Every hour.. Every minute.. Every second of everyday..

There’s something new happening in our lives..

And it’s all stated in the diary of…


The Diarist
©Prettychq18


Fairytales and happy endings..
Wishes and falling stars..
Dreams and magic..

I wanted to believe in those things..
I wanted to feel those things..

I wanna know how it feels like to love and be loved..


Before my time runs out..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

The Cast

The Diarist
The Hottie The Bad Boy The Best Friend

The Enemy

The Praning The Cousin The Aunt
The Sister The Brother

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

The Chapters

Prologue
|1|2|3|4|5|
|6|7|8|9|10|
|11|12|13|14|15|
|16|17|18|19|20|
|21|22|23|24|25|
|26|27|28|29|
Epilogue













~~~o0o~~~

Prologue

~~~o0o~~~


Monday

Dear Diary,
Heto na naman ako! Weeh! Haha.. wala lang.. masaya lang ako today..
Kasi lumabas kami ni bestfriend ko.. Nagdate kami.. wahahaha.. Pero joke joke lang yun..
Basta masaya ako.. kasi may nakaaway kami sa mall.. (nyek.. may nakaaway na nga masaya pa? Haha)
Di, kasi.. Matagal na talaga naming nakaaway yun.. Pero kanina sa mall nalaman ko yung totoo niyang
ugali.. which is not that bad pala.. She’s just upset.. basta ngayon friends na kami.. hehe..

Tsaka isa pang reason kaya ako masaya is simply because kasama ko si bestfriend..
Lagi naman kami magkasama pero ewan.. basta MASAYA.. yun na yun.. wahaha..



Wednesday

Dear Diary,
Oopsies! Malapit na pala birthday ko.. haha.. This Friday na pala..haha.. di ko namalayan.. haha..
Oh well, no biggie.. Ayoko nga nagbibirthday kasi tumatanda ako ng isang taon! Waah! Haha.. I’m turning
14 na! Yep yep.. 14 na ko.. ayus lang.. bata pa rin ako.. haha.. May party daw ako sabi ni daddy pero
ewan.. basta.. haha.. parang nahihilig ako sa word na basta ah.. haha.. basta.. wahahaha.. ayun na nga..
Malapit na rin pala ang summer.. uhm.. six months na lang.. wahaha.. anlapit pa noh? Haha.. wala lang..
napapraning lang ako ngayon.. hinawaan kasi ako nung bestfriend kong praning eh.. haha.. member daw
siya ng The Pranings.. wahahaha.. ewan ko dun.. ah basta (here’s the word again!) tatapusin ko na ‘tong
diary entry ko at iiinstall ko pa yung photoshop.. haha.. may pinapagawa kasi si mama eh ayun sira yung
photoshop naming matagal na, bumili pa si mama ng bagong CD para lang magawa ko yung pinapagawa
niya.. wahaha.. gege.. baboosh!



Friday

Dear Diary,
Eww! Dear Diary? Oh well, birthday ko ngayon.. yes! Happy birthday to me! Haha..
Pero ang tanong.. naging Happy nga ba? Somehow, yes.. Kasi complete lahat ng mahal ko sa buhay
ngayong birthday ko.. Pero yun nga rin yung nakakalungkot..

Andun pa silang lahat.. Kung kelan nangyari YUN.. at kung anu naman YUN.. Well, ayoko pa munang
isulat sa diary ko.. Ayoko pang ipaalam sayo.. Kasi ayaw kitang malungkot..

Pero ang masasabi ko na lang.. dahil sa YUN, parang gusto ko ng mahanap si Mr. Right, Mr. Left, Mr.
Front, Mr. Back, Mr. Straight, Mr. U Turn at kung anu anu pang direction.. basta you get the point.. haha..
I wanna feel how it feels like to be inlove.. I wanna experience the magic of love.. Kahit hindi happy
ending I would risk just to feel it.. So I’ve decided as of now that,

I’m on a hunt for Mr. Right!


***o0o***




how did I got this diary anyway?

Well, I remember nung bata pa ko.. I’m not sure pero I think I was just 6 then.. Ako yung pinakaclose sa
lolo ko saming mga apo niya.. Si Kuya Lem kasi masyadong serious.. Ang pinsan kong si Kim naman may
sariling mundo.. So kung baga, ako lang yung mukhang normal saming tatlo.. hehe..

Sabi rin nila mama kaya daw ako masyadong close kay lolo kasi malambing daw ako..
Napaparamdam ko daw kay lolo na kahit matanda na siya eh may important role parin daw siya sa family
naming.. though hindi ko pa naiintindihan yung sinasabi nila nun sakin.. hehe.. ah basta.. the point is, si
lolo ang nagbigay sakin ng diary kong ito..

It was a gloomy afternoon that day.. Meron kaming mini reunion sa bahay.. yung andun si Lola the
second, kami nina mama, papa at kuya, si Tita Beth at Kim pati si Ate Mau.. Nagchichikahan silang lahat
dun sa may backyard.. Pero si Lolo nag-iisa sa may terrace.. Ang lungkot ng mukha niya.. Hindi nga usual
yun kasi masayahing tao si Lolo.. bihirang sumimangot..

So dahil nga sa napansin kong malungkot at nag-iisa ang Lolo ko, nilapitan ko siya.. Lagi namang kami
yung mag-kasama eh..

Lolo? Bakit ka po nakasimangot?

Ngumiti si Lolo nun.. Pero hindi yung ngiti na tulad ng pag ngiti niya noon.. Malungkot ang ngiting ito..

Apo, may gusto sana akong ibigay sayo eh..
Ano po yun? Parang gift? Eh hindi ko naman po birthday eh..

Tumawa lang naman si lolo tapos inabot sakin yung diary..

Gusto ko, apo.. gamitin at ingatan mo ang notebook na ‘to ah..
Eh Lolo bakit niyo po ako binigyan ng notebook? Matagal pa naman po ang pasukan namin ah..
Hindi ordinaryong notebook ‘to, Kathryn.. Isa itong diary.. sinusulat ditto ang lahat ng mga bagay na
nangyayari sa buhay ng isang tao.. At yun ang gusto kong gawin mo..

Eh pero Lolo, bakit ko po kailangang gawin yun?

Para kapag wala na ako sa mundong ito.. Maririnig at makakausap mo parin ako.. gamit ang diary na
yan..

Two days later, Lolo died because of heart attack.. At simula noon lagi ko pa rin siyang kinakausap
through this diary.. Pero I always wrote Dear Diary.. Hindi ko kasi kayang isulat mismo ang lolo.. It’s just
too painful.. Pero I’m sure na si Lolo ang kinakausap ko..





~~~o0o~~~~

Chapter 1
First Stop

~~~~o0o~~~~

Checklist A – Personal Information ni Carlo my Labs

1. Full name: Carlo Jeremy Fojas
2. Age: 16
3. Birthday: February 6, 1992
4. Address:
5. Hobbies: basketball,……
6. Favorite color: Blue
7. Favorite song:
8. Favorite artist:
9. Favorite TV show: spongebob
10. Favorite movie:
11. Favorite food: Japanese food
12. Favorite drinks: mango shake
13. Celebrity Crush:
14. Crush:

And the list goes on…

Aargh! Naman! Ang konti konti pa ng information na nalalaman ko tungkol sakaniya!
Tsktsk.. Kailangan na talaga namin magover time ni Diane sa pag spy kay Carlo my labs..

Eh yung checklist B ko kaya?


Checklist B – Tambayan ni Carlo my labs
1. School gym
2. Classroom nila
3. Clubhouse
4. Erika Building
5. Computer shops (too many to mention)

Waah! Tapos na ang classes pero eto lang ang information na nasagap namin about kay Carlo my labs?
This is hopeless.. Panu niya malalaman na meant to be kami kung ang bagal namin sumagap ng info
tungkol sa kaniya?! Panu niya malalaman na ako ang girl of his dreams kapag hindi pa kami nagkakilala
ng lubusan?!

PAANO?!

Hay naku.. napasandal na lang tuloy ako dito sa bench.. antagal kasi dumating ng bus eh.. Pati yung mga
kasama ko.. Ayan tuloy, antagal ko ng nakaupo dito..

Nilabas ko yung drawing ko ni Mr. Right ko.. Pwede ring tawaging Mr. Perfect.. Care to take a look? [url=
http://i245.photobucket.com/albums/gg55/chibimatsuri/Really%20random/Pretty_Assassin_Boy.jpg]Here
.[/url]
Hindi naman si Carlo ‘to eh.. ni hindi nga niya kahawig kahit ontii. Siguro ung isang strand ng buhok ni
carlo my labs kahawig ng drawing.. wahaha.. the point is.. Nakikita ko lang siguro kay Carlo itong drawing
ko ni Mr. Right Perfect (pareho na lang para walang away! Wahaha)

Eh teka.. sino ba si Carlo?

Si Carlo ay ang lab op my layp ko.. hehe.. isa siyang sikat na basketball player sa school namin.. and oh!
He’s such a hottie! Haay..

Later on bigla ko na lang naramdaman na parang gumagalaw yung lupa..
Hala.. Lumilindol? Wag naman dito! Wala akong kakapitan!

Baka masira ang byutipul fess ko!


Nooooooooooooooooooo!

Maya-maya pa nakarinig naman ako ng sunod sunod na,


Tug..


Tug tug..


Tug..


Hala.. don’t tell me nareborn ang giants sa panahon ngayon and they’re here to invade earth?!
Ok.. di ko sasabihin..
Waah! Sino ka?! Giant ka rin?
Loka! Hindi noh.. Ako ang napakaganda mong konsensiya..
Ay ganun (shane syndrome).. siyempre maganda ka.. eh konsensiya nga KITA di ba? Wahahaha..
Hoi.. wala akong sinasabing pati ikaw maganda.. AKO lang! Ako LANG!
Hoi rin! Ako ang bida sa story na ‘to kaya ako maganda rito noh! AKO!

(note: O siya.. nag-away pa.. di nila alam ako naman talaga yung maganda dito.. wahahaha.. Konsensiya
ni Kathryn na kichekicheku ang pangalan.. tama na.. at Kathryn, back to the story!)

O siya.. nag-away pa.. di nila alam ako naman talaga yung maganda dito.. wahahaha.. Konsensiya ni
Kathryn na kichekicheku ang pangalan.. tama na.. at Kathryn, back to the story!)

Yes ma’am!


Pero nahinto naman ang footsteps na yun ng,







kAthRyN!!!!!!



And poof! It became coco crunch! (ad fee, du nat purget!)
(Note: ^nakuha ko yan kay ATE KRISHA.. haha.. yo ate krisha!)


Este, ayun naispatan ko ang bespren kong si Diane na tumatakbo dala ang napakaraming gamit..
wahahaha.. alam niyo yung sa commercial ng Holiday Hotdog (ad fee ulit)? Yung may magsyota na
naglalakad tapos may matabang taga bitbit ng lahat ng gamit nila? Ganun ang drama ni bespren diane..
Tumatakbo version nga lang.. wahahaha..


Bespren!!!!!!


Bunganga talaga nito oh.. Pinaglihi kasi yan sa megaphone eh.. wahahaha..
Kaya readers, pagpasensiyahan niyo na lang..

Sige, takbo pa diane.. takbo! Haha.. nakita ko naman na kasunod niya ang isa pa naming kaibigan.. Si
bespren Ejay.. At ayun.. tawang tawa na nakasunod kay Diane.. pambihira ‘tong lalaking ‘to oh, lagi na
lang nakangiti.. Kung pera lang ang ngiti ang yaman na siguro nito.. whaahaha..

Oh, Yan? Ba’t tumatakbo ka? Nangangarera ka ba? Sabi ko kay diane nung nakarating sa siya sa
kinauupuan ko..

Eh kasi *hingal hingal * si *hingal hingal * yung.. *hingal hingal * may..
Anu? Sino? Yung aso nila aling tekla na may mansion sa Canada kinain yung anak nila? Umiling naman
siya..

Yung anak nila kinain yung asong may bahay sa Canada?!

Mali! Kinain ni Aling Tekla yung anak at aso! Huwaat?! Pambihira epekto ba ‘to ng pagtakbo niyang yun?!
tumakbo daw ba kasi na dala lahat ng books niya sa kamay pati notebooks, may mga nakasabit pang
paper bag sa braso tapos yung bag na nakasabit sa likod na wala namang laman.. wahahaha..


Ay mali! Ikaw kasi aso ka ng aso eh.. Ang sasabihin ko lang naman eh…


Hindi na daw magbabakasyon si Carlo sa Hawaii! Ibig sabihin..


We can hunt him all summer long!

Ayan sabay pa kami ni bespren habang nagtatatalon dun sa bus stop.. wahahaha.. ang saya saya kaya!
Wahahaha..

Oi.. kayong dalawa.. di na talaga kayo nagbago.. Sabat naman nitong si bespren Ejay nang makalapit na
siya samin..

Bakit dude? Selos ka naman? Sabay akbay naman nitong si Diane kay Ejay.. natawa lang naman ako kasi
nakaakbay siya tapos ang tangkad tangkad ni Ejay.. wahahaha.. parang di niya maabot.. wahahaha..

Hay nako.. sige nga, magtatalon na lang kayo jan.. bibili lang ako ng softdrinks sa tindahan..
Sige, ako RC..
Sarsi! Tapos nag-apir kami ni Diane.. wahaha.. Si Ejay napailing na lang.. eh wala siya magagawa eh..
wahahaha..

Nagchika chika lang naman kami ni Diane habang nakaupo dun sa bench ng bus stop.. Langyang bus
naman kasi yan antagal dumating.. kanina pa ko dito ah..

I love walking in the rain.. So no one can see me crying.. Nagulat naman kami ni Diane ng biglang tumabi
si Kim na pinsan ko samin..
Hoy loka.. anong rain rain cry cry na namang sinasabi mo jan?
Diane, it’s the truth and nothing but the truth..

Pinat na lang ni Diane yung shoulders ni Kim..

Malala na ‘tong pinsan mo, Kat.. Napailing pa siya niyan ah.. natawa na lang ako.. panu nagsalita naman
ang hindi malala.. wahahaha..

Uy! Diane, Kat, Kim andito pala kayo? Napatingin kami dun sa nagsalita which is kaklase pala namin
na kinaiinisan ni Diane.. haha.. Tinanguan ko na lang..
Oh! Tony gonzaga bentong version with touch op kabayo!
Huh? Anong sabi mo?
Ah eh, wala.. sabi ko si tony gonzaga kinasal kay bentong nagkaanak ng kabayo.. wahahaha..

Loka talaga ‘to.. tinignan naman niya ko like saying na ‘wait lang ah.. kausapin ko lang yung kabayo este
kaklase natin’.. kaya ayun.. wushu! Naiwan ako sa bench kasama ang pinsan kong si Kim na nagsasalita
ng kung anu anu..

Napatingin na lang ako sa sky.. May rainbow pala.. Naalala ko tuloy si Lolo..
Sabi kasi ni lolo hindi daw pot of gold ang nasa dulo ng rainbow..
Love daw.. hmm.. di ko nga magets eh.. wahahaha..

Kat, there’s a pot of gold at the end of the rainbow.. so follow your dreams! Fly high in the sky like the
birds of the same feather that flock together.. Jus ko.. di ko magets kung panu ako nakatiis ng 15 years
na kasama ang mga taong ito.. pagkasabi naman niya ng sinabi niyang di ko malaman kung anu ba talaga
ang meaning eh nag shu away na naman.. susundan ata yung rainbow.. aba’y hinayaan ko na lang..
babalik naman sa bahay yun eh.. haha..

Basta.. naiwan na naman ako mag-isa sa bench..

Then later on may tumabi na lang sakin na lalaki.. Matangkad parang si Ejay tapos nakacap..
Wala lang nakaupo lang siya dun habang tinitignan ko naman yung mga papeles na hawak ko about kay
Carlo my labs..

Pero wait.. kanina pa ko dakdak ng dakdak dito hindi ko pa pala nababanggit ang sarili ko..
Well, as you can see.. Kathryn ang pangalan ko.. at Kat naman ang tawag nila sakin..
May ari ng isang hotel and restaurant sa ibang bansa ang parents ko pati yung mom ng pinsan kong si
Kim kaya andun sila..

Well, sa unang tingin para akong yung mga girl sa mga stories na mayaman and everything.. Ms. Perfect
ika nga nila.. Pero pag nakilala ako malayo ako sa ganun.. Ayoko ng driver at kotse.. gusto ko
magcommute.. Ayoko ng mga echus sa katawan gusto ko simple lang.. Hindi ako seryoso at mahinhin..
Kalog at praning lang.. haha..

Nginingiti ngiti mo jan? Sarsi mo.. Then umupo siya sa tabi ko kaya medyo umusog ako sa tabi ni guy in
cap..
Antagal mo naman bumili.. tinubuan na ko ng agiw dito.. nginitian ko siya tapos ginulo niya yung buhok
ko.. hay naku.. habit niya yun.. nakakaasar.. hmp..
Antagal kasi ibigay nung tindera yung sukli eh.. nakipagcontest pa ng titigan..
Tinamaan lang yun sayo.. wahahaha.. at ayun.. ginulo lang ulit niya ang napakaayos kong hair..
pambihira oo..

Kasabay nun yung pagdating ng bus na 10 years ko ng inaantay.. haha.. si Diane eh nagpaalam na sa
bespren niyang kamukha daw ni tony gonzaga bentong version with touch op kabayo.. haha.. tapos si Kim
ewan ko kung san nagmula pero bigla na lang sumulpot at ang sabi niya?

People always leave but sometimes they come back and when they come back they are back.. Jus ko..
kalahi ata nito si RR sa wowowee eh.. wahahaha..

O siya.. sumakay na kami sa bus.. dun ako naupo sa may malapit sa bintana na katapat yung bench na
inupuan namin.. Katabi ko naman si Ejay.. tapos sa likod yung dalawang weird.. haha..

Sumilip ako sa bintana.. nakita ko yung lalaking katabi ko kanina..
Hindi siya sumakay ng bus tapos parang may kausap sa phone.. Hay naku.. Inaatake na naman ako ng
pagkachismosa.. wahahaha..

Napansin ko namang bukas pala yung bintana.. Teka, ba’t bukas ‘to? Air-conditioned tapos nakabukas..

Uhm.. Manong yung binatana ko po dito nakabuka—

And then umandar na yung bus.. humangin at nilipad ang mga papel na hawak ko..
Nasaldak pa ko sa inuupuan ko.. tsk.. ansakit.. huhu..

Nilipad sa labas ng binatana yung papel na may drawing ni Mr. Right ko, hahabulin ko sana kaya lang
tuluyan ng nilipad.. at pagdungaw ko sa bintana..

Nakuha niya..


Jiro’s POV

Takbo. Takbo. Takbo.

Nakakahingal.. nakakapagod tumakas.. Parang wala na akong ibang ginawa sa buhay kundi tumakbo at
tumakas.. Pero wala akong magagawa.. Yun ang buhay ko..

Huminto at naupo ako sa may bus stop..
Oras na naman kasi para bumalik sa bahay na yun at maging ang pangalawang ako..

May babaeng nakaupo sa bench ng bus stop, maya maya may tumabing lalaki..
Mukha silang couple.. but paki ko ba..

Di naman nagtagal at dumating na rin yung bus..
Naunang sumakay yung babae at lalaki pati may dalawang babae rin na sumakay..
Pasakay na rin sana ako kaya lang biglang nagring yung phone ko..

Hello?
Wag ka na sumakay ng bus.. Malapit na kami.. bye..

Then she hunged up.. Ate ko yun.. Si ate Jana.. Actually step sister ko lang siya..
Pero close kami nun kahit panu..

Sakto rin namang pagbaba ko ng phone eh umandar na yung bus..
At may lumipad na papel.. Kinuha ko naman..

Tapos dumating na rin si Ate Jana sakay ng BMW niya..
At wala na rin ako nagawa kundi sumakay..

O suotin mo.. Kung saan saan ka na naman nagpupunta.. Nakalimutan mo ba yung party ngayon? Aba
Jiro, importante ka sa party na yun as the only boy and heir of the family..

Ate, hindi ko tatay ang dad mo.. Kaya I really don’t see a reason para ako ang magmana ng negosyo
niya.. and at the first place ayoko..

Yeah yeah.. just wear that suit.. and ayun.. sinunod ko na lang siya.. alam ko namang wala akong
magagawa eh.. hay.. I’m trap in this world.. Kung bakit kasi namatay pa si tatay..

When we got to the venue, marami ng tao..

Mansion daw ito nung kabusiness partner ng dad ni ate Janna.. and they are having this party because of
some business purpose kaya daw kailangan kumpleto kami dito.. pssh.. as if we are family..

Nung makita kami ni mama she approached us agad.. mukhang galit.. pero sus.. parang may magagawa
siya..

Where have you been? And why are you late? Bulong ni mama nung makarating siya samin..
Kung hindi ka pa sinundo ng ate mo mukhang hindi ka rin pupunta.. This is an important event to our
family especially to your dad..

Shut up ma. She was stunned with what I just said.. Tipong gulat at galit.. He’s not my dad..

After that natahimik na lang si mama.. ngingiti sa mga ibang guests then sisiryoso yung mukha..
Si ate Janna naman ayun.. socializing with other people..

Then nakita kami ni Tito John.. Yung asawa ni mama at dad ni ate janna..
Lumapit siya samin ng nakangiti.. Grabe.. orocan talaga..

Jiro, hijo! Andito ka na pala.. he said sabay pat sa shoulders ko then he turned kay mama and gave her a
kiss.. Then he turned back to me.. at bumulong ng,

I know you don’t like these stuff pero please makisama ka.. even just for tonight..


Oh.. By the way, Mr. And Mrs. Rodriguez.. Have you already met my son, Jiro? Oh please.. I’m never your
son and your never my father..

Ah.. so he is Jiro? You have a good heir Mr. Tecson.. nginitian ko naman sila at nagbow ng onti to give
respect..

Mom, d-Dad, Mr. And Mrs. Rodriguez, excuse me for a while.. sabi ko ng may kasabay na pagbow ulit..
tapos umalis na dun sa kanila..


I never like events like this.. napakaformal.. tapos kailangan ko pang magpanggap na pamilya talaga kami
dito.. wanna know why?

Kasi hindi katanggap tanggap sa mayayaman na may anak sa labas ang isang pamilya.. pero karamihan
naman puro ganun.. hay..

[url=http://videokeman.com/aiza-seguerra/sa-yo-lamang-aiza-seguera/]Background music[/url]



Nagpunta ako dito sa backyard ng mansion.. at least dito tahimik..
Tumingin ako sa langit..

Andaming butuin..


Tapos biglang may shooting star..



Kathryn’s POV

Oi.. may shooting star oh!
Ay.. oo nga noh.. wahahaha..

Shooting star.. naalala ko na naman si lolo.. haha..
Alam niyo ba.. sabi sakin ni lolo nung nabubuhay pa siya..
Ang mga bituin daw eh parang mga tao.. Andami dami at nakakalat sa langit..
Pero iisa lang daw sa mga yun ang makakatupad ng wish mo..

Tama naman diba?


Sabi pa ni lolo.. hindi daw dapat tumutuon sa iisang bituin lang..
Kasi pag ganun.. baka hindi Makita yung shooting star..
At hindi makapagwish sa bituing tutupad dito sa mga minimithi mo..


Hoi bruha! Tulala ka jan? anu na? Ayan na yung bahay ni Carlo my labs mo oh..
Alam ko.. teka kasi di ba.. nagmomoment ako eh panira ka..

At aba’y dinilaan lang ako.. pambihira..



Palapit na kami ng palapit sa bahay ni Carlo my labs ko..
Ayiee.. kinikilg ako.. anlapit ko lang ngayon sa my labs ko….

Actually andun kami ngayon sa kapitbahay ni Carlo my labs.. sa may gate… hehe..
Para di masyado obvious..

Haay..


I can feel it.. Malapit na talaga!


Malapit ko ng mahanap si Mr. Right..
Malapit ko ng maramdaman yung feeling na matagal ko ng hinahanap..


Yung feeling na tinatawag nilang love..



Malapit na..


Kathryn and Jiro’s Shared POV

Malapit na..


Malapit ko ng maramdaman yung feeling ng pagkakaroon ng totoong pamilya..
Ng mga taong totoong mag-aalala at mag-aaruga sakin..

Malapit ko ng maramdaman yung feeling na kung tawagin ay love..


Tumayo ako..

Alam kong imposible ‘to.. pero kahit ganun I would risk the chance and follow the shooting star.. Maybe
ito yung star na tutupad sa mga kahilingan ko..


Hindi ko alam kung anong nangyari sakin.. Pero kahit malayo sa bahay ni Carlo my labs.. at hinahabol ako
ng bespren kong si diane..

Sinundan ko yung shooting star..

Baka sakaling nahulog ito sa taong mamahalin ko..
Kay Mr. Right..

Binuksan ko yung gate..

At..


Blag!


I finally found Love..


~~~o0o~~~

Chapter 2
Finding Love
~~~~o0o~~~~


Ouch!

Bespren, ayus ka lang? May sugat ka ba? Hoy, manong dalian mo dalhin natin bespren ko sa ospital dali!

Yung lalaking nagtulak ng gate naman eh nakatingin lang samin..
Habang si Diane eh di na magkandaugaga sakin..

Bespren, ayus lang ako.. No need sa ospital! Di sila tumatanggap ng magaganda dun..
Ay.. ganun ba yun? Kaya pala nung nadapa ako dati di nila ako dinala sa ospital.. Pambihira.. naniwala
naman siya? Aysusme, nadapa ipapaospital? Ibang klase talaga ‘tong bespren ko oo..

Tapos may babaeng maganda na bigla na lang lumabas galing sa loob nung bahay..
Grabe ang ganda niya.. pero siyempre mas maganda parin kami ng bespren ko.. wahahaha..

Apir Diane! Apir!

Loka, di ka naririnig ni Diane

Ay, oo nga pala.. hehe.. nababasa lang niya.. hehe..

Jiro? San ka pupunta? Hmm.. siguro syota niya ‘to tapos sinabing buntis tapos nagalit si lalaki dahil hindi
pa daw siya ready maging ama at ngayon nga eh nag-aaway sila!

Clap clap! Galing.. galing mo gumawa ng kwento ah..Burger! Burger! Burger!

Hoy, hindi na daw uso ang burger sabi ni Diane..

Eh ano ng uso ngayon? Coke Zero?

Lokang kichekicheku, malay ko.. tanong mo sa Mcdo.. wag ka na nga umepal..

Kichekicheku >>

Tumingin si babaeng maganda samin..

At anong nangyari dito?

Tinignan ni lalaking mukhang chonggo na galing outerspace si babaeng maganda.. tapos ang byuti naman
namin ni Diane ang tinignan..

Pss.. tatanga tanga kasi.. At wushu! Biglang may naglanding na UFO at dinala si lalaking mukha chonggo
na galling outerspace pabalik sa planeta nila upang magperform sa circus!

Bilib na ko kay otor.. andaming nagagawang story within a story.. wahaha..
Thank you kichekicheku! Haha..

O siya.. pinuri ang sarili.. haha.. ang totoo niyan eh nag shu away naman talaga si lalaking mukhang
chonggo.. pero hindi sa outerspace nagpunta.. sa car niya.. hehe..

Naku.. ayus lang ba kayo mga Miss? At sabay kaming tumango ni Diane..
Pagpasensiyahan niyo na yung kapatid ko ah.. so mali pala ang teyorya ko tungkol sa buntis ekek.. ehihi..
Uhm.. baka gusto niyo muna pumasok.. you can eat inside or even just have a drink..

Bespren.. may lamunan pala sa loob oh.. tara punta tayo.. Bulong sakin ni Diane.. pambihira ‘tong
bespren ko oh.. basta pagkain eh.. hehe..

Tinignan ko na lang siya with my one eyebrow na nakataas..

Ah eh.. Hindi na po.. salamat na lang.. Pauwi na rin po kasi kami eh..
Tsk.. bespren naman eh.. at nagsalubong pa ang kilay niya.. hehe..

Ah ganun ba? O sige papahatid ko na lang kayo sa driver namin.. Ang kulit ng babaeng ‘to ah..
masyadong pinipilit ang pagiging mabait..

Thank you na lang po talaga pero wag na.. tapos kinaladkad ko na si Diane palayo.. baka kung anu na
naman i-offer makabili pa ko ng house and lot ng di-oras.. haha.. so much for stars and Mr. Right.. haha..

Nang makalayo na kami ni Diane dun sa malaking bahay…

Alam mo nakakainis ka.. Pagkain na naging bato pa!
Anu ka ba.. Para ka namang hindi kumakain.. at hindi na talaga nawala ang pagkakunot ng noo niya..
haha.. basta pagkain ganyan yan.. hehe..

Eh teka.. Ba’t ka ba kasi biglang tumakbo? Andun na tayo sa house ni Papa Carlo my labs mo lumayo ka
pa..

Hmm.. bakit nga ba?
Malay ko sayo..
Tinatanong ba kita?
Oo!
Hindi kaya..
oo kaya, sabi mo bakit nga ba?
May sinabi ba kong kichekicheku?
Ohkay! Zip mouth! >>

Kichekicheku talaga o.. hehe..

Ewan ko nga eh.. basta binuhat ako ng mga paa ko papunta dun.. haha...
Ang galing naman ng paa.. nakaya ka.. wahahaha..
Ikaw talaga..

Then pareho na lang kaming natahimik.. wow.. pers taym ‘to.. natahimik ang paligid na si Diane ang
kasama ko.. hahaha..


I shall return! And when I return, I will comeback! The return of the comeback! (Note: I quote that from
Rein )
Once again nagulat kami ni Diane sa biglang pagsulpot ng pinsan ko.. hehe..

Oh, anong ginagawa mo dito?
Sabi ni Ate Mau, gabi na daw.. Uwi ka na.. Aba.. por da pers taym nagsalita ng matino! Magpapapiyesta
ako! Kakatayin ko ang fats ni May! At lelechunin ko si Ate Danz!

Teka, sino ba yun??

Friends ni otor.. wag ka na magtanong! Ok?
Ah.. Ok..

And cousin, always follow your heart not your mind.. because there’s a saying Never Mind! Nanghina
naman ako.. akala ko matino na magsalita.. may pahabol pa eh.. hehe..


Kinabukasan..

My dear cousin.. Wake up! Because the early bird gets the early worm and the early worm gets the early
soil! With matching yugyog ng kama pa yan ah.. pero no epek.. inaantok pa ko..

Maya maya.. dumagundong na naman ang lupa..
Sinyales na,

BeSpRen! gIsINg! May darating na balyena.. este si Diane pala..

Diane.. anlakas ng volume mo.. Hinaan mo naman.. Sabi ko tapos humarap sa kabilang side ng bed kung
saan wala siya..

Tapos lumipat naman siya dun sa kung saan ako nakaharap.. Pambihira.. di na ba ko pwede matulog
ngayon? Kaaga aga pa eh.. 12 palang ng tanghali! Haha..

Eh bespren kasi.. Si Papa Carlo.. Papa Carlo? Ayun.. naenergize ako bigla..
Huh? Anu meron kay Papa Carlo? Naospital siya? Anu sakit niya? Mamatay na ba siya? Noooooooooooo!

Napaupo si Diane sa gilid ng bed ko..

Loka! Nasa starbucks si Papa Carlo mo.. Alayb na alayb..

Tapos wala pang 30 seconds ata eh nakaligo na ko, nakabihis nakapagtoothbrush at nakakain ng
breakfast.. Wag kayo magtaka.. Pinahiram lang ako ni Otor ng tikbalang powers niya.. hehe..

Hoy diane.. anu pang ginagawa mo jan?
Ginigising ka.. see? Sa sobrang bilis ng pangyayari di na namalayan ni Diane..
Ginigising? Nashock siya! Hehe.. hindi, sanay na yan.. lagi ako pinapahiram ni otor ng tikbalang powers
eh.. Pinapasabi pala ni Otor yung may gusto daw manghiram iPM siya, 150 per hour lang daw ang rental
fee..

O siya.. at lumarga na kami papuntang starbucks.. Pero on the way natagpuan kami ni Bespren Ejay kaya
sumama siya samin..

Ako na mag-oorder.. anu ba gusto niyo..

Papa Carlo? Yuhoo? Wer na yu? Dito na mi!
Siniko ako ni bespren diane at,

Bespren, ayun si Papa Carlo!
Ay.. oo nga! I’m so happy! And there we go sa pagtatatalon namin..

Ui.. kayong dalawa.. nakikinig ba kayo? Sabi ko anu gusto niyo orderin?
Ah.. oo.. kahit anu.. ikaw na bahala..
Oo nga.. sige na.. baboosh!

Kawawang bespren Ejay napailing na lang ulit.. pero take note nakasmile naman siya.. hehe..

Haay.. Nakita ko na naman si Papa Carlo..
Kumpleto na naman ang araw ko..

Lapit pa nga ako ng onti.. Para naman mas lalo ko mafeel ang presence ni Papa Carlo my labs..

Onti pa..

onting onti pa..

Konti na lang..

Hanggang..



Splash!

Oops! May nabunggo ako at natapon sakaniya yung hawak niyang coffee..

anu ba yan! Look what you did!
Ay sorry! Di ko sinasadya!
Ang init! Naku naman kasi! Kung di naman kasi tatanga tanga eh!

t-teka. Anu sabi ng kulugong ‘to?
Tatanga tanga? Tama ba..

Hoy mister! Hindi ako tatanga tanga noh! Baka ikaw ‘tong tatanga tanga kaya nabunggo mo ko at
natapunan mo sarili mo?!
Aba’t ikaw na nga ‘tong nakapurwisyo anlakas pa ng loob mong magtaray ah!
Di mo ba narinig?! Sabi ko sooooorrrryyyyyy! Bingi ka ata eh!
Aba’t.. Gusto mo bang ipapulis kita?!

Hep hep hep! Teka lang manong.. manong? Astig si manong nagsastarbucks!
Naku naman.. pagpasensiyahan mo na ‘tong bespren ko.. sabi niya yan habang nagpapatay sindi yung
mata niya.. hehe.. nagpapacute.. aysus ginoo..

EPILEPTIC kasi ‘tong bespren ko eh.. kung minsan INAATAKE.. tpos pinandilatan pa ko.. si ako naman
nag-act ng epileptic..


Be-bebesssspepeperen! Yyyyung gagagamot kkkkkko!

See? Sabi ni Diane kay manong daw.. hehe.. tapos inalalayan naman ako kunyari..
Naku, bespren.. di ka na naman uminom ng gamut mo no? tsktsktsk..

Bago kami tuluyang makalabas ng starbucks eh tinignan ko muna si Papa Carlo.. at,

OMG!

Nakatingin siya samin! Nakooooo! Nakakahiya! Patay ka talaga sakin Diane! Sa lahat naman ng sakit na
maiisip mo epilepsy pa! Nakooooo!


Nang makalayo na kami sa starbucks…

Galing mo bes! Pwede ka na pumalit kay Vilma Santos as Star for all Season!
Hmp! Nakakainis ka naman eh!
Niligtas na nga kita kay Manong naiinis ka pa.. aba bespren.. thank you dapat ang sasabihin mo..
Naku.. nakita tayo ni Papa Carlo.. Nakakahiya, nag-eepileptic ako..
Ay ganun? Sorry..

Naku! Kung di ko lang bespren ‘to eh.. hehe..

Oh.. san kayo nagpunta? Bigla kayo nawala?
Inatake lang ako ng epilepsy ko..

Tapos ganito ang emoticon ni bespren Ejay >>

Na may kasamang,

Epileptic ka?! Kelan pa?!
Kanina lang! At nag-apir naman kami ni bespren pakners (nakuha ko kay Lolo Mikko ang term na yan!) in
crime ko!

Hay naku.. Kayong dalawa talaga.. kung anu-anong gulo ang pinapasok niyo..
Di naman.. way papuntang labidabs lang ni bespren.. I agree! Bespren ko talaga ‘to.. haha..

Tapos nun eh nagkring kring ang phone ni bespren kaya lumayo muna siya samin..

Tanghali na ah.. hatid na kita sainyo.. alam mo namang—
Hep hep hep! Bespren ejay.. tapos inakbayan ko naman siya tulad ng ginawa ni bespren diane nung
chapter one ehehehe..

Malaki na ko.. you don’t need to remind me.. ok? Alam mo naman di ba.. tinignan ko si bespren ng siryus
para malaman niya na siryoso ako.. hehe..
Alam ko nga.. kaya nga—
O siya tama na! Baka malaman ng readers yung sinasabi mo.. maaga pa.. haha..

Huhuhuhu.. tsaka wawa naman ako.. OP.. huhu..
Wag ka na malungkot kichekicheku.. hehe.. malalaman mo rin yan in time.. wahahaha..

Basta ihahatid na kita sainyo.. ok?
O sige na nga.. teka.. si bespren ko..


DIANE! Tapos lumapit siya samin at sinabing,
Mauna na kayo.. may pinapagawa si mama eh.. sige baboosh.. at tila humiram ng tikbalang powers kay
kiche eh ayun.. kumaripas ng takbo palayo samin.. pambihira..

Nagkwentuhan lang naman kami ni bespren ejay sa way pauwi sa bahay..
Sa totoo lang pag kasama ko si bespren ejay feeling ko nagiging normal akong tao na may normal na
utak.. Kapag kasi si Diane ang kasama ko nababahiran ng kalokohan ang jenyus brens ko.. pag naman si
Kim, feeling ko tumataas IQ ko sa english niya.. Pero bumababa sa grammar niya.. haha..

And speaking of kim (request ‘to ni Ate Krisha at Kim [euki13] miss na daw nila si KIM), pagkahatid sakin
ni Bespren Ejay sa bahay eh ang sabi niya,

Ejay! Your like the shine in the armor of the knight! O diba.. panalo ang English niya..
Huh? O sige kat bye.. and kim, ge una na ko..

Trivia: takot si Bespren Ejay kay Kim.. nakakatakot daw kasi ang mga sinasabi nito… haha..

O siya.. ayaw ko na ikwento ang mga kasunod nito.. Kasi panigurado puro tapos lang ang masasabi..
eksampol: tapos kumain ako tapos nagligpit ng pinagkainan tapos naglinis ng sala tapos.. tapos.. tapos..

Ayun.. wahaha..

Kinabukasan.. wala kaming appointment ni Diane na maghunting kay Papa Carlo today.. tsaka wala rin si
bespren Diane dahil sa kadahilanang may appointment siya sa dentist.. pinagdadasal ko na nga lang na
wag sana siya makakita ng dugo (may phobia yun eh) dahil kawawa naman ang 5 years old niyang
kapatid.. mapipisat sa pagsalo sa kaniya..

O siya.. go on with the story..

Ako ang nakatokang mag grocery ngayon.. ay teka, may feeling kasi ako na di ko pa nakukwento ang
tungkol sa pamily ko eh.. ganito yan ah para mabilis.. meron akong mom dad at kuya.. andun sila sa
Canda, wag na magtanong.. basta ganun.. hehe.. kasama nila sa Canada si Tita Evelyn na mom ng pinsan
kong si Kim (mahilig din yun magEnglish.. idioms naman ang kaniya hindi quotes..) tapos kami ni Kim ang
kasama namin dito sa pinas eh si Ate Mau na Tita namin.. ok? Basta ganyan, walang angal
nagkakaintindihan tayo eh.. haha..

O tapos ayun na nga ako nga ang nakatokang mag grocery kasi nakashift si Ate Mau sa ospital ngayon..
Nars yun eh parang si Ate Kat na alam yung ibig sabihin ng Cardiac Disrythimia…

Teka, sino na naman yun?

Asus.. nagtanong ka pa edi malamang friend ni otor..

Oo nga noh.. wahaha.. Basta nagpunta ako sa SM Clark sa pampanga sa lungga ni ICH MINUS (friend ni
otor guess ko..) maganda kasi dun eh.. malaki tapos andaming stores.. at take note.. 4 hours ang biyahe
ko.. panu taga laguna ako tapos dun ako naggrocery.. wahaha..

Di joke lang.. dun lang ako sa South Super Mall naggrocery.. bumili ako ng mga echus.. tapos nang ako’y
pauwi na..

Siyempre di ba kailangan ko tumawid..

At,



Beeeeeeeeeeeeeeeep!

All I see is white.. Patay na ba ako?


Jiro’s POV

Pambihira! Malas talaga ata ako sa mga babae eh..
Una si Mama tapos si Ate na kahit mabait eh bungangera..
Tapos yung babae sa starbucks kahapon..

Grabe! Buti na lang may dala akong extra T-shirt.. kundi diyahe yun..
Kundi kasi aanga anga at kundi kasi kung san san nakatingin di ako mababangga eh..

Tsk..

Tapos parang may tuliling pa sa utak yun pati yung kaibigan niya..
Aba, ako pa lokohin..

Epileptic daw.. Haha.. nakakatawa talaga ang mga taong yun..


Eh teka.. ba’t ko nga ba kasi iniisip yun?


O siya.. I got into my car.. May pinapabili si ate sakin eh..
Mukhang nauulinigan na naman nila na pupunta ako ulit dun kaya kung anu anu na naman ang
pinapagawa sakin.. Pinagbibigyan ko na lang para naman maubusan na sila ng ipapagawa at mabisita ko
na siya..


And when I passed by the mall, someone crossed and,


Beeeeeeeeeeeeeeeep!


Nabreak ako agad.. Muntikan ko ng masagasaan ‘tong babaeng aanga anga na ‘to.. grabe..
Ba’t kasi andaming tanga sa mundo?

Mukhang gulat na gulat yung babae sa nangyari.. hindi nga siya nakagalaw sa kinatatayuan niya tapos
yung mga tao nakatingin samin.. as usual mga usisero’t usisera..

Lumabas ako ng car to check if she’s ok..

She looked at me with the same expression na gulat..

Leshugas ka! Muntik na kong—

Bigla siyang nawalan ng malay.. kaya siyempre sasaluhin ko..


Miss?? Miss?? Anong nagyari sayo?!


Pambihira! Problema na naman! At babae na naman..


Sinakay ko na lang siya sa loob ng kotse.. pati yung bag niya at iba pang dala-dala..

Tsk.. san ko naman kaya dadalhin ang babaeng ‘to?

Sa ospital? Eh hindi ko naman siya nasagasan eh.. wala naman siyang injury..
Sa bahay? Impossible! Magbubunganga na naman si Ate at sesermunan na naman ako ni Mama at
paniguradong mag-aaway na naman kami ni Tito..

Eh sakaniya kaya?

Hindi.. Di rin pwede.. masyado na siyang marami dinadalang problema para intindihin pa ang babaeng
‘to..

Hmm.. alam ko na.. Ihahatid ko na lang siya sa bahay nila.. yun ang best way!

Eh san nga ba bahay niya?
Pareng Jiro! Tignan mo kaya bag niya diba?
Oo nga noh? Eh teka sino ka?
Ako ang otor ng storyang ito.. maganda ako tol! Wahahaha..
Malas talaga ako sa babae.. Pero sige na nga.. susundin ko na yung payo niya..

I parked the car at sinearch ko yung bag niya for any ID or kung anu mang information tungkol sa kaniya
na makakapagturo sa bahay niya..

And luckily, may ID naman siya sa bag.. Andun yung address niya.. which is not far from here naman..
Nalaman ko rin na Kathryn Ysabel Villanueva pala ang pangalan ng babaeng ‘to at na magka-edad lang
kami..

Nagulat na lang ako nung biglang hinawakan nung babae yung kamay ko..
Pagtingin ko naman sa kaniya.. tulog..

Pambihira naman ‘tong babaeng ‘to.. tulog na nga nanananching pa!


Mr. Right ko.. hala.. nagsasalita pa habang tulog.. waterpols pa.. pambihira.. manang mana kay ate danz
ah..


Teka, sino yun? Kung anu anu na naman nasasabi ko..

Pareng jiro, pren ko yun.. wag ka na magtaka ha.. pambihira.. bagay talaga kayo ng labtim mo..

Labtim?

Ayan.. asungot na naman..
Kiche>>

Asan ka na? Pambihira talaga ‘tong babaeng ‘to oh.. Hinahanap niya si Mr. Right niya.. haha.. As if naman
meron Mr. Right sa mundo.. napakamythical nun..

Hinayaan ko na lang siya kahit salita siya ng salita..
Natatawa na nga lang ako eh.. panu minsan ang sinasabi,


Yung gatas tumapon! Punasan mo!

Kung minsan naman,

Hindi! Hindi ako yung nangopya sa quiz ni gessel nung grade 4 kami! Hindi ako yun! Alam ko na region3
ang sagot dun!

Mukhang kinkonsensiya pa siya ng pangongopya niya.. haha..
Buti na lang at nakarating na kami sa bahay nila..

Nagulat pa yung matandang kamag-anak ata ng babaeng ‘to..
Tapos nagpacute pa sakin.. Pambihira.. minamalas na naman ako..

Binuhat ko naman yung babae hanggang papuntang kwarto niya.. at nung aalis na ko..

Wag! Wag kang umalis! Sabi niya habang nakapalupot pa sa kamay ko.. grabe mananching ‘to..

Unti-unti ko namang tinanggal yung kamay niya.. at bumitaw naman..

Sa kabutihang palad.. nakaalis ako ng bahay nila ng buhay..


Kathryn’s POV

Wag! Wag kang umalis!

Kathryn, kahit wala ako sa iyong tabi.. lagi mong tatandaan na mahal na mahal kita!

Papa Carlo my labs! Lagi ko yan tatandaan! Ay labs yu tu Papa Carlo my labs!

Huhuhu.. si Papa Carlo my labs.. huhuhu..


Huhuhuhu.. teka.. anu yun.. ba’t may sumasabay sa huhuhu ko? May mumu akong kasama? Nooooooooo!
Baka naman guni guni ko lang.. pakinggan nga ulit..

Huhuhuhu.. ayun.. meron ulit.. ibig sabihin di ko guni guni.. hmm..

Unti unti kong minulat ang aking mga mata kasi napansin kong nakapikit.. wahahaha..

Kathryn! Ba’t mo kami iniwan! At ang dalawang ulo ng mga baliw ang biglang sumulpot sa aking
harapan…. Pambihira.. pag-umpugin ko ‘to eh..

Hoy.. kayong dalawa.. anung hinuhuhuhu niyo jan?

Kathryn my cousin! It’s a miracle! Your alive! Praise the Lord! Allelujah! Amen! Nyek.. naging religious si
pinsan?

Kathyrn! O isa pa ‘to.. umiiyak nagpupunas pa ng uhog.. Akala namin iniwan mo na kami eh..

Iniwan? Pag-untugin ko kayo eh.. parang naggrocery lang eh tapos.. tapos.. tapos..

Tapos?

Tapos…

Tapos?

Tapos..

Tapos?

Nakalimutan ko na eh.. wahahaha.. anu nga ba nangyari matapos kong maggrocery.. nakalimutan ko
talaga eh.. hmm..

Loka! Nasagasaan ka noh.. waah?! Nasagasaan ako! Buti buhay pa ko.. wahahaha.. wala pa kong kagalos
galos oh.. I’m kickin and alive! Galing ko talaga.. Ako si Darna! Ako ang Diyosa! Ako ang talang
nagniningning sa kalangitan! Ako si Wonder Woman! Ako ang superstar! Akin ang sandali ako ang reyna
ng gabi!

Well, hindi naman talaga nasagasaan kasi kung nasagasaan ka edi tedok ka na.. Muntikan lang.. ayun
naman pala eh.. muntikan lang.. ‘to talaga si Ate Mau o.. pwedeng maging newscaster.. hanep magbigay
ng balita.. wahahaha..


Ah.. oo naaalala ko na.. tumatawid ako nun galing South Super Mall.. SSM for short.. MMK mode kami..
Yung tatlo palapit ng palapit yung mukha sakin.. Tipong kakainin ako.. wahahaha.. tapos nangingiyak
ngiyak pa sila niyan ah..

Dala dala ko ang mga plastic ng pinamili ko mula sa mall.. ang bigat bigat nga nun eh, Ate Charo..


Poink!

Poink!

Poink!


Loka! Ate Charo ka jan! wahehe.. ansakit naman nila mamatok.. parang di ako muntik muntikang
masagasaan ah.. wahahaha.. MMK mode nga eh..

Sorry sorry.. eto na nga eh.. nagkukwento na nga eh.. Umayos naman ako ng pagkakaupo ko nun..

Basta.. ang naaalala ko lang nung masagasaan ako hinimatay ako at sinalo ako ni Mr. Right ko..at bago
ako mawalan ng malay sinabi niyang..


I will always catch you when you fall!


~~~o0o~~~~

Chapter 3
Ang Mahiwagang drawing
~~~~o0o~~~~

I will always catch you when you fall!


Tuldok. Tuldok. tuldok.

Aba’y abot tenga na ang ngiti ko wala pang reaction ang tatlong ‘to..
Kilig eber to the max na nga sinabi ko wala man lang..

Yihee! Nakikilig naman ako..

Okaya..

I’m so happy for you, Kathryn..

Aysus ginoo.. tatlong tuldok lang ang makikita sa mukha nila eh..


I will always catch you when you fall? At last! Nagsalita na rin!
Tara mall tayo! Nangangarap si Kathryn..

Nagtanguan naman yung dalawa..

Pambihira.. ang ganda ng reaction nila.. natats ako ah.. wahahaha..

Tapos ayun.. idagdag mo pa na biglang naglabasan ng kwarto ko..

Ui..anu ba kayo? Iiwan niyo ko? Para namang hindi ako muntik masagasaan oh..

Nagstop naman sila sa may pintuan ng room ko..

Tara sama ka.. pasagasa ka ulit ah.. this time magpatedok ka na para masaya.. at nagtanguan na naman
yung dalawa..

Weh.. ate mau naman eh! Diane bespren! Kim my cousin! Tinignan lang ako ng tatlong yun.. tapos diretso
labas ng room ko.. langya iniwan talaga ako..

Wah! Iyak na ko! Huhuhuhu.. tingin sa pinto.. wala parin.. iyak ulit.. huhuhu.. huhuhuhuhuhu…
huhuhuhu..

Then…

At last! Binuksan ang pinto..

Ligo ka bilis! SM tayo.. Yehey! Sabi na nga ba hindi ako matitiis ng mga ‘to eh..

O well.. basta.. fast forward na natin sa SM.. at kung itatanong ni MAYO sa comment niya kung SM Sta.
Rosa.. Oo nga SM Sta. Rosa.. (Manong SY! Dami mo na utang sakin ah.. nung una SM Clark.. SM SR
naman ngayon.. yung apo mong pogi wag mo kakalimutan as kabayaran! Wahahaha)


Habang naglalakad sa loob ng SM pinagtitinginan kami ng mga tao at sa mga kasama ko natural lang na
pagtinginan kami ng tao habang nalalakad.. biruin mo ah.. ganito ang scene namin sa loob ng SM ni
Manong SY..

Kim>> tila wala sa sarili (oh well lagi naman..)
The World is such a beautiful place! Let’s restore the peace just like in the world war 2..

Ate Mau>> busy kakacalculate ng pera (pambihira, nagmall pa siya.. takot pala mabawasan ang pera)
10,000 minus 100,000 equals negatib 90,000 plus negatib tri bilyon equals…. Ulit ulit..

Diane >> boy hunting ang drama
Bespren! Ang pogi nung lalaking may kaholding hands na bakla oh! (dahil sa mala megaphone niyang
boses narinig siya ng lalaki at nung kaholding hands niyang bakla..)

Lalaki>>
Bakla>>

Diane matapos tignan ng bakla>>
Ah eh.. sabi ko pala mukhang bakla yung pogi! Wahahaha..

Lalaki>>
Bakla>>

Pambihira.. Parang mas okay pala kung naiwan na lang ako sa bahay..
Na-avoid ko pa ang kahihiyan.. hayz..

O siya.. Kumain muna kami sa Max’s restaurant.. (Pareng Max! ad fee!) ang sweet nga nung waiter eh..
Pinagpapawisan at nanginginig nung kumukuha ng order namin.. Akala ata niya mga bagong labas ng
mental yung kasama ko.. haha..

Matapos ng matagal naming lamunan na paborit part ni Diane sa aming malling eh nagshopping naman
kami.. Nagulat nga ako eh.. akala ko maglalakwatsa lang kami di ko lubos akalaing mamimili rin kami.. At
inpirness madugas si Diane ah.. wahaha..

Pero eto ang lubos kong ikinagulat..

Yung pinamili namin.. alam niyo kung bakit? Siyempre hindi kaya nga di ko alam ba’t ako nagtanong eh..
wahaha.. basta.. eto lang naman..

[url=http://i218.photobucket.com/albums/cc272/bramblesboutique/A1.jpg]Mine[/url]
[url=http://i34.photobucket.com/albums/d116/kfprincess69/clothes%20jewelry%20shoes%20dresses%2
0and%20stuff/DressPinkRufflyCocktailDress.jpg]Diane’s[/url]
[url=http://i2.photobucket.com/albums/y33/completelyinsane/Clothing/261a27cd.jpg]Kim’s[/url]
[url=http://i158.photobucket.com/albums/t88/alirosma/Nueva%20coleccion/Marzo%202008/thumb11044
.jpg]Ate Mau’s[/url]


Nagtataka nga talaga ako eh.. kayo hindi ba kayo nagtataka?
Kasi pinilit lang kami ni ate mau na bumili niyan eh.. magagamit daw kasi naming in the future..

Ah basta.. nung makabili na kami eh umuwi na rin kami..
Delikado raw kasi sa mall.. parang nangangain yung mga tao kung makatingin..

Eh sa kamalas malasan ko sila kasi kasama ko.. wahahaha..


Pagdating sa bahay……


Ilaw >> iniwang nakapatay bukas ngayon.
TV >> iniwang nakapatay may nanonood ngayon.
Aircon >> patay din kanina.. umuugong ngayon.

Hmm.. may tao??

Ate mau? May tao sa loob? Ngumiti lang naman si ate Mau sabay kibit balikat.. tinignan ko rin yung
dalawang tukmol ayun nakangiti lang din..

Aba.. mukhang may sinisikreto ang mga tukmol na ‘to kasama si Ate Mau ah..

At eto.. ako pa talaga ang pinagbubukas ng pinto..
I smell something..



No it’s not fish!




It’s not rat!



It’s… Diane’s medyas!


Togoinks! Umayos ka nga Kathryn.. pinapaalala mo pa ang napakasaklap na medyas na yan..
Sorry manang.. sorry.. wahahahaha..


Unti unti kong pinuksan ang pinto.. and to my surprise….



Mommy! Daddy! At naihulog ko naman yung bitbit kong mga plastic sabay takbo papunta kela mami at
dadi..

Huwaw! This is a surprise! Grabe.. Akala ko hindi sila makakauwi eh..
Sabi kasi nila busy daw sila sa work.. kaya akala ko talaga.. hehe..
Tsaka sobrang namiss ko sila ah..
Antagal na nila sa Canada eh..

Baby! Dalaga ka na anak! Antangkad mo na! Mas matangkad ka na sakin!
Oo nga.. dalaga na ang baby natin mommy..

Talaga ang dalawang ‘to oh.. wahaha.. parang isang taon palang kaming di nagkikita eh.. wahahaha..
Oo nga noh.. matagal na.. wahahaha..

Eh mommy daddy.. si Kuya po? Ba’t di niyo kasama? Pati si Tita Evelyn?

Are you looking for me, my dear pamangkin? It’s such a bed of rosses to be back! Kailangan ko pa bang
ipakilala ang nagsasalita? Tingin ko kasi obvious na kung sino siya eh.. wahaha..

Tita! Long Time ah! Hehe.. andaya naman.. alam ni Kim? Tumango naman si kim.. Pambihira.. ba’ ako
lang ang may hindi alam? Huhu..

Eh si Kuya po?
May klase pa ang kuya mo kaya hindi pa siya nakasabay samin.. pero promise niya bibisitahin ka niya..
Oo nga pala.. may klase pa sila.. hindi pa nila summer dun.. tsk..

O siya.. tinatamad magtype si otor eh.. wala sa pokus kung kaya’t ifafast forward niya ang mga
pangyayari.. hehe..

Fast Forward nung time na gabi na.. nagpapahinga na ang mga magulang ni Kathryn at naglalaro ng PSP
si Kim, naghuhugas ng pinggan si Ate mau at nakatambay si Kathryn sa bubong.. O diba? Bubong ang
tambayan.. hehe..

Hmm.. alam ko marami nagtataka kung san nagmula yung I will Always catch you when you fall.. tama
ba? Oo na yan.. wahaha.. kasi pag hindi bitin na naman ang chapter na ito.. gusto niyo nun? Siyempre
ayaw diba? Wahaha..

O basta.. eh kasi.. as I can remember..


Flashback

Beeeeeeeeeeeeeeeep!


Muntik na ko mabangga nung BMW na kotse.. ang astig sana kasi BMW kaya lang muntik na ko
masagasaan eh! Waah..

Bumaba si papabol mula sa loob ng mamahalin niyang kotse..
Nilapitan ako at..

Lechugas ka! Muntik na kong—

After I said that bigla na lang akong nanghina..
Muntik na nga ako mapahandusay sa daan eh. Pero nasalo niya ako..
And he murmured something.. Hindi ko masyadong magets pero ang pagkakaintindi ko eh..

I will always catch you when you fall..

End of Flashback

Ayun.. eh wala kayo magagawa.. Yun ang naaalala ko eh.. hehe..
Pero hindi talaga ako sigurado sa pagkakarinig ko..

Malay ko ba.. eh matapos nun parang napanaginipan ko pa si Papa Carlo my labs ko.. ehehe..


Hui.. ginagawa mo mag-isa dito?

Anak ng tipaklong!


Langyang Ejay.. nangugulat epek!

Langya ka.. Nagulat naman ako sayo.. Napadpad ka sa bubong ko? Konting trivia about kay bespren
Ejay.. Magkatabi lang kasi bahay namin eh.. wahaha.. well, hindi exactly magkatabi.. basta.. naakyat niya
yung bubong naming galing sa bahay nila..

Eh panu.. pagsilip ko sa bintana may nakita akong babaeng nakatulala sa kawalan sa tapat ng bahay
namin.. He said with a smile.. then tumabi sa tabi ko..

Ganito kami lagi ni Bespren Ejay.. nagsastar gazing dito sa bubong.. kung minsan naman sa bubong nila..
ehehe.. Bonding time namin ‘to eh.. Tsaka dito kasi malayo sa mga tao.. malapit sa langit.. tahimik ang
paligid at parang amin ang oras.. oha.. ang drama ng linya ko.. wahahaha..

Balita ko bumalik na parents mo ah.. pero ba’t anlungkot mo?

Ako? Malungkot? Bespren naman! Kathryn and malungkot are anonymous! Wahahaha.. Ba’t naman ako
malulungkot eh dumating nga parents ko diba?
Yun nga mismo tinatanong ko eh.. Tapos ginulo na naman niya buhok ko.. langya talaga ‘to oh.. tsk..

Hay naku.. ewan ko.. siguro kasi ang lungkot ng langit.. walang stars.. Malungkot talaga ang langit pag
walang stars.. feeling ko kasi sila yung nagbibigay buhay sa sky eh..

Sige.. di na kita tatanungin.. kwentuhan mo na lang ako.. musta hunting niyo kay Carlo? Asus.. akala o ba
di na nya ko tatanungin? Wahaha.. eh tinanong naman niya ko eh.. wahahaha..

Pagpasensiyahan niyo sana.. Mahina ang banat ni Kathryn sa mga panahon ngayon.. emo dapat ang
eksenang ito.. wahahaha..

Si Papa Carlo my labs? Eh wala parin.. wahahaha.. pero natingin na siya sakin.. yun nga ang nung
nageepileptic ako.. wahahaha.. pero at least tinitignan na ko diba? Malaking achibment yun dude!

Nagsmile si Manong Ejay.. humarap sakin at sinabing.. (pang telenobela langwej ko ngayon ah..
wahahaha)

Ba’t ka pa kasi tumitingin sa iba.. Malay mo yung Prince Charming mo anjan lang sa tabi tabi.. Inaantay
na mapansin mo..

Huwaw! Natulala ako sa sinabi ni parang Ejay ah.. anlalim! Muntik na ko malunod!

Kathryn, stop! It’s corny!

Aba.. English mode tayo kichekicheku? San mo natutunan yan?

San pa edi sa pinsan mo.. wahahaha.. o siya.. baboosh.. may date kami ni tritritan ngayong gabi..

(kichekicheku has signed out.)

aba.. at talagang may ym epek pa ah.. naks naman otor.. kung anu anu naiisip mong pakulo ah..

ganun talaga.. maganda ako eh..

binabawi ko na pala.. wahahaha.. go on with the story na nga.. baka kung anu pang sabihin ni otor..
nakakatakot! Wahahaha..

Wahaha.. Bespren ah! Ikaw ah.. nasosobrahan ka na sa Disney fairytales ah.. wahahaha.. Nginitian ako ni
bespren ejay at hulaan niyo kung anong ginawa dali! May panis na malunggay polvoron ang
makakaguess.. tapos consolation price medyas ni Diane.. wahahaha..

Kiniss ako?


Nope!

Hinug ako?

Lalong No!


Eh anu?


Edi ginulo ang buhok ko! Wahahaha.. (walang magawa si otor eh.. pagbigyan niyo na..)


Hay.. sige na nga.. kawawa naman si bespren.. ang serious talking ako naman nagloloko..
Serious mode muna ako mga kapatid!


Haha.. Pero alam mo bespren.. Alam ko naman yun eh.. gusto ko lang na may pinag-aaksayahan ng
panahon habang hindi pa dumadating si Mr. Right ko.. tsaka malay mo diba? Si Carlo pala yung Mr. Right
ko.. ehehehe..

Natahimik si Bespren Ejay.. humiga sa bubong (kasi kanina naka upo) at tumingin sa langit..

Then later on ngumiti naman siya.. mayaman sa ngiti ‘to eh.. wahahaha.. Kami ni Diane sa Tawa
mayaman.. Si kim sa English mayaman yun.. wahahaha..

Sige nga.. pakilala mo si Mr. Right mo sakin.. tapos tinignan niya ko ng nakangiti parin.. sarap ngang
sabihin:

Pare! Stop smiling! Your stealing my heart!


Oops! Quote yun sa text ah.. wahahaha..

Tumayo ako sa bubong.. wahaha.. siyempre magaling ako magbalance kaya hindi ako mahuhulog..
wahahaha.. oh basta.. dumiretso ako sa kwarto ko.. kasunod ko naman si bespren ejay..

Naghalungkat ako dun sa mga files ni Papa Carlo my labs kasi kasama dun yung drawing ko ni Mr. Right..

Hanap..

Hanap..

Hanap..


Anong hinahanap mo?
Sabi mo ipakilala kita diba? Hinahanap ko yung—

Drawing.. isingit ang flashback!

Flashback

People always leave but sometimes they come back and when they come back they are back.. Jus ko..
kalahi ata nito si RR sa wowowee eh.. wahahaha..

O siya.. sumakay na kami sa bus.. dun ako naupo sa may malapit sa bintana na katapat yung bench na
inupuan namin.. Katabi ko naman si Ejay.. tapos sa likod yung dalawang weird.. haha..

Sumilip ako sa bintana.. nakita ko yung lalaking katabi ko kanina..
Hindi siya sumakay ng bus tapos parang may kausap sa phone.. Hay naku.. Inaatake na naman ako ng
pagkachismosa.. wahahaha..

Napansin ko namang bukas pala yung bintana.. Teka, ba’t bukas ‘to? Air-conditioned tapos nakabukas..

Uhm.. Manong yung binatana ko po dito nakabuka—

And then umandar na yung bus.. humangin at nilipad ang mga papel na hawak ko..
Nasaldak pa ko sa inuupuan ko.. tsk.. ansakit.. huhu..

Nilipad sa labas ng binatana yung papel na may drawing ni Mr. Right ko, hahabulin ko sana kaya lang
tuluyan ng nilipad.. at pagdungaw ko sa bintana..

Nakuha niya..

End of Flashback

Hay.. nilipad nga pala yun ng hangin nung end of classes namin.. tsk..
Napansandal na lang tuloy ako sa drawers ko.. hay..


Jiro’s POV

I closed the door.. dahan dahang pumasok sa loob ng bahay..
Sneaking quietly so that I won’t wake up anyone in the house..

Paakyat na sana ako ng stairs nang may biglang nagbukas ng ilaw..

Hey Mister! Where have you been? Kitams.. Si ate Janna daig pa ang asawa.. tsk..
Ate pagod na ko.. bukas ka na lang makipagkwentuhan..

Oh no dear! Look at the time.. gabi na.. Si mommy alalang alala sayo.. akala niya bumalik ka na naman
dun sa lugar na yun.. and look at what your wearing!

Oh bakit? Anong problema sa suot ko? Ate please.. I wanna go to sleep..


[url=http://www.music.uchiro.net/if-we-fall-in-love]BGM[/url]

nagdire-diretso na lang ako papunta sa kwarto ko..

Napahiga na lang ako sa kama.. and I just stared at the ceiling..
Thinking.. wondering..


Ewan ko ba.. what’s the big deal of going there anyway?
Pasalamat nga si mommy umuuwi pa ko eh.. knowing the fact that I never like it in here..


Buti pa dun ramdam kong may pamilya ako..



Kathryn’s POV

I sat by my bed trying to draw Mr. Right again..

Pero for the nth time.. sa basura lang din napadpad..

But ganun?

Kanina pa umuwi si bespren ejay.. at kanina ko parin sinusubukang idrawing ang Mr. Right ko ulit.. pero
kahit anong gawin ko laging may mali at may iba sa drawing ko..

Hindi ko talaga ma-itama!

Pero alam niyo.. knowing the fact na wala sa tabi ko yung drawing ni Mr. Right ngayon..
Parang kinikilig ako..

Ang weird noh?


Eh kasi I can’t help but think na..


Baka nabuhay na si Mr. Right sa katauhan nung taong nakakuha ng drawing ko.. Baka malapit na
dumating sakin yung BIG change na kadalasang sa mga fairytales at lovestories lang nagaganap.. Or
much better baka darating na yung Prince Charming ko at magkakaron na rin ako ng sarili kong fairytale..


And maybe that’s the reason why I can’t draw him anymore.. ‘cause his no longer just a drawing..


He’s finally real..



Jiro’s POV

Tumayo ako para kumuha at magpalit ng damit..
At pagtingin ko sa ibabaw ng drawer nakita ko yung drawing na nilipad mula sa bus nung isang araw..

Napaupo ako sa sofa ko dito sa kwarto habang tinitignan yung drawing.. I don’t know but this guy in the
drawing looks familiar.. sounds crazy but it actually reminds me of me..

malungkot.. so serious..unhappy..

and definitely incomplete..


I don’t know kung bakit ko tinago ‘to..

Siguro dahil nakakalimutan ko lang talagang itapon..
Okaya naman dahil importante talaga ‘to dun sa babae kaya di ko magawang itapon..


Or baka dahil pareho kaming may hinahanap at gustong maramdaman sa buhay..
Pareho kaming kulang..


Pero whatever the reason is..

I know one thing for sure..


I need to bring her Mr. Right back to her.. To complete her and make her whole..and maybe for the first
time I could feel I am complete..

And maybe.. just maybe she’s the missing piece in my life..

Which I’m looking for..


~~~o0o~~~~

Chapter 4
The Meeting
~~~~o0o~~~~

Jiro’s POV

Hay naku.. anu ba ‘tong sinasabi ko?

Makatulog na nga lang…


Kathryn’s POV

One week later…

My dear cousin! Birds of the same feather flock together! That’s why if heaven had a place to display it’s
most beautiful creatures, by the gate your portrait is displayed beside my billboard!

Hala! Jus miyo! Kung anu anu na naman pinagsasabi ng magaling kong cousin na ito.. eto pa.. basahin
niyo ‘to..

My dear pamangkin! You make me heave a sigh! With the way you look? You will hit one’s fancy!


O diba? Hindi halatang HINDI sila mag-ina.. wahaha.. hay naku hay naku.. hehe.. bakit ba ganyan ang
pinagsasabi ng mag-inang ‘to? Eh kasi nandito lang naman kami sa parlor nagpaayos.. May aattendan kasi
kaming party.. dapat daw kumpleto kami kasi family friend nila daddy yung nagpapaparty..

Eh jus ko.. ayaw ko pa man din ng mga ganito.. andami dami kasing abururot na pinaggagagawa.. bibili
ng damit (at yung damit ko eh yung binili namin nung nagpunta kami sa SM), magpapaayos pa ng
ganito.. tapos makikipagsosyalan pa sa mga mayayaman na bisita dun..

In short, plastican! Orocan! Tupperwear! Straw! Wahahaha.. hay naku.. buti na nga lang at kasama din
dun ang pamilya ni Diane.. invited rin dun kasi ung family ni bespren.. Kasi yung family ni bespren eh
family friend namin.. eh tapos yung family friend namin na nagpapaparty eh family friend din nila.. gets?
Wahahaha..

Eto.. konting trivia para humaba pa ang chapter na itech.. wahaha..

Kami ni bespren diane eh hindi naman sa pagmamayabang eh galing sa may kayang pamilya..
Ayaw kong sabihing mayaman kasi ampangit pakinggan.. hehe..
Pero kahit ganun, hindi kami asal mayaman! Wahahaha..

Sabi nga ng ibang mayayaman samin weird daw kami.. kasi may kaya na nga asal kalye pa.. wahaha.. eh
magagawa nila? Hindi kami plastic, orocan, tupperwear at straw! Hehe.. odiba? Kahit nga sa school ganun
eh.. abangan niyo na lang yung chapter na pasukan na.. wahehehe..

Osiya.. napapahaba na ang kwento ko.. go on with the story..

Ang anak ko.. ang ganda ganda talaga..
Naku anak.. pasalamat ka ako ama mo.. tignan mo ‘tong tatay ko.. di malaman kung ang pinupuri eh ako
o ang sarili niya.. haha..

Magsitigil nga kayo.. malapit na mag6 oh.. di pa ba tayo aalis? Sabi ko sakanila habang sila naman eh
ngiting ngiti na nakatingin sakin.. grabe.. what’s the big deal? Wahaha..

Fast Forward!


ee-e-e-e-e-e-enk!
ee-e-e-e-e-e-enk!
ee-e-e-e-e-e-enk!<<sound epeks ng fast forward sa DVD player..


Oops! Tama na! Lagpas na.. rewind..


ee-e-e-e-e-e-enk!
ee-e-e-e-e-e-enk!
ee-e-e-e-e-e-enk! <<pareho lang yan.. wahahaha..


ayan.. sakto! Wahaha.. (pagpasensiyahan.. nawawala na naman sa sarili ang magandang otor na prinsesa
ng nibiru)

Nang makarating na kami dun sa mansion ek ek ng high school classmate daw nila mama kaya namin
naging family friend eh wala lang.. kami lang ni Diane ang magkasama.. Kung minsan naman eh biglang
sumusulpot itong si Kim kaya minsan trio kami.. minsan naman duet lang talaga kasi alam niyo naman si
Kim parang si RIN kabute.. may open close syndrome.. hehe..

Ayan.. may sumuslpot na namang pangalan.. malamang pren yan ni otor nu?

You got that right!

Naks. Kichekicheku.. English na naman.. wahahaha..

Kichekicheku>>

Bespren! Grabe naman dito.. ayus sana kasi lamunan diba? Kaya lang sooooooobrang nakakainip!
I agree bespren! Ni fafabol man lang wala! Puro gurang ang mga fifol dito? Jus miyo!

Hehe.. pasensiya.. hinahanap ko si Mr. Right eh.. hehe..

And speaking of paghahanap kay Mr. Right at nakakaboring na party na ito..

May naisip ako! Brilliant! Bwahahaha!


Jiro’s POV

*ubo ubo * *ubo ubo *

hinimas ko yung likod niya.. inuubo na naman ‘to.. Malamig kasi eh..
tapos ang nipis nipis pa ng damit..

Binibilhan ko nga ng damit na makapal para naman makatulong sakaniya ayaw naman tanggapin..
Kaya ayan tuloy.. Lagi sinusumpong ng upo niya..


Hindi ka pa ba uuwi gabi na ah.. baka hanapin ka sainyo..

Anu naman kung hanapin ako dun? Wala akong pakialam.. kasi wala naman silang pakialam sakin..

Tumayo siya sa inuupuan niyang bangko at lumapit sakin..


Apo, kahit pagbali-baliktarin mo ang mundo ina mo parin siya.. at Pamilya mo parin sila..
Pero Lola.. di ba sabi mo ang isang pamilya nagmamahalan? Eh kung pamilya man nga kami bakit walang
pagmamahalan? Lola, ikaw lang ang pamilya ko hindi sila.. Kaya please lola dito na lang ulit ako titira..

Umubo siya ng konti tapos tinignan ako at hinagod ang likod ko..

Apo ko.. Gustuhin ko man hindi pupwede.. Mas may karapatan sila sayo kaysa sakin.. at isa pa, doon may
magandang kinabukasan ka.. Kung dito ka titira walang mangyayari sa buhay mo.. *ubo ubo *


Ganito naman lagi eh.. Alam kong gusto ni lola na dito ako tumira sakaniya..
Pero dahil nga sa mayaman sila Tito John, wala siyang laban..
Sakanila parin ako mapupunta..

Sana man lang pinapili na lang nila ako kung saan ko ba talaga gusting tumira..
Kasi maganda nga kinabukasan ko sa kanila..
Walang kwenta naman.. araw araw pakiramdam ko nilalamon ako ng kalungkutan
Doon sa kanila..

Araw araw nilalamon ako ng kalungkutan sa bahay na yun..


*ubo ubo * Apo, gabi na.. *ubo ubo * mabuti pa umuwi ka na.. *ubo ubo *

Eh pero lola hindi ko kayo pwede iwan lalo na’t ganyan ang kalagalyan niyo..

Jiro apo.. kaya na ng lola mo ang sarili niya.. sige na umuwi ka na’t baka mapahamak ka pa sa daan pag
masyado kang nagpagabi..

Wala na kong nagawa kundi sumunod kay Lola..
Tama siya gabi na.. baka kung anu pa mangyari sakin sa daan..
Kaya mabuti na rin na umuwi nako..

Kinuha ko na yung red cap ko.. siyempre sinuot ko..
Tapos nagpaalam na kay Lola..


Kathryn’s POV

Kathryn bespren sigurado ka ba sa gagawin mo? Aba, delikado yan noh.. Naka naman.. kung
makapagsalita si bespren kala mo kaya niya ispellin ang salitang delikado ah.. hahaha..

Sige nga spell delikado? Haha.. tinignan lang naman ako ni bespren ng masama.. hehe.. seryoso siya eh..
at pers taym niyang maging seryoso ah.. infairness.. haha..

Hay naku Diane bespren.. Sandali lang naman ako eh.. tsaka magpapahangin lang ako sa labas.. babalik
din ako kagad.. Di ako lalayo promise!

Eh promise promise ka jan baka mamaya may makasalubong kang mga kulugo jan tulad ng labidabs ni
ate kat eh.. Teka, sino pala sinasabi ko?
Prens yan ni otor.. di ba kichekicheku?

Yep! Tumpak!

Apir kichekicheku! Apir!

Apir!

Osiya.. that’s my point..
Naks bespren English!
Ay naku.. tigilan mo ko Kathryn ah.. I’m serious! Kunyare lang yan.. nagpapasikat lang sa mga new found
words niya na english.. wahahaha..

O sige.. ganito na lang.. promise ko sayo, hindi ako papasok sa kahit na anong kalokohan.. AT! Ayan
meron pang AT! Babalik akong buo at humihinga, walang galos or anything in less than 1 hour..

ONE HOUR?! Jus ko Kathryn! Pagtatakpan kita ng ganun katagal na oras! 30minutes lang!
45!
50!
55!
60! Take it or leave it! 60 minutes is equal to one hour.. shh! Di alam yun ni diane! Wahahaha..

Take it! Sabi ko kay diane bespren habang lumalabas ng dahan dahan sa napakalaking gate ng mansion
na itech..

I’m free at last! Wahahaha..

Bespren! Wag kang mag-alala, babayaran kita! Uuwian kita ng fafabol! Hirit ko tapos tumakbo na ko..
wahahaha..


Lalalalalala..

Lalala lalalalala!

Lalalalalala lalalalalala lalalalala!!!


Ang saya naman ng ganitong buhay.. wahahaha..
Buti pa dito sa labas.. kahit madilim..
walang tao..
napakatahimik ng paligid at pakiramdam mo eh may mga kaluluwang umaaligid sayo eh parang tumatayo
ang balahibo ko ah..

Toinks! Hehe..

Mali mali.. ulit ulit.. (tinatamad lang magbackspace si otor) ang ibig ko talagang sabihin eh.. kahit madilim
nga at tahimik at least TAHIMIK.. walang pang gulo.. walang plastican, orocan, tupperwear at straw!
Just plain yourself.. oha.. nakakahawa talaga si Kim ng English niya ah.. haha..

Naglakad lakad pa ko ng onti hanggang sa makarating ako sa lugar na ‘to..

Di ko nga kung anu na ‘tong lugar na ‘to eh.. basta alam ko dire-diretso lang ang lakad ko kaya ang
pabalik eh dire-diretso lang din..

Pero tingin ko eh wala na ko sa subdivision.. Kasi ang liliit na ng mga bahay dito..
And di naman sa pag-iinarte medyo mabantot na.. wahahaha..

Parang yung mga nakikita ko sa TV na kung tawagin eh lugar ng mga squatters.. ayun..


Teka! Ba’t ako napadpad sa squatter’s area?! Hala.. panu na lang kung magkatotoo yung sinabi ni Diane
bespren na may makasalubong akong mga kulugo tulad ng labidabs ni ate kat na kaibigan ni otor? Anung
gagawin ko?!

Or much worse!

Panu kung maligaw ako! Waaaah!

I’m doomed men! I’m doomed!

Maya-maya…

Kulugo #1: Pare san *hik * sunod nating *hik * gimik? *hik *

May mga kulugo na biglang sumulpot sa opposite direction ko! Hala.. jus miyo marimar diyesebel marina
marinara at lahat ng sirena! Eto na nga ba sinasabi ni bespren diane eh..

Kulugo #2: Pare *hik! * white lady ba yun? *hik! * napatigil silang lahat tapos napatingin sakin nung
tinukoy ako nitong kulugo number 2 na ‘to..

POINK!

Binatukan ni kulugo #1 si kulugo #2.. (feeling ko commentator ako ah.. wahahaha)

Kulugo #1: Siraulo! *hik!* white lady ka jan! *hik! * Di ka ba nag-aral ng grade 1? Black lady
yan! Nakablack oh!

Kulugo #2: White lady yan! *hik! * sabi ng nanay ko.. *hik! * nagtatransporm daw sa black ang
mga white! *hik!* gamit yung cellphone! *hik! * tulad ng power rangers!

Kulugo #1: talaga pare?! *hik! * ang galing! *hik! * hi-tech na pala ang mga white lady ngayon
noh? *hik! *

Pambihira! Ang sarap pag-umpugin ng dalawang ‘to.. daig pa si MAYO na malamang eh kaibigan na
naman ni otor na kung anu anu sinasabi! Wahahaha..

Nung malapit na sila sakin.. nagsalita ulit si kulugo #2..

Kulugo #2: Pare! *hik! * masarap kaya ang mga white lady?! *hik! * anu sa tingin mo?!

Nagkibit balikat si kulugo #1 tapos nagtawanan sila.. ala-evil laugh ang dating.. tapos hinawakan nila ako
sa magkabilang kamay ko.. siyempre si ako naman eh sumigaw ng,


Tulong!


Jiro’s POV

Naglalakad na ko pauwi..

Pero pahinto hinto ako.. tumitingin lang sa paligid.. nagmamatchag.. mahirap na baka meron palang
nakasunod saking masamang loob or something like that..

Marami pa namang ganun kasi dito sa squatter’s area..
Eh bakit ba kasi nagpupunta ako sa squatter’s area? Malalaman niyo din sa hinaharap..

Habang naglalakad nga ako.. nakarinig ako ng mga pag-uusap sa di kalayuan..

(note: pasensiya matagalog si Jiro ngayon eh.. haha..)

Kulugo #1: Siraulo! *hik!* white lady ka jan! *hik! * Di ka ba nag-aral ng grade 1? Black lady
yan! Nakablack oh!

Kulugo #2: White lady yan! *hik! * sabi ng nanay ko.. *hik! * nagtatransporm daw sa black ang
mga white! *hik!* gamit yung cellphone! *hik! * tulad ng power rangers!

Kulugo #1: talaga pare?! *hik! * ang galling! *hik! * hi-tech na pala ang mga white lady
ngayon noh? *hik! *

Mukhang may pinagtitripan na naman yung mga tambay jan sa kanto ah.. tsk..
Di na talaga nagbago ang mga ‘to..

Kulugo #2: Pare! *hik! * masarap kaya ang mga white lady?! *hik! * anu sa tingin mo?!

Nagdire-diretso lang ako sa paglakad ko.. hanggang sa nakarinig ako ng,,


Tulong!

Teka, boses ba ng babae yun?

Walang duda! Ang mga kulugong yun talaga.. may babaeng bibiktimahin na naman.. tsk..
Napatakbo ako sa direksyon nung sumigaw.. eh sa anu pa nga bang magagawa ko..
Nakakakonsensiya naman kung pababayaan ko samantalang alam kong may kabulastugang nagaganap..

Pagkarating ko sa kanila.. Nakita kong hawak nila yung babae sa magkabilang kamay..
Siyempre yung babae nagpupumiglas..

At mukhang mayaman ‘tong babaeng ‘to.. Yung suot kasi eh..
Ba’t ba kasi ‘to napadpad dito? Ako pa tuloy naging taga sagip.. tss..

Mga kulugo! Bitiwan niyo siya!


Kathryn’s POV

Mga kulugo! Bitiwan niyo siya!

At biglang lumitaw si Kapitan Boom! Haha.. I wish.. kaso isang patpating lalaki lang ang sumulpot.. nag-
aala hero.. tss..

Ok, fine.. di siya patpatin.. malapit na kay Kapitan Boom pero mas cute parin si Kapitan Boom.. hahaha..

Kulugo #1: At ano namang gagawin mo kung di naming siya bibitawan?
Kulugo #2: oo nga!

Aysus.. pag-umpugin ko ‘tong dalawang ‘to eh.. mga mukhang buko naman.. tsssss…

Lumapit si Red Cap Boy.. wahaha.. O ayan.. patas na sila ni Kapitan Boom meron na rin siyang name..
Red Cap Boy.. haha.. (natitimang si otor! Shh! Haha)

O siya.. lumapit nga siya.. ang angas pa.. akala mo naman kayang kaya niya ‘tong dalawang buko na ‘to..
haha..

Pag di niyo siya binitawan, mananakit ang mga katawan niyo.. sabi ni Red Cap Boy habang palapit ng
palapit yung mukha kay Kulugo #2.. masasabi kong epektib naman kasi di namalayan ni Kulugo #2 na
binitawan niya ko.. wahahaha..

Kulugo #2: Katawan mo lang mananakit! Sabi naman yan ni kulogo #2 tapos biglang sinuntok si Red
Cap Boy..

Tapos sumigaw si Red Cap Boy ng DARNA!

Toinks! Haha.. mali mali.. nakailag si Red Cap Boy tapos nasubsob naman si Kulugo #2.. hahaha..
Nakakatawa nga si Kulugo #2 eh.. wahahaha..

Tapos si Kulugo #1 naman tatanga tanga eh binitawan din ako tapos sinugod si Red Cap Boy.. Nakailag
ulit si Red Cap Boy tapos tinulak niya si Kulugo #1.. ayun.. nagsama sila ni Kulugo #2 sa lupa..
bwahahaha..

Si Red Cap Boy naman biglang tumakbo!


Tumakbo papunta sakin! Nagulat ako kasi bigla niya hinablot yung kamay ko..
Tapos hinila niya ko..

Tapos ayun.. nagtatatakbo kami..

Pero di ko alam ah.. kasi.. parang biglang bumilis yung tibok ng puso ko..
The moment na nagtouch yung kamay niya sa kamay ko.. ang weird..

Tapos eto pa mas weird ah.. Parang nagslowmo yung paligid.. Kahit ang bilis naming tumakbo..

Btw, bumangon yung dalawang kulugo at hinahabol kami..

Takbo lang kami ng takbo hanggang sa bigla na lang niya ko hinila sa isang madilim at maliit na eskinita
(di ko alam kung yun ba tawag dun eh)..

So sobrang liit nun eh kailangan nakatagilid kami para magkasya.. kung kaya’t…


Sobrang lapit niya sakin!


Jiro’s POV

Pambihira! Babae na naman! Kamalasan nga naman oo..
Napaaway pa tuloy ako.. di bale.. Taob naman yung dalawang kulugo eh..

Kaya agad naman akong tumakbo papunta sa kaniya at hinila siya..

Pero you know what’s weird?

The moment ng pagkakahawak ko sa kamay niya.. Biglang tumibok ng mabilis yung puso ko..
Tipong gustong lumabas sa loob ng chest ko..

Pero di ako pwede magpadala sa feelings.. kasi hinahabol pa kami nung dalawang kulugo..
Kaya hinila ko siya sa madilim at maliit na eskinita para magtago..

At ayun.. sobrang lapit namin sa isa’t isa..


Kathryn’s POV

Sobrang lapit namin sa isa’t isa na pagtumingin ako sa kaniya malamang may maganap na di dapat
maganap.. gets? Kung hindi wag niyo na-igets!

Ang tagal naming ganun.. nararamdaman ko yung mainit niyang hininga (infairness mabango naman)..
At naririnig ko bawat pintig ng puso niya.. Parang huminto yung takbo ng mundo nun hanggang sa,,

Kulugo #1: Pare, wala na ata sila dito..
Kulugo #2: oo nga.. baka andun sa kabila dumaan! Tara!

[url=http://www.imeem.com/xxxshinahxxx/music/lf26fxPm/marie_digby_say_it_again/]BGM[/url]

At dun lang kami nakahinga ng maluwag.. Lumabas na naman kami dun sa eskinita na yun..

Uhm.. sorry miss ah.. ganun kasi talaga dito eh.. Napatingin ako sakaniya.. Di ko kasi siya matingnan
kanina dahil baka may kung anong maganap. Wahaha.. pero hmm.. may kamukha siya eh.. parang nakita
ko na siya somewhere.. di lang mahagilap ng brain cells ko yung memory kong yun..

Ah ayus lang.. ako nga dapat magsorry kasi muntik ka pa mapahamak ng dahil sakin.. tapos..

Tapos..


Tapos..

Ngumiti siya..

At tumibok na naman ng mabilis yung puso ko.. Ba’t ganun? BA’T GANUN?!

Nginitian ko na lang din siya but then bigla ako natipalok!
Pambihira.. ganda ng timing.. muntik pa ko mahulog buti naalalayan niya ko..

Miss, ayos ka lang?
Ah oo.. ouch.. natapilok lang ako.. tapos tumayo ako.. kaya nga lang.. ansakit! Di ako makatayo! Hala!
Patay ako nito! Panu ako uuwi!!

Kaya mo bang tumayo?

Sinubukan kong tumayo ulit kaso di ko talaga kaya..
Tapos ang lapit lapit na naman ng taong ‘to sakin kasi inaalalayan nga niya ko..
Masakit na nga paa ko di pa magkandaugaga yung puso ko kakatibok.. hay anu ba ‘to..

San ka ba papunta? Tanong niya sakin.. tapos tumalikod at pumantay sakin..
Pasan na..

Natigilan ako sa sinabi niya.. Natulala lang ako sa likod niya..
Which eh infairness eh magandang likod.. wahahaha..

Hoi, kamanyakan alert!

Ay.. sorry.. hehehe..

Nilingon ako nitong Red Cap Boy na ‘to tapos,

Do you trust me? Sinabi niya yun while looking straight to my eyes! Yung puso ko! Kawawa! Hingal na
hingal na! Haha..

Mukha namang seryoso siya so ayun.. pumasan ako..

Naglakad kami I mean siya na pasan ako hanggang sa mansion ng kaibigan ng dad ko..
Pero ako naman nangawit yung panga sa kangingiti.. eh magagawa ko.. di ko mapigilan eh..

Di napansin nila dad yung pag-alis ko..

Kaya hanggang pagdating sa bahay ayaw mawala nung ngiti.. ba’t ganun? Napasandal ako sa bedroom
door ko, hawak hawak yung kamay ko nang nakangiti.. Mukha na kong baliw.. haha..


Jiro’s POV

Pauwi na ko samin.. Pero yung ngiti ko sa labi ayaw matanggal..
Ba’t ganun?

Napahinto ako sa gitna ng kalsadang walang laman at ubod ng tahimik na ako lang ang tanging nilalang..

Napatingin sa mga kamay ko at..


Ngumiti ulit..











~~~o0o~~~~

Chapter 5
The Story Begins
~~~~o0o~~~~


tik.tok.tik.tok.

alas-onse impunto!

Ilang oras na kong pa-ikot ikot sa kama ko.. 8:00 pa lang pinatutulog na kami nina Mommy pero simula
nung 8:00 na yun wala naman akong ibang ginawa dito sa kama ko kundi magpa-ikot ikot..

Eh sa anong gagawin ko diba? Eh hindi talaga ko makatulog eh.. nyahaha..

Ilang oras na lang kasi papasok na ko sa school.. at ayun.. Hello Third Year life na.. haha..

Excited?

YEP! Naniniwala kasi ako na life begins at Third Year.. bakit? Eh kasi naman.. Eto yung taon na may JS
Prom.. A proof na dito nagsisimula yung “socializing” ng mga High School students.. And I believe dahil sa
“socializing” ek ek na ito nagkakaron ng kulay ang lab layp ng isang tao.. haha.. Siguro hindi man para sa
lahat yun pero I hope na mag-apply siya sa akin.. hehehe..


Tik.tok.tik.tok.

Hayz.. ayan na naman ang orasan.. nabibingi na nga ako eh.. puro tik tok na lang naririnig ko.. Buti pa
yung digital clock walang sounds.. hmp.. hehe..

Nakipagtitigan na lang ako sa ceiling.. yun lang ang magagawa eh.. haha.. at sa pagtingin ko sa ceiling na
ito.. eh parang may kung anong magic ang dumapo sakin at nagwonder out ang aking byutipul brens..
ayun.. nanaginip ako.. pero gising parin.. hehe.. Naisip ko lang yung mga pwedeng mangyari sa akin pati
sa lab layp ko this year.. bwahaha..

Sana may fafabol.. tapos yung fafabol na yun hindi maiinlababo sa kahit sinong girlaloo sa skul maliban
sakin! Oha.. hehe.. pero kung wala naman at hindi mangyari ang illusion kong ito.. Pwede na rin yung
mapansin ako ni Papa Carlo my labs.. hehe.. tapos siya yung magiging Prom Date ko sa Prom.. haay..
parang gusto ko na tuloy mag February at mag Prom.. ahaha..


Tik.tok.tik.tok.

Tapos ayun..



ZZzzzZzzZ…



Makalipas ang ilang oras..


Tentenenen! Hello Philippines! Hello World! Hello Third Year!

Oo gising na ko.. at take note, walang waterpols na nabuild up nung natulog ako.. talagang yung pren
lang ni mareng otor na si ate danz ang nakaupo sa trono ng paggawa ng longest waterpols sa unan eh..
nyahaha.. o siya.. pakorny na ng pakorny yung sinasabi ko kaya back to the story.. hehe..

Bumangon ako ng kama.. siyempre.. haha.. Kaya lang pagbangon ko..


Ouch! My head hurts! Naku.. ayus lang yan.. epek lang siguro yan nung late kong pagtulog.. ganun
naman diba yun? Sumasakit yung ulo kapag maikli lang yung itinulog..

Oh well, ayun.. tumayo na ko at nagpunta sa kitCHEN.. Pero hawak hawak ko yung ulo ko..
Ansakit talaga eh.. parang binibiak.. aw!

Pagpunta ko naman sa kitchen.. andun naman na si Kim lumalamon.. tapos si Ate Mau may kung anong
ginagawa sa lutuan.. tapos sina mommy, daddy at Tita, lumalamon din.. hahaha.. Kaya nga napansin nila
agad na masakit ulo ko eh.. kasi lumalamon lang sila.. nyahaha.. parang si Diane.. haha..

Oh anak? Ba’t hawak mo ulo mo? Naumpog ka ba?
Hindi po Ma.. Masakit lang po ulo ko.. Kulang lang po ata sa tulog..

Napa”ahh” na lang si mama tapos bumalik sa paglamon niya ng omelet na recipe ni KIAN KAZEMI na
nafeature sa candy magazine.. Si Kim naman biglang nagsalita habang lumalamon nga.. nyaha..

Cousin.. Your head aches? Tumango naman ako tapos sabay upo sa upuan ko..
Ahh.. Don’t worry.. That’s life.. It’s like the rocks.. It’s hard.. (quote courtesy of ATE MEOW)..

Hay.. Pambihira.. di na nagbago ‘tong pinsan ko..

Kukuha na sana ako ng makakain.. kaya lang..


TING!

Nahulog yung spoon at,


*hinga hinga * Ma… *hinga hinga * hindi ako.. *hinga hinga * makahinga..



Diane’s POV (naks naman.. may POV si Diane! Asenso! Haha..)

Tik.tok.tik.tok.

Anak ng matigas na tinapay! Asan na kaya yung dalawang bruha? First day na first day late?
Daya! Kung alam ko lang edi sana late na lang din ako.. bwahahaha..

Tik.tok.tik.tok.

6:15 am.. ayun.. dumating na si Pareng Bro Ejay.. at least di na ko OP dito..
You know.. pag byutipul en ebriting di nakikisalamuha sa hindi byutipul en ebriting.. nyahahaha..

Yo! Pareng Bro Ejay! Wazzup wazzup! Siyempre ang mga byutipul en ebriting pag nagsalita may
kasamang actions yan.. wahahaha..


Si Kat? Wala pa ba? Anak ng tokneneng naman oh.. yuhoo! You know I’m here, the byutipul me was
talking..

Aba duryan, napapadalas ang English mo ah..
Siyempre.. ikaw kaya makasama ni Kim sa araw araw.. nyahahaha.. Kala niyo si Kathryn lang ang may
kichekicheku noh? Aba, di ako papahuli! Meron din ako nun.. at siya ay pinapangalanan ni otor na
yanyandi! Nyahahaha..


Si Kathryn? Andito siya kanina kaya lang biglang umuwi..

Nagtatakang may halong pag-aalala na sagot ni pareng bro ejay ang..

Ba’t siya umuwi? Ayos lang ba siya? May nangyari bang masama sakaniya? ^-^ tenen! Ehem ehem.. sabi
na nga ba ganyan magiging reaction niyan eh.. bwahahaha.. may nararamdaman ako eh.. malakas talaga
yung pakiramdam ko.. Nung una akala ko napapa happy pupu lang ako pero hindi eh.. alam kong may
kakaiba dito kay pareng bro ejay lalo na kung tungkol kay bespren Kathryn!

Ayos lang si bespren.. umuwi lang siya kasi ayaw daw niya Makita pagmumukha mo eh..
Ayaw niya kong Makita?! Bakit?! Galit siya sakin?! Anong nagawa ko?! Oh yeah.. I labs doing this..
bwahahaha..

Wag kang maingay ah.. satin lang ‘to.. as in sikreto ah! Tumango naman si pareng bro ejay.. tapos
lumapit ako sakaniya tipong may ibubulong..

Ayaw ka niyang Makita kasi…


Wag na lang.. sabay layo sa kaniya.. bwahaha.. Bespren kita, pero bespren ko din si Kathryn.. at hindi ko
kayang magtaksil sakaniya kailanman! Nora Aunor style.. ^-^

Oh.. pwede na ba yan? Sabay abot niya sakin ng cheese cake! Nyahahaha..

Cheese cake? Anu akala mo sakin? Grade one? Napabuntong hininga si pareng bro ejay tapos may
inilabas na namang food galing sa kaniyang bag..

Oh ayan.. sabihin mo na.. this time ang inabot nya sakin eh isang slice ng new york cheese cake! Yumm!
Hindi rin siya ready anu? Wahahaha..

Yan ang gusto ko sayo pareng Ejay eh! Apir! Tinignan lang naman niya ko habang nakataas yung kamay
ko.. tss.. bwahahaha.. mana pala ‘tong si pareng Ejay kay MAYO na prens namin ni otor kiche eh.. u2
squared! Nyahahaha…

Oo na.. sasabihin ko na.. Tapos pinalapit ko siya gamit yung index finger ko.. imaginin niyo na lang..
haha.. at ayun.. lumapit naman..

Ang totoo niyang Ejay…

Hindi ko rin alam eh.. kanina ko pa nga inaantay yung bruha na yun eh.. bwahahahaha.. Galit ‘to..
promise! Nyahahaha.. na uto ko na naman siya eh.. nyahahahaha.. apir readers! Apir! nyahahaha..


Krrriiiiiinnngg!


Oops! Bell na! Sige, pasok na ko sa klasrum! And wushu! Ako’y nag-ala rubberwoman para makarating sa
aming classroom ng mabilisan.. bwahahaha..

Meron bang hero na rubberwoman?

Oo meron yan! Sa mundo ko meron! Nyahahaha..


Pero inpirnes ah.. anu nga kaya nangyari dun sa bespren ko? Pati kay Kim? Di man lang dumating.. pers
day na pers day op classes absent? Hmp! Ang masaklap.. di man lang ako sinabihan! Edi sana nag-absent
na lang din ako.. malay ko bang uso ngayon ang di pagsipot sa pers day op classes..

Pero inpirness ulit.. nashock ako pagpasok ko ng classroom! Eh panu, yung chairs may mga names na
namin.. tapos yung classroom namin parang classroom ng pre school! Nyahaha.. Nagkamali ba ko ng
classroom na pinasukan?

[I]Naku hindi! Tama yang pinasok mo! Utak pre school ka naman eh.. nyahahaha..[/I]

Hmp! Ang sama mo! Edi kung utak pre school ako utak pre school ka rin? Nyahahahaha..

(note: Sa kabutihang palad.. nanahimik ang konsensiya ni Diane.. wahahaha..)

Later on eh pumasok na rin yung bansot naming teacher.. nyahahaha.. Oi, kung akala niyo nanglalait ako
hindi ah! I’m just telling the truth! And nating bat da trot! Nyahahahaha.. bansot naman talaga eh..
matangkad pa ata ako eh... nyayaya.. <tawa ng magaganda.. wahahahaha..

Ok ok.. back to the story na.. humahaba ang exposure ko baka malugi si otor.. wahahaha.. nagpakilala ek
ek na si Sir bansot.. wahahaha..

Good morning class! I will be your adviser for the whole school year.. My name is Mr. Ban Sot
A. Ko.. I’m one third Chinese, Japanese ang Filipino.. I’ve been teaching for 11 years now.. And
I hope you will enjoy my company as your adviser this year..

Nyahaha.. bagay name niya sakaniya ah.. wahahaha..


Before anything else, let me check your attendance first.. Algabre?

Algabre: Present!

Albano?

Albano: Present! And so on.. wahahaha..

Montesclaros?

Kasing linaw ng mga bundok sir! Wahahaha.. nginitan lang ako ni manong Ban Sot.. wahahaha.. natutuwa
ako masyado sakaniya eh.. magagawa ko? Tignan niyo, nagagaya na ko kay MAYO.. kung anu anu
nasasabi.. wahahaha..

Villanueva?


……
………
…………
……………

absent eh.. panu sasagot? Nyahaha.. (Note: nasa katinuan po si Diane.. sadya lamang na walang
pinagkaiba ang pagiging normal sa abnormal niya.. hehe..)

So I guess wala si Ms. Villanueva.. yada yada yada.. ayun.. dami pa niya tinawag na nagtapos sa..

Ay, may nakaligtaan pala ko.. Is Mr. Tecson present?

Nagtinginan ang lahat ng tao sa classroom..

Eh sino ba kasi yang Mr. Tecson ek ek na yan?

Aba. Malay ko.. konsensiya mo lang ako noh!
Alam ko yun! Kaya nga mas byutipul ako sayo eh! Wahahaha..
Oi.. makonsensiya ka naman! Sinungaling!

(note: wala lang.. gusto ko lang magnote.. hehe..)

walang sumagot at sumulpot na Mr. Tecson.. baka nasa Texas pa! Nyahahaha..
korni ko! Wahahaha.. nyahaha.. amfufu.. wahahaha.. o tama na tawa.. wahahaha..
tama na sabi eh! Wahahaha.. ang kulit.. wahahahaha.. mouth zipped! Wahahahahaha..

pas porward natin.. wag na yung sound epeks ah.. tinatamad ang kaibigan kong kiche ang pangalan na
otor nito eh.. hehe.. gusto na daw kasi niya sumulpot si KIBUM my husband sa chapter na itech! Wahaha..


Sci. Res.

Yung teacher namin dito is yung teacher namin last year.. and most probably teacher parin namin next
year dahil sa may defense kami sa fourth year at dapat siya parin ang teacher.. ah basta.. pakialam niyo
ba sa teacher ko diba? wahaha..

Kung anu anu lang naman sinabi niya sa harap.. di ko naman naintindihan kasi innatupag ko yung Korean
na katabi ko na kasing pogi ni KIBUM my husband.. wahaha.. pero siyempre loyal parin ako kay KIBUM
my husband.. wahaha..

Basta ang narinig ko lang na sabi ni Ms. Tolentino eh,

Diane Montesclaros your group will include Ms. Villanueva and Mr. Tecson.

At huwa?! Anong grouping itech?! Wahaha..
Para san ang gruping na ito?!

Yan.. kasi.. puro kalamfungan.. bwahaha..

Correction! It’s not kalamfungan! It’s called… BEFRIENDING.. oha! Wahahaha..

Anyway.. buti kagroup ko si bespren! May aasahan ako! Wahahaha..
Si Kim pala sa group ni pareng bro Ejay napadpad tapos ang sama sama na sobrang daya niya!
Kagroup niya si Korean Boy! Hmp! Amp! Malung! Kalab! Kangk! Wahaha..

Later on..

Nalaman ko na ang grouping na ito ay para sa thesis namin..

Soc. Sci.

You will report on Monday about the connection of the ff. fields of Social Sciences to History..

Blah. Blah. Blah.. mas masaya titigan si Korean Boy eh..
Mamaya na lang ako makikinig.. wahahaha..

Sino dito ang malapit kay Kathryn? Kindly inform her that her partner would be Mr. Tecson

Nagulat ako kasi narinig ko ang pangalan ni bespren my dear at yung Mr. Tecson na naman na yun..
Naintriga tuloy ako kung sino yun.. hmm..

Ms. Bawan! Ako na lang po magsasabi kay Kathryn..
Sige, Diane.. And as for you, yang si James na lang ang partner mo..


Yeeeeessssss! May globe broadband na kami!


Toinks! Hehe.. Kapartner ko si James the Korean Boy! Bwahahaha!


O siya.. masyado ng matagal ang exposure ko kung kaya’t tatapusin ko na ang POV kong ito na ang main
purpose lang naman eh magbigay ng lesson na “Kapag absent sa First day of school, absent rin ang
magiging kapartner mo” oha.. wahahaha.. Taob! Wahaha..

At ang POV kong ito nga ay matatapos sa biglang pagdating ng aking kaibigang si Kim..


Sorry ma’am, I’m late! But I believe in the saying, it’s better late than never because time flies when your
having fun..


Kathryn’s POV

Kinabukasan..

Amp naman.. naextend pa ang pers day op iskul bukol ko.. tsk.. hehe.. kasi naman..
May happening kahapon.. gusto niyo malaman kung anu?


Sikret! Walang clue! Nyahaha.. namiss ko yang linyang yan.. wahaha..

Ah basta.. I’m getting ready por iskul bukol! Kasi naextend nga yung excitement ko.. amp.. hehe..
Usually, naglalakad lang ako or sumasakay sa tricycle kasama si Kim pag papunta ng school..
Pero dahil sa mga pangyayari.. ayun.. may service na ko ngayon.. which is inaantay nga namin ni kim..
hehe..

Tapos di naman nagtagal eh dumating na rin ang sosyaling service namin.. hehe.. edi siyempre sumakay
kami dun.. tapos nang makarating na kami sa school eh malamang bumaba na kami.. wahaha..

(Note: sorry.. tinatamad kasi talaga ko eh… hehe.. kaya ayan.. ang lame ng mga sinusulat ko.. wahaha..)

Pag punta ko sa classroom.. eh kami palang ni Kim ang tao.. o diba.. kahit absent kahapon maaga naman
ngayon.. hehe.. Yung upuan ko pang-asar sa pinakalikod.. may mga pangalan kasi tapos ayun.. nakita ko
yung name ko dun sa chair sa pinakalikod.. hmp.. hehe.. ayus lang yan.. Nilagay ko lang yung bag ko dun
sa chair ko tapos lumabas na rin kami ni Kim..

Nagpunta kami ng Cafeteria.. wahaha.. Lamon time eh.. wahahaha.. Yun nga lang pagtungtong ko ng
cafeteria..


KaThRyn my labidabs!


Uh-oh.. andito pa pala ‘tong kulugong ‘to? Anak ng mga magulang naman niya oh!
Track and Field na naman ang drama ko nito!


Kim. TAKBO!

Ayun.. tumakbo ako! Hindi ko na alam yung nangyari kay kim.. Basta tumakbo ako.. Kasi hinahabol niya
ko eh.. eh sino ba kasi yun? Yun lang naman si Fredrick.. susmiyo.. Crush ako niyan simula nung grade 5
pa kami eh.. Kaya ayan.. tuwing nagkikita kami track en field ang drama ko.. wahahaha..
Kakambal ata nito si Fredricka ng The Perfect Stepbrother eh.. pambihira.. gusto niyo Makita?

Wag na.. hindi nagpopost ng picture yun sa prenster.. wahahaha..


Sa katatakbo ko eh napadpad ako sa girl’s bathroom.. papasok sana ko dun para hindi siya makasunod..
bwahaha.. kaya lang..

Klug! Klug!

It’s lock.. naman.. pag minamalas ka nga naman oh.. hmm..
Sa boy’s CR na lang kaya? Hmm.. wahahaha..

After all hindi siya papasok dito.. kasi siyempre hindi niya iisiping papasok ako sa boy’s Cr! Wahaha..
Ang talino mo talaga Kathryn! Apir! Wahahahaha.. as if pwede noh? Wahaha..

Basta ayun.. pumasok nga ako ng boy’s CR..
Buti na nga lang at walang lalaking nasa loob kundi diyahe ‘to.. wahaha..

Pumasok ako sa isang cubicle.. at siyempre nilock ko.. mahirap na..
Baka mamaya may biglang pumasok tapos Makita ako dito..
Kakahiya.. baka sabihin namboboso pa ko.. wahahaha.. as if may masisilip ako sakanila.. wahahaha..

Oi.. kamanyakan alert ka naman ah.

Eh sorry.. daming pumapasok sa isip ko eh.. hehe..

Edi isara mo para walang pumasok..

May nabasa kayong sinabi ni kichekicheku? Wala diba? Corny kasi.. wahahaha..
Cornychles ni kichekicheku eh.. hahaha..

Maya-maya narinig kong nagbukas yung pinto..

Uh-oh..

May pumasok! Di bale.. aantayin ko na lang na lumabas.. wahaha..
Narinig ko din si Fredrick nung nagbukas yung pinto..
I’m sure nasa labas lang ng CR kanina yun.. kasi sabi niya,

Bakit wala na si Kathryn my labidabs?! Asan na siya?! Iniwan na ba niya ko?! Nooooooooooo!

At dahan dahang nagsara ang pinto ng CR nun.. wahaha.. Pambihira..
Buti na lang taga kabilang section na ‘tong si Fredrick.. medyo nakakaligtas na ko sakaniyang kamandag..
wahaha..

Pwede na sana akong lumabas since wala na si Fredrick.. kaya nga lang.. yung mga lalaki mukhang
lumaklak ng sangkatutak na inumin ayun.. sunod sunod na nagsipasukan sa CR..

Matapos lumabas ng isa.. magbubukas na naman yung pinto kasi may papasok na naman.. jusmiyo..
Pawis na pawis na nga ako dito eh.. tapos ang baho pa dito.. panghe ng wiwi ng boys.. di marunong
magflush.. gross! Wahaha.. tapos,

Amoy CR na ko!

Eww!

Wahaha..at least byutipul parin ako.. wahaha.. at yun ang isang bagay na hindi magbabago kailanman!
Wahaha.. telenobela mode na naman? Wahaha..

Tumingin ako sa clock 6:18 na.. hayz.. konting oras na lang ang pwedeng itagal ko dito.. huhu..
Kasi dapat 6:35 makalabas na ko dito dahil malapit ng magbell nun! Di ko pa tapos yung homework sa
Gen. Math! Di kasi tinuro ni Kim kagabi.. eh malay ko ba dun.. absent nga ako kahapon eh siya naman
naghalf day kahapon.. hmp..

Tapos nagbukas na naman yung pinto.. at narinig ko yung boses ni Diane sa labas.. alam kong siya yun
eh.. para kasing mega phone kaya sigurado akong siya yun.. wahahaha..

Asan na kaya si bespren? Naman! Hide and seek na naman ang drama ng bruhang yun.. tapos nagsara na
naman yung pinto..

Oi.. di ako bruha noh.. ‘tong bespren kong ‘to talaga.. nakalimutan na naman sigurong tumingin sa
salamin.. wahaha.. pIs out bespren! Wahaha.. namimiss ko na yang bruhang yan eh.. may 30 hours na
kaming hindi nagkikita.. wahahaha..

Jus ko.. tumatagaktak na pawis ko.. sana maubos na lahat ng wiwi ng mga boys na ito.. nang sagayon eh
makalabas na ko dito..

Yun nga lang.. nagtagal pa ko sa loob ng cubicle na yun ng mga 10min. daig ko pa nga yung nagpupu eh..
wahaha.. antagal ko kasi..

Oh well, naramdaman ko lang naman kasi na wala ng nagsasalitang dude at wala na rin nagbukas sara ng
pinto.. which means….


Wala ng tao!


At ako’y makakalabas na! Weeh! Wahahaha..

Binuksan ko yung lock ng cubicle na ‘to.. kasi nga lalabas na ko.. oh yeah! Wahaha..
At dahan dahan ko ring binuksan yung pinto ng cubicle..

tapos..

Tapos..

Tapos..


Togionks!


Anong ginagawa mo dito?!


~~~o0o~~~

Chapter 6
Kamalasan 101
~~~~o0o~~~~

anong ginagawa mo dito?!

Ha? Eh.. uhm.. Naka nga naman.. when kamalasan strikes!

Akala ko pa man din wala ng tao.. tsk.. hmm.. mukhang new student pa man din ‘tong taong ‘to..
potential lab layp din ‘to.. wahaha.. sama naman ng first impression sakin.. mamboboso! Waah!
Noooooooo!

Palusot! Palusot! I need you!
Just search sa Palusot.com at ang mahahanap mo ang iyong palusot..
Pambihira.. nagplug pa.. wahaha..


Eh ikaw?! Anong ginagawa mo dito?! Ikaw ah.. ^-^ Siguro may binabalak kang gawin sa loob ng CR noh?!
>:D Oh God help me!

Well, yeah.. obviously kaya ako nasa CR dahi—

Nagbukas yung pinto at may pumasok na isa pang lalaki.. Si Jigs. Ang isa sa mga team mates ni Papa
Carlo my labs.. Pero hindi sila ganun kaclose..

Ji—

Napatingin si Jigs sakin.. waah! Patong patong na kamalasan naman oh.. huhuhuhu.. Daig ko pa ang na
Friday the thirteenth ah.. huhuhu..

Kathryn?! Anong—

Parang uso ang napuputol na dialogues ngayon ah.. wahaha.. anyway.. Nagmadali na lang akong lumabas
sa boy’s CR habang nagpapalusot.. pambihira.. wahahaha..

Ayun! Nahanap ko din ang contacts ko! Tsktsk.. pinahirapan ako nito ah.. wahahaha.. at wushu!
Nakalabas na rin ako! Wahahaha..


Jiro’s POV

anong ginagawa mo dito?!

Ha? Eh.. uhm.. Anong ginagawa ng babaeng ‘to sa boy’s CR? At nasa loob pa siya ng cubicle ah.. patawa
naman ‘tong babae..

Eh ikaw?! Anong ginagawa mo dito?! Ikaw ah.. ^-^ Siguro may binabalak kang gawin sa loob ng CR noh?!
>:D tignan niyo.. binabaliktad pa niya ngayon.. kunwari ako yung may something something sa CR ng
boys.. haha.. akala siguro niya mauuto niya ko sa mga palusot niyang yan.. haha..

Well, yeah.. obviously kaya ako nasa CR dahi—

Babarahin ko sana ‘tong babaeng ‘to kaya lang biglang nagbukas yung pinto..

Ji— Si Jigs.. Pinsan ko.. actually Step cousin.. Yun ang tama kasi wala naman talaga akong pinsan..

Tinignan ni Jigs itong babae.. siyempre nagulat siya.. may babae sa CR ng boys eh.. tapos kasama ko pa..
hay.. ano na kaya ngayon ang gagawin ng babaeng ‘to.. hahaha..

Kathryn?! Anong— Kathryn? Hmm.. parang familiar sakin yung name.. sabagay.. marami namang Kathryn
sa mundo..

Biglang nag-act na may hinahanap yung babae habang pasimpleng lumalabas ng comfort room.. haha..
natatawa talaga ko sa girl na ‘to.. parang tanga eh.. haha..

Ayun! Nahanap ko din ang contacts ko! Tsktsk.. pinahirapan ako nito ah.. wahahaha.. contacts pala ah..
haha.. parang kanina lang she’s accusing of something ah.. hahaha..

Naghahanap ng contacts sa boy’s CR? Ayos din yun ah.. haha.. Natawa na lang ako sa reaction ni Jigs..
nakakatawa naman kasi talaga eh.. haha..

Eh ikaw? Anu sayda mo dito?
Ah, oo nga pala.. pinapapunta ka sa registrar’s office..


Kathryn’s POV

Whew! Diyahe naman ang pers day ko sa school.. sheesh..
Pag nakita ko yang Fredrick na yan, sasakalin ko talaga yan eh! Ampness kasi..

6:40 na.. kaya pumunta na ko sa classroom.. kasi dapat daw 15 minutes before time eh nasa classroom
na dahil yung adviser daw namin na Mr. Ban Sot ang name eh strict pero mabait.. at may rule na Lock-out
pag wala pa sa classroom 15 minutes before time..

Sa kabutihang palad, hindi naman ako minalas sa pagkakataong yun kasi wala pa yung teacher..

Yung mga classmates ko naman eh nakaupo na rin.. at infairness feel na feel nila ang pagiging third year
dahil behave sila ah.. wahaha.. ako lang hindi.. wahaha..

Nakipagchikahan muna ko kay bespren ejay.. ang kulit kasi niya.. tanong ng tanong kung bakit absent
daw ako kahapon.. siyempre ayaw ko sabihin kasi alam kong magagalit siya pag nalaman niya yun.. at isa
pa pag sinabi ko kay bespren ejay edi malalaman niyo rin.. sikret ko nga sainyo yun eh.. wahaha..

About sa new students naman.. wala potential eh.. wahaha.. Yung Korean na kanina pa inaatupag ni
Diane lang.. kaya lang Korean yun.. tatanga tanga pa.. wahaha..

Ang bad mo talaga..
Parang ikaw hindi..
Oh well, magkaiba parin tayo.. kasi ako, I’m an angel trapped in a devil’s body..[

Ahem.. may pinaparinggan ka ata kichekicheku? ATE DANZ oh! Devil ka daw! Nyahahaha..

Anyway.. later on, umupo na ko sa aking trono.. hehe.. which is nasa pinakalikod.. bandang right.. sa tabi
ng bookshelves.. hehe.. at chinika ko naman ang new student kong katabi na AJ ang pangalan.. antahimik
eh.. kaya dinadaldal ko.. wahaha..

Tapos ayun.. pumasok na si Mr. Ban Sot.. natawa pa nga ako.. kasi bagay na bagay sakaniya yung name
niya.. wahahahaha..

Nagbigay lang naman siya ng konting reminders tapos..


Knock! Knock!


Obviously, may kumatok sa pinto.. tapos bumungad si Sir Joel yung taga registrar namin.. at kinausap
niya si Mr. Ban Sot..

Ah.. ganun po ba sir? Di kasi marinig si Sir Joel.. hirap makinig.. wahahaha.. chismosa mode..
Sige po sir.. ako na pong bahala sakaniya..

Tapos nagwushu na si Sir Joel.. pero naiwang nakabukas yung pinto.. humarap naman samin si Mr. Ban
Sot..

Ok, class.. let’s welcome your new classmate..

Tentenentenen!

Mr. Jiro Daniel Tecson..

