe ağacı.
qızıl baş: şah ismayılın çeriklerinden bir bölüyünün adı.
qızıl xastalik.
qızıl yapraq: ağır otu.
qızıl yumurta: al boyanmış yumurta.
qızılca: qızıl xesteliyi.
qızıl şab: açıq eflatuni boya.
qızıl söğüt: bir çeşit söğüt ağacı. qızıllaşmaq
qızışmaq. odlanmaq. qızıllatmaq
dırmaq.
qızıllıq
1. qızıl. qızıl kesel. qızamuq oğşar, ondan qorxulu olan
yoxucu kesel. isqarlatin. - qızıl otu: eşek qulağı. 2.

qizladan

qizlama

qizlamak

qizlanacak
qizlanma
qizlanmak
qizlanmiş qizlatmak

qizli

gizladan. qıtan. qutan. kiten. küten. güten. saxlur. söylemez.
gizlama. saqlayış. saxlama. kitman. ixfa. - bir bele sıxı saxlayışda ne anlam var.
gizlamak. qapaq vurmaq. saxlamaq. ört bas edmek. gömmek. örtmek. basırmaq. quyla
maq. batırmaq. saxlamaq.
saxlanacaq, gizlanacak yer. saxlantı. gizli bucaq. gizlanma. örtünme. saxlanma
. ihticab. gizlanmak. saqlanmaq. sinğmek. sınğmaq. batmaq. -qorxub gizlanmak: sinğmek. sınğm
aq.
gizlanmiş. saqlı. gizli. mestur. mexfi. mektum. gizlatmak. qayırmaq. geyirmek. örtmek. g
izletmek. sınğırmaq. sınğdırmaq. içerimek. çoxura qoymaq. gömmek. batırmaq. - sirrlarin gizla
aqqal saydırmaq.
1 . qapaqlı. örtlü. saxlı. mestur. mexfi. - qapaqlı iş. 2. mehremane. mektum. başı qapalı: qa
3. saxlaq. qapalı. mexfi. ğeyri eleni. 4. saqlı. saxlı. gizlenmiş. mestur. mexfi. mektum.
5. sinğsi. saxlı. gizliden soxulub incik veren. 6. qutum. kütüm. güdüm.

qıtım. kitim. söylanmaz na. sirli. salığ. saxlı. 7. absıt. absın. abısıt. (abamaq: gizlatmak)
. qapaq. xafiyya. qapıl. qapılı. qalıb. yasırın. yasırılğan. tıxılğan. maxfi.
gizli bucaq: saxlantı. saxlanacaq, gizlanacak yer.
qazın ayağını anlamaq: gizli bir garçayi tapmaq.
gizlica izlamak, dinlamak, güdmak: anındamaqcığa. andamaqcığa.
gizli örtülü, qaçaq narsani aramaq: qovalamaq. qoğalamaq. arxasına düşüb tutmağa çaba
klamak. gözlamak. ta'qib edmak. - ovu ninina dak qoğaladı.- oğruları sınıa dak qoğaladı. - iş
bir iş qoğalır. - fürsat qovalamaq. - kandi manim yoxluğumu qovalır.
gizlin: al altı. alaltın. astın. yaşın. yaşırın. xafiyyan.
gizli savçı, göravçi: avçı.
qizlica gizlica. al altı. sınğca. sinğca. içarin. - arxadan arxaya:
balli edmaksizin.
qizl ilik
gizlilik. sinğsilik. sinsilik. saxlılıq. gizlidan soxulub incik
vermaklik. münafiqlik.
qizlimsizin
gizlimsizin. açıq. aşgara. saxlamsızın. alani.
qizlin gizlin. gizli. alatı. alaltın. astın. yaşın. yaşırın. xafiyyan.
qizlinbac
gizlinbac. saqlanbac.

qızmaq azmaq. (heyvan) siqmek. sıqmek. azmaq. qoçlanmaq.
qoçaqlanmaq. tuqşanmaq. igitlenmek. üreklenmek. qalxunmaq. dike davranmaq. hirslenmek.
qayqırmaq. taqınmaq. taxınmaq. küsnemek. qoşnımaq. talabsımaq. dalabsımaq. qızaqmaq. gücenme

aq. tarılmaq. hırslanmaq.
- sizin mene gücenmeye çatız yoxdur.
qızmır qırmız. qızıl. al. alıq.
qo
ak. "qoy. qon" sözünün qısağı. ek olaraq söze eklenir. duzqo: duzluq. duzdan.
qoba
qopa. müheddeb (# hopa. kova: müqeer).
qobud gobud. yavaşsız. e'tinasız.
qobult gobult. gobut. qalın. tox. qaba. kesif. zexim. qeliz.
koloftfars (< kop).

qobur 1. içi boş dar uzun qab. bir başı qapalı, yaxud iki başıda
açıq olur. - qelem qoburu. - yeher qoburu: yeher qapalı peşto qılıfı. - ox qoburu: tir keş. 2
l yolu, ayaq yolu, bulaşıq yolunun, bulanıq suyunu dışarı gönderen gengler, gühler. - qobur t
- qoburu açmaq. 3. dar uzun, ustuvani biçiminde olan nerse. - qobur şalvar. 4. minare.
- iki qoburlu qonut: iki minareli mescid. 5. nersiye

qobut

qobutluq
qobuz
qoca

özel qab. - qelem qobur: qelem qabı. - ox qobur: sadaq. 6. qab. - ox qoburı: ox qabı. te
rkeş. sağdaq. sadaq. terkeş. gobut. gobud. gopud. 1. qubad. quba. qaba. batal. enke. g
ebe. qaba. qalın. şişik. yoğan. yoğun. 2. qaba. tulumba. qayta. çapqın. terbiyesiz. - iri, qa
maz gobud ganc: toraman. qılıqsız. gicbeser. 3. gobult. qalın. tox. qaba. kesif. zexim.
qeliz. koloftfars (< kop). 4. qart. bedexlaq. iri. yonğa. qaba. işlenmemiş. edebsiz. t
erbiyesiz. xam. 5. biçiksiz. beşiksiz. qatanqur. biçimsiz. yaxışıqsız. qılıqsız. beqiyafe. go
qartlıq. bedexlaqlıq: gopuz. şişik.
> xoca > xaca. 1. ağa. pir. şeyx. - qoca olmaq. qocalığa çatmaq. 2. böyük. yeke. ezim. - qoca
dağ. - qoca ölke. -qoca deniz. - qoca yapı. 3. esgi. adlı. meşhur. - qoca efendi. - qoca p
aşa. - qoca tarix. 4. güclü. ağıllı. müdebbir.
qoca xaqan. - qoca bilgin. 5. yaşlı. sınaqlı. tecrübeli.
qoca başı: aqsaqqal.
qara qoca: tükü ağarmamış yaşlı.
qoca qarı soyuğu: mart ayının sonunda düşen soyuq.
qocalıqdan bir na bilmayan kişi: tarabuzan babası.
-

qoca başı: bir hey'eti ümenanın başı
qoca qarı: qoca qadın. ecuze.
qarı qoca: er arvad. - qarı qoca qavğası. qısqancılıq qavğası

-

qoca qarı soyuğu: kesen soyuq. qocalaq
çaylaqın böyük çeşitlerinden. qocala
qocalmaq.
qocalmaq
qocalaşmaq. qocamaq. - könül qocamaz.: - çox yaşlanıb
qocalmaq: çox qarımaq. qağşamaq. (< qaq: sert ses).
qocamaq qocalmaq. - könül qocamaz. - qocamıyasın.
qocaman irimiş. ermiş. iri. yetgin. böyük. yeke. qos. qaba.
qabarmış. böyük. sarman. azman. iri.
qocamanlıq
irilik. böyüklük. yekelik.
qoç
gebeş. qabaş. qoyun ayğırı. damızlıq erkek qoyun.
erkek qoyun.
bir qoç qırx elli soyunu doğrda bilir.
akmağina qoç: 1. eli, qapısı açıq. sexi. 2. çöreyine, parasına güvenen.
qoçbaşı: qala almaqda işlenen bir yaraq.
qoç buynuzu: 1. bitgi adı. eklilol melik otunun çeşiti. 2. top
x

ı ~

~ _:-.„ı:-. ~

~ ı

:ı ■ n...ınn.ı.

u ~ -

qoçaçı qoçaç

qoçaq
qoçaqlanmaq qoçan

asqısı. evlerde bezek kimide kullanır.
qoç qatımı: güzde qoçları qoşnı üçün sürüye qatmaq.
qoç qatımı fırtınası: bu çağda oluşan tufan.
qoç igit: diri baş, canlı ürekli oğlan.
qoşaçı. (< qoşmaq). qoçı deyilen arabanın sürcüsü. qoşaç. (< qoşmaq). 1. arabaçı. daşqaçı. fa
2. qoşı. qoçı. otaq kimi her yanı pencereli araba. çağ. güclü.
qoçlanmaq. tuqşanmaq. igitlenmek. üreklenmek. qalxunmaq. dike davranmaq. azmaq. qızmaq.
(sert, berk, dik, sicim olan nerse). 1. ustuvane. doğru, girde uzanan qol. 2. situ
n. direk. 3. muqavim. 4. kelem kimi bir sıra bitgilerin topradan biçildikde, yerde q
alan kötükceleri. - kelem, kahı qoçanı. 5. meke (mısır buğdası) denelerinin üstünde bitişik o
- denesin yedi, qoçanın yaxdı. 5. kitab defderin yapraqların sökenden son, qalan kötük. 6. a
une, kupon kağızcıqların ayırandan son qalan köçek. 7. zuğ. - qoçanı ila birlikda olan maka:
.
qoçan dafdari: ana defder. kötük.

qoçı
qoçqar qoçlanmaq
qodaxtafars qodaz

qodazfars

qoduğ qodurmaq
qodus qof

qoçan kimi sart, donmuş. - soyuqdan barmaqlarım qoçan kimidir.
qoşı. 1. qoçaç. otaq kimi har yanı pancarali araba.2. altı boş, yerdan uca ambar. (aşlıq, dan
lırı qoyulur). döğüşa yarqanmış (hazırlanmış) iri qoç. qoçaqlanmaq. tuqşanmaq. igitlanmak. ür
aq. dika davranmaq. azmaq. qızmaq.
<
közakmiş. çözük. közük. arimiş. açılmış.
<
çözar. çözartan. çözan (> suzan). közartan. açan. çökürtan. aridan. yaxan.
<
güdaz. küydas. küydaz(< küymak: yanmaq). küyan narsanin durumu. yanma. yanar. yanqın
. - na küya küya, küydazla yalvarırdı.
şuluğ. oynaq.
qoydurmaq. taxdırmaq. yapışdırmaq. ilqa' edmak ta'liq edmak. - bu çakinin qornıçı asgimiş, ba
xdırmalı. kümas. (< küma. qoma) qomaç. toyuq axırı. - gün batır, toyuqları kümsla bala.
kof. küf. Cof < kov. 1. qoğuq. kovuq. oyuq. gadik. içi boş.
qoğuq diş. - qoğuq ağac. - diş qoğyğu: çürük dişin kof yeri. 2. sapıq. sapaq. safeh.
l. - kof kişi.

kofu kafı olmayan: bütün. som. içi dolu. kamil. - som kişi.
som gümüş. - som altın. qofa
kofa. yuvarlaq qayıq.
qofas kofas. kövaz. boş. havayı. sapaq.
qofluq küflük. kofluk. qoğuluq. qoğuqluq. sapaqlıq. sapıqlıq.
safehlıx. axmaqlıq. cahillik. cahalat.
qoğuşmaq
qoğuşmaq. qoğalanmaq. fışqırmaq. qaynaşmaq.
qohum qavuş. vaslat. - qohum aqraba: soy sop: tayfa uruq. - soy
sopu arı kimi çox bir kişi.
qohumlu tayfalı. uğuşlu. oğuşlu. elli.
qoxmuş bırıq. barıq.
qoxumuşluq
yıTıqlıq.yıdıqlıq. yıpranışlıq.
qoqa
qoğa. koğa. kova. 1. dolça. daluv > dalv. 2. alçatma
söcüğü. tahqir. 3. xoş qoxan, parıldadan bir maddaki
taxtaya sürülür. - qoqa karaka: qoqa tasbeh. qoqalamaq
qoğalamaq - qoğala qaç: qoşu. q
. qaçış. qoşış. ivma.
harvala. yüryüş. talasik.
qoqalanmaq
qoğalanmaq. qoğuşmaq. fışqırmaq. qaynaşmaq.
qoqalıq qoğalıq. tükli qamış. hasir otlarından olan bir çeşit
qamış.
qoqan

qoqara

qoqarca

qoğan. qovan. kovan. (boş). {< kov. kav. kav. kevmek}. 1. petek. - arı qoğanı {1. arı yuvası.
2. çox qalabalıq yer.}. -qoğan otu: yüksük otu. - qoğan çiçayi: arı üşen, yığışan çiçek. oğul
erman, barut qoyulan qorcuq, qabıqcıq. fişeng qoğanı. 3. izen. izleyen. te'qib eden. - yel
qoğan: yüksek yere vurulub, yelin esmesinin , esen yönün gösterir. 4. ocağın, sobanın, peçin
sunun tepesine qondurulub, yelin esdiyi yönle fırlanıb, tüstünü dışarı sorub, içeride düdmeyi
vurub peçin qoğanın salıb. 5. saatın deqiqeleri gösteren iğnesi. -saatımın qoğanı sınıb. 6.
ri görseden uzun zuğ. 7. boru başına yerleşedirilen döner tekerlek yelpik. bu ayqıt, yanan so
anın, peçin, ocağın düdmesini önler. 9. geven. geven otı. bir çeşit tikenli ot. 10. qaşar. qa
aqladan. terd eden. - kötü qoxan har şey: yıdıq.
qoğara. > qora. 1. qoğmaq, oğmaq üçün arac. eğik, ufaq, ince dişli, yontmaq üçün kesici arac.
ek aracı. suğan. soğan (< su: iti) > suhanfars). pis qoxuyan bir heyvan.
qoqdurmaq
qoğdurmaq. qovdurmaq. üzdürmek. sürdürmek. terd edmek. - kendisini her qap
ulandığı qapudan qoğdurdu. -onu her yerden qoğdurduran, qılığının sertliyidir.
qoqdurmaq
qoğdurmaq. savdurmaq. def etdirmek. - bu gevşek kişini işden savdurmali.
qoqıcı qoğıcı. münafiq. nemmam. ğemmaz.
qoq
qovq. bir çeşit kömür ki, kürede bir qeder yandırılıb
çıxardıqdan sonra yandırılmağda işlenirlir. bu kömürün tüstüsü az, istisi çox olar.
qoqqu qoğqu. qoğma. sürme. sürü. terd.
qoqqun qoğqun. qorixtefars. gerixte. gerixte. qırmış. qaçmış.
qaçqın.
qoqlamaq
qoğlamaq. koğlamaq. evzemek. köpöyoğluluq edmek.
yıtlamaq. yıdlamaq. qoqlaşmaq
qoxulaşmaq. yıtlaşmaqka. yıdlaşmaq. yıylaşmaq.
iyleşmek.
qoqma qoğma. qoğu. sürme. sürü. terd.
qoqmaq qoğmaq. savmaq. ötürmek. buraxmaq. çıxarmaq.
mürexes edmek. ruxset vermek. qoğmaq. dağıtmaq. savmaq. def' edmek. qovmaq. sürmek. aralat
maq. terd edmek. nefy edmek. - yaramaz kişileri kendden sürdüler.¬

yel bulutları dağıtdı.- gevşekler savulsun işden. - eşqi sav başından görersen özünü. - sav b
qeddarıni.
qoqoruz 1. sivri çirkin qılıqlı nerse. xoruzlanan kimi. 2. qoçanı ile
birlikde olan meke.
qoqoruzlanmaq xoruzlanmaq. sivri sivir, dike durmaq.

qoqsulamaq
qoğsulamaq. ütülemek. - tüklerim ütülandi.
qoqu
qoxu. öt . ud. < öd. (< ötmak). id. etir. odkolun. öten, ötür
nerse.- ud ağac: öt ağac. qoxar.
qoquq qoğuq. kovuq. oyuq. gedik. küf. kof. içi boş. - qoğuq diş. qoğuq ağac. - diş qoğyğu: çürük dişin kof yeri.
qoquqluq
qoğuqluq. qoğuluq. qofluq. küflük. kofluk. sapaqlıq.
sapıqlıq. sefehlıx. axmaqlıq. cahillik. cehalet.
qoqulatmaq
1. qoxusun, iyin duyurmaq, yoxlatmaq, baxdırmaq. iz izer bildirmek
. - bu gün ne pişirmişim, ne yapmışım sizin hamınıza qoxulatacayim. - gördükleri bir yana, he
duğun qoxulatmadı. 2. az vermek. doyurmamaq. -görsetib qoxulatıb getddi. - onun işi qoxula
tmaqdı, hay küyüne baxma. 3. dadandırmaq. dadlıq, örnek, mesdure vermek. - yeni malları her y
na qoxulatın. 4. tebliğ edmek. - inandığızı qoxulatın. - bu sözle, neyi qoxulatmaq

istayirsiz. - qoxulatmaq birlirsiz na demakdir, ucundan yayıb görsatib, hislari oyat
maqdır. 5. bir gizni, sirri, içi açımaq. sökmak. iylatmak. ifşa edmak. - yarın onun işlarin q
latacağam.
qoqulmaq
qoğulmaq. sürülmak. nafy olunmaq.
qoqulmuş
qoğulmuş. sürülmüş. sürgün. 2. matrud. 2. manfi.

qoquluq qoğuluq. qoğuqluq. qofluq. küflük. kofluk. sapaqlıq.
sapıqlıq. safehlıx. axmaqlıq. cahillik. cahalat.
qoqumaq qoxumaq. 1. qoxu, iy duyulmaq. izi çıxmaq. - o na yapsa
qoxur. - na duyduğu qoxur. 2. az alıb doymamaq. - onun işi qoxumaqdır. 3. dadlıq, örnak, mas
dura olmaq. - yeni mallar qoxumadan, güc satılır. 4. carlanmq. tabliğ olunmaq, edinmak.
- çox kişilar özün qoxur. - buları burax, az qoxu biraz. - bu sözla, na qoxumaq istayirsiz.
-qoxumaq, yayılmaq 5. bir giz, sirr, iç açılmaq. sökülmak. iylanmak. ifşa olmaq. - yarın onun
ri qoxacaq. 6. narsanin öndan olunması duyulmaq. - savaş qoxur. -işlarin sangimasi qoxum
ur: pisalmasi duyulur, gözlanilir. 7. iylanmak. yıtlanmaq. yıdlanmaq. pozulmaq. ağırlaşmaq.yemak ağırlaşdı.
qoqumuş iğdin. iylanmiş. pozuq.
qoquş qoğuş. 1. hemkef. döşemesi, dabanı yerle bir tarazda
olan otaq. 2. böyük talarlarda, binalarda, dayrelerde salunların, tenebilerin her biri
. - yemek qoğuşu. - danşıq qoğuşu. - yataq qoğuşu. - qışla qoğuşu. 3. kilas. sinif. sınıb.- d
nci, ikinci, üçüncü qoğuş. - qoğuş ağacı: bir çeşit kiriş kerestesi. 4. köks. qoyun. qucaq. s
nuva. - nenesinin qoyununda böyüyen uşaq. - qouyun qoyuuna: birbirinin qucağında. - o meni
m qoynuumdadır: o menimdir. o mendedir. 5. sala. salon. baş oda. divan. evlerde, yapıl
arda en böyük oda. resmi yerlede geniş böyük oda. tenebi.
qoquşmaq
qovğalaşmaq. itişmek. birbirin qaqmaq, itelemek.-itişmakdan işlemeye çağ tapm
qoquşmaq
. iyleşmek. dilleşmek. tanışmaq. bilgişmek. 2. sevişmek. sarılıb öpüşmek.
qoquz (1. < quru. 2. < kövuz: boş). yoxsul. zügürt. müflis.
qoquzlamaq
(1. < quru. 2. < kövuz: boş). yoxsullamaq. zügürtlemek. parasız qalmaq.
qoquzluq
(1. < quru. 2. < kövuz: boş). yoxsulluq. zügürtlük.
parasızlıq.

ulam ulam: takım takım. el el. des des. 2. me'mur. - qapı qolçusu: idare me'muru. 3. esg
er. serbaz. 4. gezme. gözetçi. ağalığın (devletin) yardımçı gücleri. polis. 5. budaq. üzv. 6.
naq. qanat. şaxe. şebeke. tarmaq6. darmaq. 7. me'muriyyet. 8. imza. - xanlığın, şahlığın qolu
ası: toğra. - toğralı kağız. - toğrasız heç bir neye baxılmaz. 9. yol. axar. tamar. damar. rı yerin damarlarına işledi. - daş atıb qolu yorulma: emeksiz, zehmetsiz bi neye yiyelenme
k. 10. yenğ. yanğ. bol yanğ.
ilari qol: ilgeqol. başdöl. telayedar.
qapı qolı: derbar çerikleri.
qol burmaq: qelebe çalmaq.
qoşunda olan sağ qol sol qol.
sağ qol ağalığı: binbaşılıq ile yüz başılıq arasında olan dercelerin en yükseyi, bu d
n yüksekdir.
çox qollu çangal: qaz ayağı.
qolı qulpı yox: qolı qulağı yox: tutacaq yeri olmamaq.
qolun dayancaq yeri: qoltuq. - qoltuqlu sendel.

qanatı yoxdur. 2. nersenin durumunda durduran, harmonısın saxlayan parçalar. istinadqah.
güc quvve. - qol qanatı kesildi.
1 . qolun dirsekden aşağ bölümü: ariş. 2. arabanın, daşqanın qolu: ariş.
qol ağası: yüzbaşı ile beybaşı arasında bir ünvan. {- sol qol ağası. - sağ qol ağası}
qola çıxmaq: qol gezmek: me'muriyyete çıxmaq.
ilari qol: müqeddime. - geri qol: quyruq.
qolı atmaq: qolı çıxmaq.
qolların açmaq: istemekde bulunmaq.
qol ordu: kiçik ordu.
qol vurmaq: bir aşağı bir yuxarı gezmek.
qol uzatmaq: qollanmaq. bölüklenmek.
qolu uzun: qolu yetir: sözü, hükmi keçer.
qol basdırmaq: qolun ağzın qıvırıb tikmekle eklemek.
qara qol: polis. jandarma.
qol qanat: el ayaq. cevarih. - qol qanatı kesik: qol qanatı qırıq: tapraşa bacarıqsız
qol yermak: yardımlamaq.
qolac qulac. iki qolun açıqlığı boyunda. iki qolun açıq olarken,
bir öbür ucuna dek olan aralıq. me'marların iki arşını.

ipi ki ölçer qıldı qulaç (qolac) \\ qılıb on iki min qarı, bir yığec: bir qulaclıq ip
ndis) qıldı on iki min defe (el). oldu bir ağac > > qoltuq.
yeddi qolac derin quyu.
qolac qolac: bol bol. çix çox. ferax ferax. qolaclamaq
1. qolacla ölçmek. 2
. ölçüb biçmek. 3. yeyin yerimek. iti
gedmek.
qolaçan çapul, dağıtma isteyi ile gezib dolaşma. - qolaçana
çıxdılar. - bizim yerlere qolaçan etdiler.
qolaq çolaq. beceriksiz. şil.
qolan - anli yahar qolanı: tepengü. tepengi. qalın qaltaq bellemesi.
qolanğ enli, yassı hörme qurşaq. yeheri heyvanın beline
bağlayan qayış. salıncaq, kuf ipi. çadırın qırağına tikilen
enli qalın şerit, zeh. ruban.
qolanğ yeri: atın belinin ortası.
qolanğ urmaq: salıncaqda ayaq üsti qarşılıqlı sallanmaq. qolapa
i daha deyilen ot.
qolayçı solayçı. başı soyuq. yaldızçı. yalandan işçi. üstün görü
işleyen. üstün gör işleyen. göz boyaçı.
qolayımsı
yesirce. rahatlıqla. zehmetsizce.
qolay

qolaylama

ağ saqqız

qolaylamaq
qolaylıq
qolaysızlık11
qolaysızlık11
qolba qolçaq

1. yesir. rahat. sehl. zehmetsiz. - qolay gala: rahat olsun. iş başında olanlara deyil
en deyim. 2. çara. tedbir. -qolayına baxmaq.
çox qolay, rahat nerse. eğlence. - bu iş ona ağlancadir.
qolay olmayan: ağın. ağır. gülbet. çetin.- bele gülbet işlere qatılmayın. - böyle işl
etdir.
tutamı qolay: dinc hallı. rahat.
solaylama. bezek. yalandan iş. yaldız. üstün görü iş. üstün gör işleme. göz boyama.- onun dip
ldızdır. - içi tezek, üzü yaldız. yarılamaq. yarımlamaq. yarısını bitirmek. yarısına varmaq.kullanış. kullanışlıq. uyğunluq. rahatlıq. - bu işin ön görüşü gözelisede kullanışı iyi degil
Kasıblıq. yarlıla^. yoxluk11. yoxsulluk. - yarlılığa ayıb yoku.
yarlıq9 yoxsulluq. kasıblıq. yarlıla11. yokluk11. - yarlılığa ayıb yok11.
kulbe. çalı çıpıdan ev.
1 . oyunçaq. mel'ebe. 2. qola, bileye taxılan hörme eldivan.

qolçı qolçu. gözetçi. bekçi. - tamuç qolçı: sınır bekcisi.
qolçılıq
qolçuluq. gözetçilik. bekçilik. qardiyanlıq.
qolçu qolçı. gözetçi. bekçi. avuş. qorucu. - tamuç qolçı: sınır
bekcisi.
qolçuluq
qolçılıq. gözetçilik. bekçilik. qardiyanlıq.
qoldam söğey. yardam. qolqapas. kömek.
qoldaş yardaş. yardaq. arxadaş.
qolqapas
qoldam. söğey. yardam. kömek.
qollamaq
kollamaq. kullamaq. 1. araşdırmaq. yoxlamaq.
axtarışmaq. - geçirin (xatirin) kullamaq. 2. gözetlemek.
intizarda qoymaq. - çağı kullamq: vaxıt keçirtmek. 3.
işletmek. qayırmaq. yiyelenmek. - onu o kullayır. qollanmaq
kullanmaq. 1. budaq
lanmaq. dallanmaq. inşiablanmaq.
münşeib olunmaq. 2. çatallaşmaq. işgilleşmek. müşgülleşmek. pürüzlenmek. bürküşmek. - iş buda
tmek. istixdam edmek. - uşaq (çırağ, şayırd) tutmaq. öğretci tutmaq. işçi tutmaq. - bit yol,
.
qollantı
budantı. dallantı. budaq budaq, dal dal olmuş. kesimiş
budaqlar toplusu.

qollıq köyneyin yenlerinin ucuna taxılan eğreti qolalı qolçaq
qoşu, cütü. - yaxalıq qollıq.
qollu elli. qulplu. yenğli. yenğli.- uzun yenğli, qıssa yenğli kot. alli qazan. - alli şamdan.
qolluq qulluq. qırnalıq. aralıq. ara. xaqanların sarayında, iç
ağası, nöker qulluqçuların bulunduğu yer, özgü dayre.
qolluqçu
qolluqçu. aralıqçı. araçı. qırna. - baş qırna. - ikinci qırna.
- salma qara qolluqçu: gece qara qol gezen qara qolçu.
qoloft koloftfars (< kop). {< külbüt. gülbüt. güblüt. güblüt}. qalın.
gobult. gobut. qalın. tox. qaba. kesif. zexim. qeliz.
qolsuz budaqsız. düz. saf.
qoltuqçu
1. öğcü. meddah. 2. bir şö'beni dolandıran qılavuz. 3.
entiqeçi. simsar. köy köhne alıb satan.
qoltuq 1. qol, köks ile omuzun qurduğu bucaq. 2. qırax. kenar.
bucaq. yan. quytu yer. - orası bir qoltuqdur: yan yerdir. -qoltuq devletler: qıraxda
qalan devletler. 3. bölük. şö'be. bucaqda yerleşn nerse. - qoltuq tükan, bang, meyxana, baq
qal: çüçenin bir bucağında, döngesinde olan tükan. 4. dellal. 5. qolun dayancaq yeri. - qoltu
lu sendel. 1. qolun dayancaq yeri olan sendel. - on qoltuq varıdı. 6. te'rif. yanğaş. me
dh. - qoltuq sürmak, galmak: qoltuğa girmak:
qoltuq altına almaq: qorumaq.

qoltuq altında çıxan çiban: köpak amciyi: köpak mamasi.
qoltuq altı: qoltuğun içi, oyuğu.
qoltuq dagangi: qolutuq ağacı. başda iki haçalı, qıvrıq ağac.
qoltuq yeni: qoltuq yenği: kürakanin galinin qoltuğuna girib qadınların içina çıxma r
.
qoltuq qabarmaq: şişmak. faxr edmak.
qoltuq vermak: şişirmak.
qoltuğuna vermak: 1. alina vermak. 2. şişirmak. qoltuqlamaq
qoltuğuna girmak
. şişirmak. madh edmak. ta'riflamak. qom
kom1.
qoma
koma. 1. koma. yığın koma. tob. 2. qoyma. atma.
buraqma. vaz'. tarh. - yapının atması: tarhi. - qanunun atması: tahi. - buyruqların atması:
tarhi. 3. koma. kom. yığın. 4. kiçik ağıl. 5. alvanaq > alunak. külüba. külba. daxma.
mütarakim koma: yığındı.
. - topraq koma, külba: turluq. turlaq.
dolaş ulduz koması: gazan, sayyar ulduz yığını.

toyuqları kümsle bala.
qomaq 1. qoymaq. qoyvermek. artıq tutmamaq. buraqmaq.
mane' olmamaq. icaze vermek. bir bağdan serbes buraxmaq. - qonaqları qomayın gedsinler
. 2. almaq. qebul edmek. - qonaqları hara qoyacaqsız. - qoymadı alam. 3. tutmaq. bulun
durmaq. bıraqmaq. - meni ac qoydular. 4. atmaq. yükletmek. vermek. - her kime bir iş q
oydu. - bu mala çox yük qoma. 5. nesb edmek. te'yin edmek. - üç keşikçi ora qoyun. - yeni qıl
vuzlar (müdürler) qoyuldular. 6. geymek. taxınmaq. - başlıq qoymuş. - bu paltarı daha qomayın
. tutmaq. bağlamaq. - süt qaymaq qoymuş. -yaram qatmaq qoyub. 8. yerleşdirmek. - uşaqları de
rse qoy. 9. hazırlamaq. - turşu qomaq. - yemek qomaq. 10. qurmaq. düzmek. - süfreni qoyu
nca bizi çağırın. - yemek qoysaz gellem. 11. qoymaq. vurmaq. basmaq.- barmaq basın.
- od qoymaq: od tutuşdurmaq. 12. qonulmaq. sürülmek. yapışdırılmaq. tedhin edilmek. - boya sü
- yağ sürülmak. 13. qoymaq. getirmek. soxmaq.- yoluna gatirmak. - meydana gatirmak. 14
. kilfet. keniz. dişi
qulluqçu.
ad qoymaq: ad taxmaq.
araya qoymaq: ortaya qoymaq. vasite edmek. -yoldaşlardan bir araya qoymalı.
asqıda qomaq: süründürmek.
aldan qomaq: buraxmaq. vaz geçmek. terk edmek.
ortaya qomaq: izhar edmek.
üzarina qomaq: üste qoymaq: artırmaq.
içari qomaq: içeri almaq.
baş qomaq: başdan keçmek.
yana qoymaq: saxlamaq.
bez qomaq: iplikleri parça toxumaq üçün dezgaha germek.
boş qomaq: mehrum buraqmaq. - o sizide boş qomaz.
tamal qomaq: köklemek. dikeltmek.
hala qomaq: duruma getirmek. - gör ne hala qodun meni.
minnat qomaq: başa qaqmaq.
yoluna qomaq: düzeltmek. tesviye edmek.
yola qomaq: yollamaq. göndermek. irsal edmek.
yolda qomaq: yolun ortasında buraqmaq.
qoyub gedmak: öksüz bıraqmaq.
qomalaq

qomalamaq
qomamaq qomat

qomba
qombul qomıt
qomma qomod

qompuz qomuqlamaq qonaç

komalaq. narsanin, başına dak duldurulması. komala, tapalama doldurmaq: toruq. doruq.
duruq. - duruqlu ölçak.
komalamaq. turuqlamaq. duruqlamq. narsani başına dak
duldurmaq. tapalamak. - ölçayi duruqladı.
komamaq.yığmaq. toplamaq. biriktirmak. komamaq.
komat 1 . komita. - icra komitasi.garka komatı. 2. ocaq.
kanun. - hançı komata bağlıdır.
komba. komba.cumba. kumba. Ca'ba < cım + ba.
qabırqa: qutu. basda. qabırcak8. qısqın.
gombul. apalaq. yapalaq. günda. tombul. iri.
quyu al, qırmızı. tünd, qoyu gilanar boyalı. - qomıt suci:
qırmızı şarab. - qomıt at.
komma. şişik. yuvarlaq
komod. işqab. dilab. dolab. narsa doldurmaq, qoymaq üçün, duvar oyuğunda, yaxud ayrıca yapılm
afasali, qanatlı qapılı olan içak yer. - dolabda saxlamaq. - dolaba qoymaq. - aşıq (aşlıq) do
- geyim dolabı. kompuz. şişik. toppuz. qoppuz. şişilmiş. şişirdilmiş. qumuq boyuna nisbat ed
pislamak. tarslamak. tam. dam. bucaq.

qonaqçıl
açıq qapılı.
qonaq qonağ. 1. yataq yer. yatacaq. yatcaq. - yolçuya qonaq
vermek. 2. oturaq. duraq. meks. qerar. - on günde bir gün qonaq etdik. 3. merhele. m
esafe. bir günlük yol. - burdan ora neçe qonaqdır. - bu yolu üç günde başa vurduq. 4. menzil.
sken. iqametqah. aramqah. - orda qonaq tuddu. - benqu qonah: aramqahi ebedi. 5.
tenebi. böyük otaq, dayire. - böyük xanlar qonaqları süslenmişdi. 6. bina. hikumetin yerleşen
ri. - devlet qonağı. 7. başda olan kepek. - baş qonağı otu: başın kepeyinin dermanı. 8. qonaq
: ordu. 9. qapı. - baş qonağı: tonğra. donğra. kepek. 10. meqsed. 11 . menzil. - erişir qonağ
sta geden. 12. atım. menzil. 13. turluq. torluq . durluq. devlet yeri. resmi yer.
çağrışsız giren qonaq: akdi. dalqavuq. tufeyli.
çağrılmamış qonaq: uyuntucığa.
qonaqların, görcülarin qonağı, otaqı: aralıq. ara. qonar
- qonar köçar:
ez yer değişen. köçebe. yürük.yaylaq
qışlaq edib, sürüsünü araxasıca düşüb, otlaq yerleri gezen el.
qonar köçar evli: köçebe.

qonazad xanezad. qul oğlu. ocaqçı.
qonc
başmağın, çekmenin baldıra gelen bölümü.
qonculus
qere qonculus. ummacı. umacı. yabanı qul. xoxan.
qebirden çıxan ölünü andıran şebeh. vampir.
qondaq qundaq. 1. sıx bağlanmış top nerse. 2. tekerleksiz top
qondar qondara
yatağı. 3. od tutuşdurmaq üçün yığılıb bağlanmış, buxcalanmış kövrek çör çöp. kov. - qondaqçı
i. 4. içine qonulub bağlanan yemşek. qadınların yalın, sade baş örtüsü. -baş qundağı. 5. qund
an. vaze'.

ökceli, seğeli, ağır ayaqqabı.
qondara kimi başmaqları ayağa geymakda yarayan buynuzdan, sümükdan, damirdan olan
yasıq arac: kerete. pilesgen. çekicek. çekecek.
qondaranın altını quran kavsala (mal derisi): taban. daban. - potunun dabanı sağla
mdı.
qondarma
tondurma. dondurma. toplama. yığma. yasama. 1. bir
yere yığıb bütünleme. 2. muntaj. 3. mesnoyi. tebiyi olmuyan. - dondurma daş: mesnoyi daş. teb
yi olmuyan.

dondurma duvar: beton arme. 4. düzme. yalan. saxda. düşma işlar, sözler.
qondurmaq
yerleştirmek. oturtmaq.
toz qondurmaq: ittiham vurmaq.
toz qondurmamaq: tebree edmek. - kendi südüyü kişiye toz qondurmaz.
qonğraqu
qonraq. tonquraq. naqus. çınqıraq. çan. zeng.
qonğramaq
ses qalınlaşmaq. bir şey. qonğşmaq
qonuşmaq.
qonğur 1. boz boya. topraq boyası. - qonğur al: > qumral: quyu
sarı. açıq sarı. buz ile al arasında bir boya. - qumral saçlı. -qumral saqqalı. 1. ürekli. ce
'. - qonğur alp.
qonıqmaq
qalmaq. elsizlemek. acizlemek.
qonışılan
arxadaş.
qonqaqlıq
dalqavuqluq. ekdilik.
qonqra konqra. köprü. - dörd köprülü duvar.
qonqur esmer. qumral. qonqur al.
qonmaq qonulmaq. qoyulmaq. 1. yerleşdirilmek. - bu sırçalar
nereye qonacaqdır. - yemek boşqabları oraya qonmaz. -dilaba qonsa iyi olur. 2. buraxılma
q. ötürülmek. terk olunmaq. - siqara qondu bitti. 3. çuqmaq. çoqmaq.

qonraq
qonsa
qonşu

qonşu
qonşum
qontuş
qonu

qonulmaq

qonulmaq

qonulmaq

çaqmaq. süzülüb enmek.
içine qonmaq. içe doğmaq: üreye doğmaq. sinux edmek. tonquraq. qonğraqu. naqus. çınqı
n. zeng. quş qursağı. quş qatı.
qonşu qonu.
qapı bir qonşu: qapıları bitişik qonşu.
qıyraq. qıyıraq. qıyıda olan. yaxın. yağuq. yoğuq. qerib. (# qıraq: uzaq). oylaşım. danşım. m
axışlı, dar qollu kürk. konu. 1. tutu. danışığa qoyulan nerse. 2. qonuq. qonaq.
eni qoni: enği qoni: enine boyuna. çoxdan çox. -oyanndığımda ani qoni gün yayılmışdı.
ni qonuna soyuqdu.
qomaq. sürülmek. yapışdırılmaq. tedhin edilmek. - boya sürüldü. - yağ sürülmak.
qonmaq. qoyulmaq. 1 . yerleşdirilmek. - bu sırçalar nereye qonacaqdır. - yemek boşqabları or
aya qonmaz. - dilaba qonsa iyi olur. 2. buraxılmaq. ötürülmek. terk olunmaq. siqara qondu bitti.
enilmek. düşelmek. - qonaqlar qonuldular.
qonumlu yonumlu. orınlı. sanalı. qısınlı. me'qul.
qonuşmaq
- ağız dolusu qonuşmaq: her gele danışmaq.
qonuşmaq
- asrüküna, keflica qonuşmaq: südreme.
qonuşma görüşme. ixtilat.
qonut (< qonmaq). 1. itaet. inqiyad. ibadet. 2. tapnaq. mescid.
- iki qoburlu qonut: iki minareli mescid.
qop
1. şişik. 2. yeke. iri. 3. baş. tepe. 4. seçgin. 5. düğün. 6.
başçı. müdür. 7. yardım. - qolundan qopanı ela: elinden
geleni ele.
qopa
qoba: 1. müheddeb. (# hopa. kova: müqeer). - qopa bayi:
maça bayi: külxan beyi. 2. bardaq. ayaq. qedeh.
qopab kopab. hubab. çopan. qopan. köp. kef. su üzerinde
oluşan havalı şişler.
qopal kopal. kupal. küp kimi. tobaç. qunt. biçimsiz. qıssa.
qoparan qaşar. qaşır. qaşıyan.
qoparılmaq
(ekin. yemiş). kesilmek. toplanılmaq. düşürülmek. - indi
yemiş qoparılmaz.
qoparma koparma. qoparılmış.
qoparmaq
aparmaq. qapmaq. yerinden almaq. çalmaq.
yağmalamaq. qesb edmek. götürmek. aşırmaq. çalmaq.
çapmaq. toplamaq. qanğırmaq. qanırmaq. qasmaq.

qopat qopca

qopca
qopcalamaq
qoplamaq
qoplatmaq qopmaq

sancı vermak. sancmaq. alıb götürmak. gedmak. - pıçaq barmağımım ucun götürmüş. - suyun axarı
içma içivi qoparır.
vurub qoparmaq. talamaq. dalamaq. talanlamaq. yağmalamaq. qanimat, asir götürm
ak. - qız dalamaq: tutub asir götürmak.
çakib qoparmaq: yolumaq. yolmaq.
dişlayib qoparmaq: ısırmaq. talamaq. dalamaq.- ayı dalamış.
qızılca qopat (qiyamat): valvala.
qurşaq, qayış kimi narsalari bağlamağa özal, dilli başlı böyük qopca: toqqa. tuqa. tu
olan toqası. - quşaq toqası. - qılıc qayışı toqası.
damir teldan olan arkakli dişili çangal. qopca ila iliklamak.
xoplamaq. qalqımaq. sıçramq. fırlamaq. şaxa qalxmaq. -at qalxdı. - balıq qalxdı.
xoplatmaq. qalqıtmaq. sıçratmq. fırlatmaq. şaxa qaldırmaq. - atın sakratib qalxıtdı. 1. (bird
lanmazdan.). qırılmaq ayrılmaq. qıtrılmaq düşmak. - ipi çakirdim qopdu. 2. birdan çıxmaq, üz

vermek. - hay qopdu. - qiyamet qopdu. 3. berk ağrımaq. -bağısaqlarım qopur. - üreyim qopur.
- göbeyim qopur. ödü qopmaq: çox qorxmaq.
könüldan qopmaq: vermesine ürek vermek.
her kime ürayindan na qopursa versin. qopmuş
qopuq. kesik. qırıq. sınıq. q
opoyoğlu
kopoyoğlu2. köpekoğlu. it oğlu. hin oğlu. qoppuz
toppuz. qompuz. şi
miş. şişirdilmiş. qopsa
her neyin düğme biçiminde olan bölümü.
qopsam - qopsam quşaq: resmi geyim. (# orta quşaq.
aralıq geyim. al geyim. bayağı qapsam, geyim).
qopsım resmi. - qopsım gediş: resmi gediş. - qopsım süre: resmi
zaman. - qopsıma uyğun: resme göre. - qopsım günay:
resmi selam.
qopturmaçı
gopturmaçı. bosboyçıl. boyçul. meddah.
qopuq qopmuş. kesik. qırıq. sınıq.
qopum burum. qıvım. - bir qopum: bir burum. bir qıvım.
qopun qupon. kupon. (< qoparmaq). kesilmiş kiçik parçalar.
qopuz kovus. kavıs.
qor
kor 1. açıqsız. ışıqsız. qaranlıq. - kor otaq. kor qendil. 2.
anlaqsız. qanmaz. beyinsiz. huşsuz. qaranlıq. - kor kişi.

3. çözülmez. qarışıq. - kor düyüm. - kor bağırsağ: güden. qalın bağırsağın bir bölümü. 4. kar
ik. mesdud. küt. qapalı. kesik. qunt. künt. kesmez. soqur. görmez. qapanmış. batmış. - soqur
kor siçan: soxulan dağ siçanı: soqur. 5. yanıb qızarmış kömür, odun. - qorın üstünde
odun çox qor tökür. - qor kimi altın. - kor aba: aba kömaci: gözü bağlı oyunu: bir neçe kişi
nefer uşaq) olub, birinin gözlerin bağlayıb, başqalarının çevresinde dolaşmaqla oynanılan bir
kor döğüşü: göz gözü görmaz döğüş: kor koruna döğüş: birinin birinden savsız, izsiz,
kor topal: seqet. qusurlu. topal. me'lul.
kor sıçan: köstebek.
kor qaya: denizin içinde olub görünmeyen qaya.
kor ışıq: kor çırağ: kor qendil: çox esrük: berk kefli.
korkoruna: qefleten.
kor gözlü: nankor. kaferi ne'met.
kor yol: çıxmaz. çıxmaz yol. bünbest.
kor kötük: kötük kimi: berk kefli. zil zırna.
ölünün gövru: başıva and olsun: - kor ölür badam gözlü

kor boğazlıq: oburluğ. qarımpalıq.
qora
< qoğara. 1. qoğmaq, oğmaq üçün arac. eğik, ufaq, ince
dişli, yontmaq üçün kesici arac. 2. ititmek aracı. yonac. yonqac. suğan. soğan (< su: iti) >
uhanfars). 3. qoraq. yaxan. yandıran. acıdan. - can qorası: cana düşen od. - iç qorası: iç ağ

di. 4. acı. odlu. 5. qoğara (<< qoğ). xure. aşıla. akıla, cüzam. yenir keseli. 6. quruq. her
eyin xamı. yemişlerin xamı. özellikle üzümün xamı, yaşılı, ekşisi. - quruq suyu: qora suyu. a aşı. - xurma quruğu. - zeytun quruğu.
qaya quruğu: damda duvarda biten bir bitgi.
qora sıxı: qora su. qora suyu.
şarab, qora, lumu suyunudan qabda qalan köçak: tırtır.
lığ.
qorada qurada (< quru). qurumuş. alızlamış. zayıflamış.
esgimiş. yıpranmış. işe değmez yaramaz. bitmiş. qorada oyu (fikir). - qorada qılınc. - qorada araba.
qoraq qora. 1. yaxan. yandıran. acıdan. - can qorası: cana
düşen od. - iç qorası: iç ağrısı, derdi. 2. acı. odlu. 3.
teneke. peneke. penahqah. yalı. yalqı. yalıq.
qoşun qoraqı: orduqah. ortaqu. ordu. ordu qerargahı. toyka.
qoratmaq
koratmaq. xor tutmaq. korlatmaq. yıpratmaq. esgitmek.
qorcı 1. görci. bekçi. mahafiz. 2. cübbeçi. cübbeli. yeniçeri
ocağında özel qol, sinif.
qordon 1 . kordonlatin. qoruyan, saxlayan, yığan, bağlayan, ayıran,
sağlayan, berkiden arac). ip. sap. sınır. - yükleri qordonla: iple. - qızıl qordonlu saat. 2
. qeretine. - qordonda saxlamaq: qeretinede saxlamaq. 3. silsile. sıra. - qaraqol
qordonu.
qorgözlü
korgözlü. nankor. kaferi ne'met.
qorğan qala. - qala olmaq: bir tabur, bir bölük esgerin arxa arxa
verib, dörd sıralı bucaq durmağı.
qorxaq quş ürekli. üreksiz. ürkek. (# ülkak ağa beygiri. güstax.
cesaretli).
qorxmaz yırtlaz. utanmaz. uyatmaz. güstax. arsız.
qorxu dehşet. titreş. qorxunc. velvele. tezik. ürkü. vehşet.
qorxunc titreş. qorxu. vehşet. dehşet.
qorxutmaq
titretmek. ditretmek. yöntürmek. salqıtmaq. sarsıtmaq. -sertlikile her k
esi titratmişdir.
çox qorxutmaq: işetmek.sıçdırmaq.
qorı
qorı. qorılıq. park. kandda şaharda qorunmuş ağaclıq,
ormanlıq, çimanlik, göylük yer.
qoridor koridor. gazindi. dahliz.
qorixtafars
gırixta. gerixta. qırmış. qoğqun. qaçmış. qaçqın.
qorıq qorluq. 1. közük. közlük. iyica tutuşmuş kömür. köz
durumuna galmiş kömür. 2. közlük. qor, köz qoymağa
özal qab.
qorılıq qorı. park. kandda şaharda qorunmuş ağaclıq, ormanlıq,
çimanlik, göylük yer.
qorımaq görmak. yetmak. çatmaq. kifayat edmak. idara edmak.
kafi olmaq. vafa edmak. - bu para xarcimizi qorımaz. - bu
bizi qorımaz. - bu bahalıqda qorunmaq çox zordur. qorıstan
gorıstan.govrıstan. gömüklük. qabristan.
qorıtmaq
1. baklatmak. gözatmak. hifz etdirmak. - qorıları qorutmaq
garkir. 2. çit, xandaqla ayırmaq. - man öz yerimi
qorıtacağım.
qorizfars
geriz. kariz. giriz. geri dönma. qaçma.
qorkoruna
korkoruna. qaflatan.
qorqaq qorxaq. ödlak. üraksiz. tabansız. dabansız. dayanmaz.
ökcasiz. dabansız. quşqulu. mütaraddid. sübatsız. muqavimatsiz. - çox qorxaq: tavşan ürakli.
qorqaqlıq
qorqan

qorqanlamaq
qorqatmaq qorqmaq

qorqmamaq
qorqmaz qorqmazlıq qorqmuş qorqu

qorqucu
qorxaqlıq. üreksizlik. tabansızlıq. dabansızlıq. dayanmazlıq. cesaretsizlik.
qala. qalaq. gürşad. quşaq. qurşaq. istehkam. qoruyan.
avuqat. (< av). müdafie eden.
qalaqlamaq. gürşadlamaq. quşaqlamaq. istehkam
yapmaq.
beqletmek. baxtırmaq. gözettirmek. qorumaq.
birdan bira bark qorxmaq: dodaq yarılmaq.
qorxub ürkmak: talaşlanmaq. qışqırmaq. qorxmamaq. üz tutmaq. çekinmemek. üze gelmek.
üzüne qarşı söylüye bilmek. - söylemeye üzüm tutmur}. qorxmaz. alınlı. güstax. ataq. savruq.
. ataqlıq.
qorxmuş. ürkün. yılmış. yılğın.
qorxu. 1. çekinme. ehtiraz. ictinab. hezer. 2. ürf. ürkü.
ülkü. dehşet. ürkü. quşqu. quş kimi ürkme. asavlıq.
qorxu quran. qurqut. qorqut. qorxucu. qorxulu. qorxuz. qorxu veren. yavu
z.
qorxucu. qorxu quran. qorxulu. qorqut. qurqut. qorxuz. qorxu veren. yavuz.

qorqulu qorxulu. qorxu quran. qurqut. qorqut. qorxucu. qorxulu.
qorxuz. qorxu veren. yavuz.
qorquluq
qorxuluq. 1. düşmek, girmek çıxmaq qorxusu olan yerde
düvar, barmaqlıq, başqaları çekilen qıraqlıq. qefes. nerde. - basamac (pillekan. nerdüvan) qo
luğu. - gedik qorxuluğu. - qorxuluğu sınıq köprü. - (dam. dere. pencere. qapı ) qorxuluğu. 2.
u veren nerse. - bosdan qorxuluğu: quşları ürkütmekde, adam şeklinde, ağacdan, parçadan yapıl
rse. 3. dağıl. uçanları dağıtmaq, qorxutmaq üçün, tarlalarda qoyulan, cında parçadan, adama o
4. gumbulti. gömüldi.
qorqut qurqut. 1. qutluluq, seadet himi, remzi, haçarı. 2. (quyma,
bulamac kimi ) quyuq nerse. çökenti. 3. halva ki yağ ile undan yapılır, sucuqsuz (şekersiz)
olub, dişsiz yaşlılara, cocuqlara yedirilir. - qorqutdan yanan, yoğurdu püfler. 4. qorxu q
uran. qorxucu. qorxulu. qorxuz. qorxu veren. yavuz.
qorqutmaq
qorxutmaq. ürfelemek. ürkütmek. ülkütmek. dehşet vermek.
qorqutmaq
qorxutmaq. yıldırmaq. ürkütmek.- düşmanı yıldırdıq. -yıldıran kesel. - bu ısı
qorquz
qorlaq qorlama

qorlamaq

qorlanmaq

qorlaşmaq qorluq

qormaq
qornıc qornu

qorxuz. qorxu quran. qorxulu. qorqut. qurqut. qorxucu.
qorxu veren. yavuz.
yaraq.
korlama. 1. görmeksizin. çeklemsin. texminen. 2. bilmeksizin. bilmiyerek.
korlamaq. 1. e'tibardan salmaq. - sizin yanızda biz korlandıq. 2. nersedin, nerseden
isteyi, iştahı gidermek. - arada sırada neyise yesen iştahın korlaşar. korlanmaq. xestelenm
ek. çerlenmek. iğlenmek. iklenmek. yiklenmek. qemlenmek. ağrınmaq. çorlanmaq. pozulmaq. ri
vacdan düşmek: korlaşmaq.xorlaşmaq. tepişmek. biribirin çekememek. qorıq. 1. közük. közlük. i
uş kömür. köz durumuna gelmiş kömür. 2. közlük. qor, köz qoymağa özel qab. 3. sağırlıq. tutuq
yuvmaq. yavsamaq. yüvmek. yüvsemek. erişmek. varmaq. mal vererek könül almaq. çerçive. qasna
. qab. - bu çekinin qornıçı esgimiş. 1. kelepetçilerin belde daşıdıqları yağlıq buynuz.2. tüf
doldurmağa özel buynuz barutluq.
qoroğlu

qorsa

qorsan qorset

qoru qorucaq qorucu qoruğlamaq
qoruka
qoruq qoruq
qorul qoruma
koroğlu. kinaya olaraq qarı, qadın. - bir koroğlu bir
ayvaz: kandimla arvadım. çoxluğ değilim.

korset. (: qoruyan. < qor. qur. qorumaq: yığmaq). qadınlar
döşlarin yığmaq, dik saxlayıb gözal, şişik görsatmak
üçün taxdıqları inca, güda, sart yalak, içlik.
qorucu, bakci güc.
korset. qorsa. (: qoruyan. < qor. qur. qorumaq: yığmaq). qadınlar döşlarin yığmaq, dik saxlay
gözal, şişik görsatmak üçün taxdıqları inca, güda, sart yalak, içlik. himaya. qanat. - onun q
böyüdü. qarucaq. baklama. baklak. duracaq. avuş. qolçu.
quruğlamaq. xalfalamak. qilaflamaq.
kandisina "damir tikani" adı verilan bitginln "putraq".
"pıtraq" deyilan meyvasi - yapuşqaq.
kirman. çapar. hisar. qalay. qaraq. saxlayan.
1. xisusi. 2. şaxsi. 3. mahavvata. 4. mahfuz. 5. ayruq.
ayrılmış yer.
"istan" aki qarşıtı. - qamış qorulğı: qamışlıq. neyistan. baklayiş.
qorumaq

qorunmaq

qoruyan
qoruyan qoruzlanmaq

beklemek. qorqatmaq. saxlamaq. alqulamaq. alıqomaq. alıqlamaq. asrağamaqcığa. asramaqcığa esi
etmek. esirgemek. saqmaq. saqınmaq. seyanet edmek. himaye edmek. tutmaq. hifz edme
k.
tanrı asirgasin: asrasın.
o menim oğlummu çox saqınır. - gözüvü saqın.
qiymetleri tutun: enmeye, qalxmaya qoymuyun. barımaq. barınmaq. sığınmaq. sapranma
q. siper altına almaq.
baqan. baxan. dolandıran. idare eden. idareçi. dayreçi. dayrac. esirteyici. esirgeyen.
qorqan. avuqat. (< av). müdafie eden.
qavrıyan. qavruyan. qavuc. qavuş. qapuş. qovuş. qovuç. qabuş. qavuçq.
xoruzlanmaq. qoqoruzlanmaq. sivri sivir, dike durmaq. 1 . qaba. qabarmış. qocaman. böyük
. 2. güclendirici söz.
qos qocaman. - qos qoca qaya. 3. qıs. qas. "q" ile başlayan bir sıra sözlerin başına
gelib, anlamın gücletir. -qas qatı. - qos qoca. - qıs qıvraq.
kös götürüm: büsbütün götürüm. heç yerinden qalxmaz.
qos qocaman.
qosa qosaman qosquslanmaq
qoş

qoşa qoşaç

qoşada qoşadfars

qoşaq qoşaldama

qoşaldamaq

kosaman. teke. öncü. başçı. qılavuz. qabarılmaq. qabarmaq. şişmek. fexr edmek. qoşulan nerse.
l. şey şüy. köç. qoşu. quşbara. güşbere. qoşbara. sırğav. sarılan asıan nerse. cihaz. vesayil
qoş sürmak: cüt sürmek. qoş. cüte. cüt.
qoçaç. (< qoşmaq). 1. arabaçı. daşqaçı. faytunçu. at qoşmasını bilen kişi. 2. qoşı. qoçı. her
mi araba.
<
güşad. açıq. ova.
<
küvşad. küşad. kovşad. koşar. küvşar. (< kövşad< kovşamaq: açmaq. qazmaq. ). 1. açma.
d edmak: qapını açmalamaq. 2. açılış. iftitah. -kitabevinin küşadı.
qılınc. yaraq.
iki, neçe nersenin bir birine qoşaqlı, qovşaq qoyması, bağlaması, birlikde çekmesi, sürmesi,
edmesi. bir birine qoşaqlı, qovşaq qoyulmaq, bağlanmaq, çekilmek, sürülmek, idare olunmaq.
qoşaldı
qoşamq qoşantı
qoşar

qoşbara
qoşdaşmaq
qoşdı
qoşdırı
qoşdırmaq

qoşdurmaq

iki, neça narsanin bir birina qoşaqlı, bağlanıqlı qoyulması, çakilmasi, sürülmasi, idara olun
ak. cütlamak.
qoşulacaq narsa. - geyinti qoşantı: qoşu qoşantı: takı takım: bir al geyima garakli narsalar.
kmil geyinti. koşar. küvşar. küşad. kovşad. küvşad > qoşadfars. (< kövşad < kovşamaq: açmaq.
açma. fath. -qapını kövşad edmak: qapını açmalamaq. 2. açılış. iftitah.
kitabevinin küşadı. - yeni şahrin küşadı. 3. oyun yolu. -tük küşadı: türka sayaq. tür
. marasim.
küşad vermak: yayı açıb, dartıb atmaq. - yaya küşad vermak.
quşbara. güşbara. qoşulan narsa. qoş. köç. qoşu. köç. sırğav. sarılan asıan narsa. cihaz. vas
aq. yığışmaq. qoşuqlanmaq. birlaşmak.
telgiraf. telsik (< talasik). telgiraf.
1. telsikmak. telsiklamak. (< talasik). telgiraf vurmaq. 2. talasik çatdırmaq. tizik
yeritmak. ivdirmak. qaçdırmaq. aşdırmaq. talastirmak.

qoşı
qoçı. 1. taxım. toplum. 2. süri. 3. sıra. qat. sinif.
- toplum çoxlu qoşulardan qurulur. - hançı qoşudansız. 4.
qoçaç. otaq kimi her yanı pencereli araba. 5. altı boş,
yerden uca ambar. (aşlıq, den döş, başqalırı qoyulur).
qoşılmaq
qaçınmaq. ivilmek. telesmek. tizik yerinmek.
çaqqanmaq. çaqlanmaq. - böyle qoşılmaz. qoşılmağında çeki, heddi var.
qoşış qoşu. qaçu. qaçış. ivme. hervele. yüryüş. telesik. qoğala
qaç.
qoşışmaq
qaçışmaq. seqirdişmek. birlikde qaçmaq.
qoşqu qoşuq. tirenti. direnti. müzahim.
qoşlamaq
eşlemek. aşlamaq. aşılamaq.
qoşlaşmaq
qoşdaşmaq. qoşuşmaq. yığışmaq. qoşuqlanmaq. birleşmek.
qoşma 1. aşı. peyvend. 2. quşma. qoşuq. quş kimi atılıb düşme.
oyun, tepsi, reqs havası.
qoşmaq 1. düzmek. sıramaq. sıralamaq. - söz qoşmaq. - orda ne
düzüb qoşursuz. 2. yaraqlamaq. hazırlamaq. bağlayıb qurmaq. - qoşu qoşmaq: cüt qoşmaq. 3. mun
ek. -araba qoşmaq. 4. yoldaştmaq. birkitmek. birlikde göndermek. terfiq, hemrah edmek.
- yollar qorxuludu,

karvana neçe yaraqlı qoşun. 5. artmaq. artırmaq.
yapışdırmaq. yaxışdırmaq. yaraştırmaq. şerik edmek. tanrıya yardımçı qoşmaq. 6. qaçmaq. eşginmek. eşgin
yerimek. 7. üşirmek. üşmek. yığılmaq. toplanmaq.
qoşnı heyvanların qoşlaşması, cütleşmesi. - güzda qoçları
qoşnı üçün sürüya qatmaq çağı: qoç qatımı.
qoşnımaq
küsnemek. talabsımaq. dalabsımaq. qızmaq
qoşu
1. taxım. takım. qapama. desd. yamtaq. vesayil. ayaq.
eşya'. şey şüy. qurqu. alat edevat. melzeme. qur. yaraq. eslehe. qurqu. 2. qoş. köç. qoşulan
se. quşbara. güşbere. qoşbara. sırğav. sarılan asıan nerse. cihaz. vesayil.- bağban qurqusu.
akımı. - yataq takımı. - at takımı. - yolçı takımı. - çubuq takımı: çubuğun başlığı. - karaka
. 3. qaçu. qaçış. qoşış. ivme. hervele. yüryüş. telesik. qoğala qaç. 4. yarış. - qoşu atı. qoşu öndüli: yarış mükafatı. 5. oyun havası. 6. yoldaş. hemrah. 7. qat. takım. desd. set. - b
geyim. - bir qat istikan.
bağban qurqusu. - çay takımı. - yataq takımı. - at takımı. -yolçı takımı. - çubuq tak
ayaqlı ev: dayalı döşenli ev. - qoşu qoşantı: geyinti

qoşantı. takı takım. bir el geyime gerekli nerseler. tekmil geyinti.
qoşu tutamı: şe'r sebki. - qapama çıxmaq: xelet vermek. -qapama baha: paltar parası,
bahası. paltar değeri, çalışı, değişi, bedeli.- on qapama paltarım var. - qapama baha: palta
ası, bahası. paltar değeri, çalışı, değişi, bedeli. - ev qapaması: ev şey şeye, vesayili.
takım yapmaq: nersenin desdin, setin, bütün biçimin işlemek. - takım açmaq: yanqın tu
basın itice qoşdurmaq.
ayaq takımı: ayaq qoşu. - onbaşı takımı: onbaşı ile yanındaolan on kişi. - bir takım
erle qara ciyer birlikde. bir des ciyer. - bir takım: bir para. bir bölük. bir qism. b
ir zümre. bir sinif. sınıb. be'zi. bir miqdar.

qoşuq 1 qoşqu. sirud < sayaş. sayraş. 2. yaruq. ası. fayda. 3.
tirenti. direnti. müzahim. 4. qoşuntu. müzahimet. 5.
quşma. qoşma. quş kimi atılıb düşme. oyun, tepsi, reqs
havası. 6. ortaq. şerik. 7. ehli. qoşuqlanmaq
qoşuşmaq. yığışmaq. qoşdaşmaq. qoşlaşmaq.
birleşmek.
qoşuqluq
asav heyvanları yaraşdırmaq, alışdırmaq üçün
qapadıqları yer.
qoşumca qoşum. zemime.
qoşum

qoşun

qoşuntu
qoşur qoşuş
qoşuşmaq

qot
qota
qotan

1 . heyvanın araba, daşqaya taxılması. - qoşum atı: daşqa atı. 2. araba, daşqaya taxılan heyv
qoşuqların topu. - araba ile atı ucuz almış isede, qoşumu çoxa çıxdı. - gözel bir qoşum almış
geyim. taxım. bütün örtek. 4. qoşumca. zemime. leşger: toyınka. ordu. qoşulmuş, toplanmış el.
ak: leşger göndermek.
- qoşun qoraqı: orduqah. ortaqu. ordu. ordu qerargahı. toyka.
1. uyuntu. azarkeş. terefkeş. tevabe'. 2. yaramaz. darqaşayıt. direnti. yardaq. 3. müzahim
et.
>
qişr. qoşulmuş, yapışmış nerse. deri.
>
kuşişfars. çeke. çekiş. çalış. se'y.- birlikda qoşuş: birlikde qoşuşub yardımlaşma. k
esici imumi. 1 . yığışmaq. qoşdaşmaq. qoşlaşmaq. qoşuqlanmaq. birleşmek. 2. tepinişmek. tengi
işmek. tekapuya düşmek. üşüşmek. qaça qaça düşmek. 3. üşüşmek. yığlışmaq. toplaşmaq.
kot. xot. kerik. arxalıq. qollu, qolsuz, yarım etek geyim. kota. kut. odun. qaba. yoğu
n.- odunun biridi. qutan. böyük pulluq, bağluq, saxluq.
qotazlıq
tapalik. qotuzluq. topuzluq.
qotra qutra. bandıra. mandıra. bağuq. bağus. bağuş. çitaş.

çiqtaş. ayrılmış bölük.
qotur tanqalaq. danğalaq. danqa. göbut. quduz. qaba. gür. iri
gövdali. qılıqsız. budala. küp.
qotuz qutas. xotas. xotuz. - böyük sarquclı durna, ki tüklari
tuğlaya, qotuza taxılır: qarqara.
qotuzluq
tapalik. qotazlıq. topuzluq.
qov
kov. kof. > Cof. 1. cuy. cuv. cub. iv. iz. arx. 2. gavir.
kavilmiş. oyuq. 3. kuy. döşak. düşük. dik olmayıb alçaq yer. açal. açıl. açıq.
- od tutuşdurmaq üçün yığılıb bağlanmış, buxcalanmış
kövrak çör çöp. qondaq. qundaq.
qova
kova. 1. hopa. müqaar (# qopa. qoba: mühaddab). 2.
qaval. qalay. şişik. yalançı, üzdak (sathi) süs, bazak. -bildiyin bu qadar, qalayın naradan.
atalıq qalayı kişiya yaramaz: atasının ad sanına güvanmak (sevinan) kişiya yaraşmaz.
qovak - daraq kovak: bursuq
qovalamaq
arxasına düşüb tutmağa çabalamaq. - ovu ninina dak qoğaladı. ta'qib edmak. gi
örtülü, qaçaq narsani
qoğaladı. - işsiz qalıb bir iş qoğalır. - fürset qovalamaq. kendi menim yoxluğumu qovalır. qovalamaq
qoğalamaq. arxasına düşüb tutmağa çabalamaq. g
örtülü, qaçaq nerseni aramaq. beklemek. gözlemek.
te'qib edmek. - ovu ninine dek qoğaladı.- oğruları sınıa dek
qoğaladı. - işsiz qalıb bir iş qoğalır. - fürset qovalamaq. kendi menim yoxluğumu qovalır.
qovang kovang > havang. soxqu. soxu. dibek.
qovanoz ağzı geniş, dar qab. darı, barıt, turşi kimi nerseler
qoymağa yarar. kiçi küp. küpçe. küpeç.
qovaz kovaz 1. kovazan. cuvazan. çuğun (< kovun). dibek.
heveng. 2. sumaxbalan. süzgeç.
qovazan kovazan. 1. cuvazan. kovaz. çuğun (< kovun). dibek.
heveng. 2. sumaxbalan. süzgeç.
qovduş govduş. - govduş yuvarlanıb, duvağın tapıb: qazan
yuvarlanıb, qapağın bulmuş: iki arxadaş, iki qarı birbirine
uyğun.
qoverma boşama. salıverme.
qovğa henqamafars < hangama. hengirti. şamata. guruldu. aşub.
bulğaq. belva.

qovı
kovı. qovuq. kovuq. qarabex. bedbexd. eliboş.
qovqa ğoğa. uğraş. savaş. vırqaç. vurqaç. çekbek.
qovqalaşmaq
qoğuşmaq. itişmek. birbirin qaqmaq, itelemek.itişmakdan işlemeye çağ tapmır.
qovq
qoq. bir çeşit kömür ki, kürede bir qeder yandırılıb
çıxardıqdan sonra yandırılmağda işlenirlir. bu kömürün
tüstüsü az, istisi çox olar.
qovl
- qovlundan çönmak: sözden dönmek.
qovlaq kovlaq. külak. qulplı derin kirdel, qab.
qovmaq (<> kov). kovmaq <> kavidan. boşatmaq.
qovmaq qoğmaq. sürmek.
qovrıstan
govrıstan. gorıstan. gömüklük. qebristan.
qovşad kovşad. küşad. koşar. küvşar. küvşad > qoşadfars. (<
kövşad < kovşamaq: açmaq. qazmaq. ). 1. açma. feth. -qapını kövşad edmak: qapını açmalamaq. 2
kitabevinin küşadı. - yeni şehrin küşadı. 3. oyun yolu. -tük küşadı: türke sayaq. tür
. merasim.
küşad vermak: yayı açıb, dartıb atmaq. - yaya küşad vermak.
qovşaq 1. bitşik. yapşıq. 2. qavşaq. bitişik. yanşaq. müttesil.
peyvesde. 3. qoyar. rabit (sim). 4. qoyar. axan suların

qovşal qovşan qovucu qovuç
qovuç qovuq

qovun

qovuş

qovuşdurma qovuşmaq
qovuşmuş qovuşuq

bir yere tökülen ağzı. iki suyun birbirine qovuşan yeri. mülteqa.
kovşal. axıltı. axal. axsal. aşqal. bekara. zibil. ( kov. kav > ) kovşan > kaşana. yuva. ev.
çuğul. ırman. yermen. carçı.
qovuş. qavuc. qavuş. qapuşqabuş. qavçuq. qavuçq.
qoruyan. qavrıyan. qavruyan.
qovuz. cin çarpması eseri.
1 . kovuq. kerek. qoyuq. quyu. oyuq. 2. qarabex.
bedbexd. eliboş. kovı.
kovun. > çuğun kovaz. kovazan. cuvazan. dibek. heveng.
qovuç. qavuc. qavuş. qapuşqabuş. qavçuq. qavuçq. qoruyan. qavrıyan. qavruyan. qavuş. ulaşı. g
ulaqat. bitişdirme. ilsaq.
qavuşmaq. ulaşmaq. görüşmek. çatışmaq. yetişmek. mulaqat edmek.
qayıtmış. rehmetlik. - qovuşmuş atam böyle buyuyurdu. ekrin (< akilmiş. tikilmiş) tikin. yaxı
yapışıq.
Ho\/ı ı+
qovuz

nonı ı+

qovuç. cin çarpması asari.

qoy
1. kiçik körfaz. danizin qaraya ilarlamiş, yeldan
qorunmuş bölümü. doğal liman. - gamiçi gamini fırtanaya qarşı barındırmaq üçün bir qoy arayır
a oxşar olub, çevrasi qorunmuş yer, bucaq. - ovada, tapalar ortalarında bir qoy yapır.
qoy
1. qoyu. icaza. cavaz. 2. quy. top. yuvarlaq.
- man yaşlıq qoyka: dört yaşını keçan qoyun (yalnız qoyun
için).

qoya
ambar.
qoyan keçan. keçmiş. sabiq. - qoyan il. - qoyanlar qorunmasın,
qoyulsun burxılsın.
qoyan qoyar. 1. keçiran. keçirdan. icra edan. 2. becaran. 3.
qoyıcı. vaze'. vaz' edan. - yasaq qoyucı: qanun salan. 4. vaze'. qondar.
qoyar qoyan. 1. heyvanlara, kölalara söğülan bir söz. "ağızdan
salya saçan" anlamınadır. 2. keçma. keçiş. mirur. ibur. 3. qovşaq. rabit (sim). 4. keçiran. k
an. icra edan. 5. becaran. 6. qoyşat. qoyaş. keçilan. keçma. carayan. macara. - buda biz
im qoyşatımız. - maraqlı qoyarlar

qoyarlamaq qoyarlanmaq qoyarmaq qoyaş

qoydurmaq qoydurmaq

qoyıcı
qoyqulaştırmaq

qoylu

söylediler. 7. axan suların bir yere tökülen ağzı. iki suyun birbirine qovuşan yeri. qovşaq.
qa. uralamaq. düzeltmek. miyzanlamaq. uralanmaq. düzenlenmek. miyzanlanmaq. keçmek. keçişm
ek. mirur etmek. ibur edmek. qoyşat. (> qozaştafars). 1. keçmiş. keçen. öten. sabiq. -qoyaş i
. - qoyaştalar: keçenler ötenler. 2. salami. fayiz. behre. - yüze on qoyaşla para verir. bu il qoyaşlar artmış. 3. qoyar. keçilen. keçme. cereyan. macera. - buda bizim qoyşatımız. raqlı qoyarlar söylediler. dincetmek. rahatlatmaq. sakinletmek. sakitletmek. qodurma
q. taxdırmaq. yapışdırmaq. ilqa' edmek te'liq edmek. - bu çekinin qornıçı esgimiş, başqasın t
yan. vaze'. vez' eden. - yasaq qoyucı: qanun salan. quyulaştırmaq. qoyulaştırmaq. bekitlem
ek. açıqlığın, boşluğun gidermek. qelizletmek. - pekmezi bir az daha quyulaştır. - durum ged
qoyulaşır. - bunun göyün quyulaştır, sarısın aç.
oranlı. orqanlı. ornaqlı. biçimli. endamlı. çekli. çekimli. şekilli. gözel.

qoyma 1. eğreti. sünni. ekme. eklenmiş, yapışılmış. doğal, tebiy
olmayan. - ağrati diş: qoyma diş. - ağrati saç. 2. oturma. qaş. - üzüyün oturması. 3. qoma. a
raqma. vez'. terh. - yapının atması: terhi. - qanunun atması: tehi. -buyruqların atması: ter
hi.
qoyma aralıq: perde. ur. hayil.
qoymaq qomaq. 1. qoyuvermek. uzatmaq. buraxmaq. serbes
ötürmek (# kesmemek). - saç, dırnaq, ağac uzatmaq. 2. oturtmaq. vez' edmek. 3. ötmek. güzeşt
ek. keçmek. bağışlamaq. boşuqmaq. 4. urundalamaq. yerleştirmek. texsislemek. 5. qomaq. vurma
q. basmaq.-barmaq basın. 6. dincelmek. rahatlanmaq. sakinleşmek. sakitlenmek. 7. qom
aq. getirmek. soxmaq.- yoluna gatirmak. - meydana gatirmak. 8. taxmaq. asmaq. il
işdirmek. rebt edmek. tikmek. taxmaq. vez' edmek. - ad taxmaq. 9. tökmek. çekmek. axıtma
q. 10. bıraqmaq. ötürmek. vermek. vez' edmek. - bunu hara bırakım. -qanun bırakdılar. - onu m
ne bırak. - paranı banga bırak.
tutunu (perde) qornıça taxmaq. - börki çiviye tax. - köyneye düyme tax. - işa qoymaq:
qayırmaq. qulluğlamaq. xidmet vermek.
-

işi asqıya qoymaq: yubatmaq. - yerina qoymaq: ütülemek. çıxıq nerseyi taxmaq.
sıkıya qoymaq: öğretmek, terbiye üçün qadağlamaq.
başa qoymaq. tutmaq. - dilek (niyyet) tutmaq. - biriynen sözü tutmaq.
işi gilifina, qılıfına qoymaq: qabına, yerine qoymaq.

üz qoymaq: üz tutmaq. yönelmek.- işler iyiliye üz tutdu.
acımıyaraq qoymaq, vermak, edmak: bağışlamaq. bezl, feda edmek. esirgememek. qıymaq.
- parasın qıyamır. -parasına qıyıb bu kitabı almadı.
qarar vermak. 1. yerleştirmek. 2. qayırmaq. berkitmek. 3. şert edmek. merclenm
ek.
qoymamaq
qadamaq. tutmaq. men' edmek. - ayağından tutdu.
qoyn
- arkak qoyn: qoç. gebeş. qabaş.
qoyşat qoyaş. (> qozaştafars). 1 . keçmiş. keçen. öten. sabiq. qoyaş il. - qoyaştalar: keçenler ötenler. 2. salami. fayiz.
behre. - yüze on qoyaşla para verir. - bu il qoyaşlar artmış.
3. qoyar. keçilen. keçme. cereyan. macera. - buda bizim
qoyşatımız. - maraqlı qoyarlar söylediler.
qoytu qoyu. qutru. salı. burax. ötrü. çıxı. me'zuniyyet. ruxset.
qoyu

qoyuq

qoyu

qoyulan yer

1. qoy. icaza. izn. cavaz. - qoyu qırmızı: tuğla alı. 2. yağız. yanğız. yanmış. küymüş. asmar
dözü. sabr.
5.
dinic. aramiş. 6. bolun. verilmiş söz. 7. marc. şart. 8.
qutru. qoytu. salı. burax. ötrü. çıxı. ma'zuniyyat. ruxsat.
icaza. 9. quyu. qalın. qaliz. yoğun. kasif. yoğ. 10. yanıq.
tünd. 10. quytu. içarik. içdan iça olan. gizli, örtülü,

qaranlıqca yer. - qoytu yer. qoytu bir otaq. - yanıq boya. yanıq qara.
qoyu vermak: sarqıtmaq. uzatmaq.- saçların sarqıtmış. -saqqal sarqıtmışlar.
qoyu qırmızı: yipinka. - qızıl bayın: yipqil. yipqin.
1 . burakı. matruk. 2. cayiza. padaş. mükafat. 3. karak. kovuq. quyu. oyuq. 4. qırıq. 5. q
arardad. ahd. peyman.
6.
quyuq. qalın. sulu olmayan. qavamlı. - qalın yoğurt. qalın pakmaz: qaliz doşab.
qoyu. qoyun. quyun. aşağı doğru, aşağıya dönmüş durumda. - üzi qoyu: üzü quylu. - üzü qoyu ya
unda yatmaq.
qoyu qara: çox qara. quzğunı. - quzğunı bir qara. paletqa. paltaq. basılan. batılan.

qoyulanmaq
yuğrulmaq. yoğrulmaq. yoğunlanmaq. quyuqlanmaq.
quyulanmaq. qalınlanmaq. qelizlenmek. texmir edilmek. qoyulaştırmaq quyulaştırmaq. qoyqu
laştırmaq. bekitlemek. açıqlığın,
boşluğun gidermek. qelizletmek. - pekmezi bir az daha
quyulaştır. - durum ged gede qoyulaşır. - bunun göyün
quyulaştır, sarısın aç. qoyulatmaq
quyulatmaq. quyuqlatmaq. yuğurtmaq. yoğurtmaq.
yoğunlaştırmaq. qalınlatmaq. qelizletmek. texmir
etdirmek.
qoyulmaq
qonmaq. qonulmaq. 1. yerleşdirilmek. - bu sırçalar nereye
qonacaqdır. - yemek boşqabları oraya qonmaz. - dilaba qonsa iyi olur. 2. buraxılmaq. ötürülme
. terk olunmaq. -siqara qondu bitti. 3. vez' olunmaq. 4. ilqa olunmaq. 5. düşmek. tökülm
ek. - yaşıl ırmaq, qızıl ırmağa qoyulur. 6. üzerine düşmek. uğraşmaq. meşqul olmaq. - bu ara
. - günde üç saat tar çalmağa qoyuldu. 7. izine düşmek. dalıcan yügürmek. hicuma keçmek. - qo
a ile yağılara qoyuldular. 8. düşenmek düşmek. girmek. - yola düşanmak: yola qoyulmaq. 9. ötü
lmek. güzeşt edilmek. keçinmek.

qoyulmuş
qoyun. tabe'. mürid.
qoyuluq quyuluq. qalınlıq. yoğunluq. qilzet. kesafet.
qoyum quyum.
qoyumaq - ara qoyumaq: arası, ardı qırılmaq, unudulmaq.
qoyumçu quyumçu. (altın, gömüşden olan) süs, taxmaları yapan.
qızılçı. zerger. - qoyumçu qalıbı: buta
qoyum (altın, gömüşden olan) süs. taxma.
qoyun 1. paltarın köksünün yelpelerinin qovuşmasından arıya
gelen qoyutu yer. yaxa. 2. cib. kise. - qoynuna qoydu. -qoynundan çıxardı. 3. köks. sine
. qoğuş. qucaq. ağuş. -al qoynuva. - nenesinin qoyununda böyüyen uşaq. - qouyun qoyuuna: birb
rinin qucağında. - o menim qoynuumdadır: o menimdir. o mendedir. {qucaq ayaq üsde, otura
q durumda olanda deyilir. qoyun ise yatmış durumda olan deyilir}. 4. qoyulmuş. tabe'.
mürid. qoyulmuş. tabe'. mürid. - qoyun onqurası: asapqorcığa: asabqorcığa. 5. qoyu. qoyu. quy
aşağı doğru, aşağıya dönmüş durumda. - üzi qoyu: üzü quylu. - üzü qoyu yatmaq: secde durumun
bir yaşına girmiş qoyun: toqlu. toxlu.
boynunda küpa kimi sarqan danalari olan qoyun, keçi: toqlu. toxlu.
-

qıvırcıq qoyun: inca qısa quyruqlu, qıvıcıq yapal (tüklü) qoyun çeşiti. merinüs.
qoyun qıran. - saç qıran.
qoyun tarsi: qığ.
hap bir qoyun aşığıyız: hamımız birik.
qoyun ayğırı: qoç. damızlıq arkak qoyun.
qoyunun darisinin üstünda olan tüka "yun. yün. yapağ". deyilir .
arkak qoyun: qoç
dişi qoyun: marya.
qoyun balası: quzu.
bir yaşda qoyun: toxlu.
iki yaşda qoyun: şişak.
üç yaşda qoyun: ökac. öyac. övaş.
qoyun gözi: papadya çeşidi.
qoyun sarmaşığı: qara pazıya banzar bir bitgi.
qoyun otu: ağır otu. quzi pıtrağı.

yaban qoyunu: dağ qoyunu: arqalı.
qoyunmaq
qoymaq. ötmak. güzaşt edmak. keçmak. bağışlamaq. boşuqmaq.
qoyuş qoyuş. salı. salış. buraxış. ötrüş. qutruş. çıxarış. afv.
qoyuvermak

qoyvanmaq

qoyvermak

qoymaq. uzatmaq. buraxmaq. serbes ötürmek (# kesmemek). - saç, dırnaq, ağac uzatmaq. velle
nmek. duruqsamaq. yubanmaq. - işlerinde qoyvanma.
qomaq. qoymaq. artıq tutmamaq. buraqmaq. mane' olmamaq. icaze vermek. bir bağdan ser
bes buraxmaq.
men gelinceyedek, qonaqları qoyu verma.
sen bir meni qoyuverdin ki görem ne edirem.
gece tutulanları dan erte qoyuverdilar.
esirleri qoyuverdilar. ceviz.
qoz qabına qoymaq: berk sıxmaq. - bu pis işleri görenleri qoz qabığına qoyarlar. - de
le elin qoz qabığına qoydu. -qoz qırmaq: varın, çıxarın göstermek. - görak na qoz qırır.
qazı qoz anlamaq: yanlış anlamaq. qanmamazlıq edmek.
qırdığı qoz mini keçdi: çox yanlışlar (xetalar) yapdı.
qoz qabığına girmak: sıçan yuvasına girmek. deli deli qaçıb saxlanmq. çox qorxmaq.
qoz adası: ağ denizde qoşut adası.
qoz qırmaq: yanlış, suç, xeta yapmaq.
qoz paylaşmaq: {1. uzlaşmaq. uylaşmaq. yollaşmaq. quraşmaq. saziş edmek. - savaşların
raxıb, qozların

paylaşırlar. 2. gücle heqqini elde edmek. - dur bir, men onla
qozumu palaşıram, sende görersin}.
qoza
1. yuvarlaq. topcıq. qapsul. kepsul. - ipek qozası. pambıq qozası. 2. - damqa qozalağı: damqa qozağı: bal
mumu üzreni basılan damqanın izi pozulmamaq üçün,
üzerine yapışdırılan fil dişinden qapaqcıq.
qozaq 1. yuvarlaq. top. qabar. - su qozağı: su qabarı. 2. fındıq,
fıstıq kimi ağacların denesini içine alan topcık.
qozalaq 1. bayağı boyundan cır, cılız qalmış nerse. - qozalaq
cocuq. - qozalaq qarpız. 1. topcıq. - su qozalağı: köpük.
hubab.
- damqa qozalağı: damqa qozağı: bal mumu üzreni basılan damqanın izi pozulmamaq üçün, üzerine
dişinden qapaqcıq.
qozaştafars
< qoyaş. qoyşat. keçmiş. keçen. öten. sabiq. - qoyaş il. qoyaştalar: keçenler ötenler.
qozuq - qozuq iz: qazıq. butafars (< budaq: dal yarpaq). herşeyin
üstünde olan budağa tay oyuq. resm. neqqaşlıq ( >
butakari).
qöb11 köb11. hep. tüm. tam. bütün. cümleten.
qöbak

qöbak göbak. 1. orta. markaz. - qala göbayinda: şahar ortasında.
tavan göbayi. - göbak kürk: darinin orta bölümü. - göbayi sökülmak: çox güca düşmak.
da üzarina yatıb oğdurulmaq daşı. - qadın göbayi: bir çeşit xamir dadlısı. 2. quşaq. nasl. ba
dan bari. 3. üzak. çakirdak. çardak. sonğır. ağırşağ.
göbak daşı: hamamın ortasında uzanıb oğulmağa özga (maxsus) uzun enli döşali marmar d
quzu göbayi: sarı göbalak çeşiti.
quzudan yapılan yemaklar:. - quzu ciyari. - quzu sarması. -quzu dolması. - qur

zu başı. - quzu bozpöti.
qöbalak göbalak. tomalan. dombalan.
qöbal göbal. çolaq. şil.
qöbut göbut. tanqalaq. danğalaq. danqa. quduz. qotur. qaba.
gür. iri gövdali. qılıqsız. budala. küp.
qöç
köç. 1. qoşulan narsa. qoş. qoşu. quşbara. güşbara.
qoşbara. sırğav. sarılan asıan narsa. cihaz. vasayil. 2. rehlat. 3. taşınma. naql. 4. hicrat.
5. daşınma. bu evdan o eva köçdük. - yazın yalıya köç edar. 6. qoş. ev, aşxana, yataq aracı,
şüy. - kandisi geddi, köçü geri qaldı. - görsan bu yeka köç kimindir. - özü köçdü köçü qaldı

qöçaba

qöçak

qöçaqli

qöçalak

qöçalakli

qaç köç: qaçma saxlanma. qaçıb gizlenme. namehremlik. -bu ne qaç köçdür. - bizim evde
ur.
köç oba: > kecave. hüdci.
yükköç: > yüküç: yüköç daşqası: yüköç arabası: yük ile köçmek üçün düzelen araba.
köçaba. 1. köçer. yürük.2. opotunist. fürsetteleb. 3. qonar
köçer: tez tez yer değişen. köçebe. yaylaq qışlaq edib,
sürüsünü araxasıca düşüb, otlaq yerleri gezen el. 4.
köçaba. köçava. üqürmek. tekirmek. deve üzerine iki
tereflı yükletilerek içerisine binilen sebet.
köçak. köçalak. çökündi. 1. tortı. tort. dürd. bir para
suyuq nerselerin dibine duran quyu nerse. 2. köşak.

köçek. kiyusk: salaş. baraqa. yol üstü qurulan eğreti
tüncıq, tükan. - qazet salaş. - bostan salaş.
köçakli. köçalakli. çökünrüli. tortlı. tortılı. dürtli. bulanıqlı.
pusalı.
köçalak. köçak. çökündi. tortı. tort. dürd. bir para suyuq
nerselerin dibine duran quyu nerse.
köçalakli. köçakli. çökünrüli. tortlı. tortılı. dürtli. bulanıqlı.
pusalı.
qöçan

qöçari

qöçar

qöçava
qöçgan
qöçgan
qöçinmak
qöçmak
qöçmali
qöçük
qöçürmak

göçan. göçgan. 1. dovşan yavrusu. 2. benekli dovşan. qır sanğsarı. - göçgen kürki. - yer göçg
. geçici. geçen. yerli olmayan. müveqqti. - geçici bir durum.
köçar. yürük. 1. seyyar. 2. qonar köçer: tez tez yer değişen. köçebe. yaylaq qışlaq edib, sür
q yerleri gezen el. 3. köçebe. opotunist. fürsetteleb.
köçava. köçaba. üqürmek. tekirmek. deve üzerine iki tereflı yükletilerek içerisine binilen se
. şıqraq. boyun buran: sarı asmıya (üzüme) benzer bir quş.
göçgan. göçan. 1. dovşan yavrusu. 2. benekli dovşan. qır sanğsarı. - göçgen kürki. - yer göçg
ak. ölmek. irtihal edmek. vefat edmek. köçmak. içeri yıxılmaq.
köçmali. geden. yolçu.- yazıq yolçudur: getmelidir. köçük. çözük. közük. erimiş. açılmış. köç
tırmaq. - qazığı yere köçürmak. 2. götürmek. daşımaq. - bu soyuq leylekleri

köçüracak. 3. utmaq. hirsle yemek. aşırmaq. - bir bulut
pilovu köçürdü.
qödak gödak. sıq. sığ. dayaz. kutahbin.
qödaklik
gödaklik. sıqlıq. sığlığ. dayazlıq.
qödari gödari. gövderi. kuderi. geyik derisi.
qögarta gögarta. gövde.
qöğön Köğön. Qızıl Quş. Doğan. Şunqur. Şahin. Şunqar. Al
Quş.
qöğüslük
göğüslük. önlük. peşgire. peşbend.
qöhna köhna. 1. köhne. bunqaq. bükük. qarı. elden düşmüş. 2.
yamalı. qalura. esgi üsgi. 3. yalaq. yalama. aşınma.
aşınmış. yetik. - yalaq mal.
qöhnaçi köhnaçi. esgiçi. köy köhne alıb satan. entiqeçi. qoltuqçu.
simsar. qaluraçı.
qöq
kök. 1. dayaq. üzer. sened. - üzarina atmaq: dayanmaq.
isnad edmek. 2. kötük. kötük. ana. baş. esas. - ana yasa: qanun esasi. - ana pitik: ana de
fder. 3. tüzen. akord. - bu piyananın kökü pozuq. 4. musiqi. müzik.5. köke. terh. pılan. tasl
q. iskilet. çerçive. qefes. qalıb. işin başlanqıcda, bezeksiz düzeksiz qururlan kök nexşesi,

6. tumruq. qalınlaşmış dal. künde. - taslağın

araya qoymaq. - üqala taslağı: yekaxana. özün alimla sırasına qoyub darinlardan danışan. - qa
slaq: yalnız biçimin, üzün göstaran yalın, qaba tası, naqşa. - bir çeşit uzun kök: yer soğulc
. ziyil. sikil. sakil. -köklari yeyilan göylara "dibcak. tübaz. tübza" deyilir. 8. kök. ta
kin.
kökdan incalamak: dibin çıxarmaq. na var na yoxunu aranıb eşinib alıb vermak. qazınma
. arayış aparmaq.
düğümlü bir kök: qartal pancasi.
kök salmaq: köklaşmak. cücarmak. tutmaq. tamallaşmak.
ağaclar tutmadı. akilan tuxumlar tutdu.

qazıq kök: mıx kimi aşağı işlayan kök.
sarı kök: qırlanqıc otu.
sözün kökü: söztözü. etimoloji. sözün biti. sözdaban. daban söz.
qöqda kökda. kökün. kökündan. tamalindan. asasan.
qöqdalanma
gögdalanma. gövdalanma. tacassüd.
qöqa
göga. köka. 1 . cüva. - kağızları yeyib dalan göga, cüva. 2.
göva. gövda. cism. 3. kök. tarh. pılan. taslaq. iskilet. çarçiva. qafas. qalıb. işin başlanqı
zaksiz düzaksiz qururlan kök naxşasi, tasası. - taslağın araya

qöqan

qöqarçin qöqarta
qöqarta

qöqaş
qöqaşdirmak qöqlamak

qöqlanmak qöqlaşdirmak

qoymaq. - üqala taslağı: yekexana. özün alimle sırasına qoyub derinlerden danışan. - qaba tas
yalnız biçimin, üzün gösteren yalın, qaba tası, neqşe. kökan. 1. sürüklük. züğüklük. fidanlıq
enşe'. - kökünda böyümak: başqa yeri görmemek. dünyadan xebersiz olmaq.
kökan topraq: ata topraq.
yaban gögarçinin arkayi: qusquğuq.
gögartasiz (çatısız) olub, altı düz, çaylara salınan qayıq: tombaz.
gögarta. bir yerin döşenmiş damı. - üç gögartali gemi: üç qatlı gemi.
kökaş. 1 . anaç. anaş. kötcük. başıc. usluş. köklük. ocaqlıq. 2. harmoni. kökaşdirmak. harmon
k. 1.2 oyulqamaq. sırımaq. seqrek seqrek aralı tikmek. 2. çalqı çalmaq. musiqi çalmaq. 3. ağt

q. 4. kökleşdirmek. yerlemek. te'sis edmek. köklenmek. qurulmaq. tavlanmaq. tovlanmaq.
köklaşdirmak. kökleşmek. yerlemek. te'sis edmek.

qöqlaşmak
köklaşmak. 1. uyumlamaq. yer salmaq. tutmaq. kök salmaq. cücermek. tutmaq. t
emelleşmek. - ağaclar tutmadı. ekilen tuxumlar tutdu.- ağac uyumladı. 2. yerleşmek. te'sis o
lmaq.
qöqlü köklü. tekin. esil.
qöqlük köklük. 1. semizlik. şişmanlıq. dolğunluq. yağlılıq. 2.
kökeş. ocaqlıq.
köklük yer: köken. veten. menşe'. - kökünda böyümak: başqa yeri görmemek. dünyadan xe
maq.
qöqs
köks. öp. öpge. öpek. sine. qoyun. sine. qoğuş. qucaq.
ağuş. sine. ber. - bara al: bar al: yadla. yadında saxla.
köks gamiklarinin har biri: qabırqa. - arığlıqdan qabırqaları çıxmış.
köksü qısılıb qatılaşmaq, darılmaq: tonğcımaq. donğcımaq. buzcımaq. büzülmek. üzülüb
toyuq köksi: toyuğun köks etini didikleyib, suda qarışdıraraq edilen bir yemek. - al
qoynuva. - nenesinin qoyununda böyüyen uşaq. - qouyun qoyuuna: birbirinin qucağında. - o
menim qoynuumdadır: o menimdir. o mendedir.
qöqsünmak
köksünmak. öksimek. kövrelmek. tasalanmaq.
I
_l
I
I _
I
" l_ _ "
I _
qöqsüz qöqsüzlük

qöqüq
qöqümtül qöqündan qöqün qöqüş

qöl

köksüz. qablaq. kavlaq. boş. yalan. essasız. köksüzlük. temelsizlik qalayçılıq. üzdeklik. süs
ksaxtakarlıq.
kökük. quruq. tavıq. tovuq. götüş. qılış. seltenet. şişik. ezemet. tekebbür. gögümtül. göyümt
kökündan. kökün. kökde. temelinden. esasen. kökün. kökde. kökünden. temelinden. esasen. köküş
anış. tovlanış. götürüş. qılınış. ezemetli tekebbürlü davranış.
göğüsün yanları.güsrika qaburqa gemikleri.
köğüs döğma: higge. ökse. qızma.
göl. 1. hovuz. talyan. dalyan. denizde, boğazda ayrılmış qorunmuş qapalı yer. bu qoruqda deni
canlılar becerlir. 2. deniz. su. durqun su. - dalyan yengeci, balığı. 3. böyük durğun su. {
: böyük axar su.}.
daşqın sularındandan bir yerde birikib duran su: örkün.
quru göl: quru hovuz: gemilerin onarma yeri. beleki gemileri bu gölün içine saldıq
dan son, gölün suyu başalıb, gemi qızaqın üstünde oturur.
göl ayağı: gölün artıq suyun denize, dışarı apara arx.

qölalik
qölaman
qölga
qölgalik
qölitmak

qölqa
qölqalik
qölünmak
qömça
qömdürmak
qömaci

qömac qömak

göl başı: gölün qaynağı, manbai.
göl otu: sarı nilufar. kölalik. qulluq. ibudiyyat.
kölaman. kölalardan qurulmuş yaraqlı carga, qoşun.
kölga oyunu: qaragöz oyunu. kölgalik. sarin.
kölitmak. qömtürmak. qömdürmak.
kölgali ağ: çala ağ: tutqun boya. kölgalik. quzuyğur. quzaquyğur. qaraltı. gölünmak.
orulup zayıf olmaq. kömça. çamça8. çömça. kafgir. qömtürmak. kölitmak.
kömaci. - aba kömaci kor aba: aba kömaci: gözü bağlı oyunu: bir neça kişi cocuq (:nafar uşaq)
birinin gözlarin bağlayıb, başqalarının çevrasinda dolaşmaqla oynanılan bir oyun.
gömac. patak. - gömac balı: arimamiş bal.
kömak. abyar. yardım. vasita. bulun. imdad. yanaşma.
yanaş. yarav > yavarfars.
-

kömak edmak. bulunlamaq.

qömak

qömakçi

qömakçilik
qömakçilik qömaklik
qöman qömici

qömlak

kömak kümak. kuma. yığıntı. tob. birlikda qoşuş. birlikda qoşuşub yardımlaşma. imacilik. basi
. yardam. qolqapas. qoldam. kömakçi. yardaq. yadak. yetak. bir işi, olayı yapmaq üçün, bir na
siya qarşı durmaq üçün yararlanan yardaq, kömakçi ayqıt.
kömakçilik. kömaklik. yavraq. yaravıq. yavari. yardımçılıq. imdad. maavinat. kömakçilik. köma
aklik. yetaklik. kömaklik. kömakçilik. yavraq. yaravıq. kömaklik. kömakçilik. yardımçılıq. im

inat. göman. gömici. quylayan. qabir qazan. gömici. 1. göman. quylayan. qabir qazan. 2.
yeyacaklarin quylayan bir para heyvanlar. - quş, it gömücü heyvandırlar.
gömlak. (gönlük. darilik. gönü, darini qoruyan). {gömlak. ( m <> n ) gönlak. köynak. kamis. q
qamıs.} 1. köynak -iş köynayi: iş paltarı. - bir don bir köynak: özün örtmaya yalnız donla k
a olan. - iç köynayi: altdan geyilan köynak. at köynayi. tar köynayi. 2. ğişa. har narsanin i
ca örtüyü, darisi. qapacıq. zar. - ürak, bağır

qömma qömmak

qömmak

qömtürmak qömük qömüklük qömül

(ciyer), beyin köynayi. - çırağ köynayi: kağazdan, parçadan olub lampa köyneyi, örtüsü. - otu
yi: sendelin oturulan yerlerinin örtüyü. 3. betn. uzun sınaqlı kimseden söz edende deyilir.
- neçe köynak yırtmış. - köynayindan keçirmak: oğulluq edmek. - ilan köynayi: kovlak.
gömlak daşı: kerpiç duvarı qaplamada işlenen yonma daş. gömma. örtme. defn.
gömmak. 1. örtmek. quylamaq. batırmaq. nerseni nersiye soxmaq. tepmek. 2. cummaq. çuxurl
aşmaq. derine düşmek. - gömmüş gözler. gömmak. örtmek. basırmaq. quylamaq. batırmaq. saxlamaq
k. sınğırmaq. sınğdırmaq. içerimek. çoxura qoymaq. gizletmek. batırmaq.
qazı kesib qara gömdü. - qışının asma köklerin gömmali. -ördek yumurtaların kübreye g
qömdürmek. kölitmek.
gömük. qebir. quylaq. mezar.
gömüklük. govrıstan. qebristan. gorıstan.
gömül. - kömür yaqtıqları topraq gömülü, çuxuru: turluq.
qömüldi

qömüldürük

qömülmak

qömür

qömür

qömür

qömürçi

qömürdamak
qömürdanmak
qömüran

gömüldi. gumbulti. qorquluq. tarlada, bostanda yapılan gözetçi, avçı qorquluğu.
gömüldürük. 1. sığırların boyunları altından keçirilib, boyunduruğa gömülen, soxulan yarım gi
boyun bağının özü. boyunda helqe. - gömüldürük. sığırların boyunları altından keçirilib, boyu
yarım girde helqe ağac: gömüldürük.
kömür (< gömmak: quylamaq). 1. yandıqdan sonra, toprağa gömülerek söndürülen odun. 2. - kömür
qere boyanı bildirir. şeve. - kömür saç . - kömür göz. kömür. - kömür yaqtıqları topraq gömül
aq.
kömür. kömür qoyulan özel oda, yer. - xan evi kömürsüz olsada, kömürlüksüz olmaz.
kömürçi. qara lekeleri olan. - kömürçi toyuq. - kömürçi tülki. - kömürçi qelem: qara xallar s
em. -kömürçi kağaz: qara xalları olan kağaz. gömürdamak. gömürdanmak. böyürdenmek. bağırmaq.
. böyürdenmek. bağırmaq. gömüran. yaban soğanı. yabanı soğan.
qöndar

qöndari
qöndarilan qöndarilmak

qöndariş
qöndarma qöndarma qöndarmak

qönaz qönlak qönlük qönül

göndar. 1. ucuna nerse taxılan uzun soba, sırıq. ağac. -bayraq, sancaq göndari. - mızraq gönd
. - qayıq gönderi: qıyıda qopmaq üçün suyun dibine basılıb iten sırıq. 2. heyvana dürtülen bi
neyze. göndari. 1. çattırı. irtiş. yetşiri. ulaşı. bulduri. götüri. neql. isal. 2. çıqarma.
ilan. yiverilen. resul.
göndarilmak. 1. iledilmek. götürülmek. aparılmaq. - öteye iladil. 2. berimek. gedmek. müracet
verdirmek. göndariş. verdiş. verliş. pexş. - saat on ikide radyolun son göndarişidir. göndarm
yollama. göndarma. yollama. salma. irsal. göndarmak. beritmek. müracet vermek. oxumaq.
demek. ildirmek. iletmek. eletmek. ( < el, il: ölke. torpaq. yer). götürmek. - alqış oxuy
an diller. - alqış oxu: salavat oxu. könaz. - mayalamaq. basırmaq8: otutmaq. duruq. damışlıq
lak. ( n <> m ) gömlak. köynek. gönlük. derilik. gönü, derini qoruyan. köynek könül. arzu. is
- könül bulandırmaq: ürek qaldırmaq.

alçaq könüllülük edmak. yincgelenmek. incgelenmek.
könlüna dağmak: gücendirmek. qırmaq. üzmek. xatir yapmaq. - bu qederlik az nerseden ö
rü üreyin qırmayın. -men seni qırmam. - gülen ürekler qırılmasın.
könül almaq: yuvmaq. yüvmek. yüvsemek. yavsamaq. qormaq. erişmek. varmaq.