You are on page 1of 4

Άννα: Πώς σε λένε; Άννα: Έχεις ακούσει κάποια ιστορία από τα πουλιά που κάθονται στα κλαδιά Μηλιά

: Με λένε Μηλιά. σου; Άννα: Πού μεγάλωσες; Μηλιά: Φυσικά, άλλωστε αυτά είναι κι η Μηλιά: Μεγάλωσα σε ένα χωριό που έχει παρέα μου. Άκου μία: Είχα ακούσει δυο τίμιους και καλούς ανθρώπους που με πουλάκια που ήταν ζευγάρι και έκαναν αγαπάνε. όνειρα για τα παιδάκια τους. Ύστερα Άννα: Πώς είναι ο κορμός σου και πώς ο έφτιαξαν τη φωλιά τους πάνω στα κλαδιά μου και γέννησαν και τα παιδιά τους, καρπός σου; μέχρι που μεγάλωσαν κι έφυγαν! Μηλιά: Ο κορμός μου είναι ψηλός, παχύς Άννα: Τι προσφέρεις στους ανθρώπους; και το χρώμα του είναι σκούρο καφέ. Οι καρποί μου είναι γεροί και βγάζω τα πιο Μηλιά: Τα γευστικά μου φρούτα και τη γευστικά και κόκκινα μήλα. σκιά που χρειάζονται όταν κάνουν πικ-νικ τα μεσημέρια κάτω από μένα. Άννα: Μμμμ… Θα ήθελα πολύ να Άννα: Πώς νιώθεις σαν δέντρο; δοκιμάσω! Μηλιά: Νιώθω χαρά γιατί μπορώ να Μηλιά: Βεβαίως με μεγάλη μου χαρά! προσφέρω δροσιά και ευχαρίστηση σους Άννα: Τι χρώμα έχουν τα φύλλα σου; ανθρώπους ώστε να τρώνε και να παίζουν Μηλιά: Τα φύλλα μου είναι μεγάλα και κάτω από εμένα. πράσινα. Άννα: Κι εσύ… πώς νιώθεις γι’ αυτό; Άννα: Τι σκέφτεσαι και τι νιώθεις για Μηλιά: Νιώθω λες και είμαι το μόνο τους ανθρώπους και για τα άλλα δέντρα; δέντρο που επισκέπτονται συνέχεια οι άνθρωποι και νιώθω και τη δική τους Μηλιά: Σκέφτομαι πως αν οι άνθρωποι χαρά. έδειχναν περισσότερη προσοχή και φροντίδα στη φύση, θα υπήρχαν περισσότερα δέντρα και φρούτα. Παρ’ όλα αυτά νιώθω πολύ όμορφα που βρίσκομαι στο δάσος.

Δήμητρα: Αχλαδιά, : Ναι, μου πού μεγάλωσες; αρέσει γιατί τα παιδιά παίζουν γύρω : Μεγάλωσα μου και τα πουλιά στο Πέραμα κάνουν φωλιές στα Δήμητρα: Τι χρώμα κλαδιά μου. έχουν τα φύλλα σου; Δήμητρα: Τι : Τα φύλλα σκέφτεσαι για τους μου έχουν χρώμα ανθρώπους και τι για πράσινο. τα άλλα δέντρα; Δήμητρα: Τι πιστεύεις : Οι άνθρωποι ότι προσφέρεις στους με προσέχουν, με ανθρώπους; φροντίζουν. Τα : Πιστεύω ότι δέντρα είναι όλα τους προσφέρω φίλοι μου και τους οξυγόνο και φαγητό. αγαπώ! Δήμητρα: Σου αρέσει να ζεις στη γη; Αν ναι γιατί;

Γιάννης: Πώς σε λένε; Βερικοκιά: Για τους ανθρώπους νιώθω αγάπη και Βερικοκιά: Με λένε Βερικοκιά. ευτυχία, το ίδιο και για τα Γιάννης: Πού μεγάλωσες; άλλα δέντρα. Βερικοκιά: Μεγάλωσα στη Γιάννης: Έχεις ακούσει Σαλαμίνα. κάποια ιστορία από τα πουλιά που κάθονται στα Γιάννης: Πώς είναι ο κορμός κλαδιά σου; σου; Βερικοκιά: Μια φορά που Βερικοκιά: Ο κορμός μου καθόταν ένα πουλί σ΄ ένα είναι λεπτός και ψηλός. κλαδί μου κάποιος ήρθε και Γιάννης: Τι χρώμα έχουν τα το σκότωσε. φύλλα σου; Γιάννης: Τι προσφέρεις στους Βερικοκιά: Τα φύλλα μου ανθρώπους; είναι πράσινα σκούρα. Βερικοκιά: Προσφέρω τους Γιάννης: Τι σκέφτεσαι και τι καρπούς μου, τα βερίκοκα. νιώθεις για τους ανθρώπους και για τα άλλα δέντρα;

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΑΣΤΑΝΟΔΕΝΤΡΟ
Δημήτρης: Πώς σε λένε; Καστανόδεντρο: Με λένε καστανόδεντρο. Δημήτρης: Πού γεννήθηκες; Καστανόδεντρο: Γεννήθηκα στην Ελλάδα. Δημήτρης: Πώς είναι ο κορμός σου; Καστανόδεντρο: Είναι σκληρός και χοντρός. Δημήτρης: Και ο καρπός σου; Καστανόδεντρο: Είναι το κάστανο! Δημήτρης: Τα φύλλα σου; Καστανόδεντρο: Είναι πράσινα. Δημήτρης: Και… πώς νιώθεις για τους ανθρώπους και τα άλλα δέντρα; Καστανόδεντρο: Νιώθω πολύ όμορφα συναισθήματα. Δημήτρης: Μήπως μπορείς να μου πεις τι παράγεις για τους ανθρώπους; Καστανόδεντρο: Βεβαίως… παράγω τα κάστανα!