“IBONG ADARNA” Scene 1 (Palace) Narrator: Sa kaharian ng mapayapang Berbanya, tatlong magigiting na prinsipe ang naging bunga ng pagmamahalan

nina Haring Fernando at Reyna Valeriana. Panganay na anak si Don Pedrong may tindig na pagkainam, sumunod si Don Diegong malumanay at ang maginoong totoo na si Don Juan. Sila’y lubos na minamahal ng kanilang magulang. Don Fernando: Kayong tatlo’y mapapalad, angkin ninyo ang mataas na pangalang mga panta. Yamang ngayo’y panahon nang kayo’y tumalaga, mili kayo sa dalawa, magpari o magkorona? Don Pedro, Diego at Juan: Ang paghawak ng kaharia’t bayan upang mga ito’y paglingkuran ay aming naiibigan. Don Fernando: Ipinapagmalaki ko kayo mga anak… Scene 2 (Don Fernando’s room) Narrator: Isang gabi nang mahimbing na natutulog si Don Fernando, napanaginipan niyang kanyang bunsong anak na si Don Juan. Diumano, ito’y nililo at pinatay ng dalawang tampalasan. (a short re-enactment of the king’s dream) (Sa sususnod na araw)… (Don Fernando’s wife and sons worriedly gathered to see the ill king) Donya Valeriana: Naku, mahal ko, ano ba ang nangyari sa iyo?(looks at husband sadly) Manggagamot: Sakit mo po, Haring Mahal ay bunga ng pangimpan, mabigat man at maselan, may mabisang gamutan. May isang ibon na ang pangalan ay Adarna, pag ito’y narinig mong kumanta, ang sakit mo ay mawawala. Ito ay tumatahan sa kabundukang Tabor kung saan makikita ang Piedras Platas, punong tirahan ng ibong Adarna. Don Fernando: Diego, anak, hanapin mo ang ibong adarna para ako’y gumaling na. Huwag mong dalhin ang iyong kabayo sa paglalakbay sapagkat ito’y…. Sundin mo ako.

Scene 3 (Mountain) Narrator: Sa kasamaang palad, sumuway sa utos ni Don Fernando si Don Pedro. Una siyang naglakbay sa kabundukan na higit sa tatlong buwan bago narating ang Bundok Tabor kung saan makikita ang Piedras Platas, punong tirahan ng ibong Adarna, siya ay dumaan sa mga iba’t ibang pahamak sa kanyang paglalakbay upang makuha lang ang lunas para sa kanyang amang mahal . Don Pedro: (Climbs Tryingly) Malas naman nito, namatay ang aking kabayo… Narrator: Hanggang sa… Don Pedro: Natanaw ko na ang Piedras Platas… Ang ganda ng kapaligiran lalong-lalo na ang punongkahoy na ginto…(Breathing Heavily)…(Walks toward the tree)….(sits under the tree)

Dumaan muna siya sa hirap bago nakarating sa Piedras Platas. matagal na tayong naghihintay para sa pagbabalik ng iyong nakatatandang kapatid na si Don Pedro kaya panahong ika’y pupunta sa bundok ng Tabor upang hanapin ang iyong kapatid at ang Ibong makapaggagaling sa iyong ama Don Diego: (confidently says): Hindi ko po kayo bibiguin… Kayang-kaya ko ito. then he becomes a rock. Scene 6 (Mountain) Narrator: Naglakbay si Don Diego patungo sa bundok Tabor na hindi nagpaalam sa kanyang mga magulang.(Ibong Adarna came. Inabot ng limang buwan ang paglalakbay ni Don Diego bago nakarating sa patutunguhan. punong ganda’y nakakaakit sa mata!… Lumalalim na ang gabi. Scene 7 (King’s room) Donya Valeriana: (paces back and forth) Mahal ko. Ano ba ang dapat gawin natin?(worried) Don Fernando: (looks at Don Juan) Anak.) Narrator: Tulad rin sa nangyari kay Don Pedro’y naging bato din si Don Diego. Don Juan: Ama. (Ibong Adarna comes and sings) Don Diego: (sleeps) (Ibong Adarna drops on the prince. (count1234 silently) and sleeps) (Ibong adarna drops on Don Pedro) (Don Pedro becomes stone) Scene 4 (Palace) Narrator: Nainip ang mga tao sa kaharian sa tagal ng paghihintay kay Don Pedro kaya minabuting hanapin naman ito ni Don Diego. lands on the tree and begins to sing) Don Pedro: (yawns. (walks out of the king’s room) Scene 8 (Mountain) . masama ang kutob ko sa nangyayari kina Don Pedro’t Don Diego. ikaw nalang ay ang aking pag-asang ako’y gumaling na sa pamamagitan ng paghahanap sa mahiwagang Ibong Adarna. Mga tao(group of commoners): Nasaan na kaya si Don Pedro? May pag-asa pa ba kayang gumali ang mahal na hari? Don Diego. ako’y mamahinga muna(sits on a rock). gagawin ko po ang aking makakaya… Paalam po sa inyo. Don Diego: Ano bang laking hiwaga.

ay doon nga namamahay ang Ibong Adarna. Don Juan: Titiisin ko ang lahat para lang gumaling ang aking ama. Don Pedro: Bugbugin natin si Juan hanggang siya ay masaktan at mamatay. ibigay natin kay ama. (Don Juan tryingly hikes) Ermitanyo: Tulungan mo ako. ito’y oras na talaga ng pagdating ng Ibong Adarna. para sa iyo ang tinapay. isang tinapay na baon para sa aking paglalakbay. Ang ibon ay dumadating sa hatinggabi. ako’y gutom na gutom… Don Juan: (Gets bread) Ito ho. punin mo ng tubig at dahan-dahan mong ibuhos sa dalawang bato. ikaw ay magiging bata katulad ng iyong mga kapatid na sina Don Pedro’t Don Diego. Ermitanyo: Don Juan. hayo ka na. kumakanta ito ng malambing at magpapalit ng itsura ng balahibo hanggang ika’y aantokin. Don Juan. ang Ibong Adarna ay may engkanto na wala pang tumatalo. Hanggang sa muli… (wave at the hermit) Narrator: Pauwi na ang tatalo sa kaharian. Ermitanyo: Ang punungkahoy na makinang na iyo nang naraanan. Don Juan: Nandito na ang ibon… (Bird sing and changed color) Don Juan: (does the things that the hermit said and then gets the bird with the rope) Ngayong nasa akin na ang Ibong Adarna. Narrator: Nang nakarating na si Don Juan sa Piedras Platas. Don Juan: (sits down) Ang aking ama po’y may sakit at ang tanging lunas lamang ay ang Ibong Adarna. (Hermit disappears) Don Juan: (See Piedras Platas with amazement then sees a small house and knocks) Ermitanyo: Tumuloy ka. Ermitanyo: Salamat! Ano po ba ang aking ipaglilingkod sa iyo bilang gantimpala sa iyong kabaitan? Itong tinapay ay ibabalik ko sa iyo… Don Juan: Huwag po. ang lahat ng kapangyarihan upang mamuno ay nasa atin sa huli… Don Pedro and Diego: (punch Don Juan. sinunod niya ang ipinayo ng matandang ermitanyo. Kababaan ng loob at pagpapala ng Diyos ang tanging naging baon niya sa kanyang paglalakbay. ipapagmalaki tayo ni ama at sa huli’y tayo’y magiging hari ng Berbanya. saka agad mong pigaan ng dayap ang hiwang laman kung hindi mo ito magagawa.Narrator: Masakit man sa kalooban nina Don Fernando’t Donya Valeriana na mawalay ang pinakamamahal nilang anak ay wala silang magawa dahil sa paghahangad ni Don Juan. Mag-ingat kayo… Don Pedro. panahon nang aking iligtas ang aking mga kapatid. Don Pedro’t Don Diego: (hugs Don Juan) Salamat at kami’y binuhay mo… Ermitanyo: Maghanda kayo sapagkat kayo’y uuwi na. halika’t sumalo sa akin sa pagkain. Ermitanyo: (appears) Iyang banga ay kunin mo. Nakawin natin ang ibong Adarna. Diego’t Juan: Salamat po. itali mo pagkahawak sa Ibong Adarna. Bwat kantang pakinggan ang palad mo ay sugatan. isang masamang balakin ang nabuo sa isipan ng nakatatandang kapatid na sinang-ayunan sa bandang hui ng ikalawang kapatid. Dalhin mo rin itong sintas. grabs the ibong adarna and then run away) Scene 9 .

Don Juan: Salamat po sa lahat. (Shakes the hermit’s hand) Scene 11 (King’s room) Don Juan: Ama. kamatayan ay hinamak at sa utos mo’y tumupad. Haring Don Fernando. (Both exits) . ako’y maligaya sapagakat ikaw na ay dumating. Siya po’y tinaksil ng iyong mga anak na sina Don Pedro’t Don Diego. Mga kapatid ko’y aking pinapatawad at sana’y patawarin ninyo po sila ama. bawat isa sa ami’y may tatlong oras sa pagbabantay. (Ibong Adarna sings) Donya Valeriana: Mahal ko. huwag na po kayong magalit. ikaw ay kumanta na. maginhawa at handang umuwi na si Don Juan dahil sa tulong ng Ermitanyo. Don Fernando: Don Pedro’t Don Diego. O ibong adarna. Nais po naming bantayan ang ibong adarna. Gisingin mo si Juan pagdating dito ay iwa’t huwag mo siyang halinhan. (Ibong Adarna does not sing and turns ugly) Don Fernando: Ano ang nangyari?!?! Scene 10 (Mountain and Hermit’s house) Ermitanyo: (appears and helps Don Juan lie down) Prinsipe. ito’y biglang kumanta at gumanda. ano na ngayon ang iyong pakiramdam? Don Fernando: Ako’y bumuti na! Ang ganda ng aking pakiramdam! Tao: Aba. Don Fernando: Nasaan si Don Juan? Don Diego: Ama. Diego: At paano naman siya tatanod nang makalawa? Pedro: Huwag kang mag-alala’tmay magandang plano ako. hindi po namin alam kung saan ang aming kapatid. Ngunit bumalik kami upang kayo ay gamutin. Ako’y babalik na sa Berbanya. Don Juan: Ama. Narrator: Nang nakita ng Ibong Adarna si Don Juan.si Don Juan po’y nagtiis ng madlang hirap. Don Fernando: Magandang ideya iyan anak. Ako’y galit na galit sa inyo! Dahil diyan nais ko kayong ipatapon. Narrator: Magkasundong nagbantay sa ibon ang magkakapatid hanggang sa… (Don Juan sleeps) Don Don Don Don Pedro: Diego. kami’y naririto na’t dala ang ibong makakapaggamot sa iyong karamdaman. halika’t sabay tayong magbantay nitong ibong Adarna. ako’y nandito na… Don Fernando: Anak ko. Narrator: Ilang araw ang nakalipas. ako ay hindi natuwa sa inyong ginawa. malubha ang iyong sugat hayaan mong gamutin ko ito.(King’s room) Don Pedro: Mahal kong ama.

Don Pedro: (Goes inside the well) Hindi ko matagalan ang nakakatakot na dilim para akong sinasakal. Don Fernando: Mga anak ko. nakita na rin nila si Don Juan sa Armenyang Kabundukan. ihugos ninyo ang tali nang dahan-dahan. Don Pedro: Ikaw sana’y huwag ganyan. kaya marapat ay ako ang ihugos muna ninyo. (Goes up) Don Diego: Ako naman…(Goes down and then goes up) Ang lalim at ang dilim ng balong ito… Don Juan: Handa na akong pumasok sa balon (Goes down) Narrator: Si Don Jua’y walang takot na binaba ang balon. Itong Bundok ng Armenya’yisang pook na maganda at napaliligiran ng tanawing kaaya-aya. Don Juan: Ang balong ito’y may hiwaga. Hanggang sa. ikaw ang mauna at kami nama’y bahala. ngunit sila’y walang nakita. Don Diego: (stops) Wala. Scene 12 (Mountain) Narrator: Mga bukid. burol at bundok. Don Fernando: Nasaan na ang Ibong Adarna!?!?! Don Diego: Ama. tumambad sa kanya ang bukas na hawla ng Ibong Adarna. magpapahinga muna nga ako…(sits on the chair and sleeps) Don Diego at Pedro: (Sneak towards the room and release the bird) Narrator: Pagkagising ni Don Juan. hanapin ninyo ang inyong bunsong kapatid na si Don Juan at iuwi ninyo siya dito sa palasyo… Don Pedro: Ama. hindi po naming alam. sa wakas ay natagpuan ka na naming… Don Pedro: Ang ganda ng lugar na ito.Don Diego: Juan. Don Pedro: Ang tagal naman nitong si Juan! Don Diego: Ano na kaya ang nangyari sa kanya? . Don Diego: Ako’y matanda sa iyo. huwag po kayong mag-aalala. aming hahanapin si Don Juan. bawat dako’y sinalugsog upang hanapin si Don Juan. si Don Juan ay umalis na upang pagtakpan ang ginawang kasalanan ng mga kapatid. huwag ninyong bitawan hanggang aking sasabihin. ako’y nahihiya na sa ating kapatid na si Juan. Don Diego: Pedro. hindi ko gustong sila ay mapahamak. ang dami ng mga masasamang bagay ang ginawa natin sa kanya. gusto kong tumira dito. tanaw at silip ang kanilang ginawa ngunit wala pa rin nakita si Don Juan. Don Juan: Naku! Nasaan na ang Ibong Adarna?!?! Ako’y aalis na sa palasyo para sa ikabubuti ng aking mga kapatid. pagkat ako ang panganay. wala si Don Juan…Ako’y pagod na pagod.( says it to Don Diego silently)Kung ibig ninyong huwag nang balikan ang ating mga magulang. gumising ka na… Don Juan: (goes out to see the bird) Hay naku. Tuklasin nating tatlo ang ating kapalaran sa ibang kaharian. Don Pedro: Wala ka ring karapatan. Don Juan at Don Diego: Kung gayon. Nasaan na kaya siya? Narrator: Lakad. pabayaan mo na sila sa Berbanya’t dito na tayo tumira sa Armenya. nang ipasyang akyatin nila ang bundok na hindi pag nila nahahalughog. Sa Armenya tumahan si Don Juan upang doon pagsisihan ang nagawang pagkukulang Don Diego: Juan. Narrator: Masaya silang naninirahan sa Armenya. Don Pedro: Ang alam lang naming ay si Don Juan ang huling nagbantay sa Ibong Adarna…. lakasan mo ang iyong loob at ang kahihiya’y ipaglihim mo kay Juan. (runs away) Narrator: Bago mitak ang umaga. ang sarap ng tulog ko kagabi.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful