1.

Istorijskim početkom razvoja

13. Ako nam se desi da pogrešno

psiholoških metoda se smatra eksperimentalna metoda.
2. Ograničenje eksperimenta je

artificijalnost uslova.
3. Povezanost između stepena

sredstva i inteligencije je najveća kod jednojajčanih blizanaca.
4. Centralni nervni sistem čine

mozak, produžena i kičmena moždina.
5. Definicije slične tendencije u

ponašanju odnose se na tipove ličnosti.
6. Kategorije faktora koji mogu biti

uzrok promjena ličnoti: tjelesni, faktori iz društvene okoline ili kulture, faktori unutar individue.
7. Prema Eriksonu, u djetinjstvu se

javlja faza usvajanja odgovornosti.
8. Aspekti doživljaja sebe: doživljaj

vlastitog tijela, opažaj psihičkih i socijalnih svojstava, psihomatski i psihički poremećaji. 9. Agresivno ponašanje djeteta se može objasniti: željom da se privuče pažnja, osjećaj samozaštite i nesigurnosti, iskazivanje superiornosti 10. Prema Katelu, fluidna inteligencija je nezavisna od vaspitanja i iskustva. 11. IQ = umni uzrast kalendarski uzrast 12. Čula koja se nalaze u koži su prijemnici za toplo, hladno, dodir, bol

prepoznamo osobu koju željno i dugo iščekujemo, faktor koji je djelovao na opažanje je psihički. 14. Ovladavanje higijenskim navikama primjer je učenja intuicijom. 15. Trajni plato u učenju se javlja kada osoba dostigne svoj maksimum. 16. Prema Ebinghausu, tok i brzina usvajanja verbalnog materijala zavise od smisla i povezanosti podataka. 17. Prosječni kapacitet kratkotrajne memorije 7+ -2 18. Pamćenje obuhvata: memorizovanje (učenje) retencija, aktiviranje sadržanog, prepoznavanje (rekognicija) 19. Mišljenje se prema vrijednosti i korisnosti rezultata misaone aktivnosti može podijeliti na produktivno, neproduktivno. 20. Faze stvaralačkog rješenja problema: priprema, inkubacija, verifikacija. 21. Dio nervnog sistema koji je odgovoran za integraciju i kontolu emocija je hipotalamus. 22. Najraniji oblik emocionalnog reagovanja koji se javlja odmah poslije rađanja je difuzno uzbuđenje. 23. Emocije koje se odnose na druge ljude: ljubav, ljubomora, mržnja, zavist 24. Prema metodičkim teorijama motivacija, osnovni cilj prema kojem čovijek teži je zadovoljstvo i izbjegava bol.

1. Psihološke discipline koje nisu primjenjene su : opšta, razvojna, socijalna, a primjenjen

su: pedagoška, klinička, psihologija rada.
2. Metoda u kojoj ispitanici u strogo kontrolisnim uslovima, sistemosko i neposredno

prate doživljavanje svojih psihičkih stanja i procesa zove se:
3. Testovi sposobnosti i znanja zovu se zajedno testovi postignuća 4. Dinamičku osnovu psihičkog života čine psihičke funkcije

5. Hipokratova tipologija temperamenta: sangvinik, kolerik, flegmatik, melankolik 6. Istraživanja kažu da se kod djece lišene roditeljskog staranja u prvoj godini javlja

emocionalni deficit, saznajni deficit, socijalni deficit
7. Tri vrste promjena u psihičkim funkcijama koje se javljaju kod starih ljudi:

promjena motivacije, pažnja vidno slabi, oslobođeno pamćenje, usporene motorne funkcije, pad opštih mentalnih spospbnosti
8. Faktor koji djeluje na razvoj identiteta ličnosti: nasljedni faktor, socijalni faktor,

samoaktivnost
9. Nezrelo ponašanje moguće je svrstati u 3 grupe: konformističkog i osobenjačkog tipa,

nezrelost, nerazvijene ličnosti
10. Socijalni faktori koji utiču na razvoj zrelosti: škola, vršnjaci, masovna komunikacija,

porodica
11. Sposobnost da se neka radnja izvodi precizno i koordinisano je psihomotorna

sposobnost.
12. Prema Gilfordovom metodu, struktura inteligencije predstavljena je složenom

geometrijskom figurom čije stranice čine: mentalni procesi, sadržaji elemenata koji ulaze u rješvanje problema, oblik produkta u kojima može da se javi svaka informacija.
13. Ako neka osoba ne može trpiti ni namjanji intenzitet boli, onda ima nizak donji prag. 14. Kvalitieti ukusa: slatko, slano, gorko, kiselo 15. Ukoliko neki predmet opažamo istog oblika, bez obzira pod kojim ga uglom gledamo

se dešava zbog konstantnosti.
16. Razvoj fobija kod čovijeka: klasično uslovljavanje 17. Kriteriji za praćenje napredovanje u učenju: količina savladanog gradiva, vrijeme

potrebo za savladavanje gradiva, tečnost prilikom reprodukcije savladanog gradiva
18. F-ja pamćenja kojom se dolazi do raznih utisaka i doživljaja svijesti a u odsustvu

ranije opaženog, učenog ili doživljenog je retencija
19. Najmanje se zaboravi ako između učenja i spavanja prođe 1h 20. Za jedan psihički proces karakteristično je to što je simbolička aktivnost. Ta

karakteristika se odnosi na motivaciju
21. Dimenzije emocijonalnog doživljaja su: intenzitet, nivo tenzije, hedonistički ton, stepen

složenosti
22. Izraz snažni emocionalni doživalj koji se naglo javlja, ima buran tok i praćen je veoma

izraženim promjenama u ponašanju odnosi se na afekt.
23. Ponos i sram spadaju u grupu emocija koje se odnose na samoocjenu 24. Shvatanje po kojem u čovjekovu motivaciju treba uključiti i saznajne procese dio je

kognitivne teorije
25. Na dnu Maslovljeve hijararhije motiva su estetske potrebe 26. Hormonska aktivnost čini fiziološku osnovu učenja i pamćenja, govora 27. Postojanje prepreka za zadovoljenje jednog ili više ciljeva je frustracija. 28. Hipnagoške predstave se javljaju neposredno pred spavanje. 29. To što neki miris pretane da bude opažen nakon nekog vremena je adaptacija.

1. Emocije koje se odnose na čulno draženje: bol, odvratnost, nezadovoljstvo,

zadovoljstvo (?).
2. Vrste konflikata: tipa privlačenje, izbjegavanje, dvostruko privlačenje i dvostruko

izbjegavanje. 3. Retroaktivna inhibicija zavisi od: sličnosti materijala koji se uči u prethodnoj fazi i sadašnjem vremenu vremenske bliskosti učenja dva materijala stepena naučenosti dva gradiva stepena organizovanosti i razumjevanja gradiva

4. Retroaktivna inhibicija je kada učenje jednog sadržaja ometa pamćenje onog koje smo

ranije naučili.
5. Draž za vid: svjetlost. 6. Vrste neurona po brzini impulsa ( 50 – 120 m/s ). 7. Faza oformljenja identiteta: adolescencija. 8. Terson 7 – 8 faktora. 9. Predstave su najjajsnije kod djece 10 – 11 god. 10. Habitacija – kad mala djeca prestaju dareaguju na šum ( ne obraćanje pažnje na druge

stimulanse )
11. Na dnu Maslovljeve skale su fiziološke potrebe. 12. Prva prava metoda je eskprerimentalna. 13. Mogućnosti za potencijalne aktivnosti su psihičke osobine. 14. Raspoloženje – manje intenzivno, ali dugotrajno emocionalno stanje. 15. Ispitivanja odnosa u malim grupama: sociometrijski postupak. 16. Fiziološka teorija emocija – Džejms – Lang 17. Opažanje prati odgovarajući afektivni emocionalni ton – čiji kvalitet prijatnosti ili

neprijatnosti zavisi od toga koliko je opaženo povoljno ili nepovoljno za posmatrača. Prateći emocionalni doživljaj opaženog ima i motivacionu vrijednost. Opažanje težimo da produžimo ako je praćeno prijatnim emocijama, a prekinemo ako je prateći emocionalni ton neprijatan.
18. Hipnagoške predstave su vrsta predstave koja se kod nekih ljudi javlja neposredno pred

spavanje.
19. Pažnja predstavlja proces kojim se vrši izbor draži u kojem se usmjerava psihička

aktivnost za prijem draži.
20. Uticaj emocija na opažanje je dvojak. 21. Intenzivns emocionalna stanja dovode do deformacija u opažanju. 22. Prijatne emocije umjerenog intenziteta predstavljaju povoljan uslov za opažanje.

23. U nastajanju osjeta učestvuju 3 vrste procesa: 1. procesi koji se odvijaju u čilnim prijemnicima 2. procesi koji se odvijaju u nervnim putevima

3. procesi koji se odvijaju u kori velikog mozga 24. Adekvatna draž na čulo dodira: nabiranje i zatezanje kože 25. Adekvatna draž za čulo temperature: toplota i hladnoća predmeta. 26. Adekvatna draž za bol: sve ono što može da ošteti tkivo, jak pritisak, probijanje kože,

visoka temperatura, hemikalija koja nagriza tkivo i sl.
27. Prema vrsti fizičko – hemijskih procesa: mehaničke, svjetlosne, termičke, hemijske

draži.
28. Prema porjeklu: unutrašnje i spoljašnje. 29. Oko - prijem elektromagnetnih talasa dužine 360-780mm 30. Privremeni plato u učenju se javlja kada je potrebna neka reorganizacija (mentalna ili

motorna) da bi se ubrzalo učenje.
31. Transfer u učenju je proces prenošenja ranije učenja na kasnije ili kasniju aktivnost 32. Proces prenošenja ranijeg učenja i iskustva na kasnije učenje ili kasniju aktivnost:

pozitivno i negativno 33. 1 godina života – faza sticanja povjerenja 2-4 godine - faza sticanja antonomije 4-7 godina - faza sticanja inicijative 7-10 godina - faza usvajanja odgovornosti
34. Adolescencija – faza oformljenja identiteta 35. Primarne emocije – radost, gnjev, strah , žalost 36. Respodentno uslovljavanje – ponašanje koje nije pod našom svjesnom kontrolom, kao

refleksi
37. Operativno uslovljavanje – učenje i ponašanje (putem pokušaja i pogrešaka) svrsi

shodno, namjerno i cilju usmjereno
38. Primarna motivacija – biološke potrebe (hrana, voda) 39. Sekundarna motivacija – npr. novac se može vezati za primaran izvor 40. Učenje uviđanjem – odlikuje se naglošću, a ne postepenošću, ne postoji proces

ponavljanja, lutanja, i pravljenja grešaka
41. Učenje po modelu – učenje identifikacijom, imitacijom i učenje uloga 42. Akumulativno učenje – prethodno učenje i ranije formiranje kasnijih sposobnosti 43. Hijararhija vrsta učenja po Ganjeu: učenje signala (klasično uslovljavanje)→ učenje

motornog lanca → učenje verbalnog lanca →učenje višestruke diskriminacije → učenje pojmova → učenje principa →rješavanje problema uviđanjem.
44. Verbalno učenje – učenje verbalnih sadržaja, učenje napamet i s razumjevanjem ili

osmišljeno učenje
45. Platoi u učenju – privremeni ili trajni zastoji koji nastaju u toku učenja 46. Vrste pamćenja- senzorno (vid, sluh, dodir), kratkoročno (radno), dugoročno 47. Lokus kontrole: Unutrašnji (uvjerenje osobe da ona odlučuje o svom životu i sudbini,

sve zavisi od nje same), Vanjski (uvjerenje osobe da je njen život i sudbina određena višim silama i drugi odlučuju više nego oni sami).

48. Inteligencija – sposobnost uspješnog rješavanje problema ili sposobnost uspješnog

snalaženja u novim i različitim situacijama; sposobnost planiranja, predviđanja, originalnost, rješavanje problema i razvijanje mentalnih šema.
49. Fluidna inteligencija – razvija se pod već uticajem neurofiziološke predispozicije

(asocijativna fluentnost i fluentnost ideja).
50. Kristalizovana inteligencija – razvija se pod uticajem vaspitno-obrazovnih i drugih

procesa
51. Konvergentno mišljenje – učenje se bazira na rigoroznim pravilima logičkog mišljenja

čime se nužno dolazi do jednog ispravnog rješenja.
52. Divergentni saznajni stil – odnosi se na mogućnost proizvođenja novih, rijetkih,

neobičnih odgovora u stvaralačkom rješavanju problema.
53. Hijararhija motiva po Maslovu: biloške potrebe → potreba za sigurnošću →

emocionalna vezanost → samopoštovanje → samoaktualizacija
54. Poricanje – nemogućnost da se prihvati neželjeni i neprijatni događaji. 55. Represija – potiskivanje neprijatnih događaja (strahova) u podsvijest 56. Regresija – vraćanje na niži nivo ponašanja 57. Projekcija – pripisivanje drugima vlastitih neželjenih osobina 58. Reakciona projekcija – ponašanje i izražavanje osjećanja suprotnih stvarima 59. Racionalizacija – nalaženje opravdanje za svoje postupke i neuspjehe. 60. Identifikacija – poistovjećivanje sa nečijim ponašanjem 61. Sublimacija – preusmjeravanje energije nepoželjnih impulsa u socijalno prihvatljive

aktivnosti
62. Egocentrizam – teškoća djeteta da vidi stvari iz ugla druge osobe 63. Ireverzibilnost – nesposobnost djeteta da vrši obrnute mentalne operacije 64. Perceptualna centracija – sposobnost djeteta da uzima u obzir samo jednu

karakteristiku, aspekt pojave prilikom svog suđenja (ista količina, različite posude)
65. Heteronomna moralnost – ponašanje djeteta prema spoljnjem autoritetu koji počiva na

nagradama i kaznama
66. Autonomna moralnost – ponašanje po interalizovanim principima i idejama 67. L. Vigotski - za razvoj su presudni uticaj kulture i društvene sredine (zona približnog

razvoja)
68. Kolbergovo Istraživanje moralnog razmišljanja:

• • •

prekonvencionalna moralnost (poslušnost zbog kazne) konvencionalna moralnost (dominira princip „dobar dječak/djevojčica“) postkonvencionalna moralnost (dominiraju moralni principi na osnovu socijalnih ugovora i univeralnih etičkih normi)

69. ....... osobina kod čovjeka koje su kod svakog pojedinca organizovane na specifičan način, što mu daje pečat psihološke individualnosti ili neponovljivosti
70. Tipovi ličnosti po Jungu – ekstrovertni (okrenuti i otvoreni ka spoljnjem svijetu,

zainteresovane za socijalne aktivnosti i druženje), introvertni (okrenute prema unutra, svojim razmišljanjima. povučene)
71. Tipologija ličnosti prema dominantnim vrijednostima po Šprangeru:

1. teorijski 2. ekonomski 3. estetski 4. društveni 5. politički 6. religijski 72. Temperament :
1. kolerički (magle, nestabilne i promjenjive emocije i reakcije)

2. sangvinički (pričljivost, živahnost, bezbrižnost) 3. flegmatički (sporost, mirnoća, staloženost) 4. melanholički (sporost, neprijatna i tužna osjećanja) 73. Teorija višestruke (multiple) inteligencije, po Gardneru: 1. verbalno-lingvistička 2. logičko-matematička 3. vizuelno-prostorna 4. tjelesno-kinestička 5. muzičko-ritmička 6. interpersonalna 7. intrapersonalna
74. Erik Erikson – 8 studija socijalnog razvoja:

1 god. (povjerenje nasuprot povjerenju) 2 god. (samopouzdanje nasuprot sumnji i krivici) 3-5 god. (inicijativa nasuprot osjećaju krivice) 6-pubertet (kompetencija nasuprot inferiornosti) 12-20 god. (identitet nasuprot konfuziji identiteta uloga) 20-40 god. (intimnost nasuprot osamljenost) 40-60 god. (produktivnost nasuprot stagnaciji) 60 god. (integritet nasuprot očaju i beznađu)
75. Vrste učenja – prelazni oblici učenja:

1. Utiskivanje – oblik ranog učenja u kome slika nekog pojedinca ili predmeta ostaje trajno utisnuta u nervni sistem mladih tako da oni slijede samo taj objekat 2. Habituacija (navikavanje) – relativno trajno slabljenje odgovora za draži kao rezultat njihovih ponavljanja bez potkrepljivanja 3. Senzitizacija – suprotno od habituacije (povećava našu osjetljivost i spremnost da se reaguje na određene draži)
76. Nivo aspiracije – spremnost za određenu težinu zadataka u koji treba da se uloži određen

trud ili napor za savladavanje. Naročito se ističu 4 momenta pri ispitivanju nivoa aspiracije: raniji rezultati, postavljanje zahtjeva (nivo aspiracije) za sledeći rezultat, novi rezultat i psihološka reakcija na novi rezultat.

77. Galjperin – teorija etapnog formiranja umnih radnji smatra da osnovu saznajnih procesa

njihovoih produkata čine umne radnje. Redoslijed etapa obučavanja: 1. sticanje orjentacione osnovne radnje 2. izvršenje te radnje u njenom spoljašnjem predmetnom obliku 3. izvođenje radnje u vidu glasnog govora, kako bi se moglo kontrolisati da li se u njemu vjerno odražava radnja 4. izvođenje radnje u vidu govora u sebi 5. prenošenje radnje na plan unutrašnjeg govora, gdje radnja postaje prava mentalna operacija 78. Ganje – hijararhija vrsta učenja: 1. učenje signala (klasično uslovljavanje) – klasičan uslov i učenje putem pokušaja i pogrešaka 2. ušenje motornog lanaca – povezivanje više draži i reakcija u jedan jedinstven „motorni lanac“ 3. učenje „vebalnog lanca“ – učenje pomoću govornih asocijacija pri povezivanju riječi u rečenice 4. učenje višesturke diskriminacije – višestruka razlikovanja objekata, stvari i pojava 5. učenje pojmova – uočavanje bintnih karakterisitka određene klase predmeta i pojava 6. učenje proncipa – povezivanje više pojmova u jeno pravilo ili princip 7. rješavanje problema uviđanjem – međusobna povezivanja više pravila da bi se riješio problem 79. Terston – nezavisni intelektualni faktori: 1. prosotorni faktor (S) 2. perceptivni faktor (P) 3. numerički faktor (N) 4. verbalvi faktor (V) 5. faktor verbalne fluentnosti (NI) 6. faktor memorije (M) 7. faktor indukcije (I)
80. Forjdova psihoanalitička teorija – ponašanja čovjeka uglavnom motivisana nesvjesnim

psihičkim procesima. Strukturu ličnosti po Frojdu čine: 1. instinkt (ID) 2. ego (opažanje, pamćenje, mišljenje) 3. super-ego (socijalna i moralna strana ličnosti) Sukobi između ta 3 dijela ličnosti izazivaju poremećaje.

81. Bihejviorističko shvatanje ličnosti:
1. po Skineru: ako se uzastopno potkrepljuje (nagrada, kazna) neko ponašanje onda će

se razviti i navika da se to ponašanje često ispoljava. Učenje je glavni faktor razvoja ličnosti. Ponašanje se uči i mijenja tako što dovodi do koristi i prijatnosti ili se pokušava izbjeći neprijatnost. Interesovali se samo za spolja vidljivo ponašanje

2. kognitivno shvatanje ličnosti – odnosi se na sticanje znanja, razumjevanje stvari i

događaja koji okružuju pojedinca.
3. humanističke teorije ličnosti: isitču pozitivna svojstva ljudi, dobri ili loši zavisno u

kakvim uslovima rastu. Ističu značajunutrašnje motivacije. Pojedinca je ono što misli o sebi i kako vidi sebe. Sloboda ličnog izbora.

1. Olport smatra da su sve kategorije o

tipologijama ličnosti manje-više vještačke.... a) tipologije izdvajaju samo jedan segment ličnosti i granice među kategorijama postavljaju tamo gdje im je mjesto. 2. Socijalizacija je: b) kognitivna promjena ponašanja pod uticajem socijalne sredine
3. Akomodacija – b) kada dijete vrši

prelaze sa jednog stadija na drugi isključivo pomuću vježbi i operacija učenja pomoću odraslih
9. U Pavlovljevom eksperimentu sa

psima, hrana je predstavljala bezuslovnu draž
10. „Zašto mjesec nestaje tokom

dana“. Jer se se plaši sunca – animizam
11. Ono što ne predstavlja

modifikaciju postojećih kognitivnih struktura kako bi prihvatilo nove informacije
4. Mentalna kondicija po Andriloviću

karakteristiku operativnog učenja je: uslovna draž dolazi poslije uslovnog odgovora
12. Keler je prvi uveo pojam uviđanja...

kod autropoidnih majmuna
13. Najvažniji pojam u smisaonoj

se odnosi na navike i disciplinu intelektualnog rada
5. Karl Gustav Jung je ljude razvrstao

organizaciji materijala je pojam šeme
14. Transfer učenja se povećava kada

u dvije kategorije: EKSTROVERTNE i INTROVERTNE na osnovu posmatranja ponašanja
6. Habituacija je relativno trajno

učenici uče sadržaje tako da ga mogu primjeniti na slične i različite praktične situacije
15. Metod tipičan za ispitivanje

slabljenje odgovora ili osjetljivosti na draži
7. Erikson je formulisao stadijalnu

trensfera učenja je metod paralelnih grupa
16. Po Vigotskom, ukoliko dijete ne

teoriju psihosocijalnog razvoja
8. Na Pijažeovu teoriju konginitvong

razvoja se ne odnosi kada djeca

može samo da riješi zadatke, ali ni uz pomoć odraslih, ond je riječ o zoni približnog razvoja

1. Heteronomna moralnost – vrsta moralnosti koju karakteriše to što se ponašanje djeteta u

potpunosti određuje prema spoljašnjem autoritetu koji počiva na nagradama i kaznama

2. Najvažniji pojam u socio-kognitivnoj teoriji Vigotskog je zona približnog razvoja 3. Transfer – uticaj ranijeg učenja i iskustva na neko kasnije učenje i ponašanje 4. Lučins je ispitivao fiksaciju na metod 5. Tvorac dvofaktorske sposobnosti je Spirman 6. Najčešći sekundarni pojačivač kod ljudi je novac 7. Lokus Kontorle se najčešće određuje kao mjesto gdje ljudi lociraju odgovornost za svoje

uspjehe i neuspjehe
8. Istraživanja su pokazala da ljudi koji imaju unutrašnji lokus kontorle sebesmatraju

odgovornim za svoju sudbinu, uspjehe i neuspjehe 9. 4 stadija kognitivnog razvoja djeteta po Pijažeu: 1. stadij senzomotorne inteligencije (0-2 god.) 2. stadij preoperatvnog mišljenja (2-7 god.) 3. stadij konkretnih operacija (8-11 god.) 4. stadij formalnih operacija (11-15 god.)
10. Senzitizacija – proces suprotan habituacije. On povećava našu osjetljivost i spremnost

da raugejmo na određene draži
11. Bilateralni (unakrsni) transfer – javlja se u oblasti motoričkih vještina. sasrtoji se u

prenošenju uvježbanosti jednog organa u drugi, simetričan organ ljudskog tijrla
12. Rutinsko i kratko korištenje ranijih metoda i načina rada u mišljenju i rješavanju

problema , iako ti metodi nisu uspješni nazvia se fiksacija na metod, a ne funkcionalna fiksiranost
13. Zajmerka testu inteligencije je iako su pouzdani u primjeni na pripadnicima jedne

kulture, ne i kod drugih
14. Katel je razvio teoriju o fluidnoj i kristalizovanoj inteligenciji 15. Teorija etapnog formiranja učenja radnji smatra da osnovu spoznajnih procesa i

njihovih produkata čine umne radnje
16. Ako bebi puštamo tihu muziku uz hranjenje, ona će poslije sna na zvuk muzike, ako je

gladna, činiti pokrete sisanja – Klasično uslovljavanje
17. Učenje strahova na bazi principa uslovljavanja u svojoj labaratoriji demonstrirao je

Votson 18. Prema D. Hebu, postoje 2 vrste ljudskog učenja: 1. rano učenje 2. učenje odraslih 19. Učenje ima određene podvrste: učenje indikacijom učenje imitacijom učenje uloga

20. Dugoročna memorija je karakteristično:

-

neograničen kapacitet, stabilnost i trajnost. Sadržaji pamćenja su organizovani u smisaone cjeline, a nije karakter (ograničen kapacitet)

21. Hijerarhija motiva prema Maslovu:

-

samoaktualizacija samopoštovanje emocionalna vezanost potrebe za sigurnošću biološke potrebe

22. Ćerka prikriva mržnju prema majci kupujući joj poklone i iskazujući poštovanje-

Reakciona Formacija
23. Pijanac koji može bez alkohola, ali čisto da popije sa društvom – Racionalizacija 24. Zaboraviti kada je kontrolni iako ima zapisano - Represija 25. Osobe koje su lijene i traže od drugih da urade nešto za njih – Projekcija 26. Bartlet – definicija šeme- mentalni okvir koji koristimo da organizujemo naše znanje 27. Teorija formalne discipline transfera učenja – zasniva se na psihologiji društvenih

moći
28. Koncepcija motivacije po psihologiji ličnosti i psihoterapiji – usljed narastanja

29. Nervni sistem:
1. Centralni nervni sistem – svjesna kontrola

-

kičmena moždina mozak (prednji, zadnji, srednji)

2. Periferni nervni sistem – nesjevsna kontrola

-

somatski autonomni (simpatički i parasimpatički)

30. Ekvipotencijalnost – određeni dijelovi mozga mogu da preuzmu f-ju drugih dijelova

mozga
31. Skupina akcija mozga: što je veći broj neurona veća površina mozga učestvuje u

aktivnosti pa će i informacija biti bolje naučena i porije se zaboravlja
32. Razvoj mozga ima svoje etape: kod djevojčica se prvo razvij lijeva, a kod dječaka

desna hemisfera, pa se poslije izjednačava na ljudi koji se atipično razvija
33. Nervni sisitem omogućuje da imamo ne samo saznanja o spoljnjem, nego i

unutrašnjem svijetu, uspostavlja koordinaciju organa
34. Senzorni neuroni: prenose informaciju iz spoljnjeg svijeta

Motorni neuroni: prenose informaciju iz spoljnjeg svijeta na druge dijelove tijela da bi čovijek u datoj situaciji pravilno reagovao 35. Sadržina divergentnog mišljenja:
-

Fluentnost – bogatsvto ideja da se dođe do rješenja Fleksibilnost – sposobnost mjenjanja početne usmjerenosti i zauzimanja različitih stajališta Originalnost – sposobnost davanja potpuno novih odgovora Elaboracija – sposobnost razrade plana analize detalja

36. Sadržina fluidne inteligencije:

-

sposobnost prepoznavanja i zadržavanja u svijesti stvari iz okoline sposobnost izvođenja novih relacija asocijativno pamćenje sposobnost rješavanja problema ili opšterezonovanje fleksibilnost zaključivanja deduktivno rezonovanje (od opšteg ka pojedinačnom) sposobnost opažanja relacija između apstaktnih figura faktori semantičkih relacija i semantičke klasifikacije odnose se na otkrivanje relacija između pojmova koji su reprezentovani pomoću riječi

37. Sadržina kristalizovanje inteligencije:

-

verbalno shvatanje – opšta informisanost sposobnost formalnog tj. silogističkog rezonovanja – ooprisanje apstrakcijama sposobnost izvođenja novih semantičkih relacija iskustvena evolucija je socijalna inteligencija tj. sposobnost procjenjivanja ponašanja drugih ljudi

38. Učenje je relativno trajna promjena ponašanja koja je rezultat prethodnog iskustva i

aktivnosti organizma
39. Teorija diferencijalnog transfera (Ferguson): Intelektualne sposobnosti rezultati su

dugotrajnog učenja i vježbanja. Ranije stečene sposobnosti ne djeluju jednako na različite etape sticanja novog. Ista aktivnost ili isti sadržaj koji se uče nisu na svim etapama. Pod uticajem vježbanja stiče se sposobnost diferencijacije spospbnosti i njihovog transfera na kasnije učenje
40. Varijable: svojstvo ili potreba koja se može mjenjati -

Nezavisna – varijabla koja uslovljava nku pojavu Intervenišuća – omogućuje vezu između faktora i pojave koju ispitujemo Zavisna – sama ispitivana pojava

41. Flandersova Analiza razrednih interakcija:

1. Reaktivna inhibicija – kada učenje

13. Student medicine pored teorije

jednog sadržaja ometa pamćenje ranije naučenog
2. Reverzibilnost u mišljenju se

izučava i praksu: učenje po meodelu
14. Heteronomna moralnost – vrsta

događa u fazi konkretnih operacija
3. Dijete usvaja različite operacije:

konzervacija dužine (5-7). konzervacija boja (7-8), površine (89), zapremine (12-14)
4. Po Vigotskom, egocentrizam –

moralnosti koju karakteriše ponašanje djeteta prema spoljašnjem autoritetu
15. Najvažniji pojam teorije Vigotskog

– zona približnog razvoja
16. Fiksacija – metod Lučins 17. Dvostruka teorija – Spirman 18. Fluidna inteligencija – Katel 19. Učenje strahova – Votson 20. Pijažeova teorija kognitivnog

povezivanje spoljašnjeg i unutrašnjeg govora
5. 3 stadij po Eriksonu: djeca uče da

osjećaju zadovoljstvo u radu kad uspiju i inferiorno kad ne uspiju
6. „Pogrešno je krasti jer možeš biti

uhvaćen“ – predkonvencionalna moralnost
7. Prema Kolbergovoj teoriji

razvoja počiva na snažnom biološkom uporištu, faktori zrenja određuju moć i granice razvoja i učenja
21. Funkcionalne invarijante:

konvencionalni nivo traje od 9-te god. do kraja mladosti
8. Najjača razvojna kriza identiteta

asimilacija, akomodacija, ekvilibracija
22. Teorija formalnog disciplinskog

po Eriksonu je 5. stadij
9. Ono o čemu trenutno razmišljate

nalazi se u našoj kratkoročnoj memoriji
10. Metakognicija – sposobnost analize

transfera – napor i trud vježbanjem se poboljšava samo određena f-ja koju vježbamo, stečena znanja nemaju praktične vrijednosti
23. Teorija identičnih elementarnih

i nadgledanja
11. Pavlovljev eksperiment – zvuk tona

je uslovna reakcija
12. Klasično uslovljavanje kod ljudi je

emocionalno

transfera Tomdajk – ukoliko dvije aktivnosti učenja imaju više identičnih elemenata, utoliko će pozitivna količina transfera biti veća; povezivanje teorije i prakse

24. Teorija generalizacije transfera

Džad – iskustvo u jednoj oblasti primjenjuje se na učenje druge

oblasti pomoću uopštenih principa i znanja