Tadah! Wahaha.. slowmo epek pa si pareng Jiro Daniel Tecson eh habang papasok sa loob ng classroom..
di ko kasi nakikita yung nasa labas ng pinto kasi kahanay ko yung pinto.. wahaha..

Kaya nung visible na si Pareng Jiro Daniel Tecson sa aking byutipul eyes..


HuwAat?! Siya?!


Duh? Its so obvious..
Shut up kichekicheku! Ako’y nasa kalagitnaan ng isang delibyo! Nakakahiya yung kanina! Tapos kaklase
ko pa pala siya?! Men! Kasalanan ko bang maganda ako kung kaya’t ako’y napaparusahan ng ganito?!

Ang sabihin mo.. kasing laki na ng smokey mountain yung mga kasinungalingan mo tungkol sa pagiging
maganda mo kaya ka napaparusahan.. bwahahaha..

(Note: ayan.. ATE DANZ! Pakinggang mo ang sinasabi ni kichekicheku.. napaka-inspirational.. wahaha)

Kichekicheku.. makisama ka naman! ‘to naman.. laging against eh..

Ang cute naman niya! Ayie.. nagcomment pa ‘tong mga babaeng classmates ko.. parang may mga kiti
kiti sa pwet eh.. aysus.. happy pupu lang yan.. andun banda ang CR yung nasa right hindi yung left kasi
kung sa left patay kayo tulad ko..

And as for your seat.. kindly settle at the back LEFT for the mean time.. huwa.. buti naman malayo
siya sakin.. nakakahiya yung kanina.. baka kung malapit siya sakin basta nakakahiya! Wahahaha..

Wish ko lang talaga hindi niya ko maalala.. pero siyempre kinda impossible yun diba.. kasi laking scandal
nung kanina.. grabe nakakahiya.. waaah!

Stop thinking about it na lang siguro.. kaya yun nga ginawa ko.. Physics na ang klase namin.. at
kumakain lang naman ako ng baon kong piatos.. wahaha.. ayus lang naman daw kumain sa klase sabi ni
Sir Ferdi basta daw ba mamimigay.. wahaha.. pero dahil maramot ako tinatago ko.. wahahaha..

Fast forward natin nung matapos na ang Physics subject ko at naubos na ang delisyosong piatos ko..
hehe.. Computer naman na kasi ang next subject namin.. at si Mr. Ban Sot ang teacher namin sa
computer.. At ang unang task sa subject niya?

Kindly arrange your seats ALPHABETICALLY..

Wapoinks! At ayun.. nagsitayuan kaming lahat at nagkaladkaran ng mga upuan.. instant new year dahil
sa ingay ng mga upuan.. wahaha..

Ako naman gumala sa buong classroom sa kakahanap ng pwesto ko pero ang binagsakan ko naman eh sa
pwesto lang ni AJ dati which is sa tabi ko lang kanina.. wahaha.. Sanay na rin ako sa likuran.. kasi dahil sa
apelido ko.. lagi talaga ako sa last row napapaupo.. hehe.. kung by height malamang nasa first or second
row ako.. kaya lang alphabetical eh.. so sa likod.. wahaha..

Tinignan ko yung katabi ko sa left..

Oi.. Zubiri! Seatmates ulit tayo! Apir! Wahaha.. Si Zubiri.. halos every year seatmate ko na ‘to.. wahaha..
malas niya kasi siya lagi last sa klase.. kasi Z nga yung surname niya.. hehe.. medyo close din kami nito..
Khay ang real name niya.. hehe..

Hi, Kat.. Ikaw na naman.. haha.. di kaya magkasawaan tayo nito? Wahaha.. Praning din yan eh.. pero
mas praning lang talaga si Diane.. wahaha..

Hindi yan.. hindi naman nakakasawa ang byutipul fess natin eh.. wahahaha.. Tawa naman din siya..
haha.. Kaming dalawa yung maingay parati sa likuran eh.. tawag nga samin anu eh.. uhm.. BackSeat
Girls.. wahaha.. kasama si Kim dun.. kasi Santos naman siya.. and speaking op kim.. Sino pala ‘tong
katabi ko sa right ko?

Nang tinignan ko ‘tong katabi ko sa right..


Hi, remember me? Nang-aasar pa yung pagkasabi niya.. Pambihirang buhay ‘to oh.. Buti pa sa NIBIRU..
hindi pambihira.. tsktsktsktsktsktsktsktsktsktsktsktsk (nagpapractice lang ng home row keys.. wahahaha)

Upon hearing yung sinabi ni Pareng Jiro Daniel Tecson.. eh biglang nagtransform si Diane na nasa third
row into Rubberwoman! At using ang kaniyang radar.. eh narinig lang naman niya ang mga katagang
binigkas ni Pareng Jiro..

Ano?! Nagmeet na kayo kanina?!

At talagang sinigaw pa niya yun ah.. gamit ang kaniyang Mega Phone Voice.. ayun.. nagising tuloy ang
mga natutulog kong kaklase.. nagulat ang mga nakikinig kong kaklase at nadistract ang pagtuturo ni Mr.
Ban.. sot.. wahaha..

Excuse me, ms. Montesclaros? Mamaya ka na lang makichismis ah.. ‘cause as you can see, your
disturbing my class..

Patay ka ngayon duryan.. wahaha.. lakas kasi ng boses eh.. wahaha..

Sorry sir.. at kawawang umupo ulit si bespren.. pero may pahabol pa siya.. tinignan ba naman ako
habang pinoint niya yung eyes niya tapos eyes ko.. gets? Basta ganun.. wahaha..

Ang ingay ng kaibigan mo.. bigla na lang nagsasalita ‘tong kulugo na ‘to.. pero infairness narinig ulit yun
ni diane ah.. wahaha.. kaya humarap siya samin at naglipsync ng,

Excuse me, hindi ako maingay.. baka ikaw.. wahaha.. apir bespren! Itayo natin ang bandera ng mga
praning! Wahaha..

Si pareng Jiro naman napakamot na lang ng ulo.. kasi salita ng salita eh.. dapat manahimik na lang siya..
para walang chance na mabunyag ang sikreto ko.. wahaha.. yun yun eh..

By the way.. anu ba talagang ginagawa mo boy’s CR kanina?

Wala na.. ililibing na ko ng buhay mamaya..


Ano?! Pumasok ka to the boy’s CR?! Magkasabay na comment pa nina Khay at Kim.. teka.. KKK pala
kami.. wahaha.. anyway, muli.. huminto ang mga waterpols, nagulat ang mga bingi at tumangkad si Mr.
Ban Sot..

Teka, parang imposible yun ah.. wahahahaha.. Bad Kathryn.. bad.. wahaha..

Ms. Zubiri, Ms. Santos! Isa pa kayo! Ehem.. dalawa po sila Sir.. wahahaha.. si Sir oh.. mahina sa
math.. wahahaha.. If your just going to disturb my class then better get out! Weeh.. nakakatakot si
Sir.. akala mo Giant.. wahahahaha..

Ayan mga kalokohan ko kasi.. napatawa tuloy ako bigla.. wahahaha..

And as for you Ms. Villanueva, boy’s comfort room are for boys not for girls.. at nagtawanan
lahat..

At kasali dun si Pareng Jiro.. pssh.. napayuko na lang tuloy ako.. kamalasan nga naman oh.. hmp..
Naasar na ko kaya,

You know what? Just shut your mouth.. at napakamot lang ulit siya ng ulo.. naku.. kuto lang yan.. Kwell
lang ang mabisang pangtanggal jan.. haha..

Ah basta.. di ko na lang siya pinansin hanggang matapos yung klase namin..

At nung magring naman yung bell, aba’t laking tuwa ko! Wahaha.. see? Tumatawa ako! tawa pa..
wahahaha.. nyahahaha.. isa pa! Wahahaha.. wahahaha.. kayo din! Wahahahaha.. tawa tayo! Nyahahaha..
oh tama na.. ang baho na ng surroundings, daig ang medyas ni diane.. wahaha..

Tapos ayun.. RECESS na! Wuhu! Wahaha.. at ifast forward ko na nung nasa isang table na kami sa loob
ng Cafeteria.. wahahaha..

Oi.. ikaw ah.. di mo sinasabi may kakilala ka palang new student..

Napatingin ako kay diane ng nakataas yung isa kong kilay.. aba.. di ko kakilala yung kulugong yun noh..

FYI.. wala akong kakilalang kulugo noh..
Eh anu yung sa CR ek ek? Hmm?

Hay naku.. naalala ko na naman.. kaasar talaga.. hmp! Grr! Rawr! Napahiya ako dahil sakaniya! Huhuhu..
hindi pa ko napagtatawanan ng ganun ah.. ang huling embarrassing moment ko eh nung nadapa ako sa
classroom namin last year eh konti lang kami nun kasi intrams yun eh.. wahahaha..

Arg! Nakakaasar! Di man lang siya nakisama! Kabago bago akala mo kung sino.. pssh.. with matching
padabog dabog pa yan ah.. wahahaha..

Eh ba’t ka ba kasi pumasok sa teritoryo namin? Ayan.. si bespren ejay.. wala lang.. wahaha..

E natrap na ko eh.. kung di ako pumasok dun edi baka naabutan na ko Fredrick..
Asus! Kunyari ka pa bespren, aminin mo na.. mamboboso ka lang eh.. nyahahaha..


Poink!


TugUush!


At nakatanggap si diane ng dalawang batok.. isa galing sakin at isa galing sa bag na tumama sa ulo niya
ng dumaan yung batang 6ft. ang height.. wahahaha..

Ayan.. kasi.. kung anu anu sinasabi.. wahahaha.. sinimangutan lang ako ni Diane sabay lamon ng French
fries.. wahaha..

Natahimik lang kaming tatlo nun hanggang sa dumating sila Khay at Kim.. Possible naman na manahimik
kami lalo kapag ganito.. si Diane, lumalamon.. ako nagsasagot nagdodrawing ng kung anu anu.. at si
Ejay, expert naman yan sa pagiging tahimik eh.. haha..

Ah basta.. dumating sila Khay at Kim.. anlaki ng ngiti sa mga labi nila.. yun nga lang.. may dugong
tumutulo sa ilong ni Khay.. malamang dahil sa pakikipagusap ng matagal kay Kim.. haha.. feeling ko nga
malapit na sumabog ulo nito eh pag nagtagal pa ang pagsasama nila.. wahaha..

Kung anu anu na naman sinasabi ko.. wahaha.. epek ata ito ng M2 labtim.. wahaha.. kapalit ng KIMERALD
yun eh.. wahaha..

Umupo si Khay sa tabi ko tapos si Kim sa tabi ni Diane.. at pang bungad niya sakin ang mga salitang:

Ui, naalala ko.. crush mo si Carlo diba?

Na nagging dahilan upang magtrigger ang sakit ng aking bibig na kung tawagin ay involuntary moving of
lips..

Aba.. natural.. anu namang dahilan para hindi siya maging crush? Eh lahat na nasa kaniya.. which number
one: the looks.. ang wafu wafu grabe.. wahaha.. nakakabaliw ang kaniyang looks.. tapos ang galing galing
pa niya sa basketball! Pride nga daw siya ng ating school eh.. Biruin niyo yun… Kung si Robi eh Ateneo’s
Pride.. siya naman [school name]’s Pride! O diba? San ka pa.. at hindi lang yun! Matalino pa siya! Ayon sa
aking pananaliksik, pang top 50 siya ng top 100 sa klase nila.. at ang mas nakakamangha pa dun eh 37
lang sila sa klase! O diba? Antalino!

Napatingin ako sa kanilang lahat.. nakatulala lang naman sakin.. eh ganun talaga ata pag maganda..
wahahaha..

Tapos eto pa.. balita ko, only child siya.. unico hijo ng pamilya niya.. tapos hindi mayabang at spoiled..

Napatingin ulit ako sa mga kausap ko.. this time may nginunguso sila sakin.. weird nga eh.. kasing haba
na ng ilong ni pinochio yung mga bibig nila.. ang cute.. wahaha..

Anu nginunguso nguso niyo jan?
Eh—

Sasagutin sana ni kim yung tanong ko pero pinutol ko..wahaha.. bad ako eh.. wahahaha..

Hep Hep! mamaya na.. di pa ko tapos magkwento about kay Carlo my labs.. so, ayun nga.. pero sa lahat
ng information na nalaman at malalaman ko sakaniya good man o bad.. basta, forever labs ko talaga si
Papa Carlo my labs! No matter what! With matching actions pa yan ah.. feeling ko nasa sabayang bigkas
ako eh.. haha..


Touched naman ako.. Thanks ah..

t-teka..

unit-unti akong lumingon sa likod ko.. kasi..

p-parang.. boses yun ni..


Gino, eto na yung papers na pinabibigay ni Coach niyo.. tinignan ko si pareng ejay tapos si Papa Carlo my
labs..

Ohmigas! Ang wafu talaga.. sarap pisilin! Wahahaha.. sa sobrang wafu niya napa curtsy ako!


Teka!

Ba’t ako nagcurtsy?! Mukha akong tanga! Toinks!


Lumapit si Carlo kay Ejay.. Pero ngumiti pagdaan sakin.. wahayz.. nanghihina tuhod ko.. wahahaha..

Salamat talaga pare ah.. tapos may kung anong hand movements na ginawa sina Carlo at Ejay.. boys
stuff.. haha.. btw, kaya pala may interaction sina Carlo at Ejay dahil si Ejay eh VP ng Student Council
namin.. ditto kasi sa school naming, yung election para sa Student Council for the next school year eh
hineheld Feb. bago matapos yung previous year.. gets? Basta ganun.. kaya si Bespren Ejay eh na-elect na
VP.. oha.. wahahaha..

After nung hand movement ek ek nila eh umalis na rin si Papa Carlo pero binaunan pa muna ako ng ngiti..
hayz.. kumpleto na sa kumpleto ang araw ko.. wahahaha..


BOG!

Nagulat lahat ng tao sa cafeteria nung may biglang nagbukas ng pinto at nagsara ng sobrang lakas..
pambihira.. balak atang sirain yung pinto ng cafeteria.. wahahaha..

At nagulantang na lang kaming lahat ng may sumigaw ng,


HOY! BABAENG PUMASOK SA BOYS’ CR! Itour mo daw ako sa buong campus sabi ni Sir Joel!

Jus miyo Pulgoso! (para maiba naman.. haha..) Wala na kong ibang nagawa kundi yumuko dahil sa
sobrang kahihiyan! Idagdag pa natin ang laughing scene ng mga audience ko dito.. waah! Kundi lang dahil
kay Papa Carlo my labs lumipat na siguro ako ng school.. huhu..

Hoy, itour mo daw ako.. sabi niya ulit this time mas mahina kasi mas malapit na samin.. at nakayukong
nagpahila na lamang ako sa mokong na ‘to..


Ba’t ba kasi sa dinami dami ng pwede magtour sakaniya ako pa?


Jiro’s POV

>:D

Wala naman talagang may nagsabing itour niya ko eh..
Gusto ko lang siya inisin.. wahahaha..

Ang cute kasi niya pag naiinis.. wahahaha..



Kathryn’s POV

Anu naman ‘tong room na ‘to? Ba’t andito yung zygote ni pareng Blake? [note: si Pareng Blake po eh ang
labidabs ko sa storya ni mareng RINA na pinamagatang “Coffee Shop”]

Ayun! Yung spaceship, habulin mo dali!
Hoy, anong room nga ‘to?
Wag ka ngang istorbo.. mapapatay ko na yung leader ng mga spaceship eh..
Pssh.. anong klaseng tour naman ‘to?

Wahaha.. yan ang napapala pag pinapahiya ako.. wahahaha.. eh ang kulit niya eh.. naglalaro ako ng
Space.. mas masaya ‘to kesa makasama ang ugok na ‘to..

Dun mo na nga lang ako itour.. sabi niya sabay hablot sa braso ko at hinatak na naman ako sa kung
saan.. pero ako enjoy lang sa paglalaro ng Space.. hehe..

Saan ba yung way papuntang court?
Tanong mo sa architech na gumawa ng school, masasagot ka nun.. napakamot na lang ng ulo si jiro..
tapos hinatak na naman ako sa kung saan.. Next thing I know nangangati na yung ingrowns ko..
wahahaha..

Eto, anong tawag dito? Damo.. huwaw.. di niya pala alam ang damo? Wahahaha.. nasa field kasi kami
eh.. hehe..

Malay ko, tanong mo sa damo.. at umupo na lang ako sa damuhan, hinubad ang sapatos pati medias,
nilabas ang nail file at naglinis ng kuko sa paa.. wahahaha..

Anu ba yan.. ang baboy mo naman..
Tour guide mo ko, so bear with it.. belat! Wahaha.. masaya rin pala ang pagiging tour.. maisali nga sa
choices ng course sa college yung tourism.. wahahaha..

Later on eh narinig na namin ang…


Krrriiing!


Oh, time na pala eh.. nice touring with you! Wahaha.. sabay walkout ang drama ko.. wahekhek..



Jiro’s POV

Pambihira.. Ako yung nang-iinis pero mukhang ako yung naiinis..
Ang kulit ng babaeng ‘to.. Kung ano ano pinaggagagawa..

Nung una naglalaro ng games sa cellphone niya.. At eto ha.. feel na feel pa niya..
Tipong akala mo nakasalalay ang buhay niya sa paglalaro ng game na yun.. langya..

Tapos kanina kain ng kain.. kung anu ano pang kinakain..
Di man lang tinitignan kung marumi ba yung kinakain niya o hindi..

At eto.. ngayon andito kami sa field.. well, yeah.. alam ko namang field ‘to pero mas gusto ko parin
itanong.. haha.. pero itong tour guide kuno ko eh nakasalampak sa damuhan at naglilinis ng kuko..
ambaboy eh..

Anu ba yan.. ang baboy mo naman..
Tour guide mo ko, so bear with it.. pssh.. kundi ka lang babae nakatikim ka na.. pssh..



Krrriiing!


Oh, time na pala eh.. nice touring with you! At bigla pang nagwalk out.. pssh.. sige magwalk out ka.. Like
I care.. Ayan, nakuha ko yan sa ate ko..laging sinasabi.. haha..


Out of sight na siya ng biglang kong maalala..


Saan ang way pabalik sa classroom?



Kathryn’s POV

Nakabalik ako ng classroom bago pa man pumasok yung teacher..
Pero dumating na yung teacher at lahat wala pa rin yung tinour ko..

Hala.. di kaya naligaw yun?

Di naman siguro.. Maliit lang naman school namin eh.. kasing liit lang ng mall of asia.. panu naman siya
maliligaw nun diba? Baka trip lang magcut ng class.. wahahaha..

Maya maya pa eh pinaglabas kami ng teacher namin ng world map kasi kukunin daw namin yung absolute
location ng mga countries na ibibigay niya.. seatwork lang daw ‘to kasi application lang ng natutunan
namin ‘to from last year’s lesson.. tsaka kung sabagay madali lang naman talaga yung absolute location
kasi may map naman.. hehe..

Nung time na yun nung dumating si Jiro..

Sorry ma’am, I’m late..
Well, you should be.. muntik ka ng mawalan ng first seatwork.. at diretso upo na lang si pareng
Jiro..

Aba.. nakikipare ka na ngayon ah.. FC?
Ayus lang yun.. di naman niy naririnig eh.. wahahaha..

Tapos nun eh kumuha na rin si Jiro ng map at crosswise tapos nagsimula na siyang magsagot ng
seatwork.. take note ah.. hindi niya ko pinapansin.. Ni hindi man lang nga siya tumitingin sa direction ko..

At bakit ka naman niya kailangan pansinin? Lalo pa’t tumingin sa direction mo aber?
Di ko naman sinabing kailangan noh.. ang akin lang.. it’s weird you know..
Aba.. gaya ka na rin sa English ni Kim ah..
Ganun talaga.. maganda eh..
Ayan.. nanay ko po.. naglolokohan na naman kami.. vanish mode na nga ako..

~vanish~

naks.. impress ako dun ah.. may pavanish vanish ek ek pa ah.. wahahaha..

anyway, dakilang panggulo talaga si kichekicheku kaya back to the story pero bago ang back to the story
gusto kong sabihin sa lahat na may site na si kichekicheku.. it’s kichekicheku.co.cc the site where you
laugh and cry at the same time.. oha.. wahahaha.. umaasenso si kichekicheku eh.. wahahaha..

Ah basta.. yun nga.. ang weird lang kasi kanina lang ang kulit kulit niya tapos ngayon bigla siyang
nananahimik.. alam niyo yung ganun? Grabe naman mood swings nito.. baka naman PMSing lang..
wahaha.. eww.. kelan pa nagPMS ang mga lalaki? Wahahaha..

O siya.. kung ayaw niya ng pansinan edi walang pansinan.. as if naman malaki mawawala sakin pag di
niya ko pinansin.. diba diba?

So ayun na nga..

Lumipas ang Chem at Music namin (which by the way eh may nalalaman pang vocalization yung teacher
naming kaya nag “mee-eee-aaa-aaa-ee” pang epek sa classroom) ng walang pansinan nga.. ang tahimik
ng dito sa likod.. di ako sanay.. hehe.. focus din kasi ako sa lesson..


NGUNIT!


Ng magsimula ang Sci. Res namin.. Ayun, nagsimula na naman ang aking kalbaryo.. huhu..


Ok class.. punta kayo sa group niyo and list down all your interests..

Bakit nagsimula na naman ang aking kalbaryo? Dahil.. Hulaan niyo na lang kung sino groupmates ko..
Wala iba kundi sina DIANE at..



JIRO! Gggrrrrrr..


Since magkatabi na kami ni Jiro.. si Diane na lang yung lumapit at tumabi samin.. dun siya naupo sa
upuan ni Kim which is nasa unahan ni Jiro.. May hawak siyang intermediate paper pati ballpen at
nakangiting nakatingin samin.. Pero kaming dalawa parehong nakasimangot..

Ehem.. baka.. gusto niyo naman magsalita.. laway niyo kaamoy na ni ATE DANZ (pren ko)..

Interest na pagkukunan natin ng research natin, right? Well, beauty products!
Beauty products?! Hello? Lalaki ako tapos beauty products? Game consoles na lang..
Game consoles?! At anu? Gagawin mo naman kami ni Diane na lalaki?! Puhlease..

Yung ngiti ni Diane biglang nagging simangot.. haha..



Diane’s POV

Ok class.. punta kayo sa group niyo and list down all your interests..

At since magkatabi na yung dalawang kagrupo ko at mabait ako ngayon (walang kokontra! Kahit
imposible!) ako na lang yung lumapit sakanila.. Ako na rin ang nagdala ng intermediate at ballpen na
paglilistahan namin ng interests.. Kung meron man.. haha.. kaya lang I have this feeling na this is gonna
be a hard task.. di nagkikibuan yung dalawa oh.. parang mga patay.. wahahaha..

Ehem.. baka.. gusto niyo naman magsalita.. laway niyo kaamoy na ni ATE DANZ (pren ko)..

Interest na pagkukunan natin ng research natin, right? Well, beauty products!

Ayun.. sabi ko nga magsasalita na eh.. wahahaha..

Beauty products?! Hello? Lalaki ako tapos beauty products? Game consoles na lang.. kontra naman si
Pareng Jiro sa beauty products.. kaya sinaggest niya ang game consoles..

Game consoles?! At anu? Gagawin mo naman kami ni Diane na lalaki?! Puhlease.. ngunit sa kasamaang
palad, tutol rin si Bespren.. at eto naman ako feeling commentator.. wahahaha..

Foods?
Anong klaseng foods? Duh?! Be specific?
Edi ire-invent natin yung spaghetti..
Spaghetti? Eww! Nakakataba yun! Mabigat sa tiyan..
Tea?
Mapakla.
Juice?
Matamis.
Calamansi?
Maasim.

And so on.. aba, yung ulo ko daig pa ang electric fan na umiikot..
Pag si bespren ang nagsasalita, sa kaniya ko titingin..
Pag si Pareng Jiro, sa kaniya naman..
Feeling ko nga may stiff neck na ko eh.. wahahaha..
Maamoy na nga lang yung medyas ko, mabisang gamut sa stiff neck.. wahahaha..


Eh bakit ka ba kasi kontra ng kontra sa mga sinasabi ko?
Eh bakit mo kasi ako pinapahiya? Tapos biglang di na lang ako papansinin?
Eh bakit mo kasi ako iniwan sa field? Alam mo namang di ko kabisado dito?
Eh ba’t kasi ang tanga tanga mo, sa lahat ng school na pwedeng pasukan dito pa sa school ko?

Waah! Naririndi na ang byutipul ears ko sa dalawang ‘to! Ansarap pag-umpugin para magkabukol!
Wahahaha..

Eh ba’t kasi— oh ayan.. may hirit pang magkasabay.. kailangan ko nang umepal baka mapundi ang lahat
ng ilaw at mabasag lahat ng salamin!


Enough!



~~~o0o~~~

Chapter 7
The untitled chapter
~~~~o0o~~~~


Maraming araw na ang nakalipas matapos bigkasin ni bespren Diane ang mga katagang “enough”.

Ehem.. Manang Rizal? Ikaw ba yan?

Che! Kichekicheku ah, maaga pa para magkablack eye..

Sabi ko nga eh.. mpf!


Ah basta.. nagtransform si Diane sa kaniyang original alien self kaya natakot kami pareho ni pareng Jiro
at sumunod na lang sa lahat ng sinabi ni Diane.. wahaha.. And that’s why we ended up na gawin ang
Malunggay Polvoron as Science Research namin.. wahahaha..

Actually uwian na namin ngayon.. heto ko sa may flag pole ng school namin, nakatunganga.. Hindi kasi
ako sumabay sa service since may club meeting kami today.. Sumali kasi ako sa ComArts Club and every
Friday ang meetings.. and it’s so happened na Friday ngayon.. hehe.. Plano talaga namin is pumunta ng
Mcdo after ng meetings ng kaniya kaniyang club.. Kaya lang sinundo si Diane ng mama niya, si Kim
naman hindi talaga kasali sa Mcdo plan kasi umuwi na siya kanina pa.. haha.. wala kasing sinalihang
club.. Si Khay naman, lumarga na rin at sinundo naman siya ng tukmol my labs niya..

Kaya eto, kami na lang ni bespreng Ejay ang natira.. kaya lang nagovertime ang SEB meeting nila.. VP
siya remember? Kaya pinakiusapan niya akong mag-antay ng mga 20-30minutes.. pumayag naman ako
kasi magagalit si Ate Mau pagwala akong kasabay umuwi..

At yan ang history kung bakit andito ako sa flagpole, nakatunganga..


Wushuuuuuuunnngg!


Napatingin ako sa langit.. May dumaan kasing eroplano.. haha..

Eroplano.. Marahil para sa ibang tao sinisimbolo ng eroplano ang paglisan.. o di kaya’y pag-alis o
pagkawala ng isang taong mahal nila sa buhay.. ngunit para sakin, sinisimbolo ng eroplano ang pagbalik o
pagdating ng isang tao o bagay na mahalaga sa atin.. maaaring ganito rin ang pananaw ng ibang tao ukol
sa eroplano, maaari ring iba.. pero ganyan ang paniniwala ko..

Excerpt lang yun ng composition ko sa formal theme kanina sa Filipino.. wahaha.. wala lang.. napangiti
tuloy ako.. na-eemojolly na ko eh.. kung anu anong iniisip.. haha..

[note: emojolly- ito yung mga taong tumatawa habang naglalaslas.. example: wahahahaha.. maglalaslas
ako.. nyahahahaha.. ayan, naglaslas na ko.. wahahahaha.. ayan, patay na ko.. wahahahaha.. In short,
baliw..]

Ba’t nag-iisa ka dito? Napatalon ako sa gulat.. Gulat kasi nakakagulat talaga ng may biglang nagsalita at
gulat dahil..


SI PAPA CARLO MY LABS ANG NANG GULAT SAKIN! Am I lucky or what? Nyahaha..


Susme.. ginulat mo naman ako..
Sorry, didn’t mean to.. nakatulala ka kasi eh.. and he smiled.. hay.. nanaginip ba ko? Kasi parang di
kapani-paniwala.. andito ako ngayon, nakatayo sa mundong ibabaw, kaharap si Papa Carlo my labs at di
lang yun! Kausap pa!

Uhm, pwede bang tumabi? Sabay turo niya dun sa seat next to me.. hala.. tatabihan niya ko.
OMGOMGOMGOMGOMGOMG!

Uhm.. sure?
Nyek.. ba’t patanong? Di ka sigurado? tapos ayun, magkatabi na kami.. OMG! KATABI KO SI PAPA CARLO
MY LABS! Kileeeeeeeg!

Nginitian ko na lang siya.. naiispeechless ako ee.. amp.. wahahaha..

For moments there.. silence took over the place..

Naks naman.. ingles mode na naman ako.. wahahaha.. mabigyan nga ng panis na malunggay polvoron
yung English teacher ko.. wahahaha..

Yun nga.. ampness nga eh.. yung dila ko umurong.. opportunity na ‘to! Katabi ko na si Papa Carlo my
labs! Madaling madali ng gahasain! Nyahahaha..

Ehem.. kamanyakan alert.. ehem..

Oo na po kichekicheku.. pansin ko lang.. di na kayo nagdedate ni pareng tritritan.. LQ?

Hindi noh.. We’re just friends..

Aba.. showbiz ka na ngayon ah.. anu namang role mo? Konsensiya ni Bakekang? Wahahaha.. bagay..
*clap clap *

Hmp! Ewan ko sayo.. shu away na nga ako..

~wushu~

wag na nating pansinin si kichekicheku, red day lang yan.. wahahaha..
basta, bigla na lang tumunog este nagvibrate ang phone ko.. uso kasi biglaan ngayon eh.. haha..

1 message received from
Ejay_bespren

Edi binasa ko.. at ang sabi niya,

Bes kat.. mauna ka na.. mukhang
Matatagal ang meeting namin ngayon..
Daming nakaline up na activities..
Sorry talaga at hindi kita mahahatid..
ingat na lang sa pag-uwi..

at ayun.. bigla akong napasimangot matapos mabasa ang mensahe niya.. sabi naman sainyo uso biglaan
ngayon eh.. hehe..

naiintindihan ko naman si pareng ejay.. kasi priority niya rin naman ang Council.. kaya lang
namomroblema talaga ko.. kasi ibig sabihin uuwi ako mag-isa at uulanin ako ng sermon ni Ate Mau..
readers, pahiram naman ng payong.. huhu..

[note: narinig niyo na yung “Payong” tagalog version ng “umbrella”… nakakatawa, promise.. haha.. di na!
Di na! E-e-e-ee.. di ka na mababasa ng ulan.. sukob na sa payong ko.. blah blah ang yakap mo..
tanggulan.. tanggulan.. o diba.. panalo.. haha..]

May problema ba? Sino yung nagtext? Napalingon ako kay papa carlo.. nakalimutan ko BIGLA na katabi
ko pala siya.. wahahaha..

Wala naman masyado.. Si Ejay lang.. pinapauna na ko kasi matatagal pa daw meeting nila.. sabi ko kay
Carlo habang inaayos yung gamit ko.. too bad.. uuwi na ko.. tsk..

So, uuwi ka na?
Yep.. ganun na nga.. sige, mauna na ko ah..

Teka! Naka naman.. kinikilig buto ko.. pinipigilan ako ni papa Carlo my labs.. parang sa mga teleserye..
Pinipigilan ng bidang lalaki yung bidang babae kasi baka ito na daw ang last time na magkita sila.. haha..
drama kuno.. haha..

Sabay na tayo.. Kung hindi ka mahahatid ni Ejay eh baka pwedeng ako na lang ang maghatid sayo..

[Shocked smiley]



BOG!

Sinara ko yung pinto..at sumandal dun..

Wahaha.. ang saya naman ng Friday na ‘to.. Sana laging praydey.. wahaha..
Hinatid ako ni papa Carlo.. Oh yeah..


Why is your smile upto your ears my dear cousin? Namiss niyo si Kim? Ngayon na lang ulit lumabas
dialogue niya ah.. wahahaha..

Cousin pinsan! Nanaginip ba tayo?
I know I’m pretty but I’m not just a dream.. I’m for real.. oha.. may mga banat na si Kim ngayon eh..
haha..


Eh kasi hinatid ako ni CARLO!


Nagkunyareng choke naman si kim.. wahaha.. Pambihira.. may balak pa ata akong bugahan.. eww..
hahaha..

Cousin! Are you sick? Are you dizzy? Gusto mo dalhin na kita sa mental? Naghahallucinate ka na! O diba..
biglang nagtagalog.. haha..

Anu ka ba Kim? Mukha ba kong magbibiro tungkol sa bagay na yun? Naman! Hay.. grabe.. hinatid niya
ko.. tapos siya pa nagdala ng gamit ko.. tapos nagpapatawa pa siya.. waaah! Lalo ko tuloy nagiging my
labs si papa carlo!

Tsktsk.. Pansamantala muna akong mamamaalam sa character kong ingleserang walang sense
magenglish.. dahil jus ko! Ang pinsan ko! Sinapian ng masamang espiritu! Nasisira na ata ang ulo!
Waaah! Minamahal kong pinsan, tara, tayo’y magtungo sa ospital sa isip.. Kailangan mo ng tulong sa
lalong madaling panahon!

With matching paghila pa yan sakin papuntang pinto ah.. haha..
Pambihira.. ayaw ako paniwalaan? Amp kasi di tumingin sa gate kanina eh..

Basta.. naghilaan kami sa may pinto hanggang nagulat na lang kami ng buksan ‘to ni ate Mau..
Panu, umiiyak kasi.. ang weird..

Ate mau? May nangyari ba?

Tinignan niya ko’t sinabing,

Naaksidente daw ang Kuya mo..


Nakailang ikot na ko dito sa kama ko.. pero still di ako makatulog..
Hell, kahit sino namang may mahal sa buhay na naaksidente I’m sure hindi makakatulog noh..
‘cause I can’t help but think kung anu nang kalagayan ng kuya ko..
Lalo pa’t miles ang layo namin sa isa’t isa..

All I could do is pray..

Parang lahat ng sigla ko mula kaninang umaga, binawi lahat ng pangyayaring ‘to..

Tumawag si mama kanina.. to informed me of what really happened..
Sabi daw ni dad, wag na daw sabihin sakin para hindi na daw ako mag-alala.. Pero mom insisted kasi
karapatan ko daw yun malaman..

Kuya had a car accident.. lasing daw yung driver ng 10-wheeler truck na bumangga sakaniya kaya
ganun.. tss.. Canadians.. pssh.. Pero aside from that wala nang ibang sinabi si mama sakin..

tears just kept on running down my eyes.. ayaw tumigil..
Sa sobrang busy ng mata ko sa pag-iyak.. ng utak ko kakaisip at ng puso ko dahil sa pain..
Di ko na namalayang nakatulog pala ako..

Pag gising ko naman, wala akong ganang bumangon..
Infact, wala akong gana sa lahat ng bagay..

I just want to stay in my bed hanggang sa possibleng magstay ako dito..
Hanggang…


Bes..



Ejay’s POV

7am in the morning..

knock! Knock!

Ejay, anak.. you have a phone call.. hay.. late na nga kami natapos sa meeting kahapon tapos ngayon
naman ang aga aga pa, phone call agad? Naman.. when do I get my rest?

Ma, please tell the caller to just call again later.. inaantok pa ko..
It’s Kim, Ejay.. very important daw.. are you sure?

Nagulat ako nung marinig ko na si Kim pala yung tumatawag..
It’s very rare na tatawagan ako ni Kim..
At above all people, si Kim ang very last person who would give me a phone call..

Unless..


Hello?
Ejay? Si Kim ‘to.. She’s not even speaking English.. I have a feeling something has happened to..
Kathryn needs you..


Kathryn’s POV

And here I am now, having a picnic with ejay..

Kahit sobrang bigat na ng feeling ko I still tried to smile..
Ayaw ko namang ipakita kay Ejay na malungkot ako kahit oo..
Kilala ko kasi yang si Ejay eh..

Pag alam niyang malungkot ako..
Lahat gagawin niyan para sumaya ako..
Tapos papagalitan pa ko niyan.. and ang worse eh malungkot din siya pag malungkot ako..

Siguro kasi magkarugtong na mga bituka namin niyan..
Eh sa tagal ba naman naming magkaibigan hindi na imposible yun..

Kathryn! Anu ba yan! Nagulat pa ko sa biglang pagsasalita niya.. panu nakatulala ako sa pagkain ko..
Ba’t ang konti naman ng kinuha mo? Niluto pa yan ni mommy specially for you tapos konti lang kakainin
mo?

Hay.. ganyan talaga yan.. Eh pasensiya na lang.. wala akong gana kumain noh..

Dagdagan mo yan.. sige ka.. magtatampo si mommy sayo pag di naubos yung niluto niya.. Napabuntong
hininga na lang ako.. Ngumiti at sinabing,

Eh sino ba kasing nagsabing eto lang kakainin ko? Di pa ko tapos kumuha noh.. at hinablot ko naman
yung lalagyan ng food na niluto ni Tita.. at kumuha ng as much food na makukuha ko.. ampness.. wala
talaga akong gana.. Kung hindi lang dahil kay Ejay at kay Tita.. amp. Amp.

Pero okay narin.. Nakita ko kasing ngumiti si Ejay eh..

The day went on na kasama ko si Ejay dito sa park. Kung anu-anong pakulo ang pinaggagagawa niya..
Natatawa na lang ako.. haha..

But come to think of it.. Mukha namang effective yung mga pakulo niya..
Kasi kahit sobrang sad na ko.. Nagagawa parin niya akong patawanin..

I did enjoy the day with him.. At kahit panu nakalimutan ko rin yung problem ko..
Pero siyempre no matter what I do hindi ko parin matatakasan yung posibilidad..
Na agaw buhay na ang kuya ko..

Lalo pa’t pa-gabi na.. and sabi nila ang emotions daw normally sa gabi lumilitaw..

Sabi ni Ejay part daw ‘to ng plano niya today..
Star gazing..

Eh kasi lagi na lang tayo nagsastar gazing sa bubong ng bahay niyo eh.. di ba mas maganda kung
susubukan naman natin tignan ang stars in a different light? Parang tao yan eh.. Kung minsan may mga
nakasanayan tayo na tingin sa isang specific na tao.. Pero why not tignan siya in a different view? Baka
sakaling malaman mo he’s more than what you think of him.. Napatingin na lang ako kay Ejay at
napangiti.. Ang talinhaga talaga magsalita nito.. haha..

Bakit? May pinaparinggan ka? Crush mo ko noh?! Ayie ayie.. Aba.. kahit may problema ako kaya ko parin
makipagbiruan noh.. haha.. nakakatawa nga si Ejay eh.. Halatang nagulat sa sinabi ko.. tapos namula pa..
wahahaha.. para na tuloy siyang kamatis.. haha..

A-anong— hi-hindi ah..
Ayie.. eh ba’t nauutal ka? Ayie ayie.. amin na bespren! Tapos namumula ka pa.. ayie ayie.. ikaw ah..
crush niya ko.. ayie.. Masaya talaga pag ginaganito si Ejay.. Minsan kasi U-to squared yan eh.. haha..
Ah—eh—kasi—ang totoo niyan…

Wahahahahahahahaha!

[color=hotpink]Grabe bespren, dapat nakita mo sarili mo.. para kang ewan! Nyahahaha.. Hindi ka talaga
sanay ng pinagtitripan noh? Wahahahaha..

At ayun.. di na ko natigil sa katatawa..
Ay, mali.. kasi imposibleng di na ko tumigil sa katatawa.. haha..
Basta tumawa ko.. at ewan ko kung bakit..
Pero bigla na lang ako napasandal sa balikat ni Ejay.. at natahimik..

Tinignan ko yung stars.. Ayun.. parang malungkot din sila.. tulad ko..

Ejay?
Hmm?
Minsan ba naramdaman mo na yung feeling ng mag-isa?

Tinignan ako ni Ejay tapos ngumiti..

Honestly? Hindi pa.. Kasi alam kong anjan ka.. Hindi mo ko iiwan diba? Dahil ako hindi kita iiwan.. kahit
iwan ka pa ng buong mundo.. Pangako, dito lang ako sa tabi mo.. Hahawakan yang kamay mo at isisigaw
sa mundo “Mainggit kayo! SIKSIK este Sexy ang bespren ko!”

Those words surely eased the pain I’m feeling..



Kinabukasan…


It’s Monday.. After ng picnic namin ni Ejay pati yung star gazing..
Eh medyo I felt better..

Pero siyempre mabigat parin feeling ko..
Lalo pa’t hindi pa ulit tumatawag si mama or si Dad..
Wala parin akong balita tungkol kay Kuya hanggang ngayon..

And like nung Friday.. Wala parin akong ibang magawa kundi magdasal..
At mag-antay ng information..

Kaya heto.. It’s a matamlay Monday morning..


Jiro’s POV

Unlike last week, late na kong pumasok ng school ngayon..
Wala na lahat ng classmates ko dito sa classroom..
Malamang andun na yung mga yun sa gym..

Every Monday kasi merong flag ceremony..

Kaya ayun.. dun na ko tumuloy sa gym..
Kumakanta na ng Lupang Hinirang yung isang Fourth Year..
Sila kasi yung nakaassign na maglead ng flag ceremony this Monday..

Pagtapos ng Lupang Hinirang.. Nabaling yung tingin ko kay Kathryn..
Don’t get me wrong! Hindi ko intention na tignan ang babaeng ‘to..
At the first place, hindi ako magsasayang ng panahon na tignan siya noh..
It’s just that.. Tulala siya at kahit tapos na yung Lupang Hinirang eh nakalagay parin sa chest niya yung
right hand niya..

Halatang hindi attentive..
Siniko ko na lang siya at binulungan..

Hoy babae, tapos na yung Lupang Hinirang.. Tinignan naman niya ko at sinabing,
Ay..

Madaldal rin siya ngayong araw noh?
Hay.. Di ko talaga maintindihan ang babaeng ‘to..
Ang weird weird..

Basta, to cut it short.. Buong flag ceremony tulala siya..
Or rather wala sa sarili..
Anu kayang meron at ganito ang babaeng ‘to ngayon?

Baka naman ayaw lang talaga niya ng flag ceremonies dahil boring?

Eh bakit ko ba kasi iniintindi at the first place?
Ay, naku.. basta..


Fast forward natin nung may klase na kami..


Akala ko kasi hanggang flag ceremony lang siya magiging ganyan..
Pero mukhang may mabigat na dinadala ang babaeng ‘to..
Kanina pa talaga siya tulala at wala sa sarili..

Ilang beses na nga rin siyang napagalitan ng teacher namin..
Kasi nga nakatulala at hindi nakikinig..
Absent minded talaga..

Kahit si Khay hindi niya masyadong kinakausap..
At eto, hindi rin niya ko ginugulo.. kaya halatang may problema siya..

At panu ako mas lalong nakakasiguro?
Kasi kaninang Recess nakita ko sila sa cafeteria..
Sila lang nila Diane, Khay at Kim,. Wala si Ejay dahil sa SEB..
At nakita kong parang kinocomfort nila si Kathryn or something..

And don’t get me wrong ulit..
Hindi ko iniistalk si Kathryn or something..
Nagkataon lang na nakita ko sila sa cafeteria..


Kathryn’s POV

Ang weird nitong si Jiro ngayong araw..
Panu, kahit naman wala ako sa sarili most of the time ngayon eh napapansin ko parin yung nangyayari sa
paligid ko noh..

At napapansin ko rin na panay ang tingin niya sakin..
Kung minsan natutulala na rin sa kakatingin sakin..

Ang weird talaga.. Pero ayos na rin..
At least nakikisama siya sa mood ko..
Tutal wala ako sa mood makipagkulitan sa kaniya…

Basta, ganun lang ang drama namin buong araw..
Wala naman problema kela Khay, Kim at Diane kasi alam naman nila yung meron sakin..

Tapos.. ayun.. hanggang sa mag-uwian na..
Buti na lang din pala hindi ko nakita buong araw si Papa Carlo my labs..
Kasi kundi, di ko alam kung panu ako magreact..

Anyway.. Umuwi na kami ni Kim..
Paglabas kasi namin anjan na agad yung service kaya deretso uwi na talaga..
Si Diane naman eh sinusundo yun ng mama niya..
Habang si Khay may tukmol na kasabay niya lagi umuwi.. hehe..
Feeling ko talaga magkakatuluyan yang dalawang yan eh..

Anyway, pagdating ko sa bahay.. nagbihis na muna ako..
Yung uniform kasi parang may kung anong nakakastress na feeling..
Kaya para marelax naman ako kahit onti eh nagbihis na ko..

After nun eh pumunta na ko sa office na room kung saan kami nag-aaral at gumagawa ng homework ni
Kim..

Chineck ko na yung logbook ko kung saan sinusulat yung mga homeworks at reminders..
Talagang may ganyang kachuvahan yung school ko eh.. haha..


Homeworks:
Chemistry – page 23 #47
Filipino – First Long Test sa Martes, Hulyo 8
Computer – ID Design using VB to be submitted next week
Physics – Do letter A on page 25
Trigonometry – Answer page 30


Nilabas ko na lahat ng books ko para makagawa na ng homework..
Kaya lang..

Naiwan ko yung Trigo Book ko sa school!


Kung kaya ayun.. Napipilitan tuloy ako ngayon na bumalik sa school..
Kasi naman 7:20 in the morning ang pasahan namin ng homework sa Trigo..
Kahit after Lunch pa ang klase namin dun..

So eto.. walking walking naman ang drama ko..


NGUNIT!


Ng makarating ako sa school..


Well, well, well.. Look who’s here.. Biglang sabi ni Shella habang nakasandal sa pader ng corridor ng
school.. Sabay giggle naman nung dalawang kasama niya na sina Danica at Russelle..

Oh well, di na ko nagugulat.. ganyan naman yang tatlong yan eh..
Third Year din sila.. taga kabilang section..
At ewan ko ba pero ang init ng dugo niyang tatlong yan samin nila Kim, Khay at Diane..

Naiisip ko na lang.. Ganun talaga.. lahat ng pangit inggit sa magaganda.. bwahahahaha..


Pwede ba shella.. wala akong panahon sainyo.. at si ako naman.. nagwalk out..

Aww!
Shella, di ka pinansin oh..
I know that, nakikita ko eh.. Stupid!

Ang sweet nilang magkakaibigan noh? Haha..


Jiro’s POV

Andito pa ko sa school.. May meeting kasi kami sa varsity..
I tried out last Friday at nakapasok naman ako..
So heto nga..

Pero tapos na yung meeting namin..
That’s why pabalik na ko ng classroom para kunin yung ibang gamit ko..
Dun ko kasi iniwan..

At sa di inaasahan pagkakataon..
Nakita ko dun si Kathryn..


Kathryn’s POV

[url=http://videokeman.com/yeng-constantino/cool-off/]BGM[/url]

Naalala ko na naman tuloy si Kuya..

Alam niyo kasi, dito rin nag-aral si Kuya nung high school pa siya..
Elementary palang ako nun..

Sikat si Kuya dito sa school.. Yung normal hottie sa mga schools..
Ganun siya dito sa school noon.. Bokalista na, basketbolista pa..
Every girl’s dream guy..

Mabait si Kuya Lem tapos close pa siya sakin..
Kasi dalawa lang naman kaming magkapatid eh..
Pero ewan ko.. siguro dahil sa ganun nga yung standing ni Kuya sa school kaya parang nakaramdam ako
ng pagkahiya.. Sabi ko kay Kuya wag niya ipagsasabi na magkapatid kami..

tutal marami namang Villanueva sa mundo..
Kunyari magkaapelido lang kami..
Bahala daw ako sabi niya.. so ayun.. walang may alam dito sa school na kuya ko siya..
Except siyempre kay Diane at Kim.. di pa kami magkakilala ni Khay noon eh..

Eh so? Anu naman kung ganun si Kuya? Bakit ayaw kong may makaalam na kuya ko siya?
Kasi wall flower ako sa school.. Hindi ko mapantayan si Kuya..
Ayaw sakin ng mga estudyante sa school.. At ayaw kong mahatak si Kuya pababa ng dahil sakin..

Mahal ko si Kuya at ayaw kong mapasama siya ng dahil sakin..
After all siya nalang lagi ang nagtatanggol sakin..
Siya na lang lagi ang nagpapasaya sakin..
At kahit minsan di ko pa siya napapasaya..
Feeling ko wala akong kwentang kapatid..

Kaya kahit sa ganung simpleng bagay, makabawi man lang ako sakaniya..

Pumasok ako sa tapat ng classroom sabay naman ng pagring ng phone ko kaya napatigil rin ako sa
pagmumuni muni ko.. Siyempre sinagot ko muna yung phone call ko.. Lalo pa’t si mama pala..

Hello? Ma?! Si Kuya?! Kamusta na siya? Narinig kong medyo nagsob si mama.. Kaya medyo nanghina na
ko..
Anak, wag kang mabibigla.. Coma ang kuya mo..

Nang mga sandaling yun.. Feeling ko binagsakan ako ng mundo..
Nanghihina ako na di maintindihan..

Di ko alam kung anong gagawin ko.. I just froze on that spot sa tapat ng bookshelf habang hawak hawak
ang Trigo book ko sa left hand at ang phone sa right.. Hindi ko na nasagot si mama..
Nagdire-diretso na lang ako palabas ng classroom..

Then nagulat na lang ako when I saw him standing in front of me..

Kathryn?

I don’t know what’s with Jiro’s voice pero the moment I heard it..
Bigla na lang tumulo yung luha ko.. Hindi ko na namalayang umiiyak na ko sa harap niya..

I just felt him hugging me..

Bakit?! *sob * Bakit kailangan sakaniya pa mangyari yun?! *sob * Jiro, bakit?! I kept on punching his
chest pero lalo lang humihigpit yung yakap niya sakin..

And for the first time..

I felt safe around a guy’s arms..


~~~o0o~~~

Chapter 8

~~~~o0o~~~~

Jiro’s POV

I hugged her tighter.. I dunno but I can feel the pain she’s feeling..
Maybe because I was also like this when my dad… passed away..

Umiiyak parin siya.. and she keep on punching me and asking why did all of these things happened..
Hanggang sa napagod na siya or maybe dahil sobra na yung pain na nararamdaman niya..
So all she did was to hug me back..

We stood by the door for quite sometime hanggang sa medyo nahimasmasan na siya..
Kaya naman I led her papunta sa benches para umupo..

There she seated.. but she was motionless.. All she did was to stare straight into nothing..
Alam ko naman kung bakit siya ganyan.. So umupo na lang din ako and didn’t bother her..

Moments later.. Nagulat na lang ako nang bigla siyang sumandal sa balikat ko..
Inaamin ko medyo nailang ako dahil hindi ako sanay na nagcocomfort sa kahit sino..
Pero hinayaan ko na lang.. I know she needs a shoulder to lean on..

Yun nga lang.. napansin ko na pagabi na.. At pauwi na rin yung maintenance people dito sa school..
Meaning, we need to go home already..

I cleared my throat and spoke..

k-kathryn? Uhm.. Pagabi na kasi.. I think, kailangan mo nang umuwi.. I said.. Pero hindi siya
nagrespond..

Kathryn? Kat? Still no respond.. Kaya sinilip ko yung mukha niya.. at nung tinignan ko siya eh nakita
kong..

Tulog pala kaya di nagsasalita..

Pambihira ‘tong babaeng ‘to.. kaya lang pala sumadal sa balikat ko eh dahil inaantok.. tsktsk..
Pano na ngayon ‘to?

Maya-maya.. biglang lumapit samin si Manong Guard..

Hijo, magsasara na kami ng gates.. iuwi mo na yang girlfriend mo.. kawawa naman oh, may
luha pa sa mata.. nag-away siguro kayo noh? Isa pa ‘to.. usisero din itong si Manong Guard ah..
kalalaking tao tsismoso.. eto naman kasing babaeng ‘to.. may pa-iyak effect pa.. napagkakamalan tuloy
akong anu..


Ganun ho ba manong? Sige po, pero hindi ko ho siya girlfriend kaya mas lalong hindi ho kami nag-away..

O siya.. basta iuwi mo na yan.. nagkamot pa ng ulo itong si Manong Guard tapos umalis na..
Pambihira.. mukhang minamalas talaga ko pag kasama ang babaeng ‘to ah..
Wala na kong ibang choice.. Papasanin ko na lang siya..

Grabe.. Sa maliit at payat niyang katawan eh ang bigat niya..
And to imagine, ang haba pa ng lalakarin ko..
Malayo pa man din ang terminal ng taxi dito.. at wala pang tricycle dito..

Pero teka..

San ko nga ba siya dadalhin?
Hindi ko naman alam kung san ang bahay niya..

At teka ulit.. parang pamilyar ang pangyayaring ‘to ah..

Hay.. Sa bahay na lang muna siguro.. Tutal wala naman sila Mommy at Tito John.. nasa business meeting
abroad.. So si Ate lang ang problema.. pero kaya ko na yun..

Kung kaya’t heto.. nagsimula na akong maglakad..


Akin na yang sushi! Nagugutom na ko..

:D :D :D

Pambihira.. hanggang pagtulog pagkain iniisip..

Kung tutuusin nakakatawa itong si Kathryn.. para siyang cartoon na nabuhay..
Although minsan nakakairita talaga siya dahil sa kawierduhan niya..
At napakamapang-asar din kasi..

Pero yung Kathryn na nakita ko kanina? Yung umiiyak?
Para ngang hindi siya eh..

Siguro nga ang tao nag-iiba talaga base sa mga pangyayari sa buhay nila..

Tulad ko..

Pang-asar ka talaga Kathryn.. Pagkagising mo humanda ka.. aba, hindi free ang service ko noh.. Bigat
bigat mo kaya, taba taba kasi..

Pagkasabing pagkasabi ko nun eh nagulat na lang ako ng bigla niyang hinigpitan yung pagyakap niya sa
bandang leeg ko..

Kkkk! Nasasakal kasi ako..

Ul_l! bigwasan kita jan eh.. sa seksi kong ‘to? At lumuwag na ulit ang pagkahawak niya sa leeg ko..
Pambihira.. Amazona parin kahit tulog.. Quiet na nga lang ako.. baka mapatay ako nito habang tulog siya
eh.. haha..


Sa bahay ni Jiro…


Pagbukas ko ng gate namin.. Sinalubong na agad kami ng mga maid.. Bilin kasi ng mommy ko bago sila
lumipad ni Tito John papuntang ibang bansa for that business meeting eh sundin daw ang lahat ng utos
namin ni ate Janna.. Kaya ayan, ang mga katulong na takot eh todo sunod naman..

Si Sir Jiro nakauwi na! Maghanda na kayo ng makakain niya! Sigaw nung head maid namin habang
sinasalubong ako..

Oh Sir Jiro, anu pong nangyari sa kaniya?

Quit asking.. Provide all her needs, dadalhin ko siya sa kwarto ko..
and tell ate Janna I will talk to her sa office..

Kathryn’s POV

Madilim ang paligid.. wala akong makita.. Walang kahit anong liwanag..
Takbo lang ako ng takbo sa kawalan.. Pagod na pagod na rin ako..
Pero ayaw huminto ng mga paa ko sa pagtakbo..
Marahil dahil sa ayaw kong magstay sa madilim na lugar na ito..

Ngunit sa pagtakbo kong ito..
Di sinasadyang madapa ako.. sinubukan kong tumayo pero hindi ko magawa..
Hindi ko alam pero naiyak na lang ako ng mga sandaling yun..

Hanggang sa may isang taong biglang lumapit sakin..
Inabot niya ang kaniyang kamay at tinulungan akong tumayo..
Sabay sabi sakin na…

“wag kang mag-alala.. Hindi na kita hahayaang madapa ulit..”

tapos..

tapos..

tapos..


Miss Kathryn? Miss Kathryyyyyn? Ang kulit nito ah.. pinahaba pa yung Kathryn ko.. sarap replyan ng
“bakiiiiiiit?” wahahaha..

Unti unti kong minulat yung maliit pero byutipul eyes ko.. at nagulat na lamang ako ng biglang may
bumungad sakin na baklang autistic! Siyempre kahindik hindik yun diba? Kaya nirub ko ang aking byutipul
eyes dahil sa nakita kong ito.. at ayun.. blurred lang pala ang paningin ko.. wahahaha.. dahil isang
magandang babae na nakauniform na pangmaid ang nasa harap ko..

Miss Kathryn, buti naman po at gising na kayo.. eh malamang ginigising kaya niya ko.. bigwasan ko
to eh.. wahahaha..

Ha? Oo nga eh.. eh sino ka naman? At sang lupalop ng daigdig ako naroroon? Pero infairness maganda
itong room ah.. simple yet elegant.. parang ako.. toinks! Haha.. pero mukhang room ng lalaki.. kasi puro
boys stuff yung andito eh..

Si miss giiiirl naman eh biglang tumayo sa harap ko.. as in sumampa siya sa bed since nakahiga ako..
kakagulat nga ito eh.. parang si diane.. di kaya long lost twin niya na ‘to? Wahahaha..

Ehem ehem.. Miss Kathryn.. ako. Si. Kim sam soon? Eww.. matanda na yun diba? Nagpaface lift?
DINAAAAH! Yup.. may H talaga sa dulo as in NAH at prolonged din ang A.. hanep naman ang pangalan
nito.. Dinaaah! Parang yung tagalog version ng Umbrella.. “Dinaah! Dinaah! Hinde! Hinde! Hinde!” toinks..
haha..

At ako po ang naatasang maging personal maid niyo habang kayo ay nanatili rito sa mansion
ng aking amooooh! Hindi rin siya mahilig sa pag prolong ng words at letter h sa dulo noh? Haha..

Ah ganun baah?! Siyempre di papatalo ang byuti ko.. haha.. Este ah ganun ba? eh sino ba yang amo mo
at ba’t andito ako sa lungga niya?

Ay naku Miss Kathryn, mamaya na tayo magchika chikaaah! At bilin sakin ni Sir eh once
magising ka eh kumain ka daw nitooh..

Sabay pinakita niya sakin ang sangkatutak na pagkaing malalamon.. wahahaha.. naku.. iinggitin ko si
diane mamaya! Andaming puds! Kaya ayun.. agad agad kong sinunggaban.. Natuwa naman sakin si
Dinaaaah (kinarir talaga ang aaah niya noh?) kasi hindi siya nahirapan sa pagpapakain sakin..
nyahahaha..

Pero dahil mabait ako at maganda pa eh chinika chikaah ko itong si dinaaaah.. wahahaha.. nakakaloka din
pala siyang kausap tulad ni Diane.. wahahaha...

Dina, pwede bang magtanong?
O sure maaahm.. Kahit ano wag lang math.. as if magtatanong ako ng math noh? Eh kung pwede nga
lang burahin sa mundo yang math matagal ko ng binura eh.. wahahaha..

Ilang taon ka na ba?
Ako miss Kathryn? 16 ho, bakit? Wushu! Muntik ako mabilaukan.. 16 lang siya?! Tapos minimiss miss
niya ko? Jombagin ko ‘to eh.. matanda pa siya hinoho ako? Sa baby face kong ito?!


NOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOooooooooooooooooooooooooooooooo!


Oh? Eh ba’t mo ko tinatawag na miss tapos pinopo mo pa ko? Kathryn na lang ah? Piptin lang kaya ako..
Ganun kasi talaga dito.. sign of respect.. pero if that’s whatchu want then it’s my command..

Jusmiyo.. anu ‘to? Pinaghalong Kim at Diane? Wahahaha..

E matanong ulit kita.. wag ka sana maooffend ah pero ba’t ka nagtatrabaho dito eh underage ka pa?
Medyo natawa pa siya sa tanong ko.. as in tawang may halong pacute.. haha.. nakakaaliw talaga ‘tong
Dina na ‘to.. wahahaha..

Eh kasi ho— este eh kasi, kinupkop na ng pamilyang ito yung pamilya ko tapos pinag-aaral pa
nila ako at ang mga kapatid ko.. so eto na lang yung way ko para makabayad sa utang na loob
namin sa kanila.. medyo naglean naman siya sakin na tipong may ibubulong..

Tsaka, secret lang natin ‘to Kathryn ah.. nag giggle pa muna siya.. walang jo, daming pasuspense
eh.. wahahaha..
Crush ko kasi si Sir eh..ahihihihihihihihihi.. pambihira.. may secret affair pa pala sa amoooh niya
itong si dinaaaah.. wahahaha.. adik, parang yung sa mga teleserye ah.. wahahaha..

Pero wag ka mag-alala! Crush lang naman eh.. di ko aagawin sayo si Sir! Bagay na bagay nga
kayo ni sir eh.. Ha? Pinagsasabi nito? Anong agaw agaw.. eh di ko nga kilala sir niya eh.. sino ba yun?
Wahahaha.. di ko nga alam panu ko napadpad dito eh..

Ha? Eh sino ba yang sir mo?
Sino pa ba edi si Sir Ji—


Knock! Knock!


Naputol ang aming talakayan ng biglang may kumatok sabay ng pagbukas ng pinto..

I can take it from here, Dina.. Sabi ng isang magandang babae na pumasok dito sa kwarto.. Si dina
naman eh dali-daling umalis.. Ba’t kaya puro magagandang babae ang sumasalubong sakin? Hindi naman
ako tibo.. o di kaya nasa langit na ko? Eh kaya lang ba’t magagandang babae? Dapat mga fafabols! Haha..
nagdemand pa eh.. haha..

Lumapit sakin yung magandang girl.. Medyo familiar nga sakin yung mukha niya eh.. I just couldn’t
remember kung sang parte ng buhay ko siya umepal.. wahahaha..

Hey, ako nga pala si Janna.. Kapatid ako ng nagdala sayo dito.. ah.. eh sino bang ugok ang nagdala sakin
dito?

Unti-unti siyang lumapit pa sakin.. habang palaki ng palaki yung smile sa face niya..
Grabe.. parang sa bawat pagstep niya eh natatakot ako.. wahahaha..
At nung sobrang lapit na niya sakin, as in sobrang lapit..

OMG! Ikaw ang kauna-unahang babaeng dinala ng baby brother ko dito sa bahay! I’m so proud! Tapos
eh niyakap ako ng pagkahigpit higpit.. tugsh! Akala ko matino ‘to hindi pala! Parang gusto ko na tuloy
lumabas sa bahay na ‘to.. parang lahat ata ng characters na matatagpuan sa house na ‘to eh may
implementation ng character nina Kim at Diane eh.. wahahaha..

Oh, btw.. I called some of your friends..

Ting! Ting!<< may pinatunog siyang bell..

And then suddenly..

Tug.. Tug.. Tug..

After ng tatlong sunod sunod na pagdagundong ng paligid eh..

Tugtugtugtugtugtugtugtug..

Pambihira! May lindol ba? Biglang bumukas ang pinto at,

Bespren koooooh!Nyay! Masahol pa pala sa lindol! Si Diane! Diretso yakap pa sakin yan ah.. after
ng grand entrance ni diane eh sumulpot naman ang churvaloo ever kong cousin na si Kim..

hey, yo! Wazzup cuz! Where have you been? We searched the world looking for you! And the world played
hide and seek..

Tuguush.. ang labo parin magsalita ng pinsan ko.. wahahaha.. after ng grand entrance nung dalawa eh
bigla na lang din sumulpot itong si Ejay.. Natakot nga ako nung nakita ko siya kasi parang galit.. Tapos
bigla na lang ako niyakap.. ang weird weird talaga..

San ka ba nagpunta? Pinag-alala mo ko.. Still, nakayakap parin siya ah.. grabe, masyado talagang caring
itong bespren kong ‘to eh..

*cough * cough * obvious, obvious *cough * cough* Napatingin ako kay Diane tapos dun na bumitaw si
Ejay.. ang weird talaga nitong mga kaibigan ko.. wahaha.. but hey, ai labs dem ol.. wahahaha.. Si ate
Janna nga pala eh nag grand exit din.. may aasikusuhin lang daw siya..

Ano bang nangyari?
Hindi mo alam ang nangyari? Hindi mo alam ang nangyari?!
Duh? Magtatanong ba ko kung alam ko?
Ehe.. sabi ko nga eh.. wahahaha.. eh kasi bespren ganito yan.. Umalis ka daw ng bahay sabi nitong
pinsan mo.. Di daw niya alam kung san ka nagpunta.. eh tapos nung medyo gabi na nag-alala na kaming
lahat sayo.. kaya ayan hinanap ka namin.. alalang alala na sayo si Ate Mau panu kasi tumawag daw ang
mommy mo.. tapos..

Oo nga pala.. tinawagan nga pala ako ni mommy para sabihing.. si kuya..
Nakita kong nalungkot yung mga mukha nila kaya nagsmile ako.. wahehe..

Hay.. wag niyo na nga isipin yun.. sakto naman eh bigla na naming lumitaw itong si Ate Janna.. uso talaga
ang biglaang pagsulpot eh noh? Haha..

Uhm.. Kathryn, inform lang kita ah.. If you want to go home na, nakahanda na yung driver para ihatid
kayo..

Ay naku ate wag na po.. Maglalakad na lang po kami ng mga kaibigan ko.. Salamat na lang po..
Ganun? Sigurado ka? O siya sige, di na kita pipilitin.. ingat na lang kayo..

After that eh inescort na niya kami palabas ng house nila..
Which reminds me.. itong house na ‘to really seems familiar.. di ko lang talaga maalala kung san ko
nakita.. hmm..

Ah basta.. larga na kami..


Jiro’s POV

Nakita ko sila Kathryn at mga kaibigan niya pababa ng stairs..
Malamang paalis na ang mga ‘to.. kasama rin nila si Ate Janna..

By the way, kinausap ko pala kanina si Ate Janna na tawagan yung mga kaibigan ni Kathryn..
Magaling din kasi yan sa pagspy eh.. kaya malalaman at malalaman niya ang mga info tungkol kay
Kathryn.. Pero yun nga lang.. di ko parin natakasan ang pang-aasar niya..

Banas nga.. ayaw pang maniwalang di ko kaanu ano itong si Kathryn.. hay naku.. bahala na nga siya..

Nagpaalam na sila Kathryn kay Ate Janna.. ako naman lumapit na kay Ate.. Ayaw ko rin kasi sanang
magpakita kela Kathryn..

oh ayan.. nakaalis na ng safe and sound yung labidabs mo.. So panu ba yan.. Ok na?

Nakita kong tumatawa si Kathryn mula sa malayo.. Napangiti na ako.. para kasing timang..

Well, she’s laughing again.. so I guess, yeah.. Ok na..


~~~o0o~~~

Chapter 9

~~~~o0o~~~~

Maraming araw…at linggo ang lumipas.. nasa kalagitnaan na kami ngayon ng trimester..
Pero mula noon wala na akong nakuhang balita muli galing kela mama..

Ayoko na lang ding isipin.. Ayoko na lang ding magconclude ng kung ano ano..
Lalo pa’t wala pang binabalita ang mga magulang ko..
It’s better to live my life, be happy kesa magmuryot sa sulok..
Wala namang magagawa yun eh..

And after all, uber busy these days sa school.. as in super!
Patayan talaga lalo na ngayong week.. tambak ang mga long tests.. projects.. chuva ek ek..
At eto pa, may seminar pa kami ngayong araw na ‘to..

Since third year na kasi kami, yung school namin nagcoconduct ng Career Orientation..
Two day seminar yun actually.. and both third year at fourth year ang magkasama..
Siyempre masaya si ako dahil kasama si Papa Carlo sa seminar..
Kaya lang kinakabahan din kasi naman may nalalaman pang intermission number..
At kami, as in ako, si Maro, si Ezekiel, si Jaxon at si Matthew na mga kaklase at kaband mates ko ang
magbibigay ng intermission number na yun as representative ng aming class..

O diba sosyal.. Para kaming paramore.. nyahahaha..

Oh well, mamaya pa naman yun after lunch.. Kinig mode muna ako sa guest speakers namin..
And by the way, ayon sa aming beloved adviser na si Mr. Ban Sot A. Ko, apat daw sa guest speakers
namin eh kamag-anak niya.. Habang apat pa ay representatives ng iba’t ibang universities na potential
naming pasukan..

O siya.. eto na.. pumasok na ang unang guest speaker namin..

Good morning.. Tayo naman kaming lahat at ginreet siya.. after nun eh balik kami sa pagkakaupo sa
floor.. Yup, sa floor lang kami nakaupo.. para daw pwedeng humiga at matulog.. nyahaha..
May dala nga kaming mga unan at kumot eh.. feeling sleep over.. nyahahaha..


Ok, so I’m Profesor Dy Koki Lalayu, Im a college professor in a university. And for those of you
who don’t know, your beloved Mr. Ban is a cousin of mine. Blah.. blah.. blah.. may mga sinabi pa
itong si Prof. Dy pero puro tungkol pa sa sarili niya at sa mga estudyante niya so wag na nating idamay
yun dito.. wahahaha..

Pero infairness, itong si Prof. Dy Koki Lalayu eh mahilig MAGPAKILALA.. adik eh.. haha..

O siya fast forward na natin sa makabuluhang speech niya..

Yes I’m a teacher, a college professor to be exact. But I was once a student, so I know how it
feels like to be a student. I know how students would curse their teacher everytime there is a
pop quiz or homeworks or just anything the teacher wants the students to do.. But why did I
chose this profession? I could be a doctor if I want to.. I could be a musician, an actor but I
became a teacher because of one principle. And that is to teach students. To help them learn
and gain more knowledge…

Amp.. kiche, anu ba itong pinsan ni Mr. Ban.. Di malaman kung nagtatalumpati o nagdadrama..
wahahaha.. aba natural kaya siya nagteacher para magteach.. I mean DUH?!

[note: Mga readers, nais kong sabihin sa inyo na hindi po galit si kichekicheku.. nagpapaliwanag lang
siya.. haha.. and to my dear conscience, that’s life.. wala tayong magagawa.. haha..]

…and so, I would like to encourage you to choose this profession and be one of us.. I assure
you to have a great wild future.. bow. Yan na lang ang kulang.. haha..

Grabe, sa buong pakikinig ko sa ispeech ni Prof. Dy Koki Lalayu eh nakilala ko na siya bilang gurong
nakakaantok magdiscuss.. Kawawa naman siguro ang mga estudyante nito, talsik talsik pa laway.. dapat
pangalan nito Prof. DeTalsik Lawaiku. O diba ala Spanish pa ang dating.. haha..

Actually sa sobrang pagkaantok ko sa speech niya eh nirevive ko na lang ang sarili ko sa
pakikipagchikahan sa korean classmate ko na katabi ko at paglamon with diane.. haha..

Pumasok naman na itong next guest speaker namin.. Babae naman ‘to.. Mukhang matino..

Good morning everyone, I’m Dr. Mae. Mae Kulity A. Ko, I’m the older sister of Mr. Ban Sot A. Ko
and my profession is a doctor..

Ayos pala itong pamilya ni belabid adbayser.. hanep ang mga pangalan.. halatang pinag-ukulan ng
panahon para isipin.. nyahahaha..

Maraming klase ng mga doctor, hindi ba? Mayroong doctor sa mga bata, doctor sa puso, doctor
na nagreretoke at marami pa pero doctor parin silang lahat diba? Yun ang tinatawag na
specialty ng mga doctors.. nagpause panandalian si Dr. Mae at,

At ang specialty ko ay may kinalaman sa mga mata!
Bwahahahahaha!

Nyaks! Yung pagkakasabi niya eh talagang nakakatakot! Parang yung mga mad scientists! Creepy…

But still kahit ano pang ka-ekekan ang pinaggagagawa niya sa harap namin eh inaantok parin ako..
Naman.. sinong hindi aantukin.. Tignan niyo ah.. May unan, may kumot, may aircon. O diba? Sarap sarap
matulog eh.. wahahaha..

NGUNIT!

Hindi ako pwedeng matulog dahil nakakahiya pag nakita ako ni papa carlo.. minsan tulo laway pa naman
ako.. pero minsan lang yun ah!

Wushu.. minsan daw..

Anu yun, kichekicheku? May sinasabi ka?

Ako? Wala! Wala! Don’t mind the pretty me! :D

Aba, don’t mind talaga at baka mabaliw ang sangkatauhan sa pinagsasabi nitong konsiyensiya ko..
wahahaha.. ah basta, ganyan ang isa sa mga ways ko para irevive ang sarili ko para hindi makatulog..
hehe.. epektib naman diba? Pero maliban jan eh nakipaglaro ako ng tic tac toe sa dear cousin kong si
Kim.. napagalitan nga lang kami kaya tumigil rin kami agad.. pano ba naman kasi nung matalo siya eh
biglang nagsalita ng,

Oh my dear cousin! I thought this is a democratic country?! I thought there is such word as JUSTICE?!
Why?! Oh Why?!

Yep yep.. balik na rin siya sa dating character niya eh.. wahahaha.. so now, self revival na lamang ang
ginagawa ko.. konting tiis na lang naman din dahil two more guest speakers na lang at break time na
namin.. after ng two speakers na yun eh assessment daw.. after naman ng so called assessment eh lunch
na.. so ebribadi hapi.. Ngunit! Sapagkat! Datapwat! Samakatuwid! Marahil! Ewan! Pag tapos ng lunch eh
kalbaryo ko na naman.. wuhuhu.. btw, abangan niyo yung song ko.. maganda siya.. nyahahaha..

And this is where I will end.. I hope I was able to share something to you because if not…
Gagamutin ko ang mga mata niyo! Bwahahahahahaha!

Ahm? Asan na yung straight jacket?

Si kichekicheku ang bad.. Di naman siya baliw.. obsess lang sa work niya.. hehe..

Uhm, excuse me Kathryn? Sabi ko wag pansin ang pretty me di ba?

Sabi ko nga eh.. wahahaha.. Go on with the story na tayo.. And so, ang third and second to the last guest
speaker eh pumasok na.. at infairness, nakakagutom ang kaniyang aura.. anu naman kaya ang
pampasikat nito?

I’m Chef Kula Ngotsa Pader, your guest speaker for the day.. oh, kichekicheku.. mukhang matino
ang isang ‘to.. say mo?

Aba, tignan na lang natin.. wala akong tiwala.. Pangalan palang baboy na..

Bad ni kichekicheku noh? Red day na naman siguro.. pambihira, araw araw ata red day nito.. wahahaha..
utak na dinudugo sakaniya.. nyahahahaha..

Ako po ay second cousin ng adviser ng third year pascal na si G. Ban Sot A. Ko. Oh ano
kichekicheku, pangalawang sentence na.. wala pang mali! Nyahahaha..

At ako po ay nagtatrabaho bilang chef sa isang sikat na hotel dito sa pilipinas. Ok. I’m eating
what I just said. Bilib na sana ako dito Chef Kula eh.. Kaya lang pagdating ng third sentence niya eh
biglang nagdial ng nagdial.. busy siguro.. haha.. at eto ang kadurdur.. kung san san pa pinapahid!
Nakatikim tuloy siya ng isang malutong na,

Ewww!!!

Pero ang Kula Ngotsa Pader na ito eh wa pake.. Tuloy tuloy lang sa pagsasalita ng tungkol sa kaniya at sa
trabaho niya pati na rin ang pagdial sa busy niyang ilong.. Pambihira, sa sobrang [s]amazement[/s] eh
napatingin ako sa reaction ng belabid adbayser naming na si Mr. Ban Sot A. Ko.. at aba! Abo’t tenga ang
ngiti tipong proud na proud sa kaniyang second cousin kahit masuka suka na ang ibang students sa
pinaggagagawa nitong chef na ‘to.. parang naumay na tuloy akong maglunch..

See?! Sabi ko naman eh! Pangalan pa lang! Pangalan pa lang!

Oo na.. magaling ka na kahit hindi.. wahahahaha.. anyway, ayan.. dahil sa ayaw kong mandiri sa mga
nakikita ng byutipul eyes ko eh bumigay na ang aking mga mata at tuluyan na akong bumagsak sa aking
una.. NGUNIT! Bago ang lahat eh may napansin akong taong tumabi sakin.. May binigkas pa siya kaya
nga lang, everything went black na..


….
…..
…….
……..
……….
…………

yeah! Tuguduggudug!
Let’s rock and roll!
Bugubugubush!
I’m Mr. Raken Rol, your guest speaker, yo!


Anak ng tipaklolong! May sunog ba?! Magugunaw na ba ang munod?! Noooooooooo! Matapos kong
biglang mapatayo mula sa aking kinahihigan eh natigilan ako, lalo pa’t nakatingin pala sakin lahat ng
estudyante ng third year at fourth year.. tugsh! Kahihiyan na naman po…

Don’t worry, bilog parin naman ang mundo at buo parin ang puso ko..

Napatingin ako kay Carlo na nasa tabi ko pala. Tapos sa maingay naming guest speaker. At sa lahat ng
estudyante na nasa loob ng Auditorium namin..

And they do the same thing to me.. The only difference eh nakangiti si papa Carlo habang tipong
mangangain naman sa iba.. ehe..

Ah eh.. Nagpapraktis lang para sa monologo ko.. You know naman.. wahahahaha.. After nun eh
nagsibalikan na sila sa kani-kanilang ginagawa.. wahahaha.. mukha na naman akong timang.. nyahaha..

Hay.. Nasabi ko na lang sa sarili ko habang paupo.. eh kasi naman.. wala lang.. gusto ko lang magemo..
nyahahaha..

Hey, balita ko kayo daw ang magbibigay ng intermission number ah.. nagulantang na naman ang aking
mundo sa pagsasalitang ito ni Papa Carlo my labs.. hay.. Papa Carlo.. hay.. wahahahaha..

HA? Ah.. Eh.. Oo.. Hehe.. ok.. utal mode.. hehe.. nginitian ko na lang si Papa Carlo my labs kasi nginitian
din niya ko eh..

Nagdayalogo na kayo sa Filipino? Tanong na naman nitong si Papa Carlo.. infairness ah.. nageeffort siyang
kausapin ako.. siyempre kilig to the bones.. wahahaha..

Ha? Uhm.. oo..
Talaga? Anong pinortray niyo ng partner mo? Tao, bagay, hayop? Tanong na naman niya.. at siyempre
may kasamang smile yang pagtatanong na yan..
Uhm.. tao.. Mayaman at pulubi..
Ahh.. tapos ngumiti na naman siya.. ayos nga ‘tong si Papa Carlo dahil parang di napapagod yung panga
kakangiti eh.. wahahahaha..
Alam mo siguro, if ever na naging classmates tayo.. at naging magpartner sa dayalogo hindi tao o hayop
ang ipoportray natin.. napataas yung isang kilay ko sa sinasabi nitong si Papa Carlo.. kasi ang weird kaya
ng sinasabi niya.. yun nga lang cute parin siya.. wahehehe..

Kasi.. BAGAY TAYO.. uhm.. ahem.. pwede na bang mamula ng kaunti yung pisngi ko? Kaunti lang
naman.. ahehe.. Kikiligin na ba ako? OO!!!!! Waah!

Yun nga lang dahil sa kadahilanang katabi ko siya eh hindi ko na magawang maging makulit.. Di ko
maexpress ang feelings kong ito! Wahahaha.. I mean, alam niyo yung feeling na ganito.. Yung tipong di
ka comfortable kahit anong ayos ang gawin mo.. Yung tipong parang pigil kahit paghinga mo.. Basta, that
weird feeling whenever someone special’s near you..

Pero ayos lang.. naenjoy ko naman ang moment.. wahahaha.. kinakausap kasi ako ni Papa Carlo my labs..
siyempre heart pounding moment yun di ba.. wahahaha.. Yun nga lang.. Time flies when your having fun
nga naman daw diba.. kaya ayun tuloy.. natapos ang moment ko with papa Carlo my labs agad.. amp..
hehe..

NGUNIT!

May kasunod na namang heart pounding moment ‘to.. panu ba naman.. time na namin para magperform..
naman.. Eh actually napilitan lang ako dito eh.. wahahaha.. Hindi naman kasi ako yung original na vocalist
ng bandang ‘to.. lalaki actually yung vocalist nito.. Kaya lang, umalis.. Lumipat ng ibang school.. Iniwan
ang kaniyang beloved band! Kung kaya heto, ako ang nagsasuffer.. wahahaha.. naghahanap pa kasi ng
permanent vocalist itong bandang Typical Paranoia so ayun.. pinakiusapan muna nila akong magsub..
wahahaha.. Yung adviser din kasi naming kinunchaba nila.. Bibigyan daw ako ng plus sa math Long test
namin pagpumayag ako.. Siyempre tatanggi pa ba ako eh plus din yun noh.. tapos MATH pa! Ayos na
ayos.. wahahaha..

Pero ang tanong.. Bakit daw ako? Aba, yan ang tanong na di ko masasagot.. dahil obvious na masyado
ang kasagutan..

Yep, obvious nang u2 squared ka kaya ikaw ang napili nilang utuin..

Oo! Tama yung sinabi ni kich—
Hey! Ang sama sama mo talaga kichekicheku.. hmp! Di na tayo bati!

Ok!

Ay ewan.. ang sama ng konsensiya ko.. proof lang na mabait ako.. wahahaha.. HEP! Bago mangatwiran si
kichekicheku eh back to the story na..

Pumunta na kami nina bespren Diane, cousin Kim at loka lokang Khay sa Cafeteria.. hehe.. Hindi na
naman namin kasama si bespren ejay kasi busy na naman siya as usual.. hehe.. isa kasi siya sa
organizers ng seminar naming ito.. so yun na yun.. wahahaha..

[s]Eat[/s] Lamon mode muna kaming tatlo.. at AYOKOng isipin yung tungkol sa intermission number
namin dahil kakabahan lang ako.. Pero naalala ko ngayon dahil sinasabi ko sa inyo kaya kinakabahan na
ako! WAAAH!

Oh no! PANIC! Waa!


Oh, anong nangyari sayo? Don’t tell me ayaw mo nang kumain, babatukan kita..
Duryan, mabantot.. That would be impossible.. my dear cousin never look away at food!
I second emotion!
Tinignan ko sila isa isa.. siyempre dahil mga loka ang mga yan eh tinignan din nila ko.. wahahaha..

Mga loka! Hindi noh! And donchu touch my food! Panu ba naman, nanakawanin na ni duryan yung
pagkain ko.. naman. 45 pesos din yan noh.. haha..
Tsaka FYI I second the motion dapat hindi I second emotion.. sabay kagat ko sa burger ko.. hehe..

Naman! Kathryn naman.. Dapat nakisakay ka nalang, napapahiya ako eh.. hay.. mga kaibigan ko talaga..
pag tinamaan ng kakornihan, wala na.. haha..

Eh ba’t ka nga kasi biglang natigilan.. with matching paglamon din yan.. hehe..

Napatayo naman ako.. wala lang.. para lang may drama.. haha.. at siyempre seryoso ang mukha ko ah..
at may kasamang pagsalampak ng kamay sa table.. gulat nga silang lahat eh.. wahahaha..

Kinakabahan ako!!!! Waaaah!!!!


Jiro’s POV

KRINNGG!!!

Time na.. pumasok na ko sa loob ng classroom kung saan ginaganap yung seminar namin..
Kasama ko rin ngayon si Jigs.. yung step cousin ko..
Sabi daw kasi ni ate sakaniya bantayan ako pati yung “labidabs” ko raw..

Natawa na nga lang si Jigs.. lalo pa nung malaman niya na si Kathryn na nahuli namin nasa Boys’ CR yung
tinutukoy ni ate Janna..

Wala akong problema kay Jigs.. Magkasundo naman kami niyan.. Hindi man kami totoong magpinsan eh
matalik na magkaibigan naman ang turingan namin sa isa’t isa.. Masasabi ko rin na total opposites kami
nitong si Jigs.. Ako, yung moody na minsan eh seryoso minsan pang-asar.. habang siya naman yung
parating nakangiti na malawak ang perspective sa buhay.. ah basta.. Magkaiba kami.. Yun na yun..

Waaah!!!! Nooooooooooo!!! AYOKO!!!!! Di niyo ko mapapapasok sa classroom na yan!!!!! As in
NEVAH!!!!

As usual, walang duda si Kathryn yun.. siya lang naman ang maingay eh..
Siya at ang mga kaibigan niyang weird tulad niya..
Pano ko nasabing weird?

Aba, di niyo ba naman matawag na weird yung hawak sa tig-isang paa nina Diane at Kim etong si Kathryn
na nakahawak sa pintuan habang sumisigaw.. Minsan tuloy napapaisip ako kung babae ba talaga ang mga
‘to o napasama lang sa lahi ng homo sapiens pero ang totoo eh Homo Afarensis.. haay..

Haha.. Si Jigs na nakita yung scene nila Kathryn eh napatawa na rin.. haha.. kung sabagay, kahit sinong
makakita sa kanila eh matatawa..

Pare, ayos yang “labidabs” mo ah.. She’s actually funny yet cute.. Hay.. at inemphasize pa talaga niya
ang word na “labidabs”.. Pambihira..

Jigs, pwede ba.. Tigilan mo ko ah..
Ok ok! Sabi niya sakin habang nakataas ang dalawang kamay sa ere tipong sumusuko..
Ang akin lang naman eh baka may balak kang tulungan yang labidabs mo..
At ba’t ko naman gagawin yun?

Sinabi nang AYOOOOOOOOOOKKKKKKKOOOOOOOOOOOOOOHHHHHH!!!!!!! Napatingin ako sa
sumisigaw na si Kathryn sabay bulong sakin ni Jigs,

‘Cause I don’t think ate Janna would like to hear na walang pakialam ang kaniyang baby brother sa
kaniyang labidabs.. which is followed by a sarcastic laugh..

And did I said na si Jigs iyong tipo na pala ngiti with a wide perspective in life? Well, let me rephrase it..
mas pang-asar pala siya kaysa sakin..

Tinatamad man eh tumayo ako at lumapit kela Kathryn..
As in sobrang lapit sa kanila na nabitawan na nina Diane at Kim yung dalawang paa ni Kathryn..

Bitiwan niyo sabi ako— arouch! Ba’t niyo ko binitiwan?!

Tignan niyo ang babaeng ‘to.. hay.. hirap talaga espelengin.. nilapitan ko pa si Kathryn.. At nung
makatayo siya sa pagkakasaldak niya sa floor eh binuhat ko lang naman siya.. yung parang pagbuhat ni
Shrek kay Fiona.. yun nga lang ang pinagkaiba eh siya yung mukhang Shrek.. haha..

Waah! Ba’t mo ko binuhat?!
Kasi nagrereklamo kang ba’t ka binitawan.. at para matapos na ang lahat ng kaechusan niyang eto..

>word of the day: kaechusan..
reference: words of Ate Janna

Sakto namang pagbuhat ko sa kaniya eh biglang nagsalita iyong Emcee na si Sam.. Ang President ng
Student Council..

Trivia: para sa mga readers ng first story ko na The Perfect Stepbrother, ang Sam na president ng
Student Council na ito ay ang same Sam sa story kong yun kung saan vice president naman siya.. So you
see, eto yung mga panahong wala na si Sydney sa Pilipinas.. wahahahaha..


I hope you already fed that thing inside your tummy because we will now start the program with a short
intermission number from the third year band… Typical Paranoia!

Pagkasalitang pagkasalita nun ni Sam eh biglang nanahimik si Kathryn..
Pero of course, panandalian lang yun..
Dahil nung moment na Makita niya yung mga lalaking miyembro nung banda eh biglang nag-ingay ulit..

Oh no! Kakanta na ko! Tutugtog na kami! Nooooooooooooooooooooooo!!!!

Ah.. kaya pala may ganitong kadramahan ang babaeng ito.. kinakabahan lang pala..

Kakanta ka? Tanong ko sakaniya na sinagot naman niya with isang tango..

At siyempre, dahil nga sa buhat buhat ko siya eh ayun.. dun ko na siya mismo binaba sa harap ng stage
kung san sila magpeperform.. Iba iba nga yung reaction ng audience.. May mga naasar kasi ang dami daw
kaartihan, may mga parang kiniliti ang pwet na nagkeclaim na kinikilig daw sila pero malaking portion
yung tumawa..

At nakita ko sa gilid ng mga mata kong isa na si Jigs sa mga tumawang yun.. too bad, he can’t enjoy the
moment dahil pagkababa ko kay Kathryn eh bumaba na ako agad ng stage..

In a few seconds lang eh nagsimula nang tumugtog yung mga kaklase naming lalaki na part ng Typical
Paranoia.. Pero itong si Kathryn eh andun lang sa harap.. Hawak yung mic at nakatitig lang sa audience..
I think she’s got stage fright..


Kathryn’s POV

[url=http://www.myflashfetish.com/user-playlist.php?id=11147570]CLICK ME![/url]

Uh..

Tuldok. Tuldok. Tuldok.

Tatlong tuldok.

I’m holding the mic and staring at the audience.. Oh my! Di ko na alam kung anong gagawin ko!
Parang naglue na ko sa kinatatayuan ko.. waah!

Tumutugtog na yung bandmates ko.. and yeah, I was suppose to sing na.. pero.. WALANG WORDS NA
NAFOFORM sa lips ko! Oh my ghad! Napapahiya na ko pati sila at ang buong third year!!!! Waaaah!!!
Basta.. kahit anu na lang..

But I can't, I can't give you a reason
I feel so broken up (so broken up) grabe.. yung voice ko.. di ako makakanta! Para lang akong tumutula..
Oh my ghad! What’s happening to me?!


Here I go, scream my lungs out and try to get to you
You are my only one
I let go, but there's just no one that gets me like you
You are my only, my only one


Out of the blue eh may biglang boses na kumanta.. Kaya napatigil din ako sa pagkanta kong wala namang
patutunguhan.. wahehe.. at instead eh hinanap yung linshak na boses na yun.. at nang makita ko?

Si Jiro pala ang savior ko..


Made my mistakes, let you down
And I can't, I can't hold on for too long
Ran my whole life in the ground
And I can't, I can't get up when you're gone

This time, habang kumakanta siya eh binigyan niya ako ng sign na parang sabayan ko daw siya..
And so, that’s what I did..

And something's breaking up (breaking up)
I feel like giving up (like giving up)
I won't walk out until you know

Here I go, scream my lungs out and try to get to you
You are my only one
I let go, but there's just no one that gets me like you
You are my only my only one

Here I go so dishonestly
Leave a note for you my only one
And I know you can see right through me
So let me go and you will find someone

Here I go, scream my lungs out and try to get to you
You are my only one
I let go, but there's just no one, no one like you
You are my only, my only one
My only one
My only one
My only one
You are my only, my only one

Natapos din ang song.. Hindi ko namalayang sobrang naenjoy ko pala yung performance na yun.. Panu
ang ending “pose” namin ni Jiro eh nakangiti sa isa’t isa na magkaharap.. basta..

At nagulat talaga ako.. Hindi lang sa sarili ko kundi pati kay Jiro..
Kasi di ko talaga ineexpect na marunong pala siyang kumanta...
At na tutulungan niya ko kanina.. Grabe kinabahan ako eh.. hehe..
Pero the moment Jiro stepped out to sing with me..
Ewan.. Hindi na ako natakot.. para bang nawala yung stage fright ko bigla..
Ang weird noh?

At ang mas weird pa jan eh parang lagi na lang niya akong sinasalo sa mga pagkakamali ko..
Para bang..


Si Jiro ang Hero ko?


~~~o0o~~~

Chapter 10

~~~~o0o~~~~

Jiro’s POV

And so Ate Janna, guess what happened next?
Huwat? Tell me! Oh please tell me!

Pambihira! Ba’t ba ko napasama sa pamilyang ‘to..
Tignan niyo.. magkasundong magkasundo yung dalawang ‘to..
Magkasundong magkasundong guluhin ang buhay ko..

Sabagay, magpinsan nga eh..

Sinabayan lang naman ni Jiro si Kathryn sa pagkanta.. you should have seen them, kinilig ang buong
batch namin..

Buong batch.. pssh.. oh please..

Aww.. sayang nga.. I would love to see my baby brother doing that.. hay.. too bad I wasn’t there.. Buti
talaga.. dahil mas ayos naman na isa lang itong nang-aasar sakin.. naku malamang kung andun etong si
ate abot abot ang panunukso sakin.. patay patay na naman ako kung nagkataon..

But hey.. she said while this certain smile is painted on her lips.. teka, alam ko yang ngiting yan eh..
parang ayaw ko niyang ngiting yan ah.. may hindi na naman magandang iniisip ‘tong si ate..

Kailangan kong makabonding ang future baby sister ko!

Uh-oh!


Kathryn’s POV

Hay jusko.. paper work here.. paper work there..
Grabe.. ba’t ba biglang andaming gawain ngayon dito sa school..
Tignan niyo ah.. yung sa research namin sa sci. res, kailangan na maapprove yung title!
May naisip na kami ni Diane at hindi pwedeng humindi si Jiro.. kaya lang wala pang balita kung naaprove
na eh.. The Effectiveness of Moringa Oleifera oil extract as ingredient for Lip balm©..
Yan ang title namin.. wahahaha..

Hindi lang yan ang pinoproblema ko!

Yung upcoming monologo rin namin.. hays.. ang hirap naman kasi nun..
Wala naman ako katalent talent sa acting stuff na yan..
Ba’t ba kasi kailangan pa nun.. as if naman kailangan naming umarteng baliw para matanggap kami sa
trabaho after college.. hay..

Buti pa pala nung last week, nung career orientation namin..
Walang ginagawa.. nakaupo lang at nakikinig sa mga linshak na speaker.. wahahahaha..

Carrer Orientation.

Ayan.. napatigil tuloy ako sa paglalakad..
Bigla ko kasi naalala yung career orientation na yan.. hehe..


Flashback

But I can't, I can't give you a reason
I feel so broken up (so broken up) grabe.. yung voice ko.. di ako makakanta! Para lang akong tumutula..
Oh my ghad! What’s happening to me?!


Here I go, scream my lungs out and try to get to you
You are my only one
I let go, but there's just no one that gets me like you
You are my only, my only one

Out of the blue eh may biglang boses na kumanta.. Kaya napatigil din ako sa pagkanta kong wala namang
patutunguhan.. wahehe.. at instead eh hinanap yung linshak na boses na yun.. at nang makita ko?

Si Jiro pala ang savior ko..

End of Flashback


Napangiti naman ako.. ang ganda pala ng boses ni Jiro..
Bagay sa kaniya maging vocalist nung Typical Paranoia na yun.. wahahaha..

Eh pero TEKA nga! Ba’t ba ko ngumingiti dito?!
Para akong timang..

BESPREN?! Sinapian ka na naman ba ng masamang espiritu at pinupukpok mo na naman ang sarili mong
ulo?!

Diane’s thought: si [u][url=]Kathryn[/url][/u] before sapian ng espiritu.. Si [u][url=]Kathryn[/url][/u]
after sapian ng espiritu.. oh well, wala naman pala pinagbago.. wahahaha..

Tignan mo ‘tong lokang ‘to.. mukha daw akong timang pero siya naman nakangiting patango tango sa
ere.. sino kayang mas mukhang timang samin ngayon? Haha..

Ewan ko sayo.. espiritu espiritu ka jan.. baka gusto mo nang maging espiritu?
Hindi, ‘to naman joke lang.. pero teka, anong kaguluhan meron dun at hindi tayo kasama? Napatingin
naman ako dun sa tinuro niya..

At aba.. oo nga.. may kaguluhang nagaganap dun sa may gate at por da pers taym eh hindi ata kami ang
gumagawa ng gulo.. wahahaha.. nakakaintriga tuloy kung anu meron..

Bespren, gusto mo makichismis? ^-^
Chismis ba kamo bespren? ^-^ :D sabi ko kay bespren sabay akbay sa kaniya..
Aba, hindi ako tatanggi jan.. wahaha.. pakners in crime kami nito eh..

Kung kaya’t ayun.. nakipagsiksikan kami sa kumpol kumpol na tao na may sari-saring amoy.. pweh..
wahahaha..

Oi oi oi.. ang babaho ng hininga niyo! Magsitabi nga kayo at dadaan kami ng bespren ko o baka gusto
niyong maamoy ang medyas ko?!

Ayun.. medyas is the keyword at nagsipaglayuan ang mga tao.. kung kaya nakita namin ang—


Oh my golay!

Ba’t andito siya?!

Ate! Anu ba! Nakakahiya!
He! Magtigil ka nga jan Jiro.. Gusto ko lang naman makabonding si— Oh, Kathryn! Tapos lumapit siya
sakin.. nagulat pa yung mga girls na nakasurround lalo pa yung mga boys.. haha..
Eh maganda naman kasi etong si Ate Janna eh..

A-Ate Janna.. Napadpad po kayo dito? Siyempre inaaproach ako eh.. respect.. haha.. pero itong si Jiro
napailing naman.. weird talaga ng taong yun..
Well, honestly sinadya talaga kita dito.. Sinadya? Ba’t kaya?
Uhm.. Kathryn, is it ok for you na magstay out hanggang mga.. 8pm? 8pm? Pwede naman.. pro WHY?
Ok lang naman po.. bakit?
Good! Kasi I wanted to invite you later na magmall.. let’s uhm.. hang out.. would it be okay sayo?

Hang out? Mall? Ate Janna? Hmm..

Okay!

After nun eh nagshu away na rin si Ate Janna dahil may appointment daw siya sa parlor..
Si Jiro naman mukhang kumain na naman ng suka at nagfrown na naman sakin..
Aba, siyempre si ako eh hindi nagpapatalo kung kaya ayun nagbelat lang naman ako sakaniya..
wahahaha..

Oh well, lumipas ang mahabang araw sa school..
Uwian na naman at nung andun na ako sa harap ng gate eh may bigla na lang lumapit sakin na unggoy
este Jiro pala.. hehe..

Problema mo?
Bilisan mong umuwi at sabi ni Ate Janna sunduin daw kita ng 5 sharp.. [/color] take note ah.. Hindi siya
tumitingin sakin habang sinasabi yan.. talk about Rudeness with the capital R.. hehe.. Oh well.. sa mahigit
isang buwan kong katabi sa classroom itong si Jiro eh medyo sanay na rin ako..

Fast forward na natin ng 5:00.. and as espected eh may nagdoorbell ng unggoy este Jiro sa pintuan
namin..

Your late.. napataas naman yung kilay niya.. haha..
5:01 na oh! Sabi mo 5:00 sharp?
Tss..

Habang naglalakad kami ni Jiro papuntang sakayan ng jeep papuntang SM eh biglang tumawag si Ate
Janna.. pinaloud speaker pa niya kay Jiro para daw marinig ko.. at ang sabi?

I’m so sorry Kathryn, I forgot kasi na may lakad pala kami ng high school friends ko eh.. But since anjan
na kayo ni Jiro, kayo na lang tumuloy sa mall.. And oh Jiro, DON’T be home by 8! Hindi na kami
nakapagsalita ni Jiro dahil ang sunod na naming narinig eh ang mala musikang tunog ng tooot toooot..
Matapos din nung tawag ni ate Janna eh bigla kaming natahimik ni Jiro.. at sa sobrang tahimik eh hindi ko
nakayanan kaya I cleared my throat and say,

Now what?

Tinignan naman niya ko tapos nagfrown..

Arg! Don’t you get it? Malamang hindi.. may tatlong ibong lumilipad sa bunbunan ko eh.. hehe..
Lahat ng ‘to? Yung pagpunta niya sa school to invite you, yung pagpapasundo niya sakin sayo.. and her
call.. Everything! It’s all a set up.. Set up?

Set up.. To set us up on a Date..

Anu daw?! DaTe?!

Huminto lang naman ang mundo ko matapos kong marinig yun kay Jiro..
Sa sobrang paghinto di ko na alam ang mga sumunod na pangyayari..
And the next thing I know?

Here I am standing beside Jiro in the middle of SM..

Nung una paikot ikot lang kami dito sa mall.. as in.. tapos pareho pa kaming walang imik..
Pero ewan ko ba.. namalayan ko na lang naglalaro na kami ng games dito sa arcade..
At take note! Dinadaya pa niya ko ah..

Pambihira.. haha..

Pero ayos lang.. masaya naman.. oh well at least ako eh masaya kasi sigaw ako ng sigaw dun sa racing
churvaloo.. haha.. pero siya naman walang kareact reaction yung mukha..
Para ngang may kalaro akong patay eh..

Pero pasimple naman.. Kasi pagtumatalikod ako ngumingiti..
Mga lalaki talaga.. oh baka si Jiro lang? Wahahaha.. oh well..

And then.. after ng napakaintensifying games namin eh nagutom na ang mga alaga ko sa tiyan.. haha..
Kung kaya’t kinaladkad ko siya papunta sa nearest restaurant na makita ko..
Which so happened na yung Congo Grill.. Siyempre wala na siyang magagawa diba.. wahahaha..


Anong gusto mo? Tinignan ko lang yun menu.. ang mahal pala dito.. linshak.. di kaya ng budget ko eh..
napasimangot tuloy ako.. gutom pa man din kasi ako eh..

O sige na.. libre ko na.. ayos na sana eh.. kaya lang may kasama pang smirk.. hehe.. pero ayos na rin.. at
least LIBRE! Wahahahaha..

Talaga?! Kung ganun eto gusto ko.. pati eto eto eto eto eto eto eto eto eto eto eto eto eto at ETO! Ayan..
ok na siguro yan noh? Pagtingin ko naman sakaniya eh nanlalaki yung mata.. wahahaha.. nginitian ko na
lang..

Sainyo po sir?

Uhm.. Tubig na lang.. wahaha.. tawa na lang ako.. wahahaha..


Ewan ko ba pero nung kumakain kami sa Congo Grill eh bigla na lang tumahimik ang mundo ko.. hehe..
Oh well, pagkain kasi kaharap ko.. yun siguro yun.. wahahaha..
Masarap pa man din yung pagkain.. at take note!
Kumpleto siya from appetizer to dessert..
At ang pinakamagandang feature niyan eh si Jiro ang magbabayad ng lahat!

O diba.. masaya..

Pagtapos nito mamumulubi na ko.. hmp.. sabi niya habang naglalagay ng bayad dun sa lalagyan ng
bayad.. wahaha.. malay ko ba tawag dun.. taga kain lang ako eh.. wahahaha..

Pagkalabas namin ng Congo Grill eh back to palaboy mode na naman kami..
Ayun.. paikot ikot na naman sa SM..
Pero ok din ‘to ah.. pampasexy.. iniikot ang SM.. wahahaha..
Pero kung gusto talaga yung mabisang pampasexy eh kumain na lang ng panis na malunggay polvoron..
Mas epektib yun.. wahahaha..

O siya.. nawiwindang na naman yung otor at naapektuhan na naman ako kaya snap back to reality na
tayo..

So yun na nga.. palaboy kami..
Until makuha ng isang poster ang pansin ko sa labas ng mga cinemas..

Oooooyyyyy! Showing na pala yan?! Nagulat si Jiro sa reaction ko.. wahahaha.. pati nga rin yung ibang
taong dumadaan nagulat sakin eh.. hehe.. eh bakit ba.. second sa pinakaabangan ko movie ‘tong nakita
ko sa poster eh.. second sa number one na inaabangan kong TWILIGHT! Kaya lang sa December or baka
next year pa ang showing eh.. Wahahaha.. basta papanoorin ko yun..

Gusto manood niyan?
Oo sana.. Libre mo ko? With matching puppy eyes yan ah.. haha.. malay natin umepek.. at makapanood
ako ngayong araw na ‘to ng second na inaabangan kong movie..

At sa kinataas na langit! Eh tinanguan lang niya ko sabay diresto sa bilihan ng tickets!

Could it be na biglang bumait si Jiro matapos kumain sa restaurant kung saan kauri niyang mga unggoy
ang nagseserve?

Or gusto lang din talaga niyang panoorin ‘tong THE DARK KNIGHT?

Either way ang importante eh manonood ako! Yippee! Wahahahaha..

Nung makabili na siya eh diresto naman kami sa bilihan ng pop corn and other stuff..
At sa kinataas na naman ng langit eh libre na naman niya!
Ayos ah.. sana laging ganito si Jiro panigurado magkakasundo kami.. wahahaha..

Dun kami naupo sa second na pinakamataas na row..
Bandang left.. maganda naman ang view at marami marami rin ang nanonood..
Pero marami parin ang bakanteng seats..

Then pinatay na yung mga ilaw at di nagtagal eh nagstart na rin yung movie..
This time talagang nanahimik ang mundo ko.. hehe..
Ganito kasi talaga ako pag nanonood.. ayaw ko ng istorbo kaya hindi rin ako nang iistorbo..

After all maganda rin naman ang movie..
Natawa ako dun sa The Pencil Trick.. wahahaha..
Ai labs joker..

Later on medyo lumamig na.. eh dahil sa hindi naman ako prepared manood ng sine eh wala akong
dalang jacket.. kaya naghalukipkip na lang ang kawawang si ako.. wahahaha..


At nagulat na lang ako nung…


Oh.. Jacket.. sabi niya sakin habang inaabot yung jacket niya at kumakain ng pop corn.. ewan ko pero
natuwa ako sa itsura niya habang inaabot niya sakin yung jacket niya.. at siguro dala narin ng pagkagulat
ko kaya tinitigan ko lang yung jacket at napangiti..

Kukunin mo ba yung jacket o ngingiti ka na lang jan at maghihintay na manigas?
Pssh.. sabi ko nga eh.. tapos kinuha ko na yung jacket niya.. at infairness mabango ah.. Yung pabango
niya parang hindi panlalaki.. parang pambaby.. wahahaha.. alam niyo yung babyflo na strawberry? Parang
ganun yung amoy.. ambango bango.. wahahaha..

Muli eh natahimik na naman ang mundo ko..
Bigla na nga lang na lumipad yung isip ko eh.. pero blangko naman..
Di ko na rin tuloy naintindihan yung The Dark Knight..
Basta nakatitig na lang ako sa screen at muli na namang nagulat nung…


[b][url=http://www.myflashfetish.com/playlist/11259247]CLICK ME![/url][/b]


biglang sinandal ni Jiro yung ulo niya sa balikat ko..

naramdaman kong medyo uminit yung mukha ko.. at alam niyo yun..
parang may kuryenteng nagflow all throughout sa katawan ko..
Nilingon ko siya.. at makita kita ko na lang…


Tulog pala..


uhm.. J-Jiro?

gigisingin ko sana siya kaya lang nang makita ko yung mukha niya..
Napasmile na lang ako..

Para kasing batang walang kamuang-muang sa mundo..
Para bang napakainosente..

Siguro pagod lang talaga ‘to..
Hayaan ko na lang..

Tinuon ko na lang yung pansin ko sa movie..
Pero hindi rin naman ako makaconcentrate dahil dito sa ulong nakasandal sa balikat ko..
Napapangiti na nga lang ako mag-isa..

Pero mas lalo akong hindi nakaconcentrate nung..
Unconciously at biglaan niyang hinawakan yung kamay ko..
As in parang holding hands..

NO!

Hindi pala parang..
Holding hands talaga..
And this time hindi lang nag-init yung mukha ko..
Bumilis pa ang tibok ng puso ko..

Anu ba ‘tong nararamdaman ko..
Eh anu ba naman kasi ‘tong nangyayari kay Jiro..
Pambihira naman matulog ‘to eh..

Pero honestly I like this weird feeling na nafifeel ko..
Ang hirap I-explain pero para bang you don’t want it to last..
Para bang gusto mong ganito na lang...

Tama.. Gusto ko ganito na lang..




Pero tulad nga ng sabi nila.. No matter how a great a movie is.. In the end everybody leaves..
Walang pinagkaiba sa feeling na yun.. sa weird na feeling na yun..
Kasabay ng pagtatapos ng movie eh ang pagtatapos rin ng feeling na yun..

Oh well..

Nagising din si Jiro.. siyempre nakita niya yung holding hands thingy..
Eh malamang siya yung nakahawak eh.. wahahaha..
Napansin ko ngang namula siya nung makita niya yun.. haha..
Pero kilala niyo naman yan.. mapride..

Ah eh.. uhm.. gabi na pala.. tara ihahatid na kita.. sabay tayo.. haha.. natatawa ako sakaniya eh.. parang
ewan.. wahahahaha..

And so.. dun na nagtapos ang araw ko with Jiro..

Or maybe not yet..

Hoy! Bilisan mo nga maglakad.. ang bagal mo para kang pagong!
Hoy ka rin! Ikaw naman ang laki ng tenga parang rabbit! Nyahahaha rabbit! Nyahahahaha!

Well I guess that’s just it.. we all have to go back to reality..
At ito ang reality namin.. haha..

Rabbit ka jan! Sabihin mo Prince Charming! ^-^
Oo tama! Prince Charming.. Prince Charming ni Fiona! Wahahahahaha.. pero masaya rin ganito.. pikon
kasi siya eh.. nyahahaha..

Ha! Nagsalita ang mukhang Shrek..
Oo Shrek.. Mukha kang Shrek! Nyahahahaha.. wahahaha..

At ayun.. tawa na ko ng tawa sa daan.. wahahaha..
Ang ingay ko nga eh.. feeling ko nabubulabog ko yung mga bahay na dinadaanan namin.. hehe..
Ang saya kasi pikunin eh.. wahahaha..

Ah.. mukha palang shrek ah..

Ayun.. talo na ko.. bigla akong naatigilan eh..
Ba’t ako natigilan?

Eh sino bang hindi matitigilan?
Bigla ba namang hinawakan ulit yung kamay ko..
Tulad nung kanina..
Ang pinagkaiba lang eh ngayon may malay siya..

Ampness naman..

Pupusta ako namumula na ko..

Oh? Natigilan ka? Grr.. pang-asar talaga ‘to..
Ha? Ah eh.. ano.. w-wala..

At alam niyo ba kung anong kasunod na lumabas sa bibig niya?

Nyahahahahahahaha! Wahahahahaha! Wahihihihihihihihi!


Janna’s POV

Nyahahahahahahaha! Wahahahahaha! Wahihihihihihihihi!

Ano.. J-Jiro.. yung.. kasi.. Yung kamay ko.. ngumisi si baby bro ko at sinabing..
Ano? Anong sabi mo? Wala akong naririnig!
Sabi ko yung kamay ko.. baka.. anu.. uhm.. pwedeng.. bitawan mo..
Ha? Ano kamo? Paki ulit, wala ako naririnig!

At tumatawa pa ng pang-asar si baby bro.. ang cute nga nila eh.. haha.. HHWW.. aww.. wahahaha..
I’m so proud.. dahil ang mission kong Operation: baby bro set up on date ay..

Mission accomplished!!!


~~~o0o~~~

Chapter 11

~~~~o0o~~~~


ang weird weird naman ng araw na ‘to.. parang ang haba haba pa..
ah basta.. ayaw ko nang isipin lahat ng nangyari ngayong araw..
baka mahirapan lang akong magdigest.. wahahaha..

asus.. may padigest digest pang nalaman.. kinikilig ka lang eh..

shut up kichekicheku.. pagod ako ngayon.. pero ui.. NAMISS kita! Wahahaha..
tagal nating nawala ah..

nagdate kami ni tritritan eh..

ay ganun? Tagal naman.. o siya.. makipagdate ka na ulit.. hehe..
anyway, stargazing ang drama ko dito sa bubong ng bahay namin..
di pa kasi ako makatulog eh.. di ko rin alam kung bakit.. at isa pa, busy pa yung magtita dun sa baba..
Pinagpapantasyahan yung nesvita.. paniwala kasi nila yun yung nesvita na ginamit ni pareng Chris Tiu
dun sa commercial niyang Nesvita.. (uy, matagal tagal din akong di nagadbertays ah.. AD FEE! Tee hee!)
Naalala ko tuloy si Kuya.. kamukha daw kasi ni kuya ko si Chris Tiu eh..

Hays.. segwey ako ulit..
Ayaw ko maalala si kuya.. basta ayaw ko.. wag na kayo magtanong! Ok?
Ok yan.. wahahaha..

Balik na lang ulit sa mga bituin ang aking pansin..

Poink!

Aray naman! san nang galing yun?
Anak ng tinapang pating naman, magbabato nalang ng kung anu man ‘to ulo ko pa pupuntiryahin..
Napahawak tuloy ako sa byutipul head ko sabay tingin sa paligid..

At aba..

Makita-kita ko sa kanan ko eh ang isang lalaking may ngiting abot tenga.. pssh..

Masakit?:D
Gusto mo matry? >:D
No thanks.. patabi na lang jan..
Sige ba.. basta tatalunin mo.. wahahaha..

ako po ay humihingi ng dispensa sa mga mambabasa dahil sa inaatake ng kabaliwan ang otor ng storyang
ito sa mga sandaling ito.. Ito marahil ay epekto ng katatapos lamang nilang monologo na ang kategorya
ay ang pagiging baliw na ginanap noong nakaraang linggo mula July 29 hanggang August 1.. July 31 po
siya nagperform at nasobrahan ang kaniyang performace kung kaya’t hanggang ngayon ay baliw mode
parin siya.. togoinks.. nawa’y magbunga ang kabaliwan niyang ito at mapasama siya sa top three na
ihahayag sa Monday na isa ring dahilan kung bakit balisa siya sa mga sandaling ito.. ang nasabing top
three ay ilalaban sa top three ng ibang section.. anak ng pating, itapon na yang monologo na yan..
kathryn, back to you..

ay.. hindi ako superhero na lumilipad eh..
sige na nga.. gamitin mo na yung pinto.. eh panu, andun kasi siya sa bubong ng bahay nila.. o diba..
bubong ang drama namin ngayon.. wahahaha..

at ayun.. nagmuni-muni muna ako habang inaantay si bespren ejay na pumanik dito..
tagal eh.. bagal talaga nun.. wahahaha.. nanlait pa eh..
pero alam niyo, miss ko na nga yang si bespren ejay eh.
Lagi kasing busy sa kung anu-anong bagay.. madalang na namin nakakasama.. hays..

Ngayon ka na lang ulit tumambay dito..
Ngayon ka na lang ulit nawalan ng trabaho.. o diba ayos.. batuhan lang kami ng dialogues.. nyahaha..
Haha.. eh ganun talaga.. sabi ni bespren habang umuupo sa tabi ko dito sa bubong.. nagpout naman ako
ng lips.. ewan ko nga kung ba’t ko ginawa yun eh.. nyahaha.. nasabi ko na lang din,
Pasandal nga.. Nagulat nga si bespren ejay eh.. pero hey.. I guess talagang namiss ko lang ‘tong bespren
kong kulugo na ‘to.. wahahaha..

Matapos yan eh pareho kaming natahimik.. ang weird nga eh..
Well, siguro nadistract lang din kami pareho sa stars..
Marami kasi eh.. di ka makapili kung alin ang pinabright..

Tama.. siguro nga nadistract talaga ako.. sa sobrang pagkadistract ko, di ko na namamalayan mga
sinasabi ko.. nyahahaha..

Bespren.. Ba’t wala ka pang gelpren? Bading ka ba?

See? Halatang wala ako sa sarili?
Actually hindi rin.. wala naman kasing pinagkaiba yung normal ka at wala sa sarili eh..
Oi oi.. hydrogen mode ka na naman kichekicheku ah.. magmemorize ka na nga lang ng periodic table
jan..
Yes ma’am! Hydrogen, helium, lithuim, potassium, astatine...

Nagchuckle si bespren bago nakasagot sakin.. wahaha..
Nagulat ata siya sa randomness ng tanong ko.. wahehe..

Gusto mong mahalikan? Bading ka jan.. Hindi ako bading noh.. torpe siguro pwede pa pero hindi bading..
Ah.. ok.. eh ba’t bading ka este torpe pala? I wonder.. marunong naman kaya manghalik itong si bespren?
I mean, di ba labless nga yan.. diba? Diba? Gets niyo? Wahahaha.. teka. Eh anu ba ‘tong iniisip ko? Erase
nga.. erase. Erase. Erase.

Medyo matagal tagal bago nakasagot si bespren ejay..
Kitam niyo nga sa sobrang tagal bago siya nakasagot eh kung anu anong kalokohan na naisip ko..
nyahaha.. pero nang sumagot naman itong si bespren, naging seryoso naman.. pssh..

Kasi.. takot akong magpakita ng pagmamahal..
Eh ba’t ka natatakot? Ang kulit ko noh? Hehe..
Kasi... takot akong masaktan.. Tugsh.. ang drama ni bespren.. parang di ako sanay..

Tapos ngumiti pa siya sarcastically.. aysus.. cute parin.. nyahahaha..

Nakakatawa nga eh.. Alam mo yun.. takot akong masaktan pero nasasaktan ako..
Takot akong magmahal.. pero nagmamahal ako.. ang irony diba?

Natigilan ako sa mga sinasabi ni bespren ejay..
Panu.. neber ko pa kasi siya narinig na magsalita ng mga ganyang bagay about labs..
I mean, as far as I know.. he’d be the last one to talk about these mushy stuff..
Ni hindi man lang nga sumagi sa isip ko na may ganyang dalahin pala itong si bespren..

Hay.. anu ba ‘tong sinasabi ko.. wag mo na nga lang isipin yun.. basta, pray for me na lang..
Pray for you? Bakit? May something something?
Di ko pa kasi pwedeng sabihin eh.. pero, i’m deciding on something.. at nahihirapan akong magdecide..
pero may nakita ako kanina.. and so, I hope tama ang ginagawa ko..
Pssh.. kalokohan.. eh ikaw pa.. lagi ka namang tama eh..

Natawa naman si bespren ejay..

Alam mo kathryn.. Hindi ako mangangako sayong di kita iiwan kahit kelan.. ayaw kong mangako ng
walang kasiguraduhan.. pero maipapangako ko sayo.. na hinding hindi ako mapapagod sa pagtakbo para
balikan ka sa oras na tumigil ang pag-ikot ng mundo mo..

Napasmile naman ako.. ang sincere kasi ng pagkasabi niya eh..
Kaya lang ang corny.. wahahaha..

Bespren? May lagnat ka ba?
Wala naman.. kabilugan lang kasi ng buwan.. haha.. pareho kaming natawa.. parang baliw talaga yang si
bespren ejay eh.. wahahaha..

Siya nga pala.. oh.. tapos may inabot siya saking maliit na box.. na sa unang tingin eh mukhang
makaluma.. pero ang kyut.. kasi yun pala yung design.. sinaunang box.. wahaha.. parang box ni maria
clara.. wahahaha.. Noli na naman..

uuwi na ko.. gabi na oh..
Oo, layas na..

Untiring person pala ah.. wahahaha.. napatingin ako sa binigay niyang box..
Napansin kong nakapadlock pala.. Pambihira.. panu ko mabubuksan ‘to?
Eh wala namang binigay na susi.. wahaha.. oh well, kilala ko yang si bespren..
Malamang may binabalak yan..


Hehe.. at jan natapos ang pinakamahabang araw sa buhay ko..


Kinabukasan...

Hoy Shrek! Eto na yung jacket mo! At ibinato ko sakaniya yung jacket niyang nakacrumple na parang
bola.. hehe.. and with matching slowmo epek...

TUGSH!

Sapul ang mukha.. wahahahha..

Aray! Hoy pagong! Alam kong mabagal kang maglakad pero sana inabot mo parin imbis na binato!
Pasensiya naman.. natempt ako eh.. mukha kasing labahan yung mukha mo! Nyahahaha..

Ok.. asaran mode kami ngayon dito sa classroom...
Wala pa kasing teacher.. third period na namin..
Simula pang pers period wala na kaming klase.. napurgaten na ata kami ng mga teachers which is
mainam.. nyahahaha..

Hoy! Kayong dalawa! Ang ingay niyo, OP na yang katabi niyong koala oh!

Sabay turo nitong si hesuKristoper kay mareng khay na nakasimangot sa tabi ko..

Hmm..

Naiintriga tuloy ako.. makikichismis nga muna ako dito kay mareng khay.. hehe.. medyo namimiss ko na
nga rin ‘to eh.. hehe..

Oi.. haba ng mukha natin ah.. tinatalo mo ba yung world’s longest chin?
Hay, kathryn.. nakakatawa ka sana kaya lang di ako makatawa eh.. sabi ko nga eh.. kaya nga ako
nagpapatawa kasi di nga siya tumatawa.. wahahaha.. ang gulo ko..

Bakit? May problema? Naging ingrown si tukmol? Napatingin sakin si mareng khay at sinabing,
Medyo.. hay..

Anu ba yan.. puro hay ang litanya ni mareng khay ah.. wahahaha..
Osige.. magkukwento muna ako para lubos niyong maintindihan ang lab isturi ni mareng khay..

Ganito kasi yan.. si tukmol.. hindi talaga yan tukmol at malayo yan sa pagiging tukmol.. hehe..
Ewan ko nga kung ba’t yan naging tukmol eh.. basta for added info please refer to ANGEL BESIDE ME.. Si
tukmol at si khay eh medyo matagal nang nagliligawan..

Sa sobrang tagal eh ako ang napapagod sa kanila.. nyahaha.. natatawa na nga lang ako eh..
Sarap kasi pag-umpugin ng dalawang yan.. halata namang type nila ang isa’t isa ayaw pa
magsunggaban.. nyahaha.. anu bang mga term ang ginagamit ko ngayon.. wahahaha..

Baka naman gusto mong i-explain? Di kasi gumagana ang madam auring powers ko eh..
Eh kasi kathryn.. wahuhu.. tingin ko labs ko na siya eh..

Aysus ginoo! Hesukristoperkaypangit! Hindi naman nakaka”wahuhu” yun eh.. diba? Diba?
Kawawa naman si pareng kristoper napagtitripan ko nang walang kamalay-malay habang tumutulo pa ang
kaniyang saliva sa floor ng precious school namin.. wahahaha.. Oops! Credits to ate precious.. hehe..

O tapos?
Nagalit ako sakaniya kasi mahal ko na siya..

Aysus ginoo! MariaClaraCrisostomoIbarra! Que Barbara! Hesukristoperkaybantot!
Ang sarap batukan naman nito.. nang-away dahil mahal na niya.. nyahahaha..
Natawa ko dun ah.. tawa din ako.. Tawa ka rin real life Khay.. wahahahaha..

Poink!

Aray naman..
Eh sira ka pala eh.. ba’t mo inaway? Gusto mo maging kamukha si padre damaso? Teka nga! Ba’t ba ko
noli me tangere ng noli me tangere? Nyahaha..
Eh kasi.. anong gagawin ko?
Ay ewan ko sayo.. ba’t mo kasi inaway away.. ayan tuloy.. may lablayp ka na nabokya pa..

Actually.. may secret ako.. gusto niyo malaman? Sige dahil byutipul ako share ko sainyo..

Flashback

Kathryn, please! Tulungan mo na ko..
Eh anu ba kasing nangyari?
Di ko rin alam.. basta masaya ako pero malungkot..
Ay.. alam mo bagay talaga kayo ni khay.. parehong masarap iuntog sa pader na inihian nung lalaki sa
kanto..
Kathryn naman eh..
Eh linawin mo kasi.. anlabo mo eh..
Basta, may balak ako.. ganito...

End of Flashback

Hep hep hep.. siyempre hindi ko na isasalaysay kung anu yun balak niya..
Abangan niyo na lang.. wahahaha..

Krrrinngg!

Ok.. recess na.. hanep ah.. pers three period namin alang klase..
Sana laging ganito.. para masaya.. wahahaha..

Bespren! Tara na sa cafeteria!
Sige wait lang..

Wait lang kasi lalapitan ko pa si bespren ejay..
Eh lagi na nga lang namin yan hindi nakakasabay sa recess or kahit lunch eh..
And tutal.. nagbabasa lang naman siya ng animal farm eh yayayain ko na..

Bespren, punta kaming cafeteria.. sama ka? Mula sa binabasa niyang libro eh tinignan niya ko sabay sabi,
May ginagawa ako.. tapos balik ang mga mata sa binabasang libro..

Ok fine.. nakakaistorbo nga ako eh..
Edi may ginagawa kung may ginagawa.. aysus.. big deal ba yun? Hindi naman diba?
HINDI!

Oi.. naeemojolly ka na naman..

Sabi ko nga eh.. kaya nga heto oh.. papunta na ko ng cafeteria..
Naglalakad na ko.. dire-diretso..

Oh? Nangyari sayo?
Naglalakad!
Oh-kay.. sabi ko nga naglalakad ka eh..

Nang marating na namin yung cafeteria.. siyempre lamon mode..
Sa sobrang lamon mode ko eh napurgaten ko na yung plano ni pareng tukmol..
Wahahaha..

My dear khay.. why the long face?
Hay.. long story kim..
The story may be long but I am short! Ok.. anlinaw ng pahayag ni pinsan..

Nagbalik na lang sa aking alaala ang lahat nang masilayan ko ang pagmumukha ni pareng tukmol sa
pintuan ng cafeteria.. epekto nga naman ng noli me tangere.. haha..

[b][url=http://www.imeem.com/aydzzz/music/sd66wpRR/sabihin_mo_na_top_suzara/]CLICK
ME![/url][/b]

gusto kong magpaliwanag sa iyo
ngunit di kinakausap
di ko inasahang diringgin mo
nakatingala sa ulap

alam kong nasaktan na naman kita
ngunit di ko naman sinasadya
hinding-hindi na mauulit sinta
sana'y maniwala ka

unti-unting lumapit si pareng tukmol sa table namin nina mareng khay..
at siyempre kilig to the max naman ang people dito sa cafeteria..
feeling nila nanonood sila ng My Girl diba.. wahahaha..

sabihin mo na
kung anong gusto mo
kahit ano'y gagawin
para lamang sa yo
sabihin mo na
papaano mo mapapatawad

ilang araw ng hindi pinapansin
ilang araw pang lilipas
nakatanga sa harapan ng salamin
naghihintay ng bawat bukas

lahat naman tayo'y nagkakamali
sinong di magsasama
ngunit papaano babawi sa pagkakamali
un ang mahalaga


and I bet.. kilig to the bones na rin ang drama nitong si mareng khay..
oh well.. who won’t diba?

sabihin mo na
kung anong gusto mo
kahit ano'y gagawin
para lamang sa yo
sabihin mo na
papaano mo mapapatawad

patawarin mo sana sinta
di ko sinasadya

sabihin mo na
kung anong gusto mo
kahit ano'y gagawin
para lamang sa yo
sabihin mo na
papaano mo mapapatawad


Hanggang sa nasa tapat na ng nakaupong si mareng khay itong si pareng tukmol..
Tapos pare-pareho kaming nagulat nang biglang lumuhod si pareng tukmol sa harap ni mareng khay..
At inilabas ang kaniyang bouquet of flowers..

Khay, can I love you forever?
Aww.. answeet.. ako ang nilalanggam dito.. wahuhu.. wahahaha..

Only if you let me love you too..

Oha.. marunong na rin bumanat si mareng khay ah.. nyahaha..
Yung mga tao tuloy dito sa cafeteria eh nagsipag “aww!”..
Lalo pa nung naghug sila.. wahahaha..

Naku.. sarap talaga ibato ng mga ‘to..
Lalo lang nila pinapatunayan ang makalumang kasabihang sa haba haba ng prusisyon sa simbahan rin
ang tuloy.. wahaha.. batuhin ko ‘tong dalwang ‘to eh.. wahaha..

And then and then.. sa corner ng aking byutipul eyes eh namataan ko si bespren ejay..
Wahaha.. kaya tatawagin ko sana para ihayag sa kaniya ang magandang balita ni mareng khay..

Bespren ejay! Napatingin sakin si ejay at ako naman eh napatingin dun sa lalaki sa isang table na
nakasabay kong tumawag sa pangalan ni bespren ejay.. napatingin din yung lalaki sakin.. nginitian pa nga
ako kaya nginitian ko rin.. wahaha.. at tinawag ko ulit si bespren..

Bespren! This time eh nakatingin na sakin si ejay.. kaya laking gulat ko nang hindi niya ko pinansin at
bigla na lang pumunta dun sa table nung lalaking nakasabay ko ng pagtawag sakaniy kanina..

Ang weird.. ba’t kaya ganun si bespren? Anong meron?

Oh well, baka may important issue lang sila nung guy na yun at important na makausap niya..
Fine.. No big deal..

Yeah, fine no big deal.. No big deal nga ba?
Eh kung ganun.. ba’t ayaw maalis sa isip ko? Ba’t hanggang ngayong last period na namin eh inaalala ko
parin yun? Wahahaha.. natitimang si Kathryn.. wahahaha..
Pero malakas kasi yung feeling ko na may something talaga eh..

You know what, isa lang ang solution jan dear…

Oh, eh anu naman?

You lack open communication so kausapin mo.. ganun lang yun..

We lack open communication? Di naman eh.. pero why not give it a shot di ba?
After all, baka mali lang din ‘tong feeling ko.. di ba? Diba?

Hinanap ko si bespren ejay sa buong classroom..

Nang makita kita ko naman eh andun lang pala sa may pintuan malapit sakin.. hehe..
Agad agad ko namang nilapitan at hinug.. hehe.. walang pakialam ang teacher.. wahahaha..

Bespren, magdiet ka na.. taba mo na.. wahahahahaha..

Ang saya saya ko pa noh? Haha.. yun nga eh.. ang saya saya pa ng pakitungo ko..
Kaya nakakasakit talaga sa puso ng sabihin niyang,

Kathryn. Sabay push away sakin ng walang ni-ho ni-ha. Ni hindi man lang nga ako tinignan.. dire-diretso
lang sa paglakad.. alam niyo feeling nun? Para kang tinratong asong naglalambing na sa kasamaang palad
eh takot ka pala sa aso kaya sinipa mo.. parang ganun..

Natigilan tuloy ako.. Hindi ako nakaimik.. Di ko na nga namalayan nangyayari sa classroom eh..
Ginising na lang ng boses ng teacher kong nakikipaglaban sa boses ng classmates ko..

Class, settle down.. Ipapamigay ko lang yung Mosaic.. Ang unang school paper for this year..

At dahil wala na ko sa sarili eh sumunod na lang din ako..
At inantay na makarating sakin ang copy ng Mosaic.. nagtataka nga ako ng onti kasi nakatingin sakin
yung mga klasmeyt kong may hawak ng Mosaic.. hmm..

At nang makarating sakin ang copy ng Mosaic?

Nanlaki lang naman ang mga mata ko ng bumungad sa aking mukha ang article sa FRONTpage na:

Junior student, ships in three rivers.

Anak ng tinapay!



~~~o0o~~~

Chapter 12

~~~~o0o~~~~


Anu ‘to? Junior Student, Ships in three rivers?
Anong klaseng kalokohan naman ‘to?

Junior student, Kathryn Ysabel Villanueva was seen with the Senior student and star player of the
varsity team, Carlo Jeremy Fojas, walking along the main road in this subdivision…

Eh so? Anu naman kung naglalakad kami sa main road?!
Eh malamang maglalakad kami sa main road, may paa kami eh.. tss..

They were also seen holding hands, laughing and having the time of their lives..

Anak ng lechugas! Anong holding hands?! Sige nga, magpakita nga sila ng ebidensiya na nagholding
hands kami! Aba! Buti kung totoo, matutuwa pa ko.. dream come true yun.. eh hindi eh.. tsssssssssssss…

So a question strike me.. What happened to Kathryn and her rumored boyfriend, the Vice President of
the student council, Eris James Castro? Is it true that she replaced him with Carlo?

Anak ng tokneneng naman oh.. Rumored boyfriend?! Kelan pa?
Pati anong replace replace? Wala akong alam na ganyan! Ang alam ko lang marereplace ng mukha ng
hybrid na aso’t manok ang mukha ng sumulat nito!

There was another incident that Kathryn was seen with her classmate, Jiro Daniel Tecson. An eye
witness said that they went on a date, ate at a prestigious restaurant and watched a movie after. Jiro
walked Kathryn home after the said date while holding hands…

Huwat?! Ba’t pati si Jiro?! Anak naman ng tinapay na may palamang bulate oh!
Sauce ginoo! Yung date? Yung holding hands?! Biruan lang yun eh..
Lahat naman ng anak matatawag ko na nito eh..

PUT—tongue in a glass!

With matching patayo epek pa yan ah.. Napatingin tuloy sakin ang mga kaklase kong nakatingin naman
talaga sakin.. at tuloy napatingin ako sa kanila.. Naman! Parang nag-iinit yung mukha ko..

Pers time ko ‘tong malagay sa Mosaic ganyan pa?!

Naman! Laking kahihiyan eh..

Pero I don’t care.. Isipin nila ang lahat ng gusto nilang isipin sakin..
Opinion lang naman ng mga taong mahal ko ang importante sakin..
Which is the reason kung bakit nabaling ang tingin ko sa isa sakanila.. Si Ejay..

Kaya lang nakakasakit pala sa puso yung ganun..


Yung tingin na ganun.. Yung tingin ng mga matang disappointed na nga may halo pang pain..
Yung tingin na parang pasan mo ang lahat ng kasalanan sa mundo..
Yung tingin na parang gusto mong magpaliwanag pero ayaw ka namin pakinggan..

Ang sakit eh.. Dagdag mo pang initchapwera ka ng tingin na yun din..

Later on, masyadong naging tahimik.. well, kasi feeling ko huminto na naman ang mundo ko..
Kaya nung matauhan ako.. Napansin kong all eyes ng mga klasmeyt ko eh nakatingin naman na pala kay
Jiro na katabi ko..

Napatingin tuloy ako kay Jiro.. Kay Jiro na walang pakialam..
Na pinaglalaruan lang yung ballpen niya.. Na napahinto nung mapansin na lahat kami eh nakatingin
sakaniya..

Anu? Masama bang makipagdate? Anu daw? Nagulat ang lahat ng sa classroom sa sinabi niya.. at nung
mapansin niya yun eh parang nakaramdam ng pagkahiya..

Ah eh.. CR lang ako.. And wushu.. umalis ng classroom.. hay.. ang lalaking yun talaga.. ang gulo ng pag-
iisip.. hay..

Umupo na ko sa upuan ko.. Kasi naman antagal ko na palang nakatayo..
Hay.. parang gusto ko ng gayahin si Honami eh.. Yung nagpapalit ng buong pagkatao niya.. haha..
Kasi parang wala na akong mukhang ihaharap.. Jusko.. anu bang kasalanan ko..

Hey, cheer up bespren! Wag mo isipin masyado yun..
Oo nga.. mga wala magawa lang yang mga tagaMosaic.. tsaka di naman kami naniniwala jan eh.. sus..
Inggit lang yang mga yan sayo.. siyempre iba na ang may long hair.. haha.. natats naman ako sa sinabi ni
Christine, president namin sa klase.. dagdag pa ang patango tangong ulo ng mga kaklase ko.. at siyempre
kay bespren.. da best yan eh.. hehe..

Thanks guys,, sana lang mamaya makalabas pa ko ng buhay.. wahahaha.. at ayun.. tawanan naman sila..
dun na rin nagsimula ang laughtrip namin sa klase.. Kahit nga yung teacher ko nakisali eh.. Yung
kaninang walang pakialam samin nakisali.. wahahaha..

At least kahit pano eh nadivert yung attention ko dahil sa mga kaklase ko.. haha..
Laking pasasalamat ko na nga rin at hindi tulad ng ibang tao yung mga kaklase ko..
Yung tipong masyadong mapanghusga.. Buti na lang at talagang pamilya kami sa klase kung baga..

At least medyo nawala ang takot ko.. nawala until..

Krrriiinnng!

Ayan.. sabi ko nga.. nagring na yung bell..
Dismissal na..

Which means, maglalabasan na ang iba’t ibang sections ng iba’t ibang level..
Jusko.. di ko talaga alam kung anong mukha ang ihaharap ko.. wahahaha..

But then, I have to face my fears ika nga nila.. hay..
Kaya ayun, side by side with my bespren duryan, cousin Kim at best kachikahan Khay, eh lumabas ako ng
classroom..

And ghad! Nakatingin sakin lahat ng girls..
Tipong gusto na nila akong kainin ng buhay.. Habang yung mga boys naman eh medyo walang pakialam..
haha.. Care nga naman nila kung machismis si Carlo or si Ejay lalo naman si Jiro.. wahahaha..

Pero jusko.. sana makalabas pa nga ako dito ng buhay..

Wag mong pansinin ang mga yan.. paamoy ko sakanila medyas ko.. wahaha.. haha.. Diane talaga.. Pero
sinunod ko naman yung sabi niya.. Pilit ko silang hindi pinansin kahit talagang kapansin pansin.. haha..

Pero kahit pano epektib naman.. Kasi makakalabas na sana ako eh..
As in ayan na lang yung gate sa harapan.. Nang biglang..

Oh Ghad.. Look at her.. ang lakas ng loob magthree time sa itsura niyang yan ah..
And take note, si Papa Carlo pa..
At si Papa Ejay..
Dagdag pa si Papa Jiro..

O diba.. nagkaron sila ng re-enforcement.. ang all time fans club ng mga taong nalink sakin..
Nagulat lang ako.. Meron na rin pala si Jiro ngayon.. ayos ah.. haha..

Pssh.. Eh anu naman.. Edi mamangka din kayo.. Gusto niyo sa limang ilog pa eh.. Nga naman.. wahaha..

So shu away now, putrid-smelling creatures! You poison my clean lungs with your dirty carbonate smell..
Oo nga.. Like ewwness.. kung makapagsalita ‘tong mga ‘to kala mo kung sino pag tinabi naman sa pader
magmumukhang tao yung pader.. wahahaha..

Natawa naman ako sa pinagsasabi ng mga ‘to..
Pero at the same time eh nakaramdam talaga ko ng overwhelming feeling..
Siyempre, naapreciate ko naman yung pagtatanggol nila sakin diba.. haha..

Kaya ayun, on the way home namin eh tawa kami ng tawa..
Pinagtawanan naming yung mga feelingera dun sa school..

Mga feelingera talaga yung mga yun noh? Wahahaha..
Naku sobra.. as if naman may karapatan sila sa mga “Fafas” nila.. nyahahaha..
Haha.. Naku, hayaan niyo na nga sila.. Mga wala lang magawa yun..

Ayun.. tawa pa sila ng tawa kahit di ko na magets kung anu nakakatawa.. haha..
Basta sabi nila tawang tawa daw sila dun sa mga pagmumukha ng mga yun..
Sarap daw itapon ng marianas trench.. haha.. Yan tuloy nagiging paborit ko na yung marianas trench..
haha..

Yun nga lang.. Nung bandang halfway na kami ng pauwi eh may bigla akong naalala..

Teka pala! Tingin silang lahat sakin na biglang napahinto ng lakad..
Si Ejay nakalimutan natin..

Hayaan mo na yun bespren.. marunong naman umuwi yun eh.. tsaka what’s the point, di naman siya
naging mabuting kaibigan..
Huh? Medyo alam ko na medyo hindi yung sinasabi ni bespren eh.. hehe..
Well, like duh? Vice President siya ng student council.. Dumadaan sakaniya yung Mosaic, ni wala man lang
siyang ginawa about dun..

I agree.. I agree.. He’s just like those putrid smelling creatures at school.. the only difference is that he’s
hiding inside those manly looks.. habang tumatagal gumagaling sa ingles ang cousin ko ah.. wahaha.. I’m
so proud.. haha..

And honestly, may something talaga na iba sa kaniya these days.. May iba akong nabavibes eh.. you
know naman pag gumana ang radar ko.. oo nga naman.. Well, yeah.. May iba talaga kay bespren..
parang.. ewan.. di ko maintindihan.. bigla bigla lang yung mga inaasal niya eh..

Guys, busy lang talaga yun.. Basta, babalikan ko na lang siya.. at tumakbo na ko pabalik ng school..

Kasi alam kong pipigilan nila ko.. haha.. kaya nagautomatic na kong bumalik.. hehe..
I don’t care kung manganib na naman ako dun sa mga “putrid smelling creatures” na yun sa school..
Basta.. kaibigan ko parin naman si bespren ejay di ba?

Well, pagdating ko naman ng school eh wala na masyadong tao..
Wala na yung mga putrid smelling creatures.. may mga creatures parin pero hindi na mga putrid
smelling.. haha..

Sinimulan kong hanapin si bespren ejay.. ewan ko ba..
Feeling ko ang tanga tanga ng ginagawa ko..
Is this a stupid thing? Hays.. Don’t care.. basta.. andito na ko eh..

Inikot ko ang elem building.. above all the places dito sa school ewan ko ba kung ba’t dito pa ko unang
naghanap.. eh obvious namang wala siya dito..
Like duh? What the hell is he going to do inside the elem building?

Haha.. and so, nagprocede na ko sa high school building..
First floor. Second Floor. Third Floor.

Wala siya.. pero alam ng utak ko kung asan siya eh.. alam ko..
From the start na bumalik ako dito sa school.

Ayaw lang sumunod ng katawan ko na pumunta dun..
Para bang, gusto ko siya puntuhan pero at the same time natatakot ako..
Feeling ko masasaktan ako.. or siya..

Hay..

Siguro may 8 minutes na kong nakatayo dito sa harap ng pintuan papuntang roof top..
Yeah.. I know andito siya..

Nangangatog pa yung kamay ko eh.. pero sabi ko nga..
Andito na ko.. what’s the point of turning back?

Unti-unti kong tinwist yung knob..
At inopen yung door..

Agad ko namang nakita si bespren ejay..
Nakatayo lang dun.. as in nakatayo lang siya..
Motionless.. Lifeless..

Unti-unti ko siyang nilapitan.. nanginginig ang buong katawan ko..
Hindi nga ako makalakad ng maayos eh..
Feeling ko matutumba ako any moment..

Di ko namalayan I’m standing 3 inches from Ejay..
At nakaharap na pala siya sakin..

What are you doing here? Nashock ako.. ang serious ng look niya.. hindi ko maintindihan..
I’ve never seen him look like this before.. And it feels… So wrong.

Uhm.. hehe.. binalikan kita.. kasi.. uhm.. baka wala kang kasabay umuwi.. it’s my duty as your friend na
samahan ka.. hehe.. So, tara na? Sheesh.. feeling ko talaga.. laking katangahan nitong ginagawa ko..

Hahawakan ko sana yung kamay ni ejay para hilain na siya palabas..
Pero laking gulat ko nung iniwas niya.. sabi ko na eh.. everythings wrong..

B-bakit? Nanginginig na talaga ako.. nanlalamig na rin ako.. at parang may tusok tusok na nabibuild up sa
mukha ko.. I can hear my heart beat so fast na nakakatakot na..

Don’t you get it, Kathryn? Ayokong sumabay sayo.. Not now.. not anymore.. I don’t want to be friends
with you anymore.. and I never considered you as friend.. not ever.. then he walked pass through me..

Hindi na ko nakapagreact.. Nanlambot lang ako.. feeling ko matutumba na ko..
Pero hindi pwede.. Not here..

Unti-unting nagblur yung paningin ko..
Not realizing, may luha na palang tumutulo.. What is this?
Katangahan nga.. Bakit kasi walang nagsasabing katangahan ‘to.. hay naku..

I just stood there.. Frozen.. hanggang…

Hay naku.. hindi na ko nagugulat sa mga nangyayari..
Like duh? Sinu ba namang magseseryoso sa babaeng yan?
Yeah.. obviously, they would dump her.. hahahaha!

I heard those voices.. pero hindi ko pinansin..
Kasi kung tutuusin wala naman yang mga sinasabi nila eh..
What hurts eh yung—

After hearing those voices, hindi na nagblur yung vision ko..
Kasi.. black na lang ang nakikita ko.. Though I can still here people talking..
I just don’t understand what they were talking about..

But I’m sure.. They were all laughing.. Laughing at me..

Maya-maya, nakaramdam na ko ng pain..
I guessed, may sumisipa sakin.. or may humihila ng buhok ko..
I don’t care anymore.. wala na kong lakas..


[url=http://videokeman.com/daughtry/home-acoustic-daughtry/][b]CLICK ME![/b][/url]


I’m simply just giving up..

Until…

I heard this one voice..

Anong ginagawa niyo?! Hindi basta nagtatanong yung boses.. galit siya.. I’m sure..
The I heard the people around me na unti-unting lumayo sakin.. Then I heard the voice again..

Anong ginawa niyo.. sa kapatid ko?!

Kapatid? Is this some kind of a joke? Iisa lang ang kapatid ko.. Si kuya lemuel.
And I haven’t heard anything from him.. about him.. since nung.. accident..
It’s so impossible..

Right there and then.. I decided na hindi na ko magstay sa lugar na ‘to..
What’s the point? Lalo lang madadagdagan yung pain na nararamdam ko..

I gathered all my strength para tumayo..
Hindi ko pinansin yung tao sa paligid ko.. Ni hindi ko sila tinignan..
At nagsimulang tumakbo..

Kathryn!

Hindi ko pinansin.. Tuloy parin ako sa pagtakbo..

Takbo lang ako ng takbo.. hanggang sa napagod na ko..
Hindi.. hindi ako napagod.. yung puso ko ang napagod..


Akala ko ba andito ka sa tabi ko once tumigil ang pag-ikot ng mundo ko?
Akala ko ba pangako mo yun? Tumitigil na mundo ko ngayon.

I feel so stupid.

Hehe.. ang tanga tanga ko talaga.. naniwala naman ako.. haha..
Ang tanga tanga ko.. I burst out crying..

Kathryn. Sabi niya sabay hawak sa dalawang balikat ko..
Hinarap niya ako sakaniya.. Para yakapin..

Ako naman.. umiyak lang..

Pero alam niyo.. this feels good.. Crying.. habang yakap ni Jiro..
Parang ang safe ko.. Parang safe ako under his arms, warming me..
Parang nawala lahat ng pain.. and I feel…

Loved..


Ejay’s POV

Pare, umiiyak ka ba? Napahawak ako sa mga mata ko sa sinabi ni James..

Dahil oo, umiiyak ako..

Umiiyak ako dahil umiiyak siya..
Umiiyak ako dahil ako ang dahilan ng pag-iyak niya..
Umiiyak ako dahil yakap siya ni Jiro..

Pero natutuwa rin ako..

‘cause I know she’ll be okay..



~~~o0o~~~

Chapter 13

~~~~o0o~~~~

gash.

Nakakainis. may school today. Ayokong pumasok.. parang wala naman kasing sense kung papasok ako..
Wala namang magandang magaganap sa school..
At malamang…

Magbabalik lang yung pain..

Kathryn? May pasok ka ngayon diba? Breakfast ka na.. Luto ni kUya..

And isa pa yan.. Dumating si Kuya.. at hindi ko magawang maging masaya..
Nakasimangot habang nakatitig sa ceiling.. how pathetic..

Maybe your minds are asking.. Kuya? How? Punta? Jiro? Rooftop?

Noong medyo natauhan na ko at nakauwi na kami sa bahay..
Kinwento sakin ni Kuya ang lahat.. well, totoo naman pala talaga na naaksidente siya..
Pero hindi ganun kagrabe na 50/50 siya.. Charing lang daw nila mama yun..

I can’t help but think tuloy na gusto lang nila ako paiyakin.. hayz..

Ang totoo daw kasi is gusto nila ako isurprise sa pagvisit sakin ni Kuya..
Oh wow.. I was surprised. And I am sooo happy.. halata naman diba..

Hey, Kathryn.. umayos ayos ka nga.. It’s so not you..

Yeah.. kichekicheku.. this is not me..

Tumigil ka na nga.. I’m getting worried..

Imaginine niyo na lang na napasmile ako.. natats ako kay kichekicheku.. hehe..
And so, paano naman ako natagpuan ni Kuya sa rooftop at kasama pa si jiro?

Well, naalala niyo diba.. iniwan ko sila Diane, Kim at Khay nung pauwi na kami para balikan si—
Dumiretso pala sila sa bahay ko nun.. and there, naabutan nila si kuya waiting for me..
Nang malaman ni Kuya na bumalik ako sa school, he followed me.. gusto na daw kasi niya ako makita
agad.. at parang kinakabahan daw siya..

Hinanap niya ko sa buong school pero hindi niya daw ako mahanap..
Fortunately [according to him], eh napagtanungan daw niya si Jiro na hinahanap rin ako ng mga sandaling
yun.. which makes me wonder now.. ba’t kaya ako hinahanap nun?

And then ayun na.. basahin niyo na lang ang chapter 12 dahil ayaw ko nang maalala pa ang mga
nangyaring yun..

Kathryn? Are you still asleep? Gising na..

Oh yeah.. I almost forgot.. ginigising nga pala ako ni Kuya.. hay..
At may pasok pa nga pala.. double hay..

Tumayo na ko sa kama ko and went downstairs.. walang nagsalita kahit sino sakanila the moment I went
in the kitchen.. Kumain lang kami.. Kahit si kuya nanahimik na..

I’ll go get ready for school.. sabi ko after kong kumain.. still, tinignan lang nila ako at walang umimik..

I did my routines and soon I was ready for school.. Inantay ko na lang sina Kuya at Kim..
Btw, si kuya ang maghahatid samin ngayon sa school..

When we got to school, si kuya hinatid pa talaga ako hanggang classroom..
Well, I didn’t mind.. I didn’t care.. wala ako sa mood eh..

Everybody was talking pagdaan ko.. Yung iba binibigyan ako ng “look of disgust” while yung iba naman
nginingitian ako and some even greeted me good morning.. All I did was to nod at them..
And I feel sorry cause I can’t even smile..

Sa classroom naman, naupo lang ako sa upuan ko..
I didn’t mind what’s going on around me..
I didn’t talk to anyone even to Khay.. Nagiguilty na nga ako sa mga inaact ko ngayon..
But I know they’ll understand me..

Unconsciously, napatingin ako sa upuan ni ejay..
Wala pa siya.. usually by this time, andito na siya..
So it’s either he’s late… or absent..

But the hell I care..

Tinuon ko na lang ulit ang pansin ko sa iba..
Until maramdaman kong nakatingin sakin yung tao sa right ko..
Tinignan ko tuloy..

Bakit? The words came out even without me forcing them.. don’t know why..

He just shook his head and say,

Wala.. I just thought— and shook his head once more..

Inignore ko na lang ulit siya.. Then later on nagwonder na ang utak ko..
It wondered into nothingness.. hay..

But actually, napaisip ako..

Bakit ba ko ganito ka affected? What is it to me? Kung kayo ba ang nasa kalagayan ko..
Would you also act this way? Why? Hay…

Pero agad agad ko ring binura sa isip ko ang mga tanong na iyon..
Ayaw kong mag-isip.. ayaw kong may maalala.. ayaw ko sa lahat..

Maya-maya pa, dumating na si Sir Ban..
Pinapila kami sa labas kasi nagpatawag daw ng special assembly yung admin..
There’s something important they would announce today..

While waiting na magsettle down ang classmates ko… pati na rin ang teacher ko..
I unintentionally looked at Ejay’s seat.. wala pa rin siya…

And so bago kami nagproceed sa gym, nakichika pa yung teacher ko..
So we ended up coming to the ceremony late..

Yeah.. they were singing Lupang Hinirang when we arrived to the gym..
Ako na wala paring imik eh nakisama na lang..
Though wala sa wisyo..

After the Lupang Hinirang, Panatang Makabayan, the school’s mission vision and goals eh pinaupo nila
kami.. well, time to announce the announcement…


You might all be surprised why we held a flag ceremony today though it’s a Wednesday.. well,
meron kaming napakaimportant announcement to make..

A few weeks ago, ***** International School has offered our school for a student exchange
program.. Of course, we wouldn’t let that opportunity pass by and so we grabbed the
opportunity..

We evaluated every high school student that would qualify the criteria who will be sent to
Canada.. and so, we are proud to tell you all that the lucky student is…


Eris James Castro.


Upon hearing that name, parang may piercing thing inside my chest.
Then, ugh. His voice kept on repeating in my mind.

I don’t want to be friends with you anymore.. and I never considered you as friend.. not ever..
I don’t want to be friends with you anymore.. and I never considered you as friend.. not ever..
I don’t want to be friends with you anymore.. and I never considered you as friend.. not ever..


Which produces more wounds inside my heart.

He went to the center stage.. Mukhang magsasalita pa siya..
Kaya I prepared myself.. Alam kong hearing his voice would hurt..
At eto pa.. I felt eyes on me..

Mamaya pong hapon ang flight ko.. and I would like to take this opportunity para magsalita once again sa
harap niyo.. Dati rati, tumatayo ako dito para magbigay ng announcements about the school.
Whether it be good or bad news.. special events or kung anu man.. but now, I’m standing here in front of
you to say…

Ewan ko ba kung ano nang nangyayari.. di ko na maintindihan..
Una, nalagay ako sa front page ng school paper namin saying some gossip about me..
Then iniwasan ako ni Ejay at sinabi pang— yun.
Tapos ngayon aalis siya? Anu ba naman ‘to? Is everything connected?

Hays..

Hindi ko rin alam kung bakit.. Pero yung mga mata ko, kusang nalock sa mga mata ni Ejay..
Hindi ko matanggal though gusto ko.. at isa pa, nakatingin din siya sakin..
Nakangiti pero malungkot yung mga mata..

Then I felt my eyes burning..


…goodbye. Ouch.


Then that’s it.. I ran.. and cried…

Kathryn! Tinawag ako ni Diane pero wala akong lakas para lumingon pa.. specially, alam kong hindi lang
siya ang nakatingin sakin.. I feel so stupid.. ganito pala ang feeling ng nagtatapang tapangan.. Stupid.

Sa katatakbo ko habang nanlalabo yung paningin ko, di ko namalayang dito pala ako dinala ng mga paa
ko.. Saan? Walang iba kundi sa mahiwagang girl’s comfort room, sa loob ng isang cubicle..

Gash. I really feel like a complete moron.

Hindi ko talaga maintindihan kung bakit ganito ako.. Kung bakit ganito yung nararamdaman ko..
Kung bakit sobrang affected ako sa mga sinabi ni Ejay.. Kung bakit sobra akong nasasaktan..
Kung bakit sobra akong nalulungkot.. Kung bakit sobra akong mahina..

Hindi ko talaga alam.. Eh kung tutuusin I can just live normal even without Ejay..
Nung pinanganak naman ako, wala siya diba.. Pero nabuhay ako..
After all, it’s not my loss.. it’s his..

Pero ang lumalabas, ako ang nawalan ng sobra sobra.. ang wasted wasted ko pa.. amp..

Kathryn? Andito ka ba, bespren?


Knock! Knock!


Kathryn, alam kong andito ka.. please, buksan mo ‘to.. worried na kaming lahat sayo.. Narinig ko nga,
hindi lang si Diane ang nasa labas.. I bet, andun rin si Khay, si Kim, si Christine at yung iba pa naming
classmate na girls..

Diane, please lang.. leave me alone, first..

After kong sabihin yun eh nanahimik silang lahat.. pero alam kong hindi pa sila umaalis..
Then may narinig akong footsteps papalapit ditto sa cubicle where I am..
Narinig ko pang sabi ni Diane, “wag daw muna..” but I guessed that someone still insisted..

Kathryn, buksan mo nga ‘to.. para kang tanga.. ah.. si Jiro..
Tanga talaga ko.. Leave me alone! Hindi niya pinansin yung sinabi ko at nagsalita pa ulit..
Pag di mo ‘to binuksan, papasok ako jan.. ooh.. I’m scared.. pssh.. I didn’t respond.. and then after a
moment of silence, naramdaman kong biglang nagsipag-alisang yung mga tao sa labas..

Good. Sabi ko sa sarili ko.. I really don’t want to explain to them kaya ayoko silang harapin.

Dahil nga sa tahimik ang paligid, narinig ko agad nang may kumaluskos sa likod ko which is a window..
Napatingin ako at nakita ko si,

Jiro! Anu ka ba! Cubicle ‘to ng GIRLS Comfort Room!
Sabi naman sayo pag di ka lumabas, ako ang papasok. Sabi niya habang successfully na nakapasok dito
sa munting cubicle ko.. at dahil nga sa munti lang ang cubicle na ito eh ang lapit niya sakin.. But I didn’t
mind.. as if may magagawa ako..

Pagtingin ko sa bintana, nakita kong andun rin pala lahat ng mga tao na nasa labas lang kanina..

Anu bang nangyayari sayo, ha?! Ba’t ka ganyan? Tignan mo nga yang inaasal mo. Tama ba yan?! Iwasan
ko man ang mga tingin ni Jiro, hindi ko magawa.. ngayon ko lang kasi siya nakitang ganyan.. As in galit..

He sighed. I looked down.

Ni naisip mo man lang ba na birthday ngayon ng best friend mong si Diane? He said calmly.. pero wait!
Birthday ngayon ni Diane?! August 30 today?! Gosh. I’m not only stupid. I’m also selfish. Ang sama ko rin
palang kaibigan.

Napatingin ako kay Diane na nasa may binatana.. nakayuko siya.. at malungkot.. Lalo akong naguilty..

Pssh! Tara nga! Sabi ni Jiro tapos bigla akong binuhat.. Hindi yung buhat na pang kasal ah.. Yung buhat
ng mga construction workers sa sako ng cemento.. ugh!

anu ba Jiro! Ibaba mo nga ako!
Oo, ibababa kita mamaya.. Pag si Kathryn ka na ulit.

Natahimik ako sa sinabi ni Jiro.. Oo nga.. Hindi ganito si Kathryn.. Hindi ako si Kathryn..

Ms. Coy. Hindi ko na namalayan, dinala pala niya ko sa guidance office. Haysh..
there’s something wrong with my [u]friend[/u].. Pwede po bang mag-absent na lang kami ngayon? Hindi
ko Makita yung mukha ni Ms. Coy, ang guidance councilor namin.. or kahit si Jiro since buhat buhat nga
niya ako.. plus, nagriring sa utak ko yung sinabi ni Jiro.. There’s something wrong with my FRIEND..

Later on, napansin ko na lang na naglalakad na pala kami palabas ng school..

Jiro, san mo ba ko dadalhin? Kelan mo ba ko ibababa? Kahit di ko siya nakikita, alam kong nagsmile siya..
Dadalhin kita sa puso ko.

Hindi ko nagets kung anu man yung gusto nyang sabihin sa sagot niya..
Pero nanahimik na lang ako.. Para din kasing nawalan ako ng lakas matapos kong marealize lahat ng
pinaggagagawa ko these days..

Andami ko na palang taong hindi lang pinag-aalala.. pero sinasaktan din..
Ang selfish selfish ko kasi sariling feelings ko lang iniisip ko..
Sarili ko lang iniisip ko..

Hindi ko na naisip yung mga ibang taong mahalaga sakin na anjan pa naman..
Hindi ko na naisip si Kuya, si Kim, si Ate Mau, Si Diane, si Khay, mga kaklase ko.. Sina mommy’t daddy..
at kahit si Jiro..

If it’s just being stupid, medyo ayos pa sana eh..
Pero being selfish? That’s so much..


[url=http://videokeman.com/hinder/lips-of-an-angel-hinder][b]Click Me![/b][/url]



Andito na tayo.. Nagulat ako ng bigla akong binaba ni Jiro..
Ibig bang sabihin ako na ulit si Kathryn? Hindi niya sinagot ang tanong ko.. instead, nagsmile lang siya.. I
looked around the place.. at nagtaka naman ako.. Bakit kami andito?

Wait. Akala ko ba dadalhin mo ko sa puso mo? Eh ba’t tayo nasa..
Sementeryo? Bakit takot ka? Don’t worry.. andito naman ako.. I felt my cheeks burning..

Hindi naman sa ganon.. Nagtataka lang ako kung anong konek ng puso mo sa sementeryo..
Ah.. Yun ba? Well… then, tinuro niya yung puntod sa harap namin na kanina pa niya tinitignan.. at nung
ako naman ang tumingin?

R.I.P
Victor Tecson
Born June 7, 1963 Died March 17, 2005

Tecson? Surname niya yun diba?

Tecson? Kamag-anak mo?
More than that.. Tatay ko.. bestfriend ko.. Dad niya? Eh diba nasa abroad daw ang parents niya? It’s
getting a little bit confusing..

Alam mo Kathryn, nung buhay pa si Tatay.. Siya lagi kong kasama.. Para nga kaming magkapatid instead
ng magtatay eh.. Siya lang ang nasasabihan ko ng problema.. Siya lang ang nakakashare ko ng mga
accomplishments ko.. Siya lang lahat.. Kaya kahit nung mamatay siya at dun na ko nakatira kela mommy,
pinupuntahan ko parin siya dito para kausapin..

Nakangiti siya.. Pero malungkot siya.. Gusto ko sanang magtanong sa kaniya.. Kaya lang mas pinili kong
manahimik kasi feeling ko moment niya ‘to.. ayokong manggulo.. pero kahit ganon, nasagot parin niya
yung tanong ko kahit di ko tinanong..

Kaya sabi ko sayo kanina dadalhin kita sa puso ko.. andito kasi lahat ng nilalaman ng puso ko.. dito sa
mismong lugar na ‘to ko binubuhos lahat ng nararamdaman ko.. after niyang sabihin yun eh napangiti ako
for the first time after nung— yun..

Pwede bang makishare ng space sa puso mo? Napatingin siya sakin.. tapos nagsmile..

ayun niyakap ko siya at umiyak.. and he hugged me back..



Hindi ko alam kung gano katagal kaming ganun.. basta alam ko matagal..
Hanggang sa I felt relieved.. dun siya bumitaw.. at ginulo pa yung buhok ko nang may kasamang smile..
Napasmile rin tuloy ako..

Siya nga pala.. Naka-usap ko “siya”.. Pinabibigay “niya”.. tapos may inabot siya saking susi..
Anu naman gagawin ko dito? Nagkibit balikat siya at sinabing,
Ang sabi lang “niya” ibigay ko daw sayo at alam mo na kung para san yan..

Susi? Above all things, susi? Anu naman gagawin ko sa isang susi?
Hay ewan.. tinago ko na lang yung key na yun..
Tapos biglang pumasok sa isip ko si Diane..

Kailangan kong bumawi sakaniya.. as in.. ang laki ng kasalanan ko eh..
Kinalimutan ko ang isa sa pinakamahalagang araw.. Kinalimutan ko yung araw kung kelan ako nagkaron
ng bestfriend..

Uhm, Jiro? Pwede favor?


~~~~~~~o0o~~~~~~~

Bumalik kami ni Jiro sa school..
Sakto lang kasi uwian na.. Napakagandang timing..

Diane! Si Kathryn! Narinig kong sabi ni Jiro kay Diane mula dito sa likod ng puno kung saan ako
nagtatago..

Bakit, Jiro?! Anong nangyari sa best friend ko? Nakita ko yung facial expression ni Diane.. haha..
nakakatawa.. pati yung mga mukha ni Kim at Khay.. wahahaha.. ansakit sa tiyan magpigil nang tawa ah..
haha..

Si Kathryn.. nagkamot siya ng ulo.. At ayun.. signal ko na yun.. hehe.. kaya lumabas na ko mula sa
pinatataguan ko..

Happy birthday to you! Happy birthday to you! Nginitian ako ni Diane habang kumakanta ng happy
birthday song niya at hawak hawak yung cake na binake naming ni Jiro sa right hand habang yung gift ko
naman sakaniya sa left hand.. haha.. at nung matapos ko na yung song?

Wag mo na ko pinag-aalala ng ganun ah? Natawa tuloy ako.. minsan lang magdrama yan eh.. haha..
Opo.. Sorry ah.. hehe.. Blow your candle na.. ayun.. binlow na niya yung candle tapos tumawa na naman
ng patawa niyang tawa.. hehe..

Bespren? May lagnat ka ba? Wahaha.. pers time mong magregalo ah.. kala ko kuripot ka? Wahahahaha..

Hay.. akala ko ok na.. may bigla lang umepal..


Flashback

Bespren? May lagnat ka ba?
Wala naman.. kabilugan lang kasi ng buwan.. haha.. pareho kaming natawa.. parang baliw talaga yang si
bespren ejay eh.. wahahaha..

Siya nga pala.. oh.. tapos may inabot siya saking maliit na box.. na sa unang tingin eh mukhang
makaluma.. pero ang kyut.. kasi yun pala yung design.. sinaunang box.. wahaha.. parang box ni maria
clara.. wahahaha.. Noli na naman..

uuwi na ko.. gabi na oh..
Oo, layas na..

End of Flashback


At naalala ko rin yung KEY na inabot sakin ni Jiro kanina.. Tama! Ba’t di ko naisip yun? Alam ko nga kung
san gagamitin yung susi..

Kathryn?
Yung box! Sandali lang! Sabi ko kay Diane tapos napatakbo ako papunta sa bahay namin..

Parang unti-unti ko nang naiintindihan ang mga nangyayari.. Feeling ko masasagot na yung mga tanong
ko kanina.. at andun lahat ng sagot sa box na yun.. Kaya kailangan kong malaman kung anong laman ng
box..


Kathryn!


Sinundan pala ako ni Jiro.. Pero hindi na ko huminto para hintayin pa siya.. feeling ko napakaimportante
ng laman ng box na yun na hindi pwedeng maudlot kahit isang minuto lang ng pagbukas ko nun..

And so, hingal na hingal akong nakauwi sa bahay.. Nagulat pa si Ate Mau sakin..
Pero sabi ko nga, I feel like running out of time..
Nagdiretso ako sa room ko para kunin yung box.. Kinuha ko rin sa bag ko yung susi at binuksan ko na
yung box..

Sa loob, nakita ko ang isang papel na nakatupi kasama yung friendship ring namin ni ejay na ginagawa
naming pendant ng necklace..

Then, I read the letter..





Kathryn,
I’m sorry for everything.. Tutuparin ko parin
yung promise ko sayong babalikan kita
once tumigil sa pag-ikot ang mundo mo.. I will
miss you.. and.. I love you..

Ejay

I was frozen matapos kong basahin yung letter..
It was just a short letter pero it answered everything..
Pero lahat ng sagot na luminaw sa mga tanong ko eh nabalewala nang dahil sa isang pinakamalaking
sagot na nalaman ko..

Kaya pala ganito ang nararamdaman ko sa mga nangyayari..

Kasi all those times na best friend ang turingan namin sa isa’t isa..
I didn’t know that..

Kat *breathes * Kathryn.. *breathes *

We were secretly inlove with each other.

Kathryn. Sabi ni Jiro sabay paghawak sa shoulders ko..


Then, tears fell..




~~~o0o~~~

Chapter 14

~~~~o0o~~~~


Maraming araw na ang nakalipas..

So far, naging ok na rin naman after everything that happened..
Kung baka, nung nawala siya.. nawala na rin lahat ng usap-usap tungkol sakin at yung nasa front page ng
school paper at lahat ng katangahang nagawa ko over the last week..

But still I can’t say na OK NA ANG LAHAT.. because that would probably a false statement..

Naglalakad ako ngayon dito sa hallway ng school..
Wala nang mga studyante..
Past dismissal na kasi.. pero nag-insist pa rin akong magstay dito..

I just don’t feel like going home yet..
Kaya eto tambay muna..


Uhm.. Kathryn, hija.. napalingon ako dun sa tumawag sakin.. Si Ms. Reggie, science research teacher
namin.. the pregnant teacher..

Yes po, Ms.?

Pwede ba kitang mautusan? Kailangan ko kasing ibalik ‘tong mga gamit dun sa cabinet sa
rooftop, kaya lang nahihirapan ako.. sabi niya sabay turo sa tiyan niya..

napasmile naman ako, tapos kinuha ko na yung dala-dala niyang mga gamit..

Folders yun.. Madaming madaming folders..

Ito yung mga folders ng lahat ng third year at fourth year students sa subject niya..
Dito nakalagay lahat ng files ng bawat group sa third year at fourth year para sa ginagawa nilang
research.. Meron din kaming ganito nila Diane at Jiro..

Anyway, I continued walking..

Dumaan ako sa Physics lab then turned left.. Dinaanan ko rin ang cafeteria on my way..
Walang katao-tao.. sobrang tahimik..

Well, what do you expect sa school at 4:30pm samantalang 3:40pm ang uwian, di ba?

I walked straight hanggang makarating ako sa stairs..
At malamang, umakyat ako sa stairs papuntang roof top..

Itong stairs na ‘to is different from all other stairs in this school..
I mean, para lang talaga sa roof top ‘to..
Unlike nung ibang stairs, pang general kung baga..
Stairs na from first floor to second floor.. yung ganun..

While ito, nakalagay siya sa pinakasulok na part ng school..
As in itong place na ‘to kung san nakalagay ang stairs na ‘to eh hindi talaga dinadaanan normally ng tao..
Though merong nagpupunta dito para tumambay.. pero mostly yung mga ayaw sa ingay..

Basta.. you get my point..

I started climbing the stairs.. ang tahimik.. and it’s actually starting to creep me out..
And as I went up, parang unti-unti akong nakakarining ng boses..
Which dumadagdag sa pagtayo ng balahibo ko..

Pero somehow, I didn’t turned back..
Para kasing may sinasabi yung instincts ko..

The more na mas palapit ako sa roof top, the more na nagiging clear yung boses..
Hanggang sa makarating ako sa harap ng pinto papuntang roof top..

There I realized na hindi lang basta boses yung naririnig ko..
Someone –a guy, in specific— is singing..
At hindi lang basta kumakanta.. Tumutugtog rin ng gitara..


“Your subtleties
They strangle me
I can't explain myself at all.
And all the wants
And all the needs
All I don't want to need at all.”


Ang ganda ng boses.. It’s so manly.. yet so sweet..
Ang sarap pakinggang.. Tipong parang enjoy na enjoy siya sa pagkanta..
Nangyayari tuloy, even yung nakikinig nag-eenjoy..


”The walls start breathing
My mind's unweaving
Maybe it's best you leave me alone.
A weight is lifted
On this evening
I give the final blow.”

Sad yung song.. Pero by the way he sings it.. It’s sad.. Pero hindi sadness ang mararamdaman mo..
Iba, something else.. at yung something else na yun yung nag-uurge sayo to listen more to his song..
That something else ang nag-uurge sakin to listen more to him.. to listen to him more clearly..

”When darkness turns to light,
It ends tonight
It ends to—.”


Kablash!


Uh-oh! Ouch! Men! Marupok na pala ‘tong pintuan, ansakit..


Oh.. Ayus ka lang? Sira kasi talaga yang pintuan eh.. Nasugatan ka ba? Sabi ni singer boy.. hehe..
nice name.. singer boy.. haha..

Ayus lang naman ata ako.. inalalayan niya kong tumayo.. Pero hindi ko makita yung mukha niya.. nasa
likod ko kasi siya..
Medyo masakit lang yung noo kong naumpog sa... Then I turned aroung to look at him and,

Carlo?! Ikaw yung kumakanta?! I blurted out unconsciously.. Hey.. nagulat ako eh.. I mean.. Si Carlo..
the basketball dude? Ang aking all time crush.. ang nagpapatibog ng aking puso...

Ok, tama na bago pa maging maalalaala mo kaya ang The Diarist.. hehe..

He smiled.. the sweetest.. hehe.. And I felt my heart melting..
Kitam, nage-english pa ko.. achievement yun mga dudes! Hehe..

Hinawakan niya yung noo ko, siyempre kilig naman si ako.. parang nalimutan ang lahat ng problema ng
mundo.. haha.. tapos pinitik ba naman..

Ouch!

Nagsmile ulit siya.. pambihira.. ouch na nga, nagsmile pa.. hehe..

Sorry.. May bukol ka.. cute.. may bukol na nga, cute pa.. amp.. hehe.. tapos tinignan niya ko still with
that dazzling smile..

I didn’t know someone was listening.. oops.. nakakahiya.. Baka sabihin niya iniistalk ko siya or whatever..

Bakit Kathryn, nung summer stalker ka niya diba?

Hehe.. sabi ko nga eh.. Just don’t bring back the past dude.. hehe..

Ah hindi.. inutos lang kasi ni Ms. Reggie na ilagay ko yung mga folders… tumingin siya sa floor
pagkasabing pagkasabi ko ng “folders”.. kaya napatingin din ako..

Ay! Yung mga folders! Nagkalat sa floor! Hinila ko naman agad yung kamay ko para pulutin yung folders..
Dun ko lang narealize na nakahawak pala yung left hand niya sa left hand ko.. Nagblush naman ako agad
habang punupulot yung folders..

At dahil sa marami yun, malamang di ko napulot lahat agad.. At siyempre, tumulong din siya sa
pagpupulot..

At nung matapos na kaming magpulot…


Yan.. Binigay niya sakin yung folders na nakuha niya..
I guess yan na lahat yun.. So.. are you going home already? Malapit na mag 5:00.. napatingin naman ako
sa watch ko nun.. oo nga.. malapit na mag5.. kaya lang.. ayaw ko pa umuwi eh..

‘cause I was wondering if you’ll mind staying here with me for a while.. ugh.. nabibingi na ba ko? Or
what? Si Carlo my labs?? Si Carlo the labs op may layp?? Gusto akong makasama?? Dito sa rooftop??

Tumbling na lang ako.. haha..

Uhm.. Actually…
Pero kung uuwi ka na, it’s perfectly ok..
Hindi! I mean.. ayaw ko pa sana umuwi eh.. naman.. chance ko nang mananching noh.. wahahaha.. joke
lang pipol..

Nagsmile ulit siya..

Ah.. so uhm.. Dun tayo.. Sabi niya as he walked me towards this spot dito sa rooftop.. May nakalatag na
blanket dun.. at andun rin yung guitar na most probably eh pinapatugtog niya kanina-nina..

Umupo siya dun.. at tumabi naman ako sakaniya..
Hindi masyado malaki yung blanket so medyo siksikan kaming dalawa..

And so, there we just sat.. habang tumitingin sa papalubog na araw..
Twilight. Haha.. naalala ko tuloy yung sabi ni Edward Cullen my labs pang isa dun sa book na twilight..

“It’s twilight. It’s the safest time of the day for us. The easiest. But also the saddest, in a way. The end of
another day.. The return of the night.”

In my interpretation, parang sinasabi dun na..
Twilight signifies the end of something but also the start of something bigger.. parang ganun..

Napansin kong tinatabi ni Carlo yung gitara niya dun sa sulok, sa tabi niya..
Parang tinatago niya..


Hindi ko alam na kumakanta ka pala..
Ha?! Gulat na sabi niya.. busy kasi masyado sa pagtatago ng gitara niya.. haha.. nagsmile na lang tuloy
ako..

At mas lalong hindi ko alam na tumutugtog ka pala niyan.. Sample naman jan.. Nagsmile ulit ako.. hehe..
It feels so good to smile.. ewan ko ba kung bakit.. haha..

Eh.. Nakasample ka na kanina eh.. Nagblush siya ng onti.. ang cute..
Edi sample ulit.. kahit tuloy mo na lang yung kinakanta mo kanina.. and here I go again… smiling..

Well.. uhm.. This is really not my thing.. so.. uhm.. medyo nakakahiya.. But I do enjoy this.. I guess so..
Sige na.. kanta na.. dali.. I said, jokingly..

Then he started strumming the guitar..


[url=http://www.myflashfetish.com/user-playlist.php?id=12585596][b]Click me, baby![/b][/url]


Naamaze ako.. and at the same time flattered..
Ngayon ko lang kasi nakita itong different side ni Carlo..
And I didn’t even know na meron pala siyang ganitong different side..


Well, I like both his side..




Your subtleties
They strangle me
I can’t explain myself at all.
And all the wants
And all the needs
All I don’t want to need at all.

The walls start breathing
My mind’s unweaving
Maybe it’s best you leave me alone.
A weight is lifted
On this evening
I give the final blow.

When darkness turns to light,
It ends tonight
It ends tonight.


Yung boses niya.. It still has this something na mag-uurge sayo to listen more on the song..
Pero iba pala pag inches away ka lang sa boses na yun..
‘cause it felt something more than that something..


A falling star
Least I fall alone.
I can’t explain what you can’t explain.
You’re finding things that you didn’t know
I look at you with such disdain

The walls start breathing
My mind’s unweaving
Maybe it’s best you leave me alone.
A weight is lifted
On this evening
I give the final blow.


Hindi ko napansin na tinititigan ko na pala siya.. Kaya napahiya ako nung narealize kong nakatingin din
pala siya sakin at napapasmile pa.. amp.. hehe..


When darkness turns to light
It ends tonight,
It ends tonight.
Just a little insight won’t make this right
It’s too late to fight
It ends tonight,
It ends tonight.

Now I’m on my own side
It’s better than being on your side
It’s my fault when you’re blind
It’s better that I see it through your eyes

All these thoughts locked inside
Now you’re the first to know


This time, nagulat ako.. OO NAGULAT AKO.. Ikaw kaya, di ka magugulat kung bigla na lang tumigil ang
isang taong nagigitara para akbayan ka at ikulong ka sa.. err.. arms niya while continuing ang pagtugtog
niya? Hell, my heart beats extremely fast..


When darkness turns to light
It ends tonight,
It ends tonight.
Just a little insight won't make this right
It's too late to fight
It ends tonight,
It ends

When darkness turns to light
It ends tonight,
It ends tonight.
Just a little insight won't make this right
It's too late to fight
It ends tonight,
It ends tonight.

But I realized as I started to feel comfortable sa position namin..
This actually feels good.. His warmth feels good..
And I just have this feeling na…

Tonight
Insight
When darkness turns to light,

This might be habbit of mine.. a very nice habbit..


It ends tonight.




~~~o0o~~~

Chapter 15

~~~~o0o~~~~


puro black lang ang nakikita ko..

nahulog ba ko sa rooftop?? Patay na ba ko?? Am I in hell??

Kathryn..

Sino yun?? Si San Pedro?? Akala ko sa heaven lang may San Pedro?
Baka naman nasa heaven ako? Eh kung ganun ba’t puro black, diba dapat white?

Kathryn..

Unit-unti kong minulat ang mga mata ko.. tungengks ko talaga..
Kaya pala black kasi nakapikit yung mata ko.. haha..
At sa pagmulat ng mata ko.. Hindi si San Pedro ang nakita ko..
kundi isang [I]anghel[/I] ang bumungad sa mukha ko..
Therefore, I conclude.. This is heaven..


Kathryn? Are you ok? Yep.. si Carlo my labs..

Andito parin pala ako sa rooftop.. kasama si Carlo..
At andito parin ako nakaupo sa tabi niya.. around his arms.. eek! Hehe..

Madilim na ang paligid.. uh-oh.. biglang pumasok sa isip ko si Kuya..
But I put the thought aside.. maraming time para matakot sa kuya pagkatapos ng momentum kong ito..
hehe..

Umayos ako ng upo.. kakahiya naman ‘to..
Mukhang nakatulog pa ko dito.. well.. hindi mukha.. dahil talagang nakatulog ako.. wahaha..
Pero ang sarap ng feeling ah..

Parang relieved ako.. parang ang fresh ng feeling..
Astig..


Anong oras na? Yun pa talaga unang tanong eh noh? Katakot si kuya eh.. hehe..
Uhm.. malapit na mag 7:30.. nakatulog ka and mukha kang pagod so hindi na kita ginising..

Damn. 7:30? Shemay.. hindi pa ko umuuwi ng bahay ng ganitong oras..
Hala.. pero parang ayaw ko pa umuwi eh.. wahahaha..

Uwi na tayo?
Maya maya na.. ok lang? Ewan ko ba.. pero ayaw ko pa talagang umuwi..

Ngumiti lang naman si Papa Carlo my labs.. bigla ko rin tuloy naisip si Diane..
I’m sure sisigaw yun pag kinwento ko ‘to sakaniya..

Uhm.. Sorry.. huh? Sorry? Ang weird..
For what?
Dun sa feature article sa schoolpaper.. I know it did you no good..

Aish.. yun pala.. eh sus.. nakalimutan ko na nga yun eh..
Actually.. no big deal.. tsaka at the first place ako nga ang dapat magsorry eh..
It’s actually not a feature article about him.. but rather about me.. and my reputation here in school..

Naah.. I think I should be the one to say sorry.. Napasama ka pa dun sa “boys” ko.. natawa naman ako..
at tumawa rin siya. Haha.. Nakakatawa lang kasi.. Napakaironic nung article na yun, naisip ko lang.. Like
hello? Ako? Si Kathryn Ysabel Villanueva na walang arte sa katawan at ni hindi marunong maglagay ng
make up eh jinajudge na nanunulot ng tatlong lalaki? I mean, hell.. sino ba ang parang mga ewan na
humahabol sa guys na nililink nila sakin.. Ako ba? Haha..

Oh well, what’s done is done..

I still held responsible for you.. ako ang lalaki.. I should’ve protected you.. aww.. parang bigla lang
tumalon yung puso ko ah.. but at the same time bigla akong nalungkot.. Naalala ko kasi nung araw na
lumabas yang article na yan sa schoolpaper.. It was the same time as…

I don’t want to be friends with you anymore.. and I never considered you as friend.. not ever..

Yeah.. you got it.. haha.. and now, there’s this someone saying he is sorry that he wasn’t able to protect
me.. Yet the one I wanted to protect me that time wasn’t able to do that.. hays..


Hey.. pwede magtanong?
Nagtatanong ka na.. haha..

Ngumiti ulit siya.. I wonder.. bakit hindi nauubusan ng ngiti ang taong ‘to.. haha..

Naging kayo ba ni ejay? Ouch men.. diretsahan ang pagsabi ng name..
Oh.. I’m sorry.. ayaw mo pala nababanggit name niya.. Napansin niya siguro sa mukha kong parang
biglang binagsakan ng langit at lupa..

Naah.. bespren ko yun.. uhm.. ex-bestfriend I mean.. Patango-tango naman siyang humarap sa sky..
Nasaktan ka? This time, sakin na siya nakaharap..
Nung umalis siya? Pero kung ayaw mo sagutin ayos lang..

Well, lucky him.. I just realized now na useless ang pag-iwas sa ganitong mga tanong..
Dahil kahit anu namang pag-iwas naman ang gawin ko eh this is the truth.. this is the real thing..
Mas lalo lang hihirap ang mga bagay pag di ko siya hinarap.. right?

Honestly, hindi ako masasaktan kung umalis siya.. instead, matutuwa pa ko.. siyempre.. scholarship sa
ibang bansa yun noh.. it’s a great opportunity for him.. kaya lang.. napatingin ako sa mga kamay ko.. I
don’t know how will I continue what I was going to say..


Ang saklap lang kasi.. and it’s a long story.. sabi ko sakaniya then I smiled.. ayaw ko nang ikwento.. hindi
ko pa pala kaya.. haha.. but I know, soon.. I can and I will..

Last question.. Natawa naman ako dun.. haha.. anu pala ‘to? Question and answer portion? Haha..
Minahal mo? Damn.

This awesome looking guy? Daig pa niya si Boy Abunda mang-intriga ah.. haha..
Hindi ko nasagot yung tanong niya.. Well, kasi naman.. Kahit mismo sakin hindi pa clear ang kasagutan
diyan.. I’m not yet sure.. and it looks to me na I don’t want to be sure anymore.. haha..

And mukha namang naintindihan niya ang meaning ko sa hindi pagsagot..

Well.. Don’t you worry.. Ayus lang yan.. wala man siya, andito naman ako.. sabi niya habang tumatayo..
then nagsmile sakin.. napasmile rin tuloy ako..

So.. May I have the honor to walk you home? With matching pag-offer pa ng kamay yan ah.. natawa tuloy
ako.. But took his hand anyway..

And then ayun.. hinatid niya ko sa bahay.. masaya pala siyang kasama noh?
Ewan.. Pero first time kasi siyang ganyan.. Ibang Carlo kasi yung lagi kong nakikita..
But I like both his sides..

Pagdating ko sa bahay.. Buti na lang wala si Kuya.. Ewan ko kung san nagpunta..
Pero ayus eh.. haha.. nakaligtas ako sa kaniya.. wahehe..

Pagdating ko rin sa bahay.. Diretso kwarto na ko.. I felt exhausted.. yet happy, in a way..



Jiro’s POV

A week before trimestral exams


Lately, naging busy kami sa school.. Yeah.. it’s the start of our 2week hell week..
Ngayon due most of our projects at sunod sunod rin ang Long Tests..
Panay ang paghahabol namin ngayon sa subjects.. Since next week na ang trimestral exams namin..

At ngayong Gen. Math time.. Magkakaron kami ng mini-SMIT challenge.. mini-Science Math and IT
challenge, that is.. ang mechanics ng game na ‘to is yung klase namin will be divided into several groups
of three.. tapos 5 groups dun ang magmamanage ng stations para SMIT challenge for today while the
other 5 ang magiging challengers.. opposite naman ang mangyayari bukas.. and whoever wins the game
will be given plus five sa trimestral exams.. o diba..

Ang groupmates ko for this ay sina Meredith at Arwin.. kasama kami dun sa five groups na magbibigay ng
challenge for this day.. that’s why eto.. nagsisimula na kaming magprepare..

Later on, nagbigay na ng signal si Ms. Raquel na magstart na ang game.. and that our first customer just
arrive.. group nila Jaevie ang unang susubok ng challenge namin.. actually simple lang naman ‘tong game
na ‘to eh.. You will be asked to memorize something, courtesy of Meredith then you will proceed to me at
magbibigay ako ng distraction para however eh makalimutan yung namemorize and then pagnakasurvive
sakin eh pupunta kay Arwin to get the question.. at pag hindi nasagot yung question, babalik from the
start..

Naupo ako upuan ko habang inaantay na mamemorize nina Jaevie yung pinapamemorize sakanila ni
Meredith.. Then this girl walked by at nacatch niya ang attention ko..

Si Kathryn.. Bakit? Kasi tumatawa siya.. natutuwa ako pag nakikita ko siyang tumatawa..
Kaya nga lately lagi ko siyang pinapatawa eh.. kinukulit.. I just don’t understand why..

Hoy, Jiro! Inuubos mo oras naming! Kanina ko pa sinasabing idistract mo na kami! Oops.. sabi ko
nga eh..

Pinakanta ko lang itong si Jaevie ng favorite song niya for 30 seconds.. tapos pinaikot ko siya 10x.. tapos
ayun.. Arwin na siya.. actually, wala ako sa mood gawin ‘to ngayon eh..
Tinatamad ako.. hehe..

Pwede na kami? Napatingin ako bigla sa side ni Meredith.. Kay Kathryn in specific..

Hmm.. parang.. ewan ah.. pero.. parang may iba sakaniya today..
Parang may mali.. Hindi ko lang mapoint out kung anu..

Si Sean pala yung gumawa ng challenge.. kagroup siya ni Kathryn..
Natatawa nga ako dito habang dinidistract ko.. Iranian eh..
Nakakatawa lang kasi siya magsalita.. pero mabait naman.. wag lang magpapawis.. hehe..

After a while eh andun na sila kay Arwin.. sinundan ko lang ng tingin si Kathryn..
Trying to figure out what’s wrong with her..

Energetic naman siya like what she usually is..
Patawa parin kahit anong gawin niya..


Pero..


Anong iba??


Dang it! Sabi ni Sean.. mukhang nagkamali sila sa pagsolve.. at ayun nga.. bumalik sila kay Meredith..
This time, si Kathryn na daw ang gagawa ng challenge..

Tumakbo siya papunta sakin.. at tinignan ko lang siya habang tumatakbo siya papunta sakin..
Napapaisip talaga ko eh.. then nung nagstop siya sa harap ko.. hingal na hingal siya.. napansin ko ring
parang namumutla yung lips niya.. no.. namumutla siya.. lumapit ako sakaniya, I’m getting worried..

Ok ka lang?
Yeah—oops! Bigla siyang natumba.. parang naout of balance lang.. and still inalalayan ko siya.. it looks
like kasi na matutumba siya anytime na bitawan ko siya..

Sigurado kang ok ka lang? Tumawa siya sa tanong ko.. pero ang weak ng pagtawa niya.. parang biglang
naubusan ng energy.. then napatingin ako kay Diane..

Kaya pala siya natawa.. Diane was mouthing “PDA”..
Napangiti rin tuloy ako.. pero tinuon ko agad ang pansin ko kay Kathryn..

Si Diane talaga.. Sabi niya ulit.. then she closed her eyes..

At pagpikit na pagpikit niya ng mga mata niya.. I started to panic..

Kathryn? Kathryn.. sabi ko habang tinatapik yung mukha niya.. wala siyang malay.. mas lalo akong
nagpanic.. hell.. ba’t wala siyang malay? Anong nagyari?

Anong gagawin ko? Ano?!

KATHRYN! Sa sobrang pagkalito ko, naisigaw ko yung pangalan ni Kathryn.. at napatingin sakin lahat ng
classmates ko.. Nagulat sila sa bigla kong pagsigaw..

Pero mas lalo akong nagpanic nung sumigaw si Arwin nang..

Inaatake ulit si Kathryn! Hell.. anong inaatake?! Anong nangyayari?!

Hindi ko talaga alam kung anong gagawin ko sa mga sandaling ito..
Pero bigla kong binuhat si Kathryn at sinugod siya sa clinic..
Yun na yung instincts ko eh..

At dala na rin siguro nang pagkalito sa mga nangyayari.. di ko na namalayang nakasunod pala sakin lahat
ng classmates ko.. lahat sila kakaiba yung mga itchura..

Feeling ko tuloy may alam silang hindi ko alam..

Feeling ko tuloy may nangyayaring hindi ko alam..

Then pati yung school nurse kakaiba yung itchura.. parang worried na ewan..
Tapos ayun.. dinala namin si Kathryn sa ospital.. Oo kasama ako..
Hindi ako pumayag na hindi ako kasama.. I feel the need to come with her..

Kung kaya’t heto ako ngayon.. Nakaupo sa tabi ng kama ni Kathryn pinapanood habang natutulog siya..
Ang sabi naman ng doctor, ayus na daw siya.. Kahit nawalan siya ng malay..
Sa totoo lang, hindi ko maintindihan yung pinagsasabi ng linshak na doctor na yun..

Pero ang sinabi na lang niya.. wag daw akong mag-aalala.. ayus daw si Kathryn..
At isa pa.. may mga bagay daw na hindi niya pwedeng sabihin sakin.. sa family lang daw ni Kathryn..



Creeeeeek!



Maingay na bumukas yung pintuan..


Kamusta na si Kathryn? Nag-aalalang tanong ni Kuya Lem..
Sabi po ng doctor ayus na naman daw po siya.. pero kailangan ka niyang makausap as soon as possible..

Tumango si Kuya Lem tapos lumabas na ulit ng room ni Kathryn.. Pero di pa nagtatagal eh bumalik din
siya..

Uhm.. Jiro.. pabantay pala muna kay Kathryn ah.. and thank you.. there’s still this worried look sa mukha
ni Kuya kahit nakangiti siya.. I can tell.. kasi masayahin si Kuya Lem tulad ni Kathryn..
Ok lang.. sige.. kausapin mo na yung doctor..

At pagkasarang pagkasara naman ng pintuan eh biglang…

j-jiro? Si kuya ba yun? Bigla tuloy akong napatayo para alalayan siyang umupo sa bed niya..
teka.. ba’t pala ako andito?

Nagkibit balikat naman ako..

Long story.. anyway.. anything you want?
Medyo nagugutom na nga ako eh.. uhm.. pwedeng anu.. spaghetti ng jollibee? Nakangiti siya nun.. kaya
tumango na lang ako at ngumiti sakaniya habang naglakad papuntang pinto..

Pero bago ko pa man din mabuksan yung pinto narinig ko si Kuya Lem at yung doctor na naguusap..

Is it getting worse doc? It took a while bago nagsalita yung doctor.. at nung sumagot siya.. out of topic pa
yung sagot..

but right now what she needs is a rest.. kaya siya inaatake because of exhaustion..

parang lalo akong naguluhan.. anu ba talagang meron?
Anu ba talaga ang nangyayari kay Kathryn?
May sakit ba siya o anu?

Napatingin ako ulit kay Kathryn.. nakangiti siya.. at mukha namang wala siyang sakit..
Pero..



Mcdo na lang pala.. coke float!




Anong meron?






~~~o0o~~~

Chapter 16

~~~~o0o~~~~


Trimestral Day 1


Hmm.. ano ba ang ginawa ko today??

Well, yep.. hindi nga kayo nagkakamali.. Today is the first day ng isang linggong kalbaryo namin..
Ang Trimestral Examinations.. And take note ah.. First day tests namin ay Filipino at TRIGONOMETRY.
Ang ayos noh? Unang araw na unang araw si kamatayan agad ang hinaharap namin.. and to think three
times naming susuungin yan.. haha.. Oh well..

At 7:30 to 8:30 ang Filipino.. ayus naman.. madali lang..
Kaya nga lang lahat kami hindi natapos.. Panu ang dami daming sulat sulat na gagawin..
Hindi kaya ng one hour lang.. So ayun.. nakiusap pa kami sa aming terror teacher kung pwede kaming
pagbigyan magtake ulit after the test sa trigo.. Sa ikinataas naman ng langit eh pumayag..

8:30 to 9:10. Recess.
Though hindi ako nagtake ng recess.. ni hindi nga ako lumabas ng classroom eh..
Nagbasa lang ng notes sa trigo.. katakot yan eh.. hehe..

Pero dahil nga sa nag-iisa ako eh bigla akong tinabihan ng katabi ko.. haha..
Weird? Haha.. eh kasi hindi kami magkatabi ni Jiro pag exams.. so ayun.. igets niyo na lang ang malabo
kong sinasabi..

Trigo? Malamang.. Yan ang gusto kong isagot.. Pero hindi ko sinabi.. at instead tumango na lang ako..
Hirap noh? Malamang ulit ang gusto kong isagot.. ang epal eh.. tinatanong pa yung mga obvious.. haha..
Anu bang test bukas? Ayun.. kaya naman pala niyang magtanong ng may kabuluhan eh noh?

English and Chemist—ry. Natigilan ako nang pagkasabi nang Chemistry.. I was disgust with the word..
amp.. patayan parin bukas.. naman.. ayus lang naman sana ang Chem eh.. Kaya lang.. nakakainis.. may
computations parin.. tapos yung linshak na naming of chemicals nakakalito.. amp..

Gusto mo maggroup study tayo for tomorrow’s test? Group study? Not a bad idea pero…

Fantastic idea! Sa bahay niyo Jiro? Sama kami ni tukmol ah.. Naconfirm na ni Khay bago pa man ako
makasagot.. ayus eh.. haha..

Wait wait wait.. Am I hearing a group study here? Count me in! ayan.. may dumagdag pang asungot na
inglesera..

Teka bespren! Ako din sama jan! Kailangan ko ng tutor sa Chem! At may kasama pa kami ngayong
mabahong medyas holder.. perfect! Haha..

Napatingin ako kay Jiro.. Napakamot ng ulo ang loko.. haha..

So.. mamaya? After class sa bahay ko? Sabay sabay na tumango yung tatlong ulo.. imaginin na lamang
ang ulo ni tukmol na nakikisabay mula sa malayo.. haha..

Pero wait! Medyo malelate ako.. mga one hour or 30 minutes.. basta mauna na kayo.. susunod na lang
ako.. aangal at magtatanong pa sana sila kung bakit kaya lang eh dumating na si Sir Ban Sot.. kaya
ayun.. back to seats na kami at di nagtagal eh nagsimula na ang aming kamatayan Part 1..

Pero wait..

Bakit nga ba hindi ako sasabay sakanila? Bakit kailangan pang sumunod na lang ako sakanila
samantalang sabay sabay naman ang uwian namin?

Well…

Your late. He said as I walked towards the rooftop..
Your late your face. As if may oras nang pagpunta dito.. Tumawa siya.. habang ako naman sumandal dun
sa sinasandalan niya..

Well, seriously.. Your late.. Diba 11:10 ang uwian? It’s already 11:30.. Mahirap trigo? Tinignan ko naman
siya at tinaasan ng kilay..
Duh?! At tumawa lang naman ulit siya..

Well.. sa nakikita niyo guys, kasama ko si Carlo my labs ulit dito sa rooftop..
Sa totoo lang, we’ve been like this for a week now..
Everyday after school, this is our destination..
Minsan nagjajamming kami.. Minsan tinuturuan niya ko ng lessons namin..
Minsan naman nagkukwentuhan at most of the time eh lumalamon nang kahit na anong junk food.. haha..

In short, parang nagiging secret place namin ito ni Carlo.. a place where he can be what he wants to be..
And a place for me to breakfree.. ayun.. Sa buong pagsasama [pagsasama??] namin dito eh naovercome
ko na yung awkwardness with him..

Anyway, back to the story..

Ito po ang dahilan kung bakit hindi ako sumabay sakanila..
Para kasing hindi kumpleto yung araw ko pag hindi ako nagpupunta dito..
So kahit anong mangyari.. kailangan kong pumunta dito..

Wait. Anong oras na? Tumingin siya sa watch niya at sinabing,
12:30.. hatid kita?
Naah.. may pupuntahan pa ko eh.. may usapan kami ng mga kaibigan ko..

At ayun nga.. pumunta na ko sa bahay ni Jiro.. Kumpleto na silang lahat dun..
Ako na lang talaga ang inaantay.. at may Mcdo rin na nakahanda..
Pero wala pang gumagalaw.. ayus ah.. haha..

Sorry pinag-antay ko kayo.. pero ba’t wala pang kumakain? Sabay turo ko dun sa Mcdo na nakadisplay sa
center table na tinititigan ng apat na gutom na mga mata..

Ayaw niya pagalaw.. nakasimangot na sabi sakin ni bespren Diane habang tinitignan ng masama si Jiro..
Pag-andito ka na daw..
At ang maunang kumain daw eh sisipain niya palabas.. aba.. pati si tukmol eh umeextra ah.. haha..
Yeah.. like what they said.. at sabay sabay nagpunas ng mga tumutulong laway ang apat.. haha.. adik
talaga ang mga ‘to pagdating sa kainan oh.. haha..

Anyway, dahil malaki ang kasalanan ko sa kanilang “pagkagutom daw” eh ayun.. kumain na muna kami..
bago nagreview.. at infairness ah.. natats ako kay Jiro dahil ginutom niya ang apat na matatakaw para
antayin lang ako.. haha..



Trimestral Day Two

Naging masaya man ang end ng araw ko kahapon.. Kalbaryo na naman ang haharapin ko ngayon..
Our first test is English.. madali lang [dahil na rin sa tulong ni Jiro at Khay kahapon] pero mahaba.. Pero
over all nasisiguro kong papasa naman ako.. haha.. yung test namin is like yesterday.. it’s from 7:30 to
8:30.. and after nga nun is yung Recess namin from 8:30 to 9:10.. pero just like yesterday din eh hindi
ako nagrecess.. instead eh tumambay na lang ng classroom para mag-aral ng Chem..

At hindi rin naman nagtagal eh nagstart na yung Chem test namin..
And I’ve got to admit.. ang laki ng tulong ng group study namin kahapon ah..
Kasi kahit paano eh hindi naging gaano kahirap ang test.. wahahaha..

My routine after the exams is the same rin like kahapon.. tumambay muna sa rooftop with Carlo then
nagpunta na sa bahay ni Jiro for the group study.. Pero this time sumabay sakin si Carlo hanggang sa
street nila Jiro.. Malapit lang naman kasi yung house niya sa house ni Jiro..

Ang kinaibahan lang din ng araw na ‘to in comparison kahapon is that ngayon mas naging carefree kami..
I mean, after naming kumain ng lunch [courtesy ng katulong nila Jiro, no Mcdo today] eh nanood muna
kami ng movie bago nag-aral.. Yung movie is yung 28 days something.. ang haba eh.. hehe.. basta
tungkol siya sa mga zombie.. nakakatakot nga eh.. yung kinakain kong nagaraya nangalahati matapos
dukutin nung zombie yung mata nung babae.. wahahaha..


Trimestral Day Three


well.. today is Wednesday.. second to the last day ng exams week namin.. tomorrow which is Thursday is
the last day tapos walang pasok sa Friday! Weeeh!

Kaya eto.. medyo naexcite si ako.. haha..

Recess na namin.. and just like the previous days, andito lang ako sa classroom at inaaral yung Sci. Res..
katatapos lang kasi ng Social Studies test namin.. ang amp nga.. nakalimutan ko ilagay yung plus 7 ko!
Waah! Biruin mo yun, plus 7 kinalimutan ko! Wahuhu.. laking tulong pa man din nun.. huhuhu.. sabi kasi
ng teacher ko pag hindi nalagay yun, walang plus.. eh tapos walang nagpaalala since lahat kami
nakalimot.. pero sayang talaga! Wahuhu..

Anyway, focus na lang sa Sci. Res.. at ifast forward na natin sa after exams..

Nagstay pa muna ako sandali sa classroom bago umakyat sa rooftop.. nakichika muna ako sa “lategoers”,
tawag naming sa mga taong late umaalis ng classroom kahit wala naman ginagawa dun.. haha.. ayun..
matapos nun eh akyat na ko sa rooftop, like nung mga nakaraang araw.. tapos tulad rin kahapon, hinatid
ako ni Carlo sa bahay ni Jiro..

Sa group study naman namin… nagliwaliw muna sila Khay, Diane at Kim.. Wala pala si Tukmol ngayon
kasi may pupuntahan sila ng mamsie niya.. haha.. tapos nagproceed na kami sa pag-aaral.. ito na ang
huling pag-aaral namin this week since bukas happy happy na! Weeh.. haha.. pero duguan rin ‘tong pag-
aaral namin ito since magkasabay ang GEN. MATH at PHYSICS namin..

We started reviewing at 3:00 pm sa gen. Math.. at woah! Ang haba pala ng coverage..
At 5:40 pm nagpaalam na si Kim.. mauuna na daw siya saking umuwi kasi wala daw katulong si Ate Mau
sa bahay.. nagpaiwan ako kasi I really need tutoring for this subject.. as in.. haha.. at take note, nasa
kalahati palang kami ng Gen. Math ng mga oras na ito ah..

7:15 pm, sinundo na si Khay ng mom niya.. pinapasabay na ko ni Tita kaya lang sabi ko mamaya na
siguro ako.. kasi naguumpisa palang kami ni Jiro sa Physics.. at super kailangan ko rin ng tutor dun..

nagstop muna kami ni Jiro sa pag-aaral by 7:30 dahil dinner time na daw.. nakakatuwa nga si Ate Janna..
Kasabay kasi namin siya kumain.. wala yung parents nila Jiro dahil daw may inaayos pa sa business nila
sa states.. so ayun..

Eto ang matindi.. hulaan niyo kung anong oras na kami natapos ni Jiro sa pagrereview?

Well.. 11:30 pm.. yeah.. haha.. inuumaga na ko..

Uy Jiro.. Uwi na pala ko.. Gabing gabi na, baka pagalitan ako ni Kuya..
Ay teka, gisingin ko lang si Manong para maihatid ka namin.. tumayo na siya para gisingin sana yung
driver nila pero pinigilan ko siya..

Hindi! Wag na.. nakakahiya naman, natutulog na yung driver niyo eh.. maglalakad na lang ako..
Sige.. pero ihahatid parin kita.. delikado na eh, gabi na.. Hindi na ko umangal since natatakot din naman
ako maglakad mag-isa ng ganitong oras.. hehe.. baka may makasalubong akong zombie o vampire sa
daan.. Buti kung Edward Cullen ang makasalubong ko eh panu kung James, Victoria o kung anu mang
nomadic vampire diba?

Ahem.. twilight syndrome taking it’s effect.. pasensiya po.. hehe..

we walked.. ayun.. nakakatakot.. ang tahimik ng paligid.. as in super..
tapos madilim.. tanging ilaw lamang galing sa poste ang nag-iilaw sa daan..

uhm.. Kathryn?
Yes? Tapos tinignan ko siya.. na nakatingin naman pala sakin..
a— natigilan siya.. weird.. haha..
wa-wala.. then iniwas na niya yung tingin niya.. ako naman, napataas na lang ng kilay.. ang weird kaya..
haha..

di, sige na.. alam ko may itatanong ka eh.. actually I’m just guessing.. wahahaha..
eh kasi.. anu.. uhm.. masakit pa ba? Ang general ng tanong niya pero somehow naintindihan ko.. hehe..
Hindi ko nga lang alam kung panu sagutin yan..

hmm.. ang masasabi ko lang jan? Malaking sampal sakin ang lahat bilang kaibigan.. then nginitian ko
siya.. ngumiti rin naman siya..
Tss.. mabuti ka namang kaibigan eh.. Kung ayaw niya edi wag.. afterall, I can be your bestfriend..

Napatingin ako sakaniya nang nakataas yung isang kilay na medyo natatawa na rin.. haha..
Siya naman, seryoso yung mukha tapos straight forward ang tingin..
Ayun.. hindi ko na napigilan yung pagkatawa ko kaya natawa na ko.. haha.. Nagulat naman siya sa
pagtawa ko.. haha.. imagine, ang tahimik ng paligid tapos bigla akong humalakhak.. haha..
Rinig na rinig eh..

Hay naku, Jiro.. you are my bestfriend.. pero hindi kita bestfriend kasi wala na si ejay.. and you don’t
need to be my bestfriend kasi wala na si Ejay.. but you are already my bestfriend, and you are not just to
replace someone.. gets? nagkatinginan naman kami tapos nginitian niya ko.. and then the next thing we
know.. nasa bahay na ko..

Jiro, salamat sa paghatid sa kapatid ko ah.
Ayos lang.. Delikado na rin po kasi eh.. tumango tango naman si Kuya.. para ngang ewan eh.. haha..

oh eh panu ka uuwi niyan?
Maglalakad lang po.. wala na rin namang tricycle sa ganitong oras eh..

Ah ganun ba? O edi sige.. hahatid na lang kita.. sabi mo nga delikado na tsaka may kotse naman ako..
sana pala tinawagan mo na lang ako, Kathryn.. sabi ko nga.. eh hindi ko yun naisip kanina eh.. pasensiya
naman.. haha..

Then ayun.. hinatid na ni Kuya si Jiro..



Trimestral Day Four

this is it! The very last day ng aming Hell week..

kapapasa lang namin ng papers sa Physics then we’re off to go! Weeh..
Hindi pala ako pupunta sa rooftop today.. sinabi ko na yan kay Carlo.. and afterall, may basketball
practice rin daw siya today.. so diretso na lang kami ng mga kaibigan ko to celebrate.. haha..


Kriiiiiiiiiinnnnnngggggg!


Ok class, pwede nang umuwi..

At nabura ang floor dahil sa paa ng nagtakbuhang mga highschool students.. haha..
Kinailangan pa naming makipagsiksikan para lang makaalis sa school.. haha..

Napagdesisyunan namin magcelebrate at kumain ng aming lunch sa yellowcab.. Nag-ambagan kami para
masaya.. haha.. Yun nga lang.. lahat kami eh tahimik pagdating ng pizza.. nagutom sa pakikipagsiksikan
sa mob na yun.. haha.. daig pa namin yung contestants sa 1 vs. 100 eh.. ay hindi, daig pa namin yung
kaisa isang taong natira dun sa 28days something na pinanood namin na hinabol ng million na zombie..
wahahaha..

You know what.. we need to celebrate.. sabi ni Khay in between chews sa nilalamon niyang pizza..
Duh? Anu bang tawag sa ginagawa natin ngayon.. ikaw talaga khay.. sabay pat ba naman ng pagkalakas
lakas kay Khay sa likod.. haha.. nasamid tuloy si Khay.. wahahahaha.. kawawa naman.. haha..

*choke * choke * amazona ka talaga Diane! Ansakit nun ah.. with matching paghimas himas pa sa
kaniyang lalamunang nasamid.. haha..

What I mean is, yung talaga celebrate.. magmall tayo.. sa ATC.. yung ganung celebrate..
Not a bad idea.. tapos eh umamba siyang ulitin yung pagpat niyang pagkalakas lakas pero umilag na agad
si Khay.. haha..

I think that would be great.. after all, we don’t have classes tomorrow.. and the sun is shining like the
shining sun! jusme.. ayan na naman ang magulong ingles ni pinsan dear.. haha..
Kung ganun, gala mode tayo bukas! Eh kayo Jiro? Tukmol? Sama kayo?

Nagtinginan pa yung dalawang girlaloos este boys tapos..

Sure! O0


End of Hell Week Day One


Tug! Tug!

Anu ba yun? Ang aga aga eh.. pikit pa nga mata ko may nag-iingay na.. amp..

Hoy loka! May gala kayo ngayon, remember?

Ay oo nga pala.. cellphone ko siguro yun.. pero bakit TUG! TUG! parang binabalibag na bintana eh..
wahahaha.. tsaka teka.. feeling ko ang aga aga pa eh.. tapos mamaya pang 11am yung usapan namin..
Tsaka ang lamig lamig pa oh.. halatang madaling araw palang..

Wahay.. ansarap matulog.. kahit sobrang ginaw..

Baka naman kasi nakabukas yung aircon diba?

Hindi.. electricfan lang gamit ko.. pero oo nga noh.. bakit ang lamig lamig?


Tug! Tug!

Napabangon ako bigla.. amp.. gulat na gulat lang naman ako sa aking nakita.. Wala palang kuryente..
pero kaya malamig is dahil bukas ang bintana ko..

At ang pinakanakakagulat??

Basang basa ako! Sa ulan! Ang amp eh..


Knock! Knock!


Which was followed with…

Kathryn? Ok ka lang jan? yeah.. si Ate Mau..
Po? Ok lang po.. just in time ng pagkabukas niya ng pinto ko..
Oh! Ba’t basing basa ka? Gulat na gulat niyang sabi hawak ang isang candle..
Eh nabukas yung binatana ko eh..

Natawa naman siya sa itchura ko.. amp eh noh? Haha..
Pinagbihis muna niya ko tapos lumabas na ng kwarto at nagpunta sa sala.. after ko namang magbihis eh
sumunod ako sakaniya.. 5am palang.. yeah, sobrang aga pa.. pero since nagising na ko, I’m sure
mahihirapan na kong matulog niyan..

Tabi tabi kaming naupo sa sala.. Si kuya inaayos yung lumang radio namin.. actually bago pa yun, pero
mukhang luma.. haha..

It’s a reiny day for all those taga-Ilog out there.. It looks like raining cats and dogs today..
ayan.. kalahi pa pala ni Kim yung jock sa radio.. haha..

PAGASA reported earlier that there is a typhoon passing through south Luzon. Kung kaya’t
binigyan ng signal number 3 ang LAGUNA, CAVITE at BATANGAS habang signal number 2 sa…
ayun.. di nakaya ang english.. nagtagalog na.. haha..

Ang bagyong ito po ay pinangalanang BAGYONG JOSH. Ang Bagyong Nambababae ayon sa
PAGASA. Ayos ah.. nambababae na pala ang mga bagyo ngayon.. haha..

Amp.. signal number three dito pala.. amp.. eh panu yan.. ibig sabihin mukhang hindi kami matutuloy sa
gala namin today.. rawr! Curse you bagyong josh!

Right away eh tinext ko na yung mga friends ko.. para pag nagising sila.. alam na nila ang news..
Pero mukha namang mahuhulaan narin nila agad na hindi na kami tuloy kahit hindi ko pa itext eh..
nagwawala kaya ang langit.. haha..

At since 5am palang.. hindi ko na rin pinigilan ang sarili ko ng makaramdam ako ng antok.. kahit nasa
sofa lang ako.. kung kaya’t ayun.. black out..

Nagising na lang ako ulit ng bandang 11am na.. and still.. parang walang pinagbago ang sky mula nung
nagising ako kaninang 5am.. parang hindi nga 11am sa kapal ng clouds eh.. tapos ayun.. I found out na
flooded na pala ako.. flooded ang cellphone ko, hindi ni bagyong Josh kundi ng text ng aking mga
kaibigan.. haha..

Ayun.. isa isa ko pang nireplyan.. siya nga pa pala.. wala parin kuryente hanggang ngayon..
Tapos 3 bars na lang ako.. I need to conserve battery!

Hindi na nagreply yung mga kaibigan ko.. mukhang conserve battery din sila.. haha..
Pero wala pang 1 minute eh nagreply na itong si Jiro..

>ok lang.. nxt tym n lng ntn i2loy.

Reply ko naman..

>yea. Yea. Tama. May nxt tym pa nmn. Hehe..

oh shoot! Bigla kong naalala.. yung diary namin nila Khay, Diane at Kim.. Meron kasi kaming diary,
friendship diary namin.. aside sa personal diary kong bigay ni lolo dear.. Di ko kasi maalala kung san ko
nilagay yun eh.. amp.. hinanap ko na lang.. sa kwarto ko.. baka kasi dun ko iniwan..

hanap.. hanap..

eh wala.. amp.. san ko nga ba nilagay yun.. patay ako pag nalaman nilang nawala ko yun eh..

tinignan ko muna yung cellphone ko bago nagpatuloy sa paghahanap.. and hell, 3 messages received
agad.. lahat kay Jiro..

>at ung nxt tym na un. Treat ko..

>ei.. di na repz?

>wui.

Di rin siya makulit eh noh? Haha.. oh well.. maubusan ako ng battery nito eh..

>xori po. May hinanap lng kc..

at aba.. hindi pa ko nalilingat sa cellphone ko may reply agad.. bilis eh.. haha..
wala siguro magawa ‘to..

>ah.. ok lng.. nu hinanap mo?

>ung friendship diary namin.. dq mhnp.. naiwan q cgro sa skul.

Tama! Naiwan ko nga sa school! Naalala ko kasi nakapatong yun sa gen math book ko sa shelf..
Eh di ko na pala nabalikan yung gen math ko.. amp..

>imprtnt ba un? Reply ulit niya..
>malamang.. papatayin aq nla diane pag nwla un..

amp.. talaga.. burara kasi ako.. wahahaha.. 2 bars na lang yung cellphone ko.. pagreply ni jiro sasabihin
ko wag na muna siya magtext kasi mauubusan na ko ng bat.. ayos lang yun.. haha..

NGUNIT!

Nagdaan ang 30 minutes.. 1 hour.. 3 hours.. wala paring reply si pareng Jiro.. haha..
I didn’t even realize na inantay ko pa siyang magreply matapos ang tatlong oras.. wahahaha..

Oh well.. kung tutuusin nakakatakot yung weather.. ang lakas talaga ng ulan..
Walang light na maaninag sa labas.. pure darkness kahit tanghaling tapat..
Tapos maririnig mo yung hangin na umuugong.. katakot talaga.. haha.. parang may ipo-ipong di
maintindihan.. hehe..

Kung kaya’t lahat kami sa bahay ay nagulantang nang..

Tug! tug!

Ang sabi ng pinto.. hehe.. actually parang may humahampas sa pinto namin.. parang yung sa mga
zombie! Haha..

Ate Mau, anu yun?
Teka titignan ko..

Pumunta si Ate Mau sa pinto para tignan yung kumakalabog.. nagpapaulit-ulit kasi..
Pero ang kinagulat ko eh nang malaman naming kung anu yung kumakalabog sa pinto..



Jiro?!!!




~~~o0o~~~

Chapter 17

~~~~o0o~~~~


this guy is officially a weirdo.

Well, tama mo kayong readers.. I mean, tama ang mga hula niyo..
Sinuyod lang naman po ng taong nakahiga sa kama ko ngayon ang bagyo para lang kunin ang friendship
diary namin..

Which proves me right too.. sino ba namang matinong tao ang susugod sa bagyo ng ganun ganun na lang
diba? Unless.. he’s a weirdo.. so he’s a weirdo nga.. haha..

Pero aaminin ko.. nakakaflatter yung ginawa niya ah..
I think, kahit sino naman eh..

But still naiinis ako sa kaniya..

Kung hindi ba naman Katanga-tangahan at naglakad papuntang school para lang kunin yung diary eh..
Tapos naglakad pa ulit papunta dito samin..

Eh malamang talaga mawawalan siya ng malay after ng pakikipagsapalaran niya sa ulan..
And the worst part is I’m feeling guilty about it..

Nakahiga siya sa bed ko ngayon, walang malay dahil sakin..
And here I am now sitting beside him plainly talking to myself.

Naiinis rin ako sa sarili ko.. kasi naman.. Diary namin yun.. And it is my responsibility..
Definitely not Jiro’s but he’s the one sick right now just for the sake of the Diary..
Pero ako? Ni isang patak man lang ng ulan hindi ako natuluan eh..

Talk about fair.

Pero honestly, hindi ko maintindihan itong si Jiro..
Paiba-iba kasi yung ugali niya eh.. Hindi ko matantsa.. Hindi kaya may multiple personality disorder ‘to?
Haha.. oh well..

Most of the time crabby siya.. alam niyo yun.. masyadong mabilis mainis..
Lalo na sa school.. Daig pa niya ko pag may dalaw.. wahahahaha..
Minsan naman ang mysterious niya.. sa sobrang pagkamysterious mukha siyang baliw.. haha..

Yung pagiging makulit naman niya, hindi ko alam kung san ko irarank..
Minsan kasi nakakatuwa yung pagiging makulit niya.. It makes us enjoy his company more..
Pero ayoko rin.. kasi nakakainis.. ako na lang lagi niyang kinukulit.. hehe.. No one wants to be annoyed,
eh?

Pero napansin ko.. He’s got this quality na hindi ko alam kung panu idescribe..
He has this special concern for the XX chromosomes.. but I can’t completely say that he’s a gentleman..
Like I said, pamwisit parin minsan..

He loves his sister so much.. Never pa niya nakwento yung mom niya pero I’m sure, mahal na mahal rin
niya yun.. Hindi lang siguro as expressive like kay Ate Janna.. at hindi lang yun, kahit sa sinong babae..
specially yung mga classmates namin, and even I perhaps, eh hindi nakaligtas sa pagiging sweet and
concern niya para sa mga babae..

Naalala ko tuloy yung sabi ni Crisostomo Ibarra sa Noli Me Tangere namin.. ang mga babae daw ang hiyas
ng bayan.. o diba.. malay natin yun ang motto niya.. haha..


Isa pang quality niya which I really looked up to is he’s ability to handle things his way..
Kung baga, alam na alam niya kung panu dalhin yung situation..
He knows what to do on everything that is going to happen..
Para bang prepared siya sa lahat.. yung ganun..


Pero infairness ah.. kahit feeling ko marami na akong alam sa kaniya eh hindi ko parin pala siya ganun
kakilala.. kasi nga feeling ko lang.. haha.. pero kasi diba.. kilala ko si ate Janna pero aside from that wala
na kong alam sa family niya.. katabi ko siya sa classroom and I get to be with him most of the time pero
ni hindi ko alam yung favorite color man lang niya.. I barely know him..



Pero teka nga..



Why would I need to know him anyway? At bakit ko ba siya iniisip na parang sinusuri pa.. haha.. funny
me..


Antok lang siguro ‘to.. dala ng cold weather..


I rest my head sa bed.. exactly sa tabi ng kamay ni pareng Jiro..
Pinikit ko rin yung mata ko.. At first, I didn’t plan to fall asleep..
But I did anyway..


At sa pagtulog kong yun..
My thoughts drove me into a dream..

Naglalakad ako.. puti lang ang lahat.. hindi ko alam kung dire-diretso lang ba ang paglakad ko or I was
just going in circles.. basta lakad lang ako ng lakad kahit hindi ko alam kung san ang pupuntahan ko..

Then at one part, I suddenly heard voices.. Voices which are really familiar..
Sinundan ko yung mga boses na yun until I can here them very clearly..
Natakot ako sa mga narinig ko.. The voices Iam hearing don’t look like happy..
Parang they were in agony or something..

Biglang bumilis ang pagtibok ng puso ko..
Pero sinundan ko parin yung mga boses hanggang sa dinala ako ng mga ito sa isang kwarto..

There are still signs ng whiteness kung saan ako nang galing..
Puti parin yung background pero this time, may mga machine sa isang sulok..
There is also a bed which made me conclude na nasa hospital ako..

Pero hindi ako masyadong sigurado kung sino yung nasa hospital bed..
Because people are surrounding, crowding the bed..
Tipong may namatay right at that moment..

Nagulat lang ako ng marealize ko kung sino yung mga taong yun..
Dahil hindi lang pala basta bastang mga “tao” yung nakapalibot dun..
Yung mga taong yun are the people whom I love.. The people close to me..

Andun ang bestfriend kong si Diane, si Khay at ang boyfriend niyang si tukmol..
Andun din yung ilan sa mga classmates ko at teachers din..
Pati si Ate Janna present.. She’s with a couple of person na unfamiliar sakin..

But most importantly, andun ang family ko..
And it hurts to see them like that.. Hindi ko alam kung anong meron pero seeing my family in pain makes
me feel pain too..

At isa pa.. nacurious ako..

Nacurious ako kung anu bang meron.. Kung sino yung nakahiga sa kama na yun na nagkocause ng lahat
ng agony inside this room..

Nilapitan ko si Diane, na umiiyak.. I’ve never seen her cry like that…

Di, are you ok? Anu bang meron?

Bakit? Bakit mo kami iniwan?! Nagsalita nga siya.. pero ang layo naman ng sinabi niya sa tanong ko..

Bespren, hinahon lang.. anu ba kasing meron? Inulit kong tanong sa kaniya..

Pero I was really shocked when Diane ignored me.. as if I wasn’t standing beside her.. Hinayaan ko na
lang.. masyado lang siguro siyang malungkot sa nangyayari.. So I went to ask Khay na katabi ni Diane..
But like her, she also ignored me..

Nagsisimula na kong magtaka sa mga nangyayari..
Why no one’s noticing me as if wala ako dito sa room na ‘to..

And so.. the curiousity began to accumulate over me..
The exact reason why I stepped into a decision..

The decision to take a peek at the person lying on that bed by myself..

I soon started to walk towards the hospital bed..
Each step my heart beats louder than usual..

One step. One loud heartbeat.

Until I was at the edge of the bed ready to look at the person..
And then..



Kathryn. Kathryn! Yes folks.. ako po ay nagising.. Nagising dahil sa boses nitong taong katabi ko na
kanina lang eh mahimbing ang tulog..

Napatayo ako agad as response sa bigla niyang pagtawag sa pangalan ko..

Nagtitigan kami for a moment before I realize na si Jiro.
Si Jiro. Si Jiro. Si Jiro.

Gising ka na!

Dala na rin siguro ng masyadong excitement marahil eh napayakap lang naman ako kay Jiro nang hindi
nag-iisip.. And it took me a moment to realize that before I let go of him..

Sorry. He just gave me a smile.. So I smiled back.. which was followed by silence.. kaya nagulat ako nung
bigla na lang siya nagsalita to break that silence..

Aba.. dapat lang.. eh kung tutuusin kasalanan mo kung ba’t ako ngayon nandito eh.. napataas naman
yung kilay ko sa mga sinabi niya.. Kunyare hindi ko siya naiintindihan.. pero kunyare lang naman.. haha..
Napabuntong hininga naman siya..

Hay.. kung hindi mo kasi iniwan yung diary niyo edi sana hindi na ko bumalik ng school at ideliver yun
sayo.. Hindi ako magkakasakit.. *cough * cough *

Eh bakit.. sinabi ko ba kasing kunin mo yung diary?

Ah basta.. kasalanan mo parin..

Edi kasalanan na.. as if may magagawa ako..

Actually meron.. then his lips formed an evil grin.. amp.. parang di ko gusto ang mga susunod na
mangyayari ah.. parang may nababaybs akong iniisip ng lokong ‘to ah..


One hour later…


Ahh! Dali naman.. bagal eh.. isaksak ko kaya ‘tong kutsara sa lalamunan niya? Magustuhan pa kaya niya
yung lasa ng ginataang halo-halo?

Ang amp kasi.. nagpapasubo pa.. may kamay naman..
Eh oo nga naman kasi.. part daw ‘to ng pagbabayad ko sa kasalanan kong purely na siya lang ang may
gawa.. hay.. galing..

Yum! Isa pa.. Ahhh! Please pray for me.. na sana hindi ko mapatay ‘tong taong ‘to gamit ang kutsarang
ito..



Two hours later….


Palitan mo.. ang pangit naman niyan eh..
For pete’s sake! Pang anim na movie na yan ah.. papalitan mo na naman hindi pa nga tapos?
Aba.. aba.. nagerereklamo ka?

Pssh..

Hindi po.. sabi ko nga, papalitan na eh..


Maraming salamat sa inyong pagdadasal na hindi ako makapatay ng tao gamit ang kutsara..
Ngayon, ako po ay humihingi ng tulong na inyong ipagdasal naman na hindi ako makapatay ng tao gamit
ang TV, DVD player at DVD..


Three hours later…

Ok.. let’s review our deal.. may pareview review pa ng deal na nalalaman eh.. lugi naman ako..
Simple lang naman.. isusupply mo lang lahat ng necessities ko..

Pag sinabi kong nagugutom ako, feed me.. parang si gaspar.. yung aso namin.. haha..

Yeah yeah.. your wish is my command.. I said sarcastically..

Pag sinabi kong gusto kong manood, you’ll let me watch.. yeah yeah.. nagawa ko na parehas yan..

Opo master..

At pag sinabi kong gusto kitang maging girlfriend, you’ll be my girlfriend..

Oo na— HUWAAAT??!!! Nanlaki lang naman ang aking mga mata sa mga salitang pumasok sa magkabila
kong tenga..

Matapos nun eh biglang tumawa ng pagkalakas lakas ang loko.. yung tipong wala ng bukas para tumawa..
well, he should… mamaya lang burado na siya sa mundo..


Wahahahaha.. joke lang! As if naman gusto kita maging girlfriend… wahahahaha.. you should have seen
yourself.. very funny.. wahahahahaha..


That does it. Ayoko na.. nagwalk out na ako..

Nabubwisit na talaga ko eh.. baka lang talaga matuluyan ko na ‘to..
Napatigil naman ang loko sa pagtawa nung nakita niya akong nagwalk out.. hehe.. drama eh noh..
Sinundan lang naman niya ko habang sinasambit ang aking byutipul neym..
Yung nga lang hindi byutipul ang pagkasabi kasi siya yung nagsasabi.. amp..

Kathryn! Wait lang! ‘to naman di mabiro.. sabi niya while catching up with me..

At nung nafeel kong malapit na siya.. nagstop ako sa edge ng stairs.. and when I turned around for him…


Bog!


we fell off the stairs. And I’ll leave you with the imagining after namin mahulog..


~~~~~o0o~~~~~


cccc D
cc D u

cc

c
c

u




~~~o0o~~~

Chapter 18

~~~~o0o~~~~


kanina pa tumigil ang ulan..

lumabas na si haring araw at maaliwalas na ulit ang paligid..
wala nang sign ng bagyong nambababae..
Para ngang walang nangyari eh.. everything is back to normal..

Umalis si Kuya. Dapat talaga ihahatid na namin si Jiro sa kanila since isang araw at isang gabi na siyang
andito samin and hindi man lang namin nainform si Ate Janna dahil putol nga rin ang telephone lines and
we were out of cellphone load and batteries. So napakaimportant na mahatid na namin agad si Jiro dahil
baka nag-aalala na si Ate Janna.

Pero sabi ni Kuya sandali lang daw muna. May kailangan lang daw siyang puntahan somewhere.
Hindi naman niya sinabi kung saan so kami naman antay na lang.
Ang tahi-tahimik nga dito sa bahay eh.. until…

Aray! Anu ba?! Nanadya ka ata eh, bastos mo ah!
Bastos ka jan. eh haharang harang ka kasi sa gate eh!

Narinig naming may nag-aaway sa labas. Agad naman kaming lumabas para tignan.
And well, we were just surprise to see Ate Janna and Kuya Lem.


Si ate Janna sinasabunutan at pinapalo ng bag niya si Kuya Lem habang si Kuya naman.
Hehe.. eh hindi makaganti dahil babae.. haha..

Ang cute lang nilang tignan. Parang mga damulag na ang-aaway.. hehe..


Ate Janna? I called out.

Oh! Hey there Kathryn! Si Jiro? Sabi niya sakin nang nakangiti but still hindi parin tinitigilan yung buhok ni
Kuya at ang pagpalo palo niya gamit ang bag niya.. haha..

Aray! Aray! Anu ba?! Tumigil ka na nga! Ansakit eh!
Aba! Ba’t ko bibitawan? Nagsorry ka na ba?!

I laughed. Well, kailangan kong tumawa. Nakakatawa lang talaga yung scene ni Kuya at Ate Janna.
Feeling ko nanonood ako ng koreanovela eh.. hehe.. Ang cute nila.. hmm.. pwede.. may future ang
dalawang ‘to.. haha..

Oi ate! Tama na yan! Nakakahiya ka! Biglang sabi naman ni Jiro nung makita niya ang gingawa ng ate
niya sa Kuya ko.. At ayun.. pinigilan naman niya agad..

Ngayon tuloy tatlo na sila dun.. at dalawa na sina Kuya at Jiro na sinasabunutan ni Ate Janna.. haha..
Infairness ah.. parang bigla kong naging idol itong si ate Janna.. Girl power ang drama eh..
So amazing.. haha..

Alam kong no use pag piniglan ko si Ate at baka mapasama pa ko sakanila so hinayaan ko na lang..
hehe..

Uhm.. Ate Janna, baka gusto mong pumasok sa loob?
Oh sure! I’d love to!
Ouch! Aray!

Tingin ko dapat akong magpaturo ng techniques kay ate Janna mamaya. It would definitely be helpful.


Pagpasok nila sa loob ng bahay, hindi pa kagad binitiwan ni Ate Janna sina Jiro at Kuya..
Pero after a while, nung mapagod siguro eh binitawan na din niya..
Exactly nung nag-offer ako ng drinks.. hehe…

Feeling ko nawalan ako ng buhok. Sabi ni Kuya habang hinahawakan yung ulo niya kung san siya
sinabunutan ni Ate Janna.. haha..

Imagine me living with her. Biglang sabi naman nitong si Jiro na kapareha lang ng ginagawa ni Kuya
Lem.. Si kuya naman napatingin sa kay Jiro at umiling-iling habang pinapat yung kaniyang shoulders..
haha.. pag-umpugin ko ‘tong dalawang ‘to eh.. bagay magkasama.. haha..

Anu bang nangyari? Tanong ko sakanila as I sat down the sofa..

Well, you see.. I was walking going to your house.. Sira ang car, wala ang driver.. but before I got there,
MAY ISA JAN pakunyare hindi ako nakita, binunggo ba naman ako.. Imagine, ako? Binunggo? Compare
mo naman structure ng katawan niya sa katawan ko.. diba?

Then she rolled her eyes at nagbelat kay Kuya.. haha..
Ang kyut talaga nila.. parang mga bata eh.. hehe..

Hoy, hoy, hoy! Anong binunggo ka jan? iniiba mo kwento eh!
Shut up! Hindi pa ko tapos magkwento noh.. at ayun, inirapan ulit niya si Kuya.. hehe.. at si Kuya naman,
walang magawa.. haha.. I like it when boys are so helpless..

And so, Kathryn, siyempre nabanas na ko diba.. BUNGGUIN ba naman ako eh.. kaya I rushed sa bahay
niyo na lang only to find out that he was going the same way I do. Amp. Nababanas na talaga ko eh, kaya
binilisan ko pa ang lakad ko but we ended up…racing our feet to your house. Tapos eto, pati yung gate
ibinunggo sakin.. nananadya talaga eh.. Why is he here anyway? Kilala mo ba yan? Mamaya serial killer
pala yan eh, di naman nakapagtataka pag ganun.. mukhang serial killer eh..


Aba! Serial killer ka jan! Mas maicocompare mo pa ko kay Chris Tiu noh! Sa gwapo kong ‘to?! Puhlease!
Hindi naman pinansin ni Ate Janna yung sinabi ni Kuya.. well, actually pinansin.. pero the insulting way..
haha.. she acted as if nasusuka siya sa sinabi ni Kuya.. haha.. the normal reaction.. haha..

Actually.. Kuya ko siya Ate Janna.. Si Kuya Lem.. Nakangiti ako habang sinasabi ko yan.. hehe.. mahirap
na.. baka pagbuntungan ako ng galit nitong si Ate Janna.. mukha pa namang masama siya magalit..
hehe..

Oh. Talaga? Your serious? Halatang nagulat siya sa revelation na sinabi ko..
Well, duh?! Obvious naman.. gwapo.. maganda.. sabi ni kuya referring to him then to me.. haha..

Nagtaka ka pa.. maganda lahi namin eh.. dapat pala laging inaaway si Kuya para nasasabihan ako ng
maganda.. haha.. Techniques. Ate Janna. Later.

No, honestly.. You don’t look anything related.. And your right, maganda si Kathryn pero kasi ikaw parang
nanggaling sa lahi ng mga gorilla na may hybrid ng dinosaur eh. So.. hindi talaga kapanipaniwala eh.. It
must have been hard on you, Kathryn. There. I had to laugh at that. Haha.. At hindi lang ako ang
tumawa, pati si Jiro, Ate mau, at Kim.. si kuya ko naman lalong humaba ang nguso.. haha.. Ang saya eh..
barahan.. but the total tally of points as of now? 7-1, in favor of Ate Janna. Haha..

Ate, tama ka na nga.. Nakakahiya ka na oh.. wala ka sa bahay!
Eh bakit ba? This is a democratic country! May karapatan akong magsalita! This is final. Idol ko na talaga
si Ate.. hehe..

Eh mali naman sinasabi mo eh.. Maling mali! Nanlilisik ang mga mata ni Ate Janna ng tinignan niya si
Kuya.. hehe.. muntik pa nga mahulog sa inuupuan niya si Kuya eh.. hehe..

O sige nga.. sabihin mo ang alam mong totoo which is obviously a pure lie, but hey may karapatan ka rin
magsalita. Sabi naman ni Ate Janna in a sarcastic DARK way.. haha.. I had to laugh at this one too!
Haha..

Well.. Una sa lahat hindi kita BINUNGGO! NABUNGGO kita! That’s totally different! Ah.. yun naman pala
eh.. haha..

At hindi ko kasalanan yung gate.. Malay ko bang papasok din siya.. bahay ko ‘to and I don’t know her..
same reason sa racing na naganap, malay ko bang iisa lang destination namin.. see my point? Napatango
tango ako sa explanation ni Kuya.. May sense naman.. Pero mas cool yung kay Ate Janna.. hehe..

Ok, let’s say that’s the case.. nagyabang naman itong Kuya ko nang sabihin yan ni ate Janna.. haha.. pero
inirapan lang siya ni Ate.. hehe..

But the point is, what he did is still rude for a girl! I mean, see? Whether sinasadya niya o hindi yung
pagbunggo na yun, tinulungan ba niya kong tumayo? NO! Tama bang pagsarhan ako ng gate without
even asking kung may kailangan ako? NO! so you see? Total tally: 9-2, still in favor of ate janna. Haha..

Magkakagulo na dapat dahil kumulo na ang dugo ni Kuya at hindi na niya kayang karirin ang chivalry at
papatulan na dapat si Ate Janna.. Pero siyempre diba, amazona nga si Ate eh.. Hindi papatalo.. Yun nga
lang, bago magsimula ang world war III may nagsalita at nagsuggest ng better way to settle things out..


Alam niyo, kesa nagtatalo at nagdedebate kayo tungkol jan ba’t di kayo maglaban through a game? Oo
nga naman.. talino ng Tita ko eh.. Manang mana talaga sa Daddy ko na pinagmanahan ko rin..
wahahaha..

Game? What kind of game? Sabay pa.. ayaw talaga patalo nitong dalawa oh.. pag-umpugin ko ‘to eh..
hehe..

Oh I don’t know.. Maybe sa arcades.. Quantum? Timezone? Power Station? Ehem.. Ad Fee! Bumaba na
ang presyo ng gas pero hindi parin tumataas ang height ko kaya kailangan maningil ng Ad Fee.. hehe..

Okaya pwede rin, madamihan kayo ng malilibre sa mall.. siyempre kailangan niyo ng judge diba? Mga
idea nitong si Ate Mau eh.. feeling ko tuloy set up ang ginagawa niya.. pero baka nga feeling ko lang din..
wahahaha..

Then.. who would be the judge?! At talagang interesado naman sila noh? Can you do it?
No, no, no! marami akong gagawin noh.. Ayan oh.. Mga kapatid niyo, si Kathryn at Jiro.. sabi ni Ate sabay
talikod at punta sa kitchen. Feeling ko talaga set up ‘to eh.. amp..

I think they considered things out first.. halatang nag-isip pa kasi.. haha.. pero in the end pareho lang din
naman ang sabi nila..


Game! And I’ll make sure na mananalo ako!


grabe. Yan ang masasabi ko ngayon.
Ewan ko kung magandang idea ba yung sinuggest ni Ate Mau o pahirap pa sa part namin ni Jiro eh..
Pero ang sigurado ko lang is that wala pa kaming 10 minutes dito sa mall, bored na ko’t gusto ko ng
umuwi!

I looked at Jiro na nasa tabi ko lang naman..
And I can say the same for him also..

Yawn! Adik naman kasi ‘tong mga Ate at Kuya namin eh..
Ayaw patalo, ayaw paawat.. Magkaugali.. bagay na bagay..
Pakasal ko ‘tong dalawang ‘to eh.. wahahahaha.. Nu kayang mangyayari pag sila nagkatuluyan eh noh?
Haha.. araw-araw rumble sa bahay.. wahahaha.. kawawa naman siguro ang mga magiging pamangkin
ko.. amp.. haha..

Eh teka nga.. kung anu-anu nang iniimagine ko eh.. haha..
Back to the story…

Andito kami ngayon sa SM.. hehe.. kahit medyo malayo eh sinuyod nila ang SM para lang sa kanilang little
game.. hay.. susme.. parang mga bata talaga ‘to eh.. hehe..

At andito kami ngayon sa Timezone.. obviously, naglalaro sila..
At talagang focused sila ah.. ayaw patalo eh..
They are actually on their fourth game, at lahat yun tabla..

Tabla lang din sila matapos nila kaming pakainin ni Jiro ng kung anu-anong madaanan along the way..
Ang sakit na nga ng tiyan ko eh.. nagrumble na yung mga kinain kong apple tapos chocolate ice cream
tapos milk shake.. mighad! Hehe..

Anu ba yan?! Tie na naman?!
Ikaw kasi, aminin mo na lang kasing talo ka naman talaga pala matigil na ang lahat ng ito..

Oh.. Tapos na pala yung recent game na nilalaro nila..
And again.. It’s a tie..

Tinignan ni Ate Janna si Kuya ng kaniyang dark and terrifying look..
Siyempre natakot naman si Kuya ko.. haha.. sabay sabing,

NEVER!
Ok ok fine.. edi game na lang ulit..

At lumipat na naman kami ng station na pwede nilang laruan..
Honestly, I think this is a waste of time.. and money..
Well, at least para samin ni Jiro.. hahahay…

Psst.. nagulat ako nung bigla akong binulungan ni Jiro pare..
Bakit?
Hindi ka ba nabobore? I mean, this is pathetic. I couldn’t agree more..
I know.. As if may magagwa tayo.. I hope nga meron eh.. amp..
Actually meron.. napatingin ako sa kaniya biglaan niyan.. haha.. I think may plano siya.. at whatever it is,
sasali ako.. kesa naman mastuck ako dito diba?

Jiro leaned closer to me para bulungan ako at hindi mapansin nila Kuya..
Tingin ko naman kahit isigaw niya hindi parin nila kami mapapansin eh..
Masyadong busy sa laro nila.. haha..

Ganito.. sabihin mo sakanila magpupunta ka lang sa CR..
Tapos?
Antayin mo ko sa exit malapit sa national bookstore. Takas tayo. We can go somewhere else than here..

Ok. Walang exact plan. Pero its getting there.. haha..
Basta, susunod na lang ako at talagang ayaw ko na dito..
Isinusumpa ko na si Henry Sy sa pagtayo ng SM dahil sa pangyayaring ito.. wahahaha..

Kuya! Pasigaw kong tawag kay Kuya Lem habang seryosong seryoso si Kuya dun sa racing ek ek ng cars..
hays.. malay ko ba tawag dun.. hehe..
Madaya! Nambubunggo ka eh!
Aba! Eh bakit ikaw? Hindi ka ba nambubunggo ha?!

Ang galing! Napansin nila ako agad! Amazing!—NOT! Hay naku.. pahirapan talaga eh..

KUYA! MAGPUPUNTA LANG AKO SA CR!
Wala.. wala.. talo ka na.. talo ka na..
In your face, man!

Ay naku.. bahala kayo.. basta ako ah.. nagpaalam ako..
Walang sisihan sa huli.. wahahaha..

I winked at Jiro bago ko tuluyang pumunta sa CR..
Which is actually not true.. hehe.. dahil ang totoo eh sa exit nga ang punta ko.. wahahaha..
Parang bigla tuloy akong nathrill.. haha..

Pagkarating ko doon eh hinintay ko nga si Jiro.. Sabi niya eh..
Siguro may 20 minutes din akong nag-antay doon bago dumating si Jiro pare..
Well, mahirap naman kasing magpaalam kela Kuya eh..
Hindi nakikinig.. hehe.. pero dahil sa magandang technique ang magpaalam sakanila para makaalis na
dito.. hehe.. eh understandable na rin..

Pero nang makalapit na siya sakin eh nalaman ko na hindi naman pala yun yung dahilan kung ba’t siya
natagalan..

Anu yan? I am referring to the plastic he’s holding..
Konting pagkain at inumin.. dire-diretso rin siya maglakad niyan palabas ng mall pero nagstay lang ako sa
kinatatayuan ko kaya nagstop rin siya at tinignan ako patalikod..

Ayaw mong kumain sa pupuntahan natin? Lumapit na rin ako sa kaniya na palabas ng mall..
Where are we going anyway?
Basta.. sabi lang niya tapos hinila na yung kamay ko papuntang sakayan..

Sumakay kami ng taxi.. tapos alam niyo andaya..
Ayaw talaga sakin sabihin kung san kami pupunta.. binulong lang sa driver yung destination namin tapos
hindi na nagsalita.. ang unfair eh.. naiintriga na ko.. amp.. haha..

Nang magstop yung taxi akala ko andun na kami sa pupuntahan ko..
Kaya lang sumakay pa ulit kami ng bus papuntang Batangas..

Huwaat?! Dadalhin mo kong Batangas?! Ok ka lang?!
Shh!

Eh sorry naman.. Nagulat lang kasi ako.. Batangas?! I mean, hindi naman siya kalayuan dito sa Laguna
pero hello? Batangas?! Eh hanggang Alabang nga lang napupuntahan ko eh.. tapos dadalhin niya kong
Batangas.. Tsaka anu naman gagawin namin dun? Pero anu pa man yun eh hindi na ko umangal at naupo
na lang ako sa tabi niya sa bus na yun.. May dalawang oras at kalahati rin yung binyahe namin papuntang
batangas.. At by the time na nakarating na kami sa batangas eh hapon.. panigurado nito late na rin kami
makakauwi..

Akala ko na naman eh sa batangas na ang punta namin pero hindi pa pala.. waah..
Sumakay na naman kami ng jeep hanggang sa makarating na kami sa totoong destination namin..
Walang iba kundi sa…

Beach?
Duh?

Amp. Ang ganda ng beach eh.. andito kami sa part ng beach na walang tao.. Yung kabilang part kasi is for
public use.. Dito, kami lang talaga ang tao.. wala nang iba.. Hindi ko nga alam kung panu kami nakapunta
dito eh.. At kung pwede ba talaga kami dito..

I was looking at the sky, malapit nang lumubog yung araw..
It’s twilight! Weeh! Haha..

Tinotopak ng addiction sa twilight..

Thank you kichekicheku.. haha.. pagtingin ko naman kay Jiro eh may nilalatag siyang blanket sa sand..
Nang matapos na niyang ilatag eh umupo siya dun..
Ako naman, tinignan lang siya..

[url=http://videokeman.com/secondhand_serenade/vulnerable-secondhand_serenade/][b]Background
Music[/b][/url]


Wala ka bang balak umupo man lang? Sabi niya habang ina-unpack yung mga pagkain na binili niya.. pati
yung dalawang malalaking bote ng C2..
Eto na nga po eh.. Uupo na oh.. tapos umupo na ko sa tabi niya.. Inabot niya sakin yung isang pack ng
piatos. Hindi naman pala basta bastang pagkain yung binili niya.. Junk foods lang lahat.. haha.. but I took
it anyway..

Bigla siyang humiga pero di ko na pinansin.. nafix na kasi yung mga mata ko sa sky..
Sun set na talaga.. at ang ganda ganda.. Kapag nagpupunta kami ng beach ito lang talaga yung
inaabangan ko.. I think it’s the whole point of going to the beach, to see the sun fall..

Sakto lang pala tayo eh.. Akala ko hindi tayo aabot.. he said while a smile is painted on his lips..
Mas ok naman ‘to kesa maupo at sumama kela Ate Janna diba? Lalong nagwiden yung smile niya.. pati
tuloy ako napasmile.. hehe.. oo nga naman.. di hamak na mas ok ‘to.. pero napaisip din ako, anu na kaya
nangyari dun sa dalawa? Naglalaro parin kaya sila at hindi napansin na wala na kami o nagpapanic na
dahil matagal na kaming wala? Wahahaha.. I can’t imagine the look on their faces.. haha..

Dito ko laging nagpupunta pag tumatakas ako sa bahay.. or pag gusto ko lang ng piece of mind.. Kahit
malayo, ayos lang.. Nakapikit na yung mga mata niya nang sabihin niya yan.. Ako naman, humiga na rin
sa tabi niya.. konting-konti na lang lalabas na yung stars.. unti-unti na ring lumalamig at ang sarap ng
simoy ng hangin.. well, nasa tabi kami ng dagat eh.. Ang galing ng ambiance..

Yung taong special lang para sakin ang dinadala ko dito..
Sinu-sino na ba dinala mo rito?

Ikaw palang.. tapos ngumiti siya.. I can feel blood rushing to my cheeks.. pero teka nga.. ang sabi lang
naman special.. No big deal.. pwede namang ibig sabihin nun eh special friend which could also mean……
he! Enough na nga!

Haha.. ang nakakatawa lang kasi takot ako sa tubig eh.. haha.. Hindi yung tubig na pampaligo ah, yung
tubig na tulad ng dagat okaya ng ocean.. patawa pag natakot siya sa tubig pampaligo.. haha.. ibig sabihin
nun hindi siya naliligo.. wahahahahaha..

Bakit naman? Ang ganda ganda nga eh.. it’s so naturey..
Oo nga maganda, pero kasi sa ilalim niyan total opposite ng nakikita sa ibabaw.. Kung panu nagsasparkle
yung tubig sa ibabaw, ganun din kadilim sa ilalim.. Kung baga parang niloloko ka lang ng itsura na
nakikita mo.. sabagay may point siya.. maapreciate mo pa nga naman ba yung ganda ng dagat kung nasa
ilalim ka na? Wahahahaha..

Eh ikaw ba? Anong kitatakutan mo? Hmm.. wala pang nagtatanong sakin ng tanong na yan.. siya palang..
napaisip tuloy ako.. As of now kasi, iisa lang naman kinatatakutan ko.. Nalungkot tuloy ako bigla..

Ang mamatay.

Napatayo si Jiro sa sinabi ko.. Tinignan niya ko ng matagal na nakataas pa yung isang kilay..

Anu ka ba.. para namang malapit ka ng mamatay, ang bata bata mo pa eh.. Lalo tuloy akong nalungkot..
Sabay ng paglungkot ng langit.. amp.. I don’t like talking about this topic.
Hindi naman malayong mangyari yun sakin eh.. Lalo niya kong tinitigan. Ngayon yung tingin niya, tingin
ng curious..

May sakit ako. Leukemia.
WEH?! Tama hinala ko.. di siya maniniwala.. hehe.. Kahit ako eh..

Ayaw ko nga rin maniwala eh.. Kaya lang eto oh.. Pinakita ko sakaniya yung pasa ko sa may braso..
Isa sa mga signs.. Gulat yung itsura ni Jiro.. gulat na hindi makapaniwala.. hehe.. hindi rin naman kasi
halata eh.. hehe..

I smiled.

Alam mo nung mini SMIT challenge natin sa Gen. Math? Yung sinugod ako sa ospital? Hinimatay ako diba?
Isa rin yun.. ngumiti ako ulit.. ngumiting malungkot.. habang sinasabi ko yang mga bagay na yan kay Jiro
may pain eh.. Pero infairness, hindi ko akalaing kaya ko pala ‘to.. Ang sabihin ang mga bagay na ‘to sa
ibang tao.. I’ve never discussed this topic to anyone.. Simply because I thought I can’t do it.. pero kaya
ko pala..

Nagulat ako nung biglang nagswitch yung mukha ni Jiro.. biglang nagsmile..
Then inakbayan pa niya ko.. sinong hindi magugulat nun diba..

Ok lang yan.. at least you won’t be facing death alone.. tinignan ko siya.. nagtataka.. pero hindi nagbago
yung expression niya, nakangiti parin..

We’ll face it together..

~~~o0o~~~

I honestly had a great time at the beach..
Nagtagal pa kami ni Jiro dun bago tuluyan umalis.. pero sandali lang naman yung pagtatagal namin..
Hehe.. anlabo.. haha..

Siguro umalis kami sa beach ng 6:00.. Kung kaya’t eto, 8:30 na, pauwi palang kami..
At malapit na kami sa bahay nila Jiro.. Since mas mauuna yung bahay nila, dun na muna kami..
Tapos hahatid na lang daw niya ko gamit yung kotse nila..

Nagstop na yung taxi sa harap ng bahay nila Jiro at pababa na kami..
Ngayon ko lang naalala yung cellphone ko kaya chineck ko habang bumababa ng taxi..

And ghad! 25 missed calls! Lahat kay Kuya Lem.. tsk..
I suddenly felt guilty..

Dire-diretso kami sa bahay ni Jiro nang…

Where have you been?! Alam mo ba kung anong oras na?!!





~~~o0o~~~

Chapter 19

~~~~o0o~~~~




Where have you been?! Alam mo ba kung anong oras na?!! I was shocked to see two unfamiliar
faces infront of me na yung isa eh galit na galit habang yung isa naman eh malungkot.

Hindi ko alam na ngayon ang uwi niyo. Pero mas nagulat ako sa way ng pagsagot ni Jiro.. Parang ibang
iba sa kasama ko kanina.. parang nawala na yung gana niya..

So ibig sabihin kung wala kami dito ng Mama mo ganyan ang ginagawa mo?! Paiba iba ang oras ng uwi?!
Ayos lang sana kung ikaw lang, eh nandamay ka pa ng iba! Hala naman.. feeling ko ako yun ah..

Nakita kong biglang lumabas si Kuya Lem at Ate Janna galling sa may kitchen ng bahay nila Jiro..

Uhm.. H-hindi po niya ko dinamay.. s-sumama po ako.. jusko! Bilis ng tibok ng puso ko nang bigla akong
titigan ng Manong na ‘to na galit na galit eh..

Ms. Kathryn, hayaan mo muna kaming mag-usap ng anak ko. Ooh.. anak? Akala ko ba patay na ang tatay
ni Jiro??

o-ok po.. at feeling ko din napapahiya na ko.. hehe..


Blag!

Nagulat kaming lahat ng biglang hinampas ni Jiro yung table sa tabi niya..
Tapos magkasalubong pa yung kilay niya.. Kung nakakatakot itong Manong na ‘to..
Mas nakakatakot yung itsura ni Jiro ngayon.. ibang ibang iba talaga..

For pete’s sake! Alam mo, alam ko, alam nating lahat na hindi mo ko anak! Iisa lang ang tatay ko! Yung
iniwan niyang asawa mo! At wala na siya! Patay na! At wala kang karapatang magalit kung late man
akong umuwi dahil hindi kita kaanu-ano! At mas lalong wala kang karapatan… Tinuro niya yung babaeng
katabi ni Manong na talaga namang kamukha niya.. female version..


Dahil iniwan mo kami noon. Aw. Ang saklap ng mga sinabi ni Jiro pare.. halata sa mga mata nung
babaeng kamukha niya which I conclude na mama niya na talagang saktan siya.. Kahit si Manong na
kamukha ni Ate Janna eh nasaktan din.. Ngayon ko lang nakita si Jiro na magalit ng ganyan.. Yung to the
point na magsisigaw siya.. Feeling ko ngayon lang din siya nakita ng mga tao dito na magalit ng ganyan..
Tahimik kasi lahat eh..

Tara Kathryn. Bigla na lang niyang sinabi kasabay ng bigla niyang paghila sa kamay ko.. Hindi na ko
nakaangal.. kasi hindi na talaga ko nakapagsalita.. ang nagawa ko na lang eh tignan si Kuya.. Nakita ko
namang tumango si Kuya bago kami tuluyang makaalis ni Jiro..

Naglakad lang kami.. Hindi ko alam kung san na naman ako dadalhin ng mokong na ‘to..
Basta lakad lang kami ng lakad.. Neither of us said anything..
But halfway ng paglalakad naming nowhere, I decided to break the silence..

Uhm.. San tayo pupunta? Hindi niya ko tinignan.. ganun parin yung mukha niya.. magkasalubong yung
kilay.. He also didn’t respond for a while.. So nagshut up na lang ako.. baka magalit pa ‘to kawawa naman
ako.. hehe.. pero I doubt.. hehe..

Sa dating bahay ko.. he finally answered.. Naintriga naman ako.. hehe.. meron siyang dating bahay.. Galit
siya sa family niya exept kay Ate Janna.. Mahal niya ang tatay niya pero patay na.. iniwan sila ng mama
niya noon.. Medyo hindi ko mapagkonek yung iba eh.. hayz..


Nanahimik na lang ako.. Hindi na ko nagtanong or nagsalita pa..
I think he prefers silence.. Kaya hindi ko rin napansin kung asan na pala kami..
Which kinda shocked me a little.. Hindi naman kasi ‘to ordinary na pinupuntahan ng tulad ni Jiro..
Or kahit ng tulad ko..

Ito yung lugar na usually setting sa mga palabas sa TV..
Lalo pa kung galing sa mahirap na pamilya yung character..
Well, hindi ko na kailangan pang sabihin kung anu ‘tong lugar na ito..
Freestyle imagining ulit tayo.. hehe.. Basta, this is a place not even close to the scenery of the beach..

Parang lalong gumulo yung hindi ko mapagkonek konek na mga bagay tungkol kay Jiro..

Mag-ingat ka sa paglakad.. Sabi ni Jiro habang inaalalayan niya ko nung naglalakad kami sa part na
medyo lubaklubak.. Tumango na lang ako..

Hindi na masyadong malayo yung nilakad namin nang marating namin yung isang bahay sa dulo nitong
lugar.. Sa bahay na yun, may matandang nakatayo..
Nakatingin kay Jiro na may halong tuwa at pagkabigla..

Jiro! Apo! Sabi nung matandang babae na medyo naluluha na nung tumakbo siya papalapit samin ni Jiro..
Pagtingin ko naman kay Jiro, nakita ko siyang nakangiti.. Ang unang ngiti niya mula nung umalis kami sa
bahay nila..


Lola! Namiss ko kayo! Niyakap ni Jiro yung “lola” pala niya.. pero hindi parin niya binibitawan yung kamay
ko na hawak-hawak niya nung inaalalayan niya ko.. Parang bigla tuloy akong NaOP..
And at the same time, naalala ko yung lolo ko.. Nalungkot tuloy ako.. hehe..

Nang maghiwalay na sila sa pagkakayakap eh tinignan ako ng Lola ni Jiro..
Kinabahan tuloy ako bigla..hehe.. baka kung anu isipin eh..
Kasi tignan niyo naman.. Gabi na.. magkasama kami ni Jiro.. Hawak niya yung kamay ko..
O diba.. lalo na yung mga chuchu jan, marami nang masasagap na tsismis.. hehe..

Chuchu = tsismosa

Siya nga po pala, Lola.. Si kathryn.. Ngumiti ako.. pero susme.. gusto kong batukan ‘tong si jiro eh..
itong mismong scene na ‘to kasi.. napanood ko na ‘to eh.. sa isang pelikula na pinapanood ng katulong
namin dun sa Cinema One..

Ngumiti rin si Lola ni Jiro.. tapos tinignan niya si Jiro..
Yung tingin na may sinasabi pero di ko maintindihan..
Hanggang sa nagsigh na lang si Jiro at sinabing,

Kaklase’t kaibigan ko.. maglola nga ‘to.. sila lang nagkakaintindihan he.. wahahaha..
Ah! O siya, buti naman at nadalaw niyo ko dito Jiro… Kathryn.. halina, pasok sa loob.. Malamig dito..

At ayun nga.. pumasok kami sa loob ng munting bahay ng Lola ni Jiro..
Natuwa nga ako pagpasok eh.. Ang cute kasi kahit maliit lang..
Malinis naman at maayos..

Tapos pinakanatuwa ako dun sa mga pictures na nakadisplay.. hehe..
Puro pictures ni Jiro eh.. Nung bata pa siya..
Nakakatuwa kasi.. wahahahahaha! Uhugin pala siya nung bata pa siya.. wahahaha..

Ito? Picture ni Jiro nung 5years old siya.. sipunin talaga yan nung bata pa eh.. sabi ni Lola nung mapansin
niyang tinitignan ko yung picture.. ang galing kasi eh.. kuhang kuha yung pagtulo ng sipon..
wahahahahaha..

Oi! Wag nga kayo! Napatingin kami bigla ni Lola kay Jiro nung bigla niyang hablutin yung picture frame..
wahahaha.. marunong din palang mahiya ‘to ah.. wahahaha..

Eh bakit ba? Ang cute mo kaya jan.. wahahahaha.. Pang-asar yung tawa ko ah.. wahahaha.. Natawa na
lang din si Lola.. hehe.. tapos bigla siyang inubo kaya napatigil yung pagtawa ko..

Hay naku, Lola.. Hindi na naman kayo uminom ng gamot ano? Maupo na nga lang kayo.. Hindi parin
tumitigil si Lola sa pag-ubo.. Kung ako man si Jiro mag-aalala din ako sa lola ko.. Naalala ko na naman si
Lola.. At yung itsura niya bago siya mamatay.. bagay na ayaw ko nang maalala..

Ito po, Lola o.. suotin niyo po.. inabot ko kay Lola yung jacket kong Tribal [Ad fee! Wahehehe..] habang
ubo parin siya ng ubo..

Wag na. Ikaw naman ang lalamigin, malamig pa man din dito.. hinihimas niya yung likod ni Lola nun,
tinaasan ko naman siya ng kilay.. Sapukin ko ‘to eh.. nung may bagyo nga naka-aircon pa ko eh.. tapos
iniintindi niya kung lalamigin ako? Wahahaha..

Mas kaya ko naman magtiis kesa kay Lola.. then I ignored him at sinuot ko na kay Lola yung jacket kong
Tribal [Ad fee ulit! Wahahaha..] tapos eh naupo ako sa tabi ni Lola..

Maya-maya pa eh natigil na rin sa pag-ubo itong si Lola.. I smiled at her and she smiled at me too..

Pasensiya ka na hija ah.. Ganito lang talaga ko.. ibabalik na sana sakin ni Lola yung jacket niya pero sabi
ko,

Sa inyo na po muna yan.. Hindi naman po ako nilalamig.. hayz.. namiss ko na si Lolo.. hehe..
Maraming salamat, anak.. Baka may gusto ka, kape? Juice? Sabihin mo lang.. tumayo na nun si Lola pero
pinigilan at pinaupo siya ulit ni Jiro..

Maupo na lang kayo jan, Lola.. Ako na.. Anong bang gusto mo, Kathryn? Carbonara. Caesar Salad. Double
Dutch Ice cream…

Kape na lang.. wahehehe.. tapos kami na lang ni Lola ang natira dito sa maliit na sala ng bahay nila..
hehe.. Nagulat ako nung bigla akong tinapik ni Lola..

Umamin ka nga, hija.. boypren mo na ba ang apo ko? Wag kang mahiya, ayos lang sakin.. Kilala ko lang
kasi yang si Jiro, hindi nagsasabi yan.. Hala. Sabi ko na nga ba eh.. matatanda talaga oh.. kung ano ano
naiisip eh..

Naku, hindi po talaga kami mag-anu niyan.. susme! That’s the last thing that’s going to happen..
Magkaibigan lang po talaga kami..

Kung ganun ba’t gabing gabi na magkasama pa kayo? Intrigera din itong si Lola ah.. Pang The Buzz eh..
hehe..

Hindi ko po alam kung pwedeng sabihin eh pero kasi po andun kami ng Kuya ko sa bahay nila Jiro nung
mangyari yun.. Mukha namang nagets ni lola yung ibig kong sabihin.. hehe..
Hindi na talaga nagbago ang batang yan.. Naintriga ako sa sinabi ni Lola.. Pang The Buzz talaga eh..
okaya para mas maganda yung international, pang E! News eh.. wahahaha.. Pero hindi na ko nagtanong
pa.. Family thing nila yan eh.. Wala akong karapatan..

Pero mabait na bata talaga yang apo ko, hija.. Mapagmahal.. ngumiti pang mapanukso itong si Lola..
Manang mana sakaniya yung apo niya eh.. haha..

Marinig lang ako umubo niyan sobra na kung mag-alala.. Mahal na mahal din niya yung tatay niya.. At
nakikita ko.. lumapit si Lola sakin para bumulong tapos sabi niya, nagmamahal na naman siya..

Gulp. Feeling ko may blush on na sumampa sa cheeks ko..
Hehe.. naman.. Ayoko ng mga ganyang lokohan eh.. si Lola masyado mang-intriga eh.. hehe..

Oi.. anong pinag-uusapan niyo jan ah? Biglang sumulpot si Jiro galling sa pinagkunan niya ng dalawang
kapeng hawak niya..

Oh, Kathryn.. at inabot niya sakin yung isa..
Kayo naman po, Lola eh matulog na.. gabi na oh.. Kaya kayo nagkakasakit eh..
Eh teka.. ba’t di mo ko tinimplahan ng kape? Magkakape muna ko bago matulog..
Ay, magtigil nga kayo.. Alam niyong bawal sa inyo yun eh.. Dali na, pasok na dun.. inalalayan naman
niya si Lola na pumasok sa kwarto..

Nakakatuwa nga si Lola, angal pa ng angal pero sumusunod naman kay jiro.. haha..
Patawa ‘tong matandang ‘to eh.. wahahaha..


[url=http://videokeman.com/mandy-moore/only-hope-mandy-moore/][b]Background Music[/b][/url]



After ihatid ni Jiro yung lola niya sa kwarto eh lumabas na rin siya agad at tumabi sakin..

Hay.. sorry Kathryn ah.. Hindi kita maiuuwi ngayong gabi.. Malungkot ulit yung mukha niya..
Ok lang yun.. Im sure maiintindihan nila Kuya.. tapos ngumiti ako.. pero no effect.. di man lang siya
ngumiti..

At sorry din kasi dinamay pa kita dito.. dapat hindi na kita sinama..
Sabi naman sayo ok nga lang yu—
Feeling ko kasi mawawala ka pag iniwan kita dun eh, ayaw naman kitang mawala..natigilan ako sa
sinabi niya at ang nasabi ko na lang eh,

Oh. At nanahimik na kami pareho.. after a while, nagsalita ulit siya..

Hindi ko lang talaga kasundo yung tatay ni Ate Janna, asawa ng nanay ko. Pssh.. magtatanong ba ko? O
hindi? Magtatanong ako. Hindi! Ayos lang yan, magtanong ka na. Wa—

Nung 6 years old kasi ako, iniwan kami ni tatay ng mommy ko.. Hindi daw niya kayang mabuhay ng
buhay namin.. Mahirap lang kasi si tatay at mataas ang pangarap ni mommy.. kaya kahit bata pa ko,
iniwan niya ko, iniwan niya kami.. hindi ko na pala kailangan magtanong eh.. hehe..

Eh.. ba’t ka naman nakatira sa bahay ng mommy mo ngayon? Tinignan niya ko, malungkot pero ngumiti..

Nung mamatay si tatay, pilit niya kong kinuha kay Lola.. Mas may karapatan nga naman siya at mas kaya
niya kong buhayin kesa kay Lola kaya wala nang nagawa si Lola.. Pero kung ako lang masusunod, hindi
ako titira dun.. ngumiti ulit siya pero parang nasesense ko na naiiyak siya.. hmm..

Pinalabas ng Dad ni Ate Janna na anak nila ako ni mommy.. ayaw nilang aminin na may anak si mommy
sa mahirap na tao eh.. itinago lang daw ako ng mahabang panahon, kung anu-anong kadramahan alam
ng stepfather ko eh.. tapos tumawa siya.. natawa na rin ako. Hehe..

Yun ang dahilan kaya galit na galit ako kay mommy at kay Tito john.. para kasing dinidiscriminate nila
tatay ko.. eh anu naman diba? Pati kay Ate Janna galit ako nung una, pero as time goes by, siya yung
naging tanging kakampi ko sa bahay.. kaya parang naging tunay na Ate ko na siya.. siya na lang nagiging
dahilan kung ba’t umuuwi pa ko sa bahay na yun.. ngayon, walang bahid ng lungkot at galit yung smile
niya.. purely grateful lang..

Pero ngayon, parang ayaw ko na talaga umuwi.. Nagulat at namula ako nung bigla niyang hinawakan
yung dalawang kamay ko.. anong gagawin ko?! Yan lang naiisip ko. Waah.

Kathryn? Kung hindi na ba ko uuwi samin, hindi ka pa rin mawawala sakin?

Gulat na gulat ako sa tinanong niya.. Hindi ko alam kung anong isasagot ko..

a-ahm.. d-d-d… pero bigla akong nadistract nung may makita akong

daga!!!!!!!! Napasampa ako sa sofa nila.. Kasi naman! Takot ako sa daga! Naman!
Asan?
Ayun! Ayun! Huliin mo, dali! Jusme! Pahawakin niyo na ko ng kahit anu wag lang ang dalawang bagay,
ipis at DAGA!

Dumaan ulit yung daga sa harap namin.. Nagulat rin si Jiro kaya ngayon parehas na kaming nakasampa
sa sofa.. amp..

Nagtatalon ako kasi takot talaga ko eh tapos parang nang-aasar pa yung daga, daan ng daan..
Nagsastop pa sa tapat ko.. Kulang na lang ngitian ako eh.. wahuhu..

Shh! Umayos ka nga, daga lang yan. Si Jiro naman pinapasettle down lang ako hanggang sa


Blag!


Nahulog kami. Si Jiro nasa taas ko.
Nakatingin lang siya sa mata ko. Ang bilis tuloy ng tibok ng puso ko. Ni hindi ko na napansin kung san
napadpad yung daga..

Wag kang mawawala ah.. nagulat din ako nung bigla niyang sinabi yan.. pero natats naman ako.. yun nga
lang mas matatats ako kung tumayo na siya.. diba? Masaya ang lahat nun..

Pss.. Ba’t naman ako mawawala? Pero alam mo, dapat ka paring umuwi.. at tumayo na.. ang ayos eh..
nagkukwentuhan ng ganito..

I know. You gave me a reason to go home..




~~~o0o~~~

Chapter 20

~~~~o0o~~~~


Kinabukasan na ako hinatid ni Jiro sa bahay. Wala akong tulog, buong gabing dilat yung mata ko dun sa
sofa ng bahay ng lola ni Jiro habang siya naman eh dilat rin ang mata dun sa tabi ko.. haha..

Now I know how Edward Cullen and the rest of his family feels everynight. Haha..

Wala si Kuya nung umuwi ako.. Nagsimba daw sabi ni Kim..
I felt guilty.. Dapat kasi kasama niya ko magsimba..
It’s Sunday and it’s suppose to be our day together. Amp..

Pero surprisingly, hindi naman nagalit si Kuya..
Kahit hindi ako nakauwi kagabi.. He absolutely understand..
Pero nagsermon parin siya.. ngayon.

Pero mali parin yung ginawa mo.. Hindi ka dapat umalis ng walang paalam..
Eh kuya nagpaalam naman kaya ako.. busy ka kalalaro kaya di mo narinig.. ok.. barado si Kuya..
wahahaha.. Sabi ko na nga ba magandang strategy yun eh.. hehe..

But the point is HINDI MO DAPAT AKO INIWAN SA KAMAY NG BABAENG YUN! Jusko! It’s a nightmare!
Asus.. nightmare nightmare.. pero pangiti ngiti siya kanina.. hmm.. wahahaha..

Oo na kuya.. I get your point.. ayaw ko nang makipagdiscussion at inaantok na talaga ko noh..
Sa kwarto lang ako ah.. matutulog.. then I headed off to my room..

And I had a nice and smooth sleep the rest of the afternoon..
Wala naman na akong masyadong ginawa buong hapon and I haven’t heard anything from Jiro yet..
Hindi ko pa alam kung anu na yung naging desisyon niya..
Whether he’s going back to his house or he’ll just stay with his grandma..

Pero kahit ano pa man maging desisyon niya, ayos lang.. basta ba makakatulong sakaniya eh..


Maaga rin akong pumasok ngayong araw.. available si Kuya kaya siya na ang naghatid samin ni Kim..
Which is also the reason kung bakit napaaga ang aming pagpasok..
Wala nang pag-aantay sa service na ginawa..

Nalaman ko ngayong araw na may disadvantage din pala ang pagpasok ng maaga..
Yun ay ang matagal na pag-aantay na magsimula ang klase..
May isang oras din akong nagpalipas ng oras.. panu, ang aga ko nga.. hehe..

Pero sa isang oras kong pag-aantay na yun.. hanggang sa nagsimula na yung klase..
Walang Jiro na pumasok sa classroom..

Well, I guess nakapagdesisyon na siya..
And I guess ulit, he’s decision is to stay with his grandma..
I don’t have anything against it.. kasi alam ko namang masaya siya dun..
It’s just that..

I’m going to miss him.. I really do..

The rest of the day seems to be boring for me..
Ewan.. Siguro nalulungkot din ako kahit paano sa naging desisyon ni Jiro pare..
Kasi wala nang mangungulit sakin..
Wala nang magdadala sakin sa “puso” niya once na mawala na naman ako sa sarili ko..
Nawalan na naman ako ng kaibigan.. pero not completely..
Kasi nawala lang siya on the physical aspect..

Well, maybe that’s the reason why I’m sullen the whole day..

Andito ako ngayon sa rooftop.. Nagpapalipas ng oras..
May 30 minutes na akong andito since tumunog ang bell at nagdismissal na kami..
At hindi pa ko umuuwi.. Hindi ko pa kasi feel eh..

And this is the best place to go to kapag hindi ko pafeel ang pag-uwi..

Wala si Carlo.. At expected ko nang hindi siya darating ngayong araw..
Sinabi na naman niya sakin dati pa na after the trimestrals, magiging busy siya..
To the point na hindi na siya masyadong makakapunta dito sa rooftop..

Basketball practice.

Yun ang reason. Well, I understand.. I completely understand..
It’s just that I feel lonely.. Parang may malaking part sakin na nawawala..
And I just couldn’t find it..

Hmpf. Napangalumbaba ako sa 4ft wall dito sa rooftop while staring at the sky..
Naisip ko.. gano katagal kaya akong magstay dito?

Just then, napatingin ako sa pintuan nang bigla itong magbukas..
I wasn’t expecting someone to come here kaya nagulat rin ako..
At lalo akong nagulat nang makita ko kung sino ito..


Carlo? Anong ginagawa mo dito aka— Hindi ko pa natatapos yung sinabi ko ng lumapit siya sakin at
nagsalita ng mabilis.. nakakgulat nga eh..

Would you go to the mall with me? Sa sobrang bilis at sudden ng mga sinabi niya napatango na lang ako
bigla.. Nagsmile lang naman siya at nawala na ko sa sarili ko.. hehe..

Pero hindi pa nagtatagal ang moment namin nang bigla niya kong hilain sa isang sulok..
Nagulat ako siyempre.. Lalo pa’t ang lapit lapit niya sakin ngayon..
Sobrang nakakaconscious..

Pero somehow, parang nafeel ko na may tinataguan kami kaya ganito..

At hindi nga ako nagkamali.. Dahil seconds later..
A couple of guys entered the rooftop..

At first they didn’t talk.. Purely naghahanap lang sila..
Kung hindi ako aware sa mga nangyayari, iisipin kong naghahanap lang sila ng bagay..
Pero dahil nga andito si Carlo at itinatago niya kami..
It made me conclude na si Carlo ang hinahanap nila..

I wanted to ask him kung anong meron..
Pero alam kong hindi pwede.. Dahil isang sound lang, malalaman na agad nila kung san kami ngayon
nagtatago.. so I just kept quiet while having Carlo this close to me.. ghad.

“tsk.. tsk.. Wala wala.. Natakasan tayo! Sabihin mo kay Coach!”

Natakasan? Coach?

Hmm.. I think I know what’s happening here..

Lumabas na kami sa pinagtataguan naming since umalis na rin yung dalawang naghahanap sa kaniya..
I looked at him, narrowed my eyes to indicate that I don’t like what he’s doin..

What?! He told me.. Hindi siya makatingin sakin. Guilty. And he’s scratching his head. Guilty.
Lalo ko tuloy niliitan yung mata ko.. Para matakot siya.. haha..


Ok ok.. Tumakas ako sa basketball practice today.. sorry naman.. aba’y ba’t siya nagsosorry? He didn’t do
anything to me.. but he did something to himself and to his groupmates..

Wow. He ditched basketball practice.
He ditched one thing he loves..
At he’s the captain ball.. just wow.

Pagsasabihan ko sana siya sa ginawa niya.. It’s not a good thing to do..
I mean, anong motive niya diba.. nonsense yung ginawa niya..
But before I was able to open my mouth, hinila na niya ko towards somewhere I don’t know..
Part parin siya ng rooftop pero hindi ko lang alam kasi di ko napapansin..

So instead na pagsabihan siya, iba ang nasabi ko..

Where are you taking me?
Pumayag kang magmall diba? He said, not even looking at me.. dire-diretso lang siya sa dinadaanan
namin..

No. Ibig kong sabihin san ‘to? Ba’t tayo dito dumadaan? This time he stop to look at me.
Well, since pupunta tayo ng mall.. kailangan nating lumabas ng school. At since hindi tayo pwedeng
dumaan sa gate, dito na lang.. Then nagsimula ulit siyang maglakad.. at hila-hila nga niya ako..

Teka.teka.teka. Wala ka namang sinabing ngayon na tayo pupunta dun ah..
Ngayon na tayo pupunta dun. Hindi na naman siya tumingin sakin habang sinasabi yan.. at take note..
seryoso ang kaniyang mukha..

Napafrown tuloy ako.. Demanding kasi eh..
Sana diba nag-explain muna siya para hindi ako angal ng angal.. ehehehe..

Napansin niya ata yung pagfrown ko.. tumigil tuloy siya sa paglalakad tapos tumingin sakin..
I just raised an eyebrow while looking at him too..


I missed you, okay? I nearly laughed at his expression.. but instead napasmile na lang ako..
And my heart skipped.. Well, who’s heart wouldn’t??

You could have just said so. Me? Still smiling. Napakamot na lang siya ng ulo as we walked at this secret
passage of his..

Hindi na ko nagsalita.. But I do felt a little weird..
Parang kanina lang I was feeling a little lonely..
Then now, someone here’s telling me that he missed me..
Isn’t that sweet or what??

We reached the end of his secret passage.
Pero bago kami tuluyang umalis dun.. Pinasuot muna niya ko ng cap.
And he also wore one..

I wonder what is this for?

To disguise. He told me.
Oh.

Then he took me to his car na nakapark sa portion na ‘to ng school..
Yes, nasa school premises parin kami..
Pero ito yung portion ng school na completely hindi pinupuntahan ng students..

I wonder how did he know about these places?

And anyway, yes he has a car. Mayaman siya, no wonder..
And he’s 16. a senior. Hindi na rin naman nakakagulat..

Sa kotse, we were both in silence..
Medyo weird.. hehe..

Until we reached a corner.. Lumiko siya dun..
Nagulat naman ako kasi hindi yun yung way papuntang mall..

Maling way ‘to ah?
I know.. Nagbago isip ko.. Ayoko na sa mall.. Tinignan niya ko in the corner of his eyes..
Napataas naman yung isang kilay ko while looking at him..

Anu na naman kayang trip nito??

Well, nahulaan ko na nung magpark siya sa isang recreational center.
Basketball court.

Kinuha niya yung bola ng basketball sa compartment ng kotse niya..
Then he led me towards the recreational center..

Anong gagawin natin dito? I asked just about when we got in..
I’m just wondering.. Kung gusto lang din naman niyang magbasketball, ba’t pa siya tumakas sa practice
nila? Kung magbabasketball lang pala siya, sana hindi na niya ko sinama..

As if may magagawa ako dito.. As if basketball ang sport ko..

Wait here.. yan lang ang sabi niya habang inabot niya sakin yung towel at bottle of water..
Hindi rin siya ready noh? Feeling ko hindi siya prepared.. hehe..

I obeyed him.. Naupo lang ako dun while he played ball for a while..
Nung una, nakasimangot ako.. I don’t really get his point..

Pero there he goes, playing basketball.
Shoot. Dribble. Play as if may kalaban siya.

Well, magaling siya eh.. And I can’t help but react.
Hindi ko mapigilang magalingan sa ginagawa niya..
Like I said. Magaling siya eh.

And eventually, nawala na rin ang pagkainis ko..

Watching him play ball now, makes me feel something..
Naalala ko nung summer.. Naalala ko nung last year..

Parang dati lang pinagpapantasyahan ko pa siya..
Wishing I could even talk to him kahit 1 mili second lang..
That would surely make my day pero ngayon…

I just couldn’t believe that I’m with him..

Pahenge.. Binigay ko sakaniya yung bottle of water na pinahawak niya sakin..
After naman niyang uminom, yung towel naman ang inabot ko..

Then he sat beside me..
Yeah, I even couldn’t believe his sitting beside me.. right now..


[url=http://videokeman.com/taylor-swift/id-lie-taylor-swift/][b]Background Music[/b][/url]


Has anyone told you yet? Nadistract ang thought ko sa sinabi niya and so I shook my head..
Basketball is like love..

I let out a sigh.

Yeah.. Parang narinig ko na siya somewhere.. Sa isang story na nabasa ko which is ang title eh Rebound..
Try niyo yun, napakagandang story.. all time favorite.. hehe.. nagadvertise pa eh..

Well, has anyone broke it down to you yet? Hindi ko nagets ang sinabi niya kaya napailing na lang ulit
ako.. pa-english english pa kasi.. naIILONG DUGO lang ako eh.. hehe..

Tumingin siya sa distant, smiling..

Sa loob ng court, we are always running.. Passing, defensing, and shooting the ball.. parang love..
Andaming moves na kailangan mong gawin.. Para makuha mo yung mahal mo, para protektahan mo yung
mahal mo..

Watching him speak like this? Napasmile ako..
Ang lalim na tao nitong si Carlo eh.. I never expect him to be anything like this..

Sometimes, makakaencounter ka ng ball hog.. nagsmile siya.. di ko naman nagets kasi wala akong alam
sa basketball..

Taong seloso.. Ayaw ipasa sa iba yung bola.. Sa tagalog, bakaw. There.. I laughed along with him.. asus..
ayun lang pala yun.. hehe..

Pero ang isa sa pinakagusto kong term is yung circus shot.. he looked at me again. Smiling.
Ibig sabihin nun according to wikipedia, A seemingly impossible or incredibly awkward shot that goes in.
this time sa malayo na naman siya tumingin.. pero still smiling..

Pero according to Carlo Fojas, yun ang tamang description sa love.. nagagawa mo ang impossible para sa
isang tao.. And I must say, he’s not only deep.. Napakameaningful pa ng mga sinasabi niya..

Maybe if I knew him to be like this before, mas lalo ko siguro siyang nagustuhan..
Maybe dapat ngayon mas lalo ko na siyang nagugustuhan..
Pero…

He laughed. Nadistract na naman ang thought ko.

I was wondering, if ever.. Mabibigyan mo kaya ako ng free throw? Ooh.. wow.. he’s talking basketball to
me.. panu ko sasagutin yang tanong na yan?

Siguro.. Kung alam ko kung anu yang sinasabi mo.. natawa na naman siya.. Para bang ang saya saya
niya.. Weird.

According to Wikipedia or according to Carlo Fojas? Haha.. ayus ah..
Naah.. According to wikipedia na lang.. hmpf.. I was going to say according to Carlo Fojas.. hehe..

Well?

An unopposed attempt to score a basket, worth one point, from the free throw line. Oh.. But I still didn’t
get what he meant.. I was about to ask him the other definition.. But he was already back on the court,
dribbling the ball..
Do you know kung bakit kita dinala dito? I shook my head. That’s exactly what’s boggling my mind..
I want to play basketball but I want more to be with you..

My heart skipped. Pero there’s something different about it..
Maybe kung sinabi niya ‘to sakin months ago, I would have the same reaction as I’ve had before..
Maybe I would be happy. Maybe I would totally fall for him..

Pero maybe..

Free throw according to Carlo Fojas is CHANCE.. Chance to fall in love..




~~~o0o~~~

Chapter 21

~~~~o0o~~~~



one thousand five hundred and seventy-two sheep.
one thousand five hundred and seventy-three sheep.
one thousand five hundred and seventy-four sheep.

Arg! Hindi ako makatulog.. Kanina pa ko pa-ikot ikot dito sa munting kama kong pangreyna pero wala..
Gising na gising pa rin ang adrenaline ko.. haha..

Andami-daming bagay ang tamatakbo sa isip ko..
And to think wala pa silang paa.. weh.. corny.. haha..

Nahawa lang po kay Ms. Robertine Yohanna Santos.. Yohana! Special mention ka!

Well, ilan sa mga bagay bagay na laman ng utak ko ngayon is that something I had with Carlo my labs..
Masaya ko.. Flattered.. with blush on pa..

Pero ibang saya ‘to eh..
Parang half-hearted.. parang may kulang.. parang may mali..

And I can’t help but think.. Carlo MY labs pa nga ba?
Kung hindi, bakit?

Haay.. I quickly diversed my thoughts.. I don’t want to think about it anymore..
Because I don’t need to think about it.. right? Do I need to feel guilty?
And yes, I’m feeling guilty.. I don’t know why..

Maybe masyado lang akong nag-aassume sa mga sinabi niya.. Malay ko ba..
Baka for friendship purposes parin pala yun diba..

Haay.. I said I diversed my thoughts.

The other thing that’s been boggling my mind is about… Jiro.


Ok.ok.ok. Don’t think of anything, ok?
It’s just that I’m worried.. hell, don’t think of anything, ok? Ok?
Well, yun nga worried ako.. kasi buong araw akong walang news from him..
Hindi ko alam kung anu nang nangyari sakaniya after niyang ako ihatid dito sa bahay..

I don’t know kung dun na ba siya tumitira sa lola niya..
I don’t know kung nakakatulog ba siya ng maayos ngayon.. or dilat ang mga mata niya buong gabi tulad
ng nangyari sakin the other day..

Arg! I’m really worried!

And I shouldn’t be…

Napatayo ako sa kama ko.. I’m tired of lying down and staring at the ceiling.
Haay.. I’m tired of feeling tired.. do I even make sense??

Anyway, the clock on my bedside table caught my attention..

It’s 12:03 am.. umaga na.. patay patay na naman ako nito bukas..
Walang sisihan pag magkaron ng malaking eye bags.. hehe..

I went back to bed as if wala akong kabuhay buhay..
I’m getting desperate you know..

I wanted to sleep and yet my eyes won’t shut..
My brain’s too full to think..
My body’s too weak to move..

Haay.. Naisip ko lang.. lalagpas kaya ang buong gabi nang hindi ko nakikita si Jiro?
I mean, aabutin kaya ng pagsikat ng araw na hindi ko nasisilayan si Jiro??

Gaw. It’s 12am.. asa pa ko..


Tug!Tug!


Nagulat ako sa biglang tumunog kaya napatayo ako sa kama and I automatically looked at the source of
the sound.. –The sliding door.. of my terrace..

Pero mukha namang there’s nothing unusual.. Ni wala man lang ngang gumalaw eh..
Maybe I’m just hallucinating..

And so I went back to bed.again. And this time I closed my eyes..
Trying so desperately to sleep..

Pero wala pa atang 2 seconds na nakapikit ang mga mata ko ng bigla na namang may tumunog.
And like the first time, napatayo ulit ako at tumingin sa sliding door.
This time, may nakita na ko.. And it really shocked me.

Someone was climbing my terrace.
Someone was climbing my terrace.
Someone was climbing my terrace.

And that someone is…


Jiro?! Anong ginagawa mo jan?! Tanga ka ba o gusto mo nang mamatay?! Nashock talaga ako at the sight
of him.. He’s climbing on the railings of my terrace at isang wrong move lang niya… you know it.

Fortunately, he got in. I rushed para buksan yung sliding door ko..
Still shock at the sight of him..

Anong ginagawa mo dito?! Alam mo bang 12am na?! He didn’t answer me.. Nagsign lang siya ng “shh”
and I kept quiet. I don’t know why I obeyed him pero siguro kasi tulog nga naman ang mga tao dito and it
wouldn’t be nice pag nalaman nilang may kasama ako sa loob ng room ko at midnight. May it be Jiro or
not.

Pumasok siya sa loob ng kwarto ko nang hindi nagsasalita.. At ito..
Humiga pa siya sa kama ko. I stared at him from the sliding door..
He just closed his eyes..

Habang tinitignan ko siya nun.. I felt a different kind of serenity..
Para kasing ang peaceful ng mukha niya.. No trace of any doubt nor pain nor anguish..

But when he opened his eyes again..
Makikita mo.. All signs of doubt, pain, anguish…sadness..

Hoy! Ba’t ka ba kasi andito? Umuwi ka na nga! I told him in a very low voice.. I even doubted na narinig
niya yun.. But I guess he did..

Ayoko. He answered as he closed his eyes again.

Napataas automatic yung mga kilay ko kahit ni naman niya nakikita..
Gabing gabi na eh.. Pano niya nagawang pumunta dito? Delikado kaya sa labas..
Tapos madilim. Maraming mumu.

Ba’t mo ba ko pinapaalis? He said still with his eyes closed.

Natigilan ako. Oo nga.. Ba’t ko nga ba siya pinapaalis?
Eh di ba kanina lang I’m wishing to see him..
Well, not exactly wishing.. pero malapit na sa ganun.. haha..

Umupo ako sa floor nang nakatapat sa bed ko kung saan siya nakahiga..
Hindi ako nagsalita pero gusto ko talaga siyang tanungin kung ba’t siya andito..
Kung panu siya nakapunta dito sa kabila ng madilim na way papunta dito..
Which is delikado.. maraming mumu..

Hindi ko pala kayang hindi ka nakikita sa isang araw eh.. Gulp. Anu daw? Sagot ba yan sa isa sa mga
tanong ko?

Tumayo siya sa pagkakahiga.. Pero hindi siya talaga nakatayo..
Kundi nakaupo sa bed ko.. So ngayon, makaharap na kami..

Buti na lang madilim.. Hindi niya mapapansin yung pagblush ko..

Tinignan niya yung clock sa bedside table ko.. tapos ako naman yung tinignan niya..
Nanliit pa yung mata niya stating something..

Ba’t pala gising ka pa? Di ba dapat tulog ka na ngayon? May pasok pa bukas. Oh. Yun pala.. madaling
araw na nga pala..

Eh.. I hesitated at first kung sasabihin ko bang hindi ako makatulog.. Kasi most probably itatanong lang
din niya kung ba’t hindi ako makatulog.. at masasabi ko bang maraming akong iniisip kaya hindi ako
makatulog at isa siya dun? I think not..

Nagising ako sa kumakaluskos na sound na gawa mo.. an alibi instead.. hehe..
No. Gising ka na bago pa ako nag-ingay. Gulp. Hindi pala epektib ang alibi..

Ok, I give up.. the truth indeed..

Hmpf! Eh hindi ako makatulog eh.. bakit ba?
Bakit? Pssh. Di nga ako nagkamali.. itatanong nga niya..

Eh sa hindi ako makatulog eh.. pakialam mo ba? Baka kasi kung anu isipin niya pag sinabi ko na isa siya
sa mga naiisip ko.. Na I’m worried.. diba..

Ba’t kayo magkasama ni Carlo kanina? Sa labas ng school? This time tumayo siya.. Lumapit dun sa
cabinet ko kung saan nakalagay yung mga stuff toys ko.. Then he paused nang makita niya yung box..
Yung box na bigay ni Ejay..

He turned to look at me.. Nun ko lang narealize na he’s waiting for my answer..

Nagdate kami. I said then I looked away from him..

Pakialam ba niya kung kasama ko si Carlo.. diba?
Eh wala siya eh.. sino pa bang sasamahan ko, eh si Carlo lang naman..

Ahh.. yan lang naman ang sagot niya.. it silenced both of us..

Pero that’s when I realized something…

Teka! Panu mo nalamang kasama ko si Carlo? Oo nga.. panu niya nalamang kasama ko si Carlo? Eh wala
naman siya kanina..

unless…

Napadaan lang ako sa recreational center.. ok. Assumer si Kathryn..

Again. That silenced the both of us..
I watched him as he roamed around my room..
Pausing one pace at a time.. para bang iniinspect niya yung room ko..

Hanggang sa umupo na ulit siya sa bed ko.. tinap naman niya yung tabi niya..
Umupo daw ako dun.. umupo naman ako..

Feeling ko nagiging u2 squared na ko ah..

Matulog ka na nga.. puyat ka na oh.. Sabi niya habang tinutulak yung shoulders ko para makahiga ako..

Panu ka? I asked him while making it look like I’m ready to sleep.. Pero ang totoo, lalo lang nawala ang
pagkaantok ko..

Dito lang ako.. Hindi kita iiwan.. umupo siya dun sa chair sa study table ko which is katabi lang ng kama
ko..

He looked at me.. Nakataas pa yung isang kilay..

Hindi naman ako laging anjan para bantayan ka.. para alagaan ka.. So babantayan at aalagaan kita
hangga’t kaya ko pa.. Then he smiled.. Ang weird.. anu bang pinagsasabi ng taong ‘to..

At ikaw naman.. matulog ka na.. wag mong pahirapan ang trabaho ko.. sinimangutan ko siya.. amp e..
trabaho.. at kelan ko naman siya hinire??

Oh well, I closed my eyes.. And I tried to sleep..
Pero talagang hanggang dun lang siya.. sa pagclose ng eyes..
Ayaw sa sleep..

Later.. Narinig kong kumakanta si Jiro..


Best thing about tonight’s that we’re not fighting
Could it be that we have been this way before
I know you don’t think that I am trying……
I know you’re wearing thin down to the core..

He paused. Gusto kong imulat ulit yung mata ko and tell him to sing again..
To not stop.. parang gusto kong pakinggan na lang ng pakinggan yung boses niya..


But hold your breath
Because tonight will be the night that i will fall for you
Over again


He sang again.. Pero nagstop rin agad..
Naramdaman kong tumayo siya.. narinig kong umurong yung chair..
At naramdaman ko rin ng umupo siya sa kama ko..
At mas lalong naramdaman ko nang hawakan niya ang forehead ko..


[url=http://videokeman.com/secondhand-serenade/fall-for-you-secondhand-serenade/][b]Background
music[/b][/url]


You know what? Gumulo mundo ko simula nang maging part ka nun.. Though my eyes are closed.. feeling
ko he’s smiling.. he’s voice sounded like he’s smiling..

Well, ikaw na nga ang mundo ko eh.. hindi mo lang alam.. a-anu?

Hindi mo rin alam kung ganu ako kasaya tuwing nakikita kitang masaya..
Hindi mo lang alam na nalulungkot ako pag umiiyak ka..
Hindi mo alam kung ganu kita kagustong alagaan..
Hindi mo alam kung ganu kita kagustong mahalin..

Lumungkot bigla yung boses niya.. at may naramdaman tuloy akong kurot.. sa heart ko..
I can’t understand what he’s saying.. Hindi ko maintindihan kung anu gusto niyang iparating sa mga
sinasabi niya..

Wala kang alam.. Kasi mahina ako.. Lalong lumungkot yung boses niya.. To the point that it almost made
me cry..

I’m sorry I’m not that strong.. Sorry kung hindi kita maipaglalaban.. huwat? Anu bang sinasabi nito? Pero
whatever it is nakakaramdam ako ng lungkot sa mga sinasabi niya..

Sorry hindi ko masabi sayong mahal kita.. m-mahal niya ko?

He kissed my forehead.. I know it kahit nakasara ang mga mata ko..
I could feel it.. And there’s something from that kiss na nagpaconclude sakin na mawawala siya..
And I didn’t want that to happen..

So bigla akong dumilat at tumayo..

But I saw no one.. Wala na si Jiro..


Napaisip tuloy ako.. Was it all just a dream?
Or it’s real but I want it to be just a dream?

Napatingin ako sa kamay ko.. May tulo ng tubig..
I touched my eyes.

And then I realized 3 things.

First was that I’m crying.. And I don’t know why..
I even don’t know if I’m suppose to cry..

Second, wala na yung same intensity of feelings ko towards Carlo.
I’m sure of that.. because,

Third, I didn’t know I was falling for Jiro..


~~~o0o~~~


Late akong nagising kinabukasan..

Walang ganang pumasok sa school.. Napansin rin yun nila Kim at Diane..
Wala si Khay.. Absent.. Pero hindi na sila nagtanong pa..

It’s like they knew I wouldn’t answer them if they asked..
Hehe.. I’m not depressed.. but I am sad..
I am confused.. haay..


Kring!

Nagbell na.. Ako lang mag-isa dito sa likod ng classroom..
Wala si khay.. wala si… Jiro..

May pinapakopyang notes yung teacher namin..
So kinuha ko yung notebook ko sa bag.. And while I was looking for it..
Someone entered..

Sorry po, late ako..

Si Jiro. Pumasok siya. But I thought—
I felt dizzy.. parang lalo akong naguluhan sa mga nangyayari..

After he gave the excuse slip to the teacher eh naglakad na sya papunta sa seat niya..
Which is sa tabi ko..

My heart started to beat really fast..
Nahirapan na nga akong huminga sa sobrang bilis..

Then he stopped in front of me.. And smiled.
I don’t know. But that smile isn’t like his normal smile..

Parang bigla akong kinabahan sa smile na yun..




~~~o0o~~~

Chapter 22

~~~~o0o~~~~


Hindi ko alam kung bakit ganito..

Hindi ko alam kung bakit parang may mali..
Kung bakit ako natatakot..
Kung bakit ako kinakabahan..

Tumingin ako sa adviser namin as he called up our attention..
May iaannounce daw siyang importante for this morning..


“Class, I’m giving out this memorandum. Pasign niyo sa parents niyo and ibalik niyo sakin ang
reply slip. This is about your upcoming PROM.”


Ooh. Magpaprom na pala kami..
Dati excited ako magprom.. ewan ko lang kung bakit ngayon parang nawalan ako ng excitement
regarding sa prom na yan..

Hay..


“Later this afternoon, magkakaron ng meeting ng student council regarding this event.”Good
thing hindi ako kasali sa student council.. Si Ejay lang naman ang kaclose kong member ng student
council eh..—Kung andito lang siya..

kaya lang wala eh. Hay.. naalala ko tuloy.. amp kasi..

“And tomorrow, we will be posting the list of partners sa cotillion.” Ok. Fine. Fine. Kahit sino.
Basta marunong sumayaw at hindi aapakan yung paa ko.. haha..

nakapangalumbaba ako sa arm chair ko nang mapatingin ako sa katabi ko..
Na si Jiro..

Naramdaman ko kasing nakatingin siya sakin eh..


Bakit? I asked him. Hindi ko mapaliwanang yung tingin niyang yun..
Parang malungkot. Na may malalim na iniisip.. na basta..

And again..

Nagsimula na naman akong kabahan..
Natanong ko tuloy sa sarili ko.. May rason ba para kabahan ako?


Ngumiti siya tapos umiling..

Wala. May naisip lang ako. Binalik niya yung tingin niya sa teacher namin..

At inuulit ko.. May rason ba para kabahan ako?
Hay.. napapraning lang ata ako.



Lumipas ang isang buong araw ng ganun..
Ang lakas talaga ng pakiramdam ko na may iba.. Na may mali.. basta.. hmp..
Pero wala naman masyadong nangyari buong araw..
Parang normal day lang.. Yun nga lang, hindi normal sa pakiramdam.. haay..

Si Jiro din.. weird buong araw..
Paminsan minsan tinitignan niya ko.. With that same look on his face..
Yung look na nagpapakaba sakin..

Pero everytime I ask him.. Wala lang naman ang sinasabi niya..
Hindi ko nga siya nakausap buong araw eh..
Hindi ko natanong tungkol sa lola niya at kung anu-anu pa..


Anyway, uwian na namin ngayon..
At heto ako nakatambay sa stairs ng front lobby ng school ko..

Ayaw ko pa kasi umuwi..
Hindi naman ako pwede sa rooftop ngayon.. Wala kasi si carlo, may basketball practice..
Ayaw ko mag-isa..

So tambay muna ako dito..
Mag-isa nga ako, marami namang tao..

Nagulat ako nung biglang may nagtakip ng mga mata ko.

“Hulaan mo kung sino ‘to.”

Like duh? Yang boses na yan? How could I be mistaken? Eh boses yan ng walang iba kundi si…

“Jiro?”
“Ay. Selos ako. Hindi ako si Jiro, si CARLO ako.”


Oops.. pero I wasn’t going to say Jiro.. Alam kong si Carlo yun..
Pero nakita ko si Jiro sa may gate.. Sumakay sa kotse..

Wala lang.. Nagtataka lang ako.. Anu na ba talagang nangyari sakaniya?
Anu na ba talaga ang nagging desisyon niya?

“Hindi.. Nakita ko lang kasi yung kaklase ko pag-open mo ng eyes ko.”
“Ahh.. Kala ko naman kung anu.. Susugurin ko na sana yung Jiro na yun eh.” Natawa naman ako dun
then I rolled my eyes.. hehe.. feelingero much? Haha.. pero ok lang.. kilig parin.. haha..


“Hoy hoy hoy.. mr. Fojas, mamaya ka na manligaw.. Magbasketball ka muna.” Nagulat kami dun
sa mga kateam ni Carlo na biglang sumulpot eh.. haha..

Napakamot naman ng ulo si Carlo sabay sabing, “Patay kayo sakin mamaya. Mga panira kayo eh.”
Tawa na lang ako sa expression niya eh.. pati ng mga teammates niya.. haha..

“Uhm.. sige Kathryn.. basketball..” Tumango na lang ako.. tapos nagsmile siya.. and then..

and then..
and then..
and then..

he kissed me on my cheeks.

“Yihee!” sabi ng nakatambay sa daan..
“Si Carlo talaga oh” sabi naman ng mga kateammates nya.. pero lahat sila nakangiti naman..

At ang sabi ng puso ko?

Sana noon pa nangyari ‘to.. hindi ngayong iba na ang hinihiling kong gumawa nito sakin.. amp..

tumayo na ko’t nagsimulang maglakad palabas ng school..
Ayaw ko pa talagang umuwi..
So instead na tahakin ang daan pauwi sabahay..
Tinahak ko ang daan papunta sa mall..

May konti pa naman akong pera dito..
So makakabili pa ko ng kung anu mang magustuhan ko na makikita ko dun..
Pero most probably hindi rin naman ako gagastos..
Nagpapalipas lang ng oras..

Pumasok ako sa isang store ng mga damit..
Pero hindi lang basta damit yung binebenta nila..
Meron ding accessories and everything..

Napatigil ako dun sa stand ng mga cap.
May isang cap kasi dun na ewan.. Basta nung nakita ko…
Si Jiro agad ang pumasok sa isip ko..

Hmm.. sabagay.. mukha namang bagay sakaniya yan..
And come to think of it.. Nag-iisa na lang yung style na yun sa stand..
So better get it..

Pero nung kukunin ko na..

“Oh.. Are you going to buy it?” Nakasabay ko ‘tong babae na ‘to na abutin yung cap..
and ghad.. natulala ako.. Panu.. ganda naman kasi nito eh..
Parang anghel na nahulog sa lupa.. haha..

Parang nakakainsecure tuloy na tumayo ngayon sa tabi niya..

“Oo sana.. Pero sige, sayo na lang.” Nagsmile yung babae. Naman. Nakakainis ah. Lalo siyang gumanda
nung ngumiti siya.. Lalo tuloy nakakahiyang tumabi dito.. haha..

“Hindi.. Nauna ka naman eh.. Sayo na..” I shook my head.. Hindi naman siguro big deal kung hindi ko
mabigyan nito si Jiro..

“Hindi.. Sayo na lang talaga.. Marami pa namang iba eh.. Yun na lang siguro bibilihin ko..” sabi ko sabay
abot nung isang cap.. Pero most probably isosoli ko rin ‘to.. Hindi naman bagay kay Jiro ‘to eh..

“Well, then.. Sige, bibilihin ko na..” Ngumiti ulit siya tapos umalis na at nagpunta sa cashier para
magbayad..


lumabas na ko ng store.. Kasi naman.. nanghinayang din ako at hindi ko nabili yung cap..
Oh well, maybe hindi talaga para kay Jiro yun.. hehe..

Nag-ikot ikot pa muna ako sa mall bago ko tuluyang maisipang umuwi..
Wala rin akong nabili na kahit anu so nagsayang lang talaga ako ng oras sa mall.. hehe..

Tatawid na ko nun ng street papunta sa sakayan ng tricycle nang…


Beeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeep!

May kotse lang naman na muntik nang bumangga sakin..
Pero muntik lang.. Kasi buhay pa naman ako.. haha..

Lumabas ang isang babae mula sa backseat ng car…

“Oh my Ghad, Miss! Are you alright?!” Oh. Siya na naman? I mean, siya pala.
“Oh. It’s you.” Naalala din niya ko. Haha.. Ngumiti naman ako..

at ngumiti rin siya.. Tipong may naisipang magandang ideya..


“Hmm.. Would you like to have a drink?” ah.. Kaya pala.. haha..
“It’s the least thing I could pay you for this.” I smiled.. Mukhang ililibre ako nito eh.. haha..

“Sure.”


fast forward natin ang mga pangyayari ng nakaupo na kami sa Starbucks at umiinom ng aming mga
drinks.. hehe.. I found out na Corrine pala ang pangalan ng babaeng ‘to.. At na bagong dating lang siya
galing ibang bansa..

“Sorry talaga.. My driver could be reckless sometimes.”
“Tss. Wag mo nang isipin yun.. Buhay pa naman ako eh.. yun ang importante..”

Pareho kaming nanahimik nang maubusan na kami ng mapagkukwentuhan..
So, nagtanong na lang ako..
After all curious din naman ako.. hehe..

“Uhm.. Kanino mo pala ibibigay yun? Pero kung ayaw mong sabihin, ok lang.” I was referring to the cap
na bibilhin ko dapat pero binigay ko na lang sakaniya..

“Ah. The cap. Well, I’m giving it to my boyfriend.” Natawa siya.. Yung tawang medyo nahihiya pa.. haha..
“He’s actually not my boyfriend but he’s suppose to be. Basta, it’s complicated.” Ok. Kunyare na lang
naintindihan ko.. Nosebleed eh.. haha..

“How about you? Kanino mo dapat ibibigay ‘to?” oh. Panu ko ba sasabihin yun sakaniya? Ni wala ngang
description si Jiro sa buhay ko eh.. haay.. haha..

“Sa kuya ko.” Let’s just keep it that simple. Haha..

After namin sa Starbucks ni Corrine eh inoffer niya ko na ihatid sa bahay ko..
Sabi ko wag na lang.. Nakakahiya.. Nilibre na nga niya ko ihahatid pa..
Tsaka isa pa, hindi naman kami gaanong magkakilala..
Mamaya spy pala ‘to edi nalaman pa yung bahay ko.. haha..

So ayun.. umuwi na lang ako mag-isa..
At wala namang kotse gustong sumagasa sakin on my way home.. haha..

At pagkarating ko sa bahay..

May taong nakaupo sa sofa namin..
Hindi si Kuya. Hindi si Kim. At mas lalong hindi si Ate Mau.

Bumilis ang tibok ng puso ko..
Naman. Anong ginagawa niya dito? Hindi naman sa ayaw ko..
I’m just wondering.. haha..

“Ang alam ko 3:40 ang uwian natin? Ba’t ngayon ka lang umuwi?” Like he care. Ay, ang sama ko talaga.
“Ba’t ka nandito?” He sighed. Tapos may kinuha siya sa maliit na bag na dala niya..

At kelan pa siya nahilig sa bag?? Haha..

“Oh.” Sabay abot niya sakin ng invitation. “Birthday ni Ate this Friday. Invited ka.”
“Ah. Ok.” Si Ate Janna. Birthday. DAPAT akong pumunta.. kundi magtatampo yun.. haha..

Naglakad na si Jiro papunta sa door namin.
Yun lang pala ang pakay niya dito.. pssh.. haha.. assuming eh..

“Isa pa pala.” Dugdug. “Susunduin ka namin mamayang mga 8pm. Gusto ko makasama ni ate Janna.”
So much for hoping. Haha..

Palabas na sana siya nun sa door pero bigla siyang nagstop.

“Siya nga pala. KATHRYN AND LEMUEL ang nakalagay sa invitation.” Nakangiti siya nun.. Parang
pinaparinggan si kuya ko.. haha.. Narinig ko namang nagfrown si kuya.. tapos tuluyan nang umalis si
Jiro..

Nakalimutan ko na naman siyang tanungin.. anu ba yan.. haha..

At dahil nga sa may two hours pa akong natitira bago pumunta dito sila ate janna..
Eh gumawa muna ako ng ilang homeworks.. tapos kumain.. tapos naligo..

Nagbabad ako sa banyo eh..
Para lang mag-isip.. Eh kasi naman..
Hindi talaga maganda ang baybs ko sa mga bagay bagay ngayon.. haay..

Pagkatapos kong maligo siyempre nagbihis ako..
At pagbaba ko.. Andun na agad sila ate Janna at Jiro..

Si Ate Janna siyempre maganda parin as usual.
At si Jiro—ayaw ko na lang pansinin.. baka bias.. haha.. pero may isa siyang suot na nakakuha ng
attention ko.. Yun eh yung CAP niya..

CAP na exactly katulad ng bibilhin ko dapat kanina..
Ampf.. Buti pala at hindi ko nabili yun..
Meron na pala siya eh.. hehe..


“Kathryn! I missed you!” parang last week lang kami huling nagkita ah.. haha.. Ate Janna talaga..
“Hoy. Punta ka sa birthday ko ah.. Pag wala ka dun, naku.. Hahuntingin kita tapos kakaladkarin kita
papunta sa bahay.. haha..” parang ayaw ko atang matikman ang amazona powers ni Ate ah.. haha..
“Isama mo na rin yang kuya mo.” Ahem. Ahem. Haha..

So ayun na.. Pumunta kami sa Paseo.. may night life kasi dito sa mall na ‘to eh.. haha..
May mga resto na sa gabi lang nagbubukas..
Tapos meron pang mini concert everynight hanggang midnight..

And so.. dito sa table namin, nasa gitna ako nila Jiro at At Janna.. haha..
Ayaw magtabi ng magkapatid eh.. hehe..

Tahimik lang si Jiro.. Habang si Ate Janna naman eh madaldal as usual at kwento ng kwento..hehe..
Pero nakakatuwa siya pag ganyan.. Nakakaaliw eh..

And then biglang nagswitch yung tugtog into a slow song..

Ang ganda ng music ah.. Magsayaw nga kayo.” Sabi ni Ate Janna samin. Nagkatinginan tuloy kami ni Jiro.
Tapos ngumiti siya.. amp.

Bumilis yung tibok ng puso ko.. Nakakainis naman yung ganito..

Tapos inoffer niya yung kamay niya sakin. Amp talaga.
Lalong bumilis yung tibok ng puso ko.. haha.. aatakihin ako nito eh.. haha..

I took the offer anyway..
At nung naglalakad na kami sa dance floor…


Bog!


May nabunggo na naman ako.
Napasandal pa ko kay Jiro.

“Sorry Miss!” Si Corrine na naman? Yun nga lang hindi ako ang napansin niya agad kundi si Jiro.
“Uy, Jiro! Andito ka rin pala! And look, your wearing the cap I gave you.”

Siya ang nagbigay nang cap ni Jiro??


“Uhm.. Kanino mo pala ibibigay yun? Pero kung ayaw mong sabihin, ok lang.”
“Ah. The cap. Well, I’m giving it to my boyfriend.”
“He’s actually not my boyfriend but he’s suppose to be. Basta, it’s complicated.”

“Anong ginagawa mo dito? Your not suppose to be in here. Pagagalitan ka ng dad mo.” Sabi ni Jiro ng
mahinahon.

Siya mahinahon. Ako hindi.
Ang ouch eh.

“Kathryn? Andito ka rin! Magkakilala kayo?” Tumingin sakin si Jiro. Naramdaman kong tumingin sakin si
Jiro. Pero hindi ako makatingin. Nahihilo na ko. At feeling ko matutumba na ko anytime kung hindi lang
biglang umakbay sakin si Ate Janna at sinabing,

“Sure magkakilala kami. Siya si Kathryn KO.” Hindi ko maintindihan yung pinapahiwatig ni Ate Janna pero
may isa akong naintindihan ngayon..

Kaya pala ako kinakabahan.





~~~o0o~~~

Chapter 23

~~~~o0o~~~~




List of Partners for the Cotillion:

1. Katherine Albano and Ezekiel Algabre
2. Nicole Alviar and Reuel Antor
3. Sarah Arrojado and Rum Borromeo
4. Kim Constante and Maro Bulaong
5. Katherine Duabe and Dann Dasal
6. Jaevie Dulay and Arwin Edra
7. Christine Fojas and Maryo Gonzales
8. Patricia Gonzalez and Bill Gang
9. Angelica Jabal and Sean Haji Sadeghi
10. Katrina Justo and Reginald Hizon
11. Alice Kim and James Jang
12. Nicole Ngo and Matthew Maritana
13. KC Rubio and McKevin Marcelo
14. Mikka Ramil and David Milo
15. Meredith Villanueva and Joshua Padilla
16. Kathryn Villanueva and Jiro Tecson
17. Weinna Tan and Clinton Sanchez
18. Danica Rivera and Javi Santoalla


Oh great. Tapos siya pa pala ang partner ko?
Which just mean that I have to be with him during the rest of the rehearsals.

It’s been a week since the incident dun sa mall.
And so its been a week since pinansin ko si Jiro.. Well, pinapansin ko parin naman siya..
It’s just that I’m cold pag kinakausap siya..

Pumunta rin ako nung birthday ni Ate Janna..
But I didn’t stay for long.. nagdrop by lang ako..
Buti nga at meron kaming important meeting sa CompArts nun kaya may naidahilan ako..

Kung hindi lang dahil kay Ate Janna, kung hindi lang niya birthday..
Hindi ako pupunta.

Kasi obviously, andun si Jiro..
At mas lalong obvious na andun yung girlfriend niya..
And I didn’t want to see them.

Ewan ko. Naiirita ako eh.

Alam niyo yun? Meron pala siyang girlfriend tapos kung umasta siya parang wala.
Ni hindi man lang niya sinabi na meron siyang girlfriend..
Nakakainis eh.

Pero sabagay, bakit nga naman niya kailangan sabihin sakin diba?
Like anong pakialam ko. Wala lang naman ako.

Pero kasi sana sinabi parin niya.. Para nawarn ako..
So that I wouldn’t fall for him..
So that I wouldn’t hope for too much..


“Tignan mo nga naman. Hindi kita naisayaw dun sa mall, hindi rin kita naisayaw nung birthday ni Ate
Janna pero maisasayaw naman kita sa prom. Ayus diba?”

Speak of the devil and the devil will come.

I looked at him and rolled my eyes. Tapos umalis na..
Ewan ko rin kung bakit ang init init ng dugo ko sakaniya..
Kahit anong ganda ng mood ko basta Makita ko siya pumapangit.
Pero hindi naman kumpleto ang araw ko pag hindi ko siya nakikita. Amp.

Fast forward tayo sa rehearsals namin for the prom.

Every after class ang rehearsals namin.. So instead na 3:40 ang uwian namin..
Nagiging 5:30.. meticulous rin kasi yung teacher namin.. Kailangan perfect..
Kailangan mukhang experts kami sa pagsasayaw kahit parehong kaliwa ang paa..
Kailangan magmukhang romantic.
Kailangan magmukhang inlove sa partner.

Well, walang effort sakin. Sakaniya lang.


“Nagpagupit ka ba? Parang may iba sa buhok mo.”
“Hindi.”
“ahh..”

Lagi kaming ganyan. Minsan nagtatanong siya tungkol sa pabango ko.
Tungkol sa kinain ko nung lunch.
Tungkol sa favorite color ko.
Tungkol sa favorite movie ko.
Tungkol sa mga walang kwentang bagay.

He would always open a topic.
Pero bago pa niya masimulan ang conversation, sinasara ko na.

Hindi ko talaga alam kung bakit ako ganito.
Alam kong mali.. pero…


“ok. Break muna.”


Lumapit ako kela Diane at Kim. Dinampot ko yung towel ko..
Pawis na pawis kasi ako.. tapos yung 100 plus [ayie. Ad fee!] na inumin ko..

“Aburido ka na naman.. Anu bang nangyayari sayo?” wish I could answer you.
“Cousin, you don’t smile anymore. You should smile, it makes the world a happy place.”

Eh kung fake smile? Magiging masaya parin ba ang mundo?
O magiging fake na masaya?

Alin ang mas better? Pinapakitang hindi masaya o masaya nga pero fake?

I smiled. Fake.

“Haay.. Kung minsan ang weird mo.”
“Parang ikaw hindi.” Tinaasan niya ko ng kilay tapos biglang nalingat yung pansin niya sa likod ko..
Napalingon tuloy ako..

At kaya pala.. papalapit kasi si Carlo.

“hi girls!” Bati niya samin. Hay.. carlo carlo.

“Ay! Kim, nasa classroom pala yung pamalit ko. Tara samahan mo ko. Uhm.. sige Carlo, Kathryn, mauna
muna kami.” Diane talaga.. maganda’t artistahin nga pero hindi parin pwede mag-artista.. masaklap ang
acting skills.. haha..

Umupo si Carlo dun sa may stairway ng stage. Tinabihan ko naman siya..

“What’s with you lately?”

I was inlove with someone then when he was about to dance with me his girlfriend showed up and then I
got my heart broken. Can you fix it?

Ugh. Anu ba ‘tong sinasabi ko? Haha..

“wala naman. Ganun parin.” Yan na lang sinabi ko.. Ngumiti naman si Carlo.

“ba’t laging nakakunot noo mo pag nagsasayaw kayo ng partner mo? I thought we’re suppose to pretend
that we’re inlove with our partners?” Tinignan ko siya, playing dumb.

“Nakakunot ba noo ko? Nagkoconcentrate kasi ako eh.” Then I smiled. Fake ulit. Hindi ako makangiti ng
sincere eh.

And I felt awful about it.


“Jiro! I missed you!” Pssh. Anu ba yan. Naririnig ko boses ng babaeng yun..

“Corrine anu ba. Pawis ako.” Oh. Pati boses nang loko. Anu ba yan.. nasasaktan ako eh. Haha..

Tapos yung mata ko biglang nagfocus sa isang part ng gym.
Hindi kalayuan sa kinalalagyan namin ni Carlo.
At dun may nakita ako.

Hindi pala boses lang yung naririnig ko..
May mga totoo palang taong nagpPDA sa gilid ng gym.
Amp. Di ba bawal yan?

My oh my. Bitter talaga ang dear Kathryn ko.. tsktsk.

Hay.. shatap kichekicheku. Ikaw, pag may ibang babae si Tritritan, di ka mabubwisit?

Sabi ko nga.. shut up na lang ako.. hehe..

“Ui, Kathryn. Nakikinig ka ba?”
“ha?” Bigla akong nadistract sa biglang pagsasalita ni Carlo.

Obviously hindi ako nakikinig. Hehe..

“Hindi ka nga nakikinig.” Tapos nagpout siya.. Naawa naman ako.. Hindi ko pala siya pinapansin..
Masyado kasing distracted ang lola niyo.. haay..

“Ang sabi ko kung may kasama ka na sa prom.” Ah.. I-ooffer niya kung pwede ako date niya sa prom.. Ok
lang sana.. Kaya lang.. panu kung… aish. Never mind.

“Meron. Sila Diane at Kim.” Para safe.. diba.. hehe..


Nadistract na naman ako sa usapan naming nang mapansin kong napansin ako nI Corrine na nakatingin
sa kanila.. Nginitian niya ko tapos nagwave.

Tumingin din si Jiro samin.. So nginitian ko rin si Corrine..

“Kilala mo yun?” Napansin din ni Carlo yung interaction namin ni Corrine. Feeling ko ah..
Basta may feeling ako.. hindi maganda ang mga pangyayari. Nakakahiya.

Nakita kong may sinabi si Corrine kay Jiro.. Pero hindi ko malip read eh..
Hindi ko rin naman marinig since nagpatugtog ng malakas yung janitor na in charge sa stage nitong gym..

Then bigla na lang lumakad papalapit samin sina Corrine at Jiro..

“Oo. Kilala ko siya.”
“Ah.. Alis muna ko? Kausapin mo sila?” It’s more like a question than a statement.
“Hindi. Wag. Dito ka lang.” Baka mawala ako sa sarili pag sina Corrine at Jiro lang kasama ko eh.. mabuti
nang andito si carlo.. May aawat.. just in case… haha..

“Ui. Kathryn, kamusta ka na? Sayang. We didn’t had the chance to talk at Ate Janna’s birthday. Why did
you leave anyway?” Kasi ayaw kita makita. At hindi sayang yun noh. Haha..

“oo nga eh.. may meeting kasi kami nun.. So ayun.” Pssh.

Bumaling yung tingin niya from sakin to Carlo.
Oi oi. May Jiro ka na nga, wag naman pati Carlo ko?

Teka teka.. Carlo ko? Haha..

“Boyfriend mo?” She said as she switched looks from Carlo to me.
“Ha?” Nasabi ko na lang habang pasimpleng tumitingin kay Carlo..

Si Carlo naman napangiti’t napakamot lang ng ulo..
Batukan ko ‘to eh.. tulungan sana ako diba.. haha..

Nilapitan ko na lang si Corrine at hinila siya dun sa gilid ni Jiro medyo malayo layo kay Carlo..
Nakakahiya ‘tong sasabihin ko eh.. He’s not suppose to hear it but Jiro should.. hehe..

“hmm.. Panu ko ba sasabihin ‘to sayo.. ahm.. He’s actually not my boyfriend but he’s suppose to be.
Basta, it’s complicated.” Haha.. sounds familiar? Mga kalokohan ko eh.. haha..

I noticed na nagflinch si Jiro sa kinatatayuan niya..
Hmm.. May epek kaya sakanya mga sinabi ko?
Sabagay, pakialam ba niya diba.. haha..

“ooh. I get it.” Nagwink pa itong si Corrine. Susme.. Pigilan niyo ko guys..
Pigilan niyo ko! Hahaha..
Bumalik na ko sa side ni Carlo nang nakangiti..
Pero ngiting halo halo.. At take note hindi fake.. hehe..
Halo halo kasi ng pang-asar, nabubwisit, REVENGE.. ayan ang mga pumapaloob sa aking mga ngiti..
hehe..

“o siya. Nice to see you again, Corrine. Mauna na kami ni Carlo ah.” Hinawakan ko yung kamay ni Carlo as
in holding hands tapos nagwink kay Corrine. Nagulat yung dalawang lalaki sa amin ni Corrine eh..

At natatawa ako sa mga pinaggagagawa ko..
Susme.. What’s happening to me?! Haha..

Nang makalayo na kami ni Carlo sakanila..
Ewan ko ba.. bigla na lang akong nagfrown..
Bigla pa kong napasabi nang,

“Sayang. We didn’t had the chance to talk at Ate Janna’s birthday.” I said mocking Corrine. Pero mahina
lang.. yung tipong ako lang ang makakarinig.. Pero yun ang akala ko..

Biglang tumawa si Carlo..
Tinaas ko pa siya ng kilay para lang magstop.. haha..

“You don’t like that girl don’t you?” Tinignan ko lang siya tapos nagsmile.. hehe.. huli ba? Haha..
“you don’t like her dahil sa partner mo noh?” Nawala bigla ang smile ko.

“And there’s two possible reason why you don’t like them.” Nakababa na yung lips ko. Bumaliktad ang
smile..

“First. Wala lang. Trip mo lang mainis sa kanila.” Tapos biglang bumilis ang tibok ng puso ko.

“or second.. Because you like your partner.” Nilapit niya yung mukha niya sa mukha ko. Tipong 2 inches
ang pagitan. Nakita ko yung mata niya. Hindi masaya, pero bigla siyang ngumiti. Then nilayo na niya
yung mukha niya..

“I thought we only need to pretend to fall for them not to actually do it?” Yung tone ng boses niya, nang-
aasar.. haay.. Carlo.. ba’t ang bait mo?

“Nasasaktan ka ba?”
“Hay naku Carlo. Anu ba naman tanong yan?” Nginitian lang niya ko..

“So hindi mo pala talaga ako pwede payagang magfree throw.” Ay. Parang may tumusok ssa puso ko ah..

“Carlo…”

“Ok lang. I was going to ask you to go with me sa prom, pero hindi na lang. I guess I’m just going there
alone.” Ay. Naiiyak naman ako sa sinasabi nito. Parang sinasabi niyang sumusuko siya.. Parang sinasabi
niyang nasasaktan siya. Amp.

“Pero hindi ibig sabihin nun isusuko ko na yung nararamdaman ko. There’s other way to score in a
basketball game, hindi lang sa pagfree throw.” Ok. Basketball talk.. wala akong alam..

“Basta, if ever you need me.. I’m just around.”


~~~o0o~~~

After ng mga nakaraang araw, wala parin namang mga pagbabago..
Ganun parin ako towards Jiro and ganun parin si Carlo sakin..
Hindi na rin bumisita sa Corrine sa school. I wonder why?

Oh well..

Meron palang pagbabagong naganap.. 2 days after nung dumalaw si Corrine sa school,
Medyo kinakausap pa ko ni Jiro.. I mean, he tries to start a conversation lagi diba?

Pero yun nga.. 2 days after that..
Hindi na siya nagbother.. kung baga, purely business na lang ang pagsasayaw namin..

And today’s the last day of rehearsal.

“Very Good. Bukas ng gabi mas galingan niyo pa.. less than 5 minutes niyo lang gagawin yan sa
buong buhay niyo so better ayusin niyo. You can go now.”

tapos natapos na.

Humiwalay ako agad kay Jiro at pupunta na sana ako sa kinatatayuan nina Carlo, Diane at Kim kaya
lang…

“Kathryn, wait.” Napatingin ako kay Jiro. Tapos kay Carlo. Ngumiti at tumango lang naman si Carlo tapos
nauna na siya kasama yung kaibigan at pinsan ko. Haay. Ba’t niya ko pinabayaan sa kumag na ‘to? Why
oh why?!

“Bakit?”

“Galit ka ba sakin? Ba’t di mo ko pinapansin?” wow. Straight to the point.

“hindi. Trip ko lang. Can I go now?” Ang sama ko noh? Haha..
“Kathryn, kung may problem ka sakin sana sabihin mo.” Hinawakan niya ko sa braso kasi lalayo na dapat
ako tapos lumalakas na yung boses niya. Nakakatakot.

“jiro. Nasasaktan ako.” Literally. Pero hindi niya pinansin yung plead ko..

“Sana sabihin mo kasi hindi ko alam kung panu kita yayayain sa prom!” Nagecho yung mga sinabi niya sa
tenga ko.. Pero hindi ko nagawang magrespond.. until…

“Hindi siya sasama sayo dahil…”



~~~o0o~~~

Chapter 24

~~~~o0o~~~~


Tinignan kong muli ang orasan..But regretted it anyway and buried my face into my pillows.

Why is the clock ticking so fast? Baka naman sira na yung orasan namin?
Or kung whatever man. The time can’t be running that fast! Can it?

Arg.


Cousin! Why are you still undressed?! Yeah yeah. Tinatanong ko rin ang sarili ko ng tanong na yan.


I looked at her and she sighed. She knows what keeps me from dressing up.
She knows why I’m afraid of going to the prom.

And yeah, today’s our prom day and we’re running late.

Kathryn. Alam mo bang sinisira ko ang aking image sa pagsasalita ng tagalog? Muntik na kong matawa sa
sinabi niya kung hindi lang talaga sobrang kabog ng dibdib ko.. hehe.. but she smiled.

But all those times, pinipilit mong intindihin ang nonsense English ko. Sa tingin ko, it’s about time na
akong naman ang umintindi sa nonsense reasoning mo sa lablayp mo. Hay. Speechless man akong day.

Hindi nga ako nakapagsalita sa mga sinasabi ng pinsan ko..
Napaupo na lang ako sa sofa, pero wala parin talaga akong kagana-gana.

Natahimik kami parehas. Hanggang sa nagulat na lang ako sa bigla niyang pagtawa.
Hay naku. Kahit kelan weird talaga ‘to.. hindi na maalis sakaniya yun.
Forever and ever period.

Tawa tawa mo jan? She held her laugh and turned it into a smile.
Come to think of it, pinsan. Takot kang pumunta sa prom dahil may dalawang lalaking nagpapagalingan
para maging date mo. Isn’t that funny?! Wahahahaha. [/color] Funny funny. Batukan kita jan eh. Yun ang
gusto kong sabihin pero hindi ko masabi. Kasi naman. Totoo. Yun.

Do you remember what happened last time?

Sa kabutihan palad, oo. Pero para sa mga hindi na maalala turn to chapter 23. Kasalanan ni Author dahil
matagal siyang di nakapagupdate. –kichekicheku



“Sana sabihin mo kasi hindi ko alam kung panu kita yayayain sa prom!” Nagecho yung mga sinabi niya sa
tenga ko.. Pero hindi ko nagawang magrespond.. until…

“Hindi siya sasama sayo dahil…”


“Dahil nangako siya na si ERIS JAMES CASTRO ang makakasama niya sa prom.”


Waah!!!! Erase! Erase! Erase!
Cousin ah. Balak mo atang daigin si Maricel Soriano. Linya niya yan! I showed her my dark stare. Ayun
natahimik. Hehe..

Yep guys. It was Ejay. He’s back. Like he promised.
Which made it unfair kung hindi ako pupunta sa prom kasama siya dahil totoo naming nangako ako
sakaniya noon. Pagkagraduate ata naming ng elementary. Hay.

And so I told Jiro na si Ejay nga ang date ko sa prom.
Sabi niya ok lang naman daw. But…

Ang saklap kasi sa feeling eh. Parang I desperately want it but I can’t and I won’t.
Gets niyo ba? Ay whatever.

So anong plano mo? Hindi ka na pupunta sa prom? Sasayangin mo ang 1,600 na fee jan sa prom na yan?
Muli po, mga kaibigan pinatikim ko sa aking pinakamamahal na pinsan ang “dark stare” ko. Nanahimik
lang naming muli siya.

Magbibihis na. I said to her as cold as I can with matching pagstomp pa ng feet yan ah.. hehe..

Pero nagbihis na nga ako tapos inayusan na ko ni Ate Mau..
Yung kotse naman naming eh pinalipad ni Kuya kasi nga late na nga kami..
3:00 na ko nagbihis which dapat eh paalis na kami ng bahay ‘cause we’re suppose to be at the venue by
5:00..

Unfortunately, umabot naman kami..
Isa pa nga kami sa mga nauna eh..
Looks like hindi lang ako ang nagmumuryot about this whole prom thing.

A car stopped in front of us. Then lumabas siya..

At that moment, parang biglang nagslowmo ang mundo ko.
Kasi naman, heto na. Nangyayari na ang kinatatakutan ko.

Then he stopped infront of me and reached out his hands.


“Shall we go in?” As much as I wanted to say no, I took his hand.

Pero bago pa man kami makalakad, another car stopped infront of us.
Naglue ata ang paa ko nun kaya hindi ako nakaalis sa kinatatayuan ko..

And that’s how I saw him—with her.


Kat! She rushed to my side the moment she got out of the car with that huge smile on her face. Sarap
ibalibag.

You don’t know how happy I am that Jiro invited me to his prom! OMG like this is a dream come true.
Yeah. It was my dream to, but it will never come true.. Since I made it possible for YOUR dream to come
true.

I smiled at her. And that smile didn’t reach my eyes.
Parang ayaw ko na lang din magpretend..
Parang bigla akong napagod.

By the way, this is Ejay. Date ko. Biglang kumunot ang noo niya then she said,
Where’s Carlo? Akala ko siya ang boyfriend mo? Ooh. Nga pala..

I smiled again. And again, it didn’t reach my eyes.

Things didn’t work out. With the same smile on my face, hinila ko na si Ejay papasok ng venue. I didn’t
even spent time to take a look on Jiro. Parang masakit yun eh..

Sa table namin, ang mga kasama ko eh siyempre..
Sina Diane, Kim, Ejay, Carlo and friends.

Hindi ko alam kung sang lupalop napadpad si Jiro at ang date niyang si Corrine.
I didn’t bother to look for them. Takot na baka masaktan ako the moment na Makita ko silang
magkasama.

Si Kim at Diane kanina pa sayaw ng sayaw..
Kung hindi man sumasayaw, nakiki-echus sa mga classmates namin..

Most of the time, kaming tatlo lang nina Ejay at Carlo ang nasa table..
That is until ejay asked me to dance.

I can’t remember the song na nagplay nung nagsayaw kami..
All I remembered was that conversation we had..

It started with a long moment of silence until he spoke.


“You’re not enjoying.”
“Of course, I’m enjoing. Why wouldn’t I?” sagot ko sa tanong niya without looking into his eyes.
Napabuntong hininga tuloy siya.

“Andami kong gustong sabihin sayo, alam mo ba yun?” Hindi ako sumagot and I just waited for him to
continue speaking..

“First, gusto kong magsorry. I don’t know why I made such a drama with all those things. I could just
simply said I love you and wait for me ‘cause I’m coming back for you. And swear that. But didn’t do it.
Instead, kinailangan pa kitang saktan at iwang clueless then saka ko sinabi sayo ang three magic words.
I’m such a moron.”

Hindi ko alam kung panu ko sasagutin yung mga sinabi ni Ejay.
Parang walang magandang word na pwedeng sabihin eh..

It took me a while to organize my thoughts.


“Ejay… Sa totoo lang ewan ko ah. But you don’t have to explain to me anymore. Hindi sa wala kang
kasalanan. Of course meron, sinaktan mo ko noh.” I said sarcastically at napangiti naman siya.

“But it just felt like, you don’t owe me anything anymore. Siguro napatawad na lang talaga kita. But ewan
ko. Iba na kasi eh…yung feeling. I hope you can understand.” This was followed by silence again..

hanggang sa bigla na lang siyang tumango at ngumiti.

“Of course. I should have thought about that.” Parang sarili niya ang kinakausap niya niyan, not me.
“What do you mean?” ngumiti lang si bespren. Yea. I missed that smile. I used to love that smile. And I
still love that smile. Not with the same intensity na nga lang.

“hay Kathryn, kilala kita from head to toe.” Yun lang ang sabi niya then tinuro niya.

Tinuro niya si Jiro.

Yeah. He understood.


“Ok lang. Pero you should’ve chosen him over me to this prom thing.” Pagkasabing pagkasabi niya nun,
biglang nagswitch ang music.

Gusto ko sana siyang tanungin kung bakit niya yun naisip..
Kaya lang nagtake over na si Carlo para isayaw ako. Pambihira.

Hindi ko rin maalala yung tugtog nang sumayaw kami ni Carlo..
Pero alam ko na masayang kanta yun.. at masaya ring kasayaw si Carlo.

Unlike nung kay Ejay, yung conversation naming ni Carlo eh fun and easy.
Parang for a while, nakalimutan ko lahat ng problema ko.. Lahat ng gumugulo sa isip ko..

Sana pala siya na lang ang dinate ko ngayon. Hay. Sayang.

Unfortunately, good things don’t last long.

Kaya ayun, back to chairs kami. Kumain lang naman ako nun kasama ang aking mga BFFs.
Then, they announced the highlight of the night.

The Prom King and Queen as well as the Prom Prince and Princess.

Sinimulan nila sa Prom Prince.


“And the Prom Prince is….. Jiro Tecson.” Pambihira. Wala man lang suspense ang pagkakasabi eh..
tuloy tuloy lang..

Si Corrine nagtatatalon nang tawagin ang pangalan ni Jiro. Pambihira.
Sana pagtalon niya, pagbagsak niya sa floor maputol yung heels niya. Wahahaha..

Bad Kathryn bad.

I know, kichekicheku.


“The Prom Princess is Kathryn Villanueva.” Parang hindi ako nagulat. Pero lahat ng tao nagulat.
Hehe.. Hindi ako nagulat kasi ganito naman talaga diba?

Yung mga movies, television drama or lovestories, kadalasan yung leading lady ang laging nakakapartner
ng leading man. I’m not saying that Jiro is my leading man, though he is the boy on the lead. It’s just that
it’s kinda predictable.

Umakyat ako ng stage at tumayo sa tabi ni Jiro as they gave me the sash at yung tiara ek ek na yun..

After that inaanounce naman nila yung King at Queen. Sa senior nang galing..
Si Carlo yung King at hindi ko kilala yung Queen. And I didn’t care.
Basta tumayo lang ako dun..

Though I got to admit. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko just by standing beside Jiro.
Hell, I hate this so-called love.

Hindi ako nakikinig sa paligid ko.. Hindi ko alam yung mga sumunod na nangyari..
Basta, bigla na lang ako napadpad sa sarili kong mundo kung saan ako lang ang tao at si Jiro lang ako
katabi ko.

That is until..


“May the PRINCE have a dance with HIS princess?” Tinignan ko siya. Tapos yung kamay niya. Tapos siya
ulit then nagfocus na ko sa kamay niya.

Di ko alam kung dapat ko bang tanggapin. But I saw Carlo dancing with his Queen.
So I guess, DAPAT nga.

I took his hand and we circled in the dance floor.

This time alam ko na yung song. [url= http://www.myflashfetish.com/user-playlist.php?id=14893087]So
Close[/url].


As we danced, hindi kami nag-usap. We just looked at each other’s eyes.
Sa totoo lang, I wanted to talk to him.
I wanted to tell him something.

In fact, I want to tell him everything. Everything this heart wants to say.

I want to say the three magic words. Pero ayaw gumalaw ng lips ko.
Para bang nakazip siya.

And as I looked in his eyes, I felt like he feels the same way I do..

Parang may gusto rin siya sabihin but he just can’t open his mouth like me.
And he wanted badly to say something—just like me.

Ang hindi ko lang sigurado eh kung yung three magic words rin ba ang gusto niyang sabihin.


The music started and ended that way.


I felt terrible when our time ended. Kasi naman. Yung feeling..
Para bang may unfinished business ako.
Parang dapat may ginawa ako pero hindi ko ginawa.

Sa sobrang magkafrustrate ko nagpunta ako sa CR.
And there.. I found..


Corrine.


Nginitian ko naman agad siya as I passed by her.
Yun nga lang she didn’t gave me back the same gratitude.

And I soon felt that something’s not right here.


“Things didn’t worked out, eh?” sinabi niya nang mataray na tono. Yep. Something’s definitely not right.
“Hmm.. tanong ko lang, Kathryn. Didn’t things worked out dahil… you like somebody else besides Carlo?”

I think I know where this is getting. And I have to be honest with her.

“Hindi totoo yung samin ni Carlo. We were just kidding around that time. I’m sorry.” Ok. That was part
true. I was kidding around.

“But you do like somebody else, don’t you?” she wouldn’t take no for an answer.

“I might.”

Hindi ko alam kung anong sasabihin ko eh. Nagsimula na rin akong pagpawisan ng malamig.

“Could that someone be Jiro?” I give up.

“It could be…but it also could NOT be.” Arg. Bumibilis ang tibok ng puso ko.

Natahimik siya and I waited for her.
Dumb me, hindi ko na dapat siya inantay.
Dapat umalis na ko.. Baka mapaaway pa ko nito eh..

And I’m right.

Nag explode na lang siya bigla.


“HOW DARE YOU! KINAIBIGAN KO PA KO KUNWARI NUN PALA MAY HD KA SA BOYFRIEND KO?!!!! ANG
KAPAL DIN NAMAN NG MUKHA MO NOH? WHO DO YOU THINK YOU ARE?!!!! DO YOU THINK
MAGUGUSTUHAN NG ISANG JIRO ANG ISANG TULAD MO?!!!! MANGARAP KA, GIRL!”

and that’s it. I exploded too.

“OO NA. MAY HIDDEN DESIRE AKO JAN SA LANGYA MONG BOYFRIEND. OO MAKAPAL ANG MUKHA KO.
OO SINO NGA BA NAMAN AKO PARA MAGUSTUHAN NI JIRO AT KALABANIN ANG ISANG CORRINE. OO
ISANG AMBISOSYA LANG NAMAN AKONG NANG GUGULO SA BUHAY NIYO!”

ghad. Bigla akong hirapan huminga. Wait— nahihirapan akong huminga?

“Pero anong magagawa ko?” I felt tears run down my face and I can barely breath. I’m actually grasping
for breath. Ghad.

“Masasabi ko ba sa..” first, pinagpawisan ako ng malamig. then bumilis ang heart beat ko, nahihirapan
akong huminga and now masakit ang..

“puso ko..” then could it mean that…

“na wag mahalin si..”


I’m having my attack.

“Jiro….”



~~~o0o~~~

Chapter 25

~~~~o0o~~~~



everything is all black and I don’t know what is this black matter that surrounds me.
Nagtataka nga ako kasi sobrang dilim na wala akong nakikitang kahit ano sa paligid ko..
Pero nakikita ko ang sarili ko. Weird noh?

Ang isa pang hindi ko maintindihan eh yung kung bakit ako takbo ng takbo.
Pero kahit takbo na ko ng takbo, hindi ako hinihingal.
Parang gusto ko lang tumakbo ng tumakbo.

But the thing again is that, wala akong pinupuntahan.
Ni hindi ko nga nakikita yung dinadaanan ko.
Like I said, everything is black.

It felt like it had been hours, my running I mean.
Well, it felt like it was like that for hours.

Hanggang sa suddenly, may mga naririnig akong mga boses na nag-uusap.
Pero wala akong maintindihan kahit ano sa pinag-uusapan nila.
Parang lahat puro murmurs na unti-unting lumalakas.

After that, unti-unti ring nagdisappear yung blackness.
Unti-unting nagkakaron ng liwanag kasabay ng unti-unting paglinaw ng mga sinasabi ng mga boses sa
paligid ko..

Until..


“She will wake up, will she?” boses yun ni Jiro. Sigurado ako. Ibig sabihin andito siya, pero asan ba ko?

“Tignan niyo, dumidilat na si Kathryn!” That voice. Alam na alam ko din yan. Walang iba kundi si Diane.
Ang bespren ko.

Then naramdaman kong parang nagsilapitan sakin yung mga tao.
Ang crowded nga ng feeling eh. Hanggang sa luminaw na rin yung liwanag sa paningin ko.

At nakita ko silang lahat.

Si Diane. Kim. Khay. Tukmol. Carlo. Ejay. Ate Janna. Kuya Lem. Ate Mau. Tita Beth. Mommy… daddy…
Jiro.

Lahat sila andito, lahat nakafocus sakin. There’s also a couple na nakatayo sa may pinto. They looked
familiar. In fact, this whole scene looks familiar. Parang déjà vu, di ko lang maalala kung kelan ‘to
nangyari.l

“Kathryn? Ok ka na ba?” Sabi ni Khay. She was the first one to broke the silence. I smiled at parang
narelief ang lahat ng tao sa loob ng room na ‘to nung magsmile ako.

I remembered the couple. Mom pala yun ni Jiro at dad ni Ate Janna. I-aacknowledge ko sana sila for being
here for me [‘cause it feels like this is all for me] kaya lang biglang umeksena si Diane.

“BESPREN KOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOH!!!!!!” she hugged me so tight that I can barely breath. Pero
napangiti parin ako.

“Bruha ka talaga! Pinag-alala mo ko, alam mo ba yun? Pinag-alala mo kaming lahat!” sabi niya after ng
breathtaking hug niya.. haha..

“Bakit? Anu bang nangyari?” actually, hindi ko na maalala kung anong nangyari eh. And btw, nasa
hospital pala kami.

“Well, bago kayo magkwentuhan ng nangyari eh mabuti pa magpaalam na muna tayo kela Mr. And Mrs.
Tecson. Kailangan na nilang umuwi, they had been here everyday since ng nangyari sayo.” Lumapit sakin
ang parents ni Jiro at ngumiti. Kamukha pala talaga ni Jiro yung mama niya.

“Ang importante, ok na si Kathryn.” Hindi ko tuloy napigilang hindi ngumiti. Hay buhay.

Pero teka. Everyday since nangyari sakin? Ilang araw na ba akong andito??

“Jiro, sumama ka na muna samin sa bahay. Ok naman na si Kathryn. Aba. Kailangan mo ring matulog,
bata ka ah.” Sabi naman ni Ate Janna kay Jiro. Tapos ito naming si Jiro eh sumimangot.

“ee.. kagigising palang ni Kathryn. Uuwi na lang ako pag ok na ok na talaga siya.” Pambihira. Matats ba
ko? Wahahaha..

“Ikaw talaga. Baka sa susunod ikaw naman nasa kalagayan ni Kathryn, eh mula nung dinala si Kathryn
ditto isang beses ka pala umuuwi eh.” Ibig sabihin lagi siyang andito? Nagbabantay?

Eh teka nga. Ilang araw na nga ba kasi talaga ako dito?

Hindi na nakaangal pa si Jiro kasi kinaladkad siya ni Ate Janna palabas ng room. Eh alam niyo naman si
Ate Janna di ba? Amazona pa sa amazon yun.. wahahaha..

Pagkaalis ng tecson family eh isa-isa na ring nagsipag-alisan yung mga tao.
Mukhang makakatulog na sila ng maayos ngayong gising na nga ako.

Pati si Kim, Ate Mau at Kuya Lem eh umuwi.. si Diane, mommy at daddy daw ang nakatoka na magbantay
sakin ngayon gabi. Kaya marami kaming time ni Diane para makwentuhan.

Pero nagsimulang magkwento si Diane nung iniwan kami nina mommy at daddy para bumili ng makakain.

“So.. Do you mind telling me what happened?” ang excited kong bespren naman parang kiti-kiting umupo
sa gilid ng kama ko. Nakaupo lang din naman ako so magkatabi kami.

“Hmm.. San ko ba sisimulan?” More like sarili niya ang tinatanong niya niyan instead ako. But I answered
her anyway.

“Ba’t di mo simulan sa… Kung ilang araw na kong nakaratay dito?” Ngumiti siya nun so pati ako ngumiti.
Parang namiss naming ang isa’t isa eh. Haha..

[color=magenta]“3 days. Loka ka, andami mong namissed.” [/color] 3 days?! Marami akong namissed?!

Hindi lang naman ako nakapagsalita. Feeling ko kasi sa panaginip ko..
Kung panaginip nga ang tawag dun.. eh maraming oras lang ang nakalipas.
Hours but not days.

“Inatake ka nung prom night natin. Lechugas kasi yung Corrine feelingera na yun, inaway ka.” Oh. Yeah.
The prom night.


“HOW DARE YOU! KINAIBIGAN KO PA KO KUNWARI NUN PALA MAY HD KA SA BOYFRIEND KO?!!!! ANG
KAPAL DIN NAMAN NG MUKHA MO NOH? WHO DO YOU THINK YOU ARE?!!!! DO YOU THINK
MAGUGUSTUHAN NG ISANG JIRO ANG ISANG TULAD MO?!!!! MANGARAP KA, GIRL!”


Oo. inatake nga pala ko. Ansakit ng puso ko nun. Literally and not literally.
Pero tama naman kasi yung mga sinabi ni Corrine.
Sino nga ba ko diba? Makapal ang mukha ko at mali ang ginagawa ko.
So..

Tuluyan ko nang lalayuan si Jiro.


“Pero nung inatake ka, nakita ni Jiro. Nagpanic si Corrine kasi hindi niya alam na may sakit ka. Si Jiro din
grabe yung panic nun, halos mabaliw na nga yung tao eh. Wahahahaha.. tapos ayun. Dinala ka naming
dito.” Halos mabaliw? Sabi ng puso ko matuwa daw ako. Pero sabi ng utak ko mali.

“Nung second day mo dito, binisita ka ni Corrine. Siyempre alert and defensive mode kaming lahat diba.
Eh pumunta ba naman yung impaktang may gawa niyan sayo eh.. wahahaha.. Dun naming nalaman na
hindi lang pala impakta ang bruha. Ambisosya rin. Haha.”

“Panu mo naman nasabi na ambisosya siya?” Eh diba ako nga yun? Yung may “HD” raw sa boypren niya?

“Eh hindi naman pala talaga sila ni Jiro. May matinding crush lang yung si Corrine kay Jiro simula
nung elementary pa siya. Mabait lang talaga si Jiro sakaniya kasi kasosyo ng tatay ni Corrine yung
stepdad niya.” Oh. Speechless na ko. Matutuwa na ba talaga ko? Susundin ang puso? O paiiralin parin ang
utak?

Haay…



Kinabukasan…

Hindi parin nagsisink in sakin yung mga sinabi ni bespren kagabi.
At andito parin ako sa hospital kasi under observation parin ako.

Pero ngayong araw, dumalaw si Jiro kasama sina Kim at Kuya Lem. Sabi ni Diane, normal lang naman
daw yun kasi lagi naman daw silang andito nung tulog ako.

Pero since si Diane ang nagbantay sakin kagabi, umuwi na rin siya.
At sina Jiro, Kim at Kuya Lem naman ang magbabantay sakin for today. Pambihira.
Daig ko pa si Nicole sa Three Dads and One Mom ah. Hahahaha.. ui, ad fee nanunumbalik.. wahahaha..

Anyway, dinaldal lang naman ako ni Kim magdamag at hindi kami nagpansinan ni Jiro kahit isang beses.
Pero I have to admit. Hanggang sulyap lang kami pareho. Pambihira talaga.

Pero I think ok na rin yun. Anu naman sasabihin ko sakaniya if ever diba?
Wala rin naman. At kung may masabi man ako malamang pagsasayang lang ng laway yun.

Kung kaya’t lahat kami eh nagulat habang si Kuya Lem at Kim eh nagkatinginan nung…


“Kathryn may sasabihin ako sayo.” With matching pagtayo pa yan ah. Kung hindi lang sana seryosong
bagay ang mga naganap between us nang mga nakaraang araw [kahit tulog ako] eh malamang natawa na
ko ng pagkalakas lakas sa expression ng mukha niya. Patawa eh. Wahahaha.. Pero hindi ako makatawa.
At instead eh napatingin lang ako sa kaniya while he stares back at me.

“Ehem. Kim, pinsan! Feeling ko matagal na tayong hindi nakakapagbonding. What do you say if I treat
you to lunch today?”

“Ay. I would love that Kuya Lem!” Yung tono ng boses nitong dalawang ‘to eh parang scripted yung mga
linyang sinabi nila. Pambihira talaga sa pambihira. Wahahaha.. May binabalak lang sila eh. Like iwan
kaming dalawa eh.

Then there they go, out of the room in a flash.

Dun naman nagsimulang magsalita ng utal utal itong si Jiro.

“K-Kat. Kkkasssi.. aaaanu. Yung kay. Sorry kasi. Hindi naman niya.” Hindi ko na pinahirapan si Jiro sa
pag-eexplain. Gets ko naman yung gusto niyang sabihin eh.

“Yung kay Corrine, yung nangyari nung prom night, sorry kasi hindi naman niya alam na may sakit ako at
pwede akong mamatay sa ginawa niya. Yeah, I know. You don’t have to tell me.” Huminga ng malakas si
Jiro tapos tumayo siya ng matagal dun nang hindi umiimik. Hindi rin naman ako umiimik so silence ang
bumalot saming dalawa. Hanggang sa napaupo na lang siya dun sa sofa.

“Actually, you don’t have to say sorry. Gusto ka ni Corrine kaya yun nangyari. In fact, you don’t have to
say anything.”

Akala ko hindi siya magrereply sa sinabi ko. Pero…

“Mali ka.” Tinignan ko lang siya. Nagdadrama na naman ‘to mga ‘tol. Wahahaha..

“Meron akong dapat sabihin sayo na dapat noon ko pa sinabi.” Hay.. sabi ko na nga ba.. kadramahan ang
hantungan nito..

kichekicheku: Rein! Ito na ang cue mo!
Rein:ito na? Sasabihin ko na?
Kichekicheku: oo. Sabihin mo na! Dali!
Rein: My name..is Rein.

*Batok!

Rein: Aray! Problema mo?
Kichekicheku: Hindi yun. Yung isa.
Rein: ah. Yung isa ba? Pasensiya naman. O edi…
“Pambihira.”

O siya.. commercial lang ni kichekicheku yun at ng kaniyang friend na si Rein. Wahahaha..

“Kathryn, kung sasabihin ko bang mahal kita sasagutin mo ko ng mahal rin kita?” Ok. Parang kinailangan
kong lumunok ng malaking bara sa lalamunan nun ah.

Hindi ko alam kung anong isasagot ko. Sasabihin ko sana “hindi, bakit ko naman sasabihin yun?” pero
naisip ko, what’s the point of pretending?

There’s one thing I learned about life. And that is it’s always the other way around.
Kung anu yung ayaw mong gawin, yun ang mas lalong kailangan mong gawin.
Kung anu yung normal, yun pala ang nagpapaabnormal sa mundo mo.
Kung anu yung tama, yun pala ang mali.

So instead, this is what I answered him…

“Oo.”

“Edi mahal kita.” Ngumiti ako. Ito na yung cue ng heart ko para matuwa. Totoo na ‘to.

“I love you.”

Suddenly, it feels like everythings in it’s place. Parang pakiramdam ko andun ako sa lugar na maliwanag
ang lahat, maraming bulaklak, malamig ang simoy ng hangin at kasama ko siya.. In my own personal
paradise.

Yeah. I will never forget that day.
‘Cause that’s the day it all became official.
The day I finally found my other half.

Oops.

Hindi pala yun ang day na nahanap ko siya. I know it was long before..
Nung time na unang kumabog yung dibdib ko ng kakaibang heartbeat. That’s the day.

Pero this had been the day we both realized that.

“HEP HEP HEP! Alam kong mahal niyo ang isa’t isa pero bata pa kayo!” nagulat kami parehas ni Jiro ng
biglang may nag grand entrance sa pinto. I should’ve known, kuripot si Kuya.

“Kuya Lem. Let them or else I will tell Ate Janna.” At panigurado, kakunchaba ‘to.

“Ay. Ehe.. Pasensiya naman. Akala ko kung anu nang meron eh.. bigla kasing tumahimik. Wahahaha.” Di
ko lang nagets kung palusot yun or totoo talaga. Pero whatever. This day is too good para mag-isip pa ng
kung anu-anu.

Fast forward natin ang mga pangyayari.

Gabi na nun at umuwi na si Jiro. Ayaw kong pumayag na ditto siya magstay.
Ilang araw na rin siyang andito at hindi pa siya masyadong nakakatulog.
So I think it’s the best time para matulog siya.

Si Kuya Lem at parents ko ang kasama ko ng mga sandaling ito.
We were having a family time nang biglang dumating ang doctor.
Tinawag lang ang parents para kausapin. Dapat magstay si Kuya Lem kasama ako..
Kaya lang naintriga siya kaya iniwan muna niya ko at sumama kela mama..

Dun lang sila nag-usap sa labas ng room ko.

At.. hehe.. Naintriga din ako kaya nag eavesdrop ako.
I just didn’t know that the cliché “curiosity kills the cat” is actually true.

“I’m sorry ma’am, sir. Your daughter has already Stage 3 of leukemia.” I froze in place kasabay
ng paghikbi ni mama.

“Masyadong konti na ang red blood cells niya. I’m sorry but she only has few months to live.” I
was already frozen in place kaya ng marinig ko yan, biglang nabasag yung pagkafrozen ko at lumagapak
ako sa floor.

I’m sure narinig yun nila mama kaya nga dali-dali silang pumasok ng room nun only to see me na
nakasalampak nga sa floor.

“Anak…” Yun lang ang nasabi ni mama as she hugged me and cried.

Bakit naman ganun? Kung kelan ok na ang lahat… saka naman dumating ‘to.

Saka naman ako mamatay.


Jiro’s POV

After one month…

[url=http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/myflashfetish-mp3-
player.swf?myid=14929075&path=2008/11/09&mycolor=2D2D2D&mycolor2=FFFFFF&mycolor3=77ADD1
&autoplay=true&rand=0&f=4&vol=100&pat=14&grad=false]BGM[/url]

(Note: kung ayaw magplay eto na lang: [url=http://www.myflashfetish.com/account-
editmp3.php?id=14929075]click me![/url])


She hugged me closer to her.
This just feels good. Having her beside me like this. Wala nang mas sasaya pa.

“I love you.” I smiled and said,
“I love you more.”

We watched the sun as it sets. Ang ganda.
Wala nang mas gaganda pa sa moment na ito. The best ever.

Pero nagulat ako kasi bigla siyang tumayo sa hinihigaan naming blanket ditto sa beach.
And yes, we came back to this beach. Gusto niya ditto eh. Nakakarelax daw.

“And I will love it more kung ihahatid mo na ko pauwi. Gabi na eh. Alam mo naming hindi tayo pwede
masyadong gabi.”

Haay. Akala ko madadaya ko siya sa oras.
Masyado lang kasi siya aware. Gusto ko pang ispend ‘tong first monthsary naming ng mas matagal eh.
Kaya lang nasa stage pa siya ng recovery kaya medyo hindi pa pwede.

Pero kung sabagay, may bukas pa naman.

“Ok fine. Tara na.”

From batangas pabalik ng bahay nila eh it took us 2 hours.
So medyo gabi na nang makauwi kami.

I decided to walk her home kahit may kotse kaming dala.
Bumababa kami one block away from her house. To prolong the moment lang naman.

Kaya lang hindi ko inaasahang biglang uulan ng sobrang lakas at nabasa kami pareho.
Nagkatinginan kami pareho tapos natawa.

Panu, para kaming mga basang sisiw. Haha..

For a while, isinayaw ko siya. Enjoying the rain lang naman.
But then soon after that, we continued walking but we didn’t quit kidding around.

It so easy for us to be ourselves when we’re together.

Then dumating na kami, two houses bago ang bahay ni Kathryn.
There, my heart started beating fast.

“well, I need to go. Hindi tayo pwedeng magstay under the rain for too long.. umuwi ka na rin. Remember
that I will always love you.. even after death.”

Mas lalong akong kinabahan sa sinabi niya at nung nakita ko yung mga mata niya.
Agad kong nafeel na parang may hindi magandang mangyayari.

But what could possibly went wrong. Masyadong perfect na ang mga nangyayari para masira pa.

“And I will make sure to love you more than that.” I smiled, she smiled but it didn’t reached her eyes.

Then she turned around. I froze in place.
The moment she turned her back at me at that very moment…
It felt like the love of my life is turning away from me.

Ang sakit na hindi ako makapaniwala sa bigla kong naramdaman na hindi ko nagawang gumalaw sa
kinatatayuan ko.

When Kathryn was out of sight, I ran.

I ran as fast as I could, as far as I can.



~~~o0o~~~

The Epilogue

~~~~o0o~~~~



[url= http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/myflashfetish-mp3-
player.swf?myid=15092256&path=2008/11/14&mycolor=2D2D2D&mycolor2=FFFFFF&mycolor3=77ADD1
&autoplay=true&rand=0&f=4&vol=100&pat=15&grad=false]Background Music[/url]



Dear Diary,

Four years ago, the doctor said I had leukemia, but it was found early, so it was still curable. Thinking that
it was okay, I started living my normal life again. Ejay, my bestfriend, was the greatest best friend in the
world. Hindi niya ko pinabayaan. He was my knight in shining armor. And there was my other best friend,
Diane, who never let me have a day without a laugh. Siyempre, anjan din si pinsang Kim, na laging
pinapadugo ang ilong ko sa English niya.

I also tried to find love in the form of Carlo. I always thought he’s the one and yes he is. He is every girl’s
the one. Its just that, he’s not mine. Funny, that when I lost my feelings for him, it was the time he had
felt for me.

Pero ganun pala talaga. I was finding love in Carlo but never found it because it was with Jiro. Having him
in my life is the greatest thing that happened to me.

But then, life plays on me. About a month ago, the doctor said I have Stage 3 of leukemia and that I was
about to die. Months na lang ang binibilang. I was at the most glittering part of my life, but it was coming
to an end. I wanted myself and the people around me to go through the least pain possible, so I decided
to commit suicide. Yes, that’s the first thing that got into my mind. But when I was about to do it. I
couldn’t. I couldn't let people find out about my intentions, especially Jiro, the person I love the most in
this whole world, who still doesn't know about the truth.

Pero knowing that there’s an end, I tried everything to be happy with him. To spend each day loving him
so that in the end neither of us will regret it.

On our first monthsary, and most probably the last, we came back to the beach we once spent a day
together. I made sure it’s going to be the most unforgettable day in his life. Because when I’m gone and
he already accepted that I’m gone and he’s not hurting anymore, I want him to remember me.. I want
him to remember me smiling and always loving him even after death. Because I believe death wasn’t our
enemy, it’s forgetting.

Out in the rain, we became two single life forms, so far away from each other. I hugged him and told him
that I love him then I turned my back and walked away. Then I closed the gate that would separate me
from him forever. I stood by the front door of our house, staring at it, knowing that the first love in my
life, also the last one, was walking out of my life. Warm tears kept falling down my face, blended with the
cold rain drops. I was cold, not because of the rain. I was cold inside.

The next day was our flight. My whole family was moving in Canada. I decided that I would die there, far
from everybody I love, except for my family. Of course, I didn’t told him. I couldn’t. But it’s better
because he never saw my tears, he never saw my pain and it was enough. I left without regrets.



Tears fell as I read the last part in Kathryn’ diary. It has been five years.
Five years since…

“Jiro!” I closed the diary shut. Then looked at her and smiled.

“Bakit? Is there anything you want?”

“Waya po. Nyamiss yang kita.. ayabyu Tito!” She hugged me and so I hugged her also.

You see, it has been five years since..Kathryn changed.
She died but she didn’t go away. She just changed her form.

In the end, sina Kuya Lem at Ate Janna rin ang nagkatuluyan.
And I owe them. Because Kathryn came back in the form of their daughter.

“I love you too…


Kathryn.”

~~~~o0o~~~~



Acknowledgements


This story is based on [url=http://pinkymisa.pink-posh.net/?p=13]THIS[/url] short story.

Sa lahat ng nagbasa, nagcomment, natawa, naiyak, nalungkot, naasar sa The Diarist.
Maraming Salamat po.

Nyak. Para akong ABS-CBN magsalita. Wahahaha.

Pero seriously, guys, thank you.
Kasi sa bawat pagcomment niyo, hindi niyo lang binubuhay ang story ko.
Binubuo niyo rin ang friendship natin.

And yun yung mas magandang reward na nakuha ko sa pagsusulat ng The Diarist.

I want to say sorry kasi minadali ko siya.
Sorry.


Special Mention:

Si Eris James Castro, Kim Constante, Diane Montesclaros, Khay at tukmol, ate Nicole, Corrine…
Sa panghihiram ko ng mga pangalan niyo.

Sa PRANINGS
Sa friendship, support at love niyo. Ayiee. Naman. Haha..

Kina Kimberly, Kisha, Ate Peachy, Ate Jessa, Shane, Xiara, Ate Paula, at sa lahat ng nagbasa ng
The Diarist na hindi ko na nailagay ang name dito.
Thank you very much, Aylabsyu all!

~~~o0o~~~

Prologue
~~~o0o~~~

Monday
Dear Diary, Heto na naman ako! Weeh! Haha.. wala lang.. masaya lang ako today.. Kasi lumabas kami ni bestfriend ko.. Nagdate kami.. wahahaha.. Pero joke joke lang yun.. Basta masaya ako.. kasi may nakaaway kami sa mall.. (nyek.. may nakaaway na nga masaya pa? Haha) Di, kasi.. Matagal na talaga naming nakaaway yun.. Pero kanina sa mall nalaman ko yung totoo niyang ugali.. which is not that bad pala.. She’s just upset.. basta ngayon friends na kami.. hehe.. Tsaka isa pang reason kaya ako masaya is simply because kasama ko si bestfriend.. Lagi naman kami magkasama pero ewan.. basta MASAYA.. yun na yun.. wahaha..

Wednesday
Dear Diary, Oopsies! Malapit na pala birthday ko.. haha.. This Friday na pala..haha.. di ko namalayan.. haha.. Oh well, no biggie.. Ayoko nga nagbibirthday kasi tumatanda ako ng isang taon! Waah! Haha.. I’m turning 14 na! Yep yep.. 14 na ko.. ayus lang.. bata pa rin ako.. haha.. May party daw ako sabi ni daddy pero ewan.. basta.. haha.. parang nahihilig ako sa word na basta ah.. haha.. basta.. wahahaha.. ayun na nga.. Malapit na rin pala ang summer.. uhm.. six months na lang.. wahaha.. anlapit pa noh? Haha.. wala lang.. napapraning lang ako ngayon.. hinawaan kasi ako nung bestfriend kong praning eh.. haha.. member daw siya ng The Pranings.. wahahaha.. ewan ko dun.. ah basta (here’s the word again!) tatapusin ko na ‘tong diary entry ko at iiinstall ko pa yung photoshop.. haha.. may pinapagawa kasi si mama eh ayun sira yung photoshop naming matagal na, bumili pa si mama ng bagong CD para lang magawa ko yung pinapagawa niya.. wahaha.. gege.. baboosh!

Friday
Dear Diary, Eww! Dear Diary? Oh well, birthday ko ngayon.. yes! Happy birthday to me! Haha.. Pero ang tanong.. naging Happy nga ba? Somehow, yes.. Kasi complete lahat ng mahal ko sa buhay ngayong birthday ko.. Pero yun nga rin yung nakakalungkot.. Andun pa silang lahat.. Kung kelan nangyari YUN.. at kung anu naman YUN.. Well, ayoko pa munang isulat sa diary ko.. Ayoko pang ipaalam sayo.. Kasi ayaw kitang malungkot.. Pero ang masasabi ko na lang.. dahil sa YUN, parang gusto ko ng mahanap si Mr. Right, Mr. Left, Mr. Front, Mr. Back, Mr. Straight, Mr. U Turn at kung anu anu pang direction.. basta you get the point.. haha.. I wanna feel how it feels like to be inlove.. I wanna experience the magic of love.. Kahit hindi happy ending I would risk just to feel it.. So I’ve decided as of now that,

I’m on a hunt for Mr. Right!
***o0o***

how did I got this diary anyway?

Well, I remember nung bata pa ko.. I’m not sure pero I think I was just 6 then.. Ako yung pinakaclose sa lolo ko saming mga apo niya.. Si Kuya Lem kasi masyadong serious.. Ang pinsan kong si Kim naman may sariling mundo.. So kung baga, ako lang yung mukhang normal saming tatlo.. hehe.. Sabi rin nila mama kaya daw ako masyadong close kay lolo kasi malambing daw ako.. Napaparamdam ko daw kay lolo na kahit matanda na siya eh may important role parin daw siya sa family naming.. though hindi ko pa naiintindihan yung sinasabi nila nun sakin.. hehe.. ah basta.. the point is, si lolo ang nagbigay sakin ng diary kong ito.. It was a gloomy afternoon that day.. Meron kaming mini reunion sa bahay.. yung andun si Lola the second, kami nina mama, papa at kuya, si Tita Beth at Kim pati si Ate Mau.. Nagchichikahan silang lahat dun sa may backyard.. Pero si Lolo nag-iisa sa may terrace.. Ang lungkot ng mukha niya.. Hindi nga usual yun kasi masayahing tao si Lolo.. bihirang sumimangot.. So dahil nga sa napansin kong malungkot at nag-iisa ang Lolo ko, nilapitan ko siya.. Lagi namang kami yung mag-kasama eh.. Lolo? Bakit ka po nakasimangot? Ngumiti si Lolo nun.. Pero hindi yung ngiti na tulad ng pag ngiti niya noon.. Malungkot ang ngiting ito.. Apo, may gusto sana akong ibigay sayo eh.. Ano po yun? Parang gift? Eh hindi ko naman po birthday eh.. Tumawa lang naman si lolo tapos inabot sakin yung diary.. Gusto ko, apo.. gamitin at ingatan mo ang notebook na ‘to ah.. Eh Lolo bakit niyo po ako binigyan ng notebook? Matagal pa naman po ang pasukan namin ah.. Hindi ordinaryong notebook ‘to, Kathryn.. Isa itong diary.. sinusulat ditto ang lahat ng mga bagay na nangyayari sa buhay ng isang tao.. At yun ang gusto kong gawin mo.. Eh pero Lolo, bakit ko po kailangang gawin yun? Para kapag wala na ako sa mundong ito.. Maririnig at makakausap mo parin ako.. gamit ang diary na yan.. Two days later, Lolo died because of heart attack.. At simula noon lagi ko pa rin siyang kinakausap through this diary.. Pero I always wrote Dear Diary.. Hindi ko kasi kayang isulat mismo ang lolo.. It’s just too painful.. Pero I’m sure na si Lolo ang kinakausap ko..

~~~o0o~~~~

Chapter 1
First Stop
~~~~o0o~~~~ Checklist A – Personal Information ni Carlo my Labs 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. Full name: Carlo Jeremy Fojas Age: 16 Birthday: February 6, 1992 Address: Hobbies: basketball,…… Favorite color: Blue Favorite song: Favorite artist: Favorite TV show: spongebob Favorite movie: Favorite food: Japanese food Favorite drinks: mango shake

antagal ko ng nakaupo dito.. Pati yung mga kasama ko. Tug tug. sino ba si Carlo? Si Carlo ay ang lab op my layp ko.. napasandal na lang tuloy ako dito sa bench. Pwede ring tawaging Mr.. hehe. Ayan tuloy... antagal kasi dumating ng bus eh.photobucket. Celebrity Crush: 14. School gym 2. Crush: And the list goes on… Aargh! Naman! Ang konti konti pa ng information na nalalaman ko tungkol sakaniya! Tsktsk. Hala. Later on bigla ko na lang naramdaman na parang gumagalaw yung lupa. Clubhouse 4.. and oh! He’s such a hottie! Haay.. Eh yung checklist B ko kaya? Checklist B – Tambayan ni Carlo my labs 1...com/albums/gg55/chibimatsuri/Really%20random/Pretty_Assassin_Boy.jpg]Here .... don’t tell me nareborn ang giants sa panahon ngayon and they’re here to invade earth?! Ok.. Computer shops (too many to mention) Waah! Tapos na ang classes pero eto lang ang information na nasagap namin about kay Carlo my labs? This is hopeless. Classroom nila 3... the point is.. Right Perfect (pareho na lang para walang away! Wahaha) Eh teka.13..[/url] Hindi naman si Carlo ‘to eh. isa siyang sikat na basketball player sa school namin. Tug. ni hindi nga niya kahawig kahit ontii. Waah! Sino ka?! Giant ka rin? Loka! Hindi noh.... Tug... Lumilindol? Wag naman dito! Wala akong kakapitan! Baka masira ang byutipul fess ko! Nooooooooooooooooooo! Maya-maya pa nakarinig naman ako ng sunod sunod na. Nakikita ko lang siguro kay Carlo itong drawing ko ni Mr.... wahaha. Right ko. Care to take a look? [url= http://i245. Ako ang napakaganda mong konsensiya. Nilabas ko yung drawing ko ni Mr. . Panu niya malalaman na meant to be kami kung ang bagal namin sumagap ng info tungkol sa kaniya?! Panu niya malalaman na ako ang girl of his dreams kapag hindi pa kami nagkakilala ng lubusan?! PAANO?! Hay naku. Hala. Perfect. di ko sasabihin. Kailangan na talaga namin magover time ni Diane sa pag spy kay Carlo my labs. Siguro ung isang strand ng buhok ni carlo my labs kahawig ng drawing. Erika Building 5.....

nag-away pa.. wala akong sinasabing pati ikaw maganda. at Kathryn.. Konsensiya ni Kathryn na kichekicheku ang pangalan.. nakita ko naman na kasunod niya ang isa pa naming kaibigan. di nila alam ako naman talaga yung maganda dito. wahahaha. Bespren!!!!!! Bunganga talaga nito oh. du nat purget!) (Note: ^nakuha ko yan kay ATE KRISHA. Tumatakbo version nga lang... pambihira ‘tong lalaking ‘to oh.. whaahaha. nag-away pa........ ayun naispatan ko ang bespren kong si Diane na tumatakbo dala ang napakaraming gamit..... Yung anak nila kinain yung asong may bahay sa Canada?! Mali! Kinain ni Aling Tekla yung anak at aso! Huwaat?! Pambihira epekto ba ‘to ng pagtakbo niyang yun?! tumakbo daw ba kasi na dala lahat ng books niya sa kamay pati notebooks. Kaya readers.... kAthRyN!!!!!! And poof! It became coco crunch! (ad fee. *hingal hingal * may. wahahaha. Kung pera lang ang ngiti ang yaman na siguro nito. wahahaha.. eh konsensiya nga KITA di ba? Wahahaha. di nila alam ako naman talaga yung maganda dito. may mga nakasabit pang paper bag sa braso tapos yung bag na nakasabit sa likod na wala namang laman. takbo pa diane. ... pagpasensiyahan niyo na lang... alam niyo yung sa commercial ng Holiday Hotdog (ad fee ulit)? Yung may magsyota na naglalakad tapos may matabang taga bitbit ng lahat ng gamit nila? Ganun ang drama ni bespren diane. back to the story!) Yes ma’am! Pero nahinto naman ang footsteps na yun ng. tama na. Hoi.... siyempre maganda ka. Eh kasi *hingal hingal * si *hingal hingal * yung... Ay mali! Ikaw kasi aso ka ng aso eh. yo ate krisha!) Este. back to the story!) O siya... wahahaha.. Si bespren Ejay. Yan? Ba’t tumatakbo ka? Nangangarera ka ba? Sabi ko kay diane nung nakarating sa siya sa kinauupuan ko. tama na.. at Kathryn.Ay ganun (shane syndrome). Pinaglihi kasi yan sa megaphone eh. tawang tawa na nakasunod kay Diane... Oh. Ang sasabihin ko lang naman eh… Hindi na daw magbabakasyon si Carlo sa Hawaii! Ibig sabihin. Sige.. Anu? Sino? Yung aso nila aling tekla na may mansion sa Canada kinain yung anak nila? Umiling naman siya...... AKO lang! Ako LANG! Hoi rin! Ako ang bida sa story na ‘to kaya ako maganda rito noh! AKO! (note: O siya. wahahaha. Konsensiya ni Kathryn na kichekicheku ang pangalan.. wahahaha.. haha. takbo! Haha.. lagi na lang nakangiti. At ayun.

... I love walking in the rain.... Kat......We can hunt him all summer long! Ayan sabay pa kami ni bespren habang nagtatatalon dun sa bus stop.... Nagulat naman kami ni Diane ng biglang tumabi si Kim na pinsan ko samin. Oi. Kat... Love daw.. Hoy loka.. at Kat naman ang tawag nila sakin. hmm. Sige.. wahahaha. naiwan na naman ako mag-isa sa bench. there’s a pot of gold at the end of the rainbow.. Pero pag nakilala ako malayo ako sa ganun. Sarsi! Tapos nag-apir kami ni Diane. wahaha. So no one can see me crying.... di ko magets kung panu ako nakatiis ng 15 years na kasama ang mga taong ito. haha.. Ms. Ayoko ng mga echus sa katawan gusto ko simple lang. as you can see. Pero wait.. susundan ata yung rainbow... May rainbow pala... wahahaha.. Kat. so follow your dreams! Fly high in the sky like the birds of the same feather that flock together... Then later on may tumabi na lang sakin na lalaki... panu nagsalita naman ang hindi malala... Napailing pa siya niyan ah. Uy! Diane. Pinat na lang ni Diane yung shoulders ni Kim. tinignan naman niya ko like saying na ‘wait lang ah. parang di niya maabot.. Loka talaga ‘to.. wala. Wala lang nakaupo lang siya dun habang tinitignan ko naman yung mga papeles na hawak ko about kay Carlo my labs. Hindi ako seryoso at mahinhin. Perfect ika nga nila.... kayong dalawa.. Naalala ko tuloy si Lolo. bibili lang ako ng softdrinks sa tindahan.. kanina pa ko dakdak ng dakdak dito hindi ko pa pala nababanggit ang sarili ko.. Ayoko ng driver at kotse.. ako RC. Tinanguan ko na lang. kaya ayun. kanina pa ko dito ah.... ang saya saya kaya! Wahahaha.. haha. anong rain rain cry cry na namang sinasabi mo jan? Diane... pagkasabi naman niya ng sinabi niyang di ko malaman kung anu ba talaga ang meaning eh nag shu away na naman... Matangkad parang si Ejay tapos nakacap. Kalog at praning lang. di ko nga magets eh. Kim andito pala kayo? Napatingin kami dun sa nagsalita which is kaklase pala namin na kinaiinisan ni Diane. Bakit dude? Selos ka naman? Sabay akbay naman nitong si Diane kay Ejay.. .. Nagchika chika lang naman kami ni Diane habang nakaupo dun sa bench ng bus stop...... Sabi kasi ni lolo hindi daw pot of gold ang nasa dulo ng rainbow. wahahaha.. May ari ng isang hotel and restaurant sa ibang bansa ang parents ko pati yung mom ng pinsan kong si Kim kaya andun sila.. Napatingin na lang ako sa sky. sige nga. Si Ejay napailing na lang..... wahahaha.. aba’y hinayaan ko na lang. Well. wahahaha. babalik naman sa bahay yun eh. wushu! Naiwan ako sa bench kasama ang pinsan kong si Kim na nagsasalita ng kung anu anu. wahahaha.. Well.. haha. natawa na lang ako... Langyang bus naman kasi yan antagal dumating. natawa lang naman ako kasi nakaakbay siya tapos ang tangkad tangkad ni Ejay. Jus ko. sa unang tingin para akong yung mga girl sa mga stories na mayaman and everything.... it’s the truth and nothing but the truth. Oh! Tony gonzaga bentong version with touch op kabayo! Huh? Anong sabi mo? Ah eh... Hay nako. Kathryn ang pangalan ko.. di na talaga kayo nagbago.. Sabat naman nitong si bespren Ejay nang makalapit na siya samin.. Malala na ‘tong pinsan mo. Basta. gusto ko magcommute... kausapin ko lang yung kabayo este kaklase natin’.. wahahaha. sabi ko si tony gonzaga kinasal kay bentong nagkaanak ng kabayo.. magtatalon na lang kayo jan. eh wala siya magagawa eh.

tapos si Kim ewan ko kung san nagmula pero bigla na lang sumulpot at ang sabi niya? People always leave but sometimes they come back and when they come back they are back. O suotin mo. Takbo. Hello? Wag ka na sumakay ng bus. Sakto rin namang pagbaba ko ng phone eh umandar na yung bus. Pero wala akong magagawa.... but paki ko ba. Takbo.... Kinuha ko naman. Ate ko yun. Hindi siya sumakay ng bus tapos parang may kausap sa phone... ba’t bukas ‘to? Air-conditioned tapos nakabukas. Manong yung binatana ko po dito nakabuka— And then umandar na yung bus....... Si ate Jana.. Antagal kasi ibigay nung tindera yung sukli eh.. Oras na naman kasi para bumalik sa bahay na yun at maging ang pangalawang ako. Napansin ko namang bukas pala yung bintana.. Kung saan saan ka na naman nagpupunta.. hahabulin ko sana kaya lang tuluyan ng nilipad.. kalahi ata nito si RR sa wowowee eh... wahahaha. Pasakay na rin sana ako kaya lang biglang nagring yung phone ko.. Right ko...... haha. Actually step sister ko lang siya.... bye. Nilipad sa labas ng binatana yung papel na may drawing ni Mr. pambihira oo. Parang wala na akong ibang ginawa sa buhay kundi tumakbo at tumakas. haha. at pagdungaw ko sa bintana.. Then umupo siya sa tabi ko kaya medyo umusog ako sa tabi ni guy in cap. At may lumipad na papel. tinubuan na ko ng agiw dito.. Katabi ko naman si Ejay... Nakalimutan mo ba yung party ngayon? Aba Jiro.. tsk. Nakakahingal.. Di naman nagtagal at dumating na rin yung bus...... Nakuha niya. Yun ang buhay ko.. importante ka sa party na yun as the only boy and heir of the family. nakipagcontest pa ng titigan. Tapos dumating na rin si Ate Jana sakay ng BMW niya.. Sumilip ako sa bintana.... Hay naku. nginitian ko siya tapos ginulo niya yung buhok ko. Then she hunged up.. nakita ko yung lalaking katabi ko kanina.Nginingiti ngiti mo jan? Sarsi mo.. nakakapagod tumakas. haha... Tinamaan lang yun sayo.. tapos sa likod yung dalawang weird. O siya. Malapit na kami... ansakit.. Pero close kami nun kahit panu... May babaeng nakaupo sa bench ng bus stop. Teka... Huminto at naupo ako sa may bus stop. Naunang sumakay yung babae at lalaki pati may dalawang babae rin na sumakay.. Mukha silang couple... wahahaha. nakakaasar. humangin at nilipad ang mga papel na hawak ko.. maya maya may tumabing lalaki... at ayun. habit niya yun... sumakay na kami sa bus.. si Diane eh nagpaalam na sa bespren niyang kamukha daw ni tony gonzaga bentong version with touch op kabayo. ginulo lang ulit niya ang napakaayos kong hair. Uhm. hmp. hay naku... wahahaha. Jiro’s POV Takbo.. huhu. Antagal mo naman bumili. dun ako naupo sa may malapit sa bintana na katapat yung bench na inupuan namin. . Nasaldak pa ko sa inuupuan ko.. Jus ko.... At wala na rin ako nagawa kundi sumakay.... Kasabay nun yung pagdating ng bus na 10 years ko ng inaantay. Inaatake na naman ako ng pagkachismosa.

pssh... Tipong gulat at galit... just wear that suit.. When we got to the venue.. I know you don’t like these stuff pero please makisama ka. And Mrs.. Yung asawa ni mama at dad ni ate janna. Mansion daw ito nung kabusiness partner ng dad ni ate Janna. hay..com/aiza-seguerra/sa-yo-lamang-aiza-seguera/]Background music[/url] Nagpunta ako dito sa backyard ng mansion.. marami ng tao.... Where have you been? And why are you late? Bulong ni mama nung makarating siya samin... I’m never your son and your never my father. tapos kailangan ko pang magpanggap na pamilya talaga kami dito. [url=http://videokeman. nginitian ko naman sila at nagbow ng onti to give respect. and at the first place ayoko... parang may magagawa siya.. even just for tonight.... He’s not my dad. Mr. hijo! Andito ka na pala. I’m trap in this world. Tecson.. excuse me for a while. ngingiti sa mga ibang guests then sisiryoso yung mukha. tapos umalis na dun sa kanila. Grabe. Ah.. pero karamihan naman puro ganun. This is an important event to our family especially to your dad. After that natahimik na lang si mama. as if we are family.. Then nakita kami ni Tito John.. hay.. She was stunned with what I just said. Rodriguez. Have you already met my son. Rodriguez.. and ayun. d-Dad.. Jiro.. Tumingin ako sa langit. Nung makita kami ni mama she approached us agad. may shooting star oh! . Tapos biglang may shooting star.Ate. so he is Jiro? You have a good heir Mr.. socializing with other people. By the way. orocan talaga... hindi ko tatay ang dad mo..... mukhang galit.... he said sabay pat sa shoulders ko then he turned kay mama and gave her a kiss.. Si ate Janna naman ayun. alam ko namang wala akong magagawa eh.... at least dito tahimik.. Shut up ma... Then he turned back to me. at bumulong ng.... and they are having this party because of some business purpose kaya daw kailangan kumpleto kami dito.. Oh. And Mrs. Kung hindi ka pa sinundo ng ate mo mukhang hindi ka rin pupunta. sinunod ko na lang siya. Mom.... Kaya I really don’t see a reason para ako ang magmana ng negosyo niya.... Lumapit siya samin ng nakangiti. Jiro? Oh please.. Kathryn’s POV Oi.. Mr. wanna know why? Kasi hindi katanggap tanggap sa mayayaman na may anak sa labas ang isang pamilya. I never like events like this. napakaformal. Yeah yeah... sabi ko ng may kasabay na pagbow ulit... Kung bakit kasi namatay pa si tatay.. pero sus. Andaming butuin.

.. sabi sakin ni lolo nung nabubuhay pa siya... Pero kahit malayo sa bahay ni Carlo my labs.. At hindi makapagwish sa bituing tutupad dito sa mga minimithi mo. Alam kong imposible ‘to... Right.. Para di masyado obvious. naalala ko na naman si lolo. Ayiee.. at hinahabol ako ng bespren kong si diane. sa may gate… hehe.... Alam niyo ba.. Pero iisa lang daw sa mga yun ang makakatupad ng wish mo. . Hoi bruha! Tulala ka jan? anu na? Ayan na yung bahay ni Carlo my labs mo oh. Tumayo ako. Ng mga taong totoong mag-aalala at mag-aaruga sakin. nagmomoment ako eh panira ka. Tama naman diba? Sabi pa ni lolo..Ay. pambihira. wahahaha. kinikilg ako.. Actually andun kami ngayon sa kapitbahay ni Carlo my labs. Haay. Kasi pag ganun. Sinundan ko yung shooting star.. Palapit na kami ng palapit sa bahay ni Carlo my labs ko. Malapit na.. haha.. Malapit ko ng maramdaman yung feeling na matagal ko ng hinahanap.... pero kahit ganun I would risk the chance and follow the shooting star.. Kathryn and Jiro’s Shared POV Malapit na. anlapit ko lang ngayon sa my labs ko….. baka hindi Makita yung shooting star. Malapit ko ng maramdaman yung feeling ng pagkakaroon ng totoong pamilya..... Ang mga bituin daw eh parang mga tao. hindi daw dapat tumutuon sa iisang bituin lang. At aba’y dinilaan lang ako..... I can feel it... Malapit ko ng maramdaman yung feeling na kung tawagin ay love.. oo nga noh.. Andami dami at nakakalat sa langit. Shooting star. teka kasi di ba. Hindi ko alam kung anong nangyari sakin. Yung feeling na tinatawag nilang love.... Alam ko......... Malapit na talaga! Malapit ko ng mahanap si Mr. Maybe ito yung star na tutupad sa mga kahilingan ko.

siguro syota niya ‘to tapos sinabing buntis tapos nagalit si lalaki dahil hindi pa daw siya ready maging ama at ngayon nga eh nag-aaway sila! Clap clap! Galing.. tapos ang byuti naman namin ni Diane ang tinignan. galing mo gumawa ng kwento ah. Kay Mr. Habang si Diane eh di na magkandaugaga sakin. di ka naririnig ni Diane Ay. Eh ano ng uso ngayon? Coke Zero? Lokang kichekicheku.. malay ko. Pss.. hehe. At anong nangyari dito? Tinignan ni lalaking mukhang chonggo na galing outerspace si babaeng maganda.. hindi na daw uso ang burger sabi ni Diane..... manong dalian mo dalhin natin bespren ko sa ospital dali! Yung lalaking nagtulak ng gate naman eh nakatingin lang samin.Baka sakaling nahulog ito sa taong mamahalin ko. Jiro? San ka pupunta? Hmm.. tanong mo sa Mcdo. pero siyempre mas maganda parin kami ng bespren ko.......Burger! Burger! Burger! Hoy... Bespren... Apir Diane! Apir! Loka. wag ka na nga umepal. ganun ba yun? Kaya pala nung nadapa ako dati di nila ako dinala sa ospital... tatanga tanga kasi. Kichekicheku >> Tumingin si babaeng maganda samin. Blag! I finally found Love. No need sa ospital! Di sila tumatanggap ng magaganda dun.... ~~~o0o~~~ Chapter 2 Finding Love ~~~~o0o~~~~ Ouch! Bespren. Right. ayus lang ako.. At. nadapa ipapaospital? Ibang klase talaga ‘tong bespren ko oo. nababasa lang niya... wahahaha. At wushu! Biglang may naglanding na UFO at dinala si lalaking mukha chonggo na galling outerspace pabalik sa planeta nila upang magperform sa circus! ... Grabe ang ganda niya. Pambihira.. ayus ka lang? May sugat ka ba? Hoy. Binuksan ko yung gate.. Ay. oo nga pala. naniwala naman siya? Aysusme. Tapos may babaeng maganda na bigla na lang lumabas galing sa loob nung bahay.. hehe..

.. Oh. O siya.. wahahaha.. haha. Eh teka.. nakaya ka.... Nang makalayo na kami ni Diane dun sa malaking bahay… Alam mo nakakainis ka.. Ah ganun ba? O sige papahatid ko na lang kayo sa driver namin. bakit nga ba? Malay ko sayo. Then pareho na lang kaming natahimik. pinuri ang sarili.. hahaha. Ewan ko nga eh... Ikaw talaga.. so mali pala ang teyorya ko tungkol sa buntis ekek.... pero hindi sa outerspace nagpunta. hehe. I shall return! And when I return.. hehe.Bilib na ko kay otor. pers taym ‘to. baka gusto niyo muna pumasok. Bespren... masyadong pinipilit ang pagiging mabait.. wag ka na magtanong! Ok? Ah. gabi na daw. sino ba yun?? Friends ni otor.. Ang kulit ng babaeng ‘to ah.. sa car niya. Uhm..... pambihira ‘tong bespren ko oh.. hehe.. Bulong sakin ni Diane. haha. anong ginagawa mo dito? Sabi ni Ate Mau. you can eat inside or even just have a drink. Ba’t ka ba kasi biglang tumakbo? Andun na tayo sa house ni Papa Carlo my labs mo lumayo ka pa. Thank you kichekicheku! Haha........ andaming nagagawang story within a story. baka kung anu na naman i-offer makabili pa ko ng house and lot ng di-oras. por da pers taym nagsalita ng matino! Magpapapiyesta ako! Kakatayin ko ang fats ni May! At lelechunin ko si Ate Danz! Teka.. Ok. hehe. ang totoo niyan eh nag shu away naman talaga si lalaking mukhang chonggo........ basta pagkain ganyan yan. salamat na lang... so much for stars and Mr. Hmm. ayus lang ba kayo mga Miss? At sabay kaming tumango ni Diane. I will comeback! The return of the comeback! (Note: I quote that from Rein ) Once again nagulat kami ni Diane sa biglang pagsulpot ng pinsan ko.... hehe. Right. haha. wow......... basta pagkain eh. tapos kinaladkad ko na si Diane palayo.. Naku. Thank you na lang po talaga pero wag na. Tinatanong ba kita? Oo! Hindi kaya. Ang galing naman ng paa..... wahaha. tara punta tayo. ... sabi mo bakit nga ba? May sinabi ba kong kichekicheku? Ohkay! Zip mouth! >> Kichekicheku talaga o.. haha. at nagsalubong pa ang kilay niya. Hindi na po. Tinignan ko na lang siya with my one eyebrow na nakataas. ehihi. oo kaya. Aba. at hindi na talaga nawala ang pagkakunot ng noo niya.... bespren naman eh. Pagkain na naging bato pa! Anu ka ba. Pauwi na rin po kasi kami eh.. Tsk... Para ka namang hindi kumakain. may lamunan pala sa loob oh.. Uwi ka na.. natahimik ang paligid na si Diane ang kasama ko.... hehe. basta binuhat ako ng mga paa ko papunta dun.. haha.. Pagpasensiyahan niyo na yung kapatid ko ah... Ah eh.

. Si Papa Carlo. Pinapasabi pala ni Otor yung may gusto daw manghiram iPM siya. hehe.. oo nga! I’m so happy! And there we go sa pagtatatalon namin.. Huh? Anu meron kay Papa Carlo? Naospital siya? Anu sakit niya? Mamatay na ba siya? Noooooooooooo! Napaupo si Diane sa gilid ng bed ko. My dear cousin. Hoy diane. pero no epek....... Pambihira...... Tapos wala pang 30 seconds ata eh nakaligo na ko..... Onti pa.And cousin... Kinabukasan. Bespren... always follow your heart not your mind... BeSpRen! gIsINg! May darating na balyena.. Hinaan mo naman. Pero on the way natagpuan kami ni Bespren Ejay kaya sumama siya samin.. Maya maya... Ui. 12 palang ng tanghali! Haha.. sige na. Loka! Nasa starbucks si Papa Carlo mo. dumagundong na naman ang lupa.. anlakas ng volume mo.. Papa Carlo? Yuhoo? Wer na yu? Dito na mi! Siniko ako ni bespren diane at. di na ba ko pwede matulog ngayon? Kaaga aga pa eh. Pinahiram lang ako ni Otor ng tikbalang powers niya.. ..... kayong dalawa. Wag kayo magtaka... Papa Carlo? Ayun..... 150 per hour lang daw ang rental fee.. O siya. may pahabol pa eh.. ikaw na bahala. hehe. Tapos lumipat naman siya dun sa kung saan ako nakaharap. kahit anu.... Ako na mag-oorder. naenergize ako bigla. este si Diane pala. Wake up! Because the early bird gets the early worm and the early worm gets the early soil! With matching yugyog ng kama pa yan ah.. inaantok pa ko. ayun si Papa Carlo! Ay. akala ko matino na magsalita.. anu pang ginagawa mo jan? Ginigising ka. because there’s a saying Never Mind! Nanghina naman ako. Hanggang. hehe. Para naman mas lalo ko mafeel ang presence ni Papa Carlo my labs.. see? Sa sobrang bilis ng pangyayari di na namalayan ni Diane. hindi..... nakikinig ba kayo? Sabi ko anu gusto niyo orderin? Ah. Haay. Ginigising? Nashock siya! Hehe. Sabi ko tapos humarap sa kabilang side ng bed kung saan wala siya...... Diane.. oo. Oo nga. pero take note nakasmile naman siya. onting onti pa. anu ba gusto niyo.. Sinyales na...... Eh bespren kasi. at lumarga na kami papuntang starbucks. Konti na lang. Kumpleto na naman ang araw ko.. nakabihis nakapagtoothbrush at nakakain ng breakfast. baboosh! Kawawang bespren Ejay napailing na lang ulit. Nakita ko na naman si Papa Carlo. Lapit pa nga ako ng onti. sanay na yan. lagi ako pinapahiram ni otor ng tikbalang powers eh. Alayb na alayb.

hehe.. hehe...... aysus ginoo. anu ba yan! Look what you did! Ay sorry! Di ko sinasadya! Ang init! Naku naman kasi! Kung di naman kasi tatanga tanga eh! t-teka. Naku. Bago kami tuluyang makalabas ng starbucks eh tinignan ko muna si Papa Carlo. pagpasensiyahan mo na ‘tong bespren ko. I agree! Bespren ko talaga ‘to... Naku..... nagpapacute.... Di naman.. hehe. Oh. tpos pinandilatan pa ko.. Hoy mister! Hindi ako tatanga tanga noh! Baka ikaw ‘tong tatanga tanga kaya nabunggo mo ko at natapunan mo sarili mo?! Aba’t ikaw na nga ‘tong nakapurwisyo anlakas pa ng loob mong magtaray ah! Di mo ba narinig?! Sabi ko sooooorrrryyyyyy! Bingi ka ata eh! Aba’t. EPILEPTIC kasi ‘tong bespren ko eh... di ka na naman uminom ng gamut mo no? tsktsktsk.. Ay ganun? Sorry. Epileptic ka?! Kelan pa?! Kanina lang! At nag-apir naman kami ni bespren pakners (nakuha ko kay Lolo Mikko ang term na yan!) in crime ko! Hay naku. Kayong dalawa talaga.. tapos inalalayan naman ako kunyari. . bespren.. Be-bebesssspepeperen! Yyyyung gagagamot kkkkkko! See? Sabi ni Diane kay manong daw. Tapos nun eh nagkring kring ang phone ni bespren kaya lumayo muna siya samin. manong? Astig si manong nagsastarbucks! Naku naman.. kung minsan INAATAKE. at.....Splash! Oops! May nabunggo ako at natapon sakaniya yung hawak niyang coffee.... nag-eepileptic ako. nakita tayo ni Papa Carlo. Gusto mo bang ipapulis kita?! Hep hep hep! Teka lang manong.. way papuntang labidabs lang ni bespren.. Anu sabi ng kulugong ‘to? Tatanga tanga? Tama ba. san kayo nagpunta? Bigla kayo nawala? Inatake lang ako ng epilepsy ko.. kung anu-anong gulo ang pinapasok niyo. Nakakahiya... sabi niya yan habang nagpapatay sindi yung mata niya. haha... Naku! Kung di ko lang bespren ‘to eh.. thank you dapat ang sasabihin mo. OMG! Nakatingin siya samin! Nakooooo! Nakakahiya! Patay ka talaga sakin Diane! Sa lahat naman ng sakit na maiisip mo epilepsy pa! Nakooooo! Nang makalayo na kami sa starbucks… Galing mo bes! Pwede ka na pumalit kay Vilma Santos as Star for all Season! Hmp! Nakakainis ka naman eh! Niligtas na nga kita kay Manong naiinis ka pa. aba bespren. si ako naman nag-act ng epileptic. Tapos ganito ang emoticon ni bespren Ejay >> Na may kasamang..

. Basta nagpunta ako sa SM Clark sa pampanga sa lungga ni ICH MINUS (friend ni otor guess ko. may pinapagawa si mama eh....... meron akong mom dad at kuya... nagtanong ka pa edi malamang friend ni otor...... pambihira. 4 hours ang biyahe ko.. kaya nga— O siya tama na! Baka malaman ng readers yung sinasabi mo. teka. Basta ihahatid na kita sainyo.. DIANE! Tapos lumapit siya samin at sinabing.. . haha.. you don’t need to remind me.. Kapag kasi si Diane ang kasama ko nababahiran ng kalokohan ang jenyus brens ko.. ay teka. And speaking of kim (request ‘to ni Ate Krisha at Kim [euki13] miss na daw nila si KIM)..... tsaka wala rin si bespren Diane dahil sa kadahilanang may appointment siya sa dentist.. O siya. Kinabukasan. pinagdadasal ko na nga lang na wag sana siya makakita ng dugo (may phobia yun eh) dahil kawawa naman ang 5 years old niyang kapatid.. Ako ang nakatokang mag grocery ngayon.... pag naman si Kim.. go on with the story.. kumaripas ng takbo palayo samin.. wahaha.. Malaki na ko. alam mo namang— Hep hep hep! Bespren ejay. hehe.. idioms naman ang kaniya hindi quotes. tapos. wag na magtanong.) tapos kami ni Kim ang kasama namin dito sa pinas eh si Ate Mau na Tita namin. OP. Di joke lang.. panu taga laguna ako tapos dun ako naggrocery... maaga pa.. Kasi panigurado puro tapos lang ang masasabi. feeling ko tumataas IQ ko sa english niya. malalaman mo rin yan in time.. hehe. ok? Basta ganyan. may feeling kasi ako na di ko pa nakukwento ang tungkol sa pamily ko eh. sige baboosh... basta ganun. tsaka wawa naman ako. malaki tapos andaming stores..... Huhuhuhu. O siya.. dun lang ako sa South Super Mall naggrocery. at take note. mapipisat sa pagsalo sa kaniya. Ayun. hehe. wahahaha.. haha.. kasama nila sa Canada si Tita Evelyn na mom ng pinsan kong si Kim (mahilig din yun magEnglish. tapos inakbayan ko naman siya tulad ng ginawa ni bespren diane nung chapter one ehehehe. nakakatakot daw kasi ang mga sinasabi nito… haha... ayaw ko na ikwento ang mga kasunod nito....... and kim.. haha.. wahaha. tapos... wahaha.. Nagkwentuhan lang naman kami ni bespren ejay sa way pauwi sa bahay... walang angal nagkakaintindihan tayo eh... ge una na ko. Sa totoo lang pag kasama ko si bespren ejay feeling ko nagiging normal akong tao na may normal na utak. panalo ang English niya. ok? O sige na nga. Mauna na kayo. Trivia: takot si Bespren Ejay kay Kim. hatid na kita sainyo.... ganito yan ah para mabilis.) maganda kasi dun eh. Nars yun eh parang si Ate Kat na alam yung ibig sabihin ng Cardiac Disrythimia… Teka...... sino na naman yun? Asus.. Oo nga noh. bumili ako ng mga echus. Alam ko nga. tapos nang ako’y pauwi na. huhu.. Huh? O sige kat bye. tinignan ko si bespren ng siryus para malaman niya na siryoso ako.. eksampol: tapos kumain ako tapos nagligpit ng pinagkainan tapos naglinis ng sala tapos. O tapos ayun na nga ako nga ang nakatokang mag grocery kasi nakashift si Ate Mau sa ospital ngayon. Pero bumababa sa grammar niya.... at tila humiram ng tikbalang powers kay kiche eh ayun.. ok? Alam mo naman di ba... si bespren ko. pagkahatid sakin ni Bespren Ejay sa bahay eh ang sabi niya. andun sila sa Canda. wala kaming appointment ni Diane na maghunting kay Papa Carlo today...Tanghali na ah.. Wag ka na malungkot kichekicheku.. Ejay! Your like the shine in the armor of the knight! O diba.

nakakatawa talaga ang mga taong yun.. Aba. May pinapabili si ate sakin eh. Leshugas ka! Muntik na kong— Bigla siyang nawalan ng malay... Miss?? Miss?? Anong nagyari sayo?! Pambihira! Problema na naman! At babae na naman. Muntikan ko ng masagasaan ‘tong babaeng aanga anga na ‘to.. kundi diyahe yun. kaya siyempre sasaluhin ko........ Tapos yung babae sa starbucks kahapon. At.Siyempre di ba kailangan ko tumawid. She looked at me with the same expression na gulat. Mukhang nauulinigan na naman nila na pupunta ako ulit dun kaya kung anu anu na naman ang pinapagawa sakin. I got into my car. And when I passed by the mall... Grabe! Buti na lang may dala akong extra T-shirt. pati yung bag niya at iba pang dala-dala. Epileptic daw. someone crossed and. Eh teka. Sinakay ko na lang siya sa loob ng kotse. grabe. hindi nga siya nakagalaw sa kinatatayuan niya tapos yung mga tao nakatingin samin.. Beeeeeeeeeeeeeeeep! Nabreak ako agad...... Una si Mama tapos si Ate na kahit mabait eh bungangera... Patay na ba ako? Jiro’s POV Pambihira! Malas talaga ata ako sa mga babae eh... Tapos parang may tuliling pa sa utak yun pati yung kaibigan niya... Kundi kasi aanga anga at kundi kasi kung san san nakatingin di ako mababangga eh. Ba’t kasi andaming tanga sa mundo? Mukhang gulat na gulat yung babae sa nangyari. ba’t ko nga ba kasi iniisip yun? O siya. Beeeeeeeeeeeeeeeep! All I see is white... Haha. ako pa lokohin. ... Pinagbibigyan ko na lang para naman maubusan na sila ng ipapagawa at mabisita ko na siya.. Lumabas ako ng car to check if she’s ok... as usual mga usisero’t usisera. Tsk..

haha... Pagtingin ko naman sa kaniya. Nagulat pa yung matandang kamag-anak ata ng babaeng ‘to.. Teka. Nalaman ko rin na Kathryn Ysabel Villanueva pala ang pangalan ng babaeng ‘to at na magka-edad lang kami. nagsasalita pa habang tulog.... susundin ko na yung payo niya. Hmm.. which is not far from here naman.. Right ko.... masyado na siyang marami dinadalang problema para intindihin pa ang babaeng ‘to. pambihira. Eh sakaniya kaya? Hindi..... I parked the car at sinearch ko yung bag niya for any ID or kung anu mang information tungkol sa kaniya na makakapagturo sa bahay niya.Tsk. waterpols pa... manang mana kay ate danz ah. wag ka na magtaka ha. san ko naman kaya dadalhin ang babaeng ‘to? Sa ospital? Eh hindi ko naman siya nasagasan eh. tulog na nga nanananching pa! Mr... Di rin pwede. Pambihira.... Sa bahay? Impossible! Magbubunganga na naman si Ate at sesermunan na naman ako ni Mama at paniguradong mag-aaway na naman kami ni Tito.. napakamythical nun. Pero sige na nga.. Hinahanap niya si Mr.. pambihira.... Nagulat na lang ako nung biglang hinawakan nung babae yung kamay ko... . Buti na lang at nakarating na kami sa bahay nila.. Labtim? Ayan. Andun yung address niya.. Tapos nagpacute pa sakin.. Kiche>> Asan ka na? Pambihira talaga ‘tong babaeng ‘to oh.. minamalas na naman ako. Natatawa na nga lang ako eh. Pareng jiro......... hala. And luckily. Ihahatid ko na lang siya sa bahay nila.. haha.. pren ko yun. Hinayaan ko na lang siya kahit salita siya ng salita.. Hindi! Hindi ako yung nangopya sa quiz ni gessel nung grade 4 kami! Hindi ako yun! Alam ko na region3 ang sagot dun! Mukhang kinkonsensiya pa siya ng pangongopya niya. Yung gatas tumapon! Punasan mo! Kung minsan naman. As if naman meron Mr. Right niya. alam ko na. panu minsan ang sinasabi.. Right sa mundo... bagay talaga kayo ng labtim mo. sino yun? Kung anu anu na naman nasasabi ko.. wala naman siyang injury. tulog.. maganda ako tol! Wahahaha. Pambihira naman ‘tong babaeng ‘to. Malas talaga ako sa babae. asungot na naman. may ID naman siya sa bag. yun ang best way! Eh san nga ba bahay niya? Pareng Jiro! Tignan mo kaya bag niya diba? Oo nga noh? Eh teka sino ka? Ako ang otor ng storyang ito..

. ‘to talaga si Ate Mau o.... Unti-unti ko namang tinanggal yung kamay niya.. pakinggan nga ulit.. ayun. Pambihira... Ako si Darna! Ako ang Diyosa! Ako ang talang nagniningning sa kalangitan! Ako si Wonder Woman! Ako ang superstar! Akin ang sandali ako ang reyna ng gabi! Well.. Iniwan? Pag-untugin ko kayo eh.. Kathryn! Ba’t mo kami iniwan! At ang dalawang ulo ng mga baliw ang biglang sumulpot sa aking harapan….. grabe mananching ‘to.. hmm. ba’t may sumasabay sa huhuhu ko? May mumu akong kasama? Nooooooooo! Baka naman guni guni ko lang. pwedeng maging newscaster. wala pa kong kagalos galos oh...... Kathryn’s POV Wag! Wag kang umalis! Kathryn.... lagi mong tatandaan na mahal na mahal kita! Papa Carlo my labs! Lagi ko yan tatandaan! Ay labs yu tu Papa Carlo my labs! Huhuhu. umiiyak nagpupunas pa ng uhog.. anu nga ba nangyari matapos kong maggrocery. nakaalis ako ng bahay nila ng buhay.. Wag! Wag kang umalis! Sabi niya habang nakapalupot pa sa kamay ko... teka. si Papa Carlo my labs..... tumatawid ako nun galing South Super Mall. nakalimutan ko talaga eh. wahahaha. . SSM for short. tapos nangingiyak ngiyak pa sila niyan ah. pag-umpugin ko ‘to eh. Unti unti kong minulat ang aking mga mata kasi napansin kong nakapikit.... MMK mode kami.. muntikan lang. Hoy... hanep magbigay ng balita. Akala namin iniwan mo na kami eh. wahahaha. Tapos? Tapos… Tapos? Tapos.... anung hinuhuhuhu niyo jan? Kathryn my cousin! It’s a miracle! Your alive! Praise the Lord! Allelujah! Amen! Nyek. oo naaalala ko na.. Ah. at bumitaw naman.. hmm. anu yun. wahahaha.. kayong dalawa... ibig sabihin di ko guni guni. tapos..... ayun naman pala eh.. Sa kabutihang palad. Tipong kakainin ako. Huhuhuhu. meron ulit... Huhuhuhu. wahahaha... I’m kickin and alive! Galing ko talaga. hindi naman talaga nasagasaan kasi kung nasagasaan ka edi tedok ka na. waah?! Nasagasaan ako! Buti buhay pa ko..Binuhat ko naman yung babae hanggang papuntang kwarto niya. tapos. wahahaha. kahit wala ako sa iyong tabi. huhuhu.. parang naggrocery lang eh tapos. Yung tatlo palapit ng palapit yung mukha sakin. Loka! Nasagasaan ka noh. naging religious si pinsan? Kathyrn! O isa pa ‘to. Muntikan lang........ at nung aalis na ko... Tapos? Nakalimutan ko na eh...

... nagkukwento na nga eh. I’m so happy for you.. I will always catch you when you fall! ~~~o0o~~~~ Ang Mahiwagang drawing ~~~~o0o~~~~ I will always catch you when you fall! Tuldok. idagdag mo pa na biglang naglabasan ng kwarto ko.... Kilig eber to the max na nga sinabi ko wala man lang. parang di ako muntik muntikang masagasaan ah... at nagtanguan na naman yung dalawa.. MMK mode nga eh.. langya iniwan talaga ako.. tatlong tuldok lang ang makikita sa mukha nila eh. Ui.. Sorry sorry......... Umayos naman ako ng pagkakaupo ko nun.... tuldok.. Aysus ginoo.. Right ko. Kathryn. eto na nga eh. Basta. Nagstop naman sila sa may pintuan ng room ko. tapos diretso labas ng room ko. Nagtanguan naman yung dalawa. Okaya.. Pambihira. Ate Charo. Aba’y abot tenga na ang ngiti ko wala pang reaction ang tatlong ‘to... this time magpatedok ka na para masaya. ate mau naman eh! Diane bespren! Kim my cousin! Tinignan lang ako ng tatlong yun. Yihee! Nakikilig naman ako. Poink! Poink! Poink! Loka! Ate Charo ka jan! wahehe. ang ganda ng reaction nila.at bago ako mawalan ng malay sinabi niyang.anu ba kayo? Iiwan niyo ko? Para namang hindi ako muntik masagasaan oh. natats ako ah...Dala dala ko ang mga plastic ng pinamili ko mula sa mall....... Tapos ayun. pasagasa ka ulit ah. Weh. Tara sama ka.. I will always catch you when you fall? At last! Nagsalita na rin! Tara mall tayo! Nangangarap si Kathryn. ang naaalala ko lang nung masagasaan ako hinimatay ako at sinalo ako ni Mr. wahahaha.. Tuldok. ang bigat bigat nga nun eh. ansakit naman nila mamatok.. wahahaha. Chapter 3 .

. kayo hindi ba kayo nagtataka? Kasi pinilit lang kami ni ate mau na bumili niyan eh.. at kung itatanong ni MAYO sa comment niya kung SM Sta..jpg]Mine[/url] [url=http://i34. Ulit ulit. Pinagpapawisan at nanginginig nung kumukuha ng order namin.com/albums/cc272/bramblesboutique/A1..000 equals negatib 90. Akala ata niya mga bagong labas ng mental yung kasama ko. Parang mas okay pala kung naiwan na lang ako sa bahay... Then… At last! Binuksan ang pinto. alam niyo kung bakit? Siyempre hindi kaya nga di ko alam ba’t ako nagtanong eh... SM SR naman ngayon... (Manong SY! Dami mo na utang sakin ah..photobucket.. magagamit daw kasi naming in the future......com/albums/d116/kfprincess69/clothes%20jewelry%20shoes%20dresses%2 0and%20stuff/DressPinkRufflyCocktailDress. Kumain muna kami sa Max’s restaurant.. wahaha. akala ko maglalakwatsa lang kami di ko lubos akalaing mamimili rin kami.com/albums/y33/completelyinsane/Clothing/261a27cd. [url=http://i218.. tingin sa pinto. O siya. Ah basta. Rosa. nagmall pa siya. hayz.000 plus negatib tri bilyon equals…. huhuhu.jpg]Diane’s[/url] [url=http://i2... basta. Rosa. Yung pinamili namin.. nung una SM Clark... Oo nga SM Sta.photobucket.photobucket.. O well... Yehey! Sabi na nga ba hindi ako matitiis ng mga ‘to eh. biruin mo ah. wahaha. yung apo mong pogi wag mo kakalimutan as kabayaran! Wahahaha) Habang naglalakad sa loob ng SM pinagtitinginan kami ng mga tao at sa mga kasama ko natural lang na pagtinginan kami ng tao habang nalalakad. (Pareng Max! ad fee!) ang sweet nga nung waiter eh...jpg]Kim’s[/url] [url=http://i158...photobucket...Wah! Iyak na ko! Huhuhuhu. . Ate Mau>> busy kakacalculate ng pera (pambihira. ganito ang scene namin sa loob ng SM ni Manong SY.. sabi ko pala mukhang bakla yung pogi! Wahahaha. Kim>> tila wala sa sarili (oh well lagi naman. wala parin. eto lang naman.. Ligo ka bilis! SM tayo. basta..) Lalaki>> Bakla>> Diane matapos tignan ng bakla>> Ah eh...000 minus 100... iyak ulit. At inpirness madugas si Diane ah.. nung makabili na kami eh umuwi na rin kami. parang nangangain yung mga tao kung makatingin. Na-avoid ko pa ang kahihiyan.. Nagulat nga ako eh. huhuhuhuhuhu… huhuhuhu.) The World is such a beautiful place! Let’s restore the peace just like in the world war 2.. fast forward na natin sa SM. Matapos ng matagal naming lamunan na paborit part ni Diane sa aming malling eh nagshopping naman kami. haha...com/albums/t88/alirosma/Nueva%20coleccion/Marzo%202008/thumb11044 .... Pero eto ang lubos kong ikinagulat.jpg]Ate Mau’s[/url] Nagtataka nga talaga ako eh.. takot pala mabawasan ang pera) 10... Diane >> boy hunting ang drama Bespren! Ang pogi nung lalaking may kaholding hands na bakla oh! (dahil sa mala megaphone niyang boses narinig siya ng lalaki at nung kaholding hands niyang bakla. Delikado raw kasi sa mall..... Lalaki>> Bakla>> Pambihira.

sorry. matagal na. Talaga ang dalawang ‘to oh.... Eh mommy daddy. kaya akala ko talaga..... Sabi kasi nila busy daw sila sa work.. andaya naman... alam ni Kim? Tumango naman si kim.. Akala ko hindi sila makakauwi eh. Baby! Dalaga ka na anak! Antangkad mo na! Mas matangkad ka na sakin! Oo nga.. wahaha. Huwaw! This is a surprise! Grabe. No it’s not fish! It’s not rat! It’s… Diane’s medyas! Togoinks! Umayos ka nga Kathryn.. Oo nga noh.. my dear pamangkin? It’s such a bed of rosses to be back! Kailangan ko pa bang ipakilala ang nagsasalita? Tingin ko kasi obvious na kung sino siya eh.Eh sa kamalas malasan ko sila kasi kasama ko. wahahaha. dalaga na ang baby natin mommy.... si Kuya po? Ba’t di niyo kasama? Pati si Tita Evelyn? Are you looking for me.. tinignan ko rin yung dalawang tukmol ayun nakangiti lang din.. At eto. Tsaka sobrang namiss ko sila ah.. Eh si Kuya po? ..... parang isang taon palang kaming di nagkikita eh... mukhang may sinisikreto ang mga tukmol na ‘to kasama si Ate Mau ah.. Hmm.. Sorry manang.. Mommy! Daddy! At naihulog ko naman yung bitbit kong mga plastic sabay takbo papunta kela mami at dadi. wahaha.... Antagal na nila sa Canada eh. hehe. Pagdating sa bahay…… Ilaw >> iniwang nakapatay bukas ngayon... TV >> iniwang nakapatay may nanonood ngayon. umuugong ngayon. Aba. wahahahaha. and to my surprise….. ako pa talaga ang pinagbubukas ng pinto. ba’ ako lang ang may hindi alam? Huhu. wahahaha. Unti unti kong pinuksan ang pinto.. Pambihira.. Tita! Long Time ah! Hehe.. may tao?? Ate mau? May tao sa loob? Ngumiti lang naman si ate Mau sabay kibit balikat. pinapaalala mo pa ang napakasaklap na medyas na yan. I smell something. Aircon >> patay din kanina..... wahahaha.

.. alam ko marami nagtataka kung san nagmula yung I will Always catch you when you fall. well.... gusto niyo nun? Siyempre ayaw diba? Wahaha. Muntik na nga ako mapahandusay sa daan eh. Hindi ko masyadong magets pero ang pagkakaintindi ko eh.. Balita ko bumalik na parents mo ah. Lechugas ka! Muntik na kong— After I said that bigla na lang akong nanghina..... Hmm.. O basta. kung minsan naman sa bubong nila... nagsastar gazing dito sa bubong. as I can remember.. hehe.. Magkatabi lang kasi bahay namin eh. Pero hindi talaga ako sigurado sa pagkakarinig ko..... End of Flashback Ayun. Ganito kami lagi ni Bespren Ejay.... naghuhugas ng pinggan si Ate mau at nakatambay si Kathryn sa bubong.. wahaha. nagpapahinga na ang mga magulang ni Kathryn at naglalaro ng PSP si Kim.. then tumabi sa tabi ko.. tinatamad magtype si otor eh.. hehe. basta. And he murmured something. ang drama ng linya ko.. I will always catch you when you fall.. naakyat niya yung bubong naming galing sa bahay nila. Malay ko ba.. malapit sa langit..... hehe. pagsilip ko sa bintana may nakita akong babaeng nakatulala sa kawalan sa tapat ng bahay namin... ehehe. O siya.. hindi pa nila summer dun...... wala sa pokus kung kaya’t ifafast forward niya ang mga pangyayari. Bumaba si papabol mula sa loob ng mamahalin niyang kotse. ang astig sana kasi BMW kaya lang muntik na ko masagasaan eh! Waah. may klase pa sila. Oo nga pala...... tama ba? Oo na yan. kasi pag hindi bitin na naman ang chapter na ito. Nilapitan ako at.. Fast Forward nung time na gabi na. He said with a smile. tsk. Tsaka dito kasi malayo sa mga tao. pero ba’t anlungkot mo? . pero promise niya bibisitahin ka niya.. Nagulat naman ako sayo... eh wala kayo magagawa.. Napadpad ka sa bubong ko? Konting trivia about kay bespren Ejay... wahaha. Pero nasalo niya ako. Eh panu..May klase pa ang kuya mo kaya hindi pa siya nakasabay samin. Bonding time namin ‘to eh.. Yun ang naaalala ko eh.. Flashback Beeeeeeeeeeeeeeeep! Muntik na ko mabangga nung BMW na kotse.. eh matapos nun parang napanaginipan ko pa si Papa Carlo my labs ko.... hindi exactly magkatabi. nangugulat epek! Langya ka... eh kasi. ehehe.... wahahaha. tahimik ang paligid at parang amin ang oras. ginagawa mo mag-isa dito? Anak ng tipaklong! Langyang Ejay.. O diba? Bubong ang tambayan. Hui. oha.

ang serious talking ako naman nagloloko. (pang telenobela langwej ko ngayon ah. musta hunting niyo kay Carlo? Asus. akala o ba di na nya ko tatanungin? Wahaha. English mode tayo kichekicheku? San mo natutunan yan? San pa edi sa pinsan mo. Mahina ang banat ni Kathryn sa mga panahon ngayon.. ganun talaga. Si Papa Carlo my labs? Eh wala parin....Ako? Malungkot? Bespren naman! Kathryn and malungkot are anonymous! Wahahaha. naks naman otor.... eh tinanong naman niya ko eh. wahahaha. Right ko...... emo dapat ang eksenang ito. wahahaha..) aba... wahahaha. Malungkot talaga ang langit pag walang stars..... Alam ko naman yun eh.. langya talaga ‘to oh. pero natingin na siya sakin. (kichekicheku has signed out. at talagang may ym epek pa ah.. Kiniss ako? Nope! Hinug ako? Lalong No! Eh anu? Edi ginulo ang buhok ko! Wahahaha. wahahaha.. Right ko.. kwentuhan mo na lang ako..... Huwaw! Natulala ako sa sinabi ni parang Ejay ah.... feeling ko kasi sila yung nagbibigay buhay sa sky eh. tapos consolation price medyas ni Diane.. maganda ako eh..... binabawi ko na pala. tsk.. anlalim! Muntik na ko malunod! Kathryn... baka kung anu pang sabihin ni otor. di na kita tatanungin. kung anu anu naiisip mong pakulo ah. tsaka malay mo diba? Si Carlo pala yung Mr. Ba’t naman ako malulungkot eh dumating nga parents ko diba? Yun nga mismo tinatanong ko eh.. Pagpasensiyahan niyo sana....... Serious mode muna ako mga kapatid! Haha.. Inaantay na mapansin mo. Malay mo yung Prince Charming mo anjan lang sa tabi tabi. wahahaha.... Bespren ah! Ikaw ah. pagbigyan niyo na. Hay naku..... Sige. yun nga ang nung nageepileptic ako.. gusto ko lang na may pinag-aaksayahan ng panahon habang hindi pa dumadating si Mr. wahahaha. nakakatakot! Wahahaha. Pero alam mo bespren. Wahaha. .. Nginitian ako ni bespren ejay at hulaan niyo kung anong ginawa dali! May panis na malunggay polvoron ang makakaguess. wahahaha) Ba’t ka pa kasi tumitingin sa iba.. walang stars..) Hay.. go on with the story na nga. Tapos ginulo na naman niya buhok ko. ehehehe.... ewan ko.... kawawa naman si bespren. may date kami ni tritritan ngayong gabi. humarap sakin at sinabing. siguro kasi ang lungkot ng langit.. stop! It’s corny! Aba. baboosh. (walang magawa si otor eh.. nasosobrahan ka na sa Disney fairytales ah. wahahaha. wahahaha.. pero at least tinitignan na ko diba? Malaking achibment yun dude! Nagsmile si Manong Ejay... o siya. sige na nga...

. Naghalungkat ako dun sa mga files ni Papa Carlo my labs kasi kasama dun yung drawing ko ni Mr. wahahaha. Anong hinahanap mo? Sabi mo ipakilala kita diba? Hinahanap ko yung— Drawing. wahahaha. Right. Hanap. Katabi ko naman si Ejay... dun ako naupo sa may malapit sa bintana na katapat yung bench na inupuan namin... Napansandal na lang tuloy ako sa drawers ko. tsk... Hindi siya sumakay ng bus tapos parang may kausap sa phone..... isingit ang flashback! Flashback People always leave but sometimes they come back and when they come back they are back. Right mo sakin. End of Flashback Hay. ansakit.. oh basta. Sige nga. haha. wahahaha..... Right ko. Nakuha niya. O siya.. hay. Sumilip ako sa bintana. kalahi ata nito si RR sa wowowee eh.. Nilipad sa labas ng binatana yung papel na may drawing ni Mr. humangin at nilipad ang mga papel na hawak ko... Teka... nakita ko yung lalaking katabi ko kanina. Inaatake na naman ako ng pagkachismosa..... huhu. Then later on ngumiti naman siya... tapos sa likod yung dalawang weird. Hanap. Manong yung binatana ko po dito nakabuka— And then umandar na yung bus........ .. mayaman sa ngiti ‘to eh.. wahahaha... wahahaha.Natahimik si Bespren Ejay. tsk. Tumayo ako sa bubong. Uhm.. ba’t bukas ‘to? Air-conditioned tapos nakabukas. wahaha... Kami ni Diane sa Tawa mayaman. at pagdungaw ko sa bintana... humiga sa bubong (kasi kanina naka upo) at tumingin sa langit. hahabulin ko sana kaya lang tuluyan ng nilipad. Sneaking quietly so that I won’t wake up anyone in the house. sumakay na kami sa bus. siyempre magaling ako magbalance kaya hindi ako mahuhulog. sarap ngang sabihin: Pare! Stop smiling! Your stealing my heart! Oops! Quote yun sa text ah... Jus ko. Si kim sa English mayaman yun....... Napansin ko namang bukas pala yung bintana. Jiro’s POV I closed the door. pakilala mo si Mr. kasunod ko naman si bespren ejay.. tapos tinignan niya ko ng nakangiti parin. nilipad nga pala yun ng hangin nung end of classes namin. dahan dahang pumasok sa loob ng bahay..... Nasaldak pa ko sa inuupuan ko. dumiretso ako sa kwarto ko. wahahaha. Hanap. Hay naku.....

.. Buti pa dun ramdam kong may pamilya ako. Hindi ko talaga ma-itama! Pero alam niyo.. Right ko ulit. At pagtingin ko sa ibabaw ng drawer nakita ko yung drawing na nilipad mula sa bus nung isang araw. Baka nabuhay na si Mr. Thinking. Si mommy alalang alala sayo... Ang weird noh? Eh kasi I can’t help but think na..net/if-we-fall-in-love]BGM[/url] nagdire-diretso na lang ako papunta sa kwarto ko.. Oh no dear! Look at the time. pero kahit anong gawin ko laging may mali at may iba sa drawing ko. Kathryn’s POV I sat by my bed trying to draw Mr.. Hey Mister! Where have you been? Kitams.... akala niya bumalik ka na naman dun sa lugar na yun. Pero for the nth time.music. Right sa katauhan nung taong nakakuha ng drawing ko.. Si ate Janna daig pa ang asawa. But ganun? Kanina pa umuwi si bespren ejay... Ate pagod na ko. And maybe that’s the reason why I can’t draw him anymore. ‘cause his no longer just a drawing...... at kanina ko parin sinusubukang idrawing ang Mr. He’s finally real... tsk. knowing the fact na wala sa tabi ko yung drawing ni Mr.. Napahiga na lang ako sa kama. wondering... and look at what your wearing! Oh bakit? Anong problema sa suot ko? Ate please. what’s the big deal of going there anyway? Pasalamat nga si mommy umuuwi pa ko eh. Right ngayon. Baka malapit na dumating sakin yung BIG change na kadalasang sa mga fairytales at lovestories lang nagaganap. I wanna go to sleep. and I just stared at the ceiling.. Jiro’s POV Tumayo ako para kumuha at magpalit ng damit. Right again.... Parang kinikilig ako. knowing the fact that I never like it in here. gabi na. Ewan ko ba... sa basura lang din napadpad..Paakyat na sana ako ng stairs nang may biglang nagbukas ng ilaw. Or much better baka darating na yung Prince Charming ko at magkakaron na rin ako ng sarili kong fairytale... [url=http://www. .. bukas ka na lang makipagkwentuhan...uchiro....

..... Pareho kaming kulang. Okaya naman dahil importante talaga ‘to dun sa babae kaya di ko magawang itapon.. by the gate your portrait is displayed beside my billboard! Hala! Jus miyo! Kung anu anu na naman pinagsasabi ng magaling kong cousin na ito. bibili ng damit (at yung damit ko eh yung binili namin nung nagpunta kami sa SM).. ayaw ko pa man din ng mga ganito. basahin niyo ‘to. dapat daw kumpleto kami kasi family friend nila daddy yung nagpapaparty.. and definitely incomplete. I don’t know kung bakit ko tinago ‘to... tapos makikipagsosyalan pa sa mga mayayaman na bisita dun. And maybe. I know one thing for sure. eto pa.. just maybe she’s the missing piece in my life.. Which I’m looking for. magpapaayos pa ng ganito... To complete her and make her whole... bakit ba ganyan ang pinagsasabi ng mag-inang ‘to? Eh kasi nandito lang naman kami sa parlor nagpaayos.. so serious.and maybe for the first time I could feel I am complete. Pero whatever the reason is. Or baka dahil pareho kaming may hinahanap at gustong maramdaman sa buhay.unhappy.. Right back to her. May aattendan kasi kaming party. malungkot.. wahaha... Chapter 4 . anu ba ‘tong sinasabi ko? Makatulog na nga lang… Kathryn’s POV One week later… My dear cousin! Birds of the same feather flock together! That’s why if heaven had a place to display it’s most beautiful creatures. hay naku hay naku. ~~~o0o~~~~ The Meeting ~~~~o0o~~~~ Jiro’s POV Hay naku... Siguro dahil nakakalimutan ko lang talagang itapon..Napaupo ako sa sofa ko dito sa kwarto habang tinitignan yung drawing. I don’t know but this guy in the drawing looks familiar... My dear pamangkin! You make me heave a sigh! With the way you look? You will hit one’s fancy! O diba? Hindi halatang HINDI sila mag-ina........ hehe.. andami dami kasing abururot na pinaggagagawa. sounds crazy but it actually reminds me of me. Eh jus ko... I need to bring her Mr.

... napapahaba na ang kwento ko. Naku anak. tupperwear at straw! Hehe.... Eto. may open close syndrome. ee-e-e-e-e-e-enk! ee-e-e-e-e-e-enk! ee-e-e-e-e-e-enk! <<pareho lang yan.. hay naku.. wahaha.. wahahaha.. hehe. haha. kasi may kaya na nga asal kalye pa. ayan. pasensiya. di malaman kung ang pinupuri eh ako o ang sarili niya... Oops! Tama na! Lagpas na.In short.. wahaha.. wahahaha. konting trivia para humaba pa ang chapter na itech. hehe. wahehehe.. Ayaw kong sabihing mayaman kasi ampangit pakinggan.. rewind. malapit na mag6 oh... pasalamat ka ako ama mo. Kasi yung family ni bespren eh family friend namin.. Fast Forward! ee-e-e-e-e-e-enk! ee-e-e-e-e-e-enk! ee-e-e-e-e-e-enk!<<sound epeks ng fast forward sa DVD player. may sumuslpot na namang pangalan.. plastican! Orocan! Tupperwear! Straw! Wahahaha. hinahanap ko si Mr.... Kichekicheku>> Bespren! Grabe naman dito.. Right at nakakaboring na party na ito. odiba? Kahit nga sa school ganun eh. Kami ni bespren diane eh hindi naman sa pagmamayabang eh galing sa may kayang pamilya. hehe... minsan naman duet lang talaga kasi alam niyo naman si Kim parang si RIN kabute... Kichekicheku. Kung minsan naman eh biglang sumusulpot itong si Kim kaya minsan trio kami.. malamang pren yan ni otor nu? You got that right! Naks.. Magsitigil nga kayo. invited rin dun kasi ung family ni bespren.. Right eh. Osiya.... grabe. abangan niyo na lang yung chapter na pasukan na..... go on with the story.. di pa ba tayo aalis? Sabi ko sakanila habang sila naman eh ngiting ngiti na nakatingin sakin... tignan mo ‘tong tatay ko.. eh tapos yung family friend namin na nagpapaparty eh family friend din nila.. English na naman... gets? Wahahaha.. buti na nga lang at kasama din dun ang pamilya ni Diane... ang ganda ganda talaga. Ayan. And speaking of paghahanap kay Mr. May naisip ako! Brilliant! Bwahahaha! . (pagpasensiyahan...... ayus sana kasi lamunan diba? Kaya lang sooooooobrang nakakainip! I agree bespren! Ni fafabol man lang wala! Puro gurang ang mga fifol dito? Jus miyo! Hehe. orocan. nawawala na naman sa sarili ang magandang otor na prinsesa ng nibiru) Nang makarating na kami dun sa mansion ek ek ng high school classmate daw nila mama kaya namin naging family friend eh wala lang. Pero kahit ganun.. kami lang ni Diane ang magkasama. eh magagawa nila? Hindi kami plastic.. what’s the big deal? Wahaha. hindi kami asal mayaman! Wahahaha. sakto! Wahaha.... Ang anak ko.... Sabi nga ng ibang mayayaman samin weird daw kami.

.... Pero dahil nga sa mayaman sila Tito John.. Lagi sinusumpong ng upo niya. Sana man lang pinapili na lang nila ako kung saan ko ba talaga gusting tumira. baka kung anu pa mangyari sakin sa daan...... Anu naman kung hanapin ako dun? Wala akong pakialam. Walang kwenta naman. Apo ko... kaya na ng lola mo ang sarili niya.. Gustuhin ko man hindi pupwede. haha. doon may magandang kinabukasan ka.. Naka naman.. di ba sabi mo ang isang pamilya nagmamahalan? Eh kung pamilya man nga kami bakit walang pagmamahalan? Lola. *ubo ubo * mabuti pa umuwi ka na........ tsaka magpapahangin lang ako sa labas. Tumayo siya sa inuupuan niyang bangko at lumapit sakin.Jiro’s POV *ubo ubo * *ubo ubo * hinimas ko yung likod niya. siyempre sinuot ko. *ubo ubo * Apo. Kaya mabuti na rin na umuwi nako.. at pers taym niyang maging seryoso ah. Binibilhan ko nga ng damit na makapal para naman makatulong sakaniya ayaw naman tanggapin.... gabi na....... at isa pa.. kung makapagsalita si bespren kala mo kaya niya ispellin ang salitang delikado ah. tapos ang nipis nipis pa ng damit. araw araw pakiramdam ko nilalamon ako ng kalungkutan Doon sa kanila. hehe. Alam kong gusto ni lola na dito ako tumira sakaniya. at Pamilya mo parin sila.... Di ako lalayo promise! . ikaw lang ang pamilya ko hindi sila... tinignan lang naman ako ni bespren ng masama.. Kaya ayan tuloy... baka hanapin ka sainyo.. Jiro apo..... delikado yan noh. Kung dito ka titira walang mangyayari sa buhay mo. babalik din ako kagad. Tapos nagpaalam na kay Lola. wala siyang laban. Kaya please lola dito na lang ulit ako titira.. Apo.. Hindi ka pa ba uuwi gabi na ah. Tama siya gabi na. Araw araw nilalamon ako ng kalungkutan sa bahay na yun.. infairness.. *ubo ubo * Eh pero lola hindi ko kayo pwede iwan lalo na’t ganyan ang kalagalyan niyo. Wala na kong nagawa kundi sumunod kay Lola.. inuubo na naman ‘to.. kasi wala naman silang pakialam sakin... hahaha. Umubo siya ng konti tapos tinignan ako at hinagod ang likod ko. Sandali lang naman ako eh. sige na umuwi ka na’t baka mapahamak ka pa sa daan pag masyado kang nagpagabi. Sakanila parin ako mapupunta... Malamig kasi eh... seryoso siya eh.. Mas may karapatan sila sayo kaysa sakin. Kasi maganda nga kinabukasan ko sa kanila. Kinuha ko na yung red cap ko. Hay naku Diane bespren. Kathryn’s POV Kathryn bespren sigurado ka ba sa gagawin mo? Aba.. Sige nga spell delikado? Haha. *ubo ubo * Ganito naman lagi eh. Pero Lola. kahit pagbali-baliktarin mo ang mundo ina mo parin siya.

ulit ulit... Buti pa dito sa labas. walang tao... ONE HOUR?! Jus ko Kathryn! Pagtatakpan kita ng ganun katagal na oras! 30minutes lang! 45! 50! 55! 60! Take it or leave it! 60 minutes is equal to one hour... shh! Di alam yun ni diane! Wahahaha.. I’m free at last! Wahahaha.... haha.. kahit madilim nga at tahimik at least TAHIMIK. di ba kichekicheku? Yep! Tumpak! Apir kichekicheku! Apir! Apir! Osiya. wahahaha.Eh promise promise ka jan baka mamaya may makasalubong kang mga kulugo jan tulad ng labidabs ni ate kat eh. nakakahawa talaga si Kim ng English niya ah..... tupperwear at straw! Just plain yourself.. I’m serious! Kunyare lang yan. oha. kahit madilim. (tinatamad lang magbackspace si otor) ang ibig ko talagang sabihin eh.. Parang yung mga nakikita ko sa TV na kung tawagin eh lugar ng mga squatters. wahahaha. Toinks! Hehe... babayaran kita! Uuwian kita ng fafabol! Hirit ko tapos tumakbo na ko. ganito na lang. walang plastican.. Naks bespren English! Ay naku. Naglakad lakad pa ko ng onti hanggang sa makarating ako sa lugar na ‘to. basta alam ko dire-diretso lang ang lakad ko kaya ang pabalik eh dire-diretso lang din.. Lalala lalalalala! Lalalalalala lalalalalala lalalalala!!! Ang saya naman ng ganitong buhay.. walang pang gulo. AT! Ayan meron pang AT! Babalik akong buo at humihinga.. nagpapasikat lang sa mga new found words niya na english. Kasi ang liliit na ng mga bahay dito.. Lalalalalala.. Bespren! Wag kang mag-alala. sino pala sinasabi ko? Prens yan ni otor.. O sige... Mali mali.. that’s my point.. napakatahimik ng paligid at pakiramdam mo eh may mga kaluluwang umaaligid sayo eh parang tumatayo ang balahibo ko ah.. promise ko sayo. Di ko nga kung anu na ‘tong lugar na ‘to eh.. walang galos or anything in less than 1 hour.. Teka. wahahaha.. Take it! Sabi ko kay diane bespren habang lumalabas ng dahan dahan sa napakalaking gate ng mansion na itech.. Pero tingin ko eh wala na ko sa subdivision. tigilan mo ko Kathryn ah.. . orocan.... ayun.... And di naman sa pag-iinarte medyo mabantot na. wahahaha... hindi ako papasok sa kahit na anong kalokohan..

. Nung malapit na sila sakin. haha.. nagsalita ulit si kulugo #2.Teka! Ba’t ako napadpad sa squatter’s area?! Hala. siyempre si ako naman eh sumigaw ng.. Marami pa namang ganun kasi dito sa squatter’s area. *hik! * nagtatransporm daw sa black ang mga white! *hik!* gamit yung cellphone! *hik! * tulad ng power rangers! Kulugo #1: talaga pare?! *hik! * ang galing! *hik! * hi-tech na pala ang mga white lady ngayon noh? *hik! * Pambihira! Ang sarap pag-umpugin ng dalawang ‘to.. panu na lang kung magkatotoo yung sinabi ni Diane bespren na may makasalubong akong mga kulugo tulad ng labidabs ni ate kat na kaibigan ni otor? Anung gagawin ko?! Or much worse! Panu kung maligaw ako! Waaaah! I’m doomed men! I’m doomed! Maya-maya… Kulugo #1: Pare san *hik * sunod nating *hik * gimik? *hik * May mga kulugo na biglang sumulpot sa opposite direction ko! Hala... (feeling ko commentator ako ah.. daig pa si MAYO na malamang eh kaibigan na naman ni otor na kung anu anu sinasabi! Wahahaha... Kulugo #2: Pare *hik! * white lady ba yun? *hik! * napatigil silang lahat tapos napatingin sakin nung tinukoy ako nitong kulugo number 2 na ‘to.... POINK! Binatukan ni kulugo #1 si kulugo #2... jus miyo marimar diyesebel marina marinara at lahat ng sirena! Eto na nga ba sinasabi ni bespren diane eh. (note: pasensiya matagalog si Jiro ngayon eh.. Eh bakit ba kasi nagpupunta ako sa squatter’s area? Malalaman niyo din sa hinaharap. *hik! * nagtatransporm daw sa black ang mga white! *hik!* gamit yung cellphone! *hik! * tulad ng power rangers! .... Kulugo #2: Pare! *hik! * masarap kaya ang mga white lady?! *hik! * anu sa tingin mo?! Nagkibit balikat si kulugo #1 tapos nagtawanan sila. Habang naglalakad nga ako.. mahirap na baka meron palang nakasunod saking masamang loob or something like that. Pero pahinto hinto ako... ala-evil laugh ang dating. nagmamatchag. tumitingin lang sa paligid..) Kulugo #1: Siraulo! *hik!* white lady ka jan! *hik! * Di ka ba nag-aral ng grade 1? Black lady yan! Nakablack oh! Kulugo #2: White lady yan! *hik! * sabi ng nanay ko... tapos hinawakan nila ako sa magkabilang kamay ko.. Tulong! Jiro’s POV Naglalakad na ko pauwi. nakarinig ako ng mga pag-uusap sa di kalayuan.. wahahaha) Kulugo #1: Siraulo! *hik!* white lady ka jan! *hik! * Di ka ba nag-aral ng grade 1? Black lady yan! Nakablack oh! Kulugo #2: White lady yan! *hik! * sabi ng nanay ko.

mananakit ang mga katawan niyo. Tapos si Kulugo #1 naman tatanga tanga eh binitawan din ako tapos sinugod si Red Cap Boy. haha.. di siya patpatin.. tsssss… Lumapit si Red Cap Boy.. haha. eh sa anu pa nga bang magagawa ko........... ayun.... Si Red Cap Boy naman biglang tumakbo! ..... At mukhang mayaman ‘tong babaeng ‘to. Tapos sumigaw si Red Cap Boy ng DARNA! Toinks! Haha..... malapit na kay Kapitan Boom pero mas cute parin si Kapitan Boom. ang angas pa... Di na talaga nagbago ang mga ‘to. Nakita kong hawak nila yung babae sa magkabilang kamay. sabi ni Red Cap Boy habang palapit ng palapit yung mukha kay Kulugo #2.. wahahaha. nakailag si Red Cap Boy tapos nasubsob naman si Kulugo #2.. Siyempre yung babae nagpupumiglas.. nagsama sila ni Kulugo #2 sa lupa. tss.. Pag di niyo siya binitawan.. (natitimang si otor! Shh! Haha) O siya. bwahahaha. Nakakatawa nga si Kulugo #2 eh.. Kulugo #2: Katawan mo lang mananakit! Sabi naman yan ni kulogo #2 tapos biglang sinuntok si Red Cap Boy.. Nakakakonsensiya naman kung pababayaan ko samantalang alam kong may kabulastugang nagaganap. Ba’t ba kasi ‘to napadpad dito? Ako pa tuloy naging taga sagip. tsk.. wahahaha. tss... Mga kulugo! Bitiwan niyo siya! Kathryn’s POV Mga kulugo! Bitiwan niyo siya! At biglang lumitaw si Kapitan Boom! Haha. I wish. hahaha.... Ok. O ayan.... Yung suot kasi eh. Kulugo #2: Pare! *hik! * masarap kaya ang mga white lady?! *hik! * anu sa tingin mo?! Nagdire-diretso lang ako sa paglakad ko. patas na sila ni Kapitan Boom meron na rin siyang name. kaso isang patpating lalaki lang ang sumulpot.. hanggang sa nakarinig ako ng..... may babaeng bibiktimahin na naman. akala mo naman kayang kaya niya ‘tong dalawang buko na ‘to.. wahaha. Red Cap Boy. Kulugo #1: At ano namang gagawin mo kung di naming siya bibitawan? Kulugo #2: oo nga! Aysus. hahaha. lumapit nga siya. mali mali..Kulugo #1: talaga pare?! *hik! * ang galling! *hik! * hi-tech na pala ang mga white lady ngayon noh? *hik! * Mukhang may pinagtitripan na naman yung mga tambay jan sa kanto ah. Nakailag ulit si Red Cap Boy tapos tinulak niya si Kulugo #1. tsk. pag-umpugin ko ‘tong dalawang ‘to eh. Tulong! Teka. masasabi kong epektib naman kasi di namalayan ni Kulugo #2 na binitawan niya ko.. nagaala hero. boses ba ng babae yun? Walang duda! Ang mga kulugong yun talaga. mga mukhang buko naman... Napatakbo ako sa direksyon nung sumigaw... fine... Pagkarating ko sa kanila..

. Kulugo #1: Pare.. Kulugo #2: oo nga. Pero di ako pwede magpadala sa feelings. parang biglang bumilis yung tibok ng puso ko. Kaya hinila ko siya sa madilim at maliit na eskinita para magtago. Tipong gustong lumabas sa loob ng chest ko.. ganun kasi talaga dito eh. wala na ata sila dito. The moment na nagtouch yung kamay niya sa kamay ko.. pero hmm. bumangon yung dalawang kulugo at hinahabol kami. di bale. may kamukha siya eh. Parang nagslowmo yung paligid..imeem. nagtatatakbo kami.. Tapos hinila niya ko... Lumabas na naman kami dun sa eskinita na yun. Pero you know what’s weird? The moment ng pagkakahawak ko sa kamay niya.. gets? Kung hindi wag niyo na-igets! Ang tagal naming ganun.com/xxxshinahxxx/music/lf26fxPm/marie_digby_say_it_again/]BGM[/url] At dun lang kami nakahinga ng maluwag... So sobrang liit nun eh kailangan nakatagilid kami para magkasya. kung kaya’t… Sobrang lapit niya sakin! Jiro’s POV Pambihira! Babae na naman! Kamalasan nga naman oo. Pero di ko alam ah.. kasi hinahabol pa kami nung dalawang kulugo.....Tumakbo papunta sakin! Nagulat ako kasi bigla niya hinablot yung kamay ko. di lang mahagilap ng brain cells ko yung memory kong yun..... Tapos.. Tapos eto pa mas weird ah.. Parang huminto yung takbo ng mundo nun hanggang sa. baka andun sa kabila dumaan! Tara! [url=http://www... kasi. Ah ayus lang. At naririnig ko bawat pintig ng puso niya..... Btw.... At ayun... Di ko kasi siya matingnan kanina dahil baka may kung anong maganap. Kahit ang bilis naming tumakbo. parang nakita ko na siya somewhere.. Takbo lang kami ng takbo hanggang sa bigla na lang niya ko hinila sa isang madilim at maliit na eskinita (di ko alam kung yun ba tawag dun eh).. Napatingin ako sakaniya. Taob naman yung dalawang kulugo eh. Tapos ayun. Napaaway pa tuloy ako.... nararamdaman ko yung mainit niyang hininga (infairness mabango naman). Kathryn’s POV Sobrang lapit namin sa isa’t isa na pagtumingin ako sa kaniya malamang may maganap na di dapat maganap. sobrang lapit namin sa isa’t isa... Biglang tumibok ng mabilis yung puso ko. Wahaha.. ako nga dapat magsorry kasi muntik ka pa mapahamak ng dahil sakin. sorry miss ah. tapos. Tapos.. Kaya agad naman akong tumakbo papunta sa kaniya at hinila siya.. .. ang weird... Uhm......

Pasan na.. Ba’t ganun? Napahinto ako sa gitna ng kalsadang walang laman at ubod ng tahimik na ako lang ang tanging nilalang. sorry.. pumasan ako. ayos ka lang? Ah oo... Jiro’s POV Pauwi na ko samin...... hay anu ba ‘to. Naglakad kami I mean siya na pasan ako hanggang sa mansion ng kaibigan ng dad ko. . ba’t ganun? Napasandal ako sa bedroom door ko. Which eh infairness eh magandang likod.. Pero yung ngiti ko sa labi ayaw matanggal.. Natigilan ako sa sinabi niya. ganda ng timing. Natulala lang ako sa likod niya.. Miss...... ouch. muntik pa ko mahulog buti naalalayan niya ko. San ka ba papunta? Tanong niya sakin..Ngumiti siya. kamanyakan alert! Ay. Mukha na kong baliw. Masakit na nga paa ko di pa magkandaugaga yung puso ko kakatibok. wahahaha.. Pero ako naman nangawit yung panga sa kangingiti.. natapilok lang ako.. eh magagawa ko. haha... kaya nga lang. di ko mapigilan eh.. ansakit! Di ako makatayo! Hala! Patay ako nito! Panu ako uuwi!! Kaya mo bang tumayo? Sinubukan kong tumayo ulit kaso di ko talaga kaya. At tumibok na naman ng mabilis yung puso ko... Mukha namang seryoso siya so ayun... Napatingin sa mga kamay ko at. Hoi... Tapos ang lapit lapit na naman ng taong ‘to sakin kasi inaalalayan nga niya ko.. hehehe. Nilingon ako nitong Red Cap Boy na ‘to tapos.. tapos tumalikod at pumantay sakin.. Ngumiti ulit... tapos tumayo ako.. Di napansin nila dad yung pag-alis ko.. Ba’t ganun? BA’T GANUN?! Nginitian ko na lang din siya but then bigla ako natipalok! Pambihira.. Do you trust me? Sinabi niya yun while looking straight to my eyes! Yung puso ko! Kawawa! Hingal na hingal na! Haha. hawak hawak yung kamay ko nang nakangiti.... Kaya hanggang pagdating sa bahay ayaw mawala nung ngiti.

tik.. pero kung wala naman at hindi mangyari ang illusion kong ito. Eh sa anong gagawin ko diba? Eh hindi talaga ko makatulog eh. pakorny na ng pakorny yung sinasabi ko kaya back to the story. And I believe dahil sa “socializing” ek ek na ito nagkakaron ng kulay ang lab layp ng isang tao. nyahaha.. Nakipagtitigan na lang ako sa ceiling... hehe.tok. Naisip ko lang yung mga pwedeng mangyari sa akin pati sa lab layp ko this year.. alas-onse impunto! Ilang oras na kong pa-ikot ikot sa kama ko.tik.. puro tik tok na lang naririnig ko. haha. at sa pagtingin ko sa ceiling na ito. Bumangon ako ng kama..... tapos siya yung magiging Prom Date ko sa Prom... Tentenenen! Hello Philippines! Hello World! Hello Third Year! Oo gising na ko.. tapos yung fafabol na yun hindi maiinlababo sa kahit sinong girlaloo sa skul maliban sakin! Oha.... haha. nabibingi na nga ako eh. Tik... hmp. haay. nyahaha... ..... hehe. ahaha. Tik. Hayz..tok.tik.... Ilang oras na lang kasi papasok na ko sa school. bwahaha. Tapos ayun. Pwede na rin yung mapansin ako ni Papa Carlo my labs..tok.. ayun. haha. hehe. hehe.. Kaya lang pagbangon ko. yun lang ang magagawa eh.~~~o0o~~~~ The Story Begins ~~~~o0o~~~~ tik..tok.. Eto yung taon na may JS Prom.. at ayun. hehehe.. at take note.. talagang yung pren lang ni mareng otor na si ate danz ang nakaupo sa trono ng paggawa ng longest waterpols sa unan eh.....tok. parang gusto ko na tuloy mag February at mag Prom. eh parang may kung anong magic ang dumapo sakin at nagwonder out ang aking byutipul brens..... Hello Third Year life na. bakit? Eh kasi naman... o siya.. 8:00 pa lang pinatutulog na kami nina Mommy pero simula nung 8:00 na yun wala naman akong ibang ginawa dito sa kama ko kundi magpa-ikot ikot.. hehe.. Excited? YEP! Naniniwala kasi ako na life begins at Third Year. Buti pa yung digital clock walang sounds... A proof na dito nagsisimula yung “socializing” ng mga High School students. Chapter 5 ZZzzzZzzZ… Makalipas ang ilang oras.tok... ayan na naman ang orasan.. Sana may fafabol. siyempre. pero gising parin. Siguro hindi man para sa lahat yun pero I hope na mag-apply siya sa akin.. haha. nanaginip ako... walang waterpols na nabuild up nung natulog ako.

... Pambihira. ganun naman diba yun? Sumasakit yung ulo kapag maikli lang yung itinulog. lumalamon din. may nararamdaman ako eh... daddy at Tita. Nagtatakang may halong pag-aalala na sagot ni pareng bro ejay ang.tok. Ansakit talaga eh.Ouch! My head hurts! Naku. at least di na ko OP dito.. parang si Diane.. Pero hawak hawak ko yung ulo ko. sabi na nga ba ganyan magiging reaction niyan eh.... Oh well. kaya lang... Cousin. 6:15 am... bwahahaha. You know.. the byutipul me was talking.. nyahaha... tumayo na ko at nagpunta sa kitCHEN. hahaha.tik.. It’s like the rocks....... nyaha. Kukuha na sana ako ng makakain.. alam kong may kakaiba dito kay pareng bro ejay lalo na kung tungkol kay bespren Kathryn! . may POV si Diane! Asenso! Haha. nyahahaha. Nung una akala ko napapa happy pupu lang ako pero hindi eh. parang binibiak. Siyempre. Yo! Pareng Bro Ejay! Wazzup wazzup! Siyempre ang mga byutipul en ebriting pag nagsalita may kasamang actions yan.) Tik. ayun. ikaw kaya makasama ni Kim sa araw araw.. *hinga hinga * makahinga.. Aba duryan... *hinga hinga * Ma… *hinga hinga * hindi ako....tik.... wahahaha.. bwahahaha. ayus lang yan. That’s life. yuhoo! You know I’m here...tok. (quote courtesy of ATE MEOW). Si Kat? Wala pa ba? Anak ng tokneneng naman oh. Hay. malakas talaga yung pakiramdam ko. Masakit lang po ulo ko.... napapadalas ang English mo ah.... tapos sina mommy.. Diane’s POV (naks naman. Kaya nga napansin nila agad na masakit ulo ko eh. tapos si Ate Mau may kung anong ginagawa sa lutuan. andun naman na si Kim lumalamon..... Tik.tok. Ahh. pag byutipul en ebriting di nakikisalamuha sa hindi byutipul en ebriting. Si Kim naman biglang nagsalita habang lumalamon nga. ayun.. Kulang lang po ata sa tulog.. Napa”ahh” na lang si mama tapos bumalik sa paglamon niya ng omelet na recipe ni KIAN KAZEMI na nafeature sa candy magazine... nyahahaha.. Your head aches? Tumango naman ako tapos sabay upo sa upuan ko... It’s hard.. Oh anak? Ba’t hawak mo ulo mo? Naumpog ka ba? Hindi po Ma...... Don’t worry. dumating na si Pareng Bro Ejay. di na nagbago ‘tong pinsan ko. TING! Nahulog yung spoon at. Anak ng matigas na tinapay! Asan na kaya yung dalawang bruha? First day na first day late? Daya! Kung alam ko lang edi sana late na lang din ako. kasi lumalamon lang sila. Si Kathryn? Andito siya kanina kaya lang biglang umuwi.. haha.. di ako papahuli! Meron din ako nun.tok.. Kala niyo si Kathryn lang ang may kichekicheku noh? Aba. at siya ay pinapangalanan ni otor na yanyandi! Nyahahaha. epek lang siguro yan nung late kong pagtulog.. aw! Pagpunta ko naman sa kitchen.. Ba’t siya umuwi? Ayos lang ba siya? May nangyari bang masama sakaniya? ^-^ tenen! Ehem ehem..

Ayos lang si bespren.. umuwi lang siya kasi ayaw daw niya Makita pagmumukha mo eh.. Ayaw niya kong Makita?! Bakit?! Galit siya sakin?! Anong nagawa ko?! Oh yeah.. I labs doing this.. bwahahaha.. Wag kang maingay ah.. satin lang ‘to.. as in sikreto ah! Tumango naman si pareng bro ejay.. tapos lumapit ako sakaniya tipong may ibubulong.. Ayaw ka niyang Makita kasi… Wag na lang.. sabay layo sa kaniya.. bwahaha.. Bespren kita, pero bespren ko din si Kathryn.. at hindi ko kayang magtaksil sakaniya kailanman! Nora Aunor style.. ^-^ Oh.. pwede na ba yan? Sabay abot niya sakin ng cheese cake! Nyahahaha.. Cheese cake? Anu akala mo sakin? Grade one? Napabuntong hininga si pareng bro ejay tapos may inilabas na namang food galing sa kaniyang bag.. Oh ayan.. sabihin mo na.. this time ang inabot nya sakin eh isang slice ng new york cheese cake! Yumm! Hindi rin siya ready anu? Wahahaha.. Yan ang gusto ko sayo pareng Ejay eh! Apir! Tinignan lang naman niya ko habang nakataas yung kamay ko.. tss.. bwahahaha.. mana pala ‘tong si pareng Ejay kay MAYO na prens namin ni otor kiche eh.. u2 squared! Nyahahaha… Oo na.. sasabihin ko na.. Tapos pinalapit ko siya gamit yung index finger ko.. imaginin niyo na lang.. haha.. at ayun.. lumapit naman.. Ang totoo niyang Ejay… Hindi ko rin alam eh.. kanina ko pa nga inaantay yung bruha na yun eh.. bwahahahaha.. Galit ‘to.. promise! Nyahahaha.. na uto ko na naman siya eh.. nyahahahaha.. apir readers! Apir! nyahahaha..

Krrriiiiiinnngg!
Oops! Bell na! Sige, pasok na ko sa klasrum! And wushu! Ako’y nag-ala rubberwoman para makarating sa aming classroom ng mabilisan.. bwahahaha.. Meron bang hero na rubberwoman? Oo meron yan! Sa mundo ko meron! Nyahahaha.. Pero inpirnes ah.. anu nga kaya nangyari dun sa bespren ko? Pati kay Kim? Di man lang dumating.. pers day na pers day op classes absent? Hmp! Ang masaklap.. di man lang ako sinabihan! Edi sana nag-absent na lang din ako.. malay ko bang uso ngayon ang di pagsipot sa pers day op classes.. Pero inpirness ulit.. nashock ako pagpasok ko ng classroom! Eh panu, yung chairs may mga names na namin.. tapos yung classroom namin parang classroom ng pre school! Nyahaha.. Nagkamali ba ko ng classroom na pinasukan? [I]Naku hindi! Tama yang pinasok mo! Utak pre school ka naman eh.. nyahahaha..[/I] Hmp! Ang sama mo! Edi kung utak pre school ako utak pre school ka rin? Nyahahahaha.. (note: Sa kabutihang palad.. nanahimik ang konsensiya ni Diane.. wahahaha..) Later on eh pumasok na rin yung bansot naming teacher.. nyahahaha.. Oi, kung akala niyo nanglalait ako hindi ah! I’m just telling the truth! And nating bat da trot! Nyahahahaha.. bansot naman talaga eh.. matangkad pa ata ako eh... nyayaya.. <tawa ng magaganda.. wahahahaha..

Ok ok.. back to the story na.. humahaba ang exposure ko baka malugi si otor.. wahahaha.. nagpakilala ek ek na si Sir bansot.. wahahaha.. Good morning class! I will be your adviser for the whole school year.. My name is Mr. Ban Sot A. Ko.. I’m one third Chinese, Japanese ang Filipino.. I’ve been teaching for 11 years now.. And I hope you will enjoy my company as your adviser this year.. Nyahaha.. bagay name niya sakaniya ah.. wahahaha.. Before anything else, let me check your attendance first.. Algabre? Algabre: Present! Albano? Albano: Present! And so on.. wahahaha.. Montesclaros? Kasing linaw ng mga bundok sir! Wahahaha.. nginitan lang ako ni manong Ban Sot.. wahahaha.. natutuwa ako masyado sakaniya eh.. magagawa ko? Tignan niyo, nagagaya na ko kay MAYO.. kung anu anu nasasabi.. wahahaha.. Villanueva? … …… ……… ………… …………… absent eh.. panu sasagot? Nyahaha.. (Note: nasa katinuan po si Diane.. sadya lamang na walang pinagkaiba ang pagiging normal sa abnormal niya.. hehe..) So I guess wala si Ms. Villanueva.. yada yada yada.. ayun.. dami pa niya tinawag na nagtapos sa.. Ay, may nakaligtaan pala ko.. Is Mr. Tecson present? Nagtinginan ang lahat ng tao sa classroom.. Eh sino ba kasi yang Mr. Tecson ek ek na yan? Aba. Malay ko.. konsensiya mo lang ako noh! Alam ko yun! Kaya nga mas byutipul ako sayo eh! Wahahaha.. Oi.. makonsensiya ka naman! Sinungaling! (note: wala lang.. gusto ko lang magnote.. hehe..) walang sumagot at sumulpot na Mr. Tecson.. baka nasa Texas pa! Nyahahaha.. korni ko! Wahahaha.. nyahaha.. amfufu.. wahahaha.. o tama na tawa.. wahahaha.. tama na sabi eh! Wahahaha.. ang kulit.. wahahahaha.. mouth zipped! Wahahahahaha.. pas porward natin.. wag na yung sound epeks ah.. tinatamad ang kaibigan kong kiche ang pangalan na otor nito eh.. hehe.. gusto na daw kasi niya sumulpot si KIBUM my husband sa chapter na itech! Wahaha.. Sci. Res. Yung teacher namin dito is yung teacher namin last year.. and most probably teacher parin namin next year dahil sa may defense kami sa fourth year at dapat siya parin ang teacher.. ah basta.. pakialam niyo ba sa teacher ko diba? wahaha.. Kung anu anu lang naman sinabi niya sa harap.. di ko naman naintindihan kasi innatupag ko yung Korean na katabi ko na kasing pogi ni KIBUM my husband.. wahaha.. pero siyempre loyal parin ako kay KIBUM my husband.. wahaha..

Basta ang narinig ko lang na sabi ni Ms. Tolentino eh, Diane Montesclaros your group will include Ms. Villanueva and Mr. Tecson. At huwa?! Anong grouping itech?! Wahaha.. Para san ang gruping na ito?! Yan.. kasi.. puro kalamfungan.. bwahaha.. Correction! It’s not kalamfungan! It’s called… BEFRIENDING.. oha! Wahahaha.. Anyway.. buti kagroup ko si bespren! May aasahan ako! Wahahaha.. Si Kim pala sa group ni pareng bro Ejay napadpad tapos ang sama sama na sobrang daya niya! Kagroup niya si Korean Boy! Hmp! Amp! Malung! Kalab! Kangk! Wahaha.. Later on.. Nalaman ko na ang grouping na ito ay para sa thesis namin.. Soc. Sci. You will report on Monday about the connection of the ff. fields of Social Sciences to History.. Blah. Blah. Blah.. mas masaya titigan si Korean Boy eh.. Mamaya na lang ako makikinig.. wahahaha.. Sino dito ang malapit kay Kathryn? Kindly inform her that her partner would be Mr. Tecson Nagulat ako kasi narinig ko ang pangalan ni bespren my dear at yung Mr. Tecson na naman na yun.. Naintriga tuloy ako kung sino yun.. hmm.. Ms. Bawan! Ako na lang po magsasabi kay Kathryn.. Sige, Diane.. And as for you, yang si James na lang ang partner mo.. Yeeeeessssss! May globe broadband na kami! Toinks! Hehe.. Kapartner ko si James the Korean Boy! Bwahahaha! O siya.. masyado ng matagal ang exposure ko kung kaya’t tatapusin ko na ang POV kong ito na ang main purpose lang naman eh magbigay ng lesson na “Kapag absent sa First day of school, absent rin ang magiging kapartner mo” oha.. wahahaha.. Taob! Wahaha.. At ang POV kong ito nga ay matatapos sa biglang pagdating ng aking kaibigang si Kim.. Sorry ma’am, I’m late! But I believe in the saying, it’s better late than never because time flies when your having fun.. Kathryn’s POV Kinabukasan.. Amp naman.. naextend pa ang pers day op iskul bukol ko.. tsk.. hehe.. kasi naman.. May happening kahapon.. gusto niyo malaman kung anu? Sikret! Walang clue! Nyahaha.. namiss ko yang linyang yan.. wahaha.. Ah basta.. I’m getting ready por iskul bukol! Kasi naextend nga yung excitement ko.. amp.. hehe.. Usually, naglalakad lang ako or sumasakay sa tricycle kasama si Kim pag papunta ng school..

. Uh-oh.... wahahaha. mahirap na. ang lame ng mga sinusulat ko. o diba. hmm.Pero dahil sa mga pangyayari. Yun nga lang pagtungtong ko ng cafeteria.... aantayin ko na lang na lumabas.. Ang talino mo talaga Kathryn! Apir! Wahahahaha... ayus lang yan. kahit absent kahapon maaga naman ngayon. May pumasok! Di bale.... (Note: sorry. wahaha... naman... hmp... Nagpunta kami ng Cafeteria.. tuwing nagkikita kami track en field ang drama ko.. After all hindi siya papasok dito.) Pag punta ko sa classroom. kamanyakan alert ka naman ah. kaya ayan. hahaha.. wahahaha.. Kasi hinahabol niya ko eh. kasi siyempre hindi niya iisiping papasok ako sa boy’s Cr! Wahaha. andito pa pala ‘tong kulugong ‘to? Anak ng mga magulang naman niya oh! Track and Field na naman ang drama ko nito! Kim..... daming pumapasok sa isip ko eh.... Basta tumakbo ako. susmiyo.. Kaya ayan. hehe.. as if may masisilip ako sakanila. eh sino ba kasi yun? Yun lang naman si Fredrick.. Crush ako niyan simula nung grade 5 pa kami eh.. may mga pangalan kasi tapos ayun. hehe.. papasok sana ko dun para hindi siya makasunod.. tinatamad kasi talaga ko eh… hehe... Maya-maya narinig kong nagbukas yung pinto. pag minamalas ka nga naman oh. which is inaantay nga namin ni kim. Pumasok ako sa isang cubicle. wahaha... pambihira. tapos nang makarating na kami sa school eh malamang bumaba na kami. May nabasa kayong sinabi ni kichekicheku? Wala diba? Corny kasi.. hehe.. hehe.. Yung upuan ko pang-asar sa pinakalikod. wahahaha. Edi isara mo para walang pumasok. Tapos di naman nagtagal eh dumating na rin ang sosyaling service namin. Basta ayun... hehe. kaya lang. wahaha..... at siyempre nilock ko... wahaha.... Kakahiya. eh kami palang ni Kim ang tao... Kakambal ata nito si Fredricka ng The Perfect Stepbrother eh. wahaha.. gusto niyo Makita? Wag na. Klug! Klug! It’s lock.. TAKBO! Ayun. Sa katatakbo ko eh napadpad ako sa girl’s bathroom. Lamon time eh. hindi nagpopost ng picture yun sa prenster. pumasok nga ako ng boy’s CR... nakita ko yung name ko dun sa chair sa pinakalikod.. wahahaha..... baka sabihin namboboso pa ko. Oi.... may service na ko ngayon.. . Sa boy’s CR na lang kaya? Hmm.. ayun. edi siyempre sumakay kami dun... Eh sorry. as if pwede noh? Wahaha. wahahaha... Cornychles ni kichekicheku eh. bwahaha. Buti na nga lang at walang lalaking nasa loob kundi diyahe ‘to... Baka mamaya may biglang pumasok tapos Makita ako dito.. KaThRyn my labidabs! Uh-oh... wahahaha. Nilagay ko lang yung bag ko dun sa chair ko tapos lumabas na rin kami ni Kim.. tumakbo ako! Hindi ko na alam yung nangyari kay kim..... wahahaha......

I’m sure nasa labas lang ng CR kanina yun.. tapos. Bakit wala na si Kathryn my labidabs?! Asan na siya?! Iniwan na ba niya ko?! Nooooooooooo! At dahan dahang nagsara ang pinto ng CR nun... eh malay ko ba dun. alam kong siya yun eh...... wahahaha... wahaha. Pwede na sana akong lumabas since wala na si Fredrick. Asan na kaya si bespren? Naman! Hide and seek na naman ang drama ng bruhang yun. Amoy CR na ko! Eww! Wahaha. Pawis na pawis na nga ako dito eh. may 30 hours na kaming hindi nagkikita.. di ako bruha noh. yung mga lalaki mukhang lumaklak ng sangkatutak na inumin ayun. Tapos nagbukas na naman yung pinto.. which means…. at yun ang isang bagay na hindi magbabago kailanman! Wahaha. sana maubos na lahat ng wiwi ng mga boys na ito. kasi nga lalabas na ko. tapos ang baho pa dito. nang sagayon eh makalabas na ko dito.. hmp.. wahaha. ‘tong bespren kong ‘to talaga. at narinig ko yung boses ni Diane sa labas.. hayz..... Oi..... medyo nakakaligtas na ko sakaniyang kamandag. wahahaha.. konting oras na lang ang pwedeng itagal ko dito. absent nga ako kahapon eh siya naman naghalf day kahapon. panghe ng wiwi ng boys.. Buti na lang taga kabilang section na ‘tong si Fredrick... telenobela mode na naman? Wahaha. Kasi dapat 6:35 makalabas na ko dito dahil malapit ng magbell nun! Di ko pa tapos yung homework sa Gen.... huhu..... Math! Di kasi tinuro ni Kim kagabi...at least byutipul parin ako.. magbubukas na naman yung pinto kasi may papasok na naman.. Pambihira. Tumingin ako sa clock 6:18 na.. nagtagal pa ko sa loob ng cubicle na yun ng mga 10min. tumatagaktak na pawis ko. Oh well. Togionks! ..... tapos...Narinig ko din si Fredrick nung nagbukas yung pinto.. nakalimutan na naman sigurong tumingin sa salamin. namimiss ko na yang bruhang yan eh.. pIs out bespren! Wahaha.. gross! Wahaha.. naramdaman ko lang naman kasi na wala ng nagsasalitang dude at wala na rin nagbukas sara ng pinto. kaya nga lang. At dahan dahan ko ring binuksan yung pinto ng cubicle. jusmiyo. wahaha.. Binuksan ko yung lock ng cubicle na ‘to. tapos nagsara na naman yung pinto... oh yeah! Wahaha. Wala ng tao! At ako’y makakalabas na! Weeh! Wahahaha.. Jus ko... wahaha. Yun nga lang. para kasing mega phone kaya sigurado akong siya yun.. antagal ko kasi.. daig ko pa nga yung nagpupu eh........ Tapos. Tapos. Matapos lumabas ng isa. kasi sabi niya... di marunong magflush. sunod sunod na nagsipasukan sa CR. wahaha.

patawa naman ‘tong babae. Ji— Si Jigs.. hay. Eh ikaw?! Anong ginagawa mo dito?! Ikaw ah. anyway. actually Step cousin... Si Jigs.. Ayun! Nahanap ko din ang contacts ko! Tsktsk. Ji— Napatingin si Jigs sakin. Eh ikaw?! Anong ginagawa mo dito?! Ikaw ah....... Jiro’s POV anong ginagawa mo dito?! Ha? Eh. Daig ko pa ang na Friday the thirteenth ah... Tinignan ni Jigs itong babae. obviously kaya ako nasa CR dahi— Nagbukas yung pinto at may pumasok na isa pang lalaki.... siyempre nagulat siya..Anong ginagawa mo dito?! ~~~o0o~~~ Kamalasan 101 ~~~~o0o~~~~ anong ginagawa mo dito?! Ha? Eh. huhuhuhu. Chapter 6 . Yun ang tama kasi wala naman talaga akong pinsan. tsk. Pinsan ko.... waah! Patong patong na kamalasan naman oh.. uhm... when kamalasan strikes! Akala ko pa man din wala ng tao. hmm. wahaha. ^-^ Siguro may binabalak kang gawin sa loob ng CR noh?! >:D tignan niyo... binabaliktad pa niya ngayon. mukhang new student pa man din ‘tong taong ‘to. wahahaha. may babae sa CR ng boys eh.. yeah.. yeah. Pambihira... akala siguro niya mauuto niya ko sa mga palusot niyang yan. sama naman ng first impression sakin... at wushu! Nakalabas na rin ako! Wahahaha. mamboboso! Waah! Noooooooo! Palusot! Palusot! I need you! Just search sa Palusot... potential lab layp din ‘to. pinahirapan ako nito ah. kunwari ako yung may something something sa CR ng boys.. uhm. wahaha. tapos kasama ko pa..... Kathryn?! Anong— Parang uso ang napuputol na dialogues ngayon ah... Well.. nagplug pa...com at ang mahahanap mo ang iyong palusot.. hahaha.. ano na kaya ngayon ang gagawin ng babaeng ‘to. huhuhu. haha.. wahaha. Ang isa sa mga team mates ni Papa Carlo my labs. wahahaha. Pero hindi sila ganun kaclose. Anong ginagawa ng babaeng ‘to sa boy’s CR? At nasa loob pa siya ng cubicle ah.. pambihira. Naka nga naman... obviously kaya ako nasa CR dahi— Babarahin ko sana ‘tong babaeng ‘to kaya lang biglang nagbukas yung pinto. Nagmadali na lang akong lumabas sa boy’s CR habang nagpapalusot. ^-^ Siguro may binabalak kang gawin sa loob ng CR noh?! >:D Oh God help me! Well... haha.........

Ban Sot ang name eh strict pero mabait. magkaiba parin tayo... tapos bumungad si Sir Joel yung taga registrar namin.. Yung mga classmates ko naman eh nakaupo na rin.... wahaha. wahaha.. 6:40 na. kaya lang Korean yun. pinapapunta ka sa registrar’s office.. About sa new students naman.. siyempre ayaw ko sabihin kasi alam kong magagalit siya pag nalaman niya yun. Ah. haha.. Naghahanap ng contacts sa boy’s CR? Ayos din yun ah...... haha. Parang ikaw hindi. haha. Ban Sot. at kinausap niya si Mr.. Knock! Knock! Obviously.. hehe.. ako lang hindi....... which is nasa pinakalikod. umupo na ko sa aking trono..... Nakipagchikahan muna ko kay bespren ejay. contacts pala ah.. bandang right.. hahaha..... pumasok na si Mr. parang familiar sakin yung name. kasi ako.. Tapos nagwushu na si Sir Joel..... oo nga pala...... Kathryn’s POV Whew! Diyahe naman ang pers day ko sa school.. wahaha..[ Ahem.. wala potential eh. may pinaparinggan ka ata kichekicheku? ATE DANZ oh! Devil ka daw! Nyahahaha. tanong ng tanong kung bakit absent daw ako kahapon... Sa kabutihang palad. Eh ikaw? Anu sayda mo dito? Ah. Ban Sot. chismosa mode... parang kanina lang she’s accusing of something ah... kasi bagay na bagay sakaniya yung name niya... hirap makinig. sheesh..... natatawa talaga ko sa girl na ‘to. Natawa na lang ako sa reaction ni Jigs. I’m an angel trapped in a devil’s body.. may kumatok sa pinto. humarap naman samin si Mr. sikret ko nga sainyo yun eh. pinahirapan ako nito ah. later on... kasi dapat daw 15 minutes before time eh nasa classroom na dahil yung adviser daw namin na Mr.. ako na pong bahala sakaniya.. wahahahaha. Ayun! Nahanap ko din ang contacts ko! Tsktsk. sasakalin ko talaga yan eh! Ampness kasi.. Anyway.. nakakatawa naman kasi talaga eh... marami namang Kathryn sa mundo. at may rule na Lock-out pag wala pa sa classroom 15 minutes before time. wahahaha. natawa pa nga ako... haha. Ang bad mo talaga. at isa pa pag sinabi ko kay bespren ejay edi malalaman niyo rin. haha. kaya pumunta na ko sa classroom. hindi naman ako minalas sa pagkakataong yun kasi wala pa yung teacher. parang tanga eh. pero naiwang nakabukas yung pinto. antahimik eh... Biglang nag-act na may hinahanap yung babae habang pasimpleng lumalabas ng comfort room. tatanga tanga pa. Nagbigay lang naman siya ng konting reminders tapos.. at infairness feel na feel nila ang pagiging third year dahil behave sila ah. ganun po ba sir? Di kasi marinig si Sir Joel. wahaha. sa tabi ng bookshelves... Pag nakita ko yang Fredrick na yan. kaya dinadaldal ko. ... wahahaha... Ban Sot. hehe. Yung Korean na kanina pa inaatupag ni Diane lang. wahaha.Kathryn?! Anong— Kathryn? Hmm.. Sige po sir. at chinika ko naman ang new student kong katabi na AJ ang pangalan.... sabagay.. Tapos ayun.. wahaha. ang kulit kasi niya.. Oh well.

wahaha.. at kumakain lang naman ako ng baon kong piatos. HuwAat?! Siya?! Duh? Its so obvious. Si Zubiri... wahaha. Tadah! Wahaha. Kaming dalawa yung maingay parati sa likuran eh.. huwa.. Khay ang real name niya. kasi laking scandal nung kanina. makisama ka naman! ‘to naman. Wish ko lang talaga hindi niya ko maalala.. pero siyempre kinda impossible yun diba.. kindly settle at the back LEFT for the mean time. let’s welcome your new classmate..... at si Mr... BackSeat .. buti naman malayo siya sakin... Hi. kaya yun nga ginawa ko... Jiro Daniel Tecson... hehe. wahaha) Kichekicheku. waaah! Stop thinking about it na lang siguro... nakakahiya yung kanina. Kat.... aysus... parang may mga kiti kiti sa pwet eh. ATE DANZ! Pakinggang mo ang sinasabi ni kichekicheku. wahaha... hehe. kaya lang alphabetical eh..... baka kung malapit siya sakin basta nakakahiya! Wahahaha.. pero dahil maramot ako tinatago ko. kasing laki na ng smokey mountain yung mga kasinungalingan mo tungkol sa pagiging maganda mo kaya ka napaparusahan.. Oi. happy pupu lang yan..... Computer naman na kasi ang next subject namin. Tinignan ko yung katabi ko sa left. (Note: ayan. bwahahaha... instant new year dahil sa ingay ng mga upuan. Sanay na rin ako sa likuran. kasi dahil sa apelido ko.. kasi Z nga yung surname niya... Wapoinks! At ayun.. Fast forward natin nung matapos na ang Physics subject ko at naubos na ang delisyosong piatos ko. medyo close din kami nito. Ang cute naman niya! Ayie... wahahaha.. wahaha... tawag nga samin anu eh.. Tawa naman din siya. wahaha. Hindi yan.. pero mas praning lang talaga si Diane. laging against eh.. wahahaha. Shut up kichekicheku! Ako’y nasa kalagitnaan ng isang delibyo! Nakakahiya yung kanina! Tapos kaklase ko pa pala siya?! Men! Kasalanan ko bang maganda ako kung kaya’t ako’y napaparusahan ng ganito?! Ang sabihin mo. napaka-inspirational.. Kaya nung visible na si Pareng Jiro Daniel Tecson sa aking byutipul eyes. wahaha. Physics na ang klase namin. class.. Ako naman gumala sa buong classroom sa kakahanap ng pwesto ko pero ang binagsakan ko naman eh sa pwesto lang ni AJ dati which is sa tabi ko lang kanina. nagcomment pa ‘tong mga babaeng classmates ko. malas niya kasi siya lagi last sa klase..... hindi naman nakakasawa ang byutipul fess natin eh. hehe. haha. grabe nakakahiya. ayus lang naman daw kumain sa klase sabi ni Sir Ferdi basta daw ba mamimigay..... At ang unang task sa subject niya? Kindly arrange your seats ALPHABETICALLY... Praning din yan eh. so sa likod.. uhm. slowmo epek pa si pareng Jiro Daniel Tecson eh habang papasok sa loob ng classroom.. Zubiri! Seatmates ulit tayo! Apir! Wahaha.Ok...... hehe. Ikaw na naman... Ban Sot ang teacher namin sa computer. di ko kasi nakikita yung nasa labas ng pinto kasi kahanay ko yung pinto.... lagi talaga ako sa last row napapaupo....... kung by height malamang nasa first or second row ako.. halos every year seatmate ko na ‘to... Tentenentenen! Mr... wahaha. And as for your seat.. nagsitayuan kaming lahat at nagkaladkaran ng mga upuan. andun banda ang CR yung nasa right hindi yung left kasi kung sa left patay kayo tulad ko. di kaya magkasawaan tayo nito? Wahaha. wahaha. haha.

... wahaha. napatawa tuloy ako bigla.. Pambihirang buhay ‘to oh. nagulat ang mga nakikinig kong kaklase at nadistract ang pagtuturo ni Mr. huminto ang mga waterpols. kasi Santos naman siya.... anyway.. ililibing na ko ng buhay mamaya.. teka.. Kwell lang ang mabisang pangtanggal jan.. apir bespren! Itayo natin ang bandera ng mga praning! Wahaha. pero may pahabol pa siya. Teka. your disturbing my class. Ms.. tsktsktsktsktsktsktsktsktsktsktsktsk (nagpapractice lang ng home row keys. hindi pambihira. at nagtawanan lahat.. At kasali dun si Pareng Jiro. sot. and speaking op kim. wahahaha... Buti pa sa NIBIRU. gets? Basta ganun. wahaha.. tinignan ba naman ako habang pinoint niya yung eyes niya tapos eyes ko.. mahina sa math. si Sir oh.... at napakamot lang ulit siya ng ulo. remember me? Nang-aasar pa yung pagkasabi niya... wahaha... Naasar na ko kaya... Zubiri. wahaha. Villanueva.. anu ba talagang ginagawa mo boy’s CR kanina? Wala na... hmp... kaya humarap siya samin at naglipsync ng. Ban. Excuse me. wahaha. Excuse me.. dapat manahimik na lang siya... Ano?! Pumasok ka to the boy’s CR?! Magkasabay na comment pa nina Khay at Kim. If your just going to disturb my class then better get out! Weeh. bigla na lang nagsasalita ‘tong kulugo na ‘to. . muli. Ayan mga kalokohan ko kasi.. You know what? Just shut your mouth. kuto lang yan... dalawa po sila Sir.. ms. kasi salita ng salita eh. Ms. eh narinig lang naman niya ang mga katagang binigkas ni Pareng Jiro.... para walang chance na mabunyag ang sikreto ko. Sorry sir. ‘cause as you can see. wahaha. Santos! Isa pa kayo! Ehem. hindi ako maingay. baka ikaw. bad... yun yun eh. KKK pala kami... lakas kasi ng boses eh. at kawawang umupo ulit si bespren.. nagulat ang mga bingi at tumangkad si Mr.Girls. boy’s comfort room are for boys not for girls. wahahahaha. pssh. Ban Sot. Ang ingay ng kaibigan mo... Bad Kathryn. Sino pala ‘tong katabi ko sa right ko? Nang tinignan ko ‘tong katabi ko sa right. kasama si Kim dun.. di ko na lang siya pinansin hanggang matapos yung klase namin........ By the way. Ah basta. akala mo Giant. parang imposible yun ah. gamit ang kaniyang Mega Phone Voice. pero infairness narinig ulit yun ni diane ah....... Si pareng Jiro naman napakamot na lang ng ulo. wahaha... wahahahaha.... wahaha.. Montesclaros? Mamaya ka na lang makichismis ah.. wahahaha) Upon hearing yung sinabi ni Pareng Jiro Daniel Tecson...... napayuko na lang tuloy ako. wahahaha. Hi. eh biglang nagtransform si Diane na nasa third row into Rubberwoman! At using ang kaniyang radar. nagising tuloy ang mga natutulog kong kaklase.. haha... kamalasan nga naman oh. naku..... ayun.. wahaha... Ano?! Nagmeet na kayo kanina?! At talagang sinigaw pa niya yun ah. wahaha.. nakakatakot si Sir. And as for you Ms.... Patay ka ngayon duryan.. wahahaha.

.. pang top 50 siya ng top 100 sa klase nila. yun nga lang. nyahahaha. wahaha. anlaki ng ngiti sa mga labi nila. Napatingin ako kay diane ng nakataas yung isa kong kilay. aba.. ako nagsasagot nagdodrawing ng kung anu anu.. Eh anu yung sa CR ek ek? Hmm? Hay naku. nyahahaha. natural. di mo sinasabi may kakilala ka palang new student.. aminin mo na.. isa galing sakin at isa galing sa bag na tumama sa ulo niya ng dumaan yung batang 6ft... may dugong tumutulo sa ilong ni Khay.. at pang bungad niya sakin ang mga salitang: Ui. at hindi lang yun! Matalino pa siya! Ayon sa aking pananaliksik. wahahaha. wahahaha.. naalala ko na naman. kasi. Ayan.... Biruin niyo yun… Kung si Robi eh Ateneo’s Pride.... isa pa! Wahahaha.. nakakabaliw ang kaniyang looks. tawa tayo! Nyahahaha. expert naman yan sa pagiging tahimik eh...... lumalamon... si bespren ejay. wahaha.. ang height.. feeling ko nga malapit na sumabog ulo nito eh pag nagtagal pa ang pagsasama nila.. di ko kakilala yung kulugong yun noh. wahahaha... Arg! Nakakaasar! Di man lang siya nakisama! Kabago bago akala mo kung sino.. kung anu anu sinasabi... wala lang.. ang huling embarrassing moment ko eh nung nadapa ako sa classroom namin last year eh konti lang kami nun kasi intrams yun eh..... haha.. pssh..At nung magring naman yung bell... naalala ko..... ang baho na ng surroundings... RECESS na! Wuhu! Wahaha... at si Ejay. wahaha... Asus! Kunyari ka pa bespren. wahahaha.... hmp! Grr! Rawr! Napahiya ako dahil sakaniya! Huhuhu....... wala akong kakilalang kulugo noh. Natahimik lang kaming tatlo nun hanggang sa dumating sila Khay at Kim. hindi pa ko napagtatawanan ng ganun ah. wahaha.. Aba. wahahaha... Kung anu anu na naman sinasabi ko. mamboboso ka lang eh. Possible naman na manahimik kami lalo kapag ganito. wahaha.. which number one: the looks...... malamang dahil sa pakikipagusap ng matagal kay Kim. wahaha... anu namang dahilan para hindi siya maging crush? Eh lahat na nasa kaniya. wahaha. Eh ba’t ka ba kasi pumasok sa teritoryo namin? Ayan.. sinimangutan lang ako ni Diane sabay lamon ng French fries. Ah basta. at ifast forward ko na nung nasa isang table na kami sa loob ng Cafeteria. wahahaha.. with matching padabog dabog pa yan ah. Oi.. wahaha. wahahaha. tapos ang galing galing pa niya sa basketball! Pride nga daw siya ng ating school eh. at ang mas nakakamangha pa dun eh 37 lang sila sa klase! O diba? Antalino! . ang wafu wafu grabe. aba’t laking tuwa ko! Wahaha.. ikaw ah..... see? Tumatawa ako! tawa pa. Umupo si Khay sa tabi ko tapos si Kim sa tabi ni Diane. epek ata ito ng M2 labtim. crush mo si Carlo diba? Na nagging dahilan upang magtrigger ang sakit ng aking bibig na kung tawagin ay involuntary moving of lips. kapalit ng KIMERALD yun eh. E natrap na ko eh. kayo din! Wahahahaha.. dumating sila Khay at Kim. Poink! TugUush! At nakatanggap si diane ng dalawang batok. kung di ako pumasok dun edi baka naabutan na ko Fredrick...... siya naman [school name]’s Pride! O diba? San ka pa.. daig ang medyas ni diane.. FYI. haha. Tapos ayun. oh tama na. si Diane. kaasar talaga.

. . yung election para sa Student Council for the next school year eh hineheld Feb. balita ko.. balak atang sirain yung pinto ng cafeteria. only child siya. wahahaha. bad ako eh.. ayun nga. basta... pero sa lahat ng information na nalaman at malalaman ko sakaniya good man o bad... Napatingin ulit ako sa mga kausap ko.) Wala na kong ibang nagawa kundi yumuko dahil sa sobrang kahihiyan! Idagdag pa natin ang laughing scene ng mga audience ko dito. nanghihina tuhod ko. eh ganun talaga ata pag maganda. this time may nginunguso sila sakin.. pambihira.... hayz. wahahaha..Napatingin ako sa kanilang lahat. kaya si Bespren Ejay eh na-elect na VP. sa sobrang wafu niya napa curtsy ako! Teka! Ba’t ako nagcurtsy?! Mukha akong tanga! Toinks! Lumapit si Carlo kay Ejay.. eto na yung papers na pinabibigay ni Coach niyo. tapos may kung anong hand movements na ginawa sina Carlo at Ejay.. ditto kasi sa school naming. Thanks ah. kasing haba na ng ilong ni pinochio yung mga bibig nila..... di pa ko tapos magkwento about kay Carlo my labs. sarap pisilin! Wahahaha... t-teka.. unico hijo ng pamilya niya. weird nga eh. wahayz. haha.... HOY! BABAENG PUMASOK SA BOYS’ CR! Itour mo daw ako sa buong campus sabi ni Sir Joel! Jus miyo Pulgoso! (para maiba naman. wahahaha. oha... wahahaha........... wahaha..... waah! Kundi lang dahil kay Papa Carlo my labs lumipat na siguro ako ng school. Touched naman ako...... At nagulantang na lang kaming lahat ng may sumigaw ng. feeling ko nasa sabayang bigkas ako eh. kaya pala may interaction sina Carlo at Ejay dahil si Ejay eh VP ng Student Council namin.. huhu.... tinignan ko si pareng ejay tapos si Papa Carlo my labs.. Tapos eto pa. Gino. gets? Basta ganun. Salamat talaga pare ah. ang cute. Ohmigas! Ang wafu talaga. unit-unti akong lumingon sa likod ko.. haha. wahahaha. nakatulala lang naman sakin... p-parang. bago matapos yung previous year..wahaha.. haha. Pero ngumiti pagdaan sakin. forever labs ko talaga si Papa Carlo my labs! No matter what! With matching actions pa yan ah. boses yun ni. BOG! Nagulat lahat ng tao sa cafeteria nung may biglang nagbukas ng pinto at nagsara ng sobrang lakas. wahahaha.. Anu nginunguso nguso niyo jan? Eh— Sasagutin sana ni kim yung tanong ko pero pinutol ko. btw.. After nung hand movement ek ek nila eh umalis na rin si Papa Carlo pero binaunan pa muna ako ng ngiti.. so. kasi. tapos hindi mayabang at spoiled. boys stuff....... kumpleto na sa kumpleto ang araw ko. Hep Hep! mamaya na.

huwaw.. Kathryn’s POV Anu naman ‘tong room na ‘to? Ba’t andito yung zygote ni pareng Blake? [note: si Pareng Blake po eh ang labidabs ko sa storya ni mareng RINA na pinamagatang “Coffee Shop”] Ayun! Yung spaceship.. hehe. anong room nga ‘to? Wag ka ngang istorbo.. di niya pala alam ang damo? Wahahaha..... Saan ba yung way papuntang court? Tanong mo sa architech na gumawa ng school. Tour guide mo ko. masaya rin pala ang pagiging tour.. anong tawag dito? Damo.... langya..... wahahaha. Malay ko. at nakayukong nagpahila na lamang ako sa mokong na ‘to..... Eto. wahahaha.... at umupo na lang ako sa damuhan. wahekhek.. sabi niya sabay hablot sa braso ko at hinatak na naman ako sa kung saan. hehe.. Gusto ko lang siya inisin. wahahaha. napakamot na lang ng ulo si jiro.. wahahaha.. Ang cute kasi niya pag naiinis. eh ang kulit niya eh.. naglalaro ako ng Space. Jiro’s POV Pambihira. hinubad ang sapatos pati medias. belat! Wahaha.. mas masaya ‘to kesa makasama ang ugok na ‘to. habulin mo dali! Hoy.. so bear with it....... . ang baboy mo naman.. Tipong akala mo nakasalalay ang buhay niya sa paglalaro ng game na yun........ time na pala eh.. masasagot ka nun. nilabas ang nail file at naglinis ng kuko sa paa.. Nung una naglalaro ng games sa cellphone niya.. wahahaha. At eto ha. Next thing I know nangangati na yung ingrowns ko.Hoy.. Pssh. Ba’t ba kasi sa dinami dami ng pwede magtour sakaniya ako pa? Jiro’s POV >:D Wala naman talagang may nagsabing itour niya ko eh. Anu ba yan. maisali nga sa choices ng course sa college yung tourism. mapapatay ko na yung leader ng mga spaceship eh.. nice touring with you! Wahaha. anong klaseng tour naman ‘to? Wahaha.. nasa field kasi kami eh.. itour mo daw ako. sabay walkout ang drama ko. yan ang napapala pag pinapahiya ako. Kung ano ano pinaggagagawa. Dun mo na nga lang ako itour. pero ako enjoy lang sa paglalaro ng Space. tapos hinatak na naman ako sa kung saan. Ako yung nang-iinis pero mukhang ako yung naiinis. Later on eh narinig na namin ang… Krrriiing! Oh. sabi niya ulit this time mas mahina kasi mas malapit na samin.... feel na feel pa niya.. Ang kulit ng babaeng ‘to. tanong mo sa damo. wahahaha.

. pero itong tour guide kuno ko eh nakasalampak sa damuhan at naglilinis ng kuko... seatwork lang daw ‘to kasi application lang ng natutunan namin ‘to from last year’s lesson. Maya maya pa eh pinaglabas kami ng teacher namin ng world map kasi kukunin daw namin yung absolute location ng mga countries na ibibigay niya. nice touring with you! At bigla pang nagwalk out. hehe.. At bakit ka naman niya kailangan pansinin? Lalo pa’t tumingin sa direction mo aber? Di ko naman sinabing kailangan noh.. tsaka kung sabagay madali lang naman talaga yung absolute location kasi may map naman.. maganda eh.. it’s weird you know.. well... panu naman siya maliligaw nun diba? Baka trip lang magcut ng class.. impress ako dun ah.... ang baboy mo naman.. vanish mode na nga ako. nakikipare ka na ngayon ah. Aba. FC? Ayus lang yun. so bear with it. kasing liit lang ng mall of asia.. muntik ka ng mawalan ng first seatwork. .. wahahaha.. Sorry ma’am. pssh... naglolokohan na naman kami.... hindi niya ko pinapansin....... wahahaha. Ganun talaga.... time na pala eh.. Pero dumating na yung teacher at lahat wala pa rin yung tinour ko. di naman niy naririnig eh. Nung time na yun nung dumating si Jiro. Hala. Tapos nun eh kumuha na rin si Jiro ng map at crosswise tapos nagsimula na siyang magsagot ng seatwork. kundi ka lang babae nakatikim ka na..... yeah. pssh.. Ayan. di kaya naligaw yun? Di naman siguro. Ni hindi man lang nga siya tumitingin sa direction ko. at diretso upo na lang si pareng Jiro.. ~vanish~ naks. At eto. wahahaha. you should be.. ambaboy eh. ngayon andito kami sa field. I’m late.. Aba.. ang akin lang.. Krrriiing! Oh. Ayan. nanay ko po. haha...... Well. Saan ang way pabalik sa classroom? Kathryn’s POV Nakabalik ako ng classroom bago pa man pumasok yung teacher.... Like I care... pssh.. Di man lang tinitignan kung marumi ba yung kinakain niya o hindi. kung anu ano pang kinakain. alam ko namang field ‘to pero mas gusto ko parin itanong... Tour guide mo ko.. Out of sight na siya ng biglang kong maalala..laging sinasabi...Tapos kanina kain ng kain.. nakuha ko yan sa ate ko... Maliit lang naman school namin eh. haha. sige magwalk out ka. may pavanish vanish ek ek pa ah. Anu ba yan. take note ah.. gaya ka na rin sa English ni Kim ah...

. NGUNIT! Ng magsimula ang Sci.. kung ayaw niya ng pansinan edi walang pansinan. nagsimula na naman ang aking kalbaryo.... gusto niyo naman magsalita. Diane’s POV Ok class. alam niyo yung ganun? Grabe naman mood swings nito. Since magkatabi na kami ni Jiro. baka naman PMSing lang. hehe.. dakilang panggulo talaga si kichekicheku kaya back to the story pero bago ang back to the story gusto kong sabihin sa lahat na may site na si kichekicheku. kelan pa nagPMS ang mga lalaki? Wahahaha. wahahaha. right? Well.. wahahaha. O siya.. focus din kasi ako sa lesson. sabi ko nga magsasalita na eh.anyway... Pero kaming dalawa parehong nakasimangot. beauty products! Beauty products?! Hello? Lalaki ako tapos beauty products? Game consoles na lang. it’s kichekicheku. Game consoles?! At anu? Gagawin mo naman kami ni Diane na lalaki?! Puhlease. Ah basta... Interest na pagkukunan natin ng research natin. parang mga patay. Ayun..co... diba diba? So ayun na nga.. as if naman malaki mawawala sakin pag di niya ko pinansin.. May hawak siyang intermediate paper pati ballpen at nakangiting nakatingin samin. ang weird lang kasi kanina lang ang kulit kulit niya tapos ngayon bigla siyang nananahimik.cc the site where you laugh and cry at the same time. ang tahimik ng dito sa likod... dun siya naupo sa upuan ni Kim which is nasa unahan ni Jiro.. Ehem..... Yung ngiti ni Diane biglang nagging simangot. Beauty products?! Hello? Lalaki ako tapos beauty products? Game consoles na lang.. Lumipas ang Chem at Music namin (which by the way eh may nalalaman pang vocalization yung teacher naming kaya nag “mee-eee-aaa-aaa-ee” pang epek sa classroom) ng walang pansinan nga.. wahahaha. wahahaha.... punta kayo sa group niyo and list down all your interests. umaasenso si kichekicheku eh.... laway niyo kaamoy na ni ATE DANZ (pren ko). oha. beauty products! Ayun. gusto niyo naman magsalita... Interest na pagkukunan natin ng research natin.... right? Well.. haha.. Bakit nagsimula na naman ang aking kalbaryo? Dahil. haha...... yun nga. Ehem. At since magkatabi na yung dalawang kagrupo ko at mabait ako ngayon (walang kokontra! Kahit imposible!) ako na lang yung lumapit sakanila... Ok class.. . di nagkikibuan yung dalawa oh... wahaha. di ako sanay. huhu.... kaya lang I have this feeling na this is gonna be a hard task.. Wala iba kundi sina DIANE at.. baka. Ako na rin ang nagdala ng intermediate at ballpen na paglilistahan namin ng interests. Kung meron man. baka. kaya sinaggest niya ang game consoles. si Diane na lang yung lumapit at tumabi samin.. JIRO! Gggrrrrrr.. eww.. Hulaan niyo na lang kung sino groupmates ko. laway niyo kaamoy na ni ATE DANZ (pren ko)... Res namin. kontra naman si Pareng Jiro sa beauty products. punta kayo sa group niyo and list down all your interests.......

Eh ba’t kasi— oh ayan. mabisang gamut sa stiff neck. sa kaniya ko titingin. ngunit sa kasamaang palad. wahahaha.. Actually uwian na namin ngayon. nagtransform si Diane sa kaniyang original alien self kaya natakot kami pareho ni pareng Jiro at sumunod na lang sa lahat ng sinabi ni Diane. Si Khay naman. heto ko sa may flag pole ng school namin.... Maamoy na nga lang yung medyas ko.. wala kasing sinalihang club... Ehem.. nakatunganga. yung ulo ko daig pa ang electric fan na umiikot. maaga pa para magkablack eye. mpf! Ah basta. Pag si bespren ang nagsasalita. Feeling ko nga may stiff neck na ko eh. Chapter 7 . Kaya lang sinundo si Diane ng mama niya... aba. Foods? Anong klaseng foods? Duh?! Be specific? Edi ire-invent natin yung spaghetti....... Eh Eh Eh Eh bakit ka ba kasi kontra ng kontra sa mga sinasabi ko? bakit mo kasi ako pinapahiya? Tapos biglang di na lang ako papansinin? bakit mo kasi ako iniwan sa field? Alam mo namang di ko kabisado dito? ba’t kasi ang tanga tanga mo. si Kim naman hindi talaga kasali sa Mcdo plan kasi umuwi na siya kanina pa..Game consoles?! At anu? Gagawin mo naman kami ni Diane na lalaki?! Puhlease. lumarga na rin at sinundo naman siya ng tukmol my labs niya. and it’s so happened na Friday ngayon... Pag si Pareng Jiro. sa lahat ng school na pwedeng pasukan dito pa sa school ko? Waah! Naririndi na ang byutipul ears ko sa dalawang ‘to! Ansarap pag-umpugin para magkabukol! Wahahaha. Tea? Mapakla. Plano talaga namin is pumunta ng Mcdo after ng meetings ng kaniya kaniyang club... hehe. wahahaha.. Sumali kasi ako sa ComArts Club and every Friday ang meetings.. And so on. sa kaniya naman.. Spaghetti? Eww! Nakakataba yun! Mabigat sa tiyan. haha. Manang Rizal? Ikaw ba yan? Che! Kichekicheku ah.... may hirit pang magkasabay.. wahahaha.. Calamansi? Maasim. Hindi kasi ako sumabay sa service since may club meeting kami today. at eto naman ako feeling commentator. wahaha. And that’s why we ended up na gawin ang Malunggay Polvoron as Science Research namin. kailangan ko nang umepal baka mapundi ang lahat ng ilaw at mabasag lahat ng salamin! Enough! ~~~o0o~~~ The untitled chapter ~~~~o0o~~~~ Maraming araw na ang nakalipas matapos bigkasin ni bespren Diane ang mga katagang “enough”... tutol rin si Bespren... wahahaha... Juice? Matamis.. Sabi ko nga eh.

. kaya lang nagovertime ang SEB meeting nila... ehem. pero ganyan ang paniniwala ko. ginulat mo naman ako. Sorry.. amp. nakatulala ka kasi eh. ba’t patanong? Di ka sigurado? tapos ayun. andito ako ngayon. haha. bagay... ingles mode na naman ako.... example: wahahahaha. wahahaha.. sure? Nyek. We’re just friends.. VP siya remember? Kaya pinakiusapan niya akong mag-antay ng mga 20-30minutes. wala lang. kaharap si Papa Carlo my labs at di lang yun! Kausap pa! Uhm. Marahil para sa ibang tao sinisimbolo ng eroplano ang paglisan... yung dila ko umurong.. pumayag naman ako kasi magagalit si Ate Mau pagwala akong kasabay umuwi. *clap clap * Hmp! Ewan ko sayo.. tatabihan niya ko. Yun nga. maglalaslas ako... hala.... ampness nga eh.. kamanyakan alert.. Gulat kasi nakakagulat talaga ng may biglang nagsalita at gulat dahil.. ayan.. pwede bang tumabi? Sabay turo niya dun sa seat next to me.. di na kayo nagdedate ni pareng tritritan. Ehem. napangiti tuloy ako... magkatabi na kami. sinisimbolo ng eroplano ang pagbalik o pagdating ng isang tao o bagay na mahalaga sa atin. silence took over the place. nanaginip ba ko? Kasi parang di kapani-paniwala.. Wushuuuuuuunnngg! Napatingin ako sa langit... Susme.. na-eemojolly na ko eh... Aba. OMG! KATABI KO SI PAPA CARLO MY LABS! Kileeeeeeeg! Nginitian ko na lang siya..] Ba’t nag-iisa ka dito? Napatalon ako sa gulat. and he smiled. opportunity na ‘to! Katabi ko na si Papa Carlo my labs! Madaling madali ng gahasain! Nyahahaha.. haha... [note: emojolly. Naks naman. anu namang role mo? Konsensiya ni Bakekang? Wahahaha. kung anu anong iniisip.. LQ? Hindi noh.. maaaring ganito rin ang pananaw ng ibang tao ukol sa eroplano.. maaari ring iba. At yan ang history kung bakit andito ako sa flagpole... didn’t mean to. showbiz ka na ngayon ah.. ~wushu~ .. naglaslas na ko. OMGOMGOMGOMGOMGOMG! Uhm.. wahahaha. wahahahaha.ito yung mga taong tumatawa habang naglalaslas.. Oo na po kichekicheku... o di kaya’y pag-alis o pagkawala ng isang taong mahal nila sa buhay.. hay.. patay na ko. nakatayo sa mundong ibabaw. pansin ko lang... ngunit para sakin..... Excerpt lang yun ng composition ko sa formal theme kanina sa Filipino. SI PAPA CARLO MY LABS ANG NANG GULAT SAKIN! Am I lucky or what? Nyahaha..... wahahaha.. kami na lang ni bespreng Ejay ang natira.. In short. shu away na nga ako. naiispeechless ako ee. wahahahaha.. nakatunganga. mabigyan nga ng panis na malunggay polvoron yung English teacher ko.Kaya eto. baliw. For moments there.. wahaha.. Eroplano.... nyahahahaha... ayan.. May dumaan kasing eroplano....

.. o diba.. pinipigilan ako ni papa Carlo my labs. bigla akong napasimangot matapos mabasa ang mensahe niya..... pahiram naman ng payong.. haha. basta. drama kuno. di ka na mababasa ng ulan.. oha........ wahahaha.. may balak pa ata akong bugahan. Why is your smile upto your ears my dear cousin? Namiss niyo si Kim? Ngayon na lang ulit lumabas dialogue niya ah.. sukob na sa payong ko..wag na nating pansinin si kichekicheku. Pambihira. eww... mauna na ko ah.. pinapauna na ko kasi matatagal pa daw meeting nila.. sabi ko kay Carlo habang inaayos yung gamit ko.. .. haha. naiintindihan ko naman si pareng ejay.. Wala naman masyado.... at ayun. huhu... haha. [Shocked smiley] BOG! Sinara ko yung pinto. panalo. Sabay na tayo.... promise. Daming nakaline up na activities. ang saya naman ng Friday na ‘to.. wahaha... may mga banat na si Kim ngayon eh. Sorry talaga at hindi kita mahahatid... hahaha. ganun na nga. uuwi ka na? Yep... at ang sabi niya.. Cousin pinsan! Nanaginip ba tayo? I know I’m pretty but I’m not just a dream. blah blah ang yakap mo. Pinipigilan ng bidang lalaki yung bidang babae kasi baka ito na daw ang last time na magkita sila. Wahaha. wahahaha.... di na! Di na! E-e-e-ee... haha. kinikilig buto ko.... tanggulan. Bes kat. sabi naman sainyo uso biglaan ngayon eh..at sumandal dun. tsk. hehe. red day lang yan. 1 message received from Ejay_bespren Edi binasa ko.... mauna ka na... kaya lang namomroblema talaga ko.. [note: narinig niyo na yung “Payong” tagalog version ng “umbrella”… nakakatawa. ingat na lang sa pag-uwi. nakalimutan ko BIGLA na katabi ko pala siya.. haha... kasi priority niya rin naman ang Council. bigla na lang tumunog este nagvibrate ang phone ko.. wahaha. kasi ibig sabihin uuwi ako mag-isa at uulanin ako ng sermon ni Ate Mau. Teka! Naka naman. sige... haha..... uuwi na ko. parang sa mga teleserye. Hinatid ako ni papa Carlo. uso kasi biglaan ngayon eh... Eh kasi hinatid ako ni CARLO! Nagkunyareng choke naman si kim. So. Oh yeah. mukhang Matatagal ang meeting namin ngayon.. too bad.] May problema ba? Sino yung nagtext? Napalingon ako kay papa carlo. readers. I’m for real. Kung hindi ka mahahatid ni Ejay eh baka pwedeng ako na lang ang maghatid sayo. wahahaha.. tanggulan. Sana laging praydey.. Si Ejay lang......

biglang nagtagalog.. tayo’y magtungo sa ospital sa isip.. haha. lasing daw yung driver ng 10-wheeler truck na bumangga sakaniya kaya ganun...... I just want to stay in my bed hanggang sa possibleng magstay ako dito. ang weird. hay. umiiyak kasi... grabe. ayaw ako paniwalaan? Amp kasi di tumingin sa gate kanina eh.. wala akong ganang bumangon.. Pero aside from that wala nang ibang sinabi si mama sakin.. Naaksidente daw ang Kuya mo... ng utak ko kakaisip at ng puso ko dahil sa pain. Canadians. All I could do is pray..... Infact. Hanggang… Bes. naghilaan kami sa may pinto hanggang nagulat na lang kami ng buksan ‘to ni ate Mau. hinatid niya ko. Hell. Kailangan mo ng tulong sa lalong madaling panahon! With matching paghila pa yan sakin papuntang pinto ah.. Pag gising ko naman. Ejay’s POV 7am in the morning.. knock! Knock! Ejay. Ate mau? May nangyari ba? Tinignan niya ko’t sinabing. Parang lahat ng sigla ko mula kaninang umaga. ayaw tumigil. Kuya had a car accident.. pssh.. Sa sobrang busy ng mata ko sa pag-iyak. Anu ka ba Kim? Mukha ba kong magbibiro tungkol sa bagay na yun? Naman! Hay.. wala akong gana sa lahat ng bagay. Nakailang ikot na ko dito sa kama ko..... ‘cause I can’t help but think kung anu nang kalagayan ng kuya ko. when do I get my rest? .. tss... pero still di ako makatulog.. tapos siya pa nagdala ng gamit ko. phone call agad? Naman. anak. Tumawag si mama kanina.. late na nga kami natapos sa meeting kahapon tapos ngayon naman ang aga aga pa. binawi lahat ng pangyayaring ‘to. Di ko na namalayang nakatulog pala ako... Sabi daw ni dad. waaah! Lalo ko tuloy nagiging my labs si papa carlo! Tsktsk. dahil jus ko! Ang pinsan ko! Sinapian ng masamang espiritu! Nasisira na ata ang ulo! Waaah! Minamahal kong pinsan. to informed me of what really happened.. Pambihira... haha.. tara... tapos nagpapatawa pa siya.... Lalo pa’t miles ang layo namin sa isa’t isa. tears just kept on running down my eyes.. Pansamantala muna akong mamamaalam sa character kong ingleserang walang sense magenglish.. you have a phone call. Pero mom insisted kasi karapatan ko daw yun malaman. wag na daw sabihin sakin para hindi na daw ako mag-alala. Panu....Cousin! Are you sick? Are you dizzy? Gusto mo dalhin na kita sa mental? Naghahallucinate ka na! O diba. kahit sino namang may mahal sa buhay na naaksidente I’m sure hindi makakatulog noh.... Basta.

are you sure? Nagulat ako nung marinig ko na si Kim pala yung tumatawag. Pero why not tignan siya in a different view? Baka sakaling malaman mo he’s more than what you think of him. Siguro kasi magkarugtong na mga bituka namin niyan.. Kathryn! Anu ba yan! Nagulat pa ko sa biglang pagsasalita niya. inaantok pa ko. at hinablot ko naman yung lalagyan ng food na niluto ni Tita. Star gazing... si Kim ang very last person who would give me a phone call. It’s very rare na tatawagan ako ni Kim....... Ngumiti at sinabing.. At above all people. The day went on na kasama ko si Ejay dito sa park.... at kumuha ng as much food na makukuha ko..... But come to think of it. Kilala ko kasi yang si Ejay eh. Dagdagan mo yan... Ejay. Unless.. sige ka. ampness. ganyan talaga yan. Lahat gagawin niyan para sumaya ako. haha. Amp. At kahit panu nakalimutan ko rin yung problem ko.. Nakita ko kasing ngumiti si Ejay eh.Ma..... magtatampo si mommy sayo pag di naubos yung niluto niya... very important daw. Sabi ni Ejay part daw ‘to ng plano niya today. Eh pasensiya na lang. Lalo pa’t pa-gabi na.. panu nakatulala ako sa pagkain ko. Kung minsan may mga nakasanayan tayo na tingin sa isang specific na tao. Kung anu-anong pakulo ang pinaggagagawa niya.. Kahit sobrang bigat na ng feeling ko I still tried to smile. and sabi nila ang emotions daw normally sa gabi lumilitaw. Ayaw ko namang ipakita kay Ejay na malungkot ako kahit oo.. wala talaga akong gana.. Ba’t ang konti naman ng kinuha mo? Niluto pa yan ni mommy specially for you tapos konti lang kakainin mo? Hay. Kung hindi lang dahil kay Ejay at kay Tita. Kasi kahit sobrang sad na ko... Natatawa na lang ako... Tapos papagalitan pa ko niyan. I did enjoy the day with him. please tell the caller to just call again later.. .... Eh kasi lagi na lang tayo nagsastar gazing sa bubong ng bahay niyo eh..... Ang talinhaga talaga magsalita nito. Hello? Ejay? Si Kim ‘to. Pag alam niyang malungkot ako.. Mukha namang effective yung mga pakulo niya.. Napabuntong hininga na lang ako. Pero siyempre no matter what I do hindi ko parin matatakasan yung posibilidad. amp. Na agaw buhay na ang kuya ko. wala akong gana kumain noh. Nagagawa parin niya akong patawanin.. It’s Kim... di ba mas maganda kung susubukan naman natin tignan ang stars in a different light? Parang tao yan eh... Napatingin na lang ako kay Ejay at napangiti... Eh sa tagal ba naman naming magkaibigan hindi na imposible yun. I have a feeling something has happened to. She’s not even speaking English. Pero okay narin... Kathryn needs you. Kathryn’s POV And here I am now.... Eh sino ba kasing nagsabing eto lang kakainin ko? Di pa ko tapos kumuha noh.... and ang worse eh malungkot din siya pag malungkot ako. haha. having a picnic with ejay...

.. Pagtapos ng Lupang Hinirang.. at ewan ko kung bakit. crush niya ko. Hahawakan yang kamay mo at isisigaw sa mundo “Mainggit kayo! SIKSIK este Sexy ang bespren ko!” Those words surely eased the pain I’m feeling.. Tinignan ko yung stars. tapos namula pa.. Minsan kasi U-to squared yan eh. At the first place.... Masaya talaga pag ginaganito si Ejay. Wala parin akong ibang magawa kundi magdasal. Eh medyo I felt better.... Lalo pa’t hindi pa ulit tumatawag si mama or si Dad. Every Monday kasi merong flag ceremony. Honestly? Hindi pa.. dito lang ako sa tabi mo. Ejay? Hmm? Minsan ba naramdaman mo na yung feeling ng mag-isa? Tinignan ako ni Ejay tapos ngumiti.. haha... Jiro’s POV Unlike last week... Malamang andun na yung mga yun sa gym. parang malungkot din sila... kahit iwan ka pa ng buong mundo. para kang ewan! Nyahahaha. It’s a matamlay Monday morning. tulad ko.. amin na bespren! Tapos namumula ka pa.. ayie.. Kaya heto. eh ba’t nauutal ka? Ayie ayie. At ayun.. And like nung Friday. Kaya ayun. wahahaha... . Sila kasi yung nakaassign na maglead ng flag ceremony this Monday. Pangako..... Ah—eh—kasi—ang totoo niyan… Wahahahahahahahaha! [color=hotpink]Grabe bespren... ikaw ah.. Don’t get me wrong! Hindi ko intention na tignan ang babaeng ‘to... dapat nakita mo sarili mo... kahit may problema ako kaya ko parin makipagbiruan noh. Kinabukasan… It’s Monday.. Kasi alam kong anjan ka.... Basta tumawa ko....Bakit? May pinaparinggan ka? Crush mo ko noh?! Ayie ayie. haha. Nabaling yung tingin ko kay Kathryn. at natahimik. Ayun. mali. A-anong— hi-hindi ah.. nakakatawa nga si Ejay eh. Wala parin akong balita tungkol kay Kuya hanggang ngayon... late na kong pumasok ng school ngayon... Ayie. haha.... di na ko natigil sa katatawa. Wala na lahat ng classmates ko dito sa classroom..... At mag-antay ng information.. Hindi ka talaga sanay ng pinagtitripan noh? Wahahahaha. Pero bigla na lang ako napasandal sa balikat ni Ejay... After ng picnic namin ni Ejay pati yung star gazing. dun na ko tumuloy sa gym. para na tuloy siyang kamatis. ayie ayie.. Aba. kasi imposibleng di na ko tumigil sa katatawa... haha.. Pero siyempre mabigat parin feeling ko. Halatang nagulat sa sinabi ko. Kumakanta na ng Lupang Hinirang yung isang Fourth Year... hindi ako magsasayang ng panahon na tignan siya noh. Hindi mo ko iiwan diba? Dahil ako hindi kita iiwan. Ay....

It’s just that.. Tulala siya at kahit tapos na yung Lupang Hinirang eh nakalagay parin sa chest niya yung right hand niya.. Halatang hindi attentive.. Siniko ko na lang siya at binulungan.. Hoy babae, tapos na yung Lupang Hinirang.. Tinignan naman niya ko at sinabing, Ay.. Madaldal rin siya ngayong araw noh? Hay.. Di ko talaga maintindihan ang babaeng ‘to.. Ang weird weird.. Basta, to cut it short.. Buong flag ceremony tulala siya.. Or rather wala sa sarili.. Anu kayang meron at ganito ang babaeng ‘to ngayon? Baka naman ayaw lang talaga niya ng flag ceremonies dahil boring? Eh bakit ko ba kasi iniintindi at the first place? Ay, naku.. basta.. Fast forward natin nung may klase na kami.. Akala ko kasi hanggang flag ceremony lang siya magiging ganyan.. Pero mukhang may mabigat na dinadala ang babaeng ‘to.. Kanina pa talaga siya tulala at wala sa sarili.. Ilang beses na nga rin siyang napagalitan ng teacher namin.. Kasi nga nakatulala at hindi nakikinig.. Absent minded talaga.. Kahit si Khay hindi niya masyadong kinakausap.. At eto, hindi rin niya ko ginugulo.. kaya halatang may problema siya.. At panu ako mas lalong nakakasiguro? Kasi kaninang Recess nakita ko sila sa cafeteria.. Sila lang nila Diane, Khay at Kim,. Wala si Ejay dahil sa SEB.. At nakita kong parang kinocomfort nila si Kathryn or something.. And don’t get me wrong ulit.. Hindi ko iniistalk si Kathryn or something.. Nagkataon lang na nakita ko sila sa cafeteria.. Kathryn’s POV Ang weird nitong si Jiro ngayong araw.. Panu, kahit naman wala ako sa sarili most of the time ngayon eh napapansin ko parin yung nangyayari sa paligid ko noh.. At napapansin ko rin na panay ang tingin niya sakin.. Kung minsan natutulala na rin sa kakatingin sakin.. Ang weird talaga.. Pero ayos na rin.. At least nakikisama siya sa mood ko.. Tutal wala ako sa mood makipagkulitan sa kaniya… Basta, ganun lang ang drama namin buong araw.. Wala naman problema kela Khay, Kim at Diane kasi alam naman nila yung meron sakin.. Tapos.. ayun.. hanggang sa mag-uwian na.. Buti na lang din pala hindi ko nakita buong araw si Papa Carlo my labs.. Kasi kundi, di ko alam kung panu ako magreact..

Anyway.. Umuwi na kami ni Kim.. Paglabas kasi namin anjan na agad yung service kaya deretso uwi na talaga.. Si Diane naman eh sinusundo yun ng mama niya.. Habang si Khay may tukmol na kasabay niya lagi umuwi.. hehe.. Feeling ko talaga magkakatuluyan yang dalawang yan eh.. Anyway, pagdating ko sa bahay.. nagbihis na muna ako.. Yung uniform kasi parang may kung anong nakakastress na feeling.. Kaya para marelax naman ako kahit onti eh nagbihis na ko.. After nun eh pumunta na ko sa office na room kung saan kami nag-aaral at gumagawa ng homework ni Kim.. Chineck ko na yung logbook ko kung saan sinusulat yung mga homeworks at reminders.. Talagang may ganyang kachuvahan yung school ko eh.. haha.. Homeworks: Chemistry – page 23 #47 Filipino – First Long Test sa Martes, Hulyo 8 Computer – ID Design using VB to be submitted next week Physics – Do letter A on page 25 Trigonometry – Answer page 30 Nilabas ko na lahat ng books ko para makagawa na ng homework.. Kaya lang.. Naiwan ko yung Trigo Book ko sa school! Kung kaya ayun.. Napipilitan tuloy ako ngayon na bumalik sa school.. Kasi naman 7:20 in the morning ang pasahan namin ng homework sa Trigo.. Kahit after Lunch pa ang klase namin dun.. So eto.. walking walking naman ang drama ko.. NGUNIT! Ng makarating ako sa school.. Well, well, well.. Look who’s here.. Biglang sabi ni Shella habang nakasandal sa pader ng corridor ng school.. Sabay giggle naman nung dalawang kasama niya na sina Danica at Russelle.. Oh well, di na ko nagugulat.. ganyan naman yang tatlong yan eh.. Third Year din sila.. taga kabilang section.. At ewan ko ba pero ang init ng dugo niyang tatlong yan samin nila Kim, Khay at Diane.. Naiisip ko na lang.. Ganun talaga.. lahat ng pangit inggit sa magaganda.. bwahahahaha.. Pwede ba shella.. wala akong panahon sainyo.. at si ako naman.. nagwalk out.. Aww! Shella, di ka pinansin oh.. I know that, nakikita ko eh.. Stupid! Ang sweet nilang magkakaibigan noh? Haha.. Jiro’s POV

Andito pa ko sa school.. May meeting kasi kami sa varsity.. I tried out last Friday at nakapasok naman ako.. So heto nga.. Pero tapos na yung meeting namin.. That’s why pabalik na ko ng classroom para kunin yung ibang gamit ko.. Dun ko kasi iniwan.. At sa di inaasahan pagkakataon.. Nakita ko dun si Kathryn.. Kathryn’s POV [url=http://videokeman.com/yeng-constantino/cool-off/]BGM[/url] Naalala ko na naman tuloy si Kuya.. Alam niyo kasi, dito rin nag-aral si Kuya nung high school pa siya.. Elementary palang ako nun.. Sikat si Kuya dito sa school.. Yung normal hottie sa mga schools.. Ganun siya dito sa school noon.. Bokalista na, basketbolista pa.. Every girl’s dream guy.. Mabait si Kuya Lem tapos close pa siya sakin.. Kasi dalawa lang naman kaming magkapatid eh.. Pero ewan ko.. siguro dahil sa ganun nga yung standing ni Kuya sa school kaya parang nakaramdam ako ng pagkahiya.. Sabi ko kay Kuya wag niya ipagsasabi na magkapatid kami.. tutal marami namang Villanueva sa mundo.. Kunyari magkaapelido lang kami.. Bahala daw ako sabi niya.. so ayun.. walang may alam dito sa school na kuya ko siya.. Except siyempre kay Diane at Kim.. di pa kami magkakilala ni Khay noon eh.. Eh so? Anu naman kung ganun si Kuya? Bakit ayaw kong may makaalam na kuya ko siya? Kasi wall flower ako sa school.. Hindi ko mapantayan si Kuya.. Ayaw sakin ng mga estudyante sa school.. At ayaw kong mahatak si Kuya pababa ng dahil sakin.. Mahal ko si Kuya at ayaw kong mapasama siya ng dahil sakin.. After all siya nalang lagi ang nagtatanggol sakin.. Siya na lang lagi ang nagpapasaya sakin.. At kahit minsan di ko pa siya napapasaya.. Feeling ko wala akong kwentang kapatid.. Kaya kahit sa ganung simpleng bagay, makabawi man lang ako sakaniya.. Pumasok ako sa tapat ng classroom sabay naman ng pagring ng phone ko kaya napatigil rin ako sa pagmumuni muni ko.. Siyempre sinagot ko muna yung phone call ko.. Lalo pa’t si mama pala.. Hello? Ma?! Si Kuya?! Kamusta na siya? Narinig kong medyo nagsob si mama.. Kaya medyo nanghina na ko.. Anak, wag kang mabibigla.. Coma ang kuya mo.. Nang mga sandaling yun.. Feeling ko binagsakan ako ng mundo.. Nanghihina ako na di maintindihan.. Di ko alam kung anong gagawin ko.. I just froze on that spot sa tapat ng bookshelf habang hawak hawak ang Trigo book ko sa left hand at ang phone sa right.. Hindi ko na nasagot si mama.. Nagdire-diretso na lang ako palabas ng classroom.. Then nagulat na lang ako when I saw him standing in front of me.. Kathryn? I don’t know what’s with Jiro’s voice pero the moment I heard it..

. Pero hinayaan ko na lang. ~~~o0o~~~ Chapter 8 ~~~~o0o~~~~ Jiro’s POV I hugged her tighter. kawawa naman oh. Kaya naman I led her papunta sa benches para umupo. And for the first time... Moments later.. we need to go home already. kalalaking tao tsismoso. bakit?! I kept on punching his chest pero lalo lang humihigpit yung yakap niya sakin.... mukhang minamalas talaga ko pag kasama ang babaeng ‘to ah. basta iuwi mo na yan. O siya.. Kathryn? Kat? Still no respond. Hanggang sa napagod na siya or maybe dahil sobra na yung pain na nararamdaman niya. nagkamot pa ng ulo itong si Manong Guard tapos umalis na... Nagulat na lang ako nang bigla siyang sumandal sa balikat ko. may pa-iyak effect pa. I felt safe around a guy’s arms.. Bakit?! *sob * Bakit kailangan sakaniya pa mangyari yun?! *sob * Jiro.. biglang lumapit samin si Manong Guard. . Pambihira..... I just felt him hugging me.. Pagabi na kasi... Meaning. Ganun ho ba manong? Sige po.. but she was motionless.. Hindi ko na namalayang umiiyak na ko sa harap niya. pero hindi ko ho siya girlfriend kaya mas lalong hindi ho kami nag-away. napansin ko na pagabi na. At pauwi na rin yung maintenance people dito sa school.. kailangan mo nang umuwi. I dunno but I can feel the pain she’s feeling... Alam ko naman kung bakit siya ganyan.. I cleared my throat and spoke. at nung tinignan ko siya eh nakita kong. So umupo na lang din ako and didn’t bother her.. There she seated. kaya lang pala sumadal sa balikat ko eh dahil inaantok. napagkakamalan tuloy akong anu. Hijo.. Maybe because I was also like this when my dad… passed away. tsktsk. Inaamin ko medyo nailang ako dahil hindi ako sanay na nagcocomfort sa kahit sino.. usisero din itong si Manong Guard ah. I think. I know she needs a shoulder to lean on.. Pano na ngayon ‘to? Maya-maya. and she keep on punching me and asking why did all of these things happened. Kaya sinilip ko yung mukha niya. I said..... magsasara na kami ng gates.... We stood by the door for quite sometime hanggang sa medyo nahimasmasan na siya.. may luha pa sa mata.....Bigla na lang tumulo yung luha ko.... nag-away siguro kayo noh? Isa pa ‘to. eto naman kasing babaeng ‘to... Umiiyak parin siya. Pambihira ‘tong babaeng ‘to.. So all she did was to hug me back... k-kathryn? Uhm. Pero hindi siya nagrespond.. iuwi mo na yang girlfriend mo.... All she did was to stare straight into nothing. Tulog pala kaya di nagsasalita.. Yun nga lang......

... anu pong nangyari sa kaniya? Quit asking....Wala na kong ibang choice. Kung tutuusin nakakatawa itong si Kathryn. Pero yung Kathryn na nakita ko kanina? Yung umiiyak? Para ngang hindi siya eh... Kung kaya’t heto.. Bilin kasi ng mommy ko bago sila lumipad ni Tito John papuntang ibang bansa for that business meeting eh sundin daw ang lahat ng utos namin ni ate Janna. Hay... Pero teka. nasa business meeting abroad... :D :D :D Pambihira. Akin na yang sushi! Nagugutom na ko.. hanggang pagtulog pagkain iniisip. Pagkasabing pagkasabi ko nun eh nagulat na lang ako ng bigla niyang hinigpitan yung pagyakap niya sa bandang leeg ko. at wala pang tricycle dito. Pambihira. Grabe.. Although minsan nakakairita talaga siya dahil sa kawierduhan niya.... Sa maliit at payat niyang katawan eh ang bigat niya. At napakamapang-asar din kasi... Siguro nga ang tao nag-iiba talaga base sa mga pangyayari sa buhay nila. Sa bahay na lang muna siguro.. Kathryn’s POV . Kkkk! Nasasakal kasi ako.. para siyang cartoon na nabuhay.. At teka ulit. So si Ate lang ang problema. baka mapatay ako nito habang tulog siya eh. ang haba pa ng lalakarin ko. Bigat bigat mo kaya. Quiet na nga lang ako. Amazona parin kahit tulog. haha. and tell ate Janna I will talk to her sa office.. Sinalubong na agad kami ng mga maid.... Malayo pa man din ang terminal ng taxi dito. nagsimula na akong maglakad.... Kaya ayan. pero kaya ko na yun.. Si Sir Jiro nakauwi na! Maghanda na kayo ng makakain niya! Sigaw nung head maid namin habang sinasalubong ako. Tulad ko. Ul_l! bigwasan kita jan eh. Sa bahay ni Jiro… Pagbukas ko ng gate namin. taba taba kasi. Pang-asar ka talaga Kathryn.. hindi free ang service ko noh.... parang pamilyar ang pangyayaring ‘to ah. Provide all her needs. And to imagine.. Oh Sir Jiro. San ko nga ba siya dadalhin? Hindi ko naman alam kung san ang bahay niya.. Pagkagising mo humanda ka... ang mga katulong na takot eh todo sunod naman... Papasanin ko na lang siya..... sa seksi kong ‘to? At lumuwag na ulit ang pagkahawak niya sa leeg ko... Tutal wala naman sila Mommy at Tito John. dadalhin ko siya sa kwarto ko. aba....

naku. wahahaha... Hindi ko alam pero naiyak na lang ako ng mga sandaling yun. Miss Kathryn. di kaya long lost twin niya na ‘to? Wahahaha.... wahahaha. wahahaha... dahil isang magandang babae na nakauniform na pangmaid ang nasa harap ko.... Miss Kathryn. as if magtatanong ako ng math noh? Eh kung pwede nga lang burahin sa mundo yang math matagal ko ng binura eh. sinubukan kong tumayo pero hindi ko magawa.. Pero dahil mabait ako at maganda pa eh chinika chikaah ko itong si dinaaaah.. buti naman po at gising na kayo... Kahit ano wag lang math.... Este ah ganun ba? eh sino ba yang amo mo at ba’t andito ako sa lungga niya? Ay naku Miss Kathryn. Takbo lang ako ng takbo sa kawalan.. Dina.. wala akong makita.. “Dinaah! Dinaah! Hinde! Hinde! Hinde!” toinks. Ha? Oo nga eh. sarap replyan ng “bakiiiiiiit?” wahahaha. Dinaaah! Parang yung tagalog version ng Umbrella. nyahahaha. Si.... matanda na yun diba? Nagpaface lift? DINAAAAH! Yup.. Hindi na kita hahayaang madapa ulit. Inabot niya ang kaniyang kamay at tinulungan akong tumayo. pwede bang magtanong? O sure maaahm.. tapos. Di sinasadyang madapa ako.... iinggitin ko si diane mamaya! Andaming puds! Kaya ayun.. Hanggang sa may isang taong biglang lumapit sakin. Sabay sabi sakin na… “wag kang mag-alala... nakakaloka din pala siyang kausap tulad ni Diane. eh sino ka naman? At sang lupalop ng daigdig ako naroroon? Pero infairness maganda itong room ah. Pagod na pagod na rin ako.... wahahaha... as in sumampa siya sa bed since nakahiga ako.. Ngunit sa pagtakbo kong ito. may H talaga sa dulo as in NAH at prolonged din ang A... parang si diane. Unti unti kong minulat yung maliit pero byutipul eyes ko.. pinahaba pa yung Kathryn ko. mamaya na tayo magchika chikaaah! At bilin sakin ni Sir eh once magising ka eh kumain ka daw nitooh.. at ayun. haha. Marahil dahil sa ayaw kong magstay sa madilim na lugar na ito. Natuwa naman sakin si Dinaaaah (kinarir talaga ang aaah niya noh?) kasi hindi siya nahirapan sa pagpapakain sakin.. toinks! Haha. Ah ganun baah?! Siyempre di papatalo ang byuti ko. parang ako. at nagulat na lamang ako ng biglang may bumungad sakin na baklang autistic! Siyempre kahindik hindik yun diba? Kaya nirub ko ang aking byutipul eyes dahil sa nakita kong ito.. wahahaha. haha.... pero mukhang room ng lalaki.. simple yet elegant... Pero ayaw huminto ng mga paa ko sa pagtakbo.... hanep naman ang pangalan nito.. Walang kahit anong liwanag. blurred lang pala ang paningin ko.... . agad agad kong sinunggaban.. tapos. Miss Kathryn? Miss Kathryyyyyn? Ang kulit nito ah..... Sabay pinakita niya sakin ang sangkatutak na pagkaing malalamon. ako.Madilim ang paligid... bigwasan ko to eh.. kasi puro boys stuff yung andito eh.. eh malamang ginigising kaya niya ko..... At ako po ang naatasang maging personal maid niyo habang kayo ay nanatili rito sa mansion ng aking amooooh! Hindi rin siya mahilig sa pag prolong ng words at letter h sa dulo noh? Haha... kakagulat nga ito eh.” tapos. wahahaha. Si miss giiiirl naman eh biglang tumayo sa harap ko.. Ehem ehem. Kim sam soon? Eww.

Sabi ng isang magandang babae na pumasok dito sa kwarto. walang jo... kinupkop na ng pamilyang ito yung pamilya ko tapos pinag-aaral pa nila ako at ang mga kapatid ko. medyo naglean naman siya sakin na tipong may ibubulong.. haha. OMG! Ikaw ang kauna-unahang babaeng dinala ng baby brother ko dito sa bahay! I’m so proud! Tapos eh niyakap ako ng pagkahigpit higpit.. haha. Eh kasi ho— este eh kasi. sino ba yun? Wahahaha. sign of respect. nag giggle pa muna siya.. wahahaha. pambihira. eh sino bang ugok ang nagdala sakin dito? Unti-unti siyang lumapit pa sakin... Hey.. btw. di ko nga alam panu ko napadpad dito eh. .... parang sa bawat pagstep niya eh natatakot ako. wahahaha.. wahahaha. ah.. matanda pa siya hinoho ako? Sa baby face kong ito?! NOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOooooooooooooooooooooooooooooooo! Oh? Eh ba’t mo ko tinatawag na miss tapos pinopo mo pa ko? Kathryn na lang ah? Piptin lang kaya ako... parang yung sa mga teleserye ah. Dina. nakakaaliw talaga ‘tong Dina na ‘to.... Oh. I called some of your friends... E matanong ulit kita.... may secret affair pa pala sa amoooh niya itong si dinaaaah.. I can take it from here. adik. anu ‘to? Pinaghalong Kim at Diane? Wahahaha... Ha? Eh sino ba yang sir mo? Sino pa ba edi si Sir Ji— Knock! Knock! Naputol ang aming talakayan ng biglang may kumatok sabay ng pagbukas ng pinto......Ilang taon ka na ba? Ako miss Kathryn? 16 ho..ahihihihihihihihihi.. eh di ko nga kilala sir niya eh. Medyo familiar nga sakin yung mukha niya eh.... so eto na lang yung way ko para makabayad sa utang na loob namin sa kanila.. wahahaha.. Crush ko kasi si Sir eh... And then suddenly. wahahaha.. tugsh! Akala ko matino ‘to hindi pala! Parang gusto ko na tuloy lumabas sa bahay na ‘to. di ko aagawin sayo si Sir! Bagay na bagay nga kayo ni sir eh.. ako nga pala si Janna. as in sobrang lapit.. wag ka sana maooffend ah pero ba’t ka nagtatrabaho dito eh underage ka pa? Medyo natawa pa siya sa tanong ko. Ting! Ting!<< may pinatunog siyang bell. Grabe. I just couldn’t remember kung sang parte ng buhay ko siya umepal.. Lumapit sakin yung magandang girl. Jusmiyo... daming pasuspense eh. 16 lang siya?! Tapos minimiss miss niya ko? Jombagin ko ‘to eh. bakit? Wushu! Muntik ako mabilaukan. At nung sobrang lapit na niya sakin.. nagdemand pa eh. Kapatid ako ng nagdala sayo dito. habang palaki ng palaki yung smile sa face niya. Ganun kasi talaga dito. o di kaya nasa langit na ko? Eh kaya lang ba’t magagandang babae? Dapat mga fafabols! Haha.. as in tawang may halong pacute. Tsaka.... Si dina naman eh dali-daling umalis.. secret lang natin ‘to Kathryn ah. parang lahat ata ng characters na matatagpuan sa house na ‘to eh may implementation ng character nina Kim at Diane eh.... wahahaha.. Ba’t kaya puro magagandang babae ang sumasalubong sakin? Hindi naman ako tibo.. Ha? Pinagsasabi nito? Anong agaw agaw.. Pero wag ka mag-alala! Crush lang naman eh. pero if that’s whatchu want then it’s my command..... wahahaha..

.... Maglalakad na lang po kami ng mga kaibigan ko. ai labs dem ol... Tugtugtugtugtugtugtugtug... eh kasi bespren ganito yan. di na kita pipilitin. obvious *cough * cough* Napatingin ako kay Diane tapos dun na bumitaw si Ejay.. Natakot nga ako nung nakita ko siya kasi parang galit. kaya ayan hinanap ka namin... Salamat na lang po... hmm.. Di daw niya alam kung san ka nagpunta.. sakto naman eh bigla na naming lumitaw itong si Ate Janna.. wahahaha.. Ganun? Sigurado ka? O siya sige. ayaw pang maniwalang di ko kaanu ano itong si Kathryn... ang weird talaga nitong mga kaibigan ko.Tug. Pambihira! May lindol ba? Biglang bumukas ang pinto at.. Tuguush. hay naku. Which reminds me. Oo nga pala.... Nakita kong nalungkot yung mga mukha nila kaya nagsmile ako. uso talaga ang biglaang pagsulpot eh noh? Haha. wahahaha... *cough * cough * obvious... Pero yun nga lang. alalang alala na sayo si Ate Mau panu kasi tumawag daw ang mommy mo. Nagpaalam na sila Kathryn kay Ate Janna.. inform lang kita ah. Hay. Malamang paalis na ang mga ‘to. masyado talagang caring itong bespren kong ‘to eh. nakahanda na yung driver para ihatid kayo.. ang labo parin magsalita ng pinsan ko. but hey. may aasikusuhin lang daw siya. If you want to go home na.. Bespren koooooh!Nyay! Masahol pa pala sa lindol! Si Diane! Diretso yakap pa sakin yan ah.. ako naman lumapit na kay Ate. larga na kami. Jiro’s POV Nakita ko sila Kathryn at mga kaibigan niya pababa ng stairs. wahehe... yo! Wazzup cuz! Where have you been? We searched the world looking for you! And the world played hide and seek. itong house na ‘to really seems familiar.... Tug.. By the way. Tapos bigla na lang ako niyakap. wahahaha. Banas nga.. grabe. after ng grand entrance ni diane eh sumulpot naman ang churvaloo ever kong cousin na si Kim.... di ko parin natakasan ang pang-aasar niya... Ano bang nangyari? Hindi mo alam ang nangyari? Hindi mo alam ang nangyari?! Duh? Magtatanong ba ko kung alam ko? Ehe.... hey. Si ate Janna nga pala eh nag grand exit din. kinausap ko pala kanina si Ate Janna na tawagan yung mga kaibigan ni Kathryn... ang weird weird talaga. si kuya. nakayakap parin siya ah. Ah basta...... Still. .. bahala na nga siya. kasama rin nila si Ate Janna.... tapos. wag niyo na nga isipin yun. ingat na lang kayo.. sabi ko nga eh.. after ng grand entrance nung dalawa eh bigla na lang din sumulpot itong si Ejay... Magaling din kasi yan sa pagspy eh. Ay naku ate wag na po... Kathryn... Uhm.. wahaha. tinawagan nga pala ako ni mommy para sabihing. After that eh inescort na niya kami palabas ng house nila. Umalis ka daw ng bahay sabi nitong pinsan mo. kaya malalaman at malalaman niya ang mga info tungkol kay Kathryn.. Ayaw ko rin kasi sanang magpakita kela Kathryn.. eh tapos nung medyo gabi na nag-alala na kaming lahat sayo. di ko lang talaga maalala kung san ko nakita. Tug. After ng tatlong sunod sunod na pagdagundong ng paligid eh..... San ka ba nagpunta? Pinag-alala mo ko...

.. Kaya lang kinakabahan din kasi naman may nalalaman pang intermission number. and both third year at fourth year ang magkasama. And after all. tambak ang mga long tests.. yeah. Ok na... At eto pa. be happy kesa magmuryot sa sulok. kiche. Pero mula noon wala na akong nakuhang balita muli galing kela mama.. Dy pero puro tungkol pa sa sarili niya at sa mga estudyante niya so wag na nating idamay yun dito. Blah... chuva ek ek. Ban is a cousin of mine. so I know how it feels like to be a student. Siyempre masaya si ako dahil kasama si Papa Carlo sa seminar.. an actor but I became a teacher because of one principle... para daw pwedeng humiga at matulog. At kami. Di malaman kung nagtatalumpati o nagdadrama. But why did I chose this profession? I could be a doctor if I want to.. Ayoko na lang ding magconclude ng kung ano ano.. yung school namin nagcoconduct ng Career Orientation. O siya fast forward na natin sa makabuluhang speech niya.. Ban Sot A. itong si Prof. Para kaming paramore. uber busy these days sa school.... Well. blah. Ayoko na lang ding isipin. projects. And for those of you who don’t know.. And that is to teach students... I know how students would curse their teacher everytime there is a pop quiz or homeworks or just anything the teacher wants the students to do... apat daw sa guest speakers namin eh kamag-anak niya.oh ayan.. nasa kalagitnaan na kami ngayon ng trimester. may seminar pa kami ngayong araw na ‘to... anu ba itong pinsan ni Mr. Wala namang magagawa yun eh. Ok.. ayon sa aming beloved adviser na si Mr.. So panu ba yan. But I was once a student.. nyahahaha.... adik eh.. so I’m Profesor Dy Koki Lalayu. aba natural kaya siya nagteacher para magteach. Ko. as in ako. O diba sosyal... Dy Koki Lalayu eh mahilig MAGPAKILALA. ~~~o0o~~~ Chapter 9 ~~~~o0o~~~~ Maraming araw…at linggo ang lumipas. wahahaha. haha.. Pero infairness. Tayo naman kaming lahat at ginreet siya. as in super! Patayan talaga lalo na ngayong week.. I mean DUH?! . nyahaha. Lalo pa’t wala pang binabalita ang mga magulang ko. It’s better to live my life. Yup.. May dala nga kaming mga unan at kumot eh. To help them learn and gain more knowledge… Amp. Two day seminar yun actually. Oh well. Kinig mode muna ako sa guest speakers namin.. so I guess.. Ok na? Nakita kong tumatawa si Kathryn mula sa malayo... I could be a musician... may mga sinabi pa itong si Prof. nyahahaha. feeling sleep over. si Ezekiel. Good morning. a college professor to be exact... Napangiti na ako.. si Jaxon at si Matthew na mga kaklase at kaband mates ko ang magbibigay ng intermission number na yun as representative ng aming class.. para kasing timang. Habang apat pa ay representatives ng iba’t ibang universities na potential naming pasukan. she’s laughing again... wahahaha. sa floor lang kami nakaupo.. O siya. si Maro.. pumasok na ang unang guest speaker namin.... after nun eh balik kami sa pagkakaupo sa floor. mamaya pa naman yun after lunch. your beloved Mr. And by the way..... Ban. Since third year na kasi kami.... blah. Yes I’m a teacher... eto na. Im a college professor in a university. nakaalis na ng safe and sound yung labidabs mo..

dapat pangalan nito Prof.. epektib naman diba? Pero maliban jan eh nakipaglaro ako ng tic tac toe sa dear cousin kong si Kim.. Grabe.. hindi ba? Mayroong doctor sa mga bata. balik na rin siya sa dating character niya eh. DeTalsik Lawaiku. haha. hanep ang mga pangalan. Actually sa sobrang pagkaantok ko sa speech niya eh nirevive ko na lang ang sarili ko sa pakikipagchikahan sa korean classmate ko na katabi ko at paglamon with diane. may aircon. halatang pinag-ukulan ng panahon para isipin. O diba? Sarap sarap matulog eh. wahahaha.... sinong hindi aantukin.. Ayos pala itong pamilya ni belabid adbayser. nyahahaha. Mae.... haha.. At ang specialty ko ay may kinalaman sa mga mata! Bwahahahahaha! Nyaks! Yung pagkakasabi niya eh talagang nakakatakot! Parang yung mga mad scientists! Creepy… But still kahit ano pang ka-ekekan ang pinaggagagawa niya sa harap namin eh inaantok parin ako... Kawawa naman siguro ang mga estudyante nito.. wahahaha. bow. May unan. napagalitan nga lang kami kaya tumigil rin kami agad. O diba ala Spanish pa ang dating. sa buong pakikinig ko sa ispeech ni Prof. pero minsan lang yun ah! Wushu.. Ban Sot A.. and to my dear conscience.. btw. Pumasok naman na itong next guest speaker namin... maganda siya. Naman. Ko and my profession is a doctor. Maraming klase ng mga doctor. nyahahaha..] …and so. ah basta. doctor sa puso.... I would like to encourage you to choose this profession and be one of us. doctor na nagreretoke at marami pa pero doctor parin silang lahat diba? Yun ang tinatawag na specialty ng mga doctors.. I’m Dr.. that’s life.. talsik talsik pa laway... nagpause panandalian si Dr. so now.. Ngunit! Sapagkat! Datapwat! Samakatuwid! Marahil! Ewan! Pag tapos ng lunch eh kalbaryo ko na naman. konting tiis na lang naman din dahil two more guest speakers na lang at break time na namin.. I’m the older sister of Mr. kichekicheku? May sinasabi ka? Ako? Wala! Wala! Don’t mind the pretty me! :D Aba.. may kumot.. wahahaha. Yan na lang ang kulang. self revival na lamang ang ginagawa ko. after ng two speakers na yun eh assessment daw.. don’t mind talaga at baka mabaliw ang sangkatauhan sa pinagsasabi nitong konsiyensiya ko. Ko. minsan daw.. haha. after naman ng so called assessment eh lunch na... haha. haha. Oh my dear cousin! I thought this is a democratic country?! I thought there is such word as JUSTICE?! Why?! Oh Why?! Yep yep.... abangan niyo yung song ko. Tignan niyo ah. Good morning everyone. Mukhang matino... NGUNIT! Hindi ako pwedeng matulog dahil nakakahiya pag nakita ako ni papa carlo. Mae Kulity A..... hehe..[note: Mga readers. Mae at. so ebribadi hapi.. Babae naman ‘to. minsan tulo laway pa naman ako.. nagpapaliwanag lang siya. pano ba naman kasi nung matalo siya eh biglang nagsalita ng... Dy Koki Lalayu eh nakilala ko na siya bilang gurong nakakaantok magdiscuss... wala tayong magagawa. Anu yun.. I hope I was able to share something to you because if not… Gagamutin ko ang mga mata niyo! Bwahahahahahaha! .. wuhuhu. I assure you to have a great wild future. nais kong sabihin sa inyo na hindi po galit si kichekicheku. ganyan ang isa sa mga ways ko para irevive ang sarili ko para hindi makatulog. And this is where I will end..

. Tapos sa maingay naming guest speaker. bilog parin naman ang mundo at buo parin ang puso ko. everything went black na... Bilib na sana ako dito Chef Kula eh... yo! Anak ng tipaklolong! May sunog ba?! Magugunaw na ba ang munod?! Noooooooooo! Matapos kong biglang mapatayo mula sa aking kinahihigan eh natigilan ako. ……. sa sobrang [s]amazement[/s] eh napatingin ako sa reaction ng belabid adbayser naming na si Mr. pambihira. . Pangalan palang baboy na. Tuloy tuloy lang sa pagsasalita ng tungkol sa kaniya at sa trabaho niya pati na rin ang pagdial sa busy niyang ilong.... Napatingin ako kay Carlo na nasa tabi ko pala.. …. anu naman kaya ang pampasikat nito? I’m Chef Kula Ngotsa Pader. say mo? Aba.... wala akong tiwala. Ko.. parang naumay na tuloy akong maglunch. Ban Sot A.. Go on with the story na tayo. mukhang matino ang isang ‘to. oh.. anyway. I’m eating what I just said. magaling ka na kahit hindi. Ako po ay second cousin ng adviser ng third year pascal na si G. nyahahahaha. Kaya lang pagdating ng third sentence niya eh biglang nagdial ng nagdial. tignan na lang natin.. at infairness. ang third and second to the last guest speaker eh pumasok na.. your guest speaker. Di naman siya baliw. … …. Ok. wahahahaha. tugsh! Kahihiyan na naman po… Don’t worry. Oh ano kichekicheku. Pambihira. Ban Sot A.. haha. kung san san pa pinapahid! Nakatikim tuloy siya ng isang malutong na. wahahaha. dahil sa ayaw kong mandiri sa mga nakikita ng byutipul eyes ko eh bumigay na ang aking mga mata at tuluyan na akong bumagsak sa aking una.. At sa lahat ng estudyante na nasa loob ng Auditorium namin.. araw araw ata red day nito. utak na dinudugo sakaniya.. Ko... Ewww!!! Pero ang Kula Ngotsa Pader na ito eh wa pake.. lalo pa’t nakatingin pala sakin lahat ng estudyante ng third year at fourth year. See?! Sabi ko naman eh! Pangalan pa lang! Pangalan pa lang! Oo na. wahahaha. kichekicheku. obsess lang sa work niya..Ahm? Asan na yung straight jacket? Si kichekicheku ang bad.. at aba! Abo’t tenga ang ngiti tipong proud na proud sa kaniyang second cousin kahit masuka suka na ang ibang students sa pinaggagagawa nitong chef na ‘to.. Raken Rol. nakakagutom ang kaniyang aura... At ako po ay nagtatrabaho bilang chef sa isang sikat na hotel dito sa pilipinas. Uhm. ………… yeah! Tuguduggudug! Let’s rock and roll! Bugubugubush! I’m Mr... excuse me Kathryn? Sabi ko wag pansin ang pretty me di ba? Sabi ko nga eh. at eto ang kadurdur.. hehe. your guest speaker for the day.. And so.. busy siguro... pangalawang sentence na. ……….. ayan.. NGUNIT! Bago ang lahat eh may napansin akong taong tumabi sakin. Bad ni kichekicheku noh? Red day na naman siguro.... ……... wala pang mali! Nyahahaha.. May binigkas pa siya kaya nga lang.

Yung adviser din kasi naming kinunchaba nila. Mayaman at pulubi.. alam niyo yung feeling na ganito.. wahehehe. Yung tipong di ka comfortable kahit anong ayos ang gawin mo.. wala lang. pwede na bang mamula ng kaunti yung pisngi ko? Kaunti lang naman... Talaga? Anong pinortray niyo ng partner mo? Tao.. utal mode... wahahaha. kaya ayun tuloy... yan ang tanong na di ko masasagot....And they do the same thing to me. naghahanap pa kasi ng permanent vocalist itong bandang Typical Paranoia so ayun. ehe.... amp. Pero ang tanong.. napataas yung isang kilay ko sa sinasabi nitong si Papa Carlo....... Time flies when your having fun nga naman daw diba. wahahaha. Eh... umalis. Oo! Tama yung sinabi ni kich— Hey! Ang sama sama mo talaga kichekicheku... uhm... Yung tipong parang pigil kahit paghinga mo.. wahahaha... Hindi naman kasi ako yung original na vocalist ng bandang ‘to... hehe. ahem. BAGAY TAYO. hmp! Di na tayo bati! Ok! Ay ewan... time na namin para magperform. You know naman... tapos MATH pa! Ayos na ayos.. yun nga lang cute parin siya... Ah eh. Di ko maexpress ang feelings kong ito! Wahahaha. gusto ko lang magemo.. at naging magpartner sa dayalogo hindi tao o hayop ang ipoportray natin. Ha? Uhm.. ang sama ng konsensiya ko. hay... ayos nga ‘tong si Papa Carlo dahil parang di napapagod yung panga kakangiti eh. tapos ngumiti na naman siya... Bibigyan daw ako ng plus sa math Long test namin pagpumayag ako. Hey.. kinakausap kasi ako ni Papa Carlo my labs.. ako ang nagsasuffer.. hehe. The only difference eh nakangiti si papa Carlo habang tipong mangangain naman sa iba. siyempre kilig to the bones... tao.. HA? Ah. Papa Carlo. Kikiligin na ba ako? OO!!!!! Waah! Yun nga lang dahil sa kadahilanang katabi ko siya eh hindi ko na magawang maging makulit. siyempre heart pounding moment yun di ba. Pero ayos lang.... wahahaha.. wahahaha. hay. Eh actually napilitan lang ako dito eh. dahil obvious na masyado ang kasagutan. lalaki actually yung vocalist nito. After nun eh nagsibalikan na sila sa kani-kanilang ginagawa. Kasi. hayop? Tanong na naman niya..... oo.. . panu ba naman. pinakiusapan muna nila akong magsub. nagulantang na naman ang aking mundo sa pagsasalitang ito ni Papa Carlo my labs...... wahahaha. proof lang na mabait ako.. Ahh. Kaya lang.... Hay. wahahaha. wahahaha. Hehe. Bakit daw ako? Aba. if ever na naging classmates tayo.. wahahahaha. Nagdayalogo na kayo sa Filipino? Tanong na naman nitong si Papa Carlo. wahahahaha.. I mean. Basta. at siyempre may kasamang smile yang pagtatanong na yan. natapos ang moment ko with papa Carlo my labs agad. Yep.. Lumipat ng ibang school.. nageeffort siyang kausapin ako. wahahahaha... that weird feeling whenever someone special’s near you. infairness ah. naman. Uhm.. bagay. NGUNIT! May kasunod na namang heart pounding moment ‘to.. nyahaha. wahahaha. Siyempre tatanggi pa ba ako eh plus din yun noh.. ahehe. ok. eh kasi naman.... Nasabi ko na lang sa sarili ko habang paupo.. Oo...... Yun nga lang.. Alam mo siguro.... balita ko kayo daw ang magbibigay ng intermission number ah... nyahahaha..... naenjoy ko naman ang moment.... nginitian ko na lang si Papa Carlo my labs kasi nginitian din niya ko eh... HEP! Bago mangatwiran si kichekicheku eh back to the story na.. Iniwan ang kaniyang beloved band! Kung kaya heto. mukha na naman akong timang.. obvious nang u2 squared ka kaya ikaw ang napili nilang utuin. Nagpapraktis lang para sa monologo ko.. kasi ang weird kaya ng sinasabi niya.

Naman! Kathryn naman.. Siya at ang mga kaibigan niyang weird tulad niya. Si Jigs na nakita yung scene nila Kathryn eh napatawa na rin. habang siya naman yung parating nakangiti na malawak ang perspective sa buhay. hay. anong nangyari sayo? Don’t tell me ayaw mo nang kumain.. hehe...... yung step cousin ko.. wahahaha. Mga loka! Hindi noh! And donchu touch my food! Panu ba naman. Hay. with matching paglamon din yan.. Kinakabahan ako!!!! Waaaah!!!! Jiro’s POV KRINNGG!!! Time na.. Tigilan mo ko ah. at may kasamang pagsalampak ng kamay sa table.. pwede ba.. Wala akong problema kay Jigs. lalo pa nung malaman niya na si Kathryn na nahuli namin nasa Boys’ CR yung tinutukoy ni ate Janna. haha. kung sabagay. mabantot. isa kasi siya sa organizers ng seminar naming ito... gulat nga silang lahat eh.. Haha.. That would be impossible. siyempre dahil mga loka ang mga yan eh tinignan din nila ko. Pambihira... Duryan.. at inemphasize pa talaga niya ang word na “labidabs”.. Dapat nakisakay ka nalang. naman. wala lang.. hehe.. Ako. Hindi na naman namin kasama si bespren ejay kasi busy na naman siya as usual. wala na... Masasabi ko rin na total opposites kami nitong si Jigs. 45 pesos din yan noh... hehe... Eh ba’t ka nga kasi biglang natigilan. haha. Napatayo naman ako. para lang may drama. so yun na yun. at AYOKOng isipin yung tungkol sa intermission number namin dahil kakabahan lang ako.. mga kaibigan ko talaga...... babatukan kita. nanakawanin na ni duryan yung pagkain ko.. Kasama ko rin ngayon si Jigs..... ayos yang “labidabs” mo ah.. She’s actually funny yet cute.. Tsaka FYI I second the motion dapat hindi I second emotion... Natawa na nga lang si Jigs.. wahahaha.. Pare. napapahiya ako eh. ... Minsan tuloy napapaisip ako kung babae ba talaga ang mga ‘to o napasama lang sa lahi ng homo sapiens pero ang totoo eh Homo Afarensis. Jigs..... Magkasundo naman kami niyan.. haha. cousin Kim at loka lokang Khay sa Cafeteria. haha.. Sabi daw kasi ni ate sakaniya bantayan ako pati yung “labidabs” ko raw.Pumunta na kami nina bespren Diane. pag tinamaan ng kakornihan. yung moody na minsan eh seryoso minsan pang-asar. ah basta. Pero naalala ko ngayon dahil sinasabi ko sa inyo kaya kinakabahan na ako! WAAAH! Oh no! PANIC! Waa! Oh.. Yun na yun. pumasok na ko sa loob ng classroom kung saan ginaganap yung seminar namin.. sabay kagat ko sa burger ko..... hehe... haay.. Pano ko nasabing weird? Aba... siya lang naman ang maingay eh..... Waaah!!!! Nooooooooooo!!! AYOKO!!!!! Di niyo ko mapapapasok sa classroom na yan!!!!! As in NEVAH!!!! As usual. di niyo ba naman matawag na weird yung hawak sa tig-isang paa nina Diane at Kim etong si Kathryn na nakahawak sa pintuan habang sumisigaw.. kahit sinong makakita sa kanila eh matatawa. walang duda si Kathryn yun. at siyempre seryoso ang mukha ko ah. wahahaha.. [s]Eat[/s] Lamon mode muna kaming tatlo. Magkaiba kami. Hindi man kami totoong magpinsan eh matalik na magkaibigan naman ang turingan namin sa isa’t isa. my dear cousin never look away at food! I second emotion! Tinignan ko sila isa isa..

I think she’s got stage fright. too bad... At nakita ko sa gilid ng mga mata kong isa na si Jigs sa mga tumawang yun.... As in sobrang lapit sa kanila na nabitawan na nina Diane at Kim yung dalawang paa ni Kathryn.php?id=11147570]CLICK ME![/url] .... haha. Oh no! Kakanta na ko! Tutugtog na kami! Nooooooooooooooooooooooo!!!! Ah.. hay... dun ko na siya mismo binaba sa harap ng stage kung san sila magpeperform.. hirap talaga espelengin. Waah! Ba’t mo ko binuhat?! Kasi nagrereklamo kang ba’t ka binitawan... eto yung mga panahong wala na si Sydney sa Pilipinas. Ang President ng Student Council.. So you see.. kaya pala may ganitong kadramahan ang babaeng ito. >word of the day: kaechusan.com/user-playlist. Iba iba nga yung reaction ng audience. yung parang pagbuhat ni Shrek kay Fiona.. ang Sam na president ng Student Council na ito ay ang same Sam sa story kong yun kung saan vice president naman siya.. Ang akin lang naman eh baka may balak kang tulungan yang labidabs mo... Tinatamad man eh tumayo ako at lumapit kela Kathryn.... wahahahaha...... Bitiwan niyo sabi ako— arouch! Ba’t niyo ko binitiwan?! Tignan niyo ang babaeng ‘to.. At nung makatayo siya sa pagkakasaldak niya sa floor eh binuhat ko lang naman siya. And did I said na si Jigs iyong tipo na pala ngiti with a wide perspective in life? Well. Kakanta ka? Tanong ko sakaniya na sinagot naman niya with isang tango. kinakabahan lang pala. Kathryn’s POV [url=http://www.. Hawak yung mic at nakatitig lang sa audience. at para matapos na ang lahat ng kaechusan niyang eto. yun nga lang ang pinagkaiba eh siya yung mukhang Shrek. may mga parang kiniliti ang pwet na nagkeclaim na kinikilig daw sila pero malaking portion yung tumawa. he can’t enjoy the moment dahil pagkababa ko kay Kathryn eh bumaba na ako agad ng stage. nilapitan ko pa si Kathryn. mas pang-asar pala siya kaysa sakin. At ba’t ko naman gagawin yun? Sinabi nang AYOOOOOOOOOOKKKKKKKOOOOOOOOOOOOOOHHHHHH!!!!!!! Napatingin ako sa sumisigaw na si Kathryn sabay bulong sakin ni Jigs. dahil nga sa buhat buhat ko siya eh ayun.. ‘Cause I don’t think ate Janna would like to hear na walang pakialam ang kaniyang baby brother sa kaniyang labidabs. Trivia: para sa mga readers ng first story ko na The Perfect Stepbrother.Ok ok! Sabi niya sakin habang nakataas ang dalawang kamay sa ere tipong sumusuko.myflashfetish.... At siyempre. Pero itong si Kathryn eh andun lang sa harap. Dahil nung moment na Makita niya yung mga lalaking miyembro nung banda eh biglang nag-ingay ulit.... panandalian lang yun.. reference: words of Ate Janna Sakto namang pagbuhat ko sa kaniya eh biglang nagsalita iyong Emcee na si Sam.. Pero of course.. which is followed by a sarcastic laugh. May mga naasar kasi ang dami daw kaartihan. I hope you already fed that thing inside your tummy because we will now start the program with a short intermission number from the third year band… Typical Paranoia! Pagkasalitang pagkasalita nun ni Sam eh biglang nanahimik si Kathryn.. let me rephrase it. In a few seconds lang eh nagsimula nang tumugtog yung mga kaklase naming lalaki na part ng Typical Paranoia.

Hindi ko namalayang sobrang naenjoy ko pala yung performance na yun. Hindi lang sa sarili ko kundi pati kay Jiro. Tuldok.... waah! Tumutugtog na yung bandmates ko. scream my lungs out and try to get to you You are my only one I let go.. Panu ang ending “pose” namin ni Jiro eh nakangiti sa isa’t isa na magkaharap.. But I can't. WALANG WORDS NA NAFOFORM sa lips ko! Oh my ghad! Napapahiya na ko pati sila at ang buong third year!!!! Waaaah!!! Basta. I can't give you a reason I feel so broken up (so broken up) grabe. Tuldok.. Kasi di ko talaga ineexpect na marunong pala siyang kumanta. habang kumakanta siya eh binigyan niya ako ng sign na parang sabayan ko daw siya. And something's breaking up (breaking up) I feel like giving up (like giving up) I won't walk out until you know Here I go. no one like you You are my only. Kaya napatigil din ako sa pagkanta kong wala namang patutunguhan..... And so. my only one Natapos din ang song. at nang makita ko? Si Jiro pala ang savior ko... kahit anu na lang.. but there's just no one that gets me like you You are my only.. let you down And I can't. my only one My only one My only one My only one You are my only.... Tatlong tuldok.. I can't get up when you're gone This time. Tuldok. wahehe. Oh my! Di ko na alam kung anong gagawin ko! Parang naglue na ko sa kinatatayuan ko. that’s what I did. scream my lungs out and try to get to you You are my only one I let go.. I was suppose to sing na.. at instead eh hinanap yung linshak na boses na yun. .. di ako makakanta! Para lang akong tumutula.. I can't hold on for too long Ran my whole life in the ground And I can't. At nagulat talaga ako. yung voice ko.. and yeah. but there's just no one. pero.. my only one Out of the blue eh may biglang boses na kumanta. I’m holding the mic and staring at the audience. Made my mistakes... basta. Oh my ghad! What’s happening to me?! Here I go. scream my lungs out and try to get to you You are my only one I let go.Uh. but there's just no one that gets me like you You are my only my only one Here I go so dishonestly Leave a note for you my only one And I know you can see right through me So let me go and you will find someone Here I go.

At na tutulungan niya ko kanina.. Grabe kinabahan ako eh.. hehe.. Pero the moment Jiro stepped out to sing with me.. Ewan.. Hindi na ako natakot.. para bang nawala yung stage fright ko bigla.. Ang weird noh? At ang mas weird pa jan eh parang lagi na lang niya akong sinasalo sa mga pagkakamali ko.. Para bang.. Si Jiro ang Hero ko? ~~~o0o~~~

Chapter 10
~~~~o0o~~~~ Jiro’s POV And so Ate Janna, guess what happened next? Huwat? Tell me! Oh please tell me! Pambihira! Ba’t ba ko napasama sa pamilyang ‘to.. Tignan niyo.. magkasundong magkasundo yung dalawang ‘to.. Magkasundong magkasundong guluhin ang buhay ko.. Sabagay, magpinsan nga eh.. Sinabayan lang naman ni Jiro si Kathryn sa pagkanta.. you should have seen them, kinilig ang buong batch namin.. Buong batch.. pssh.. oh please.. Aww.. sayang nga.. I would love to see my baby brother doing that.. hay.. too bad I wasn’t there.. Buti talaga.. dahil mas ayos naman na isa lang itong nang-aasar sakin.. naku malamang kung andun etong si ate abot abot ang panunukso sakin.. patay patay na naman ako kung nagkataon.. But hey.. she said while this certain smile is painted on her lips.. teka, alam ko yang ngiting yan eh.. parang ayaw ko niyang ngiting yan ah.. may hindi na naman magandang iniisip ‘tong si ate..

Kailangan kong makabonding ang future baby sister ko!
Uh-oh! Kathryn’s POV Hay jusko.. paper work here.. paper work there.. Grabe.. ba’t ba biglang andaming gawain ngayon dito sa school.. Tignan niyo ah.. yung sa research namin sa sci. res, kailangan na maapprove yung title! May naisip na kami ni Diane at hindi pwedeng humindi si Jiro.. kaya lang wala pang balita kung naaprove na eh.. The Effectiveness of Moringa Oleifera oil extract as ingredient for Lip balm©.. Yan ang title namin.. wahahaha.. Hindi lang yan ang pinoproblema ko! Yung upcoming monologo rin namin.. hays.. ang hirap naman kasi nun.. Wala naman ako katalent talent sa acting stuff na yan.. Ba’t ba kasi kailangan pa nun.. as if naman kailangan naming umarteng baliw para matanggap kami sa trabaho after college.. hay.. Buti pa pala nung last week, nung career orientation namin.. Walang ginagawa.. nakaupo lang at nakikinig sa mga linshak na speaker.. wahahahaha..

Carrer Orientation. Ayan.. napatigil tuloy ako sa paglalakad.. Bigla ko kasi naalala yung career orientation na yan.. hehe.. Flashback But I can't, I can't give you a reason I feel so broken up (so broken up) grabe.. yung voice ko.. di ako makakanta! Para lang akong tumutula.. Oh my ghad! What’s happening to me?! Here I go, scream my lungs out and try to get to you You are my only one I let go, but there's just no one that gets me like you You are my only, my only one Out of the blue eh may biglang boses na kumanta.. Kaya napatigil din ako sa pagkanta kong wala namang patutunguhan.. wahehe.. at instead eh hinanap yung linshak na boses na yun.. at nang makita ko? Si Jiro pala ang savior ko.. End of Flashback Napangiti naman ako.. ang ganda pala ng boses ni Jiro.. Bagay sa kaniya maging vocalist nung Typical Paranoia na yun.. wahahaha.. Eh pero TEKA nga! Ba’t ba ko ngumingiti dito?! Para akong timang.. BESPREN?! Sinapian ka na naman ba ng masamang espiritu at pinupukpok mo na naman ang sarili mong ulo?! Diane’s thought: si [u][url=]Kathryn[/url][/u] before sapian ng espiritu.. Si [u][url=]Kathryn[/url][/u] after sapian ng espiritu.. oh well, wala naman pala pinagbago.. wahahaha.. Tignan mo ‘tong lokang ‘to.. mukha daw akong timang pero siya naman nakangiting patango tango sa ere.. sino kayang mas mukhang timang samin ngayon? Haha.. Ewan ko sayo.. espiritu espiritu ka jan.. baka gusto mo nang maging espiritu? Hindi, ‘to naman joke lang.. pero teka, anong kaguluhan meron dun at hindi tayo kasama? Napatingin naman ako dun sa tinuro niya.. At aba.. oo nga.. may kaguluhang nagaganap dun sa may gate at por da pers taym eh hindi ata kami ang gumagawa ng gulo.. wahahaha.. nakakaintriga tuloy kung anu meron.. Bespren, gusto mo makichismis? ^-^ Chismis ba kamo bespren? ^-^ :D sabi ko kay bespren sabay akbay sa kaniya.. Aba, hindi ako tatanggi jan.. wahaha.. pakners in crime kami nito eh.. Kung kaya’t ayun.. nakipagsiksikan kami sa kumpol kumpol na tao na may sari-saring amoy.. pweh.. wahahaha.. Oi oi oi.. ang babaho ng hininga niyo! Magsitabi nga kayo at dadaan kami ng bespren ko o baka gusto niyong maamoy ang medyas ko?! Ayun.. medyas is the keyword at nagsipaglayuan ang mga tao.. kung kaya nakita namin ang— Oh my golay! Ba’t andito siya?! Ate! Anu ba! Nakakahiya!

He! Magtigil ka nga jan Jiro.. Gusto ko lang naman makabonding si— Oh, Kathryn! Tapos lumapit siya sakin.. nagulat pa yung mga girls na nakasurround lalo pa yung mga boys.. haha.. Eh maganda naman kasi etong si Ate Janna eh.. A-Ate Janna.. Napadpad po kayo dito? Siyempre inaaproach ako eh.. respect.. haha.. pero itong si Jiro napailing naman.. weird talaga ng taong yun.. Well, honestly sinadya talaga kita dito.. Sinadya? Ba’t kaya? Uhm.. Kathryn, is it ok for you na magstay out hanggang mga.. 8pm? 8pm? Pwede naman.. pro WHY? Ok lang naman po.. bakit? Good! Kasi I wanted to invite you later na magmall.. let’s uhm.. hang out.. would it be okay sayo? Hang out? Mall? Ate Janna? Hmm.. Okay! After nun eh nagshu away na rin si Ate Janna dahil may appointment daw siya sa parlor.. Si Jiro naman mukhang kumain na naman ng suka at nagfrown na naman sakin.. Aba, siyempre si ako eh hindi nagpapatalo kung kaya ayun nagbelat lang naman ako sakaniya.. wahahaha.. Oh well, lumipas ang mahabang araw sa school.. Uwian na naman at nung andun na ako sa harap ng gate eh may bigla na lang lumapit sakin na unggoy este Jiro pala.. hehe.. Problema mo? Bilisan mong umuwi at sabi ni Ate Janna sunduin daw kita ng 5 sharp.. [/color] take note ah.. Hindi siya tumitingin sakin habang sinasabi yan.. talk about Rudeness with the capital R.. hehe.. Oh well.. sa mahigit isang buwan kong katabi sa classroom itong si Jiro eh medyo sanay na rin ako.. Fast forward na natin ng 5:00.. and as espected eh may nagdoorbell ng unggoy este Jiro sa pintuan namin.. Your late.. napataas naman yung kilay niya.. haha.. 5:01 na oh! Sabi mo 5:00 sharp? Tss.. Habang naglalakad kami ni Jiro papuntang sakayan ng jeep papuntang SM eh biglang tumawag si Ate Janna.. pinaloud speaker pa niya kay Jiro para daw marinig ko.. at ang sabi? I’m so sorry Kathryn, I forgot kasi na may lakad pala kami ng high school friends ko eh.. But since anjan na kayo ni Jiro, kayo na lang tumuloy sa mall.. And oh Jiro, DON’T be home by 8! Hindi na kami nakapagsalita ni Jiro dahil ang sunod na naming narinig eh ang mala musikang tunog ng tooot toooot.. Matapos din nung tawag ni ate Janna eh bigla kaming natahimik ni Jiro.. at sa sobrang tahimik eh hindi ko nakayanan kaya I cleared my throat and say, Now what? Tinignan naman niya ko tapos nagfrown.. Arg! Don’t you get it? Malamang hindi.. may tatlong ibong lumilipad sa bunbunan ko eh.. hehe.. Lahat ng ‘to? Yung pagpunta niya sa school to invite you, yung pagpapasundo niya sakin sayo.. and her call.. Everything! It’s all a set up.. Set up? Set up.. To set us up on a Date.. Anu daw?! DaTe?! Huminto lang naman ang mundo ko matapos kong marinig yun kay Jiro.. Sa sobrang paghinto di ko na alam ang mga sumunod na pangyayari.. And the next thing I know? Here I am standing beside Jiro in the middle of SM.. Nung una paikot ikot lang kami dito sa mall.. as in.. tapos pareho pa kaming walang imik.. Pero ewan ko ba.. namalayan ko na lang naglalaro na kami ng games dito sa arcade.. At take note! Dinadaya pa niya ko ah..

at least LIBRE! Wahahahaha. nawiwindang na naman yung otor at naapektuhan na naman ako kaya snap back to reality na tayo.. wahahaha..... Tubig na lang.. Kasi pagtumatalikod ako ngumingiti. libre ko na.. ayos na sana eh. Para ngang may kalaro akong patay eh..... oh baka si Jiro lang? Wahahaha.. Gusto manood niyan? Oo sana.... Pero ayos lang. masaya naman. haha.. Kung kaya’t kinaladkad ko siya papunta sa nearest restaurant na makita ko. Pero ok din ‘to ah. linshak... palaboy kami. wahahaha.. yun siguro yun. Until makuha ng isang poster ang pansin ko sa labas ng mga cinemas.. sabi niya habang naglalagay ng bayad dun sa lalagyan ng bayad.... wahahaha.... hehe... second sa number one na inaabangan kong TWILIGHT! Kaya lang sa December or baka next year pa ang showing eh. Pero pasimple naman. taga kain lang ako eh. O sige na. pero siya naman walang kareact reaction yung mukha. basta papanoorin ko yun. Anong gusto mo? Tinignan ko lang yun menu. wahahaha. eh bakit ba... hmp... malay ko ba tawag dun.... second sa pinakaabangan ko movie ‘tong nakita ko sa poster eh.. O siya... wahahaha. Pero kung gusto talaga yung mabisang pampasexy eh kumain na lang ng panis na malunggay polvoron... at makapanood ako ngayong araw na ‘to ng second na inaabangan kong movie. Mga lalaki talaga... hehe. hehe.. At sa kinataas na langit! Eh tinanguan lang niya ko sabay diresto sa bilihan ng tickets! Could it be na biglang bumait si Jiro matapos kumain sa restaurant kung saan kauri niyang mga unggoy ang nagseserve? .. napasimangot tuloy ako. pati eto eto eto eto eto eto eto eto eto eto eto eto eto at ETO! Ayan.. Masarap pa man din yung pagkain... pagkain kasi kaharap ko. haha. after ng napakaintensifying games namin eh nagutom na ang mga alaga ko sa tiyan. Siyempre wala na siyang magagawa diba... Pagkalabas namin ng Congo Grill eh back to palaboy mode na naman kami... malay natin umepek. Pagtapos nito mamumulubi na ko.. wahahaha. Ewan ko ba pero nung kumakain kami sa Congo Grill eh bigla na lang tumahimik ang mundo ko.... Wahahaha. oh well at least ako eh masaya kasi sigaw ako ng sigaw dun sa racing churvaloo. wahaha. So yun na nga.. ang mahal pala dito.. Sainyo po sir? Uhm. Mas epektib yun.. di kaya ng budget ko eh. gutom pa man din kasi ako eh.. pati nga rin yung ibang taong dumadaan nagulat sakin eh......... pero ayos na rin.... haha. haha. wahahaha. Ayun. wahahaha. kaya lang may kasama pang smirk.... wahaha. Libre mo ko? With matching puppy eyes yan ah. At ang pinakamagandang feature niyan eh si Jiro ang magbabayad ng lahat! O diba. masaya. ok na siguro yan noh? Pagtingin ko naman sakaniya eh nanlalaki yung mata...... Oooooyyyyy! Showing na pala yan?! Nagulat si Jiro sa reaction ko. paikot ikot na naman sa SM... iniikot ang SM. nginitian ko na lang...Pambihira... at take note! Kumpleto siya from appetizer to dessert... Which so happened na yung Congo Grill.. Oh well.. tawa na lang ako. pampasexy. And then. oh well. Talaga?! Kung ganun eto gusto ko.

...... uhm.... wahahaha.. Then pinatay na yung mga ilaw at di nagtagal eh nagstart na rin yung movie. wahahaha. ayaw ko ng istorbo kaya hindi rin ako nang iistorbo. wahahaha. kaya naghalukipkip na lang ang kawawang si ako..... Kukunin mo ba yung jacket o ngingiti ka na lang jan at maghihintay na manigas? Pssh. naramdaman kong medyo uminit yung mukha ko. hehe.... at makita kita ko na lang… Tulog pala. Napasmile na lang ako. Muli eh natahimik na naman ang mundo ko.. Di ko na rin tuloy naintindihan yung The Dark Knight. at alam niyo yun. eh dahil sa hindi naman ako prepared manood ng sine eh wala akong dalang jacket. ewan ko pero natuwa ako sa itsura niya habang inaabot niya sakin yung jacket niya..... alam niyo yung babyflo na strawberry? Parang ganun yung amoy..myflashfetish. Jacket. Natawa ako dun sa The Pencil Trick..... Yung pabango niya parang hindi panlalaki. at siguro dala narin ng pagkagulat ko kaya tinitigan ko lang yung jacket at napangiti. pero blangko naman. wahahaha.. Para bang napakainosente. wahahaha..com/playlist/11259247]CLICK ME![/url][/b] biglang sinandal ni Jiro yung ulo niya sa balikat ko. Dun kami naupo sa second na pinakamataas na row. Ganito kasi talaga ako pag nanonood.. Nung makabili na siya eh diresto naman kami sa bilihan ng pop corn and other stuff..... sabi ko nga eh.. ambango bango. sabi niya sakin habang inaabot yung jacket niya at kumakain ng pop corn. Basta nakatitig na lang ako sa screen at muli na namang nagulat nung… [b][url=http://www.. Hayaan ko na lang... parang may kuryenteng nagflow all throughout sa katawan ko. At sa kinataas na naman ng langit eh libre na naman niya! Ayos ah........ maganda naman ang view at marami marami rin ang nanonood. J-Jiro? gigisingin ko sana siya kaya lang nang makita ko yung mukha niya.. After all maganda rin naman ang movie. Ai labs joker... . Para kasing batang walang kamuang-muang sa mundo. Pero marami parin ang bakanteng seats. tapos kinuha ko na yung jacket niya. at infairness mabango ah. Nilingon ko siya. parang pambaby. sana laging ganito si Jiro panigurado magkakasundo kami... At nagulat na lang ako nung… Oh... This time talagang nanahimik ang mundo ko.. Later on medyo lumamig na. Siguro pagod lang talaga ‘to.. Bandang left.Or gusto lang din talaga niyang panoorin ‘tong THE DARK KNIGHT? Either way ang importante eh manonood ako! Yippee! Wahahahaha. Bigla na nga lang na lumipad yung isip ko eh.

Mukha kang Shrek! Nyahahahaha.. Oo Shrek. siyempre nakita niya yung holding hands thingy..... Para bang gusto mong ganito na lang... NO! Hindi pala parang... Pero hindi rin naman ako makaconcentrate dahil dito sa ulong nakasandal sa balikat ko. Unconciously at biglaan niyang hinawakan yung kamay ko.. wahahaha.. Napapangiti na nga lang ako mag-isa. Ah. wahahahaha. And so.. Or maybe not yet.. feeling ko nabubulabog ko yung mga bahay na dinadaanan namin. haha. Kasabay ng pagtatapos ng movie eh ang pagtatapos rin ng feeling na yun....... natatawa ako sakaniya eh. Nagising din si Jiro... Pero tulad nga ng sabi nila. Ang saya kasi pikunin eh.. sa weird na feeling na yun. parang ewan. Eh anu ba naman kasi ‘tong nangyayari kay Jiro. we all have to go back to reality. mapride. Oh well. wahahaha. haha... Prince Charming ni Fiona! Wahahahahaha... Pero kilala niyo naman yan... Hoy! Bilisan mo nga maglakad. Pero honestly I like this weird feeling na nafifeel ko. Ah eh.. Eh malamang siya yung nakahawak eh.. dun na nagtapos ang araw ko with Jiro. Gusto ko ganito na lang.. Pero mas lalo akong hindi nakaconcentrate nung. wahahaha.. tawa na ko ng tawa sa daan. pikon kasi siya eh... As in parang holding hands. Walang pinagkaiba sa feeling na yun.... At ito ang reality namin. nyahahaha.. Ha! Nagsalita ang mukhang Shrek.. And this time hindi lang nag-init yung mukha ko. hehe. gabi na pala..... Rabbit ka jan! Sabihin mo Prince Charming! ^-^ Oo tama! Prince Charming......Tinuon ko na lang yung pansin ko sa movie.. ang bagal mo para kang pagong! Hoy ka rin! Ikaw naman ang laki ng tenga parang rabbit! Nyahahaha rabbit! Nyahahahaha! Well I guess that’s just it. In the end everybody leaves.. .. pero masaya rin ganito. Ang hirap I-explain pero para bang you don’t want it to last... haha. Ang ingay ko nga eh...... uhm. mukha palang shrek ah.. Napansin ko ngang namula siya nung makita niya yun.. Bumilis pa ang tibok ng puso ko.. sabay tayo. Holding hands talaga... Pambihira naman matulog ‘to eh. wahahaha.... No matter how a great a movie is. tara ihahatid na kita.. At ayun. Anu ba ‘tong nararamdaman ko.... Tama.

o siya... Ayaw ko maalala si kuya. ngumisi si baby bro ko at sinabing. yung... matagal tagal din akong di nagadbertays ah... pagod ako ngayon. haha. ano.. kinikilig ka lang eh. wahahaha. Pupusta ako namumula na ko.... wahahaha.... at isa pa... (uy.. dahil ang mission kong Operation: baby bro set up on date ay. aww.... anu.. Ang pinagkaiba lang eh ngayon may malay siya.. Pinagpapantasyahan yung nesvita. nagdate kami ni tritritan eh... Ampness naman. NAMISS kita! Wahahaha... Yung kamay ko. I’m so proud. kasi. At alam niyo ba kung anong kasunod na lumabas sa bibig niya? Nyahahahahahahaha! Wahahahahaha! Wahihihihihihihihi! Janna’s POV Nyahahahahahahaha! Wahahahahaha! Wahihihihihihihihi! Ano.. baka.. Ha? Ah eh.. Oh? Natigilan ka? Grr.. ah basta. di pa kasi ako makatulog eh... Hays.. talo na ko... baka mahirapan lang akong magdigest. Ano? Anong sabi mo? Wala akong naririnig! Sabi ko yung kamay ko.. kamukha daw kasi ni kuya ko si Chris Tiu eh. wala ako naririnig! At tumatawa pa ng pang-asar si baby bro.. ay ganun? Tagal naman. basta ayaw ko. Ba’t ako natigilan? Eh sino bang hindi matitigilan? Bigla ba namang hinawakan ulit yung kamay ko......... pang-asar talaga ‘to. di ko rin alam kung bakit.. may padigest digest pang nalaman.. asus. busy pa yung magtita dun sa baba. w-wala.. Tulad nung kanina. Balik na lang ulit sa mga bituin ang aking pansin.. HHWW.. pero ui..Ayun... ang cute nga nila eh. Ha? Ano kamo? Paki ulit.. bigla akong naatigilan eh. wag na kayo magtanong! Ok? Ok yan. hehe... Mission accomplished!!! ~~~o0o~~~ Chapter 11 ~~~~o0o~~~~ ang weird weird naman ng araw na ‘to.. pwedeng.. anyway. ayaw ko nang isipin lahat ng nangyari ngayong araw. bitawan mo. makipagdate ka na ulit.. segwey ako ulit.. . uhm... parang ang haba haba pa.. paniwala kasi nila yun yung nesvita na ginamit ni pareng Chris Tiu dun sa commercial niyang Nesvita...... tagal nating nawala ah.. wahahaha. AD FEE! Tee hee!) Naalala ko tuloy si Kuya. J-Jiro. stargazing ang drama ko dito sa bubong ng bahay namin. shut up kichekicheku.

wahahaha.. nyahahaha. sabi ni bespren habang umuupo sa tabi ko dito sa bubong.. July 31 po siya nagperform at nasobrahan ang kaniyang performace kung kaya’t hanggang ngayon ay baliw mode parin siya... Bespren.. Erase. Marami kasi eh... Nagulat ata siya sa randomness ng tanong ko.. hays... di ko na namamalayan mga sinasabi ko. diba? Diba? Gets niyo? Wahahaha. Napahawak tuloy ako sa byutipul head ko sabay tingin sa paligid. miss ko na nga yang si bespren ejay eh. bubong ang drama namin ngayon.. eh panu. o diba ayos.. Haha. batuhan lang kami ng dialogues. pero alam niyo.. anak ng pating. tagal eh. Pasandal nga.. Ito marahil ay epekto ng katatapos lamang nilang monologo na ang kategorya ay ang pagiging baliw na ginanap noong nakaraang linggo mula July 29 hanggang August 1. nanlait pa eh. Well. ok. Gusto mong mahalikan? Bading ka jan... magmemorize ka na nga lang ng periodic table jan. Lagi kasing busy sa kung anu-anong bagay.... magbabato nalang ng kung anu man ‘to ulo ko pa pupuntiryahin... pssh.... Makita-kita ko sa kanan ko eh ang isang lalaking may ngiting abot tenga.. hydrogen mode ka na naman kichekicheku ah... wala naman kasing pinagkaiba yung normal ka at wala sa sarili eh. back to you.. helium... erase. Ah.. wahehe... nyahaha.. nyahaha. sige na nga.. Hindi ako bading noh. teka.. itapon na yang monologo na yan. andun kasi siya sa bubong ng bahay nila. Nagchuckle si bespren bago nakasagot sakin. I guess talagang namiss ko lang ‘tong bespren kong kulugo na ‘to. marunong naman kaya manghalik itong si bespren? I mean... ang weird nga eh.. At aba. at ayun. Oi oi.. Nagulat nga si bespren ejay eh. eh ganun talaga.. siguro nga nadistract talaga ako. nagmuni-muni muna ako habang inaantay si bespren ejay na pumanik dito. di ka makapili kung alin ang pinabright.... sa sobrang pagkadistract ko. wahaha. Erase.. Masakit?:D Gusto mo matry? >:D No thanks.. astatine. wahahaha.. ako po ay humihingi ng dispensa sa mga mambabasa dahil sa inaatake ng kabaliwan ang otor ng storyang ito sa mga sandaling ito... Ba’t wala ka pang gelpren? Bading ka ba? See? Halatang wala ako sa sarili? Actually hindi rin.. ...... nagpout naman ako ng lips... gamitin mo na yung pinto.....Poink! Aray naman! san nang galing yun? Anak ng tinapang pating naman. basta tatalunin mo.. patabi na lang jan.. kathryn. nasabi ko na lang din. Yes ma’am! Hydrogen.. ang nasabing top three ay ilalaban sa top three ng ibang section. di ba labless nga yan. madalang na namin nakakasama..... o diba.. Ngayon ka na lang ulit tumambay dito. eh ba’t bading ka este torpe pala? I wonder... Tama. ewan ko nga kung ba’t ko ginawa yun eh... Ngayon ka na lang ulit nawalan ng trabaho. Sige ba. Eh anu ba ‘tong iniisip ko? Erase nga. pero hey.. torpe siguro pwede pa pero hindi bading. lithuim. bagal talaga nun. wahahaha.. wahahaha.. siguro nadistract lang din kami pareho sa stars. togoinks. ay. hindi ako superhero na lumilipad eh. Matapos yan eh pareho kaming natahimik.. nawa’y magbunga ang kabaliwan niyang ito at mapasama siya sa top three na ihahayag sa Monday na isa ring dahilan kung bakit balisa siya sa mga sandaling ito. Medyo matagal tagal bago nakasagot si bespren ejay...... potassium.

. at nahihirapan akong magdecide. Kasi. hehe. I hope tama ang ginagawa ko. pero.. he’d be the last one to talk about these mushy stuff. at jan natapos ang pinakamahabang araw sa buhay ko. Tapos ngumiti pa siya sarcastically. Napasmile naman ako.. takot akong magpakita ng pagmamahal.. kilala ko yang si bespren. basta.. wahahahha... sinaunang box.. mukha kasing labahan yung mukha mo! Nyahahaha.... kasi yun pala yung design.. pero nagmamahal ako.. na sa unang tingin eh mukhang makaluma. kalokohan... oh. Nakakatawa nga eh. neber ko pa kasi siya narinig na magsalita ng mga ganyang bagay about labs.... napatingin ako sa binigay niyang box. .. Ni hindi man lang nga sumagi sa isip ko na may ganyang dalahin pala itong si bespren.. Natawa naman si bespren ejay. uuwi na ko. Pssh... ang drama ni bespren.... asaran mode kami ngayon dito sa classroom.. Oo.. pero nang sumagot naman itong si bespren... i’m deciding on something. Ok... Untiring person pala ah. pssh... pero may nakita ako kanina.... wahaha. anu ba ‘tong sinasabi ko... lagi ka namang tama eh.... Kinabukasan. tapos may inabot siya saking maliit na box. ang sincere kasi ng pagkasabi niya eh.. ayaw kong mangako ng walang kasiguraduhan. Aray! Hoy pagong! Alam kong mabagal kang maglakad pero sana inabot mo parin imbis na binato! Pasensiya naman... gabi na oh.. I mean. and with matching slowmo epek. pareho kaming natawa...... parang baliw talaga yang si bespren ejay eh. parang di ako sanay.. Siya nga pala. nyahahaha. Noli na naman. layas na. Panu.. na hinding hindi ako mapapagod sa pagtakbo para balikan ka sa oras na tumigil ang pag-ikot ng mundo mo.. natempt ako eh. Kaya lang ang corny. Tugsh. Kasi... Bespren? May lagnat ka ba? Wala naman. ang irony diba? Natigilan ako sa mga sinasabi ni bespren ejay.. nyahaha..... takot akong masaktan.. Alam mo kathryn.. Pambihira. Hehe...... cute parin.. TUGSH! Sapul ang mukha. haha. panu ko mabubuksan ‘to? Eh wala namang binigay na susi.. kabilugan lang kasi ng buwan.... Pray for you? Bakit? May something something? Di ko pa kasi pwedeng sabihin eh. oh well..... Hay. Eh ba’t ka natatakot? Ang kulit ko noh? Hehe.. pero ang kyut. aysus..... takot akong masaktan pero nasasaktan ako. naging seryoso naman. eh ikaw pa.. and so.. Hindi ako mangangako sayong di kita iiwan kahit kelan. wahahaha. wahahaha... pray for me na lang.... wahaha. Alam mo yun.... wahahaha.. Napansin kong nakapadlock pala. pero maipapangako ko sayo. as far as I know.Kitam niyo nga sa sobrang tagal bago siya nakasagot eh kung anu anong kalokohan na naisip ko. Hoy Shrek! Eto na yung jacket mo! At ibinato ko sakaniya yung jacket niyang nakacrumple na parang bola.. wahahaha... parang box ni maria clara.. Takot akong magmahal. Malamang may binabalak yan. wag mo na nga lang isipin yun.

... anong gagawin ko? Ay ewan ko sayo.. OP na yang katabi niyong koala oh! Sabay turo nitong si hesuKristoper kay mareng khay na nakasimangot sa tabi ko. may lablayp ka na nabokya pa. Basta... napurgaten na ata kami ng mga teachers which is mainam. Eh sira ka pala eh........ wahahaha..Wala pa kasing teacher. ba’t mo kasi inaway away. . diba? Diba? Kawawa naman si pareng kristoper napagtitripan ko nang walang kamalay-malay habang tumutulo pa ang kaniyang saliva sa floor ng precious school namin.. Eh kasi.... anu bang mga term ang ginagamit ko ngayon. sabi ko nga eh.... nyahahaha. please! Tulungan mo na ko.. tingin ko labs ko na siya eh.... medyo namimiss ko na nga rin ‘to eh.. magkukwento muna ako para lubos niyong maintindihan ang lab isturi ni mareng khay.. Si tukmol at si khay eh medyo matagal nang nagliligawan. Natawa ko dun ah. kathryn. anlabo mo eh.... tawa din ako. Actually. Osige. haba ng mukha natin ah. Eh linawin mo kasi. Ay.. hehe.. Sarap kasi pag-umpugin ng dalawang yan... wahahahaha.. Flashback Kathryn. ang gulo ko.. gusto niyo malaman? Sige dahil byutipul ako share ko sainyo. nyahaha...... Medyo. natatawa na nga lang ako eh. Oi.. Bakit? May problema? Naging ingrown si tukmol? Napatingin sakin si mareng khay at sinabing. wahahaha.. si tukmol. may balak ako. Naiintriga tuloy ako. nang-away dahil mahal na niya... Eh anu ba kasing nangyari? Di ko rin alam. Simula pang pers period wala na kaming klase.. basta masaya ako pero malungkot. hindi talaga yan tukmol at malayo yan sa pagiging tukmol. Sa sobrang tagal eh ako ang napapagod sa kanila... halata namang type nila ang isa’t isa ayaw pa magsunggaban.. wahuhu. nyahahaha. may secret ako. makikichismis nga muna ako dito kay mareng khay. kaya nga ako nagpapatawa kasi di nga siya tumatawa.. nakakatawa ka sana kaya lang di ako makatawa eh. hehe... Hoy! Kayong dalawa! Ang ingay niyo. Hmm. Aysus ginoo! MariaClaraCrisostomoIbarra! Que Barbara! Hesukristoperkaybantot! Ang sarap batukan naman nito...... hehe. nyahaha. third period na namin... ganito. Oops! Credits to ate precious. parehong masarap iuntog sa pader na inihian nung lalaki sa kanto. Kathryn naman eh.. Poink! Aray naman.... Baka naman gusto mong i-explain? Di kasi gumagana ang madam auring powers ko eh. wahahaha.. wahahaha. Aysus ginoo! Hesukristoperkaypangit! Hindi naman nakaka”wahuhu” yun eh. Ganito kasi yan. hay.... O tapos? Nagalit ako sakaniya kasi mahal ko na siya.. ba’t mo inaway? Gusto mo maging kamukha si padre damaso? Teka nga! Ba’t ba ko noli me tangere ng noli me tangere? Nyahaha. Anu ba yan... alam mo bagay talaga kayo ni khay.. Eh kasi kathryn.... basta for added info please refer to ANGEL BESIDE ME.... Tawa ka rin real life Khay... ayan tuloy.... puro hay ang litanya ni mareng khay ah. tinatalo mo ba yung world’s longest chin? Hay. Ewan ko nga kung ba’t yan naging tukmol eh. hehe.

Krrrinngg! Ok...... Sana laging ganito.. Naglalakad na ko.. wahahaha. para masaya.. epekto nga naman ng noli me tangere.. siyempre lamon mode.. Sa sobrang lamon mode ko eh napurgaten ko na yung plano ni pareng tukmol. big deal ba yun? Hindi naman diba? HINDI! Oi.... nagbabasa lang naman siya ng animal farm eh yayayain ko na.. punta kaming cafeteria.. Oh? Nangyari sayo? Naglalakad! Oh-kay. anlinaw ng pahayag ni pinsan. hanep ah..... sama ka? Mula sa binabasa niyang libro eh tinignan niya ko sabay sabi. Bespren. wahahaha. The story may be long but I am short! Ok... naeemojolly ka na naman. why the long face? Hay.. Eh lagi na nga lang namin yan hindi nakakasabay sa recess or kahit lunch eh.. feeling nila nanonood sila ng My Girl diba.... Sabi ko nga eh. May ginagawa ako. at siyempre kilig to the max naman ang people dito sa cafeteria.... wahahaha. Wait lang kasi lalapitan ko pa si bespren ejay. Nagbalik na lang sa aking alaala ang lahat nang masilayan ko ang pagmumukha ni pareng tukmol sa pintuan ng cafeteria. Ok fine.... siyempre hindi ko na isasalaysay kung anu yun balak niya.. haha.. Bespren! Tara na sa cafeteria! Sige wait lang. Wahahaha. dire-diretso. sabi ko nga naglalakad ka eh... [b][url=http://www. Edi may ginagawa kung may ginagawa. aysus.... Abangan niyo na lang.End of Flashback Hep hep hep.. And tutal. Nang marating na namin yung cafeteria....com/aydzzz/music/sd66wpRR/sabihin_mo_na_top_suzara/]CLICK ME![/url][/b] gusto kong magpaliwanag sa iyo ngunit di kinakausap di ko inasahang diringgin mo nakatingala sa ulap alam kong nasaktan na naman kita ngunit di ko naman sinasadya hinding-hindi na mauulit sinta sana'y maniwala ka unti-unting lumapit si pareng tukmol sa table namin nina mareng khay. recess na.. tapos balik ang mga mata sa binabasang libro. papunta na ko ng cafeteria... My dear khay. sabihin mo na kung anong gusto mo kahit ano'y gagawin para lamang sa yo . pers three period namin alang klase. nakakaistorbo nga ako eh.. kaya nga heto oh.. long story kim.imeem.

... ako ang nilalanggam dito... marunong na rin bumanat si mareng khay ah. At inilabas ang kaniyang bouquet of flowers.. Naku. Lalo lang nila pinapatunayan ang makalumang kasabihang sa haba haba ng prusisyon sa simbahan rin ang tuloy. at tinawag ko ulit si bespren.. .. No big deal. wahaha.. kaya laking gulat ko nang hindi niya ko pinansin at bigla na lang pumunta dun sa table nung lalaking nakasabay ko ng pagtawag sakaniy kanina. And then and then. nyahaha.. Wahaha. sarap talaga ibato ng mga ‘to. Tapos pare-pareho kaming nagulat nang biglang lumuhod si pareng tukmol sa harap ni mareng khay. Oha.. Ang weird. wahahaha. wahahaha. Bespren ejay! Napatingin sakin si ejay at ako naman eh napatingin dun sa lalaki sa isang table na nakasabay kong tumawag sa pangalan ni bespren ejay. answeet..... sa corner ng aking byutipul eyes eh namataan ko si bespren ejay.... Fine.. Khay... Only if you let me love you too. oh well. wahuhu... who won’t diba? sabihin mo na kung anong gusto mo kahit ano'y gagawin para lamang sa yo sabihin mo na papaano mo mapapatawad patawarin mo sana sinta di ko sinasadya sabihin mo na kung anong gusto mo kahit ano'y gagawin para lamang sa yo sabihin mo na papaano mo mapapatawad Hanggang sa nasa tapat na ng nakaupong si mareng khay itong si pareng tukmol. kaya tatawagin ko sana para ihayag sa kaniya ang magandang balita ni mareng khay... Yung mga tao tuloy dito sa cafeteria eh nagsipag “aww!”... batuhin ko ‘tong dalwang ‘to eh. can I love you forever? Aww. wahaha.. kilig to the bones na rin ang drama nitong si mareng khay.. napatingin din yung lalaki sakin. wahaha.. baka may important issue lang sila nung guy na yun at important na makausap niya.... Bespren! This time eh nakatingin na sakin si ejay. Lalo pa nung naghug sila....sabihin mo na papaano mo mapapatawad ilang araw ng hindi pinapansin ilang araw pang lilipas nakatanga sa harapan ng salamin naghihintay ng bawat bukas lahat naman tayo'y nagkakamali sinong di magsasama ngunit papaano babawi sa pagkakamali un ang mahalaga and I bet.... nginitian pa nga ako kaya nginitian ko rin. ba’t kaya ganun si bespren? Anong meron? Oh well.

Class... ba’t ayaw maalis sa isip ko? Ba’t hanggang ngayong last period na namin eh inaalala ko parin yun? Wahahaha. pero why not give it a shot di ba? After all.. No big deal nga ba? Eh kung ganun. At inantay na makarating sakin ang copy ng Mosaic. wahahaha. You know what.. alam niyo feeling nun? Para kang tinratong asong naglalambing na sa kasamaang palad eh takot ka pala sa aso kaya sinipa mo.... wahahahahaha.. Sabay push away sakin ng walang ni-ho ni-ha.. may paa kami eh. hehe......Yeah. Kathryn.. dire-diretso lang sa paglakad. wahahaha. walang pakialam ang teacher. isa lang ang solution jan dear… Oh.. baka mali lang din ‘tong feeling ko. Bespren. Nang makita kita ko naman eh andun lang pala sa may pintuan malapit sakin. ganun lang yun. Natigilan tuloy ako. Kaya nakakasakit talaga sa puso ng sabihin niyang. Di ko na nga namalayan nangyayari sa classroom eh... Anak ng tinapay! ~~~o0o~~~ Chapter 12 ~~~~o0o~~~~ Anu ‘to? Junior Student.. nagtataka nga ako ng onti kasi nakatingin sakin yung mga klasmeyt kong may hawak ng Mosaic. .. walking along the main road in this subdivision… Eh so? Anu naman kung naglalakad kami sa main road?! Eh malamang maglalakad kami sa main road. Kathryn Ysabel Villanueva was seen with the Senior student and star player of the varsity team. parang ganun.. Pero malakas kasi yung feeling ko na may something talaga eh. magdiet ka na. natitimang si Kathryn. hmm. Ginising na lang ng boses ng teacher kong nakikipaglaban sa boses ng classmates ko. Ang saya saya ko pa noh? Haha. di ba? Diba? Hinanap ko si bespren ejay sa buong classroom. Ships in three rivers? Anong klaseng kalokohan naman ‘to? Junior student. Ni hindi man lang nga ako tinignan.... hehe. taba mo na... tss. Agad agad ko namang nilapitan at hinug. yun nga eh.. At nang makarating sakin ang copy ng Mosaic? Nanlaki lang naman ang mga mata ko ng bumungad sa aking mukha ang article sa FRONTpage na: Junior student. eh anu naman? You lack open communication so kausapin mo.. settle down. ships in three rivers. We lack open communication? Di naman eh... fine no big deal..... ang saya saya pa ng pakitungo ko. Ipapamigay ko lang yung Mosaic... At dahil wala na ko sa sarili eh sumunod na lang din ako. Carlo Jeremy Fojas..... Ang unang school paper for this year. Hindi ako nakaimik.

.. Kaya nung matauhan ako. Hay. Opinion lang naman ng mga taong mahal ko ang importante sakin. Oo nga. magpakita nga sila ng ebidensiya na nagholding hands kami! Aba! Buti kung totoo.. ang gulo ng pagiisip... natats naman ako sa sinabi ni . And wushu.. Yung nagpapalit ng buong pagkatao niya..... Isipin nila ang lahat ng gusto nilang isipin sakin. Jiro Daniel Tecson. Anu? Masama bang makipagdate? Anu daw? Nagulat ang lahat ng sa classroom sa sinabi niya...... anu bang kasalanan ko.. matutuwa pa ko. Na pinaglalaruan lang yung ballpen niya. Yung tingin na parang gusto mong magpaliwanag pero ayaw ka namin pakinggan... cheer up bespren! Wag mo isipin masyado yun... tsaka di naman kami naniniwala jan eh. An eye witness said that they went on a date. Kasi parang wala na akong mukhang ihaharap. at tuloy napatingin ako sa kanila. eh hindi eh. hay.... Napatingin tuloy sakin ang mga kaklase kong nakatingin naman talaga sakin. the Vice President of the student council... well. Naman! Parang nag-iinit yung mukha ko. parang gusto ko ng gayahin si Honami eh. Inggit lang yang mga yan sayo. sus. Yung tingin na ganun.. Umupo na ko sa upuan ko. ate at a prestigious restaurant and watched a movie after.. Ang sakit eh... at nung mapansin niya yun eh parang nakaramdam ng pagkahiya.. masyadong naging tahimik. Eris James Castro? Is it true that she replaced him with Carlo? Anak ng tokneneng naman oh.... Anak ng lechugas! Anong holding hands?! Sige nga. Kaya lang nakakasakit pala sa puso yung ganun... CR lang ako.... Pero I don’t care. dream come true yun. Hey. siyempre iba na ang may long hair. Which is the reason kung bakit nabaling ang tingin ko sa isa sakanila...... mga wala magawa lang yang mga tagaMosaic.. Jiro walked Kathryn home after the said date while holding hands… Huwat?! Ba’t pati si Jiro?! Anak naman ng tinapay na may palamang bulate oh! Sauce ginoo! Yung date? Yung holding hands?! Biruan lang yun eh.. Kay Jiro na walang pakialam. kasi feeling ko huminto na naman ang mundo ko.. Ah eh. Later on. tsssssssssssss… So a question strike me.. Yung tingin na parang pasan mo ang lahat ng kasalanan sa mundo. PUT—tongue in a glass! With matching patayo epek pa yan ah... Rumored boyfriend?! Kelan pa? Pati anong replace replace? Wala akong alam na ganyan! Ang alam ko lang marereplace ng mukha ng hybrid na aso’t manok ang mukha ng sumulat nito! There was another incident that Kathryn was seen with her classmate. Napansin kong all eyes ng mga klasmeyt ko eh nakatingin naman na pala kay Jiro na katabi ko.They were also seen holding hands... Pers time ko ‘tong malagay sa Mosaic ganyan pa?! Naman! Laking kahihiyan eh. What happened to Kathryn and her rumored boyfriend. laughing and having the time of their lives. haha. Na napahinto nung mapansin na lahat kami eh nakatingin sakaniya... ang lalaking yun talaga. hay. Napatingin tuloy ako kay Jiro. Dagdag mo pang initchapwera ka ng tingin na yun din. Kasi naman antagal ko na palang nakatayo. haha..... Si Ejay. Yung tingin ng mga matang disappointed na nga may halo pang pain. Lahat naman ng anak matatawag ko na nito eh. Jusko... umalis ng classroom..

dun na rin nagsimula ang laughtrip namin sa klase. haha. Nga naman.. si Papa Carlo pa.. Kasi makakalabas na sana ako eh.. Yan tuloy nagiging paborit ko na yung marianas trench. president namin sa klase. Ayun... Pero jusko. Edi mamangka din kayo. Oo nga. nawala until. Eh anu naman.. at ayun. Wag mong pansinin ang mga yan.. Pssh... Like ewwness. Pero sinunod ko naman yung sabi niya.. side by side with my bespren duryan. haha..... Yung tipong masyadong mapanghusga. hehe. sana lang mamaya makalabas pa ko ng buhay. Thanks guys... Habang yung mga boys naman eh medyo walang pakialam. Yung kaninang walang pakialam samin nakisali.. haha...... di ko talaga alam kung anong mukha ang ihaharap ko.... Mga wala lang magawa yun.. paamoy ko sakanila medyas ko.. Oh Ghad. ang all time fans club ng mga taong nalink sakin. Basta sabi nila tawang tawa daw sila dun sa mga pagmumukha ng mga yun. Kaya ayun. cousin Kim at best kachikahan Khay. Mga feelingera talaga yung mga yun noh? Wahahaha... wahaha. Kaya ayun.. Diane talaga. haha.Christine.. Tipong gusto na nila akong kainin ng buhay.. Gusto niyo sa limang ilog pa eh. Pero kahit pano epektib naman.... ang lakas ng loob magthree time sa itsura niyang yan ah. Buti na lang at talagang pamilya kami sa klase kung baga.. Nang biglang. wahahaha. . on the way home namin eh tawa kami ng tawa. But then... O diba.... Jusko. Naku. Dagdag pa si Papa Jiro. Pinagtawanan naming yung mga feelingera dun sa school. Pero at the same time eh nakaramdam talaga ko ng overwhelming feeling.. da best yan eh. hay. At si Papa Ejay.. As in ayan na lang yung gate sa harapan. tawanan naman sila...... Natawa naman ako sa pinagsasabi ng mga ‘to... naapreciate ko naman yung pagtatanggol nila sakin diba. I have to face my fears ika nga nila...... Which means... tawa pa sila ng tawa kahit di ko na magets kung anu nakakatawa.. Look at her. Laking pasasalamat ko na nga rin at hindi tulad ng ibang tao yung mga kaklase ko.. At least kahit pano eh nadivert yung attention ko dahil sa mga kaklase ko...... wahaha.. wahahaha. Krrriiinnng! Ayan. hayaan niyo na nga sila. haha. Siyempre.. wahahaha. nagkaron sila ng re-enforcement. eh lumabas ako ng classroom. nagring na yung bell.. At least medyo nawala ang takot ko....... kung makapagsalita ‘tong mga ‘to kala mo kung sino pag tinabi naman sa pader magmumukhang tao yung pader. wahahaha.. haha.. nyahahaha. wahahaha.. And ghad! Nakatingin sakin lahat ng girls... putrid-smelling creatures! You poison my clean lungs with your dirty carbonate smell. haha.. Naku sobra... Sarap daw itapon ng marianas trench.. Haha.. Kahit nga yung teacher ko nakisali eh. sana makalabas pa nga ako dito ng buhay. at siyempre kay bespren. Nagulat lang ako.. haha... maglalabasan na ang iba’t ibang sections ng iba’t ibang level. Dismissal na. Meron na rin pala si Jiro ngayon.... ayos ah. Care nga naman nila kung machismis si Carlo or si Ejay lalo naman si Jiro. sabi ko nga. haha..... Pilit ko silang hindi pinansin kahit talagang kapansin pansin.. And take note. as if naman may karapatan sila sa mga “Fafas” nila. dagdag pa ang patango tangong ulo ng mga kaklase ko.... So shu away now.

Yun nga lang.. kaibigan ko parin naman si bespren ejay di ba? Well.. Hindi nga ako makalakad ng maayos eh... Basta. habang tumatagal gumagaling sa ingles ang cousin ko ah. may something talaga na iba sa kaniya these days.. Feeling ko ang tanga tanga ng ginagawa ko.. Like duh? What the hell is he going to do inside the elem building? Haha... He’s just like those putrid smelling creatures at school. Sinimulan kong hanapin si bespren ejay. Kasi alam kong pipigilan nila ko. yeah.. haha.. Is this a stupid thing? Hays. Yeah. Nakatayo lang dun.. Hayaan mo na yun bespren. busy lang talaga yun. like duh? Vice President siya ng student council. Si Ejay nakalimutan natin. May iba akong nabavibes eh... Nung bandang halfway na kami ng pauwi eh may bigla akong naalala.... at tumakbo na ko pabalik ng school. At inopen yung door. tsaka what’s the point. the only difference is that he’s hiding inside those manly looks.. andito na ko eh.. bigla bigla lang yung mga inaasal niya eh... I don’t care kung manganib na naman ako dun sa mga “putrid smelling creatures” na yun sa school.. First floor.. Wala na yung mga putrid smelling creatures. Siguro may 8 minutes na kong nakatayo dito sa harap ng pintuan papuntang roof top. ...... Wala siya.. ewan.. Huh? Medyo alam ko na medyo hindi yung sinasabi ni bespren eh. di ko maintindihan. I agree. I know andito siya.... pero sabi ko nga. di naman siya naging mabuting kaibigan.. And honestly. parang.. as in nakatayo lang siya. haha. Unti-unti ko siyang nilapitan. Third Floor. what’s the point of turning back? Unti-unti kong tinwist yung knob. Agad ko namang nakita si bespren ejay. Motionless....... Guys....... Dumadaan sakaniya yung Mosaic. From the start na bumalik ako dito sa school. may mga creatures parin pero hindi na mga putrid smelling.. Para bang. you know naman pag gumana ang radar ko.. eh obvious namang wala siya dito. I agree. babalikan ko na lang siya.. or siya. Second Floor. wahaha.. haha. Teka pala! Tingin silang lahat sakin na biglang napahinto ng lakad. Andito na ko. Hay.. Lifeless. Ayaw lang sumunod ng katawan ko na pumunta dun... Well. basta. Feeling ko masasaktan ako...... Well. pagdating ko naman ng school eh wala na masyadong tao.... May iba talaga kay bespren. marunong naman umuwi yun eh. nanginginig ang buong katawan ko. Don’t care.. Inikot ko ang elem building. I’m so proud. Feeling ko matutumba ako any moment. ewan ko ba. hehe. Nangangatog pa yung kamay ko eh.. hehe... and so. alam ko. nagprocede na ko sa high school building.. above all the places dito sa school ewan ko ba kung ba’t dito pa ko unang naghanap.... ni wala man lang siyang ginawa about dun.. Basta. oo nga naman... kaya nagautomatic na kong bumalik... pero alam ng utak ko kung asan siya eh...... gusto ko siya puntuhan pero at the same time natatakot ako.

. Then I heard the voice again. everythings wrong. binalikan kita. feeling ko matutumba na ko. Frozen. hindi na ko nagugulat sa mga nangyayari.. hehe. It’s so impossible.. baka wala kang kasabay umuwi... Uhm.. may sumisipa sakin... Though I can still here people talking. Anong ginawa niyo.... What hurts eh yung— After hearing those voices.. I just don’t understand what they were talking about. Hahawakan ko sana yung kamay ni ejay para hilain na siya palabas. black na lang ang nakikita ko. [url=http://videokeman. pero hindi ko pinansin.. I’m sure.... Right there and then...... At nakaharap na pala siya sakin. hindi ko maintindihan... What are you doing here? Nashock ako. B-bakit? Nanginginig na talaga ako... not anymore. they would dump her. Not realizing. Until… I heard this one voice. But I’m sure. So.... and I never considered you as friend. And it feels… So wrong. not ever. or may humihila ng buhok ko.. may luha na palang tumutulo. Kasi. Not here... Nanlambot lang ako.. Not now. Hindi na ko nakapagreact. accident. They were all laughing... at parang may tusok tusok na nabibuild up sa mukha ko. then he walked pass through me. Kathryn? Ayokong sumabay sayo. sabi ko na eh. Pero laking gulat ko nung iniwas niya.Di ko namalayan I’m standing 3 inches from Ejay... Anong ginagawa niyo?! Hindi basta nagtatanong yung boses... hanggang… Hay naku. I don’t want to be friends with you anymore. Like duh? Sinu ba namang magseseryoso sa babaeng yan? Yeah... Kasi kung tutuusin wala naman yang mga sinasabi nila eh.. The I heard the people around me na unti-unting lumayo sakin. Don’t you get it... kasi. since nung.. I just stood there. hindi na nagblur yung vision ko.. I’ve never seen him look like this before.. nanlalamig na rin ako. Unti-unting nagblur yung paningin ko... sa kapatid ko?! Kapatid? Is this some kind of a joke? Iisa lang ang kapatid ko.. it’s my duty as your friend na samahan ka. tara na? Sheesh. galit siya.. Pero hindi pwede...... laking katangahan nitong ginagawa ko... wala na kong lakas.. I guessed. I decided na hindi na ko magstay sa lugar na ‘to.. obviously....com/daughtry/home-acoustic-daughtry/][b]CLICK ME![/b][/url] I’m simply just giving up... uhm...... nakaramdam na ko ng pain.. Maya-maya.. hay naku. I can hear my heart beat so fast na nakakatakot na. Laughing at me. . feeling ko talaga. I don’t care anymore. What is this? Katangahan nga... hahahaha! I heard those voices.. Bakit kasi walang nagsasabing katangahan ‘to. hehe.. about him. And I haven’t heard anything from him. Si kuya lemuel. ang serious ng look niya......

Ang tanga tanga ko..What’s the point? Lalo lang madadagdagan yung pain na nararamdam ko... Kathryn! Hindi ko pinansin. parang wala naman kasing sense kung papasok ako.. this feels good. Crying... haha. Akala ko ba andito ka sa tabi ko once tumigil ang pag-ikot ng mundo ko? Akala ko ba pangako mo yun? Tumitigil na mundo ko ngayon.. Pero alam niyo. At nagsimulang tumakbo. Para yakapin. Umiiyak ako dahil umiiyak siya... Ako naman.. Sabi niya sabay hawak sa dalawang balikat ko.. I gathered all my strength para tumayo.... I feel so stupid. ang tanga tanga ko talaga... Kathryn? May pasok ka ngayon diba? Breakfast ka na.. Hindi ko pinansin yung tao sa paligid ko.. Wala namang magandang magaganap sa school. Parang ang safe ko. umiiyak ka ba? Napahawak ako sa mga mata ko sa sinabi ni James.. Ayokong pumasok.. Parang nawala lahat ng pain. Ni hindi ko sila tinignan.. Luto ni kUya.. Hehe... Dahil oo.. Takbo lang ako ng takbo. hindi ako napagod.. Hinarap niya ako sakaniya... Umiiyak ako dahil yakap siya ni Jiro. warming me... Tuloy parin ako sa pagtakbo. Kathryn.. hanggang sa napagod na ko. may school today. ‘cause I know she’ll be okay. . I burst out crying. naniwala naman ako..... umiiyak ako. Ejay’s POV Pare.. umiyak lang... Hindi. Pero natutuwa rin ako.. Umiiyak ako dahil ako ang dahilan ng pag-iyak niya. yung puso ko ang napagod. Nakakainis.. habang yakap ni Jiro. Parang safe ako under his arms... and I feel… Loved. ~~~o0o~~~ Chapter 13 ~~~~o0o~~~~ gash... At malamang… Magbabalik lang yung pain.

It’s so not you. I didn’t care... usually by this time. basahin niyo na lang ang chapter 12 dahil ayaw ko nang maalala pa ang mga nangyaring yun. Unconsciously.. well. Kinwento sakin ni Kuya ang lahat.. hayz... tinignan lang nila ako at walang umimik..... Kuya? How? Punta? Jiro? Rooftop? Noong medyo natauhan na ko at nakauwi na kami sa bahay. umayos ayos ka nga... Nang malaman ni Kuya na bumalik ako sa school. ginigising nga pala ako ni Kuya. how pathetic. si kuya ang maghahatid samin ngayon sa school. Fortunately [according to him]. totoo naman pala talaga na naaksidente siya... I can’t help but think tuloy na gusto lang nila ako paiyakin. napatingin ako sa upuan ni ejay. halata naman diba.... naupo lang ako sa upuan ko... Kumain lang kami... But I know they’ll understand me.. All I did was to nod at them....... gusto na daw kasi niya ako makita agad.. Imaginine niyo na lang na napasmile ako. Oh wow. hay. andito na siya. naabutan nila si kuya waiting for me.. Oh yeah. Tumigil ka na nga.. si kuya hinatid pa talaga ako hanggang classroom. Nagiguilty na nga ako sa mga inaact ko ngayon. Hey.. I didn’t mind.. So it’s either he’s late… or absent.... Tumayo na ko sa kama ko and went downstairs.... kichekicheku. and there... I did my routines and soon I was ready for school.... Wala pa siya. still... I didn’t talk to anyone even to Khay. I’m getting worried.. eh napagtanungan daw niya si Jiro na hinahanap rin ako ng mga sandaling yun.. Kathryn? Are you still asleep? Gising na. Maybe your minds are asking. hehe. I didn’t mind what’s going on around me. Kahit si kuya nanahimik na.. he followed me. this is not me. Btw.. at parang kinakabahan daw siya. Yung iba binibigyan ako ng “look of disgust” while yung iba naman nginingitian ako and some even greeted me good morning... But the hell I care. Nakasimangot habang nakatitig sa ceiling... naalala niyo diba. Pero hindi ganun kagrabe na 50/50 siya.. When we got to school. which makes me wonder now... Inantay ko na lang sina Kuya at Kim....And isa pa yan. at hindi ko magawang maging masaya. I almost forgot.. At may pasok pa nga pala. And I feel sorry cause I can’t even smile..... I’ll go get ready for school. Well... paano naman ako natagpuan ni Kuya sa rooftop at kasama pa si jiro? Well.. Kim at Khay nung pauwi na kami para balikan si— Dumiretso pala sila sa bahay ko nun.. ... Sa classroom naman. Charing lang daw nila mama yun.. wala ako sa mood eh. Yeah. And I am sooo happy. Kathryn. Dumating si Kuya. iniwan ko sila Diane. And so. double hay. Everybody was talking pagdaan ko. I was surprised. ba’t kaya ako hinahanap nun? And then ayun na.. Ang totoo daw kasi is gusto nila ako isurprise sa pagvisit sakin ni Kuya. sabi ko after kong kumain. natats ako kay kichekicheku.. walang nagsalita kahit sino sakanila the moment I went in the kitchen. Hinanap niya ko sa buong school pero hindi niya daw ako mahanap.

I don’t want to be friends with you anymore... the school’s mission vision and goals eh pinaupo nila kami. A few weeks ago.. time to announce the announcement… You might all be surprised why we held a flag ceremony today though it’s a Wednesday... His voice kept on repeating in my mind.. There’s something important they would announce today.. Then. Bakit ba ko ganito ka affected? What is it to me? Kung kayo ba ang nasa kalagayan ko. wala pa rin siya… And so bago kami nagproceed sa gym.. Would you also act this way? Why? Hay… Pero agad agad ko ring binura sa isip ko ang mga tanong na iyon. Yeah.Tinuon ko na lang ulit ang pansin ko sa iba.. Upon hearing that name. well. and I never considered you as friend. not ever. Bakit? The words came out even without me forcing them. We evaluated every high school student that would qualify the criteria who will be sent to Canada. don’t know why.. we wouldn’t let that opportunity pass by and so we grabbed the opportunity... ***** International School has offered our school for a student exchange program. ayaw ko sa lahat.. Maya-maya pa. dumating na si Sir Ban. hay. and I never considered you as friend... ayaw kong may maalala. Of course... It wondered into nothingness. Tinignan ko tuloy. Ayaw kong mag-isip.... Until maramdaman kong nakatingin sakin yung tao sa right ko. meron kaming napakaimportant announcement to make.. He just shook his head and say.. ugh. they were singing Lupang Hinirang when we arrived to the gym.. and so. well.. I don’t want to be friends with you anymore. napaisip ako. nakichika pa yung teacher ko. . So we ended up coming to the ceremony late... Ako na wala paring imik eh nakisama na lang.. Inignore ko na lang ulit siya. But actually.. While waiting na magsettle down ang classmates ko… pati na rin ang teacher ko. parang may piercing thing inside my chest. Pinapila kami sa labas kasi nagpatawag daw ng special assembly yung admin.. I just thought— and shook his head once more.. Though wala sa wisyo. Then later on nagwonder na ang utak ko. we are proud to tell you all that the lucky student is… Eris James Castro... Wala. Panatang Makabayan.. I unintentionally looked at Ejay’s seat.. After the Lupang Hinirang... not ever.....

.... Stupid. Mukhang magsasalita pa siya.. Gash. sa loob ng isang cubicle.. not ever.. pero alam kong hindi pa sila umaalis. I really feel like a complete moron... buksan mo ‘to.. Eh kung tutuusin I can just live normal even without Ejay. Pero yung mga mata ko. Kaya I prepared myself. Kung bakit sobra akong nalulungkot.. …goodbye. di ko namalayang dito pala ako dinala ng mga paa ko. Sa katatakbo ko habang nanlalabo yung paningin ko. and I would like to take this opportunity para magsalita once again sa harap niyo. Kung bakit sobrang affected ako sa mga sinabi ni Ejay.. He went to the center stage. Hindi ko matanggal though gusto ko... and cried… Kathryn! Tinawag ako ni Diane pero wala akong lakas para lumingon pa.... Then iniwasan ako ni Ejay at sinabi pang— yun.... worried na kaming lahat sayo. Diane. bespren? Knock! Knock! Kathryn.. nalagay ako sa front page ng school paper namin saying some gossip about me. Whether it be good or bad news.. At eto pa. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit ganito ako. Kung bakit sobra akong mahina... Dati rati. Nakangiti pero malungkot yung mga mata. Then may narinig akong footsteps papalapit ditto sa cubicle where I am.. I’m standing here in front of you to say… Ewan ko ba kung ano nang nangyayari. it’s not my loss. Hindi ko talaga alam. Pero ang lumalabas. Kung bakit ganito yung nararamdaman ko.... Nung pinanganak naman ako.... Kathryn? Andito ka ba. amp.. wala siya diba... Then that’s it. hindi lang si Diane ang nasa labas.. please lang.. kusang nalock sa mga mata ni Ejay. di ko na maintindihan.I don’t want to be friends with you anymore. leave me alone. After kong sabihin yun eh nanahimik silang lahat.. I ran. I feel so stupid. alam kong andito ka. I felt eyes on me. Ouch. it’s his. tumatayo ako dito para magbigay ng announcements about the school... I bet. please.... Kung bakit sobra akong nasasaktan. Una. si Christine at yung iba pa naming classmate na girls. ganito pala ang feeling ng nagtatapang tapangan. . nakatingin din siya sakin. special events or kung anu man.. but now. and I never considered you as friend.. Pero nabuhay ako.... at isa pa. Which produces more wounds inside my heart. Narinig ko nga. alam kong hindi lang siya ang nakatingin sakin.. Hindi ko rin alam kung bakit... si Kim. Then I felt my eyes burning. andun rin si Khay. Alam kong hearing his voice would hurt.. Mamaya pong hapon ang flight ko. specially. Saan? Walang iba kundi sa mahiwagang girl’s comfort room... Tapos ngayon aalis siya? Anu ba naman ‘to? Is everything connected? Hays... After all.. first. ang wasted wasted ko pa. ako ang nawalan ng sobra sobra.

Jiro.. Hindi ko na naisip si Kuya.. Lalo akong naguilty..... or kahit si Jiro since buhat buhat nga niya ako. at dahil nga sa munti lang ang cubicle na ito eh ang lapit niya sakin. san mo ba ko dadalhin? Kelan mo ba ko ibababa? Kahit di ko siya nakikita. Dadalhin kita sa puso ko. Hindi ganito si Kathryn. pero sinasaktan din. Yung buhat ng mga construction workers sa sako ng cemento. Pssh! Tara nga! Sabi ni Jiro tapos bigla akong binuhat.. Leave me alone! Hindi niya pinansin yung sinabi ko at nagsalita pa ulit. narinig ko agad nang may kumaluskos sa likod ko which is a window. Pag di mo ‘to binuksan. buksan mo nga ‘to. si Khay. Si Diane.. ooh. I’m also selfish. Tanga talaga ko.. ha?! Ba’t ka ganyan? Tignan mo nga yang inaasal mo.. ang guidance councilor namin. Ms.... Napatingin ako kay Diane na nasa may binatana. as if may magagawa ako... But I didn’t mind. naramdaman kong biglang nagsipag-alisang yung mga tao sa labas.. Pero nanahimik na lang ako. ngayon ko lang kasi siya nakitang ganyan.. nakayuko siya. Ang selfish selfish ko kasi sariling feelings ko lang iniisip ko... Coy. Sabi ko sa sarili ko. Sabi niya habang successfully na nakapasok dito sa munting cubicle ko. medyo ayos pa sana eh. Para din kasing nawalan ako ng lakas matapos kong marealize lahat ng pinaggagagawa ko these days... si Kim. I really don’t want to explain to them kaya ayoko silang harapin.. papasok ako jan.... there’s something wrong with my [u]friend[/u].. There’s something wrong with my FRIEND. pero wait! Birthday ngayon ni Diane?! August 30 today?! Gosh. ah. nakita kong andun rin pala lahat ng mga tao na nasa labas lang kanina.. If it’s just being stupid. mga kaklase ko. Sarili ko lang iniisip ko.... I’m not only stupid... ako ang papasok. ugh! anu ba Jiro! Ibaba mo nga ako! Oo... Coy. Pagtingin ko sa bintana. at malungkot. I’m scared. Oo nga.... Natahimik ako sa sinabi ni Jiro. alam kong nagsmile siya. dinala pala niya ko sa guidance office. Hindi yung buhat na pang kasal ah. napansin ko na lang na naglalakad na pala kami palabas ng school. and then after a moment of silence. Good. Pag si Kathryn ka na ulit. He sighed. Ni naisip mo man lang ba na birthday ngayon ng best friend mong si Diane? He said calmly... Hindi ako si Kathryn.. pssh..” but I guessed that someone still insisted. Pero being selfish? That’s so much. Anu bang nangyayari sayo. I looked down. Later on. hindi ko magawa.Narinig ko pang sabi ni Diane. Hindi ko na namalayan.. ibababa kita mamaya... Kathryn. plus. para kang tanga. Tama ba yan?! Iwasan ko man ang mga tingin ni Jiro... “wag daw muna.. As in galit. Sina mommy’t daddy. Ang sama ko rin palang kaibigan.. si Ate Mau. Pwede po bang mag-absent na lang kami ngayon? Hindi ko Makita yung mukha ni Ms. nagriring sa utak ko yung sinabi ni Jiro.com/hinder/lips-of-an-angel-hinder][b]Click Me![/b][/url] .. Napatingin ako at nakita ko si. [url=http://videokeman.... Hindi ko na naisip yung mga ibang taong mahalaga sakin na anjan pa naman.. Hindi ko nagets kung anu man yung gusto nyang sabihin sa sagot niya. Haysh.. Dahil nga sa tahimik ang paligid. I didn’t respond.. si Jiro.. at kahit si Jiro.. Andami ko na palang taong hindi lang pinag-aalala. Jiro! Anu ka ba! Cubicle ‘to ng GIRLS Comfort Room! Sabi naman sayo pag di ka lumabas..

at nung ako naman ang tumingin? R. and he hugged me back. tinuro niya yung puntod sa harap namin na kanina pa niya tinitignan.. Sementeryo? Bakit takot ka? Don’t worry.. Uhm. Siya lagi kong kasama. Hindi ko alam kung gano katagal kaming ganun.. ayokong manggulo. ang laki ng kasalanan ko eh. dito sa mismong lugar na ‘to ko binubuhos lahat ng nararamdaman ko... Para nga kaming magkapatid instead ng magtatay eh.. Nakangiti siya. Napakagandang timing..... Hindi naman sa ganon. Nagtataka lang ako kung anong konek ng puso mo sa sementeryo... Yun ba? Well… then. Jiro? Pwede favor? ~~~~~~~o0o~~~~~~~ Bumalik kami ni Jiro sa school... Kailangan kong bumawi sakaniya.... Alam mo Kathryn.. tapos may inabot siya saking susi. 1963 Died March 17.. Hanggang sa I felt relieved.. Bakit kami andito? Wait.. Ibig bang sabihin ako na ulit si Kathryn? Hindi niya sinagot ang tanong ko.I...Andito na tayo. Siya nga pala. ayun niyakap ko siya at umiyak. nagsmile lang siya. after niyang sabihin yun eh napangiti ako for the first time after nung— yun. Siya lang ang nakakashare ko ng mga accomplishments ko.. Nagulat ako ng bigla akong binaba ni Jiro.... dun siya bumitaw.... Kaya sabi ko sayo kanina dadalhin kita sa puso ko. at nagtaka naman ako... Naka-usap ko “siya”. Sakto lang kasi uwian na. Dad niya? Eh diba nasa abroad daw ang parents niya? It’s getting a little bit confusing.. Tatay ko. Napasmile rin tuloy ako. Kaya kahit nung mamatay siya at dun na ko nakatira kela mommy. pero kahit ganon.... Siya lang ang nasasabihan ko ng problema. bestfriend ko. andito naman ako. Ah............ Kinalimutan ko yung araw kung kelan ako nagkaron ng bestfriend. I looked around the place. Ang sabi lang “niya” ibigay ko daw sayo at alam mo na kung para san yan.. as in.. Tapos biglang pumasok sa isip ko si Diane.. Pero malungkot siya. pinupuntahan ko parin siya dito para kausapin. nung buhay pa si Tatay. andito kasi lahat ng nilalaman ng puso ko. nasagot parin niya yung tanong ko kahit di ko tinanong. Kinalimutan ko ang isa sa pinakamahalagang araw. Anu naman gagawin ko dito? Nagkibit balikat siya at sinabing.. Susi? Above all things. Gusto ko sanang magtanong sa kaniya. Pwede bang makishare ng space sa puso mo? Napatingin siya sakin. tapos nagsmile. Pinabibigay “niya”. at ginulo pa yung buhok ko nang may kasamang smile... susi? Anu naman gagawin ko sa isang susi? Hay ewan... 2005 Tecson? Surname niya yun diba? Tecson? Kamag-anak mo? More than that.. Kaya lang mas pinili kong manahimik kasi feeling ko moment niya ‘to. Akala ko ba dadalhin mo ko sa puso mo? Eh ba’t tayo nasa.. basta alam ko matagal.P Victor Tecson Born June 7. tinago ko na lang yung key na yun. ... instead. I felt my cheeks burning... Siya lang lahat.

Nagdiretso ako sa room ko para kunin yung box..... Siya nga pala.... ayun... Si Kathryn. I feel like running out of time. kasi yun pala yung design.. Tama! Ba’t di ko naisip yun? Alam ko nga kung san gagamitin yung susi..... wahahaha. Oo. Kinuha ko rin sa bag ko yung susi at binuksan ko na yung box..Diane! Si Kathryn! Narinig kong sabi ni Jiro kay Diane mula dito sa likod ng puno kung saan ako nagtatago.. Bakit... Pero sabi ko nga. sinaunang box. gabi na oh. layas na.. pero ang kyut. Kathryn? Yung box! Sandali lang! Sabi ko kay Diane tapos napatakbo ako papunta sa bahay namin. Parang unti-unti ko nang naiintindihan ang mga nangyayari. haha.. haha. Flashback Bespren? May lagnat ka ba? Wala naman.. minsan lang magdrama yan eh. pareho kaming natawa. Feeling ko masasagot na yung mga tanong ko kanina.. oh. akala ko ok na... signal ko na yun. . hehe. kabilugan lang kasi ng buwan.. nakakatawa... feeling ko napakaimportante ng laman ng box na yun na hindi pwedeng maudlot kahit isang minuto lang ng pagbukas ko nun.. tapos may inabot siya saking maliit na box.. hingal na hingal akong nakauwi sa bahay.... Happy birthday to you! Happy birthday to you! Nginitian ako ni Diane habang kumakanta ng happy birthday song niya at hawak hawak yung cake na binake naming ni Jiro sa right hand habang yung gift ko naman sakaniya sa left hand.. hehe... Blow your candle na. Kaya kailangan kong malaman kung anong laman ng box. nakita ko ang isang papel na nakatupi kasama yung friendship ring namin ni ejay na ginagawa naming pendant ng necklace. Nagulat pa si Ate Mau sakin.. Noli na naman..... At ayun.. Bespren? May lagnat ka ba? Wahaha. na sa unang tingin eh mukhang makaluma. parang baliw talaga yang si bespren ejay eh. at andun lahat ng sagot sa box na yun. wahaha.... binlow na niya yung candle tapos tumawa na naman ng patawa niyang tawa. Sorry ah.... wahahaha.. I read the letter.... pati yung mga mukha ni Kim at Khay. at nung matapos ko na yung song? Wag mo na ko pinag-aalala ng ganun ah? Natawa tuloy ako... uuwi na ko. haha... End of Flashback At naalala ko rin yung KEY na inabot sakin ni Jiro kanina... Sa loob. kaya lumabas na ko mula sa pinatataguan ko... And so.. wahahaha. Hay. haha...... may bigla lang umepal. Opo... Pero hindi na ko huminto para hintayin pa siya. Kathryn! Sinundan pala ako ni Jiro. haha. nagkamot siya ng ulo. kala ko kuripot ka? Wahahahaha. ansakit sa tiyan magpigil nang tawa ah.. parang box ni maria clara. Jiro?! Anong nangyari sa best friend ko? Nakita ko yung facial expression ni Diane.. Then. hehe. pers time mong magregalo ah.

. because that would probably a false statement.. I just don’t feel like going home yet. I didn’t know that. Kathryn. Reggie.. Naglalakad ako ngayon dito sa hallway ng school.... science research teacher namin.... Uhm. *breathes * We were secretly inlove with each other. tears fell... Kasi all those times na best friend ang turingan namin sa isa’t isa.. Ejay I was frozen matapos kong basahin yung letter. nung nawala siya. I will miss you...... napalingon ako dun sa tumawag sakin. . Past dismissal na kasi. But still I can’t say na OK NA ANG LAHAT.. Pero lahat ng sagot na luminaw sa mga tanong ko eh nabalewala nang dahil sa isang pinakamalaking sagot na nalaman ko. Then. hija.Kathryn... nawala na rin lahat ng usap-usap tungkol sakin at yung nasa front page ng school paper at lahat ng katangahang nagawa ko over the last week.. the pregnant teacher... Kaya pala ganito ang nararamdaman ko sa mga nangyayari. I love you. It was just a short letter pero it answered everything. Kathryn. Kaya eto tambay muna. So far. Tutuparin ko parin yung promise ko sayong babalikan kita once tumigil sa pag-ikot ang mundo mo.... pero nag-insist pa rin akong magstay dito. Si Ms.. ~~~o0o~~~ Chapter 14 ~~~~o0o~~~~ Maraming araw na ang nakalipas. I’m sorry for everything.. Sabi ni Jiro sabay paghawak sa shoulders ko. Kung baka.. Wala nang mga studyante. Kat *breathes * Kathryn.. and. naging ok na rin naman after everything that happened..

Dinaanan ko rin ang cafeteria on my way. you get my point. Dito nakalagay lahat ng files ng bawat group sa third year at fourth year para sa ginagawa nilang research. “Your subtleties They strangle me I can't explain myself at all..” Ang ganda ng boses. I didn’t turned back... Tipong parang enjoy na enjoy siya sa pagkanta.. Walang katao-tao. sabi niya sabay turo sa tiyan niya.. Well. di ba? I walked straight hanggang makarating ako sa stairs...... parang unti-unti akong nakakarining ng boses. the more na nagiging clear yung boses.. yung ganun... kaya lang nahihirapan ako... Anyway.. napasmile naman ako. Unlike nung ibang stairs. Folders yun. Ms... Tumutugtog rin ng gitara. Itong stairs na ‘to is different from all other stairs in this school.. what do you expect sa school at 4:30pm samantalang 3:40pm ang uwian. While ito.. Madaming madaming folders. nakalagay siya sa pinakasulok na part ng school.. A weight is lifted . Para kasing may sinasabi yung instincts ko.. Hanggang sa makarating ako sa harap ng pinto papuntang roof top. It’s so manly. Stairs na from first floor to second floor. Dumaan ako sa Physics lab then turned left... I continued walking... Someone –a guy.. At malamang... Basta. Though merong nagpupunta dito para tumambay. ”The walls start breathing My mind's unweaving Maybe it's best you leave me alone. yet so sweet. Which dumadagdag sa pagtayo ng balahibo ko... As in itong place na ‘to kung san nakalagay ang stairs na ‘to eh hindi talaga dinadaanan normally ng tao. and it’s actually starting to creep me out.. And as I went up. Nangyayari tuloy. Meron din kaming ganito nila Diane at Jiro... para lang talaga sa roof top ‘to. I started climbing the stairs. And all the wants And all the needs All I don't want to need at all. Ang sarap pakinggang. ang tahimik.. Pero somehow. At hindi lang basta kumakanta. even yung nakikinig nag-eenjoy. pero mostly yung mga ayaw sa ingay. tapos kinuha ko na yung dala-dala niyang mga gamit. umakyat ako sa stairs papuntang roof top.Yes po. There I realized na hindi lang basta boses yung naririnig ko. in specific— is singing...... sobrang tahimik. Ito yung mga folders ng lahat ng third year at fourth year students sa subject niya. The more na mas palapit ako sa roof top. I mean....? Pwede ba kitang mautusan? Kailangan ko kasing ibalik ‘tong mga gamit dun sa cabinet sa rooftop... pang general kung baga.

tumulong din siya sa pagpupulot. at yung something else na yun yung nag-uurge sayo to listen more to his song. ayaw ko pa umuwi eh. nage-english pa ko. Pero hindi sadness ang mararamdaman mo... Ayus ka lang? Sira kasi talaga yang pintuan eh. parang nalimutan ang lahat ng problema ng mundo..” Kablash! Uh-oh! Ouch! Men! Marupok na pala ‘tong pintuan. Nasugatan ka ba? Sabi ni singer boy.. oo nga... the basketball dude? Ang aking all time crush.... nung summer stalker ka niya diba? Hehe.. Ok. hehe.. hehe. May bukol ka.. tapos pinitik ba naman... to listen to him more clearly.. Pero hindi ko makita yung mukha niya. haha. Ah hindi. malamang di ko napulot lahat agad. oops.. Reggie na ilagay ko yung mga folders… tumingin siya sa floor pagkasabing pagkasabi ko ng “folders”. Baka sabihin niya iniistalk ko siya or whatever.... amp. I mean.. Hinawakan niya yung noo ko. Just don’t bring back the past dude.. siyempre kilig naman si ako.. cute.... ang nagpapatibog ng aking puso. malapit na mag5. I guess yan na lahat yun.. nagulat ako eh. Si Carlo. something else.... It ends tonight It ends to—. So.. ”When darkness turns to light...... nakakahiya. ansakit.. Iba. inutos lang kasi ni Ms.... kaya napatingin din ako. nagsmile pa.. nice name... pambihira.. haha. Ay! Yung mga folders! Nagkalat sa floor! Hinila ko naman agad yung kamay ko para pulutin yung folders. Oh..... And I felt my heart melting.. At nung matapos na kaming magpulot… Yan.. That something else ang nag-uurge sakin to listen more to him. hehe. Binigay niya sakin yung folders na nakuha niya.. hehe. Ayus lang naman ata ako.... Pero by the way he sings it. are you going home already? Malapit na mag 5:00. tapos tinignan niya ko still with that dazzling smile.. Dun ko lang narealize na nakahawak pala yung left hand niya sa left hand ko...... may bukol na nga. At dahil sa marami yun... singer boy. tama na bago pa maging maalalaala mo kaya ang The Diarist.. Carlo?! Ikaw yung kumakanta?! I blurted out unconsciously.. Medyo masakit lang yung noo kong naumpog sa. Hey. Sorry. Kitam. Ouch! Nagsmile ulit siya. Nagblush naman ako agad habang punupulot yung folders.. achievement yun mga dudes! Hehe. nasa likod ko kasi siya. I didn’t know someone was listening..... napatingin naman ako sa watch ko nun.. hehe.. .” Sad yung song... It’s sad. inalalayan niya kong tumayo... Then I turned aroung to look at him and. He smiled.. kaya lang. sabi ko nga eh. cute pa. ouch na nga.. Bakit Kathryn.On this evening I give the final blow. the sweetest... At siyempre.. hehe.

... Twilight. jokingly. nagsmile na lang tuloy ako...com/user-playlist. [url=http://www. naman.... and at the same time flattered. it’s perfectly ok.... hehe.. This is really not my thing.... Eh.. Ha?! Gulat na sabi niya. haha.php?id=12585596][b]Click me.‘cause I was wondering if you’ll mind staying here with me for a while. busy kasi masyado sa pagtatago ng gitara niya.. Nakasample ka na kanina eh. Well.. habang tumitingin sa papalubog na araw... at andun rin yung guitar na most probably eh pinapatugtog niya kanina-nina.... Actually… Pero kung uuwi ka na. Well.. And I didn’t even know na meron pala siyang ganitong different side. nabibingi na ba ko? Or what? Si Carlo my labs?? Si Carlo the labs op may layp?? Gusto akong makasama?? Dito sa rooftop?? Tumbling na lang ako.. Nagblush siya ng onti.. kanta na... dali.. I said.. baby![/b][/url] Naamaze ako. joke lang pipol. Hindi ko alam na kumakanta ka pala. It feels so good to smile. I guess so.. Then he started strumming the guitar. And all the wants And all the needs All I don’t want to need at all. at tumabi naman ako sakaniya... But also the saddest.myflashfetish. Twilight signifies the end of something but also the start of something bigger... Nagsmile ulit siya. . ewan ko ba kung bakit. kahit tuloy mo na lang yung kinakanta mo kanina.. Hindi masyado malaki yung blanket so medyo siksikan kaming dalawa. parang sinasabi dun na. At mas lalong hindi ko alam na tumutugtog ka pala niyan... Ah... Umupo siya dun. haha. May nakalatag na blanket dun.. medyo nakakahiya. ayaw ko pa sana umuwi eh.. “It’s twilight. Uhm. haha. But I do enjoy this.. there we just sat.. I like both his side. Napansin kong tinatabi ni Carlo yung gitara niya dun sa sulok.. in a way.. ang cute... so. Hindi! I mean.... chance ko nang mananching noh.. uhm... The easiest. Sample naman jan..... so uhm. Sabi niya as he walked me towards this spot dito sa rooftop... And so. Sige na. Haha... Dun tayo.” In my interpretation... naalala ko tuloy yung sabi ni Edward Cullen my labs pang isa dun sa book na twilight. Edi sample ulit. parang ganun. It’s the safest time of the day for us. and here I go again… smiling. wahahaha. sa tabi niya... Ngayon ko lang kasi nakita itong different side ni Carlo. uhm.. Nagsmile ulit ako. Your subtleties They strangle me I can’t explain myself at all. ugh. The return of the night... Parang tinatago niya. The end of another day.

..The walls start breathing My mind’s unweaving Maybe it’s best you leave me alone. amp.. A falling star Least I fall alone. It ends tonight. A weight is lifted On this evening I give the final blow.. Kaya napahiya ako nung narealize kong nakatingin din pala siya sakin at napapasmile pa... Hindi ko napansin na tinititigan ko na pala siya. arms niya while continuing ang pagtugtog niya? Hell. my heart beats extremely fast... A weight is lifted On this evening I give the final blow.. When darkness turns to light. hehe. When darkness turns to light It ends tonight. I can’t explain what you can’t explain. Just a little insight won't make this right It's too late to fight It ends tonight. It ends . ‘cause it felt something more than that something. Ikaw kaya. Just a little insight won’t make this right It’s too late to fight It ends tonight. Pero iba pala pag inches away ka lang sa boses na yun. di ka magugulat kung bigla na lang tumigil ang isang taong nagigitara para akbayan ka at ikulong ka sa.. err. You’re finding things that you didn’t know I look at you with such disdain The walls start breathing My mind’s unweaving Maybe it’s best you leave me alone. Now I’m on my own side It’s better than being on your side It’s my fault when you’re blind It’s better that I see it through your eyes All these thoughts locked inside Now you’re the first to know This time. It ends tonight It ends tonight.. It ends tonight. It still has this something na mag-uurge sayo to listen more on the song. It ends tonight. nagulat ako.. Yung boses niya. OO NAGULAT AKO. When darkness turns to light It ends tonight..

It ends tonight.. around his arms.. eek! Hehe.. Kathryn? Are you ok? Yep. His warmth feels good.. I conclude. parang ang fresh ng feeling.. It ends tonight. Madilim na ang paligid. Umayos ako ng upo.. Hindi si San Pedro ang nakita ko... Pero ang sarap ng feeling ah. kasama si Carlo.... At sa pagmulat ng mata ko.... Andito parin pala ako sa rooftop. Just a little insight won't make this right It's too late to fight It ends tonight.. It ends tonight.. uh-oh.. Mukhang nakatulog pa ko dito... diba dapat white? Kathryn. Unit-unti kong minulat ang mga mata ko... But I put the thought aside. Kaya pala black kasi nakapikit yung mata ko. nahulog ba ko sa rooftop?? Patay na ba ko?? Am I in hell?? Kathryn... maraming time para matakot sa kuya pagkatapos ng momentum kong ito.. ~~~o0o~~~ Chapter 15 ~~~~o0o~~~~ puro black lang ang nakikita ko... But I realized as I started to feel comfortable sa position namin. well.. kundi isang [I]anghel[/I] ang bumungad sa mukha ko.. At andito parin ako nakaupo sa tabi niya. hindi mukha.. a very nice habbit... This is heaven.... hehe.. wahaha. si Carlo my labs. This might be habbit of mine. . dahil talagang nakatulog ako. tungengks ko talaga. Therefore... Parang relieved ako. biglang pumasok sa isip ko si Kuya. And I just have this feeling na… Tonight Insight When darkness turns to light.When darkness turns to light It ends tonight. Astig.. This actually feels good... kakahiya naman ‘to.. haha. Sino yun?? Si San Pedro?? Akala ko sa heaven lang may San Pedro? Baka naman nasa heaven ako? Eh kung ganun ba’t puro black.

nakatulog ka and mukha kang pagod so hindi na kita ginising.. diretsahan ang pagsabi ng name.... It’s actually not a feature article about him. not ever.. but I know. Yet the one I wanted to protect me that time wasn’t able to do that. Last question... siyempre. bakit hindi nauubusan ng ngiti ang taong ‘to.. lucky him. sino ba ang parang mga ewan na humahabol sa guys na nililink nila sakin.. Nasaktan ka? This time.. ako ang lalaki.. Yeah... no big deal... It was the same time as… I don’t want to be friends with you anymore. you got it.. haha. tsaka at the first place ako nga ang dapat magsorry eh... Haha. sakin na siya nakaharap. Ang saklap lang kasi.... Napansin niya siguro sa mukha kong parang biglang binagsakan ng langit at lupa. anu pala ‘to? Question and answer portion? Haha... I just realized now na useless ang pag-iwas sa ganitong mga tanong. I know it did you no good......... and it’s a long story...... Hala.... Oh well. Ako ba? Haha. but at the same time bigla akong nalungkot. malapit na mag 7:30. ex-bestfriend I mean.. hays. sabi ko sakaniya then I smiled... hehe. what’s done is done. but rather about me.. at tumawa rin siya. Oh. wahahaha. and my reputation here in school. huh? Sorry? Ang weird.. Actually. bespren ko yun.... haha. I wonder. naisip ko lang.. I can and I will. Well. I’m sorry.. Minahal mo? Damn. there’s this someone saying he is sorry that he wasn’t able to protect me.Anong oras na? Yun pa talaga unang tanong eh noh? Katakot si kuya eh. hell.... Like hello? Ako? Si Kathryn Ysabel Villanueva na walang arte sa katawan at ni hindi marunong maglagay ng make up eh jinajudge na nanunulot ng tatlong lalaki? I mean. Dahil kahit anu namang pag-iwas naman ang gawin ko eh this is the truth.. Nakakatawa lang kasi. soon. Hey. nakalimutan ko na nga yun eh..... yun pala.. pwede magtanong? Nagtatanong ka na.. 7:30? Shemay. Sorry. Ngumiti ulit siya. right? Honestly... uhm. bigla ko rin tuloy naisip si Diane.. haha.. kaya lang. aww.. I should’ve protected you. Natawa naman ako dun.. . Naah... napatingin ako sa mga kamay ko.. I don’t know how will I continue what I was going to say... parang bigla lang tumalon yung puso ko ah.. Patango-tango naman siyang humarap sa sky. ok lang? Ewan ko ba.. Naging kayo ba ni ejay? Ouch men.. scholarship sa ibang bansa yun noh. this is the real thing. Uhm.. For what? Dun sa feature article sa schoolpaper. haha.... Ngumiti lang naman si Papa Carlo my labs. haha. matutuwa pa ko. and now.. ayaw ko nang ikwento.. I’m sure sisigaw yun pag kinwento ko ‘to sakaniya. Aish........ Naah.. Uhm. ayaw mo pala nababanggit name niya. pero ayaw ko pa talagang umuwi. eh sus.. Naalala ko kasi nung araw na lumabas yang article na yan sa schoolpaper.. natawa naman ako.. instead.. Uwi na tayo? Maya maya na.. and I never considered you as friend. I think I should be the one to say sorry.... Napasama ka pa dun sa “boys” ko. it’s a great opportunity for him. Mas lalo lang hihirap ang mga bagay pag di ko siya hinarap. I still held responsible for you.. hindi ko pa pala kaya. Damn. Nung umalis siya? Pero kung ayaw mo sagutin ayos lang... hindi ako masasaktan kung umalis siya.. pero parang ayaw ko pa umuwi eh. Napakaironic nung article na yun.. hindi pa ko umuuwi ng bahay ng ganitong oras....

parang. tapos pinaikot ko siya 10x. hehe. Magkakaron kami ng mini-SMIT challenge. Si Kathryn. You will be asked to memorize something.. Naupo ako upuan ko habang inaantay na mamemorize nina Jaevie yung pinapamemorize sakanila ni Meredith. that is.....This awesome looking guy? Daig pa niya si Boy Abunda mang-intriga ah.. Don’t you worry. Kaya nga lately lagi ko siyang pinapatawa eh. But took his hand anyway... Jiro! Inuubos mo oras naming! Kanina ko pa sinasabing idistract mo na kami! Oops... Ang groupmates ko for this ay sina Meredith at Arwin.... Parang may mali. Later on..... Tinatamad ako. parang may iba sakaniya today. napasmile rin tuloy ako.. ang mechanics ng game na ‘to is yung klase namin will be divided into several groups of three.... Hindi ko lang mapoint out kung anu... Raquel na magstart na ang game......... Kay Kathryn in specific. masaya pala siyang kasama noh? Ewan.. nakaligtas ako sa kaniya. . I felt exhausted. But I like both his sides. wahehe... Well. natawa tuloy ako. At ngayong Gen... nagsisimula na kaming magprepare. haha... wala man siya. kasama kami dun sa five groups na magbibigay ng challenge for this day.. haha. pero. it’s the start of our 2week hell week. Ayus lang yan. I’m not yet sure.. and whoever wins the game will be given plus five sa trimestral exams.. Pero ayus eh. that’s why eto. hinatid niya ko sa bahay.... and that our first customer just arrive.. kasi naman. Hindi ko nasagot yung tanong niya. group nila Jaevie ang unang susubok ng challenge namin..... nagbigay na ng signal si Ms... Ewan ko kung san nagpunta. Arwin na siya.. tapos 5 groups dun ang magmamanage ng stations para SMIT challenge for today while the other 5 ang magiging challengers. Yeah.. Pwede na kami? Napatingin ako bigla sa side ni Meredith. naging busy kami sa school.. courtesy of Meredith then you will proceed to me at magbibigay ako ng distraction para however eh makalimutan yung namemorize and then pagnakasurvive sakin eh pupunta kay Arwin to get the question. Pagdating ko rin sa bahay. Hmm. tapos ayun........ andito naman ako. o diba. Pagdating ko sa bahay. in a way.. natutuwa ako pag nakikita ko siyang tumatawa.. opposite naman ang mangyayari bukas. Hoy. babalik from the start. Pinakanta ko lang itong si Jaevie ng favorite song niya for 30 seconds.. at pag hindi nasagot yung question. And then ayun. wala ako sa mood gawin ‘to ngayon eh.. and it looks to me na I don’t want to be sure anymore. Buti na lang wala si Kuya.. Kahit mismo sakin hindi pa clear ang kasagutan diyan.. kinukulit... mini-Science Math and IT challenge..... haha. actually. Diretso kwarto na ko. ewan ah..... actually simple lang naman ‘tong game na ‘to eh. May I have the honor to walk you home? With matching pag-offer pa ng kamay yan ah.. Pero first time kasi siyang ganyan. Math time. Since next week na ang trimestral exams namin.. Ibang Carlo kasi yung lagi kong nakikita. Then this girl walked by at nacatch niya ang attention ko. Jiro’s POV A week before trimestral exams Lately. So. sabi ko nga eh.. Panay ang paghahabol namin ngayon sa subjects.. Bakit? Kasi tumatawa siya..... Ngayon due most of our projects at sunod sunod rin ang Long Tests. yet happy.. I just don’t understand why. then nagsmile sakin. sabi niya habang tumatayo. And mukha namang naintindihan niya ang meaning ko sa hindi pagsagot. Well..

..... anong inaatake?! Anong nangyayari?! Hindi ko talaga alam kung anong gagawin ko sa mga sandaling ito.... hell. pero mabait naman... and still inalalayan ko siya...... Ok ka lang? Yeah—oops! Bigla siyang natumba. ba’t wala siyang malay? Anong nagyari? Anong gagawin ko? Ano?! KATHRYN! Sa sobrang pagkalito ko.. pero tinuon ko agad ang pansin ko kay Kathryn. I feel the need to come with her. I started to panic. Oo kasama ako. then nung nagstop siya sa harap ko. Pero mas lalo akong nagpanic nung sumigaw si Arwin nang. Feeling ko tuloy may alam silang hindi ko alam. Nakakatawa lang kasi siya magsalita.. Patawa parin kahit anong gawin niya. mas lalo akong nagpanic. Diane was mouthing “PDA”. Napapaisip talaga ko eh... di ko na namalayang nakasunod pala sakin lahat ng classmates ko. Energetic naman siya like what she usually is. Hindi ako pumayag na hindi ako kasama.. After a while eh andun na sila kay Arwin.. mukhang nagkamali sila sa pagsolve. This time.. at tinignan ko lang siya habang tumatakbo siya papunta sakin.. naisigaw ko yung pangalan ni Kathryn.... Napangiti rin tuloy ako. si Kathryn na daw ang gagawa ng challenge.. sabi ko habang tinatapik yung mukha niya. parang biglang naubusan ng energy.. wag lang magpapawis..... Yun na yung instincts ko eh.. dinala namin si Kathryn sa ospital.. Sabi niya ulit.. it looks like kasi na matutumba siya anytime na bitawan ko siya. namumutla siya. Tumakbo siya papunta sakin. Nagulat sila sa bigla kong pagsigaw. I’m getting worried. then napatingin ako kay Diane. Inaatake ulit si Kathryn! Hell.. Kaya pala siya natawa.. Then pati yung school nurse kakaiba yung itchura. Kathryn? Kathryn. pero ang weak ng pagtawa niya.... wala siyang malay.. parang naout of balance lang. Pero. then she closed her eyes. Sigurado kang ok ka lang? Tumawa siya sa tanong ko. Tapos ayun. sinundan ko lang ng tingin si Kathryn.. At pagpikit na pagpikit niya ng mga mata niya...Si Sean pala yung gumawa ng challenge. at ayun nga......... ... hehe. at napatingin sakin lahat ng classmates ko. Natatawa nga ako dito habang dinidistract ko. Si Diane talaga. Anong iba?? Dang it! Sabi ni Sean.. no. Feeling ko tuloy may nangyayaring hindi ko alam... Trying to figure out what’s wrong with her.. kagroup siya ni Kathryn..... napansin ko ring parang namumutla yung lips niya... parang worried na ewan.. lumapit ako sakaniya.. At dala na rin siguro nang pagkalito sa mga nangyayari.. hingal na hingal siya... bumalik sila kay Meredith. Pero bigla kong binuhat si Kathryn at sinugod siya sa clinic.. lahat sila kakaiba yung mga itchura. Iranian eh.

........ Kahit nawalan siya ng malay.. anyway.. may mga bagay daw na hindi niya pwedeng sabihin sakin. Ok lang. Is it getting worse doc? It took a while bago nagsalita yung doctor. hindi ko maintindihan yung pinagsasabi ng linshak na doctor na yun. Mcdo na lang pala.. teka. Pero bago ko pa man din mabuksan yung pinto narinig ko si Kuya Lem at yung doctor na naguusap.. Jiro... pabantay pala muna kay Kathryn ah..... at nung sumagot siya. and thank you.. Ang sabi naman ng doctor..... wag daw akong mag-aalala... At pagkasarang pagkasara naman ng pintuan eh biglang… j-jiro? Si kuya ba yun? Bigla tuloy akong napatayo para alalayan siyang umupo sa bed niya... out of topic pa yung sagot. uhm.Kung kaya’t heto ako ngayon. but right now what she needs is a rest. sige. I can tell.. At isa pa. sa family lang daw ni Kathryn. Long story. ba’t pala ako andito? Nagkibit balikat naman ako.. pero kailangan ka niyang makausap as soon as possible... Pero ang sinabi na lang niya. anu ba talagang meron? Anu ba talaga ang nangyayari kay Kathryn? May sakit ba siya o anu? Napatingin ako ulit kay Kathryn.. Pero. Nakaupo sa tabi ng kama ni Kathryn pinapanood habang natutulog siya.. Tumango si Kuya Lem tapos lumabas na ulit ng room ni Kathryn.. nakangiti siya.... pwedeng anu. Uhm. ayus na daw siya. Sabi po ng doctor ayus na naman daw po siya. kaya tumango na lang ako at ngumiti sakaniya habang naglakad papuntang pinto.. parang lalo akong naguluhan. at mukha namang wala siyang sakit. Kamusta na si Kathryn? Nag-aalalang tanong ni Kuya Lem.... kaya siya inaatake because of exhaustion... coke float! Anong meron? ..... there’s still this worried look sa mukha ni Kuya kahit nakangiti siya. Pero di pa nagtatagal eh bumalik din siya. kausapin mo na yung doctor. Sa totoo lang. Creeeeeek! Maingay na bumukas yung pintuan. anything you want? Medyo nagugutom na nga ako eh. ayus daw si Kathryn.. kasi masayahin si Kuya Lem tulad ni Kathryn. spaghetti ng jollibee? Nakangiti siya nun..

Oh well.. haha... back to seats na kami at di nagtagal eh nagsimula na ang aming kamatayan Part 1... Pero wait! Medyo malelate ako. so ayun. haha.. 8:30 to 9:10. ano ba ang ginawa ko today?? Well. nakakainis. madali lang. hehe. Hirap noh? Malamang ulit ang gusto kong isagot.. mamaya? After class sa bahay ko? Sabay sabay na tumango yung tatlong ulo... ayus lang naman sana ang Chem eh. eh kasi hindi kami magkatabi ni Jiro pag exams... haha. tinatanong pa yung mga obvious.. Pero dahil nga sa nag-iisa ako eh bigla akong tinabihan ng katabi ko.. Trigo? Malamang.. may computations parin. katakot yan eh... Teka bespren! Ako din sama jan! Kailangan ko ng tutor sa Chem! At may kasama pa kami ngayong mabahong medyas holder.. Kaya nga lang lahat kami hindi natapos. Nagbasa lang ng notes sa trigo... Ang ayos noh? Unang araw na unang araw si kamatayan agad ang hinaharap namin.... nakiusap pa kami sa aming terror teacher kung pwede kaming pagbigyan magtake ulit after the test sa trigo. First day tests namin ay Filipino at TRIGONOMETRY. amp.. Panu ang dami daming sulat sulat na gagawin..... Napakamot ng ulo ang loko... Anu bang test bukas? Ayun. hindi nga kayo nagkakamali. Napatingin ako kay Jiro. Bakit nga ba hindi ako sasabay sakanila? Bakit kailangan pang sumunod na lang ako sakanila samantalang sabay sabay naman ang uwian namin? Well… . Recess. Gusto mo maggroup study tayo for tomorrow’s test? Group study? Not a bad idea pero… Fantastic idea! Sa bahay niyo Jiro? Sama kami ni tukmol ah.. So ayun.~~~o0o~~~ Chapter 16 ~~~~o0o~~~~ Trimestral Day 1 Hmm. kaya naman pala niyang magtanong ng may kabuluhan eh noh? English and Chemist—ry... Today is the first day ng isang linggong kalbaryo namin.. And take note ah.. Pero wait. Kaya lang.. haha.. at instead tumango na lang ako. tapos yung linshak na naming of chemicals nakakalito. ang epal eh.... Yan ang gusto kong isagot. mga one hour or 30 minutes.. Wait wait wait.... Am I hearing a group study here? Count me in! ayan. basta mauna na kayo. patayan parin bukas.. haha. susunod na lang ako. haha.. ayus naman. amp. Weird? Haha.. Though hindi ako nagtake ng recess.... may dumagdag pang asungot na inglesera.. At 7:30 to 8:30 ang Filipino.. Sa ikinataas naman ng langit eh pumayag. kaya ayun...... Natigilan ako nang pagkasabi nang Chemistry. ayus eh. Naconfirm na ni Khay bago pa man ako makasagot... Pero hindi ko sinabi. yep.. imaginin na lamang ang ulo ni tukmol na nakikisabay mula sa malayo.... aangal at magtatanong pa sana sila kung bakit kaya lang eh dumating na si Sir Ban Sot. naman...... igets niyo na lang ang malabo kong sinasabi.. So.. ni hindi nga ako lumabas ng classroom eh.. I was disgust with the word. Hindi kaya ng one hour lang.. and to think three times naming susuungin yan. perfect! Haha... Ang Trimestral Examinations..

. Kasi kahit paano eh hindi naging gaano kahirap ang test.. ang haba eh. habang ako naman sumandal dun sa sinasandalan niya.... at sabay sabay nagpunas ng mga tumutulong laway ang apat.. Kalbaryo na naman ang haharapin ko ngayon. At hindi rin naman nagtagal eh nagstart na yung Chem test namin. Yung movie is yung 28 days something. wahahaha.. Diba 11:10 ang uwian? It’s already 11:30.. And a place for me to breakfree. ayun. seriously.. kasama ko si Carlo my labs ulit dito sa rooftop.. at may Mcdo rin na nakahanda... Sorry pinag-antay ko kayo.... Ang kinaibahan lang din ng araw na ‘to in comparison kahapon is that ngayon mas naging carefree kami. He said as I walked towards the rooftop. Minsan tinuturuan niya ko ng lessons namin..... So kahit anong mangyari..... Well. adik talaga ang mga ‘to pagdating sa kainan oh. Everyday after school.. yung test namin is like yesterday. My routine after the exams is the same rin like kahapon.. bago nagreview. parang nagiging secret place namin ito ni Carlo. a place where he can be what he wants to be. hatid kita? Naah..... Malapit lang naman kasi yung house niya sa house ni Jiro.. pati si tukmol eh umeextra ah.. And I’ve got to admit. back to the story. Pero this time sumabay sakin si Carlo hanggang sa street nila Jiro. Trimestral Day Two Naging masaya man ang end ng araw ko kahapon. Kumpleto na silang lahat dun. pero ba’t wala pang kumakain? Sabay turo ko dun sa Mcdo na nakadisplay sa center table na tinititigan ng apat na gutom na mga mata. kailangan kong pumunta dito. may usapan kami ng mga kaibigan ko.. At ang maunang kumain daw eh sisipain niya palabas.. pumunta na ko sa bahay ni Jiro.... we’ve been like this for a week now.. Ito po ang dahilan kung bakit hindi ako sumabay sakanila.. sa nakikita niyo guys.. Para kasing hindi kumpleto yung araw ko pag hindi ako nagpupunta dito. ayus ah. Well....... Minsan nagjajamming kami.. Anong oras na? Tumingin siya sa watch niya at sinabing... aba. haha. haha. Ako na lang talaga ang inaantay. and after nga nun is yung Recess namin from 8:30 to 9:10.. Pero wala pang gumagalaw. pero just like yesterday din eh hindi ako nagrecess. haha.. Duh?! At tumawa lang naman ulit siya. hehe. no Mcdo today] eh nanood muna kami ng movie bago nag-aral.. like what they said.. at infairness ah.. Your late your face.. Anyway... Ayaw niya pagalaw.. this is our destination. I mean.. nakasimangot na sabi sakin ni bespren Diane habang tinitignan ng masama si Jiro. natats ako kay Jiro dahil ginutom niya ang apat na matatakaw para antayin lang ako. tumambay muna sa rooftop with Carlo then nagpunta na sa bahay ni Jiro for the group study.. Pero over all nasisiguro kong papasa naman ako... haha......... may pupuntahan pa ko eh. Your late..... 12:30. haha.. Tumawa siya. haha.. dahil malaki ang kasalanan ko sa kanilang “pagkagutom daw” eh ayun. Pag-andito ka na daw. In short. after naming kumain ng lunch [courtesy ng katulong nila Jiro... Sa buong pagsasama [pagsasama??] namin dito eh naovercome ko na yung awkwardness with him. basta .. madali lang [dahil na rin sa tulong ni Jiro at Khay kahapon] pero mahaba. Mahirap trigo? Tinignan ko naman siya at tinaasan ng kilay... Sa totoo lang. At ayun nga. it’s from 7:30 to 8:30.. instead eh tumambay na lang ng classroom para mag-aral ng Chem. kumain na muna kami.. Minsan naman nagkukwentuhan at most of the time eh lumalamon nang kahit na anong junk food. As if may oras nang pagpunta dito. haha... Anyway.Your late. Yeah.. Wait. Our first test is English. ang laki ng tulong ng group study namin kahapon ah.

haha. Recess na namin. today is Wednesday. MATH at PHYSICS namin. gabi na.. weird.. nasa kalahati palang kami ng Gen. tanging ilaw lamang galing sa poste ang nag-iilaw sa daan. tumayo na siya para gisingin sana yung driver nila pero pinigilan ko siya. andito lang ako sa classroom at inaaral yung Sci. Wala pala si Tukmol ngayon kasi may pupuntahan sila ng mamsie niya...... tapos nagproceed na kami sa pag-aaral. at super kailangan ko rin ng tutor dun.. Uy Jiro.. Kasabay kasi namin siya kumain. haha.... ang tahimik ng paligid.. nakichika muna ako sa “lategoers”... hehe. Math ng mga oras na ito ah... nakakatuwa nga si Ate Janna. ayun. Eto ang matindi. . and just like the previous days.. tomorrow which is Thursday is the last day tapos walang pasok sa Friday! Weeeh! Kaya eto. Res.... napataas na lang ng kilay.. eh tapos walang nagpaalala since lahat kami nakalimot.. At 5:40 pm nagpaalam na si Kim. haha. katatapos lang kasi ng Social Studies test namin. then iniwas na niya yung tingin niya... sabi kasi ng teacher ko pag hindi nalagay yun. laking tulong pa man din nun.... Math. hinatid ako ni Carlo sa bahay ni Jiro. nakakatakot. Anyway. wa-wala. natutulog na yung driver niyo eh.. Gabing gabi na... hulaan niyo kung anong oras na kami natapos ni Jiro sa pagrereview? Well. huhuhu.... mauuna na daw siya saking umuwi kasi wala daw katulong si Ate Mau sa bahay.. gisingin ko lang si Manong para maihatid ka namin.. Trimestral Day Three well. Buti kung Edward Cullen ang makasalubong ko eh panu kung James.. yung kinakain kong nagaraya nangalahati matapos dukutin nung zombie yung mata nung babae... Sige... like nung mga nakaraang araw. at ifast forward na natin sa after exams. baka may makasalubong akong zombie o vampire sa daan. walang plus.. inuumaga na ko. Kathryn? Yes? Tapos tinignan ko siya. medyo naexcite si ako. second to the last day ng exams week namin.. pero duguan rin ‘tong pagaaral namin ito since magkasabay ang GEN. plus 7 kinalimutan ko! Wahuhu. ito na ang huling pag-aaral namin this week since bukas happy happy na! Weeh..tungkol siya sa mga zombie.. We started reviewing at 3:00 pm sa gen. delikado na eh.... nagstop muna kami ni Jiro sa pag-aaral by 7:30 dahil dinner time na daw... Res. pasensiya po... ang weird kaya. haha... wala yung parents nila Jiro dahil daw may inaayos pa sa business nila sa states. Hindi na ko umangal since natatakot din naman ako maglakad mag-isa ng ganitong oras. Nagstay pa muna ako sandali sa classroom bago umakyat sa rooftop. baka pagalitan ako ni Kuya.. nakakahiya naman.. Hindi! Wag na.. twilight syndrome taking it’s effect.. Diane at Kim. Uwi na pala ko. kasi naguumpisa palang kami ni Jiro sa Physics. focus na lang sa Sci.. at woah! Ang haba pala ng coverage.. haha. haha. tawag naming sa mga taong late umaalis ng classroom kahit wala naman ginagawa dun. as in super. matapos nun eh akyat na ko sa rooftop.... yeah... hehe. nakalimutan ko ilagay yung plus 7 ko! Waah! Biruin mo yun. ako naman. nakakatakot nga eh. uhm.... 7:15 pm.. Ay teka. wahahaha. a— natigilan siya. haha... haha.. pero ihahatid parin kita. na nakatingin naman pala sakin... tapos tulad rin kahapon. 11:30 pm.... Victoria o kung anu mang nomadic vampire diba? Ahem..... at take note... ang amp nga. we walked....... pinapasabay na ko ni Tita kaya lang sabi ko mamaya na siguro ako. ayun.. nagpaiwan ako kasi I really need tutoring for this subject.. sinundo na si Khay ng mom niya. tapos madilim.. so ayun. maglalakad na lang ako.. as in. Sa group study naman namin… nagliwaliw muna sila Khay.. pero sayang talaga! Wahuhu.

.. ang masasabi ko lang jan? Malaking sampal sakin ang lahat bilang kaibigan.. Yun nga lang... haha. Ah ganun ba? O edi sige.. nasa bahay na ko. anu.. pero hindi kita bestfriend kasi wala na si ejay. wahahaha. haha. oh eh panu ka uuwi niyan? Maglalakad lang po.di. haha.. Duh? Anu bang tawag sa ginagawa natin ngayon. so diretso na lang kami ng mga kaibigan ko to celebrate. afterall.... hinatid na ni Kuya si Jiro.. haha... haha. Napatingin ako sakaniya nang nakataas yung isang kilay na medyo natatawa na rin.. Nagulat naman siya sa pagtawa ko....... Hindi pala ako pupunta sa rooftop today. uhm. sinabi ko na yan kay Carlo. masakit pa ba? Ang general ng tanong niya pero somehow naintindihan ko. alam ko may itatanong ka eh.. sabi ni Khay in between chews sa nilalamon niyang pizza... You know what. sa ATC. kawawa naman. Siya naman. Jiro. haha. haha. and afterall. tumango tango naman si Kuya. *choke * choke * amazona ka talaga Diane! Ansakit nun ah. actually I’m just guessing. Napagdesisyunan namin magcelebrate at kumain ng aming lunch sa yellowcab. yung talaga celebrate. yung ganung celebrate.. Ayos lang..... Hindi ko nga lang alam kung panu sagutin yan.. and you are not just to replace someone. Delikado na rin po kasi eh. wahahahaha... hindi ko na napigilan yung pagkatawa ko kaya natawa na ko. hahatid na lang kita. What I mean is.. ngumiti rin naman siya. Kriiiiiiiiiinnnnnngggggg! Ok class.... with matching paghimas himas pa sa kaniyang lalamunang nasamid... salamat sa paghatid sa kapatid ko ah.... pasensiya naman. 100 eh..... wahahaha. hehe... .. para ngang ewan eh. magmall tayo. eh hindi ko yun naisip kanina eh.. I can be your bestfriend. Trimestral Day Four this is it! The very last day ng aming Hell week... Tss.. haha. At nabura ang floor dahil sa paa ng nagtakbuhang mga highschool students.. haha... gets? nagkatinginan naman kami tapos nginitian niya ko. and then the next thing we know. Ayun. Jiro. Kathryn. hmm. haha... Kung ayaw niya edi wag.. eh kasi. haha.. Rinig na rinig eh. Kinailangan pa naming makipagsiksikan para lang makaalis sa school......... sabi mo nga delikado na tsaka may kotse naman ako. haha..... sana pala tinawagan mo na lang ako. nagutom sa pakikipagsiksikan sa mob na yun... haha. Hay naku. pwede nang umuwi... you are my bestfriend.. sabi ko nga. we need to celebrate. Nag-ambagan kami para masaya. kapapasa lang namin ng papers sa Physics then we’re off to go! Weeh. ang tahimik ng paligid tapos bigla akong humalakhak. wala na rin namang tricycle sa ganitong oras eh. daig pa namin yung kaisa isang taong natira dun sa 28days something na pinanood namin na hinabol ng million na zombie..... ay hindi.. nasamid tuloy si Khay. sabay pat ba naman ng pagkalakas lakas kay Khay sa likod.. sige na.. may basketball practice rin daw siya today.. daig pa namin yung contestants sa 1 vs. but you are already my bestfriend... ikaw talaga khay. and you don’t need to be my bestfriend kasi wala na si Ejay. mabuti ka namang kaibigan eh.. seryoso yung mukha tapos straight forward ang tingin. imagine..... lahat kami eh tahimik pagdating ng pizza.. Then ayun. then nginitian ko siya.. haha..

. Wahay. remember? Ay oo nga pala.. cellphone ko siguro yun..... and the sun is shining like the shining sun! jusme.. Knock! Knock! Which was followed with… Kathryn? Ok ka lang jan? yeah... pero bakit TUG! TUG! parang binabalibag na bintana eh... actually bago pa yun. kalahi pa pala ni Kim yung jock sa radio. Baka naman kasi nakabukas yung aircon diba? Hindi.... amp eh noh? Haha.. Kung ganun. ayan na naman ang magulong ingles ni pinsan dear. amp.. haha...... 5am palang.. bakit ang lamig lamig? Tug! Tug! Napabangon ako bigla. Tabi tabi kaming naupo sa sala. electricfan lang gamit ko. haha. tsaka teka. sobrang aga pa. Natawa naman siya sa itchura ko... haha... kahit sobrang ginaw... Pinagbihis muna niya ko tapos lumabas na ng kwarto at nagpunta sa sala. Po? Ok lang po. tapos mamaya pang 11am yung usapan namin. Oh! Ba’t basing basa ka? Gulat na gulat niyang sabi hawak ang isang candle... pero oo nga noh...Not a bad idea... Si kuya inaayos yung lumang radio namin.. It looks like raining cats and dogs today... Tsaka ang lamig lamig pa oh. At ang pinakanakakagulat?? Basang basa ako! Sa ulan! Ang amp eh.. Wala palang kuryente. gala mode tayo bukas! Eh kayo Jiro? Tukmol? Sama kayo? Nagtinginan pa yung dalawang girlaloos este boys tapos.. wahahaha. yeah. Eh nabukas yung binatana ko eh. pikit pa nga mata ko may nag-iingay na. I think that would be great. pero since nagising na ko. pero mukhang luma... Sure! O0 End of Hell Week Day One Tug! Tug! Anu ba yun? Ang aga aga eh... ayan. tapos eh umamba siyang ulitin yung pagpat niyang pagkalakas lakas pero umilag na agad si Khay. after all.. we don’t have classes tomorrow. . haha. after ko namang magbihis eh sumunod ako sakaniya.. halatang madaling araw palang. amp....... pero kaya malamig is dahil bukas ang bintana ko. si Ate Mau. Hoy loka! May gala kayo ngayon.. feeling ko ang aga aga pa eh. I’m sure mahihirapan na kong matulog niyan... just in time ng pagkabukas niya ng pinto ko. ansarap matulog. It’s a reiny day for all those taga-Ilog out there. gulat na gulat lang naman ako sa aking nakita..

3 messages received agad.. amp.. haha. CAVITE at BATANGAS habang signal number 2 sa… ayun.. At since 5am palang. tapos ayun.... Pero wala pang 1 minute eh nagreply na itong si Jiro. haha.. ok lng. >ok lang... siya nga pa pala..... Nagising na lang ako ulit ng bandang 11am na.. hindi ni bagyong Josh kundi ng text ng aking mga kaibigan. signal number three dito pala. maubusan ako ng battery nito eh. parang hindi nga 11am sa kapal ng clouds eh. May hinanap lng kc....... haha. hindi ko na rin pinigilan ang sarili ko ng makaramdam ako ng antok.... hindi pa ko nalilingat sa cellphone ko may reply agad.... hinanap ko na lang. parang walang pinagbago ang sky mula nung nagising ako kaninang 5am. Reply ko naman. Tapos 3 bars na lang ako. dq mhnp... >xori po. .. friendship diary namin. Ayos ah.PAGASA reported earlier that there is a typhoon passing through south Luzon. >imprtnt ba un? Reply ulit niya.. nu hinanap mo? >ung friendship diary namin.. at aba. bilis eh. black out...... flooded ang cellphone ko. Ang Bagyong Nambababae ayon sa PAGASA. di na repz? >wui. nambababae na pala ang mga bagyo ngayon. alam na nila ang news. tinignan ko muna yung cellphone ko bago nagpatuloy sa paghahanap.... lahat kay Jiro. rawr! Curse you bagyong josh! Right away eh tinext ko na yung mga friends ko..... Treat ko. ibig sabihin mukhang hindi kami matutuloy sa gala namin today. Ayun. amp. amp.. wala siguro magawa ‘to. san ko nga ba nilagay yun... kahit nasa sofa lang ako. hanap... baka kasi dun ko iniwan. haha. May nxt tym pa nmn... hanap. Pero mukha namang mahuhulaan narin nila agad na hindi na kami tuloy kahit hindi ko pa itext eh.. kung kaya’t ayun.... Meron kasi kaming diary.. wala parin kuryente hanggang ngayon.. I need to conserve battery! Hindi na nagreply yung mga kaibigan ko. Di ko kasi maalala kung san ko nilagay yun eh... nagwawala kaya ang langit.. naiwan q cgro sa skul. Amp. Kung kaya’t binigyan ng signal number 3 ang LAGUNA.. sa kwarto ko.. >at ung nxt tym na un.. >ei... and hell. isa isa ko pang nireplyan. patay ako pag nalaman nilang nawala ko yun eh. oh well... Di rin siya makulit eh noh? Haha. di nakaya ang english.... Tama! Naiwan ko nga sa school! Naalala ko kasi nakapatong yun sa gen math book ko sa shelf. nagtagalog na.. eh panu yan. mukhang conserve battery din sila. Tama. yung diary namin nila Khay.. >yea. Eh di ko na pala nabalikan yung gen math ko. haha.. and still... oh shoot! Bigla kong naalala. >ah. Yea. Ang bagyong ito po ay pinangalanang BAGYONG JOSH. aside sa personal diary kong bigay ni lolo dear. I found out na flooded na pala ako... haha... Diane at Kim. nxt tym n lng ntn i2loy. Hehe. para pag nagising sila. eh wala... amp.

Tapos maririnig mo yung hangin na umuugong. amp.. haha... ... Ate Mau. I think.. anu yun? Teka titignan ko. Jiro?!!! ~~~o0o~~~ Chapter 17 ~~~~o0o~~~~ this guy is officially a weirdo. tama ang mga hula niyo. katakot talaga. 1 hour.. hehe.. Walang light na maaninag sa labas.. parang may ipo-ipong di maintindihan.. burara kasi ako. talaga.. Nakahiga siya sa bed ko ngayon.... wala paring reply si pareng Jiro... haha.. I didn’t even realize na inantay ko pa siyang magreply matapos ang tatlong oras.... Pero aaminin ko.. And the worst part is I’m feeling guilty about it. But still naiinis ako sa kaniya.. ayos lang yun. Which proves me right too. I mean. 3 hours.. Kung kaya’t lahat kami sa bahay ay nagulantang nang.. hehe. papatayin aq nla diane pag nwla un. so he’s a weirdo nga..... he’s a weirdo. Sinuyod lang naman po ng taong nakahiga sa kama ko ngayon ang bagyo para lang kunin ang friendship diary namin. And here I am now sitting beside him plainly talking to myself. haha....... actually parang may humahampas sa pinto namin. tama mo kayong readers. sino ba namang matinong tao ang susugod sa bagyo ng ganun ganun na lang diba? Unless.. ang lakas talaga ng ulan.. haha. Well. wahahaha.... pure darkness kahit tanghaling tapat. Tug! tug! Ang sabi ng pinto.. Kung hindi ba naman Katanga-tangahan at naglakad papuntang school para lang kunin yung diary eh.. Eh malamang talaga mawawalan siya ng malay after ng pakikipagsapalaran niya sa ulan. pagreply ni jiro sasabihin ko wag na muna siya magtext kasi mauubusan na ko ng bat.. kung tutuusin nakakatakot yung weather.. nakakaflatter yung ginawa niya ah.. wahahaha... walang malay dahil sakin.. Oh well. Pumunta si Ate Mau sa pinto para tignan yung kumakalabog.. NGUNIT! Nagdaan ang 30 minutes.... nagpapaulit-ulit kasi. parang yung sa mga zombie! Haha. Pero ang kinagulat ko eh nang malaman naming kung anu yung kumakalabog sa pinto. Tapos naglakad pa ulit papunta dito samin.. kahit sino naman eh. 2 bars na lang yung cellphone ko..>malamang.

hehe. dala ng cold weather.. My thoughts drove me into a dream.. Minsan kasi nakakatuwa yung pagiging makulit niya. specially yung mga classmates namin.. Hindi kaya may multiple personality disorder ‘to? Haha... kahit feeling ko marami na akong alam sa kaniya eh hindi ko parin pala siya ganun kakilala.. kahit sa sinong babae... Talk about fair. o diba.. kilala ko si ate Janna pero aside from that wala na kong alam sa family niya.. Like I said... Most of the time crabby siya..... hindi ko alam kung dire-diretso lang ba ang paglakad ko or I was just going in circles. kasi nakakainis. haha. pamwisit parin minsan.. funny me... Minsan naman ang mysterious niya.. kasi naman. Hindi lang siguro as expressive like kay Ate Janna. yung ganun...... kasi nga feeling ko lang...... Lalo na sa school. Definitely not Jiro’s but he’s the one sick right now just for the sake of the Diary. It makes us enjoy his company more. haha. haha... oh well. exactly sa tabi ng kamay ni pareng Jiro. But I did anyway... Pero infairness ah. ako na lang lagi niyang kinukulit.. puti lang ang lahat. Isa pang quality niya which I really looked up to is he’s ability to handle things his way. . at hindi lang yun. He has this special concern for the XX chromosomes. alam na alam niya kung panu dalhin yung situation. Pero honestly. eh hindi nakaligtas sa pagiging sweet and concern niya para sa mga babae. No one wants to be annoyed. Pero ayoko rin..Naiinis rin ako sa sarili ko.. and even I perhaps. And it is my responsibility.. Yung pagiging makulit naman niya.. He knows what to do on everything that is going to happen. He loves his sister so much.. Paiba-iba kasi yung ugali niya eh..... Kung baga... I barely know him. He’s got this quality na hindi ko alam kung panu idescribe. sa sobrang pagkamysterious mukha siyang baliw. Diary namin yun. Para bang prepared siya sa lahat..... eh? Pero napansin ko.. At first. ang mga babae daw ang hiyas ng bayan. hindi ko alam kung san ko irarank.. Naalala ko tuloy yung sabi ni Crisostomo Ibarra sa Noli Me Tangere namin.. Daig pa niya ko pag may dalaw. I rest my head sa bed. wahahahaha.. Pero teka nga. I didn’t plan to fall asleep.... At sa pagtulog kong yun.. mahal na mahal rin niya yun. Hindi ko matantsa. malay natin yun ang motto niya. alam niyo yun. Why would I need to know him anyway? At bakit ko ba siya iniisip na parang sinusuri pa. katabi ko siya sa classroom and I get to be with him most of the time pero ni hindi ko alam yung favorite color man lang niya. Antok lang siguro ‘to. but I can’t completely say that he’s a gentleman. haha........ Never pa niya nakwento yung mom niya pero I’m sure.. basta lakad lang ako ng lakad kahit hindi ko alam kung san ang pupuntahan ko. Pero ako? Ni isang patak man lang ng ulan hindi ako natuluan eh. hindi ko maintindihan itong si Jiro.. pero kasi diba... Pinikit ko rin yung mata ko. Naglalakad ako. masyadong mabilis mainis....

.. may mga machine sa isang sulok. Nacurious ako kung anu bang meron... andun ang family ko. Parang they were in agony or something........ Andun ang bestfriend kong si Diane.. Until I was at the edge of the bed ready to look at the person.. the curiousity began to accumulate over me. I suddenly heard voices.. One loud heartbeat.. hinahon lang. Hindi ko alam kung anong meron pero seeing my family in pain makes me feel pain too. crowding the bed.. Pero sinundan ko parin yung mga boses hanggang sa dinala ako ng mga ito sa isang kwarto... are you ok? Anu bang meron? Bakit? Bakit mo kami iniwan?! Nagsalita nga siya... Biglang bumilis ang pagtibok ng puso ko. I’ve never seen her cry like that… Di. At isa pa... she also ignored me. The voices Iam hearing don’t look like happy.. Kung sino yung nakahiga sa kama na yun na nagkocause ng lahat ng agony inside this room.... Tipong may namatay right at that moment.Then at one part. There is also a bed which made me conclude na nasa hospital ako.... Andun din yung ilan sa mga classmates ko at teachers din. Nilapitan ko si Diane. ako po ay nagising. .. Sinundan ko yung mga boses na yun until I can here them very clearly. Each step my heart beats louder than usual. Kathryn! Yes folks. as if I wasn’t standing beside her.. Nagulat lang ako ng marealize ko kung sino yung mga taong yun. Why no one’s noticing me as if wala ako dito sa room na ‘to..... But like her... One step.. Pero I was really shocked when Diane ignored me. And it hurts to see them like that... But most importantly.. Bespren.. The people close to me. anu ba kasing meron? Inulit kong tanong sa kaniya. Yung mga taong yun are the people whom I love.. nacurious ako. Nagsisimula na kong magtaka sa mga nangyayari. The exact reason why I stepped into a decision. And then. She’s with a couple of person na unfamiliar sakin.. pero ang layo naman ng sinabi niya sa tanong ko. Pati si Ate Janna present. And so. na umiiyak... Puti parin yung background pero this time.. si Khay at ang boyfriend niyang si tukmol. I soon started to walk towards the hospital bed.. masyado lang siguro siyang malungkot sa nangyayari. Because people are surrounding. The decision to take a peek at the person lying on that bed by myself.. Pero hindi ako masyadong sigurado kung sino yung nasa hospital bed. So I went to ask Khay na katabi ni Diane. Natakot ako sa mga narinig ko. There are still signs ng whiteness kung saan ako nang galing. Voices which are really familiar... Dahil hindi lang pala basta bastang mga “tao” yung nakapalibot dun... Nagising dahil sa boses nitong taong katabi ko na kanina lang eh mahimbing ang tulog. Kathryn. Hinayaan ko na lang.

as if may magagawa ako. nagerereklamo ka? Pssh. parang di ko gusto ang mga susunod na mangyayari ah. Three hours later… Ok. parang may nababaybs akong iniisip ng lokong ‘to ah... kung hindi mo kasi iniwan yung diary niyo edi sana hindi na ko bumalik ng school at ideliver yun sayo.. hay.. Ngayon.. So I smiled back. kaya nagulat ako nung bigla na lang siya nagsalita to break that silence. ang pangit naman niyan eh.. pero kunyare lang naman. na sana hindi ko mapatay ‘tong taong ‘to gamit ang kutsarang ito...... Ahhh! Please pray for me... Sorry. For pete’s sake! Pang anim na movie na yan ah... then his lips formed an evil grin..... Aba.. ako po ay humihingi ng tulong na inyong ipagdasal naman na hindi ako makapatay ng tao gamit ang TV. part daw ‘to ng pagbabayad ko sa kasalanan kong purely na siya lang ang may gawa. isaksak ko kaya ‘tong kutsara sa lalamunan niya? Magustuhan pa kaya niya yung lasa ng ginataang halo-halo? Ang amp kasi. dapat lang. Si Jiro..Napatayo ako agad as response sa bigla niyang pagtawag sa pangalan ko.. haha. may pareview review pa ng deal na nalalaman eh.... *cough * cough * Eh bakit.. Eh oo nga naman kasi. Yum! Isa pa... amp. He just gave me a smile. Maraming salamat sa inyong pagdadasal na hindi ako makapatay ng tao gamit ang kutsara. galing.. which was followed by silence. papalitan na eh. Two hours later….. Edi kasalanan na.... may kamay naman.. eh kung tutuusin kasalanan mo kung ba’t ako ngayon nandito eh. . aba. Hay.. Nagtitigan kami for a moment before I realize na si Jiro.. Hindi ako magkakasakit... bagal eh. Gising ka na! Dala na rin siguro ng masyadong excitement marahil eh napayakap lang naman ako kay Jiro nang hindi nag-iisip. sinabi ko ba kasing kunin mo yung diary? Ah basta.... lugi naman ako.. nagpapasubo pa.. Actually meron. Si Jiro.. kasalanan mo parin.. One hour later… Ahh! Dali naman... And it took me a moment to realize that before I let go of him. napataas naman yung kilay ko sa mga sinabi niya. DVD player at DVD. Kunyare hindi ko siya naiintindihan. papalitan mo na naman hindi pa nga tapos? Aba. Napabuntong hininga naman siya. let’s review our deal... sabi ko nga.. Si Jiro.. Hindi po... Palitan mo..

.. Kathryn... Nabubwisit na talaga ko eh. yeah yeah. baka lang talaga matuluyan ko na ‘to. Yung nga lang hindi byutipul ang pagkasabi kasi siya yung nagsasabi.... Yeah yeah... Napatigil naman ang loko sa pagtawa nung nakita niya akong nagwalk out.and that's how my day went through wit h Jiro.... And I’ll leave you with the imagining after namin mahulog. amp. he should… mamaya lang burado na siya sa mundo... At nung nafeel kong malapit na siya... well. nagawa ko na parehas yan. Pag sinabi kong gusto kong manood. At pag sinabi kong gusto kitang maging girlfriend..Simple lang naman. I said sarcastically. Pag sinabi kong nagugutom ako. sabi niya while catching up with me. and when I turned around for him… Bog! we fell off the stairs. isusupply mo lang lahat ng necessities ko... nagwalk out na ako. yung tipong wala ng bukas para tumawa. haha. but I decided to right it here in this diary... hehe.. very funny. Matapos nun eh biglang tumawa ng pagkalakas lakas ang loko.. wahahahahaha.. Oo na— HUWAAAT??!!! Nanlaki lang naman ang aking mga mata sa mga salitang pumasok sa magkabila kong tenga. drama eh noh. Ayoko na.... Wahahahaha... parang si gaspar.. you’ll be my girlfriend.. . Sinundan lang naman niya ko habang sinasambit ang aking byutipul neym.. who knows? J iro might be one of those highlights in my life.. you’ll let me watch. yung aso namin. you should have seen yourself. your wish is my command.. nagstop ako sa edge ng stairs. At least I have a written record of him... joke lang! As if naman gusto kita maging girlfriend… wahahahaha.. Kathryn! Wait lang! ‘to naman di mabiro.. feed me.. ~~~~~o0o~~~~~ .. That does it... Opo master. It wasn't a big deal at all..

. may future ang dalawang ‘to. And well.. So amazing. Umalis si Kuya. haha. Agad naman kaming lumabas para tignan... Ang cute nila. Aray! Aray! Anu ba?! Tumigil ka na nga! Ansakit eh! Aba! Ba’t ko bibitawan? Nagsorry ka na ba?! I laughed. At ayun. Dapat talaga ihahatid na namin si Jiro sa kanila since isang araw at isang gabi na siyang andito samin and hindi man lang namin nainform si Ate Janna dahil putol nga rin ang telephone lines and we were out of cellphone load and batteries.. Infairness ah. hmm. Uhm. parang bigla kong naging idol itong si ate Janna. haha. . Ate Janna? I called out. Ang tahi-tahimik nga dito sa bahay eh. until… Aray! Anu ba?! Nanadya ka ata eh. Feeling ko nanonood ako ng koreanovela eh. baka gusto mong pumasok sa loob? Oh sure! I’d love to! Ouch! Aray! Tingin ko dapat akong magpaturo ng techniques kay ate Janna mamaya.. pwede. Si ate Janna sinasabunutan at pinapalo ng bag niya si Kuya Lem habang si Kuya naman.... at dalawa na sina Kuya at Jiro na sinasabunutan ni Ate Janna. bastos mo ah! Bastos ka jan... Ang cute lang nilang tignan... haha.. Nakakatawa lang talaga yung scene ni Kuya at Ate Janna. hehe.. Ate Janna. eh haharang harang ka kasi sa gate eh! Narinig naming may nag-aaway sa labas. haha. May kailangan lang daw siyang puntahan somewhere. Ngayon tuloy tatlo na sila dun. haha.. pinigilan naman niya agad.. we were just surprise to see Ate Janna and Kuya Lem. everything is back to normal... Hehe. Alam kong no use pag piniglan ko si Ate at baka mapasama pa ko sakanila so hinayaan ko na lang. wala nang sign ng bagyong nambababae. Parang mga damulag na ang-aaway.. Hindi naman niya sinabi kung saan so kami naman antay na lang.. Para ngang walang nangyari eh.. hehe. Girl power ang drama eh. So napakaimportant na mahatid na namin agad si Jiro dahil baka nag-aalala na si Ate Janna... Well. lumabas na si haring araw at maaliwalas na ulit ang paligid. It would definitely be helpful.. Pero sabi ni Kuya sandali lang daw muna. Oh! Hey there Kathryn! Si Jiro? Sabi niya sakin nang nakangiti but still hindi parin tinitigilan yung buhok ni Kuya at ang pagpalo palo niya gamit ang bag niya.... hehe.... kailangan kong tumawa. eh hindi makaganti dahil babae.... Oi ate! Tama na yan! Nakakahiya ka! Biglang sabi naman ni Jiro nung makita niya ang gingawa ng ate niya sa Kuya ko.~~~o0o~~~ Chapter 18 ~~~~o0o~~~~ kanina pa tumigil ang ulan.

but hey may karapatan ka rin magsalita. hehe. hehe... haha... Later. Tapos eto. pati si Jiro.. Ate Janna... Aba! Serial killer ka jan! Mas maicocompare mo pa ko kay Chris Tiu noh! Sa gwapo kong ‘to?! Puhlease! Hindi naman pinansin ni Ate Janna yung sinabi ni Kuya... Exactly nung nag-offer ako ng drinks. I like it when boys are so helpless. baka pagbuntungan ako ng galit nitong si Ate Janna. Si Kuya Lem. haha. Oh.. at Kim. haha.. Actually...... haha. inirapan ulit niya si Kuya.. Anu bang nangyari? Tanong ko sakanila as I sat down the sofa. kaya I rushed sa bahay niyo na lang only to find out that he was going the same way I do. haha.. sabi ni kuya referring to him then to me..... BUNGGUIN ba naman ako eh. Sira ang car. I was walking going to your house..... Amp.. in favor of Ate Janna. you see.. O sige nga... maganda lahi namin eh.. mahirap na... Nakangiti ako habang sinasabi ko yan..... ako? Binunggo? Compare mo naman structure ng katawan niya sa katawan ko... walang magawa. maganda.. pag-umpugin ko ‘tong dalawang ‘to eh. There.. diba? Then she rolled her eyes at nagbelat kay Kuya. haha.... Kathryn. No.. hehe. hehe. pero the insulting way. Pero after a while. wala ka sa bahay! Eh bakit ba? This is a democratic country! May karapatan akong magsalita! This is final.. hoy! Anong binunggo ka jan? iniiba mo kwento eh! Shut up! Hindi pa ko tapos magkwento noh. And so. hehe… Feeling ko nawalan ako ng buhok. si kuya ko naman lalong humaba ang nguso. mukha pa namang masama siya magalit. hehe.... maganda si Kathryn pero kasi ikaw parang nanggaling sa lahi ng mga gorilla na may hybrid ng dinosaur eh. Si kuya naman napatingin sa kay Jiro at umiling-iling habang pinapat yung kaniyang shoulders.. haha. So. Well. haha... Imagine me living with her. I had to laugh at this one too! Haha... nung mapagod siguro eh binitawan na din niya. haha. hoy. the normal reaction. MAY ISA JAN pakunyare hindi ako nakita. wala ang driver. gwapo. hindi talaga kapanipaniwala eh. At hindi lang ako ang tumawa. dapat pala laging inaaway si Kuya para nasasabihan ako ng maganda. You don’t look anything related. Nagtaka ka pa. duh?! Obvious naman. honestly. she acted as if nasusuka siya sa sinabi ni Kuya. actually pinansin. well... Talaga? Your serious? Halatang nagulat siya sa revelation na sinabi ko.... Why is he here anyway? Kilala mo ba yan? Mamaya serial killer pala yan eh... haha... Haha.. but the total tally of points as of now? 7-1. Haha.. siyempre nabanas na ko diba. Kathryn.. Idol ko na talaga si Ate.. barahan. And your right. Well.. Sabi naman ni Ate Janna in a sarcastic DARK way. Kuya ko siya Ate Janna. Ate mau. nananadya talaga eh. parang mga bata eh.... tama ka na nga. muntik pa nga mahulog sa inuupuan niya si Kuya eh. Nababanas na talaga ko eh. di naman nakapagtataka pag ganun.. hehe. at ayun.Pagpasok nila sa loob ng bahay. Ang saya eh... . binunggo ba naman ako.. Ang kyut talaga nila. at si Kuya naman. Techniques.. haha. hehe.. Nakakahiya ka na oh... yun naman pala eh. but before I got there.. sabihin mo ang alam mong totoo which is obviously a pure lie.... bagay magkasama. Hoy. It must have been hard on you. Maling mali! Nanlilisik ang mga mata ni Ate Janna ng tinignan niya si Kuya. Imagine.. Eh mali naman sinasabi mo eh.. I had to laugh at that. Sabi ni Kuya habang hinahawakan yung ulo niya kung san siya sinabunutan ni Ate Janna. Ate. haha... hindi pa kagad binitiwan ni Ate Janna sina Jiro at Kuya. kaya binilisan ko pa ang lakad ko but we ended up…racing our feet to your house. mukhang serial killer eh. Una sa lahat hindi kita BINUNGGO! NABUNGGO kita! That’s totally different! Ah. Well.. Biglang sabi naman nitong si Jiro na kapareha lang ng ginagawa ni Kuya Lem.. pati yung gate ibinunggo sakin. haha.

feeling ko tuloy set up ang ginagawa niya. ayaw paawat.... what he did is still rude for a girl! I mean. Magkakagulo na dapat dahil kumulo na ang dugo ni Kuya at hindi na niya kayang karirin ang chivalry at papatulan na dapat si Ate Janna... Okaya pwede rin... ayaw patalo eh.. araw-araw rumble sa bahay.. But the point is... no! marami akong gagawin noh. same reason sa racing na naganap.... Tabla lang din sila matapos nila kaming pakainin ni Jiro ng kung anu-anong madaanan along the way.. hehe.. no. malay ko bang iisa lang destination namin. haha. Hindi papatalo. Mga kapatid niyo. obviously. parang mga bata talaga ‘to eh.. see my point? Napatango tango ako sa explanation ni Kuya... pero in the end pareho lang din naman ang sabi nila. Yawn! Adik naman kasi ‘tong mga Ate at Kuya namin eh. Then.. Pero siyempre diba.. haha.. Haha.. Pakasal ko ‘tong dalawang ‘to eh. Eh teka nga. amazona nga si Ate eh. madamihan kayo ng malilibre sa mall.... wahahaha. Back to the story… Andito kami ngayon sa SM. still in favor of ate janna. . hehe... wahahahaha. At talagang focused sila ah. tinulungan ba niya kong tumayo? NO! Tama bang pagsarhan ako ng gate without even asking kung may kailangan ako? NO! so you see? Total tally: 9-2. bagay na bagay. bored na ko’t gusto ko ng umuwi! I looked at Jiro na nasa tabi ko lang naman. Yan ang masasabi ko ngayon. kung anu-anu nang iniimagine ko eh. Yun nga lang. talino ng Tita ko eh.... Ayaw patalo.. I think they considered things out first. pag-umpugin ko ‘to eh. susme. sabi ni Ate sabay talikod at punta sa kitchen..At hindi ko kasalanan yung gate. Ayan oh. wahahaha. siyempre kailangan niyo ng judge diba? Mga idea nitong si Ate Mau eh. Game! And I’ll make sure na mananalo ako! grabe.. hehe. Feeling ko talaga set up ‘to eh... haha. amp.. kesa nagtatalo at nagdedebate kayo tungkol jan ba’t di kayo maglaban through a game? Oo nga naman.. Ok. hay.. bahay ko ‘to and I don’t know her. hehe.. kahit medyo malayo eh sinuyod nila ang SM para lang sa kanilang little game..... Game? What kind of game? Sabay pa. ayaw talaga patalo nitong dalawa oh. see? Whether sinasadya niya o hindi yung pagbunggo na yun. And I can say the same for him also. pero baka nga feeling ko lang din. Nu kayang mangyayari pag sila nagkatuluyan eh noh? Haha.. halatang nag-isip pa kasi. Quantum? Timezone? Power Station? Ehem. Malay ko bang papasok din siya.. pero inirapan lang siya ni Ate. They are actually on their fourth game.. Ewan ko kung magandang idea ba yung sinuggest ni Ate Mau o pahirap pa sa part namin ni Jiro eh... May sense naman. Ad Fee! Bumaba na ang presyo ng gas pero hindi parin tumataas ang height ko kaya kailangan maningil ng Ad Fee.. naglalaro sila.. let’s say that’s the case... nagyabang naman itong Kuya ko nang sabihin yan ni ate Janna. wahahaha. haha.... si Kathryn at Jiro.. amp. Manang mana talaga sa Daddy ko na pinagmanahan ko rin..... at lahat yun tabla... bago magsimula ang world war III may nagsalita at nagsuggest ng better way to settle things out. At andito kami ngayon sa Timezone. Pero mas cool yung kay Ate Janna... Pero ang sigurado ko lang is that wala pa kaming 10 minutes dito sa mall. Maybe sa arcades. who would be the judge?! At talagang interesado naman sila noh? Can you do it? No. kawawa naman siguro ang mga magiging pamangkin ko... Magkaugali....... hehe. Oh I don’t know.. Alam niyo... hehe..

at whatever it is. and money.. Sabi niya eh.. nagrumble na yung mga kinain kong apple tapos chocolate ice cream tapos milk shake.... dahil ang totoo eh sa exit nga ang punta ko... Tingin ko naman kahit isigaw niya hindi parin nila kami mapapansin eh. sabay sabing. Pero its getting there. Ganito.. this is pathetic. wahahaha. I winked at Jiro bago ko tuluyang pumunta sa CR.. Oh. hahahay… Psst. I know.. man! Ay naku. Actually meron. Pagkarating ko doon eh hinintay ko nga si Jiro. Madaya! Nambubunggo ka eh! Aba! Eh bakit ikaw? Hindi ka ba nambubunggo ha?! Ang galing! Napansin nila ako agad! Amazing!—NOT! Hay naku.. kesa naman mastuck ako dito diba? Jiro leaned closer to me para bulungan ako at hindi mapansin nila Kuya.. wahahaha. hays... Tinignan ni Ate Janna si Kuya ng kaniyang dark and terrifying look.. napatingin ako sa kaniya biglaan niyan.. mahirap naman kasing magpaalam kela Kuya eh.... It’s a tie. susunod na lang ako at talagang ayaw ko na dito... Kuya! Pasigaw kong tawag kay Kuya Lem habang seryosong seryoso si Kuya dun sa racing ek ek ng cars. Well..Ang sakit na nga ng tiyan ko eh.. Bakit? Hindi ka ba nabobore? I mean.... Masyadong busy sa laro nila.. edi game na lang ulit. . Siyempre natakot naman si Kuya ko.. Hindi nakikinig.. KUYA! MAGPUPUNTA LANG AKO SA CR! Wala.. Basta. I hope nga meron eh... hehe. Honestly.. NEVER! Ok ok fine. And again. Isinusumpa ko na si Henry Sy sa pagtayo ng SM dahil sa pangyayaring ito... Which is actually not true. Walang exact plan... Parang bigla tuloy akong nathrill. Pero nang makalapit na siya sakin eh nalaman ko na hindi naman pala yun yung dahilan kung ba’t siya natagalan... haha. hehe. basta ako ah. We can go somewhere else than here.. haha. wahahaha.... In your face. I think this is a waste of time. haha... Ok. nagulat ako nung bigla akong binulungan ni Jiro pare. hehe.. pahirapan talaga eh... Walang sisihan sa huli. Siguro may 20 minutes din akong nag-antay doon bago dumating si Jiro pare......... sabihin mo sakanila magpupunta ka lang sa CR. Tapos na pala yung recent game na nilalaro nila. Tapos? Antayin mo ko sa exit malapit sa national bookstore. I couldn’t agree more.. at least para samin ni Jiro.. wala..... pero dahil sa magandang technique ang magpaalam sakanila para makaalis na dito. haha.. eh understandable na rin. sasali ako... haha. mighad! Hehe.. amp. hehe. As if may magagwa tayo. talo ka na. aminin mo na lang kasing talo ka naman talaga pala matigil na ang lahat ng ito. Anu yan? I am referring to the plastic he’s holding. bahala kayo... At lumipat na naman kami ng station na pwede nilang laruan... Well. talo ka na. Takas tayo.. malay ko ba tawag dun. nagpaalam ako..... Anu ba yan?! Tie na naman?! Ikaw kasi. I think may plano siya.

. Inabot niya sakin yung isang pack ng piatos. andito kami sa part ng beach na walang tao. Kaya lang sumakay pa ulit kami ng bus papuntang Batangas. Mas ok naman ‘to kesa maupo at sumama kela Ate Janna diba? Lalong nagwiden yung smile niya.. Batangas?! I mean... Hindi ko nga alam kung panu kami nakapunta dito eh.. hehe... ang unfair eh.. Sumakay kami ng taxi. Akala ko hindi tayo aabot.. Nang magstop yung taxi akala ko andun na kami sa pupuntahan ko... At kung pwede ba talaga kami dito. Kahit malayo. kami lang talaga ang tao.. Ako naman. Tsaka anu naman gagawin namin dun? Pero anu pa man yun eh hindi na ko umangal at naupo na lang ako sa tabi niya sa bus na yun. Where are we going anyway? Basta. or pag gusto ko lang ng piece of mind. Dito ko laging nagpupunta pag tumatakas ako sa bahay. pati yung dalawang malalaking bote ng C2... Bigla siyang humiga pero di ko na pinansin..... May dalawang oras at kalahati rin yung binyahe namin papuntang batangas.. Yung kabilang part kasi is for public use... Ako naman.. Sumakay na naman kami ng jeep hanggang sa makarating na kami sa totoong destination namin.. at ang ganda ganda.. Hindi naman pala basta bastang pagkain yung binili niya. ayos lang.. Huwaat?! Dadalhin mo kong Batangas?! Ok ka lang?! Shh! Eh sorry naman... tinignan lang siya.. Nakapikit na yung mga mata niya nang sabihin niya yan. haha. pero napaisip din ako. haha. Thank you kichekicheku. Walang iba kundi sa… Beach? Duh? Amp. pagtingin ko naman kay Jiro eh may nilalatag siyang blanket sa sand. It’s twilight! Weeh! Haha.Konting pagkain at inumin.. haha.. oo nga naman. panigurado nito late na rin kami makakauwi. Sun set na talaga... hindi naman siya kalayuan dito sa Laguna pero hello? Batangas?! Eh hanggang Alabang nga lang napupuntahan ko eh...... nafix na kasi yung mga mata ko sa sky. malapit nang lumubog yung araw. tapos dadalhin niya kong Batangas.. Sakto lang pala tayo eh... Ayaw talaga sakin sabihin kung san kami pupunta...... I can’t imagine the look on their faces.. Ayaw mong kumain sa pupuntahan natin? Lumapit na rin ako sa kaniya na palabas ng mall.. naiintriga na ko.com/secondhand_serenade/vulnerable-secondhand_serenade/][b]Background Music[/b][/url] Wala ka bang balak umupo man lang? Sabi niya habang ina-unpack yung mga pagkain na binili niya. Kapag nagpupunta kami ng beach ito lang talaga yung inaabangan ko. I was looking at the sky. Uupo na oh.. anu na kaya nangyari dun sa dalawa? Naglalaro parin kaya sila at hindi napansin na wala na kami o nagpapanic na dahil matagal na kaming wala? Wahahaha. Eto na nga po eh. Tinotopak ng addiction sa twilight.. amp. pati tuloy ako napasmile. tapos alam niyo andaya.... Nagulat lang kasi ako...... to see the sun fall. Akala ko na naman eh sa batangas na ang punta namin pero hindi pa pala. he said while a smile is painted on his lips.... At by the time na nakarating na kami sa batangas eh hapon. haha. but I took it anyway. [url=http://videokeman. waah.. sabi lang niya tapos hinila na yung kamay ko papuntang sakayan. I think it’s the whole point of going to the beach. tapos umupo na ko sa tabi niya... humiga na rin . di hamak na mas ok ‘to.. Junk foods lang lahat. Nang matapos na niyang ilatag eh umupo siya dun. Dito. binulong lang sa driver yung destination namin tapos hindi na nagsalita.... dire-diretso rin siya maglakad niyan palabas ng mall pero nagstay lang ako sa kinatatayuan ko kaya nagstop rin siya at tinignan ako patalikod. Ang ganda ng beach eh.. wala nang iba....

.. As of now kasi..... Then inakbayan pa niya ko. ang sabi lang naman special.. di siya maniniwala........ yung tubig na tulad ng dagat okaya ng ocean. gulat na hindi makapaniwala. Ang sabihin ang mga bagay na ‘to sa ibang tao.. At malapit na kami sa bahay nila Jiro. haha. Hindi yung tubig na pampaligo ah... tingin ng curious..... hindi ko akalaing kaya ko pala ‘to. pero kasi sa ilalim niyan total opposite ng nakikita sa ibabaw.. sabagay may point siya. nasa tabi kami ng dagat eh.. Alam mo nung mini SMIT challenge natin sa Gen. hehe. 8:30 na. May sakit ako.. Pinakita ko sakaniya yung pasa ko sa may braso.. unti-unti na ring lumalamig at ang sarap ng simoy ng hangin. anlabo. dun na muna kami.. ang bata bata mo pa eh.. Nalungkot tuloy ako bigla. Anu ka ba. hehe.. pero sandali lang naman yung pagtatagal namin. ngumiting malungkot.. Kung panu nagsasparkle yung tubig sa ibabaw... Kahit ako eh. Kung kaya’t eto. Siguro umalis kami sa beach ng 6:00.... Ayaw ko nga rin maniwala eh.. habang sinasabi ko yang mga bagay na yan kay Jiro may pain eh. Since mas mauuna yung bahay nila. Isa sa mga signs. haha... I smiled. . Pero infairness. No big deal......... Hehe. Lalo niya kong tinitigan. Napatayo si Jiro sa sinabi ko. Nagtagal pa kami ni Jiro dun bago tuluyan umalis. I can feel blood rushing to my cheeks. pero hindi nagbago yung expression niya. Tapos hahatid na lang daw niya ko gamit yung kotse nila. We’ll face it together. Math? Yung sinugod ako sa ospital? Hinimatay ako diba? Isa rin yun.. I’ve never discussed this topic to anyone. nagtataka...... patawa pag natakot siya sa tubig pampaligo.... pwede namang ibig sabihin nun eh special friend which could also mean…… he! Enough na nga! Haha.. ngumiti ako ulit. tinignan ko siya. maapreciate mo pa nga naman ba yung ganda ng dagat kung nasa ilalim ka na? Wahahahaha. well. sinong hindi magugulat nun diba. napaisip tuloy ako... biglang nagsmile. Oo nga maganda... Yung taong special lang para sakin ang dinadala ko dito. Lalo tuloy akong nalungkot.. ibig sabihin nun hindi siya naliligo. I don’t like talking about this topic.. ganun din kadilim sa ilalim. Kaya lang eto oh. Simply because I thought I can’t do it. Nagstop na yung taxi sa harap ng bahay nila Jiro at pababa na kami.. Ang mamatay.. it’s so naturey. konting-konti na lang lalabas na yung stars. iisa lang naman kinatatakutan ko.. hehe. Bakit naman? Ang ganda ganda nga eh..... Ang galing ng ambiance.sa tabi niya... Nagulat ako nung biglang nagswitch yung mukha ni Jiro. siya palang. Ok lang yan. pero teka nga.. Hindi naman malayong mangyari yun sakin eh. para namang malapit ka ng mamatay. pero kaya ko pala... ang nakakatawa lang kasi takot ako sa tubig eh. pauwi palang kami. wala pang nagtatanong sakin ng tanong na yan..... wahahahahaha.. tapos ngumiti siya. Sinu-sino na ba dinala mo rito? Ikaw palang. Kung baga parang niloloko ka lang ng itsura na nakikita mo. amp.. Sabay ng paglungkot ng langit.. at least you won’t be facing death alone. hindi rin naman kasi halata eh... Eh ikaw ba? Anong kitatakutan mo? Hmm.. Gulat yung itsura ni Jiro. WEH?! Tama hinala ko.. Tinignan niya ko ng matagal na nakataas pa yung isang kilay.. nakangiti parin. Ngayon yung tingin niya. ~~~o0o~~~ I honestly had a great time at the beach. haha. Leukemia..

Nakita ko namang tumango si Kuya bago kami tuluyang makaalis ni Jiro. tsk..... Tahimik kasi lahat eh. jusko! Bilis ng tibok ng puso ko nang bigla akong titigan ng Manong na ‘to na galit na galit eh... Bigla na lang niyang sinabi kasabay ng bigla niyang paghila sa kamay ko... Nakita kong biglang lumabas si Kuya Lem at Ate Janna galling sa may kitchen ng bahay nila Jiro. Ms.Ngayon ko lang naalala yung cellphone ko kaya chineck ko habang bumababa ng taxi. Parang ibang iba sa kasama ko kanina. alam nating lahat na hindi mo ko anak! Iisa lang ang tatay ko! Yung iniwan niyang asawa mo! At wala na siya! Patay na! At wala kang karapatang magalit kung late man akong umuwi dahil hindi kita kaanu-ano! At mas lalong wala kang karapatan… Tinuro niya yung babaeng katabi ni Manong na talaga namang kamukha niya. at feeling ko din napapahiya na ko. anak? Akala ko ba patay na ang tatay ni Jiro?? o-ok po. Mas nakakatakot yung itsura ni Jiro ngayon. Hindi ko alam na ngayon ang uwi niyo. eh nandamay ka pa ng iba! Hala naman. hehe. Naglakad lang kami.. kasi hindi na talaga ko nakapagsalita. Tara Kathryn. ... Kahit si Manong na kamukha ni Ate Janna eh nasaktan din.. Dire-diretso kami sa bahay ni Jiro nang… Where have you been?! Alam mo ba kung anong oras na?!! ~~~o0o~~~ Chapter 19 ~~~~o0o~~~~ Where have you been?! Alam mo ba kung anong oras na?!! I was shocked to see two unfamiliar faces infront of me na yung isa eh galit na galit habang yung isa naman eh malungkot.... Hindi na ko nakaangal. For pete’s sake! Alam mo.. female version. Ngayon ko lang nakita si Jiro na magalit ng ganyan. s-sumama po ako.... feeling ko ako yun ah.. And ghad! 25 missed calls! Lahat kay Kuya Lem.. ibang ibang iba talaga. So ibig sabihin kung wala kami dito ng Mama mo ganyan ang ginagawa mo?! Paiba iba ang oras ng uwi?! Ayos lang sana kung ikaw lang.. Uhm..... Kathryn.. parang nawala na yung gana niya.. Dahil iniwan mo kami noon. I suddenly felt guilty.. Aw. Yung to the point na magsisigaw siya. Pero mas nagulat ako sa way ng pagsagot ni Jiro.. ang nagawa ko na lang eh tignan si Kuya.. Feeling ko ngayon lang din siya nakita ng mga tao dito na magalit ng ganyan. hayaan mo muna kaming mag-usap ng anak ko. Tapos magkasalubong pa yung kilay niya. Ooh.. Hindi ko alam kung san na naman ako dadalhin ng mokong na ‘to...... Ang saklap ng mga sinabi ni Jiro pare.. halata sa mga mata nung babaeng kamukha niya which I conclude na mama niya na talagang saktan siya. alam ko. Blag! Nagulat kaming lahat ng biglang hinampas ni Jiro yung table sa tabi niya. Kung nakakatakot itong Manong na ‘to.. H-hindi po niya ko dinamay.

Puro pictures ni Jiro eh... itong mismong scene na ‘to kasi...... Kaya hindi ko rin napansin kung asan na pala kami....... Ang unang ngiti niya mula nung umalis kami sa bahay nila. baka kung anu isipin eh. Hindi na masyadong malayo yung nilakad namin nang marating namin yung isang bahay sa dulo nitong lugar. this is a place not even close to the scenery of the beach.. Galit siya sa family niya exept kay Ate Janna. San tayo pupunta? Hindi niya ko tinignan. And at the same time.... He also didn’t respond for a while.hehe. Tapos pinakanatuwa ako dun sa mga pictures na nakadisplay. Kasi tignan niyo naman. wahahaha. Uhm. nakita ko siyang nakangiti... halina. Chuchu = tsismosa Siya nga po pala. napanood ko na ‘to eh.. Parang bigla tuloy akong NaOP. hehe. Mahal niya ang tatay niya pero patay na... Hawak niya yung kamay ko. Natuwa nga ako pagpasok eh... maglola nga ‘to... Kinabahan tuloy ako bigla. iniwan sila ng mama niya noon. Lalo pa kung galing sa mahirap na pamilya yung character.. hehe. Or kahit ng tulad ko.. pero I doubt. Nung bata pa siya.... Ang cute kasi kahit maliit lang. Hindi naman kasi ‘to ordinary na pinupuntahan ng tulad ni Jiro. he finally answered. Hanggang sa nagsigh na lang si Jiro at sinabing.. At ayun nga. magkasalubong yung kilay.. baka magalit pa ‘to kawawa naman ako. Si kathryn.. pero hindi parin niya binibitawan yung kamay ko na hawak-hawak niya nung inaalalayan niya ko.... Basta. hehe. Nakakatuwa kasi.... hindi ko na kailangan pang sabihin kung anu ‘tong lugar na ito. Sabi ni Jiro habang inaalalayan niya ko nung naglalakad kami sa part na medyo lubaklubak... Nalungkot tuloy ako. hehe... Ngumiti rin si Lola ni Jiro.. But halfway ng paglalakad naming nowhere... hayz.. Malamig dito.. lalo na yung mga chuchu jan. buti naman at nadalaw niyo ko dito Jiro… Kathryn. sa isang pelikula na pinapanood ng katulong namin dun sa Cinema One. pasok sa loob. Neither of us said anything. magkasama kami ni Jiro.. Mag-ingat ka sa paglakad.Basta lakad lang kami ng lakad.. Hindi na ko nagtanong or nagsalita pa.. Kaklase’t kaibigan ko. sila lang nagkakaintindihan he. Nakatingin kay Jiro na may halong tuwa at pagkabigla... Medyo hindi ko mapagkonek yung iba eh. Tumango na lang ako.. Ito yung lugar na usually setting sa mga palabas sa TV... Parang lalong gumulo yung hindi ko mapagkonek konek na mga bagay tungkol kay Jiro... hehe....... hehe.. Naintriga naman ako.. naalala ko yung lolo ko.. Jiro! Apo! Sabi nung matandang babae na medyo naluluha na nung tumakbo siya papalapit samin ni Jiro. I think he prefers silence..... Sa bahay na yun. hehe. gusto kong batukan ‘tong si jiro eh.... O diba.. Pagtingin ko naman kay Jiro. I decided to break the silence. Lola. wahahahahaha! Uhugin pala siya nung bata pa siya.. marami nang masasagap na tsismis.. Malinis naman at maayos. Which kinda shocked me a little. Ah! O siya. wahahaha..... Sa dating bahay ko.. ganun parin yung mukha niya. Nang maghiwalay na sila sa pagkakayakap eh tinignan ako ng Lola ni Jiro. Yung tingin na may sinasabi pero di ko maintindihan. Lola! Namiss ko kayo! Niyakap ni Jiro yung “lola” pala niya. pero susme.. Well. tapos tinignan niya si Jiro. .. Nanahimik na lang ako. Gabi na.. meron siyang dating bahay. Ngumiti ako. may matandang nakatayo... Freestyle imagining ulit tayo. So nagshut up na lang ako. pumasok kami sa loob ng munting bahay ng Lola ni Jiro......

Lola.. Pero mabait na bata talaga yang apo ko.. Wala akong karapatan. namiss ko na si Lolo.. ngumiti pang mapanukso itong si Lola. Hehe... malamig pa man din dito. Marinig lang ako umubo niyan sobra na kung mag-alala... hehe. hayz. Kung ako man si Jiro mag-aalala din ako sa lola ko. I smiled at her and she smiled at me too. Sapukin ko ‘to eh.. Pasensiya ka na hija ah. hehe.] tapos eh naupo ako sa tabi ni Lola. Hindi na talaga nagbago ang batang yan.. Caesar Salad.. Pang-asar yung tawa ko ah. Maraming salamat. wahahahaha. Baka may gusto ka... anak. hija. Eh bakit ba? Ang cute mo kaya jan..... Magkaibigan lang po talaga kami..... Ako na. Feeling ko may blush on na sumampa sa cheeks ko..] habang ubo parin siya ng ubo.. ibabalik na sana sakin ni Lola yung jacket niya pero sabi ko.... hehe. marunong din palang mahiya ‘to ah.. Maya-maya pa eh natigil na rin sa pag-ubo itong si Lola..... Lola. Lola o... haha.. wahahaha. anong pinag-uusapan niyo jan ah? Biglang sumulpot si Jiro galling sa pinagkunan niya ng dalawang kapeng hawak niya.. ayos lang sakin. Manang mana sakaniya yung apo niya eh... Sa inyo na po muna yan. Hindi na naman kayo uminom ng gamot ano? Maupo na nga lang kayo. wahahahahaha.. Oi.. Kilala ko lang kasi yang si Jiro. tapos iniintindi niya kung lalamigin ako? Wahahaha. si Lola masyado mang-intriga eh... pang E! News eh. Natawa na lang din si Lola. Pero hindi na ko nagtanong pa... nagmamahal na naman siya. wahahaha. Naalala ko na naman si Lola. Ganito lang talaga ko. sabi ni Lola nung mapansin niyang tinitignan ko yung picture...... Hala.Ito? Picture ni Jiro nung 5years old siya..... Umamin ka nga. okaya para mas maganda yung international.. kuhang kuha yung pagtulo ng sipon... bagay na ayaw ko nang maalala.. tapos bigla siyang inubo kaya napatigil yung pagtawa ko. Oi! Wag nga kayo! Napatingin kami bigla ni Lola kay Jiro nung bigla niyang hablutin yung picture frame. susme! That’s the last thing that’s going to happen.... Mukha namang nagets ni lola yung ibig kong sabihin.. wahahaha.. Kung ganun ba’t gabing gabi na magkasama pa kayo? Intrigera din itong si Lola ah. Family thing nila yan eh... Mahal na mahal din niya yung tatay niya. Double Dutch Ice cream… Kape na lang. Wag na. Naintriga ako sa sinabi ni Lola........ Anong bang gusto mo. then I ignored him at sinuot ko na kay Lola yung jacket kong Tribal [Ad fee ulit! Wahahaha.. Ayoko ng mga ganyang lokohan eh. kung ano ano naiisip eh. Hindi naman po ako nilalamig. Kathryn? Carbonara. boypren mo na ba ang apo ko? Wag kang mahiya. Mas kaya ko naman magtiis kesa kay Lola.. Sabi ko na nga ba eh. nung may bagyo nga naka-aircon pa ko eh.. hehe. naman. wahahaha. Ikaw naman ang lalamigin. hindi nagsasabi yan..... inabot ko kay Lola yung jacket kong Tribal [Ad fee! Wahehehe. hinihimas niya yung likod ni Lola nun. Hindi parin tumitigil si Lola sa pag-ubo.. wahehehe.... Mapagmahal.. sipunin talaga yan nung bata pa eh. tapos kami na lang ni Lola ang natira dito sa maliit na sala ng bahay nila. At nakikita ko. hija. tumayo na nun si Lola pero pinigilan at pinaupo siya ulit ni Jiro. hehe.. hehe.. kape? Juice? Sabihin mo lang. Pang The Buzz talaga eh.. lumapit si Lola sakin para bumulong tapos sabi niya... Hindi ko po alam kung pwedeng sabihin eh pero kasi po andun kami ng Kuya ko sa bahay nila Jiro nung mangyari yun. At yung itsura niya bago siya mamatay.. Nagulat ako nung bigla akong tinapik ni Lola.. Gulp.. Maupo na lang kayo jan. Naku. Ito po.... Hay naku. tinaasan ko naman siya ng kilay. Pang The Buzz eh. ang galing kasi eh. hindi po talaga kami mag-anu niyan... . suotin niyo po. matatanda talaga oh..

para kasing dinidiscriminate nila tatay ko. magtigil nga kayo. Pinalabas ng Dad ni Ate Janna na anak nila ako ni mommy. Mahirap lang kasi si tatay at mataas ang pangarap ni mommy.. iniwan kami ni tatay ng mommy ko. Wa— Nung 6 years old kasi ako. ba’t di mo ko tinimplahan ng kape? Magkakape muna ko bago matulog.. eh anu naman diba? Pati kay Ate Janna galit ako nung una.. walang bahid ng lungkot at galit yung smile niya... Hindi kita maiuuwi ngayong gabi. itinago lang daw ako ng mahabang panahon. pilit niya kong kinuha kay Lola.natigilan ako sa sinabi niya at ang nasabi ko na lang eh. ngayon... pasok na dun. [url=http://videokeman. Lola eh matulog na.. Hehe. Alam niyong bawal sa inyo yun eh. tapos ngumiti ako. inalalayan naman niya si Lola na pumasok sa kwarto. Eh. iniwan niya ko. parang ayaw ko na talaga umuwi. Malungkot ulit yung mukha niya.. Sabi naman sayo ok nga lang yu— Feeling ko kasi mawawala ka pag iniwan kita dun eh. pero no effect.. Ay.. natawa na rin ako... Im sure maiintindihan nila Kuya. asawa ng nanay ko. Nakakatuwa nga si Lola.. Hindi! Ayos lang yan. Kasi naman! Takot ako sa daga! Naman! Asan? Ayun! Ayun! Huliin mo. dali! Jusme! Pahawakin niyo na ko ng kahit anu wag lang ang dalawang bagay.. ba’t ka naman nakatira sa bahay ng mommy mo ngayon? Tinignan niya ko... malungkot pero ngumiti... Kathryn.... angal pa ng angal pero sumusunod naman kay jiro... dapat hindi na kita sinama.. gabi na oh. Hindi ko lang talaga kasundo yung tatay ni Ate Janna. purely grateful lang. Waah. Patawa ‘tong matandang ‘to eh. after a while. Pssh. hindi ka pa rin mawawala sakin? Gulat na gulat ako sa tinanong niya.... iniwan niya kami. Kayo naman po.. Nung mamatay si tatay. sorry Kathryn ah. Pero kung ako lang masusunod... siya yung naging tanging kakampi ko sa bahay. hmm. nagsalita ulit siya. Ok lang yun. Hay. Mas may karapatan nga naman siya at mas kaya niya kong buhayin kesa kay Lola kaya wala nang nagawa si Lola..... magtanong ka na. Hindi daw niya kayang mabuhay ng buhay namin. hindi ko na pala kailangan magtanong eh. pero as time goes by... Oh. hehe... Dali na. Hindi ko alam kung anong isasagot ko. ipis at DAGA! .. kung anu-anong kadramahan alam ng stepfather ko eh.. Eh teka..... hindi ako titira dun. Kathryn? Kung hindi na ba ko uuwi samin... di man lang siya ngumiti. siya na lang nagiging dahilan kung ba’t umuuwi pa ko sa bahay na yun. kaya parang naging tunay na Ate ko na siya. magtatanong ba ko? O hindi? Magtatanong ako. at inabot niya sakin yung isa. Yun ang dahilan kaya galit na galit ako kay mommy at kay Tito john. haha. Kaya kayo nagkakasakit eh. kaya kahit bata pa ko. wahahaha...Oh.com/mandy-moore/only-hope-mandy-moore/][b]Background Music[/b][/url] After ihatid ni Jiro yung lola niya sa kwarto eh lumabas na rin siya agad at tumabi sakin. At nanahimik na kami pareho... anong gagawin ko?! Yan lang naiisip ko. ngumiti ulit siya pero parang nasesense ko na naiiyak siya. ayaw nilang aminin na may anak si mommy sa mahirap na tao eh. a-ahm. ayaw naman kitang mawala.. Pero ngayon. At sorry din kasi dinamay pa kita dito....... tapos tumawa siya.... d-d-d… pero bigla akong nadistract nung may makita akong daga!!!!!!!! Napasampa ako sa sofa nila.. Nagulat at namula ako nung bigla niyang hinawakan yung dalawang kamay ko.

.... I felt guilty. nightmare nightmare.. matutulog.. wahuhu. Pss. It’s Sunday and it’s suppose to be our day together... Eh kuya nagpaalam naman kaya ako..... Haha. buong gabing dilat yung mata ko dun sa sofa ng bahay ng lola ni Jiro habang siya naman eh dilat rin ang mata dun sa tabi ko.... Wala si Kuya nung umuwi ako. ~~~o0o~~~ Chapter 20 ~~~~o0o~~~~ Kinabukasan na ako hinatid ni Jiro sa bahay. Pero kahit ano pa man maging desisyon niya. Ang bilis tuloy ng tibok ng puso ko.. I get your point. hmm. Pero mali parin yung ginawa mo. Shh! Umayos ka nga... wahahaha. Hindi ko pa alam kung anu na yung naging desisyon niya.. pero natats naman ako. nagkukwentuhan ng ganito. Pero nagsermon parin siya. Sa kwarto lang ako ah. Sabi ko na nga ba magandang strategy yun eh. Whether he’s going back to his house or he’ll just stay with his grandma..... Hindi ka dapat umalis ng walang paalam. ngayon.. Now I know how Edward Cullen and the rest of his family feels everynight. ayaw ko nang makipagdiscussion at inaantok na talaga ko noh. Wala naman na akong masyadong ginawa buong hapon and I haven’t heard anything from Jiro yet.. Nagsastop pa sa tapat ko.. Nagsimba daw sabi ni Kim. Si Jiro nasa taas ko....... You gave me a reason to go home. But the point is HINDI MO DAPAT AKO INIWAN SA KAMAY NG BABAENG YUN! Jusko! It’s a nightmare! Asus..... Kahit hindi ako nakauwi kagabi.. haha. then I headed off to my room.. Dapat kasi kasama niya ko magsimba.. hindi naman nagalit si Kuya. ok.Dumaan ulit yung daga sa harap namin... Wala akong tulog. amp. I know.... nagulat din ako nung bigla niyang sinabi yan. Oo na kuya. Kulang na lang ngitian ako eh. He absolutely understand. at tumayo na. Amp. daga lang yan. Ba’t naman ako mawawala? Pero alam mo. basta ba makakatulong sakaniya eh.. Wag kang mawawala ah. ayos lang... daan ng daan... hehe.. pero pangiti ngiti siya kanina... yun nga lang mas matatats ako kung tumayo na siya.. Si Jiro naman pinapasettle down lang ako hanggang sa Blag! Nahulog kami. . busy ka kalalaro kaya di mo narinig.. Nagtatalon ako kasi takot talaga ko eh tapos parang nang-aasar pa yung daga. ang ayos eh. diba? Masaya ang lahat nun. Nakatingin lang siya sa mata ko. Nagulat rin si Jiro kaya ngayon parehas na kaming nakasampa sa sofa.. dapat ka paring umuwi.. Ni hindi ko na napansin kung san napadpad yung daga. barado si Kuya.. wahahaha. And I had a nice and smooth sleep the rest of the afternoon. Pero surprisingly.

Pero hindi pa nagtatagal ang moment namin nang bigla niya kong hilain sa isang sulok..... The rest of the day seems to be boring for me. magiging busy siya.. Ewan... Nagsmile lang naman siya at nawala na ko sa sarili ko. Pero somehow. Which is also the reason kung bakit napaaga ang aming pagpasok. available si Kuya kaya siya na ang naghatid samin ni Kim.. Pero sa isang oras kong pag-aantay na yun.. I guess nakapagdesisyon na siya.. nakakgulat nga eh. A couple of guys entered the rooftop. Well. Would you go to the mall with me? Sa sobrang bilis at sudden ng mga sinabi niya napatango na lang ako bigla. Yun ang reason. Carlo? Anong ginagawa mo dito aka— Hindi ko pa natatapos yung sinabi ko ng lumapit siya sakin at nagsalita ng mabilis. At hindi pa ko umuuwi... Walang Jiro na pumasok sa classroom. Wala nang magdadala sakin sa “puso” niya once na mawala na naman ako sa sarili ko.Maaga rin akong pumasok ngayong araw. Napangalumbaba ako sa 4ft wall dito sa rooftop while staring at the sky.. I understand..... Well..... It’s just that. Lalo pa’t ang lapit lapit niya sakin ngayon... he’s decision is to stay with his grandma..... At expected ko nang hindi siya darating ngayong araw... Hindi ko pa kasi feel eh. Nalaman ko ngayong araw na may disadvantage din pala ang pagpasok ng maaga.. I don’t have anything against it.. kasi alam ko namang masaya siya dun. It’s just that I feel lonely. I wasn’t expecting someone to come here kaya nagulat rin ako. And I guess ulit. At hindi nga ako nagkamali.. Hmpf.. May 30 minutes na akong andito since tumunog ang bell at nagdismissal na kami.. pero not completely. Nawalan na naman ako ng kaibigan. Basketball practice. gano katagal kaya akong magstay dito? Just then. Sinabi na naman niya sakin dati pa na after the trimestrals. At lalo akong nagulat nang makita ko kung sino ito.. Naisip ko.. maybe that’s the reason why I’m sullen the whole day... Well. I completely understand.. napatingin ako sa pintuan nang bigla itong magbukas.. panu. Sobrang nakakaconscious. Andito ako ngayon sa rooftop.... Nagpapalipas ng oras... . I really do. To the point na hindi na siya masyadong makakapunta dito sa rooftop. Wala si Carlo. hanggang sa nagsimula na yung klase.... Yun ay ang matagal na pag-aantay na magsimula ang klase.. And this is the best place to go to kapag hindi ko pafeel ang pag-uwi.. And I just couldn’t find it. Parang may malaking part sakin na nawawala. Siguro nalulungkot din ako kahit paano sa naging desisyon ni Jiro pare.. ang aga ko nga... I’m going to miss him.. hehe. Dahil seconds later.... hehe. parang nafeel ko na may tinataguan kami kaya ganito. Kasi wala nang mangungulit sakin... May isang oras din akong nagpalipas ng oras. Wala nang pag-aantay sa service na ginawa... Nagulat ako siyempre. Kasi nawala lang siya on the physical aspect.

sorry naman.. dito na lang. Wala wala. Napakamot na lang siya ng ulo as we walked at this secret passage of his. At he’s the captain ball. Wow..... I just raised an eyebrow while looking at him too.... not even looking at me... What?! He told me.. He ditched basketball practice. since pupunta tayo ng mall. Demanding kasi eh. Guilty.teka. Hindi siya makatingin sakin.. Well... Pagsasabihan ko sana siya sa ginawa niya. aba’y ba’t siya nagsosorry? He didn’t do anything to me. Parang kanina lang I was feeling a little lonely.. Natakasan tayo! Sabihin mo kay Coach!” Natakasan? Coach? Hmm... Then nagsimula ulit siyang maglakad. I mean. but he did something to himself and to his groupmates.. Well.. tumigil tuloy siya sa paglalakad tapos tumingin sakin. iba ang nasabi ko.... seryoso ang kaniyang mukha.. okay? I nearly laughed at his expression. And my heart skipped. I wanted to ask him kung anong meron. just wow. ehehehe.. Part parin siya ng rooftop pero hindi ko lang alam kasi di ko napapansin. Hindi na naman siya tumingin sakin habang sinasabi yan.. malalaman na agad nila kung san kami ngayon nagtatago. Sana diba nag-explain muna siya para hindi ako angal ng angal. Kung hindi ako aware sa mga nangyayari. I looked at him.. Isn’t that sweet or what?? .. Where are you taking me? Pumayag kang magmall diba? He said. ghad... Lalo ko tuloy niliitan yung mata ko. So instead na pagsabihan siya... Then now. haha.. “tsk. I missed you... anong motive niya diba. But before I was able to open my mouth.teka... kailangan nating lumabas ng school. Para matakot siya. And he’s scratching his head. No. dire-diretso lang siya sa dinadaanan namin.... But I do felt a little weird. He ditched one thing he loves. It made me conclude na si Carlo ang hinahanap nila...... Ibig kong sabihin san ‘to? Ba’t tayo dito dumadaan? This time he stop to look at me. Wala ka namang sinabing ngayon na tayo pupunta dun ah. Ngayon na tayo pupunta dun. but instead napasmile na lang ako. Pero dahil nga andito si Carlo at itinatago niya kami.. Teka. at take note.At first they didn’t talk. At since hindi tayo pwedeng dumaan sa gate... who’s heart wouldn’t?? You could have just said so. Dahil isang sound lang. Pero alam kong hindi pwede. Me? Still smiling. nonsense yung ginawa niya... at hila-hila nga niya ako.. Hindi na ko nagsalita... iisipin kong naghahanap lang sila ng bagay.. Purely naghahanap lang sila. Lumabas na kami sa pinagtataguan naming since umalis na rin yung dalawang naghahanap sa kaniya. Guilty. It’s not a good thing to do. narrowed my eyes to indicate that I don’t like what he’s doin.. someone here’s telling me that he missed me. hinila na niya ko towards somewhere I don’t know. tsk. Napafrown tuloy ako.. I think I know what’s happening here.. Napansin niya ata yung pagfrown ko. so I just kept quiet while having Carlo this close to me.... Ok ok. Tumakas ako sa basketball practice today.

Lumiko siya dun.. Then he took me to his car na nakapark sa portion na ‘to ng school.. we were both in silence.. sana hindi na niya ko sinama. Pero ito yung portion ng school na completely hindi pinupuntahan ng students. Dribble. Anu na naman kayang trip nito?? Well.. Naupo lang ako dun while he played ball for a while. . Basketball court.. Nagulat naman ako kasi hindi yun yung way papuntang mall. Kung gusto lang din naman niyang magbasketball......... Yes. I obeyed him. And eventually. Maling way ‘to ah? I know. Napataas naman yung isang kilay ko while looking at him.. Hindi rin siya ready noh? Feeling ko hindi siya prepared. yes he has a car. Like I said... Nung una.. Wishing I could even talk to him kahit 1 mili second lang. Shoot. Play as if may kalaban siya.. Parang dati lang pinagpapantasyahan ko pa siya. Naalala ko nung summer. yan lang ang sabi niya habang inabot niya sakin yung towel at bottle of water. I wonder what is this for? To disguise.. nahulaan ko na nung magpark siya sa isang recreational center. Pero bago kami tuluyang umalis dun.... Pero there he goes. I’m just wondering.. no wonder. Anong gagawin natin dito? I asked just about when we got in. He told me. nawala na rin ang pagkainis ko.We reached the end of his secret passage. Well. hehe. That would surely make my day pero ngayon… I just couldn’t believe that I’m with him. Sa kotse. nakasimangot ako... And I can’t help but react.. Magaling siya eh.. playing basketball. As if may magagawa ako dito. Wait here... I don’t really get his point. Ayoko na sa mall.. magaling siya eh.... ba’t pa siya tumakas sa practice nila? Kung magbabasketball lang pala siya. Oh.. Nagbago isip ko. Medyo weird. Until we reached a corner.. And he’s 16.. Hindi na rin naman nakakagulat. Then he led me towards the recreational center. I wonder how did he know about these places? And anyway. hehe. nasa school premises parin kami.. makes me feel something. Mayaman siya. Pinasuot muna niya ko ng cap. Naalala ko nung last year.. As if basketball ang sport ko.. Watching him play ball now. Tinignan niya ko in the corner of his eyes. a senior... Hindi ko mapigilang magalingan sa ginagawa niya. And he also wore one.. Kinuha niya yung bola ng basketball sa compartment ng kotse niya.

After naman niyang uminom...... asus. Smiling. I even couldn’t believe his sitting beside me. defensing.. Tumingin siya sa distant.. yun ang tamang description sa love. Andaming moves na kailangan mong gawin. Yeah.. But he was already back on the court. he’s not only deep. has anyone broke it down to you yet? Hindi ko nagets ang sinabi niya kaya napailing na lang ulit ako. bakaw. Passing. . Sometimes. Pero according to Carlo Fojas...... right now. all time favorite... nagagawa mo ang impossible para sa isang tao... Ang lalim na tao nitong si Carlo eh... Nadistract na naman ang thought ko. Sa tagalog. smiling. Ibig sabihin nun according to wikipedia.. Watching him speak like this? Napasmile ako. I was going to say according to Carlo Fojas.. di ko naman nagets kasi wala akong alam sa basketball. ayus ah.. he looked at me again. mas lalo ko siguro siyang nagustuhan.. There. I laughed along with him. And I must say. Then he sat beside me... Maybe if I knew him to be like this before. But I still didn’t get what he meant. Pero… He laughed. Maybe dapat ngayon mas lalo ko na siyang nagugustuhan... nagsmile siya.. Well.. wow. he’s talking basketball to me. pa-english english pa kasi. we are always running. I let out a sigh. Basketball is like love. worth one point. natawa na naman siya. this time sa malayo na naman siya tumingin. Oh. naIILONG DUGO lang ako eh. Ayaw ipasa sa iba yung bola. Well? An unopposed attempt to score a basket... pero still smiling. I never expect him to be anything like this. and shooting the ball.... Kung alam ko kung anu yang sinasabi mo. makakaencounter ka ng ball hog. Sa isang story na nabasa ko which is ang title eh Rebound... Parang narinig ko na siya somewhere... hehe... I was wondering.... Yeah... Naah. from the free throw line.. I was about to ask him the other definition. Pero ang isa sa pinakagusto kong term is yung circus shot.. napakagandang story.. ayun lang pala yun. Taong seloso.. hehe.. A seemingly impossible or incredibly awkward shot that goes in.. Binigay ko sakaniya yung bottle of water na pinahawak niya sakin. para protektahan mo yung mahal mo..com/taylor-swift/id-lie-taylor-swift/][b]Background Music[/b][/url] Has anyone told you yet? Nadistract ang thought ko sa sinabi niya and so I shook my head. Napakameaningful pa ng mga sinasabi niya. hehe. Do you know kung bakit kita dinala dito? I shook my head.. yung towel naman ang inabot ko.Pahenge.. Try niyo yun.. parang love. That’s exactly what’s boggling my mind. Weird..... Para bang ang saya saya niya.. panu ko sasagutin yang tanong na yan? Siguro. if ever.. Para makuha mo yung mahal mo. According to Wikipedia or according to Carlo Fojas? Haha.. Mabibigyan mo kaya ako ng free throw? Ooh. I want to play basketball but I want more to be with you. hehe. [url=http://videokeman.. dribbling the ball. nagadvertise pa eh... According to wikipedia na lang. Sa loob ng court.... hmpf.

... I don’t want to think about it anymore. Don’t think of anything. corny. Hindi ko alam kung anu nang nangyari sakaniya after niyang ako ihatid dito sa bahay. Malay ko ba.. with blush on pa. Parang half-hearted.. or dilat ang mga mata niya buong gabi tulad ng nangyari sakin the other day.. Maybe kung sinabi niya ‘to sakin months ago.... Gising na gising pa rin ang adrenaline ko. Kanina pa ko pa-ikot ikot dito sa munting kama kong pangreyna pero wala. Carlo MY labs pa nga ba? Kung hindi. I said I diversed my thoughts. kasi buong araw akong walang news from him. Maybe I would be happy. Baka for friendship purposes parin pala yun diba. parang may kulang. And to think wala pa silang paa.. Arg! I’m really worried! And I shouldn’t be… . Andami-daming bagay ang tamatakbo sa isip ko. Yohana! Special mention ka! Well. don’t think of anything... Haay. Ok.ok. Flattered. yun nga worried ako. The other thing that’s been boggling my mind is about… Jiro..ok... ok? Ok? Well. haha.... Maybe I would totally fall for him... Pero there’s something different about it. hell. I quickly diversed my thoughts.. Chance to fall in love. haha. right? Do I need to feel guilty? And yes... I’m feeling guilty.. I don’t know why.. parang may mali. Nahawa lang po kay Ms. Robertine Yohanna Santos...... I don’t know kung nakakatulog ba siya ng maayos ngayon... Masaya ko.. Free throw according to Carlo Fojas is CHANCE. Pero maybe.My heart skipped. one thousand five hundred and seventy-three sheep... weh. I would have the same reaction as I’ve had before. I don’t know kung dun na ba siya tumitira sa lola niya. Arg! Hindi ako makatulog. one thousand five hundred and seventy-four sheep.. ok? It’s just that I’m worried.. ~~~o0o~~~ Chapter 21 ~~~~o0o~~~~ one thousand five hundred and seventy-two sheep.. Maybe masyado lang akong nag-aassume sa mga sinabi niya. bakit? Haay. Pero ibang saya ‘to eh.. ilan sa mga bagay bagay na laman ng utak ko ngayon is that something I had with Carlo my labs. Because I don’t need to think about it.. And I can’t help but think...

May it be Jiro or not. My brain’s too full to think.. It’s 12:03 am. Someone was climbing my terrace. He’s climbing on the railings of my terrace at isang wrong move lang niya… you know it. Fortunately. He just closed his eyes. Trying so desperately to sleep. Still shock at the sight of him.. napatayo ulit ako at tumingin sa sliding door.... lalagpas kaya ang buong gabi nang hindi ko nakikita si Jiro? I mean. the clock on my bedside table caught my attention.. Anong ginagawa mo dito?! Alam mo bang 12am na?! He didn’t answer me.. Makikita mo. At ito.. Naisip ko lang... And that someone is… Jiro?! Anong ginagawa mo jan?! Tanga ka ba o gusto mo nang mamatay?! Nashock talaga ako at the sight of him.. umaga na.... I rushed para buksan yung sliding door ko.... Habang tinitignan ko siya nun. I’m getting desperate you know.... Walang sisihan pag magkaron ng malaking eye bags... Pero mukha namang there’s nothing unusual. Humiga pa siya sa kama ko. Para kasing ang peaceful ng mukha niya... . Haay. Pumasok siya sa loob ng kwarto ko nang hindi nagsasalita. This time. But when he opened his eyes again. of my terrace. may nakita na ko. pain.. No trace of any doubt nor pain nor anguish. –The sliding door. Someone was climbing my terrace. And it really shocked me... Tug!Tug! Nagulat ako sa biglang tumunog kaya napatayo ako sa kama and I automatically looked at the source of the sound. I’m tired of lying down and staring at the ceiling. I don’t know why I obeyed him pero siguro kasi tulog nga naman ang mga tao dito and it wouldn’t be nice pag nalaman nilang may kasama ako sa loob ng room ko at midnight.. I felt a different kind of serenity.. Haay. And this time I closed my eyes.again.. And so I went back to bed. All signs of doubt. It’s 12am... And like the first time. My body’s too weak to move... asa pa ko.. do I even make sense?? Anyway. he got in.. anguish…sadness. patay patay na naman ako nito bukas.. I’m tired of feeling tired.. Nagsign lang siya ng “shh” and I kept quiet. I went back to bed as if wala akong kabuhay buhay. I stared at him from the sliding door. Ni wala man lang ngang gumalaw eh.. aabutin kaya ng pagsikat ng araw na hindi ko nasisilayan si Jiro?? Gaw. Maybe I’m just hallucinating. I wanted to sleep and yet my eyes won’t shut. Someone was climbing my terrace.. hehe.Napatayo ako sa kama ko. Pero wala pa atang 2 seconds na nakapikit ang mga mata ko ng bigla na namang may tumunog...

Gulp.. Well.... Oo nga. Kasi most probably itatanong lang din niya kung ba’t hindi ako makatulog. I give up.. an alibi instead.. hehe. Pero hindi siya talaga nakatayo. Kundi nakaupo sa bed ko. Then he paused nang makita niya yung box... . the truth indeed. Anu daw? Sagot ba yan sa isa sa mga tanong ko? Tumayo siya sa pagkakahiga.. Na I’m worried. sino pa bang sasamahan ko.. Oh. pero malapit na sa ganun.. Hindi pala epektib ang alibi.. not exactly wishing. Ok.... Gabing gabi na eh.. I even doubted na narinig niya yun. Di nga ako nagkamali. I hesitated at first kung sasabihin ko bang hindi ako makatulog.. eh si Carlo lang naman. Napataas automatic yung mga kilay ko kahit ni naman niya nakikita. Nagising ako sa kumakaluskos na sound na gawa mo.. Natigilan ako. He answered as he closed his eyes again. He turned to look at me.. So ngayon. Pero that’s when I realized something… Teka! Panu mo nalamang kasama ko si Carlo? Oo nga. Maraming mumu...Hoy! Ba’t ka ba kasi andito? Umuwi ka na nga! I told him in a very low voice.. Tinignan niya yung clock sa bedside table ko.. Lumapit dun sa cabinet ko kung saan nakalagay yung mga stuff toys ko. pakialam mo ba? Baka kasi kung anu isipin niya pag sinabi ko na isa siya sa mga naiisip ko.. No. Hindi ko pala kayang hindi ka nakikita sa isang araw eh.. Buti na lang madilim.. panu niya nalamang kasama ko si Carlo? Eh wala naman siya kanina. haha. yan lang naman ang sagot niya. Hmpf! Eh hindi ako makatulog eh. Pano niya nagawang pumunta dito? Delikado kaya sa labas.. Ayoko.... Kung panu siya nakapunta dito sa kabila ng madilim na way papunta dito. Eh sa hindi ako makatulog eh. Pakialam ba niya kung kasama ko si Carlo.. Gulp.... it silenced both of us. But I guess he did. Ba’t kayo magkasama ni Carlo kanina? Sa labas ng school? This time tumayo siya... Nanliit pa yung mata niya stating something. Yun pala..... Ahh. Ba’t pala gising ka pa? Di ba dapat tulog ka na ngayon? May pasok pa bukas. Gising ka na bago pa ako nag-ingay.. Nagdate kami. Nun ko lang narealize na he’s waiting for my answer... Which is delikado. diba? Eh wala siya eh. Eh... bakit ba? Bakit? Pssh. Yung box na bigay ni Ejay. I said then I looked away from him. maraming mumu. diba.. Hindi ako nagsalita pero gusto ko talaga siyang tanungin kung ba’t siya andito. tapos ako naman yung tinignan niya. at masasabi ko bang maraming akong iniisip kaya hindi ako makatulog at isa siya dun? I think not.. Umupo ako sa floor nang nakatapat sa bed ko kung saan siya nakahiga.. itatanong nga niya.. Ba’t mo ba ko pinapaalis? He said still with his eyes closed.... Hindi niya mapapansin yung pagblush ko.... Tapos madilim.. Ba’t ko nga ba siya pinapaalis? Eh di ba kanina lang I’m wishing to see him.. madaling araw na nga pala.. makaharap na kami...

Narinig kong kumakanta si Jiro. Assumer si Kathryn... amp e... umupo naman ako. He looked at me.. Ayaw sa sleep. That silenced the both of us.. Sabi niya habang tinutulak yung shoulders ko para makahiga ako.. sinimangutan ko siya. Matulog ka na nga. Umupo daw ako dun. anu bang pinagsasabi ng taong ‘to. Pero nagstop rin agad. Well. Pero talagang hanggang dun lang siya.... Again. wag mong pahirapan ang trabaho ko. So babantayan at aalagaan kita hangga’t kaya ko pa.... narinig kong umurong yung chair. Panu ka? I asked him while making it look like I’m ready to sleep. Pero ang totoo. At naramdaman ko rin ng umupo siya sa kama ko. ikaw na nga ang mundo ko eh..... trabaho.. a-anu? ... Hanggang sa umupo na ulit siya sa bed ko. at kelan ko naman siya hinire?? Oh well. But hold your breath Because tonight will be the night that i will fall for you Over again He sang again. Feeling ko nagiging u2 squared na ko ah.... parang gusto kong pakinggan na lang ng pakinggan yung boses niya. At mas lalong naramdaman ko nang hawakan niya ang forehead ko. Gusto kong imulat ulit yung mata ko and tell him to sing again. I watched him as he roamed around my room.unless… Napadaan lang ako sa recreational center. Later. ok. matulog ka na. Hindi kita iiwan. tinap naman niya yung tabi niya. Best thing about tonight’s that we’re not fighting Could it be that we have been this way before I know you don’t think that I am trying…… I know you’re wearing thin down to the core. And I tried to sleep.. he’s voice sounded like he’s smiling. Naramdaman kong tumayo siya. lalo lang nawala ang pagkaantok ko. Though my eyes are closed....com/secondhand-serenade/fall-for-you-secondhand-serenade/][b]Background music[/b][/url] You know what? Gumulo mundo ko simula nang maging part ka nun. Ang weird.. sa pagclose ng eyes.. umupo siya dun sa chair sa study table ko which is katabi lang ng kama ko..... hindi mo lang alam. At ikaw naman. Hindi naman ako laging anjan para bantayan ka. I closed my eyes.... feeling ko he’s smiling. puyat ka na oh. To not stop.. Then he smiled... para alagaan ka... Pausing one pace at a time.... Dito lang ako..... para bang iniinspect niya yung room ko. Nakataas pa yung isang kilay.... [url=http://videokeman...... He paused.

May tulo ng tubig. haay. huwat? Anu bang sinasabi nito? Pero whatever it is nakakaramdam ako ng lungkot sa mga sinasabi niya. So bigla akong dumilat at tumayo.. I’m sorry I’m not that strong. I didn’t know I was falling for Jiro. Ako lang mag-isa dito sa likod ng classroom. Hehe.. I’m sure of that. Hindi ko maintindihan kung anu gusto niyang iparating sa mga sinasabi niya.. And while I was looking for it. I’m not depressed...... .. May pinapakopyang notes yung teacher namin.... Wala si khay.. Absent.. Second.. Pero hindi na sila nagtanong pa. And I don’t know why. And I didn’t want that to happen. And there’s something from that kiss na nagpaconclude sakin na mawawala siya.... To the point that it almost made me cry.. I know it kahit nakasara ang mga mata ko.. So kinuha ko yung notebook ko sa bag. Lalong lumungkot yung boses niya. First was that I’m crying...... Wala kang alam.. m-mahal niya ko? He kissed my forehead... Third... Napaisip tuloy ako... Someone entered. I can’t understand what he’s saying. sa heart ko.. Wala si Khay. because. at may naramdaman tuloy akong kurot. alam kung ganu kita kagustong alagaan. wala na yung same intensity of feelings ko towards Carlo.. And then I realized 3 things. Sorry hindi ko masabi sayong mahal kita. Lumungkot bigla yung boses niya. but I am sad. Napansin rin yun nila Kim at Diane..... It’s like they knew I wouldn’t answer them if they asked... Walang ganang pumasok sa school. Sorry kung hindi kita maipaglalaban. Kasi mahina ako.. I touched my eyes. alam kung ganu kita kagustong mahalin.. Kring! Nagbell na... ~~~o0o~~~ Late akong nagising kinabukasan. But I saw no one. lang alam na nalulungkot ako pag umiiyak ka... wala si… Jiro.... I could feel it..... I even don’t know if I’m suppose to cry.Hindi Hindi Hindi Hindi mo mo mo mo rin alam kung ganu ako kasaya tuwing nakikita kitang masaya. Was it all just a dream? Or it’s real but I want it to be just a dream? Napatingin ako sa kamay ko. I am confused. Wala na si Jiro.

magkakaron ng meeting ng student council regarding this event.. Nahirapan na nga akong huminga sa sobrang bilis.....”Good thing hindi ako kasali sa student council. I’m giving out this memorandum... . na basta.. “Class. But that smile isn’t like his normal smile. Parang malungkot. Magpaprom na pala kami.. Kung bakit ako natatakot..—Kung andito lang siya....” Ooh. May iaannounce daw siyang importante for this morning. Dati excited ako magprom.. Kung bakit ako kinakabahan. Pasign niyo sa parents niyo and ibalik niyo sakin ang reply slip. haha. Hindi ko alam kung bakit parang may mali. Tumingin ako sa adviser namin as he called up our attention.” Ok.... ~~~o0o~~~ Chapter 22 ~~~~o0o~~~~ Hindi ko alam kung bakit ganito. Hay.. Hindi ko mapaliwanang yung tingin niyang yun.. “Later this afternoon. ewan ko lang kung bakit ngayon parang nawalan ako ng excitement regarding sa prom na yan. Na si Jiro... kaya lang wala eh. Basta marunong sumayaw at hindi aapakan yung paa ko. “And tomorrow. late ako. But I thought— I felt dizzy. I don’t know.. Parang bigla akong kinabahan sa smile na yun. amp kasi. Kahit sino. nakapangalumbaba ako sa arm chair ko nang mapatingin ako sa katabi ko. Which is sa tabi ko.... After he gave the excuse slip to the teacher eh naglakad na sya papunta sa seat niya... parang lalo akong naguluhan sa mga nangyayari. Na may malalim na iniisip. Si Jiro. This is about your upcoming PROM.. Hay.. Fine. we will be posting the list of partners sa cotillion.Sorry po. And smiled. My heart started to beat really fast.. Naramdaman ko kasing nakatingin siya sakin eh. Fine.. Bakit? I asked him. naalala ko tuloy. Si Ejay lang naman ang kaclose kong member ng student council eh.. Pumasok siya... Then he stopped in front of me.

Lumipas ang isang buong araw ng ganun.. Yung look na nagpapakaba sakin.... Parang normal day lang. Pero wala naman masyadong nangyari buong araw.... haay. Nagulat ako nung biglang may nagtakip ng mga mata ko.. Hindi ko nga siya nakausap buong araw eh. Wala lang.. Sumakay sa kotse. Anyway. . Binalik niya yung tingin niya sa teacher namin. Napakamot naman ng ulo si Carlo sabay sabing..” Nagulat kami dun sa mga kateam ni Carlo na biglang sumulpot eh. Alam kong si Carlo yun. uwian na namin ngayon. si CARLO ako. Ayaw ko pa kasi umuwi. haha.” “Ahh. Wala lang naman ang sinasabi niya.. Wala.. Magbasketball ka muna..... Nagtataka lang ako. Selos ako. napapraning lang ata ako.... Paminsan minsan tinitignan niya ko... Ang lakas talaga ng pakiramdam ko na may iba. haha. May rason ba para kabahan ako? Hay.... Pero nakita ko si Jiro sa may gate..... Na may mali... mr.” Natawa naman ako dun then I rolled my eyes. Kala ko naman kung anu. Nagsimula na naman akong kabahan. Si Jiro din.And again. pero ok lang. At inuulit ko. “Hoy hoy hoy.. basta. Hindi ako si Jiro. Mga panira kayo eh. feelingero much? Haha. may basketball practice... pero I wasn’t going to say Jiro. “Hulaan mo kung sino ‘to.... Wala kasi si carlo. Pero everytime I ask him.. haha. marami namang tao. Yun nga lang.. Susugurin ko na sana yung Jiro na yun eh. Anu na ba talagang nangyari sakaniya? Anu na ba talaga ang nagging desisyon niya? “Hindi. Natanong ko tuloy sa sarili ko. At heto ako nakatambay sa stairs ng front lobby ng school ko. hindi normal sa pakiramdam.” Oops.” Like duh? Yang boses na yan? How could I be mistaken? Eh boses yan ng walang iba kundi si… “Jiro?” “Ay. Hindi ko natanong tungkol sa lola niya at kung anu-anu pa... pati ng mga teammates niya.... weird buong araw.. May rason ba para kabahan ako? Ngumiti siya tapos umiling. So tambay muna ako dito. Hindi naman ako pwede sa rooftop ngayon. hehe.. Nakita ko lang kasi yung kaklase ko pag-open mo ng eyes ko.... May naisip lang ako. Ayaw ko mag-isa.” Tawa na lang ako sa expression niya eh.... hmp. kilig parin..... With that same look on his face. Mag-isa nga ako. “Patay kayo sakin mamaya.. Fojas. mamaya ka na manligaw.

... “Oh. Tinahak ko ang daan papunta sa mall. and then.. mukha namang bagay sakaniya yan. “Oo sana. Ayaw ko pa talagang umuwi... So makakabili pa ko ng kung anu mang magustuhan ko na makikita ko dun.. ganda naman kasi nito eh... Pumasok ako sa isang store ng mga damit. Lalo siyang gumanda nung ngumiti siya. haha.. Sayo na... nanghinayang din ako at hindi ko nabili yung cap....... Pero most probably hindi rin naman ako gagastos.... Napatigil ako dun sa stand ng mga cap.” sabi ko sabay abot nung isang cap.. and then. Are you going to buy it?” Nakasabay ko ‘tong babae na ‘to na abutin yung cap. Nauna ka naman eh..“Uhm. And come to think of it.” Tumango na lang ako.. tumayo na ko’t nagsimulang maglakad palabas ng school. Kasi naman. May konti pa naman akong pera dito.. Wala rin akong nabili na kahit anu so nagsayang lang talaga ako ng oras sa mall. and then.” I shook my head.... sabagay. Naman. Marami pa namang iba eh. Hmm.. hehe.. “Yihee!” sabi ng nakatambay sa daan. amp.. So better get it...” Ngumiti ulit siya tapos umalis na at nagpunta sa cashier para magbayad... sayo na lang.. and ghad.. Hindi naman siguro big deal kung hindi ko mabigyan nito si Jiro. Oh well... hehe.. then. pero lahat sila nakangiti naman. Hindi naman bagay kay Jiro ‘to eh.. Nakakainis ah.... Nag-ikot ikot pa muna ako sa mall bago ko tuluyang maisipang umuwi.. he kissed me on my cheeks. Pero nung kukunin ko na. Pero sige. Panu... Meron ding accessories and everything.. Basta nung nakita ko… Si Jiro agad ang pumasok sa isip ko. “Hindi. haha... Yun na lang siguro bibilihin ko.. Parang anghel na nahulog sa lupa. Lalo tuloy nakakahiyang tumabi dito. Nag-iisa na lang yung style na yun sa stand. maybe hindi talaga para kay Jiro yun. sige Kathryn... tapos nagsmile siya. Sige.. Pero hindi lang basta damit yung binebenta nila. So instead na tahakin ang daan pauwi sabahay.. and then.. “Hindi....” Nagsmile yung babae.... bibilihin ko na. lumabas na ko ng store...... natulala ako. Pero most probably isosoli ko rin ‘to. Sayo na lang talaga. “Si Carlo talaga oh” sabi naman ng mga kateammates nya. basketball. Parang nakakainsecure tuloy na tumayo ngayon sa tabi niya. Nagpapalipas lang ng oras.. hindi ngayong iba na ang hinihiling kong gumawa nito sakin. May isang cap kasi dun na ewan.. “Well. Tatawid na ko nun ng street papunta sa sakayan ng tricycle nang… ... At ang sabi ng puso ko? Sana noon pa nangyari ‘to.

“Sure...” I was referring to the cap na bibilhin ko dapat pero binigay ko na lang sakaniya.. haha. I’m giving it to my boyfriend. “It’s the least thing I could pay you for this... “Oh. nagtanong na lang ako...” Pareho kaming nanahimik nang maubusan na kami ng mapagkukwentuhan. Tsaka isa pa. “Sorry talaga. Yung tawang medyo nahihiya pa.. “Birthday ni Ate this Friday. I found out na Corrine pala ang pangalan ng babaeng ‘to.. Siya na naman? I mean. Haha.. yun ang importante. it’s complicated. hehe. haha. Wag mo nang isipin yun.. Panu ko ba sasabihin yun sakaniya? Ni wala ngang description si Jiro sa buhay ko eh... haha. Tapos may kinuha siya sa maliit na bag na dala niya.. “Hmm. Kaya pala. hindi naman kami gaanong magkakilala.” “Tss. Ngumiti naman ako.. Basta. Lumabas ang isang babae mula sa backseat ng car… “Oh my Ghad. At wala namang kotse gustong sumagasa sakin on my way home. “Oh. Nakakahiya.” Ok. I’m just wondering. So. “How about you? Kanino mo dapat ibibigay ‘to?” oh...” ....... Nilibre na nga niya ko ihahatid pa. After namin sa Starbucks ni Corrine eh inoffer niya ko na ihatid sa bahay ko.. Haha. at ngumiti rin siya..” Let’s just keep it that simple.. At kelan pa siya nahilig sa bag?? Haha.. At na bagong dating lang siya galing ibang bansa. Kunyare na lang naintindihan ko.” fast forward natin ang mga pangyayari ng nakaupo na kami sa Starbucks at umiinom ng aming mga drinks. siya pala.. Mamaya spy pala ‘to edi nalaman pa yung bahay ko. Nosebleed eh.” Natawa siya.. haay.Beeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeep! May kotse lang naman na muntik nang bumangga sakin.. haha. Tipong may naisipang magandang ideya... haha.. haha. ok lang.... Would you like to have a drink?” ah. “Ba’t ka nandito?” He sighed.. Naman. Buhay pa naman ako eh.. “Sa kuya ko. So ayun. “Uhm. At pagkarating ko sa bahay. umuwi na lang ako mag-isa. At mas lalong hindi si Ate Mau. Miss! Are you alright?!” Oh. It’s you.. “Ah. Pero muntik lang... Sabi ko wag na lang.. Bumilis ang tibok ng puso ko. haha. Anong ginagawa niya dito? Hindi naman sa ayaw ko. Invited ka..” Naalala din niya ko. Kasi buhay pa naman ako... May taong nakaupo sa sofa namin..” I smiled.. Mukhang ililibre ako nito eh. After all curious din naman ako. ang sama ko talaga... Well. Kanino mo pala ibibigay yun? Pero kung ayaw mong sabihin..” Sabay abot niya sakin ng invitation.. My driver could be reckless sometimes.. haha. Hindi si Kuya. “He’s actually not my boyfriend but he’s suppose to be. hehe.. “Ang alam ko 3:40 ang uwian natin? Ba’t ngayon ka lang umuwi?” Like he care. The cap.. haha.. Ay.... Hindi si Kim.

.. hehe. Gusto ko makasama ni ate Janna. haha.. Yun eh yung CAP niya. Ampf. tapos kumain.. Nakakaaliw eh..... anu ba yan... At nung naglalakad na kami sa dance floor… Bog! .. Pagkatapos kong maligo siyempre nagbihis ako.. “Hoy... So ayun na. kundi magtatampo yun. Eh kasi naman. Eh gumawa muna ako ng ilang homeworks..” Si Ate Janna. haha.. Amp talaga.. DAPAT akong pumunta. Meron na pala siya eh.. pero may isa siyang suot na nakakuha ng attention ko.. Haha. Parang pinaparinggan si kuya ko.” Nakangiti siya nun. Nakakainis naman yung ganito. Punta ka sa birthday ko ah.. Para lang mag-isip.. Bumilis yung tibok ng puso ko. Pag wala ka dun. Ok. Palabas na sana siya nun sa door pero bigla siyang nagstop.” Ahem. Ayaw magtabi ng magkapatid eh. Pumunta kami sa Paseo.. Nagbabad ako sa banyo eh..hehe. Haha...... “Isa pa pala. Tahimik lang si Jiro. “Isama mo na rin yang kuya mo..... Lalong bumilis yung tibok ng puso ko. Yun lang pala ang pakay niya dito. haha... Nakalimutan ko na naman siyang tanungin...... haay. At si Jiro—ayaw ko na lang pansinin. Birthday... may night life kasi dito sa mall na ‘to eh.. Ang ganda ng music ah. “Susunduin ka namin mamayang mga 8pm. dito sa table namin. Si Ate Janna siyempre maganda parin as usual. At dahil nga sa may two hours pa akong natitira bago pumunta dito sila ate janna.. haha. “Siya nga pala. baka bias. haha..... Nagkatinginan tuloy kami ni Jiro. “Kathryn! I missed you!” parang last week lang kami huling nagkita ah.. tapos naligo.” Sabi ni Ate Janna samin.. Pero nakakatuwa siya pag ganyan. Ate Janna talaga. May mga resto na sa gabi lang nagbubukas. Ahem.” So much for hoping.. Hahuntingin kita tapos kakaladkarin kita papunta sa bahay. Magsayaw nga kayo. aatakihin ako nito eh... I took the offer anyway. Tapos meron pang mini concert everynight hanggang midnight.. And so. haha. hehe. CAP na exactly katulad ng bibilhin ko dapat kanina. Buti pala at hindi ko nabili yun.. KATHRYN AND LEMUEL ang nakalagay sa invitation. haha. haha.. assuming eh. Narinig ko namang nagfrown si kuya..“Ah.. nasa gitna ako nila Jiro at At Janna.. haha.. Tapos ngumiti siya... And then biglang nagswitch yung tugtog into a slow song. Andun na agad sila ate Janna at Jiro... haha. pssh. tapos tuluyan nang umalis si Jiro.. Habang si Ate Janna naman eh madaldal as usual at kwento ng kwento.. Naglakad na si Jiro papunta sa door namin.. Tapos inoffer niya yung kamay niya sakin..” parang ayaw ko atang matikman ang amazona powers ni Ate ah.. haha.” Dugdug. naku. Hindi talaga maganda ang baybs ko sa mga bagay bagay ngayon. haha. At pagbaba ko..... amp...

7.” Siya ang nagbigay nang cap ni Jiro?? “Uhm. 13. Jiro! Andito ka rin pala! And look.. Kanino mo pala ibibigay yun? Pero kung ayaw mong sabihin. ok lang. 3. Ako hindi. 2. 8. your wearing the cap I gave you. 6.” Sabi ni Jiro ng mahinahon.. Katherine Albano and Ezekiel Algabre Nicole Alviar and Reuel Antor Sarah Arrojado and Rum Borromeo Kim Constante and Maro Bulaong Katherine Duabe and Dann Dasal Jaevie Dulay and Arwin Edra Christine Fojas and Maryo Gonzales Patricia Gonzalez and Bill Gang Angelica Jabal and Sean Haji Sadeghi Katrina Justo and Reginald Hizon Alice Kim and James Jang Nicole Ngo and Matthew Maritana KC Rubio and McKevin Marcelo Mikka Ramil and David Milo Meredith Villanueva and Joshua Padilla Kathryn Villanueva and Jiro Tecson Weinna Tan and Clinton Sanchez Danica Rivera and Javi Santoalla . 10. Basta. 15. 11. At feeling ko matutumba na ko anytime kung hindi lang biglang umakbay sakin si Ate Janna at sinabing.May nabunggo na naman ako. 17. 5. Kaya pala ako kinakabahan. Pagagalitan ka ng dad mo. Pero hindi ako makatingin. “Sorry Miss!” Si Corrine na naman? Yun nga lang hindi ako ang napansin niya agad kundi si Jiro. Well. 12.” Hindi ko maintindihan yung pinapahiwatig ni Ate Janna pero may isa akong naintindihan ngayon. 9.” “He’s actually not my boyfriend but he’s suppose to be. “Uy.” “Ah. ~~~o0o~~~ Chapter 23 ~~~~o0o~~~~ List of Partners for the Cotillion: 1. 4. Ang ouch eh. 14. Nahihilo na ko. Naramdaman kong tumingin sakin si Jiro. Siya mahinahon. The cap. I’m giving it to my boyfriend. “Kathryn? Andito ka rin! Magkakilala kayo?” Tumingin sakin si Jiro. Napasandal pa ko kay Jiro. it’s complicated. 18.” “Anong ginagawa mo dito? Your not suppose to be in here. “Sure magkakilala kami. 16. Siya si Kathryn KO.

And so its been a week since pinansin ko si Jiro. Tungkol sa favorite movie ko. nagdrop by lang ako..... andun si Jiro. Naiirita ako eh. Pumunta rin ako nung birthday ni Ate Janna. Kailangan magmukhang romantic. “Nagpagupit ka ba? Parang may iba sa buhok mo. It’s been a week since the incident dun sa mall. So that I wouldn’t hope for too much. Pero sabagay. Ewan ko. Ewan ko rin kung bakit ang init init ng dugo ko sakaniya. And I didn’t want to see them... meticulous rin kasi yung teacher namin. He would always open a topic.. Tungkol sa kinain ko nung lunch... Para nawarn ako.. Buti nga at meron kaming important meeting sa CompArts nun kaya may naidahilan ako.. Kailangan magmukhang inlove sa partner. Tungkol sa favorite color ko. Ni hindi man lang niya sinabi na meron siyang girlfriend. It’s just that I’m cold pag kinakausap siya.. Well. Pero kasi sana sinabi parin niya. Kung hindi lang dahil kay Ate Janna.. Tungkol sa mga walang kwentang bagay. Pero bago pa niya masimulan ang conversation.. I looked at him and rolled my eyes. Nakakainis eh. At mas lalong obvious na andun yung girlfriend niya.. Minsan nagtatanong siya tungkol sa pabango ko. Sakaniya lang. Kailangan perfect. Tapos siya pa pala ang partner ko? Which just mean that I have to be with him during the rest of the rehearsals. Fast forward tayo sa rehearsals namin for the prom. Hindi ako pupunta. pinapansin ko parin naman siya. kung hindi lang niya birthday... Pero hindi naman kumpleto ang araw ko pag hindi ko siya nakikita. Amp.” Lagi kaming ganyan. Tapos umalis na. Nagiging 5:30. .....” “Hindi. Well. So instead na 3:40 ang uwian namin.” “ahh. So that I wouldn’t fall for him. Every after class ang rehearsals namin. walang effort sakin. But I didn’t stay for long. bakit nga naman niya kailangan sabihin sakin diba? Like anong pakialam ko. Alam niyo yun? Meron pala siyang girlfriend tapos kung umasta siya parang wala. Wala lang naman ako. sinasara ko na.. Kahit anong ganda ng mood ko basta Makita ko siya pumapangit. “Tignan mo nga naman. hindi rin kita naisayaw nung birthday ni Ate Janna pero maisasayaw naman kita sa prom. Ayus diba?” Speak of the devil and the devil will come. Kasi obviously.. Kailangan mukhang experts kami sa pagsasayaw kahit parehong kaliwa ang paa. Hindi kita naisayaw dun sa mall.Oh great..

.. Anu ba yan. Anu ba ‘tong sinasabi ko? Haha. you don’t smile anymore. nasasaktan ako eh. masaklap ang acting skills... Anu bang nangyayari sayo?” wish I could answer you.” Eh kung fake smile? Magiging masaya parin ba ang mundo? O magiging fake na masaya? Alin ang mas better? Pinapakitang hindi masaya o masaya nga pero fake? I smiled. Hay.” Yan na lang sinabi ko. Hindi kalayuan sa kinalalagyan namin ni Carlo. Fake. playing dumb. mauna muna kami. Uhm. Break muna. “ba’t laging nakakunot noo mo pag nagsasayaw kayo ng partner mo? I thought we’re suppose to pretend that we’re inlove with our partners?” Tinignan ko siya.. haha.. Hindi ako makangiti ng sincere eh. papalapit kasi si Carlo. “What’s with you lately?” I was inlove with someone then when he was about to dance with me his girlfriend showed up and then I got my heart broken. nasa classroom pala yung pamalit ko.. Pawis na pawis kasi ako. “hi girls!” Bati niya samin.” Tinaasan niya ko ng kilay tapos biglang nalingat yung pansin niya sa likod ko. Hindi pala boses lang yung naririnig ko. tapos yung 100 plus [ayie. maganda’t artistahin nga pero hindi parin pwede mag-artista....” “Parang ikaw hindi. “Aburido ka na naman. Naririnig ko boses ng babaeng yun.Hindi ko talaga alam kung bakit ako ganito. You should smile.. “Cousin. At kaya pala..” Lumapit ako kela Diane at Kim. carlo carlo. “Corrine anu ba. tsktsk.. Ad fee!] na inumin ko.. Amp. Ngumiti naman si Carlo. Fake ulit. Dinampot ko yung towel ko. “Jiro! I missed you!” Pssh. “Haay. Ganun parin. Pati boses nang loko. Haha. Bitter talaga ang dear Kathryn ko. Tara samahan mo ko...” Diane talaga. At dun may nakita ako. Alam kong mali. it makes the world a happy place.” Then I smiled. “Ay! Kim. .. Pawis ako. Di ba bawal yan? My oh my. Kung minsan ang weird mo.... Tinabihan ko naman siya.” Oh. And I felt awful about it. Kathryn.. Anu ba yan. Can you fix it? Ugh. Napalingon tuloy ako... Tapos yung mata ko biglang nagfocus sa isang part ng gym. Umupo si Carlo dun sa may stairway ng stage. “wala naman. pero… “ok. “Nakakunot ba noo ko? Nagkoconcentrate kasi ako eh. sige Carlo. May mga totoo palang taong nagpPDA sa gilid ng gym.

... sounds familiar? Mga kalokohan ko eh.. “Ha?” Nasabi ko na lang habang pasimpleng tumitingin kay Carlo. Nakita kong may sinabi si Corrine kay Jiro... Susme. di ka mabubwisit? Sabi ko nga. Basta may feeling ako.. I get it. Nilapitan ko na lang si Corrine at hinila siya dun sa gilid ni Jiro medyo malayo layo kay Carlo.. “Kilala mo yun?” Napansin din ni Carlo yung interaction namin ni Corrine... Kathryn... Alis muna ko? Kausapin mo sila?” It’s more like a question than a statement.... kamusta ka na? Sayang. haay. panu kung… aish. . hehe..” Para safe.... hehe. Nakikinig ka ba?” “ha?” Bigla akong nadistract sa biglang pagsasalita ni Carlo. Kathryn. Nakakahiya ‘tong sasabihin ko eh. hehe. Hmm. Hehe. Tumingin din si Jiro samin. “Oo. Si Carlo naman napangiti’t napakamot lang ng ulo. shut up na lang ako. Pigilan niyo ko! Hahaha.. I-ooffer niya kung pwede ako date niya sa prom. I noticed na nagflinch si Jiro sa kinatatayuan niya. “Hindi ka nga nakikinig. “ooh.. “Meron. Feeling ko ah.. “Hindi.. Nadistract na naman ako sa usapan naming nang mapansin kong napansin ako nI Corrine na nakatingin sa kanila. Hindi ko pala siya pinapansin.. Kaya lang. “hmm.. Wag. Obviously hindi ako nakikinig. pakialam ba niya diba. “Boyfriend mo?” She said as she switched looks from Carlo to me. “Ui.. Nginitian niya ko tapos nagwave.” Pssh. Hindi ko rin naman marinig since nagpatugtog ng malakas yung janitor na in charge sa stage nitong gym. hindi maganda ang mga pangyayari. Then bigla na lang lumakad papalapit samin sina Corrine at Jiro. Ikaw.. He’s actually not my boyfriend but he’s suppose to be. So nginitian ko rin si Corrine.” Haha. tulungan sana ako diba... Bumaling yung tingin niya from sakin to Carlo.. Kilala ko siya. Dito ka lang...” Baka mawala ako sa sarili pag sina Corrine at Jiro lang kasama ko eh... So ayun.. Pigilan niyo ko guys... Oi oi. just in case… haha...” Tapos nagpout siya.. mabuti nang andito si carlo. it’s complicated.. Naawa naman ako. Bumalik na ko sa side ni Carlo nang nakangiti.. “oo nga eh... Carlo ko? Haha.... Pero hindi ko malip read eh. Never mind. haha. Ok lang sana.. Basta. Masyado kasing distracted ang lola niyo.. may meeting kasi kami nun.. We didn’t had the chance to talk at Ate Janna’s birthday. Sila Diane at Kim. Panu ko ba sasabihin ‘to sayo. May aawat. He’s not suppose to hear it but Jiro should. haha.. At hindi sayang yun noh. pag may ibang babae si Tritritan. May Jiro ka na nga.. Nakakahiya. Why did you leave anyway?” Kasi ayaw kita makita. ahm.. Batukan ko ‘to eh. wag naman pati Carlo ko? Teka teka..” Ah.Hay. diba. shatap kichekicheku.. Haha. “Ang sabi ko kung may kasama ka na sa prom. “Ui. haha. May epek kaya sakanya mga sinabi ko? Sabagay.” Nagwink pa itong si Corrine.” “Ah.....

. “You don’t like that girl don’t you?” Tinignan ko lang siya tapos nagsmile.. .. huli ba? Haha. Hindi na siya nagbother. I guess I’m just going there alone. he tries to start a conversation lagi diba? Pero yun nga.... “you don’t like her dahil sa partner mo noh?” Nawala bigla ang smile ko. Hindi na rin bumisita sa Corrine sa school. “Basta. haha. Tipong 2 inches ang pagitan. Parang sinasabi niyang nasasaktan siya. Bumaliktad ang smile. Parang sinasabi niyang sumusuko siya. Wala lang... “o siya. Pero yun ang akala ko. At natatawa ako sa mga pinaggagagawa ko.. nabubwisit.. I mean..” Ay. “So hindi mo pala talaga ako pwede payagang magfree throw.. Naiiyak naman ako sa sinasabi nito. Amp. hehe... Biglang tumawa si Carlo. Nakita ko yung mata niya.” ~~~o0o~~~ After ng mga nakaraang araw.. “or second. Because you like your partner.” Ay. We didn’t had the chance to talk at Ate Janna’s birthday... Nice to see you again. bigla na lang akong nagfrown. Nagulat yung dalawang lalaki sa amin ni Corrine eh..” Nilapit niya yung mukha niya sa mukha ko. I wonder why? Oh well. Halo halo kasi ng pang-asar. pero hindi na lang. Hindi masaya. hehe.. Parang may tumusok ssa puso ko ah... 2 days after nung dumalaw si Corrine sa school. At take note hindi fake.. I’m just around. “I thought we only need to pretend to fall for them not to actually do it?” Yung tone ng boses niya. wala parin namang mga pagbabago. hindi lang sa pagfree throw. Pero mahina lang.. Medyo kinakausap pa ko ni Jiro. ba’t ang bait mo? “Nasasaktan ka ba?” “Hay naku Carlo. ayan ang mga pumapaloob sa aking mga ngiti... Then nilayo na niya yung mukha niya. pero bigla siyang ngumiti. There’s other way to score in a basketball game.. nangaasar. Susme. “First.” Tapos biglang bumilis ang tibok ng puso ko. “Pero hindi ibig sabihin nun isusuko ko na yung nararamdaman ko. Anu ba naman tanong yan?” Nginitian lang niya ko. if ever you need me. wala akong alam. “Sayang. purely business na lang ang pagsasayaw namin.. Ganun parin ako towards Jiro and ganun parin si Carlo sakin. 2 days after that.Pero ngiting halo halo.. hehe.. Mauna na kami ni Carlo ah.” Nakababa na yung lips ko. I was going to ask you to go with me sa prom. Bigla pa kong napasabi nang.” Ok. Ewan ko ba.. Carlo. What’s happening to me?! Haha.. “And there’s two possible reason why you don’t like them. Corrine... “Carlo…” “Ok lang.. haay..” Hinawakan ko yung kamay ni Carlo as in holding hands tapos nagwink kay Corrine. Nang makalayo na kami ni Carlo sakanila. Meron palang pagbabagong naganap. kung baga.. Basketball talk. yung tipong ako lang ang makakarinig..” I said mocking Corrine. REVENGE. Tinaas ko pa siya ng kilay para lang magstop.. Trip mo lang mainis sa kanila......

it’s about time na akong naman ang umintindi sa nonsense reasoning mo sa lablayp mo. Napaupo na lang ako sa sofa. Kathryn. less than 5 minutes niyo lang gagawin yan sa buong buhay niyo so better ayusin niyo... You can go now. I looked at her and she sighed. Sa tingin ko. kung may problem ka sakin sana sabihin mo. today’s our prom day and we’re running late. wait. Ba’t niya ko pinabayaan sa kumag na ‘to? Why oh why?! “Bakit?” “Galit ka ba sakin? Ba’t di mo ko pinapansin?” wow. “Very Good. until… “Hindi siya sasama sayo dahil…” ~~~o0o~~~ Chapter 24 ~~~~o0o~~~~ Tinignan kong muli ang orasan. pero wala parin talaga akong kagana-gana.. hindi na maalis sakaniya yun. Can I go now?” Ang sama ko noh? Haha. Trip ko lang. “Kathryn. Straight to the point. pinipilit mong intindihin ang nonsense English ko. But all those times. hehe. Tapos kay Carlo. “hindi. And yeah. Natahimik kami parehas. “Sana sabihin mo kasi hindi ko alam kung panu kita yayayain sa prom!” Nagecho yung mga sinabi niya sa tenga ko. She knows what keeps me from dressing up. Ngumiti at tumango lang naman si Carlo tapos nauna na siya kasama yung kaibigan at pinsan ko.And today’s the last day of rehearsal. Hay naku. Humiwalay ako agad kay Jiro at pupunta na sana ako sa kinatatayuan nina Carlo. Speechless man akong day.. Pero hindi niya pinansin yung plead ko. The time can’t be running that fast! Can it? Arg. Hay.” tapos natapos na. but she smiled. Bukas ng gabi mas galingan niyo pa. Pero hindi ko nagawang magrespond. Hindi nga ako nakapagsalita sa mga sinasabi ng pinsan ko. Tinatanong ko rin ang sarili ko ng tanong na yan. Hanggang sa nagulat na lang ako sa bigla niyang pagtawa. Diane at Kim kaya lang… “Kathryn. Nasasaktan ako. “jiro.. Haay. . Kahit kelan weird talaga ‘to. Why is the clock ticking so fast? Baka naman sira na yung orasan namin? Or kung whatever man.But regretted it anyway and buried my face into my pillows.. Alam mo bang sinisira ko ang aking image sa pagsasalita ng tagalog? Muntik na kong matawa sa sinabi niya kung hindi lang talaga sobrang kabog ng dibdib ko...” Napatingin ako kay Jiro. Cousin! Why are you still undressed?! Yeah yeah...” Literally. She knows why I’m afraid of going to the prom. Nakakatakot.” Hinawakan niya ko sa braso kasi lalayo na dapat ako tapos lumalakas na yung boses niya.

. He’s back. I said to her as cold as I can with matching pagstomp pa ng feet yan ah. It was Ejay. . Kasi naman. Kasalanan ni Author dahil matagal siyang di nakapagupdate. Yep guys. Linya niya yan! I showed her my dark stare.. Nangyayari na ang kinatatakutan ko. Then he stopped infront of me and reached out his hands.. Parang I desperately want it but I can’t and I won’t. Pero bago pa man kami makalakad. Unfortunately.. until… “Hindi siya sasama sayo dahil…” “Dahil nangako siya na si ERIS JAMES CASTRO ang makakasama niya sa prom. Sabi niya ok lang naman daw. Totoo.. At that moment. Yun ang gusto kong sabihin pero hindi ko masabi. Balak mo atang daigin si Maricel Soriano. Pero nagbihis na nga ako tapos inayusan na ko ni Ate Mau. And that’s how I saw him—with her. Batukan kita jan eh. oo... mga kaibigan pinatikim ko sa aking pinakamamahal na pinsan ang “dark stare” ko.600 na fee jan sa prom na yan? Muli po. [/color] Funny funny. Come to think of it. Yung kotse naman naming eh pinalipad ni Kuya kasi nga late na nga kami. –kichekicheku “Sana sabihin mo kasi hindi ko alam kung panu kita yayayain sa prom!” Nagecho yung mga sinabi niya sa tenga ko. Nanahimik lang naming muli siya. pinsan. Kasi naman. And so I told Jiro na si Ejay nga ang date ko sa prom. A car stopped in front of us. Pero hindi ko nagawang magrespond. Naglue ata ang paa ko nun kaya hindi ako nakaalis sa kinatatayuan ko. Ayun natahimik. Yun.” Waah!!!! Erase! Erase! Erase! Cousin ah. Magbibihis na. Isn’t that funny?! Wahahahaha. 3:00 na ko nagbihis which dapat eh paalis na kami ng bahay ‘cause we’re suppose to be at the venue by 5:00.. Like he promised. Looks like hindi lang ako ang nagmumuryot about this whole prom thing. Isa pa nga kami sa mga nauna eh. umabot naman kami. Gets niyo ba? Ay whatever.. hehe. parang biglang nagslowmo ang mundo ko. Then lumabas siya. “Shall we go in?” As much as I wanted to say no.. So anong plano mo? Hindi ka na pupunta sa prom? Sasayangin mo ang 1. Hehe. Hay. heto na. Do you remember what happened last time? Sa kabutihan palad. Pagkagraduate ata naming ng elementary. Pero para sa mga hindi na maalala turn to chapter 23. I took his hand. Which made it unfair kung hindi ako pupunta sa prom kasama siya dahil totoo naming nangako ako sakaniya noon. Takot kang pumunta sa prom dahil may dalawang lalaking nagpapagalingan para maging date mo.Forever and ever period.. another car stopped infront of us. But… Ang saklap kasi sa feeling eh.. Tawa tawa mo jan? She held her laugh and turned it into a smile.

“First. I hope you can understand. I didn’t even spent time to take a look on Jiro. gusto kong magsorry..” Hindi ko alam kung panu ko sasagutin yung mga sinabi ni Ejay.. It took me a while to organize my thoughts. You don’t know how happy I am that Jiro invited me to his prom! OMG like this is a dream come true. sinaktan mo ko noh. I smiled at her. Kung hindi man sumasayaw. but it will never come true. Parang masakit yun eh. I could just simply said I love you and wait for me ‘cause I’m coming back for you.” “Of course. I’m enjoing. Si Kim at Diane kanina pa sayaw ng sayaw.” This was followed by silence again. “But it just felt like.. you don’t owe me anything anymore. Instead. alam mo ba yun?” Hindi ako sumagot and I just waited for him to continue speaking. this is Ejay. And that smile didn’t reach my eyes. Iba na kasi eh…yung feeling. ang mga kasama ko eh siyempre. Hindi sa wala kang kasalanan. hanggang sa bigla na lang siyang tumango at ngumiti.. With the same smile on my face. Takot na baka masaktan ako the moment na Makita ko silang magkasama.. But ewan ko.. I didn’t bother to look for them. “Ejay… Sa totoo lang ewan ko ah. Biglang kumunot ang noo niya then she said. Nga pala. By the way. Kim. Carlo and friends.. That is until ejay asked me to dance. Where’s Carlo? Akala ko siya ang boyfriend mo? Ooh. Of course meron. I can’t remember the song na nagplay nung nagsayaw kami. nakiki-echus sa mga classmates namin.... All I remembered was that conversation we had.. Parang ayaw ko na lang din magpretend.Kat! She rushed to my side the moment she got out of the car with that huge smile on her face. I smiled again. . hinila ko na si Ejay papasok ng venue. it didn’t reach my eyes. kinailangan pa kitang saktan at iwang clueless then saka ko sinabi sayo ang three magic words. Sina Diane. Since I made it possible for YOUR dream to come true. But you don’t have to explain to me anymore. “Andami kong gustong sabihin sayo. Napabuntong hininga tuloy siya. Ejay.. Sa table namin. “You’re not enjoying. Parang walang magandang word na pwedeng sabihin eh. I’m such a moron. It was my dream to. Most of the time.” I said sarcastically at napangiti naman siya. Parang bigla akong napagod. Date ko. I don’t know why I made such a drama with all those things. kaming tatlo lang nina Ejay at Carlo ang nasa table. Sarap ibalibag. And again. But didn’t do it. Things didn’t work out. Yeah. And swear that. Hindi ko alam kung sang lupalop napadpad si Jiro at ang date niyang si Corrine. Siguro napatawad na lang talaga kita. It started with a long moment of silence until he spoke.. Why wouldn’t I?” sagot ko sa tanong niya without looking into his eyes.

I missed that smile. they announced the highlight of the night... Unlike nung kay Ejay. Pero lahat ng tao nagulat.. biglang nagswitch ang music. Yea. Hindi ko rin maalala yung tugtog nang sumayaw kami ni Carlo. at masaya ring kasayaw si Carlo. Sana pagtalon niya. Unfortunately. “And the Prom Prince is…. Hindi ko alam yung mga sumunod na nangyari. Si Carlo yung King at hindi ko kilala yung Queen.“Of course..” Parang hindi ako nagulat. kadalasan yung leading lady ang laging nakakapartner ng leading man. I should have thought about that. Pero you should’ve chosen him over me to this prom thing. though he is the boy on the lead. Sa senior nang galing. Pambihira. tuloy tuloy lang. After that inaanounce naman nila yung King at Queen. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko just by standing beside Jiro.” Pambihira.. Wala man lang suspense ang pagkakasabi eh. Hay. Hell. Not with the same intensity na nga lang.. good things don’t last long. “The Prom Princess is Kathryn Villanueva.. Kaya lang nagtake over na si Carlo para isayaw ako. Parang for a while. And I still love that smile. “Ok lang. Pero alam ko na masayang kanta yun. I hate this so-called love. Hindi ako nakikinig sa paligid ko.. And I didn’t care. He understood. Sana pala siya na lang ang dinate ko ngayon. Then. not me. nakalimutan ko lahat ng problema ko. “hay Kathryn. Gusto ko sana siyang tanungin kung bakit niya yun naisip. Basta. Wahahaha.. yung conversation naming ni Carlo eh fun and easy.” Pagkasabing pagkasabi niya nun.” Yun lang ang sabi niya then tinuro niya. I used to love that smile.. Bad Kathryn bad.” Parang sarili niya ang kinakausap niya niyan. Hehe. I know. Si Corrine nagtatatalon nang tawagin ang pangalan ni Jiro.. television drama or lovestories. “What do you mean?” ngumiti lang si bespren. Tinuro niya si Jiro. Sinimulan nila sa Prom Prince.. Though I got to admit. bigla na lang ako napadpad sa sarili kong mundo kung saan ako lang ang tao at si Jiro lang ako katabi ko. Kaya ayun.. I’m not saying that Jiro is my leading man.. Hindi ako nagulat kasi ganito naman talaga diba? Yung mga movies. Lahat ng gumugulo sa isip ko. Yeah. It’s just that it’s kinda predictable. pagbagsak niya sa floor maputol yung heels niya. back to chairs kami. Pambihira. The Prom King and Queen as well as the Prom Prince and Princess. Sayang. Umakyat ako ng stage at tumayo sa tabi ni Jiro as they gave me the sash at yung tiara ek ek na yun. Jiro Tecson. kilala kita from head to toe. . kichekicheku. Basta tumayo lang ako dun. Kumain lang naman ako nun kasama ang aking mga BFFs..

I was kidding around. I want to say the three magic words.. Corrine. “I might. I wanted to talk to him. The music started and ended that way. Parang may gusto rin siya sabihin but he just can’t open his mouth like me.” Ok. hindi kami nag-usap. Para bang nakazip siya. Didn’t things worked out dahil… you like somebody else besides Carlo?” I think I know where this is getting. Nginitian ko naman agad siya as I passed by her. This time alam ko na yung song. “Hmm. But I saw Carlo dancing with his Queen. And I soon felt that something’s not right here. Yung feeling. Di ko alam kung dapat ko bang tanggapin. Everything this heart wants to say.That is until. Parang dapat may ginawa ako pero hindi ko ginawa. And there.. We just looked at each other’s eyes. Kasi naman.myflashfetish. tanong ko lang.com/user-playlist. I’m sorry. Sa totoo lang. DAPAT nga. Tapos yung kamay niya. don’t you?” she wouldn’t take no for an answer. Something’s definitely not right. Sa sobrang magkafrustrate ko nagpunta ako sa CR. As we danced. eh?” sinabi niya nang mataray na tono. I felt terrible when our time ended. . Nagsimula na rin akong pagpawisan ng malamig.” Hindi ko alam kung anong sasabihin ko eh. Yep.. And as I looked in his eyes. And he wanted badly to say something—just like me.. I wanted to tell him something. “May the PRINCE have a dance with HIS princess?” Tinignan ko siya. Yun nga lang she didn’t gave me back the same gratitude.php?id=14893087]So Close[/url]. “But you do like somebody else. “Hindi totoo yung samin ni Carlo. We were just kidding around that time. Pero ayaw gumalaw ng lips ko. Para bang may unfinished business ako. In fact. That was part true. I want to tell him everything.. Tapos siya ulit then nagfocus na ko sa kamay niya. So I guess. “Things didn’t worked out. Kathryn. Ang hindi ko lang sigurado eh kung yung three magic words rin ba ang gusto niyang sabihin. I took his hand and we circled in the dance floor. [url= http://www.. I felt like he feels the same way I do. And I have to be honest with her. I found.

.” Arg. Pero kahit takbo na ko ng takbo. pinagpawisan ako ng malamig. Ni hindi ko nga nakikita yung dinadaanan ko. .. “It could be…but it also could NOT be. “HOW DARE YOU! KINAIBIGAN KO PA KO KUNWARI NUN PALA MAY HD KA SA BOYFRIEND KO?!!!! ANG KAPAL DIN NAMAN NG MUKHA MO NOH? WHO DO YOU THINK YOU ARE?!!!! DO YOU THINK MAGUGUSTUHAN NG ISANG JIRO ANG ISANG TULAD MO?!!!! MANGARAP KA. OO MAKAPAL ANG MUKHA KO. everything is black. Parang gusto ko lang tumakbo ng tumakbo. OO SINO NGA BA NAMAN AKO PARA MAGUSTUHAN NI JIRO AT KALABANIN ANG ISANG CORRINE.. GIRL!” and that’s it. then bumilis ang heart beat ko. Natahimik siya and I waited for her. Well. hindi ko na dapat siya inantay.“Could that someone be Jiro?” I give up. I exploded too. Like I said... I’m actually grasping for breath. wala akong pinupuntahan. Ghad. “Jiro…. Dapat umalis na ko. Baka mapaaway pa ko nito eh.” first. Nag explode na lang siya bigla.” then could it mean that… “na wag mahalin si. Dumb me.” I’m having my attack. Bigla akong hirapan huminga. my running I mean. “OO NA. Wait— nahihirapan akong huminga? “Pero anong magagawa ko?” I felt tears run down my face and I can barely breath. Pero nakikita ko ang sarili ko. But the thing again is that. “puso ko.” ~~~o0o~~~ Chapter 25 ~~~~o0o~~~~ everything is all black and I don’t know what is this black matter that surrounds me. nahihirapan akong huminga and now masakit ang. Weird noh? Ang isa pang hindi ko maintindihan eh yung kung bakit ako takbo ng takbo. “Masasabi ko ba sa. MAY HIDDEN DESIRE AKO JAN SA LANGYA MONG BOYFRIEND. hindi ako hinihingal. Nagtataka nga ako kasi sobrang dilim na wala akong nakikitang kahit ano sa paligid ko. it felt like it was like that for hours. And I’m right.. It felt like it had been hours. OO ISANG AMBISOSYA LANG NAMAN AKONG NANG GUGULO SA BUHAY NIYO!” ghad.. Bumibilis ang tibok ng puso ko.

Hay buhay.. ok na si Kathryn. And btw. eh mula nung dinala si Kathryn ditto isang beses ka pala umuuwi eh. Si Diane. di ko lang maalala kung kelan ‘to nangyari. I-aacknowledge ko sana sila for being here for me [‘cause it feels like this is all for me] kaya lang biglang umeksena si Diane. Pero teka. I remembered the couple. hindi ko na maalala kung anong nangyari eh. Kuya Lem. Hanggang sa luminaw na rin yung liwanag sa paningin ko. Ang crowded nga ng feeling eh.” Pambihira. Ejay.. bago kayo magkwentuhan ng nangyari eh mabuti pa magpaalam na muna tayo kela Mr..” Ibig sabihin lagi siyang andito? Nagbabantay? Eh teka nga. She was the first one to broke the silence. Ang bespren ko. “Bakit? Anu bang nangyari?” actually. Lahat sila andito. I smiled at parang narelief ang lahat ng tao sa loob ng room na ‘to nung magsmile ako. wahahaha. Tukmol. Walang iba kundi si Diane. Kailangan na nilang umuwi. Ibig sabihin andito siya. pero asan ba ko? “Tignan niyo. nasa hospital pala kami.. In fact. Pero wala akong maintindihan kahit ano sa pinag-uusapan nila. Mommy… daddy… Jiro. Ok naman na si Kathryn. After that.. Tapos ito naming si Jiro eh sumimangot. Unti-unting nagkakaron ng liwanag kasabay ng unti-unting paglinaw ng mga sinasabi ng mga boses sa paligid ko. will she?” boses yun ni Jiro. may mga naririnig akong mga boses na nag-uusap. Everyday since nangyari sakin? Ilang araw na ba akong andito?? “Jiro. Eh alam niyo naman si Ate Janna di ba? Amazona pa sa amazon yun. . Pagkaalis ng tecson family eh isa-isa na ring nagsipag-alisan yung mga tao.” Sabi naman ni Ate Janna kay Jiro. Ate Mau.” Hindi ko tuloy napigilang hindi ngumiti.Hanggang sa suddenly. They looked familiar. Carlo. Then naramdaman kong parang nagsilapitan sakin yung mga tao. Ilang araw na nga ba kasi talaga ako dito? Hindi na nakaangal pa si Jiro kasi kinaladkad siya ni Ate Janna palabas ng room. unti-unti ring nagdisappear yung blackness. Parang lahat puro murmurs na unti-unting lumalakas.l “Kathryn? Ok ka na ba?” Sabi ni Khay. Pero napangiti parin ako. Until. Sigurado ako. At nakita ko silang lahat. And Mrs. Tecson.. Kailangan mo ring matulog. bata ka ah. “ee. Baka sa susunod ikaw naman nasa kalagayan ni Kathryn. Parang déjà vu. this whole scene looks familiar. Uuwi na lang ako pag ok na ok na talaga siya. Tita Beth. Kamukha pala talaga ni Jiro yung mama niya.” Lumapit sakin ang parents ni Jiro at ngumiti. Matats ba ko? Wahahaha. haha. they had been here everyday since ng nangyari sayo. Kim. Alam na alam ko din yan. “BESPREN KOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOH!!!!!!” she hugged me so tight that I can barely breath. “Bruha ka talaga! Pinag-alala mo ko. kagigising palang ni Kathryn. sumama ka na muna samin sa bahay. “Ang importante. Mom pala yun ni Jiro at dad ni Ate Janna.. “Ikaw talaga. “She will wake up. “Well. alam mo ba yun? Pinag-alala mo kaming lahat!” sabi niya after ng breathtaking hug niya. There’s also a couple na nakatayo sa may pinto. Aba. lahat nakafocus sakin. Khay.. Ate Janna. dumidilat na si Kathryn!” That voice.

Mukhang makakatulog na sila ng maayos ngayong gising na nga ako. Pati si Kim, Ate Mau at Kuya Lem eh umuwi.. si Diane, mommy at daddy daw ang nakatoka na magbantay sakin ngayon gabi. Kaya marami kaming time ni Diane para makwentuhan. Pero nagsimulang magkwento si Diane nung iniwan kami nina mommy at daddy para bumili ng makakain. “So.. Do you mind telling me what happened?” ang excited kong bespren naman parang kiti-kiting umupo sa gilid ng kama ko. Nakaupo lang din naman ako so magkatabi kami. “Hmm.. San ko ba sisimulan?” More like sarili niya ang tinatanong niya niyan instead ako. But I answered her anyway. “Ba’t di mo simulan sa… Kung ilang araw na kong nakaratay dito?” Ngumiti siya nun so pati ako ngumiti. Parang namiss naming ang isa’t isa eh. Haha.. [color=magenta]“3 days. Loka ka, andami mong namissed.” [/color] 3 days?! Marami akong namissed?! Hindi lang naman ako nakapagsalita. Feeling ko kasi sa panaginip ko.. Kung panaginip nga ang tawag dun.. eh maraming oras lang ang nakalipas. Hours but not days. “Inatake ka nung prom night natin. Lechugas kasi yung Corrine feelingera na yun, inaway ka.” Oh. Yeah. The prom night. “HOW DARE YOU! KINAIBIGAN KO PA KO KUNWARI NUN PALA MAY HD KA SA BOYFRIEND KO?!!!! ANG KAPAL DIN NAMAN NG MUKHA MO NOH? WHO DO YOU THINK YOU ARE?!!!! DO YOU THINK MAGUGUSTUHAN NG ISANG JIRO ANG ISANG TULAD MO?!!!! MANGARAP KA, GIRL!” Oo. inatake nga pala ko. Ansakit ng puso ko nun. Literally and not literally. Pero tama naman kasi yung mga sinabi ni Corrine. Sino nga ba ko diba? Makapal ang mukha ko at mali ang ginagawa ko. So.. Tuluyan ko nang lalayuan si Jiro. “Pero nung inatake ka, nakita ni Jiro. Nagpanic si Corrine kasi hindi niya alam na may sakit ka. Si Jiro din grabe yung panic nun, halos mabaliw na nga yung tao eh. Wahahahaha.. tapos ayun. Dinala ka naming dito.” Halos mabaliw? Sabi ng puso ko matuwa daw ako. Pero sabi ng utak ko mali. “Nung second day mo dito, binisita ka ni Corrine. Siyempre alert and defensive mode kaming lahat diba. Eh pumunta ba naman yung impaktang may gawa niyan sayo eh.. wahahaha.. Dun naming nalaman na hindi lang pala impakta ang bruha. Ambisosya rin. Haha.” “Panu mo naman nasabi na ambisosya siya?” Eh diba ako nga yun? Yung may “HD” raw sa boypren niya? “Eh hindi naman pala talaga sila ni Jiro. May matinding crush lang yung si Corrine kay Jiro simula nung elementary pa siya. Mabait lang talaga si Jiro sakaniya kasi kasosyo ng tatay ni Corrine yung stepdad niya.” Oh. Speechless na ko. Matutuwa na ba talaga ko? Susundin ang puso? O paiiralin parin ang utak? Haay…

Kinabukasan… Hindi parin nagsisink in sakin yung mga sinabi ni bespren kagabi. At andito parin ako sa hospital kasi under observation parin ako. Pero ngayong araw, dumalaw si Jiro kasama sina Kim at Kuya Lem. Sabi ni Diane, normal lang naman daw yun kasi lagi naman daw silang andito nung tulog ako.

Pero since si Diane ang nagbantay sakin kagabi, umuwi na rin siya. At sina Jiro, Kim at Kuya Lem naman ang magbabantay sakin for today. Pambihira. Daig ko pa si Nicole sa Three Dads and One Mom ah. Hahahaha.. ui, ad fee nanunumbalik.. wahahaha.. Anyway, dinaldal lang naman ako ni Kim magdamag at hindi kami nagpansinan ni Jiro kahit isang beses. Pero I have to admit. Hanggang sulyap lang kami pareho. Pambihira talaga. Pero I think ok na rin yun. Anu naman sasabihin ko sakaniya if ever diba? Wala rin naman. At kung may masabi man ako malamang pagsasayang lang ng laway yun. Kung kaya’t lahat kami eh nagulat habang si Kuya Lem at Kim eh nagkatinginan nung… “Kathryn may sasabihin ako sayo.” With matching pagtayo pa yan ah. Kung hindi lang sana seryosong bagay ang mga naganap between us nang mga nakaraang araw [kahit tulog ako] eh malamang natawa na ko ng pagkalakas lakas sa expression ng mukha niya. Patawa eh. Wahahaha.. Pero hindi ako makatawa. At instead eh napatingin lang ako sa kaniya while he stares back at me. “Ehem. Kim, pinsan! Feeling ko matagal na tayong hindi nakakapagbonding. What do you say if I treat you to lunch today?” “Ay. I would love that Kuya Lem!” Yung tono ng boses nitong dalawang ‘to eh parang scripted yung mga linyang sinabi nila. Pambihira talaga sa pambihira. Wahahaha.. May binabalak lang sila eh. Like iwan kaming dalawa eh. Then there they go, out of the room in a flash. Dun naman nagsimulang magsalita ng utal utal itong si Jiro. “K-Kat. Kkkasssi.. aaaanu. Yung kay. Sorry kasi. Hindi naman niya.” Hindi ko na pinahirapan si Jiro sa pag-eexplain. Gets ko naman yung gusto niyang sabihin eh. “Yung kay Corrine, yung nangyari nung prom night, sorry kasi hindi naman niya alam na may sakit ako at pwede akong mamatay sa ginawa niya. Yeah, I know. You don’t have to tell me.” Huminga ng malakas si Jiro tapos tumayo siya ng matagal dun nang hindi umiimik. Hindi rin naman ako umiimik so silence ang bumalot saming dalawa. Hanggang sa napaupo na lang siya dun sa sofa. “Actually, you don’t have to say sorry. Gusto ka ni Corrine kaya yun nangyari. In fact, you don’t have to say anything.” Akala ko hindi siya magrereply sa sinabi ko. Pero… “Mali ka.” Tinignan ko lang siya. Nagdadrama na naman ‘to mga ‘tol. Wahahaha.. “Meron akong dapat sabihin sayo na dapat noon ko pa sinabi.” Hay.. sabi ko na nga ba.. kadramahan ang hantungan nito.. kichekicheku: Rein! Ito na ang cue mo! Rein:ito na? Sasabihin ko na? Kichekicheku: oo. Sabihin mo na! Dali! Rein: My name..is Rein. *Batok! Rein: Aray! Problema mo? Kichekicheku: Hindi yun. Yung isa. Rein: ah. Yung isa ba? Pasensiya naman. O edi… “Pambihira.” O siya.. commercial lang ni kichekicheku yun at ng kaniyang friend na si Rein. Wahahaha.. “Kathryn, kung sasabihin ko bang mahal kita sasagutin mo ko ng mahal rin kita?” Ok. Parang kinailangan kong lumunok ng malaking bara sa lalamunan nun ah. Hindi ko alam kung anong isasagot ko. Sasabihin ko sana “hindi, bakit ko naman sasabihin yun?” pero naisip ko, what’s the point of pretending?

There’s one thing I learned about life. And that is it’s always the other way around. Kung anu yung ayaw mong gawin, yun ang mas lalong kailangan mong gawin. Kung anu yung normal, yun pala ang nagpapaabnormal sa mundo mo. Kung anu yung tama, yun pala ang mali. So instead, this is what I answered him… “Oo.” “Edi mahal kita.” Ngumiti ako. Ito na yung cue ng heart ko para matuwa. Totoo na ‘to. “I love you.” Suddenly, it feels like everythings in it’s place. Parang pakiramdam ko andun ako sa lugar na maliwanag ang lahat, maraming bulaklak, malamig ang simoy ng hangin at kasama ko siya.. In my own personal paradise. Yeah. I will never forget that day. ‘Cause that’s the day it all became official. The day I finally found my other half. Oops. Hindi pala yun ang day na nahanap ko siya. I know it was long before.. Nung time na unang kumabog yung dibdib ko ng kakaibang heartbeat. That’s the day. Pero this had been the day we both realized that. “HEP HEP HEP! Alam kong mahal niyo ang isa’t isa pero bata pa kayo!” nagulat kami parehas ni Jiro ng biglang may nag grand entrance sa pinto. I should’ve known, kuripot si Kuya. “Kuya Lem. Let them or else I will tell Ate Janna.” At panigurado, kakunchaba ‘to. “Ay. Ehe.. Pasensiya naman. Akala ko kung anu nang meron eh.. bigla kasing tumahimik. Wahahaha.” Di ko lang nagets kung palusot yun or totoo talaga. Pero whatever. This day is too good para mag-isip pa ng kung anu-anu. Fast forward natin ang mga pangyayari. Gabi na nun at umuwi na si Jiro. Ayaw kong pumayag na ditto siya magstay. Ilang araw na rin siyang andito at hindi pa siya masyadong nakakatulog. So I think it’s the best time para matulog siya. Si Kuya Lem at parents ko ang kasama ko ng mga sandaling ito. We were having a family time nang biglang dumating ang doctor. Tinawag lang ang parents para kausapin. Dapat magstay si Kuya Lem kasama ako.. Kaya lang naintriga siya kaya iniwan muna niya ko at sumama kela mama.. Dun lang sila nag-usap sa labas ng room ko. At.. hehe.. Naintriga din ako kaya nag eavesdrop ako. I just didn’t know that the cliché “curiosity kills the cat” is actually true. “I’m sorry ma’am, sir. Your daughter has already Stage 3 of leukemia.” I froze in place kasabay ng paghikbi ni mama. “Masyadong konti na ang red blood cells niya. I’m sorry but she only has few months to live.” I was already frozen in place kaya ng marinig ko yan, biglang nabasag yung pagkafrozen ko at lumagapak ako sa floor. I’m sure narinig yun nila mama kaya nga dali-dali silang pumasok ng room nun only to see me na nakasalampak nga sa floor. “Anak…” Yun lang ang nasabi ni mama as she hugged me and cried.

Tara na. isinayaw ko siya. Gabi na eh. Panu.” From batangas pabalik ng bahay nila eh it took us 2 hours. “Ok fine. we continued walking but we didn’t quit kidding around. “well. Nagkatinginan kami pareho tapos natawa. I need to go.” Haay.swf?myid=14929075&path=2008/11/09&mycolor=2D2D2D&mycolor2=FFFFFF&mycolor3=77ADD1 &autoplay=true&rand=0&f=4&vol=100&pat=14&grad=false]BGM[/url] (Note: kung ayaw magplay eto na lang: [url=http://www. “And I will love it more kung ihahatid mo na ko pauwi. To prolong the moment lang naman. Gusto ko pang ispend ‘tong first monthsary naming ng mas matagal eh. Having her beside me like this. Haha. So medyo gabi na nang makauwi kami. Masyadong perfect na ang mga nangyayari para masira pa. even after death.. Bumababa kami one block away from her house. umuwi ka na rin. my heart started beating fast. Nakakarelax daw. There.. Alam mo naming hindi tayo pwede masyadong gabi. Then dumating na kami. Wala nang mas gaganda pa sa moment na ito. may bukas pa naman.myflashfetish. para kaming mga basang sisiw. Agad kong nafeel na parang may hindi magandang mangyayari. Pero kung sabagay.myflashfetish.” We watched the sun as it sets. Jiro’s POV After one month… [url=http://assets. “I love you more.com/accounteditmp3. Pero nagulat ako kasi bigla siyang tumayo sa hinihigaan naming blanket ditto sa beach.” I smiled and said. Akala ko madadaya ko siya sa oras. Ang ganda. Saka naman ako mamatay. Hindi tayo pwedeng magstay under the rain for too long. . Kaya lang hindi ko inaasahang biglang uulan ng sobrang lakas at nabasa kami pareho. The best ever. Gusto niya ditto eh. Masyado lang kasi siya aware. And yes. we came back to this beach. two houses bago ang bahay ni Kathryn. But what could possibly went wrong. Enjoying the rain lang naman.. Wala nang mas sasaya pa. Kaya lang nasa stage pa siya ng recovery kaya medyo hindi pa pwede. For a while. But then soon after that. It so easy for us to be ourselves when we’re together. I decided to walk her home kahit may kotse kaming dala. “I love you. Remember that I will always love you. This just feels good.com/swf/mp3/myflashfetish-mp3player.Bakit naman ganun? Kung kelan ok na ang lahat… saka naman dumating ‘to.” Mas lalong akong kinabahan sa sinabi niya at nung nakita ko yung mga mata niya.php?id=14929075]click me![/url]) She hugged me closer to her.

so it was still curable. who still doesn't know about the truth. To spend each day loving him so that in the end neither of us will regret it. Because I believe death wasn’t our enemy. so far away from each other. that’s the first thing that got into my mind. knowing that the first love in my life. Ang sakit na hindi ako makapaniwala sa bigla kong naramdaman na hindi ko nagawang gumalaw sa kinatatayuan ko. Four years ago. ~~~o0o~~~ The Epilogue ~~~~o0o~~~~ [url= http://assets. that when I lost my feelings for him. especially Jiro. Out in the rain. was the greatest best friend in the world. I couldn't let people find out about my intentions. Having him in my life is the greatest thing that happened to me. we came back to the beach we once spent a day together. was walking out of my life.myflashfetish. Warm tears kept falling down my face. she smiled but it didn’t reached her eyes. I couldn’t. so I decided to commit suicide. I want him to remember me smiling and always loving him even after death. I tried everything to be happy with him. I always thought he’s the one and yes he is. I also tried to find love in the form of Carlo. Pero ganun pala talaga. the person I love the most in this whole world. it’s forgetting. na laging pinapadugo ang ilong ko sa English niya. Its just that. I started living my normal life again.. the doctor said I have Stage 3 of leukemia and that I was about to die. He was my knight in shining armor. as far as I can.” I smiled. Months na lang ang binibilang. Yes. But then. but it was found early. I want him to remember me. he’s not mine. I froze in place. I was finding love in Carlo but never found it because it was with Jiro. But when I was about to do it. and most probably the last. I hugged him and told him that I love him then I turned my back and walked away. On our first monthsary. Siyempre. Hindi niya ko pinabayaan. Funny. Diane. Thinking that it was okay. And there was my other best friend. staring at it. Because when I’m gone and he already accepted that I’m gone and he’s not hurting anymore. anjan din si pinsang Kim. Then she turned around. but it was coming to an end. we became two single life forms.swf?myid=15092256&path=2008/11/14&mycolor=2D2D2D&mycolor2=FFFFFF&mycolor3=77ADD1 &autoplay=true&rand=0&f=4&vol=100&pat=15&grad=false]Background Music[/url] Dear Diary.“And I will make sure to love you more than that. He is every girl’s the one. who never let me have a day without a laugh. The moment she turned her back at me at that very moment… It felt like the love of my life is turning away from me. life plays on me. Then I closed the gate that would separate me from him forever. also the last one. I ran as fast as I could. I ran. Pero knowing that there’s an end.com/swf/mp3/myflashfetish-mp3player. Ejay. About a month ago. my bestfriend. I was at the most glittering part of my life. blended with the . I wanted myself and the people around me to go through the least pain possible. I stood by the front door of our house. the doctor said I had leukemia. it was the time he had felt for me. I made sure it’s going to be the most unforgettable day in his life. When Kathryn was out of sight.

Sorry. I want to say sorry kasi minadali ko siya. Sa PRANINGS Sa friendship. The next day was our flight. guys. support at love niyo. I was cold inside. Shane. Aylabsyu all! . naasar sa The Diarist. natawa. Special Mention: Si Eris James Castro. It has been five years.Kathryn changed. hindi niyo lang binubuhay ang story ko. Naman. Diane Montesclaros. Corrine… Sa panghihiram ko ng mga pangalan niyo. Ayiee. Kasi sa bawat pagcomment niyo. Then looked at her and smiled. ate Nicole.net/?p=13]THIS[/url] short story. Ate Peachy. Ate Jessa. at sa lahat ng nagbasa ng The Diarist na hindi ko na nailagay ang name dito. And yun yung mas magandang reward na nakuha ko sa pagsusulat ng The Diarist. In the end. But it’s better because he never saw my tears. I was cold.. sina Kuya Lem at Ate Janna rin ang nagkatuluyan. Xiara. Because Kathryn came back in the form of their daughter. She just changed her form. Para akong ABS-CBN magsalita. Pero seriously. naiyak. not because of the rain. Kina Kimberly. I didn’t told him. nagcomment. Nyamiss yang kita.. “I love you too… Kathryn. Of course. ayabyu Tito!” She hugged me and so I hugged her also. Kisha. Thank you very much. I decided that I would die there. it has been five years since.” ~~~~o0o~~~~ Acknowledgements This story is based on [url=http://pinkymisa. Five years since… “Jiro!” I closed the diary shut. My whole family was moving in Canada.. Binubuo niyo rin ang friendship natin. Nyak. far from everybody I love. And I owe them. nalungkot. except for my family. Sa lahat ng nagbasa. Ate Paula. Haha. I left without regrets. Tears fell as I read the last part in Kathryn’ diary. he never saw my pain and it was enough. You see. Kim Constante. I couldn’t. Khay at tukmol. thank you. “Bakit? Is there anything you want?” “Waya po. She died but she didn’t go away.pink-posh. Maraming Salamat po.cold rain drops. Wahahaha.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful