1.

UVOD
Škola je jedan od najznačajnijih faktora u vaspitanju mladih, jer stvara optimalne uslove za svestran razvoj maldog bića. No, i pored toga što škola ima vaţan zadatak u razvoju mlade ličnosti, nedostatak motivacije učenika moţe izazvati loše rezultate u školi, ali i asocijalno ponašanje učenika. Naime, dosadašnja praksa pokazala je da se pojavljuje nesklad izmeĎu zadanih ciljeva i zadataka u školi i ostvarenih efekata. Tako su na primjer, u analizama razloga bjeţanja učenika sa časova i od škole najčešće pokazuje, da su zahtjevi koji se postavljaju učenicima u nastavi znatno veći i drugačiji u odnosu na zahtjeve koji se pred učenike postavljaju u porodici, te da se javlja problem adaptacije na školu i obaveze koje učenici imaju, ne samo u osnovnoj, nego i u srednjoj školi. U realizaciji nastave, neki učenici doţivljavaju manje ili veće probleme u učenju i vladanju, da ti problemi najčešće proizilaze iz njihovih teškoća u prilagoĎavanju školski normama i ispunjavanju školskih zahtjeva i da to moţe biti uzrok različitih neadekvatnih reakcija, pa i asocijalnog ponašanja učenika. Da bismo izbjegli gore navedene situacije, potrebno je motivisati učenike za rad. Prvi i najvaţniji korak jeste da promijenimo način izvoĎenja nastave, odnosno tradicionalni način nastave, u kome nastavnik predaje a učenik sluša, a nakon toga interpretira, zamjenimo gupnim radom i interaktivnom komunikacijom.Učenici i studenti koji su motivisani za učenje uvijek su postizali uspjeh: izazov je stimulisati i osnaţiti motivaciju onih na čiji entuzijazam za učenje ne moţemo uvijek računati. Motivacija je razasuta na različitim mjestima nastavne strukture kako u pojedincu koji uči, tako i u uţoj te široj okolini koja direktno ili indirektno utiče na sam proces učenja i podučavanja. Ona proizlazi iz drugih faktora i sama je vaţan činilac u napredovanju i edukaciji pojedinca. Zato je motivacija vrlo često ”neuhvatljiva” u nastavnom procesu, jer je njenu dinamičnost, korelativnost s drugim faktorima i sveobuhvatnost teško pratiti. Fenomen motivacije od izuzetne je vaţnosti za tokove i ishode nastave i moţe uticati na djelovanje drugih faktora koji su u nastavnom procesu neizostavni. Na primjer, opšte ili neke specifične sposobnosti pojedinca mogu biti na visokom nivou razvijenosti, ali ako on nije motivisan, onda su i te sposobnosti dovedene u pitanje, njih nema ili su minimizirane. Ili moţe biti i obratno, da odreĎeni nivo razvijenosti nekih sposobnosti dobra motivacija moţe podići na još viši stepen. To se odnosi i na druge vaţne komponente ličnosti – osobine ličnosti, interese, nivo aspiracija, znanje iz neke oblasti, koje pojedinca pokreću na aktivnost.

Ovde se polazi od interesovanja djece i učenje se nadovezuje na ta interesovanja.. škole su: ne mora postojati cjelovit. Ovakav sistem školovanja je više programiranje dječijih umova. (predavanje kao jedini vid nastave. osnovna metoda nastave je predavanje (verbalno prenošenje znanja) uz neka pomagala ili bez njih. a ne samo kao učenik. motivisanost i zainteresovanost za rad i aktivnosti. Iz ovog saţetog opisa dva tipa škole.. laboratorijske veţbe. motivacija za učenike je više spoljna tako da su i motivacije vanjskog oblika kao što su ocjene.. uzimanje u obzir njegovih uzrasnih i individualnih karakteristika. praktično je upotrebljivo sledeće: • napuštanje nekih karakteristika tradicionalne škole. 2 . Dominantne su metode aktivne nastave/učenja. U školi se na dijete gleda samo kao na učenika.nove. Motivacija za učenje je lična (unutrašnja). pohvale. podsticanje razvoja kao jedan od ciljeva učenja. a ne samo usvajanje nekog školskog programa. Aktivna škola u izvornom značenju je škola koja je više centrirana. na onoga ko bi trebalo sa razumijevanjem da ponovi ispredavano gradivo. socijalne aktivnosti. a ne samo usvajanje gradiva. Uloga učenika se sastoji u provjeravanju u kojoj mjeri je usvojeno obavezno gradivo. Cilj aktivne škole jeste razvoj ličnosti i individualnosti svakog djeteta. kao što su: praktične. terenski rad i mnoge druge aktivnosti koje su prilagoĎene aktivnoj nastavi. unaprijed fiksirani plan i program. razvoj ličnosti. proširivanje repertoara nastavnih metoda pri realizaciji unaprijed utvrĎenih programa. ekspresivne aktivnosti (crtanje. literarni sastavi. nagraĎivanja. Ocjenjuje se zadovoljstvo djece preduzetim aktivnostima. tj. krv. Takav obrazovni ritual potpomognut je patološkim informativnim ritualom: veličanje nasilja.2. nego pomoć i podrška kreditivnog i fleksibilnog mišljenja. koje se tretira kao cjelovita ličnost. Svako učenje se povezuje sa prethodnim znanjem i ličnim ţivotnim iskustvom djeteta. ma-nuelne aktivnosti. zločin. Osnovne karakteristike aktivne . nego više neka vrsta orijentacionih planova i programa ili jedan obavezni dio programa (obrazovni standard) i dio koji je fleksibilan i varira zavisno od konkretnih uslova nastave. verbalno jezička nekultura a sve to bez poruka učeniku. voĎenje računa o motivaciji djeteta za učenje. radne. pasivnost učenika.. Od teoretskog pristupa ili nastavne koncepcije zavisi motivacija učenika i efekti koji se učenjem ostvaruju. usmjerena na dijete. ocejnjivanje samo tačne reprodukcije znanja).). napredak dijeteta u poreĎenju sa početnim stanjem znanja. • uvaţavanje djeteta u školi. TRADICIONALNA I AKTIVNA ŠKOLA Tradicionalna škola ima sledeće osnovne karakteristike: unaprijed definisan plan i program.

cilj učenika ne smije biti koncipiran tako da ga moţe osvojiti samo jedan učenik. podijeliti uloge u grupama. 3. Učenici moraju da nauče da svoje mišljenje iznesu jasno i da paţljivo saslušaju ostale. Formiranje: Interakcije su površne. članovi se meĎusobno upoznaju. Ostvarivanje: Visoka je produktivnost. Konstituisanje grupe Kod konstituisanja grupe treba ostvariti sledeću grupu podjela: podijeliti razred u grupe. Ovdje je planiranje rada je specifično. aktivnosti u grupi i postignuće. nov i cijenjen zadatak. Grupa i cilj rada Nastavnik treba da istraţi ciljeve učenika. norme i način njihovo uspostavljanje i one koje definiše nastavnik. Potrebno je ostvariti interakciju meĎu članovima u svakoj grupi. pripremiti i pratiti interakciju u grupama. analizirati odnos grupe i cilja rada. potrebno je uspostaviti vezu izmeĎu pojedinačnih i ciljeva učenika i ciljeva grupe. Završavanje: Ova faza je kratka. učvrste svoj status u grupi i utiču na grupne odluke. 2. Normiranje: Kada učenici razriješe konflikte i razviju smisao za istinu.3. Formiranje grupe Formiranje grupa i parova u razredu je veoma bitno. oni su zreli za učenje drguog.1.3. traţeći ličnosti da se pribliţe. analizirati funkcionisanje grupe. 5. zajedno sa učenicima. Pojedinci nastoje da pokaţu svoju individualnost. o dobiti učenika pri radu na akademskom postignuću i zajedničkom učenju. 3. ostvariti didaktičke pretpostavke za rad u grupi. Tukmen i Dţensen nalaze pet faza kroz koje prolazi svaka grupa: 1. odabrati i primijeniti adekvatnu tehniku za ostvarivanje povjerenja i saradnje u grupi. Članovi se fokusiraju na svoje ciljeve i grupne duţnosti. nastavnik treba da sazna kako učenici vide doprinos odeljenja kao grupe. 3. Grmljavina – usaglašavanje (Storming): Faza konflikta i konfrontacije. kako bi se stvorila i ostvarila optimalna pretpostavka za interaktivno učenje u školi. Sada shvataju grupne ciljeve. Obezbijediti visoku privlačnost zadataka – dinamičan. Zaključivanje o kompletiranju grupnih zadataka. već cilj mora da bude atraktivan za sve. 3 . Potrebno je stvoriti opšte kolektivno raspoloţenje da bi se cilj ostvario.2. 4. nastavnik treba imati u vidu sledeće pretpostavke: konstituisati grupe. valorizovati. GRUPE 3. Da bi adekvatno formirao grupe. Nuţno je da nastavnik češće reţira grupni izbor zadataka rada kao slobodni izbor grupe učenika. riješiti pitanje organizacije grupe.

tako i cijelog odjeljenja. ali da tim mišljenjem ne smije ugroziti i uvrijediti ni jednog drugog člana. Nastavnik moţe biti član više grupa od jednom. sposobnost razumijevanja. Ne bi trebalo dozvoliti da bolji učenici rade za slabije učenike. dakle. “Socijalna interakcija je proces u kojem postoji meĎusobno djelovanje izmeĎu dvije ili više osoba tako da je njihovo doţivljavanje i ponašanje uzajamno uslovljeno i meĎuzavisno. 3. da bi znanja bila usvojena što detaljnije i da bi nova znanja ostala u pamćenju učenika što duţe. Jedan od ciljeva grupnog rada jeste i demokratija. kroz proces socijalne interakcije ostvaruje se socijalni uticaj” (Petz. odnosno da svaki učenik bude upoznat sa time da smije slobodno izraziti svoje mišljenje. tako bi svaki učenik bio punopravni član grupe i znao bi da u grupnom radu nije zanemaren. Interakcija u grupi Pratiti socijalne interakcije u grupi. 3. Obratiti paţnju na interpersonalne odnose učenika u kolektivu. ali tako da svi imaju mogućnost da rade sami.) Poţeljno je učenicima dodijeliti posebno pripremljene uloge ili dopustiti učenicima da uloge meĎusobno samostalno podjele. da kada odjeljenje podjelimo u manje grupe spriječimo negativne efekte takmičenja. Neophodno je izbjegavanje dugotrajnog zadrţavanja uloge voĎe od jednog člana grupe. kao i takmičenje izmeĎu grupa. umijeće saradnje. predosjećanje tuĎih osjećanja. Sekvence gradiva bi morale biti takve da ih svi učenici mogu savladati i napredni i nadareni. Didaktička organizacija rada u grupi Nastavnik treba da zadatak – gradivo interakcijski razradi. 4 . dakle kroz grupni rad je potrebno sve učenike osposobljavati za demokratiju. kroz koje će ostvariti svoju ulogu kao instruktor aktivne nastave. u tu svrhu koristiti prostor i raspored sjedenja i podjelu radnih uloga. o dvosmjernom. kooperativno učenje. U grupi posebno pratiti poloţaj introvertovanih i učenika koji imaju izvjesnih problema u socijalnoj komunikaciji. iz gore već navedenih razloga.6. podjela rada.3. Potrebno je stalno pratiti sociogramsku sliku odeljenja i prilagoĎavati grupne interakcije ostvarivanju zacrtanih ciljeva. obostrano aktivnom odonosu koji dovodi do promjena u ponašanju kod učesnika interakcije. VoĎstvo grupe Svaki učenik bi trebao da proĎe veţbe u rukovoĎenju i oranizaciji grupe. Učenike koji su skloni voĎstvu obučiti da budu voĎeni i da prihvataju odluke grupe. Radi se. pomoći im oprezno i vrlo selektivno. kako gupe. Kako su te promjene uslovljene akcijom drugih pojedinaca i grupa. Isto tako i takmičenje u grupi nije poţeljno. 1992. nekompatibilne sa zadatkom rada. od pojedinačnog ka grupnom. zaštiti nestabilne ili psihotraumatizovane učenike. dinamikom u grupi i ţivotom u školi. komunikacija „oči u oči“.4.VoĎenje grupe treba prilagoditi cilju grupne aktivnosti i interakciji. primanje povratnih informacija.5. osjećanje tuĎih pobuda i grupni projekti. Nastavnik treba da obrati paţnju da se radi korak po korak ili sekvencu po sekvencu. pa moramo obratiti paţnju. Rad uputiti u tome smijeru da bolji učenici pomaţu slabijim učenicima. Podjela zaduţenja po gradivu treba biti laka i jasna. Interpersonalne sposobnosti su ledeće:davanje povratne informacije.

koliko se napredovalo. Izreći posebnu pohvalu i podsticanje za nestabilne ili psihotraumatizovane učenike ne znači da oni imaju privilegiju u kriterijumu vrednovanja. bez popustljivosti. 5 . da se u grupnom radu mogu realizovati samo sadrţaji izvan nastavnog plana i programa ili samo rijetke teme. Ne treba svaku radnju pojedinca iskazati pred odjeljenjem. nego gradivo završiti u datom roku. često je vaţnije ostvariti grupnu aktivnost. Za nove generacije učenika je veoma bitno da dostignu stepen zajedničkog cilja pri radu u vaspitno-obrazovnim grupama. za organizovano socijalno progresivno oblikovanje. kolika je ukupna vrijednost postignuća. a grupni rad se ostvaruje ako se startuje od samog izbora nastavnih sadrţaja. moţe se steći utisak. već to znači da mu se daje socijalna podrška i socijalna promocija kao pomoć.3. ali mu pomoći u aktivnosti ili radu na gradivu. Sve ove pretpostavke se mogu praktično ostvariti u nastavi.Valorizacija grupnih aktivnosti i postignuća U vrednovanju učenika grupe. gdje su najbolja ostvarenja. niti je vrednovati . Preporučljivo je psihotraumatizovanog učenika vrednovati kao i ostale. uz optimalnu pedagošku klimu. Školska interakcija je pedagoški najdostupnija za modelovanje. Pregledom navedenih pretpostavki za efikasan rad grupe. analizira proces učenja. svoja osećanja pri tome. kvalitet interakcije i napredak. Naučiti učenike da grupno vrednuju ostvarenja: da učenici znaju šta popraviti. bolje je pustiti da djelo govori za sebe. Grupa treba da vrednuje postignuće.7.

Korelativnost dva ili više motiva moţe biti dvojaka: da dovodi do povećanja aktivnosti i stvara novi prostor za djelovanje. To se ponajprije moţe odnositi na neke fiziološke potrebe date Maslovljevom i drugom klasifikacijom motiva. kao polju djelovanja motivacije. ili se dva i više motiva mogu sudarati te tako suţavati i umanjivati motivacijsko polje djelovanja. koje odreĎuje uzrast. pored opštih pretpostavki.potreba za ugledom i poštovanjem . Fenomen motivacije od izuzetne je vaţnosti za tokove i ishode nastave i moţe uticati na djelovanje drugih faktora koji su u nastavnom procesu neizostavni. Motivaciju odreĎuje i svijest o faktoru koji je pokreće i cilju koji tim pokretima treba ostvariti. kurikulum i realizacija odgojno-obrazovnog rada.potreba za samoaktuelizacijom Glasserova lista motiva motiv preţivljavanja motiv ljubavi motiv moći motiv zabave motiv slobode Pokretači studenta i učenika jesu svi naprijed spomenuti motivi. situacije i ljudi. njih nema ili su minimizirane. To je samo jedan faktor koji 6 . Vratimo se nastavi. Postoje brojni drugi činioci koje nije moguće jasno identifikovati i sagledati njihovo djelovanje. znanje iz neke oblasti. Nastava različitih nivoa edukacije ima. Teorije motivacije objašnjavaju zakonitosti koje se dogaĎaju kod ličnosti u različitim situacijama i različitim djelatnostima. smjerovi pokretljivosti idu i u pozitivnom i negativnom pravcu. korelacijski odnosi stalno postoje. Motivacijske cikluse odreĎuju objekti. Motivacijski procesi stalno se dogaĎaju.potreba za ljubavlju i pripadanjem .potreba za sigurnošću . identifikacija potrebe. kada njihovi razvojni problemi usmjeravaju aktivnosti na druge sadrţaje koji su izvan nastave. Na pojedinim nivoima edukacije motivaciju za ono što učenici trebaju učiti ili ih se treba podučavati veoma je teško odrţati. da odreĎeni nivo razvijenosti nekih sposobnosti dobra motivacija moţe podići na još viši stepen. izbor jednog od mogućih ciljeva. i one specifične. planiranje puta ka cilju. onda bi motivacijski tok mogao imati sljedeće etape: aktiviranje potrebe. tako i u uţoj te široj okolini koja direktno ili indirektno utiče na sam proces učenja i podučavanja. koje pojedinca pokreću na aktivnost.MOTIVACIJA U NASTAVI Motivacija je razasuta na različitim mjestima nastavne strukture kako u pojedincu koji uči. Zato je motivacija vrlo često ”neuhvatljiva” u nastavnom procesu. ali ako on nije motivisan.fiziološke potrebe . interese. različiti motivacijski faktori permanentno djeluju. koji se meĎusobno prepliću. Ona proizlazi iz drugih faktora i sama je vaţan činilac u napredovanju i edukaciji pojedinca. Na primjer.4. Ili moţe biti i obratno. To se odnosi i na druge vaţne komponente ličnosti – osobine ličnosti. To se naročito odnosi na djecu u pubertetu i adolescenciji. Kada bismo odredili samo jednu potrebu i ciljeve koji iz nje proizlaze. analiza situacije. jer je njenu dinamičnost. Maslov i Glasser navode sljedeće faktore koji su u osnovi pokretljivosti svake individue: Maslovljeva hijerarhija potreba (motiva) . nivo aspiracija. Ovaj slijed pokreta individue vaţi samo za one činioce motivacije koje je moguće precizno identifikovati. ostvarenje cilja i pad napetosti. onda su i te sposobnosti dovedene u pitanje. opšte ili neke specifične sposobnosti pojedinca mogu biti na visokom nivou razvijenosti. Otuda zamršeno kolo motivacije nikada ne moţete do kraja istraţiti i reći sada je ovo ovako i nepromjenljivo. korelativnost s drugim faktorima i sveobuhvatnost teško pratiti.

. nastava je realnost i njeno motivacijsko klupko treba razmotavati i boriti se protiv ometajućih faktora te kontrolisati faktore koji doprinose njenoj misiji.zasluţuje posebnu analizu u motivisanju učenika u nastavi. samokontrola. Šta će televizija na planu usmjeravanja aktivnosti pojedinca učiniti ako je toliko zastupljena i ako ima toliki uticaj? Ovo su samo dva primjera koja upravljaju aktivnosti pojedinca u drugom smjeru.Razvijene karakterne osobine i snaţan super ego.Psiho-fizička struktura studenta i učenika. inače primjer iz SAD-a: učenici u toku jedne školske godine provedu uz televizijske ekrane isto toliko vremena koliko u obaveznoj nastavi u školi (W. nivoa aspiracija i osobina ličnosti. Svako od spomenutih obiljeţja ima svoje značenje za motivisanje u nastavi.Dobro integrirana ličnost. nema valjanog vaspitno-obrazovnog efekta. . Svaki od ovih faktora ima pozitivno ili negativno djelovanje na aktivnost u nastavi i oni se trebaju detaljnije proučavati kako bi se sagledala stvarna izvorišta motivacije unutar ovih faktora te njihov uticaj jednih na druge. To su: . Analizom psiho-fizičke strukture studenata i učenika treba detaljnije proispitati koji su to izvori motivacije unutar ovog faktora nastave. dovodi u pitanje druga povoljna izvorišta motivacije. Zato ćemo spomenuti samo neke faktore koji su izvori motivacije u nastavi. te se o njimu govori kao nesposobnom (a oni to nisu). specifičnih sposobnosti. R.Samouvjerenost. . . na primjer. osobine ličnosti veoma su bitne za motivisanje učenika u nastavi. neodgovornim (a ni to nisu) itd. istrajnosti. uprkos drugim faktorima koji bi pozitivno djelovali na aktivnost u nastavi.Nastavna tehnologija. emocionalna stabilnost. . Saznanje o osjetljivosti za probleme. Ili drugi. Bez obzira na sve to.Sklonost riziku i tolerancija na frustraciju. 7 . prethodnih znanja.Razvijenost snaţne motivacije za učenje. U toj analizi valja poći od: opštih sposobnosti. Znači. Vrlo često neka karakteristika studenta i učenika.Karakteristike nastavnika. Tako. Bez motivacije tokom nastave. . Glasser). naprimjer nizak nivo aspiracija. Kvaščev govori o sljedećim osobinama pojedinca koji je dobro motivisan: . izvan nastave i protiv nastave. Šta će se traţiti i koliko će se traţiti od konkretnog studenta i učenika. televizija će i sa deset puta manje sati više uticati na učenika nego postojeća nastava ma koliko ona bila kvalitetno organizovana. Prema tome.Karakteristike nastavnog sadrţaja (kurikulum). Gledano sa motivacijskog poloţaja. Svakog od njih treba dalje analizirati ako se ţeli pokrenuti taj dio motivacijskog izvora. nastavu je teško braniti od faktora koji su protiv nje. odnosno motivacije njenih neposrednih učesnika. njihov aktivitet i participaciju odredio je samo jedan faktor. upornosti. . odgovornosti.Ovladavanje metodama i tehnikama učenja. . . nezavisnost. radoznalosti putokazi su kako u nastavi treba djelovati.Socio-kulturni uslovi i okruţenje.

Uloga je nastavnika da pokaţe da su očekivani ciljevi učenja u malim grupama jednako relevantni kao i oni u predavanjima. Na ovaj će način učenici biti motivisaniji da učestvuju u nastavi. nego ako se propusti predavanje. Što moţe pomoći podupiranju motivacije za učenje?   Svrha svakog predavanja treba biti jasno iskazana. Nerijetko. Proces davanja povratnih informacija. Na primjer. učenici ne poznaju svoje kolege. čini se da je za motivaciju učenika rad u velikoj grupi bolje upotrijebiti da se prikaţe neki konkretan primjer. Motivacija učenika u velikim grupama Velike grupe učenika mogu znatno smanjiti motivaciju za učenje. Na ţalost. Teţe je uhvatiti ritam ako se propuste takve aktivnosti. dodatna pitanja. i to kako od kolege. uspješniji je – učenik moţe dobiti povratnu informaciju češće.. Rad u velikim grupama treba iskoristiti za aktivnosti koje podupiru učenje kroz rad (learning by doing) za vrijeme trajanja nastave. veliki potencijal rada u malim grupama nerijetko nije ostvaren. One nude intimniju atmosferu za učenje koja stimuliše intelektualni razvoj. Kada učenici znaju šta se namjerava postići. tako i od nastavnika. učenici pismeno mogu iskazati nejasnoće. Motivacija učenika u malim grupama Male grupe učenika igraju značajnu ulogu u podizanju motivacije za učenje. Velike grupe mogu se iskoristiti i za ponavljanje. njihova motivacija za učenje će ojačati.2. da se neka značajna tema detaljno prikaţe. osvjeţavanje veoma vaţnih tema. Takvo mišljenje je ustaljeno meĎu Ďacima zbo velikog uticaja tradicionalnog školstva koje kod nas još uvijek ima duboke korijene Učenicima se moţe učiniti da rezultati rada u grupama ne vode ka vaţnim rezultatima učenja.  8 . Iako će veliki dio nastavnika smatrati da je ono što se treba napraviti s velikom grupom studenata odrţati predavanja kojima će se «pokrivati» nastavni sadrţaji.. vaţan za motivaciju.   4. budući da će u protivnom osjećati da su nešto propustili. dakle.4. dok je rad u grupi samo ukras kojega se moţe i preskočiti. Neki od razloga mogu biti:  Učenici mogu dobiti osjećaj da je rad u grupama manje „vaţan“ od predavanja. o kojima se nakon toga moţe diskutovati. a nastavnik ne poznaje učenike. Obično se smatra da se u predavanjima govori o nečem „bitnom“. slučaj.1.

Moţe se dogoditi da se povratna informacija dobije prekasno. Šta se moţe dogoditi:     Učestalost provjere znanja moţe biti prečesta. Iako vrednovanje znanja moţe biti jedan od vaţnijih načina davanja povratne informacije o učenju.4. pogotovo za učenike koji imaju strateški pristup učenju. Načini provjere znanja nisu raznoliki. Ukoliko se vrednuje svaka aktivnost. pa se moţe dogoditi da je učenje potaknuto isključivo provjerom znanja. studenti će se ustručavati učenja putem pokušaja i pogreške. 9 . Motivacija i vrednovanje znanja Vrednovanje znanja moţe biti dobar izvor motivacije. pa se dogaĎa da ne „pokrivaju“ različite vještine i znanja.3. ali se nerijetko pretvori u suprotnost – demotiviše učenike za učenje. nastavnici imaju sve manje vremena za davanje detaljne i pravovremene povratne informacije. ostavljajući im samo elemente vanjske motivacije.

odnosno. Ima nastavnika koji se još uvijek nisu u dovoljnoj mjeri suočili sa saznanjem da zadatak motivisanja studenata za učenje postaje dobrim dijelom njihova odgovornost. Saznali smo kako formirati i konstituisati grupu. da se vrednovanje grupe izvrši na pravilan način. tako i svakodnevnih inovacija. Za uspješno obavljanje svoga posla nastavnicima neće biti dovoljna sporadična ili nikakva edukacija za rad u nastavi. odnosno kako učenike najkvalitetnije podijeliti u grupe.5. Svakodnevno usavršavanje naročito je bitno za nastavnika informatike. Učenici u grupi treba da dobijaju jasne i jednostavne zadatke koje će izvršavati sa zadovoljstvom. Savremene potrebe za višim i cjeloţivotnim obrazovanjem ostavile su u prošlosti situaciju u kojoj se obrazovala elitna skupina visoko motivisanih učenika. Da slobodno izrazi svoje mišljenje. da dobije mogućnost da vodi i da bude voĎen. nego izvršavanje radnih zadataka vezanih za gradivo.ZAKLJUČAK Kroz ovaj seminarski rad. Veoma bitno je. Ta je odgovornost implicirana i koncepcijom aktivnog. da bi se svaki učenik osjećao ravnopravno u grupi. već će i sami nastvanici morati svakodnevno da se usvaršavaju i da budu u toku kako tehnoloških. vaţniji cilj je grupna aktivnost. U grupnom radu potrebno je „aktivirati“ interpersonalne sposobnosti učenika. da bi interakcija u grupi bila što bolja. učeniku usmjerenog učenja i poučavanja kao dominantnoj i danas opšte prihvaćenoj paradigmi u obrazovanju. upoznali smo se sa mnogim segmentima tradicionalne i aktivne škole. jer je informatika nauka koja se svakodnevno razvija i napreduje. 10 . ali isto tako da sazna da svojim mišljenjem ne treba ugroţavati drugog člana grupe.

Kvaščev.god. Psihologijski rječnik.: Podsticanje i sputavanje stvaralačkog ponašanja ličnosti. 3. Banja Luka. 1992. 4.god. Doc. 2010. Sarajevo.god.6. Panevropski univerzitet „Apeiron“ Banja Luka. 2005. Svjetlost.Univerzitet u Sarajevu 11 . Suzić Nenad Pedagogija za XXI vijek. LITERATURA 1. TT-Centar. B. Dr Jovan Vukoje: „ ASOCIJALNO PONAŠANJE MLADIH“. Prosvjeta. 2. Petz. Zagreb: 407 – 409. R. 1980.

...... 12 12 .. 6 4.................................................. Motivacija učenika u malim grupama................................................................................................... LITERATURA ...........................................2... 11 7........ 3 VoĎstvo grupe ................ Error! Bookmark not defined............... 4 Didaktička organizacija rada u grupi ........................................................ 3 Grupa i cilj rada .............................................7...............6.................................................................. Formiranje grupe ................. TRADICIONALNA I AKTIVNA ŠKOLA.................................................................................................. 3..........................................MOTIVACIJA U NASTAVI ............................................................................................ 8 4..Valorizacija grupnih aktivnosti i postignuća ..........3............................................ Motivacija i vrednovanje znanja ............. 3 3........... 5 4................... 1 GRUPE ..................................................................................................................................................4...........................................SADRŢAJ Seminarski rad iz predmeta ...... 4 Interakcija u grupi .......................... 3................................. 3 Konstituisanje grupe ............................................................................................................................. UVOD ........................ Motivacija učenika u velikim grupama............................ZAKLJUČAK ................................................................................................................................... 2 3............................................................ 3............ SAVREMENA PEDAGOGIJA ......... Error! Bookmark not defined.........5.........................................................2................ 8 4...... 3.............. 10 6...................... 3...................1.........................................................................................................7............. 4 2.3......SADRŢAJ .. 1........................................ 9 5......................................1.................................................. 3......

.307:50     43899:8.    49.9.9 .3..     '4 89.787.7.027:5../570/209.307:50     7:5..47:50     /.348954893: ....:.: 03.27:5.47.47.:2..: 03.../..  7747442.70/34.:7:5     3907.../.    49.2..3..7:53.7.7349/0130/   $'#!   7747442..303.   &     %#%&#   $#       ..:7:5    '.7349/0130/     &'    %# %'      #&!     4727.  $#   $023..2.    %'&$%'    49.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful